https://fa.jahad.ir/api.php?action=feedcontributions&feedformat=atom&user=Ashori9711 2026-06-04T22:33:32Z مشارکت‌های کاربر MediaWiki 1.23.5 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF_%D9%84%D8%B4%DA%AF%D8%B1%DB%8C 2019-02-24T06:34:23Z

<p>Ashori9711: صفحه‌ای جدید حاوی «شهید محمود لشگری تاریخ تولد :1338/09/06 تاریخ شهادت : 1361/02/20 محل شهادت : نامشخص محل...» ایجاد کرد</p> <hr /> <div>شهید محمود لشگری<br /> تاریخ تولد :1338/09/06<br /> تاریخ شهادت : 1361/02/20<br /> محل شهادت : نامشخص<br /> محل آرامگاه :تهران - بهشت زهرا<br /> <br /> <br /> زندگینامه<br /> خلاصه ای از زندگی شهید:<br /> شهید محمود لشگری در تاريخ، 6/9/1338 در خانواده ای متوسط و مذهبی پا به دنیا گذاشت و در دامن پدر و مادری مهربان رشد یافت، تا سال چهارم ابتدایی درس خواند و پس از آن به کار و كوشش نزد پدر پرداخت تا به سن سربازی رسید، به خدمت مقدس سربازی اعزام شد تا به وظیفه خود در قبال دین و میهن جامه عمل بپوشاند، شهید لشگری سرانجام در سال 1361 در خرمشهر به درجه رفیع شهادت نائل گشت.<br /> روحش شاد و یادش گرامی باد<br /> <br /> منبع: سایت شهدای ارتش<br /> http://www.ajashohada.ir/home/martyrdetails/23556</div>

Ashori9711 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%85%D8%B1%D8%A7%D8%AF_%D8%AA%D8%B4%DA%A9%D8%B1%DB%8C 2019-02-24T06:23:17Z

<p>Ashori9711: صفحه‌ای جدید حاوی «شهید مراد تشکری تاریخ تولد :1336/11/07 تاریخ شهادت : 1359/07/26 محل شهادت : نامشخص محل آ...» ایجاد کرد</p> <hr /> <div>شهید مراد تشکری<br /> تاریخ تولد :1336/11/07<br /> تاریخ شهادت : 1359/07/26<br /> محل شهادت : نامشخص<br /> محل آرامگاه :گیلان - بندرانزلی - ابکنار<br /> <br /> زندگی نامه<br /> شهید دریافر دوم مراد تشکری، اولین نفری بود که در جریان انقلاب دست به اعتصاب زد و همکارانش را به پیروی از راه امام فراخواند. با پیروزی انقلاب نیز در برابر گروهک ها ایستاد و اجازه ي فعالیتهای انحرافی را از آنها گرفت. مراد، از بچه های فعال نیروی دریایی بود که در سال 1356، در سن بیست سالگی وارد این نیرو شد و در تاریخ 1358/08/18 با درجه ي دریافر دومی، به پایگاه دریایی بندرعباس منتقل شد.<br /> نوارهای قرآن را همیشه با خود همراه داشت و به تلاوت عبدالباسط عشق می ورزید. گفته بود: « اگر شهید شدم، نوار قرآن عبدالباسط را در مراسم ختم من بگذارید. »<br /> با شروع جنگ مراد بلاخره به مراد خود دست پیدا کرد. 45 روز مرخصی استحقاقی خود را به سپاه رفت و در قالب لشکر ثارالله (علیه السلام) به جبهه ها اعزام شد و زیباترین صحنه های زندگی خود را در آن دیار به نمایش گذاشت.<br /> مراد، سرانجام در تاريخ 1359/07/28 در سرزمین خونین شهر، هنگام نماز به شهادت رسید. دوستانش هنگام دفن پیکر مطهرش در روستای «آبکنار»، صدای عبدالباسط را برایش هدیه بردند و روح بزرگ او، با نوای آسمانی قرآن، همنوا گشت.<br /> <br /> <br /> منبع:سایت شهدای ارتش<br /> http://ajashohada.ir/Home/Martyrdetails/6099</div>

Ashori9711 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%85%D8%B1%D8%AA%D8%B6%DB%8C_%D9%BE%D9%88%D8%B1_%D8%AC%D9%88%D9%87%D8%B1%DB%8C 2019-02-24T06:19:58Z

<p>Ashori9711: صفحه‌ای جدید حاوی «شهید مرتضی پورجوهری تاریخ تولد :1347/01/12 تاریخ شهادت : 1367/04/24 محل شهادت : نامشخص م...» ایجاد کرد</p> <hr /> <div>شهید مرتضی پورجوهری<br /> تاریخ تولد :1347/01/12<br /> تاریخ شهادت : 1367/04/24<br /> محل شهادت : نامشخص<br /> محل آرامگاه :اصفهان - گلستان شهدا<br /> <br /> زندگی نامه<br /> شهید مرتضی پور جوهری در تاریخ 1347/01/12 به دنیا آمد. در دوران كودكي پسری پر شور و فعال بود؛ پس از این که دوران ابتدایی را پشت سر گذاشت و کمی بزرگتر شد، به نماز و قرآن علاقمند بود. به طوری که در دوران مدرسه راهنمایی، در كنار تحصيل به حفظ قرآن پرداخت. همواره نمازش را اول وقت می خواند و پس از نماز، چند آیه از قرآن را حفظ می کرد. با این که سن کمی داشت به بچه های فامیل نیز سفارش می کرد که نماز را اول وقت بخوانند و پس از آن هم حتماً قرآن را تا یک آیه هم که هست حفظ کنند.<br /> پس از دوران راهنمایی، چون از پدرش سنی گذشته بود، ترک تحصیل کرد و قصد ياري و كمك به پدر را داشت تا ایشان سختی نکشند. به همین دلیل در مغازه ی پدر شروع به کار کرد. چند سالی گذشت و او به سن 18 سالگی، و موقع رفتن به خدمت مقدس سربازی رسید. سپس در تاریخ 1365/10/24 علی رغم ناراحتی خانواده به خدمت سربازی عازم شد. مدت آموزشی را در پادگان 05 کرمان سپری کرد و بقیه سربازی را به جبهه اعزام شد. نامه های زیادی می نوشت به طوری که هر 15 روز یک بار 2 نامه برای خانواده اش می رسید. با شروع عملیات مرصاد، نامه های او قطع شد. تا این که خبر شهادتش توسط یکی از آشنایان رسید و خانواده اش را در غم دوری او باقی گذاشت.<br /> <br /> <br /> منبع:سایت شهدای ارتش<br /> http://ajashohada.ir/Home/Martyrdetails/5501</div>

Ashori9711 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF_%DA%AF%D9%88%D8%AF%D8%B1%D8%B2%DB%8C 2019-02-18T06:52:00Z

<p>Ashori9711: صفحه‌ای جدید حاوی «شهید محمود گودرزی تاریخ تولد :1339/01/01 تاریخ شهادت : 1368/05/18 محل شهادت : نامشخص محل...» ایجاد کرد</p> <hr /> <div>شهید محمود گودرزی<br /> تاریخ تولد :1339/01/01<br /> تاریخ شهادت : 1368/05/18<br /> محل شهادت : نامشخص<br /> محل آرامگاه :البرز - کرج - امامزاده محمد<br /> <br /> <br /> <br /> زندگینامه<br /> شهید محمود گودرزی در تاریخ 1339/01/01 در خانواده ای كاملاً مذهبی دیده به جهان فانی گشود. از همان دوران كودكی با مادرش در مراسم مذهبی شرکت می کرد به همین دلیل علاقه زیادی به اهل بیت و خاندان عصمت و طهارت داشت. با این كه محمود در سال های انقلاب به سن بلوغ نرسیده بود ولی در رسوا كردن رژیم منفور پهلوی فعالانه می كوشید و در تمام تظاهرات و راهپیمایی ها شركت می كرد. در دبستان به مداحی و نوحه سرایی می پرداخت. در ایام تحصیل و در كنار درس های مدرسه به آموزش و فراگیری دروس اسلامی می پرداخت. نماز و روزه اش ترك نمی شد.<br /> شهید گودرزی پس از انقلاب و شروع جنگ تحمیلی به علت علاقه زیادی که به اسلام و نفرتی كه نسبت دشمنان اسلام و انقلاب داشت فرصت را غنیمت شمرده از طریق پایگاه مالك اشتر به جبهه اعزام شد و در عملیات رمضان در بانه در سال 1368 به درجه رفیع شهادت رسید.<br /> روحش شاد و یادش گرامی باد.<br /> <br /> منبع: سایت شهدای ارتش<br /> http://www.ajashohada.ir/home/martyrdetails/23437</div>

Ashori9711 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF_%DA%AF%D9%84_%DA%A9%D8%A7%D8%B1_%D9%85%D9%82%D8%AF%D9%85 2019-02-17T05:16:26Z

<p>Ashori9711: صفحه‌ای جدید حاوی «شهید محمود گل کارمقدم تاریخ تولد :1347/08/30 تاریخ شهادت : 1367/01/29 محل شهادت : نامشخص...» ایجاد کرد</p> <hr /> <div>شهید محمود گل کارمقدم<br /> تاریخ تولد :1347/08/30<br /> تاریخ شهادت : 1367/01/29<br /> محل شهادت : نامشخص<br /> محل آرامگاه :گیلان - بندرانزلی - انزلی گلزارشهدا<br /> <br /> <br /> زندگینامه<br /> شهید مهناوی دوم رادار محمود گلکار مقدمده ساله بود که انقلاب به پیروزی رسید و قلب پاک و مطهّرش، نور این خورشید را با طیب خاطر پذیرا گشت. دوران دبستان و راهنمایی را برای کمک به پدر کار کرد و هنگامی که در سال 1365 وارد نیروی دریایی شد، پدر را از دست داد و بار مسئولیّت سنگین خانواده را به عهده گرفت.<br /> پس از طی دوره ی نظامی در زادگاهش، یعنی بندر انزلی، به ناوشکن «سهند» رفت و خدمت صادقانه ی خویش را آغاز کرد؛ اما هنوز یک سال از خدمات ارزنده اش نگذشته بود که در روز 29 فروردین 1367، در حماسه ی «سهند» به شهادت رسید و روحی که سال ها سختی و مرارت دنیا را کشیده بود، با ترک عالم خاکی، به آرامش جاودانه دست یافت.<br /> روحش شاد و یادش گرامی باد<br /> <br /> منبع: سایت شهدای ارتش<br /> http://www.ajashohada.ir/home/martyrdetails/23241</div>

Ashori9711 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF_%DA%AF%DA%86%DA%A9%D8%A7%D8%B1 2019-02-17T05:10:57Z

<p>Ashori9711: صفحه‌ای جدید حاوی «شهید محمود گچکار تاریخ تولد :1340/05/20 تاریخ شهادت : 1360/03/12 محل شهادت : نامشخص محل...» ایجاد کرد</p> <hr /> <div>شهید محمود گچکار<br /> تاریخ تولد :1340/05/20<br /> تاریخ شهادت : 1360/03/12<br /> محل شهادت : نامشخص<br /> محل آرامگاه :مرکزی - ساوه - امامزاده سیدعلی اصغر<br /> <br /> <br /> <br /> وصیتنامه<br /> بسم الله الرحمن الرحيم<br /> وصيت نامه اينجانب سرباز وظيفه محمود گچكار فرزند ابوالفضل گچكار، سال تولد 1340 زاده شهرستان ساوه مى باشم. هر كشور مسلمانى براى دفاع از اسلام و خاك ميهنش به جوانان آن كشور احتياج دارد، من كه فرزند كشور ايران هستم بايد از دين و از مملكتم و از ملت مسلمان كشور ايران تا جايى كه خون در بدن دارم دفاع كامل كنم. من شهادت را از جان و دل مى پذيرم و تا موقعى كه مى توانم روى پاى خودم به كمك خداوند و به كمك ملت عزيز ايران و به كمك رهبر انقلاب اسلامى ايران بايستم نمى گذارم كه دشمن كافر يك وجب از خاك عزيز ميهنم را بگيرد.<br /> من اين جان بى ارزشم را در راه اسلام و كشورم ايران مى دهم و بر هر فرد مسلمانى واجب است كه از وجب به وجب كشورش دفاع كند. من به برادران مسلمانم و به ملت ايران و به پدر و مادر و به برادر و خواهرم توصيه مى كنم كه نگذاريد كه دشمنان كافر و بى ايمان به خاك ايران تجاوز كنند و از اسلام و ايران دفاع كنيد. ما همه فرزندان اسلام و فرزندان اين آب و خاكيم و نبايد بگذاريم كه كشورمان تحت حمايت ابرقدرت ها و يا مورد تجاوز آنها قرار گيرد.<br /> همه ما مى دانيم كه خدا پشتيبان حق و مستضعفين است پس به يارى همديگر، ايران را از چنگ دشمنان بيرون بياوريم تا ايرانى آزاد و مستقل داشته باشيم. خداوند يار و ياور تمام شما مسلمانان باشد. من به پدر و مادر گراميم و به برادران و خواهران ارجمندم و دوستان و آشنايانم سلام گرم و پر از مهر و محبت مى رسانم و به آنها توصيه مى كنم كه ناراحت من نباشيد. پدر و مادر عزيز! شما بايد افتخار كنيد كه چنين فرزندى را تحويل اين مملكت داديد كه توانست خونش را در راه اين هدف بريزد و در مقابل كفار بايستد.<br /> پدر و مادر گرامى! جنازه مرا در امامزاده سيد على اصغر کنار شهيدان به خاك بسپاريد و عكسم را بالاى سرم بچسبانيد. اميدوارم خونسرديتان را حفظ كنيد و به راهمان ادامه دهيد و خودتان بهتر مى دانيد كه من از نظر مادى چيزى ندارم فقط يك تلويزيون دارم كه آن را به برادر عزيزم احمد و موتور مرا به برادر كوچكم محمد مى بخشم. من از برادران ارتشى مى خواهم كه لباس و كلاه سربازى مرا در تابوتى كه جنازه مرا حمل مى كنند بگذارند تا ملت عزيز و قهرمان ايران بدانند كه سربازان اسلام هميشه در مقابل دشمنان ايستاده و نخواهند گذاشت دشمن به خاك ايران تجاوز كند.<br /> خدا نگهدار ملت مسلمان و پاينده و سرافراز باد پرچم جمهورى اسلامى ايران.<br /> سرباز وظيفه محمود گچكار<br /> <br /> <br /> منبع: سایت شهدای ارتش<br /> http://www.ajashohada.ir/home/martyrdetails/23153</div>

Ashori9711 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF_%DA%AF%D8%A7%D8%B2_%D8%B1%DB%8C%D8%A7%D9%86_%D9%82%D9%85%DB%8C 2019-02-17T05:08:04Z

<p>Ashori9711: صفحه‌ای جدید حاوی «شهید محمود گازریان قمی تاریخ تولد :1345/05/02 تاریخ شهادت : 1366/02/02 محل شهادت : نامشخ...» ایجاد کرد</p> <hr /> <div>شهید محمود گازریان قمی<br /> تاریخ تولد :1345/05/02<br /> تاریخ شهادت : 1366/02/02<br /> محل شهادت : نامشخص<br /> محل آرامگاه :تهران - بهشت زهرا<br /> <br /> <br /> زندگینامه<br /> شهید محمود گازریان قمی در تاریخ 1345/05/02 در تهران متولد شد. فرزند اول خانواده بود و چهار خواهر و برادر دیگر نیز بعد از او متولد گردیدند. تحصیلات ابتدایی خود را در تهران گذراند و ترک تحصیل کرد. محمود عضو بسیج مسجد علی بن ابیطالب بود و در سال 1364 از طریق مسجد به جبهه اعزام و در تاریخ 1366/02/02 در اثر اصابت گلوله در حین وضو گرفتن برای نماز صبح، مورد هدف دشمن قرار گرفته و بعد از گذشتن چند روز در بیمارستان در سومار به شهادت رسید. مزارش در بهشت زهرا، قطعه 26، ردیف 10، شماره 13 واقع می باشد.<br /> روحش شاد و راهش پر رهرو باد<br /> <br /> خاطرات<br /> خاطره ای از زبان خواهر شهید<br /> برادرم محمود، یک سری وسایل شخصی داشت که من آن زمان که بچه بودم، خیلی به آنها علاقه داشتم .یک روز به او گفتم که این وسایلت را به من می دهی؟ گفت: خواهر من! بگذار بعداً، ان شاء الله دعا کن من شهید شوم و همه این ها مال تو.<br /> <br /> منبع: سایت شهدای ارتش<br /> http://www.ajashohada.ir/home/martyrdetails/23142</div>

Ashori9711 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF_%DA%A9%DB%8C%D9%88%D8%A7%D9%86%DB%8C 2019-02-17T05:04:57Z

<p>Ashori9711: صفحه‌ای جدید حاوی «شهید محمود کیوانی تاریخ تولد :1340/09/20 تاریخ شهادت : 1359/11/26 محل شهادت : نامشخص محل...» ایجاد کرد</p> <hr /> <div>شهید محمود کیوانی<br /> تاریخ تولد :1340/09/20<br /> تاریخ شهادت : 1359/11/26<br /> محل شهادت : نامشخص<br /> محل آرامگاه :خراسان جنوبی - بیرجند - بهشت متقین<br /> <br /> <br /> زندگینامه<br /> بسمه تعالی زندگی‌نامه شهید ‌ شهید محمود کیوانی در سال 1340 در یک خانواده‌ی مذهبی و متدین و ساده‌زیست در شهر بیرجند متولد شد. . دوران کودکی را در دامان گرم خانواده سپری نمود و با رسیدن به سن 7 سالگی وارد دبستان شد . تحصیلات خود را تا دوم متوسطه ادامه داد ولی بضاعت کم مالی خانواده‌ی ساده‌زیست و کم‌درآمدش فرصت تحصیل را از وی گرفت. او نیز برای کمک و مساعدت به اوضاع نابسامان اقتصادی خانواده و بهتر شدن معیشت زندگی ‌ به شغل آزاد روی آورد. شهید بسیار مردم‌دار، مومن، خداپرست و خوش‌اخلاق بود و با همه رابطه‌ی خوبی داشت. انقلاب اسلامی و نفوذ کلام امام و چهره‌ی منور‌ش در وجود شهید اثر شگرفی گذاشته بود بطوری که فعالیت های سیاسی و اجتماعی‌اش را از تظاهرات و پخش اعلامیه آغاز کرد. او شرکت در تظاهرات شعار نویسی را تا حدی ادامه داد که مورد تعقیب پلیس امنیتی رژیم قرار می‌گیرد ولیکن هوشیاری و درایت شهید مانع از دستگیری او می‌شود . عشق به انقلاب او را وامی‌دارد تا پیش از تشریف‌فرمایی امام 3 ماه افتخاری در تهران به مداوا و پرستاری مجروحین انقلاب بپردازد. ‌ گسترش ‌تحول نوظهور در روح و وجودش باعث گردید بعد از پیروزی انقلاب پیش از فراخوانی به سربازی خود را معرفی می‌نماید و در اولین فرصت پس از گذراندن دوره‌ی آموزشی در تاریخ 10/04/1359 به جبهه‌‌‌های نبرد اعزام می‌گردد. شهید محمود مشتاقانه طالب شهادت بود بطوری‌که در نوشته‌ای با دست خط خود چنین می‌نگارد اسلام پیروز است- سلام بر شهادت- عشق من شهادت است- امیدوارم که هر چه زودتر به شهادت برسم. او چنان مهیای دیدار با معشوق بود، که تنها پس از شانزده روز در جبهه‌ی آبادان ماهشهر در تاریخ 26/11/1359 شهادت را در آغوش می‌گیرد. ‌روحش شاد و راهش پر رهرو باد. <br /> منبع: سایت شهدای ارتش<br /> http://www.ajashohada.ir/home/martyrdetails/2313</div>

Ashori9711 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C_%DA%A9%D8%A7%D9%81%DB%8C_%D9%86%D9%88%D8%BA%D8%A7%D9%86 2019-02-14T16:06:34Z

<p>Ashori9711: صفحه‌ای جدید حاوی «شهید موسی کافی نوغان تاریخ تولد :1328/01/01 تاریخ شهادت : 1360/09/06 محل شهادت : نامشخص...» ایجاد کرد</p> <hr /> <div>شهید موسی کافی نوغان<br /> تاریخ تولد :1328/01/01<br /> تاریخ شهادت : 1360/09/06<br /> محل شهادت : نامشخص<br /> محل آرامگاه :نامشخص<br /> <br /> <br /> <br /> زندگینامه<br /> نام شهید: موسی کافی نوغان<br /> نام پدر: مسیح الله <br /> محل تولد: مشهد<br /> تاریخ تولد: 1328/01/01<br /> مدرک تحصیلی: ششم ابتدائی<br /> وضعیت تأ هل: مجرد<br /> شغل شهید: ارتش استوار یکم<br /> تاریخ شهادت: 1360/09/06<br /> نحوه شهادت: اصابت ترکش<br /> محل شهادت: سوسنگرد<br /> نشانی مزار: گلزار شهدای بهشت رضا<br /> ارگان اعزام کننده: لشکر 16 زرهی<br /> یگان خدمتی: ارتش<br /> آخرین مسئولیت در جبهه: رزمنده<br /> [خلاصه ای از زندگی شهید]<br /> شهید موسی کافی نوغان فرزند مسیح الله در مورخه 1328/01/01 در مشهد از یک خانواده مومن و مذهبی دیده به جهان گشود وی دوران کودکی خویش را در آغوش گرم مادری مهربان و دلسوز و پدری زحمتکش و فداکار سپری نمود تا اینکه به سن 7 سالگی رسید و جهت کسب دانش و معرفت به مدرسه رفت و تحصیلات خود را تا کلاس ششم ابتدائی در همان محل سکونت خود سپری نمود و سپس ترک تحصیل کرد و با پیروزی انقلاب و تشکیل ارگانهای مختلف ایشان نیز وارد ارتش گردید و به عنوان استوار یکم در آنجا به فعالیت پرداخت و با دیدن آموزشهای نظامی با شروع جنگ از طریق ارتش به جبهه های جنگ شتافت و سرانجام در مورخه 1360/09/06 در منطقه عملیاتی سوسنگرد بر اثر اصابت ترکش به درجه شهادت نائل آمدند.<br /> <br /> منبع: سایت شهدای ارتش<br /> http://www.ajashohada.ir/home/martyrdetails/</div>

Ashori9711 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%85%D9%88%D9%84%D8%A7_%D9%85%D8%B1%D8%A7%D8%AF_%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D8%AA%D8%A7%D8%AC%D8%AF%DB%8C%D9%86%DB%8C 2019-02-14T16:03:24Z

<p>Ashori9711: صفحه‌ای جدید حاوی «شهید مولامراد عبدالتّاجدینی در سال 1340 در روستای عبدالتّاجدین از توابع شهرست...» ایجاد کرد</p> <hr /> <div>شهید مولامراد عبدالتّاجدینی<br /> در سال 1340 در روستای عبدالتّاجدین از توابع شهرستان کنگاور دیده به جهان گشود. او دانشجوی علوم و فنون نظامی بود و 2 فرزند پسر به نام¬ های میثم و محسن داشت. مولامراد عهده¬دار مسئولیت عقیدتی سیاسی سپاه بود و در شهرهای سنندج، کرمانشاه، جوانرود و کنگاور خدمت کرد. او برای تحصیل به قم نیز رفت و یک سال در آن¬جا بود؛ ضمن اینکه در میمک هم مسئول اطّلاعات عملیات بود و فرماندهی بسیج کنگاور را به عهده داشت. این شهید بزرگوار، سرانجام در 2/5/67 هنگام حمله¬ی مرصاد، در پادگان ابوذر سرپل ذهاب به شهادت رسید. پیکر مطهّرش را در گلزار شهدای کنگاور به خاک سپردند.<br /> <br /> منبع سازمان بسیج دانشجویی استان کرمانشاه</div>

Ashori9711 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%86%D8%B5%D8%B1%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%87_%D8%A7%D9%86%D8%AC%DB%8C%D8%B1%DB%8C_%D8%B7%D8%B1%D9%82%D8%A8%D9%87 2019-02-14T16:00:03Z

<p>Ashori9711: صفحه‌ای جدید حاوی «تاریخ تولد : 1347/09/02 نام : نصراله‌ محل تولد : مشهد نام خانوادگی : انجیری‌ط‌ر...» ایجاد کرد</p> <hr /> <div>تاریخ تولد : 1347/09/02<br /> نام : نصراله‌ محل تولد : مشهد<br /> نام خانوادگی : انجیری‌ط‌رقبه‌ تاریخ شهادت : 1365/05/26<br /> نام پدر : عبداله‌ مکان شهادت : حاجی عمران<br /> تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت : <br /> شغل : دانش آموز یگان خدمتی : <br /> گروه مربوط : سایر شهیدان استان خراسان<br /> نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : رزمنده‌<br /> گلزار : <br /> <br /> <br /> <br /> زندگینامه<br /> در زمستان سال 1347 بود که خانواده انجیری صاحب فرزندی از تبار عشق و طلب شدند و سالها پذیرای کودکی پر شر و شور او بودند تا به هفتمین منزل از عمر خویش رسید، به مدرسه رفت و مشغول رشد و تعالی شد و با پایان تحصیلات ابتدایی به حوزه علمیه رفت تا دریابد کیست؟ و برای چیست؟ و هزاران سوال و پرسش ساخته شده در ذهن او در همین زمان بود که پاسخ سوالات خود را در نهال نوشکفته انقلاب که تازه جوانه زده بود و نوجوانان بی شمار را به آغوش خود می‌کشاند تا به همراه آنان ایران را بسازد و شهید نصرالله انجیری با عشق به امام و انقلاب در 10 سالگی به عنوان کوچکترین عضو بسیج شناخته شد و در فعالیتهایی از قبیل نگهبانی شب، مسئولیت اسلحه خانه، حفاظت نماز جمعه، گشت امر به معروف و نهی از منکر ، مبارزه با ضد ارزش های انقلاب پرداخت و پس از تلاشهای فراوان برای پیوستن به رزمندگان اسلام سرانجام در سن 17 سالگی به ندای هل من ناصر ینصرنی امام زمانش پاسخ گفت و لباس رزم را بر تن کرده و به یاری رزمندگان اسلام شتافت و کار خویش را در گروه تخریب آغاز نمود و شاهد بود که چگونه یاری رساندن حسین زمان در جذبه های عارفانه خویش با یکایک ذرات وجودشان به سوی یگانه معبود عالم هستی پر می کشند تا نهال انقلاب آبیاری شود و ثابت کنند فرهنگ شهادت همچنان پا برجاست.<br /> با ذکر یا ایتها النفس المطمئنه ارجعی الی ربک راضیة مرضیة با انفجار مین و اصابت ترکش عروج عاشقانه خود را آغاز و خاک سرزمین حاج عمران در تاریخ 27/5/1367 شاهد این سعادت بود که شهید نصرالله انجیری نوجوان بود و حال بزرگ مرد تاریخ است و نامش همواره بر زبان و قلبها جاری است.<br /> ((ماندنش مبارک))<br /> اصول حفاظتی:<br /> شهید همواره فردی منطقی و مبادی آداب بود و سعی می کرد طرف مقابل خود را با دلایل واضح عقلی متقاعد کند اگر چه مخالف عقاید و نظرات وی بود، در روزهای شروع پیروزی انقلاب یکی از عناصر سازمان منافقین قصد توزیع نشریات مربوط به سازمان خود را داشت و شهید با دیدن این موضوع به پیش رفت و کاملا آرام از وی طلب مجوز نمود و به ایشان قوانین توزیع را شرح داد و به مدت یک ساعت به بحث و تبادل نظر در این مورد پرداخت تا با این کار شاید به متقاعد کردن طرف مقابل بیانجامد و همین طور شد که پس از این مدت آن فرد دیگر از فروش نشریات صرفه نظر کرد و در آن لحظه با جمع آوری نشریات پاسخی به ذهن بیدار خود داد. <br /> <br /> وصیت نامه<br /> الله الرحمن الرحیم وصیتنامه شهید نصرالله انجیری طرقبه بسم رب الشهداء و الصدیقین رب اعوذ بک من همزات الشیاطین و اعوذ بک رب ان یحضرون. رب اشرح لی صدری و یسرلی امری وحلل عقدة من لسانی یفقهوا قولی. انّ الله یحبّ الّذین یقاتلون فی سبیل صفّاً کانّهم بنیان مرصوص. بنام الله پاسدار حرمت خون شهیدان و با درود و سلام به آقا امام زمان (عج) و نائب بزرگوارش این اسطوره مقاومت و تقوا واین قلب تپنده مستضعفین جهان امام خمینی و با نثار بهترین و خالصانه ترین سلامها نثار گلگون کفنان عصر شهادت که اسلام را با خون خویش آبیاری نمودند مخصوصاً شهدای مظلوم واحد تخریب که چون آقا و سرورشان حسین (ع) با بدنهای پاره پاره به لقای حق رفتند . از آنجا که نوشتن وصیتنامه امر مهمی است آنرا می نویسم واما من که در این دار فانی مالی ندارم که ئرباره آن وصیت نمایم و فقط قصد من از این کار این است که چند کلامی بعنوان سفارش و یادگار از خودم باقی بگذارم و نیز از آنجائیکه قرآن کریم می فرماید: « فذکران الذکر تنفع المومنین .» چند خطی می نویسم شاید که برای مؤمنین نافع باشد ، ان شاءالله. امّت حزب الله بقول امام عزیزمان اسلام هنوز چنین امّتی را بخود ندیده است. شما که از بهترین سرمایه های زندگیتان برای اسلام گذشتید و با خون عزیزترین فرزندانتان درخت پژمردة دین را آبیاری نمودید وصیت نمودن به شما امر نامفهومی است به شما چه بگویم که دارای آن نباشید از شما چه خواهش کنم که آنرا انجام نداده باشید فقط یک جمله به شما عرض می کنم و آن این است که در صحنه باشید و استوار و پا بر جا به راهتان ادامه دهید امّت حزب الله مبادا خسته شوید که امروز اگر ضربه ای به اسلام وارد شود هرگز جبران نخواهد شد. خداوند در آیه شریفش به شما می فرماید که : «انّ الّذین قالوا ربّ الله ثم استقاموا تتنزل علیهم الملئکه انّ لاتخافوا ولا تحزنوا ... یعنی کسانیکه گفتند : پرودگارا ما الله است سپس استقامت نمودند فرشتگان به آنها نازل می شود و تلاش نیز لازم است و به عبارت دیگر انقلابی بودن ملاک نیست انقلابی ماندن ملاک است و البته ملت خداجوی حزب الله در طول هفت سال انقلاب و نزدیک به ششسال جنگ به جهانیان ثابت کردند که در راه هدفش حاضر به هر زحمتی است ودرراه اسلام عزیز همة ناملایمات را بر خود هموار نموده است ولی با کمال تاسف عده ای هم به نام حزب الله از شیطان پیروی می کنند و خطاب به آن عدة قلیل است. ای دو مهرگان مگر شما نبودید که سالیان سال &quot; یا لیتنا کنت معک &quot; می گفتید. مگر شما آرزو نمی کردید که در عاشورا با امام حسین (ع) می بودید و او را یاری می کردید . ای صد بار از کوفیان بدتر ، نفرین خدا بر شما باد چرا که کوفیان یک بار به امام حسین (ع) نامه نوشتند که بیا ولی شما انسانهای بی انصاف هزاران بار گفته اید ما همه سرباز توایم خمینی ، گوش به فرمان توایم خمینی . چرا حالا که موقع سربازی است خود را عقب کشیده اید . ای نامردان مرد صورت چطور با خیال راحت در کنار اهل و عیالتان زندگی می کنید . هیچ به فکر آن عزیزانی که سالهای سال است که روی خانه و زندگی خود را ندیده اند در کنج زندانهای مخوف بسر می برند ، چطور بفکر رزمندگانی که شب و را در زیر رگبار گلوله ها و انفجار عظیم بمبها به صبح می آورند نیستی . مگر پیامبر بزرگ اسلام نفرمود که : «هر کس شب را به صبح بیاورد و بفکر کارهای مسلمانان نباشد مسلمان نیست . براستی اگر معتقد به انقلاب و جمهوری اسلامی نیستی لااقل مرد باش که بقول امام حسین (ع) اگر دین ندارید ، در دنیا آزاد مرد باشید.حال تو بی خیالی و راحت طلبی را چگونه می خواهی با مردانگی و وطن دوستی کنار هم قراردهی ، تو که به عناوین مختلف خود را کنار کشیده ای بهوش باش که فردای قیامت عذرت پذیرفته نیست و هرگز از عذاب الهی فرار نتوانی کرد . ای کج ای کج اندیش تو و امثال تو بودند که باعث قتل امام حسین (ع) شدند. اگر شما امام حسین(ع) را تنها نمی گذاشتید او غریبانه شهید نمی شد. واقعا عمری ازمن گذشته است و در این سن الحمدالله بخوبی میتوانم مسائل جامعه را درک کنم و برای خودم تجزیه و تحلیل نمایم و شکر خدا فکری آزاد دارم و تحت تاثیرمسائل پوچ و بی معنی قرار نمی گیرم و هم اکنون که قلم در دست مشغول نوشتن وصیتنامه هستم حس می کنم که عدّة زیادی از این دو چهره ها از دیدن و شنیدن سخنم ناراحت می شوند ، اشکالی ندارد بقول شهید مظلوم بهشتی ما باید در راه خدا باشیم ولو بگویند مرگ بر ما واینک سخنم را با طبلهای تو خالی است. آنهایی که صدای فریبنده شان گوش عالم را کر کرده است ولی در حقیقت چیزی درونشان نیست. بله همان کوفیان بی وفایی که از اول انقلاب سنگ اسلام و انقلاب اسلامی را به سینه می کوبیدند ولی حالا که وقت عمل شده پا کنار کشیده اند. ای کوفیان بی وفا که عهد خود را با امام شکسته اید و در طول 6سال جنگ قدم به جبهه نگذاشته اید.امت حزب الله ، امّتی که واقعا ثابت کرده، حزب خداست، شما را کاملا می شناسد . از این بیشتر لطمه به اسلام وارد نکنید. از این بیشتر ضربه اسلام و انقلاب و خون شهدا نزنید. اگر ناآگاه هستید به راه آئید و اگر آگاهانه دست به این اعمال می زنید منتظر قهر الهی باشید که چه سخت و عذاب دردناکی است. پدر و مادر دلبندم صابر باشید که خدا با شماست بعد از شهادتم زیاد بی تابی نکنید گریه تان طوری باشد که باعث شادی از خدا بی خبران ضّد انقلاب نباشد هر چند با آن صبر عظیمی که در شما سراغ دارم مطمئنم که رعایت خواهید کرد و امّا از جانب من حتما َ به قوم و خویشان بگوئید اگر می خواهند برای من گریه کنند لازم نیست من خودم بریا هیچ شهیدی گریه نکرده ام و دوست هم ندارم کسی برای من گریه کند. پدرم درودت باد که مرا نصرالله نام نهادی و مرا ببخش اگر بعضی از شبها دیر به خانه می آمدم یا کمتر اوقات بیکاری را در خانه بودم باور کنید هیچ مسئله ای نبود مگر اینکه وظیفة خود می دانستم که شب و روز خدمت کنم و خوشحال باش که فرزندت نصرالله بود و در راه یاری خدا جان باخت و خونش در کربلا ریخت « خدایا شاهد باش توئی که شنونده ترین شنوندگانی و بیننده ترین بینندگان. از موقعی که پا در بسیج نهادم شب وروز از پا ننشستم و همواره به فعّالیّت خود ادامه می دادم و سرزنش کوته نظران در من تاثیری نکرد و تهدید های دشمنانت مرا از راه خودم باز نداشت.» بار پروردگارا خیر دنیا و آخرت را به پدر و مادرم عطا نما ، مادر صبورم سلامت باد . می دانم که نتوانستم در طول حیاتم ذرّهای از از حقّ شما و پدرم را که بر گردن من بود ادا نمایم ولی حالا از شما خواهش میکنم که مرا از ته ذدل عفو نمائید چرا که رضای خداوند در رضای شماست. اگر گاهی شما را ناراحت کردهام قصدی نداشته ام و از روی نادانی ام بوده است. ناراحت نباش اگر آرزو داشتی مرا داماد کنی و حال مرا غرق خون می بینی ، مادرم من آرزوی دامادی نداشتم و شهادت بالاترین آرزوی من بود ، هر وقت هم شما صحبت از دامادی می کردید من توجّه نمی کردم چرا که ارزش ندارد انسان دراین موقعیت حساس که اسلام در خطراست به فکر مسائل جزئی باشد. خداوند شما را در دنیا و آخدت غزیز گرداند و اجر عظیمش را شامل حال شما گرداند . انشاءلله . « خواهرم به روحیه تو مباهات می کنم زینب گونه باش و جای برادرت را تداوم بخش. برادرم از کمک به پدر و مادرم یادت نرود مواظب نمازت باش و جای برادرت را در آینده پر کن. خواهران کوچکم را نصیحت کن که زیاد بی تابی نکنند . از جانب من با آنها رفتار خوبی داشته باش تا دلتنگ و غمزده نشوند . خوب درس بخوان که امید امامی». دوستان عزیزم که به تحصیل مشغولید متوجّه باشید که طلب علم و دانش واجب است و در حال حاضر به قول امام جنگ از اهم واجبات است. شما راهم را در بسیج ادامه دهید و هر چه بیشتر مصمم و استوارراه خدا را پیش بگیرید. دشمنان کوردل بدانید که ما مثل شیشه ایم اگر بشکنیم تیزتر می شویم. همسنگران بسیجی و محافظ به عقیده من یاران واقعی مهدی (عج) شمائید . برادران حفاظت سنگر پر صلابت نماز جمعه را محکم نگه دارید هر چه داریم از همین نماز جمعه ها داریم و بدانید که اجر آن راز نماز خواندن کمتر نیست . جای مرا با تلاش خودتان پر نمائید نکند که خدای نکرده نبودن من باعث لطمه به حفاظت باشد ، جای خالیم را پر نمائید و اگر می خواهید در کارهایتان موّفق باشید همیشه به نماز جماعت اوّل وقت و دعاها توجه کنید و چنان باشید که زخم زبانها و دشنامها و سرزنشهای منافقین و ضد انقلاب در شما اثر نکند. و اما اماما اگر من به عنوان سربازی جان بر کف لیاقت نداشتم شما را از نزدیک زیارت نمایم از سرزمین خون و آتش و از از میان عاشقان دلباختة تخریبچی به شما عرض می کنم که «جانم فدای یک ضربان قلبت ای امام ». خدایا تا ظهور دولت یار ، خمینی را برای ما نگهدار. دانشگاه کربلا ،بندة حقیر خدا ، جان نثار روح الله ، نصرالله انجیری 26/2/1365 عصر جمعه از برادرانم در بسیج که دست اندر کار مسائل شهدا هستند می خواهم که چون خیلی کم بود و وصّیت نامه ام بی سر و ته است خواهشاً آنرا هر طور که خواستید نمائید. أجرکم عند الله. خداوند شما را توفیق بیش از پیش عنایت کند. به برادران بسیجی توصیّه کنید که در مدرسة عشق کیلویی کار نکنند . اگر خانواده ام وصیّتنامه را لازم داشتند به آنها بدهید والّا پیش خودتان نگه دارید و حتی الامکان در وسط تشییع جنازه قسمتهایی از آن را بخوانید شاید که به xxx خدا در خوابان بیداری و در چرتیان هوشیاری و در نشستگان ایستادن و در ایستادنان حرکت ایجاد نماید . انشاءلله. محل شهادت :حاج عمران ، محل دفن ، مزار شهداء<br /> <br /> <br /> منبع سایت یاران رضا<br /> http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=3107</div>

Ashori9711 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%86%D9%88%D8%B1_%D8%A7%D9%84%D9%87_%D9%85%D8%B7%D9%84%D8%A8%DB%8C 2019-02-14T15:46:27Z

<p>Ashori9711: صفحه‌ای جدید حاوی «شهید نوراله مطلبی تاریخ تولد :1335/05/01 تاریخ شهادت : 1359/07/29 محل شهادت : نامشخص محل...» ایجاد کرد</p> <hr /> <div>شهید نوراله مطلبی<br /> تاریخ تولد :1335/05/01<br /> تاریخ شهادت : 1359/07/29<br /> محل شهادت : نامشخص<br /> محل آرامگاه :تهران - بهشت زهرا<br /> <br /> زندگی نامه<br /> شروع جنگ تحميلي و تهاجم وسيع نيروهاي بعث كافر به سركردگي آمريكا، به خاك ميهن اسلامي مان باعث شد تا در كنار مردم و نيروهاي داوطلب بسيجي، تعداد زيادي از نظاميان نيز داوطلبانه به دفاع مقدس بپردازند. هوانيروز نيز از اين گونه نظاميان متعهد فراوان داشت. آنها عاشقانه راهي جبهه ها شدند و تعدادي از آنها به فيض شهادت نائل آمدند.<br /> از اين گروه پيشرو، شهيد نورالله مطلبي را مي توان نام برد. پزشك ياري كه از گروه هوانيروز مسجد سليمان، مستقر در اصفهان، با گروه توپخانه اصفهان عازم جبهه شد و در تاريخ 1359/07/28 در فرودگاه آبادان بر اثر تركشي كه به قلبش اصابت نمود، به ديدار يار و به ديار باقي شتافت.<br /> البته مرگ يك بار ديگر نيز به سراغش آمده بود. اما آن زمان خداوند در دفتر اعمال او وظايفي را رقم زد كه در نتيجه به حكم خدا زنده ماند. او زماني كه 13 ساله بود براي زيارت مشهد مقدس رفته و دچار بيماري عجيبي شد. همه منتظر مرگ او بودند، ولي حضرت ابوالفضل (علیه السلام) در بيمارستان او را شفا داد. خداوند راضي نشده بود كه بنده خويش با چنين مرگي از دنيا برود، بلكه او مستحق شهادت و لقاي خويش تشخيص داده بود.<br /> شهيد نوراله ارتباط نزديكي با محرومان داشت. شبانه و در تاريكي، چنان كه كسي باخبر نشود، به آنان رسيدگي مي كرد، به كمكشان مي شتافت و چنان عمل مي كرد كه مبادا احساس خجالت كنند. شب عروسي خود با عجله به پادگان شتافت و بر بالين سرباز تنها و مريضي نشست و از او مراقبت كرد تا حالش خوب شود. از شهيد نورالله هم اكنون دختري 9 ساله به يادگار مانده است به نام سميه تا در آينده پيام رسان پدر خويش باشد. او گاه و بيگاه سري به بهشت زهرا مي زند و با پدرخود ديداري تازه مي كند.<br /> <br /> منبع:سایت شهدای ارتش<br /> http://ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/25366</div>

Ashori9711 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%86%D9%88%D8%B1%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF_%D8%AF%D9%84%D8%A7%D8%B1%D8%A7%D9%85%DB%8C 2019-02-14T15:42:14Z

<p>Ashori9711: صفحه‌ای جدید حاوی «شهید نورمحمد دلارامی تاریخ تولد :1339/04/09 تاریخ شهادت : 1360/04/15 محل شهادت : نامشخص...» ایجاد کرد</p> <hr /> <div>شهید نورمحمد دلارامی<br /> تاریخ تولد :1339/04/09<br /> تاریخ شهادت : 1360/04/15<br /> محل شهادت : نامشخص<br /> محل آرامگاه :خراسان رضوی - سرخس - شیرتپه<br /> <br /> زندگینامه<br /> <br /> بسمه تعالی زندگی نامه شهید شهید در سال 1336 درخانواده‌ای مذهبی و متدین و‌ مستضعف به دنیا آمد. دوران کودکی او نیز مانند تمامی کودکان روستا‌زاده‌ی شریف توأم با محرومیت‌های خاص زمان رژیم منحوس پهلوی سپری ‌شدتا اینکه در همان ایام پدرش را از دست داد. مادربزرگوارش بااینکه از لحاظ مالی و اقتصادی در تنگنای سختی گرفتار بود کمر همت را برای سرپرستی کودک یتیم خود بست و ایشان را بزرگ کرد. شهید به علت نبود امکانات مالی و توان تأمین هزینه‌های تحصیل نتوانست به مدرسه برود و تحصیل کند. کم کم خود را برای سرپرستی خانواده مهیا کرد. ‌او ‌از همان نوجوانی احساس مسئولیت کرد و ‌برای کمک به اقتصاد و بهتر شدن معیشت خانواده کار می‌کرد. او از همان ایام کودکی و نوجوانی عملاً وارد اجتماع شد. کسب روزی حلال، حمایت مالی از خانواده و راهنمایی و ارشاد خواهران خود از جمله‌ی کارهای مردانه‌ی او بود. ‌وی بعلت اینکه نان‌آور خانواده بود نتوانست ادامه تحصیل دهد ‌و با انصراف از تحصیل به کارگری مشغول شد تا بتواند نیازهای خانواده‌اش را تأمین کند. وی درحمایت از انقلاب نیز نقش موثری داشت. در مراسم مذهبی و سیاسی ‌حضور فعال داشت. فعالانه در تظاهرات شرکت می‌نمود. بعد از پیروزی انقلاب ‌او دست از فعالیت نکشید و عملاً در پایگاه ‌بسیج شروع به فعالیت کرد. از طریق پایگاه شب‌ها به گشت‌زنی و نگهبانی می‌پرداخت. زمانی که جنگ شروع شد چون برای دفاع از دین و مذهبش و برای دفاع از وطنش احساس مسئولیت کرد، از طریق بسیج به جبهه‌های جنگ حق بر علیه باطل اعزام شد. ‌. پس از مراجعت از‌جبهه چون نان‌آور خانواده بود دیگر نتوانست به جبهه مراجعت کند و به کار سابقش ادامه داد و درپایگاه نیزحضور فعال داشت. ‌شهید در سن 16 سالگی ازدواج کرد که از ایشان دو دختر و یک پسر به یادگار مانده است ‌ چون علاقه وافری به دفاع از انقلاب و دستاوردهای آن داشت، با وجود اینکه دارای مادر بی سرپرست وهمسر‌ و3 فرزند بود، با رسیدن به ایام مشمولیت قانون نظام وظیفه، مشتاقانه به کسوت سربازی درآمد. پس از سپری شدن ایام دوره‌ی آموزشی به ‌یکی از گردان‌های عملیاتی به جبهه جنگ اعزام شد. بالاخره ایشان ‌در ‌ منطقه‌ی ‌عملیاتی تحت حفاظت یگانش در حین شدرگیری با عناصر ضد‌انقلاب و دشمن متجاوز بعثی پس از ابراز رشادت‌ها و جان‌فشانی‌های دلاورانه ‌‌درحین پاسداری از مملکتش به درجه‌ی رفیع شهادت رسید.. روحش در آرامش و راهش پر فتوح باد <br /> منبع:سایت شهدای ارتش<br /> www.ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/10850/ آدرس صفحه شهی</div>

Ashori9711 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%87%D8%A7%D8%AF%DB%8C_%D8%AC%D9%88%D8%A7%D9%86%D9%81%DA%A9%D8%B1_%D8%AE%D8%B4%DA%A9 2019-02-14T15:31:06Z

<p>Ashori9711: صفحه‌ای جدید حاوی «تاریخ تولد : 1342/01/09 نام : هادی‌ محل تولد : قاین نام خانوادگی : جوانفکرخشک‌ ت...» ایجاد کرد</p> <hr /> <div>تاریخ تولد : 1342/01/09<br /> نام : هادی‌ محل تولد : قاین<br /> نام خانوادگی : جوانفکرخشک‌ تاریخ شهادت : 1367/01/20<br /> نام پدر : حسن‌ مکان شهادت : <br /> تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت : <br /> شغل : یگان خدمتی : <br /> گروه مربوط : سایر شهیدان استان خراسان<br /> نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : خدمه‌تانک‌<br /> گلزار : شهدا<br /> <br /> ==خاطرات==<br /> • فرزند عزیز شهیدم هادی علاقه ی بسیار زیادی به جبهه داشت پدرش رفته بود از طریق ادعای کفالت معافیت او را از خدمت سربازی بگیرد به یاد دارم که هنوز جواب نامه نیامده بود که هادی گفت باید به جبهه بروم چون رفتن به جبهه وظیفه ی ماست و ما باید از کشورمان در مقابل دشمنانش دفاع کنیم.<br /> • من برای معافیت از سربازی فرزند عزیز شهیدم هادی ادعای کفالت کرده بودم اما قبل از این که جواب نامه ی کفالتش بیاید گفت: من باید هم اکنون به جبهه بروم چون این یک امر لازم و ضروری است و این وظیفه ی ما هست که از کشورمان در مقابل دشمن دفاع کنیم.<br /> منبع سایت یاران رضا<br /> http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=6153</div>

Ashori9711 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%87%D8%A7%D8%AF%DB%8C_%D8%AD%D8%B3%DB%8C%D9%86%DB%8C_%D8%B4%D9%87%D8%B1%DB%8C 2019-02-07T05:30:48Z

<p>Ashori9711: صفحه‌ای جدید حاوی «تاریخ تولد : 1347/09/15 نام : هادی‌ محل تولد : گناباد نام خانوادگی : حسینی‌شهری...» ایجاد کرد</p> <hr /> <div>تاریخ تولد : 1347/09/15<br /> نام : هادی‌ محل تولد : گناباد<br /> نام خانوادگی : حسینی‌شهری‌ تاریخ شهادت : 1365/06/10<br /> نام پدر : علینقی‌ مکان شهادت : <br /> تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت : <br /> شغل : دانش آموز یگان خدمتی : <br /> گروه مربوط : سایر شهیدان استان خراسان<br /> نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : رزمنده‌<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> ==وصیت نامه==<br /> بسم ا… الرحمن الرحيم وقاتلو هم حتي لاتکونو ا فتنه به نام يگانه پاسدار حرمت خون شهيدان ودورود بر رهبر کبير انقلاب امام خميني وسلام برشما امت هميشه د رصحنه که هميشه پشتيبان اين انقلاب بوده و هستيد وبا حضور فرزندان شمااست در جبهه پشت دشمن را شکستيد و در پشت جبهه ها با کمک مال خود ومبارزه با منافقين کوردل اين انقلاب را پشتيباني مي کنيد من به سهم خودم دو پيام دارم وديگر مزاحم شما نمي شوم پيام اولم به امت شهيد پرور ايران برادران و خواهران عزيز همچنانکه رزمندگان درسنگر هاي جنگ نو ر عليه ظلمت از هستي وجان خود گذشته اند شما هم مثل هميشه د رصحنه حاضر باشيد ومبادا فرموده امام که رفتن به جبهه واجب است غفلت کنيد که آيندگان اين مرز بوم وتمام مسلمانان جهان چشم اميدشان به اين انقلاب هست که ببند اين انقلاب چه مي کند وپيام دوم من به خانواده واقوام خودم است پدر ومادر وبرادران و خواهران و خويشاوندانم هر گز در مرگ من گريه نکنيد وبايد شايد باشيد که خداوند هديه ناقابلي را از شما پذيرفته است وهميشه براي من دعا کنيد که خداوند مرا قبول درگاهش قرار دهد واز گناهان من در گذرد از خانواده خودم مخصوصاً پدر ومادر م واقعاً شرمنده ام جرا که شما بزرگترين لطف را درحق من کرديد ومن کوچکترين قدرداني آن نبودم وبرادران وخواهرانم کمال تشکر وتقاضا دارم از تقصير من در گذريد <br /> <br /> منبع سایت یاران رضا<br /> http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=7279</div>

Ashori9711 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%87%D8%A7%D8%B4%D9%85_%DA%86%DB%8C%D9%86%D8%A7%D9%86%DB%8C 2019-02-07T05:27:06Z

<p>Ashori9711: صفحه‌ای جدید حاوی «پتاریخ تولد : 1350/03/01 نام : هاشم‌ محل تولد : مشهد نام خانوادگی : چینانی‌ تاری...» ایجاد کرد</p> <hr /> <div>پتاریخ تولد : 1350/03/01<br /> نام : هاشم‌ محل تولد : مشهد<br /> نام خانوادگی : چینانی‌ تاریخ شهادت : 1366/12/25<br /> نام پدر : علی‌اصغر مکان شهادت : <br /> تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت : <br /> شغل : خیاط یگان خدمتی : <br /> گروه مربوط : سایر شهیدان استان خراسان<br /> نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : رزمنده‌<br /> گلزار : بهشت‌رضا<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> ==خاطرات==<br /> • آخرین دفعه ای که می خواست به جبهه برود گویی به او الهام شده بود که به شهادت می رسد به همین خاطر به عکاسی رفت و چند تا عکس گرفت و به ما داد و گفت: &quot; به من الهام شده که شهید می شوم . این عکسها را از من به یادگاری داشته باشید که به آنها احتیاج خواهید داشت . &quot; همین طور هم شد و بعد از مدتی به فیض شهادت نائل شد .<br /> • - مرتبه که هاشم به مرخصی آمده بود یکی از دوستانش سفارش کرده بود که به خانواده اش سر بزند . او به همین خاطر به خانواده دوستش سر می زند و هر چه که خانواده آنها لازم داشتند تهیه می کند تا اینکه من از اینکار او متوجه شدم و چون شبها دیر به خانه می آمد دیگر اجازة این کار را به ندادم . ولی او گفت: &quot; پدرجان ، من با مادرم به خانواده دوستم سر می زنم و اگر کاری داشته باشند برای آنها انجام می دهم . &quot; با شنیدن این حرف موافقت کردم و به او اجازه دادم که به خانواده دوستش سر بزند و به آنها کمک کند<br /> • - یک روز که هاشم به منزل آمد زنهای همسایه جلوی درب منزل نشسته بودند . وقتی که هاشم همسایه ها را دید که بیرون نشسته و صحبت می کنند رو به من کرد و گفت: &quot; مادر به زنهای همسایه بگو جلوی درب منزل ننشینند و بروند داخل خانه با هم صحبت کنند چرا که نامحرم آنها را می بیند .<br /> • - یک شب که در پایگاه بسیج بودیم با دوستان تصمیم گرفتیم به اردو برویم . قرار شد هر نفر ازما وسیله ای را تهیه نماید . وسیله ای که هاشم قرار شد تهیه نماید در منزل نداشتند . و او آن شب که هوا خیلی سرد بود به منزل یکی از آشنایان رفته بود و لوازم مورد نظر را از آنجا تهیه کرده بود. هنگامی که به پایگاه بسیج آمد ماجرا را از او جویا شدم و به او گفتم : چرا این کار را کردی و خودت را به زحمت انداختی او گفت : &quot; من مسئولیت تهیه این لوازم را به عهده گرفتم و باید آنها را تهیه می کردم . &quot;<br /> • روزی که هاشم می خواست به جبهه برود گفت: « مادر، بیا به منزل دایی برویم تا از او خداحافظی کنم.» گفتم: با این کفشها که نمی شود بیا برویم تا یک کفش نو برایت بخرم. هاشم گفت: « مادر جان، دیگر کفش لازم ندارم.»<br /> • هاشم در دوران کودکی خیلی غش می کرد و ما هر چه او را به دکتر می بردیم او خوب نمی شد. یک روز او را به حرم مطهر امام رضا (ع) بردیم و برای او نذر کردم که اگر خوب شود برابر وزنش پول به صندوق امام رضا(ع) بدهیم. بر اثر همان نذر ایشان خوب شد.<br /> • یک شب که ایشان در پست نگهبانی بود قرار بود که به جای ایشان شخص دیگری بیاید و پستش را عوض کند. اما آن فردی که می بایست می آمد 45 دقیقه دیر آمده بود و هوا هم خیلی سرد بود، از شدت سرما صورت هاشم یخ زده بود. وقتی به پایگاه آمد ماجرا را از او پرسیدم و او برایم تعریف کرد. گفتم: چرا حداقل تلفن نزدی؟ گفت: « جانشینم نیامده بود و من نمی توانستم ترک پست کنم.»<br /> • در زمستان سال65 که برف زیادی آمده بود، من از مدرسه به طرف منزل می رفتم. در حال رفتن به خانه بودم که مشاهده کردم فردی بالای پشت بام مسجد محله است. و مشغول پاک کردن برفهای پشت بام مسجد است. به بالای پشت بام رفتم. دیدم هاشم است. گفتم: چی کار می کنی؟ گفت:&quot; من چند ساعت وقت داشتم، گفتم به خادم مسجد کمک کنم و برفها را پارو کنم.&quot; در حالی که ارتفاع پشت بام زیاد، و هوا خیلی سرد بود به کمک خادم مسجد رفته بود.<br /> منبع سایت یاران رضا<br /> http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=6376</div>

Ashori9711 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%88%D8%AD%DB%8C%D8%AF_%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D9%84%D9%87%DB%8C 2019-02-07T05:20:19Z

<p>Ashori9711: صفحه‌ای جدید حاوی «شهید وحید یدالهی در تاریخ 4/9/1347 در شهر کرمانشاه به دنیا آمد. پس از اخذ دیپلم، د...» ایجاد کرد</p> <hr /> <div>شهید وحید یدالهی<br /> در تاریخ 4/9/1347 در شهر کرمانشاه به دنیا آمد. پس از اخذ دیپلم، در رشته¬ی مهندسی عمران دانشگاه تهران پذیرفته شدو در همان سال داوطلبانه عازم جبهه گردید. شهید یدالهی، در تاریخ 21/5/1366 در منطقه¬ی عملیاتی سردشت آذربایجان غربی، در عملیات نصر 7 به فیض شهادت رسید. پیکر این شهید بزرگوار، در مزار شهدای کرمانشاه به خاک سپرده شده است.<br /> <br /> منبع سازمان بسیج دانشجویی استان کرمانشاه</div>

Ashori9711 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%85%D9%87%D8%AF%DB%8C_%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86%D9%85%D9%86%D8%B4 2019-02-07T05:03:35Z

<p>Ashori9711: صفحه‌ای جدید حاوی «شهید مهدی ایرانمنش این شهید بزرگوار، در اسفند ماه 1388، در یک خانواده¬ی مذهبی...» ایجاد کرد</p> <hr /> <div>شهید مهدی ایرانمنش<br /> این شهید بزرگوار، در اسفند ماه 1388، در یک خانواده¬ی مذهبی در شهرستان کرمان متولّد شد. از همان آغاز، جوانی باهوش و زرنگ بود. در سال 1357، با نمرات عالی موفّق به گرفتن دیپلم ریاضی شد. در همان سال در ارتش پذیرفته شد؛ امّا در ارتش شاهنشاهی ثبت نام نکرد و به صف انقلابیون پیوست. بعد از پیروزی انقلاب، در کنکور شرکت کرد و برای بار دوّم پذیرفته شد؛ امّا باز هم برای مقابله با دشمن عازم جبهه شد. سال 64 ، مجدّداً در کنکور شرکت کرد و در رشته مهندسی شیمی دانشگاه اصفهان قبول شد. این بار با اصرار پدر مجبور به ثبت نام شد و شروع به تحصیل کرد. در طول این دوران، بارها به جبهه اعزام می¬شد و پس از عملیات به دانشگاه باز می¬گشت. او سرانجام در تاریخ 12/12/65 به درجه¬ی رفیع شهادت نایل شد.<br /> <br /> منبع سازمان بسیج دانشجویی استان کرمانشاه</div>

Ashori9711 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF_%D8%A8%D8%A7%D9%82%D8%B1%DB%8C_%D9%82%D9%84%D8%B9%D9%87_%D8%AC%D9%88%D9%82%DB%8C 2019-02-05T06:42:52Z

<p>Ashori9711: صفحه‌ای جدید حاوی «محمد محل تولد : تربت ‌حیدریه نام خانوادگی : باقری‌ قلعه ‌جوقی تاریخ شهادت...» ایجاد کرد</p> <hr /> <div>محمد محل تولد : تربت ‌حیدریه<br /> نام خانوادگی : باقری‌ قلعه ‌جوقی تاریخ شهادت : 1365/10/23<br /> نام پدر : عباسعلی‌ مکان شهادت : <br /> تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت : <br /> شغل : یگان خدمتی : <br /> گروه مربوط : سایر شهیدان استان خراسان<br /> نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : رزمنده‌<br /> <br /> <br /> <br /> خاطرات<br /> • فرزندم عمار خوابی در مورد پدر شهیدش آقای دیده بود که اینگونه نقل می کند. مادر یک شب خواب دیدم که توی حیاط در جمعی نشسته ام و فقط جای بابا خالی بود، که یک مرتبه از وسط باغچه یک مار سیاه وحشتناک بزرگ و هیکلی بیرون آمد و در آن هنگام بسیار وحشت کردم و هماناجا برای دفاع جای پدر را خالی دیدم که در همین فکر بودم یکدفعه پدر آمد و با کمکش توانستیم مار را از پای درآوریم که من بسیار خوشحال شدم که پدر آمد و مرا نجات داد که از خواب بیدار شدم. اما این را می دانم که بابا همیشه هست و می داند که چه کاری می کنیم و کجا هستیم. واقعا شهیدان زنده اند ولی ما خبر نداریم و نمی بینیم.<br /> • اینگونه که یکی از همرزمان همسر شهیدم آقای باقری نقل می کرد. قبل از شهادت همسرم یک لودری خراب می شود ، که ایشان آن لودر را تعمیر می کند و خودش سوار بر لودر می شود و می رود دو ، سه تا خاکریز بزرگ می زند که یکی از همرزمانش می گوید: آقای باقری این کار شما نیست ، اجازه بدهید خودمان انجام دهیم . شهید گفته : نه اجازه بدهید من خودم امتحانش بکنم ، بالاخره ایشان دو ، سه تا خاکریز می زند ، می بیند که نیروهای دشمن در حال پیشروی هستند و دارند می آیند ، آر پی چی را بر می دارد و چهار تانک دشمن را منهدم می کند، تانک پنجم را که می زند یکی از دوستانش به ایشان می گوید: باقری جایت را عوض کن ، دشمن شناسائیت می کند . شهید در جواب می گوید: نه ، به گفته رهبرمان هیچ غلطی نمی تواند بکند ، بگذار همین را بزنم ، بالاخره تانک پنجم را هم زد که دشمن مووقعیت ایشان را مورد شناسائی قرار می دهد و ایشان را با خمپاره می زنند که در اثر اصبت ترکش خمپاره به ناحیه سر و سینه اش به درجه و مقام والای شهادت نائل گردد.<br /> • یک خاطره از زمان مجروحیت همسرم آقای محمد باقری به یاد دارم که برایتان نقل می کنم وقتی به ما خانه دادند بعد از مدتی ایشان به منطقه رفتند و بعد از بیست و سه یا چهار روز زنگ زدند و به من گفتند که بیا ، همسرت محمد می خواهند تلفن بزند ، بعد رفتم کارگاه حاج عمویم که واقع در چهار راه میدان بار بود تا مجددا همسرم تماس بگیرد و من با او صحبت بکنم. حال موضوع از این قدر بود که ایشان مجروح شده بودند و از بیمارستان تماس گرفتند و می خواستند طوری به من وانمود کنند که یعنی از منطقه جبهه دارد زنگ می زند که ابتدا من صدای او را بفهمم و بدانم که سالم است که اگر به من خبر مجروحیتش را دادند نترسم و ناراحت نشوم. بعد حاج عمویم به من گفت: برو توی ماشین بنشین. گفتم : نه عمو خودم می روم ، گفتند : نه می خواهیم برویم جائی کار داریم، بعد به طرف بیمارستان قائم رفتیم ، گفتم: عمو جان کجا می روید ، گفت : راستش را بخواهی محمد آقا یک جراحت جزئی برداشته و اینجا بستری شده حالا می خواهم برویم عیادتش. من خیلی ناراحت شدم ولی چون صدای همسرم را شنیده بودم خیالم راحت بود که به شهادت نرسیدند. وقتی داخل اتاق ایشان شدیم ایشان از تخت پایین آمد و گفت: چیزی نشده می خواهم خاطرتان جمع جمع باشد. من حالم خوب است.<br /> • به یاد دارم زمانیکه پسرم محمد در جبهه بود ، یک شب خواب دیدم که دندانم افتاد و دل درد داشتم و همواره می گفتم لاالااله ا... و استغفرا... که از خواب برخاستم و در مورد این خواب هیچ حرفی به فرزندانم نگفتم ، تا اینکه پس از سه روز خبر شهادتش را برایمان آوردند.<br /> • بعد از شهادت فرزندم محمد، یکی از همسایه ها خوابی در مورد شهید دیده بود که اینگونه تعریف می کرد ، خواب دیدم که در یک باغ خیلی بزرگ و سر سبزی هستم ، شهید را دیدم پرسیدم : چه کار می کنی؟ گفت: اطاق درست می کنم برای پدر و مادرم و عمویم و هر چه میوه در این دنیا بود در آن دنیا هم بود ، میوه های بهشتی ، بعد از شهید خداحافظی کردم و از خواب بیدار شدم.<br /> • اوایل انقلاب بود و چون آنموقع درآمد و وضع مالی مان کمی خراب بود و همسرم محمد نیز در جبهه حضور داشتند. بعضی از افراد می گفتند: حتما جبهه به شما بیشتر می رساند که کار و زندگی خود را رها می کنید و می روید. ایشان در پاسخ گفته بود. حال شما هرگونه تفکری دارید اشکال ندارد، شما هم بلند شوید بیائید جبهه ، ما می رویم شما هم پشت سر ما بیائید هر چه گیر ما آمد نصفش می کنیم و به شما می دهیم.<br /> • به یاد دارم یکشب خواب دیدم که با کسی ، دو نفری نشسته ایم و در مورد بنیاد شهید غیبت می کنیم که دیدم شهید همسرم آقای باقری از درب وارد شد و گفتند: دیگر نبینم غیبت می کنی ، این کارت اصلا درست نیست ، در این حال از خواب بیدار شدم و گفتم: واقعا در نبودش هم اگر خطائی از من سر بزند یادآوری میکند و واقعا شهیدان زنده اند و بر تمامی اعمال و رفتار ما نظارت می کنند.<br /> • همسر شهیدم آقای باقری خیلی به لحاظ پوشش و تقید حجاب و سنگینی اصرار و مقید بودند. یکسری که به بازار رفته بودم و برای خود از کفشهای پاشنه فلزی خریده بودم ، که به پاشنه هایش توجه نکردم ، وقتی بر خانه آمدم ، ایشان گفتند چرا این کفشها را خریدی می خواهی توی خیابان تق تق راه بیاندازی و جلب توجه کنی ، که من سریع رفتم و کفشها را پس دادم.<br /> • به خاطر دارم یکشب همسرم شهید محمد باقری دیر به منزل آمدند ، وقتی علتش را پرسیدم گفت: چیزی نمانده بود که از آن چیزی که می خواستم محروم شوم . گفتم : یعنی چه ؟ منظورت چیست ؟ سر و صورتش خاک آلود بود گفت : یک جائی بودم کنار دیوار که یک مرتبه دیوار ریزش کرد و من زیر آوار و خاک ماندم . چیزی نمانده بود که آنجا زیر خاکها مدفون شوم اینجا بود که یک تکانی خوردم و خودم را نجات دادم و با خود گفتم : اگر اینجا کاری می شد پس منطقه چی ؟ که وقتی من این اتفاق را از همسرم شنیدم گفتم: پس اتفاق اینجا هم هست که دیگر برای چندمین بار رفتنایشان به جبهه چیزی نگفتم و راضی بودم به رضای خدا .<br /> • به یاد دارم همسر شهیدم آقای باقری خیلی به حضور در نماز جماعت و دوره و جلسات قرآن علاقه خاصی داشت . یک سری که ایشان مجروح شده بودند و نیاز به استراحت داشتند می خواست به جلسه و دوره قرآن برود چون راهشان دور بود کوی کارمندان و نمی توانست برود گفتم هواسرد است با این وضعیت چطوری می خواهی بروی گفت خوب شما نمی دانید این مرحله ، مرحله آخر است که می خواهم بروم آن موقع من متوجه منظور ایشان نشدم فکر کردم می خواهند بروند منطقه و جمعه آخری است که در مشهد هستند . بعد از اینکه ایشان برای آخرین بار به جبهه رفتند دیگر برنگشتند و شهید شدند ، متوجه حرفشان شدم .<br /> • به خاطر دارم یکروز به خانه یکی از اقوام رفتم که در آنجا صحبتهایی در مورد همسرم محمد کردند که دلم شکست ، وقتی به منزل برگشتم ، شب خواب دیدم در یک بیابانی هستم که تمام خاک نرم است و یک حالت ویرانی مانند دارد که یک مرتبه همسر شهدیم ظاهر شد و گفت بیا برویم ، خانه ای را که خریده ام و در فلان جا است نشانت بدهم ، گفتم جدی می گویی ؟ گفت : بلی و بعد در عالم خواب دیدم که به خانه بسیار بزرگی رسیدیم ، بسیار جالب بود اما بین ما و آن خانه زیبا یک دره گودی بود که حدود 12 متری عمق داشت ما یک طرف بودیم و خانه آن طرف دیگر بعد به شهید گفتم خوب چطوری باید برویم به آن خانه ، چور از این دره عبور کنیم که همسرم گفت چشمانت را ببند یکدفعه دیدم ما رد شدیم و رفتیم آن طرف ، برگشتم پشت سرم را نگاه کردم دیدم یک پلی است گفتم این پل که نبود بعد شهید گفت : بعضی وقتها اعمال خوب انسان و گناهانی را که انجام نداده از بعضی چیزها می شود گذشت و به چیزهای دیگری رسید که بعد دیدم محو شد ند و نیستند که از خواب بیدار شدم و خود را در اتاق خانه تنها دیدم.<br /> • به خاطر دارم یکسری که فرزندم محمد از جبهه به مرخصی آمده بود به من گفت : اگر بابا درو گندم دارد برویم به او کمک کنیم ، گفتم : حالا که درو گندم تمام شده آمده ای ، دیدم اشکهای محمد سرازیر شد و خیلی ناراحت شد و گفت : مادر شما باید به من اطلاع می دادی . به او گفتم : حالا که چیزی نشده چرا ناراحت شدی : گفت می بایست مرا خبر می کردید و در کار درو کندم پدر را کمک و یاری می کردم .<br /> • به یاد دارم حدود سال 62 بود که من زمینی خریدم و شهید محمد باقری آنجا برای من کار می کرد . بعد از 15 روز که گذشت صورتحسابش را برای من آورد و چون به کارش مقید بود به من گفت : هر روز که کار کردم در یک صفحه و روزهایی که استاد کاری کردم در صفحه دیگر نوشتم . من پرسیدم . محمد آقا این نوشته ها یعنی چه ؟ در جواب گفتند : اگر من آن طرف خاک بریزم و کار کارگر ساده را بکنم به حساب استاد کاری نگذارم . حساب کارگری و استاد کاری جداست من به او گفتم این چه حرفهایی است که می زنی همه را با هم حساب حساب کن ، ما با هم این مسائل نداریم . اما ایشان گفتند : نه باید رزق و روزی که به دست می آوری حلال باشد .<br /> • موقع شهادت برادرم محمد من به محل کارش رفتم وقتی رفتم داخل همه یک طوری به من نگاه می کردند ، گفتم ترا به خدا بگویید چه شده : از داداشم خبری دارید . گفتند برادرت مجروح شده است گفتم : نه داداشم مجروح نیست حتماً شهید شده راستش را بگویید طاقت شنیدنش را دارم پس از کمی گریه و زاری گفتند همراه من بیایید و برویم به منزل بردارتان مجروم شده و در بین راه من بی تابی می کردم ، وقتی به خانه رسیدم دیدم همه همسایه ها دورم را گرفتند . در همان حین از مشهد تماس گرفتند ، که یک مرتبه دیدم زن داداشم به سر و صورت می زند و گت محمد شهید شده و من دیگر چیزی نفهمیدم . فردای آنروز همه اقوام به مشهد رفتیم و بعد از آن به سردخانه رفتیم و جنازه را تحویل و بعد از مراسم تشییع جنازه شهید را در گلزار شهدای روستای قلعه جوق به خاک سپردیم .<br /> • شهید باقری در کارهای خیر همیشه پیش قدم بود یادم هست خانمی در محل بودند که همسرشان را از دست داده بودند و این خانم سه فرزند داشت و منزل دو طبقه ای داشتند که برای امرار معاش زندگی طبقه بالا را به اجاره داده بودند و خودشان در زیر زمین منزل که دارای رطوبت شدیدی بود زندگی می کردند . شهید مقداری هزینه که برای زیر زمین لازم بود تا کاشی کنند و از حالت رطوبت بیرون آید از دوره قرآن که شرکت می کرد جمع آوری کرد اما نگفت برای چه کسی می خواهد چون بچه های دوره قرآن آن خانواده را می شناختند و برای حفظ آبروی آن خانواده چیزی نگفت و هزینه را جمع کرد و به من گفت : اینجا را کاشی کنید و به آن خانواده هم در این مورد حرفی نزنید تا شرمنده نشوند فکر کنم این طور وانمود کرده بود که شوهرش از ما طلب کار بوده و مبلغی پول را به آنها کمک کرد تا زندگی راحتی داشته باشند .<br /> • به یاد دارم زمانیکه همسرم محمد از جبهه به مرخصی آمده بود یکی از خاطراتی را که در جبهه برایش اتفاق افتاده بود را اینگونه تعریف کرد: که باران گلوله به سر بچه ها می بارید، که لودری زیر تیرهای دشمن بود که من خواستم آن لودر را به پشت خاکریز بیاورم. وقتی داخل لودر شدم دیدم برادری آنجا تیر خورده است. به آن برادر گفتم : همانجا بمان، خودم به سمت فرمان لودر می روم . بعد لودر را به عقب برگرداندم که در همین حین تیری به پایم اصابت کرد و مجروح شدم که با همان چفیه که دور گردن داشتم روی جراحت را محکم بستم و خود و ماشین لودر را از زیر آتش دشمن نجات دادم و به عقب برگشتم.<br /> • به خاطر دارم یکبار که همسرم آقای باقری به مرخصی آمده بود به او گفتم : حالا چند روزی را بیشتر پهلوی ما بمانید و بگذارید آنهائی که کمتر رفتند و یا اصلا نرفته اند کمی در جبهه ها حضور پیدا کنند، ایشان در جواب به من گفت : شما من را از کار شرعی و واجب منع می کنید مثل این است که به من بگوئید نماز نخوان . اصلا نمی شود باید بروم.<br /> • آخرین باری که پسرم محمد می خواست به جبهه برود، رو به خانمش می کند و می گوید هر چه دارم از قبیل کفش و لباس، همه را به مستضعفان بدهید، خانمش می گوید: که خودت چه می پوشی و تن می کنی، شهید می گوید اگر آمدم که می خرم و اگر لیاقت داشتم و شهید شدم که هیچ آنها را به تهی دستان و مهتاجان بدهید.<br /> • دفعه آخری که آقای باقری مجروح شده بودند، بنده به عیادت ایشان رفتم و در همان روز بود که از رادیو اعلام کردند که احتیاج به نیروی تازه نفس دارند. یادم هست بهد از چهار روز که از بیمارستان مرخص شدند دوباره به اتفاق پسر بزرگش رفت و از همه اقوام و خویشاوندانش خداحافظی کرد و به عنوان شوخی گفت: این دفعه آخری است که به جبهه می روم و همانطور هم شد به جبهه اعزام گردیدند و شهید شدند.<br /> • یادم هست یکشب همان اوایل زندگی مشترکمان بود که همسرم آقای باقری می خواست از طریق بسیج به منطقه اعزام شود که برگه را به من داد و گفت: امضاء کنید که شما راضی هستید که من به جبهه بروم . زمانیکه من آن برگه را امضاء کردم ، ایشان از خوشحالی آن شب نخوابید و چون اولین مرحله ای بود که این موضوع را با من در میان گذاشته بود، فکر نمی کرد که من رضایت بدهم تا ایشان به جبهه برود. بسیار خوشحال بود.<br /> • به خاطر دارم وقتی که می خواستند جنازه فرزندم محمد را بیاورند ، روز قبلش ما به روستا آمدیم تا پیش بینی های لازم جهت تشییع جنازه ایشان به عمل آوریم. در آن حال زمان عموی شهید مخالف با سپاه و بچه های سپاه بود و گفت: من فردا با بچه های سپاه دعوا می کنم و از این قبیل حرفها ... ، خلاصه که شب می خوابد عموس شهید خواب می بیند که محمد آمد و گفت : عمو این کارها را نکنی و آبروی ما را نریزی و احترام به شهید و برادران سپاهی را حفظ کن، خلاصه روز تشییع جنازه عموی شهید در تشییع جنازه شرکت و به خوبی از میهمانان پذیرائی کرد.<br /> • به یاد دارم فرزند شهیدم محمد در منطقه شلمچه راننده بولدوزر بود و برای بچه ها خاک ریز درست می کرد که از ناحیه پا ترکش می خورد. که بعد از اصابت ترکش به پایش به پشت خاکریز خودش را می رساند و پایش را با چفیه می بندد و آر پی چی را بر میدارد و دو الی سه تانک دشمن را منهدم می کند و در همان موقع بود که مورد اصابت گلوله دشمن قرار می گیرد، یکی از گلوله ها به سرش و دیگری به سینه اش می خورد و همانجا به آرزوی دیرینه اش که شهادت بود ، می رسد.<br /> • به خاطر دارم شب سال تحویل با برادر شهیدم رفتیم حرم امام رضا(ع) زیارت. داخل حرم که شدیم ایشان از من جدا شد، کفشهایم دست ایشان بود، بعد از زیارت من تا صبح منتظر بودم و هر چه گشتم نتوانستم او را پیدا کنم. چون کفشهایم نبود نتوانستم به خانه بیایم. تا اینکه رفتم جای خادمهای حرم و قضیه را گفتم. آنها هم به من جوراب دادند و هم 200 تومان پول تا بتوانم کفش بخرم . وقتی به خانه آمدم دیدم برادرم در خانه است، وقتی دید جوراب به من داده اند و پای برهنه به خانه آمدم خیلی به من خندید. اما بعد از گذشت چند لحظه دیدم آمد از این کاری که کرده بود عذر خواهی کرد و نشست گریه کرد که هر وقت یادم می آید موجب خنده و به یاد محبت و مهربانی او می افتم که چقدر دل نازک بود و شوخ طبع .<br /> • خاطره ای که یادم هست، یک روز برادرم محمد که به تربت آمده بود هنوز اوایل انقلاب بود و در مسجد جامع مراسم بود و مرحوم آقای زبدی منبر بودند، که من همراه برادرم محمد به مسجد رفتیم . قرار بود بعد از سخنرانی حاج آقای زبدی از آنجا راهپیمائی شروع شود که ماموران رژیم شاه، گاز خفه کننده انداختند . داخل مسجد و مردم متفرق شدند که ما هم از مسجد بیرون آمدیم و بطرف خانه روانه شدیم که یک مرتبه سربازان ما را دیدند و چون من لباس روحانی به تن داشتم، سربازان حساسیت به خرج دادند و به طرف ما حمله کردند. که ما فرار کردیم و به طرف کوچه ای رفتیم. بعد برادرم گفت: یک کاری می کنیم تا این سربازها بیایند داخل کوچه و بعد تو کمک کن تا با چوب باتوم به سرش بکوبم و بعد به طرف سرباز اشاره کرد که ما اینجا هستیم بیا . ولی سرباز جرات نکرد بیاید و نهایتا چون ما راه برگشت نداشتیم و کوچه بن بست بود رفتیم روی پشت بام خانه ای که آخر کوچه بود و صاحب خانه را صدا زدیم. با کمک صاحبخانه از پشت بام به داخل حیاط رفتیم و از درب پشتی منزلشان به کوچه دیگر رفتیم و به خانه برگشتیم.<br /> • یادم هست نزدیک عید بود که رفته بودم برای پسرم عمار لباس بگیرم ، گفتم خدایاچه بگیرم ، چه نگیرم. یک دست لباس گرفتم ، یک شلوار و یک جلیقه پسرم برداشته بود. به مادرم گفتم: مادر بچه ام دلش می شکند ولی قیمت این دست لباس خیلی زیاد و گران است. مادرم گفت: تو تازه فقط یک شلوار برداشتی . گفتم : خوب ، بچه ام فکر نکند چون باباش شهید شده نمی تواند آن را بر دارد. بعد شب در عالم خواب دیدم که همسرم شهیدم محمد آمده اند خانه و ما نبودیم . بعد رفتم سرکمد را نگاه کردم . دیدم یک دست خط نوشته اند که من آمدم شما نبودید. همان طور که نشسته بودم دیدم شهید از درب آمدند داخل شدند و گفتند : پسندیدی ، گفتم : چه چیزی را گفت: آن لباسهایی را که برای بچه ها گرفته ام ، دوباره سر کمد رفتم و دیدم بله ، لباسهای قشنگی گرفته و آنجا گذاشته بود، گفت : شما چون دل دل می کردید که چه برای بچه ها بخرید، من این کار را کردم و این نشان می داد که شهید همیشه کنار ماست و ما را در کارهائی که می خواهیم انجام دهیم ، راهنمائی می کند.<br /> • به خاطر دارم عملیات کربلای 5 بود که تقریبا چند دستگاه لودر و بولدوزر برده بودند جلو و نمی دانستند آنها را به عقب بیاورند، شبانه من به همراه شهید باقری و یکی از همسنگران رفتیم و وسایل را برداشتیم و آوردیم . نزدیکی های صبح شد و هنوز موقع نماز نشده بود ، یک نیم ساعتی به وقت نماز مانده بود و از آنجائی که خسته بودیم گرفتیم خوابیدیم. وقتی بیدار شدیم دیدیم دارد سپیده می زند . حقیقتا از بس که خسته بودیم گفتم : حالا بعدا قضایش را می خوانیم . فعلا بخوابیم . اما یکدفعه دیدم شهید با همان صدای بلندش جیق زد و گفت : بلند شو نماز شد ، که ما فکر کریدم عراقیها چه کردند. چون از آن طرف تا این طرف راهی نبود ، بعد به شهید گفتم : ولش کن ، الان خسته ایم بعدا قضایش را می خوانیم. بگیر بخواب ، اما شهید ناراحت شد و زد زیر گریه و گفت : خدایا مرا ببخش و عفو فرما که نماز اول وقت بجا نیاوردم . شهید محمد باقری خیلی به نماز اول وقت و جماعت تقید داشتند .<br /> • به یاد دارم هنگام غروب بود که برادر بخارائی مسئول محور بودند گفتند: خاکریز را بشکافید و بروید جلو ، گفتم : دم غروب است و عراقیها دید زیادی دارند روی ما ، ایشان گفتند : شما خاکریز را بشکافید به آن زیاد کار نداشته باشید و ما هم اطاعت امرکردیم و همان کار را انجام دادیم . بعد من به همراه شهید برادر باقری سوار موتور شدیم و به جلو رفتیم ، موتور ما تلر بود و شهید باقری راننده و من هم پشت سر آشیان سوار بودم. وقتی به راه افتادیم داخل کانال کلاهی مثل کلاه خودمان از دور معلوم شد ، بعد به آقای باقری گفتم : نگردار عراقیها آمدند . گفت : کجایند. گفتم : داخل کانال هستند . گفت : نه بابا آنها ایرانی هستند ، گفتم باقری نگه دار واقعا عراقی هستند، موتور را نگه داشت، ما خودمان را کشیدیم داخل کانال که عراقیها ترسیدند و تصمیم گرفتند که خودشان را اسیر کنند . ماآنها را به اسارت گرفتیم و اسلحه شان را به گردنشان آویختیم و شهید باقری هم یک آرپی چی که مال یک سروان عراقی بود را برداشت و آنها را به پشت خاکریز به عقب آوردیم.<br /> • خاطره ای دیگر که از شهید محمد باقری به یاد دارم این است که قبل از شهادت ، ایشان رفته بودند داخل سنگر عراقی ها گفتم : کجا می روی : گفت : می خواهم یک رادیو پیدا کنم تا ببینم اخبار چه می گوید ، به شوخی گفتم : تو خودت اخباری ، اخبار رادیوئی را می خواهی چه کار . به هر حال رادیو را گیر آورد و گفت : می خواهم این را ببرم برای خودم . گفتم : حالا برویم اهواز ، روزی که ایشان شهید شدند رادیو داخل بولدوزر مانده بود و من آن را برداشتم و بردم به ستاد فرماندهی تحویل دادم .<br /> <br /> منبع سایت یاران رضا<br /> http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=3640</div>

Ashori9711 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF_%D8%A8%D8%B0%D8%B1_%D8%A7%D9%81%DA%A9%D9%86 2019-02-04T08:21:00Z

<p>Ashori9711: صفحه‌ای جدید حاوی «تاریخ تولد : 1344/11/15 نام : محمد محل تولد : بیرجند نام خانوادگی : بذرافکن‌ تار...» ایجاد کرد</p> <hr /> <div>تاریخ تولد : 1344/11/15<br /> نام : محمد محل تولد : بیرجند<br /> نام خانوادگی : بذرافکن‌ تاریخ شهادت : 1365/06/12<br /> نام پدر : حسین‌ مکان شهادت : <br /> تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت : <br /> شغل : یگان خدمتی : <br /> گروه مربوط : سایر شهیدان استان خراسان<br /> نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : تخریب‌<br /> گلزار : گلزارشماره‌1<br /> <br /> <br /> خاطرات<br /> یادم می آید که روزی چماغ به دستان جهت طرفداری از رژیم شاه به بیرجند آمده بودند . من به اتفاق محمد بذرافکن و پدرم به طرف مسجد آیت ا... ایتی می رفتیم . در حوض انبارهایی که در کنار مسجد بود مردم مخفی شده بودند . در واقع نوعی کمین بودند وقتی چماق بدستان از کنار حوض انبار رد شدند مردی که مخفی شده بودند از پشت سر به آنها حمله کردند و یام است که برادران عملاً با آجری که در دستش بود به چماق داران حمله ور شد .<br /> <br /> منبع سایت یاران رضا<br /> http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=3824</div>

Ashori9711 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF_%D8%A8%D8%AF%D8%B1%D9%87 2019-02-04T08:16:30Z

<p>Ashori9711: صفحه‌ای جدید حاوی «تاریخ تولد : 1373/02/17 نام : محمد محل تولد : طبس نام خانوادگی : بدره تاریخ شهادت...» ایجاد کرد</p> <hr /> <div>تاریخ تولد : 1373/02/17<br /> نام : محمد محل تولد : طبس<br /> نام خانوادگی : بدره تاریخ شهادت : 1365/10/27<br /> نام پدر : عباس‌ مکان شهادت : <br /> تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت : <br /> شغل : یگان خدمتی : <br /> گروه مربوط : سایر شهیدان استان خراسان<br /> نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : رزمنده‌<br /> گلزار : شهداء<br /> <br /> خاطرات<br /> • قبل از رفتن به جبهه محمد گفت: در خواب دیده است که خودش شهید و سه نفر دیگر از دوستانش مجروح شده اند و بعد از رفتن به جبهه و شرکت در عملیات ایشان شهید و سه همرزم او مجروح شدند.<br /> • یک بار محمدی به من گفت: دیشب خواب دیدم که روستای ما به وسیله زلزله از بین رفت و خسارت زیادی دید. من باور کردم اما وقتی برای دوستانش گفت :آنها باور نکردند و گفتند اگر یک بار از این حرفها بزنی دسته جمعی تو را کتک خواهیم زد اما بعد خواب ایشان درست درآمد و زلزله شدیدی آمد و روستا را زیر و رو کرد.<br /> منبع سایت یاران رضا<br /> http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=3812</div>

Ashori9711 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF_%D8%A8%D8%A7%D8%BA%D8%AF%D8%A7%D8%B1%D8%A7%D9%86_%DA%A9%D8%A7%D8%B4%D8%A7%D9%86%DB%8C 2019-02-04T08:11:00Z

<p>Ashori9711: صفحه‌ای جدید حاوی «تاریخ تولد : 1346/01/01 نام : محمد محل تولد : مشهد نام خانوادگی : باغداران کاشانی...» ایجاد کرد</p> <hr /> <div>تاریخ تولد : 1346/01/01<br /> نام : محمد محل تولد : مشهد<br /> نام خانوادگی : باغداران کاشانی‌ تاریخ شهادت : 1364/11/22<br /> نام پدر : محمدعلی‌ مکان شهادت : <br /> تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت : <br /> شغل : یگان خدمتی : <br /> گروه مربوط : سایر شهیدان استان خراسان<br /> نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : رزمنده‌<br /> گلزار : بهشت‌رضا<br /> <br /> خاطرات<br /> • راوی سید حسن موسوی شاد: بنده به عنوان فرمانده ایشان در واحد مینی کاتیوشا بودم. آقای باغدار از حقیر درخواست نمود که به خط اول خاکریز بروم و اینجانب به ایشان گفتم وجود شما در اینجا بیشتر از خاکریز موثر می باشد. مدتی به حرف من کرد و ایستاد و باز دلش آرام نگرفت باز آمد جای حقیر و گفت : آقای موسوی بگذارید بروم خط مقدم اینجا دلم گرفته است . بنده به ایشان که از شاگردان هنرستان سید جمال بود و من هم دبیر هنرستان بودم خیلی دوست داشتم که پیش من بماند . سیمای نورانی داشت با خود می گفتم اگر برود خط شهید می شود دیدم خیلی اصرار می کند گفتم : به یک شرط می گذارم بروی خط مقدم جبهه . هنوز شرط را نگفته بودم که خیلی خوشحال شد و گفت : هر شرطی را بگوید می پذیرم . گفتم : آقای ا...یاری بی سواد است به ایشان خواندن و نوشتن بیاموز که بتواند حداقل یک نامه برای پدر و مادرش بنویسد و وقت دیگر رزمندگان را نگیرد . شرط من این است که ایشان را باسواد نمائید بعد بتوانید بروید خط مقدم جبهه. ایشان قبول کردند و ظرف یک هفته نه خود استراحت داشت و نه ا.... یاری که از بچه های فردوس بود گاهی اوقات ایشان را تنبیه می کرد و می گفت : چرا خوابیدی چرا درس نمی خوانی او را از خواب بیدار می کرد و امان به ایشان نمی داد و ظرف یک هفته ایشان را با سواد کرد .<br /> منبع سایت یاران رضا<br /> http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=3531</div>

Ashori9711 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF_%D8%A7%D8%B3%D9%85%D8%A7%D8%B9%DB%8C%D9%84_%D9%BE%D8%A7%D8%B3%D8%AF%D8%A7%D8%B1 2019-02-04T08:07:50Z

<p>Ashori9711: صفحه‌ای جدید حاوی «تاریخ تولد : 1337/08/12 نام : محمداسماعیل‌ محل تولد : بجنورد نام خانوادگی : پاسد...» ایجاد کرد</p> <hr /> <div>تاریخ تولد : 1337/08/12<br /> نام : محمداسماعیل‌ محل تولد : بجنورد<br /> نام خانوادگی : پاسدار تاریخ شهادت : 1361/11/19<br /> نام پدر : سعید مکان شهادت : <br /> تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت : <br /> شغل : یگان خدمتی : <br /> گروه مربوط : سایر شهیدان استان خراسان<br /> نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : رزمنده‌<br /> <br /> <br /> خاطرات<br /> • به یاد دارم در سن 6 سالگی بچه‌ی همسایه‌مان زده بود سر محمدحسین را شکسته بود ولی محمدحسین با این که سن و سال کمی داشت خون سر خود را پاک کرده بود و صورت بچه‌ی همسایه را بوسید و آشتی کرد و به من هم گفت مادر شما صورت مادرش را ببوس و این گونه از خطای پسر همسایه درگذشت.<br /> • به یاد دارم روزهای آخر محمدحسین در صحبت‌هایش می‌گفت: روزی می‌شود که ؟؟ پیروز شود و ما جشن بگیریم و همه از این انقلاب قدردانی کنند و تلاش کنند تا گفته‌های امام را مو به مو اجرا کنند که مبادا امام نگران شوند.<br /> • در زمان انقلاب فرزندم محمدحسین شعارهایی علیه رژیم طاغوت روی دیوارها می‌نوشت به طوری که یک فردی ؟؟ روزی به در خانه ما آمد و گفت: چرا روی دیوار خانه‌ی ما شعار نوشته‌ای؟ خواست فرزندم را ببرد که همسایه‌ها نگذاشتند.<br /> • آخرین شبی که فرزندم محمدحسین می‌خواست به جبهه اعزام شود به ما گفت این آخرین باری است که با شما وداع می‌کنم و به جبهه می‌روم زیرا این بار که رفتم به درجه رفیع شهادت نائل می‌شوم.<br /> • در منطقه‌ی سردشت در عملیاتی که محمدحسین با چند نفر از برادران رزمنده مخصوصاً با جانشین عملیات برادر ابراهیم امیر عباس بود متأسفانه کمین خورده بودند و ایشان تنها کسی بود که از کمین توانسته بود جان سالم بدر ببرد.<br /> • به یاد دارم برای پاکسازی منطقه‌ی سلماس رفته بودیم بنده در تیپ ویژه شهداء در گردان علی‌بن ابیطالب خدمت می‌کردم و محمدحسین در گردان امام حسین (ع) و کار محمدحسین دیده‌بانی بود فرکانس بی‌سیم ما یکی بود و در درگیری شبانه‌ای که با ضد انقلابیون داشتیم بنده صدای محمدحسین را می‌شنیدم که تقاضای گلوله می‌کرد برای جمعی از ضد انقلابیون که در حال فرار بودند گلوله‌ی اول و دوم را دقیقاً به خاطرم است که به جای خوبی برخورد کرد و گلوله‌ی سوم را که تقاضا کرده بود و بلند شده بود که ببیند به کجا خورده یکی از ضد انقلابیون سر ایشان را نشانه گرفته بود.<br /> • به یاد دارم روزی در منطقه به اتفاق محمدحسین قدم می‌زدیم که ناگهان هواپیمای عراقی روی سرما ظاهر شد به نحوی که فرصت فرار نبود گودالی در آنجا بود که خودمان را در آن پناه دادیم هواپیما شروع به بمباران کرد تعداد ده عدد از بمب‌ها در فاصله‌ی 2 تا 4 متری ما منفجر شدند و همه خاکها روی سرما ریخت و زمانی که از زیرخاک بیرون آمدیم محمدحسین گفت: دیدید که این بمب‌ها هم اثر نکرد بدن ما از آهن است.<br /> • روزهای آخر محمدحسین در صحبت‌هایش می‌گفت: روزی می‌شود که ایران پیروز شود و ما جشن بگیریم و همه از این انقلاب قدردانی کنند و تلاش کنند تا گفته‌های امام را مو به مو اجرا کنند که مبادا امام نگران شوند.<br /> • زمانی که در تهران سکونت داشتیم یک روز در دانشگاه تهران منافقین می گفتند : که ما امام را قبول داریم ولی دکتر بهشتی و مطهری و غیره را قبول نداریم . محمد اسماعیل به آنها گفت : چطور شما امام را قبول دارید و یاران ایشان را قبول ندارید وبا آنها بحث می کرد تا جایی که می توانست آنها را قانع می کرد .<br /> منبع سایت یاران رضا<br /> http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=4675<br /> <br />  <br /> •</div>

Ashori9711 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF_%D8%A7%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D9%87%DB%8C%D9%85_%D8%A8%D8%A7%D8%AF%D9%88%D8%A7%D9%85_%D8%A8%D9%87%D9%84%D9%88%D9%84%DB%8C 2019-02-04T08:01:12Z

<p>Ashori9711: صفحه‌ای جدید حاوی «تاریخ تولد : 1332/01/01 نام : محمدابراهیم‌ محل تولد : تایباد نام خانوادگی : بادو...» ایجاد کرد</p> <hr /> <div>تاریخ تولد : 1332/01/01<br /> نام : محمدابراهیم‌ محل تولد : تایباد<br /> نام خانوادگی : بادوام‌ بهلولی تاریخ شهادت : 1365/10/26<br /> نام پدر : ابراهیم‌ مکان شهادت : شلمچه<br /> تحصیلات : ابتدایی منطقه شهادت : <br /> شغل : یگان خدمتی : <br /> گروه مربوط : سایر شهیدان استان خراسان<br /> نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : رزمنده‌<br /> گلزا ر : روستای رهنه<br /> <br /> <br /> <br /> زندگینامه<br /> از ابا و اجداد شهید بادوام کسی در قید حیات نمی¬ باشد، فرزندان هم از کودکی پدر جز خاطره ¬ای که از زبان دیگران شنیده باشند چیزی به یاد ندارند؛ آنها فقط به نکات ذیل اشاره می¬ کنند که پدرشان خیلی مهربان بوده و با دوستان رابطه خوبی داشته است. فرزند ارشد اظهار می¬ دارد که پدر خیلی ساده و بی¬ آلایش بوده و برای حفظ ناموس و دفاع از کشورش رهسپار جبهه¬ ها شده است. از او 4 فرزند باقی مانده است. شهید در سال 65 در کربلای 5 براثر اصابت ترکش به درجه رفیع شهادت نائل شد.<br /> <br /> <br /> منبع سایت یاران رضا<br /> http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=3418</div>

Ashori9711 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%85%D8%AD%D8%B3%D9%86_%D8%AF%D9%84%D8%A7%D9%84 2019-02-04T07:57:47Z

<p>Ashori9711: صفحه‌ای جدید حاوی «شهید محسن دلال تاریخ تولد :نامشخص تاریخ شهادت : نامشخص محل شهادت : نامشخص محل...» ایجاد کرد</p> <hr /> <div>شهید محسن دلال<br /> تاریخ تولد :نامشخص<br /> تاریخ شهادت : نامشخص<br /> محل شهادت : نامشخص<br /> محل آرامگاه :نامشخص<br /> <br /> <br /> منبع:سایت شهدای ارتش<br /> http://www.ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/10</div>

Ashori9711 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%85%D8%AD%D8%B3%D9%86_%D8%A8%D8%AF%DB%8C%D9%87%DB%8C_%D9%86%D8%AC%D9%81_%D8%A2%D8%A8%D8%A7%D8%AF%DB%8C 2019-02-04T07:33:03Z

<p>Ashori9711: صفحه‌ای جدید حاوی «تاریخ تولد : 1348/01/07 نام : محسن‌ محل تولد : مشهد نام خانوادگی : بدیهی‌نجف‌اب...» ایجاد کرد</p> <hr /> <div>تاریخ تولد : 1348/01/07<br /> نام : محسن‌ محل تولد : مشهد<br /> نام خانوادگی : بدیهی‌نجف‌ابادی‌ تاریخ شهادت : 1366/02/10<br /> نام پدر : حسن‌ مکان شهادت : <br /> تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت : <br /> شغل : یگان خدمتی : <br /> گروه مربوط : سایر شهیدان استان خراسان<br /> نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : رزمنده‌<br /> گلزار : خواجه‌ربیع‌<br /> <br /> <br /> خاطرات<br /> • اول انقلاب که شایعه کرده بودند ، امام خمینی (ره) در ماه است . محسن پیش من آمد و گفت : مادر چرا آقا رفته داخل ماه . من گفتم : نه ، محسن جان ! آقا به خارج از کشور رفته است . گفت : برای چه به خارج از کشور رفته است ؟ گفتم : برای اینکه از دست شاه راحت شود . چون اذیّتش می کردند . محسن به من گفت : مادرجان من بزرگ شوم می روم ، شاه و همة نوکرهایش را می کشم تا دیگر آقا را اذیّت نکنند .<br /> • آخرین مرتبه که محسن می خواست به جبهه برود، به من گفت: پدر جان، می خواهم شما این دفعه مرا به ایستگاه راه آهن ببرید. من گفتم: پسرم شما که همیشه با دوستانت به ایستگاه می رفتی چطور شده که از من می خواهی شما را به ایستگاه ببرم. گفت: پدر جان دوست دارم این دفعه با شما به ایستگاه راه آهن بروم. من هم قبول کردم وقتی می خواستیم حرکت کنیم برگشت و با یک حالت عجیبی نگاهی به مادر کرد. وقتی به ایستگاه رسیدیم به من گفت: مرا همین جا پیاده کن. گفتم: من می خواهم همراه شما به ایستگاه بیایم. گفت: نه شما می خواهید بیایید چی کار کنید من هم قبول کردم. خیلی دوست داشتم صورتش را ببوسم ولی خجالت می کشیدم. محسن به من گفت: پدر جان بوسم کن. من هم که از خدا می خواستم صورتش را بوسیدم. وقتی که او رفت و مقداری از من فاصله گرفت صورتش را برگرداند و نگاهی به من کرد که سراسر شادی و سرور بود و خیلی خوشحال شدم. اما خبر نداشتم که این آخرین نگاه پسر به پدرش می باشد.<br /> • یک روز که در اتاق روی تختخواب نشسته بود ، من وارد اتاق شدم ، محسن می گفت: مادر شنیده ام تو خیلی برایم گریه و زاری می کنی . من گفتم : نه پسرم ، چه کسی گفته که من گریه می کنم ؟ گفت: اگر تو برایم گریه می کنی و راضی نیستی ، من به جبهه نروم ولی اگر بروم خیلی بهتر است . در همین وقت یکی از همشهریان از راه رسید ، وقتی دید ما گریه می کنیم ، دستش را روی سر محسن گذاشت و گفت: محسن جان ، چرا گریه می کنی ؟ وقتی از ماجرا باخبر شد گفت: نه محسن جان تو برو ، خدا نگهدارت . مادرت هم قول می دهد که دیگر گریه نکند ، محسن این حرف را که شنید بلند شد و رفت من هم تصمیم گرفتم برای شادی روح محسن دیگر برایش گریه نکنم .<br /> • همیشه موقع رفتن به جبهه مقداری پول به او می دادم و همیشه شاد و خندان می شد ولی دفعه آخر که می خواست به جبهه برود هر کاری کردم پول قبول نکرد و به من گفت پدر جان من دیگر پول نیاز ندارم اما به هر ترتیبی بود پانصد تومان به وی دادم و گفت بخاطر اینکه ناراحت نشوید پول را قبول می کنم هنگامی که جنازه اش را آوردخ بودند همان پانصد تومان که به ایشان داده بودم همراهش بود.<br /> • من خیلی دوست داشتم که خوابش را ببینم تا اینکه یک شب خواب دیدم داخل باغی بودم که پر از میوه بود . میوه زیادی جمع کردم و داخل جعبه ریختیم بعد با خود فکر کردم و گفتم : حال من با این جعبه های میوه چکار کنم باید بروم و یک ماشین بگیرم که این میوه ها را ببرد. دنبال ماشین رفتم که دیدم محسن با یک ماشین وانت پیکان به طرف من می آید به او گفتم : من مقداری میوه جمع کرده ام بیا با هم میوه ها ببریم . گفت: چشم پدر برویم . سوار ماشین شد که روشنش کند ، متوجه گشت که ماشین روشن نمی شود.او گفت: پدر بروید ماشین روشن نمی شود و اگر راه هست به داخل باغ برویم . گفتم: پسرم من می دانم راه هست گفت: نه پدر باز هم بروید و نگاه کنید . من رفتم و دیدم که چند جوی آب هست ولی راه باز است جلو آمدم و گفتم : از این راه می توانیم رد شویم ولی حال که ماشین روشن نمی شود چکار کنیم. او گفت : ماشین را هل بدهید تا راه بیفتد . گفتم: مگر می شود که من تنهایی هل بدهم ، گفت: حالا شما ماشین را هل بدهید من رفتم که ماشین را هل بدهم دیدم چند نفر عقب ماشین خوابیده اند . گفتم: اینها را بیدار کن که بیایند ماشین را هل بدهند . در این هنگام محسن از ماشین پیاده شد شروع کرد به هل دادن ماشین . من فقط ایستاده بودم و تماشا می کردم با همان حالت که ماشین را هل می داد برگشت و به من نگاه کرد خنده ای شیرین بر روی چهره اش بود من از آن خنده ای که کرد شاد شدم و من هم خنده ای کردم که در همین موقع از خواب بیدار شدم و دیدم که نه باغ هست و نه محسن و نه ماشین . فقط من مانده ام تنهای تنها.<br /> • نیمه های یکی از شبها بود که دیدم از اتاق محسن صدایی می آید از خود پرسیدم که چه کسی است و به اتاقش رفتم.وقتی که درب اتاق را گشودم دیدم که محسن در حال خواندن نماز است. وقتی نمازش تمام شد به وی گفتم چه وقت نماز خواندن است به من رو کرد و گفت مادر دارم نماز قضا می خوانم. گفتم مگر تو نماز هایت را نمی خواندی گفت می خواندم ولی موقعی که در آموزش بودم گاهی لباسهایم نجس می شد و اکنون که حال دارم قضایش را می خوانم! به شوخی گفتم مگر پیر شده ای؟ گفت نماز خواندن که پیری و جوانی ندارد. آدم باید قرضش را ادا کند. مرگ حق است و همه می روند چه پیر و چه جوان! ...<br /> • سال 1362 بود که ما به مکّه معظّمه رفتیم . هنگامیکه از مکّه باز گشتیم خانه پراز جمعیت بود . همه اقوام و همسایه ها برای دیدن ما به منزلمان آمده بودند . همگی مشغول صحبت کردن بودیم که من دیدم محسن به اتاقش رفت و انگار که ناراحت است. رنگ و رویش پریده بود. با سرعت خودم را به وی رساندم و گفتم : چه شده است محسن جان ؟! با تبّسم گفت :( مسئله مهمی نیست ! خودتان را ناراحت نکنید مادر!) یک دفعه متوجه شدم که شلوارش پاره شده و از پایش خون می آید . گفتم : آخر چه شده است ؟ چرا چیزی نمی گویی ؟ پایت به این شدت زخمی شده ولی تو می گویی مسئله مهمی نیست . در حالیکه از درد به خود می پیچید گفت : در حال حاضر جوانان ما در جبهه های نبرد دست و پایشان را از دست می دهند و یا شهید می شوند . برای من شرم آور است که برای زخم به این کوچکی بیقراری کنم . وقتی که می خواستم پایش را ببندم بی اختیار اشک از چشمانم جاری شد ...<br /> منبع سایت یاران رضا<br /> http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=3820</div>

Ashori9711 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%85%D8%AD%D8%B3%D9%86_%D8%A2%D9%82%D8%A7%D8%B1%D8%B6%DB%8C 2019-02-04T07:29:25Z

<p>Ashori9711: صفحه‌ای جدید حاوی «شهید محسن آقارضی در تاریخ26/4/1341 در خانواده¬اي مذهبي و اهل علم اصفهانی به دنیا...» ایجاد کرد</p> <hr /> <div>شهید محسن آقارضی<br /> در تاریخ26/4/1341 در خانواده¬اي مذهبي و اهل علم اصفهانی به دنیا آمد. به دليل موقعيت شغلي پدر، در سال 1355 به كرمانشاه عزيمت کردند. در سال¬هاي آخر دوران متوسّطه، وارد فعّاليت¬هاي انقلابي شد و پس از پيروزي انقلاب، به فرمان جهاد سازندگي امام خمینی(ره)، مخلصانه لبّيك گفت و در خدمت به محرومان همت گمارد. هم¬زمان با آغاز جنگ تحميلي، به جمع پاسداران انقلاب اسلامی پیوست و به درخواست فرماندهان، مسئوليت عقيدتي سياسي تيپ نبي اكرم(ص) را پذیرفت. او در كنكور سراسري، با كسب رتبه¬ی بالا، در رشته¬ي پزشكي دانشگاه شهيد رجايي تهران پذیرفته شد ؛ امّا پس از گذشت مدّتي، با جبهه¬ی علم وداع گفت و عازم جبهه¬ی مقاومت گردید. شهید آقارضی در عمليات ميمك، در تاريخ 26/7/63 به فیض شهادت نایل شد. از پیکر مطهّر ایشان اثري بر جای نمانده است. گفتنی است از این شهید ارجمند، طرح جديدی برای آموزش قرآن كريم به يادگار مانده است كه در حوزه¬ی علميه ي قم در دست انتشار است.<br /> <br /> منبع سازمان بسیج دانشجویی استان کرمانشاه</div>

Ashori9711 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%85%D8%AC%DB%8C%D8%AF_%DA%A9%D8%A7%D9%85%DA%A9%D8%A7%D8%B1 2019-02-04T07:26:51Z

<p>Ashori9711: صفحه‌ای جدید حاوی «شهید مجید کامکار تاریخ تولد :1342/09/28 تاریخ شهادت : 1364/11/10 محل شهادت : نامشخص محل...» ایجاد کرد</p> <hr /> <div>شهید مجید کامکار<br /> تاریخ تولد :1342/09/28<br /> تاریخ شهادت : 1364/11/10<br /> محل شهادت : نامشخص<br /> محل آرامگاه :تهران - بهشت زهرا<br /> <br /> <br /> زندگینامه<br /> شهید مجید كامكار فرزند محمد علی در سال 1342 در تهران در خانواده ای مذهبی چشم به جهان گشود. دوران كودكی خود را گذراند و در هفت سالگی به مدرسه رفت. تحصیل را تا دوم راهنمایی بیشتر ادامه نداد سپس وارد بازار كار شد و در یك درب و پنجره سازی در خیابان معلم مشغول به كار شد و در حالی كه هنوز ازدواج نكرده بود از نیروی زمینی ارتش به جبهه اعزام شد و حدود 6 ماه در جبهه بود. سرانجام در تاریخ 1364/11/10 بر اثر اصابت گلوله در میمك به درجه رفیع شهادت نائل گردید و پیکر پاکش در بهشت زهرا، قطعه 27 به خاك سپرده شد.<br /> روحش شاد و یادش گرامی باد <br /> <br /> منبع: سایت شهدای ارتش<br /> http://www.ajashohada.ir/home/martyrdetails/22078</div>

Ashori9711 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%85%D8%AC%DB%8C%D8%AF_%DA%A9%D8%A7%D8%B8%D9%85%DB%8C 2019-02-03T19:03:45Z

<p>Ashori9711: صفحه‌ای جدید حاوی «شهید مجید کاظمی تاریخ تولد :1340/03/01 تاریخ شهادت : 1362/12/17 محل شهادت : نامشخص محل آ...» ایجاد کرد</p> <hr /> <div>شهید مجید کاظمی<br /> تاریخ تولد :1340/03/01<br /> تاریخ شهادت : 1362/12/17<br /> محل شهادت : نامشخص<br /> محل آرامگاه :اصفهان - گلستان شهدا<br /> <br /> <br /> وصیتنامه<br /> &quot; بسم الله الرحمن الرحیم &quot;<br /> با سلام به رهبر کبیر و با سلام بر شهیدان گلگون و با سلام بر مهدی موعود آخرین ذخیره اسلام وصیت خود م را شروع می کنم.<br /> ای کسانیکه د راین جهان آمده اید و باز می روید خوب چشم خودرا باز و گوش خودرا تیز کنید و ببینید از چه راهی زندگی می کنید و از چه راهی میمیرید من که خودم همیشه خدمتگزار شما بوده ام و خواهم بود و ما که حسین وار وارد جنگ شده ایم. حسین وار هم خواهیم مرد و قرآن می فرماید:<br /> قاتلو فی سبیل الله الذین یقاتلونکم.<br /> با آنها که با شنا می جنگند بجنگید. پس من به جبهه می روم تا به دستور رهبرم حق مستضعفین را از ظالمان تاریخ بگیرم... تو ای مادر به عنوان کسی که جوان داری و من هم به عنوان اینکه جوانم و توانایی دارم باید به جبهه بروم تا دین خود را د ر برابر خون شهدا و معلولین جامعه ادا کنم و اما مادر عزیزم هیچ دلم نمی خواهد که برای من گریه کنی چون من نمی توانم اشکهای تو را ببینم و نمی دانم چطور زحمات تو را جبران کنم و تو پدر عزیزم که به پای من زحمت کشیدی هر چه فکر می کنم نمی دانم چطور زحمات شما را جبران کنم از شما و مادرم ممنونم که مرا تا اینجا رساندید و فدای اسلام کردید و دلم می خواهد عروسیم را خیلی مفصل بر گزار کنید خوشحالی و شادی در آن باشد چون من فکر می کنم عروسی از این بهتر نیست برای من وامثال من و چیز دیگری ندارم بگویم خانواده عزیزم فقط می توانم بگویم مرا حلال کنید.<br /> &quot; والسلام &quot; <br /> <br /> منبع: سایت شهدای ارتش<br /> http://www.ajashohada.ir/home/martyrdetails/21996</div>

Ashori9711 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%85%D8%AC%DB%8C%D8%AF_%DA%A9%D8%A7%D8%B8%D9%85%DB%8C_%D9%86%D8%B3%D8%A8 2019-02-03T18:53:50Z

<p>Ashori9711: صفحه‌ای جدید حاوی «شهید مجید کاظمی نسب تاریخ تولد :1342/07/11 تاریخ شهادت : 1361/08/11 محل شهادت : نامشخص م...» ایجاد کرد</p> <hr /> <div>شهید مجید کاظمی نسب<br /> تاریخ تولد :1342/07/11<br /> تاریخ شهادت : 1361/08/11<br /> محل شهادت : نامشخص<br /> محل آرامگاه :خراسان رضوی - سبزوار - مقیسه<br /> <br /> <br /> زندگینامه<br /> بسمه تعالی زندگی‌نامه شهید شهید والامقام در سال 1432 در روستای مقیه از توابع شهرستان سبزوار در خانواده‌ای مذهبی دیده به جهان گشود. دوران کودکی را تحت تربیت مذهبی خانواده سپری کرد، سپس وارد دبستان شد و تحصیلات خود را تا کلاس دوم راهنمایی ادامه دهد، اما به دلایل مختلف موفق به ادامه تحصیل نشد. از خصوصیات بارز اخلاقی او اینکه فردی بسیار خوش‌اخلاق و خوش‌برخورد بود و نزد بستگان محبوبیت خاصی داشت. در جریان انقلاب در حد امکان در راهپیمایی‌ها و تظاهرات شرکت می‌کرد. بعد از پیروزی انقلاب و شروع جنگ تحمیلی عراق علیه ایران او نیز بنا به احساس وظیفه شرعی و ملی عازم خدمت سربازی شد و پس از سپری کردن آموزش‌های لازم از طریق ارتش عازم مناطق جنگی شد و سرانجام در تاریخ 11/08/1361 پس از رشادت و فداکاری‌های فراوان به درجه‌ی رفیع شهادت نائل آمد. روحش شاد و یادش گرامی <br /> <br /> وصیتنامه<br /> بسمه تعالی وصیت‌نامه شهید از خدای منان می‌خواهم که مرا در راهی که انتخاب کرده‌ام به پیروزی برساند تا توانسته باشم در درجه‌ی اول به خدا و کشورم خدمتی کرده باشم. زمانی که جنگ شروع شد من و تمام جوانان کشور یک وظیفه بیشتر نداشتیم، اینکه برای دفاع از کیان کشور به جبهه برویم و تاریخ سرانجام گواهی خواهد داد که من و سایر جوانان میهن در انجام این وظیفه کوتاهی نکردیم و اگر نتوانستیم به آغوش مادران برگردیم گناهش به گردن ما نیست و آنچه باید بشود، می‌شود. هیچ کس توانایی آن را ندارد که جلوی حوادث را بگیرد. الان چیزی که مرا در آرام نگه می‌دارد این است که در انجام وظیفه خود کوتاهی نکرده و آنچه در توانم بوده را انجام داده‌ام. مادر هدیه‌ای ندارم که تقدیمت کنم. مادر جان اکنون به یاد شب‌هایی افتام که تا سحرگاهان برایم لالاای می‌گفتی و با دست‌های زیبایت گهواره مرا تکان می‌دادی و برایم قصه می‌گفتی اما قصه‌ی من قصه‌ی شهادت است، قصه‌ی جنگ و خون‌ریزی است. من گرمی آفتاب تابستان، باد سرد پاییز و برف سنگین زمستان را تحمل و خود را فدای اسلام و میهن می‌کنم. مادر من از جبهه جنگ نمی‌گریزم، زیرا می‌خواهم مایع سرافرازی تو باشم گرچه از کشته شدن من گریه می‌کنی، اما همیشه سربلند هستی و افتخار می‌کنی که پسرت جانش را در راه اسلام و میهن فدا کرد، تا بیگانه نتواند به خاک ما نفوذ کند. شما پدر و مادرم بدانید و مطمئن باشید که من امروز در راهی جاودانه گام نهاده‌ام که آینده آن خوشبختی و سعادت حکومت اسلامی است و امید آن دارم که شما با رهبری امام و با رهنمودهای ایشان به زندگی خود ادامه داده و هیچ وقت او را فراموش نکنید. اما برادرانم و خواهرانم ای کاش می‌بودم و رو در رو با شما درباره هدف و مقصود خود سخن می‌گفتم. از شما می‌خواهم که تقوا پیشه کنید. همچنان که در قرآن آمده خدای نکرده به دنیا و مال و ثروتش دل نبندید که انسان را پست و ذلیل می‌کند. از خدای متعال می‌خواهم که هر‌چه زود‌تر فرج امام زمان(عج) را برساند و به امام امت ما طول عمر عنایت فرماید تا بتواند انقلاب مهدی را زنده و پایدار نگه دارد. پس شما در آنجا فقط مسئولیتی که دارید حفظ کنید و وحدت و همبستگی داشته باشید والسلام علیکم<br /> <br /> منبع: سایت شهدای ارتش<br /> http://www.ajashohada.ir/home/martyrdetails/22041</div>

Ashori9711 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%85%D8%AC%DB%8C%D8%AF_%DA%A9%D8%A7%D8%B8%D9%85%DB%8C_%D8%AE%D8%AF%D8%A7%D8%AF%D9%88%D8%B3%D8%AA 2019-02-03T18:49:35Z

<p>Ashori9711: صفحه‌ای جدید حاوی «شهید مجید کاظمی خدادوست تاریخ تولد :1324/10/01 تاریخ شهادت : 1371/05/30 محل شهادت : نامش...» ایجاد کرد</p> <hr /> <div>شهید مجید کاظمی خدادوست<br /> تاریخ تولد :1324/10/01<br /> تاریخ شهادت : 1371/05/30<br /> محل شهادت : نامشخص<br /> محل آرامگاه :آذربایجان شرقی - تبریز - وادیرحمت<br /> <br /> <br /> زندگینامه<br /> بسمه تعالی<br /> شهید مجید کاظمی در اول دیماه سال بیست و چهار در یکی از محلات قدیمی شهرستان تبریز (مقصودیه) در یک خانواده مذهبی و مستضعف چشم به جهان گشود. ایشان در همان اوایل از پدرش جدا شد و نزد مادر فداکارش بزرگ شد و توانست تحصیلات خود را تا کلاس سوم راهنمایی ادامه دهد. سپس در تاریخ 1342/10/01 به استخدام نیروی زمینی در آمده و بعد از سپری کردن دوره اموزشی گروه بانی در پسوه به شهرستان اردبیل انتقال یافته و در پادگان اردبیل گردان 234 سوار زرهی مشغول خدمت شد. ایشان در سال 1346 با خانمی که هم محله بودند ازدواج کرده و از آن جایی که علاقه و پشتگار این زوج به زندگی مشترکشان فوق العاده بود توانستند 25 سال زندگی مشترکشان را در شهرستان اردبیل دور از پدر و مادر و فامیل و آشنایان ادامه دهند. شهید کاظمی از آنجایی که علاقه زیادی به شغل خود داشتند و حس میهن پرستی و خدمت به ملت خویش ایشان را واداشت تا اینکه در سال 1356 از آن جمله افرادی باشیند که از نهضت حسینی و خمینی حمایت کرده و نقش فعالی داشته باشند. جالت توجه این جاست که ایشان به علت حسن خدمت و اعتمادی که در بین فرماندهان و همکاران داشتند به خواست مسئولین امر، 25 سال تمام در یک گردان خدمت نمایند که این امر در ارتش کم سابقه است<br /> خداوند در سالهای 1348، 1354 و 1361 به ترتیب دو پسر و یک دختر به ایشان هدیه داد تا کانون خانواده شان گرمتر و صمیمی تر شود. ایشان همواره خاطره شیرینی داشتند و برایشان خراموش نشدی بود. مصادف بودن آزادی خرمشهر و تولد دخترسان بود. مهم تر از همه که ایشان در این فتح شهم کوچکی داشتند و در منطقه حضور داشتند.<br /> شهید کاظمی به علت بیماری آسم و تنگی نفس به نظر پزشکان ارتش خارج از صف شناخته شده و نبایستی به مناطق شرجی و رطوبتی اعزام می شدند ولی با توجه به ایمان قوی که در ایشان وجود داشت، داوطلبانه چندین نوبت در منطقه حضور داشتند و جمعا 67 ماه در منطقه بودند. که بعد از این مدت در سال 1367 در عملیات مرصاد مصدوم شیمیایی بودند و بعد از یک ماه بستری در بیمارستان کرمانشاه و تبریز و حصول بهبودی نسبی مجددا به اجبار خودشان به جبهه های حق علیه ظلمت عزیمت نمودند که این بار حین جابجایی یگان از منطقه غرب به جنوب در سه راهی دشت عباس بر اثر سانحه ای از ناحیه نخاع مجروح و برای همیشه قطع نخاع گردیدند. جالب توجه است که بعد از مجروحین و 18 ماه بستری در بیمارستان های مختلف تهران و تبریز روحیه قابل وصف و ایده آلی داشتند ولی این روحیه زمانی که شنوایی خودشان را در اثر مصرف دارو های مختلف جهت درمان کلیه هایشان از دست دادند تحلیل رفت و روز به روز حالشان وخیم تر می شد. حتی یکبار با همکاری بنیاد جانبازان به کشور آلمان اعزام شدند ولی متاسفانه تنیجه ای حاصل نشد.<br /> جانباز 70% مجید کاظمی خدادوست بعد از تحمل رنج و دردهای زیاد در سال 71 قرار بود جهت پیوند کلیه به همراه پسرشان که دهنده کلیه بودند به کشور انگلستان اعزام شوند ولی متاسفانه بیشتر از این در انتظار دیدار دوستان شهیدش نماند و در اربعین حسینی سال 1371 به خیل شهدای کربلای نینوا و کربلای ایران شتافت.<br /> روحش شاد و راهش پر رهرو باد<br /> <br /> منبع: سایت شهدای ارتش<br /> ht</div>

Ashori9711 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%85%D8%AC%DB%8C%D8%AF_%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D8%AF%D8%B1%D8%A7%D9%86_%D8%B4%D8%B1%DA%A9%D8%A7 2019-02-03T18:44:54Z

<p>Ashori9711: صفحه‌ای جدید حاوی «تاریخ تولد : 1340/01/03 نام : مجید محل تولد : تربت ‌حیدریه نام خانوادگی : برادران...» ایجاد کرد</p> <hr /> <div>تاریخ تولد : 1340/01/03<br /> نام : مجید محل تولد : تربت ‌حیدریه<br /> نام خانوادگی : برادران‌ شرکاء تاریخ شهادت : 1360/05/02<br /> نام پدر : عبدالرزاق‌ مکان شهادت : <br /> تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت : <br /> شغل : یگان خدمتی : <br /> گروه مربوط : سایر شهیدان استان خراسان<br /> نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : رزمنده‌<br /> <br /> <br /> <br /> خاطرات<br /> یادم هست برادرم مجید برادران شرکا به علت مجروحیت از نا حیه پا در خانه بستری بود و یک ترکش در پایش بود که قرار بود با عمل جراحی اورا بیرون بیاورند . ولی ایشان با همان حال دوباره قصد رفتن به جبهه را کرد . مادرم هر چه اصرار کرد و گفت :که شما چند وقت در جبهه بوده ای و حالا که مجروح شده ای لا اقل بمان و پایت که خوب شد برو اما فبول نکرد و گفت :اگر ما جوانان حالا به جبهه نرویم و برای این مسائل کو چک رفتنمان را به تعویق بندازیم همانطور که دشمنان شهرهای جنوبی کشور را اشغال کرده اند و متعرض جان و مال و ناموس مردم در آن شهرها شده اند ممکن است تا چند وقت دیگر به تهران و بقیه شهر های ایران برسند و آنوقت دیگر برای انجام دادن کار خیلی دیر است . ایشان علی رغم اصرار زیاد خانواده مجددا به جبهه ی حق علیه باطل در مرزهای غرب کشور رفتند و در شب بیست و یکم ماه مبارک رمضان در منطقه بیاره ی عراق به شهادت رسیدند .<br /> <br /> منبع سایت یاران رضا<br /> http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=3908</div>

Ashori9711 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%DA%A9%DB%8C%D9%88%D9%85%D8%B1%D8%AB_%DA%A9%D8%A7%D8%B8%D9%85%DB%8C 2019-02-03T18:41:16Z

<p>Ashori9711: صفحه‌ای جدید حاوی «شهید کیومرث کاظمی تاریخ تولد :1339/12/10 تاریخ شهادت : 1367/04/21 محل شهادت : نامشخص محل...» ایجاد کرد</p> <hr /> <div>شهید کیومرث کاظمی<br /> تاریخ تولد :1339/12/10<br /> تاریخ شهادت : 1367/04/21<br /> محل شهادت : نامشخص<br /> محل آرامگاه :کرمانشاه - اسلام آبادغرب - باغ رضوان<br /> <br /> <br /> زندگینامه<br /> شهید کیومرث کاظمی فرزند خسرو در تاریخ 1339/12/10 در شهرستان اسلام آباد غرب در خانواده ای مذهبی به دنیا آمد. تحصیلات خود را تا مقطع راهنمایی ادامه داد و پس از مدتی به استخدام ارتش در آمد. وی شخصی متدین و با ایمان بود و از نظر اخلاقی در میان آشنایان و دوستان الگو و اسوه و در مجالس مذهبی شرکت فعال داشت. سرانجام شهید کاظمی در تاریخ 1367/04/21 در عین خوش مهران در اثر اصابت تیر به درجه والای شهادت نائل گردید و در باغ رضوان اسلام آباد غرب به خاک سپرده شد.<br /> روحش شاد و یادش گرامی باد<br /> <br /> منبع: سایت شهدای ارتش<br /> http://www.ajas</div>

Ashori9711 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%DA%A9%D9%87%DB%8C%D8%A7%D8%B1_%DA%A9%D8%A7%D9%88%D9%88%D8%B3%DB%8C 2019-02-03T18:37:55Z

<p>Ashori9711: صفحه‌ای جدید حاوی «شهید کهیار کاووسی تاریخ تولد :1342/03/01 تاریخ شهادت : 1364/01/19 محل شهادت : نامشخص محل...» ایجاد کرد</p> <hr /> <div>شهید کهیار کاووسی<br /> تاریخ تولد :1342/03/01<br /> تاریخ شهادت : 1364/01/19<br /> محل شهادت : نامشخص<br /> محل آرامگاه :فارس - شیراز - فرود<br /> <br /> <br /> زندگینامه<br /> شهيد کهيار کاووسي فرزند آزاد در مورخ 1342/03/01 در روستاي فرود کوار از توابع استان فارس متولد شد. بعد از گذراندن مراحل کودکي در دامن مادري مهربان و دلسوز و زير سايه پدري زحمت کش و فعال، وارد مدرسه ابتدايي شد تا کلاس پنجم ابتدايي درس خواند و بعد از آن ترک تحصيل نموده و براي اداره زندگي و امور روزمره خود به کار کشاورزي و کارگري پرداخت و مدتي زندگي خود را به همين منوال گذراند.<br /> پدر کهیار در تاریخ 1362/01/17 به علت بيماري که از قبل داشت از دنيا رفت و او سرپرستی خانواده اش را به عهده گرفت تا اين که موعد سربازي فرا رسيد و به خدمت رفت. دوره ی آموزشي را در پادگان 05 کرمان گذراند و پس از آن سربازی را به علت بی سرپرستی خانواده ترک کرد اما پشیمان شده و عزم را جزم کرد و راهی جبهه شد.<br /> <br /> شهيد کهيار کاووسي دو ماه به جبهه رفت و در حمله بيت المقدس شرکت کرد. او مردم را به یاری دين خدا دعوت می نمود و لحظه اي از نماز خود غفلت نمي کرد. در ماه مبارک رمضان روزه مي گرفت و تا سحرگاه به دعا و مناجات مي پرداخت و با خداي خويش راز و نياز مي کرد تا اين که دوباره به خدمت مقدس سربازي بازگشت و مدت سه ماه در پادگان صفر 0 کرمان گذراند و بعد از سه ماه آموزشي به استان کردستان منتقل گشت و بعد از 10 ماه خدمت در تاريخ 1364/01/19 به دست صفاکان ضد انقلاب در نزديکي ده احمد برو در سردشت به درجه رفيع شهادت نائل آمد.<br /> شهيد کهيار کاووسي اخلاق و رفتاری خوب داشت، احوال همسايگان را جویا می شد و اگر کسي ناراحتي داشت با کلام شيرين خود او را از هم و غم بيرون مي آورد.<br /> روحش شاد و يادش گرامي باد<br /> <br /> وصیتنامه<br /> بسم الله الرحمن الرحيم<br /> و لا تحسبن الذين قتلوا في سبيل الله امواتاً بل احياء عند ربهم يرزقون؛<br /> و گمان مبريد که کساني که در راه خدا کشته مي شوند مرده اند بلکه زنده اند و نزد خدا روزي مي خورند. (سوره آل عمران/ آیه 169)<br /> اگر انسان به معاد اعتقاد داشته باشد و يا به همين آيه بالا اعتقاد داشته باشد آيا اين درست نيست که مرگ با افتخار، يعني شهادت را به مرگ طبيعي ترجيح دهد؟ آيا اين آيه را قبول ندارد که مي فرمايد: ان الموت والذي تفرون منه فانه ملائکه؛ يعني به راستي که اين مرگي که شما از آن فرار مي کنيد بالاخره شما را در بر خواهد گرفت. ما را به غرض اين که با فرار از جهاد و دو روز بيشتر عمر کنيد.<br /> اين بسيجيان با چه اميدي به جبهه مي روند؟ با اين اميد که اگر شهيد شدند کساني هستند که راه آنها را ادامه دهد و من صادقانه از شما مي خواهم که راه شهدا را که راه سرخ انبياء و آل علي (علیه السلام) است، ادامه دهيد. اين شهيداني که جان و مال خود را صادقانه در طبق اخلاص گذاشته اند و به درگاه ايزد تعالي تقديم مي کنند مرد بدانيد که تمام عمليات را امام زمان (عجل الله فرجه) رهبري مي کنند.<br /> بدانيد که کشور شما امام زماني است، به قول شهدا اگر ما را محاصره اقتصادي کنند فرزند رضایيم و رهبرمان علي (علیه السلام) است و اگر ما را محاصره نظامي کنند فرزند محرميم و رهبرمان حسين بن علي (علیه السلام) است.<br /> و اي خواهران! بدانيد که سياهي چادر شما از سرخي خون ما کوبنده تر است و از برادر و مادر و خواهرانم مي خواهم که در مرگ من گريه نکنيد؛ زيرا من يک امانت هستم که خداوند من را به آنها داده است و از آنها خواهد گرفت. همان طور که خداوند مي فرمايد: «من طلبي وجدني و من وجدني عرفني و من عرفنی احبنی و من احبنی عشقنی و من عشقني قتلته و من قتلته فعلي ديته و من علي ديته و انا دیته؛ يعني کسي که مرا طلب کند مرا خواهد يافت و کسي که من او را يافت مرا خواهد شناخت و کسي که مرا شناخت عاشق من خواهد شد و کسي که عاشق من شود من عاشق او خواهم شد و کسي که من عاشق او شوم او را مي کشم و خونبهايش با من است و کسي که فرمان هايش با من است خونبهايش هستم.»<br /> و تقاضاي ديگر که از مردم دارم اين است که امام را تنها نگذارند و اين اشعار را تکرار کنيد:<br /> خدايا! خدايا! تا انقلاب مهدي خميني را نگهدار<br /> <br /> منبع: سایت شهدای ارتش<br /> http://www.a</div>

Ashori9711 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%82%D9%87%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86_%D8%A8%D8%A7%D8%BA%DA%86%D9%82%DB%8C 2019-02-03T18:28:56Z

<p>Ashori9711: صفحه‌ای جدید حاوی «نام : قهرمان‌ محل تولد : بجنورد نام خانوادگی : باغچقی‌ تاریخ شهادت : 1366/05/08...» ایجاد کرد</p> <hr /> <div>نام : قهرمان‌ محل تولد : بجنورد<br /> نام خانوادگی : باغچقی‌ تاریخ شهادت : 1366/05/08<br /> نام پدر : امان‌اله‌ مکان شهادت : <br /> تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت : <br /> شغل : کشاورز یگان خدمتی : <br /> گروه مربوط : سایر شهیدان استان خراسان<br /> نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : رزمنده‌<br /> گلزار : انصارالحسین‌<br /> <br /> خاطرات<br /> • آخرین دیدار ما با پدر شبی بود که همراه چند تن از همرزمانش به خانه آمده بود نیمه های شب بود که با صدای مادر از خواب بیدار شدیم ، گویا به پدر الهام شده بود که این دفعه در رفتنش برگشتی نیست .به همین خاطر از مادر خواسته بود که ما را برای خداحافظی از خواب بیدار کند.<br /> • به خاطر دارم ساعت 2 نیمه شب (1366/5/8)هشتم مرداد هزار و سیصد و شصت و شش بود که خمپاره ای به تخته ای اصابت نمود و تخته آتش گرفت و در این اثنا فرمانده مان شهید شد. جریان از این قرار بود که ما داخل کمین بودیم فرمانده گفت: یکی از بچه ها آتش را خاموش کند و الا گرا می دهند ،حق تیراندازی نداشتیم حتی المکان باید عملیات را در سکوت انجام می دادیم . ما داخل سوله بودیم و به ناچار باید یکی از ما این کار را می کرد . که قهرمان که در جبهه به عمو قهرمان معروف بود داوطلبانه قمقمه ای برداشت و آب آن را به روی آتش پاشید که ناگهان خمپاره دوم شلیک شد و به ناحیه سمت راست سر وی اصابت کرد و به درجه رفیع شهادت رسید و بدون اینکه آهی بکشد و به لقاءالله پیوست .<br /> • یک روز در داخل قایق نشسته بودیم که شهید گفت: بیا پیش من بنشین ، سپس دستم را گرفت و به من گفت : راه امام را ادامه دهید.<br /> منبع سایت یاران رضا<br /> http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=3528</div>

Ashori9711 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%DA%A9%D8%B1%DB%8C%D9%85_%D8%A8%D8%A7%D9%87%D9%85%D8%AA 2019-02-03T18:24:54Z

<p>Ashori9711: صفحه‌ای جدید حاوی «تاریخ تولد : 1339/01/02 نام : کریم‌ محل تولد : مشهد نام خانوادگی : باهمت تاریخ شه...» ایجاد کرد</p> <hr /> <div>تاریخ تولد : 1339/01/02<br /> نام : کریم‌ محل تولد : مشهد<br /> نام خانوادگی : باهمت تاریخ شهادت : 1367/04/21<br /> نام پدر : قربان‌ مکان شهادت : <br /> تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت : <br /> شغل : یگان خدمتی : <br /> گروه مربوط : سایر شهیدان استان خراسان<br /> نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : رزمنده‌<br /> <br /> خاطرات<br /> • یکبار با پدرم رفته بودیم برای زیارت که تشیع جنازه یک شهید بود ومن خیلی گریه کردم و غصه خوردم بابا به من گفت : که مرگ حق است حال بعضی ها زود می میرند و بعضی ها دیرتر پس چه بهتر که آدم شهید بشود و به این مقام والا برسد.<br /> • یادم می آید بعلت اینکه سخت مریض حال بودم جهت درمان مرا به شهر انتقال دادند . که همان زمان پدرم از جبهه به مرخصی آمد و می بینید من نیستم و پس از اطلاع از وضعیت سریع خود را به شهر می رسانند که من را می بینند .<br /> <br /> منبع سایت یاران رضا<br /> http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=3700</div>

Ashori9711 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%82%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D9%86_%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF_%D8%A8%D8%A7%D9%86 2019-02-03T18:21:10Z

<p>Ashori9711: صفحه‌ای جدید حاوی «تاریخ تولد : 1340/08/20 نام : قربان محمد محل تولد : اسفراین نام خانوادگی : بان‌ ت...» ایجاد کرد</p> <hr /> <div>تاریخ تولد : 1340/08/20<br /> نام : قربان محمد محل تولد : اسفراین<br /> نام خانوادگی : بان‌ تاریخ شهادت : 1361/04/07<br /> نام پدر : عبدالغفور مکان شهادت : <br /> تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت : <br /> شغل : یگان خدمتی : <br /> گروه مربوط : سایر شهیدان استان خراسان<br /> نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : رزمنده‌<br /> <br /> خاطرات<br /> • من و قربان محمد در پادگان مشهد خدمت می کردیم که روزی فرمانده ی پادگان سخنرانی کردند و گفتند : ما به شما 10 روز مرخصی می دهیم به شهر خود برگردید و زمانیکه مرخصی شما به پایان رسید به پادگان مشهد بازگردید تا شما ها را به آمل و بابل اعزام کنیم . بعد از آن ما تقریباً چهار ماه درمحمود آباد آمل مشغول خدمت بودیم که در آنجا با ضد انقلابها و منافقین به جنگ پرداختیم . ساعت 11 شب بود که به ما آماده باش اعلام کردند و ما را دوباره همان ساعت به آمل اعزام کردند ما حدوداً در آنجا 48 ساعت درگیری و جنگ داشتیم و به یاری امام زمان و توکل به خداوند ما شبانه بر پشت بام ها سنگر گرفتیم و تا صبح صبر کردیم . همینکه صبح شد با اسلحه سنگین به آنها حمله کردیم وحدوداً 40 نفر از آنها کشته شدند و 40 نفر دیگر ازمنافقین را دستگیر کردیم و بعد از 48 ساعت درگیری با پیروزی ما به پایان رسید . دوباره به محمود آباد برگشتیم. در طول درگیری و جنگ من و قربان محمد در یک جا باهم بودیم و یک لحظه از همدیگر دور نبودیم . در این درگیری که در آمل داشتیم حدوداً 10 نفر از منافقین فرار کردند که فرمانده به من و قربان محمد و چند نفر دیگر دستورداد که به پلیس راه آمل برویم تا شاید بتوانیم آن دو نفر را هم دستگیر کنیم. ما چند نفر از آن منافقانی را که قبلاً دستگیر کرده بودیم همراه خود به پلیس راه آمل بردیم و آنها را درمکانی مخفی کردیم بطوریکه بتوانیم ماشینهایی را که می آیند بازرسی کنیم تا همدستان خودشان را معرفی کنند . یک روز در حین بازرسی ما یک اتوبوس خط تهران را بازرسی می کردیم که یک آقایی روی صندلی بود و مشغول روزنامه خواندن بود این مرد آن قدر روزنامه را نزدیک به صورتش گرفته بود که من و قربان محمد هر دو به او شک کردیم . نزدیکتر رفتیم و از او خواستیم که مدارک شناسایی خود را به ما نشان بدهد . در همین لحظه بود که یکی از آن اسرا به ما خبر دادندکه این هم یکی ازهمدستان آنها است . او را بازداشت کردیم و بعد همه آن ده نفر را که هر کدام را از یک اتوبوس شناسایی و دستگیر کرده بودیم ، دستگیر و تحویل مقامات دادیم . بعد از شناسایی آن ده نفر ماموریت من و قربان محمد در پلیس راه به پایان رسید . بعد از بازگشت به پادگان محمود آباد ده روز مرخصی دادند و به زادگاه خود برگشتیم وقتی مرخصی به پایان رسید ما را از محمود آباد به پادگان کردستان به شهرهای تکاب و سنندج و شاهین دست اعزام کردند . در یکی از عملیاتها حدود 30 الی20 کیلومتر ، همراه و همقدم با قربان محمد پیشروی کردیم و درهر مکانی سنگر درست می کردیم وبقیه رزمندگان می آمدند و در این سنگرهایی که ما درست کرده بودیم سنگر می گرفتند. یک روز من و همرزمم آقای کهنسال در پادگان نشسته بودیم که قربان محمد به دیدن ما آمد بعد از سلام و احوالپرسی نشستیم و با یکدیگر بحث و گفتگو کردیم تا نزدیکیهای غروب که قربان محمد به پادگان خودشان برگشت . درکردستان روز امنیت و آرامش برقرار بود ولی اکثر درگیریها شب اتفاق می افتاد وما شب این حق را نداشتیم که از پادگان بیرون برویم . بعد از دو روز من و همرزمم آقای کهنسال تصمیم گرفتیم به دیدن قربان محمد برویم صبح به پادگان قربان محمد رفتیم که قربان محمد را در حال نگهبانی دیدیم . من به قربان محمد گفتم : قربان محمد شما خسته نمی شوید این قدر نگهبانی می دهید . گفت : رزمندگان اسلام که نباید خسته شوند دشمن همیشه درمانده و خسته است . ما تا نزدیکیهای غروب با هم بودیم . بعد از 2الی 3 روز درگیری جنگ شروع شد که هر دو پادگان درگیر بودیم نزدیکیهای صبح ما را برای کمک به پادگان قربان محمد فرستادند . وقتی آنجا رسیدیم دیدم قربان محمد بر اثر اصابت گلوله به چشمش به فیض عظیم شهادت نائل شده است .<br /> • یک روز در مشهد به ما مرخصی داخل شهری دادند و من به قربان محمد گفتم : بیا تا حرم مطهر امام رضا (ع) برویم او نیز موافقت کرد . بعد از خواندن نماز زیارت ، نزدیکیهای غروب بود که دو تایی با هم به پارک رفتیم برای اولین بار سوار بر چرخ و فلک شدیم . ما دو نفر آنقدر خندیدیم که حد نداشت . خنده ی ما از آن جهت بود که همراه بچه های کوچکی سوار بر چرخ و فلک شده بودیم و یادی از دروان کودکی خودمان کردیم. این صحنه هنوز از ذهنم پاک نشده است. وقتی چهره خندانش یادم می آید آهی می کشم و می گویم خوشا به حالت که با شهادت رفتی و به لقاءا… پیوستی .<br /> • بعد از شهادت قربان محمد من او را در خواب دیدم که نزد من آمد و بعد از سلام و احوالپرسی به او گفتم : قربان محمد کار و کاسبی ات در ساری چگونه است ؟ گفت : عمو جان این بار آخری است که آخر را درست می کردم . کمی از آنها خام و نپخته شدند چون شب بود و هوا تاریک شده بود من رفتم و چراغ دستی (فانوس ) آوردم تاکارهایم را نگاه کنم چون احساس می کردم که زحماتم به هدر رفته است ولی وقتی با فانوس نگاه کردم دیدم فقط چند تای از آنها خراب شده است و بقیه سالم و خوب شده اند از خوشحالی خداوند را بسیار شکر کردم . قربان گفت : می توانم با فروش آنها باغ دیگری بخرم . ازخواب بیدار شدم دیدم که نه قربان محمد نزد من است و نه آجرهای او فهمیدم که شهید بزرگوار در بهشت جاویدان جایگاه و منزلت خوبی دارد و خداوند را شکر کردم.<br /> • دوستانش می گفتند : شبی که عملیات صورت گرفت و پادگان ما وپادگان قربان محمد هر دو مورد تجاوز دشمن قرار گرفت . پادگان ما توانست دشمن را سرنگون کند و آنها را به عقب نشینی وادار نماید ولی پادگان قربان محمد نتوانست مقاومت کند واکثر بچه ها یا شهید ویا زخمی شدند . و اولین تیری که از طرف دشمن شلیک می شود به چشم شهید بان که مشغول نگهبانی دادن بوده می خورد و ایشان همانجا به شهادت می رسد .<br /> • زمانیکه شهید بان به شهادت رسید من در تهران بودم . در آنجا من خواب دیدم که آنقدر پاسدار و سرباز با اسلحه جلوی درب منز ما تجمع کرده اند که من نمی توانم از آنها عبور کنم و وارد حیاط شوم . وقتی از آنها پرسیدم چه شده ؟ کسی به من نگفت چه شده است . صبح که ازخواب بیدار شدم به خانواده ام گفتم : من دیشب خوابی دیده ام و باید امروز به اسفراین بروم . وقتی به روستای نرده بام اسفراین رسیدم فهمیدم که قربان محمد به شهادت رسیده است.او را تازه آورده بودند و می خواستند تشییع جنازه کنند . موقعی که شهید بان را آورده بودند آنجا آنقدر شلوغ شده بود که قابل وصف نیست . چرا که اولین شهید روستا بود . تمام مراسم و عزاداریهای او را در منزلم برپا کردم . مادرش را دلداری می دادم و ما خیلی منقلب شدیم چرا که این پسر خیلی مظلوم بود ومظلومانه به شهادت رسید .<br /> • زمانیک برای رفتن به جبهه آماده شده بودیم همه درآن لحظه با پدر و مادر خود خداحافظی می کردند. ولی شهید بزرگوار در گوشه ای تنها ایستاده بود و به دیگران نگاه می کرد . من یک لحظه متوجه قربان محمد شدم واز حالت بغض گرفته و رنجور او گریه ام گرفت . به پدر ومادرم گفتم : بروید با قربان محمد خداحافظی کنید آن وقت پدر و مادرم به طرف او رفتند وبا او خداحافظی کردند .<br /> • یک روز من و قربان محمد با هم به کوه -همان کوهی که ما درآنجا سنگر داشتیم- رفتیم . و مقداری از داروهای گیاهی را جمع آوری کردیم . بعد از اینکه از کوه پایین آمدیم قربان محمد گفت : اگر زنده ماندم و قسمت شد و به مرخصی رفتم حتماً این داروهای گیاهی را برای مادرم می برم. اگر شهید شدم شما باید این داروهارا برای مادرم ببرید . روز بعد از کوهنوردی قربان محمد در 19 ماه مبارک رمضان به فیض شهادت نائل شد.<br /> • قبل از مراسم هفتمین شب شهادت قربان محمد او را در خواب دیدم که با لباس سربازی آمده به دیدن من من گفتم : برادر جان شما کجا هستی ؟ خیلی وقت است که از شما خبری ندارم . گفت : خواهر جان ناراحت نباش من همین اطراف هستم و این روزها وقت استراحتم فرا رسیده و همیشه به گردش وتفریح می روم . بعد بلافاصله از خواب بیدارشدم و به خاطراینکه درمکان خوبی قرار دارد خداوند راشکر نمودم.<br /> • یادم می آید در دوران کودکی من و خواهرش فاطمه در کوچه مشغول بازی کردن بودیم و برای خودمان از سنگ خانه درست می کردیم . قربان محمد بزرگوار آمد و ما دو نفررا روسری برسر نداشتیم دعوا کرد وگفت :حالا دلتات می خواهد خانه ای را که درست کردید خراب کنم . گفتیم : نه خراب نکن گفت : به شرطی که اول بروید و روسری سرتان کنید بعد بیایید بازی کنید ما نیز اطاعت کردیم .<br /> • چند شب قبل از شهادتش خواب دیدم . که روی یک چشمه آب زلال ایستاده ام و کوزه ای در دستم است . کوزه را پر از آب کردم ، چند قد می ا زکوه پایین آمدم ، ناگهان کوزه خود به خود شکست و دسته آن در دستم ماند . و آب کوزه فوراً به یک رودخانه ای ریخت . بلافاصله از خواب پریدم . و صدقه ای دادم و ساعت را نگاه کردم دیدم نزدیکهای اذان صبح است ، باخود گفتم : خدایا این چه خوابی است که دیدم ؟ خدایا به خیر بگذران . دخترم که تازه زایمان کرده بود و پسرم صبح زود آمد و من را نزد او برد. پسرم گفت : بیا به نوده بام برویم و برایش دعایی بگیریم . &quot; در بین راه شوهرم سید عباس با ما همسفر شد . متوجه شدم که حالات همگی یک طور بخصوص است . من از این حالت شک کردم و پرسیدم : آقا چرا همگی شما ناراحت هستید ؟ گفت : &quot; چیزی نشده &quot; . وقتی به روستا رسیدم یکی از زنان روستای نوده بام جلو آمد و گفت : &quot; چرا چادرت را عوض نکرده ای و با چادر رنگی آمده ای . &quot; من هم گفتم :&quot; آمده ام تا دعایی برای نوه ام بگیرم . &quot; آن زن که متوجه نشد من از چیزی خبر ندارم به من چیزی نگفت .&quot; تا اینکه بعد به من گفتند :&quot; برادرت شهید شده است . &quot; من به همسرم گفتم : &quot; چرا به من چیزی نگفتی ؟ &quot; شب را به صبح رسانیدیم و هنوز به مادرم چیزین گفته بودیم که قربان محمد را برای تشیع جنازه به روستا آوردند . به مادرم اطلاع دادند و او نیز آمد . مادرم از فراق برادرم آنقدر گریه کرد که بیمار شد ، چون تنها امیدش همیشه بعد از خدا پسرش بود . بعد از آن مادرم وصیت کرد که مرا حتماً در نوده با م کنار فرزندم به خاک بسپارید . من به خاطر احترام به برادرم او را به کربلا و به زیارت امام رضا (ع) بردم . روزی که مادرم فوت کرد طبق وصیتش او را در کنار قبر فرزندش به خاک سپردیم<br /> منبع سایت یاران رضا<br /> http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=3692</div>

Ashori9711 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%82%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D9%86_%D8%B9%D9%84%DB%8C_%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D8%AA%DB%8C 2019-02-03T18:17:42Z

<p>Ashori9711: صفحه‌ای جدید حاوی «تاریخ تولد : 1338/08/27 نام : قربانعلی‌ محل تولد : بجنورد نام خانوادگی : براتی‌...» ایجاد کرد</p> <hr /> <div>تاریخ تولد : 1338/08/27<br /> نام : قربانعلی‌ محل تولد : بجنورد<br /> نام خانوادگی : براتی‌ تاریخ شهادت : 1365/04/17<br /> نام پدر : عباسقلی‌ مکان شهادت : <br /> تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت : <br /> شغل : پاسدار انقلاب اسلامی یگان خدمتی : لشکر 5 نصر<br /> گروه مربوط : فرماندهان شهید خراسان<br /> نوع عضویت : فرمانده هان رده دو مسئولیت : جانشین گردان<br /> <br /> <br /> خاطرات<br /> • من و دو نفر دیگر از بچه ها نزدیک آنها شدیم. هنگامی که در فاصله دو، سه قدمی آنها قرار گرفتیم یک اسیر عراقی خودش را با سرعت به بغل یکی از بچه ها که روی سینه اش عکس امام خمینی (ره ) بوده انداخت و شروع کرد به بوسیدن عکس و می گفت: الجیش خمینی، الجیش خمینی، یعنی من عاشق خمینی هستم. عملیات به خوبی پیش رفت و بلندترین ارتفاع منطقه 243 هم به تصرف درآمد. زیر پای آن ارتفاع قرارگاه فرمانده گردان عراقی ها قرار داشت. سنگرهای محکمی ساخته بودند. داخل آنها کاغذ دیواری بود. مبل و آیینه داشت. پس از پاکسازی منطقه خط پدافندی ما هم تغییر کرد و جلوتر رفتیم. سنگر فرمانده گرادن عراقی را به عنوان سنگر فرماندهی خودمان انتخاب کردیم. بعد از جابجایی یکی از برادران کادر شهید ایزانلو برای بررسی و کنجکاوی به سراغ خط پدافندی عراقی ها رفته بود ضمناً ذهنش هم متوجه شهید براتی بوده وسط خط خودی و دشمن چشمش به یک دست قطع شده می افتد. احتمال داده بود که آن دست قطع شده دست شهید براتی باشد به سنگر گردان آمد و موضوع را به من گفت: گفتم به اتفاق چند نفر دیگر مجدد برگردید و خوب خط را جستجو کنید پس از مدتی جستجو و تلاش سر و سینه پر ترکش شهید براتی را زیر خاکها پیدا کردند واقعاً صحنه عجیبی بود دست هم چون دست جدا شده قمر بنی هاشم بدن بر اثر تیر و خمپاره پاره پاره، آری حق شهید براتی او که سالها در کردستان و جنوب جنگیده بود چیزی جز این نمی توانست باشد.<br /> • از شهید قربانعلی براتی ، معاون گردان ، خبری نبود نه جزء مجروحین بود و نه جزء شهداء کسی هم از او اطلاعی نداشت . برای ما معمایی شده بود . شهید قربانعلی براتی فردی مخلص ، مؤمن ، قوی و شجاع بود. غیرت و مردانگی خاصی داشت . برای رفع پاتک علاوه بر کار هدایت نیروها خودش سلاح به دست گرفته بود و پیشاپیش نیروها تن به تن با دشمن بعثی نبرد می کرد . جستجو و تلاش ما برای یافتن شهید براتی نتیجه ای نداد . 48 ساعت بعد لشکر محمد رسول ا... با عبور از خط ما عملیات را ادامه داد . عملیات صبح انجام می گرفت . تا آن زمان من ندیده بودم که ما روز حمله کنیم . ما روی بلندی رفته بودیم و صحنه نبرد و جنگ آنها را تماشا می کردیم . عراقیها پس از اندکی مقاومت مذبوحانه شروع به فرار کردند . خط آنها را شکست . بسیجی ها هم با قوت آن را دنبال می کردند.<br /> • ماه رمضان در منزل پدر بودیم . ده دقیقه به اذان صبح با صدای زنگ درب خانه از خواب بیدار شدیم . قربانعلی در پشت در ایستاده بود . او قصد رفتن به جبهه را داشت و برای خداحافظی به منزل پدر آمده بود . آمدن آن شب قربانعلی به خانه پدر باعث شد تا ما از فیض الهی محروم نمانیم و بتوانیم روزه بگیریم . سحری را آن شب در کنار یکدیگر خوردیم و قربانعلی از ما خداحافظی کرد و عازم جبهه شد .<br /> • در منطقه جنگی کردستان ،نیروها می بایست از ارتفاعات قلا ویزان بالا می رفتند . اما در نیمه های راه بردیدند . قربانعلی براتی که فردی قوی بود خستگی را احساس نمی کرد،حدود 10 12 عدد اسلحه ی را و با خود تا بالای ارتفاع حمل می کرد .<br /> • ماه رمضان بود سحری را خورده بودیم . قربانعلی نمازش را خوانده و منتظر دوستانش بود تا دنبال او بیاید و به جبهه بروند . او آرام و قرار نداشت ،مرتب ساکش را روی زمین می گذاشت و باز آن را بر می داشت . بالای سر بچه ها که خواب بودند ،می رفت . به او گفتم : چی شده ،چرا این جوری می کنی ؟ &quot;گفت :این دفعه با قبل فرق می کند . &quot; گفتم : &quot;نه &quot; هیچ فرقی ندارد ،تا به حال سالم می رفتی و سالم می آمدی ،حالا هم به سلامتی می روی و بر می گردی &quot; قربانعلی خوابی را دیده و برای یکی از همسایه ها تعریف کرده و گفته بود :&quot;به همسرم چیزی نگوئید و گرنه با رفتن من موافقت نمی کند ،این دفعه که بروم شهید می شوم &quot; قربانعلی به جبهه رفت و همانطور که گفته بود ،به درجه شهادت نائل گردید .<br /> <br /> منبع سایت یاران رضا<br /> http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=3876</div>

Ashori9711 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%AD%D8%B3%DB%8C%D9%86_%D9%85%D8%B9%D8%B2%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%DB%8C 2019-02-03T18:04:10Z

<p>Ashori9711: صفحه‌ای جدید حاوی «تاریخ تولد: 1373/01/06 محل تولد: ایران - خوزستان - امیدیه تاریخ شهادت: 1396/01/04 محل شه...» ایجاد کرد</p> <hr /> <div>تاریخ تولد: 1373/01/06<br /> محل تولد: ایران - خوزستان - امیدیه تاریخ شهادت: 1396/01/04<br /> محل شهادت: حماء-سوریه طول مدت حیات: 23 سال<br /> مزار شهید: بهشت زهرا(س)-قطعه50-تهران<br /> <br /> <br /> زندگینامه<br /> حسین معزغلامی، ششم فروردین ماه سال 1373 در امیدیه اهواز(پایگاه پنجم شکاری) متولد گشت. <br /> حسین معزغلامی(با شهرت های معز و غلامی) از ۱۵ ماهگی، با انتقالی پدر به پایگاه قصر فیروزه تهران به تهران آمد و در سال های انتهایی خدمت ایشان، در محله بلوار فردوس اقامت گزید. <br /> ازهمان کودکی جذب نیروهای مسجدی و ائمه جماعات مساجد محل شده و در سال های ابتدایی حدود ۲ سال بطور آزاد درس حوزوی در محضر اساتیدی که از محضر آیت الله مجتهدی تلمذ می کردند، می خواند.<br /> وی از مداحان و سینه سوختگان اباعبدالله الحسین(ع) بود و همواره برای مصائب اهل‌بیت(ع) مداحی و نوحه‌خوانی می‌کرد. بعد از اخذ مدرک دیپلم به دانشگاه امام حسین(ع) راه یافت. <br /> فتنه ۸۸ و دیدن گریه های سید مظلوم امام خامنه ای، حسین را که تنها ۱۵ سال داشت جذب بسیج کرد و در درگیری با عناصر فتنه در همان سال از ناحیه کتف آسیب دید که هرگز قابل درمان نبود. <br /> وی پس از آن مسئول حلقه صالحین بسیج شد و به اذعان اهالی محله، تاثیر شگفت انگیزی روی جوانان داشت. از جذب جوانان منحرف تا جلوگیری از اقدام به خودکشی دوستان و ... با رسیدن به سن دانشگاه و علی رغم برخورداری از رتبه خوب کنکور، وی که در دانشگاه امام حسین(ع)نیز شرکت کرده بود، در سن ۱۸ سالگی به این دانشگاه رفته و با طی مراحل علمی به بهترین نحو و با بالاترین نمرات، به انتخاب خود وارد سپاه قدس شد. <br /> در همان سال های دانشجویی به عنوان آموزش دهنده ارشد به عراق و سوریه اعزام شد و پس از اتمام تحصیلات، با عنوان مستشار نظامی ۳ مرتبه به سوریه و یک بار به عراق اعزام شده و به خیل مدافعان حرم پیوست.<br /> معزغلامی که از اعضای فعال پایگاه بسیج قمر بنی هاشم حوزه ۱۱۳ تهران بود، به پیروی از عموی شهیدش&quot;شهید محمدحسین معزغلامی&quot; به سبز پوشان سپاه پاسداران انقلاب اسلامی پیوست و برای دفاع از حریم اهل بیت و اسلام به سوریه اعزام شد. <br /> حسین، در سالروز تولد ۲۳ سالگی اش در روز جمعه ۴ فروردین ماه سال 1396 در منطقه حماء سوریه به شهادت رسید.3 تیر به چشم چپ، گونه راست و کتفش اصابت نمود. به دلیل موقعیت بد حضور وی در سنگلاخ، دندان ها و استخوان پایش نیز هنگام سقوط به زمین شکسته و پیکر وی چندساعتی تا برگشت به نیروهای ایرانی(مقاومت) بر زمین مانده بود. <br /> پیکر پاکش را در هشتم فرودین ماه در قطعه50 بهشت زهرا(س) به خاک سپردند.<br /> <br /> خاطرات<br /> روز عملیات آزاد سازی ارتفاعات مشرف به خان طومان علی که تو مخابرات کار می کرد تحمل نکرده بود و به قول خودش با سلاح و تجهیزاتش فرار کرده بود اومده بود تو روستای حمره. روز پر تلاطمی بود. ما جلو بودیم. به دستور مسلم برگشتم یه تعداد نیرو ببرم تزریق کنم روی تپه ای که روبروی قراصی بود. اون تپه مشرف به خان طومان بود و ما به سختی تونستیم تصرفش کنیم و بمونیم. وقتی برگشتم (به همراه یه ماشین دیگه و یکی دیگه از دوستان) دیدم علی وایساده سر دوراهی. تا مارو دید گفت کجا میری داداش؟ <br /> گفتم میریم سمت خان طومان. گفت میشه منم ببرید؟ گفتم بچه ی کجایی؟گفت من عملیاتی ام. گذاشتنم مخابرات. فهمیدم عملیاته و بچه ها دارن اون جلو عرق میریزن و خون میدن نتونستم بمونم اونجا و فرار کردم اومدم. بهش گفتم مسئولتون اذیتت نکنه. گفت مهم نیست حالا شما منو ببرید یه کمکی بهتون کنم. گفتیم پس بشین تو ماشین عقب تویوتا. نزدیک ده تا سوری[اهل سوریه] نشستن و رفتیم. تو راه تیراندازی زیادی بود. <br /> رسیدیم؛ نیروها رو از تپه کشوندیم بالا و به علی گفتم نیروها رو از فلان جا بچین تک تک پشت یه موضع مناسب آماده باشن. واقعا با دل و جرأت بود و ترسی نداشت از گوله. <br /> تیراندازی خیلی زیاد بود. به نحوی که نمی شد تکون بخوریم. تو اون شرایط با فریاد گفتم داداش اسمت چیه؟ گفت علی. گفتم بچه هم داری؟ گفت آره اسمش امیره. گفتم پس ابوامیر صدات می کنیم. خیلی هم خوشحال شد. <br /> ظهر شد و وقت نماز. زیر گوله خمپاره و قناصه و تیربار دشمن یه نماز با پوتین و تیمم و نشسته ی مشتی خوندیم هممون. <br /> تا عصر درگیری ادامه داشت و یکی از بچه هامون بصورت معجزه آسا تیر خورد از پشت سر و از زیر گونه ش اومد بیرون و الانم سالمه. ولی خداروشکر تلفات دیگه ای ندادیم. <br /> شب که شد هوا خیلی سرد بود. روی اون تپه غیر از یک اتاقک خرابه چیزی نبود برای استراحت. <br /> مه همه جارو گرفته بود. یه ماشین داشتیم تویوتای تک کابین که جای دونفر بود. سید و من و علی ایرانی بودیم و چهل تا سوری حدودا. <br /> سید قبلا مجروح شده بود و سرما براش زجرآور بود. گفتیم نشست تو ماشین. به علی گفتم تو هم برو هر دو ساعت جابه جا می کنیم. هرکاری کردم قبول نکرد. یه بخاری بنزینی جیبی داشت و کیسه خوابم را ازم گرفت و رفت زیر ماشین خوابید تا صبح.دیگه. <br /> دو سه روز دیگه موندیم اون جا و مقاومت کردیم تا خان طومان بطور کامل آزاد شد و وارد خان طومان شدیم. اون جا هم خط تحویلمون دادن و نیرو گذاشتیم و هر شب سرکشی می کردیم با علی . چند شب علی رفت توی اتاق دوربین. از اون جا آتیش رو هدایت می کرد. بعد چند شب اومد گفت آقا من از یجا موندن تنفر دارم. نمیرم دیگه تو اتاق دوربین و دوست دارم برم تو خط کار کنم. با صحبت حلش کرد خلاصه و دوباره با هم می رفتیم تو خط. <br /> یه بار بهش گفتم تو هم داغون، دنبال شهادتیا! گفت: نه. من برا شهادت نیومدم. اومدم خدمت کنم تا جایی که می تونم. <br /> یه بار به خونه زنگ زد. گفتم به امیر سلام برسون ابوامیر. گفت: خیلی دلم براش تنگ شده. تازه زبون باز کرده. <br /> دوسه بار مشت و مالم داد تمام خستگی از تنم رفت بیرون. بچه ی ایثارگر و فدا کاری بود. دم از خستگی نمی زد. <br /> یه بار بهم گفت فلانی چرا آنقد لباسات کثیفه. گفتم کثیف بهتره و اصلا وقت نکردم لباس بشورم. به زور لباسامو درآورد انداخت تو لباسشویی دستی و برام شست. خیلی شرمنده ش شدم اون روز. <br /> تا یه مدت هم باهم بودیم تا این که بچه های اطلاعات شناسایی می گشتن دنبال نیروی جوون ما دوتا رو درخواست دادن که بریم برای کار گشتی شناسایی. خوشحال بودیم جفتمون. که مسئول لشگر اومد و با رفتن جفتمون مخالفت کرد. <br /> بار دوم که درخواستمون اومد علی رو موافقت کرد ولی منو نذاشت برم و اون روز جدایی خیلی بد بود. <br /> یه شب اومد پیشمون دیدم لباساش تا کمر گلی شده؛ فهمیدم شب قبل رفته بود شناسایی. پوتینشم داغون شده بود. بهم گفت هروقت رفتی شهر یه پوتین خوب برام بخر پولشو میدم. <br /> بعد دو روز رفتیم برای نیروها وسیله بگیریم و رفتم مغازه نظامی فروشی، پوتیناش همه چینی بود و نگرفتم. خلاصه مجبور شد از پشتیبانی پوتین بگیره و بپوشه(ناگفته نماند که از قیافه پوتینای پشتیبانی بدش میومد). هم علی و هم من. جفتمونم از تهران پوتین خودمونو برده بودیم. <br /> راوی: شهید معزغلامی<br /> <br /> وصیت نامه<br /> بسم رب الشهدا و الصدیقین <br /> با یاری خدا و توسل به اهل بیت(ع) این وصیت نامه را می نویسم، ان شاالله که بعد از مرگم باز و خوانده شود. <br /> سلام بر آن هایی که رفتند و مثل ارباب بی کفن جان دادند. من خاک پای شهدا هستم، شهدایی که برای دفاع از اسلام رفتند و جان عزیز خود را سر اخلاص نهادند. خدا کند به مدد شهدا و دعای دوستانم مرگ من نیز شهادت قرار گیرد که بهترین مرگ هاست. <br /> بعد از مرگم به پدرم توصیه می کنم که مانند اربابم حسین(ع) صبر کند و بی تابی نکند و خوشحال باشد که در راه خدا جان دادم. و همینطوری مادرم به مدد اسوه صبر و استقامت در کربلا حضرت زینب(س) صبور باشد چون با گریه هایش مرا شرمنده می کند. <br /> اگر به فیض شهادت رسیدم، خدای ناکرده هیچ سازمان یا ارگانی را مقصر ندانید. <br /> هروقت به سر قبرم آمدید یک روضه از حضرت علی اکبر(ع) و یا حضرت زهرا(س) بخوانید و مرا به فیض بالای گریه برسانید. <br /> هروقت قصد داشتید خیری به بنده برسانید آن را به هیئات مذهبی به عنوان کمک بدهید. <br /> از خواهران و خانواده آن ها طلب حلالیت می کنم اگر نتوانستم نقش برادری خوب را ایفا کنم. در کفنم یک سربند یاحسین(ع) و تربت کربلا قرار بدهید. <br /> تا می توانید برای ظهور حضرت حجت(عج) دعا کنید که بهترین دعاهاست. <br /> هم به خانواده و هم به دوستانم بگویم که در بدترین شرایط اجتماعی، اقتصادی و… پیرو ولایت فقیه باشید و هیچگاه این سید مظلوم آسید علی آقا را تنها نگذارید. <br /> امر به معروف و نهی از منکر را فراموش نکنید و نگذارید خون شهدا پایمال شود. <br /> این شعر بر روی سنگ قبرم حکاکی شود ان شاالله: <br /> مرد غسال به جسم و سر من خرده مگیر/ چند سالیست که از داغ حسین لطمه زنم <br /> سر قبرم چو بخوانند دمی روضه شام/ سر خود با لبه سنگ لحد می شکنم <br /> اللهم الرزقنا شفاعت الحسین یوم الورود و یثب لی قدم صدق عندک مع الحسین و اصحاب الحسین.<br /> <br /> منبع سایت صبح<br /> http://www.sobh.org/web/Pages/Shohada/Shahid.aspx?Id=58275</div>

Ashori9711 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%AD%D9%85%DB%8C%D8%AF%D8%B1%D8%B6%D8%A7_%DA%A9%DB%8C%D8%A7%D9%86%DB%8C_%D9%88%D8%B1 2019-02-01T10:21:21Z

<p>Ashori9711: صفحه‌ای جدید حاوی «شهید حمیدرضا کیانی مهرماه 1338 در تهران پا به عرصه وجود نهاد. دوران ابتدایی، را...» ایجاد کرد</p> <hr /> <div>شهید حمیدرضا کیانی مهرماه 1338 در تهران پا به عرصه وجود نهاد.<br /> دوران ابتدایی، راهنمايي و دبيرستان را با نمرات بسیار عالی پشت سر گذاشت و موفق به اخذ دیپلم، در رشته برق شد.<br /> پس از آن به خدمت سربازی رفت تا به وظیفه شرعی خود عمل کند. با شروع جنگ تحمیلی عراق، در اوقات فراغت خویش به بیمارستان شهید مصطفی خمینی می رفت تا برای مجروحین و معلولین جنگ خدمتی خداپسندانه انجام داده باشد، وی در اواخر خدمت سربازی خود که در نیروی هوایی بود، وارد گرده جنگ های نامنظم شهید دکتر چمران گردید و از آن طریق عازم جبهه شد، در تاریخ 29/5/1360 در حین شناسایی در اثر انفجار مین در جبهه الله اکبر به درجه شهادت نائل آمد.<br /> روحش شاد و راهش مستدام باد.<br /> <br /> وصیتنامه<br /> بسم الله الرحمن الرحیم<br /> سلام به پدر و مادر عزیزم،<br /> امیدوارم حالتان خوب باشد، وصیت نامه ای که برایتان می نویسم، چیزهایی است که واقعا از دلم برمی خیزد، من همیشه، از آن زمانی که خودم را شناختم به همه دوستانم می گفتم که چه پدر و مادر خوبی دارم، مرا طوری تربیت کرده اند که نه به کسی بد کرده ام، و نه کسی را از خودم رنجانده ام و واقعا باور کردم که در اثر تربیت درست پدرو مادرم بود که به راه های انحرافی که هم سني های من مي رفتند، کشیده نشدم و حداقل از کوچکی مرا با اسلام بزرگ کردند و راه زندگی را به من آموختند.<br /> آرزویم این بود که در راه مکتبم کشته بشوم و اگر خداوند مرا بپذیرد شهید شوم، راهی را که پیامبران و امامان ما پیمودند، شاید گوشه راهی انتخاب کرده و ادامه راهشان باشم.<br /> خلاصه، پیروزی اسلام بر کفر و برقراری جمهوری اسلامی بر تمام مردم مستضعف جهان، به رهبری امام خمینی بت شکن را خواهانم و خونی که از من ریخته شود در راه اسلام و مکتبم و پیروزی مستضعفان جهان بوده است.<br /> با آرزوی ظهور مهدی موعود (ع) و پیروزی اسلام، خدمتگزار شما در هر زمان حمید رضا کیانی مهر <br /> <br /> منبع: سایت شهدای ارتش<br /> http://www.ajashohada.ir/home/martyrdetails/23090</div>

Ashori9711 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF%D8%AD%D9%85%DB%8C%D8%AF%D9%84%D8%A7%D8%B3%D9%85%DB%8C 2019-02-01T10:07:40Z

<p>Ashori9711: صفحه‌ای جدید حاوی «شهید حمید لاسمی تاریخ تولد :1342/08/02 تاریخ شهادت : 1362/05/18 محل شهادت : نامشخص محل آ...» ایجاد کرد</p> <hr /> <div>شهید حمید لاسمی<br /> تاریخ تولد :1342/08/02<br /> تاریخ شهادت : 1362/05/18<br /> محل شهادت : نامشخص<br /> محل آرامگاه :شهرستان های استان تهران - دماوند - دشتک<br /> <br /> <br /> زندگینامه<br /> بسمه تعالی<br /> شهيد حميد لاسمي، در تاریخ، 1342/08/02 در استان تهران، شهر دماوند متولد شد.<br /> پدرش حسن و مادرش کبری نام داشتند. وی تا مقطع اول متوسطه تحصیل کرد و قبل از شهادت به جوشکاری اشتغال داشت و مجرد بود. این شهید گرامي در سال 1361 با عضویت ارتشی از لشگر 92 اهواز به جبهه اعزام شد و در تاریخ، 1362/05/18 بر اثر اصابت ترکش خمپاره توسط دشمن بعثی به شهادت رسید.<br /> مزار این شهید در گلزار شهداي دشتک واقع شده است.<br /> روحش شاد و يادش گرامي <br /> <br /> منبع: سایت شهدای ارتش<br /> http://www.ajashohada.ir/home/martyrdetails/23509</div>

Ashori9711 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF%D8%B1%D8%B6%D8%A7%DA%A9%DB%8C%D8%A7%D9%86%DB%8C_%D9%88%D8%B1 2019-02-01T07:35:04Z

<p>Ashori9711: صفحه‌ای جدید حاوی «شهید حمیدرضا کیانی مهرماه 1338 در تهران پا به عرصه وجود نهاد. دوران ابتدایی، را...» ایجاد کرد</p> <hr /> <div>شهید حمیدرضا کیانی مهرماه 1338 در تهران پا به عرصه وجود نهاد.<br /> دوران ابتدایی، راهنمايي و دبيرستان را با نمرات بسیار عالی پشت سر گذاشت و موفق به اخذ دیپلم، در رشته برق شد.<br /> پس از آن به خدمت سربازی رفت تا به وظیفه شرعی خود عمل کند. با شروع جنگ تحمیلی عراق، در اوقات فراغت خویش به بیمارستان شهید مصطفی خمینی می رفت تا برای مجروحین و معلولین جنگ خدمتی خداپسندانه انجام داده باشد، وی در اواخر خدمت سربازی خود که در نیروی هوایی بود، وارد گرده جنگ های نامنظم شهید دکتر چمران گردید و از آن طریق عازم جبهه شد، در تاریخ 29/5/1360 در حین شناسایی در اثر انفجار مین در جبهه الله اکبر به درجه شهادت نائل آمد.<br /> روحش شاد و راهش مستدام باد.<br /> <br /> وصیتنامه<br /> بسم الله الرحمن الرحیم<br /> سلام به پدر و مادر عزیزم،<br /> امیدوارم حالتان خوب باشد، وصیت نامه ای که برایتان می نویسم، چیزهایی است که واقعا از دلم برمی خیزد، من همیشه، از آن زمانی که خودم را شناختم به همه دوستانم می گفتم که چه پدر و مادر خوبی دارم، مرا طوری تربیت کرده اند که نه به کسی بد کرده ام، و نه کسی را از خودم رنجانده ام و واقعا باور کردم که در اثر تربیت درست پدرو مادرم بود که به راه های انحرافی که هم سني های من مي رفتند، کشیده نشدم و حداقل از کوچکی مرا با اسلام بزرگ کردند و راه زندگی را به من آموختند.<br /> آرزویم این بود که در راه مکتبم کشته بشوم و اگر خداوند مرا بپذیرد شهید شوم، راهی را که پیامبران و امامان ما پیمودند، شاید گوشه راهی انتخاب کرده و ادامه راهشان باشم.<br /> خلاصه، پیروزی اسلام بر کفر و برقراری جمهوری اسلامی بر تمام مردم مستضعف جهان، به رهبری امام خمینی بت شکن را خواهانم و خونی که از من ریخته شود در راه اسلام و مکتبم و پیروزی مستضعفان جهان بوده است.<br /> با آرزوی ظهور مهدی موعود (ع) و پیروزی اسلام، خدمتگزار شما در هر زمان حمید رضا کیانی مهر <br /> <br /> منبع: سایت شهدای ارتش<br /> http://www.ajashohada.ir/home/martyrdetails/23090</div>

Ashori9711