https://fa.jahad.ir/api.php?action=feedcontributions&feedformat=atom&user=Abdolmohammadi98 2026-06-05T00:07:31Z مشارکت‌های کاربر MediaWiki 1.23.5 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85_%D8%A7%D8%B3%D9%84%D8%A7%D9%85%DB%8C 2019-10-26T12:32:33Z

<p>Abdolmohammadi98: </p> <hr /> <div>{{جعبه اطلاعات افراد نظامی <br /> |نام فرد= شهید غلام اسلامی<br /> |تصویر = Gholam-eslami.JPG <br /> |ملیت = ایرانی<br /> |شهرت=اسلامی<br /> |دین و مذهب = [[مسلمان]]، [[شیعه]]<br /> |تولد = [[زادروزهای 3 خرداد|1345/03/05]] <br /> |شهادت = [[الگو:شهدای 29 مهر|1365/07/29]]<br /> <br /> <br /> شهید غلام اسلامی<br /> تاریخ تولد :1345/03/05<br /> تاریخ شهادت : 1365/07/29<br /> <br /> ==زندگینامه :==<br /> به نام خداوند هستی بخش<br /> گزیده ای از زندگی نامه برادر مفقود الاثر غلام اسلامی<br /> رزمنده اسلام، و فرزند دلیر قرآن، در مورخ، 1345/05/05 در خانواده ای متدین، در همسایگی منزل حضرت امام خمینی (ره) چشم به جهان گشود، از ابتدای کودکی آثار زهد و تقوا در اعمالش مشاهده می شد، در دوران تحصیل علاوه بر يادگیری علم و دانش، در کلیه کارهای اجتماعی و منزل، یاوری قوی برای پدر و مادرش بود و به علت این که فرزند کوچک و آخر خانواده بود، از محبوبیت خاصی در نزد همگان برخوردار بود.<br /> مدت های طولانی از عمرش را در راه جبهه و جنگ سپری کرد، یکی از مأموریت هایش را با همراهي جهادسازندگی، این سنگرسازان بی سنگر گذراند، اما از کیان اسلام پاسداری می نمود، از ویژگی های اين شهيد معزز، بنا به گفته دوستان و همرزمانش، در جبهه آرام و قرار نداشت، اکثر مواقع به جای دوستانش در جبهه انجام وظیفه می نمود.<br /> قابل توجه این که بعد از گشت و عملیات، وقتی که برای استراحت کردن به مقرّ بر می گردد متوجه مریضی یکی از دوستان همرزمش می شود داوطلبانه به جای او به عملیات گشت زنی می پردازد که از آن شب، یعنی شهریور ماه 1364 تا کنون هیچ اطلاعی از او نیست و پدر و مادر پیرش هنوز چشم به راه و اميد به بازگشت او دارند.<br /> خداوند تمام اسراء و مفقودین را صحیح و سالم به نزد خانواده هایشان برگرداند و عمری پر برکت به مقام معظم رهبری عطا فرماید.<br /> &lt;ref&gt;سایت شهدای ارتش&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Abdolmohammadi98 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%AD%D9%85%DB%8C%D8%AF_%D8%A7%D8%A8%D9%88%D8%B7%D8%A7%D9%84%D8%A8%DB%8C 2019-09-18T05:36:37Z

<p>Abdolmohammadi98: </p> <hr /> <div><br /> شهید حمید ابوطالبی<br /> تاریخ تولد :1343/01/02<br /> <br /> <br /> تاریخ شهادت : 1365/01/16<br /> <br /> <br /> محل شهادت : نامشخص<br /> <br /> <br /> محل آرامگاه :تهران - بهشت زهرا<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> ==زندگینامه==<br /> <br /> <br /> رزمنده سلحشور اسلام، در سال 1343 در تهران ديده به جهان گشود و پس از طي دوران کودکي تحصيلاتش را تا ششم ابتدايي ادامه داد، او به انقلاب اسلامي و امام (ره) عشق مي ورزيد و از جمله کساني بود که در ايجاد کميته استقبال از امام، سخنراني مي کرد، با تمام وجود به پيام هاي امام گوش جان مي سپرد و دقيقاً فرمان هاي امام را اجرا مي نمود، از جواناني بود که در مسجد زياد حضور داشت و با هيأت هاي مذهبي آشنا بود، بعد از انقلاب هم با شروع جنگ تحميلي به جبهه شتافت و پس از رشادت هاي فراوان، به فيض شهادت نائل گشت. <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> پس از پيروزي انقلاب اسلامي، وقتي حضرت امام (ره) دستور تشکيل بسيج دادند بلافاصله جذب بسيج شد، شب و روز در حال کار و تلاش بود و شب ها همراه برادران بسيجي به نگهباني مي‌پرداخت، در آغاز هم فعاليت پيش قدم بود و ‌در هر ز مينه که کاري از دستش برمي آمد کوتاهي نمي کرد. &lt;ref&gt;سایت شهدای ارتش&lt;/ref&gt;<br /> <br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references/&gt;<br /> <br /> == رده‌ها ==<br /> {{ترتیب‌پیش‌فرض:حمید_ابوطالبی}}<br /> [[رده: شهدا]]<br /> [[رده: شهدای دوران دفاع مقدس]]<br /> [[رده: شهدای ارتش جمهوری اسلامی ایران]]<br /> [[رده: شهدای ایران]]<br /> [[رده: شهدای استان تهران]]</div>

Abdolmohammadi98 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%AD%D9%85%DB%8C%D8%AF_%D8%A8%D8%A7%DA%A9%D8%B1%DB%8C 2019-09-18T05:35:21Z

<p>Abdolmohammadi98: </p> <hr /> <div>{{جعبه اطلاعات افراد نظامی <br /> |نام فرد = حمید باکری<br /> |تصویر = شهید حمید باکری (01).jpg<br /> |توضیح تصویر = <br /> |ملیت = [[پرونده:پرچم ایران.png|22px]] ایرانی<br /> |شهرت = <br /> |دین و مذهب = [[مسلمان]]، [[شیعه]]<br /> |تولد = [[الگو:زادروزهای ۱ آذر|۱۳۳۲/۰۹/۰۱]] ، [[میاندوآب]] ، [[آذربایجان غربی]]<br /> |شهادت = [[الگو:شهدای ۶ اسفند|۱۳۶۲/۱۲/۰۶]] ، [[جزیره مجنون]]<br /> |وفات = <br /> |مرگ = <br /> |محل دفن = <br /> |مفقود = [[جزیره مجنون]]<br /> |جانباز = [[عملیات والفجر ۱|والفجر ۱]]، از ناحیه پا و کمر<br /> |اسارت = <br /> |نیرو = [[پرونده:سپاه پاسداران انقلاب اسلامی.png|22px]] [[سپاه پاسداران]]<br /> |یگانهای خدمت = [[لشگر ۳۱ عاشورا]]<br /> |طول خدمت = <br /> |درجه = [[پرونده:سرلشگر پاسدار - سپاه پاسداران.png|22px]] [[سرلشگر پاسدار]]<br /> |سمت‌ها = جانشین [[لشگر ۳۱ عاشورا]]<br /> |جنگ‌‌ها = [[جنگ ایران و عراق]]<br /> |نشان‌های لیاقت = <br /> |عملیات‌ = [[عملیات فتح‌المبین|فتح‌المبین]]{{سخ}}[[عملیات الی بیت‌المقدس|الی بیت‌المقدس]]{{سخ}}[[عملیات رمضان|رمضان]]{{سخ}}[[عملیات مسلم بن عقیل|مسلم بن عقیل]]{{سخ}}[[عملیات والفجر مقدماتی|والفجر مقدماتی]]{{سخ}}[[عملیات والفجر ۱|والفجر ۱]]{{سخ}}[[عملیات والفجر ۲|والفجر ۲]]{{سخ}}[[عملیات والفجر ۴|والفجر ۴]]{{سخ}}[[عملیات خیبر|خیبر]]<br /> |فعالیت‌ها = <br /> |تحصیلات = <br /> |تخصص‌ها = <br /> |شغل = <br /> |خانواده = برادر: [[شهید علی باکری]]، [[شهید مهدی باکری]] {{سخ}} همسر: [[فاطمه چهل امیرانی]] {{سخ}} فرزندان: [[احسان باکری|احسان]] &lt;small&gt;(۱۳۶۰)&lt;/small&gt;، [[آسیه باکری|آسیه]] &lt;small&gt;(۱۳۶۲)&lt;/small&gt;<br /> }}<br /> <br /> [[شهید حمید باکری]] در [[الگو:زادروزهای ۱ آذر|اول آذرماه]]&lt;ref name=&quot;birthday&quot;&gt;[http://goftalk.com/view/post:83803 برگی از شناسنامه اقدس زنوزی]، شبکه اجتماعی گفتاک&lt;/ref&gt; ۱۳۳۴ در شهرستان [[ارومیه]] به دنیا آمد. پدرش حسین (فیض‌الله) کارمند کارخانه قند ارومیه و مادرش اقدس زنوزی بود. تحصیلات ابتدایی و راهنمایی را در زادگاهش گذراند و سپس در دبیرستان فردوسی ارومیه موفق به اخذ دیپلم ریاضی شد. در سی‌ام دی‌ماه ۱۳۵۸ &lt;ref name=&quot;marriage&quot;&gt;[http://www.naslsokhteh.ir/?p=1779 گفت و گو با همسر شهید حمید باکری]، پایگاه خبری نسل سوخته&lt;/ref&gt; با [[فاطمه چهل امیرانی]] ازدواج کرد و صاحب یک دختر و یک پسر شد. جانشین [[لشگر ۳۱ عاشورا]] بود. [[الگو:شهدای ۶ اسفند|ششم اسفندماه]] ۱۳۶۲، در [[جزیره مجنون]] به شهادت رسید. پیکرش در منطقه بر جای ماند.<br /> <br /> <br /> == زندگی‌نامه ==<br /> <br /> *کودکی و نوجوانی<br /> [[شهید حمید باکری]]، در اول آذر ماه سال ۱۳۳۴، در شهرستان [[میاندوآب]] چشم به جهان گشود. پدرش فیض الله (حسین) ، کارمند کارخانه قند [[ارومیه]] بود و مادرش اقدس زنوزی، زنی خانه دار بود که ۱۸ ماه پس از تولد حمید در حادثه رانندگی درگذشت. حمید ششمین فرزند خانواده باکری به شمار می‌رفت.<br /> <br /> تحصیلات ابتدایی را تا سیکل در مدرسه کارخانه قند به پایان برد و به همراه برادرش، [[شهید مهدی باکری|مهدی]] که یک سال از او بزرگ‌تر بود، برای ادامه تحصیل نزد عمه‌اش به ارومیه رفت و در دبیرستان فردوسی موفق به اخذ مدرک دیپلم ریاضی شد. بزرگ‌ترین برادر آن‌ها [[شهید علی باکری|علی]]، مهندس شیمی و استادیار [[دانشگاه صنعتی شریف]] بود. [[شهید علی باکری|علی باکری]] اولین آموزگار مهدی و حمید در مسائل سیاسی و انقلابی بود. [[شهید حمید باکری|حمید]] در باره برادر شهیدش می‌گوید:<br /> <br /> «متأسفانه وقتی ما بزرگ شده بودیم، برادرم علی، در دانشگاه تهران ساکن بود و او را کمتر می‌دیدیم ولی هربار که به ارومیه می‌آمد، همه ما را جمع می‌کرد و صحبت می‌کرد. معمولاً به همراه خود کتاب می‌آورد تا مطالعه کنیم و بعد از مطالعه نتیجه را سؤال می‌کرد. او به خواندن نماز بسیار تأکید داشت.» علی باکری در سال ۱۳۵۰ به هنگام بازگشت از سفر فرانسه به خاطر همراه داشتن اسلحه دستگیر و مدتی بعد در زندان ساواک به شهادت رسید.<br /> <br /> [[شهید حمید باکری|حمید]] و [[شهید مهدی باکری|مهدی]] همیشه با هم بودند. چون خانواده باکری تحت نظر ساواک قرار داشت، پدر، آن‌ها را از دخالت در امور سیاسی ممنوع می‌کرد. اما فضای سیاسی کشور، جنبش ۱۵ خرداد ۱۳۴۲، رشد فعالیت گروه‌های دانشجویی و هسته‌های مبارزاتی در میان اقشار مختلف مردم، تأثیر خود را بر شخصیت حمید و مهدی باکری گذاشت. محروم بودن از مهر مادر، فقر و تنگدستی سبب شد که حمید و مهدی از همان دوران کودکی به افرادی صبور و مؤمن تبدیل شوند. اولین جدایی بین حمید و مهدی از آغاز دوران دبیرستان بود چرا که مهدی یک سال زودتر به ارومیه رفت و حمید هم بعد از دیپلم در کنکور شرکت کرد و پذیرفته <br /> * دوران سربازی <br /> حمید به پیشنهاد برادرش مهدی به جای دانشگاه به سربازی رفت و دوران سربازی را در یکی از پاسگاه‌های ژاندارمری در اطراف ارومیه گذراند. این دوران باعث شد تا حمید با راههای ارتباطی و مخفی موجود در نقاط مرزی عراق بیشتر آشنا شود. بعدها او از همین آشنایی در جهت پیشبرد اهداف انقلاب استفاده کرد.<br /> حاج کاظم میر ولد، یکی از دوستان حمید درباره دوران سربازی او می‌گوید:<br /> <br /> «اولین باری که حمید را دیدم در دوره سربازی و در یک پاسگاه ژاندارمری بود. در مقطع پایانی دوره سربازی بود که با مهدی صحبت کردیم و قرار گذاشتیم، حمید بعد از خدمت به تبریز بیاید. این اتفاق هم افتاد و حمید به جمع دو نفری ما پیوست و در خانه ای که در قطب میدان اجاره کرده بودیم، حدود یک سال همراه ما بود. حمید از روحیه و خصوصیات ارزشمندی مثل صبر، خویشتنداری و صفای باطن برخوردار بود. خیلی زود با زندگی سخت و فقیرانه ما خو گرفت.<br /> پس از گفتگوهای طولانی در سه مورد به جمع‌بندی رسیدیم: اول مطالعات عقیدتی و آشنایی با قرآن و عربی و متون اسلامی، دوم مطالعه کتاب‌های درسی برای ورود به دانشگاه و سوم تربیت نفس و خودسازی که اصلی‌ترین برنامه ادامه راه سخت و دشوار مبارزه بود. حمید این سه برنامه را با دقت شروع کرد اما با توجه به شرایط خاص سیاسی، اجتماعی جامعه و شور و شوق او برای ادامه مبارزه، وقت کمتری را به مطالعه دروس کنکور اختصاص می‌داد. حمید تقریباً تمام روز را در منزل می‌ماند و با تواضع مثال زدنی، کارهای منزل را انجام می‌داد. روزی ساواک به منزل ما ریخت و حمید در منزل بود. او توهین فراوان دید و کتک سیری هم خورد ولی هیچگاه از آن اتفاق گلایه نکرد.»<br /> <br /> * آغاز مبارزه و سفر به خارج از ایران <br /> رشته تحصیلی حمید در دبیرستان ریاضی بود اما به تحصیل در رشته الهیات دانشگاه تهران و طلبگی، علاقه داشت. حاج کاظم میر ولد درباره زندگی مشترک این دوران تا رفتن حمید به خارج چنین می‌گوید: «در بحث هائی که دو به دو با حمید داشتیم اصرار به مبارزه و پیچیده بودن آن و از همه مهم‌تر، ضرورت اخلاص در مبارزه و عدم خودنمایی که به طور طبیعی احتمال آن برای یک جوان بیست و یک ساله می‌رفت در سخنان او دیده می‌شد. حمید در کنکور ورود به دانشگاه‌ها موفق نشد. لذا در یک جمع‌بندی با مهدی ترجیح داده شد که حمید برای تحصیل تا فراهم شدن امکان بیشتر مبارزه، راهی خارج شود و این اتفاق افتاد و بعد از مدتی قرار شد که حمید برای آشنایی با مسائل رزمی و آموزش نظامی به سوریه و لبنان برود، او این کار را با علاقه و پشتکار بسیار انجام داد.»<br /> <br /> رحیم باقری، دوست و همرزم حمید، درباره این ایام می‌گوید: «حمید ابتدا به ترکیه رفت و در خانه کوچکی که دوست او با همسر و فرزندش در آن زندگی می‌کردند، ساکن شد. در همان زمان نامه ای برای پسر دایی خود که در آلمان زندگی می‌کرد، نوشت که در فرازی از آن، آمده بود:<br /> <br /> «... به دلایلی من از ایران خارج شدم و در مرحله اول، وارد ترکیه شدم و دیدم که به هیچ وجه... با عقاید و خواست‌هایی که دارم، موافق نمی‌باشد. در وهله اول، هدف اصلی من اقامت کردن در محلی است که آزادی داشته باشم و امکاناتی موجود باشد که تحقیق و مطالعه کنم و زیربنای فکری را مستحکم تر نمایم و بتوانم زیربنای انسانیت را در خود پی ریزی کنم که برای این کار یک محیط آزد می‌خواهم که می دانم در آنجا هست و بعد یک مقدار منبع و کتب جهت تحقیق که فکر می‌کنم موجود باشد... دومین مسأله این است که اگر من آمدم آنجا می‌توانم تحصیل کنم یا نه؟ و سومین مسأله که در تمام مسائل سرک می‌کشد، موضوع مایه (پول) است. می دانی تصمیم دارم که با مخارج مهدی ادامه تحصیل دهم و نمی‌خواهم از طرف خانواده مخارجم تأمین شود و مهدی هم که سرباز است و زیاد امکان برایش وجود ندارد. می‌خواهم دقیقاً برایم بنویسی که ماهیانه مخارج در چه حدود است و در صورت کمبود پول می‌شود کار کرد یا نه... ؟ انشاءالله به خواست خداوند متعال هر چه زودتر همدیگر را می‌بینیم. اینجا در ترکیه هم دانشجویان ایرانی غیر از بی بند و بارها، بقیه چپی هستند و فقط چند نفر مذهبی گویا در استانبول هستند ولی تعدادشان خیلی کم است و ترکیه فقط به درد این می‌خورد که هر چهار سال لیسانس بگیری...»<br /> <br /> حمید به آلمان رفت و در شهر آخن در منزل پسر دایی خود ساکن شد و به کمک او از دانشگاه پذیرش گرفت ولی فقط یک هفته در کلاس درس حاضر شد. او اکثر اوقات خود را در مسجد هامبورگ که توسط سید محمد خاتمی اداره می‌شد، می‌گذراند تا اینکه با هجرت امام خمینی به پاریس، به فرانسه رفت. حمید با رفتن به پاریس، می‌خواست پیام‌ها را بدون واسطه دریافت کند. در نامه ای از این دوران حمید، چنین آمده است:<br /> «مشکلات من برای خودم خیلی اساسی است و مهم هستند. در حال حاضر به هیچ وجه احساس آرامش روحی نمی‌کنم و فکر می‌کنم تغییر مکان‌ها هم بر همین اساس باشد. احساس گناه شدید می‌کنم که عمر بیهوده دارد می‌گذرد. وای بر آن روز که جواب خدا را چه خواهم داد. به هر حال به فرانسه می‌روم تا انشاءالله بتوانم از تجربیات مردان مؤمن تری استفاده و برنامه ای طولانی مدت برای خودم طرح ریزی کنم.»<br /> پسر دایی حمید درباره این دوره می‌گوید: «حمید روی تابلویی نوشته بود: «ان ربک لبالمرصاد» و به دیوار اتاق نصب کرده بود. کم حرف می‌زد، مگر حرفهای جدی و مطلب اساسی و وقت تلف نمی‌کرد. در نوشته‌هایش خواندم: «برای فرار از گناه با خواندن قرآن، نماز، مطالعه و ورزش خودت را مشغول کن.» خود حمید نیز می‌گفت: «قبل از سفر به آلمان حساب خودم را با خود تصفیه کردم. برای بازبینی شناخت عمیق در اعمال، آنچه از خود می‌دانستم به روی کاغذ آوردم تا با تجزیه و تحلیل آن، نقاط ضعف و قوت را به دست آورم و بدانم در محیط خارج امکان چه خطراتی برای من است و بتوانم با شناخت آن، خود را کنترل کنم.»<br /> <br /> همسر شهید حمید باکری، در خصوص این مسأله می‌گوید:<br /> «بعضی از نوشته‌های حمید را، بعد از ازدواج خواندم، برای من بسیار جالب بود، چون ما همیشه برای ارضای میل نفسانی و خود خواهی خویش سعی در کتمان حقیقت و یا پوشش گذاشتن بر عیب خود بر می‌آییم. حمید مشکلات را ریشه یابی می‌کرد، مثلاً نوشته بود «این خصلت خوب را از بابا دارم» یا «ریشه این اشکال به خودم بر می‌گردد.»<br /> <br /> در پاریس مأموریتی جدید به حمید دادند. او عازم سوریه و لبنان شد تا دوره آموزش نظامی را بگذراند. او در این کشورها جنگهای شهری، چریکی و روشهای سازماندهی و شیوه ساختن بمبهای دستی را فرا گرفت. در همین دوران به کمک چند تن از دوستانش اسلحه وارد ایران کرد و در این راه مهدی، یاور بزرگی بود. حمل و پنهان کردن سلاحها تا مرز ترکیه به عهده حمید بود و انتقال آنها تا تبریز به مهدی محول شده بود. در انجام این مأموریت، حمید توسط پلیس ترکیه دستگیر شد اما با پرداخت پول خود را نجات داد. در این زمان خبردار شد که امام خمینی به ایران بازگشته است. حمید به سرعت از مرز گذشت و وارد خاک ایران شد. او که نگران سرنوشت مهدی بود به پاسگاه ژاندارمری محل خدمت وی رفت. از سوی دیگر پدر آنها نگران از سرنوشت مهدی در جستجوی او به سوی همان پاسگاه شتافته بود و در آنجا به جای مهدی با حمید مواجه شد، پسری که به گمان او باید در خارج از کشور باشد.<br /> <br /> * پس از پیروزی انقلاب <br /> <br /> با ورود حمید به ایران، تلاش پیگیر او به همراه مهدی و بقیه نیروهای انقلابی برای کنترل مراکز نظامی، برقراری امنیت و دستگیری ضدانقلاب و عناصر وابسته و همچنین آموزش نظامی عناصر انقلابی شروع شد. حمید با تشکیل سپاه ارومیه به عضویت آن درآمد و از اعضای شورای مرکزی سپاه و از نیروهای واحد عملیات آن بود.<br /> جهاد سازندگی، میدان دیگری بود که همگام با عضویت در سپاه پاسداران، حمید در آن حضور داشت و در جهت بازسازی روستاها و محرومیت زدایی از آنها تلاش می کرد.<br /> <br /> *نبرد با ضد انقلاب<br /> <br /> با شدت گرفتن درگیریهای کردستان، حمید با هواپیمای c130 به همراه ۱۵۰ نفر از پاسداران به سنندج رفت و در مدت ۲۲ روز جنگ سخت و سنگین، ضد انقلاب داخلی را شکست داد و شهر را از تصرف آنها خارج کرد. در تیرماه ۱۳۵۹ ضدانقلاب، مهاباد را به آشوب کشید. حمید به همراه نیروهای خود عازم مناطق آشوب زده شد در حالی که غلامعلی رشید از بسیج و سپاه دزفول به کمک آنها آمده بود. پس از آزاد سازی مهاباد حمید به همراه نیروهایش در کنار نیروهای تحت امر عبدالمحمد رئوفی نژاد برای پاکسازی مهاباد در این شهر باقی ماندند. بعد از پاکسازی نوبت بازسازی رسید و او مسئول بازسازی مناطق آزاد شده در کردستان شد.<br /> حمید در حالی که در این ایام مسئولیت کمیته برنامه ریزی جهاد را بر عهده داشت. با آغاز جنگ تحمیلی، ماندن در پشت جبهه را تاب نیاورد، به آرزویش رسیده بود؛ به جهاد، آنهم در راه خدا. او یکی از نیروهای آماده برای هدایت افراد در جنگ بود. با وجود مسئولیتهای سنگین از جمله بازسازی کردستان و سر و سامان دادن به شهرداری ارومیه، عازم مناطق عملیاتی شد. او در اوایل سال ۱۳۵۹ از سپاه پاسداران خارج شد و تا اواخر سال ۱۳۵۹ در شهرداری ارومیه به عنوان مسئول اداره بازرسی شهرداری، یار مهدی بود. این کار آشوب دل او را فرو نمی‌شاند.<br /> <br /> شهید حمید باکری زمانی که در شورای فرماندهی سپاه ارومیه بود تصمیم به ازدواج گرفت. او با هزینه ای معادل پانصد تومان در تاریخ ۳۰ دی ۱۳۵۸، خانم فاطمه امیرانی را به عقد خود درآورد و با همسرش قرار گذاشت از هیچکس هدیه قبول نکنند. در اوایل سال ۱۳۶۰ اولین فرزندشان، احسان به دنیا آمد و در سال ۱۳۶۲ نیز دومین فرزندشان به دنیا آمد و آسیه نام گرفت.<br /> <br /> *دوران جنگ <br /> شب قدر حمید، در این جهاد نهفته است. وی با بسیجیانی که گرد خودش جمع کرده بود با لنج به آبادان رفتند. بایستی خط پدافندی را تشکیل می‌دادند. حمید خط پدافندی را در این سوی اروند از ذوالفقاریه تا پل بهمن شیر طراحی کرد. سلاح‌های سنگین را که گاه از خمپاره ۸۱ تجاوز نمی‌کرد، سازمان داده بود. نوبت به سنگرها رسید و سازماندهی آنها. نقطه‌های آسیب پذیر خط را شناسایی نمود و فرمان امام خمینی هم که صادر شد، حضورش را ملموس‌تر کرد. بسیج عشایری مناطق آبادان را تشکیل داد.<br /> <br /> حضور دائمی‌اش را در جبهه های نبرد با صدام متجاوز از عملیات فتح‌المبین شروع نمود، در عملیات بیت‌المقدس فرمانده گردان تیپ نجف اشرف بود و با تلاشی که کرد نقش مؤثری در گشودن دژهای مستحکم صدامیان و در ورود به خرمشهر داشت و بالا‌خره با لشکر اسلام پیروزمندانه وارد خرمشهر شد و بعد از عملیات رمضان برای فعالیت دائمی در سپاه پاسدارن مصمم گردید. خانم فاطمه امیرانی، همسر شهید باکری می‏گوید:<br /> <br /> «حمید در جهاد ارومیه همراه با جواد سبزی و فریدون کشتگر، گروهی را تشکیل داده بودند و بیشتر به کارهایی در ارتباط با جنگ مثل راهسازی می پرداختند. در اسفند سال ۱۳۶۰ به اتفاق برخی از دوستان و خانواده هایشان به اهواز رفتیم، آنها در عملیات فتح المبین شرکت کردند و در جبهه رقابیه بودند. شب عملیات تا صبح در اهواز صدای توپخانه به گوش می رسید، فردا خبر آوردند که محل استقرار حمید و نیروهایش در محاصره افتاده است. اما با پیروزی این عملیات، حمید در حالی که سر تا پا خاکی و خونی و حامل خبر شهادت چند تن از دوستان از جمله سعید فتوره چی بود، به منزل آمد. به من گفت: «سعید شهید شد.» شروع به گریه کردم که گفت: «تو برای عاقبت به خیری سعید گریه می کنی! او رستگار شد.»<br /> <br /> بعد از مدتی برای عملیات بیت المقدس به اهواز رفت. چند روز بعد به خاطر زخمی شدن آقا مهدی به اتفاق احسان و خواهرهای حمید و همسر آقا مهدی به اهواز رفتیم و به آنها ملحق شدیم. عملیات فتح المبین با آزاد سازی خرمشهر به پایان رسید و حمید با ماشین غنیمتی عراقی به منزل آمد. با شروع عملیات رمضان، حمید به همراه نیروهایش آنقدر در خاک عراق پیش رفتند که به جاده بصره، العماره رسیدند. اما آنها از اهداف تعیین شده در طرح عملیات گذشته و بیش از اندازه پیشروی کرده بودند. در نتیجه دستور بازگشت به آنها داده شد. با خاتمه عملیات رمضان حمید متوجه شد که مدام در جبهه است پس تصمیم گرفت به سپاه بازگردد.<br /> <br /> شهریور سال ۱۳۶۱ بار دیگر وارد سپاه شد. روزی که لباس سپاه را تحویل گرفت مثل بچه ها آن را با ذوق پوشید. از آن به بعد دیگر همیشه در جبهه بود و هیچگاه آرامش و استراحتی نداشت. ما هم به چشمهای قرمز و خسته و کم خواب حمید عادت کرده بودیم.»<br /> <br /> قائم مقام لشکر ۳۱ عاشورا<br /> <br /> در عملیات موفقیت‌آمیز «مسلم‌بن‌عقیل» بعنوان مسئول خط تیپ عاشورا، استقامتش در ارتفاعات سومار یادآور صبوری و شجاعت یاران امام حسین(علیه السلام) بود که چندین بار خودش در جنگ تن به تن و پرتاب نارنجک دستی به صدامیان شرکت نمود و از ناحیه دست مجروح شد و بر حسب شایستگی که کسب نمود از طرف فرماندهی کل سپاه پاسداران انقلاب اسلامی به عنوان فرمانده تیپ حضرت ابو‌الفضل(علیه السلام) منصوب گردید.<br /> <br /> بعد از عملیات والفجر مقدماتی بعنوان معاون لشکر ۳۱ عاشورا، راه مولایش حسین بن علی(علیه السلام) را ادامه داد. استقامت و تدابیرش در مقابل صدامیان همیشه برای یارانش الگو بود؛ شرکت در عملیاتهای مختلف از افتخاراتش بود که همیشه دوش بدوش برادران رزمنده بسیجی‌اش در خطوط اول حمله شرکت داشت و با خونسردی زیادی که داشت همیشه فرماندهان زیر دستش را به استقامت و تحمل شداید صحنه های نبرد ترغیب مینمود و به آنها یاد می‌داد که چگونه با دست خالی از امکانات مادی، در مقابل دشمن که سراپا پوشیده از زره و پیشرفته ترین امکانات جنگی عصر حاضر می‌باشد فقط بااتکاء به ایمان و روش حسینی باید جنگید.<br /> <br /> پس از مدتی حمید خانواده خود را به دزفول برد. در عملیات محرم و والفجر ۱ بود که از ناحیه زانو به شدت زخمی شد و به اجبار او را برای عمل جراحی به تهران منتقل کردند. در این ایام خانواده فرماندهان جنگ در ساختمان افسران مجرد که قبل از انقلاب در پادگان الله اکبر اسلام آباد ساخته شده بود، ساکن بودند. فرماندهانی مثل ابراهیم همت، عباس کریمی، دستواره، ورامینی، عبادیان، حجت فتوره چی، مهدی و حمید باکری و چند تن دیگر. گاه صاحب خانه ای حکم تخلیه دریافت می کرد و حکم تخلیه، خبر شهادت مرد خانه بود.<br /> عملیات والفجر ۲ و ۴ هم با حضور حمید به پایان رسید و حال عملیات خیبر در جزایر مجنون در پیش بود.<br /> <br /> قبل از عملیات خیبر، مهدی در جمع فرماندهان گفت: «ما باید در این عملیات ابولفضل وار بجنگیم و هرکس آماده شهادت نیست پا پیش نگذارد.» و حمید آرام گفت: «برادران دعا کنید من هم شهید بشوم.» این جمله حمید همه را به گریه انداخت. عملیات خیبر شروع شد. هنگام رفتن حمید، مهدی کوله پشتی را باز کرد و قصد داشت چند قوطی کمپوت در آن بگذارد که حمید قبول نکرد و هرچه اصرار کرد حمید نپذیرفت.<br /> <br /> بعد از رفتن حمید، مهدی نشست و نیم ساعت با صدای بلند گریه کرد. حمید نیروهای تحت امر را توجیه کرد و به راه افتادند. او در اولین قایق نشست و قایق در سکوت و تاریکی مطلق شب به راه افتاد. اولین کسی بود که از قایق پیاده شد و پای بر جزیره مجنون گذارد. اولین نگهبان پل به هلاکت رسید و چند تن به اسارت درآمدند.<br /> <br /> یکی از اسرا که یک سرتیپ عراقی بود متعجب و گیج از حضور نیروهای ایرانی در این جزایر غیر قابل نفوذ از حمید پرسید: چطور خودتان را به اینجا رساندید؟ حمید خیلی جدی پاسخ داد: ما اردن را دور زده از اطراف بصره خود را به اینجا رسانده‌ایم. افسر ارشد عراقی باز هم پرسید: آن نیروهایی که از روبرو می‌آیند چه؟ و حمید جواب داد: «آن‌ها از زیر زمین روییده‌اند.»<br /> <br /> با استقرار نیروهای رزمنده در جزایر مجنون، دشمن پاتک‌ها را شروع کرد. مهم‌ترین موضع استراتژیک منطقه، پلی بود که در اختیار رزمندگان قرار داشت و حفظ آن بسیار حیاتی و ضروری بود. حمید در حال سرکشی به نیروها بود که آن‌ها فریاد می‌زدند: «عراقی‌ها روی پل هستند.» حمید اسلحه ای برداشت و به طرف پل دوید. یک دسته بیست نفری از عراقی‌ها به سوی آن‌ها می‌آمدند. به دستور حمید، تیراندازی شروع شد که در نتیجه آن، چند تن به هلاکت رسیدند و عده ای هم به اسارت در آمدند. ضد حمله شدیدتر شد و اطراف پل، زیر آتش هزاران گلوله توپ و خمپاره می‌لرزید.<br /> <br /> با تداوم عملیات در ساعت ۱۱ شب چهارشنبه، سوم اسفند ۱۳۶۲، حمید با بی سیم، خبر تصرف پل مجنون را که بعدها به افتخارش پل حمید نامیده شد و در عمق ۶۰ کیلومتری عراق واقع است، اطلاع داد. حمید باکری و یارانش در حفظ این پل مهم، دلاورانه جنگیدند. پلی که با تصرف کردن آن دشمن متجاوز قادر نشد نیروهای موجود در جزایر را فراری دهد و یا نیروی کمکی برای آن‌ها بفرستد در نتیجه تمام نیروهایش در جزایر کشته یا اسیر شدند و این عمل قهرمانانه فرمانده و بسیجی‌های شجاعش ضمانتی در موفقیت این قسمت از عملیات بود و عاقبت با دو روز جنگ شجاعانه در مقابل انبوه نیروهای زرهی دشمن فقط با نارنجک و آرپی جی و کلاش جنگیدند و شهادت رسیدند. &lt;ref name=&quot;bio&quot;&gt;[http://www.shakhsiatnegar.com/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF-%D8%AD%D9%85%DB%8C%D8%AF-%D8%A8%D8%A7%DA%A9%D8%B1%DB%8C زندگی‌نامه شهید باکری]، شخصیت نگار&lt;/ref&gt;<br /> <br /> <br /> == خاطرات ==<br /> == آثار ==<br /> === وصیت‌نامه ===<br /> <br /> بسم الله الرحمن الرحیم<br /> <br /> در این لحظات آخر عمر سر تا پا گناه و پشیمانی وصیت خود را می‌نویسم و علم کامل دارم که در این مأموریت شهادت، جانبه پروردگار بزرگ باید تسلیم نمایم انشاالله که خداوند متعال با رحمت و بزرگواری خود گناهان بیشمار این بنده خطاکار را ببخشند.<br /> <br /> وصیت به احسان و آسیه عزیز:<br /> <br /> انشاالله وقتی به سنی رسیدید که توانستید این وصایا را درک نمایید هر چند روز یکبار این وصیتنامه را بخوانید. <br /> شناخت کامل در حد استطاعت خود از خداوند متعال پیدا نمایید در پی اصول اعتقادی تحقیق و مطالعه نمایید و تفکر زیاد نمایید تا به اصول اعتقادی یقین کامل داشته باشید.<br /> احکام اسلامی را(فروع دین ) با تعبد کامل و بطور دقیق و با معنی بجا آورید.<br /> آشنایی کامل با قرآن کریم که عزت‌بخش شما در این دنیای سرتا پا گناه خواهد بود داشته و در آیات آن تفکر زیاد بنمایید و با صوت خواندن قرآن را فرا گیرید.<br /> از راحت طلبی و بدست آوردن روزی بطور ساده دوری نمایید. دائم باید فردی پرتلاش و خستگی ناپذیر باشید.<br /> یقین بدانید تنها اعمال شما که مورد رضایت خداوند متعال قرار خواهد گرفت اعمالی است که تحت ولایت الهی و رسولش و امامش باشد بنابراین در هر زمان و هر موقعیت همت به اعمالی بگمارید که مورد تأیید رهبری و امامت باشد.<br /> به کسب علم و آگاهی و شناخت در تاریخ اسلام و تاریخ انقلابات اسلامی اهمیت زیاد قائل شوید.<br /> قدر این انقلاب اسلامی را بدانید و مدام در جهت تحکیم مبانی جمهوری اسلامی کوشا باشید و زندگی خود را صرف تحکیم پایه‌های این جمهوری قرار دهید.<br /> به اخلاقیات اسلام اهمیت زیاد قائل شده و آن را کسب و عمل نمایید. <br /> در جماعات و مراسم به خصوص نماز جمعه، دعای کمیل و توسل و مجالس بزرگداشت شهداء مرتب شرکت نمایید.<br /> رساله امام را دقیق خوانده و مو به مو عمل نمایید.<br /> حق مادرتان را نگهدارید و قدرش را بدانید و احترام و احسان به مادرتان را به عنوان تکلیف دانسته و خود را عصای دست ایشان نمایید.<br /> در زندگیتان همواره آزاده باشید و هیچ چیز غیر از خدا و آنچه خدائی است دل نبندید و بدانید که دنیا زودگذر و فانی است، فریب زرق و برق دنیا را نخورید.<br /> برحذر باشید از وسوسه‌های نفس و مدام به یاد خدا باشید تا از شر نفس و شیطان در امان باشید.<br /> <br /> وصیت به فاطمه:<br /> <br /> می دانم در حق شما مدام ظلم کرده‌ام و وظیفه‌ام را بجا نیاورده‌ام ولی یقین بدان که خود را بنده ای قاصر و کم کاری میدانم و امید دارم که حلالم نمائید.<br /> احسان و آسیه امانت‌هایی هستند در دست تو و مدام در تربیت اسلامی آن‌ها باید همت گمارید و توجیه و کنترل مواردی که به آن‌ها وصیت نموده‌ام به عهده شماست.<br /> از کوچکی آن‌ها را با قرآن آشنا کرده و به کلاس قرائت قرآن بروید.<br /> از کوچکی آن‌ها را در مجالس و مجامع خصوصاً نماز جمعه، دعای کمیل و یادبود شهداء شرکت بدهید.<br /> درآمد یا پولی نداشته و ندارم که مهریه‌تان را بدهم انشاءالله که حلال خواهید کرد.<br /> مقداری به مهدی مقروضم به شکلی که برایتان مقدور باشد پرداخت نمائید منتهی فشار مادی بیش از حد به خودتان در این مورد وارد نکنید.<br /> انشاءالله که شما و عموم فامیل در یادبود من به یاد شهدای کربلا و امام حسین گریه و عزاداری نمائید و مرتب به یاد بیاورید که هستی دهنده اوست و باید شکر به مصلحت الهی گفت.<br /> متأسفانه به علت نبودن وقت نتوانستم وصیتم را تمام نمایم از عموم آشنایان و فامیل حلالیت می‌خواهم انشاءالله همه خدمتگزار اسلام خواهند بود.<br /> <br /> حمید باکری &lt;ref name=&quot;vasiat&quot;&gt;[http://www.sajed.ir/detail/18482 وصیت نامه شهید حمید باکری]، ساجد&lt;/ref&gt;<br /> <br /> == نگارخانه‌ ==<br /> &lt;gallery&gt;<br /> پرونده:شهید حمید باکری (01).jpg<br /> &lt;/gallery&gt;<br /> <br /> == جستارهای وابسته ==<br /> * کتاب نیمه پنهان ماه ۳، نوشته حبیبه جعفریان<br /> == منابع ==<br /> &lt;references/&gt;<br /> <br /> <br /> == رده‌ها ==<br /> {{ترتیب‌پیش‌فرض:باکری - حمید}}<br /> [[رده: شهدا]]<br /> [[رده: شهدای دوران دفاع مقدس]]<br /> [[رده: شهدای سپاه پاسداران]]<br /> [[رده: فرماندهان شهید سپاه پاسداران]]<br /> [[رده: شهدای نیروی زمینی سپاه]]<br /> [[رده: شهدای ایران]]<br /> [[رده: شهدای جنوب کشور]]<br /> [[رده: شهدای استان آذربایجان غربی]]<br /> [[رده: شهدای شهرستان میاندوآب (استان آذربایجان غربی)]]<br /> [[رده: شهدای عملیات خیبر]]</div>

Abdolmohammadi98 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%AD%D9%85%DB%8C%D8%AF_%D8%B3%D9%84%DB%8C%D9%85%D8%A7%D9%86%DB%8C 2019-09-18T05:33:16Z

<p>Abdolmohammadi98: </p> <hr /> <div>نام : سلیمانی / حمید<br /> نام پدر : محمد<br /> تاریخ تولد : ۱۳۴۰-۰۹-۱۵<br /> محل تولد : اصفهان<br /> تاریخ شهادت : ۱۳۶۲-۰۸-۳۰<br /> محل شهادت : مریوان - والفجر 4<br /> شهرستان : اصفهان<br /> یگان :<br /> مسئولیت :<br /> تحصیلات :<br /> محل تحصیل : حوزه علمیه قم<br /> گلزار : گلستان شهدای اصفهان<br /> <br /> <br /> <br /> ==زندگینامه==<br /> شهید حمید سلیمانی در آذر ماه 1340 در خانواده مذهبی در اصفهان دیده به جهان گشود . دوران طفولیت خود را با بهره گیری از رهنمودهای پدر و مادر خود سپری کرد . در همان کودکی علاقه و عشق به اسلام در وجودش بیدار شد . از اولین سالهایی که به مدرسه می رفت به نماز جماعت و جلسات قرآن و عزاداری در ماه محرم و صفر و جلسات دعا به خصوص دعای ابوحمزه در شب های ماه مبارک رمضان و جلسه دعای کمیل علاقه وافر و عجیبی داشت و معتقد بود که خواندن قرآن و ادعیه روح آدمی را بزرگ می کند و سبب رشد انسان می شود . هنگامیکه اولین جرقه های نوید بخش اسلامی در سال 1356 زده شد با آغوش باز و با تمام توان جذب این حرکت الهی شد . بطوریکه در سال 56 در بزرگداشت چهلمین , شهدا تبریز در تظاهرات شرکت نمود . در سال 57 در تظاهرات 11 محرم مجروح شد و تیری به دست چپش اصابت کرد . او ضمن شرکت در فعالیتهای جهاد سازندگی در سالهای 58 و 59 شرکت نمود . در تابستان سال 59 بعد از گرفتن دیپلم وارد حوزه علمیه قم شد و علیرغم عزیمت به کردستان و بعد از آن با شروع جنگ تحمیلی اعزام به جبهه از ادامه تحصیل علوم الهیه و بهره مند شدن از آن چشمه جوشان غافل نشد و تحصیلات خود را تا حد رسائل و مکاسب ادامه داد . او در تمام عملیات های بزرگ از فرمانده کل عملیات قوا تا انتهای عملیات والفجر4 در رده های مختلف فرماندهی گروهان , گردان , محور , مسئولیت ستاد انجام وظیفه کردتا اینکه درعملیات والفجر4 در حالیکه مشغول فرستادن صلوات در یک حالت عرفانی , غوطه ور بود به درجه رفیع شهادت نائل آمد .<br /> <br /> ==وصیتنامه==<br /> احساسی که من از اول جنگ از جبهه دارم در یک کلمه می توان خلاصه کنم. جبهه یعنی دانشگاه عشق . آنگاه انسان از شهر و تاریکیهایش دلتنگ و خسته می شود . در جستجوی جائی است که بتواند تا دمی با معشوق خودش خلوت کند تا از آن همه غوغا برهد و خود را آماده کند جهت لقاء دوست یار ؛ می آیند به جبهه و بعد از چند وقت که امتحان شوند آنهایی که پیروز می شوند سند لقاء حق را می گیرند و آنهایی که مردود می شوند می مانند تا در دیگر فرصتها این لیاقت را بدست آورند . <br /> چند وصیت با برادران و خواهران : <br /> 1 – از ولایت فقیه , امانت شهدا در دست شما پشتیبانی کنید حتی اگر شهید شوید . <br /> 2 – از یاد خدا غافل نباشید از نماز شب و روزه و زیارت عاشورا و زیارت جامعه کبیره و دعای توسل و کمیل غافل نباشید . <br /> 3 – در هرچه بیشتر شدن الفت و انس و مهر ومحبت در قلوب برادران مومن و مسلمانان سعی کنید .<br /> دوست دارم شمع باشم در دلها شبها بسوزم <br /> روشنی بخشم به جمعی و خودم تنها بسوزم <br /> <br /> <br /> خدایا : جز مهر حسین هرآنچه باشد بدهم , خون ساز و ز راه دیده ام بیرون کن .<br /> <br /> منبع: سایت خین<br /> http://khayyen.ir/shahid/372</div>

Abdolmohammadi98 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%A7%D9%84%DB%8C%D8%A7%D8%B3_%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF%DB%8C 2019-09-15T16:14:05Z

<p>Abdolmohammadi98: </p> <hr /> <div>''متن مورب''<br /> <br /> *الیاس احمدی<br /> <br /> سال ۱۳۵۱ و در سن پانزده سالگي راهي كشور قطر شد و به عنوان كارگر در يك كارگاه نجّاري به كار پرداخت.<br /> <br /> <br /> تولد<br /> سوم فروردین۱۳۳۶ همزمان با روز نيمه شعبان در روستاي محمد آباد ،یکی از روستاهای استان بوشهر ديده به جهان گشود. اولين فرزند خانواده بود.<br /> <br /> <br /> *تحصیلات<br /> <br /> در سن هفت سالگي راهي مدرسه ششم بهمن سابق شد.او پس از تحصيلات ابتدايي، ترك تحصيل کرد وبه دلیل مشکلات مالی ادامه تحصيل نداد.<br /> <br /> <br /> *مهاجرت به قطر<br /> <br /> سال ۱۳۵۱ و در سن پانزده سالگي راهي كشور قطر شد و به عنوان كارگر در يك كارگاه نجّاري به كار پرداخت. مسافرت او به قطر تا سال ۱۳۵۷ که انقلاب اسلامی به پيروزي رسید ادامه داشت. پس از آن به ایران برگشت و در بهداري خورموجاستخدام شد.<br /> <br /> <br /> *ازدواج<br /> <br /> سال ۱۳۵۳ و در ۱۷ سالگی، با خانم فاطمه مقاتلي ازدواج كرد. حاصل ازدواجش دو پسر و سه دختر مي‌باشد. يكي از پسران الیاس فوت کرد و در حال حاضر تنها يك پسر از ايشان به نام سجاد به يادگار ماند. اوازخدمت سربازی معاف شد.<br /> <br /> <br /> *حضوردرجبهه<br /> <br /> ۲۴بهمن۱۳۶۶ راهي جبهه‌ جنوب شد و در ناوتيپ اميرالمومنين به عنوان راننده مشغول خدمت شد. الیاس دومین بار به جبهه رفت و درتاریخ ۲۷فروردین۱۳۶۷ بر اثر بمباران شيميايي دشمن در منطقه آبادان آسيب دید.<br /> <br /> <br /> *شهادت<br /> پس از انتقال به بيمارستان امام خميني (ره) تهران، در همان روز به شهادت رسيد.<br /> پيكر پاك و مطهّر الياس احمدي،چهار روز پس از شهادت به زادگاهش انتقال يافت و پس از تشييع بسيار باشكوه توسط مردم، در گلزار شهداي خورموج به خاك سپرده شد.<br /> <br /> <br /> ==خاطرات==<br /> <br /> علاوه بر تأمين مخارج خانواده خودش، مخارج والدينش را نيز تأمين مي کرد و اين كار را با خوشرويي و بدون منّت انجام مي‌داد. اگر پدرش مريض مي‌شد، او مي‌گفت اي كاش من خودم دوبار مريض مي‌شدم، ولي پدرم يك‌بار هم مريض نمي‌شد.<br /> <br /> <br /> *← مهربانی الیاس<br /> <br /> در خانواده بسيار مهربان بود و با همسر و فرزندان خود، رفتار بسيار مهربانانه و محبّت‌آميزي داشت.<br /> اگر مي‌دانست يكي از همسايگانش در موردي نيازمند است، حتي اگر خودش نيز در همان مورد نيازمند بود، همسايه را بر خود ترجيح مي‌داد و به او كمك مي‌كرد.<br /> <br /> <br /> *← اول الیاس<br /> <br /> بارها پيش مي‌آمد كساني‌كه به بهداري مراجعه مي‌كردند، ابتدا سراغ الياس را مي‌گرفتند. اگر او در بهداري بود، وارد مي‌شدند و اگر حضور نداشت، برمي‌گشتند. او در كمك به بيماران به خصوص انتقال بيماران اورژانسي به بيمارستان، هيچگاه احساس خستگي نكرد.<br /> موارد متعدّدي پيش آمد كه الياس تازه از سر كار برگشته و هنوز خستگي را از تن خود دور نكرده بود يا اينكه تازه سر سفرة غذا نشسته و يا تازه به حمام رفته بود كه نياز مي‌شد بيماران اورژانسي را به بيمارستان برساند. او هرگز اخمي به ابرو نمي‌آورد و بلافاصله خود را آماده کمک به مردم مي‌كرد.<br /> <br /> <br /> *← نماز و ورزش<br /> <br /> او انس خاصي با نماز داشت. نماز را در سن ده سالگي از پدر وپدر بزرگش فرا گرفته بود. در خواندن نماز اول وقت بسيار مقيّد بود و هرگز تنبلي نمي‌كرد.<br /> به ورزش و به خصوص فوتبال علاقة قابل توجّهي داشت و عضو تيم فوتبال استقلال روستاي محمّد آباد بود و در آن بازي مي‌كرد. ايشان، علاوه بر فوتبال، به كوهنوردي نيز علاقة زيادي داشته و با توجّه به نزديكي روستاي محل سكونتش به كوه، بارها به همراه دوستان خود به كوه مي‌رفت.<br /> <br /> <br /> *← دوستدارامام<br /> <br /> علاقه و ارادتي آتشين به امام خمینی (ره) و انقلاب اسلامي داشت؛ لذا هيچ ضدّيت و مخالفتي را با امام و انقلاب بر نمي‌تافت و با مخالفين آنها هرگز ميانة خوبي نداشت. به طور كلي يكي از معيارهاي دوستيابي شهيد احمدي، ميزان وفاداري افراد به انقلاب و آرمانهاي بلند امام (ره) بود. او بارها با برخي افراد، بر سر دفاع از امام بزرگوار امت (ره) ناگزير به مشاجرة لفظي شد و در بعضي موارد، مشاجرة آنها منجر به درگيري‌هاي مختصري نيز مي‌شد. او هيچگاه به طرفداران استعمار و استكبار، روي خوش نشان نداد.<br /> پس از بازگشت از جبهه و در طي مرخّصي چند روزه‌اش، تغيير اخلاق و رفتار در تمام وجودش نمايان شده و معنويت و روحانيت حاكم بر فضاي جبهه تمام وجودش را در برگرفته بود.<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> *آثارمنتشرشده درباره شهید<br /> <br /> به ميدانِ شهادت، رادمردي<br /> به جان، دينِ خدا را كرد ياري<br /> نصيبي از بهشتِ جاودان بُرد<br /> به سر، بنهاد تاجِ افتخاري<br /> براي عزّتِ ايران‌زمين بود<br /> ، شيرمردي، جان‌نثاري<br /> ز عشق و مهرباني كرده بودند<br /> دلِ پاكيزه‌اش را آبياري<br /> لبش را با تبسّم، باز مي‌كرد<br /> هميشه مثلِ گلهاي بهاري<br /> اگرچه از فراق دوستان بود<br /> اسير درد و رنج و بيقراري<br /> دعاي روز و شبهايش همين بود<br /> به محتاجان كند خدمتگذاري<br /> ز صحرا سادگي آموخت «الياس»<br /> ز كوهستان، رموزِ استواري<br /> گرفت از عشق، كام خسرواني<br /> اگرچه بعدِ شيرين‌انتظاري<br /> «چه خوش باشد كه بعد از انتظاري<br /> به اميدي رسد اميدواري<br /> از اين بهتر و زآن خوش‌تر نباشد<br /> دمي كه مي‌رسد ياري به ياري»<br /> صفا و مردي و ايمان و ايثار<br /> به عالم، مانده از وي يادگاري<br /> احمد منصوري<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> ==وصیت نامه==<br /> بِسْمِ اللهِ الرَّحمنِ الرَّحــيمِ<br /> وَلا تَحْسَبَنَّ الَّذينَ قُتِلُوا فِي سَبِيلِ اللهِ اَمْواتاً بَلْ اَحْياءٌ وَ ليكِنْ لا تُبْصِرُونَ <br /> [۱] <br /> <br /> اينجانب الياس احمدي ،فرزند ناصر، ساكن محمّدآباد. در اين ايّام خجستة سالگرد جشن پيروزي انقلاب اسلامي ، ما نيز تصميم گرفتيم كه در اين بُرهة حسّاس، در كنار رزمندگان قرار بگيريم، تا شايد از نزديك، به آنها خدمتي هرچندناچـيز بنماييم. خدمات اين عزيزان، آنقدر با عظمت است ، كه ما حتّي در حدّ قطره‌اي هم نمي‌توانيم عرض اندام كنــيم، ولي از خداوند بزرگ طالبم كه، مرا در اين هدف والا و مقدّس، كمك نمايد. در اين برهه، همة دشمنانِ اين مملكت اسلامي، با يكديگر هم‌عهد شده‌اند تا اسلام عزيز را كه در گرو ايثارگري‌هاي جاني و ماليِ رزمندگان، حيات مجدّدي پيدا كرده است، به نابودي كشانند.<br /> از همة برادران و دوستانم، درخواست دارم ، كه دفاع مقدّس را فراموش نكنند و راهروِ شهدا باشند.<br /> به فرزندانم و خانواده‌ام، توصيه به صـبر و تقوي مي‌نمايم. خداوند، همة شما را در انجام خيرات و اموراتِ نيك، موفّق بدارد.<br /> خدايا! خدايا! تا انقلاب مهدي، حتّي كنار مهدي، خميني را نگهدار<br /> از عمر ما بكاها! بر عـمر او، بيفزا!<br /> به اميد پيروزي رزمندگان اسلام<br /> الياس احــمدي ۲۱/۱۱/۱۳۶۶<br /> <br /> <br /> پانویس<br /> <br /> ۱. ↑ آل عمران(۳)آیه۱۶۹ <br /> <br /> <br /> <br /> منبع<br /> تدوين شده توسط دانشنامه شهیدان از خاطرات شفاهي خانواده، دوستان و آثار شهيد<br /> <br /> <br /> <br /> رده‌های این صفحه : شهیدان استان بوشهر | شهیدان بسیج | شهیدان خورموج | شهیدان متولد1336 | شهیدان محمدآباد | شهیدان ناو‌تیپ13امیرالمومنین(ع) | شهیدان1366</div>

Abdolmohammadi98 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF%D8%A7%DA%A9%D8%A8%D8%B1_%D8%A7%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D9%85 2019-09-15T16:12:24Z

<p>Abdolmohammadi98: </p> <hr /> <div><br /> تاریخ تولد :1342/01/03<br /> <br /> <br /> تاریخ شهادت : 1365/03/01<br /> <br /> <br /> محل شهادت : نامشخص<br /> <br /> <br /> محل آرامگاه :اصفهان - شاهین شهرومیمه - میمه<br /> <br /> نام : اكبر<br /> <br /> <br /> نام خانوادگى : ابرام<br /> <br /> <br /> نام پدر: مرتضى<br /> <br /> <br /> تاريخ‌تولد : 1342/01/03<br /> <br /> <br /> ش. ش : 1995<br /> <br /> <br /> محل‌صدورشناسنامه : ميمه<br /> <br /> <br /> تاريخ شهادت : 1365/03/01<br /> <br /> <br /> نوع حادثه : حوادث‌مربوطبه‌جنگ‌تحميلى<br /> <br /> <br /> شرح حادثه : حوادث ناشى ازدرگيرى مستقيم بادشمن-توسطدشمن‌درجبهه<br /> <br /> <br /> استان : بنيادشهيداستان‌اصفهان<br /> <br /> <br /> شهر: اداره‌بنيادشهيدبرخواروميمه<br /> <br /> <br /> <br /> بسم الله الرحمن الرحيم <br /> سلام و درود به رهبر عظيم الشان انقلاب اسلامى و سلام بر بت شكن زمان خمينى كبير و سلام بر كفر ستيزان جبهه حق عليه باطل و سلام بر شهيدان به خون غلطيده و سلام بر ادامه دهندگان راه شهيدان و سلام بر جبهه هاى خوزستان بر سرزمينى كه بدون وضو نمى توان بر آن قدم نهاد سلام بر اسيران حزب الله و سلام بر خمپاره اندازها و آرپيجى زنها و سلام بر سلاحهاى سنگين و سلام بر گرد و غبارى كه موقع عمليات بر اثر اصابت گلوله ها و بمبارانها به وجود مى آيد و سلام بر لحظه هاو رشادتها و جوانمرديها و سلام بر هوا برد جان بر كف و در پايان سلام بر پدر و مادر و برادرانم و خواهرانم كه اميدوارم زحمات خود را بر من حلال گردانند تا اگر به فيض شهادت كه صد درصد در اين عمليات نصيب من خواهد شد ناراحتى روحى ناشته باشم و روحم آزرده نباشد خوب پدر جان و مادر عزيزم وبرادرانم و خواهرانم از اينكه در اين چندين سال زندگى در يك خانواده محروم برايم زحمتهاى بسيار متحمل شده ايد تشكر مى كنم وميدانم كه ديگر زنده بر نخواهم گشت تا بلكه زحمتهاى شما را جبران نمايم ولى به هر حال من را ببخشيد. <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> خوب بنده كه افسر هوابرد هستم شغلم در اين عمليات افسر ديده بان مى باشم و با هليكوپتر به پشت دشمن هليبرد مى شوم اميدوارم كه اين عمليات در درجه اول با پيروزى هر چه تمامتر به نفع ملت مسلمان و تمام رزمندگان خاتمه يابد چون اين عمليات سرنوشت شش سال جنگ را معلوم خواهد كرد. <br /> <br /> <br /> <br /> ولى بنده در اين عمليات وظيفه مهمى را قبول كرده ام و به اميد پيروزى وارد عمليات مى شوم كه دشمن را شكست بدهيم و هدفها را كه از قبل پيش بينى شده به تصرف خود در آوريم و تمامى رزمندگان بتوانند به آغوشهاى گرم خانواده خود باز گردند و ايام عيد را در نزد خانواده خود باشند و خودم نيز در درجه اول همين آرزو را دارم ولى عمليات احتياج به خونها و رشادتها و از جان گذشتگى ها دارد تا در عمليات از جان گذشتگى نباشد پيروزى نيست. <br /> <br /> <br /> <br /> خوب باز هم سخنى با پدرم، پدر جان از اينكه نتوانستم زحمتهايى را كه عرض چند سال زندگيم براى من كشيده ايد جبران كنم مرا ببخشيد و موقعى كه خبر به شما دادند كه فرزندتان شهيد شده هيچ ناراحت نباشيد و به خاطر فرزند خود اشك نريزيد چون اين دنيا محل گذر است و بايد همگى برويم دير يا زود و هر چه بهتر كه انسان در راه دفاع از ناموس و مملكت و دين خود جان خودرا تسليم كند. <br /> <br /> <br /> <br /> پدر جان روزى كه اين لباس مقدس را پوشيدم سوگند ياد كرده ام كه به مملكت ايران زمين و ملت عزيزش و به اسلام و قرآن در هر زمان و مكان كه احتياج باشد كمك كنم و جان خود را در اين راه فدا كنم بدانيد كه چشم بسته پاى به اين راه ننهادم و با چشمى بينا به انتهاى اين راه نگاه كردم و انتهاى آن همان شهادت است كه از قبل برايم آشكار بوده خوب سخنى چند با برادران ارتشى ميهن برادران عزيز شما كه اين لباس مقدس سربازى را بتن كرده ايد و در هر زمان بكوشيد كه پيروزى از آن ملت ايران است برادران ملت ايران راه خود را انتخاب كرده و در اين راه ثابت قدم و استوار است ولى ما كه اين لباس را به تن كرده و عضو كوچكى از اين جامعه حساب مى شويم خواه ناخواه بايد راه آنها را ادامه بدهيم به برادرانم قاسم كه يك ارتشى هست به عنوان يك برادر كوچكتر از او مى خواهم كه از دست من هيچگونه ناراحتى نداشته باشد و راهى را كه خودش انتخاب كرده ادامه بدهد، خوب در پايان از همشهريان عزيزم مى خواهم كه همگى مرا حلال نمايند چون انسان جايز الخطاست و در بعضى مواقع خطايى از ما سرزده ما را به بزرگى خودتان ببخشيد. <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> خوب پدر جان من را در گلزار شهداء ميمه دفن نماييد اگر جنازه من به دستتان رسيد و اگر هم جنازه من بدست شما نرسيد مانند شهيد مصطفى شعبان مشخصات من را روى سنگى نوشته و در محل گلزار شهدا نصب نماييد بنده در پايان از تمامى افراديكه در تشيع جنازه من شركت خواهند كرد سپاسگذارى مى كنم‌و از مرتضى ناديان (نوحه خوان) و آقا هاشم موسوى زاده و ديگر برادران مى خواهم كه براى تشيع جنازه و مراسم نوحه خوانى و روضه خوانى كنند. <br /> <br /> <br /> <br /> در پايان از تمامى همشهريان عزيز سپاسگزارم و اميدوارم تا آنجاييكه در توان دارم در اين عمليات انتقام شهدا ميمه را بگيرم انشا الله. <br /> 1363/12/24<br /> <br /> <br /> <br /> ==اشعار==<br /> در هر كجا كه پنجه بيداد ناكسان<br /> <br /> از آستين وحشت و قدرت بيرون شود <br /> <br /> در هر كجا كه تيغ ظلم آيد برون از نيام<br /> <br /> آن سرزمين چو قلزم زخار خون شود.<br /> <br /> اى شهيدان آغشته به خون باشيد خوش <br /> <br /> كه ملت به دشمن نمى دهيم. <br /> <br /> گر يك تن از هزار بمانيم باك نيست<br /> <br /> ديگر به زير بار ستم تن نمى دهيم<br /> <br /> گر روس گر انگليس و گر آمريكا و چين<br /> <br /> بر هيچ كس تسلط ميهن نمى دهيم<br /> <br /> اين راه كه همانا راه شماست<br /> <br /> به شرق و غرب خونخوار دست آشتى نمى دهيم <br /> <br /> بار الها من نمى خواهم كه در بستر بميرم ياريم كن تا به راهت در دل سنگر بميرم<br /> <br /> <br /> دوست ندارم در ميان آتش و خون و گلوله دور از كاشانه و از خواهر و مادر بميرم<br /> <br /> <br /> دوست دارم خاك ايران را ز دشمن پاك سازم در ره جانان روم من همچو سرلشكريم<br /> <br /> <br /> مرگ بر صدام كافر مرگ بر منافقين و كوردلان، مرگ بر آمريكا، مرگ بر شوروى&lt;ref&gt;سایت شهدای ارتش&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references/&gt;<br /> == رده‌ها ==<br /> {{ترتیب‌پیش‌فرض:اکبر_ابرام}}<br /> [[رده: شهدا]]<br /> [[رده: شهدای دوران دفاع مقدس]]<br /> [[رده: شهدای ارتش جمهوری اسلامی ایران]]<br /> [[رده: شهدای ایران]]<br /> [[رده: شهدای استان اصفهان]]<br /> [[رده: شهدای شهرستان شاهین شهر]]</div>

Abdolmohammadi98 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%81%D8%B1%DB%8C%D8%AF_%D8%A7%D9%85%DB%8C%D9%86%DB%8C 2019-09-14T16:22:38Z

<p>Abdolmohammadi98: </p> <hr /> <div>بسمه تعالی<br /> شهید فرید امینی :<br /> تاریخ تولد : 21/01/1350<br /> تاریخ شهادت : 30/10/1369<br /> محل شهادت : نامشخص<br /> محل آرامگاه : کردستان – سروآباد - درهکی<br /> <br /> <br /> ==زندگینامه==<br /> <br /> بسمه تعالی<br /> شهید فرید امینی در تاریخ 21/01/1350 در روستای دره گی از توابع شهرستان مریوان پا به عرصه گیتی نهاد. به هنگام جنگ تحمیلی از آنجا که علاقه فراوانی به امام، جمهوری اسلامی و حفظ اسلام داشت زودتر از زمان خود را به خدمت مقدس سربازی رفت. همیشه سربازان و همرزمان خود را به خدمت کردن به جمهوری اسلامی دعوت و تشویق می کرد. <br /> تا این که در تاریخ 30/10/1369 هنگام اعزام به مأموریت بر اثر سقوط در دره شیلان به علت شدت جراحت وارده به مغز و خونریزی مغزی به درجه رفیع شهادت نائل آمد. مزار این شهید در زادگاهش واقع می باشد.<br /> <br /> سایت شهدای ارتش <br /> <br /> http://www.ajashohada.ir/home/martyrdetails/42888</div>

Abdolmohammadi98 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%A2%D8%AF%DB%8C%D9%86%D9%87_%D9%82%D9%84%DB%8C_%D8%B3%DB%8C%D8%A7%D8%AD_%D8%A8%D8%A7%D8%AF%D8%AE%D9%88%D8%B1 2019-09-14T10:50:23Z

<p>Abdolmohammadi98: </p> <hr /> <div>[[شهید]] [[آدینه قلی سیاح بادخور]]<br /> تاریخ تولد :[[1347/01/05]]<br /> تاریخ شهادت : [[1366/11/22]]<br /> محل شهادت : نامشخص<br /> محل آرامگاه :خراسان رضوی - قوچان - [[باغ بهشت]]<br /> <br /> <br /> ==زندگی نامه==<br /> <br /> بسمه تعالی<br /> شهید اسلام آدینه قلی سیاح از بدو تولد در سال 1348 در روستای بادخور زندگی میکرد و در سن 7 سالگی همراه خانواده خود به قوچان آمدندد و در دبستان سید علی مجیدی تحصیل میکرد تا اینکه مدارک سوم خود را گرفت و بعد از 2 سال در خیاطی واقع در بازار عشق آباد شروع به کار کرد و خرج مادر و خواهر کوچک خود را به دست میآورد. بعد از 3 سال به سربازی رفت و هنگام رفتن با خوشحالی سوار اتوبوس شد وقتی میخواست برود پیشانی مادرش را بوسید و گفت تنها آرزوی من شهید شدن در راه خداست و به برادر خود گفت از خدا این آرزوی مرا طلب کن. بعد از یک ماه معلوم شد که آدینه قلی به [[خاش]] منتقل شده و دوره آموزشی خود را در آنجا میگذراند. بعد از سه ماه به مرخصی آمد و در طی دوران آموزشی یک نامه میفرستد که محتوای آن چنین است:<br /> بنام خدا<br /> سلام مادر عزیزم. خسته نباشید امیدوارم که حالت خوب باشد و هیچگونه نگرانی نداشته باشید. باری اگر جویای احوالات اینجانب پسر حقیرت را خواسته باشید حالم خوب است و شما مادر هزیزم ناراحت من نباشید. محل آموزشیم بسیار خوب است و دوستان زیادی پیدا کرده ام. مادر عزیزم دوری فرزندت را تحمل کن و اگر خدا بخواهد زیر پرچم حسین ع به [[شهادت]] نائل میشوم و به آرزوی خود خواهم رسید. چرا که تنها آرزوی من در زندگی شهادت در راه خداست. مادر عزیزم ناراحت نباش و با خود تأمل نکن که چرا این صحبتها را در نامه نوشتم. چرا که خون من از خون حسین مظلوم رنگین تر نیست. به خواهران کوچکم سلام برسان. و به برادرانم هم همینطور. آرزوی موفقیت برایم داشته باشید پسرت آدینه<br /> بعد از خواندن نامه مادرم ناراحت شد اما بعد از مدتی با صدای بلند گفت خدایا آرزوی پسرم را برآورده کن هرچند برایم سخت است و بعد از 2 ماه خبر شهادت برادرم به ما رسید. و مادرم در مجلس عزایش میگریست و میگفت خدایا پسرم پسر کوچکم به آرزوی دیرینه خود رسید.<br /> خوب به یاد داریم روزی را که در وجودمان واژه خورشید طلایه تقدیس امام خمینی شکفته شد. آن زمان که اعماق وجودمان از عشق به اسلام لبریز بود. خوب به یاد داریم که برادرانمان و پدرانمان چگونه در جنگ تحمیلی با دشمنان قرآن جنگیدند و بسیاری از آنان به شهادت نائل شدند. آن دشمنان تداعی انقلاب را در ذهن ما نمیخواستند. آنان اشتیاقمان را به همبستگی ها به شکوه دلها به اوج عرفان رفتنمان را نمیخواستند. حالا هرچه آنان که خالصانه عاشق خدا بودند به سوی او کوچیدند و این ما غریبان کوی عشقیم که وادی ایمانمان هنوز فرصت تأمل به فطرتمان را داریم امروز در دل جامعه اسلام از ما بسیار است واژه انقلابمان تقدیس شده خون است تا برای حفظ حرمت انقلاب خونبهای آن را که همانا حفظ تمامی جنبه های یک جامعه اسلامی است بپردازیم.<br /> ==یادداشت==<br /> بسمه تعالی<br /> نامه<br /> سلام مادر عزیزم، خسته نباشید. امیدوارم که حالتان خوب باشد و هیچگونه نگرانی نداشته باشید. باری اگر جویای احوالات اینجانب پسر حقیرت هستید، حالم خوب است. در محل آموزشیم راحت هستم و دوستان زیادی پیدا کرده‌ام. مادر عزیزم دوری فرزندت را تحمل کن و اگر خدا بخواهد زیر پرچم حسین(ع) به شهادت نائل می‌شوم و به آرزوی خود خواهم رسید. چرا که تنها آرزوی من در زندگی شهادت در راه خداست. مادر عزیزم ناراحت نباش و با خود تأمل نکن که چرا این صحبت‌ها را در نامه نوشته‌ام. چرا که خون من از خون حسین مظلوم رنگین‌تر نیست. به خواهران و برادرانم سلام برسان.<br /> پسرت آدینه<br /> <br /> منبع:سایت شهدای ارتش<br /> http://ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/39162</div>

Abdolmohammadi98 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF%D8%A2%D8%B5%D9%81_%D8%A7%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D9%87%DB%8C%D9%85%DB%8C 2019-09-14T10:49:14Z

<p>Abdolmohammadi98: </p> <hr /> <div>کد شهید: 6200595 تاریخ تولد : 1345/09/04<br /> نام : اصف‌ محل تولد : [[اسفراین]]<br /> نام خانوادگی : ابراهیمی تاریخ شهادت : 1362/12/12<br /> نام پدر : یداله‌ مکان شهادت : [[حورالهویزه]]<br /> <br /> تحصیلات : راهنمایی منطقه شهادت : <br /> شغل : دانش آموز یگان خدمتی : سپاه پاسداران<br /> گروه مربوط : سایر شهیدان استان [[خراسان]]<br /> نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : رزمنده‌<br /> گلزار : <br /> <br /> ==زندگی نامه==<br /> <br /> <br /> بسمه تعالی<br /> کودکی که در ششم آذر ماه 1346 در روستای نوده دهستان بام شهرستان [[اسفراین]] دیده به جهان گشود و فضای خانه یدالله ابراهیمی را پر از صفا و صمیمیت کرد، آصف نامیده شد.<br /> <br /> دوره کودکی خود را در خانواده ای مذهبی و پر تلاش کشاورز طی نمود و در دامنه کوههای شاه جهان و آب و هوای کوهستانی نوده بام رشد و نمو کرد.<br /> <br /> پدرش در مورد نام گذاری و کودکی فرزند می گوید:<br /> <br /> «فرزندم در روز تولد امام حسن عسگری (ع) به دنیا آمد، پیشنهادم برایش نام عسگر بود ولی همسرم گفت: چون نام مرحوم عمویش آصف بوده است نام آصف را برایش انتخاب می کنیم. از دوران کودکی مسائل اسلامی را به او آموزش دادیم؛ او را با خود به مسجد و مجالس می بردم علاقه خاصی به مسائل مذهبی پیدا کرده بود.»<br /> <br /> مادرش درباره فرزندش می گوید:<br /> <br /> «آصف از همان کودکی بچه ای آرام و خوش رفتار بود. در کودکی دچار بیماری سختی شد چند بار او را نزد دکتر بردیم؛ ولی فایده ای نداشت. از داروهای خانگی استفاده کردیم؛ حالش تغییر نمی کرد. ناامید بودیم یک ماه گذشت کاری از دست ما ساخته نبود به درگاه خداوند و ائمه اطهار (ع) متوسل شدم و با شفاعت ائمه سلامتی خود را به دست آورد. در شش سالگی او را در مدرسه روستا ثبت نام نمودم. دوره ابتدایی را نزد ما و در روستا با موفقیت گذراند».<br /> <br /> آصف ابراهیمی در کارهای منزل به مادر و در کشاورزی به پدر کمک می کرد. در اوقات فراغت با هم کلاسی ها و دوستان خود به ورزش فوتبال می پرداخت با پدر در مراسم مذهبی شرکت می کرد. از نظر اخلاق و رفتار الگوی دیگر دانش آموزان بود. عمویش در مشهد سکونت داشت و در نوده مدرسه راهنمایی نبود بنابراین آصف به [[مشهد]]<br /> <br /> <br /> رفت و در مدرسه ای نزدیک منزل عمویش ثبت نام نمود. در زمان تحصیل در مشهد به عضویت بسیج درآمد و علاوه بر تحصیل مشغول فعالیت در پایگاه مقاومت بسیج می کرد. او در مشهد هرروز شاهد تشییع پیکرهای پاک شهدای جنگ تحمیلی بود. اخلاص و اعتقاد او نسبت به حضرت [[امام خمینی (ره)]] ، فعالیت در بسیج و شهادت دوستانش، باعث شد تا او علاقه شدیدی به جبهه و جنگ پیدا کند اینچنین تصمیم گرفت تا از پایگاه بسیج به جبهه اعزام گردد.<br /> <br /> آصف در 16 سالگی در سال 1362 بعد از آموزش نظامی از طریق بسیج به میدان جنگ شتافت.<br /> <br /> در مدت حضور در جبهه فعالیت های زیادی انجام داد، فردی مقاوم، جدی و مخلص بود زیرا از همان کودکی طعم سختی های زندگی و محرومیت روستایی را با تمام وجود لمس کرده بود. از این رو از هیچ فعالیت و ماموریتی در جبهه خسته نمی شد.<br /> <br /> دشتها و باتلاقهای [[هورالهویزه]]] و [[جزایر مجنون]] از او حکایت های فراموش نشدنی دارند، او در حین مبارزه با دشمنان بارها تا مرز شهادت پیش رفت اما هر بار با عزمی راسختر و حضوری عارفانه در ماموریتها داوطلب می شد.<br /> <br /> <br /> سر انجام در راه دفاع از کیان کشور و آرمانهای انقلاب اسلامی در مصاف با دشمن بعثی در ادامه [[عملیات خیبر]] در 5 اسفندماه 1362 به درجه رفیع شهادت نایل آمد.<br /> <br /> گرئه تفحص سپاه پیکر پاکش را سالها بعد کشف و به اسفراین منتقل کرد و با حضور پر فروغ مردم اسفراین بخصوص مردم مذهبی و با وفای نوده و روستاهای اطراف با شکوه تشییع و در مزار زادگاهش نوده به خاک سپرده شد.<br /> <br /> ==وصیت نامه==<br /> <br /> خدایا ما برای انجام دادن وظیفه به اینجا آمدیم و پیروزی و شهادت را پیروزی می دانیم هر لحظه آماده شهادت هستیم خدایا! تو را شکر می کنم که راه شهادت را به راهیانت شناساندی، خدایا! از تو می خواهم در این آخرین لحظات عمر به من توفیق دهی که بهترین حماسه را در راهت انجام دهم و از وظیفه ای که به من واگذار نمودی بخوبی از عهده اش بر می آیم.<br /> آصف ابراهیمی&lt;ref&gt;سایت یاران رضا&lt;/ref&gt;<br /> <br /> <br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references/&gt;</div>

Abdolmohammadi98 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%A2%D8%B1%DB%8C%D8%A7%D9%88%D8%B7%D9%86%DB%8C 2019-09-14T10:48:07Z

<p>Abdolmohammadi98: </p> <hr /> <div>[[شهید]] [[آریا وطنی]]<br /> تاریخ تولد :[[1340/08/27]]<br /> تاریخ شهادت : [[1361/02/17]]<br /> محل شهادت : نامشخص<br /> محل آرامگاه :تهران - [[بهشت زهرا]]<br /> <br /> ==زندگینامه== <br /> <br /> بسمه تعالی<br /> شهید آریا وطنی در شب سرد پاییزی مورخ 1340/08/27 در تهران متولد شد. در کودکی با این که تنها فرزند ذکور خانواده بود همواره سخت کوش و در خدمت گزاری به خانواده، دوستان و محبت به دیگران از هیچ کوششی دریغ نمی کرد. ادب و احترام به بزرگترها در نهاد وی قرار داشت. همیشه بین اطرافیان خود شاخص بود و آنان را در زمینه های رفتاری، اخلاقی و اجتماعی آموزش می داد.<br /> <br /> او درس خود را در رشته راه و ساختمان به پایان رساند و فارغ التحصیلی در سال 1359 است. او داوطلبانه و قبل از رسیدن موعد قانونی روانه خدمت مقدس سربازی شد. در دوران جنگ حق علیه باطل نه تنها از تخصص خود استفاده می کرد بلکه به [[آر پی چی]] زن ها به منهدم کردن [[تانک]] های دشمن یاری می رساند، به داوطلبان دیگر و بسیجیان عزیز در صحنه های نبرد آموزش نظامی می داد و آنان را در نحوه استفاده و به کارگیری این سلاح سنگین یاری و راهنمایی می کرد. <br /> <br /> شهید وطنی از مرخصی های قانونی خود به ندرت استفاده می کرد و با وجود اصابت ترکش به دستش ترجیح می داد که در صحنه نبرد حضور داشته باشد. هیچ گاه به خود فکر نمی کرد و [[شهادت]] را مرحله بالاتر در زندگی می دانست.<br /> <br /> در روز 17 اردیبهشت ماه 1361 که مصادف با ولادت با سعادت امیرمومنان حضرت علی (علیه السلام) بود در یک ضد حمله دشمن، او و گروه تحت آموزشی اش تانک های مهاجم را منهدم و سربازان درنده خوی آنها را به هلاکت می رسانند که با فداکاری همرزمانش در جبهه حق علیه باطل [[شلمچه]] آزاد می شود. شهادت افتخارآمیز پاداش و حق او بود. همه می گفتند او فقط یک سرباز ساده نبود بلکه یک فرمانده قهرمان بود.<br /> <br /> روحش شاد و یادش گرامی باد.&lt;ref&gt;[http://www.ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/36169منبع سایت شهدای ارتش]&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references/&gt;</div>

Abdolmohammadi98 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%85%D9%87%D8%AF%DB%8C_%D8%A2%D9%82%D8%A7%D8%AC%D8%A7%D9%86%DB%8C 2019-09-14T10:42:25Z

<p>Abdolmohammadi98: </p> <hr /> <div>بسم رب الشهداء و الصدیقین<br /> <br /> نام: مهدی<br /> <br /> rId7 نام خانوادگی: آقاجانی<br /> <br /> تاریخ تولد: 3/3/1344<br /> <br /> محل تولد: قم<br /> <br /> نام پدر: عباسعلی<br /> <br /> نام مادر: فاطمه<br /> <br /> شغل: پاسدار<br /> <br /> تاریخ شهادت: 1/11/1365<br /> <br /> محل شهادت: شلمچه<br /> <br /> محل دفن: قم<br /> <br /> <br /> ==گلچین وصیت نامه==<br /> <br /> - اگر ما امروز در جنگ شرکت نکنیم، باعث نابودی اسلام و انقلابی شده ایم که ثمره خون هزاران شهید و مجروح و معلول است.<br /> <br /> - به شما امت حزب الله وصت می کنم که دلیرانه ومردانه و شجاعانه به سوی جبهه ها هجوم آورید.<br /> <br /> - استغفار و دعا را از یاد نبرید.<br /> <br /> - همیشه به یاد خدا باشید و در راه او قدم بردارید.<br /> <br /> - نکند از رفتن بچه هایتان به [[جبهه]] جلوگیری کنید.<br /> <br /> - نمازهای پنجگانه را سر وقت بخوانید.<br /> <br /> <br /> ==وصیت نامه==<br /> <br /> <br /> بسم الله الرحمن الرحیم<br /> <br /> بسم ربّ الشهداء و الصدیقین<br /> <br /> «ولا تحسبن الذین قتلوا فی سبیل الله امواتا بل احیاء عند ربهم یرزقون» (قرآن کریم)<br /> <br /> «هرگز مپندارید کسانی که در راه خدا کشته شده اند مرده اند، بلکه زنده اند و در نزد خدای خویش روزی می خورند. »<br /> <br /> «ربنا افرغ علینا صبرا وثبت اقدامنا و انصرنا علی القوم الکافرین»<br /> <br /> با سلام و درود فراوان بر امام زمان حضرت [[امام مهدی]] عج و نائب برحقش امام امت بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران حضرت [[امام خمینی]] و با سلام بر شهیدان راه حق و عدالت که برعلیه ظلمت و تاریکی ها و نفاق ها و شیطان های زمانه جنگیدند و جان شیرین خود را فدای اسلام عزیز کردند و با سلام بر خانواده عزیز شهدا که چنین جوانانی را هدیه اسلام کردند که واقعا اینان پشتیبان انقلاب و اسلام می باشند و درود و سلام بر رزمندگان اسلام که امام از جان عزیزترمان دست و بازوی آنان را می بوسد و بر این بوسه افتخار هم می کند.<br /> <br /> و با سلام و درود بر امت حزب الله که در صحنه بودن خودشان را همیشه نشان داده و همیشه به جبهه ها دلیرانه کمک کردند که الحق اگر کمک اینان نبود ما به این پیروزی ها نرسیده بودیم، وصیت نامه ام را شروع می کنم.<br /> <br /> سلام بر تو ای پدر و مادر وخواهران و برادران مهربان و عزیزم و فامیل ها و همسایگان! من به عنوان یکفرد مسلمان و به حکم شرعی و دینی که داشتم قدم در این میدان و راه پر سعادت گذاشتم و خدا را شکر می کنم که چنین سعادتی را نصیب من کرد و چنین راهی را در مقابلم گذاشت و ذره ای نور ایمان در دل من روشن نمود تا خدایی را که آفریدگارم است بشناسم، راهم را مشخص نموده و فقط خدای یکتا را بپرستم.<br /> <br /> شما می دانید که مرگ فریضه ای است که برای تمام موجودات است که در قرآن کریم آمده است: «کل نفس ذائقه الموت» یعنی «برای تمام موجودات عالم مردن است.» ولی مرگ چند نوع می باشد که بهترین آنها شهادت در راه خدا می باشد که پیدا کردن چنین مرگی را خدا نصیب ما کرده است. شهادت فیضی است که خدا نصیب من کرده است.<br /> <br /> من می دانم که شهادت من باعث ناراحتی شما می شود، ولی چه کنم که امروز اسلام در خطر است. اگر ما امروز در [[جنگ]] شرکت نکنیم و به ندای«هل من ناصر ینصرنی» امام لبیک نگوییم، باعث نابودی اسلام وانقلابی شده ایم که ثمره خون هزاران [[شهید]] و [[مجروح]] و معلول است و در آن دنیا پیش خدا مسئول بوده و در صفوف دژخیمان قرار خواهیم گرفت. تازه ما امانتی هستم در دست شما که باید امانت را تحویل صاحب اصلیش می دادید که خدا را شکر کنید که امانت خدا را به بهترین نحو تحویل دادید.<br /> <br /> در شهادت من، ای پدر و مادر! گریه نکنید چون شهادت من و همرزمانم باعث قوت انقلاب و اسلام شده و این خون ها دیایی می شود و تمام پلیدی ها را و زشتی ها و نفاق ها و کفرها را از روی زمین محو و نابود می کند و خون ما مانند قلبی می شود و خون را در بدن اجتماع تزریق کرده و به جریان در می آورد و جامعه را زنده می کند. «شهید شمع تاریخ است» و «شهید به وجه الله نظر دارد».<br /> <br /> بدانید که من در جنگی رفتم که جنگ میان تمامی اسلام با تمامی کفرها و ذلالت ها و نفاق ها و ستم ها و تاریکی هاست.<br /> <br /> پدر و ای مادر عزیز! اگر جسد من پیدا نشد دلگیر و غمگین نباشید که روح ما به سوی خدا در حرکت می باشد و به ملکوت اعلی می پیوندد. من به شما امت حزب الله وصیت می کنم که دلیرانه و مردانه و شجاعانه به سوی جبهه ها هجوم آورید و دشمن بعثی رر به زوال و دون و پست را که آخرین نفس هایش را می کشد از پای درآورید و بپاخیزید و از حیثیت جمهوری اسلام که برای به ثمر رسیدن آن بسیار خون داده شده دفاع کنید. برادران استغفار و دعا را از یاد نبرید که بهترین درمان ها بر تسکید دردهاست و همیشه به یاد خدا باشید و در راه او قدم بردارید. هیچ گاه از صحنه انقلاب خارج نشوید.<br /> <br /> شما هم مادران و خواهران! می توانید با گوش دادن به فرمان ها و فرمایشات امام و شرکت در نماز جمعه و راهپیمایی ها پاسداری از جرمت خون شهیدان کنید و چون زینب س باشید که پیام آور خون شهیدان از کربلا به شام بود و درس از زینب س بگیرید.<br /> <br /> و پیامی به ملت عزیز و جوانان حزب الله دارم که نکند شما در رختخواب بمیرید که [[امام حسین]] ع در میدان نبرد برای اسلام شهید شد و نکند در خواب و غفلت بمیرید که [[حضرت علی]] ع در محراب [[نماز]] به شهادت رسید و به خدا پیوست و جامعه ما را روشنایی داد، نکند خدایی نخواسته هم اکنون که جمهوری اسلامی و حتی اسلام در خطر است در حال بی تفاوتی بمیرید که علی اکبر امام حسین ع در میدان مبارزه با کفر و با هدف ، به شهادت رسید.<br /> <br /> پدران و مادران! نکند از رفتن بچه هایتان به جبهه جلوگیری کنید که فردا در روز قیامت در محضر خداوند نمی توانید جوابگوی حضرت زینب س باشید که برادرانش و فرزندانش را فدای اسلام کرد و همچون مادر وهب باشید که جوانش را به جبهه فرستاد و حتی جنازه او را تحویل نگرفت و فرمود: «پسری که در راه خدا دادم هرگز پس نمی گیرم.»<br /> <br /> وصیتی به رزمندگان دلیر و شجاع و بی باک، که ای دلاوران! امروز امام زمان عج به شما افتخار می کند وشما هم جا دارد که حضورتان را در جبهه ثابت و استوار و مصمم نگهدارید که خدا با شماست و در پایان به شما وصیت می کنم که نمازهای پنجگانه را سر وقت بخوانید و کارها و اعمال مستحبی را انجام دهید و کارهای مگروه را ترک کنید و همیشه از خدا بخواهید که شما را یک آن و حتی کمتر از یک آن به خودتا وانگذارد.<br /> <br /> مرا هرکجا خواستید دفن بکنید و در رابطه با عزایم زیاد خرج نکنید و سلام مرا به امام برسانید واز طرف من دست امام را ببوسید و به او بگویید که تا آخرین قطره خونم سنگر اسلام را ترک نکردم و سلامتی خانواده ام و امام را از درگاه ایزد منان خواهانم.<br /> <br /> مرغ باغ ملکوتم نیم از عالم خاک دو سه روزی قفسی ساخته ام از بدنم<br /> <br /> والسلام علیکم و رحمه الله و برکاته<br /> <br /> خدایا شکرت که شهادت را نصیب من کردی. پاسدار قرآن و سرباز امام حسین ع و یاور امام زمان و نائبش امام خمینی باشید.<br /> <br /> خدایا! خدایا! تا انقلاب مهدی عج خمینی را نگهدار<br /> <br /> مرا حلال کنید و طلب مغفرت از خدا برایم بخواهید.<br /> <br /> پدر و ای مادر و همسایگان و فامیل ها! خداحافظ.<br /> <br /> <br /> شهید مهدی آقاجانی<br /> <br /> امضاء 1<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> *وصیت نامه ای دیگر<br /> <br /> <br /> بسم الله الرحمن الرحیم<br /> <br /> به نام الله پاسدار حرمت خون شهیدان<br /> <br /> شکر و سپاس بی قیاس معبود را جلت قدرته که آفریننده مخلوقات عالم است و روزی دهنده بنین و نباتات عالم، کریمی که خوان نعتمش بر مطیع و عاصی کشیده و گسترده، رحیمی که دیوان رحمتش در گوش گنهکاران در دل شب تار چندبار این ندا را سر می دهند که«هل من سائل»، «هل من مستغفر» بخشاینده ای که تار عنکبوت را سد عصمت دوستان کرد و جباری که نیش پشه را تیغ مهر دشمنان گردانید و در فطرت کائنات به وزیر و مشیر و طهیر و دبیر و صاحب تدبیر محتاج نگشت و آدمی را به فضیلت نطق و مزیت عقل و خلعت «و لقد کرمنا بنی آدم...» مخلع و از دیگر خلقان ممتاز گردانید. غفوری که نه معصیت عاصیان صمدیت او را نقصان یا آلایش که «... إن الله لقوی عزیز» ونه طاعت مطیعان احدیت او را سودی یا آرایشی است که «... إن الله لغنی عن العالمین». شکر خدای را که برای هدایت مان سید رسل و سرور کائنات و خلاصه موجودات وپیشوای انبیاء و مقتدای اصفیاء [[محمد مصطفی]] ص علیه أفضل الصلوات و اکمل التحیات که برگزیده آدمیان و رحمت عالمیان است فرستاد ی و قرآن را که نور مطلق است و بالاترین کتاب آسمانی می باشد در دین ما آوردی و آن را نازل کردی که به دستورات آن عمل کنیم. شکر مخصوص خدایی است که وجود پاک پیغمبر اکرم ص و امامانی معصوم را جهت هدایت مان فرستادی.<br /> <br /> الهی، معبودی بی همتا، تو را از اعماق جانم و با اشک های ریزانم خالصانه شکر می کنم به خاطر اینکه مرا در بهترین عصر و بهترین مکان خلق کردی و ذره ای نور ایمان در دلم روشن کردی و راهم را روشن نمودی و توفیقم دادی که در بین راه های زیاد صراط ال مستقیم را بشناسم و در آن راه کمکم کردی که قدم بگذارم و از لغزش های عقیدتی که بسیار خطرناک است نجات یابم.<br /> <br /> ای معبود بی همتا! تو را شکر می گویم که بر من منت گذاشته و مرا رهبری صادق و مرجعی کبیر که نائب امام عصر عج می باشد عطا فرمودی و مرا هدایت فرمودی تا از این ولی فقیه که اولاد پیامبر اکرم ص ایت و راهی را دنبال می کند که راه اولیاء خدا و امام زمان عج می باشد از او اطاعت کنم.<br /> <br /> ای رحیما! به درگاهت عاجزانه شکر می گویم که به من توفیق دادی که از جمله مهاجرین و مجاهدی درگهت قرار دادی که از والاترین عبادت ها می باشد.<br /> <br /> الهی! ای جبار عظیم! شکر تو را که توفیق دادی که دشمنان دینت به وسیله ما نابود گردند و اراده فرمودی که بر آنها غالب گردیم.<br /> <br /> ای مردم عزیز و سلحشور کشور آقا اما م زمان عج! من بر حسب وظیفه چند کلامی با شما وصیت می کنم. آگاه باشید که هر انسانی در طول زندگی خود با سختی ها و آسایش هایی روبرو می شود و سنت الهی بر این است که همه مردم مورد امتحان قرار گیرند. اگر انسان ذره ای فکر نماید متوجه می شود که همیشه در معرض امتحان می باشد، زیرا انسان موجودی است که خود قدرت انتخاب و اختیار دارد و خداوند می فرماید و آنچه در زمین جلوه گر است زینت و آرایش آن قرار دادیم تا مردم را امتحان کنیم که کدام یک بهر عمل می کنند.<br /> <br /> آری برادرانم! خدای تبارک و تعالی سرنوشت انسان را به خودش واگذاشته است تا در بین راه هایی که در پیش داریم راهی را انتخاب نماید، ولی هوشیار باشید راهی را ادامه دهید که راه انبیاء و اولیاء خدا باشد و باید خودتان را با راهی وفق دهید که رضای خداوند در آن باشد و باید این راه را بپیمایید هرچند به قیمت جان تان تمام شود.<br /> <br /> ای مردم! پشتیبان امام وانقلاب باشید که نحإآ/ایمنی<br /> <br /> این انقلاب به همت خون هزاران شهید و مجروح و معلول به اینجا رسیده و در سرتاسر کشور اسلامی مان و در جبهه های غرب و جنوب در هر وجبش خون شهیدی جاری است. مبادا مانند مردم کوفه باشید و امام عزیزمان را تنها بگذارید و خون شهدا را با این عمل ناپسندیده پایمال کنید که آن روز روز از بین رفتن اسلام و قرآن و پرچم سرافراز جمهوری اسلامی و احیای کفر و استکبار می باشد و راه شهیدان را که راه انبیاء عزیزمان است و رضای خدا دنبال کنید که سعادت شما هم در این دنیال و در آخرت می باشد. خودتان را با جنگ وفق دهید و سرلوحه زندگانی خود قرار دهید. در صحنه حاضر باشید و انقلاب را همراهی کنید. بدانی که اگر صحنه را ترک نمایید دشمنان در کمین گاه ایستاده اند و آماده اند تا از کوچکترین لغزش های شما استفاده کنند و ضربه ای به پیکر انقلاب که پیکر اسلام است وارد کنند و دوباره به همان وضع اولی شما را به میخ بکشند و شما را استعمار کنند.<br /> <br /> و شما ای برادران همرزمم! ای کسانی که اماممان فرمود: «ای کاش من هم یک پاسدار بودم». ای پاسداران انقلاب! ای مدافعین اسلام! بدانید که مسئولیتی بس سنگین که تنها کسی می تواند متحمل این سنگینی شود بر دوش دارید و هر روز بر سنگینی آن افزوده می شود . آگاه باشید لباس سبزی که بر تن داری از خون مقدس شهدا به دست آمده است و شما وارث خون هزاران شهیدی و مسئولیت حراست خون ای شهدا را بر عهده داری. پس مواظب باش و حرمت این لباس را حفظ نما واجازه ندهید که هرکسی بدان ملبس شود.<br /> <br /> و روی سخنم با شما ای مسئولین گزینش و پرسنلی و فرماندهان شجاع و مخلص سپاه! بداین که مسئولیت شما در این وقت سرنوشت ساز که دشمن در کمین انقلاب است سنگین تر از ابتدا می باشد و آگاه باشید که اسلام همواره با بالاترین کیفیت در هر زمان پیش رفته است و نه با کمیت. پس دقت بیشتر به خرج دهید و اجازه ندهید در این ارگان که چشم امید امام عزیز و مردم حزب الله وایثارگر و ارگانی که مستقیما مورد لطف امام زمان عج است هرکسی که ماسک اسلام بر چهره و زبانی منافق گونه به همراه داشت بتواند به راحتی وارد این ارگان شود که اگر اینان وارد سپاه شوند شما در پیشگاه خون شهیدان و در محضر خداوند روسیاه و شرمسار خواهید شد.<br /> <br /> ای برادران بسیج! که عاشقانه بدون طمع و چشم داشتی به مالی یا مقامی فقط برای رضای خدا و در راه خدا با تمام وجودتان می جنگید، آگاه باشید که اجر شما بسیار است و پاداش عمل افتخار آفرین شما را هیچ کس غیر خدا نمی تواند بدهد، البته به شرط اینکه نیت تان را خالص کنید، البته می دانم که شما خالص هستید و اگر در بین راه ناملایماتی دیدید و یا به یک سری موانع برخورد کردید، نکند خدایی نکرده کنار بکشید و صحنه را ترک کنید که این کار شما در پیشگاه خدا ناپسندیده می باشد. مواظب باشید که در تمام امور توکلتان غیر از خدای یکتا بر کسی دیگر نباشد.<br /> <br /> سعی کنید همینطور که تا حال بوده اید خودتان را وقف اسلام و انقلاب عزیز نمائید. در صورت امکان به عضویت [[سپاه]] درآیید که چه کسی بهتر از شما که به عضویت این ارگان خدایی درآید؟ و بدانید کسانی که دین اسلام را یاری می کنند خدا هم طبق وعده ای که فرموده است آنها را یاری می دهد. سعی کنید عملی انجام ندهید که مورد غضب خدا شود و در برخوردهای تان با یکدیگر کمال رأفت و مهربانی را داشته باشید. با یکدیگر متحد و نسبت به هم مهربان باشید و احترام هم را در تمام امور نگهدارید تا خداوند هم نسبت به شما لطف کنید وامدادهای غیبی اش را شمال شما بنماید. بدانید که خدا اراده فرموده است که شما پیروز شوید.<br /> <br /> و وصیت دیگرم بر شماست، ای مسئولین مملکتی! بدانی که هر مقامی که به انسان داده می شود روزی گرفته می شود و اگر قرار بود مسئولیت ها باقی بماند کسانی که قبلا به جای شما بودند باقی می ماندند. بدانید که این مقام ها چند روزی بیش نمی باشد، سعی کنید در ای چند روزه کارهای تان فقط به خاطر رضای خدا باشد. هر عملی را که انجام می دهید ابتدا بدان عمل فکر کنید اگر آن عمل به نفع اسلام و مسلمین بود انجام دهید وگرنه انجام ندهید. در تمام کارهایتان از امام امت اطاعت فرمائید و بدانید مسئولیتی که به دست آورده اید و بر پشت آن صندلی که تکیه زده اید بدانید اگر عملی برخلاف اسلام انجام بدهید و یا مردم را ناراضی کنید پا بروی خون هزاران شهید گذاشتید که فردا در قبال این خون ها از شما سؤال می شود و بدانید که اگر مردم از شما ناراضی باشند، چون رضای خدا در رضای مسلمین است مسلما خداوند هم از شما ناراضی می باشد.<br /> <br /> ای مسئولین مملکتی! در تمام وقت و با تمامِ فکر، خودتان را در اختیار اسلام و جنگ و انقلاب قرار دهید. مبادا با اینکه از وسایل بیت المال مردم استفاده می کنید ولی به فکر مردم و جنگ نباشید که اگر اینطور باشد در پیشگاه خدا معذب خواهید شد و فردای قیامت جواب آن را نمی توانید بدهید و نگذارید که خدایی ناکرده کسانی که می خواهند سوء استفاده بکنند در ادارات بمانند.<br /> <br /> و صحبت دیگر با شما قاضی های حاکم شهرهای اسلام است. بدانید شما روزی عمل به وظیفه خود کرده اید، روزی دَین خود را اداء کرده اید که کسانی که علیه اسلام در مملکت فعالیت دارند آنها را به سزای اعمال شان برسانید. بدانید در مستحبی هستید که طلایه دار آن [[امام علی]] ع می باشد و شما که به او اقتدا کرده اید باید حق مظلومین را از ظالمین بگیرید وگرنه شما هم معذب درگاه خدا خواهید بود.<br /> <br /> صحبت دیگرم با کسانی هست که نق بر علیه انقلاب می زنند و هرجا که می نشینند پشت سر انقلاب و مسئولین مملکتی بدگوئی می کنند. بدانید اگر درست نشوید و به این کارتان ادامه دهید عذاب خدا بر شما نازل می شود و قهر خدا شامل شما می شود. بدانید که این انقلاب صد در صد اسلامی می باشد و کسانی که بر علیه آن صحبت می کنند ویا حتی در صحنه نیستند خودشان را اصلاح کنند وگرنه بدانند که مخالفت با انقلاب مخالفت با اسلام است. و امیدوارم که اگر هدایت نمی شوید هرچه زودتر محو شوید تا در پیشگاه ایزد منان مورد عذاب قرار گیرید.<br /> <br /> و اما ای پدرم و ای مادرم! که برای من متحمل زحمت های طاقت فرسایی شده اید و چه شب هایی که تا صبح بهاط من خواب را برخود حرام کردید و در تربیت من تمام سعی خود را کردید ولی من هنوز با اینکه می خواستم نیکی به شما بکنم موفق نشده ام. امیدوارم که خداوند به شما اجر عظیم بدهد و در تمام کارهای تان موفق باشید.<br /> <br /> پدرم و مادرم! اگر فیض شهادت نصیبم شد و به لقاءالله پیوستم مبادا ناراحت شوید و اگر خواستید گریه کنید بر مظلومیت امام حسین ع گریه کنید. بدانید، پدرم و مادرم! من آگاهانه و با تمام اختیار این راه را انتخاب کردم و به شهادت رسیدم، شما در تمام حال توکل به خدا داشته باشید و از خدا طلب صبر نمائید که ما امانتی بیش در دست شما نبودیم و خوشحال باشید که به بهترین نحو امانت خود را تحویل صاحب اصلی او دادید و خدا را شکر کنید که این لیاقت را نصیب من کرد و در آخر من را حلال کنید.<br /> <br /> و اما خواهرانم! زینب وار زندگی کنید و حامل پیام خون شهدا باشید. در تمام حال حجابتان را رعایت کنید و از خدا طلب مغفرت برایم نمایید.<br /> <br /> و اما برادرانم! مبادا سنگر من را ترک کنید که باید رهرو شهیدان باشید. گوش به فرمان امام عزیز باشید و از خدا طلب نصرت برای رزمندگان کنید و اما فامیل های عزیزم شما هم برای من زحمت های بسیاری کشیدید. هوشیار باشید که دل به این دنیای فانی نبندید و در تمام کارهای تان خدا را در نظر داشته باشید و مرا حلال کنید.<br /> <br /> در پایان من تمام کسانی که خدایی نکرده پشت سر من غیبت کرده و یا تهمت زده اند را حلال می کنم و امیدوارم تمام کسانی که حقی به گردن من دارند این حقیر را حلال نمایند. در ضمن 1000 تومان رد مظالم بدهید و 45 روز روزه بگیرید و دوماه نماز برایم بخوانید. هرجا خواستید دفنم کنید و پول اگر در دنیا دارم به پدرم بخشیدم.<br /> <br /> والسلام<br /> <br /> شهید راه حق و عدالت؛ مهدی آقاجانی<br /> <br /> 5/4/65<br /> <br /> امضاء 2<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> منبع : کتاب آثار و اسناد ایثارگران | شهدای استان قم | ناشر : بنیاد شهید<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> 1 نمونه امضا در وصیتنامه اصلی موجود است.<br /> 2 نمونه امضا در نسخه اصلی وصیت نامه موجود است.<br /> == رده‌ها ==<br /> {{ترتیب‌پیش‌فرض:مهدی_اقاجانی}}<br /> [[رده: شهدا]]<br /> [[رده: شهدای دفاع مقدس]]<br /> [[رده: شهدای ایران]]<br /> [[رده: شهدای استان قم]]<br /> [[رده: شهدای شهرستان قم]]</div>

Abdolmohammadi98 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF%D8%AF%D8%A7%D8%B1%D8%A7%D8%A8_%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF%DB%8C 2019-09-14T10:39:28Z

<p>Abdolmohammadi98: </p> <hr /> <div>شهید داراب احمدی<br /> <br /> تاریخ تولد :1343/06/02<br /> <br /> تاریخ شهادت : 1363/12/27<br /> <br /> محل شهادت : نامشخص<br /> <br /> محل آرامگاه :فارس - سپیدان - راشک<br /> <br /> <br /> ==زندگینامه==<br /> <br /> بسم الله الرحمن الرحیم <br /> <br /> نام:داراب<br /> <br /> نام خانوادگی: احمدی<br /> <br /> نام پدر: قلی<br /> <br /> تاریخ تولد:روز 2 ماه 6 سال 1343<br /> <br /> محل تولد:شهرستان ممسنی روستای راشک علیا<br /> <br /> تاریخ و محل شهادت:1363/12/27 سومار <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> شهید والا مقام در سال 1343 در خانواده ای مدتین مذهبی و سنتی در شهرستان ممسنی روستای راشک علیا دیده به جهان گشود.دوران تحصیلات ابتدائی و راهنمائی را در زادگاهش با موفقیت گذرانید.و به علت فقر مادی و ضعف خانواده نتوانست ادامه تحصیل دهد طی همین سالها سال 1361 پدرش را از دست داد تا اینکه در سال 1362 دفترچه آماده به خدمت گرفت و عازم خدمت مقدس سربازی شد دوره آموزشی را در استان اصفهان گذرانید و بعد از آن عازم جبهه های حق علیه باطل جبهه منطقه غرب گردید.مدت 19 ماه از خدمت مقدس سربازی را طی کرده بود که معبود ندایش داد و در روز 1363/12/27 بر اثر ترکش خمپاره شربت شهادت را نوشید و به سوی معبود خود شتافت.&lt;ref&gt;سایت شهدای ارتش&lt;/ref&gt;<br /> <br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references/&gt;<br /> <br /> == رده‌ها ==<br /> {{ترتیب‌پیش‌فرض:داراب_احمدی}}<br /> [[رده: شهدا]]<br /> [[رده: شهدای دوران دفاع مقدس]]<br /> [[رده: شهدای ارتش جمهوری اسلامی ایران]]<br /> [[رده: شهدای ایران]]<br /> [[رده: شهدای استان فارس]]<br /> [[رده: شهدای شهرستان سپیدان]]</div>

Abdolmohammadi98 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF_%D8%A2%D8%A8%D8%AF%D8%B1%D9%85 2019-09-14T10:29:35Z

<p>Abdolmohammadi98: </p> <hr /> <div>شهید محمد آبدرم<br /> تاریخ تولد :1326/03/20�تاریخ شهادت : 1358/05/31<br /> محل شهادت : نامشخص�محل آرامگاه :[[کردستان]] - [[سقز]] - سقز<br /> <br /> ==زندگینامه==<br /> بسمه تعالی<br /> شهید امیر سر تیپ دوم، محمد آبدرم، سال 1326 در خانواده ای مذهبی، در شهر سقز دیده به جهان گشود؛ وی در دوران تحصیل، دانش آموز زیرک و باهوشی بود و علاوه بر فعالیت های درسی، استعداد و پی گیری وافری در ورزش، خصوصاً رشته کشتی داشت. این تلاش سبب شد در مسابقات کشتی قهرمانی کشور، مقام دوم را در سال 1346 کسب نماید.<br />    دوستان و حریفان ورزشی اش می گویند: در عرصه کشتی، اخلاق و منش پهلوانی محمد، آن چنان برجسته و تحسین برانگیز بود که دیگران وی را الگوی خود قرار داده بودند.<br />    محمد، پس از اتمام تحصیلات متوسطه و اخذ دیپلم، در سال 1345 به ارتش پیوست، وی پس از طی دوره آموزشگاه افسری، با درجه ستوان دومی فارغ التحصیل، و برای گذراندن دوره مقدماتی «اردنانس» به هوانیروز [[کرمانشاه]] منتقل گردید.<br />    او همزمان با موفقیت های ورزشی، در سال 1348 به عنوان دیپلم نمونه انتخاب، و در آزمون ورودی رشته حقوق قبول شده بود، لیکن روحیه آزادی خواهی و اعتراضش نسبت به جوّ حاکم بر فضای موجود، سبب شد تا با دخالت های [[ساواک]] ، دانشگاه از پذیرش وی خودداری کند.<br />    پس از این ماجرا بود که شهید آبدرم، از چنان محبوبیتی بین مردم برخوردار شد که ساواک رژیم شاه را غافلگیر نمود، دستگاه اطلاعاتی پهلوی بعد از آن سعی کرد تا به هر شیوه ممکن، او را جذب تشکیلات خود کند تا مردم نیز به پیروی وی، از مخالفت خود با این سازمان مخوف دست بردارند، ساواک برای دومین بار، تیرش به سنگ خورد و این بار مصادف بود با موفقیت محمد در آزمون ورودی نیروی هوایی، که با دخالت های آن سازمان، از ورودش به آنجا جلوگیری شد.<br />    با شروع قیام ملت مسلمان، شهید آبدرم به سیل خروشان مردم پیوست و با تأسی از فرمان رهبر کبیر انقلاب، پادگان محل خدمت خود را ترک نمود، با پیروزی انقلاب، وارد [[کمیته انقلاب اسلامی]] در شهر سقز شد، او پس از مدت کوتاهی، این بار به ارتش جمهوری اسلامی ایران پیوست و در لشکر 28 پیاده [[کردستان]] ، پاسداری از کیان اسلامی را آغاز نمود.<br />    شهید محمد آبدرم، در این مقطع، همچون سربازی فداکار و در کمال شهامت و افتخار، از دستاوردهای انقلاب اسلامی دفاع کرد تا آن که در جریان یک مأموریت و هنگام حرکت از سنندج به سقز، با [[گروهک های ضد انقلاب]] درگیر، و به علت اصابت گلوله، به درجه رفیع شهادت نائل آمد و با خون خود، میثاقش را با ارزش های متعالی اسلام و انقلاب امضاء نمود.<br /> <br /> <br /> منبع: سایت شهدای ارتش</div>

Abdolmohammadi98 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF%D8%AF%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D9%88%D8%B4_%D8%B5%D8%AD%D8%B1%D8%A7%DB%8C%DB%8C 2019-09-14T10:28:39Z

<p>Abdolmohammadi98: </p> <hr /> <div>شهید دانشجو داریوش صحرایی<br /> ==زندگینامه==<br /> در تاریخ 20/3/1 339 در شهر کرمانشاه به دنیا آمد و تحصیلات خود را تا دیپلم ریاضی در این شهر ادامه داد. در سال تحصیلی 57-56 ، به دانشکده ی افسری راه یافت و در ای ّ ام اوج گیری انقلاب ، به فرمان امام (ره) پادگان را ترک نمود. بعد از پیروزی انقلاب در سال 58 ، در رشته ی ریاضی دانشگاه رازی پذیرفته شد. هم زمان با تحصیل در دانشگاه ، چندین بار عازم جبهه شد. با گروهی از برادران مخلص بسیجی، در طرح لب ّ یک ی ا خمینی شرکت کر د و به جبهه ی چنگوله ی مهران رفت. در عملیات والفجر 5 شرکت نمود و سرانجام در صبح روز 4/12/62 با ترکش خمپاره ی 60 که در قلب او جاگرفت ، به فیض شهادت نا ی ل آمد و پرواز عاشقانه اش را به سوی معشوق آغاز کرد .<br /> <br /> <br /> <br /> منبع : سازمان بسیج دانشجویی استان کرمانشاه</div>

Abdolmohammadi98 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%85%D9%87%D8%AF%DB%8C_%D8%A2%D8%B2 2019-09-14T10:27:42Z

<p>Abdolmohammadi98: </p> <hr /> <div>شهید مهدی آز<br /> تاریخ تولد :1346/07/08<br /> تاریخ شهادت : 1365/11/05<br /> محل شهادت : نامشخص<br /> محل آرامگاه :خراسان رضوی - مشهد - بهشت رضا<br /> <br /> <br /> <br /> ==زندگی نامه==<br /> بسمه تعالی<br /> شهید مهدی از در هشتم مهرماه 1346 در خانواده ای مذهبی در شهر مقدس مشهد دیده به جهان گشود سالهای کودکی را در دامان پر عطوفت پدر و مادر گذراند و سپس تحصیلات ابیتدایی وی شروع گردید در درس شاگردی ساعی بود و در سالهای خفقان رژیم بیداد گر پهلوی در محیط خانواده خود زمزمه های مبارزه ملت مخالف فساد و تباهی  میرود تا با رهبری وی بر دنیای فاسد شرک و استکبار غلبه نمود و خود را از زیر نوع استعمارگران رهایی بخشید و محیطی سالم برای پرورش ارزشهای انسانی و اسلامی به وجود اورد ابتدای انقلاب در حالیکه وجوانیبیش نبود و در دوره راهنمایی عقیل می نمود با افکارمذهبی خود به این سیل خروشان پیوسته و همگام با امت مبارزه مسلمان ایران در ان دوران پرخاطره و فراموش شده با دیگر دوستان خود در جریانات انقلاب از قبیل پخش اطلاعیه و شعارنویسی و نقل قول بیانات رهبران وظیفۀ شرعی خود را تداوم بخشیده و پس از پیروزی  انقلاب شکوهمند اسلامی ایران با رهبری امام خمینی در ابتدایی تشکیل بسیج مستضعفین در پایگاههای مقاومت محل خور در مسجد بقیه الله در کوی کارکمندان مشهد در حراست از دستاوردهای انقلاب و سپس با انتقالی به کوی اب و برق در مسجد صاحب الزمان به فعالیت های مستمر خود با پاسداری از ارزشهای حاصله پرداخته و فعالیت خود را در بسیج چنان گسترش داد که تحصیلاتش را تحت شعاع قرار داد و با ترک کلاسیک به مدت یک سال در کنار این فعالیت ها در یک کارگاه قناری به کار پرداخت و بعد از این مدت به قسمتی دیگر از این ارتش الهی یعنی نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران پیوسته و پس از گذرانیدن اموزشگاه درجه داری واحد درجه در خلال انجام وظایف خود در بخش عقیدتی سیاسی نیروهای هوایی فعالیت خود را ادامه داد خدمت ولی مورد رضایت کامل مسئولین بود به دفعات مختلف تقاضای اعزام به جبهه را می نمود و با توجه به احتیاجی ک به وی بود با مالفت مواجه می شد تا اینکه با اصرار و پافشاری زیاد و پیگیرش از طریق بسیج با کاروان سپاهیانش حضرت محمد به جبهه های نبرد علیه باطل اعزام گردید.<br /> <br /> ==وصیت نامه==<br /> نام: مهدى<br /> نام خانوادگى: آز<br /> نام پدر: محمد<br /> تاریخ‌تولد: 1346/07/08<br /> ش.ش: 426<br /> محل‌صدورشناسنامه: مشهد<br />  تاریخ شهادت: 1365/11/05<br /> نوع حادثه: حوادث‌مربوط به‌جنگ‌تحمیلى<br /> شرح حادثه: حوادث ناشى ازدرگیرى مستقیم بادشمن-توسط دشمن‌درجبهه<br /> استان: بنیادشهیداستان‌خراسان<br /> شهر: اداره‌بنیادشهیدمشهد<br /> بسم رب الشهداء والصدیقین <br /> به نام الله پاسدار حرمت خون شهیدان و به نام یارى دهنده قلبها و درهم كوبنده ستمگران. باسلام و درود فراوان به رهبر كبیر انقلاب و با سلام و درود بر شهیدان به خون غلطان كربلاى حسینى تا كربلاى خمینى و با سلام و درود بر پدرو مادر و خواهر و برادر و آشنایان. سلامتى یكایك شما عزیزان را از درگاه خداوند متعال خواستارم. بارى موقعیت ایجاب كرد كه براى یارى رزمندگان عزم سفر كرده و به جبهه هاى جنگ رفته و با دشمن بجنگیم و از خداوند متعال خواستارم كه ما را یارى داده و نیروئى اعطاء نماید تا بتوانیم به این جنگ خاتمه دهیم و در این راستا اگر لیاقت داشته باشیم جزء شهداء باشیم، زیرا همانگونه كه همه مى دانند این خون شهدا است كه تاكنون اسلام را زنده نگه داشته است از این رو از پدر و مادر و كلیه آشنایان مى خواهم كه بر مرگ من نگریند و ناراحت نشوند، بلكه خوشحال باشند، زیرا این راهى است كه همه باید بروند حال یكى در راهى كه سعادت دارد میرود و دیگرى راهى مى رود كه مورد تائید اسلام نیست و امیدوام كه خداوند همه ما را به راه راست هدایت كند تا بتوانیم در راهى قدم برداریم كه به نفع اسلام است نه به ضرر.<br />  از پدر مى خواهم كه بعد از شهادت من نگذارد اسلحه من بى یاور بماند بلكه بیاید و اسلحه را برداشته و اسلام را یارى كند. <br />  در خاتمه از كلیه آشنایان و اقوام بخصوص مادر و پدر و خواهر و برادرانم مى خواهم كه اگر خطایى از من دیده اند به بزرگى خودشان ببخشند، تا بتوانم با خیال راحت در بستر خاك جایى بگیرم. دیگر عرضى ندارم، جز طول عمر براى رهبر و پیروزى اسلام بر كفر جهانى.<br /> والســلام  <br /> مهدى آز روز اعزام 1365/09/22<br />  <br />  <br /> بسمه تعالى <br /> پدر گرامى: چون بعد از شهادتم شما باید كلیه حقوق ومزایاى مرا دریافت كنید، لذا چند مسئله است كه باید متذكر شوم و امیدوارم بخوبى انجام گیرد.<br />  1- دفترچه بانكى و پس انداز به دست گروهبان دوم حمید رضا فیاض نیا مى باشد و همكارم است. لطفا آن‌ها را تحویل بگیرید. <br />  2- مبلغ 2000 تومان به سركار استوار حسین خدایى و مبلغ 2000 تومان به گروهبان دوم حمید رضا فیاض نیا بدهكار مى باشم.<br />  امیدوارم كه درباره این مسائل مشكلى پیش نیایدو در خاتمه مى خواهم كه از خواندن فاتحه و قرآن در روزهاى جمعه یادتان نرود. حتما كفاره یك سال روزه هم لطف كرده بپردازید. چنانچه اگر مسئله اى یادم رفته بخوبى خودتان ببخشید، دیگر عرضى نیست جز سلامتى و طول عمر شما. <br /> والســلام <br /> 1365/09/22<br />  &lt;ref&gt;[http://%20http://ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/2927 سایت شهدای ارتش]&lt;/ref&gt;<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Abdolmohammadi98 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%82%D8%A7%D8%B3%D9%85_%D8%A7%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D9%87%DB%8C%D9%85%DB%8C 2019-09-13T10:05:29Z

<p>Abdolmohammadi98: </p> <hr /> <div>شهید قاسم ابراهیمی<br /> <br /> <br /> مشخصات<br /> شهر : بخش : شهرستان : بابلسر استان : مازندران<br /> جنسیت : مرد وضعیت تاهل : متاهل شغل : آبادی :<br /> یگان : نوع عضویت : سپاه - كادر مذهب : شیعه دین : اسلام‌‌<br /> نام پدر : نورعلیمسئولیت : رشته تحصیلی : تحصیلات : راهنمایی<br /> تخصص : کد شهید : 35 رسته : نام مادر : -<br /> شناسنامه شهادت<br /> موضوع شهادت : جانباز عملیات : محل شهادت : بابلسرتاریخ شهادت : 1382/12/03<br /> نحوه شهادت : جراحات وارده در اثر شکنجه عراق<br /> شناسنامه تدفین<br /> شهر : بابلسر بخش : شهرستان : بابلسر استان : مازندران<br /> گلزار : امام زاده ابراهیمتاریخ تدفین : 1383/02/03آبادی :<br /> <br /> ==زندگینامه==<br /> بسمه تعالی<br /> نورعلی و مولود» در چهارمین روز بهار 1336 چشم به راه تولد فرزندی بودند که نامش را «قاسم» نهادند.<br /> خردسالی اش در دامان پرعطوفت پدر و مادر خاطره شد.<br /> در هفت سالگی به دبستان «پهلوی» سابق زادگاهش «بابلسر» راه یافت. سپس با پایان دوره راهنمایی، تحصیلاتش را تا مقطع دبیرستان ادامه داد.<br /> در آغازین روزهای فعالیت های سیاسی قبل از انقلاب، قاسم علی رغم طی دوره سربازی در دوران طاغوت، اعلامیه های امام‌خمینی را برای دوستانش در پادگان میخواند و آنها را به مبارزه علیه ظلم فرا میخواند. سپس، با فرمان تاریخی امام‌خمینی بر ترك پادگان ها، به جمع انقلابیون پیوست.<br /> با شروع جنگ تحمیلی، جامه رزم را به تن پوشانید و عزم جهاد كرد.<br /> قاسم با حضور در عملیات والفجر 6 در سال 1362، به اسارت نیروهای بعثی در آمد، که در پی آن، هفت سال در اردوگاههای عراق به سر برد.<br /> پسر عمویش «مهدی» در این خصوص نقل میكند: «قبل از آغاز عملیات والفجر 6، هنگامی كه داشت نیروها را در دهلران سوار كامیون میكرد، او را در آخرین لحظات دیدم كه لباس سپاه به تن داشت. هر چه تأكید كردم كه بهتر است جامه پاسداری را در بیاوری، شاید اسیر بشوی، قبول نكرد. با همان شكل رفت و به اسارت در آمد.»<br /> واما «قربان علی كاظمی» از همرزم دیرینش این‌گونه روایت می‌کند: «از لحاظ استقامت در برابر سختی‌ها، برای بچه ها در اردوگاه اسوه بود و در بدترین شرایط، روحیه خود را از دست نمی داد. وقتی ما بهانه جویی میكردیم و از بودن عراقی¬ها و مشكلات حرف میزدیم، او با سعه صدر میگفت: اینها همه گذرا است؛ ناراحت نباشید! این اسارت تمام میشود. همانطور كه اسرای كربلا آزاد شدند، ما هم روزی آزاد میشویم. اسارت ما، آخرت ماست و خداوند همه اینها را در نظر دارد.»<br /> وی در ادامه، گذری به بُعد دیگری از شخصیت هم‌رزمش می‌زند: «روحیه معنوی بالایی داشت. من اغلب در اردوگاه قدم میزدم و با شمردن روزها وقت خود را سپری میكردم؛ ولی او اكثر اوقات در حال مناجات و توسل بود. با دیدنش آرامش خاطر به ما دست میداد.»<br /> و سرانجام، قاسم در 3/12/1378 به دلیل جراحات ناشی از جنگ و ضایعه نخاعی، به جمع یاران سفر كرده اش پیوست. سپس، با وداع همسرش «زهره ابراهیم نژاد» و یادگارانش «امیرحسین و فاطمه»، در «امام زاده ابراهیم» بابلسر آرام گرفت.<br /> <br /> ==وصیت نامه==<br /> بسم الله الرحمن لرحیم<br /> «و الذین هاجرو فی سبیل الله ثم قتلوا و ماتو لیرزقهم الله رزقاً حسناً و ان الله لهو خیر الرازقین»<br /> ((کسانی که در ره خدا هجرت گزیده و در این راه شهید شده و یا مرگشان فرا رسد، همانا از رحمت الهی برخوردارند.)) (قرآن کریم)<br /> خداوندا یاری ام کن که تا بتوانم چکیده ای از یک دریا حرف و درد دلم را برای دوستان و خانواده ام و مردم شهیدپرور و مسلمان ایران بر روی کاغذ بیاورم. خدایا تو می دانی که من جز کوله باری از گناه و نافرمانی از امرت توشه ای دیگر برای آخرت ندارم و با روی سیاه و قلبی سیاه تر پا به میدان جهاد نهادم و به کربلای ایران آمدم و قطره ای از این دریای خروشان رزم آوران طریق حق گشتم تا شاید بتوانم جبران نبودن خود را در کربلای حسین را بنمایم و در کربلای ابن علی ندای حسین زمان و فرزند زهرا نایب امام زمان خمینی عزیز را لبیک گویم و سرباز کوچک او باشم پس خداوندا مرا در این راه یاور باش. همچنان که همواره یاورم بودی. انسان آگاه انسانی که هستی را شناخته و بار مسئولیت بر دوش اوست. انسانی که مکتب اسلام را شناخته و همه ابعاد او را قبول دارد و به آن ایمان آورده و تکامل یافته، به این عقیده می رسد که باید همیشه در تلاطم و جوشش و تلاش باشد و باید برای آزادی و برای احیای ملت اسلام بر علیه فرعونیان زمان قربانی دهد. او بر این باور می رسد که انسان آزاده از زر و زور باید فقط بنده خدا باشد و در راه خدا حرکت کند تا روشنی بخش ---- توده های مردم مستضعف باشد تا در جامعه جز حق حاکم نباشد. از این مردار و شتابم برای یک جهاد بزرگ برای آن است که حق را یاری دهم و حق را جز در سیمای اسلام و اولیاء اش و پیروان صدیق آنها نمی بینم. زندگی در دید من جز دو جبهه حق و باطل چیز دیگری نیست یا باید هابیلی بود و یا باید قابیلی یا باید فرعونی بود و یا باید موسی را یاری کرد یا باید حسینی بود و یا یزیدی و با نگاهی گذرا بر تاریخ زندگی بشر می توان این دو قطب مخالف را تشخیص داد و بعد از شناخت باید تصمیم گرفت، یا حق یا باطل. پس خداوندا ----- نه می توان هزاران هزار نشانه از وجودت را دید و منکر تو شد. چگونه این همه مظلومیت، پاکی و صفا و ایثار و از خودگذشتگی خداجویان را دید و حق را یاری نکرد. چگونه می توان زیبایی ---- حق را دید و بسوی لجن زار پستی و ظلمات باطل رفت و به اسفل السافلین سقوط نمود. معبودا، سپاس بی پایان تو را که ما را با فرستادن انبیا بسوی حق و حقیقت رهنمون داشتی و چه ---- از این والاتر که انسان همواره در راه تو و برای رضای تو یعنی خالقش آن خالق یکتا و بی نیاز و آن کمال مطلق گام بردارد و همیشه حق گویان و حق جویان را یاری دهد و در صف حسین باشد. ای کسانی که پیام مرا می شنوید و ای خداجویان و ای مستضعفین، ای کسانی که همیشه حسین، حسین می گویید و الحق الحق شعارتان است و خمینی عزیز رهبرتان و ای ملت مسلمان و خداجوی ایران، سلام این حقیر را که از اعماق قلبم بر می خیزد، بپذیرید. ای ملت شهیدپرور و ای یاوران مهدی(عج)، امروز شما حساس ترین سال های عمر تاریخ اسلام و بلکه تاریخ بشریت را می گذرانید، امروز شما می روید که انسان و انسانیت و حق و حقیقت و در واقع خدا را به جهانیان بشناسانید. امروز شما می روید که زمینه ساز انقلاب عظیم منجی عالم بشریت مهدی موعود شوید. درود بر شما. درودتان باد که بقول رهبرمان مام عزیز چون شما امتی این چنین شجاع و با ایمان و شهیدپرور در صدر اسلام هم وجود نداشت و رسول الله هم از همچون مردمی شهادت طلب محروم بود. ای رهبران خط سرخ شهادت، شما تحت لوای مکتب پربار اسلام و در پناه خداوند بزرگ و پیروی از ولایت فقیه و اجرای فرامین پیامبر گونه امام عزیز پشت ابرمستکبران و کافران و ظالمان را به خاک ذلت رسانید. مخصوصاً پوزه امپریالیسم جهانخوار آمریکای خبیث و شوروی اشغالگر و متجاوز را با آن شعار توخالی و بی محتوایش یعنی دفاع از طبقه محروم و کارگر را که سال هاست بخود اختصاص داده است. و اما خواست حقیر از شما ملت قهرمان این است که همچنان که تا به حال در صحنه بودید و انقلاب را با خون خود به اینجا رساندید باز هم در این راه کوشش و مجاهده کنید و گوش به فرمان پیر جماران این انسان ذوب شده در اسلام و این اسوه و این قلب تپنده مستضعفین جهان باشید و ناخدای کشتی این امت را یاور باشید تا از دست دزدان دریایی در امان باشید.<br /> دوستان و برادران عزیز درخواست من از شما و وصیت من بر شما این است که راه حسین را دنبال کنید. همیشه طرفدار مظلوم و دشمن ظالم باشید. ----- سازش نکنید که آنها همیشه از پشت خنجر می زنند. از مسئله جنگ و جهاد غافل نمانید و نگذارید که سنگر جبهه ---- خالی بماند. انشاءالله هر چه زودتر این جنگ به نفع ما به پایان می رسد و صدام و صدامیان نابود خواهند شد.<br /> برادران عزیزم، یکی از آرزوهای من این بود که در پیکار علیه اشغالگران قدس شرکت می کردم ولی نوکر حلقه بگوش صهیونیست ها، صدام، این آرزو را در دل هزاران نفر از عاشقان قدس گذاشت و خوشا به حال شما و دیگر رزمندگانی که در حمله بزرگ برای فتح بیت المقدس حضور دارید و صهیونیست های کثیف و نژاد پرست را از خاک فلسطین بیرون می کنید. آرزوی ملت محروم فلسطین و مسلمین جهانی و مخصوصاً ملت انقلابی ایران را برآورده می کنید.<br /> دوستان فداکار و باوفا یکی از خصوصیات انقلاب اسلامی مان جهانی بودن آن است. این یکی از مهم ترین ابعاد انقلاب است چون اسلام حد و مرز جغرافیایی نمی شناسد و دینی است جهانی. امروز تمامی مردم جهان چشم به انقلاب ما دوخته اند و نهضت های آزادی بخش جهان امید به پیروزی ما بر دشمنان داخلی و خارجی ما بسته اند و منتظر کمک و یاری ما هستند. انشاءالله بعد از پیروزی بر بعثیان نوبت کمک به مردم محروم جهان می رسد تا تمام مردم هدف های انقلاب اسلامی ما را بفهمند. چون زمینه سازی انقلاب مهدی(عج) چیزی نیست جز آمادگی ذهن مردم جهان و این میسر نمی گردد جز با شناساندن چهره واقعی اسلام و این وظیفه بیشتر به عهده دولتمردان و نمایندگان مجلس و مبلغین و سفارتخانه های ایران در خارج و دانشجویان متعهد و انقلابی و پیرو خط امام در خارج از کشور است که امید است در این کار هر چه بیشتر تلاش کنند. ولی شما برادرانی که در داخل کشور هستید باید تا می توانید در راه شناخت هر چه بیشتر اسلام کوشش کنید تا هم خود آگاه تر به مسائل اسلام شوید و هم دیگران را به مکتب انسان ساز اسلام آشنا کنید. همچنین همیشه گوش به فرمان امام عزیز رهبر بزرگ انقلاب خمینی بت شکن باشید.<br /> پدر و مادر عزیزم، می دانم که از دست دادن من برایتان خیلی مشکل است، مخصوصاً برای تو مادر خوبم. این را رفقای نزدیکم و کسانی که از نزدیک ما را می شناسند، می دانند که من چقدر دوستت می دارم. خدا بهتر از همه می داند که ما چقدر همدیگر را دوست می داشتیم. مادرم، هرگز فداکاری ها و زحمات و سختی هایی که در راه رشد و تربیت من و برادرها و خواهرهایم کشیدی فراموش نمی شود. و از یاد نخواهد رفت که در این راه چه لطماتی بر جسم و روحت وارد آمد و سلامت جسمانی خود را از دست دادی. به خدا قسم مادر من شرمنده ام از اینکه نتوانسته ام حتی کوچکترین خدمتی به تو نمایم. مادرم، مرا ببخش. عزیزتر از جانم مرا ببخش، ای سنگ صبور من، مرا ببخش و شیرت را حلالم کن. مادرم از تو می خواهم که مرگ مرا تحمل نمایی و زیاد گریه نکنی و برایم ناراحت نباشی. چون ناراحتی تو روحم را می آزارد. و تو خود می دانی که من چقدر ناراحت می شدم از ناراحتی درد پایت و چقدر زجر می کشیدم از این که از دستم کاری برای درمان مریضی ات بر نمی آمد چون ما مستضعفیم. مادر، این را نه برای آن می گویم که مردم برای ما ترحم کنند، این را برای آن می گویم که با تمام وجودم از مستکبران و سرمایه داران و خونخواران زالو صفت بیزار هستم و می خواهم این تنفر را به همه مردم ----- انتقال دهم تا آنها که نمی دانند، بدانند که سرچشمه همه فسادهایی که از فقر ناشی می شود، از این دسته حیوانات انسان نما است.<br /> مادر عزیزم، از خداوند بخواه که مردنم در جبهه را به عنوان شهادت قبول کند و اگر مورد رضای خداوند رحمان واقع شدم، من این را مدیون تو می دانم چون این تو بودی که از کودکی آوای رسای مظلومیت حسین را زینب وار در گوشم نجوا نمودی و مهر حسین بن علی(ع) آقا و سرور شهیدان را در دلم نهادی. این تو بودی که از کودکی دستان کوچکم را در دست پینه بسته ات می گرفتی و مرا به مجلس عزاداری سید مظلومان امام حسین علیه السلام می بردی تا اینکه رفته رفته عشق حسین در دلم ریشه دواند و الان که این سطور را دارم می نویسم روز تاسوعا است و این عشق در دلم به آن حدی رسیده است که دیگر نمی توانم لحظه ای در لبیک گفتن به صدای &quot;هل من ناصر ینصرنی&quot; حسین درنگ نمایم. مادر گریه تو و دیگر عاشقان حسین برای مظلومیت حسین و اهل بیتش چنان نفرت و خشمی در دل من نسبت به کافران و ظالمان و منافقان انداخت که تحمل ظلم برایم غیر ممکن است و با بودن ظالم و ظلم آرامش و سکوت را بر خود حرام می دانم. مادرم، بار دیگر در این روز (تاسوعا) از تو می خواهم که مرا ببخشی. مادر، الان بلندگو دارد در این کوهستان مرثیه حسین را می خواند و من بر بالای تپه ای تنها نشسته ام و می گویم ای کاش تو هم اینجا بودی و با هم برای حسین و علی اصغر می گریستیم.<br /> مادر تو را به حسین علیه السلام قسم می دهم که برای من زیاد گریه نکنی بلکه برای حضرت قاسم ابن حسن گریه کنی. مادر دلم نمی خواهد وصیت نامه ام را تمام کنم ولی مادر دیگر وقت نمانده، ممکن است که هر لحظه ما را به دشت کربلای ایران ببرند. مادر دست و پایت را از راه دور می بوسم و از مادران شهید داده و دیگر مادران می خواهم که بعد از مرگم تو را تنها نگذارند و قبلا از آنها تشکر می کنم.<br /> خداحافظ مادر عزیزم.<br /> پدر و برادر عزیزم، می دانم که شما از آن دسته از آدم های فرصت طلب و مادی نیستید که از نام خانواده شهید استفاده نادرست نمایید چون این مطلب را بارها از شما شنیده ام، که اظهار تأسف و ناراحتی از بعضی از این اعمال نادرست می کردید. من به وجود شما افتخار می کنم که این چنین از مقام و مادی پرستی بدور هستید و به خاطر خدا و رضای او کار می کنید.<br /> خواهران عزیزم، درخواست و پیام من به شما مثل همه شهدای انقلاب و اسلام این است که زینب وار زندگی کنید و هرگز آرمان شهیدان فراموش تان نشود و حجاب را که کوبنده تر از خون من است، افتخار خود بدانید و صبور و بردبار و گوش به امر امام عزیز باشید. خدا یار و یاور همه تان باشد.<br /> خمینی خمینی ما اهل کوفه نیستیم حسین تنها بماند.<br /> مگر امت بمیرد، حسین تنها بماند. <br /> «والسلام علیکم و رحمت الله و برکاته»<br /> «9 محرم 1403 برابر با 5/8/1361، قاسم ابراهیمی»<br /> منبع سایت جنگ و درنگ<br /> http://jangoderang.ir/shohada/information/35<br /> == رده‌ها ==<br /> {{ترتیب‌پیش‌فرض:قاسم_ابراهیمی}}<br /> [[رده: شهدا]]<br /> [[رده: شهدای دفاع مقدس]]<br /> [[رده: شهدای ایران]]<br /> [[رده: شهدای استان مازندران]]<br /> [[رده: شهدای شهرستان بابلسر]]</div>

Abdolmohammadi98 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%82%D8%A7%D8%B3%D9%85_%D8%A7%D8%AE%D9%84%D8%A7%D9%82%DB%8C 2019-09-13T10:04:33Z

<p>Abdolmohammadi98: </p> <hr /> <div><br /> شهید قاسم اخلاقی<br /> کد شهید: 6201220 تاریخ تولد : 1342/01/02<br /> نام : قاسم‌ محل تولد : مشهد<br /> نام خانوادگی : اخلاقی تاریخ شهادت : 1362/08/27<br /> نام پدر : حسین‌ مکان شهادت : <br /> <br /> تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت : <br /> شغل : یگان خدمتی : <br /> گروه مربوط : سایر شهیدان استان خراسان<br /> نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : رزمنده‌<br /> گلزار : بهشت‌رضا<br /> <br /> ==زندگی نامه==<br /> بسمه تعالی<br /> دومین روز از فروردین سال 1342 کودکی در روستای مایان به دنیا آمد که در لحظه آمدنش از برای گسستن گریست و اشکهایش را بهانه ای قرار داد تا لحظه ای بیندیشد و به او برسد و سالهای کودکی خویش را در تامین معاش خانواده گذراند تا اینکه سن ورود به مدرسه را آغاز فراگیری علم و دانش قرار داد و تا چهارم دبستان به تحصیل پرداخت. سپس به همراه برادر خویش در مشهد به شغل لوله کشی روی آورد و با توجه به مسائل مذهبی به فراگیری قرآن ارزشها را اصولی در وجودش پایه گذاری کرد و فردی ساخت به نام قاسم اخلاقی که درک عشق را درست زمانی آغاز و در سلول های مغزش جای داد که بزرگ مرد ایران، حسین زمان ، نوای تکبیر را به گوش جهان رسانید و او نیز که ایثار را از مادر، شجاعت را از پدر خویش به ارث برده بود به خیل عظیم عاشقان به حقیقت پیوست و نابود شدن کفر را به انتظار نشست، ماه عسل این انتظار او را در زمانی که اصول در دفتر انقلاب ثبت گشت و زنگ ستیز با کفر خواهان به صدا درآمد به نهاد مقدس بسیج کشاند و پس از آن به همراه برادرش برای اعزام به جبهه ثبت نام کرد و اشتیاق حضور در میان رزمندگان را با گذشت زمانی اندک به عمل مبدل نمود و با حضور در جبهه در عملیات بستان شرکت نمود و از ناحیه دست مجروح و به بیمارستان منتقل شد. شهید قاسم اخلاقی پس از بهبودی نسبی به عضویت سپاه درآمد و به خرمهشر انتقال یافت و نتیجه آن شرکت فعال در عملیات رمضان بود. سپس به مرخصی آمد و در بازگشت به جبهه در عملیات والفجر 3 و 4 حضور یافت و عملیات والفجر 4 بهانه ای گشت تا او را در تاریخ 27/8/62 به تمام عروج برساند و روح پاکش پس از یکسال با تکریم و تشییع در بهشت رضا دفن و به آرامش نائل گردید.<br /> <br /> ==وصیت نامه==<br /> خداوندا هم اکنون که عازم جبهه نبرد حق علیه باطل هستم چنان شور و نشاطی در من پیدا شده که نمی دانم چه جملاتی در این اوراق بنویسم. خدایا هم اکنون که تا چند دقیقه دیگر رهسپار جبهه هستم گویی بهترین لحظات زندگی ام را می گذرانم چون ای معبود من شهادت در راه تو را در جلوی چشمانم مجسم میبینم و برای من یقین حاصل است که شهادت در راه تو بر من فنا شدن نیست ، بلکه حیات ابدی است.<br /> <br /> ای برادران و خواهرانم ! ای امت حزب الله ! لحظات بسیار حساس را در نظر بگیرید و به ندای هل من ناصر حسین زمان خمینی کبیر عزیز! لبیک گویید که ایام ایام عاشوراست و اطاعت از ولایت فقیه اطاعت از خدای تعالی و انبیا (ع) است.<br /> <br /> یاران رضا<br /> http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=1872</div>

Abdolmohammadi98 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%82%D8%A7%D8%B3%D9%85_%D8%A7%D8%AE%D9%84%D8%A7%D9%82%DB%8C 2019-09-13T10:03:28Z

<p>Abdolmohammadi98: </p> <hr /> <div>کد شهید: 6201220 تاریخ تولد : 1342/01/02<br /> نام : قاسم‌ محل تولد : مشهد<br /> نام خانوادگی : اخلاقی تاریخ شهادت : 1362/08/27<br /> نام پدر : حسین‌ مکان شهادت : <br /> <br /> تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت : <br /> شغل : یگان خدمتی : <br /> گروه مربوط : سایر شهیدان استان خراسان<br /> نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : رزمنده‌<br /> گلزار : بهشت‌رضا<br /> <br /> ==زندگی نامه==<br /> بسمه تعالی<br /> دومین روز از فروردین سال 1342 کودکی در روستای مایان به دنیا آمد که در لحظه آمدنش از برای گسستن گریست و اشکهایش را بهانه ای قرار داد تا لحظه ای بیندیشد و به او برسد و سالهای کودکی خویش را در تامین معاش خانواده گذراند تا اینکه سن ورود به مدرسه را آغاز فراگیری علم و دانش قرار داد و تا چهارم دبستان به تحصیل پرداخت. سپس به همراه برادر خویش در مشهد به شغل لوله کشی روی آورد و با توجه به مسائل مذهبی به فراگیری قرآن ارزشها را اصولی در وجودش پایه گذاری کرد و فردی ساخت به نام قاسم اخلاقی که درک عشق را درست زمانی آغاز و در سلول های مغزش جای داد که بزرگ مرد ایران، حسین زمان ، نوای تکبیر را به گوش جهان رسانید و او نیز که ایثار را از مادر، شجاعت را از پدر خویش به ارث برده بود به خیل عظیم عاشقان به حقیقت پیوست و نابود شدن کفر را به انتظار نشست، ماه عسل این انتظار او را در زمانی که اصول در دفتر انقلاب ثبت گشت و زنگ ستیز با کفر خواهان به صدا درآمد به نهاد مقدس بسیج کشاند و پس از آن به همراه برادرش برای اعزام به جبهه ثبت نام کرد و اشتیاق حضور در میان رزمندگان را با گذشت زمانی اندک به عمل مبدل نمود و با حضور در جبهه در عملیات بستان شرکت نمود و از ناحیه دست مجروح و به بیمارستان منتقل شد. شهید قاسم اخلاقی پس از بهبودی نسبی به عضویت سپاه درآمد و به خرمهشر انتقال یافت و نتیجه آن شرکت فعال در عملیات رمضان بود. سپس به مرخصی آمد و در بازگشت به جبهه در عملیات والفجر 3 و 4 حضور یافت و عملیات والفجر 4 بهانه ای گشت تا او را در تاریخ 27/8/62 به تمام عروج برساند و روح پاکش پس از یکسال با تکریم و تشییع در بهشت رضا دفن و به آرامش نائل گردید.<br /> <br /> ==وصیت نامه==<br /> خداوندا هم اکنون که عازم جبهه نبرد حق علیه باطل هستم چنان شور و نشاطی در من پیدا شده که نمی دانم چه جملاتی در این اوراق بنویسم. خدایا هم اکنون که تا چند دقیقه دیگر رهسپار جبهه هستم گویی بهترین لحظات زندگی ام را می گذرانم چون ای معبود من شهادت در راه تو را در جلوی چشمانم مجسم میبینم و برای من یقین حاصل است که شهادت در راه تو بر من فنا شدن نیست ، بلکه حیات ابدی است.<br /> <br /> ای برادران و خواهرانم ! ای امت حزب الله ! لحظات بسیار حساس را در نظر بگیرید و به ندای هل من ناصر حسین زمان خمینی کبیر عزیز! لبیک گویید که ایام ایام عاشوراست و اطاعت از ولایت فقیه اطاعت از خدای تعالی و انبیا (ع) است.<br /> <br /> یاران رضا<br /> http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=1872</div>

Abdolmohammadi98 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%82%D8%A7%D8%B3%D9%85_%D8%A2%D9%85%D9%86%D9%87 2019-09-13T09:02:15Z

<p>Abdolmohammadi98: </p> <hr /> <div><br /> <br /> شهید قاسم آمنه<br /> <br /> تاریخ تولد :1339/03/07<br /> <br /> تاریخ شهادت : 1360/10/21<br /> <br /> محل شهادت : نامشخص<br /> <br /> محل آرامگاه : مرکزی - ساوه – هریسان<br /> <br /> <br /> rId5<br /> <br /> ==زندگی نامه==<br /> <br /> شهيد قاسم آمنه، فرزند حسین، در سال 1330 ، در طرخوران ساوه به دنيا آمد، تحصيلات را تا سطح دیپلم ادامه داد و به شغل شريف کشاورزی پرداخت، او خیلی بی آزار، آرام و ساکت بود، همیشه سعی می کرد تا می تواند با همه مهربان باشد و دل همه را به دست می آورد، کسی را از خودش ناراحت نمی کرد و از بدگویی ها و غیبت مردم فرار می کرد، در هر بحث و گفتگو، اسلامی برخورد داشت و به دوستان و نزدیکان سفارش می کرد صحبت ها نباید خارج از حد اسلام باشد و رابطه اش با دوستان خیلی خوب بود، هر کس با او چند کلمه صحبت می کرد شیفته اخلاقش می شد، نسبت به مادر و پدر احترام خاصی مي گذاشت و به برادرانش سفارش می کرد دین اسلام سفارش کرده به پدر و مادر احترام بگذارید و به حرفشان گوش بدهید چون آنها سعادت شما را می خواهند .<br /> <br /> <br /> شهید آمنه، همیشه سعی می کرد با منطق، دلیل و برهان افراد ضد انقلاب را ارشاد کند، با بعضی از آنها که منطق سرشان نمی شد مشاجره می کرد . یک روز چند تا از نزدیکان مهمان پدر شهید بود ( حدود سال 1359 ) بود و در مورد انقلاب بحث می کردند، یکی از آنها که یک مقداري منحرف بود خیلی سعی کرد با منطق او را راهنمایی کند اما نشد و در نهایت به مشاجره کشید، فرد منحرف را گرفت از اطاق بیرون انداخت، پدر شهید گفت : هر چه باشد میهمان است شهید آمنه گفت : ما چنین میهمانی را نمی خواهیم .<br /> <br /> <br /> او قبل از این که به جبهه حق علیه باطل برود از روحیه خوبي برخوردار بود، چون خیلی تلاش کرد تا به خدمت مقدس سربازی برود، حتی خیلی ها گفتند : الان موقع جنگ است نرو، اما او دلشاد بود و می گفت : ما پیروزیم و ای کاش بود و پیروزی اسلام و ذلیل شدن کفر را می دید، همیشه توصیه می کرد سخنان امام را گوش بدهید و هرچه امام می گوید عمل کنید، به جوانان بگوئید این جنگ، جنگ اسلام با کفر است .<br /> <br /> <br /> علاقه شهید آمنه به امام خیلی زیاد بود، چون تمام سخنان و صحبت های امام را یک به یک گوش می داد و به آنها عمل می کرد حتی نسبت به امام تعصبی خاص داشت، چنانچه کسی پشت سر امام می گفت، خیلی ناراحت می شد و به هر نحوی بود تلافی می كرد و به تمام خانواده و دوستان و اهالی روستا مي گفت : پیروی از امام، عین نماز واجب است .<br /> <br /> <br /> سرانجام در تاريخ، 1360/10/21 ، در منطقه عملیاتی جنوب کشور به درجه رفیع شهادت نائل گردید .<br /> <br /> <br /> منبع: سایت شهدای ارتش<br /> <br /> http://ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/ 3283</div>

Abdolmohammadi98 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%82%D8%A7%D8%B3%D9%85_%D8%A7%D9%81%D8%B4%D8%A7%D8%B1 2019-09-13T09:01:00Z

<p>Abdolmohammadi98: </p> <hr /> <div><br /> <br /> شهید قاسم افشار<br /> <br /> تاریخ تولد :1339/12/04<br /> <br /> تاریخ شهادت : 1366/01/02<br /> <br /> محل شهادت : نامشخص<br /> <br /> محل آرامگاه :تهران - بهشت زهرا<br /> <br /> <br /> ==زندگی نامه==<br /> از شهدای والامقام جنگ تحمیلی مستکبران بر کشور اسلامی، شهید سرباز وظیفه قاسم افشار است. او در تاریخ 1339/12/04 متولد شد و از اهالی شهر تهران می باشد. پدر بزرگوارش محمد باقر از مسلمانان متعهد آن منطقه بود. قاسم بلافاصله زمانی که از جرائد اعلام گردید که متولدین 1365/05/21 به خدمت احضار شوند، شتابان و با علاقه خود را معرفی نمود و بعد از سه ماه آموزشی در رسته زرهی به جبهه اعزام گردید. چون مهارت و شجاعت از خود نشان می داد مورد توجه فرمانده مربوطه اش بود. در جبهه جنوب کشور رو در روی دشمن بعثی با روحیه ایثارگری و روح والایی که داشت همچنان به رزم بی امان خود ادامه داد تا این که در همین راه در اعتلای کلمه طیبه لا اله الا الله جان شیرین خود را در طبق اخلاص قرار داد. قبر مطهر این شهید گرامی در گلستان شهدای تهران مایه خیر و برکت آن دیار می باشد. <br /> <br /> <br /> منبع:سایت شهدای ارتش<br /> <br /> http://ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/38516</div>

Abdolmohammadi98 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D9%85%DB%8C%D8%B1_%D8%A7%D8%B3%D9%84%D8%A7%D9%85%DB%8C 2019-09-12T10:52:43Z

<p>Abdolmohammadi98: </p> <hr /> <div>==زندگی نامه==<br /> شهید امیر اسلامی<br /> <br /> تاریخ تولد :1341/11/15<br /> <br /> تاریخ شهادت : 1360/02/31<br /> <br /> <br /> <br /> ==زندگینامه==<br /> <br /> بسمه تعالی<br /> شهید امیر اسلامی، در سال 1341 در شهر تهران دیده به جهان گشود و در سن 7 سالگی تحصیلات خویش را آغاز کرد، فهم و استعدادهای فراوانی داشت، تمامی دبیران و آموزگاران از وی کمال رضایت را داشتند، امیر تحصیلات خویش را تا دوم متوسطه ادامه داد و برای آموزش کشتی ثبت نام نمود و قریب یک سال و اندی در آنجا مشغول ورزش شد.<br /> <br /> در ایام انقلاب مردم ایران، در آن روزها که هر گوشه و هر سان عزیزی در خاک و خون می غلتید و در آن زمان که مردم با طنین الله اکبر بر مزدوران رژیم می تاختند، امتی با عشق به اسلام و انقلاب الهی می کوشید و هر چه در توان داشت در راه خدا، مبارزه می كرد، در آن شب ها که این ها در پشت بام ها ندای الله اکبر سر می دادند و طنین آن رعب و ترس در دل طاغوتیان می افکند، امیر نیز چنین کرده و خدای خویش را طلب می نمود.<br /> <br /> شهید عزيز، رو به برادران مسلمان کرده و می گفت: ستون هر مسلمان ضمانت است بر قرآن و بر خود سکوت را حرام می دانست؛ در شب 22 بهمن که مردم تهران کلانتری ها را آزاد کردند همه و همه با ذکرشان دلاوری ها و شهامت های امیر را به یاد می آوردند.<br /> <br /> در زمان تجاوز رژیم بعثی عراق به میهن اسلامی امیر با شور و شوقی خاص ثبت نام کرده بود، امیر با همسنگرش، شهید آیینی، در حالی که می دانستند محاصره شده اند؛ اما پیش می رفتند تا این که آنان را به رگبار بستند و تیر خصم دشمن بر سینه او نزدیک ساعت 2 نشست و امیر جان به جان آفرین و معشوق خویش نسپرده بود؛ تا این که ساعت 4 صبح هنگامی که بانگ اذان به گوش می رسید، امیر شهادتین را بر زبان زمزمه کرد تا شهادت را در آغوش بگيرد و معشوق خویش را یافت؛ امیر در همان ساعتي که دیده به جهان گشود در همان ساعت هم به شهادت رسید. <br /> یادش جاوید و راهش پر رهرو باد.<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> ==خاطرات :==<br /> بسمه تعالی<br /> <br /> ===خاطره اي از شهید===<br /> در زمان تجاوز رژیم بعثی عراق به میهن اسلامی امیر با شور و شوقی خاص برای اعزام به جبهه ثبت نام کرده بود.<br /> فرمانده یکی یکی اسامی شرکت کنندگان در حمله را می خواند تا رسید به اسمی که نتوانسته بود حضور پیدا کند؛ امیر که اسمش در بین شرکت کنندگان در حمله نبود گفت من به جای او می آیم؛<br /> فرمانده چند بار گفت تو نگهبان انبار هستی، امیر گفت: فکر می کنید که من لیاقت دیدار خدا را ندارم؛ مگر من از شهادت می ترسم و این چنین شد که فرمانده دیگر اصرار نکرد و امیر خود را برای حمله آماده نمود.&lt;ref&gt;سایت شهدای ارتش&lt;/ref&gt;<br /> <br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references/&gt;<br /> == رده‌ها ==<br /> {{ترتیب‌پیش‌فرض:امیر_اسلامی}}<br /> [[رده: شهدا]]<br /> [[رده: شهدای دوران دفاع مقدس]]<br /> [[رده: شهدای ارتش جمهوری اسلامی ایران]]<br /> [[رده: شهدای ایران]]<br /> [[رده: شهدای استان تهران]]</div>

Abdolmohammadi98 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D9%85%DB%8C%D8%B1_%D8%A2%D9%82%D8%A7%DB%8C%DB%8C 2019-09-12T10:44:44Z

<p>Abdolmohammadi98: </p> <hr /> <div>==زندگی نامه==<br /> <br /> شهید امیر آقایی<br /> <br /> تاریخ تولد : 1337/06/02 <br /> تاریخ شهادت : 1361/01/02<br /> محل شهادت : نامشخص <br /> محل آرامگاه : ایلام - ایوان - حاجی حاضرایوان<br /> <br /> ==وصیتنامه==<br /> <br /> وصيت‌نامه : بسم الله الرحمن الرحيم<br /> با درود بر رهبر كبير انقلاب و پيروزى اسلام و طلب مغفرت از خداوند سبحان و درود بر پدر ومادر مهربانم، سخنان خود را با آنان چنين آغاز مينمايم.<br /> پدر و مادر عزيزم اميدوارم در زندگى موفق باشيد و همواره جانب حق را بگيريد. پدر جان من از اينكه ميتوانم درجبهه حق عليه باطل بجنگم بسيار خوشحال هستم، در صورتى كه سعادت نصيبم شد و شهيد شدم براى من ناراحت نباشيد و اصلا برايم گريه نكنيد چون درخت اسلام بايد با خون ما مسلمانها آبيارى شود تا رشد نمايد. خواهش ميكنم با از دست دادن من نسبت به امام و اسلام دلسرد نشويد و عوض گريه كردن و تاسف از خداوند برايم طلب آمرزش و عفو نماييد. من ميدانم تمام وجودم بعد از خداوند از شماست اميدوارم زحمات و رنجى كه در راه رشد من متحمل شده‌ايد بر من حلال كنيد.<br /> خداحافظ - به اميد پيروزى اسلام و نابودى كفر در جهان و سلام عليكم ورحمة‌الله و بركاته<br /> فرزند شما: امير آقائى از جبهه شوش<br /> منبع سایت شهدای ارتش<br /> <br /> http://ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/29909</div>

Abdolmohammadi98 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%82%D8%A7%D8%B3%D9%85_%D8%A2%D9%85%D9%86%D9%87 2019-09-12T10:42:54Z

<p>Abdolmohammadi98: </p> <hr /> <div>==زندگی نامه==<br /> <br /> شهید قاسم آمنه<br /> <br /> تاریخ تولد :1339/03/07<br /> <br /> تاریخ شهادت : 1360/10/21<br /> <br /> محل شهادت : نامشخص<br /> <br /> محل آرامگاه : مرکزی - ساوه – هریسان<br /> <br /> <br /> rId5<br /> <br /> ==زندگی نامه==<br /> <br /> شهيد قاسم آمنه، فرزند حسین، در سال 1330 ، در طرخوران ساوه به دنيا آمد، تحصيلات را تا سطح دیپلم ادامه داد و به شغل شريف کشاورزی پرداخت، او خیلی بی آزار، آرام و ساکت بود، همیشه سعی می کرد تا می تواند با همه مهربان باشد و دل همه را به دست می آورد، کسی را از خودش ناراحت نمی کرد و از بدگویی ها و غیبت مردم فرار می کرد، در هر بحث و گفتگو، اسلامی برخورد داشت و به دوستان و نزدیکان سفارش می کرد صحبت ها نباید خارج از حد اسلام باشد و رابطه اش با دوستان خیلی خوب بود، هر کس با او چند کلمه صحبت می کرد شیفته اخلاقش می شد، نسبت به مادر و پدر احترام خاصی مي گذاشت و به برادرانش سفارش می کرد دین اسلام سفارش کرده به پدر و مادر احترام بگذارید و به حرفشان گوش بدهید چون آنها سعادت شما را می خواهند .<br /> <br /> <br /> شهید آمنه، همیشه سعی می کرد با منطق، دلیل و برهان افراد ضد انقلاب را ارشاد کند، با بعضی از آنها که منطق سرشان نمی شد مشاجره می کرد . یک روز چند تا از نزدیکان مهمان پدر شهید بود ( حدود سال 1359 ) بود و در مورد انقلاب بحث می کردند، یکی از آنها که یک مقداري منحرف بود خیلی سعی کرد با منطق او را راهنمایی کند اما نشد و در نهایت به مشاجره کشید، فرد منحرف را گرفت از اطاق بیرون انداخت، پدر شهید گفت : هر چه باشد میهمان است شهید آمنه گفت : ما چنین میهمانی را نمی خواهیم .<br /> <br /> <br /> او قبل از این که به جبهه حق علیه باطل برود از روحیه خوبي برخوردار بود، چون خیلی تلاش کرد تا به خدمت مقدس سربازی برود، حتی خیلی ها گفتند : الان موقع جنگ است نرو، اما او دلشاد بود و می گفت : ما پیروزیم و ای کاش بود و پیروزی اسلام و ذلیل شدن کفر را می دید، همیشه توصیه می کرد سخنان امام را گوش بدهید و هرچه امام می گوید عمل کنید، به جوانان بگوئید این جنگ، جنگ اسلام با کفر است .<br /> <br /> <br /> علاقه شهید آمنه به امام خیلی زیاد بود، چون تمام سخنان و صحبت های امام را یک به یک گوش می داد و به آنها عمل می کرد حتی نسبت به امام تعصبی خاص داشت، چنانچه کسی پشت سر امام می گفت، خیلی ناراحت می شد و به هر نحوی بود تلافی می كرد و به تمام خانواده و دوستان و اهالی روستا مي گفت : پیروی از امام، عین نماز واجب است .<br /> <br /> <br /> سرانجام در تاريخ، 1360/10/21 ، در منطقه عملیاتی جنوب کشور به درجه رفیع شهادت نائل گردید .<br /> <br /> <br /> منبع: سایت شهدای ارتش<br /> <br /> http://ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/ 3283</div>

Abdolmohammadi98 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%82%D8%A7%D8%B3%D9%85_%D8%A7%D9%81%D8%B4%D8%A7%D8%B1 2019-09-12T10:38:38Z

<p>Abdolmohammadi98: </p> <hr /> <div>==زندگی نامه==<br /> <br /> شهید قاسم افشار<br /> <br /> تاریخ تولد :1339/12/04<br /> <br /> تاریخ شهادت : 1366/01/02<br /> <br /> محل شهادت : نامشخص<br /> <br /> محل آرامگاه :تهران - بهشت زهرا<br /> <br /> <br /> ==زندگی نامه==<br /> از شهدای والامقام جنگ تحمیلی مستکبران بر کشور اسلامی، شهید سرباز وظیفه قاسم افشار است. او در تاریخ 1339/12/04 متولد شد و از اهالی شهر تهران می باشد. پدر بزرگوارش محمد باقر از مسلمانان متعهد آن منطقه بود. قاسم بلافاصله زمانی که از جرائد اعلام گردید که متولدین 1365/05/21 به خدمت احضار شوند، شتابان و با علاقه خود را معرفی نمود و بعد از سه ماه آموزشی در رسته زرهی به جبهه اعزام گردید. چون مهارت و شجاعت از خود نشان می داد مورد توجه فرمانده مربوطه اش بود. در جبهه جنوب کشور رو در روی دشمن بعثی با روحیه ایثارگری و روح والایی که داشت همچنان به رزم بی امان خود ادامه داد تا این که در همین راه در اعتلای کلمه طیبه لا اله الا الله جان شیرین خود را در طبق اخلاص قرار داد. قبر مطهر این شهید گرامی در گلستان شهدای تهران مایه خیر و برکت آن دیار می باشد. <br /> <br /> <br /> منبع:سایت شهدای ارتش<br /> <br /> http://ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/38516</div>

Abdolmohammadi98 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%82%D8%A7%D8%B3%D9%85_%D8%A7%D9%81%D8%B4%D8%A7%D8%B1 2019-09-12T10:37:49Z

<p>Abdolmohammadi98: </p> <hr /> <div>==زندگینامه==<br /> <br /> شهید قاسم افشار<br /> <br /> تاریخ تولد :1339/12/04<br /> <br /> تاریخ شهادت : 1366/01/02<br /> <br /> محل شهادت : نامشخص<br /> <br /> محل آرامگاه :تهران - بهشت زهرا<br /> <br /> <br /> ==زندگی نامه==<br /> از شهدای والامقام جنگ تحمیلی مستکبران بر کشور اسلامی، شهید سرباز وظیفه قاسم افشار است. او در تاریخ 1339/12/04 متولد شد و از اهالی شهر تهران می باشد. پدر بزرگوارش محمد باقر از مسلمانان متعهد آن منطقه بود. قاسم بلافاصله زمانی که از جرائد اعلام گردید که متولدین 1365/05/21 به خدمت احضار شوند، شتابان و با علاقه خود را معرفی نمود و بعد از سه ماه آموزشی در رسته زرهی به جبهه اعزام گردید. چون مهارت و شجاعت از خود نشان می داد مورد توجه فرمانده مربوطه اش بود. در جبهه جنوب کشور رو در روی دشمن بعثی با روحیه ایثارگری و روح والایی که داشت همچنان به رزم بی امان خود ادامه داد تا این که در همین راه در اعتلای کلمه طیبه لا اله الا الله جان شیرین خود را در طبق اخلاص قرار داد. قبر مطهر این شهید گرامی در گلستان شهدای تهران مایه خیر و برکت آن دیار می باشد. <br /> <br /> <br /> منبع:سایت شهدای ارتش<br /> <br /> http://ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/38516</div>

Abdolmohammadi98 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%AC%D9%84%DB%8C%D9%84_%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF%DB%8C 2019-09-12T10:33:27Z

<p>Abdolmohammadi98: </p> <hr /> <div>==زندگی نامه==<br /> شهید جلیل احمدی<br /> تاریخ تولد :1344/02/12<br /> تاریخ شهادت : 1365/02/26<br /> محل شهادت : نامشخص<br /> محل آرامگاه :مازندران - محمودآباد - بیشه کلا<br /> <br /> ==زندگینامه==<br /> شهيد جليل احمدي، در تاريخ، 1344/02/01 در شهرستان محمودآباد در خانواده اي مذهبي چشم به جهان گشود، نام پدرش کاظم، و نام مادرش شهربانو بود، او مجرد و در مقطع راهنمايي مشغول به تحصيل بود. <br /> از خصوصيات اين شهيد مي توان احترام به والدين، قانع بودن، صداقت و راستگويي، وفاي به عهد، ساده زيستي، اهميت دادن به واجبات، ترک محرمات، شرکت در مراسم عزاداري ائمه اطهار، توکل به خدا، رعايت حقوق مردم، کمک کردن به فقرا و مستمندان را نام برد.<br /> پس ازشروع جنگ، وي به ارتش نيروي زميني آمل پيوست و در تاريخ، 1365/06/26 در منطقه جنگي حاج عمران درعراق، با اصابت تير و ترکش به بدنش به شهادت رسيد و پيکر پاکش در آرامستان محمودآباد به خاک سپرده شد.&lt;ref&gt;منبع سایت شهدای ارتش&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references/&gt;</div>

Abdolmohammadi98 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%DA%A9%DB%8C%D8%A7%D9%86%D9%88%D8%B4_%D8%A7%D8%B3%D8%B1%D8%A7%D8%B1%DB%8C 2019-09-10T11:27:54Z

<p>Abdolmohammadi98: </p> <hr /> <div><br /> ==زندگینامه==<br /> تاریخ تولد : 1324/10/10<br /> تاریخ شهادت : 1371/10/27<br /> <br /> سرهنگ شهيد كيانوش اسراري، فرزند رحيم، در تاريخ، 1324/10/10 در شهرستان سنندج ـ مركز استان كردستان به دنيا آمد، پس از طي دوران طفوليت، در زادگاه خود به مدرسه رفت و با اخذ ديپلم متوسطه در رشته &quot; رياضي &quot; به استخدام نيروي هوايي ارتش درآمد . <br /> وي دوره مقدماتي پرواز را در ايران، و دوره تكميلي و تخصصي را در آمريكا گذراند و در بازگشت، به جمع خلبانان &quot;F4&quot; نيروي هوايي پيوست و در سال 1350 ازدواج نمود، در ضمن خدمت، در رشته الكترونيك فوق ديپلم گرفت؛ با آغاز جنگ تحميلي، در كليه ماموريت هاي محوله حضوري فعال داشت؛ سرانجام در تاريخ، 1371/10/27 در پايگاه شكاري تهران در سانحه هوايي به شهادت رسيد .<br /> <br /> &lt;ref&gt;سایت شهدای ارتش&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;<br /> ==رده== {{ترتیب‌پیش‌فرض:کیانوش_اسراری}}<br /> [[رده: شهدا]]<br /> [[رده: شهدای دوران دفاع مقدس]]<br /> [[رده: شهدای ارتش جمهوری اسلامی ایران]]<br /> [[رده: شهدای ایران]]<br /> [[رده: شهدای استان کردستان]]<br /> [[رده: شهدای شهرستان سنندج]]</div>

Abdolmohammadi98 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF%D8%A2%D8%B5%D9%81_%D9%BE%D9%86%D8%A7%D9%87%D9%84%D9%88 2019-09-10T11:25:44Z

<p>Abdolmohammadi98: </p> <hr /> <div>==زندگینامه==<br /> شهید آصف پناهلو<br /> تاریخ تولد : 1341/03/01 <br /> تاریخ شهادت : 1361/06/01<br /> محل شهادت : نامشخص <br /> محل آرامگاه : زنجان - ابهر - فونش<br /> <br /> بسمه تعالی<br /> زندگینامه شهید آصف پناهلو<br /> شهید آصف پناهلو فرزند اسلام علی در تاریخ 1341 در روستای فنوش آباد شهرستان ابهر در یک خانواده بسیار ضعیف و کشاورز دیده به جهان گشود او دوران کودکی را در همانجا سپری نمود و در مدرسه ابتدائی همانجا ثبت نام نمود و به تحصیل مشغول گردید و تا کلاس 5 ابتدائی درس را ادامه داد او تا زمان رسیدن به سن سربازی در کشاورزی به پدرش کمک می نمود تا این که به سن سربازی رسید و آماده به خدمت شد ضمناً با تاسیس مینو( ) مدتی نیز در آنجا قبل از خدمت کار کرد آموزشهای رزم مقدمات را در شهر شاهرود گذراند و عازم مهاباد گردید او بسیار خوش اخلاق بود و دلسوز در مهاباد با منافقان کوردل داخلی و مزدوران آمریکا و شوروی نبرد می کرد تا اینکه در تاریخ 1361/06/01 در اثر انفجار مین به شهادت رسید و پیکر پاک این شهید در روستای فنوش آباد به خاک سپرده شد و او تنهاترین شهید در روستا می باشد.<br /> منبع سایت شهدای ارتش<br /> <br /> http://ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/29801</div>

Abdolmohammadi98 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF._%D8%A7%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D9%87%DB%8C%D9%85%DB%8C 2019-09-10T11:16:56Z

<p>Abdolmohammadi98: </p> <hr /> <div>==زندگینامه==<br /> تاریخ تولد :1320/03/03<br /> تاریخ شهادت : 1361/05/07<br /> محل شهادت : نامشخص<br /> محل آرامگاه :سیستان وبلوچستان - زابل - بهشت مصطفی</div>

Abdolmohammadi98 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%AC%D9%84%DB%8C%D9%84_%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF%DB%8C 2019-09-10T11:15:45Z

<p>Abdolmohammadi98: </p> <hr /> <div>==زندگی نامه==<br /> شهید جلیل احمدی<br /> تاریخ تولد :1344/02/12<br /> تاریخ شهادت : 1365/02/26<br /> محل شهادت : نامشخص<br /> محل آرامگاه :مازندران - محمودآباد - بیشه کلا<br /> شهيد جليل احمدي، در تاريخ، 1344/02/01 در شهرستان محمودآباد در خانواده اي مذهبي چشم به جهان گشود، نام پدرش کاظم، و نام مادرش شهربانو بود، او مجرد و در مقطع راهنمايي مشغول به تحصيل بود. <br /> از خصوصيات اين شهيد مي توان احترام به والدين، قانع بودن، صداقت و راستگويي، وفاي به عهد، ساده زيستي، اهميت دادن به واجبات، ترک محرمات، شرکت در مراسم عزاداري ائمه اطهار، توکل به خدا، رعايت حقوق مردم، کمک کردن به فقرا و مستمندان را نام برد.<br /> پس ازشروع جنگ، وي به ارتش نيروي زميني آمل پيوست و در تاريخ، 1365/06/26 در منطقه جنگي حاج عمران درعراق، با اصابت تير و ترکش به بدنش به شهادت رسيد و پيکر پاکش در آرامستان محمودآباد به خاک سپرده شد.&lt;ref&gt;منبع سایت شهدای ارتش&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references/&gt;</div>

Abdolmohammadi98 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%A2%D8%B1%D9%85%D9%86_%D8%A2%D9%88%D8%AF%DB%8C%D8%B3%DB%8C%D8%A7%D9%86 2019-09-10T11:11:51Z

<p>Abdolmohammadi98: </p> <hr /> <div><br /> ==زندگی نامه==<br /> شهید ارمان اودیسیان<br /> حالا كه فكر مي‌كنم، مي‌بينم تقدير اين بود كه آرمن مرا، حضرت عيسي پيش خدا برده. من راضي هستم به رضاي خدا. شايد او به خدا تعلق داشت و نه به ما. از حضرت عيسي مسيح (ع) هم راضي هستم كه فرزندم را پيش خود نگاه داشته است.<br /> فهرست مندرجات<br /> ۱ - تولد<br /> ۲ - شهادت<br /> ۳ - نگاه حضرت مسیح<br /> ۴ - پسر خوب<br /> ۵ - منبع<br /> <br /> *تولد<br /> <br /> در زمستان ۱۳۳۸ در اصفهان چشم به جهان گشود. دوران كودكي او در زادگاهش سپري گشت. پس‌ازآن به همراه خانواده به شهرآبادان نقل‌مکان نموده و در مدرسه ادب به تحصيل پرداخت. خانواده آرمن بعد از شروع جنگ تحميلي، اجباراً در تهران سكونت گزيد. آرمن نيز با ادامه تحصيل خود از دبيرستان ارامنه سوقومونيان فارغ‌التحصیل گرديد.<br /> <br /> <br /> *شهادت<br /> <br /> پس از اخذ ديپلم به‌اتفاق پدرش براي كار به بوشهر رفت تا این‌که براي انجام خدمت سربازي خود را به سازمان نظام‌وظیفه معرفي نمود. وي ابتدا به شيراز رفته و سپس به نفت شهر، انتقال يافت. او در قسمت موتوري هم‌زمان راننده آمبولانس، تانكر آب و فرمانده…بود. وي در حال انتقال مجروح به بيمارستان، به همراه دو هم‌رزم مسلمان خود و ديگر رزمنده مجروح، به شهادت رسيد. آرمِن چند ماه پيش از شهادت تشكيل خانواده داده بود.<br /> ==خاطرات==<br /> <br /> *نگاه حضرت مسیح<br /> خصوصيات فردي و خبر شهادت آرمن به روايت مادرش:<br /> نامه شهادت آرمن را به خانه ما آورده بودند. همسايه پزشك ما از شهادت او باخبر شده بود، اما نمي‌خواست كه من شوكه شوم. در ابتدا به من گفت: پاي او زخمي شده و بايستي برويم و او را به تهران منتقل كنيم. خودم شخصاً به او رسيدگي خواهم كرد. از او خواهش كردم كه من نيز به همراه او به بيمارستان رفته و پسرم را به تهران بياوريم. ايشان گفتند: شما زن هستيد و برايتان مشكل است، اينجا بمانيد. من به‌تنهایی خواهم رفت. همه اطرافيانم از موضوع اطلاع داشته، اما از دادن خبر شهادت آرمن به من صرف‌نظر مي‌كردند. بالاخره برادرم موضوع را به ما گفت.<br /> آرمن فرزند دوم ما بود. آخرين باري كه او به ديدن ما آمده بود فقط بيست روزبه پايان خدمتش باقی‌مانده بود. درواقع او خدمتش را به پايان رسانده بود. برادرش آرموند نيز در همان زمان به خدمت سربازي رفته و در جنوب خدمت مي‌كرد. حدود يك ماه قبل از شهادت، فرزند دلبندم با من تماس گرفت. گفتم: چه شده؟ پسرم. گفت: مادر، ديشب در خواب ديدم كه حضرت عيسي مسيح (ع) به منزل ما در آبادان آمده، البته با من حرفي نزد، اما به من نگاه مي‌كرد. حالا با شما تماس گرفتم، ببينم حالتان خوب است. انشا الله كه مشكلي نداشته باشيد. درهمان لحظه به فكر آرمن افتادم. حالا كه فكر مي‌كنم، مي‌بينم تقدير اين بود كه آرمن مرا، حضرت عيسي پيش خدا برده. من راضي هستم به رضاي خدا. شايد او به خدا تعلق داشت و نه به ما. از حضرت عيسي مسيح (ع) هم راضي هستم كه فرزندم را پيش خود نگاه داشته است.<br /> <br /> <br /> *پسر خوب<br /> <br /> در آخرين مرخصي اش، شناسنامه جديدش را گرفت. براي كارت پايان خدمتش عكس گرفته بود. عكس پايان خدمتش را كه برادرم آن را بزرگ كرده است، انگار با من صحبت مي‌كند. هر جا كه مي‌روم، چشم‌هایش به من است. مثل‌اینکه مي‌خواهد چيزي را بگويد. او پسر خيلي تميز و پاكي بود. خيلي دوست داشت كه بعد از پايان خدمتش به همراه خانواده به آبادان برگشته و در مغازه پدرش به كار مشغول شود. پسري بود كه به همه احترام مي‌گذاشت، برايش بزرگ و كوچك تفاوتي نداشت. همه او را دوست داشتند. دوستان هم‌رزمش خيلي از او راضي بودند. با تانكر براي همه آب مي‌آورد تا دوستانش تشنه نمانده و يا بتوانند حمام كنند. بارها براي آوردن آب، جان خود را به خطر انداخته بود. هم‌رزمانش آن‌قدر براي نظافتش او را دوست داشتند كه به او گفته بودند: بايستي بعد از پايان خدمت لباس‌هایت را بين ما تقسيم كني، چون خيلي تميز و مرتب هستند. هم‌رزمانش تاکنون نيز تلفني با من تماس گرفته و جوياي حال من مي‌شوند. آن‌ها مي‌گويند كه آرمن در خدمت پسري خوب و يكي یک‌دانه‌ای بود. از هر لحاظ پسري شايسته و در قلب همه ما جاي داشت. سه روز قبل از شهادتش تلفني با من صحبت كرد و حالم را پرسيد؛ اما اين آخرين باري بود كه صداي او را شنيدم و هنوز هم گفته هاي آخر او در گوش‌هایم طنين مي‌افكند...<br /> <br /> <br /> &lt;ref&gt;بوداغیانس، آرمان، گل مریم، نشر صریر، تهران، ۱۳۸۵، ص۳۳۰تا۳۲۸&lt;/ref&gt;<br /> رده‌های این صفحه : شهیدان ارامنه | شهیدان ارتش | شهیدان استان تهران | شهیدان تهران | شهیدان سرباز(ارتش) | شهیدان متولد1338 | شهیدان1359<br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Abdolmohammadi98 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%82%D8%A7%D8%B3%D9%85_%D9%82%D8%A7%D8%B1%D8%A7%DB%8C%DB%8C 2019-09-07T16:09:13Z

<p>Abdolmohammadi98: </p> <hr /> <div>بسمه تعالی<br /> <br /> نام قاسم قارایی<br /> <br /> نام پدر محمد<br /> <br /> نام مادر صدری<br /> <br /> محل شهادت فاو<br /> <br /> محل تولد تاکستان - آقچه کند <br /> <br /> تاریخ تولد ۱۳۴۶/۰۱/۰۱<br /> <br /> تاریخ شهادت ۱۳۶۴/۱۱/۲۵<br /> <br /> استان محل شهادت بصره <br /> <br /> شهر محل شهادت فاو<br /> <br /> وضعیت تاهل مجرد <br /> <br /> تحصیلات سوم متوسطه <br /> <br /> رشته تجربی<br /> <br /> محل کار بنیاد تحت پوشش <br /> <br /> مزار شهید قزوین – تاکستان<br /> <br /> ==زندگی نامه==<br /> <br /> قارایی، قاسم: یکم فروردین ۱۳۴۶، در روستای آقچه‌کند از توابع شهر تاکستان به دنیا آمد. پدرش محمد (فوت۱۳۵۶) و مادرش صدری نام داشت. دانش‌آموز سوم متوسطه در رشته تجربی بود. از سوی بسیج در جبهه حضور یافت. بیست و پنجم بهمن ۱۳۶۴، در فاو عراق بر اثر اصابت ترکش به پا، شهید شد. مزار او در گلزار شهدای شهر زادگاهش واقع است.<br /> <br /> &lt;ref&gt;پایگاه اطلاع رسانی سرداران و 3000 شهید استان قزوین&lt;/ref&gt;<br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Abdolmohammadi98