دانش‌نامه فرهنگ ایثار , جهاد و شهادت - مشارکت‌های کاربر [fa]

شهیدبابک نوری هریس

2021-09-28T15:16:53Z

Arameshi9706:

{{جعبه اطلاعات افراد نظامی
|نام فرد = بابک نوری
|تصویر = babak-nouri.jpg
|توضیح تصویر =
|ملیت = [[پرونده:پرچم ایران.png|22px]] ایرانی
|شهرت =
|دین و مذهب = [[مسلمان]]، [[شیعه]]
|تولد = گیلان، رشت، [[زادروزهای 21 مهر |1371/07/21]]
|شهادت = سوریه، [[الگو:شهدای 27 آبان |1396/08/27]]
|وفات =
|مرگ =
|محل شهادت = [[سوریه]]، منطقه البوکمال
|مفقود =
|جانباز =
|اسارت =
|نیرو =
|یگانهای خدمت =
|طول خدمت =
|درجه =
|سمت‌ها =
|جنگ‌‌ها =
|نشان‌های لیاقت =
|عملیات‌ =
|فعالیت‌ها =
|تحصیلات =
|تخصص‌ها =
|شغل =
|خانواده =
}}

==زندگینامه==
بابک نوری متولد ۱۳۷۲ در استان [[گیلان]] که به جمع مدافعان حرم در سوریه پیوست و توسط گروه [[داعش]] به شهادت رسید. این شهید بزرگوار از اعضای [[سپاه قدس]] بوده که برای دفاع از حرم مقدس حضرت زینب(س) به سوریه می‌ر‌ود و در روز شهادت امام رضا (ع) توسط [[نیروهای تکفیری]] [[داعش]] به شهادت رسید.

==وصیت نامه==
بسم‌الله الرحمن الرحیم
اینجانب بابک نوری هریس فرزند محمد
به تو حسادت می‌کنند، تو مکن. تو را تکذیب می‌کنند، آرام باش. تو را می‌ستایند، فریب مخور. تو را نکوهش می‌کنند، شکوه مکن. مردم از تو بد میگویند، اندوهگین مشو. همه مردم تو را نیک می‌خوانند، مسرور مباش... آنگاه از ما خواهی بود. حدیثی بود که همیشه در قلب من وجود داشت (از امام پنجم)
خدایا همیشه خواستم به چیزهایی که از آن‌ها آگاه هستم عمل کنم ولی در این دنیای فانی به‌قدری غرق گناه و آلودگی بودم که نمی‌دانم لیاقت قرب به خداوند را دارم یا نه؟
خدایا گناه‌های من را ببخش، اشتباهاتم را در رحمت و مغفرت خودت ببخش و تا وقتی‌که مرا نبخشیدی از این دنیا مبر.
تا وقتی‌که راهم راه حق هست مرا بمیران. خدایا کمکم کن تا درراه تو قدم بردارم و درراه تو جان بدهم.
مادرم جانم به قربان پاهایت که به خاطر دویدن برای به کمال رسیدن فرزندانت آسیب‌دیده می‌شود، در نبود من اشک‌هایت را سرازیر مکن. من باخدای خود عهدی بسته‌ام که تا مرا نیامرزید مرا از این دنیا مبرد.
مادرم برای من دعا کن، ولی اشک‌هایت را روان مکن که به خدای من قسم راضی به اشک‌هایت نیستم.
خواهران خوب‌تر از جانم من نمی‌دانم وقتی حسین (ع) در صحرای کربلا بود چه عذابی می‌کشید، ولی میدانم حس او به زینب (س) چه بوده.
عزیزان من حالا دست‌هایی بلند شده و زینب‌هایی غریب و تنها مانده‌اند و حسینی در میدان نیست.
امیدوارم کسانی باشیم که راه او را ادامه دهیم و از زینب‌های زمانه و حرم او دفاع کنیم.
برادرانم در نبود من مسئولیت شما سنگین‌تر شده، حالا شما عشق و محبت مرا به دیگران باید بدهید؛ زیرا من عاشق خانواده‌ام، اطرافیانم، شهرم، وطنم و... بوده‌ام و شما خود من هستید در جسمی دیگر.
پدرم تو هم روزی در جبهه حق علیه باطل از زینب‌های مملکت دفاع کردی، شما دعا کن که با دوستان شهیدت محشور شوم.<ref>[http://gilan.navideshahed.com/fa/news/442861 سایت نوید شاهد گیلان]</ref>

==نگارخانه تصاویر==
<gallery>

Image:313222_237.jpg
Image:313216_148.jpg

</gallery>

==پانویس==
<references/>

شهید سید علی موسوی - شهادت 1363

2021-04-29T01:41:32Z

Arameshi9706:

{{جعبه اطلاعات افراد نظامی
|نام فرد = سید علی موسوی - شهادت 1363
|تصویر =19992.jpg
|توضیح تصویر =
|ملیت = [[پرونده:پرچم ایران.png|22px]] ایرانی
|شهرت =
|دین و مذهب = [[مسلمان]]، [[شیعه]]
|تولد =[[نیشابور]]
|شهادت = [[1363/12/22]]
|وفات =
|مرگ =
|محل دفن =[[بهشت‌فضل‌]]
|مفقود =
|جانباز =
|اسارت =
|نیرو =
|یگانهای خدمت =
|طول خدمت =
|درجه =
|سمت‌ها =[[رزمنده‌]]
|جنگ‌‌ها = [[جنگ ایران و عراق]]
|نشان‌های لیاقت =
|عملیات‌ =
|فعالیت‌ها =
|تحصیلات =
|تخصص‌ها =
|شغل = محصل
|خانواده = نام پدر:حسن‌
}}

کد شهید: 6313392

نام : سیدعلی‌

نام خانوادگی : موسوی‌

نام پدر : حسن‌

محل تولد : نیشابور

تاریخ شهادت : 1363/12/22

تحصیلات : نامشخص

شغل : محصل

گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است.

نوع عضویت : سایر شهدا

مسئولیت : رزمنده‌

گلزار : بهشت‌فضل‌

==خاطرات==

* موضوع: شجاعت و شهامت

علی موسوی بسیجی خردسالی بود که نمی دانم چگونه به جبهه آمده بود . چرا که به قیافه اش نمی خورد از سن قانونی برخردار باشد . سال 63 بود و نیروهای ما در سایت چهار مستقر بودند . مشکل من با ایشان این بود که هرگاه مرا صدا می زد ، نمی گفت : آقای تیموری ، فقط می گفت : عبّاس . برایش هم فرقی نمی کرد که در جمع باشد ، در حال سخنرانی باشد و ... حتّی یک دفعه با او برخورد کردم و گفتم : مگر تو ادب نداری ؟ چرا اینقدرد خودت را خودمانی می دانی ؟ در ثانی جلوی نیروها طوری عبّاس می گویی که انگار پسر خاله ات هستم . من احساس می کردم که با شنیدن اوّلین انفجار در عملیّات فرار را برقرار ترجیح می دهد و شرش کم می شود . این بود ، تا [[عملیّات بدر]] شروع شد . عملیّاتی بسیار سنگین و نبردی واقعاً مردانه که هر رزمندة با سابقه ای را به زانو درمی آورد و تنها خالصین تاب مقاومت می آوردند . هنگامی که از منطقة خطّ مقدّم به جادّه خندق عقب نشینی کردیم و به اوّل جادّة خندق - که [[شهید چراغچی]] خاکریز زده بود - به پدافند پرداختیم ، تنها چهار نفر در ابتدای جبهه بودیم . اکثراً شهید شده بودند و بقیّه هم عقب رفته بودند و تعداد رزمندگان عملیّات کننده به انگشتان دست نمی رسید . [[تانک]] ها وارد جادّه شدند ، ما سه قبضه [[آر پی جی]] داشتیم . یکی دو نفری که ایستاده بودند از بچّه های گردان خودمان بودند . نفر اوّل بلند و آر پی جی را شلیّک کرد . نفر دوّم که من بودم شلیّک کردم و همزمان تانک هم شلیّک کرد که در هوا ژیمناستیک بازی می کردم و نفر سوّم هم همینطور . خاکریز اوّلی را رها کردیم و به خاکریز دوّم رفتیم . بلافاصله خاکریزها 20 الی 30 متری بیشتر بنود . دنبال گلوله می گشتم که علی موسوی را دیدم ،‌مانند قرقی خودش را به من رساند و گفت : عبّاس سلام . - زیباترین سلام ها بود - اصلاً از این لفظ ناراحت نشدم . گفتم : علی جان بدو گلوله آر پی جی پیدا کن . این بسیجی انگار ده عملیّات را پشت سر گذاشته بود . اصلاً ترس برایش معنا نداشت . خیلی مطمئن بود . مانند جوجه هایی که دانه برمی چینند مهمّات می آورد و به ما می داد و برای ساعتی توانستیم مقاومت بکنیم . او هم این مأموریّت را به نحو احسن انجام داد . عقب می رفت و جلو می آمد البتّه گاهی هم خودش را به من می رساند و می گفت : عبّاس کار دیگری نداری که پیامها را به او می دادم و به خاکریز اصلی عقب می برد . در همان لحظات با خود فکر می کردم که چرا اینگونه در مورد این بنده خاصّ الهی پیش داوری کردم . شهید علی موسوی بعد از مدّت ها مقاومت بالاخره در پشت خاکریز اصلی به دیدار حق شتافت و من و دوستانش را در غم همیشگی خود باقی گذاشت . - البتّه در گردان انسانهایی بودند با قیافه های رستم گونه که در ابتدای عملیّات فرار را به قرار ترجیح دادند و رفتند . راوی عباس تیموری

* موضوع: آخرين وداع با خانواده

وقتی که برادرم سید علی می خواست به جبهه برود، به من و مادرم گفت: بیائید به بهشت فضل برویم. وقتی که سر قبر [[شهید انجیدنی]] رسیدیم، سید علی دلش شکست و خیلی گریه کرد و دست به سینه جلوی عکس شهید انجیدنی ایستاده بود و به مادرم گفت: اگر من شهید شدم خیلی بی تابی نکنید. اینها هم خانواده دارند. شما هم یک جوری باشید که این خانواده ها نیز بی قراری نکنند. خلاصه روز اعزام فرا رسید و آنها را به مسجد صاحب الزمان (عج) بردند اما خانواده ها را به مسجد راه نمی دادند. سید علی از مسجد بیرون آمد و به ما که کنار دیوار ایستاده بودیم چند تا عکس داد و گفت: مادر این عکسها را چاپ کردم ولی یادم رفت به شما بدهم. مادر گفت: ما عکس را می خواهیم چکار کنیم، خودت را می خواهیم ایشان گفت کار از محکم کاری عیب نمی کند اگر فیلمش را هم خواستید در عکاسی هفت هنر است. مادرم گفت: این چه حرفی است که می زنی. سید علی گفت: همین جوری برای شوخی گفتم. او دوباره به مسجد برگشت و گروه بندی شدند. من به خواهرم گفت، سید علی خیلی نورانی شده و چهره اش عوض شده است. خواهرم گفت: راست می گویی من هم می خواستم همین را بگویم. یکی از فامیل هایمان نیز آمد و گفت: چه کسی می خواهد به جبهه برود گفتم: سید علی وقتی او را دید گفت : ماشاء ا... از سر و صورتش نور می بارد. من دلم کنده شد و با خودم گفتم: او بدون اتفاق بر نمی گردد و برای شهید شدن ساخته شده بود. راوی زهرا موسوی

* موضوع: خبر شهادت

به خاطر دارم یک روز به همراه دختر دائی ام در خانه بودیم که شهدا را اعلام می کردند، من به ایشان گفتم: دختر دایی ببین فردا عید است شهید اعلام می کند. هنوز حرفم تمام نشده بود که زنگ زدند. رفتم در را باز کردم. که دیدم یکی از همرزمان سید علی برادرم است گفتم: حسین آقا چکار دارید گفت : حاج آقا هستند آمده ام برای دوره قرآن با ایشان صحبت کنم که دیدم ماشین بنیاد داخل کوچه ایستاده است. رفتم جلو و گفتم: بفرمایید من خواهر سید علی هستم گفتند ما سید علی را نمی شناسیم. گفتم: پس اینجا چکار می کنید گفتند ما با شما کاری نداریم که من شروع به گریه و جیغ کشیدن کردم. خانم همسایه دستم را گرفت و به داخل خانه آورد. گفتم: راستش را بگوئید چه خبر است؟ چرا حسین آقا آمد. گفت: فردا 28 تا شهید تشیع می کنند. فرض کن یکی از آنها هم برادرت سید علی است. گفتم: مادرم طاقت نمی آورد، وقتی که برادرم را در تابوت دیدم فکر نمی کردم که خودش باشد. وقتی صورتش را بوسیدم، گفتم: من که باور نمی کنم خودت باشی اما صورتت را می بوسم. و در آن موقع بود که دیگر باور کردم به فیض عظیم [[شهادت]] نائل گردیده است. راوی زهرا موسوی

* موضوع: توجه به خانواده

به خاطر دارم سید علی علاقه خاصی به مادرش که مریض هم بود داشت و مرتب از ایشان در جبهه یاد می کرد و گفت: چنانچه اتفاقی برایم در اینجا بیفتد مادرم چگونه تحمل کند. ولی نه تنها شهادت ایشان تأثیری بر حال مادرش نکرد، بلکه مادرشان نیز از خدا خواستند تا با فرزندش محشور و در یکجا باشند و نیز به هنگام مرگ در کنار یکدیگر دفن شوند و زمینه این آرزوی مادرشان را شهادت برادرشان سید هادی فراهم نمود تا این مادر بزرگوار در کنار فرزندان شهید خود سید علی و سید هادی تا ابد آرام گیرد. راوی علیرضا طاهری شرق

* موضوع: خواب و روياي ديگران درمورد شهيد

به خاطر دارم یک روز به همراه خانواده بر سر مزار برادرم سید علی رفتیم. در آنجا دیدیم که یک خانمی سر خاک ایشان نشسته و فاتحه می خواند. هنگامی که او ما را دید بلند شد و احوالپرسی کرد و گفت: دامادم در تهران زندگی می کند و تا به حال به بهشت فضل هم نیامده و یک شب [[امام زمان (عج)]] را در خواب می بیند که به او گفته روی سنگ قبر سید علی اثر انگشت [[امام صادق (ع)]] است . و هنگامی که دقت کردیم دیدیم که درست می گوید. راوی سید حسین موسوی

* موضوع: خواب و روياي ديگران درمورد شهيد

به خاطر دارم که بعد از اتمام مراسم برادرم سید علی وقتی به مشهد برگشتم روز مبعث بود که شب خواب دیدم پدر، مادر و همة اعضای خانواده آمده اند و دور هم نشسته اند . ناگهان در حیاط به صدا در آمد. در را که باز کردم دیدم برادرم سید علی آمده. گفتم: برادر تو اینجا چکار می کنی. گفت: دیدم همه دور هم نشسته اید من هم به مشهد آمدم گفتم: مگر تو شهید نشده ای. گفت: شهیدان همه آزادند و می توانند هر جا که می خواهند بروند. راوی سید حسین موسوی

* موضوع: خواب و روياي ديگران درمورد شهيد

به یاد دارم که بعد از اتمام مراسم تشیع برادرم سید علی به مشهد برگشتم که مصادف بود با روز مبعث، شب خواب دیدم که پدر و مادر و همه خانواده ما آمده اند و دور هم نشسته ایم ناگهان در حیاط به صدا در آمد در را که باز کردیم دیدم برادرم سید علی پشت در است . گفتم: برادر تو آمدی؟! گفت: دیدم همه جمعند من هم آمدم. به مشهد، گفتم: مگر شما شهید نشده اید؟ گفت: شهیدان همه آزاداند هر جا که می خواهند بروند من دیدم شما اینجا جمعید من هم آمدم به شما سر بزنم. از خواب بیدار شدم و جریان را برای بقیه تعریف کردم و به سر کار رفتم. که از خانه همان روز به من زنگ زدند که پدر و مادرت به مشهد آمدند. راوی سید حسین موسوی

* موضوع: عشق به ائمه اطهار

به یاد دارم که به اتفاق سید علی و چند تن از دیگر دوستان محل که در یک مدرسه نیز تحصیل می کردیم عازم جبهه شدیم و با توجه به اینکه با سید علی فامیل بودیم به یکدیگر قول دادیم که تا آخر مأموریت با هم باشیم. جهت خداحافظی با برادرش سید احمد شب به منزل ایشان رفتیم و پس از خداحافظی با توجه به اینکه می توانست شب را در منزل برادرش بماند ولی به جهت قولی که به همدیگر دادیم شب در آنجا نماند و روز بعد که سعادت توفیق زیارت وپابوسی حرم رضوی را یافتیم با سید علی به محل استقرار برادرش سید احمد که خادم حرم رضوی می باشد رفتیم تا دوباره با ایشان خداحافظی نماییم. در آنجا سید احمد به یکی از خدام گفت که این آخرین باری است که برادرم را می بینم. به هر حال چون در هنگام اعزام نتوانسته بودیم با خانواده هایمان خداحافظی کنیم و با دیگر دوستان در یک اتوبوس بودیم و از راننده خواهش کردیم که در مسیر راه نیشابور از داخل شهر عبور نماید تا بتوانیم خداحافظی کنیم ولی به دلیل اینکه مسیر اتوبوسها از مسیر دیگری بود موفق نشدیم. ضمن اینکه سید علی تا آخر در حسرت دیداری سوخت چون نتوانسته بود با مادرش خداحافظی کند. بالاخره پس از رسیدن به منطقه و مأمور شدن به گردان، با یکدیگر در یک دسته سازماندهی شدیم تا اینکه بنده جهت آموزش مخابرات به جای دیگر اعزام شدم که سید علی از این قضیه بسیار ناراحت بود و گفت که شما قولتان را شکستید ولی به جهت وفای به عهد و با توجه به بعد مسافتی که محل آموزش با استقرار گردان داشت نتوانست این قول را بشکند و ما روزانه به ملاقات یکدیگر می رفتیم تا اینکه هنگام عملیات رسید و با توجه به اینکه بنده بی سیم چی بودم و ضرورت ایجاب می نمود که با فرمانده گروهان باشم نتوانست بین من و سید علی جدایی بیندازد و در قرارگاه تاکتیکی از صبح تا بعد از ظهر همدیگر را ندیدیم و عصر که فرصتی دست داد از دوستان سراغ ایشان را گرفتم. آنها از سید علی بی خبر بودند. به اتفاق دیگر برادران به محل استقرار ایشان رفتیم و دیدیم که او تنها و در آخر کانال مشغول تلاوت قرآن کریم بود. او در آن لحظات از شهادت و جایگاه شهید برایمان سخن ها گفت که خیلی تازگی داشت و در آنجا نیز به یاد مادرش بود و تمام مطالب را با اشاره به آیات قرآن بیان می نمود که فلان آیه در فلان سوره و حتی ذکر خط آیه را می نمود. خلاصه پس از ساعتی در کنار یکدیگر بودن خداحافظی نمود تا جهت عملیات بدر عازم شویم. ای کاش موقعیت طوری بود که از یکدیگر جدا نمی شدیم به هر حال تقدیر این بود که سیدی از سلاله پاک زهرای اطهر (س) پا به عرصة حیات معنوی گذارد و برگ افتخار دیگری بر کتاب صحیفه نور ایران افزوده کند. جهت عملیات سوار بر قایق ها به طرف خط رفتیم که بر اثر برخورد با کمین دشمن مجبور به بازگشت شده و تا صبح دوباره اعزام شویم. پس از رسیدن به خط به سمت محل مورد نظر حرکت کرده تا آمادة عملیات در معبر مشخص شده باشیم ولی به دلیل اینکه دشمن عمده قوای خود را تجهیز نموده و در یک نقطه متمرکز کرده بود موفق به پیشروی نشدیم و در همان نقطه پدافند نمودیم ولی به دلیل نرسیدن مهمات و فشار آتش پشتیبانی زمینی و هوایی دشمن مجبور به ترک محل پدافندی شده تا در فرصتی دیگر و پس از سازماندهی مجدد عازم خط شویم. بنده در تقاطعی منتظر ماندم تا از اوضاع دوستان و سلامت آنها مطلع شوم پس از اطمینان از سلامت دوستان به اتفاق فرمانده دسته شهید موسوی به عقب رفتیم که در بین راه با سید علی برخورد کردم. بنده را صدا زد و دعوت نمود که به سنگرش بروم ولی در همان لحظه انفجار [[خمپاره]] ای باعث مجروح شدن فرمانده دسته شد و بنده مجبور به رساندن ایشان به محل اورژانس شدم که تقریباً غروب بود و به جهت اینکه سازمان گروهانمان به علت شهادت و مجروح شدنم مسئولین گروهان به هم ریخته بود و عدم آشنایی با منطقه مجبور به ماندن در اوژانس شدم و همان دیدار آخر من با سید علی بود. ضمن اینکه روز بعد جهت رفتن به خط عازم شدم ولی توسط مسئول مخابرات از این امر منع شدم و گفتند: فعلاً به حضور نیروهای بی سیم چی در خط نیازی نیست و شما بمانید تا چنانچه نیزای بود اعزام شوید که در همانجا به کمک برادران اورژانس رفتم تا در تخلیه مجروحین و شهدا کمک نمایم که در همان روز سید علی بر اثر اصابت خمپاره به داخل سنگرشان و اصابت [[ترکش]] به قسمت سر، به درجه رفیع شهادت نائل آمد. راوی علیرضا طاهری شرق

<ref>[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=19992 سایت یاران رضا]</ref>

==نگارخانه تصاویر==
[[File:19992.jpg]]

==پانویس==
<references/>

==رده==
{{ترتیب‌پیش‌فرض: سید علی موسوی - شهادت 1363}}
[[رده: شهدا]]
[[رده: شهدای دفاع مقدس]]
[[رده: شهدای ایران]]
[[رده: شهدای استان خراسان رضوی]]
[[رده: شهدای شهرستان نیشابور]]

شهید علی زمانی بهابادی

2021-04-29T01:40:35Z

Arameshi9706:

{{جعبه اطلاعات افراد نظامی
|نام فرد = علی زمانی بهابادی
|تصویر =10944.jpg
|توضیح تصویر =
|ملیت = [[پرونده:پرچم ایران.png|22px]] ایرانی
|شهرت =
|دین و مذهب = [[مسلمان]]، [[شیعه]]
|تولد =[[مشهد]]
|شهادت = [[کربلای51365/10/04]]
|وفات =
|مرگ =
|محل دفن =[[خواجه‌ربیع‌]]
|مفقود =
|جانباز =
|اسارت =
|نیرو =
|یگانهای خدمت = [[تیپ21امام رضا]]
|طول خدمت =
|درجه =
|سمت‌ها =[[رزمنده]]
|جنگ‌‌ها = [[جنگ ایران و عراق]]
|نشان‌های لیاقت =
|عملیات‌ =
|فعالیت‌ها =
|تحصیلات =
|تخصص‌ها =
|شغل = دانش آموز
|خانواده = نام پدر:جواد
}}

کد شهید:6518601

نام :علی

نام خانوادگی :زمانی‌بهابادی

نام پدر :جواد
‌

محل تولد :مشهد
‌

تاریخ شهادت :1365/10/04

مکان شهادت :کربلای5

تحصیلات :نامشخص

شغل :دانش آموز

یگان خدمتی :تیپ21امام رضا

گروه مربوط :گروهی برای این شهید ثبت نشده است.

نوع عضویت :سایر شهدا

مسئولیت :رزمنده
‌
گلزار :خواجه‌ربیع‌

==وصیت نامه==

وصيتنامه رزمندگان اين وصيتنامه ها انسان را مي لرزاند و انسان را بيدار مي کند.(امام خميني ) ان الله اشتري من المؤمنين انفسهم و اموالهم بان لهم الحجه يقاتلون في سبيل الله فيقتلون و يقتلون، وعداً عليه حقاً في التوريه و الانجيل و القرآن، و من اوفي بعهده من الله فاستبشروا ببيعکم الذي با يعتم به و ذلک هو الفوز العظيم. «سوره توبه آيه 11 » خداوند جان و مال مؤمنين را خريداري کرده به بهاي بهشت، آنها در راه خدا جهاد مي کنند که دشمنان دين را به قتل رسانند و يا خود کشته شوند و اين وعده قطعي است و عهديست که در (سه دفتر آسماني ) تورات، انجيل و [[قرآن]] ياد فرموده و از خدا باوفاتر به عهد کيست؟ زماني که ابرقدرتها صدام را به هر نحو حفظ کنند آيا اين به آن معني نيست که دنياي کفر در مقابل انقلاب و [[اسلام]] ايستاده است و ممکن است در آينده خطرات بيشتري ايجاد نمايند و در فکر ضربه هاي ديگر بر پيکر مقدس اسلام باشند آيا وظيفه داريم مقاومت کنيم يا نه؟ آري. همانطوريکه براي آنها مرگ و حيات است براي ما هم مرگ و حيات است ما هم مي بينيم عزت انقلاب به هدرنرفتن خون شهدا و دوام و استمرار اسلاممان بستگي به اين مقاومت و به ايستادگي دارد. همانطوري که براي آنها مسئله صدام مطرح نيست و کفر جهاني و قدرت خودشان مطرح است براي ما هم حيات اسلام و پايداري انقلاب مطرح است. بايستيم و مقاومت کنيم اگر آنچنان ما در فشار بگذارند که به قول معروف با همان وسائل اوليه خودمان زندگي کنيم و از اين وسائل رفاهي چيزي نداشته باشيم و ساده ترين زندگي را بگذرانيم بايد ايستادگي و مقاومت بکنيم. البته اين بايد عمومي شود و در تمام اقشار ملت اين آمادگي پيدا شود و زمينه از خود گذشتگي در همه به وجود بيايد و الا اگر بنا باشد يک عده از ساده زيستي دم بزنند ولي مرگ را براي همسايه بخواهند و خودشان اهل کار نباشند به هيچ وجه پذيرفته نيست و مورد قبول نمي باشد. اگر مثلاً رفاهي نباشد براي همه نباشد و اگر امکاناتي هست براي همه باشد. بنابراين امروز مسئله مرگ و حيات انقلاب ما مطرح است، مسئله اسلام و نظام جمهوري اسلامي مطرح است لذا جز مقاومت و ايستادگي راه ديگري نداريم. نه مسئله زمين است و نه مسئله مرز است نه مسئله دو حکومت که از اين جنگهاي مرزي گاهي بينشان به وجود ميايد مسئله يک چيزي است که نه غرب مي خواهد و نه شرق و خوشايند براي هيچکدام نيست و سازش و صلح غيرشرافتمندانه اش به معناي عقب نشيني اسلام است لذا ارزش دارد و مي ارزد که تک تک بايستيم و مقاومت و فداکاري کنيم. اميدواريم که امدادهاي غيبي آنچنان ياري کند که همه مکرهاي آنها خنثي شود همانطوريکه در انقلاب هم چنين شد. اميدواريم لشگري همانند لشکر ابابيل آنها را مثل پنبه هاي زده شده متلاشي کنند و از بين ببرند. اما بايد بدانيم دشوار و سخت است و سنگيني مسئله را هم بايد احساس کنيم و همچنين انتظار پيروزي فوري و سريع را هم نداشته باشيم اگه اميد خواهيم داشت. آري نبايد انتظار داشته باشيم که در هر عملياتي که شروع مي شود فوراً بگوييم راه [[کربلا]] باز شده حالا به کربلا برويم، واقعاً قصد همان است و انشاءالله راه کربلا باز مي شود و اما اين مسائل را توجه داشته باشيم و خيلي هم ساده انديش نباشيم. ما پاســـدار خون شهيــــــدان کشــــوريم از جان و دل همواره به فرمان رهبــــريم ما زنــــده در پناه جـــهاد و شهـــــــادتيم نســتوه و پرخروش به دشمن يورش بريـم اي رهـــــبر اي امــــام اميد حيـــــات ما با رهنـمود تست که پيـــــروز و برتــــريم اين خصـم بدسگــــال زهر سو که روکند اورا به زور پنــــجه ايـمــان زهــم دريـــم ايستاده ايم مبرم و محـکم به نـــزد خصم تــــا او به جـــاي خــود بنشــينــد سنــگريم سازش نمي کنيم که سازش نه کار ماست اين ننگ را ز بهر چـــه بر خويش بنگريم صدام دام خويش فکندي به دست خويش اين گــور کنده اي تــو را انــدر آن بريــــم اي جاني داني که تو را سر رسيده عمر اعدام چـــون تو را هم در حـــکم داوريـــم ما حزب بعث و رهبر او را فنــا کنيـــم بــــا ملت [[عـــراق]] همچــــون مــر امـــديــم چون ســـايه امــام بود بر ســر وطــــن ما پاســـــــدار خـــون شهيــدان و رهبريـــم سبکبار و مجهز آماده [[جنگ]] با کفار باشيد همانطور که قرآن کريم فرموده است: انفروا خفافاً و ثقالاً و ما هدوا باموالکم والعسکم في سبيل الله، ذلک خير لکم ان کنتم تعلمون. اي مؤمنان سبکبار و سنگين بار(مجهز به سلاح ) براي جنگ با کفار بيرون شويد و با اموال و مالهاي خود در راه خدا جهاد کنيد اين کار براي شما بهتر است، اگر مي دانستيد. «سوره توبه آيه 41 » پدر و مادر گرامي بعد از من شما راه مرا ادامه دهيد چون اينطور که برداشت کرده ام راه ائمه اطهار راه خوب و بي مانعي است. به خواهران و برادران عزيزم درس شهامت و [[شهادت]] بياموزيد ×××شهادت راه سرور شهيدان حسين بن علي (عليه السلام ) مي باشد از برادر و خواهر عزيزم و بزرگم خواستارم که امير و فاطمه را طوري تربيت کنند که از من فراموش نکنند و راه مرا ادامه دهند.پدر و مادر گرامي و عزيز بهتر از جانم مي دانم که از دست دادن فرزند براي شما هر چند هم که فرزند خطاکاري باشد دشوار و مشکل است و من شما را به آن [[شهيد]] کربلا به علي اکبر حسين (عليه السلام ) قسمتان مي دهم که به هيچ عنوان در [[شهادت]] من گريه و زاري نکنيد چون دشمنان اسلام و انقلاب از ريختن اشک شما شادمان مي شوند و شادي آنها قلب امام را به درد مي آورد.از شما خواهش مي کنم ××××× پايگاه را خالي نگذاريد و دعاهاي توسل و کميل را هميشه بخوانيد چون خداوند فرموده است: ادعوني استجب لکم والسلام در آخر از شما خانواده گرامي مي خواهم که اگر جنازه ام به دستتان رسيد هر کجا پدر و مادرم صلاح بدانند مرا دفن کنند و مقداري نماز و روزه قضا دارم که شما آنها را انجام دهيد (تقريباً يک سال نماز و روزه) مقداري پول هم در بانک دارم که هر طوري صلاح دانستيد در راه درست و حلال خرج شود و مقداري هم که دست پدرم است بخشيدم. حدوداً 19 تومان (19 تا يک توماني) به برادر محمد ميربماني که از بچه هاي [[بسيج]] مي باشند بدهکارم آنها را هم بدهيد و دست ايشان انبردست و آچارپيچ گوشتي هست که مال خانه مي‌باشد آنها را هم بگيريد البته پارسال به برادر ايشان [[شهيد علي ميربماني]] داده بودم التماس دعا از زحماتي که شما عزيزان برايم کشيديد و خواهيد کشيد، متشکرم. والسلام در ضمن از همه براي من حلاليت بطلبيد و کساني که از دست من ناراحتي ديده اند آنها را راضي کامل کنيد که حق الناس را نمي توانم در آن دنيا جواب دهم. امام را دعا کنيد. علي زماني بهابادي.
<ref>[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=10944 سایت یاران رضا]</ref>

==نگارخانه تصاویر==
[[File:10944.jpg]]

==پانویس==
<references/>
==رده==
{{ترتیب‌پیش‌فرض:علی زمانی بهابادی}}
[[رده: شهدا]]
[[رده: شهدای دفاع مقدس]]
[[رده: شهدای سپاه پاسداران انقلاب اسلامی]]
[[رده: شهدای ایران]]
[[رده: شهدای استان خراسان رضوی]]
[[رده: شهدای شهرستان مشهد]]

شهید قاسم زنده دل

2021-04-29T01:39:31Z

Arameshi9706:

{{جعبه اطلاعات افراد نظامی
|نام فرد = قاسم زنده دل
|تصویر =10979.jpg
|توضیح تصویر =
|ملیت = [[پرونده:پرچم ایران.png|22px]] ایرانی
|شهرت =
|دین و مذهب = [[مسلمان]]، [[شیعه]]
|تولد =[[مشهد]]
|شهادت = [[1360/09/09]]
|وفات =
|مرگ =
|محل دفن =[[خواجه‌ربیع‌]]
|مفقود =
|جانباز =
|اسارت =
|نیرو =
|یگانهای خدمت =
|طول خدمت =
|درجه =
|سمت‌ها =[[رزمنده]]
|جنگ‌‌ها = [[جنگ ایران و عراق]]
|نشان‌های لیاقت =
|عملیات‌ =
|فعالیت‌ها =
|تحصیلات =
|تخصص‌ها =
|شغل =
|خانواده = نام پدر: غلامحسین
}}

کد شهید:6006561

نام :قاسم‌

نام خانوادگی :زنده‌دل

نام پدر :غلامحسین

محل تولد :مشهد
‌
تاریخ شهادت :1360/09/09

تحصیلات :نامشخص

گروه مربوط :گروهی برای این شهید ثبت نشده است.

نوع عضویت :سایر شهدا

مسئولیت :رزمنده
‌
گلزار :خواجه‌ربیع‌

==خاطرات==

* موضوع: لحظه و نحوه شهادت

من با شما صحبت می کنم آنچه را که درکش کردم. روزی بود روزگاری ... اون روزها هرچند وقت بکبار دوستی را از دست می دادیم . این شده بود جزو عادتهای زندگیمون . ما بچه همینجا بودیم ... ولی خونمون خرمشهره، شهر خون، خرمشهر خاکش غریب نداره... قاسم با دوستانش یا به بیمارستان می رفتند برای عیادت دوستانی که در جنگ مجروح شده بودند و یا می رفتند سر خاک برای دفن دوستانی که شربت شهادت نوشیده بودند . و یا با چشمهای خیس در انتظار خبر از مفقودین جنگ می نشست... یا به انتظار نامه ای رمزی از دوستی که در اردوگاههای عراقی اسیر بودند ... قاسم هشت سال اینچنین زندگی کرد . از اون روزها فقط همین خاطره ها برایمان مانده است . نباید فراموش کنیم . اگر آرامشی در این روزها داریم محصول اون روزها و خونهاست . انقلاب محصول از دست دادن بهترین جوانان روزگاراست که مثل شما صاحب آرزو های بی انتها بودند . ما خاطره های جنگ را بازگو می کنیم تا فراموش نکنیم آنچه را اکنون داریم از کجا به دست آورده ایم . ... سال 59 یا 60بود من بودم و قاسم ، جلوتر از خط مقدم ... عراقی ها منطقه رو شیمیایی زده بودند . قاسم ماسک نداشت ، چفیه اش رو گم کرده بود ... چه روزهایی بود . من چفیه ام را دادم به قاسم ، ولی دیر شده بود ... قاسم شیمیایی شده بود ... همیشه سردرد داشت . حاج اکبر دوست صمیمی قاسم بود ، قاسم رو عقب کشید ... بچه ها همگی حالشون خوب بود ... فقط... حاج اکبر و من و قاسم رفتیم بیمارستان صحرایی ، حاج اکبر و دکتر در یک گوشه پچ پچ می کردند... دیدم حاج اکبر گریه می کند ، قاسم نگاهی به حاجی کرد و پرسید : چی شده حاجی ؟ تو رو جون مولا بگو : دق کردم . حاجی رو به قاسم کرد و گفت : دق نکنی قاسم . قاسم : بگو حاجی . حاجی : تومور مغزیه ، تجربه دکتر اینو میگه . قاسم جون اگه یکدفعه بگیره ، یکدفعه هم ول کنه ناراحت نشو! من مات مونده بودم ، فقط قاسمو نگاه می کردم ، چقدر خونسرد بود ، چه لبخندها و تبسمهای زیبایی همراه داشت . حاج اکبر و قاسم و من راهی مشهد شدیم ، بیمارستان رفتیم . آزمایشگاه... سی تی اسکن ... هیچ چیز جواب نداد . قاسم روی برانکارد هی علامت می داد ... اشکاتو پاک کن آبرومون رفت . لبخندی زدم و اشکامو پاک کردم . دکتر گفت : تومور مغزیه ، اینجا هم نمیشه ... یکدفعه می گیره ، یکدفعه هم ول می کنه مگه مولا شفا بده . قاسم رو به دکتر و حاجی و من کرد و گفت : ما بیخیال این حرفهاییم دکتر ... ما لایق نبودیم ، اگه لایق بودیم می رفتیم ، ولی کجاست شانس ... امام رضا (ع) ... جواب یک دختر مسیحی رو داد من مسلمون جای خود دارم ، شاید جواب بده . دکتر اومد جلوی قاسم ایستاد و بوسه ای بر پیشونی قاسم زد . قاسم که پسر شوخ طبعی بود گفت : نوکرتم دکتر ... اگه زیاد ببوسی بچه لوسی می شم . فضای بیمارستان را خنده پر کرده بود ... قاسم علامت داد که بریم . منم علامتو به حاجی دادم و همه از دکتر خداحافضی کردیم و اومدیم بیرون .. قاسم رو به حاجی کرد و گفت : حاجی این کله دیگه کوکیه ، مال منم نیست . مال این مردمه ، فایده هم نداره ، خودش وقتی خوشش بیاد با هاونگ می کوبونه ... شوخیه دیگه ... وقتی هم می کوبونه عین یک نارنجک صدا میده . می خواد برام یادآوری کنه که هنوز من بچه جنگم . باید برم حاجی ... ( قاسم سکوت می کند ) ... خط مقدم . من و حاجی هر کار کردیم نشد ، قاسم گریه می کرد ... نمی دونستیم چیکار کنیم . قاسم با هزار التماس و در خواست حاجی رو راضی کرد ... اون برگشت منطقه ، خط مقدم . دکتر به حاجی گفته بود که یک شربت تهیه کنه . اون هرروز دنبال دارو می گشت ... خلاصه پیدا کرد ... اون شربتو داد به قاسم ، قاسم نگاهی کرد ... حاجی رو به قاسم کرد و گفت : هر قاشقی که از این شربت می خوری یک بسم ا لله بگو ! قاسم نمی دونست شاد باشه یا ناراحت ... همه بچه ها داشتند دعا می خواندند ، همه با حالت ناله ، أمن یحب المضطر اذا دعاء و یکشف السوء را می خواندند . قاسم همش گریه می کرد و با خودش می گفت : یا امام رضا (ع) ... یا مولا ، خودت شفا بده ، بهم قدرت بده تا جلو دشمن سرافکنده نباشم . قاسم یک قاشق از شربتو خورد و گفت : بسم الله ... اون روز من و حاجی شاهد ماجرا بودیم ... چقدر برای حاجی سخت بود ... هرروز قاسم را نگاه می کردیم ... حاجی شبها نماز شب می خوند و حاجتشو می خواست . قاسم یک شب اومد پیشم و گفت : رسول ... سپس کیفی رو جلوم گذاشت . من نگاهی به کیف کردم و گفتم چیه قاسم جون . قاسم گفت : توی این کیف چیزی نیست ... ولی یک چیزهایی هست چیزی که توی این کیفه پر از معنویته پولاشم بوی معنویت میده . اگه یک زمانی رفتنی بودم ... اینارو به مادرم بده . بگو قاسم خوابتو دیده ، دیده که ضامن من شدی ... منم برام سخت بود ، قاسم یک چیزیش شده بود . گریه می کردم ، نمی دونستم چیکار کنم ، خیلی برام سخت بود . جفتمون دست روی شونه های هم گذاشتتیم و تا صبح گریه می کردیم . حاجی هم نماز شب میخوند... حاجی که نمازشو تموم کرد به من یک علامتی داد و گفت : برای چند لحظه برو بیرون ! منم گفتم باشه و رفتم پشت خاکریز یکجا دراز کشیده بودم هی به آسمان نگاه می کردم ، به ستاره ها ... دلم گرفته بود ... اون شب یک شب طولانی بود ، واقعا یک شب طولانی . حاجی و قاسم تا نزدیکیهای سحر با هم درد دل می کردند ، وصیت می نوشتند ... همینطور که به آسمان نگاه می کردم ، یکدفعه خمپاره ها زوزه کشان رو سر بچه ها اومدند . یک خمپاره روی چادر حاجی نشست . هردوتا شهید شدند . منطقه بستان شده بود ، کربلا اونا رفتند. اونا متعلق به حسین فهمیده بودن ... متعلق به آن بیست هزار عزیزی که فقط طی 3 روز حمله به فاو قربانی بمبهای شیمیایی شدند ... من موندم و درد خودم ...). راوی حسین شریفی نژاد

<ref>[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=10979 سایت یاران رضا]</ref>

==نگارخانه تصاویر==
[[File:10979.jpg]]

==پانویس==
<references/>

==رده==
{{ترتیب‌پیش‌فرض: قاسم زنده دل}}
[[رده: شهدا]]
[[رده: شهدای دفاع مقدس]]
[[رده: شهدای سپاه پاسداران انقلاب اسلامی]]
[[رده: شهدای ایران]]
[[رده: شهدای استان خراسان رضوی]]
[[رده: شهدای شهرستان مشهد]]

شهید عظیم زنگنه‌ اسد آبادی

2021-04-29T01:38:38Z

Arameshi9706:

{{جعبه اطلاعات افراد نظامی
|نام فرد = عظیم زنگنه‌ اسد آبادی
|تصویر =1472913207_mng_9843.jpg
|توضیح تصویر =
|ملیت = [[پرونده:پرچم ایران.png|22px]] ایرانی
|شهرت =
|دین و مذهب = [[مسلمان]]، [[شیعه]]
|تولد =[[تربت ‌حیدریه،1349/03/01]]
|شهادت = [[1361/07/05]]
|وفات =
|مرگ =
|محل دفن =
|مفقود =
|جانباز =
|اسارت =
|نیرو =
|یگانهای خدمت =
|طول خدمت =
|درجه =
|سمت‌ها =[[رزمنده‌]]
|جنگ‌‌ها = [[جنگ ایران و عراق]]
|نشان‌های لیاقت =
|عملیات‌ =
|فعالیت‌ها =
|تحصیلات =
|تخصص‌ها =
|شغل =
|خانواده = نام پدر: سلطانعلی
}}

کد شهید:6115022

نام :عظ‌یم‌

نام خانوادگی :زنگنه‌اسدابادی

نام پدر :سلطانعلی

محل تولد :تربت ‌حیدریه

تاربخ تولد: 1349/03/01

تاریخ شهادت :1361/07/05

گروه مربوط :گروهی برای این شهید ثبت نشده است.

نوع عضویت :سایر شهدا

مسئولیت :رزمنده‌

==خاطرات==

* موضوع: خواب و روياي ديگران درمورد شهيد

بعد از این که فرزندم عظیم به شهادت رسید ناراحت و گریان بودم تا این که یک شب ایشان را در خواب دیدم که به من گفت: چرا گریه می کنی؟ من جایم راحت است و اطرافم چراغانی و روشن است و در یک باغ سر سبز و آبادی هستم و چهار، پنج نفر در اطراف من قرآن می خوانند و به هیچ عنوان چراغ من خاموش نمی شود. خیلی خوشحال بود و از من خواست دیگر گریه نکنم و در آخر به من سفارش کرد نگذاریم قرآن من گرد و خاک بگیرد و به خواهران و برادرانم قرآن را بیاموزید و به آنها بگویید راه مرا ادامه دهند و خداحافظی کرد و رفت و من هم از خواب بیدار شدم و از آن روز به بعد دیگر گریه نمی کردم و خیلی خوشحال بودم از این که فرزندم به درجه ی عظیم شهادت نائل آمده است . راوی صاحب ترحمی

* موضوع: خواب و رویای دیگران در مورد شهادت شهید

به خاطر دارم زمانی که فرزندم حیدر در جبهه بود یک شب خواب دیدم : بیرون از روستا باغ سر سبزی وجود دارد به طرف باغ رفتم دیدم درب باغ باز است داخل رفتم یک باغ پر از میوه بود و در آن همه نوع گل وجود داشت که نهر های آب از زیر سایه ی درختان جاری بود. همان طور که در باغ راه می رفتم ناگهان چشمم به یک فرد نظامی خورد نزدیکش شدم دیدم یکی از شهدای روستایمان است بنام داریوش زنگنه از هوش رفتم بعد از این که به هوش آمدم او را ندیدم و به راهم ادامه دادم تا این که به شهید دیگر روستایمان (امرالله زنگنه) رسیدم از او سئوال کردم شما این جا چه کار می کنید؟ گفت: ما جایمان در این جاست و همیشه در این جا هستیم. گفتم این باغ مال چه کسی است ؟ گفت این باغ بزرگ مال حیدر است و آن چند تا خانه را که می بینی مال حیدر است که یک مرتبه از خواب بیدار شدم و چند روز بعد خبر به شهادت رسیدن ایشان را برایم آوردند. راوی علی اکبر زنگنه

<ref>[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=10996سایت یاران رضا]</ref>

==نگارخانه تصاویر==
[[File:1472913207_mng_9843.jpg]]

==پانویس==
<references/>

==رده==
{{ترتیب‌پیش‌فرض: عظیم زنگنه اسد آبادی}}
[[رده: شهدا]]
[[رده: شهدای دفاع مقدس]]
[[رده: شهدای ایران]]
[[رده: شهدای استان خراسان رضوی]]
[[رده: شهدای شهرستان تربت ‌حیدریه]]

شهید ابراهیم زمانیان‌ یزدی

2021-04-24T01:35:41Z

Arameshi9706:

{{جعبه اطلاعات افراد نظامی
|نام فرد = ابراهیم زمانیان‌ یزدی
|تصویر =10962.jpg
|توضیح تصویر =
|ملیت = [[پرونده:پرچم ایران.png|22px]] ایرانی
|شهرت =
|دین و مذهب = [[مسلمان]]، [[شیعه]]
|تولد =[[مشهد]]
|شهادت = [[1364/11/21]]
|وفات =
|مرگ =
|محل دفن =[[بهشت‌رضا]]
|مفقود =
|جانباز =
|اسارت =
|نیرو =
|یگانهای خدمت =
|طول خدمت =
|درجه =
|سمت‌ها =[[رزمنده]]
|جنگ‌‌ها = [[جنگ ایران و عراق]]
|نشان‌های لیاقت =
|عملیات‌ =
|فعالیت‌ها =
|تحصیلات =
|تخصص‌ها =
|شغل = دانش آموز
|خانواده = نام پدر: محمد
}}

کد شهید:6407687

نام :ابراهیم‌

نام خانوادگی :زمانیان‌یزدی

نام پدر :محمد

محل تولد :مشهد
‌
تاریخ شهادت : 1364/11/21

تحصیلات :نامشخص

شغل :دانش آموز

گروه مربوط :گروهی برای این شهید ثبت نشده است.

نوع عضویت :سایر شهدا

مسئولیت :رزمنده
‌
گلزار :بهشت‌رضا

==وصیت نامه==

انا الله وانا اليه راجعون به نام الله پاسدار حرمت خون شهيدان فوق کل ذي بر ، بر - حتي يقتل في سيبل الله فليس فوقه بر ترجمه بالا تر ارهر خوبي نيکويي وخوبي ديگر هست اما بجز جبهه تا اينکه انسان در راه خداوند کشته شود ديگر فوق اين پاداش وثوابي نتوان تصور کرد حضرت محمد (ص) بنام يگانه عالم منجي عالم بشريت مهدي موعود (ع) نجات دهنده آدميان است وبه نام پاک شهداي صدراسلام تاکنون وبه نام آن پيرجماران اميد مستضعفان تمام جهان وبااميد پيروزي رزمندگان اسلام برکفر جهاني سخني چند با برادران وخواهران مسلمان هموطنان عزيز هميشه همبستگي وانسجام خود را حفظ کنيد تا بدينوسيله وحدانيت خود را به دشمنان اسلام نشان دهيد چون درتاريخ ثبت شده است بهترين راه براي نابودي وحدت يک جاممه نفرقه ميباشد شما برادران وخواهران عزيز ازتفرقه دوري کنيد ودست به دست هم دهيد تابدين وسيله خارچشم دشمنان باشيد شما برادران وخواهران که بااتحاد وهمبستگي خود شکوفه هاي انقلاب رابه ثمر رسانده ايد هميشه سعي کنيد مخلص باشيد هر کارمي کيند براي رضاي خداوند باشد چونن هر قدم شما که براي رضاي خداوند کارکند برابر با هفتاد هزار حسنه است که درنامه عمل شما اعمالتان نوشته مي شود خلوص به معناي رضاي خداوند است پس برادران وخواهران عزيز مبادا وقتي که به مقام و منزلتي رسيديد از زيردستانتان يادتان برود و يا خدايي نکرده آنها را مسخره کنيد که خداوند رحمان فرموده اند که اگر در دنيايي کسي را مسخره کيند در روز قيامت در جهنم شما را مسخره مي کنم برادران عزيز به خود آييد که سرافکندگي آخرت بس دردناک است که گويند که شعري در وصف ما در رزمنده که [[شهيد]] خود سرود است گمان مبر که من آرام ورام مي ميريم من آن تنم که خود را بکام مي گيرم من آن يلم که به ميدان چوشير غرانم به روز رزم سلحشور مرد ايرانم عود شکارم ورزم آور حريف شکن هميشه ياور وپاسدار وطنم براي دشمن من جز شکست راهي نيست به غير آتش من بصروپناهي نيست زيروبحر وفضاشعله برفروزانم هجوم وستيزه ظلم رابسوزانم طلايه دار طلوع ستاره سحرم طلوت سخن فتح آيه ضائرم جها د پاک توصبر است مادر خوب تو سرفراز آنن بزرگ مجنون دورد برتو که شير تو شيرپرور شد فروغ مهر تو گرمي گرفت وآذر شد من از تو هستم ودرمن هر آن چه هست از توست تو ازخداي وپيروز وبي شکست تو

<ref>[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=10962 سایت یاران رضا]</ref>

==نگارخانه تصاویر==
[[File:10962.jpg]]

==پانویس==
<references/>

==رده==
{{ترتیب‌پیش‌فرض:ابراهیم زمانیان یزدی}}
[[رده: شهدا]]
[[رده: شهدای دفاع مقدس]]
[[رده: شهدای ایران]]
[[رده: شهدای استان خراسان رضوی]]
[[رده: شهدای شهرستان مشهد]]

شهید علی زمانی‌ سقا زاده

2021-04-24T01:34:52Z

Arameshi9706:

{{جعبه اطلاعات افراد نظامی
|نام فرد = علی زمانی‌ سقا زاده
|تصویر =10950.jpg
|توضیح تصویر =
|ملیت = [[پرونده:پرچم ایران.png|22px]] ایرانی
|شهرت =
|دین و مذهب = [[مسلمان]]، [[شیعه]]
|تولد =[[مشهد]]
|شهادت = [[1362/01/24]]
|وفات =
|مرگ =
|محل دفن =[[خواجه‌ربیع‌]]
|مفقود =
|جانباز =
|اسارت =
|نیرو =
|یگانهای خدمت =
|طول خدمت =
|درجه =
|سمت‌ها =[[رزمنده]]
|جنگ‌‌ها = [[جنگ ایران و عراق]]
|نشان‌های لیاقت =
|عملیات‌ =
|فعالیت‌ها =
|تحصیلات =
|تخصص‌ها =
|شغل = دانش آموز
|خانواده = نام پدر: غلامرضا
}}

کد شهید:6212359

نام :علی‌

نام خانوادگی :زمانی‌سقازاده

نام پدر :غلامرضا

محل تولد :مشهد
‌
تاریخ شهادت :1362/01/24

تحصیلات :نامشخص

شغل :دانش آموز

گروه مربوط :گروهی برای این شهید ثبت نشده است.

نوع عضویت :سایر شهدا

مسئولیت :رزمنده
‌
گلزار :خواجه‌ربیع‌

==وصیت نامه==

به نام خداوند بخشنده مهربان واعتصمو ا بحبل الله جميعا و لا تفرقوا با دورد وسلام به امام زمان مهدي فاطمه ، اميد و يار مستضعفين و با دورد وسلام بر رهبر کبير انقلاب اسلامي [[امام خمينی]] خدايا پروردگارا اميد وارم هر قدمي که در راه تو مي گذارم بپذيري خدايا پروردگارا مرا ببخش که نتوانستم شکر آن همه نعمتهايت را بکنم خدايا پروردگارا مراببخش که نتوانستم جبران اين همه گناهانم را بکنم خدايا پروردگارا مرا ببخش که نتوانستم از اين بيشتر در راه تو ودين توتلاش وکوشش داشته باشم وباز هم خوشحالم که در راه تو قدم مي گذارم ودر راه تو جان فدا مي کنم واز تو مي خواهم که اين خون ناقابل را از من بپذيري واز ملت شريف ايران مي خواهم که همچون مو به مو به گفته هاي رهبر گوش فرا دهند وبا اتحاد بيشتر آنچنان مشت محکمي بردهان منافقين ومزدوران دست نشانده آمريکابزنند واز شما ملت شريف مي خواهم که هميشه در سر [[نماز]] واميد مستضعفان راتا ظهور حضرت مهدي (عج ) نگهدارد ومن ميدانم که در اين راه مي روم وخيلي خوشحال هستم وازشما پدر ومادر عزيز مي خواهم که گريه نکنيد چونکه خداوند قهرش مي آيد وبايد خدارا شکر کنيد وافتخا رکنيد وبازهم مي گويم خدارا شکرکنيد وافتخار کنيد وبازهم مي گويم خدا را شکر کنيد وگريه نکنيد واگر گريه بکنيد روح مرا آزوده کرده ايد ودر مجلس ختيمي که برايم مي گيرد حتما شيريني شهادتم را بدهيد واز گرفتن مجالس دعوتي خودداري کرده وپول آنرا براي بيت المال ومستضنعفين خرج کنيد وجداً ازآمدن منافقين جلوگيري شود ومرا در خواجه ربيع دفن کنيد ديگر عرضي ندارم بجز سلامتي رهبر وشما خدانگهدار خدايا خدايا تا انقلاب مهدي خميني را نگهدار
<ref>[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=10950 سایت یاران رضا]</ref>

==نگارخانه تصاویر==
[[File:10950.jpg]]

==پانویس==
<references/>
==رده==
{{ترتیب‌پیش‌فرض:علی زمانی سقا زاده}}
[[رده: شهدا]]
[[رده: شهدای دفاع مقدس]]
[[رده: شهدای ایران]]
[[رده: شهدای استان خراسان رضوی]]
[[رده: شهدای شهرستان مشهد]]

شهید علی موسوی

2021-04-24T01:34:05Z

Arameshi9706:

{{جعبه اطلاعات افراد نظامی
|نام فرد = علی موسوی
|تصویر =
|توضیح تصویر =
|ملیت = [[پرونده:پرچم ایران.png|22px]] ایرانی
|شهرت =
|دین و مذهب = [[مسلمان]]، [[شیعه]]
|تولد =[[فریمان]]
|شهادت = [[1364/11/22]]
|وفات =
|مرگ =
|محل دفن =[[بهشت‌رضا]]
|مفقود =
|جانباز =
|اسارت =
|نیرو =
|یگانهای خدمت =
|طول خدمت =
|درجه =
|سمت‌ها =[[رزمنده]]
|جنگ‌‌ها = [[جنگ ایران و عراق]]
|نشان‌های لیاقت =
|عملیات‌ =
|فعالیت‌ها =
|تحصیلات =
|تخصص‌ها =
|شغل =
|خانواده = نام پدر:سیدحیدر
}}

کد شهید: 6415035

نام : علی‌

نام خانوادگی : موسوی‌

نام پدر : سیدحیدر

محل تولد : فریمان

تاریخ شهادت : 1364/11/22

تحصیلات : نامشخص

گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است.

نوع عضویت : سایر شهدا

مسئولیت : رزمنده
‌
گلزار : بهشت‌رضا

==خاطرات==

* موضوع: لحظه و نحوه شهادت

عشق ، صفا ... شهادت شهید ترکجوش با دانستن این مطلب که واحدی در منطقه ، بنام تخریب وجود دارد و شور و حال و هوای ویژه ای در آن حاکم است و واحدی است که صفا و معنویت و شجاعت و ایثار و از خودگذشتگی می طلبد و می پروراند ، و در عین حال کارهای سخت و خطر ناک را هم بدنبال دارد ، پس از اعزام به جبهه در سال 61 مستقیماً به واحد لشگر 5 نصر رفت و مشغول حدمت شد. در سال 61 که شهید سید علی موسوی هم به واحد تخریب رفت با شهید ترکجوش آشنا شد و از آن پس یک انس و علاقه شدیدی بین آندو پدید آمد که همین امر باعث شد که هرچه بیشتر به هم وابسته شوند . در اکثر مأموریتها با هم بودند . همیشه با هم مرخصی می رفتند و در شهرستان هم در اکثر اوقات با هم بودند. یک حالت روحانی و عشق و صفا و معنویتی درونشان ایجاد شده بود که زبانزد دوستان و همرزمان بود. شهید موسوی با وجود اینکه معلم بود، ولی حاضر نبود که واحد تخریب را ترک کند و همیشه عنوان می کرد: ((تا هر وقت جواد آقا ( ترکجوش) در منطقه باشد من هم ترجیح می دهم که بمانم تا در کنارش خدمت کنم!)) در سال 64 هردو تصمیم به ازدواج گرفتند و قرار گذاشتند که هردو با یک خانواده وصلت کنند تا بلکه از این طریق هم به یکدیگر نزدیکتر گردند. پس از صحبتهای مقدماتی یکی از دوستان خانواده ای را معرفی نمود تا به خواستگاری برویم ولی چون هردو شهید (موسوی و ترکجوش) در جبهه بودند. قرار شد که هروقت که برگشتند باتفاق خودشان به خواستگاری برویم اما با گذشت دو ماه ، از آمدنشان خبری نشد. با شروع عملیات مالفجر 8 شرایط به کلی عوض شد. شهید ترکجوش و شهید موسوی در دومین روز عملیات در یک گروه شناسایی به سوی منطقه مورد نظر رفتند که در حین عبور از محور عملیاتی در معرض دید سنگر کمین دشمن قرار گرفتندو از سوی دشمن بر روی آنها آتش گشوده شد . که چون برادر عزیر سید علی موسوی در جلو ستون قرار داشت مورد اصابت تیر دشمن قرار گرفت و به شهادت رسید. این صحنه برای دوستان خیلی سخت بود و از همه مهمتر برای یار و مونس او بود که این دوری را تحمل کند . شهید ترکجوش به سوی او شتافت و در این لحظه او نیز از ناحیه شکم مورد اصابت چند تیر قرار گرفت: با این وضعیت شهید موسوی را در بغل گرفت و آندو در جوار هم خفتند و به سرای باقی شتافتندتا در جوار حضرت حق هم در کنار هم باشند. راوی محمد ترکجوش

<ref>[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=19994 سایت یاران رضا]</ref>
==پانویس==
<references />

==رده==
{{ترتیب‌پیش‌فرض:علی موسوی}}
[[رده: شهدا]]
[[رده: شهدای دفاع مقدس]]
[[رده: شهدای ایران]]
[[رده: شهدای استان خراسان رضوی]]
[[رده: شهدای شهرستان فریمان]]

شهید محمدرضا لطفی

2021-04-24T01:33:24Z

Arameshi9706:

{{جعبه اطلاعات افراد نظامی
|نام فرد = محمدرضا لطفی
|تصویر =18139.jpg
|توضیح تصویر =
|ملیت = [[پرونده:پرچم ایران.png|22px]] ایرانی
|شهرت =
|دین و مذهب = [[مسلمان]]، [[شیعه]]
|تولد =[[نیشابور]]
|شهادت = [[ایستگاه‌حسینیه،1366/10/13]]
|وفات =
|مرگ =
|محل دفن =
|مفقود =
|جانباز =
|اسارت =
|نیرو =
|یگانهای خدمت =
|طول خدمت =
|درجه =
|سمت‌ها =[[خدمه‌ توپ ‌ـ ادوات]]
|جنگ‌‌ها = [[جنگ ایران و عراق]]
|نشان‌های لیاقت =
|عملیات‌ =
|فعالیت‌ها =
|تحصیلات =
|تخصص‌ها =
|شغل =
|خانواده = نام پدر:رمضانعلی
}}

کد شهید:6616948
نام :محمدرضا
نام خانوادگی :لط‌فی
محل تولد :نیشابور
‌تاریخ شهادت :1366/10/13
نام پدر :رمضانعلی
‌مکان شهادت :ایستگاه‌حسینیه
‌تحصیلات :نامشخص
گروه مربوط :گروهی برای این شهید ثبت نشده است
نوع عضویت :سایر شهدا
مسئولیت :خدمه‌توپ‌ـ ادوات

==خاطرات==
* موضوع:عشق شهادت

در تاریخ 66/5/29 یک هفته قبل از [[شهادت]] از پادگان برونى او را نزد خود در منطقه‏اى دیگر آوردم تا یکى از دوستان با او صحبت کند تا شاید قانع شود و برگردد و درسش را بخواند. دوستم که حدود یک ساعت با او صحبت کرده بود عصبى شده بود از آن همه حرف زدن. او سرش را بالا آوردو لبخند معنى دارى به او مى‏زند و مى‏رود. دوستم بعداً به من گفت: او را رها کن. او دیگر مال این دنیا نیست. بعد از چند وقت که خبر شهادتش را به دوستم داد او خیلى براى او گریه کرد

<ref>[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=18139 سایت یاران رضا]</ref>

==نگارخانه تصاویر==
[[File:18139.jpg]]

==پانویس==
<references/>

==رده==
{{ترتیب‌پیش‌فرض: محمدرضا لطفی}}
[[رده: شهدا]]
[[رده: شهدای دفاع مقدس]]
[[رده: شهدای ایران]]
[[رده: شهدای استان خراسان رضوی]]
[[رده: شهدای شهرستان نیشابور]]

شهید محمد حسن لطفی

2021-04-24T01:32:35Z

Arameshi9706:

{{جعبه اطلاعات افراد نظامی
|نام فرد =محمد حسن لطفی
|تصویر =18128.jpg
|توضیح تصویر =
|ملیت = [[پرونده:پرچم ایران.png|22px]] ایرانی
|شهرت =
|دین و مذهب = [[مسلمان]]، [[شیعه]]
|تولد =[[نیشابور]]
|شهادت = [[1364/11/20]]
|وفات =
|مرگ =
|محل دفن =[[بهشت‌خنل‌]]
|مفقود =
|جانباز =
|اسارت =
|نیرو =
|یگانهای خدمت =
|طول خدمت =
|درجه =
|سمت‌ها =[[رزمنده]]
|جنگ‌‌ها = [[جنگ ایران و عراق]]
|نشان‌های لیاقت =
|عملیات‌ =
|فعالیت‌ها =
|تحصیلات =
|تخصص‌ها =
|شغل =
|خانواده = نام پدر:شکراله
}}

کد شهید:6413412
نام :محمدحسن
نام خانوادگی :لط‌فی
محل تولد :نیشابور
تاریخ شهادت :1364/11/20
نام پدر :شکراله
‌تحصیلات :نامشخص
گروه مربوط :گروهی برای این شهید ثبت نشده است.
نوع عضویت :سایر شهدا
مسئولیت :رزمنده
‌گلزار :بهشت‌خنل‌

==خاطرات==

* موضوع: آخرين وداع با خانواده

یادم هست آخرین باری که همسرم محمدحسن می‌خواست به جبهه اعزام گردد گفت: من می‌روم و این دفعه [[شهید]] می‌شوم و گفت: برای پول به بنیاد نرو، اگر چیز زیادی از بنیاد بخواهی من آن دنیا راضی نیستم که بخواهی برای مال دنیا دل ببندی شما برای رضای خدا شهید داده‌اید هر چه سهم بچه‌های من باشد، خود بنیاد می‌دهد و گله نکنید. راوی :سلطان حصاری

* موضوع: خواب و روياي ديگران درمورد شهيد

یکشب خواب دیدم که که به گلزار شهدای بهشت فضل رفته ام و برادرم محمد هم آنجا بود محمد گفت:چرا شما اینجائید . بروید چون می ترسید گفتم :نه می خواهم ببینم شما کجا هستید .بعد یک گالن جلویم گذاشت که داخلش گوشتهای تکه تکه شده بود بعد گفت بگیر این رجایی است غسلش بده و کفنش کن . من تکه های گوشت را غسل دادم و در کفن گذاشتم بعد از این خواب بود که آقای رجایی به [[شهادت]] رسید. راوی:شهربانو لطفی

<ref>[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=18128 سایت یاران رضا]</ref>

==نگارخانه تصاویر==
[[File:18128.jpg]]

==پانویس==
<references/>

==رده==
{{ترتیب‌پیش‌فرض: محمد حسن لطفی}}
[[رده: شهدا]]
[[رده: شهدای دفاع مقدس]]
[[رده: شهدای ایران]]
[[رده: شهدای استان خراسان رضوی]]
[[رده: شهدای شهرستان نیشابور]]

شهید غلامحسین لطفی

2021-04-24T01:31:43Z

Arameshi9706:

{{جعبه اطلاعات افراد نظامی
|نام فرد = غلامحسین لطفی
|تصویر =18135.jpg
|توضیح تصویر =
|ملیت = [[پرونده:پرچم ایران.png|22px]] ایرانی
|شهرت =
|دین و مذهب = [[مسلمان]]، [[شیعه]]
|تولد =[[نیشابور]]
|شهادت = [[1365/02/31]]
|وفات =
|مرگ =
|محل دفن =[[بهشت ‌فضل‌]]
|مفقود =
|جانباز =
|اسارت =
|نیرو =
|یگانهای خدمت =
|طول خدمت =
|درجه =
|سمت‌ها =[[رزمنده]]
|جنگ‌‌ها = [[جنگ ایران و عراق]]
|نشان‌های لیاقت =
|عملیات‌ =
|فعالیت‌ها =
|تحصیلات =
|تخصص‌ها =
|شغل =
|خانواده = نام پدر:علی‌اکبر
}}

کد شهید:6532118
نام :غلامحسین‌
نام خانوادگی :لط‌فی
محل تولد :نیشابور
‌تاریخ شهادت :1365/02/31
نام پدر :علی‌اکبر
تحصیلات :نامشخص
گروه مربوط :گروهی برای این شهید ثبت نشده است
نوع عضویت :سایر شهدا
مسئولیت :رزمنده
‌گلزار :بهشت ‌فضل‌

==خاطرات==

* موضوع: دقت در بيت المال

به یاد دارم بعد از اینکه فرزندم غلام‌حسین از گذراندن دوره آموزشی آمد، به او گفتم: حالا که پدرت در جبهه حضور دارد و نیز تو هم جثه کوچکی داری، بمان، حالا که آموزش‌های لازم دفاعی را دیده‌ای هر موقع لازم شد برو. دیدم ایشان خیلی ناراحت شد و گفت: مادر، این وظیفه شرعی هر مسلمان است. چون من آموزش دیده‌ام باید به جبهه بروم. من از پول بیت‌المال مسلمین که به سختی جمع‌آوری شده استفاده کردم. اگر من اکنون به جبهه نروم هم در حق بیت‌المال خیانت کرده‌ام و هم به ملت خودم. وقتی این حرفها را از او شنیدم و چشمم بر حقایق باز شد و تحت نفوذ کلام قرار گرفتم به او اجازه دادم که به جبهه برود. راوی صدیقه محیطی

<ref>[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=18135 سایت یاران رضا]</ref>

==نگارخانه تصاویر==
[[File:18135.jpg]]

==پانویس==
<references/>

==رده==
{{ترتیب‌پیش‌فرض:غلامحسین لطفی}}
[[رده: شهدا]]
[[رده: شهدای دفاع مقدس]]
[[رده: شهدای ایران]]
[[رده: شهدای استان خراسان رضوی]]
[[رده: شهدای شهرستان نیشابور]]

شهید مهدی لطفی خیبری

2021-04-24T01:30:50Z

Arameshi9706:

{{جعبه اطلاعات افراد نظامی
|نام فرد = مهدی لطفی خیبری
|تصویر =18143.jpg
|توضیح تصویر =
|ملیت = [[پرونده:پرچم ایران.png|22px]] ایرانی
|شهرت =
|دین و مذهب = [[مسلمان]]، [[شیعه]]
|تولد =[[گناباد]]
|شهادت = [[1361/01/02]]
|وفات =
|مرگ =
|محل دفن =
|مفقود =
|جانباز =
|اسارت =
|نیرو =
|یگانهای خدمت =
|طول خدمت =
|درجه =
|سمت‌ها =[[راننده‌تانک‌]]
|جنگ‌‌ها = [[جنگ ایران و عراق]]
|نشان‌های لیاقت =
|عملیات‌ =
|فعالیت‌ها =
|تحصیلات =
|تخصص‌ها =
|شغل = دانش آموز
|خانواده = نام پدر:ابراهیم‌
}}

کدشهید:6126294
نام:مهدی‌
نام خانوادگی :لط‌فی‌خیبری
محل تولد :گناباد
‌تاریخ شهادت :1361/01/02
نام پدر :ابراهیم‌
تحصیلات :نامشخص
شغل :دانش آموز
گروه مربوط :گروهی برای این شهید ثبت نشده است
نوع عضویت :سایر شهدا
مسئولیت :راننده‌تانک‌

==خاطرات==
* موضوع: عشق به جهاد

یادم می آید مهدی محصل بودند که یک مرتبه هوای استخدام ارتش به سرش زد هرچه ما گفتیم اگر توی ارتش استخدام شود باید همیشه جبهه بروی کار سختی است دیدیم فایده ای ندارد و می گوید نه من قصدم خدمت است هر چه ایشان را می ترساندیم فایده نداشت می گفت وظیفه است که برویم دفاع کنیم و دشمن را از میهن بیرون کنیم. راوی:محمد مدنی

* موضوع:نيکوکاري

خاطره ای را مهدی لطفی این گونه تعریف می کرد در یکی از عملیاتها تعدادی اسیر گرفته بودیم و آنها را آوردیم جهت تحویل به مقرمان با این که می دانستیم در آن طرف با اسرای ما بد عمل می کنند ولی ما در پشت خط از آنها پذیرایی می کردیم خود عراقی های اسیر از نوع برخورد ما متعجب شده بودند. راوی:مهدی رضایی

<ref>[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=18143 سایت یاران رضا]</ref>

==نگارخانه تصاویر==
[[File:18143.jpg]]

==پانویس==
<references/>

==رده==
{{ترتیب‌پیش‌فرض:مهدی لطفی خیبری}}
[[رده: شهدا]]
[[رده: شهدای دفاع مقدس]]
[[رده: شهدای ایران]]
[[رده: شهدای استان خراسان رضوی]]
[[رده: شهدای شهرستان گناباد]]

شهید مهدی لطفی فرگی

2021-04-24T01:29:57Z

Arameshi9706:

{{جعبه اطلاعات افراد نظامی
|نام فرد = مهدی لطفی فرگی
|تصویر =18146.jpg
|توضیح تصویر =
|ملیت = [[پرونده:پرچم ایران.png|22px]] ایرانی
|شهرت =
|دین و مذهب = [[مسلمان]]، [[شیعه]]
|تولد =[[کاشمر]]
|شهادت = [[1360/09/09]]
|وفات =
|مرگ =
|محل دفن =
|مفقود =
|جانباز =
|اسارت =
|نیرو =
|یگانهای خدمت =
|طول خدمت =
|درجه =
|سمت‌ها =[[تخریب‌]]
|جنگ‌‌ها = [[جنگ ایران و عراق]]
|نشان‌های لیاقت =
|عملیات‌ =
|فعالیت‌ها =
|تحصیلات =
|تخصص‌ها =
|شغل =
|خانواده = نام پدر:اسمعیل‌
}}

کد شهید:6011519
:نام :مهدی‌
محل تولد :کاشمر
نام خانوادگی :لط‌فی‌فرگی‌
تاریخ شهادت :1360/09/09
نام پدر :اسمعیل‌
تحصیلات :نامشخص
گروه مربوط :گروهی برای این شهید ثبت نشده است
نوع عضویت :سایر شهدا
مسئولیت :تخریب‌

==خاطرات==
* خاطرات سیاسی

به خاطر دارم سال 57 در بحبوحة انقلاب به اتفاق شهید به مشهد رفتیم و اتاقی در مسافرخانة نزدیک حرم‌مطهر اجاره کردیم. صبح که از اتاق بیرون آمدیم مردم در خیابان شعار می‌دادند شهید گفت بیا ما هم برویم و در تظاهرات شرکت کنیم. با اصرار زیاد ایشان رفتیم و در پشت سر روحانیون در صف اول تظاهرات بودیم و شعار می‌دادیم. از چهارراه شهدا فعلی که رد شدیم گاز اشک‌آور زدند ما که تا آن زمان چنین گازی را تجربه نکرده بودیم از چشمها و بینی ما آب سرازیر شد و شروع به عطسه زدن نمودیم. یک آقایی به ما گفت اگر دستمال خیس دارید جلوی دهان و بینی بگیرید وگرنه بروید کنار آتش تا خنثی شود. ما هم رفتیم کنار آتش وقتی بعدازظهر تظاهرات تمام شد برگشتیم و دیدیم که قسمتی از مسافرخانه سوخته. شهید رو به من کرد و گفت باید به صاحب این مسافرخانه که به ما پناه داده کمک کنیم. فوراً به همراه شهید فرشها و موکت‌ها را شستیم و اتاقها را نیز تمیز کردیم و این بهترین خاطرة من از زمان انقلاب است

==وصیت نامه==

خودسازي را شروع کنيد که بهترين اثر انسان اخلاق و رفتار و اعمال اوست و نيت پاکش مؤيد آنهاست. از وجود روحانيت مبارز و در خط امام استفاده کنيد. از غيبت و تهمت و بدگويي بپرهيزيد. نمازهاي جماعت را گسترش دهيد. سعي کنيد پشتيباني خود را از ولايت فقيه حفظ کنيد تا بقول امام آسيبي به مملکت نرسد و اطاعت از او را سرلوحه اعمال خود قرار دهيد. هر چه بيشتر براي جمهوري اسلامي خدمت کنيد که تنها روز قيامت خدمت مهم است آنچه در قبر مونس انسان است اعمال اوست

<ref>[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=18146 سایت یاران رضا]</ref>

==نگارخانه تصاویر==
[[File:18146.jpg]]

==پانویس==
<references/>

==رده==
{{ترتیب‌پیش‌فرض:مهدی لطفی فرگی}}
[[رده: شهدا]]
[[رده: شهدای دفاع مقدس]]
[[رده: شهدای ایران]]
[[رده: شهدای استان خراسان رضوی]]
[[رده: شهدای شهرستان کاشمر]]

شهید رمضانعلی لعل جوهری

2021-04-24T01:28:51Z

Arameshi9706:

کد شهید:6108018
نام :رمضانعلی
‌محل تولد :اسفراین
نام خانوادگی :لعل‌جوهری
‌تاریخ شهادت :1361/02/10
نام پدر :غلامرضا
تحصیلات :نامشخص
گروه مربوط :گروهی برای این شهید ثبت نشده است.نوع عضویت :سایر شهدا
مسئولیت :رزمنده
‌گلزار :بهشت‌زهرا

خاطرات :
1:

موضوع:عشق شهادت
راوی:غلامرضا لعل جوهری
متن کامل خاطره:

زمانیکه رمضانعلی تصمیم گرفت به جبهه برود به من گفت: پدرجان، می خواهم برایم مهره بیندازی و ما دوباره مهره انداختیم که هر دو بار به نام رمضانعلی در آمد. وقتی گفت می خواهم به جبهه بروم. نگران شدم و خواستم که مانع رفتنش بشوم که در همان لحظه انگشتری که قبلاً به من یادگاری داده بود را طلب کرد و گفت: آیا اشکال دارد انگشتر را به من برگردانید من نیز گفتم: چه اشکالی دارد، انگشتر خودت است هر زمان که خواستی می توانی پس بگیری، سپس گفت: من نیز امانت خدا هستم پس اگر در راه خدا شهید شدم نگران نباشید.

خاطره۲:
موضوع:عشق شهادت
راوی:محمد لعل جوهری
متن کامل خاطره:

رمضانعلی هنگام خدا حافظی ساعتش را به مادرم داد سپس به داخل حیاط رفت وبعد از چند لحظه برگشت وساعت را از او گرفت وگفت : آیا هنگامیکه ساعت را از شما پس گرفتم ناراحت شدید ؟ مادرم گفت نه ناراحت نشدم چون ساعت متعلق به خود شماست سپس رمضانعلی گفت : من هم از آن خداوند هستم وبه صورت امانت در نزد شما می باشم پس هنگام رفتن من ناراحت نباشید واگر به خواست خدا به شهادت رسیدم گریه نکنید زیرا دشمنانمان شاد می شوند سعی کنید با صبر وشکیبایی دشمنان انقلاب واسلام را در هم بکوبید .
خاطره3:

موضوع:

تولد و کودکی
راوی:غلامرضا لعل جوهری
متن کامل خاطره:

شهید روز اول ماه مبارک رمضان بدنیا آمد، شب هفتم تولدش خواب دیدم که او مرده است، یک دفعه دهانم قفل شد و نتوانستم صحبت کنم سپس در خواب امام حسین (ع) را در حالیکه به طرف امام رضا (ع) می رفت دیدم، من دخیل امام رضا شدم و از آنجا به خانه خدا رفتم و از خدا استمداد طلبیدم، وقتی از خواب بیدار شدم دیدم فرزندم صحیح و سالم است
خاطره۴:

موضوع:تولد و کودکي
راوی:خدیجه لعل آموزی
متن کامل خاطره:

رمضانعلی در شب اول ماه مبارک رمضان، در سال 1340 بدنیا آمد. در آن زمان هنگام وضع حمل تنها بودم، که از جانب خداوند متعال، یک زن غریبه به کمک من آمد و نوزاد را لباس پوشاند و خداحافظی کرد و رفت، من واقعاً متحیّر شدم و این سءال برایم پیش آمد که خدایا او چه کسی بود که به منن کمک کرد. سپس خداوند را شکر کردم. ولی هنوز که هنوز است به این راز پی نبرده ام.

خاطره۵:

موضوع:
خاطرات سياسي
راوی:مملکت لعل جوهری
متن کامل خاطره:

یک شب ساعت 9 در حالیکه کیفی در دست داشت از خانه بیرون رفت ، چند ساعتی که گذشت متوجه شدم یک نفر درب منزل را محکم می کوبد درب را که باز کردم برادرم را دیدم از او پرسیدم چرا ترسیده ای ؟ کجا رفته بودی ؟ در جواب به من گفت : بیا داخل و درب را ببند . وقتی دوباره علت را از او پرسیدم گفت : به همراه عده ای از دوستانم اعلامیه پخش می کردیم که ساواکی ها ما را دیدند و دنبالمان کردند که من و دوستانم فرار کردیم و به خانه آمدیم . بعد از اینکه رمضانعلی ماجرا را تعریف کرد پدرم از کارهایی که او انجام داده بود بسیار خوشحال رفته بود

خا‌طره۶:

موضوع:خاطرات سياسي
راوی:علی اصغر لعل جوهری
متن کامل خاطره:

اوایل انقلاب در شهر ما تظاهراتی بر علیه نظام شاهنشاهی شکل گرفت._ در آن زمان من شش- هفت ساله بودم_ که رمضانعلی به خانه آمد و به مادرم گفت: برادرم را کفن پوش کن که می خواهم او را به تظاهرات ببرم تا مأمورانی که به مردم حمله می کنند ، بوی شجاعت و شهامت را با چشم و جان ودل حس کنند. سپس مادرم پارچه سفیدی را بعنوان کفن دور من پیچید . سپس برادرم صورت مرا بوسید و مرا به تظاهرات برد، در بین راه به من گفت: می دانی چه شعاری بده؟ گفتم: نه. گفت: بگو مرگ بر شاه، نه شاه می خواهیم نه شاهپور ، لعنت به هر چی مزدور

خاطره۷:
موضوع:
خواب و روياي شهيد
راوی:مملکت لعل جوهری
متن کامل خاطره:

یک روز رمضانعلی با حالتی غمگین در خانه نشسته بود ، به او گفتم برادر جان چقدر غمگینی ؟ او در جواب من گفت : مدت یک ماه است که خدمت سربازیم تمام شده است وقتی می بینم که همه دوستانم در جبهه تک تک به شهادت می رسند من در ایجا احساس شرم می کنم . به او گفتم : برادر جان اول ازدواج کن بعد به جبهه برو ولی او گفت: اول باید به جبهه رفته ، دین خود را ادا کنم ، سپس اگر زنده ماندم برگشته و ازدواج می کنم. آنشب چیزی به او نگفتم: و هنگامی که خوابید نزدیک ازان صبح از خواب پرید ما نیز بیدار شده و دیدیم رمضانعلی گریه می کند ، مادرم از او پرسید چرا گریه می کنی ؟ گفت: خواب دیدم که سیدی سوار براسب سپیدی شده و می تازد ، من نیز به دنبال او باه افتادم وقتی خواستم از او بپرسم آقا جان شما چه کسی هستید گفت: بدنبال من بیا تو سرباز امام زمان(عج) هستی ، بیا و با دشمنان دین اسلام بجنگ ، بعد از اینکه خوابش را تعریف کرد رو به مادرم کرد و گفت: مادر جان شما باید رضایت بدهید تا من به جبهه بروم چون دیچر طاقت ماندن ندارم ، مادرم چیزی نگفت: و صورت برادرم را بوسید و گفت پسر جان تو به صورت امانت در نزد من بودی اکنون من امانت خداوند را به خودش برمی گردانم صبح که شد مادرم رضایت داد او نام خود را در لیست بسیجیان نوشت و به جبهه رفت .

خاطره۸:
موضوع:
حرمت والدين
راوی:خدیجه لعل آموزی
متن کامل خاطره:

در فصل زمستان که مریض بودم روزی از رمضانعلی خواستم تا برایم آب بیاورد وقتی لیوان آب را آورده بود من خواب بودم هنگامیکه چشم گشودم دیدم فرزندم در حالی که لیوان آب را در دست گرفته در کنار من ایستاده است پس از اینکه علت را جویا شدم به من گفت : وقتی برایتان آب آوردم خوابیده بودید با خودم گفتم منتظر می شوم هر وقت بیدار شدید آب را بدهم .

خاطره۹:
موضوع:حرمت والدين
راوی:غلامرضا لعل جوهری
متن کامل خاطره:

یک روز بدون اینکه از من و مادرش اجازه بگیرد به همراه دوستانش به مسافرت رفت هنگامی که برگشت مادرش جلوی دوستانش سیلی محکمی به صورت رمضانعلی زد اما رمضانعلی در آن لحظه عکس العملی نشان نداد، سرش را پایین انداخت و هیچ نگفت. وقتی به خانه آمدیم و رمضانعلی با خوشرفتاری به مادرش گفت: مادرجان از حرفی که می گویم نارحت نشوی اما بهتر بود آن سیلی را در خانه به صورتم می زدی که در آن لحظه مادرش از کرده خودش پشیمان شد و او را در آغوش گرفت.

خاطره۱۰:
موضوع:
محبت و مهرباني
راوی:مملکت لعل جوهری
متن کامل خاطره:

برادرم یکسال از من کوچکتر است. من زمانیکه16ساله بودم روزی از پدرم خواستم تا برایم گوشواره بخرد. پدرم گفت: پول ندارم و من باراحت شدم و در گوشه ای از اتاق نشستم که برادرم از راه رسید و وقتی مرا با چهره ای غمگین دید، گفت: خواهرم چه شده است؟ گفتم: گوشواره می خواهم ولی بابا پولی ندارد تا برایم بخرد. برادرم به علت اینکه به من علاقه داشت، دست در گردن من انداخت وگفت: ناراحت نباش خودم کار می کنم و برایت گوشواره می خرم. حدودا" ده روز سر کار رفت. سپس تمام دستمزد خود را جمع کرد و برای من که تنها خواهرش بودم یک جفت گوشواره خرید و به خانه آورد که من از دیدن آنها خیلی خوشحال شدم و صورت اورا بوسیدم و گفتم الهی خواهر فدایت شود که تو با دستهای ظریف و کوچکت کار کردی و برایم گوشواره خریدی... .

خاطره۱۱:
موضوع:
توجه به امور معنوي
راوی:مملکت لعل جوهری
متن کامل خاطره:

من 14ساله بودم که بهمراه برادرم در قالیبافی حاج آقای ثابتی کار می کردیم و هر روز بعنوان دستمزد 5 ریال می گرفتیم . تا اینکه دهه محرم بود که رمضانعلی پیش پدرم آمد وگفت: پدر جان آیا می توانی به مسجد کمک کنی؟ پدرم گفت: خیلی علاقه دارم اما پولی در دست ندارم. بعد برادرم گفت: پدر جان حدود دو ماه است که من و خواهرم در کارگاه قالیبافی کار می کنیم. اگر اجازه بدهی دستمزدمان را بعنوان کمک به مسجد بدهیم. پدرم قبول کرد و من بهمراه برادرم به خانه استادکارمان رفتیم . خانمی در را باز کرد و ما از او سراغ استادکار را گرفتیم. وقتی استادکار آمد ، به من گفت: دخترم چه شده که این وقت شب به اینجا آمده اید؟ به او گفتم: من وبرادرم تصمیم گرفته ایم حقوق دو ماه خود را بعنوان کمک به مسجد اهداء کنیم. او با رضایت پول را به ما داد و سپس رو به برادرم کرد و در حالیکه صورت برادرم را می بوسید و از او بخاطر این کارش تشکر می کرد، گفت: با این سن کم چگونه فهمیدی کمک به مسجد اینقدر ثواب دارد؟

خاطره۱۲:

موضوع:
توجه به امور معنو
يراوی:علی قاسمی
متن کامل خاطره:

بیا دارم شبی را تا ساعات آخر شب به انتظار نشستم .سید مرتضی هنوز به خانه مراجعت نکرده بود . تا بالاخره آمد ولی شب خیلی گذشته بود و نگرانی خانواده را زیاد کرده بود . با مراجعه ایشان که بنده هم در داخل حیاط منزل قدم می زدم . وقتی مرتضی آمد بلافاصله گوش او را گرفتم و گفتم: تا این وقت شب کجا بودی؟ ولی مثل همیشه و بر عکس من با صورتی باز گفت: در دوره قرآن بودم . گفتم؟: کدام دوره ؟ گفت: (اشاره کرد )به یکی از همسایگان کوچه مجاور منزل با همان حال او را بردم به درب منزل مورد اشاره ، وقتی که درب منزل را زدم فرد مورد نظر ایشان آمدند و اظهارات او را تأید کرد و بعنوان استاد وی از او تعریف نمود . و بدین وسیله مورد تشویق بنده قرار گرفت<ref>[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=18155 سایت خراسان دردفاع مقدس]</ref>

==پانویس==
<references/>

شهید عبدالحسین‌ خاوری‌ فرد

2021-01-01T02:44:16Z

Arameshi9706:

نام : عبدالحسین‌

نام خانوادگی : خاوری‌فرد

نام پدر : رسول‌

محل تولد : مشهد

تاریخ شهادت : 1361/08/25

شغل : جهاد سازندگی

مسئولیت : رزمنده‌

گلزار : خواجه‌ربیع‌

==خاطرات==

نحوه شهادت

به خاطر دارم هنگامیکه همسرم عبدالحسین در باختران بودند، ایشان همراه یک گروه از سربازان مأمور شدند تا عکسهای امام را شبانه در یکی از شهرهای مرزی عراق بچسبانند. که از این گروه چهل نفری، همسرم در محلی به نام سومار در اثر اصابت ترکش خمپاره به درجه رفیع و والای شهادت نائل می گردد. که ما توسط عموی شهید مطلع شدیم که بعد از برگزاری مراسم تشیع جنازه، ایشان را در گلزار شهدای خواجه ربیع به خاک سپردیم

بی تابی مادر

به خاطر دارم روزی که فرزندم عبدالحسین می خواست به جبهه برود من گریه کردم شهید پرسید : مادر چرا گریه می کنی؟ گفتم: چرا گریه نکنم. انگار حسین، خودش می دانست که در رفتنش برگشتی نیست به همین خاطر گفت: مادرجان، شما باید افتخار کنی که مادر شهید هستی و باید زن و بچه ام را دلداری بدهی و زینب وار زندگی کنی.<ref>[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=7874 سایت یاران رضا]</ref>

==پانویس==
<references/>

شهید میرزا ختائی‌

2021-01-01T02:42:40Z

Arameshi9706:

نام : میرزا

نام خانوادگی : ختائی‌

نام پدر : علی‌اصغر

محل تولد : درگز

تاریخ شهادت : 1367/01/24

مسئولیت : فرمانده گروهان-ادوات

==خاطرات==

وفای به عهد

کلاس چهارم ابتدایی بودم که برادر عزیز شهیدم میرزا مرا تشویق به خواندن نماز و روزه می کرد و می گفت: اگر نمازت را بخوانی و روزه ات را بگیری و در درسهایت هم موفق باشی برایت یک دوچرخه می خرم من هم به گفته ی ایشان عمل کردم و او هم به قول خودش عمل کرد و یک شب ناگهان دوچرخه را برایم خرید و آورد من هم در حضور خانواده یک دور با دوچرخه ام در داخل حیاط منزل زدم.

آرزوی شهادت

در دوران دفاع مقدس که فرزند عزیز شهیدم میرزا جبهه بود برای سلامتی اش یک گوسفند نذر زیارتگاه علی بلاغ کردم که پسرم به سلامتی به آغوش خانواده برگردد وقتی به مرخصی آمد برای ادای نذرم به زیارتگاه رفتیم به اتفاق اقوام و همسایه ها نذرم را ادا کردم و شب را هم در همان جا خوابیدیم نصف های شب بیدار شدم دیدم فرزندم میرزا نیست حرکت کردم رفتم دیدم که در زیارتگاه نشسته و مشغول دعا و راز و نیاز با خداوند و متعال است پرسیدم چه حاجتی داری؟ گفت: مادرم من از خداوند طلب شهادت کرده ام وقتی دیدم آرزوی قلبی اش شهادت است گفتم: خدایا راضی ام به رضای تو.<ref>[[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=7891|سایت یاران رضا]]</ref>

==پانویس==
<references/>

شهید علی اکبر خاوند

2021-01-01T02:40:36Z

Arameshi9706:

نام : علی‌اکبر

نام خانوادگی : خاوند

نام پدر : حسن‌

محل تولد : فردوس

تاریخ شهادت : 1363/12/23

مسئولیت : رزمنده‌

گلزار : بهشت‌اکبر

==خاطرات==

همزمان با حضور فرزند علی اکبر در جبهه های حق علیه باطل، خواب دیدم فرزندم با موتورش آمده درب حیاطمان و یک خانم چادر مشکی هم پشت سرش سوار بود. می خواستم صورت فرزندم را ببوسم گفت مادر جان، دست و صورتم خاکی است، لطفا آب بیاورید تا دست و صورتم را بشویم. تا می خواستم آب ببرم دیدم همان خانم چادر مشکی آب آورده و دست و صورت فرزندم را داشت می شست. تا داد زدم که او نامحرم است از خواب پریدم. با خودم حدس زدم که فرزندم شهید می شود و از ما نیست.<ref>[[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=7879|سایت یاران رضا]]</ref>

==پانویس==
<references/>

شهید غلامعلی گنابادی

2021-01-01T02:38:33Z

Arameshi9706:

کد شهید:6531764

نام :غلامعلی‌

نام خانوادگی :گنابادی‌

نام پدر :محمد

محل تولد :بجنورد

تاریخ شهادت :1365/10/23

مکان شهادت :شلمچه

تحصیلات :ابتدایی

گروه مربوط :گروهی برای این شهید ثبت نشده است.

نوع عضویت :سایر شهدا

شغل :پاسدار

یگان خدمتی :لشکر 5 نصر

مسئولیت :معاون‌فرمانده‌گروهان – ادوات

گلزار :گلزار شهدا بجنورد

==خاطرات==

نحوه مجروحيت

راوی زهرا اسحاق زاده

یک روز که به طرف خانه ی پدر غلامعلی می رفتم یکی از بچه های سپاه به نام محمد خاکپور را دیدم . ایستاد و آمد جلو و سلام واحوالپرسی کرد و بچه ها را از بغل من گرفت و او را بوسید و رفت با خودم گفتم : آقای خاکپور قبلاً هر وقت مرا می دید . سلامی می کرد و رد می شد . به منزل پدر شهید رفتم وارد خانه که شدم دیدم گریه می کند . گفتم : چه شده به من هم بگویید . رو به من کرد و گفت : اگر بگویم باور نمی کنی . گفتم : کسی که کوله بار همسرش را برای رفتن به جبهه پر می کند تحمل شنیدن هر حرفی را دارد . ناگهان گفت : غلامعلی در عملیات خرمشهر از ناحیه پا و سر مجروح شده است و هم اکنون در تهران است خیلی ناراحت شدم بعد از مدتی خبر سلامتی ایشان را آوردند و پس از چند روز خودشان آمدند .

دقت در بيت لمال

راوی رمضانعلی گنابادی

بعد از شهادت غلامعلی یک نفر از مردم روستا به من گفت: زمانی که غلامعلی عضو شورای پایگاه بود روزی به ایشان مراجعه کردم و گفتم: من اینقدر گوسفند دارم، شما دو برابر آن را بگو تا بتوانم مقدار جوی بیشتری برای گوسفندهایم بگیرم. غلامعلی از گفتة من ناراحت شد و این کار را انجام نداد و گفت: من مال حرام نمی خورم و نمی گذارم که شما از امرال بیت المال سوء استفاده کنی و از آ‹ تاریخ به بعد من با ایشان صحبتی نکردم.

حجب و حيا

راوی نرگس اسحاق پور

روزی به ما خبر دادند که غلامعلی مجروح شده است و ایشان را در بیمارستانیبستری کردند. وقتی به بیمارستان رفتیم تا ایشان را ملاقات کنیم، دیدیم که یک طرف صورتش کاملاً سیاه شده است. تا چشمش به ما افتاد از روی تخت حرکت کرد و نشست و گفت: مادرجان طوری نشده وقتی علت را از او سؤال کردیم، گفت: در حین آموزش نارنجک بودیم و برای اینکه نحوة استفاده از نارنجک عملاً به نیروهایش آموزش داده شود، نارنجکی را از ضامن خلاص کرده و جهت انفجار پرت کردند ولی نارنجک منفجر نشد، رفتم جلو تا اینکه ببینم چرا نارنجک منفجر نشده است که بلافاصله نارنجک منفجر شد.

اابتکار و خلاقیت

راوی علیرضا صابری مقدم

در مانوری که در بجنورد برگزار شد، غلامعلی گنابادی به فرد پاسداری نقش صدام را واگذار کرده بود و در حین برگزاری مانور عده ای از رزمندگان فردی را که در نقش صدام ایفای نقش می کرد را دستگیر کردند و زدند. بعد از شهید گنابادی سؤال کردند که چرا همچین فردی را به نقش صدام درآورده اید، ایشان در جواب گفت: این خاصة خود او بوده است، ما این فرد را به نقش صدام درآورده ایم تا مردم هم ببینند که این شخص بازیگر نقش صدام بوده است.

علاقه مندي ها و آرزوها

راوی زهرا اسحاق زاه

روزی که خداوند آرزویش را برآورده کرد و فرزندمان به دنیا آمد. غلامعلی گنابادی در پادگان بودند شب که به خانه برگشته بود باران شدیدی می بارید. با توجه به وضعیتی که در خانه داشتیم. علی رغم اصرار زیاد ایشان به خانة پدرشان رفته و خوابیدن. صبح که آمد و مطلع شد که فرزندمان پسر است، گفت:" خدا مرا به آرزویم رساند و اسم پسرمان را مهدی گذاشت

خاطرات بعد از مجروحيت

راوی محمد علی خاکپور

غلامعلی در یکی از عملیات ها مجروح شده بود. وقتی که من خبردار شدم آدرسش را که در یکی از بیمارستان ها در تهران بود را گرفتم و به عیادتش رفتم. وقتی که وارد اتاق شدم، با دیدن من خیلی خوشحال شد و گفت: چگونه توانستی من را پیدا کنی. به او گفتم: جوینده، یابنده است. بعد از دو سه ساعتی که پیش ایشان بودم، برگشتم و موضوع را به پدر و مادرش اطلاع دادم.

حالات معنوي قبل از شهادت

راوی حمود وضیع

فاصلة مکانی که بین ما و گردان پیش آمد، ما مجبور شدیم از گردان جدا شویم برای تأمین بچه هایی که برای عملیات جلو می رفتند، قبل از آن اصلاً در پوست خود نمی گنجید و مشخص بود که در آن شب به آرزوی دیرینه اش که همان شهادت است برسد. و من هم همان لحظه که باید می خواستم بالا سر شهید باشم، نبودم. پیش بینی هایی که در غیاب ایشان با دوستان می کردیم و حالا می توانیم شهادت را در چهرة ایشان ببینیم.

فعاليتهاي مذهبي

راوی نرگس اسحاق پور

یک روز غلامعلی با لباس سپاه به مسجد رفته و می بیند که مسجد بلند گویی ندارد و سعی می کند تا برای مسجد بلند گویی تهیه کند . مردم چون ایشان را با این لباس دیده بودند . فکر کرده بودند که یک منافق و ضد انقلاب است و می خواهد آنها را دستگیر کند . غلامعلی این موضوع را می فهمد و به مردم می گوید: خیالتان راحت باشد . می خواستم سیستم صوتی مسجد را بررسی کنم

مسئولیت پذیری

راوی نرگس اسحاق پور

علاوه بر اینکه به شغل مقدس پاسدارى مشغول بود، به عنوان عضو شوراى روستا هم برگزیده شده بود ایشان در این زمینه واقعاً فعالیت داشتند، مردم هم به ایشان اعتماد داشتندو براى رفع گرفتاریها و برطرف شدن نیازمندیهایشان به ایشان مراجعه مبکردند و او هم آنها را راهنمایى می‏کرد، در احداث راه، ساختن مسجد روستا، همچنین در روستاى قره خانبندى هم تلاش مضاعفى داشت، اگر روستا روحانى نیاز داشت، حتماً دنبال یک روحانى میرفت، و در کارهاى عمرانى روستا فعالیت داشت، و براى ما الگو بود<ref>[[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=18017|سایت خراسان در دفاع مقدس]]</ref>

==پانویس==
<references/>

==رده==
{{ترتیب‌پیش‌فرض:غلامعلی گنابادی}}
[[رده: شهدا]]
[[رده: شهدای دفاع مقدس]]
[[رده: شهدای سپاه پاسداران انقلاب اسلامی]]
[[رده: شهدای ایران]]
[[رده: شهدای استان خراسان شمالی]]
[[رده: شهدای شهرستان بجنورد]]

شهید علی گوسفنددار

2021-01-01T02:36:34Z

Arameshi9706:

کد شهید:6413327

نام :علی

نام خانوادگی :گوسفنددار

نام پدر :محمد

‌محل تولد :بیرجند

تاریخ شهادت :1364/01/24

تحصیلات :نامشخص

گروه مربوط :گروهی برای این شهید ثبت نشده است.

نوع عضویت :سایر شهدا

مسئولیت :مخابرات‌وبی‌سیم‌

==خاطرات==

توکل به خداوند

راوی خدیجه گوسفندار

یکی از اقوام برای من تعریف می کرد و می گفت: دفعة آخری که علی می خواست به جبهه برود به او گفتم: چرا پدر و مادرت را تنها می گذاری و به جبهه می روی؟ در جواب گفت: بیا چند آیة قرآن در دفترچه ام به عنوان یادگاری بنویس تا جوابت را بدهم. بعد از اینکه چند آیه برایش نوشتم گفت: همان خدایی که نگهدارندة من است آنها را هم نگه می دارد<ref>[[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=18058|سایت یاران رضا]]</ref>

==پانویس==
<references/>

==رده==
{{ترتیب‌پیش‌فرض:علی گوسفنددار}}
[[رده: شهدا]]
[[رده: شهدای دفاع مقدس]]
[[رده: شهدای ایران]]
[[رده: شهدای استان خراسان جنوبی]]
[[رده: شهدای شهرستان بیرجند]]

شهید حسین گواهیان

2021-01-01T02:34:25Z

Arameshi9706:

کد شهید: 6531812

نام :حسین‌

نام خانوادگی :گواهیان

نام پدر :غفور

محل تولد :مشهد

‌تاریخ شهادت :1365/10/25

مکان شهادت :شلمچه

تحصیلات :نامشخص

گروه مربوط :گروهی برای این شهید ثبت نشده است.

نوع عضویت :سایر شهدا

مسئولیت :رزمنده‌

گلزار :بحراباد

==خاطرات==

خاطرات نحوه مجروحيت

راوی آمنه گواهیان

حسین بار دوّم که از جبهه آمد مجروح شده بود. یک روز برای زیارت به حرم مطهر رفته بودیم. وقتی برگشتیم زمانی که از در حرم می آمدیم یک آقایی را دید که از او پرسید: پسر جان پای شما چه کار شده است؟ گفت: پایم ترکش خورده است. گفت: که باز کن تا ببینم. باز کرد و او به برادرم گفت: دیگر لازم نیست شما به دکتر مراجعه کنید در خانه دو یا سه شب پایت را با داروی گیاهی چرب کن بعد از آن روز هرچه مادرم می گفت: که دکتر برو او می گفت: پایم خوب شده است و خوب هم شده بود.<ref>[[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=18043|سایت یاران رضا]]</ref>

==پانویس==
<references/>

==رده==
{{ترتیب‌پیش‌فرض:حسین گواهیان}}
[[رده: شهدا]]
[[رده: شهدای دفاع مقدس]]
[[رده: شهدای ایران]]
[[رده: شهدای استان خراسان رضوی]]
[[رده: شهدای شهرستان مشهد]]

شهید علی گندمکار

2021-01-01T02:32:05Z

Arameshi9706:

اطلالات شناسنامه ای

کد شهید:7001068

نام :علی

نام خانوادگی :گندمکار

نام پدر :محمدعلی‌

محل تولد :درگز

تاریخ شهادت :1370/11/18

تحصیلات :نامشخص

گروه مربوط :گروهی برای این شهید ثبت نشده است.

نوع عضویت :سایر شهدا

مسئولیت :سایر

==خاطرات==

خواب و روياي ديگران در مورد شهادت شهيد

قبل از شهادت فرزند عزیزم علی خواب دیدم که یک برادر پاسدار دارد می آید و چراغ روشنی در سر شانه اش است که از نور چراغ چهره اش مشخص نمی گردید. دیدم این برادر به مجلس عروسی فرزندم آمد و همه شاد بودند و می رقصیدند اما علی را در مجلسی که مجلس خودش بود نمی دیدم بسیار نگران دنبال داماد می گشتیم که از خواب پریدم همان لحظه با خودم گفتم فرزندم را از دست دادم بعد از چند روز خبر شهادت فرزندم را آوردند و متوجه شدم همان شب که من خواب دیدم فرزندم علی به شهادت رسیده<ref>[http://yaranereza سایت یاران رضا]</ref>

==پانویس==
<references/>

==رده==
{{ترتیب‌پیش‌فرض:علی گندمکار}}
[[رده: شهدا]]
[[رده: شهدای دفاع مقدس]]
[[رده: شهدای ایران]]
[[رده: شهدای استان خراسان رضوی]]
[[رده: شهدای شهرستان درگز]]

شهید علی گندمکار

2021-01-01T02:31:12Z

Arameshi9706:

اطلالات شناسنامه ای

کد شهید:7001068

نام :علی

نام خانوادگی :گندمکار

نام پدر :محمدعلی‌

محل تولد :درگز

تاریخ شهادت :1370/11/18

تحصیلات :نامشخص

گروه مربوط :گروهی برای این شهید ثبت نشده است.

نوع عضویت :سایر شهدا

مسئولیت :سایر

==خاطرات==

خواب و روياي ديگران در مورد شهادت شهيد

قبل از شهادت فرزند عزیزم علی خواب دیدم که یک برادر پاسدار دارد می آید و چراغ روشنی در سر شانه اش است که از نور چراغ چهره اش مشخص نمی گردید. دیدم این برادر به مجلس عروسی فرزندم آمد و همه شاد بودند و می رقصیدند اما علی را در مجلسی که مجلس خودش بود نمی دیدم بسیار نگران دنبال داماد می گشتیم که از خواب پریدم همان لحظه با خودم گفتم فرزندم را از دست دادم بعد از چند روز خبر شهادت فرزندم را آوردند و متوجه شدم همان شب که من خواب دیدم فرزندم علی به شهادت رسیده<ref>[http://yaranereza سایت یاران رضا]</ref>

==پانویس==

==رده==
{{ترتیب‌پیش‌فرض:علی گندمکار}}
[[رده: شهدا]]
[[رده: شهدای دفاع مقدس]]
[[رده: شهدای ایران]]
[[رده: شهدای استان خراسان رضوی]]
[[رده: شهدای شهرستان درگز]]

شهید مرتضی قرائی‌ مقدم‌

2020-12-02T22:05:42Z

Arameshi9706:

{{جعبه اطلاعات افراد نظامی
|نام فرد = مرتضی قرائی‌ مقدم‌
|تصویر =16639.jpg
|توضیح تصویر =
|ملیت = [[پرونده:پرچم ایران.png|22px]] ایرانی
|شهرت =
|دین و مذهب = [[مسلمان]]، [[شیعه]]
|تولد =[[کاشمر]]
|شهادت = [[1366/06/27]]
|وفات =
|مرگ =
|محل دفن =
|مفقود =
|جانباز =
|اسارت =
|نیرو =
|یگانهای خدمت =
|طول خدمت =
|درجه =
|سمت‌ها =[[رزمنده‌]]
|جنگ‌‌ها = [[جنگ ایران و عراق]]
|نشان‌های لیاقت =
|عملیات‌ =
|فعالیت‌ها =
|تحصیلات =
|تخصص‌ها =
|شغل =دانش آموز
|خانواده = نام پدر:محمدرضا
}}

کد شهید: 6615112 تاریخ تولد :
نام : مرتضی‌ محل تولد : کاشمر
نام خانوادگی : قرائی‌مقدم‌ تاریخ شهادت : 1366/06/27
نام پدر : محمدرضا مکان شهادت :

تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت :
شغل : دانش آموز یگان خدمتی :
گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است.
نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : رزمنده‌
گلزار :
==خاطرات==

* موضوع خواب و روياي ديگران درمورد شهيد

من همیشه ناراحت بودم که چرا فرزندم مرتضی به خوابم نمی آید یک شب در عالم خواب سیدی را دیدم که پیش من آمد و گفت: شما می خواهید پسرتان را ببینید گفتم: بله بعدا مرا به یک مکانی برد که دیواری در روبرویمان بود گفت از همین دیوار برو بالا گفتم: نمی توانم گفت: نه می توانی یکدفعه پریدم و بروی دیوار رفتم یکی از [[شهدا]] کاشمر را به نام آقای پریشان دیدم و گفت: آقای قرائی آمده اید مر تضی را ببینید تعجب کردم که چگونه او مرا شناخت. گفتم: بله گفت: مرتضی رفته [[کربلا]] و تازه از [[کربلا]] بر گشته من هم عازم [[کربلا]] هستم آن ساختمان رو به روی را می بینی مرتضی آنجاست رفتم داخل ساختمان دیدم مرتضی نشسته احوالپرسی کردم یکد فعه از خواب بیدار شدم. راوی محمد رضا قرائی مقدم

* موضوع خواب و روياي ديگران درمورد شهيد

یک شب خیلی ناراحت و غمگین بودم و دلم برای پسرم مرتضی بسیار تنگ شده بود و خیلی گریه کردم، شب خواب دیدم در یک مسجد هستم و یک نفر روی منبر نشسته و یک نفر هم قدم می زدند بعد از آن آقایی که داخل مسجد قدم می زد پرسیدم آن آقای روی منبر کیست گفت: ایشان [[حضرت علی (ع)]] است یکدفعه دیدم چادر ندارم بعدا او به من مقداری آب داد و گفت بخور که خواب بیدار شدم. راوی عصمت عبدالله نژاد
<ref>[http://www.yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=16639 سایت یاران رضا]</ref>

==نگارخانه تصاویر==
[[File:16639.jpg]]

==پانویس==
<references />

==رده==
{{ترتیب‌پیش‌فرض:محمدرضا قرائی محمد}}
[[رده: شهدا]]
[[رده: شهدای دفاع مقدس]]
[[رده: شهدای ایران]]
[[رده: شهدای استان خراسان رضوی]]
[[رده: شهدای شهرستان کاشمر]]

شهید حسین کارشکی

2020-12-02T22:04:47Z

Arameshi9706:

{{جعبه اطلاعات افراد نظامی
|نام فرد = شهید حسین کارشکی
|تصویر =17063.jpg
|توضیح تصویر =
|ملیت = [[پرونده:پرچم ایران.png|22px]] ایرانی
|شهرت =
|دین و مذهب = [[مسلمان]]، [[شیعه]]
|تولد =[[گناباد]]
|شهادت = [[1362/01/24]]
|وفات =
|مرگ =
|محل دفن =[[شهدابهشت‌قاسم‌]]
|مفقود =
|جانباز =
|اسارت =
|نیرو =
|یگانهای خدمت =
|طول خدمت =
|درجه =
|سمت‌ها =[[رزمنده‌]]
|جنگ‌‌ها = [[جنگ ایران و عراق]]
|نشان‌های لیاقت =
|عملیات‌ =
|فعالیت‌ها =
|تحصیلات =
|تخصص‌ها =
|شغل = دانش آموز
|خانواده = نام پدر:حسن‌
}}

کد شهید: 6220015 تاریخ تولد :
نام : حسین‌ محل تولد : گناباد
نام خانوادگی : کارشکی‌ تاریخ شهادت : 1362/01/24
نام پدر : حسن‌ مکان شهادت :

تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت :
شغل : دانش آموز یگان خدمتی :
گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است.
نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : رزمنده‌
گلزار : شهدابهشت‌قاسم‌
==وصیتنامه==
لا تحسبن الذين قتلوا في سبيل الله امواتاً بل احياء عند ربهم يرزقون « گمان نکنيد که آنهايي که در راه خدا کشته شده اند مرده اند بلکه آنان زنده اند و نزد خدا روزي مي خورند. با درود به رهبر نستوه انقلاب اسلامي ايران و درود به [[شهيد]]ان جاويد اسلام از صدر اسلام تا [[کربلا]] و از کربلا تا [[شهيد]]ان هميشه جاويد که با خون گرمشان نهال انقلاب را آبياري کردند و به دست ما دادند و اگر در اين راه مقدس [[شهادت]] نصيب ما شد به تمامي اقوام و خويشان خود توصيه مي کنم که راه مرا و اسلحه ام را بر زمين نگذاريد و را هم را ادامه دهيد و از پدر و مادر خودم خيلي راضي هستم و از آنها تشکر مي کنم که مرا از کوچکي بزرگ کرده اند و حالا هم در راه خدا هديه دادند. بعد از [[شهادت]] براي من مجلس عزاي ساده و کم خرجي بگيريد و هيچ کس نبايد در عزاي من گريه کند چون دشمن اسلام را شاد مي کند و من از مال دنيا چيزي ندارم ولي هر کس که از من طلب بود به او بدهيد خدا به شما توفيق بدهد که در راه اسلام بتوانيد خدمت کنيد و جنازه ام را در بهشت قاسم دفن کنيد.
==خاطرات==

* موضوع خبر شهادت

روز من مدرسه بودم مدیر گفت: می خواهیم به دیدار خانواده ات برویم پرسیدم چی شده است؟ گفت می خواهیم برویم منزلتان وقتی به منزل رفتیم دیدم چند نفر از خواهرهای [[بسیج]] و همسایه ها منزل ما هستند همان روز ساعت 8 صبح به ما خبر دادند که حسین [[شهید]] شده است و ساعت 10 تشییع کردند. راوی فاطمه کارشکی

* موضوع غيرت و تعصب ديني

زمانی که شایع شده بود [[عراق]]ی ها چند دختر ایرانی را گرفته اند و زنده بگور کرده اند برادرم حسین غیرتش گل کرد و گفت: ما زنده باشیم و آنها بیایند به ناموس ما تجاوز کنند ما این جور زندگی را اصلاً نمی خواهیم زندگی با این وضعیت در این مملکت فایده ای ندارد که رد چکمه بیگانه در کشور ما باشد وقتی من نباشم هر چه می خواهد بشود ولی تا زنده ایم نمی گذاریم این اتفاق بیفتد. راوی محمد علی کارشکی

* موضوع عشق به جهاد

روزی فرزندم حسین به قصد حمام رفتن از خانه بیرون رفت و پس از چند دقیقه برگشت وقتی علت را جویا شدم که چرا زود برگشتی؟ گفت: وقتی بیرون رفتم دیدم تبلیغات [[سپاه]] اعلام می کند که قرار است به جبهه نیرو اعزام کنند من برگشتم تا به جبهه اعزام شوم و در منطقه به حمام می روم. راوی سکینه قربانی

* موضوع هوش و استعداد

یکی از دوستان حسین که ایشان را در جبهه با صورت پوستمال دیده بود خاطره ای را این گونه نقل می کرد: وقتی ایشان را با این حالت دیدم علت را از ایشان جویا شدم گفت: با یک چراغ قوه کوچک هشت نفر را به صورت سینه خیز از جلوی دید و [[گلوله]] ی دشمن نجات دادم از بس سینه خیز رفته ام به این حالت افتاده ام و دقیقاٌ روزی که جنازه ایشان را رؤیت کردم خودم صورت خون آلودش را با گلاب شستم. راوی سکینه قربانی
<ref>[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=17063 سایت یاران رضا]</ref>

==نگارخانه تصاویر==
[[File:17063.jpg]]

==پانویس==
<references />

==رده==
{{ترتیب‌پیش‌فرض:حسین کار کشکی}}
[[رده: شهدا]]
[[رده: شهدای دفاع مقدس]]
[[رده: شهدای ایران]]
[[رده: شهدای استان خراسان رضوی]]
[[رده: شهدای شهرستان گناباد]]

شهید حسن قربان زاده

2020-12-02T22:03:02Z

Arameshi9706:

{{جعبه اطلاعات افراد نظامی
|نام فرد = شهید حسن قربان زاده
|تصویر =16655.jpg
|توضیح تصویر =
|ملیت = [[پرونده:پرچم ایران.png|22px]] ایرانی
|شهرت =
|دین و مذهب = [[مسلمان]]، [[شیعه]]
|تولد =[[گناباد]]
|شهادت = [[1363/07/27]]
|وفات =
|مرگ =
|محل دفن =[[شهداءبجستان‌]]
|مفقود =
|جانباز =
|اسارت =
|نیرو =
|یگانهای خدمت =
|طول خدمت =
|درجه =
|سمت‌ها =[[رزمنده‌]]
|جنگ‌‌ها = [[جنگ ایران و عراق]]
|نشان‌های لیاقت =
|عملیات‌ =
|فعالیت‌ها =
|تحصیلات =
|تخصص‌ها =
|شغل = دانش آموز
|خانواده = نام پدر:محمدباقر
}}

کد شهید: 6310826 تاریخ تولد :
نام : حسن‌ محل تولد : گناباد
نام خانوادگی : قربانزاده‌ تاریخ شهادت : 1363/07/27
نام پدر : محمدباقر مکان شهادت :

تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت :
شغل : دانش آموز یگان خدمتی :
گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است.
نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : رزمنده‌
گلزار : شهداءبجستان‌
==وصیتنامه==

بي عشق خميني نتوان عاشق مهدي شد بي ياري او هم نتوان يار خميني شد سخنم را به ستايش خدايي آغاز مي کنم که بدون توان او يا از توانايي بي پايان او کاري آغاز نگردد و به فرجام نرسد و با عرض سلام و درود به پيشگاه اختر آسمان ولايت و عدالت مهدي موعود ونايب برحقش امام خميني. مادرم شيرت را حلالم کن چرا که تو اگر شير پاک به من نمي دادي من حال شايسته اين مقام نمي شدم اگر در دوراني که در خانه بودم خطايي از من سرزد من حقير را ببخشيد و در تربيت برادران کوچکم سعي کن و آنها به جبهه بفرست و هرگز مانع رفتن آنها نشوي. و برادر کوچکم حسين تو بايد با درس خواندنت تداومگر راه من و ديگر [[شهدا]] باشي. خواهر عزيزم بعد از من زينب وار با ناملايمات دست و پنجه نرم کنيد و رسالت زينب گونه به دوش کشيد. خدايا تو خود مي داني مرا از [[شهادت]] باکي نيست [[شهادت]] برايم مانند مادري است که فرزندش را در اغوش مي کشد خدايا دردمندم روحم از شدت درد مي سوزد قلبم مي خروشد وجودم از شدت درد صحيح مي زند ديگر آرزويي ندارم خدايا به سوي تو مي ايم و با خواهرهايم ، مادرم و برادرهايم خداحافظي مي کنم.و مي خواهم با خداي خويش تنها بمانم.
<ref>[http://www.yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=16655 سایت یاران رضا]</ref>

==نگارخانه تصاویر==
[[File:16655.jpg]]

==پانویس==
<references />

==رده==
{{ترتیب‌پیش‌فرض: حسن قربان زاده}}
[[رده: شهدا]]
[[رده: شهدای دفاع مقدس]]
[[رده: شهدای ایران]]
[[رده: شهدای استان خراسان رضوی]]
[[رده: شهدای شهرستان گناباد]]

شهید سید محمد کاخکی‌

2020-12-02T22:01:58Z

Arameshi9706:

{{جعبه اطلاعات افراد نظامی
|نام فرد =سید محمد کاخکی‌
|تصویر =17055.jpg
|توضیح تصویر =
|ملیت = [[پرونده:پرچم ایران.png|22px]] ایرانی
|شهرت =
|دین و مذهب = [[مسلمان]]، [[شیعه]]
|تولد =[[مشهد]]
|شهادت = [[سردشت،1366/02/01]]
|وفات =
|مرگ =
|محل دفن =[[حرم‌ مطهر امام ‌رضا]]
|مفقود =
|جانباز =
|اسارت =
|نیرو =
|یگانهای خدمت =
|طول خدمت =
|درجه =
|سمت‌ها =[[رزمنده‌]]
|جنگ‌‌ها = [[جنگ ایران و عراق]]
|نشان‌های لیاقت =
|عملیات‌ =
|فعالیت‌ها =
|تحصیلات =
|تخصص‌ها =
|شغل = محصل
|خانواده = نام پدر:هاشم‌
}}

کد شهید: 6615547 تاریخ تولد :
نام : سیدمحمد محل تولد : مشهد
نام خانوادگی : کاخکی‌ تاریخ شهادت : 1366/02/01
نام پدر : هاشم‌ مکان شهادت : سردشت

تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت :
شغل : محصل یگان خدمتی :
گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است.
نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : رزمنده‌
گلزار : حرم‌ مطهر امام ‌رضا
==خاطرات==

* موضوع بدون موضوع

محمد کاخکی قبلاً از نیروهای تخریب بود. از آن تخریب چیهای مخلص. بعدها بر حسب ضرورت دارد تیپ الحدید و ادوات شده بود، با هم تازه آشنا شده بودیم و خصوصیات روحی و اخلاقی روحی و اخلاقی بسیار خوبی هم داشت. متانت خاصی در حرکات و سکناتش مشهد بود. با همدیگر انس گرفته و دوست شده بودیم. همان شب اولی که روی ارتفاع در کنار هم دراز کشیده بودیم و برادر خردسالمان و رزمنده عزیزمان رحمان سروی هم در کنار ما بود. ایشان خیلی در فکر فرو رفته بودند. گفتم:‌ محمد چه شده امشب خیلی گرفته هستی؟‌ امشب خیلی ناراحت هستی؟ گفت که: نه فروتن من ناراحت نیستم. خیلی هم خوشحالم از این که خداوند این توفیق را به من داده که امشب در این هوای سرد روی این ارتفاع گلان برای اسلام بیدار باشم و نگهبانی بدهم و برای [[سپاه]] اسلام دیده بانی کنم و در مقابل دشمن بایستم و مقاومت کنم. با این که هوا بسیار تاریک بود امکان این که ما به اصطلاح از روشنایی استفاده کنیم نبود. منتهی ایشان پتویی داشتند، پتوی سیاهی بود که همان اطراف افتاده بود ظاهراً مال خود عراقی ها هم بود. این را روی سرش انداخت و قرآن جیبی خود را باز می کرد و سورة صف را قرائت می کرد. آیات قرآنی را قرائت می کرد و با همان وضعیتی که زیر آتش شدید دشمن بودیم. نماز خودش را و واجبات خودش را به جا می آورد که هیچ، به انجام مستحبات هم بسیار مقید بود و عمل می کرد. مثل [[شهدا]]یی که قبلاً پایبند به این مسائل بودند و خیلی اهل دعا و اهل نماز و معنویت بود و این که ارتباط برقرار کند با خدای خودش روحیه عجیبی داشت. تنها شبی که من ندیدم ایشان شوخی کند و بچه ها را بخنداند همان شب بود. بعد به او گفتم: محمد نکند خبرهایی است. نکند بناست فردا [[شهید]] بشوی. گفت: نه، ما لایق این که شهید بشویم، نیستیم و این را در خودمان نمی بینیم. هنوز به این مرحله نرسیدیم. در صورتیکه واقعاً رسیده بود آن اخلاقش و آن روحیه اش که در او ایجاد شده بود، به بچه ها و مخصوصاً به بنده حقیر فهمانده بود که به هر حال روزهای آخر است که روی این کرة خاکی می خواهد زندگی کند. چشمهای محمد نشان می داد که در این چشمها بهشت را می بیند. این چشمها آن طرف این دنیای خاکی را می بیند و آمادگی کامل برای شهادت پیدا کرده بود و همان شب خیلی به ایشان علاقمند شدم و همیشه در همان محفلات شب ظلمانی می خواستم که بیشتر با ایشان صحبت کنم. بیشتر از او درس ایثار و معنویت و اخلاق را یاد بگیرم. ولی خیلی کم حرف شده بود. خیلی کم صحبت شده بود. حتی با اینکه بسیار روزش را برای دفع پاتکهای دشمن برای جابجایی نیروهای خودمان برای انتقال اسراء و این که مهماتها را روی ارتفاع برای مقابله با دشمن برسانند. در تلاش بود. با این وضعیت هنوز به خواب نرفته بود و اصلاً نمی خواست استراحت کند. با این که فشار دیگر کم کم داشت ما را از پا در می آورد و چشمان ما روی هم گذاشته می شد.راوی عزت الله خاکشور فروتن
<ref>[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=17055 سایت یاران رضا]</ref>

==نگارخانه تصاویر==
[[File:17055.jpg]]

==پانویس==
<references />

==رده==
{{ترتیب‌پیش‌فرض: سید محمد کاخکی‌}}
[[رده: شهدا]]
[[رده: شهدای دفاع مقدس]]
[[رده: شهدای ایران]]
[[رده: شهدای استان خراسان رضوی]]
[[رده: شهدای شهرستان مشهد]]

شهید غلام رضا کارگری‌ آریان‌

2020-12-02T22:00:49Z

Arameshi9706:

{{جعبه اطلاعات افراد نظامی
|نام فرد = شهید غلام رضا کارگری‌ آریان‌
|تصویر =17091.jpg
|توضیح تصویر =
|ملیت = [[پرونده:پرچم ایران.png|22px]] ایرانی
|شهرت =
|دین و مذهب = [[مسلمان]]، [[شیعه]]
|تولد =[[سبزوار]]
|شهادت = [[1367/05/05]]
|وفات =
|مرگ =
|محل دفن =[[بهشت‌شهدا]]
|مفقود =
|جانباز =
|اسارت =
|نیرو =
|یگانهای خدمت = [[]]
|طول خدمت =
|درجه =
|سمت‌ها =[[رزمنده‌]]
|جنگ‌‌ها = [[جنگ ایران و عراق]]
|نشان‌های لیاقت =
|عملیات‌ =
|فعالیت‌ها =
|تحصیلات =
|تخصص‌ها =
|شغل = دانش آموز
|خانواده = نام پدر:حسین‌
}}

کد شهید: 6715816 تاریخ تولد :
نام : غلامرضا محل تولد : سبزوار
نام خانوادگی : کارگری‌اریان‌ تاریخ شهادت : 1367/05/05
نام پدر : حسین‌ مکان شهادت :

تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت :
شغل : دانش آموز یگان خدمتی :
گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است.
نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : رزمنده‌
گلزار : بهشت‌شهدا
==خاطرات==

* موضوع عشق به جهاد

هنگامی که ما دوره آموزشی را در پادگان نخریسی مشهد بودیم خبر دادند پدر غلامرضا عمل کلیه دارد. مادر ایشان آمد جلوی پادگان و غلامرضا را صدا زد. وقتی که او فهمید می خواهند او را برگردانند آمد پیش من وگفت: من علاقه خاصی برای رفتن به جبهه دارم .شما بروید وبه مادرم بگوئید که مرا بر نگرداند وبگذارد به جبهه بروم. راوی سید هاشم بیدی

* موضوع خواب و روياي ديگران درمورد شهيد

مدتی مریض و در بیمارستان بستری بودم بعد از بهبودی کامل ومرخص شدن از بیمارستان به سر مزار غلامرضا رفته وبا ایشان درد دل کردم به ایشان گفتم: من در بیمارستان که بستری بودم کسی را نداشتم بیاید و از من عیادت کند یکی ازهمسایه ها که پسرش با پسرم رفت و آمد داشت بود به خانه ی ما آمد و به من گفت: شبی فرزند پسر شما را خواب می بیند که به ایشان می گوید: مادرم مریض است از او خبر بگیرید پسرم در جواب [[شهید]] می گوید: نه مادرت را من دیده ام حالش خوب است می گوید: نه مادرم مریض است دو عدد سیب می دهد ومی گوید: اینها را به مارم بده و به ایشان بگو من تا درحیاط آمده ام. راوی سید هاشم بیدی
<ref>[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=17091 سایت یاران رضا]</ref>

==نگارخانه تصاویر==
[[File:17091.jpg]]

==پانویس==
<references />

==رده==
{{ترتیب‌پیش‌فرض: غلام رضا کارگری‌ آریان‌}}
[[رده: شهدا]]
[[رده: شهدای دفاع مقدس]]
[[رده: شهدای ایران]]
[[رده: شهدای استان خراسان رضوی]]
[[رده: شهدای شهرستان سبزوار]]

شهید خلیل قرائی‌

2020-12-02T21:59:56Z

Arameshi9706:

{{جعبه اطلاعات افراد نظامی
|نام فرد = شهید خلیل قرائی‌
|تصویر =16632.jpg
|توضیح تصویر =
|ملیت = [[پرونده:پرچم ایران.png|22px]] ایرانی
|شهرت =
|دین و مذهب = [[مسلمان]]، [[شیعه]]
|تولد =[[تربت جام]]
|شهادت = [[1363/11/30]]
|وفات =
|مرگ =
|محل دفن =[[شهدا]]
|مفقود =
|جانباز =
|اسارت =
|نیرو =
|یگانهای خدمت =
|طول خدمت =
|درجه =
|سمت‌ها =[[رزمنده‌]]
|جنگ‌‌ها = [[جنگ ایران و عراق]]
|نشان‌های لیاقت =
|عملیات‌ =
|فعالیت‌ها =
|تحصیلات =
|تخصص‌ها =
|شغل =
|خانواده = نام پدر:نورمحمد
}}

کد شهید: 6310818 تاریخ تولد :
نام : خلیل‌ محل تولد : تربت جام
نام خانوادگی : قرائی‌ تاریخ شهادت : 1363/11/30
نام پدر : نورمحمد مکان شهادت :

تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت :
شغل : یگان خدمتی :
گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است.
نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : رزمنده‌
گلزار : شهدا
==خاطرات==

* موضوع ايثار و فداکاري

در عملیات پیروزی آفرین بدر در روز اول عملیات مورخه 21/ 12/ 63 بود که تعدادی حدود 50 نفر با عشق به خدا تحت عنوان [[گردان ثارالله]] سوار بر قایق های تندرو شده و از آبراهها گذشتیم در خط مقدم در داخل نیزارها در فاصله ای نه چندان دور از دشمن در داخل خشکی مشغول نبرد بودیم. دشمن از آنجایی که در شب گذشته متحمل خسارت زیادی شده بود، اقدام به آتش پرحجم به سوی رزمندگان اسلام والخصوص راهیان حرم رضوی نمود. پس از استقرار در خط مقدم با فاصله حدود 400 تا 500 متری با دشمن درگیر بودیم، آنچنان آتشی به سوی نیروهای اسلام می ریخت که بیرون رفتن از سنگر مساوی بود با خال هندی و [[گلوله]] ای که بر پیشانی می نشست. در سنگر من به همراه [[شهید خلیل قرائی]] و یکی از [[بسیجی]]ان دلاور مشغول تیراندازی و درگیری با دشمن بودیم هر چند گاهی با دیدن نفرات دشمن اقدام به تیراندازی می نمودیم. در همین حین یکی از [[بسیجی]] ها جهت انجام کاری از سنگر بیرون آمده، با انفجار [[خمپاره][ از ناحیه گردن مجروح می گردد. [[شهید خلیل قرائی]] با شجاعت و ایثار از سنگر خارج می شود و اقدام به جلوگیری از خونریزی [[بسیجی]] می نماید که با آتش شدید دشمن که به صورت رگباری از [[گلوله]] توپ بوده، مواجه می شود. این [[شهید]] با ایمانی استوار و روحی ستودنی خود را در معرض [[گلوله]] قرار داده، باعث نجات جان عزیزی می گردد که الحمد الله در آن صحنه هیچ آسیبی ندید. راوی مجتبی گل محمدی
<ref>[http://www.yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=16632 سایت یاران رضا]</ref>

==نگارخانه تصاویر==
[[File:16632.jpg]]

==پانویس==
<references />

==رده==
{{ترتیب‌پیش‌فرض: خلیل قرائی‌}}
[[رده: شهدا]]
[[رده: شهدای دفاع مقدس]]
[[رده: شهدای ایران]]
[[رده: شهدای استان خراسان رضوی]]
[[رده: شهدای شهرستان تربت جام]]

شهید علیرضا مرادیان نقابی

2020-11-29T21:48:40Z

Arameshi9706:

{{جعبه اطلاعات افراد نظامی
|نام فرد = علیرضا مرادیان نقابی
|تصویر =19067.jpg
|توضیح تصویر =
|ملیت = [[پرونده:پرچم ایران.png|22px]] ایرانی
|شهرت =
|دین و مذهب = [[مسلمان]]، [[شیعه]]
|تولد =[[کاشمر]]
|شهادت = [[1365/01/26]]
|وفات =
|مرگ =
|محل دفن =
|مفقود =
|جانباز =
|اسارت =
|نیرو =
|یگانهای خدمت =
|طول خدمت =
|درجه =
|سمت‌ها =[[رزمنده‌]]
|جنگ‌‌ها = [[جنگ ایران و عراق]]
|نشان‌های لیاقت =
|عملیات‌ =
|فعالیت‌ها =
|تحصیلات =
|تخصص‌ها =
|شغل =
|خانواده = نام پدر:حبیب‌اله‌
}}

کد شهید: 6510421 تاریخ تولد :
نام : علیرضا محل تولد : کاشمر
نام خانوادگی : مرادیان‌نقابی‌ تاریخ شهادت : 1365/01/26
نام پدر : حبیب‌اله‌ مکان شهادت :

تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت :
شغل : یگان خدمتی :
گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است.
نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : رزمنده‌
گلزار :
==خاطرات==

* موضوع خواب و روياي ديگران در مورد شهادت شهيد

فرزند عزیز [[شهید]]م علیرضا فرزند دوم ما بود فرزند اول ما که پسر هم بود فوت کرد در سن سه سالگی وقتی علی رضا به سن سه سالگی نزدیک می شد خیلی نگران بودیم با خود می گفتیم نکند علیرضا هم بمیرد خواب نداشتم و خیلی ناراحت بودم یک شب خواب دیدم هواپیمایی در روستایمان فرود آمد آن زمان مردم هواپیما ندیده بودند و نمی شناختند بعد علیرضا از دستم فرار کرد و به هواپیما چسبید تا خودم را به او رساندم هواپیما حرکت کرد از خواب بیدار شدم و خیلی مواظبش بودم هر کجا که می رفت به دنبالش می رفتم تا این که بالاخره انقلاب شد و به تظاهرات می رفتیم و او را هم می بردیم. به سن شانزده سالگی که رسید جنگ شروع شد بعد از دو سال آمد و گفت مادر می خواهم بروم جبهه با گریه از رفتنش برای اولین و دومین مرتبه ممانعت کردم بالاخره ما را قانع کرد و رفت جبهه وقتی جنازه اش را آوردند دیدم که به وسیله ی هواپیما به [[شهادت]] رسیده است. راوی صغری مرادیان

* موضوع لحظه و نحوه شهادت

فرزند عزیز [[شهید]]م علی رضا موقع [[شهادت]] اول هر دو دستش قطع می شود بعد به [[شهادت]] می رسد قبل از [[شهادت]]ش دختر خواهرم می گوید: یکی از همسایگانمان که اصلا علیرضا را ندیده بود خواب می بیند حضرت اباالفضل علیه السلام دو زانو نشته اند و سر یک [[شهید]] را بر روی زانوهای مبارکشان گذاشته اند بعد جلو می رود می پرسد آقا جان این جوان کیست؟ حضرت می فرمایند: علیرضا مرادیان از میر آباد است و مثل من دست ندارد دست هایش را در راه خداوند تبارک و تعالی داده که یک دفعه از خواب بیدار می شود و صبح همان روز خوابش را برایم تعریف کرد. چند روز بعد که جنازه ی فرزندم علیرضا را آوردند آن زن هم آمده بود و بعد از این که جنازه ی فرزندم را دید فریادی کشید و گفت: این [[شهید]] خودش است. این [[شهید]] از مقربان درگاه الهی است او در زمان [[شهادت]]ش سرش بر روی زانوهای مبارک حضرت اباالفضل علیه السلام بود. راوی صغری مرادیان

* موضوع خبر شهادت

یک روز چند نفر پاسدار خانه مان آمدند و چون ایام عید بود برایشان شیرینی آوردم یک نفر از آنها را می شناختم سئوال کردم آقای عاقبتی دوازه روز است که از فرزندم نامه ای نیامده او خیلی مقید بود و تقریبا هفته ای یکی دو نامه می نوشت و می فرستاد شما از او خبری ندارید پرسید اسم فرزندتان چه بود گفتم او به نام شناسنامه ی خودم است علی رضا مرادیان گفت: حاج خانم او معلول شده و در بیمارستانی در مشهد است فردا شما را می بریم آن جا. ناگهان همسرم گفت نه آقای عاقبتی فرزندم [[شهید]] شده خودم خواب دیدم که علیرضا از جبهه به خانه آمد و من موتوری نو برایش خریده بودم و گذاشته بودم خانه که علی رضا آمد و یک راست رفت به سراغ موتور و بعد هراسان از خانه بیرون رفت جیغ زدم و گفتم علیرضا کجا می روی بیا خانه بیا خانه مادرت نگران است اما او رفت و من از خواب پریدم. او به یقین به [[شهادت]] رسیده ما طاقت شنیدن این خبر را داریم راستش را بگوئید بعد گفتند: بله. علیرضا مرادیان فرزند عزیزتان مورد قبول درگاه خداوند تبارک و تعالی قرار گرفته و به درجه ی رفیع و پرفیض [[شهادت]] نائل گردیده است. راوی صغری مرادیان
<ref>[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=19067 سایت یاران رضا]</ref>

==نگارخانه تصاویر==
[[File:علیرضا مرادیان نقابی.jpg]]

==پانویس==
<references />

==رده==
{{ترتیب‌پیش‌فرض: علیرضا مرادیان نقابی}}
[[رده: شهدا]]
[[رده: شهدای دفاع مقدس]]
[[رده: شهدای ایران]]
[[رده: شهدای استان خراسان رضوی]]
[[رده: شهدای شهرستان کاشمر]]

شهید حسن رهنما

2020-10-21T11:49:12Z

Arameshi9706:

تاریخ تولد :
نام : حسن‌ محل تولد : شیروان
نام خانوادگی : رهنما تاریخ شهادت : 1367/03/05
نام پدر : خدانظ‌ر مکان شهادت :
تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت :
شغل : یگان خدمتی :
گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است.
نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : رزمنده‌
گلزار : بهشت‌حمزه‌

خاطرات
قبل از اینکه حسن به سربازی می رود تعدادی از دوستان او بخاطر موقیعت جنگی حاکم در کشور علاوه بر اینکه خودشان به سربازی نمی رفتند به حسن می گفتند: بیا در این موقعیت به خدمت نرو خطر ناک است و بلایی سرت می آید ولی حسن در جواب دوستانش گفت: ما در این موقعیت که کشور و ناموسمان نیاز به حمایت و دفاع دارد دست روی دست بگذاریم و به وظیفه یمان عمل نکیم مگر ما از آن رزمنده ای که زن و بچه اش را تنها گذاشته و به میدان جنگ رفته است خونمان رنگین تر است به همین دلیل بلافاصله حسن ثبت نام کرد و از طریق سربازی به جبهه اعزام شد.<ref>[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=10517 سایت یاران رضا]</ref>

==پانویس==
<references/>

شهید حسن روئین تن

2020-10-21T11:48:08Z

Arameshi9706:

تاریخ تولد :
نام : حسن‌ محل تولد : اسفراین
نام خانوادگی : روئین‌تن‌ تاریخ شهادت : 1360/07/07
نام پدر : براتعلی‌ مکان شهادت :
تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت :
شغل : یگان خدمتی :
گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است.
نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : سایر
گلزار : شهداءاسفراین‌

خاطرات
من در راه آهن اهواز بودم اول صبح موقع شروع کار اداری ناگهان حسن آمد سوال کردم اینجا چه کار می کنی ؟ به من گفت : برادرم رضا مجروح شده است تمامی منطقه را زیرو رو کردم او را پیدا نکردم ولی حالا باید به خراسان برگردم . در همان روز هواپیمای 330 با تاخیر وارد فرودگاه هواز شد هنگام سوار شدن به هواپیما مشاهده کردم که سران ارتش از جبهه وارد فرودگاه شدند و با این هواپیما به سمت تهران حرکت کردند . بعد از نیمه شب بودکه از طریق رادیو اعلام کردند که هواپیمای 330 سقوط کرده است و 130 نفر تا جایی که من خبرداشتم شهید شدند که حسن روئین تن هم یکی از آن شهدا بود<ref>[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=10522 سایت یاران رضا]</ref>

==پانویس==
<references/>

شهید مهدی روایتی

2020-10-21T11:46:30Z

Arameshi9706:

تاریخ تولد :
نام : مهدی‌ محل تولد : فردوس
نام خانوادگی : روایتی‌ تاریخ شهادت : 1365/10/04
نام پدر : محمدعلی‌ مکان شهادت :
تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت :
شغل : یگان خدمتی :
گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است.
نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : رزمنده‌
گلزار : گلستان‌شهدا

خاطرات
قبل از اعزام به جبهه یادم هست شهید روایتی خیلی با بچه ها صحبت می کرد برای این که آنها هم به جبهه اعزام شوند این کار ایشان تاثیر مثبتی داشت و عده ای از بچه های کلاس برای اعزام به جبهه ثبت نام کردند تا این که روز قبل از اعزام ایشان آمدند و بالای تخته سیاه نوشتند که سپاه صدنفری محمد رسول الله(ص) به جبهه ها می روند، این جمله ی ایشان در روی تخته سیاه ماند و پاک نشد تا روزی که خبر شهادت ایشان را آوردند و زمانی که بچه ها با خبر شدند با نگاه به جمله ی ایشان که روی تخته سیاه بود همه شروع به گریه نمودند .
زمانی که از شهرستان فردوس با رزمندگان اسلام به سمت جبهه ها اعزام می شدیم در وسط راه جای گردان های کلات شهید ناصری از شهید مهدی روایتی خواست تا به صندلی او برود او دست خود را محکم دور گردن مهدی روایتی انداخت و در حالی که اشک از چشمانش جاری بود گفت: مهدی جان چه خوب است آخرین سفرمان را با هم باشیم من پرسیدم منظورت چیست؟ ایشان گفتند: این بار من و مهدی با هم فرا خوانده شده ایم زمانی که من اصرار کردم که دلیل این سخن شهید ناصری چیست؟ زیرا ایشان بارها به جبهه ها آمده بودند و هرگز چنین کلامی را به کار نبرده بودند ایشان به من گفتند این حرف را در عالم خواب به من گفته اند که با مهدی به سوی شهادت می رویم و من هم به دعوت لبیک گفتم و این بار هم به جبهه ها آمدم از شهید ناصری در ارتباط با خودم پرسیدم: ایشان در پاسخ گفتند شما باید پیام ما را به دیگران برسانید. یک ماه از اعزام ما گذشته بود در روز جمعه چند روز قبل از عملیات کربلای چهار در حال آموزش غواصی بودیم که شهید ناصری نزدیک من و شهید روایتی آمد و مشغول به صحبت شد در پایان هم به من گفت علی جان یادت باشد مهدی محمدپور هم دیگر به بشرویه بر نمی گردد پرسیدم چطور؟ گفت: ایشان هم شهید می شوند هر چه اصرار کردم خوابش را برای من تعریف کند گویا رازی بود که باید در سینه ی شهید مخفی می ماند ایشان هیچ چیز نگفت تا این که در شب عملیات کربلای چهار شهید ناصری دعوت حق را لبیک گفت و به شهادت رسید. آن شب دیگر به ما اجازه رفتن به آب را ندادند و ما را برگرداندند به خرمشهر از آن روز دیگر شهید روایتی و محمدپور در این عالم انگار زندگی نمی کردند یادم هست شهید روایتی دائما گریه می کرد و آیه ی شریفه یالسابقون السابقون...را می خواند تا این که ایشان و شهید محمدپور هم دعوت حق را لبیک گفتند.<ref>[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=10532 سایت یاران رضا]</ref>

==پانویس==
<references/>

شهید احمد رهدار

2020-10-21T11:44:40Z

Arameshi9706:

تاریخ تولد :
نام : احمد محل تولد : درگز
نام خانوادگی : رهدار تاریخ شهادت : 1365/09/20
نام پدر : ابراهیم‌ مکان شهادت :
تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت :
شغل : یگان خدمتی :
گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است.
نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : رزمنده‌
گلزار :

خاطرات
یک دفعه برادر شهیدم احمد خاطره ای از جبهه نقل کرد که: می گفت: من به همراه سه نفر دیگر از همرزمانم که یکی از آن ها به زبان عربی آشنا بود برای به دست آوردن اطلاعات قبل از انجام عملیات به شمال عراق نفوذ کردیم و وارد مناطق نظامی عراقی ها شدیم و همان نفری که به زبان عربی مسلط بود صحبت های لازم را انجام می داد و حدودا سه روز با عراقی ها نشست و برخواست داشتیم و از آن ها اطلاعات کسب می کردیم و شب که همه خواب بودند ما نقشه های مناطق را مرور می کردیم تا این که در پایان روز چهارم یک نفر فهمید که ما نفوذی هستیم با هزاران زحمت و مکافات و مشکلات او را بی هوش کردیم و از آن جا فرار نمودیم و اطلاعات لازم را به داخل قرارگاه خودمان انتقال دادیم و به مسئولین مربوطه تحویل دادیم.<ref>[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=10513 سایت یاران رضا]</ref>

==پانویس==
<references/>

شهید علی اکبر رنجبر نجف آباد

2020-10-21T11:39:40Z

Arameshi9706:

تاریخ تولد :
نام : علی‌اکبر محل تولد : بجنورد
نام خانوادگی : رنجبرنجف‌اباد تاریخ شهادت : 1365/12/05
نام پدر : محمدرحیم‌ مکان شهادت :
تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت :
شغل : یگان خدمتی :
گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است.
نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : رزمنده‌
گلزار : انصارالحسین‌

خاطرات
در سال 1363 علی اکبر نقل می کرد : در یکی از شبها خواب دیدم که حضرت امام (ره) به روستا آمده و من هم به دیدن ایشان رفتم . وقتی نزد امام رفتم سلام کردم و جلو رفتم تا دستش را ببوسم . امام پس از جواب دادن سلام گفت : پسرم به شما احتیاج است و همین باعث شد که او به جبهه برود.<ref>[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=10488 سایت یاران رضا]</ref>

==پانویس==
<references/>

شهید محمد روح بخش فرجی

2020-10-21T11:38:09Z

Arameshi9706:

تاریخ تولد :
نام : محمد محل تولد : مشهد
نام خانوادگی : روح‌بخش‌فرجی‌ تاریخ شهادت : 1365/07/24
نام پدر : غلامرضا مکان شهادت :
تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت :
شغل : یگان خدمتی :
گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است.
نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : رزمنده‌
گلزار : بهشت‌رضا

خاطرات
قبل از عملیات کربلای 1، عراقی ها پاتکی را در منطقه مهران به اجرا درآوردند. ایشان همسنگر ما بودند. یعنی آنها جزء دسته ما بودند و ما به گردانی رفته بودیم تا از آنجا با اینها به خط بزنیم. وقتی آن سه قلّه را گرفتیم، تیر به پشتش خورد و مجروح شد. در آن لحظه کار ما تمام شد و می خواستیم به عقب بیاییم. ولی یکدفعه دیدم که او مجروح است. او را می خواستیم به عقب بکشیم ولی او نمی گذاشت و می گفت: من رفتنی هستم. من به او گفتم: نه محمّد جان من تو را به عقب می برم. خلاصه هر طوری بود او را به عقب کشیدم و به پشت خط بردم.
به خاطر دارم زمانیکه که من تصمیم گرفتم به جبهه بروم، محمد اصرار کرد که با من به جبهه بیاید. از او خواستم که رضایت مادرش را جلب کند و سپس همراه من عازم شود. او هم نزد مادرش رفت و گفت: مادر جان، اگر رضایت ندهید، روز قیامت جلوی شما را خواهم گرفت و با شنیدن این حرف مادرش رضایت داد و محمد هم با خوشحالی به من گفت: پدر جان تو مرا از قید دنیا رها کردی.
هنگامی که محمد برای آخرین بار عازم جبهه شد، یکی از بستگان در خواب می‌بیند که محمد با دو نفر آقای نورانی سیاحت می‌کند. ایشان از محمد می‌پرسد این دو آقا کیستند؟ او می‌گوید: این دو برادر بزرگوار امام حسین و امام حسن (ع) می‌باشند که من افتخار سیاحت با ایشان را داشته‌ام و بعد از چند روز که از رفتنش گذشت خبر آوردند که به درجه رفیع شهادت نائل گشته است.
به یاد دارم محمد در آخرین مرخصی و در حین بازگشت به جبهه به یکی از دوستان گفته بود، دیشب من در خواب حضرت فاطمه (س) را دیدم که سر مرا به زانو گرفته و دعایی را زیر لب ذکر می‌کنند. محمد از حضرت سؤال می‌کند، زیر لب چه می‌خوانید ایشان می‌فرمایند به همین زودی نزد حسینم خواهی آمد. محمد تا سر بلند می‌کند از بینیش خون می‌آید و از خواب بیدار می‌شود.
به خاطر دارم هنگامی که محمد تصمیم گرفت به جبهه برود شانزده ساله بود و موقعی که به بسیج محل رفت تا برای اعزام به جبهه ثبت‌نام کند برادران بسیجی مانع ثبت‌نام ایشان شده بودند و به او گفتند شما در سن نیستید که به جبهه بروید باید از پدر و مادرت رضایت‌نامه بیاوری محمد با چشم گریان به خانه آمد و به مادرم گفت آیا شما اجازه می‌دهید که من به جبهه بروم. و در همان لحظه گفت مادر اگر اجازه ندهید من در روز قیامت دامن شما را خواهم گرفت و به خدا عرض می‌کنم مادرم به من اجازه رفتن به جبهه را نداد. مادرم هم با شنیدن این جمله صورت محمد را بوسید و به او اجازه رفتن داد.
به خاطر دارم یکی از همرزمان فرزندم محمد نقل کرد: شب 65/7/21 جهت مأموریت انهدام یکی از جاده‌ها به طرف خط حرکت کردیم و نزدیک ظهر سه‌شنبه محل رسیدیم و پس از شناساندن منطقه قرار شد شب پنج‌شنبه 65/7/23 جاده‌ای را که در صدمتری مزدوران عراق بود منهدم کنم. عصر چهارشنبه من بالای سنگر نشسته بودم و غروب خورشید را نگاه می‌کردم که محمد آمد و پس از چند لحظه گفت: چقدر خورشید قشنگ است. دوست دارم امروز شب نشود، با شوخی گفتم: نکند امشب که قرار است به خط برویم، تو می‌ترسی؟ خندید و گفت: نه من خیلی وقت است که آرزوی چنین شبی را می‌کردم. نماز مغرب و عشا را به جماعت خواندیم و بعد از نماز محمد حدود یک ساعت به سجده رفت و گریه کرد. وقت خوردن شام یا اینکه شام خوبی بود ولی او جلوی درب ورودی سنگر نشست. هر چه اصرار کردیم که بیا شام بخور نیامد و گفت: دوست دارم امشب شکمم خالی باشد. خلاصه شب حرکت کردیم و پس از رسیدن به محل انفجار کارمان را آغاز کردیم. نزدیک صبح بود که کارمان تمام شد و جاده را منفجر کردیم. کار به نحو احسن انجام شد و ما بایستی به عقب بر می‌گشتیم. موقع برگشت خمپاره‌ای جلوی محمد و دو تن دیگر از برادران تخریب به زمین خورد و منفجر شد که ایشان و یک نفر دیگر شهید و دیگری هم مجروح شد. شهادت ایشان در صبح 5 شنبه، 65/7/24 ساعت 30: 5 در بهترین لحظات بین طلوعین صبح به وقوع پیوست که به نظر من که از همسنگران ایشان هستم هر کس لیاقت شهادت در چنین ساعت و لحظه‌ای را ندارند. وقتی به محل شهادت رسیدیم او را در حالی که سر به سجده گذاشته بود دیدیم. یکی از برادران که فکر می‌کرد او در سجده است سرش را که بلند کرد متوجه شدیم که به شهادت رسیده است.<ref>[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=10541 سایت یاران رضا]</ref>

==پانویس==
<references/>

شهید علی روئین فرد

2020-10-21T11:36:55Z

Arameshi9706:

تاریخ تولد :
نام : علی‌ محل تولد : اسفراین
نام خانوادگی : روئین‌فرد تاریخ شهادت : 1361/02/10
نام پدر : ابوالحسن‌ مکان شهادت :
تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت :
شغل : یگان خدمتی :
گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است.
نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : رزمنده‌
گلزار : شهداء

خاطرات
یادم می آید در دوران انقلاب ایشان به همراه سه نفر دیگر از اهالی روستا فعالیت سیاسی داشتند یک روز از مدرسه برایمان نامه آمد که فرزند شما در زمینه انقلاب فعالیت می کند و امروز و فرداست که گیر بیفتد وشما از فعالیتهایی که در زمینه انقلاب دارد جلوگیری نمائید و زمانی که موضوع را به علی گفتم: ایشان گفت:" مادر جان تا جان دارم در راه انقلاب قدم بر می دارم یا در این راه کشته می شوم و یا این انقلاب را به پیروزی می رسانم" و در دوران انقلاب چندین مرتبه قصد داشتند ایشان را ترور کنند که خوشبختانه نجات یافت.
یادم می آید وقتی که پیکر مطهر شهیدم را داخل معصوم زاده دفن کردیم خواب دیدم که خورشیدی تابان از کناز مزار علی بلند شد. این خورشید از طرف قبله به کنار مزار علی آمد و بعد رفت بطرف آسمان بعد که از خواب بلند شدم خیلی تعجب کردم بعد از سه روز پیکر مطهر پسر عمویش را آوردند و ایشان را کنار مزار علی دفن کردیم.
یک شب ایشان را خواب دیدم که در یک خانه خرابه که آهنهای آن افتاده بود علی آنجاست گفتم: علی اینجا چه می کنی؟ ایشان گفت:" از خانه خرابهای دنیا راحت شدم و دیگر به آن احتیاج ندارم رفتم به مکان دیگر. من آنجا را لازم ندارم."<ref>[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=10524 سایت یاران رضا]</ref>
==پانویس==
<references/>

شهید حسن روان به

2020-10-21T11:35:00Z

Arameshi9706:

تاریخ تولد :
نام : حسن‌ محل تولد : بجنورد
نام خانوادگی : روان‌به تاریخ شهادت : 1366/05/11
نام پدر : قربانعلی‌ مکان شهادت :
تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت :
شغل : یگان خدمتی :
گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است.
نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : رزمنده‌
گلزار :

خاطرات
آخرین سری که می خواستیم با حسن روان به ، به جبهه برویم به بجنورد رفتیم و ثبت نام کردیم و قرار شد فردای آنروز اعزام شویم . من به روستا برگشتم تا آخرین شب را در منزل به سر ببرم ولی این شهید از بجنورد برنگشت و بعد از اعزام در منظقه به من گفت که : من در همان روز عکسم را بزرگ کردم و به سپاه دادم تا موقع شهادتم عکس را همراه با جنازه به خانواده ام تحویل دهند.
در جزیره مجنون در محلی به نام کاسه در پیچ میلر به علت اینکه هم سمت راست وهم سمت چپ آب بود ودشمن هم در روبرو ودریک خاکریز قرار داشت یکی از دشوارترین مناطق جنگی به حساب می آمد من آنجا معاون دوم فرمانده گروهان وآرپی جی زن بودم وحسن روان به کمک من ونیروهای من بود ما بعد از عملیات در کمین 3 مستقر شدیم ونیروهای عراقی با پاتک هایشان می خواستند منطقه را پس بگیرند وما ونیروهای خودی مشغول دفع آنها بودیم واین شهید در سنگر کمین بودند در همین هنگام یک خمپاره 120 به سنگر اصابت کرد وسنگر فرو ریخت وایشان مجروح شدند ومن ایشان را به پشت خط منتقل ودر حین انتقال دست ها وپا هایش کم کم از حرکت می افتاد وبی حس می شد تا اینکه به بیمارستان شماره 1 اهواز (بیمارستان امام خمینی ) رسیدیم وایشان را بستری کردند وچند ساعت مداوای پزشکان به نتیجه نرسید وسپس او را از آنجا به بیمارستان حسینی (سه راه خرمشهر ) منتقل کردیم وبعد از 24 ساعت تنفس مصنوعی به شهادت رسید .
حسن روان به خواب دیده بود که به شهادت می رسد و من هم به سختی مجروح می شوم که همین طور شد و او به شهادت رسید و من هم از ناحیه شانه و پا مجروح شدم . خوابش به این صورت بود که می گفت به شهادت می رسم ، مرا در جعبه ای می گذارند و با هلی کوپتر در داخل حیاط فرود می آیم و هرچه تلاش می کنم که از داخل این قفس (جعبه) آزاد شوم ، نمی توانم و من در جوابش گفتم : که تو حتما شهید خواهی شد.
یک دفعه ما می خواستیم حسن را برای نگهبانی چادرها انتخاب کنیم و وقتی فرمانده این مطلب را به او گفت او اصلا قبول نکرد و گفت : محال است، من حتما این دفعه به خط می آیم و بالاخره آمد و به آرزویش که شهادت بود هم رسید.
حسن قبل از شهادت به من سفارش کرد : جنازه ام را در کنار خواهرزاده ام قربانعلی براتی دفن کنید ، اما بالاتر از او دفن نکنید . من سؤال کردم چرا؟ گفت : نمی خواهم به او بی احترامی شود. گفتم : اگر در کنار او جا نبود چه کار کنیم ؟ گفت : در ردیف دیگر شهدا ولی همانطور که گفتم نه بالاتر از او.<ref>[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=10528 سایت یاران رضا]</ref>

==پانویس==
<references/>

شهید کوچکعلی روحانی

2020-10-21T11:33:14Z

Arameshi9706:

تاریخ تولد :
نام : کوچکعلی‌ محل تولد : بجنورد
نام خانوادگی : روحانی‌ تاریخ شهادت : 1361/07/22
نام پدر : علی‌محمد مکان شهادت :
تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت :
شغل : یگان خدمتی :
گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است.
نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : رزمنده‌
گلزار :

خاطرات
یادم می آید آخرین دفعه ای که می خواست به جبهه برود گفت : شاید در این عملیات من دیگر برنگردم وایشان به جبهه رفت ویک روز که من مشغول کار کردن بودم یک نفر آمد وگفت از سپاه دنبالت آمده اند من رفتم، آقای امیری بود گفت: برادرت کوچک علی زخمی شده است به بیمارستای بیائید من گفتم: برادرم مجروح نشده اگر شهید شده است بگوئید وایشان گفت : بله برادرت شهید شده است بعد من به همراه پدر ومادرم به بجنورد رفتیم ودر آنجا پیکر ومطهرش را تشییع کردیم .
ایشان همیشه برای نماز به مسجد می رفت .یادم می آید یک روز که برای نماز به جبهه رفته بود روحانی مسجد درباره ی جبهه سخنرانی کرده یود وایشان حالش دگرگون شده وخودش را برای رفتن به جبهه آماده کرد وبه جبهه اعزام شد.
یادم می آید یک روز از بجنورد برادران برای تبلیغات به روستا آمده بودد و اعلام کردند که الان جبهه نیاز شدید به نیرو دارد و برادرانی که واقعاً توانایی دارند که به جبهه بروند بیایند ثبت نام نمایند ایشان با توجه به اینکه متاهل بود از همه چیز همسر وفرزندانش دل کند وعازم جبهه شد .
شب آخری که با ایشان و شهید قائمی درآسایشگاه بودیم اصلاً یک حالت دیگری داشت و می گفت : اگر چنانچه از ماموریت سالم برنگشتم سلام مرا به فرزندانم برسانید ایشان یک پسرکوچکی داشت گفت : به پسرم بگویید که هیچ وقت ناراحت نشود همیشه پدرت با شماست گفتیم این حرفها چیست که شما می زنید ؟انشاءا… شما به سلامتی برمی گردی گفت : انشاءا… برمی گردیم اگر هم برنگشتیم به ایشان بگویید که مرا ببخشد .<ref>[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=10545 سایت یاران رضا]</ref>

==پانویس==
<references/>

شهید رضا روئینی

2020-10-21T11:31:36Z

Arameshi9706:

تاریخ تولد :
نام : رضا محل تولد : اسفراین
نام خانوادگی : روئینی‌ تاریخ شهادت : 1366/04/24
نام پدر : علی‌ مکان شهادت :
تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت :
شغل : یگان خدمتی :
گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است.
نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : رزمنده‌
گلزار : شهدا

خاطرات
به یاد دارم آخرین دفعه که به مرخصی آمدند بعد از اتمام مرخصی که می خواستند عازم جبهه شوند آخرین شب پیش من آمدند و گفتند :دایی به من الهام شده است که شهید می شوم اگر امکان دارد یک دفعه دیگر به روستا برویم تا دوباره پدر و مادرم را زیارت کنم بلافاصله همراه ایشان با موتور به روستا رفتیم و برای آخرین بار از خانواده خداحافظی نمود و به منطقه عملیاتی سومار برگشت .<ref>[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=10526 سایت یاران رضا]</ref>

==پانویس==
<references/>

شهید جواد روئین فرد

2020-10-19T16:26:50Z

Arameshi9706:

تاریخ تولد :
نام : جواد محل تولد : اسفراین
نام خانوادگی : روئین‌فرد تاریخ شهادت : 1365/01/18
نام پدر : علی‌اکبر مکان شهادت :
تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت :
شغل : یگان خدمتی :
گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است.
نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : رزمنده‌
گلزار : شهداء

خاطرات
جواد خیلی علاقه برای رفتن به جبهه داشت و برای همین موضوع در منزل بحث و گفتگو می کرد . من هم به خاطر اینکه دو فرزند دیگرم در جبهه بودند نمی خواستم او هم به جبهه برود فرزندم یک شب به من گفت : پدرجان اگر برادران به جبهه رفته اند به وظیفه ی خودشان عمل کرده اند ومن هم باید به وظیفه ی خود عمل کنم امروز من به سن تکلیف رسیده ام و بر من واجب است که به جبهه بروم .
شبی که جواد به درجه ی رفیع شهادت رسیده بود خواب دیدم که یک ماهی از دریا گرفتم واز دستم پرید. بعد از بیداربر من یقین شد که جواد شهید شده است .
ایشان نزد پدر می رود و می گوید: " پدرجان به من اجازه رفتن به جبهه را بدهید که من هم در این ثواب شرکت کرده باشم. " پدرم در جواب او گفت: " شما که این همه عاشق جبهه هستید، من در جواب شما چه بگویم، اگر بگویم نرو می ترسم که گناه کنم و اگر هم بگویم برو برایم سخت است، با توجه به اینکه دو برادر دیگرت هم در جبهه هستند. " به هر شکلی رضایت گرفته بود و اعزام شده بود. شهید بعد از 8 روز که در مریوان اعزام شده بود از فرمانده خود ده روز مرخصی در خواست می کند و می گوید: " من باید بروم و دوباره از پدرم رضایت بگیرم، فکر می کنم آن رضایتی که قبلاً از پدرم گرفته ام از ته دل نبوده است. " جواد بر می گردد و پدرم می گوید: " بعد از گذشت ده روز به خانه برگشت." بعد از احوال پرسی گفت: " پدرجان من این همه راه را فقط برای رضایت گرفتن از شما آمده ام. " پدرم چشمانش پر از اشک می شود و در جواب می گوید: " مگر من به شما رضایت ندادم؟ " گفت: " فکر می کنم از ته دل نبود. " پدرم در جواب می گوید: " کاملاً رضایت دارم، برو و در جبهه های حق علیه باطل شرکت کن. "
در ایام انقلاب روزی، سروان نوری با چند نفر سرباز به روستای روئین آمد. تا چند نفر از مردم حزب الله را از روستا ببرند. مردم بر سر او شورش کردند. همین جواد با سن کم یک چوب به دست گرفته بود که از خودش بزرگتر بود و می گفت:" من با همین چوب از خودم دفاع می کنم و با آنها مبارزه می کنم. "
بار دومی که به جبهه رفت مدت آن چهل و پنج روز بود. اما بعد از مدتی که به جبهه رفته بود برگشت. بسیار خوشحال بود و روحیه بسیار خوبی داشت. او به من گفت: " پدرجان بیشتر به خاطر این آمده ام که از شما رضایت بگیرم، با خود فکر کردم، روزی که اعزام شدم شاید رضایت کامل نداشته اید و حال که آمده ام می خواهم مرا حلال کنی و رضایت کامل بدهید، که دوباره به جبهه حق علیه باطل برگردم. " و من هم اجازه دادم، و بعد از مدتی در جبهه به فیض عظیم شهادت نائل شد
به یاد دارم آخرین باری که می خواست به جبهه برود، مادرم ناراحت بود و می گفت: " نرو. " او در حالی که اشک ازچشمانش سرازیر بود گفت: " من خواب دیده ام که حتماً باید به جبهه بروم، و وظیفه خود را انجام دهم. "
با توجه به اینکه خانه ها آب نداشت، یک سطل دستش بود و می رفت برای خانه و هم برای گاوها آب می آورد. ایشان خیلی فضول هم بودند، یک لحظه سرجایش نمی ماند. یک روز سطل هفت ، هشت کیلوئی را برداشته بود که آب بیاورد ، می خواستاز رودخانه اب بر دارد که مادرم در آنجا بوده و می گوید: " تو نمی توانی. " شهید می گوید: " نصفه اب می کنم. " که ناگهان در رودخانه می افتد. مادرم نمی تواند بگیردش و فریاد می زند. و آب حدود 30 متر می بردش، که او را می گیرند. بعدها وقتی که ما می گفتیم: " باز هم می روی آب بیاوری؟" می گفت: " من می روم ولی این بار مواظب هستم و سطل را کمتر آب می کنم."
یک شب در خانه نشسته بودیم که پدرم گفت: " باغ پائین را باید آب بدهیم. " قرار بود که من و پسر عمویم برویم و باغ را آب بدهیم. برادر کوچکتر از من (احمد) گفت: " شب نمی ترسید که بروید." بعد جواد که از احمد کوچکتر بود گفت: " بیا شرط بگیریم که من الان می روم تنها هم می روم و باغ را آب می دهم و بر می گردم." احمد گفت: " از کجا معلوم که ما الان بروی، شاید که صبح بروی." جواد گفت: " یک بیل را نشانی رویش بگذار و به من بده، من می روم و بعد بیل را همان جا می گذارم، بعد شما صبح برو ببین بیل هست یا نیست."
اول انقلاب شهید صلیبی به منبر رفت و دوباره شاه و تجاوزهایش صحبتهای کرد. روز بعد از آن، سروان نوری به روستا آمد. من و خدابخشی با هم بودیم که سروان نوری آمد و گفت:" ملایتان کجاست؟" گفتم: " چه کسی را می گویی؟" گفت: " صلیبی را " شهید خدابخشی گفت: " نمی دانم. " سروان نوری گفت: " سرب به دهانتان می ریزم تا بگوئید که کجاست " بعد از این قضیه، مردم می خواستند که اسلحه های آنها را بگیرند که سروان نوری فرار کرد. روز بعد شایعه شد که کسانی که جلوی سروان نوری را گرفته اند، دستگیر می شوند. و نیروهای نظامی می خواهند بیایند و آنها را بگیرند. در همین زمان بود که بدون اینکه کسی به شهید جواد بگوید، ایشان سنگ به پشت بام می برد. و به شهید خدا بخشی می گویدک " این سنگها را پنهان می کنم و وقتی که سروان نوری آمد به او می زنم." شهید به پشت بام رفته بود و منتظر بود که آنها بیایند و ایشان با سنگهایش به آنها بزند.
بعد از شهادت ایشان وقتی که مراسم عزاداری داشتیم، فرمانده ایشان هم آمده بودند، و می گفت: " من باید به هر شکلی که می شود در تشییع جنازه ایشان شرکت کنم. " من علت را پرسیدم، ایشان گفت: " شب می خواستیم یک راه کاری بزنیم، فرمانده ما گفت: " ده نفر بسیجی داوطلب را پیدا کنید، که راه را باز کنند."" من داخل گردان اعلام کردم، ایشان یکی از هشت نفری بود که داوطلب شده بود. به آنها گفتم می دانید کجا می رویم؟ شهید گفت:" برای شناسایی" گفتم: نه برای معبر باز کردن، مین هست ممکن است دست و پایتان را از دست بدهید. شهید در جواب من گفت: " ما وقتی از خانه آمدیم نگفتیم که می رویم عروسی، ما همانجا وصیت نامه نوشته ایم و آمده ایم." ایشان هم بعداً رفتند روی مین و شهید شدند. من گفتم: مگر ایشان جلو دار بود. گفت: " بله، با توجه به اینکه من باید جلو می رفتم، من داشتم یک مین را خنثی می کردم. بعد من به بچه ها گفتم: شما همین راسته را تا فاصله فلان قدر بروید تا ن بیاییم. من در حال خنثی کردن بودم که صدای انفجار آمد، که براثر انفجار مین ایشان شهید شدند و دو نفر پشت سر ایشان هم مجروح شدند."<ref>[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=10525 سایت یاران رضا]</ref>

==پانویس==
<references />

شهید براتعلی گرمابی

2020-10-19T16:22:56Z

Arameshi9706:

{{جعبه اطلاعات افراد نظامی
|نام فرد = براتعلی‌گرمابی‌
|تصویر =براتعلی‌گرمابی‌.jpg
|توضیح تصویر =
|ملیت = [[پرونده:پرچم ایران.png|22px]] ایرانی
|شهرت =
|دین و مذهب = [[مسلمان]]، [[شیعه]]
|تولد =[[نیشابور]]
|شهادت = [[1362/12/12]]
|وفات =
|مرگ =
|محل دفن =
|مفقود =
|جانباز =
|اسارت =
|نیرو =
|یگانهای خدمت =
|طول خدمت =
|درجه =
|سمت‌ها =[[رزمنده‌]]
|جنگ‌‌ها = [[جنگ ایران و عراق]]
|نشان‌های لیاقت =
|عملیات‌ =
|فعالیت‌ها =
|تحصیلات =
|تخصص‌ها =
|شغل =
|خانواده = نام پدر:محمدرضا
}}

کد شهید: 6221368 تاریخ تولد :
نام : براتعلی‌ محل تولد : نیشابور
نام خانوادگی : گرمابی‌ تاریخ شهادت : 1362/12/12
نام پدر : محمدرضا مکان شهادت :

تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت :
شغل : یگان خدمتی :
گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است.
نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : رزمنده‌
گلزار :
==خاطرات==

* موضوع زندگي مشترک

یادم هست زمانیکه تازه زندگیمان را شروع کرده بودیم براتعلی می گفت: تو باید پختن نان را یاد بگیری و تا زمانیکه عمه ام در خانه بود نمی گذاشت پخت کنم. تا اینکه یک روز که عمه ام در خانه نبود، با همدیگر خمیر را آماده و تنور را داغ کردیم و من خمیر را از بالا به تنور می زدم و او از پائین نانهای سوخته را برمی داشت و می گفت: عیبی ندارد، آنقدر به تنور بزن تا یاد بگیری. وقتی مادرش آمد، خیلی ناراحت شد و گفت: مگر من مُردم که شما این کار را کرده اید. اینگونه نان پختن را یاد گرفتم. راوی ام النبین گرمابی

* موضوع عشق شهادت

به یاد دارم روزی یکی از همسایگان ما به [[شهادت]] رسیده بود ،برات علی که در مجلس این [[شهید]] حضور پیدا کرده بود، می گفت: خوشا به سعادت ایشان که شربت [[شهادت]] را نوشید. ای کاش این فیض عظیم نصیب من هم می شد. بزرگترین افتخار برای انسان است. راوی محمد برزنونی

* موضوع عشق شهادت

یک روز براتعلی به پسر خاله اش می گفت: من خواب دیدم که [[عراقی]]ها مرا دستگیر کردند و با خود می برند. با خود می گفتم: ای کاش [[شهید]] می شدم و در دست اینها اسیر نمی شدم.راوی ام النبین گرمابی

* موضوع عشق شهادت

وقتی که برای آخرین بار براتعلی به مرخصی آمده بود، می گفت: من باید آنقدر به جبهه بروم تا به عملیاتی برخورد کنم و در آن عملیات به آرزویم برسم و [[شهید]] بشوم. راوی محمد برزنونی

* موضوع عشق به جهاد

بار دوّم وقتی که براتعلی می خواست به جبهه برود، کفشهایش را پنهان کرده بودم. لباسهایش را در گل و خاکستر مالیدم تا شاید نرود. اما او پیش پدرم رفته بود و خیلی گریه کرده بود تا وساطت کند و گفته بود این بار بگذارید من بروم، دفعه دیگر نمی روم. راوی ام النبین گرمابی

* موضوع عشق به جهاد

من با رفتن برات علی به جبهه مخالف بودم. یک روز گفتم: نمی بینی مردم چه می گویند؟ او می گفت: من برای مردم به جبهه نمی روم من برای امام و امام حسین (ع)می روم، و توجهی به حرف مردم ندارم.راوی ام النبین گرمابی

* موضوع خواب و روياي ديگران درمورد شهيد

یک شب برات علی را در خواب دیدم که از امام زاده حسین اصغر می آید. آنجا چه کار می کردی؟ گفت: برای پذیرائی هیئت سینه زنی به آنجا رفته بودم. راوی محمد برزنونی

* موضوع خواب و روياي ديگران درمورد شهيد

یک روز من چشم درد داشتم. شب براتعلی را در خواب دیدم که به من تسلّی می داد صبح که از خواب بیدار شدم دیدم چشمانم خوب شده است. راوی محمد برزنونی
<ref>[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=17868 سایت یاران رضا]</ref>

==نگارخانه تصاویر==
<gallery>
Image:براتعلی‌گرمابی‌.jpg
</gallery>

==پانویس==
<references />

==رده==
{{ترتیب‌پیش‌فرض: براتعلی‌گ رمابی}}
[[رده: شهدا]]
[[رده: شهدای دفاع مقدس]]
[[رده: شهدای ایران]]
[[رده: شهدای استان خراسان رضوی]]
[[رده: شهدای شهرستان نیشابور]]

شهید رضا کیانی جعفرابادی

2020-09-30T22:12:40Z

Arameshi9706:

{{جعبه اطلاعات افراد نظامی
|نام فرد = رضاکیانی‌جعفرابادی‌
|تصویر =رضاکیانی‌جعفرابادی‌.jpg
|توضیح تصویر =
|ملیت = [[پرونده:پرچم ایران.png|22px]] ایرانی
|شهرت =
|دین و مذهب = [[مسلمان]]، [[شیعه]]
|تولد =[[بردسکن]]
|شهادت = [[مهران1362/05/15]]
|وفات =
|مرگ =
|محل دفن =[[بهشت‌رضا]]
|مفقود =
|جانباز =
|اسارت =
|نیرو =
|یگانهای خدمت =
|طول خدمت =
|درجه =
|سمت‌ها =[[تک‌تیرانداز]]
|جنگ‌‌ها = [[جنگ ایران و عراق]]
|نشان‌های لیاقت =
|عملیات‌ =
|فعالیت‌ها =
|تحصیلات =
|تخصص‌ها =
|شغل = دانش آموز
|خانواده = نام پدر:علی‌اکبر
}}

کد شهید: 6221240

نام : رضا

نام خانوادگی : کیانی‌جعفرابادی‌

نام پدر : علی‌اکبر

محل تولد : بردسکن

تاریخ شهادت : 1362/05/15

مکان شهادت : مهران

تحصیلات : نامشخص

شغل : دانش آموز

گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است.

نوع عضویت : سایر شهدا

مسئولیت : تک‌تیرانداز

گلزار : بهشت‌رضا

==زندگینامه==
[[شهيد رضا کياني]] درسال 1344 در روستاي جعفرآباد متولد گرديد و در سن 1 سالگي مادرش را از دست داد و باقي عمرش را در دامن نامادري سپري نمود. در 7 سالگي وارد مدرسه شد و دوران ابتدائي را در زادگاهش سپري نمود و از آن پس دوران راهنمايي را بردسکن و در مدرسه [[شهيد مطهري]] گذراند و براي ادامه تحصيل راهي شهرستان کاشمر شد و در هنرستان شهيد مدرس تا سال دوم رشته برق درس خواند و در سال 62 راهي جبهه شد و در مورخه 15/5/62 در منطقه مهران بر اثر اصابت [[گلوله]] به ناحيه سر به [[شهادت]] رسيد.

==وصیتنامه==
بسم رب الشهداء والصيديقين بنام خداوند بخشنده و مهربان و بنام الله پاسدار حرمت خون [[شهيد]]ان و درود بر حضرت محمد (صلي الله عليه و آله) و انبياء و ائمه معصومين و درود بر حضرت مهدي و درود بر [[حضرت امام خميني (ره)]] و درود بر شهداي انقلاب اسلامي و درود بر آن کسيکه شايسته درود است. بار پروردگارا چه زيباست جلوه گاه جمالت و چه با شکوه است نمايشگاه جلالت، سالهاي فراوان از عمرم سپري شده و شبها و روزها پشت سر هم از راه رسيدند و به گذشته پيوستند و چهره واقعي زندگي همچنان براي من تيره و تار به شکل معماي ناگشودني همواره آزارم ميداد و گذشت روزگاران آن چهره ملکوتي پوشيده تر مي گشت. از زندگي و مرگ در زندگي نگريستم خداي من اي آفريدگار من چه ديدم حقيقتي نوراني از خورشيد، خداوندا رضايم به رضايت از پدر و مادر و برادرانم و خواهرانم مي خواهم که در مرگ من گريه نکنيد و افتخار کنيد که شما در جمله خانواده هاي شهدا قرار داريد و شما بايد زينب وار زندگي کنيد برايم عزاداري ساده برگزار کنيد و زمانيکه خواستيد مرا به خاک بسپاريد با صداي بلند و دشمن شکن الله اکبر بخاک بسپاريد اي مردم امام را تنها نگذاريد و فرزندانتان را به جبهه بفرستيد که اسلام احتياج به جوانان شما دارد. مرا در بهشت رضا دفن کنيد. 25 روز روزه و 2ماه نماز قرض دارم که ادا کنيد.

<ref>[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=17789 سایت یاران رضا]</ref>

==نگارخانه تصاویر==
<gallery>
Image:رضاکیانی‌جعفرابادی‌.jpg
</gallery>

==پانویس==
<references />

==رده==
{{ترتیب‌پیش‌فرض: رضا کیانی‌ جعفرابادی‌}}
[[رده: شهدا]]
[[رده: شهدای دفاع مقدس]]
[[رده: شهدای ایران]]
[[رده: شهدای استان خراسان رضوی]]
[[رده: شهدای شهرستان بردسکن]]

شهید علی اصغر کیوانلو

2020-09-30T22:11:48Z

Arameshi9706:

{{جعبه اطلاعات افراد نظامی
|نام فرد = علی‌اصغر کیوانلو
|تصویر =علی‌اصغرکیوانلو.jpg
|توضیح تصویر =
|ملیت = [[پرونده:پرچم ایران.png|22px]] ایرانی
|شهرت =
|دین و مذهب = [[مسلمان]]، [[شیعه]]
|تولد =[[سبزوار]]
|شهادت = [[1364/12/15]]
|وفات =
|مرگ =
|محل دفن =
|مفقود =
|جانباز =
|اسارت =
|نیرو =
|یگانهای خدمت =
|طول خدمت =
|درجه =
|سمت‌ها =[[رزمنده‌]]
|جنگ‌‌ها = [[جنگ ایران و عراق]]
|نشان‌های لیاقت =
|عملیات‌ =
|فعالیت‌ها =
|تحصیلات =
|تخصص‌ها =
|شغل =
|خانواده = نام پدر:بابامحمد
}}

کد شهید: 6413124

نام : علی‌اصغر

نام خانوادگی : کیوانلو

نام پدر : بابامحمد

محل تولد : سبزوار

تاریخ شهادت : 1364/12/15

تحصیلات : نامشخص

گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است.

نوع عضویت : سایر شهدا

مسئولیت : رزمنده‌

==خاطرات==

* موضوع خواب و روياي ديگران درمورد شهيد

مادرش در خانه مریض احوال بود که در خواب او را می بیند که با چند نفر که خیلی نورانی هستند به پیش او آمده از علی اصغر می پرسد مادر جان این آقایان چه کسانی هستند؟ که با شما آمده اند. علی اصغر می گوید: این بزرگوار امام حسین(ع) است و آنها یاران امام هستند. بعد مادرش می گوید: خدایا شکر که آقایم امام حسین(ع) در خانه ما آمده است و به علی اصغر می گوید که از امام شفاعت ما را در دنیا و آخرت طلب کن که از خواب بیدار می شود. راوی بابا محمد کیوانلو

* موضوع خواب و روياي ديگران درمورد شهيد

علی اصغر را درخواب دیدم که به خانه آمد و جلوی در بند کفشهایش را باز می کند. مادرش به او گفت: مادر جان شما تا حالا کجا بودی؟ او گفت: من جبهه بودم مگر لباسهای [[بسیجی]] من را نمی بینی. مادرش گفت: این لباسها را چه کسی برای تو دوخته است که اینقدر سوراخ سوراخ است. او گفت: مادرجان اینجا که می بینی رد [[گلوله]] است که سوراخ شده. از خواب بیدار شدم درست مثل همین خوابی که دیده بودم وقتی برای شناسایی پیکر ایشان رفتیم همان لباسهایی را که در خواب بود با همان سوراخ ها را دیدم. راوی بابا محمد کیوانلو

<ref>[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=17813 سایت یاران رضا]</ref>

==نگارخانه تصاویر==
<gallery>
Image:علی‌اصغرکیوانلو.jpg
</gallery>

==پانویس==
<references />

==رده==
{{ترتیب‌پیش‌فرض: علی‌اصغر کیوانلو}}
[[رده: شهدا]]
[[رده: شهدای دفاع مقدس]]
[[رده: شهدای ایران]]
[[رده: شهدای استان خراسان رضوی]]
[[رده: شهدای شهرستان سبزوار]]

شهید کاظم کولا ابادی

2020-09-30T22:10:54Z

Arameshi9706:

{{جعبه اطلاعات افراد نظامی
|نام فرد = کاظم‌ کولا ابادی‌
|تصویر =کاظم‌کولا ابادی‌.jpg
|توضیح تصویر =
|ملیت = [[پرونده:پرچم ایران.png|22px]] ایرانی
|شهرت =
|دین و مذهب = [[مسلمان]]، [[شیعه]]
|تولد =[[نیشابور]]
|شهادت = [[1361/01/03]]
|وفات =
|مرگ =
|محل دفن =[[بهشت‌فضل‌]]
|مفقود =
|جانباز =
|اسارت =
|نیرو =
|یگانهای خدمت =
|طول خدمت =
|درجه =
|سمت‌ها =[[رزمنده‌]]
|جنگ‌‌ها = [[جنگ ایران و عراق]]
|نشان‌های لیاقت =
|عملیات‌ =
|فعالیت‌ها =
|تحصیلات =
|تخصص‌ها =
|شغل =
|خانواده = نام پدر:حسن‌
}}

کد شهید: 6125536 تاریخ تولد :
نام : کاظم‌ محل تولد : نیشابور
نام خانوادگی : کولا ابادی‌ تاریخ شهادت : 1361/01/03
نام پدر : حسن‌ مکان شهادت :

تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت :
شغل : یگان خدمتی :
گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است.
نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : رزمنده‌
گلزار : بهشت‌فضل‌
==خاطرات==

* موضوع لحظه و نحوه شهادت

به خاطر دارم سه روز مانده بود به عید کاظم هم ماموریتش به پایان رسیده بود و باید کارهای پایان دوره اش را انجام می داد تا به منزل برگردد و مانند یک ماموریت تک شبانه داشتیم ساعت 2 نیمه شب بود بچه ها به صف ایستادند تا آماده حرکت شویم یک لحظه متوجه شدم کاظم که در لیست ما نبوده در صف ایستاده است به او گفتم شما اینجا چکار می کنید بروید بخوابید. انگار حرفهای من را نمی شنید. گفتم با شما هستم باز هم جوابی نداد. گفتم وقت بچه ها را نگیر و صدای مرا در نیاور شب است و صدا می پیچد به حرف آمد و گفت: من به انتظار چنین شبی از همه چیز بریده ام و به اینجا آمده ام آن وقت شما می گویید برو بخواب. گفتم کاظم جان ماموریت شما به اتمام رسیده شب عید است منزل منتظرند. گفت آنها مرا به دنیا نیاورده اند تا شب عید در کنار آنها باشم آنها جشن عید را برای همه ملت می خواهند نه برای اعضای یک خانواده. من خوب می دانم برای چه آمده ام و هرگز شما را تنها نمی گذارم و همچنین فرصتی که برای من پیش آمده را به آسانی از دست نمی دهم دیدم با بحث کردن به جایی نمی رسیم و راهی جز بردن او به این سفر الهی نداشتیم. قرار شد در این عملیات شرکت کنیم و برگردیم به پایگاه خودمان به راه افتادیم. بعد از گذراندن مقداری از راه بر خلاف آنچه پیش بینی کرده بودیم قبل از اینکه به مواضع پیش بینی شده برسیم به کمین دشمن برخورد کردیم و درگیر شدیم. این درگیری حدود 2 الی 3 ساعت به طول انجامید. و تا غروب آن روز طول کشید و چون ما به اندازه کافی مهمات با خودمان همراه داشتیم هوا بسیار سرد و تاریک بود برف آرامی شروع به باریدن کرد بچه ها یکی یکی به خیل عظیم شهدا می پیوستند هیچ کس نمیتوانست این نبرد را در ذهن خود به تصویر بکشد مگر آنکه از نزدیک صحنه را دیده باشد در یک لحظه مشاهده کردم کاظم مجروحی را بر دوش گرفته و از بالای تپه به پایین می آید تا شاید برای او جای امنی پیدا شود اما غافل از آنکه دشمن او را نشانه می رفت و بعد از چند لحظه در حالیکه مجروح را حمل می کرد مورد هدف تیر دشمن قرار گفت و به زمین افتاد و هر دونفر به دیار باقی شتافتند و [[شهید]] شدند. از این حادثه فقط راننده آمبولانس با دکتر و یک مجروح و برادر [[شهید کولیوند]] فرمانده پایگاه جان سالم به در بردند و بقیه بچه ها دلاورانه تا سر حد [[شهادت]] جنگیدند. چند روز بعد فرمانده پایگاه گفت: ما آنها را تهدید کردیم که اگر جنازه بچه ها را به ما تحویل ندهید آن آبادی را با خاک یکسان می کنیم. بعد از این تهدید آنها جنازه ها را بر روی قاطر گذاشته و توسط تعدادی از اهالی آن آبادی برای ما فرستادند کاظم هم توسط قطار به سردخانه تهران منتقل شد. راوی کولیوند

* موضوع لحظه و نحوه شهادت

یکی از همرزمان فرزندم کاظم نقل می کرد: هنگامی که در منطقه بودند در یکی از شبها که برای عملیات دور هم جمع شده بودند چهره اش نورانی شده بود و حالت معنوی خاصی داشت. در هنگام شروع عملیات کاظم در حال انتقال یک مجروح از بالای تپه به پایین بود که از ناحیه قلب حدود هدف تیر دشمن قرار می گیرد و به فیض عظیم [[شهادت]] نائل می گردد و در همان شب به خواب برادر بزرگش آمد و اسلحه خود را به اوسپرد تا بعد از [[شهادت]]ش هرگز سلاح او را بر زمین نگذارد. راوی فاطمه پیرانی
<ref>[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=17752 سایت یاران رضا]</ref>

==نگارخانه تصاویر==
<gallery>
Image:کاظم‌کولا ابادی‌.jpg
</gallery>

==پانویس==
<references />

==رده==
{{ترتیب‌پیش‌فرض: کاظم‌ کولا ابادی‌}}
[[رده: شهدا]]
[[رده: شهدای دفاع مقدس]]
[[رده: شهدای ایران]]
[[رده: شهدای استان خراسان رضوی]]
[[رده: شهدای شهرستان نیشابور]]

شهید سید حسین کهنه

2020-09-30T22:09:37Z

Arameshi9706:

{{جعبه اطلاعات افراد نظامی
|نام فرد = سیدحسین‌کهنه‌
|تصویر =سیدحسین‌کهنه‌.jpg
|توضیح تصویر =
|ملیت = [[پرونده:پرچم ایران.png|22px]] ایرانی
|شهرت =
|دین و مذهب = [[مسلمان]]، [[شیعه]]
|تولد =[[سبزوار]]
|شهادت = [[1366/11/12]]
|وفات =
|مرگ =
|محل دفن =
|مفقود =
|جانباز =
|اسارت =
|نیرو =
|یگانهای خدمت =
|طول خدمت =
|درجه =
|سمت‌ها =[[آرپی‌جی‌زن‌ ـ ادوات]]
|جنگ‌‌ها = [[جنگ ایران و عراق]]
|نشان‌های لیاقت =
|عملیات‌ =
|فعالیت‌ها =
|تحصیلات =
|تخصص‌ها =
|شغل =
|خانواده = نام پدر:سیدابراهیم‌
}}

کد شهید: 6616507 تاریخ تولد :
نام : سیدحسین‌ محل تولد : سبزوار
نام خانوادگی : کهنه‌ تاریخ شهادت : 1366/11/12
نام پدر : سیدابراهیم‌ مکان شهادت :

تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت :
شغل : یگان خدمتی :
گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است.
نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : آرپی‌جی‌زن‌ ـ ادوات
گلزار :
==خاطرات==

موضوع دقت در حلال و حرام

یادم هست یک روز که با فرزندم به درو رفته بودیم نزدیک ظهر بود و خیلی تشنه شده بودیم من رفتم از زمین کناریمان که پالیز بود چند تا هندوانه چیدم و آوردم که با ایشان بخورم ولی ایشان نخورد و گفت: پدر جان شاید صاحب این پالیز راضی نباشد که ما این هندوانه ها بخوریم و من نمی خورم چون حرام است و ایشان چای خورد. راوی سید ابراهیم کهنه ای
<ref>[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=17733 سایت یاران رضا]</ref>

==نگارخانه تصاویر==
<gallery>
Image:سیدحسین‌کهنه‌.jpg
</gallery>

==پانویس==
<references />

==رده==
{{ترتیب‌پیش‌فرض: سیدحسین‌ کهنه‌}}
[[رده: شهدا]]
[[رده: شهدای دفاع مقدس]]
[[رده: شهدای ایران]]
[[رده: شهدای استان خراسان رضوی]]
[[رده: شهدای شهرستان سبزوار]]

شهید علی اصغر کلاته سیقری

2020-09-30T22:08:09Z

Arameshi9706:

{{جعبه اطلاعات افراد نظامی
|نام فرد = علی‌اصغرکلاته‌سیقری‌
|تصویر =علی‌اصغرکلاته‌سیقری‌.jpg
|توضیح تصویر =
|ملیت = [[پرونده:پرچم ایران.png|22px]] ایرانی
|شهرت =
|دین و مذهب = [[مسلمان]]، [[شیعه]]
|تولد =[[سبزوار]]
|شهادت = [[مجنون، 1362/12/06]]
|وفات =
|مرگ =
|محل دفن =[[]]
|مفقود =
|جانباز =
|اسارت =
|نیرو =
|یگانهای خدمت = تیپ21امامرضا
|طول خدمت =
|درجه =
|سمت‌ها =[[فرمانده‌گردان‌]]
|جنگ‌‌ها = [[جنگ ایران و عراق]]
|نشان‌های لیاقت =
|عملیات‌ =
|فعالیت‌ها =
|تحصیلات =
|تخصص‌ها =
|شغل =
|خانواده = نام پدر:محمدعلی‌
}}

کد شهید: 6220918 تاریخ تولد :
نام : علی‌اصغر محل تولد : سبزوار
نام خانوادگی : کلاته‌سیقری‌ تاریخ شهادت : 1362/12/06
نام پدر : محمدعلی‌ مکان شهادت : مجنون

تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت :
شغل : یگان خدمتی : تیپ21امامرضا
گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است.
نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : فرمانده‌گردان‌
گلزار :
==خاطرات==

* موضوع عشق شهادت

علی اصغر در جمع دوستان جبهه صحبت کرده و گفته بود ((من دوست ندارم که زخمی شوم و به سبزوار بروم تا مردم بیایند به من احترام بگذارند که مثلاً مجروح شده ام دلم می خواهد تیری به پیشانی ام اصابت کند و به [[شهادت]] برسم و با دست همانجایی را که دوست داشته تیر اصابت کند نشان می دهد وقتی به [[شهادت]] می رسد، همه تعجب می کنند زیرا همان قسمتی را که در پیشانی با دست نشان داده بود [[تیر]] اصابت کرده بود. راوی طیبه سپندی

* موضوع خواب و روياي ديگران درمورد شهيد

تنها شده بودیم و پسرم حامد، مریض بود. می بایست دوبار در هفته او را به دکتر نشان می دادیم. همه ناراحت بودیم. مادرم می گفت: یک شب بسیار ناراحت بودم. به عکس علی اصغر نگاه می کردم و به او می گفتم تو که رفتی ولی لااقل خبری از بچه بگیر. ببین چه حالی دارد. یک توجهی به این بچه بکن. همان شب خواب دیده بود که علی اصغر آمده و حامد را در بغل گرفته است و همراه هم بیرون رفته اند. فردای آن روز حال حامد بهتر شد و از آن به بعد رو به بهبودی گذاشت. راوی طیبه تسپندی

* موضوع خاطرات نحوه مجروحيت

علی اصغر مجروح شده بود. او را به پشت جبهه انتقال داده بودند. وقتی به خانه آمد جریان را از او پرسیدم. نقل می کرد: 6 نفر در سنگر نشسته بودیم که من برای وضو گرفتن از سنگر خارج شدم. مشغول وضو گرفتن بودم که خمپاره ای به سنگر اصابت کرد و دوستانم همه به [[شهادت]] رسیدند ولی من فقط مجروح شدم. وقتی به او گفتیم که دیگر نمی خواهی به جبهه بروی با ناراحتی گفت: شما که خودتان نمی روید، چرا مانع رفتن دیگران می شوید؟ راوی محمد علی کلاته سیفری

* موضوع دوران تحصيل

با علی اصغر به مدرسه می رفتیم. تا کلاس پنجم با هم بودیم. یکروز در مدرسه به ما چند سؤال دادند تا به آنها پاسخ دهیم. یکی از سؤالها این بود که «هدف شما چیست؟» از علی اصغر سؤال کردم: داداش، بگو ببینم این سؤال یعنی چه؟ من نفهمیدم هدف یعنی چه؟ او پاسخ داد: یعنی شما نمی دانی «هدف یعنی چه؟» پاسخم منفی بود. گفت:هدف یعنی درس خواندن، هدف یعنی آینده؟ راوی فاطمه کلاته سیفری

* موضوع نوجواني و جواني

روزی به اتفاق علی اصغر که در آن موقع 13،14 سال بیشتر سن نداشت. به مزرعه رفتیم. پدرم نبود و قرار بود زمین را جهت کشت، شخم بزنیم. کسی که قرار بود برای شخم زدن بیاید، نیامده بود. علی اصغر که نگرانی من را احساس کرده بود، خندید و گفت:«ناراحت نباش، من تمام کارها را انجام می دهم.» او شروع به کار کرد و زمین را آماده و بذر را در آن پاشید. زمین دیگر از هر لحاظی آماده شده بود. ولی من هنوز نگران بودم. بعد از 2،3 هفته که جوانه های محصول از زمین رویید، جریان را به پدرم گفتم:او خیلی تعجب کرده بود که علی اصغر چگونه با آن سن کم، از کار کشاورزی سر رشته داشت و توانست آن همه کار را انجام دهد. راوی فاطمه کلاته سیفری

* موضوع خاطرات بعد از مجروحيت

قبل از اینکه علی اصغر ازدواج کند، یکبار مجروح شده بود. مردم با ما به یک چشم دیگر نگاه می کردند. شبی در روستا شام می دادند. مشغول خوردن غذا بودیم که صدا زدند «علی اصغر کلاته سیفری» از جبهه آمده است. عمویم که ظرف غذا در دستش بود، دوان دوان به طرف علی اصغر رفت. یکی از همسایه ها پرسید: چرا با ظرف غذا می روی؟ عمویم گفت:« از صبح شنیده ام، پسر برادرم شهید شده، ولی الآن می گویند که از جبهه بازگشته» ظرف غذا را از دستش گرفتند. وقتی به خانه آمدیم، علی اصغر کلاهی بر سر گذاشته و دستکش در دستش بود. گفتیم:«چرا کلاه و دستکش را در نمی آوری؟» گفت:«هوا سرد است، امکان دارد سرما بخورم» با اصرار زیاد کلاه را از سرش در آوردیم و دستکشها را از دستش خارج نمودیم. ولی با سر باندپیچی شده که ترکش به آن اصابت کرده و دستهای زخمی روبرو شدیم. راوی خدیجه کلاته سیفری

* موضوع تدبير نظامي و مديريت

وقتی جلسه فرماندهان گردانها گذاشته و پیرامون نظرات مختلف بحث و تحلیل می شد. نظرات علی اصغر ذهن فرمانده لشکر را متوجه خویش می کرد. برادر قربانی فرمانده لشکر در آن موقع به من گفت: فلانی، کلاته سفیری از آن فرماندهان استثنایی است که باید روی نظرات و حرفهایش حساب کنید. ما از اینگونه فرمانده گردان بسیار کم داریم. در جلسات کم حرف می زد و بیشتر گوش می کرد. همرزمان هم که نکته ای را می گفت، بابی را در ذهن حضار باز می کرد. همیشه می گفت: حرفی گفته شود که در مقام عمل امکان اجرایی داشته باشد، نه فقط حرف باشد و ظاهر و در عمل پیاده نشود. در جلسات نیروها دوست داشنتد که ایشان بیشتر در مورد طرح مانور عملیات بحث کند که فردی واقع نگر، دوراندیش و با تجربه بود. راوی محمد فرومندی

* موضوع عشق به جهاد

مدتی از ازدواجمان گذشته بود. علی اصغر ناراحت و غمگین بود. گفتم: «علی اصغر، چه شده، چرا ناراحتی؟» گفت: نمی گذارند من به جبهه بروم. به خاطر مسئولیتی که دارم، هر چه اصرار و پافشاری می کنم میگویند شما نباید به جبهه بروی. اشک از چشمانش سرازیر شده بود. از اینکه نمی گذاشتند به جبهه برود، زانوی غم به بغل گرفته بود. روزی که اجازه ی رفتن را به او دادند، سر از پای نمی شناخت. مثل مرغی که از قفس آزاد می شود، شوق پرواز داشت. او توانست به جبهه برود و به آرزویش برسد. راوی طیبه تسپندی

* موضوع عشق به جهاد

بعد از ازدواج ما با علی اصغر، سه مرتبه به جبهه رفت. دفعه آخری که می رفت، گفت:«این مرتبه، 9 ماهه می روم و برمی گردم.» 9 ماه که تمام شد و به خانه آمد، من خیلی خوشحال از اینکه دیگر جبهه رفتن او هم تمام شد، گفتم:« دیگر شما به جبهه نمی روی و ما تنها نیستم.» برخلاف انتظارم گفت:«من تا یک سال دیگر یا تا آخر جنگ بایستی در جبهه باشم.» همان زمان صدام اعلام کرده بود که 11 شهر را بمباران خواهد کرد. ایلام هم جزء آن شهرها بود. علی اصغر مقداری با من صحبت کرد و گفت:«اگر من به ایلام بروم دوست دارید شما هم به ایلام بیایید و آنجا خانه ای اجاره کنیم.» من که دوست داشتم بروم آنجا و ببینم چه خبر است، قبول کردم. با سه نفر از دوستانش که آنها هم خانواده هایشان را آورده بودند، در ایلام مستقر شدیم. 17 روز بیشتر در ایلام نبودیم که ایشان به [[شهادت]] رسید. راوی طیبه تسبندی

* موضوع تدبير نظامي و مديريت

در شب [[عملیات خیبر]] فرمانده [[گردان]] مان مجروح و جانشین [[گردان]] اسیر شد . نیروهای گردانها با هم ادغام شده بود و سازمانده ای اولیه تا حدودی به هم خورده بود. ساعت 1و2 نصف شب بود که [[شهید کلاته سیفری]] نزد بنده آمد و گفت که: آقای حسینی بلند شو تا تدبیری بیندیشم که ما مانند روز قبل تلفات جانی زیاد نداشته باشیم چون روز قبل بر اثر این که یک جناح مان بسته نبود تلفات زیادی دادیم و دشمن از سه طرف به ما حمله می کرد. من گفتم: هر طور صلاح می دانید و هر امری بفرمائید بنده اجراء می کنم. ایشان گفت: 4و5 نفر نیرو بدار و بیا تا این قسمت خاکریز که [[عراق]]ی ها ما را خیلی تحت فشار قرار می دادند را بشکافیم و بیرون برویم ما با همدیگر 5.6 نفر نیروی بسیجی برداشتیم و رفتیم و همان جاده را شکافتیم و در دل زمین رفتیم شهید کلاته سیفری عقب رفت. بنده با همان 4و5 نفر در جاده ایستادیم. صبح که شد نیروهای عراقی حرکت خودشان را مانند روز قبل شروع کردند و اولین گروهی که از عراقی ها آمد یک [[تیربارچی]] در مقابلش حرکت می کرد و تیر بارش را در دستش گرفته و نوارهای تیر بار را هم دور خودش بسته بود و خیلی با غرور حرکت می کرد. ما هم اینها را زیر نظر داشتیم. نرسیده به ما یک دپوی شنی بالای جاده بود. تیر بارش را بالای دپو گذاشت و می خواست تیر اندازی کند که بلا فاصله تیر بار او را منهدم کردیم و نیروهای [[عراق]]ی هم فرار کردند حدود یک ساعتی نگذشته بود که اعلام کردند کلاته سیفری مجروح شده است. بنده به سراغ ایشان رفتم و دیدم که از ناحیه سر _ دقیقاً یادم نیست _ تیر یا [[ترکش] خورد بود. آنقدر روحیه ایشان بالا بود که حاضر نشد کسی متوجه بشود که ایشان مجروح شده و برای تقویت روحیه نیروهای خودش راه می رفت. یک دو نفر از برادر ها را من همراه ایشان فرستادم که زیر بغلش را بگیرند تا با پای خودش راه برود. راوی سید مرتضی حسینی
<ref>[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=17591 سایت یاران رضا]</ref>

==نگارخانه تصاویر==
<gallery>
Image:علی‌اصغرکلاته‌سیقری‌.jpg
</gallery>

==پانویس==
<references />

==رده==
{{ترتیب‌پیش‌فرض: علی‌ اصغر کلاته‌ سیقری‌}}
[[رده: شهدا]]
[[رده: شهدای دفاع مقدس]]
[[رده: شهدای ایران]]
[[رده: شهدای استان خراسان رضوی]]
[[رده: شهدای شهرستان سبزوار]]

شهید اسد اله کشمیری‌ قرقی‌

2020-09-28T22:00:04Z

Arameshi9706:

{{جعبه اطلاعات افراد نظامی
|نام فرد = اسداله‌کشمیری‌قرقی‌
|تصویر =اسداله‌کشمیری‌قرقی‌.jpg
|توضیح تصویر =
|ملیت = [[پرونده:پرچم ایران.png|22px]] ایرانی
|شهرت =
|دین و مذهب = [[مسلمان]]، [[شیعه]]
|تولد =[[مشهد]]
|شهادت = [[مریوان،1364/12/07]]
|وفات =
|مرگ =
|محل دفن =
|مفقود =
|جانباز =
|اسارت =
|نیرو =
|یگانهای خدمت = [[تیپ ویژه شهداء]]
|طول خدمت =
|درجه =
|سمت‌ها =[[فرمانده‌محور]]
|جنگ‌‌ها = [[جنگ ایران و عراق]]
|نشان‌های لیاقت =
|عملیات‌ =
|فعالیت‌ها =
|تحصیلات =
|تخصص‌ها =
|شغل =
|خانواده = نام پدر:عباسعلی‌
}}

کد شهید: 6412918

نام : اسداله‌

نام خانوادگی : کشمیری‌قرقی‌

نام پدر : عباسعلی‌

محل تولد : مشهد

تاریخ شهادت : 1364/12/07

مکان شهادت : مریوان

تحصیلات : نامشخص

یگان خدمتی : تیپ ویژه شهداء

گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است.

نوع عضویت : سایر شهدا

مسئولیت : فرمانده‌محور

==خاطرات==

* عشق شهادت

یک روز همراه برادرم اسداله سوار موتور بودیم و برادرم داشت درباره [[شهادت]] صحبت می کرد. گفتم: برادر! خدا نکند شما [[شهید]] شوی. اگر شما [[شهید]] شوی من دق می کنم همینطور که داشتیم می رفتیم، ناگهان ماشینی از یک حیاط بیرون آمد و نزدیک بود تصادف کنیم و من یک لحظه فکر کردم کار تمام شد و بعد برادرم گفت: خواهرم دیدی چقدر فاصله انسان تا مرگ نزدیک است. اگر الان تصادف می کردیم و می مردیم مرگ با عزتی نداشتیم ولی اگر انسان [[شهید]] شود با مرگ با عزت به سوی خدا می رود و این مرگ ارزشمند است. راوی لیلا کشمیری

یکبار به اسداله گفتم: شما که 186 روز مرخّصی داری چرا استفاده نمی کنی؟ گفت: پدر تا وقتی که جنگ باشد من ترجیح می دهم کمتر به مرخّصی بروم. راوی عباسعلی کشمیری

* عشق شهادت

ما یک گوسفندی را برای اسدالله نظر کرده بودیم که هر وقت از جبهه به سلامت بر گشت قربانی کنیم. او که از قضیه اطلاع پیدا کرده بود روزی به ما گفت: چرا شما برای سلامتی من نذر می کنید؟ تا ما خون ندهیم و [[شهید]] نشویم چگونه می توانیم پیروز شویم. بعد گفت: بروید بیرون و آن گوسفندی را که برای من نذر کرده اید تحویل حرم امام رضا بدهید. ما این کار را کردیم و گوسفند را تحویل حرم دادیم. راوی اقدس قاسمی

* عشق شهادت

اسداله آخرین باری که به مرخصی آمده بود روزی به من گفت: پدر! شما دوست ندارید من و برادرم به [[شهادت]] برسیم. گفتم: چرا ولی دلم می خواهد 30 سال بجنگید بعد [[شهید]] شوید. گفت: نه پدر! تا ما [[شهید]] نشویم اسلام پیروز نمی شود. بعد از آنکه دوباره به جبهه برگشت بعد از 25 روز خبر [[شهادت]]ش را آوردند. راوی عباسعلی کشمیری

* عشق شهادت

در مراسم عقد کنان برادرم اسداله دیدم ایشان با لباس [[سپاه]] به مجلس آمده گفتم: برادر! چرا کت و شلوارت را نمی پوشی! گفت: خواهر من داماد نیستم. دامادی روز [[شهادت]]م هست. راوی فاطمه کشمیری

* خبر شهادت

در [[عملیات والفجر 8]] وقتی اسداله به [[شهادت]] رسید، ما چند تا از دوستان تصمیم گرفتیم به مشهد برویم و خبر [[شهادت]]ش را به خانواده اش برسانیم، من و چند نفر از دوستان به روستای قرقی رفتیم و خدمت خانواده ایشان رسیدیم. مادرش به گرمی از ما پذیرایی کرد، و ما کم کم خودمان را آماده می کردیم که موضوع را به مادرش بگوییم. ولی قبل از اینکه ما چیزی بگوییم، مادرش گفت: من همه چیز را می دانم، شما نمی خواهید چیزی بگویید. گفتیم شما از کجا می دانید. گفت خواب دیده ام و خودم را برای پذیرایی آماده کرده ام و ما همه شگفت زده شدیم از اینکه مادری پسرش [[شهید]] شده و او آنگونه با آرامش روحی و مطمئن از ما پذیرایی می کند که گویی می خواهد پسرش را داماد کند. راوی علی اصغر طالحی

* پیش بینی شهادت

حاج آقای صلاحی می گفتند: قبل از عملیات، دیدم برادر اسداله وصیت نامه می نویسند. گفتم: برادر بلند شو برای وصیت نامه دیر نمی شود. گفت: نخیر اتفاقاً خیلی هم دیر می شود و من باید وصیت نامه بنویسم چون بعد از این برای وصیت نامه نوشتن دیر می شود و ایشان در همان عملیات به [[شهادت]] رسید. راوی علی صلاحی

* خاطرات نحوه مجروحیت

در یکی از عملیاتها که در [[کردستان]] بودم، روزی با آقای کاوه و اسداله کشمیری باهم می رفتیم که یکی از ضد انقلابها [[آرپی جی]] به طرف ما شلیک کرد، [[آرپی جی]] به درختی خورد و منفجر شد. دست من زخمی شد و [[ترکش]] هم به آقای کشمیری خورد ایشان برای چند لحظه بی هوش شد، به سر و صورتش آب زدیم تا به هوش آمد و آن برای اولین بار بود که ایشان مجروح می شد. وقتی به هوش آمد گفت: دیگر ترسم ریخت و حالا هر چه شجاعت داشتم دو برابر شد. من چشمم به خون خودم افتاد و فهمیدم که تیر و [[ترکش]] چه مزه خوشی دارد. راوی علی صلاحی
<ref>[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=17537 سایت یاران رضا]</ref>

==نگارخانه تصاویر==
<gallery>
Image:اسداله‌کشمیری‌قرقی‌.jpg
</gallery>

==پانویس==
<references />

==رده==
{{ترتیب‌پیش‌فرض: اسداله‌ کشمیری‌قرقی‌}}
[[رده: شهدا]]
[[رده: شهدای دفاع مقدس]]
[[رده: شهدای سپاه پاسداران انقلاب اسلامی]]
[[رده: شهدای ایران]]
[[رده: شهدای استان خراسان رضوی]]
[[رده: شهدای شهرستان مشهد]]

شهید علی‌ اصغر کفش گر

2020-09-28T21:59:05Z

Arameshi9706:

{{جعبه اطلاعات افراد نظامی
|نام فرد = مسلم‌کفشگر
|تصویر =علی‌اصغرکفشگر.jpg
|توضیح تصویر =
|ملیت = [[پرونده:پرچم ایران.png|22px]] ایرانی
|شهرت =
|دین و مذهب = [[مسلمان]]، [[شیعه]]
|تولد =[[تربت ‌حیدریه]]
|شهادت = [[1365/01/11]]
|وفات =
|مرگ =
|محل دفن =[[بهشت‌عسکری‌]]
|مفقود =
|جانباز =
|اسارت =
|نیرو =
|یگانهای خدمت =
|طول خدمت =
|درجه =
|سمت‌ها =[[رزمنده‌]]
|جنگ‌‌ها = [[جنگ ایران و عراق]]
|نشان‌های لیاقت =
|عملیات‌ =
|فعالیت‌ها =
|تحصیلات =
|تخصص‌ها =
|شغل =
|خانواده = نام پدر:مسلم‌
}}

کد شهید: 6530837

نام : علی‌اصغر

نام خانوادگی : کفشگر

نام پدر : مسلم‌

محل تولد : تربت ‌حیدریه

تاریخ شهادت : 1365/01/11

تحصیلات : نامشخص

گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است.

نوع عضویت : سایر شهدا

مسئولیت : رزمنده‌

گلزار : بهشت‌عسکری‌

==خاطرات==

توصیه های شهید

آخرین باری که برادرم [[شهید]] علی اصغر از جبهه آمده بود و به من گفت: ببین خواهر جان مبادا ناراحت شوی بعد از دیدن پدر و مادر اولین جایی که می آیم خانه شماست، موقع خداحافظی تا دم در او را بدرقه کردم او تا نیمه کوچه رفت ولی دوباره برگشت و به من گفت خواهر اگر برنگشتم ناراحت نباش شاید من قابل باشم شربت [[شهادت]] را بنوشم و دوست دارم زینب وار زندگی کنی و دشمن را شاد نکنی. گفتم چرا این حرف را می زنی؟ ان شاءالله میروی و باز می گردی. گفت نه خواهر این بار [[شهید]] می شوم. گفتم:حالا همین امروز می خواهی بروی گفت: نه یکبار دیگر برای خداحافظی می آیم. روزی که خواست راهی جبهه شود آن روز من برای معالجه به مشهد رفتم و ایشان آمده بود ولی من نبودم. یک روز رفتنش را به خاطر من به تاخیر انداخت ، صبح روز بعد آمد و باز هم من نبودم و دوباره رفتنش را به تاخیر انداخت و روز سوم خواست که برود گفته بود من که رفتم ولی دیدار با خواهرم به قیامت افتاد. راوی کفشگر
<ref>[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=17560 سایت یاران رضا]</ref>

==نگارخانه تصاویر==
<gallery>
Image:علی‌اصغرکفشگر.jpg
</gallery>

==پانویس==
<references />

==رده==
{{ترتیب‌پیش‌فرض: علی‌اصغر کفشگر}}
[[رده: شهدا]]
[[رده: شهدای دفاع مقدس]]
[[رده: شهدای ایران]]
[[رده: شهدای استان خراسان رضوی]]
[[رده: شهدای شهرستان تربت ‌حیدریه]]

شهید جواد کشکی

2020-09-28T21:58:02Z

Arameshi9706:

{{جعبه اطلاعات افراد نظامی
|نام فرد = جوادکشکی‌
|تصویر =جوادکشکی‌.jpg
|توضیح تصویر =
|ملیت = [[پرونده:پرچم ایران.png|22px]] ایرانی
|شهرت =
|دین و مذهب = [[مسلمان]]، [[شیعه]]
|تولد =[[سبزوار]]
|شهادت = [[1362/05/11]]
|وفات =
|مرگ =
|محل دفن =[[بهشت‌شهداء]]
|مفقود =
|جانباز =
|اسارت =
|نیرو =
|یگانهای خدمت =
|طول خدمت =
|درجه =
|سمت‌ها =[[رزمنده‌]]
|جنگ‌‌ها = [[جنگ ایران و عراق]]
|نشان‌های لیاقت =
|عملیات‌ =
|فعالیت‌ها =
|تحصیلات =
|تخصص‌ها =
|شغل =
|خانواده = نام پدر:حسن
}}

کد شهید: 6221105

نام : جواد

نام خانوادگی : کشکی‌

نام پدر : حسن

محل تولد : سبزوار

تاریخ شهادت : 1362/05/11

تحصیلات : نامشخص

گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است.

نوع عضویت : سایر شهدا

مسئولیت : رزمنده‌

گلزار : بهشت‌شهداء

==خاطرات==

* آخرین وداع با خانواده

روزی که می خواست به جبهه برود هنگام رفتن صورتش را بوسیدم و یک سینی برداشته و یک پارچ آب و قرآن و آینه در آن گذاشتیم که جواد نگاهی به آن انداخت و گفت: مادر جان چرا این کارها را می کنی، سینی را برگردان، نمی خواهم همسایه ها ببینند فقط از زیر قرآن ردم کن ولی پشت سرم آب نریز. اما وقتی که خیلی اصرار مرا دید ، گفت: آرزوی من [[شهادت]] است، سپس قرآنی از جیبش بیرون آورد و گفت: قرآن همیشه همراه من است، ما برای قرآن می جنگیم تا پیروز شویم. دلم آرام نگرفت گونه هایش را بوسیدم و گفتم: مادر جان بخدا سپردمت. هنگام رفتن به طوری که متوجه نشود پشت سرش آب ریختم وگفتم: برو بخدا سپردمت . هنگام رفتن با همسایه ها و دو سه تا مرد که با او کار می کردند خداحافظی کرد و رفت. در ماه رمضان به فیض [[شهادت]] نایل آمد.
راوی صدیقه کشکی

* لحظه و نحوه شهادت

زمانی که [[شهید کوشکی]] همراه بچه ها برای شناسایی منطقه کله قندی رفته بودند در راه برگشت دشمن آنها را زیر نظر می گیرد. در حالیکه جواد تشنه اش می شود و از دوستانش آب طلب می کند یک قوطی کمپوت بر می دارد تا داخل آن آب بریزد. همین که می خواهد آب بخورد ترکش به او اصابت می کند و او فرصت آب خوردن هم پیدا نمی کند و به شهادت می رسد. راوی حسن کشکی

* عشق شهادت

آخرین دفعه ای که از جبهه به مرخصی آمده بود ، آخرین سحرگاه ماه رمضان بود که به من گفت: دعا کن این دفعه که رفتم [[شهید]] شوم. نمی دانم دفعه قبل چرا همه [[شهید]] شدند ولی من به [[شهادت]] نرسیدم. وی علاقه شدیدی به [[شهادت]] داشت. راوی عصمت کوشکی

* عشق شهادت

یک روز جواد تعدادی از کتابهای آیت الله دستغیب را که درمورد [[شهید]] و [[شهادت[[ بود برایم آورد و گفت : مادر جان این کتابها را مطالعه کن که خیلی مفید است در ضمن خودش هم مطالعه می کرد اودر بین صحبتهایش دائم می گفت: آیا زمانی فرا می رسد که شربت گوارای [[شهادت]] را بنوشم و به فیض [[شهادت]] برسم می گفت: چگونه است که همه [[شهید]] شدند به غیر از من یقینا" تو از من راضی نیستی من در جوابش می گفتم: نه مادر راضی به رضای خدا هستم هر چه قسمت باشد اگر در طالعت [[شهادت]] باشد نصیبت خواهد شد.
راوی صدیقه کوشکی

* تقید به انجام کامل ماموریت

جواد تصمیم گرفته بود که برای شناسایی منطقه کله قندی برود اما عده ای از دوستانش که در حفاظت اطلاعات بودند از این کار او ممانعت به عمل آورند.اما او با اصرار گفت: من حتماً باید بروم. وقتی آنها متوجه اصرارهای بیش از حد شدند تلفنی با مسئولانش تماس گرفته و جریان را به آنها گفتند: مسئولان وی سریعاً گفته بودند حتی اگر کار به بازداشت وی کشید نگذارید او برود حیف است از حالا او به [[شهادت]] برسد هنوز به وجود او نیازمندیم اما جواد گفته بود که اگر نگذارید هم اکنون لباسهایم را از تن بیرون می کنم وبه خانه می روم ودیگر پا به جبهه نخواهم گذاشت ولی جواد بلاخره به آنجا رفت و به [[شهادت]] رسید. راوی حسن کوشکی

* عشق به جهاد

هنگامیکه در خانه مشغول نماز خواندن بودم جواد به خانه آمد وبرگه ای را به من داد وگفت : مادر این رضا یتنامه اعزام به جبهه است خواهش می کنم آن را امضا کنید سر دوراهی مانده بودم با خود گفتم با این سن کم فکر نمی کنم او را قبول کنند سپس رو به او کرده وگفتم صبر کن بگذار پدرت بیاید او بهتر می تواند تصمیم بگیرد وقتی این را گفتم خیلی ناراحت شد وبه زیر زمین رفت وزانوی غم به بغل گرفت وقتی دیدم خیلی افسرده شده وبه حالش غصه خوردم وگفتم : خوب ببرش بابایت تا امضا کند اوگفت نه ، اول رضایت مادر شرط بعد پدر گفتتم اشکالی ندارد بیاور تا امضا کنم وقتی امضا کردم صورتش گل انداخت واز خوشحالی چشمانش برق می زد صورتم را بوسید وگفت حالا که راضی شدی اگر پدر هم رضایت بدهد ان شاءالله به جبهه خواهم رفت رضایت پدر را هم جلب کرد وراهی جبهه شد. راوی صدیقه کوشکی

* خاطرات سیاسی

قبل از انقلاب جواد از دوستانش تعدادی عکس فرح و شاه گرفته بود و داخل کشوی آهنی گذاشته بود بعدها آنها را از کشو بیرون آورد و به من نشان داد و گفت: مادر جان آنها را دوست داری؟ گفتم: من اینها را دوست ندارم از همان اول دوستشان نداشتم حقیقت را می گویم چون می دانستم چه جنایتهای می کردند بعد گفت: اگر مایلی آنها را برایت مخفی کنم وگرنه آنها را زیر پا له کرده و پاره کنم گفتم: هر طور دوست داری که دیدم قاب عکس فرح را شکست و عکسش را پاره کرد سپس گفت: مادر هر چه فکر می کنم کسی متوجه این انقلاب که [[امام خمینی (ره)]] به پا کرد نخواهد شد من گفتم: مادر چقدر ساده ای مطمئنا" همگی متوجه هستند ما باید به امید خدا این رژیم را سرنگون می کنیم. راوی صدیقه کوشکی

*خاطرات سیاسی

هنگام انتخابات ریاست جمهوری بنی صدر و آقای حبیبی هم کاندیدا شده بودند جواد به من گفت: پدر هر کدام از اقوام و آشنایان خواستند در انتخابات شرکت کنند تأکید کنید که فقط به آقای حبیبی رأی بدهند وقتی علت را پرسیدم گفت: به حرفهایم گوش کنید شما به اوضاع مملکت واقف نیستید من بهتر می دانم چه کسی شایسته تر است. راوی حسن کوشکی

* خاطرات سیاسی

یک بار حدوداً ساعت 8/5 بود که جواد از مدرسه به خانه آمد وقتی به او گفتم چقدر زود از مدرسه برگشتی؟ گفت: تاج گذاری کره خر بود. من هم فرار کردم و آمدم من که متوجه حرفهایش نشدم گفتم: منظورت چیست؟ گفت: به مناسبت تاج گذاری پسر شاه می خواستند از ما در مدرسه پذیرایی کنند که من بر گشتم بچه های مدرسه به او می گفتند چرا این حرفها را می گویی؟ کره خر یعنی چه؟ او پسر شاه است چرا توهین می کنی گفت: شاه برای خودش شاه است من از هیچ کس هراسی ندارم و روی حرفم هستم و خواهم بود. راوی حسن کوشکی

* مبارزه با ضد انقلاب و منافقین

یادم هست که یک روز جواد با شلوار خونی به منزل آمد. هیچ کس در خانه نبود و او از این بابت خوشحال بود. به خواهرزاده ام گفت: اگر می شود شلوار مرا بشوی. خواهرزاده ام: مگر چی شده؟ جواد گفت: طوری نشده- البته خواهر بزرگترم از جریان خبردار بود- بعد از اینکه او شلوارش را شست خواهر بزرگم به من گفت: گویا جواد با منافقی درگیر شده و پس از درگیری فرار می کند و چون اطلاعاتی بوده، عده ای به دنبال او می روند و قبل از دستگیری به او تیراندازی می کنند که باعث جراحات پای او می شود. راوی عصمت کوشکی
<ref>[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=17527 سایت یاران رضا]</ref>

==نگارخانه تصاویر==
<gallery>
Image:جوادکشکی‌.jpg
</gallery>

==پانویس==
<references />

==رده==
{{ترتیب‌پیش‌فرض: جواد کشکی‌}}
[[رده: شهدا]]
[[رده: شهدای دفاع مقدس]]
[[رده: شهدای ایران]]
[[رده: شهدای استان خراسان رضوی]]
[[رده: شهدای شهرستان سبزوار]]

شهید علی اصغر قزی

2020-09-28T21:56:18Z

Arameshi9706:

{{جعبه اطلاعات افراد نظامی
|نام فرد = علی‌اصغرقزی‌
|تصویر =16800.jpg
|توضیح تصویر =
|ملیت = [[پرونده:پرچم ایران.png|22px]] ایرانی
|شهرت =
|دین و مذهب = [[مسلمان]]، [[شیعه]]
|تولد =[[سبزوار]]
|شهادت = [[1360/09/09]]
|وفات =
|مرگ =
|محل دفن =[[بهشت‌شهدا]]
|مفقود =
|جانباز =
|اسارت =
|نیرو =
|یگانهای خدمت =
|طول خدمت =
|درجه =
|سمت‌ها = [[فرمانده گروهان-ادوات]]
|جنگ‌‌ها = [[جنگ ایران و عراق]]
|نشان‌های لیاقت =
|عملیات‌ =
|فعالیت‌ها =
|تحصیلات =
|تخصص‌ها =
|شغل =
|خانواده = نام پدر:غلامرضا
}}

کد شهید: 6010409 تاریخ تولد :
نام : علی‌اصغر محل تولد : سبزوار
نام خانوادگی : قزی‌ تاریخ شهادت : 1360/09/09
نام پدر : غلامرضا مکان شهادت :

تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت :
شغل : یگان خدمتی :
گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است.
نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : فرمانده گروهان-ادوات
گلزار : بهشت‌ شهدا
==خاطرات==

* موضوع پيش بيني شهادت

علی اصغر جزء افرادی بود که برای اعزام به جبهه داوطلب شده بود. او در عملیاتهای مختلفی شرکت کرده بود. ما در بولوار شهربانی بودیم که او از ما خداحافظی کرد و به جبهه رفت. به من گفت: برادر این سفر آخر است که من می روم و به احتمال زیاد من دیگر برنمی گردم. ولی شما در این مورد باید با پدر و مادر صحبت نکنید. یعنی من خواب دیدم که قطعا" برنخواهم گشت و همچنین گفت: من خواب دیدم به احتمال زیاد هنوز آن طوری که باید پاک باشم نیستم. ولی از طرفی هم خواب دیدم که قطعا" از این سفر برنخواهم گشت و او رفت و همانطور هم شهید شد. بعد از سه روز که از این جریان گذشت خبر [[شهادت]] علی اصغر را به خود من دادند که من تلفن زدم [[اهواز]] و از بچه های لشکر سؤال کردم. در مورد این خبر آنها گفتند: اشتباه به عرض شما رساندند بخاطر اینکه ما روحیه خودمان را نبازیم. دوستان گفتند: در عملیات [[بستان]] بوده که در آنجا به [[شهادت]] رسیدند.راوی علی اکبر قزی

* موضوع عشق به جهاد

وقتی علی اصغر از جبهه برگشت خانواده به او پیشنهاد ازدواج دادند. علی اصغر گفت: من ازدواج نمی کنم. مگر شما نمی بینید خواهرانم را زنده زیر خاک می کنند تا ما در جنگ علیه دشمن بعثی پیروز نشویم من ازدواج نمی کنم.راوی محمد قزی
<ref>[http://www.yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=16800 یاران رضا]</ref>

==نگارخانه تصاویر==
<gallery>
Image:16800.jpg
</gallery>

==پانویس==
<references/>

==رده==
{{ترتیب‌پیش‌فرض: علی‌اصغر قزی‌}}
[[رده: شهدا]]
[[رده: شهدای دفاع مقدس]]
[[رده: شهدای ایران]]
[[رده: شهدای استان خراسان رضوی]]
[[رده: شهدای شهرستان سبزوار]]