https://fa.jahad.ir/api.php?action=feedcontributions&feedformat=atom&user=Barzegar97 2026-06-04T21:08:04Z مشارکت‌های کاربر MediaWiki 1.23.5 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF_%D8%B5%D8%A7%D8%AF%D9%82_%D8%AC%D8%A8%D8%A7%D8%B1%DB%8C 2020-01-22T11:40:27Z

<p>Barzegar97: </p> <hr /> <div>کد شهید: 6303209 تاریخ تولد : <br /> نام : محمدصادق‌ محل تولد : تربت جام<br /> نام خانوادگی : جباری‌ تاریخ شهادت : 1363/12/22<br /> نام پدر : علی‌محمد مکان شهادت : <br /> <br /> تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت : <br /> شغل : یگان خدمتی : <br /> گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است.<br /> نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : رزمنده‌<br /> گلزار : <br /> <br /> <br /> ==خاطرات==<br /> یک شب خواب دیدم که تعدادی گوسفند را برای چرا به مزار شهدا بردم صادق در آن جا بزی را که بزرگتر بود برای بز قوچی انتخاب کرده بود اما در هنگام چریدند آن بز گم شد و هر چه دنبال آن گشتم پیدا نکردم بعد با خودم گفتم احتمالا اتفاقی برای محمدصادق افتاده است و بعد خبر آوردند که محمدصادق مفقود شده است.<br /> &lt;ref&gt;[ttp://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=5659 سایت یاران رضا]&lt;/ref&gt;منبع: سایت یاران رضا http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=5659<br /> ₩₩₩ لطفا دست نزنید برای آموزش هست₩₩₩₩<br /> ==پانویس==&lt;refences/&gt;</div>

Barzegar97 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF_%D8%B5%D8%A7%D8%AF%D9%82_%D8%AC%D8%A8%D8%A7%D8%B1%DB%8C 2020-01-22T11:38:56Z

<p>Barzegar97: </p> <hr /> <div>کد شهید: 6303209 تاریخ تولد : <br /> نام : محمدصادق‌ محل تولد : تربت جام<br /> نام خانوادگی : جباری‌ تاریخ شهادت : 1363/12/22<br /> نام پدر : علی‌محمد مکان شهادت : <br /> <br /> تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت : <br /> شغل : یگان خدمتی : <br /> گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است.<br /> نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : رزمنده‌<br /> گلزار : <br /> <br /> <br /> ==خاطرات==<br /> یک شب خواب دیدم که تعدادی گوسفند را برای چرا به مزار شهدا بردم صادق در آن جا بزی را که بزرگتر بود برای بز قوچی انتخاب کرده بود اما در هنگام چریدند آن بز گم شد و هر چه دنبال آن گشتم پیدا نکردم بعد با خودم گفتم احتمالا اتفاقی برای محمدصادق افتاده است و بعد خبر آوردند که محمدصادق مفقود شده است.<br /> &lt;ref&gt;[ttp://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=5659 سایت یاران رضا]&lt;/ref&gt;منبع: سایت یاران رضا http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=5659<br /> ₩₩₩ لطفا دست نزنید برای آموزش هست₩₩₩₩<br /> ==پانویس==<br /> &gt;refences&gt;</div>

Barzegar97 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF_%D8%B5%D8%A7%D8%AF%D9%82_%D8%AC%D8%A8%D8%A7%D8%B1%DB%8C 2020-01-22T11:34:09Z

<p>Barzegar97: </p> <hr /> <div>کد شهید: 6303209 تاریخ تولد : <br /> نام : محمدصادق‌ محل تولد : تربت جام<br /> نام خانوادگی : جباری‌ تاریخ شهادت : 1363/12/22<br /> نام پدر : علی‌محمد مکان شهادت : <br /> <br /> تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت : <br /> شغل : یگان خدمتی : <br /> گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است.<br /> نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : رزمنده‌<br /> گلزار : <br /> <br /> <br /> ==خاطرات==<br /> یک شب خواب دیدم که تعدادی گوسفند را برای چرا به مزار شهدا بردم صادق در آن جا بزی را که بزرگتر بود برای بز قوچی انتخاب کرده بود اما در هنگام چریدند آن بز گم شد و هر چه دنبال آن گشتم پیدا نکردم بعد با خودم گفتم احتمالا اتفاقی برای محمدصادق افتاده است و بعد خبر آوردند که محمدصادق مفقود شده است.<br /> &lt;ref&gt;[ttp://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=5659 سایت یاران رضا]&lt;/ref&gt;منبع: سایت یاران رضا http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=5659<br /> ₩₩₩ لطفا دست نزنید برای آموزش هست₩₩₩₩<br /> ==پانویس==</div>

Barzegar97 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF_%D8%B5%D8%A7%D8%AF%D9%82_%D8%AC%D8%A8%D8%A7%D8%B1%DB%8C 2020-01-22T09:45:18Z

<p>Barzegar97: </p> <hr /> <div>کد شهید: 6303209 تاریخ تولد : <br /> نام : محمدصادق‌ محل تولد : تربت جام<br /> نام خانوادگی : جباری‌ تاریخ شهادت : 1363/12/22<br /> نام پدر : علی‌محمد مکان شهادت : <br /> <br /> تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت : <br /> شغل : یگان خدمتی : <br /> گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است.<br /> نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : رزمنده‌<br /> گلزار : <br /> <br /> <br /> ==خاطرات==<br /> یک شب خواب دیدم که تعدادی گوسفند را برای چرا به مزار شهدا بردم صادق در آن جا بزی را که بزرگتر بود برای بز قوچی انتخاب کرده بود اما در هنگام چریدند آن بز گم شد و هر چه دنبال آن گشتم پیدا نکردم بعد با خودم گفتم احتمالا اتفاقی برای محمدصادق افتاده است و بعد خبر آوردند که محمدصادق مفقود شده است.<br /> منبع: سایت یاران رضا http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=5659<br /> ₩₩₩ لطفا دست نزنید برای آموزش هست₩₩₩₩</div>

Barzegar97 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF_%D8%B5%D8%A7%D8%AF%D9%82_%D8%AC%D8%A8%D8%A7%D8%B1%DB%8C 2020-01-22T09:43:49Z

<p>Barzegar97: صفحه‌ای جدید حاوی «کد شهید: 6303209 تاریخ تولد : نام : محمدصادق‌ محل تولد : تربت جام نام خانوادگی : جب...» ایجاد کرد</p> <hr /> <div>کد شهید: 6303209 تاریخ تولد : <br /> نام : محمدصادق‌ محل تولد : تربت جام<br /> نام خانوادگی : جباری‌ تاریخ شهادت : 1363/12/22<br /> نام پدر : علی‌محمد مکان شهادت : <br /> <br /> تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت : <br /> شغل : یگان خدمتی : <br /> گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است.<br /> نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : رزمنده‌<br /> گلزار : <br /> <br /> <br /> خاطرات:<br /> یک شب خواب دیدم که تعدادی گوسفند را برای چرا به مزار شهدا بردم صادق در آن جا بزی را که بزرگتر بود برای بز قوچی انتخاب کرده بود اما در هنگام چریدند آن بز گم شد و هر چه دنبال آن گشتم پیدا نکردم بعد با خودم گفتم احتمالا اتفاقی برای محمدصادق افتاده است و بعد خبر آوردند که محمدصادق مفقود شده است.<br /> منبع: سایت یاران رضا http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=5659<br /> ₩₩₩ لطفا دست نزنید برای آموزش هست₩₩₩₩</div>

Barzegar97 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%B3%DB%8C%D8%AF_%D8%B1%D8%B6%D8%A7_%D9%81%D8%B6%D9%84_%D8%A2%D8%B0%D8%B1%D8%B4%D8%B1%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D9%86%DB%8C 2019-06-16T15:36:52Z

<p>Barzegar97: /* زندگینامه */</p> <hr /> <div>شهید سیدرضا فضل آذرشربیانی<br /> <br /> تاریخ تولد :1340/02/08<br /> <br /> تاریخ شهادت : 1364/03/12<br /> <br /> محل شهادت : نامشخص<br /> <br /> محل آرامگاه : آذربایجان شرقی - تبریز – وادیرحمت<br /> <br /> ==زندگینامه==<br /> <br /> بسمه تعالی<br /> <br /> <br /> در هشتمین روز از اردیبهشت ماه سال 1340 در شهر [[تبریز]] پسری به دنیا آمد که نام او را سید رضا گذاشتند و سالروز به دنیا آمدن ایشان مصادف با سالروز [[ولادت امام رضا ( ع )]] شده بود و به همین خاطر نام او را سید رضا گذاشتند . ایشان سومین فرزند خانواده بودند و دارای 2 خواهر و 2 برادر بودند . ایشان از همان دوران کودکی پسری مهربان و کم حرف بود و شلوغ نبود . ایشان به همراه خواهر و برادرهای خود به بازیهای کودکانه مشغول بودند . ایشان در سن 7 سالگی برای کسب علم و دانش وارد مدرسة ابتدایی دکتر جوادی شدند و بعد از آن دوران راهنمایی را در مدرسة امین با موفقیت پشت سر گذاشتند . بعد برای دوری دبیرستان دیگر نتوانستند شرکت کنند و قرار بود که ادامه تحصیل دهند که نشد . ایشان به همراه پدرشان به شغل [[تانکر]] سازی مشغول بودند و پدر نیز برای ایشان کارگاهی مستقل باز کرده بودند و زمان جنگ بود و ایشان برای گذراندن دوران مقدس سربازی وارد عرصة جبهه و جنگ شدند . چند باری به مرخصی آمده بودند و هر بار که می آمدند و می رفتند کلی وسایل خوراکی با خود می بردند و بافتنی هایی که خواهرانش می بافتند می بردند و همچنین کتابهای خودش را برده بود که درس بخواند . از لحاظ اخلاق و رفتار بی نظیر بود و به یتیمها و بیچاره ها خیلی کمک می کرد و خسیس نبود و آخرین روزهای شهادتش قیافه اش نورانی شده بود . سرانجام ایشان در سال 1364 بر اثر اصابت گلوله به سینه در منطقة [[پیرانشهر]] به درجه رفیع شهادت نائل گشتند و بعد از 24 سال همزمان با روز تولدش و همزمان با [[20 رمضان]] شب شهادت [[امام علی]] در وادی رحمت به خاک سپرده شدند .<br /> <br /> <br /> روحش شاد و یادش گرامی باد<br /> <br /> منبع:سایت شهدای ارتش<br /> <br /> http://ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/37030</div>

Barzegar97 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%B3%DB%8C%D8%AF_%D8%B1%D8%B6%D8%A7_%D9%81%D8%B6%D9%84_%D8%A2%D8%B0%D8%B1%D8%B4%D8%B1%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D9%86%DB%8C 2019-06-16T15:35:55Z

<p>Barzegar97: /* زندگینامه */</p> <hr /> <div>شهید سیدرضا فضل آذرشربیانی<br /> <br /> تاریخ تولد :1340/02/08<br /> <br /> تاریخ شهادت : 1364/03/12<br /> <br /> محل شهادت : نامشخص<br /> <br /> محل آرامگاه : آذربایجان شرقی - تبریز – وادیرحمت<br /> <br /> ==زندگینامه==<br /> <br /> بسمه تعالی<br /> <br /> <br /> در هشتمین روز از اردیبهشت ماه سال 1340 در شهر [[تبریز]] پسری به دنیا آمد که نام او را سید رضا گذاشتند و سالروز به دنیا آمدن ایشان مصادف با سالروز [[ولادت امام رضا ( ع )]] شده بود و به همین خاطر نام او را سید رضا گذاشتند . ایشان سومین فرزند خانواده بودند و دارای 2 خواهر و 2 برادر بودند . ایشان از همان دوران کودکی پسری مهربان و کم حرف بود و شلوغ نبود . ایشان به همراه خواهر و برادرهای خود به بازیهای کودکانه مشغول بودند . ایشان در سن 7 سالگی برای کسب علم و دانش وارد مدرسة ابتدایی دکتر جوادی شدند و بعد از آن دوران راهنمایی را در مدرسة امین با موفقیت پشت سر گذاشتند . بعد برای دوری دبیرستان دیگر نتوانستند شرکت کنند و قرار بود که ادامه تحصیل دهند که نشد . ایشان به همراه پدرشان به شغل [[تانکر]]سازی مشغول بودند و پدر نیز برای ایشان کارگاهی مستقل باز کرده بودند و زمان جنگ بود و ایشان برای گذراندن دوران مقدس سربازی وارد عرصة جبهه و جنگ شدند . چند باری به مرخصی آمده بودند و هر بار که می آمدند و می رفتند کلی وسایل خوراکی با خود می بردند و بافتنی هایی که خواهرانش می بافتند می بردند و همچنین کتابهای خودش را برده بود که درس بخواند . از لحاظ اخلاق و رفتار بی نظیر بود و به یتیمها و بیچاره ها خیلی کمک می کرد و خسیس نبود و آخرین روزهای شهادتش قیافه اش نورانی شده بود . سرانجام ایشان در سال 1364 بر اثر اصابت گلوله به سینه در منطقة [[پیرانشهر]] به درجه رفیع شهادت نائل گشتند و بعد از 24 سال همزمان با روز تولدش و همزمان با [[20 رمضان]] شب شهادت [[امام علی]] در وادی رحمت به خاک سپرده شدند .<br /> <br /> <br /> روحش شاد و یادش گرامی باد<br /> <br /> منبع:سایت شهدای ارتش<br /> <br /> http://ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/37030</div>

Barzegar97 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF_%D9%82%D8%A7%D8%B3%D9%85%DB%8C_%D9%85%D8%AA%D9%88%D9%84%D8%AF_%D8%B3%D8%A7%D9%84_%DB%B1%DB%B3%DB%B4%DB%B3 2019-06-16T15:28:57Z

<p>Barzegar97: /* زندگینامه */</p> <hr /> <div>شهید محمود قاسمی<br /> <br /> تاریخ تولد :1343/02/06<br /> <br /> تاریخ شهادت : 1364/01/18<br /> <br /> محل شهادت : نامشخص<br /> <br /> محل آرامگاه : آذربایجان شرقی - مراغه – گلشن<br /> <br /> ==زندگینامه==<br /> <br /> بسمه تعالی<br /> <br /> <br /> [[شهید محمود قاسمی]] در دوازدهم آبان ماه سال 1343 در روستای چهار طاق شهرستان مراغه دیده به جهان گشود . ایشان سومین فرزند خانواده بود که پس از سپری کردن دوران کودکی همراه خانواده به شهر آمدند . ایشان در دوره نوجوانی در پایگاه های محلی فعالیت چشمگیری داشته است و در کنار این فعالیتها در کلاسهای [[قرآن]] نیز شرکت می کرد . او به دلیل علاقه ی شدید به [[قرآن مجید]] ظرف مدت کوتاهی توانست [[قرآن ]] را به طور روان قرائت کند و سپس به تدریس [[قرآن]] به دیگر جوانان پرداخت . ایشان به نماز اول وقت معتقد بود و همیشه نمازش را اول وقت می خواند و در مراسمات مذهبی و ... همیشه حاضر بود و همیشه آرزوی رفتن به جنگ و شهادت در راه خدا را در دل داشت و حلال و حرام را رعایت می کرد . ایشان ضمن تدریس [[قرآن]] به نوجوانان محله، به کارهای کشاورزی و قالیبافی نیز می پرداخت . ایشان با رسیدن به نوزده سالگی عازم خدمت سربازی شد و بعد از گذراندن آموزش به [[نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ]] پیوست و بیست ماه خدمت سربازی را در تبریز گذراند اما به دلیل علاقه اش به جبهه و جنگ به صورت داوطلبانه با یکی از دوستانش جای خود را عوض کرد و چهار ماه باقی مانده خدمت را به سردشت اعزام شد و به گفته دوستانش در جبهه نیز در هر چیز داوطلب بود و از یاد خدا غافل نمی شد . بعد از گذراندن یک ماه خدمت در سردشت در حالی که سه ماه به اتمام سربازی اش باقی مانده بود در تاریخ [[1364/01/18]] در سردشت به فیض شهادت نائل آمد . <br /> <br /> <br /> روحش شاد<br /> <br /> منبع:سایت شهدای ارتش<br /> <br /> http://ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/37049</div>

Barzegar97 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF_%D9%82%D8%A7%D8%B3%D9%85%DB%8C_%D9%85%D8%AA%D9%88%D9%84%D8%AF_%D8%B3%D8%A7%D9%84_%DB%B1%DB%B3%DB%B4%DB%B3 2019-06-16T15:27:41Z

<p>Barzegar97: /* زندگینامه */</p> <hr /> <div>شهید محمود قاسمی<br /> <br /> تاریخ تولد :1343/02/06<br /> <br /> تاریخ شهادت : 1364/01/18<br /> <br /> محل شهادت : نامشخص<br /> <br /> محل آرامگاه : آذربایجان شرقی - مراغه – گلشن<br /> <br /> ==زندگینامه==<br /> <br /> بسمه تعالی<br /> <br /> <br /> [[شهید محمود قاسمی]] در دوازدهم آبان ماه سال 1343 در روستای چهار طاق شهرستان مراغه دیده به جهان گشود . ایشان سومین فرزند خانواده بود که پس از سپری کردن دوران کودکی همراه خانواده به شهر آمدند . ایشان در دوره نوجوانی در پایگاه های محلی فعالیت چشمگیری داشته است و در کنار این فعالیتها در کلاسهای [[قرآن]] نیز شرکت می کرد . او به دلیل علاقه ی شدید به [[قرآن مجید]] ظرف مدت کوتاهی توانست [[قرآن ]] را به طور روان قرائت کند و سپس به تدریس [[قرآن]] به دیگر جوانان پرداخت . ایشان به نماز اول وقت معتقد بود و همیشه نمازش را اول وقت می خواند و در مراسمات مذهبی و ... همیشه حاضر بود و همیشه آرزوی رفتن به جنگ و شهادت در راه خدا را در دل داشت و حلال و حرام را رعایت می کرد . ایشان ضمن تدریس [[قرآن]] به نوجوانان محله، به کارهای کشاورزی و قالیبافی نیز می پرداخت . ایشان با رسیدن به نوزده سالگی عازم خدمت [[سربازی]] شد و بعد از گذراندن آموزش به [[نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ]]پیوست و بیست ماه خدمت [[سربازی]] را در تبریز گذراند اما به دلیل علاقه اش به جبهه و جنگ به صورت داوطلبانه با یکی از دوستانش جای خود را عوض کرد و چهار ماه باقی مانده خدمت را به سردشت اعزام شد و به گفته دوستانش در جبهه نیز در هر چیز داوطلب بود و از یاد خدا غافل نمی شد . بعد از گذراندن یک ماه خدمت در سردشت در حالی که سه ماه به اتمام سربازی اش باقی مانده بود در تاریخ [[1364/01/18]] در سردشت به فیض شهادت نائل آمد . <br /> <br /> <br /> روحش شاد<br /> <br /> منبع:سایت شهدای ارتش<br /> <br /> http://ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/37049</div>

Barzegar97 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF_%D9%82%D8%A7%D8%B3%D9%85%DB%8C_%D9%85%D8%AA%D9%88%D9%84%D8%AF_%D8%B3%D8%A7%D9%84_%DB%B1%DB%B3%DB%B4%DB%B3 2019-06-16T15:25:55Z

<p>Barzegar97: /* زندگینامه */</p> <hr /> <div>شهید محمود قاسمی<br /> <br /> تاریخ تولد :1343/02/06<br /> <br /> تاریخ شهادت : 1364/01/18<br /> <br /> محل شهادت : نامشخص<br /> <br /> محل آرامگاه : آذربایجان شرقی - مراغه – گلشن<br /> <br /> ==زندگینامه==<br /> <br /> بسمه تعالی<br /> <br /> <br /> [[شهید محمود قاسمی]] در دوازدهم آبان ماه سال 1343 در روستای چهار طاق شهرستان مراغه دیده به جهان گشود . ایشان سومین فرزند خانواده بود که پس از سپری کردن دوران کودکی همراه خانواده به شهر آمدند . ایشان در دوره نوجوانی در پایگاه های محلی فعالیت چشمگیری داشته است و در کنار این فعالیتها در کلاسهای [[قرآن]] نیز شرکت می کرد . او به دلیل علاقه ی شدید به [[قرآن مجید]] ظرف مدت کوتاهی توانست [[قرآن ]]را به طور روان قرائت کند و سپس به تدریس [[قرآن]] به دیگر جوانان پرداخت . ایشان به نماز اول وقت معتقد بود و همیشه نمازش را اول وقت می خواند و در مراسمات مذهبی و ... همیشه حاضر بود و همیشه آرزوی رفتن به جنگ و شهادت در راه خدا را در دل داشت و حلال و حرام را رعایت می کرد . ایشان ضمن تدریس [[قرآن]] به نوجوانان محله، به کارهای کشاورزی و قالیبافی نیز می پرداخت . ایشان با رسیدن به نوزده سالگی عازم خدمت سربازی شد و بعد از گذراندن آموزش به [[نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ]]پیوست و بیست ماه خدمت [[سربازی]] را در تبریز گذراند اما به دلیل علاقه اش به جبهه و جنگ به صورت داوطلبانه با یکی از دوستانش جای خود را عوض کرد و چهار ماه باقی مانده خدمت را به سردشت اعزام شد و به گفته دوستانش در جبهه نیز در هر چیز داوطلب بود و از یاد خدا غافل نمی شد . بعد از گذراندن یک ماه خدمت در سردشت در حالی که سه ماه به اتمام سربازی اش باقی مانده بود در تاریخ [[1364/01/18]] در سردشت به فیض شهادت نائل آمد . <br /> <br /> <br /> روحش شاد<br /> <br /> منبع:سایت شهدای ارتش<br /> <br /> http://ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/37049</div>

Barzegar97 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%B5%D8%A7%D8%AD%D8%A8%D8%B9%D9%84%DB%8C_%D9%81%DB%8C%D8%B6%DB%8C 2019-06-16T15:21:42Z

<p>Barzegar97: /* زندگینامه */</p> <hr /> <div>شهید صاحبعلی فیضی<br /> <br /> تاریخ تولد :1345/03/03<br /> <br /> تاریخ شهادت : 1364/06/24<br /> <br /> محل شهادت : نامشخص<br /> <br /> محل آرامگاه : اردبیل - مشگین شهر – رضی<br /> <br /> ==زندگینامه==<br /> <br /> بسمه تعالی<br /> <br /> <br /> [[شهیدصاحبعلی فیضی]] فرزند مصطفی در سومین روز خرداد ماه سال 1345 در شهر رضی از توابع شهرستان مشگین شهر در خانواده ای با صفا و با ایمان و مستضعف طفلی پا به عرصه هستی گذاشت که پدرش او را صاحبعلی نام نهاد پدر صاحبعلی کشاورزی زحمت کش بود که در خواب دیده بود صاحب فرزند پسر شده است به همین دلیل مژدگانی داد و قربانی کرد .<br /> <br /> <br /> صاحبعلی سومین فرزند خانواده 6 نفری بود که در دامان پاک مادرش شماخی رشد و نمو یافت . خانواده ای که با وجود وضعیت مالی بد همچنان امیدوار بودند و با قناعت و پاکدامنی به زندگی خود ادامه می دادند . آری در چنین خانواده ای بزرگ شد چهار ساله نشده بود که [[قرآن]] را از عمویش نوروز یاد گرفت و هر روز آنچه را که یاد گرفته بود برای پدر و مادرش از صبح تا شب می خواند با اینکه در شرایط سختی بزرگ شد اما عزیز همه بود چهره ای معصومانه داشت که باعث شده بود همه او را دوست داشته باشند با کودکان آبادی بازی می کرد .<br /> <br /> <br /> چند سالی بیش نداشت که به همراه پدرش به مسجد می رفت و کفش های نمازگزاران را جفت می کرد و می گفت من سرباز هستم در ماه محرم زنجیر و سینه می زد علاقه خاصی به [[امام حسین ( ع )]] داشت به همراه نمازگزاران به رکوع و سجود می رفت و دستانش را به سوی آسمان دراز می کرد که از همان ابتدا درک کرده بود که باید با خدای خویش راز و نیاز کند .<br /> <br /> <br /> اگر چه به علت نبود امکانات و فقر مالی به مدرسه نرفت اما بر خود وظیفه دانست که در کنار پدر پیر خود در امر کشاورزی و دامداری جهت گذران زندگی مشقت بار روستایی به کار و کوشش بپردازد تا چراغ دل پدر و مادرش را روشن نگه دارد همیشه به همه احترام می گذاشت و طبق گفته پیامبران عمل می نمود .<br /> <br /> <br /> اوقات فراغتش را به [[مسجد]] می رفت و نماز جماعت می خواند و [[قرآن]] تلاوت می نمود و با دوستانش به ورزش هایی مثل فوتبال و والیبال می پرداخت در همه کارها به همسایه ها کمک می کرد و می گفت وقتی خداوند این چنین خواسته است ما نباید سر پیچی کنیم و از زیر بار مسئولیت فرار کنیم باید بمانیم و به گفته خداوند عمل کنیم تا حداقل چیزی برای آن دنیا با خود ببریم و این میسر نمی شود مگر با عنایت خداوند و ایمان قوی .<br /> <br /> <br /> قبل از پیروزی انقلاب اسلامی ایشان با حضور در جلساتی که برای پخش اعلامیه انجام می گرفت حضور داشت . در صف اول تظاهرات کنندگان بود . بعضی وقتها با زبان روزه به راهپیمایی می رفت و می گفت می خواهم با دلی پاک خداوند صدایم را بشنود خیلی مشتاق دیدن امام بود طوری که همیشه دعا می نمود تا هر چه زودتر زمینه ای فراهم شود تا به دیدارش برود .15 ساله بود که با اصرار زیاد پدر و مادرش با گل بست که زنی مومن و فداکار بود ازدواج نمود و ثمره ازدواج آنها یک دختر می باشد .<br /> <br /> <br /> همسر گرامی شهید نقل می کند : ایشان از راه کشاورزی سعی در تهیه روزی حلال داشت . ساده و بدون تجملات بود که تجملات را آفتی برای چیده شدن عاطفه ها از قلب می دانست آری فوق العاده مهربان و تلاشگر و مخلص بود که هیچ وقت حاضر نبود در وظایف خود کوتاهی کند از بی عدالتی گریزان بود و همیشه کارهای سخت را نیز خودش انجام می داد . در مدت 3 سال زندگی مشترک همیشه این کلمات بر زبانش جاری بود که می گفت ما بدون عنایت خداوند چیزی نیستیم تمام اعضای بدنمان که کار می کند به خواست و اراده خداست ما باید از داراییهایی که خداوند به ما ارزانی داشته است بهتر استفاده کنیم در غیر این صورت موفق نخواهیم شد .<br /> <br /> <br /> با آغاز [[جنگ تحمیلی]] وی که عاشق امام و جبهه بود اما فرصت رفتن به جبهه را پیدا نکرده بود وقتی زمان خدمت سربازی وی فرا رسید داوطلبانه در تاریخ 1364/02/15 به خدمت مقدس سربازی اعزام شد و از عاشقان مخلص حق شد و به ایفای وظیفه پرداخت و در آخرین باری که به مرخصی آمده بود به همسرش وصیت می کند که فرزندش ادامه تحصیل دهد و خداوند به من توفیق دهد که عشق به زن و فرزند مانع از این نشود که من در انجام وظیفه ام کوتاهی کنم برایم گریه نکنید و اسلام را دعا کنید .<br /> <br /> <br /> نحوه شهادت وی را همرزمانش چنین نقل می کنند : در منطقه [[پیرانشهر]] هنگام غروب که آسمان تمام شده و در سنگر ها به آب نیاز ضروری بوجود آمده بود و آوردن آب بهایش به خطر انداختن جان بود اما صاحبعلی برای آوردن آب جان خود را نثار دیگر رزمندگان کرد . موقع آوردن آب دشمن وی را محاصره می نماید و وی در اثر این درگیری در سن 19 سالگی در تاریخ [[1364/06/24]] در [[پیرانشهر]] با اصابت [[تیر]] بر شکم در درگیری با نیروهای [[ضد انقلاب]] دموکرات در آغوش همسنگران خود به لقاء الله شتافت و پیکر پاکش در روستای زادگاهش رضی به خاک سپرده شد .<br /> <br /> <br /> روحش شاد و راهش پر رهرو باد<br /> <br /> منبع:سایت شهدای ارتش<br /> <br /> http://ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/37042</div>

Barzegar97 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%B5%D8%A7%D8%AD%D8%A8%D8%B9%D9%84%DB%8C_%D9%81%DB%8C%D8%B6%DB%8C 2019-06-16T15:20:52Z

<p>Barzegar97: /* زندگینامه */</p> <hr /> <div>شهید صاحبعلی فیضی<br /> <br /> تاریخ تولد :1345/03/03<br /> <br /> تاریخ شهادت : 1364/06/24<br /> <br /> محل شهادت : نامشخص<br /> <br /> محل آرامگاه : اردبیل - مشگین شهر – رضی<br /> <br /> ==زندگینامه==<br /> <br /> بسمه تعالی<br /> <br /> <br /> [[شهیدصاحبعلی فیضی]]فرزند مصطفی در سومین روز خرداد ماه سال 1345 در شهر رضی از توابع شهرستان مشگین شهر در خانواده ای با صفا و با ایمان و مستضعف طفلی پا به عرصه هستی گذاشت که پدرش او را صاحبعلی نام نهاد پدر صاحبعلی کشاورزی زحمت کش بود که در خواب دیده بود صاحب فرزند پسر شده است به همین دلیل مژدگانی داد و قربانی کرد .<br /> <br /> <br /> صاحبعلی سومین فرزند خانواده 6 نفری بود که در دامان پاک مادرش شماخی رشد و نمو یافت . خانواده ای که با وجود وضعیت مالی بد همچنان امیدوار بودند و با قناعت و پاکدامنی به زندگی خود ادامه می دادند . آری در چنین خانواده ای بزرگ شد چهار ساله نشده بود که [[قرآن]] را از عمویش نوروز یاد گرفت و هر روز آنچه را که یاد گرفته بود برای پدر و مادرش از صبح تا شب می خواند با اینکه در شرایط سختی بزرگ شد اما عزیز همه بود چهره ای معصومانه داشت که باعث شده بود همه او را دوست داشته باشند با کودکان آبادی بازی می کرد .<br /> <br /> <br /> چند سالی بیش نداشت که به همراه پدرش به مسجد می رفت و کفش های نمازگزاران را جفت می کرد و می گفت من سرباز هستم در ماه محرم زنجیر و سینه می زد علاقه خاصی به [[امام حسین ( ع )]] داشت به همراه نمازگزاران به رکوع و سجود می رفت و دستانش را به سوی آسمان دراز می کرد که از همان ابتدا درک کرده بود که باید با خدای خویش راز و نیاز کند .<br /> <br /> <br /> اگر چه به علت نبود امکانات و فقر مالی به مدرسه نرفت اما بر خود وظیفه دانست که در کنار پدر پیر خود در امر کشاورزی و دامداری جهت گذران زندگی مشقت بار روستایی به کار و کوشش بپردازد تا چراغ دل پدر و مادرش را روشن نگه دارد همیشه به همه احترام می گذاشت و طبق گفته پیامبران عمل می نمود .<br /> <br /> <br /> اوقات فراغتش را به [[مسجد]] می رفت و نماز جماعت می خواند و [[قرآن]] تلاوت می نمود و با دوستانش به ورزش هایی مثل فوتبال و والیبال می پرداخت در همه کارها به همسایه ها کمک می کرد و می گفت وقتی خداوند این چنین خواسته است ما نباید سر پیچی کنیم و از زیر بار مسئولیت فرار کنیم باید بمانیم و به گفته خداوند عمل کنیم تا حداقل چیزی برای آن دنیا با خود ببریم و این میسر نمی شود مگر با عنایت خداوند و ایمان قوی .<br /> <br /> <br /> قبل از پیروزی انقلاب اسلامی ایشان با حضور در جلساتی که برای پخش اعلامیه انجام می گرفت حضور داشت . در صف اول تظاهرات کنندگان بود . بعضی وقتها با زبان روزه به راهپیمایی می رفت و می گفت می خواهم با دلی پاک خداوند صدایم را بشنود خیلی مشتاق دیدن امام بود طوری که همیشه دعا می نمود تا هر چه زودتر زمینه ای فراهم شود تا به دیدارش برود .15 ساله بود که با اصرار زیاد پدر و مادرش با گل بست که زنی مومن و فداکار بود ازدواج نمود و ثمره ازدواج آنها یک دختر می باشد .<br /> <br /> <br /> همسر گرامی شهید نقل می کند : ایشان از راه کشاورزی سعی در تهیه روزی حلال داشت . ساده و بدون تجملات بود که تجملات را آفتی برای چیده شدن عاطفه ها از قلب می دانست آری فوق العاده مهربان و تلاشگر و مخلص بود که هیچ وقت حاضر نبود در وظایف خود کوتاهی کند از بی عدالتی گریزان بود و همیشه کارهای سخت را نیز خودش انجام می داد . در مدت 3 سال زندگی مشترک همیشه این کلمات بر زبانش جاری بود که می گفت ما بدون عنایت خداوند چیزی نیستیم تمام اعضای بدنمان که کار می کند به خواست و اراده خداست ما باید از داراییهایی که خداوند به ما ارزانی داشته است بهتر استفاده کنیم در غیر این صورت موفق نخواهیم شد .<br /> <br /> <br /> با آغاز [[جنگ تحمیلی]] وی که عاشق امام و جبهه بود اما فرصت رفتن به جبهه را پیدا نکرده بود وقتی زمان خدمت سربازی وی فرا رسید داوطلبانه در تاریخ 1364/02/15 به خدمت مقدس سربازی اعزام شد و از عاشقان مخلص حق شد و به ایفای وظیفه پرداخت و در آخرین باری که به مرخصی آمده بود به همسرش وصیت می کند که فرزندش ادامه تحصیل دهد و خداوند به من توفیق دهد که عشق به زن و فرزند مانع از این نشود که من در انجام وظیفه ام کوتاهی کنم برایم گریه نکنید و اسلام را دعا کنید .<br /> <br /> <br /> نحوه شهادت وی را همرزمانش چنین نقل می کنند : در منطقه [[پیرانشهر]] هنگام غروب که آسمان تمام شده و در سنگر ها به آب نیاز ضروری بوجود آمده بود و آوردن آب بهایش به خطر انداختن جان بود اما صاحبعلی برای آوردن آب جان خود را نثار دیگر رزمندگان کرد . موقع آوردن آب دشمن وی را محاصره می نماید و وی در اثر این درگیری در سن 19 سالگی در تاریخ [[1364/06/24]] در [[پیرانشهر]] با اصابت [[تیر]] بر شکم در درگیری با نیروهای [[ضد انقلاب]] دموکرات در آغوش همسنگران خود به لقاء الله شتافت و پیکر پاکش در روستای زادگاهش رضی به خاک سپرده شد .<br /> <br /> <br /> روحش شاد و راهش پر رهرو باد<br /> <br /> منبع:سایت شهدای ارتش<br /> <br /> http://ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/37042</div>

Barzegar97 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%B5%D8%A7%D8%AD%D8%A8%D8%B9%D9%84%DB%8C_%D9%81%DB%8C%D8%B6%DB%8C 2019-06-16T15:19:36Z

<p>Barzegar97: /* زندگینامه */</p> <hr /> <div>شهید صاحبعلی فیضی<br /> <br /> تاریخ تولد :1345/03/03<br /> <br /> تاریخ شهادت : 1364/06/24<br /> <br /> محل شهادت : نامشخص<br /> <br /> محل آرامگاه : اردبیل - مشگین شهر – رضی<br /> <br /> ==زندگینامه==<br /> <br /> بسمه تعالی<br /> <br /> <br /> [[شهید صاحبعلی فیضی ]]فرزند مصطفی در سومین روز خرداد ماه سال 1345 در شهر رضی از توابع شهرستان مشگین شهر در خانواده ای با صفا و با ایمان و مستضعف طفلی پا به عرصه هستی گذاشت که پدرش او را صاحبعلی نام نهاد پدر صاحبعلی کشاورزی زحمت کش بود که در خواب دیده بود صاحب فرزند پسر شده است به همین دلیل مژدگانی داد و قربانی کرد .<br /> <br /> <br /> صاحبعلی سومین فرزند خانواده 6 نفری بود که در دامان پاک مادرش شماخی رشد و نمو یافت . خانواده ای که با وجود وضعیت مالی بد همچنان امیدوار بودند و با قناعت و پاکدامنی به زندگی خود ادامه می دادند . آری در چنین خانواده ای بزرگ شد چهار ساله نشده بود که [[قرآن]] را از عمویش نوروز یاد گرفت و هر روز آنچه را که یاد گرفته بود برای پدر و مادرش از صبح تا شب می خواند با اینکه در شرایط سختی بزرگ شد اما عزیز همه بود چهره ای معصومانه داشت که باعث شده بود همه او را دوست داشته باشند با کودکان آبادی بازی می کرد .<br /> <br /> <br /> چند سالی بیش نداشت که به همراه پدرش به مسجد می رفت و کفش های نمازگزاران را جفت می کرد و می گفت من سرباز هستم در ماه محرم زنجیر و سینه می زد علاقه خاصی به [[امام حسین ( ع )]] داشت به همراه نمازگزاران به رکوع و سجود می رفت و دستانش را به سوی آسمان دراز می کرد که از همان ابتدا درک کرده بود که باید با خدای خویش راز و نیاز کند .<br /> <br /> <br /> اگر چه به علت نبود امکانات و فقر مالی به مدرسه نرفت اما بر خود وظیفه دانست که در کنار پدر پیر خود در امر کشاورزی و دامداری جهت گذران زندگی مشقت بار روستایی به کار و کوشش بپردازد تا چراغ دل پدر و مادرش را روشن نگه دارد همیشه به همه احترام می گذاشت و طبق گفته پیامبران عمل می نمود .<br /> <br /> <br /> اوقات فراغتش را به [[مسجد]] می رفت و نماز جماعت می خواند و [[قرآن]] تلاوت می نمود و با دوستانش به ورزش هایی مثل فوتبال و والیبال می پرداخت در همه کارها به همسایه ها کمک می کرد و می گفت وقتی خداوند این چنین خواسته است ما نباید سر پیچی کنیم و از زیر بار مسئولیت فرار کنیم باید بمانیم و به گفته خداوند عمل کنیم تا حداقل چیزی برای آن دنیا با خود ببریم و این میسر نمی شود مگر با عنایت خداوند و ایمان قوی .<br /> <br /> <br /> قبل از پیروزی انقلاب اسلامی ایشان با حضور در جلساتی که برای پخش اعلامیه انجام می گرفت حضور داشت . در صف اول تظاهرات کنندگان بود . بعضی وقتها با زبان روزه به راهپیمایی می رفت و می گفت می خواهم با دلی پاک خداوند صدایم را بشنود خیلی مشتاق دیدن امام بود طوری که همیشه دعا می نمود تا هر چه زودتر زمینه ای فراهم شود تا به دیدارش برود .15 ساله بود که با اصرار زیاد پدر و مادرش با گل بست که زنی مومن و فداکار بود ازدواج نمود و ثمره ازدواج آنها یک دختر می باشد .<br /> <br /> <br /> همسر گرامی شهید نقل می کند : ایشان از راه کشاورزی سعی در تهیه روزی حلال داشت . ساده و بدون تجملات بود که تجملات را آفتی برای چیده شدن عاطفه ها از قلب می دانست آری فوق العاده مهربان و تلاشگر و مخلص بود که هیچ وقت حاضر نبود در وظایف خود کوتاهی کند از بی عدالتی گریزان بود و همیشه کارهای سخت را نیز خودش انجام می داد . در مدت 3 سال زندگی مشترک همیشه این کلمات بر زبانش جاری بود که می گفت ما بدون عنایت خداوند چیزی نیستیم تمام اعضای بدنمان که کار می کند به خواست و اراده خداست ما باید از داراییهایی که خداوند به ما ارزانی داشته است بهتر استفاده کنیم در غیر این صورت موفق نخواهیم شد .<br /> <br /> <br /> با آغاز [[جنگ تحمیلی]] وی که عاشق امام و جبهه بود اما فرصت رفتن به جبهه را پیدا نکرده بود وقتی زمان خدمت سربازی وی فرا رسید داوطلبانه در تاریخ 1364/02/15 به خدمت مقدس سربازی اعزام شد و از عاشقان مخلص حق شد و به ایفای وظیفه پرداخت و در آخرین باری که به مرخصی آمده بود به همسرش وصیت می کند که فرزندش ادامه تحصیل دهد و خداوند به من توفیق دهد که عشق به زن و فرزند مانع از این نشود که من در انجام وظیفه ام کوتاهی کنم برایم گریه نکنید و اسلام را دعا کنید .<br /> <br /> <br /> نحوه شهادت وی را همرزمانش چنین نقل می کنند : در منطقه [[پیرانشهر]] هنگام غروب که آسمان تمام شده و در سنگر ها به آب نیاز ضروری بوجود آمده بود و آوردن آب بهایش به خطر انداختن جان بود اما صاحبعلی برای آوردن آب جان خود را نثار دیگر رزمندگان کرد . موقع آوردن آب دشمن وی را محاصره می نماید و وی در اثر این درگیری در سن 19 سالگی در تاریخ [[1364/06/24]] در [[پیرانشهر]] با اصابت [[تیر]] بر شکم در درگیری با نیروهای [[ضد انقلاب]] دموکرات در آغوش همسنگران خود به لقاء الله شتافت و پیکر پاکش در روستای زادگاهش رضی به خاک سپرده شد .<br /> <br /> <br /> روحش شاد و راهش پر رهرو باد<br /> <br /> منبع:سایت شهدای ارتش<br /> <br /> http://ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/37042</div>

Barzegar97 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%B5%D8%A7%D8%AD%D8%A8%D8%B9%D9%84%DB%8C_%D9%81%DB%8C%D8%B6%DB%8C 2019-06-16T15:17:13Z

<p>Barzegar97: /* زندگینامه */</p> <hr /> <div>شهید صاحبعلی فیضی<br /> <br /> تاریخ تولد :1345/03/03<br /> <br /> تاریخ شهادت : 1364/06/24<br /> <br /> محل شهادت : نامشخص<br /> <br /> محل آرامگاه : اردبیل - مشگین شهر – رضی<br /> <br /> ==زندگینامه==<br /> <br /> بسمه تعالی<br /> <br /> <br /> [[شهید صاحبعلی فیضی ]]فرزند مصطفی در سومین روز خرداد ماه سال 1345 در شهر رضی از توابع شهرستان مشگین شهر در خانواده ای با صفا و با ایمان و مستضعف طفلی پا به عرصه هستی گذاشت که پدرش او را صاحبعلی نام نهاد پدر صاحبعلی کشاورزی زحمت کش بود که در خواب دیده بود صاحب فرزند پسر شده است به همین دلیل مژدگانی داد و قربانی کرد .<br /> <br /> <br /> صاحبعلی سومین فرزند خانواده 6 نفری بود که در دامان پاک مادرش شماخی رشد و نمو یافت . خانواده ای که با وجود وضعیت مالی بد همچنان امیدوار بودند و با قناعت و پاکدامنی به زندگی خود ادامه می دادند . آری در چنین خانواده ای بزرگ شد چهار ساله نشده بود که قرآن را از عمویش نوروز یاد گرفت و هر روز آنچه را که یاد گرفته بود برای پدر و مادرش از صبح تا شب می خواند با اینکه در شرایط سختی بزرگ شد اما عزیز همه بود چهره ای معصومانه داشت که باعث شده بود همه او را دوست داشته باشند با کودکان آبادی بازی می کرد .<br /> <br /> <br /> چند سالی بیش نداشت که به همراه پدرش به مسجد می رفت و کفش های نمازگزاران را جفت می کرد و می گفت من سرباز هستم در ماه محرم زنجیر و سینه می زد علاقه خاصی به [[امام حسین ( ع )]] داشت به همراه نمازگزاران به رکوع و سجود می رفت و دستانش را به سوی آسمان دراز می کرد که از همان ابتدا درک کرده بود که باید با خدای خویش راز و نیاز کند .<br /> <br /> <br /> اگر چه به علت نبود امکانات و فقر مالی به مدرسه نرفت اما بر خود وظیفه دانست که در کنار پدر پیر خود در امر کشاورزی و دامداری جهت گذران زندگی مشقت بار روستایی به کار و کوشش بپردازد تا چراغ دل پدر و مادرش را روشن نگه دارد همیشه به همه احترام می گذاشت و طبق گفته پیامبران عمل می نمود .<br /> <br /> <br /> اوقات فراغتش را به [[مسجد]] می رفت و نماز جماعت می خواند و [[قرآن]] تلاوت می نمود و با دوستانش به ورزش هایی مثل فوتبال و والیبال می پرداخت در همه کارها به همسایه ها کمک می کرد و می گفت وقتی خداوند این چنین خواسته است ما نباید سر پیچی کنیم و از زیر بار مسئولیت فرار کنیم باید بمانیم و به گفته خداوند عمل کنیم تا حداقل چیزی برای آن دنیا با خود ببریم و این میسر نمی شود مگر با عنایت خداوند و ایمان قوی .<br /> <br /> <br /> قبل از پیروزی انقلاب اسلامی ایشان با حضور در جلساتی که برای پخش اعلامیه انجام می گرفت حضور داشت . در صف اول تظاهرات کنندگان بود . بعضی وقتها با زبان روزه به راهپیمایی می رفت و می گفت می خواهم با دلی پاک خداوند صدایم را بشنود خیلی مشتاق دیدن امام بود طوری که همیشه دعا می نمود تا هر چه زودتر زمینه ای فراهم شود تا به دیدارش برود .15 ساله بود که با اصرار زیاد پدر و مادرش با گل بست که زنی مومن و فداکار بود ازدواج نمود و ثمره ازدواج آنها یک دختر می باشد .<br /> <br /> <br /> همسر گرامی شهید نقل می کند : ایشان از راه کشاورزی سعی در تهیه روزی حلال داشت . ساده و بدون تجملات بود که تجملات را آفتی برای چیده شدن عاطفه ها از قلب می دانست آری فوق العاده مهربان و تلاشگر و مخلص بود که هیچ وقت حاضر نبود در وظایف خود کوتاهی کند از بی عدالتی گریزان بود و همیشه کارهای سخت را نیز خودش انجام می داد . در مدت 3 سال زندگی مشترک همیشه این کلمات بر زبانش جاری بود که می گفت ما بدون عنایت خداوند چیزی نیستیم تمام اعضای بدنمان که کار می کند به خواست و اراده خداست ما باید از داراییهایی که خداوند به ما ارزانی داشته است بهتر استفاده کنیم در غیر این صورت موفق نخواهیم شد .<br /> <br /> <br /> با آغاز [[جنگ تحمیلی]] وی که عاشق امام و جبهه بود اما فرصت رفتن به جبهه را پیدا نکرده بود وقتی زمان خدمت سربازی وی فرا رسید داوطلبانه در تاریخ 1364/02/15 به خدمت مقدس سربازی اعزام شد و از عاشقان مخلص حق شد و به ایفای وظیفه پرداخت و در آخرین باری که به مرخصی آمده بود به همسرش وصیت می کند که فرزندش ادامه تحصیل دهد و خداوند به من توفیق دهد که عشق به زن و فرزند مانع از این نشود که من در انجام وظیفه ام کوتاهی کنم برایم گریه نکنید و اسلام را دعا کنید .<br /> <br /> <br /> نحوه شهادت وی را همرزمانش چنین نقل می کنند : در منطقه [[پیرانشهر]] هنگام غروب که آسمان تمام شده و در سنگر ها به آب نیاز ضروری بوجود آمده بود و آوردن آب بهایش به خطر انداختن جان بود اما صاحبعلی برای آوردن آب جان خود را نثار دیگر رزمندگان کرد . موقع آوردن آب دشمن وی را محاصره می نماید و وی در اثر این درگیری در سن 19 سالگی در تاریخ [[1364/06/24]] در [[پیرانشهر]] با اصابت [[تیر]] بر شکم در درگیری با نیروهای [[ضد انقلاب]] دموکرات در آغوش همسنگران خود به لقاء الله شتافت و پیکر پاکش در روستای زادگاهش رضی به خاک سپرده شد .<br /> <br /> <br /> روحش شاد و راهش پر رهرو باد<br /> <br /> منبع:سایت شهدای ارتش<br /> <br /> http://ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/37042</div>

Barzegar97 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%B4%D8%B9%D8%A8%D8%A7%D9%86_%D9%81%D8%B1%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B2%DB%8C 2019-06-16T15:11:05Z

<p>Barzegar97: /* زندگینامه */</p> <hr /> <div>شهید شعبان فرامرزی<br /> <br /> تاریخ تولد :1341/03/20<br /> <br /> تاریخ شهادت : 1364/07/08<br /> <br /> محل شهادت : نامشخص<br /> <br /> محل آرامگاه : فارس - کازرون – صدراباد<br /> <br /> ==زندگینامه==<br /> <br /> [[شهید شعبان فرامرزي]] فرزند علي خان در خانواده ای مؤمن و معتقد به دين مبين اسلام، خانواده اي کارگر و کشاورز در تاريخ [[1341/03/20]] در روستاي صدر آباد سابق از توابع بخش مرکزي داراب چشم به جهان گشود . پدر به شغل کشاورزي و باغداري اشتغال داشت . شعبان توانست تا کلاس پنجم ابتدایي در زادگاهش و تا سوم راهنمايي را در روستاي همجوار به تحصيل بپردازد . سپس ترک تحصیل کرد و در کنار پدر مشغول به کار شد تا یاور نان آور خانواده باشد .<br /> <br /> <br /> وي در سال 1362 به خدمت سربازي اعزام گرديد . پس از ديدن دوره آموزشي در گردان نيروهاي مخصوص بقيه خدمتش را گذارند . در اين مدت چند بار به مرخصي آمد چون محل خدمت او در استان [[کردستان]] بود براي آخرين بار در عمليات ؟؟؟ شرکت کرد . او که در اين مدت خدمت به رزمندگان تمام عيار و شجاع تبديل شده بود از رفتن به هيچ مأموريتي هراسی به دل نداشت و هميشه در مأموريت ها پيشقدم بود . در عمليات قادر شرکت کرد و در انتها در تاريخ [[1364/07/08]] بر اثر اصابت ترکش [[خمپاره]] و جراحات وارده به بدنش به درجه رفيع شهادت نائل گشت . بنا به وصيتش پیکر مطهر او در گلزار شهداي پير غيب ( زادگاهش ) به خاک سپرده شد .<br /> <br /> <br /> روحش شاد و راهش پر رهرو باد .<br /> <br /> منبع:سایت شهدای ارتش<br /> <br /> http://ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/37019</div>

Barzegar97 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%B4%D8%B9%D8%A8%D8%A7%D9%86_%D9%81%D8%B1%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B2%DB%8C 2019-06-16T15:05:00Z

<p>Barzegar97: </p> <hr /> <div>شهید شعبان فرامرزی<br /> <br /> تاریخ تولد :1341/03/20<br /> <br /> تاریخ شهادت : 1364/07/08<br /> <br /> محل شهادت : نامشخص<br /> <br /> محل آرامگاه : فارس - کازرون – صدراباد<br /> <br /> ==زندگینامه==<br /> <br /> [[شهید شعبان فرامرزي]] فرزند علي خان در خانواده ای مؤمن و معتقد به دين مبين اسلام، خانواده اي کارگر و کشاورز در تاريخ 1341/03/20 در روستاي صدر آباد سابق از توابع بخش مرکزي داراب چشم به جهان گشود . پدر به شغل کشاورزي و باغداري اشتغال داشت . شعبان توانست تا کلاس پنجم ابتدایي در زادگاهش و تا سوم راهنمايي را در روستاي همجوار به تحصيل بپردازد . سپس ترک تحصیل کرد و در کنار پدر مشغول به کار شد تا یاور نان آور خانواده باشد .<br /> <br /> <br /> وي در سال 1362 به خدمت سربازي اعزام گرديد . پس از ديدن دوره آموزشي در گردان نيروهاي مخصوص بقيه خدمتش را گذارند . در اين مدت چند بار به مرخصي آمد چون محل خدمت او در استان [[کردستان]] بود براي آخرين بار در عمليات ؟؟؟ شرکت کرد . او که در اين مدت خدمت به رزمندگان تمام عيار و شجاع تبديل شده بود از رفتن به هيچ مأموريتي هراسی به دل نداشت و هميشه در مأموريت ها پيشقدم بود . در عمليات قادر شرکت کرد و در انتها در تاريخ 1364/07/08 بر اثر اصابت ترکش [[خمپاره]] و جراحات وارده به بدنش به درجه رفيع شهادت نائل گشت . بنا به وصيتش پیکر مطهر او در گلزار شهداي پير غيب ( زادگاهش ) به خاک سپرده شد .<br /> <br /> <br /> روحش شاد و راهش پر رهرو باد .<br /> <br /> منبع:سایت شهدای ارتش<br /> <br /> http://ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/37019</div>

Barzegar97 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D9%87%DB%8C%D9%85_%D9%86%D8%B5%D8%B1%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%87%DB%8C 2018-12-05T13:04:57Z

<p>Barzegar97: </p> <hr /> <div><br /> <br /> نام : نصرالهی / ابراهیم<br /> <br /> <br /> نام پدر : امام قلی<br /> <br /> <br /> تاریخ تولد : ۱۳۴۴-۰۹-۰۲<br /> <br /> <br /> محل تولد : وینیچه مبارکه<br /> <br /> <br /> تاریخ شهادت : ۱۳۶۲-۸-۱<br /> <br /> <br /> محل شهادت : مریوان-والفجر4<br /> <br /> <br /> شهرستان : مبارکه<br /> <br /> <br /> یگان :<br /> <br /> <br /> مسئولیت : آرپیجی زن<br /> <br /> <br /> تحصیلات :<br /> <br /> <br /> محل تحصیل :<br /> <br /> <br /> گلزار : گلزار شهدای وینیچه<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> ==زندگی نامه==<br /> <br /> <br /> <br /> روحانی [[شهید ابراهیم نصرالهی]] بارالها! به سنگینی اخلاص عاشقان به راز و نیاز سجاده ‌ نشینان به اشکهای خونین عرش نشسنان ما را نیز از خم وچة تنگ و تاریک دنیا رها ساز و به لاله ‌ هایمان چگونگی پرواز را بیاموز تا همچون شهیدان در آسمان آبی عشقت پرواز کنیم و طعم شیرین وصال را به ذائقه روح مشتاقمان بچشانیم. در سال 1344 آن گاه که گلبوته ‌ های عشق شکفتند و بلبلان بهشتی نغمه شادی سر دادند در روستای وینیچه از توابع شهرستان مبارکه پنجره ای از نور و روشنایی در مقابل دیدگان خانواده ‌ ای متدین و زحمتتکش گشده شد و نوزد خوش آمدن نوزادی زیبا را به گوش جانشان رسانید. نوزادی که همچون خورشید از افق روشن آزادگی طلوع کرد و با پشت سرگذاشتن دوران راهنمایی بالهای کوچک خوش را به سمت معنویت و ایمان گشود و قدم در حوزة علمیه [[اصفهان]] نهاد تا با فراگیری علوم و معارف دشنه تیز ایمان و اعتقاد خویش را به فرق کفر و باطل فرود آورد و با شهد کلامات نورانی و زلال اندیشه نابش شراب هوشیاری را در جان ‌ های غفلت زده بنوشاند او عاشق جنگ و [[جهاد]] بود وو وجودش عطشناک شهادت در راه یار بود. پس با سپری شدن چند سالی از عمرش در سنگر علم و دانش در سال 1362 قدم در به دیار ایثار و شهادت نهاد تا چند صبای را در [[سنگر]]جهاد گوش های خویش را به شنیدن ترنم زیبای عشق وا دارد. سرانجام نیز در اول آبان ماه سال 1362 در شهر مریون با شرکت در [[عملیات والفجر چهار]] در سن 18 سالگی به مقام رفیع شهادت نائل شد و به دیدار حق شتافت. «روحش شاد و راهش پررهرو باد»<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> ==وصیت نامه==<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> «روحانی [[شهیدابراهیم نصراللهی]]» وَلا تَحْسبنَ الذینَ قتُِلوُا فی ‌ سَبیلِ اللهِ اَمْواتاً بَلْ اَحْیاءٍ عِنْدَ رَبِهمْ یزْقونْ گمان نکنید، کسانی که در راه خدا کشته می ‌ شوند، مرده ‌ اند، بلکه زنده ‌ اند و نزد خدای خویش روزی می ‌ خورند. با نام آن خداوندی که تمام ابرقدرتها از نام او یعنی الله اکبر، به لرزه درآمده ‌ اند. برادران و خواهران مسلمان، امام را تنها نگذارید که مورد خشم خدا قرار می ‌ گیرید و فردا و روز قیامت جواب پیامبر(ص) را نمی ‌ توانید بدهید که از شما سوال می ‌ کنند: از یار و یاور من چه بهره ‌ ای بردید؟ و کی او را یاری کردید؟ وای به حال افرادی که بخواهند، امام را تنها بگذارند و در این مورد سستی کنند و از این نعمت الهی بهره ‌ ای نبرند. برادران اگر خدای ناکرده، یاور امام نبوده ‌ اید، توجه کنید که خداوند، توابین را دوست دارد و آغوشش برای توبه کنندگان خود، باز است و آن ‌ ها را به ‌ خوبی می ‌ پذیرد، به خود جنبیده و این اسطوره تاریخ را سرمشق خود قرار دهید. آری او نعمت الهی است، او دل سوخته مستضعفان، بیچارگان و بینوایان است.زندگی او علی گونه است، او نوازش ‌ کننده یتیمان است. پیامی دارم برای پدر، مادرم، همسر، خواهرم و بردرانم و جوانان ونوجوانان و اهالی روستا: پدر و مادر عزیز، سلام. اما پس از سلام، باید ببخشید که نتوانستم در زندگی برای شما مثمر ثمر باشم و ب ‌ بخشید از اینکه با شما خداحافظی نکردم و به جبهه آمد.م شما باید این را بدانید که اگر کسی شوق خدا در قلب او راه پیدا کرد و اگر [[عشق حسین]]([[ع]]) و [[امام زمان]]([[عج]]) بر قلب او نقش بست، چه حالتی دارد؟ حالتی به او دست می ‌ دهد که خیال می ‌ کند، دیگر در این دنیا نیست و در عالم دیگراست و این دنیا برای او همچون قفس تنگی می ‌ شود، همیشه ناراحت است و مثل اینکه یک چیزی را گم کرده، بدنبال گم کرده خود می ‌ گردد و شهداء گم کرده خود را پیدا کرده ‌ اند و بسوی او رفته ‌ اند، به هر حل مرا ببخشید و نگذارید که خون مرا یک عده از خدا بی ‌ خبر، پای ‌ مال کنند و به آن افرادی که خود شما می ‌ دانید، بگوئید که فرزند ما از دست شما گله داشت که اینچنین او را بخاطر طرفداری از حق زیر مشتان خود قرار دادید و من به [[رسول الله]]([[ص]]) گله می ‌ کنم که چگونه مرا مظلومانه کتک زدند؟ اما پیامی به همسرم و خواهرم، شما همچون [[زینب]]([[س]]) در زندگی رفتار کنید و زینب گونه باشید و صبر را پیشه خود سازید که «الله مع الصابرین»، خداوند با صابرین است. آری خداوند در [[قرآن]] کریم می ‌ فرماید: «ما بندگان خود را امتحان می ‌ کنیم»، البته از راههای گوناگون و وای به حال افرادی که از این امتحان مردود شوند و خوشا به حال افرادی که در این امتحان قبول شوند، به هر حال رفتار شما در زندگی همچون [[حضرت زهرا]]([[س]]) باشد. اما پیامی به برادرانم، شما هم مسائل اسلام را رعایت کنید و طوری با مردم رفتار کنید که در بین آن ‌ ها الگو باشید و برخورد شما با مردم طوری باشد که خدای نکرده یک موقع مردم (البته عده ‌ ای بخصوص) بگویند، چون برادر شهید است، می ‌‌ خواهد سوء استفاده کند. پدر و مادر عزیزم را دلداری دهید و آن ‌ ها را تنها نگذارید. پیامی برای جوانان و نوجوانان: ای جوانان عزیز! ای نیروهای پاینده اسلام! ای مجاهدان راه خدا! بیدار و هشیار باشید که دشمن در کمین است، این را بدانید که دشمن هیچ موقع بیکار ننشسته و همیشه در صدد براندازی نیروهای اسلام است. تقوا را پیشه خود سازید که خدا پرهیزکاران را دوست دارد. زیاد مطالعه کنید، کتاب است که انسان را از لجن ‌ زار جهنم، نجات می ‌ دهد و او را به گلزار می ‌ کشاند. مطالعه کنید که بی ‌ عمل به هیچ درد نمی ‌ خورد. [[قرآن]] و [[نهج ‌ البلاغه]] را زیاد مطالعه کنید که هرچه داریم از این دو کتاب مقدس، مفید و ارزنده ‌ داریم، چون آن دو کتاب، راهنمای بشریت هستند. و انسان را از کارهای ناشایست نهی و به کارهای خوب و پسندیده دعوت می ‌ نماید. آری آری، جوانان عزیز، از این امانت بزرگ که شهید عطائی در اختیار شما گذاشت (کتابخانه [[مسجد]] محل) و رفت به طور احسن استفاده کنید، زیرا کتابخانه، شعور فرهنگی هر دولت و ملتی است. شهید عطائی زحمات فراوان به خاطر این کتابخانه کشیدند، آن را به هیچ عنوان رها نکنید که فردای قیامت، شهید عطائی درمورد امانتش، از شما سوال می ‌ کند. پیامی به اهالی روستا، به این باخدایان، به این مؤمنین، به این زحمتکشان، آری آری، اهالی روستا، شما هم درسنگر کشاورزی با ابر قدرتها بجنگید که کشاورزی در این عصر، مستحب است و روزهای جمعه، کار و خانه و زندگی خود را رها کنید و به سوی [[نماز جمعه]] ، این میعادگاه عاشقان الله بشتابید و خوشا بحال آن افرادی که نماز جمعه ‌ شان ترک نمی ‌ شود. بلی این [[نمازجمعه]] است که تمام ابر قدرتها را به لرزه در می ‌‌ آورد و دست و پایشان را خورد کرده است. پشتیبانی خود را از [[ولایت فقیه]] در [[نماز جمعه]] اعلام کنید، تا مشت محکمی باشد، بر دهان آن افرادی که ولایت فقیه را قبول ندارند (مثل انجمن حجتیه که نوکر آمریکا و شوروری است)، شما باید بر دهان این از خدا بی ‌ خبرها بزنید، هوشیار و بیدار باشید، حواس خود را جمع کنید که در خواب غفلت فرو نروید و مساجد را خالی نگذارید که امام عزیز فرمود: «[[مسجد]] [[سنگر]] است، سنگرها را حفظ کنید». از شما مردم غیور می ‌ خواهم که اگر در روستا اشتباهی و یا ناراحتی از من دیدید، به بزرگی خود ببخشید. در پایان چند گله دارم به بعضی افراد که من از دست آنها راضی نیستم، بخاطر اینکه آنها مرا به علت طرفداری از حق، مظلومانه کتک زدند، و من در این دنیا چیزی نگفتم و اما در آن دنیا گلة آن ‌ ها را به [[رسول الله]]([[ص]]) می ‌ کنم، این افراد خود می ‌ دانند و آگاه هستند که بدون جهت مرا مظلومانه کتک زدند. به هر حال اینها باید توبه کنند که خداوند توابین را دوست می ‌ دارد. خداحافظ شهر خون و حماسه، خداحافظ ای شهر شهید پرور و خداحافظ ای شهر قیام. خدایا خدایا تا انقلاب مهدی خمینی را نگهدار،[[رزمندگان]] اسلام در جنگ حق و باطل پیروزشان بگردان، زیارت کربلا نصیب ‌ شان بگردان، صدام و لشگرش را نابودشان بگردان، معلولین و مجروحین شفا عنایت فرما. آمین یارب العالمین ابراهیم نصرالهی 6/6/1362<br /> <br /> منبع سایت شهدای خین<br /> <br /> http://khayyen.ir/shahid/186</div>

Barzegar97 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D9%87%DB%8C%D9%85_%D9%86%D8%B5%D8%B1%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%87%DB%8C 2018-12-05T13:03:43Z

<p>Barzegar97: </p> <hr /> <div><br /> <br /> نام : نصرالهی / ابراهیم<br /> <br /> <br /> نام پدر : امام قلی<br /> <br /> <br /> تاریخ تولد : ۱۳۴۴-۰۹-۰۲<br /> <br /> <br /> محل تولد : وینیچه مبارکه<br /> <br /> <br /> تاریخ شهادت : ۱۳۶۲-۸-۱<br /> <br /> <br /> محل شهادت : مریوان-والفجر4<br /> <br /> <br /> شهرستان : مبارکه<br /> <br /> <br /> یگان :<br /> <br /> <br /> مسئولیت : آرپیجی زن<br /> <br /> <br /> تحصیلات :<br /> <br /> <br /> محل تحصیل :<br /> <br /> <br /> گلزار : گلزار شهدای وینیچه<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> ==زندگی نامه==<br /> <br /> <br /> <br /> روحانی [[شهید ابراهیم نصرالهی]] بارالها! به سنگینی اخلاص عاشقان به راز و نیاز سجاده ‌ نشینان به اشکهای خونین عرش نشسنان ما را نیز از خم وچة تنگ و تاریک دنیا رها ساز و به لاله ‌ هایمان چگونگی پرواز را بیاموز تا همچون شهیدان در آسمان آبی عشقت پرواز کنیم و طعم شیرین وصال را به ذائقه روح مشتاقمان بچشانیم. در سال 1344 آن گاه که گلبوته ‌ های عشق شکفتند و بلبلان بهشتی نغمه شادی سر دادند در روستای وینیچه از توابع شهرستان مبارکه پنجره ای از نور و روشنایی در مقابل دیدگان خانواده ‌ ای متدین و زحمتتکش گشده شد و نوزد خوش آمدن نوزادی زیبا را به گوش جانشان رسانید. نوزادی که همچون خورشید از افق روشن آزادگی طلوع کرد و با پشت سرگذاشتن دوران راهنمایی بالهای کوچک خوش را به سمت معنویت و ایمان گشود و قدم در حوزة علمیه [[اصفهان]] نهاد تا با فراگیری علوم و معارف دشنه تیز ایمان و اعتقاد خویش را به فرق کفر و باطل فرود آورد و با شهد کلامات نورانی و زلال اندیشه نابش شراب هوشیاری را در جان ‌ های غفلت زده بنوشاند او عاشق جنگ و [[جهاد]] بود وو وجودش عطشناک شهادت در راه یار بود. پس با سپری شدن چند سالی از عمرش در سنگر علم و دانش در سال 1362 قدم در به دیار ایثار و شهادت نهاد تا چند صبای را در [[سنگر]]جهاد گوش های خویش را به شنیدن ترنم زیبای عشق وا دارد. سرانجام نیز در اول آبان ماه سال 1362 در شهر مریون با شرکت در [[عملیات والفجر چهار]] در سن 18 سالگی به مقام رفیع شهادت نائل شد و به دیدار حق شتافت. «روحش شاد و راهش پررهرو باد»<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> ==وصیت نامه==<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> «روحانی [[شهیدابراهیم نصراللهی]]» وَلا تَحْسبنَ الذینَ قتُِلوُا فی ‌ سَبیلِ اللهِ اَمْواتاً بَلْ اَحْیاءٍ عِنْدَ رَبِهمْ یزْقونْ گمان نکنید، کسانی که در راه خدا کشته می ‌ شوند، مرده ‌ اند، بلکه زنده ‌ اند و نزد خدای خویش روزی می ‌ خورند. با نام آن خداوندی که تمام ابرقدرتها از نام او یعنی الله اکبر، به لرزه درآمده ‌ اند. برادران و خواهران مسلمان، امام را تنها نگذارید که مورد خشم خدا قرار می ‌ گیرید و فردا و روز قیامت جواب پیامبر(ص) را نمی ‌ توانید بدهید که از شما سوال می ‌ کنند: از یار و یاور من چه بهره ‌ ای بردید؟ و کی او را یاری کردید؟ وای به حال افرادی که بخواهند، امام را تنها بگذارند و در این مورد سستی کنند و از این نعمت الهی بهره ‌ ای نبرند. برادران اگر خدای ناکرده، یاور امام نبوده ‌ اید، توجه کنید که خداوند، توابین را دوست دارد و آغوشش برای توبه کنندگان خود، باز است و آن ‌ ها را به ‌ خوبی می ‌ پذیرد، به خود جنبیده و این اسطوره تاریخ را سرمشق خود قرار دهید. آری او نعمت الهی است، او دل سوخته مستضعفان، بیچارگان و بینوایان است.زندگی او علی گونه است، او نوازش ‌ کننده یتیمان است. پیامی دارم برای پدر، مادرم، همسر، خواهرم و بردرانم و جوانان ونوجوانان و اهالی روستا: پدر و مادر عزیز، سلام. اما پس از سلام، باید ببخشید که نتوانستم در زندگی برای شما مثمر ثمر باشم و ب ‌ بخشید از اینکه با شما خداحافظی نکردم و به جبهه آمد.م شما باید این را بدانید که اگر کسی شوق خدا در قلب او راه پیدا کرد و اگر [[عشق حسین]]([[ع]]) و [[امام زمان]]([[عج]]) بر قلب او نقش بست، چه حالتی دارد؟ حالتی به او دست می ‌ دهد که خیال می ‌ کند، دیگر در این دنیا نیست و در عالم دیگراست و این دنیا برای او همچون قفس تنگی می ‌ شود، همیشه ناراحت است و مثل اینکه یک چیزی را گم کرده، بدنبال گم کرده خود می ‌ گردد و شهداء گم کرده خود را پیدا کرده ‌ اند و بسوی او رفته ‌ اند، به هر حل مرا ببخشید و نگذارید که خون مرا یک عده از خدا بی ‌ خبر، پای ‌ مال کنند و به آن افرادی که خود شما می ‌ دانید، بگوئید که فرزند ما از دست شما گله داشت که اینچنین او را بخاطر طرفداری از حق زیر مشتان خود قرار دادید و من به [[رسول الله]]([[ص]]) گله می ‌ کنم که چگونه مرا مظلومانه کتک زدند؟ اما پیامی به همسرم و خواهرم، شما همچون [[زینب]]([[س]]) در زندگی رفتار کنید و زینب گونه باشید و صبر را پیشه خود سازید که «الله مع الصابرین»، خداوند با صابرین است. آری خداوند در [[قرآن]] کریم می ‌ فرماید: «ما بندگان خود را امتحان می ‌ کنیم»، البته از راههای گوناگون و وای به حال افرادی که از این امتحان مردود شوند و خوشا به حال افرادی که در این امتحان قبول شوند، به هر حال رفتار شما در زندگی همچون [[حضرت زهرا]]([[س]]) باشد. اما پیامی به برادرانم، شما هم مسائل اسلام را رعایت کنید و طوری با مردم رفتار کنید که در بین آن ‌ ها الگو باشید و برخورد شما با مردم طوری باشد که خدای نکرده یک موقع مردم (البته عده ‌ ای بخصوص) بگویند، چون برادر شهید است، می ‌‌ خواهد سوء استفاده کند. پدر و مادر عزیزم را دلداری دهید و آن ‌ ها را تنها نگذارید. پیامی برای جوانان و نوجوانان: ای جوانان عزیز! ای نیروهای پاینده اسلام! ای مجاهدان راه خدا! بیدار و هشیار باشید که دشمن در کمین است، این را بدانید که دشمن هیچ موقع بیکار ننشسته و همیشه در صدد براندازی نیروهای اسلام است. تقوا را پیشه خود سازید که خدا پرهیزکاران را دوست دارد. زیاد مطالعه کنید، کتاب است که انسان را از لجن ‌ زار جهنم، نجات می ‌ دهد و او را به گلزار می ‌ کشاند. مطالعه کنید که بی ‌ عمل به هیچ درد نمی ‌ خورد. [[قرآن]] و [[نهج ‌ البلاغه]] را زیاد مطالعه کنید که هرچه داریم از این دو کتاب مقدس، مفید و ارزنده ‌ داریم، چون آن دو کتاب، راهنمای بشریت هستند. و انسان را از کارهای ناشایست نهی و به کارهای خوب و پسندیده دعوت می ‌ نماید. آری آری، جوانان عزیز، از این امانت بزرگ که شهید عطائی در اختیار شما گذاشت (کتابخانه [[مسجد]] محل) و رفت به طور احسن استفاده کنید، زیرا کتابخانه، شعور فرهنگی هر دولت و ملتی است. شهید عطائی زحمات فراوان به خاطر این کتابخانه کشیدند، آن را به هیچ عنوان رها نکنید که فردای قیامت، شهید عطائی درمورد امانتش، از شما سوال می ‌ کند. پیامی به اهالی روستا، به این باخدایان، به این مؤمنین، به این زحمتکشان، آری آری، اهالی روستا، شما هم درسنگر کشاورزی با ابر قدرتها بجنگید که کشاورزی در این عصر، مستحب است و روزهای جمعه، کار و خانه و زندگی خود را رها کنید و به سوی [[نماز جمعه]] ، این میعادگاه عاشقان الله بشتابید و خوشا بحال آن افرادی که نماز جمعه ‌ شان ترک نمی ‌ شود. بلی این [[نمازجمعه]]است که تمام ابر قدرتها را به لرزه در می ‌‌ آورد و دست و پایشان را خورد کرده است. پشتیبانی خود را از [[ولایت فقیه]] در [[نماز جمعه]] اعلام کنید، تا مشت محکمی باشد، بر دهان آن افرادی که ولایت فقیه را قبول ندارند (مثل انجمن حجتیه که نوکر آمریکا و شوروری است)، شما باید بر دهان این از خدا بی ‌ خبرها بزنید، هوشیار و بیدار باشید، حواس خود را جمع کنید که در خواب غفلت فرو نروید و مساجد را خالی نگذارید که امام عزیز فرمود: «[[مسجد]] [[سنگر]] است، سنگرها را حفظ کنید». از شما مردم غیور می ‌ خواهم که اگر در روستا اشتباهی و یا ناراحتی از من دیدید، به بزرگی خود ببخشید. در پایان چند گله دارم به بعضی افراد که من از دست آنها راضی نیستم، بخاطر اینکه آنها مرا به علت طرفداری از حق، مظلومانه کتک زدند، و من در این دنیا چیزی نگفتم و اما در آن دنیا گلة آن ‌ ها را به [[رسول الله]]([[ص]]) می ‌ کنم، این افراد خود می ‌ دانند و آگاه هستند که بدون جهت مرا مظلومانه کتک زدند. به هر حال اینها باید توبه کنند که خداوند توابین را دوست می ‌ دارد. خداحافظ شهر خون و حماسه، خداحافظ ای شهر شهید پرور و خداحافظ ای شهر قیام. خدایا خدایا تا انقلاب مهدی خمینی را نگهدار،[[رزمندگان]] اسلام در جنگ حق و باطل پیروزشان بگردان، زیارت کربلا نصیب ‌ شان بگردان، صدام و لشگرش را نابودشان بگردان، معلولین و مجروحین شفا عنایت فرما. آمین یارب العالمین ابراهیم نصرالهی 6/6/1362<br /> <br /> منبع سایت شهدای خین<br /> <br /> http://khayyen.ir/shahid/186</div>

Barzegar97 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%86%D8%B3%DB%8C%D9%85_%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%87_%D8%B6%DB%8C%D8%A7%DB%8C%DB%8C 2018-12-05T12:53:59Z

<p>Barzegar97: </p> <hr /> <div><br /> <br /> نام : ضیایی / نسیم اله<br /> <br /> <br /> نام پدر : داراب<br /> <br /> <br /> تاریخ تولد : ۱۳۳۹-۱۲-۲۲<br /> <br /> <br /> محل تولد : هونجان - شهرضا<br /> <br /> <br /> تاریخ شهادت : ۱۳۶۱-۰۸-۱۲<br /> <br /> <br /> محل شهادت : عین خوش - محرم<br /> <br /> <br /> شهرستان : شهرضا<br /> <br /> <br /> یگان : بسیج<br /> <br /> <br /> مسئولیت : رزمنده<br /> <br /> <br /> تحصیلات : حوزوی<br /> <br /> <br /> محل تحصیل :<br /> <br /> <br /> گلزار : گلزار شهدای هونجان<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> ==زندگی نامه==<br /> <br /> <br /> <br /> طلبة [[شهید نسیم الله ضیایی]] سلام بر تو ای شهید، ای شاهد، ای رها از بند مادیات! سلام بر گام مهتابی دعا و مناجاتت، بر چفیة سفید دُربارت. سلام بر لباسهای بیریا و خاکیات، بر جامههای سبز پاسداریات. چه خورشیدی سوز دلت را به آسمان میگفت؟ و چه بهاری حضورت را در آسمان میکشید؟ سنگر از صدای نالههای سوزناکت در خود میشکست. [[سنگر]] با وجود تو دیگر سنگر نبود، آتش بود که در اشتیاق دیدن خالصانهترین لحظههای نیایشهایت میسوخت. اکنون جبههها از دوری تو دلتنگاند. سنگرها در حسرت قدومت بیتاب و نخلهای بیسر دلتنگ چفیههای خاکیات و بیقرار نمازی دیگر است و اینک ما واماندگان در خاک، با ترسیم عظمت روح و یاد تو، روح و جانمان را خدایی میکنیم چرا که تو به وجه خدا نظر کردی. به سال 1339 در روستای «هونجان» از توابع شهرضا در خانوادهای مذهبی فرزندی به دنیا آمد که کانون خانواده را گرمی فراوان بخشید. نام او را«نسیم الله» نهادند. گویی از همان ابتدا نسیمی از معنویت و رحمت و فضل الهی را همراه خود به ارمغان آورده بود. او در میان مهر و محبت خانوادهای رشد یافت که بدون هیچ ادعا و کوچکترین چشم داشتی، عزیزترین سرمایههای خود را به آسانی در راه اعتلای پرچم اسلام هدیه کردند. پس از گذراندن ایام کودکی، قدم به مدرسه نهاد. تحصیلات خود را در زادگاهش آغاز نمود و پس از سپری نمودن مقطع ابتدایی و راهنمایی تا اتمام دبیرستان و اخذ مدرک دیپلم را با موفقیت به پایان رساند. او که از همان دوران کودکی چنان وانمود میکرد که تولدش پر از شناخت و معرفت الهی است نه برای سرگرمی دنیای فانی، به همین علت تلاش فراوان نمود تا خود را به خیل سربازان [[حضرت مهدی]]( [[عج]]) برساند و در مدرسة صادق آل محمد(صلی الله علی وآله) کسب فیض نماید. او با کوله باری از عشق و محبت به مولایش مهدی(عجلاللهتعالیفرجه) راهی حوزة علمیه شد. دروس حوزوی را در مدرسة اقدمیه شهرضا آغاز نمود و به تحصیل علوم اسلامی و بهرهمندی از محضر علما پرداخت. شهید ضیایی اولین تظاهرات را علیه رژیم ستم شاهی پهلوی در هونجان ترتیب داد و از اینکه مردم در زیر چکمة خانهای محلی گرفتار بودند، رنج میبرد. لذا در روشن کردن اذهان روستائیان در پخش اعلامی ها و تشکیل جلسات سخنرانی افشاگرانه علیه رژیم طاغوت فعال بود. زمانی که جنگ تحمیلی آغاز شد، به این نکته رسید که تنها حضور در وادی عشق و جنون و پیوستن به اصحاب امام عشق میتوانست روح بیقرارش را آرام کند. لباس رزم پوشید و با اینکه برادرش محمدرضا نیز به شهادت رسیده بود، بی آنکه ذرهای تردید در این راه پرخطر داشته باشد، عازم جبهه شد و به نبرد با یزیدیان زمان پرداخت. سرانجام نسیم وصال معبود در وادی مقدس جبهه به مشام نسیم الله رسید و او در12/8/1361 در [[عملیات محرم]]( منطقة [[عین خوش]]) عاشقانه سر در دامان سرور همة شهیدان، [[اباعبدالله الحسین]]([[علیهالسلام]]) نهاد و عارفانه جان به جان آفرین تسلیم کرد. پیکر پاکش را با احترام و شکوه خاصی در گلزار [[شهدای هونجان]] به خاک سپردند. آخرین سخن ما اینست که ای عزیز سفر کرده، ای نسیم الله! با عنایت خداییات نسیمی از عشق و صفا و معرفت را در دلهای ما قرار ده. «روحش شاد و راهش پر رهرو باد»<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> ==وصیت نامه==<br /> <br /> <br /> <br /> بسم الله الرحمن الرحیم <br /> <br /> «تبارک الذی بیده الملک و هو علی کل شیء قدیر، الذی خلق الموت والحیات لیبلوکم ایّکم احسن عملا و هو العزیز الغفور»(ملک/1و2) <br /> <br /> بعد از حمد و ستایش پروردگار عالم که جانم در دست اوست، و سلام بر محمد رسول الله –صلی الله علیه و آله- خاتم النبیین و انبیاء مرسل و سلام بر ائمه اطهار-علیهم السلام- راهنمایان به حق حجج پروردگار عالم بر خلقش و سلام و درود به روان پاک شهیدان به خصوص بر سالار شهیدان، حسین بن علی-علیه السلام- و سلام بر [[مهدی صاحب الزمان]]-[[عجل الله تعالی فرجه]]- و نائب بر حقش [[امام خمینی]] ، رهبر آزادگان جهان. حمد و ستایش، خداوند بزرگ را که مرا در خانوادهای مسلمان به دنیا آورده و در مکتب اسلام و مکتب سرخ شهادت تعلیم یافتم و فریب توطئه های شیطانی را نخوردم و به چپ و راست کشیده نشدم. حال که خداوند این توفیق را به این عبد حقیر عنایت فرمود، که توانستهام قدمی در راه خداوند بردارم و در این راه آرزویی جز خداوند و اینکه به لقائش برسم ندارم و چون نوشتن وصیت نامه واجب است این چند کلمه را خدا شاهد است، نه برای اینکه منّتی بر کسی بگذارم به عنوان تذکر، هر چند من حقیر لایق نیستم که تذکر بدهم، برای ملت عزیز و شهید پرور مینویسم: گوش به فرمان امام عزیزمان و پیرو ولایت فقیه باشید، ازدشمنان اسلام غافل نشوید که آنها هر گاه ما را در غفلت ببینند ضربةخود را می زنند، راه شهیدان را ادامه دهید تا پرچم اسلام در سراسر جهان برافراشته شود و تمامی دشمنان اسلام از بین بروند ، جنگ را ادامه دهید تا وقتی که یقین کنید دیگر هیچ خطری دین اسلام را تهدید نمی کند. ای ملت عزیز ایران بدانید ما کورکورانه و ناآگاهانه به جبهه نمیرویم و کورکورانه آرزوی شهادت نمیکنیم، کسانیکه به ما تهمت نا آگاهی میزنند، بدانند ما آگاهیم به ظلم و ستم آنها که هر روز در هر گوشهای از جهان چه جنایتها میکنند، چه کودکان بیگناه و چه مردان و زنان بیدفاعی را شهید میکنند، میگویم که این شماها هستید که آلت دست شیطان شدید و چشم و گوشهایتان بسته است، این جنایتها را میکنید ما آگاهیم از حکومتهای خودکامهای -که هر گاه بر سرزمینی حاکم شوند- کودکان را می کشند و دست و پای حق طلبان را و زبان فریاد خواهان را میبرّند. اگر جانمان را بر کف می گذاریم برای این است که اسلام عزیز، دین طرفدار حق و حقیقت است و طرفدار صلح، صفا و صمیمیت است که در جهان حکومت میکند. از پدر و مادرم میخواهم که مرا حلال کنند و در مرگم اصلاً گریه نکنند که دل دشمنان اسلام شاد شود و برادران کوچکم را طوری تربیت کنند که وقتی بزرگ شدند، سلاح ما را بردارند و با دشمنان اسلام بجنگند و از خواهر عزیزم می خواهم که زینب وار پیام خون شهدا را به خفتگان برساند. در آخر به جوانان کشور عزیزمان میگویم: سعادت همه ما در اسلام عزیز است، فریب شیطان و شیطانکها را نخورید و در دنیا و آخرت خود را به ذلت نیاندازید و ملت شریف نسبت به مشکلات کشورمان بی تفاوت نباشند و در برابر کمبودها مقاومت کنند و میدان به دشمنان ندهند، همچنین هوشیار باشند و [[منافقین]] موش صفت را از سوراخهایشان بیرون کنند و به دست قانون بسپارند، جبهه ها را فراموش نکنند و به جبهه ها کمک کنند، [[نماز]]های [[جمعه]] را هر چه با شکوهتر برگزار کنند، در [[دعای توسل]] و [[دعای کمیل]] و دعاهای دیگر زیاد شرکت کنند و امام عزیزمان را دعا کنند. دیگر حرفی ندارم ... به امید روزی که اسلام عزیز پرتوش را در سراسر جهان بگسترد و تمامی دشمنان خدا و [[قرآن]] و انسانیت نابود شوند. خدا یا خدا یا تا انقلاب مهدی خمینی را نگهدار. <br /> <br /> یا حجه ابن الحسن عجل علی ظهورک. <br /> <br /> والسلام علی من التبع الهدی<br /> <br /> منبع سایت شهدای خین<br /> <br /> http://khayyen.ir/shahid/171</div>

Barzegar97 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%86%D8%B3%DB%8C%D9%85_%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%87_%D8%B6%DB%8C%D8%A7%DB%8C%DB%8C 2018-12-05T12:53:07Z

<p>Barzegar97: </p> <hr /> <div><br /> <br /> نام : ضیایی / نسیم اله<br /> <br /> <br /> نام پدر : داراب<br /> <br /> <br /> تاریخ تولد : ۱۳۳۹-۱۲-۲۲<br /> <br /> <br /> محل تولد : هونجان - شهرضا<br /> <br /> <br /> تاریخ شهادت : ۱۳۶۱-۰۸-۱۲<br /> <br /> <br /> محل شهادت : عین خوش - محرم<br /> <br /> <br /> شهرستان : شهرضا<br /> <br /> <br /> یگان : بسیج<br /> <br /> <br /> مسئولیت : رزمنده<br /> <br /> <br /> تحصیلات : حوزوی<br /> <br /> <br /> محل تحصیل :<br /> <br /> <br /> گلزار : گلزار شهدای هونجان<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> ==زندگی نامه==<br /> <br /> <br /> <br /> طلبة [[شهید نسیم الله ضیایی]] سلام بر تو ای شهید، ای شاهد، ای رها از بند مادیات! سلام بر گام مهتابی دعا و مناجاتت، بر چفیة سفید دُربارت. سلام بر لباسهای بیریا و خاکیات، بر جامههای سبز پاسداریات. چه خورشیدی سوز دلت را به آسمان میگفت؟ و چه بهاری حضورت را در آسمان میکشید؟ سنگر از صدای نالههای سوزناکت در خود میشکست. [[سنگر]] با وجود تو دیگر سنگر نبود، آتش بود که در اشتیاق دیدن خالصانهترین لحظههای نیایشهایت میسوخت. اکنون جبههها از دوری تو دلتنگاند. سنگرها در حسرت قدومت بیتاب و نخلهای بیسر دلتنگ چفیههای خاکیات و بیقرار نمازی دیگر است و اینک ما واماندگان در خاک، با ترسیم عظمت روح و یاد تو، روح و جانمان را خدایی میکنیم چرا که تو به وجه خدا نظر کردی. به سال 1339 در روستای «هونجان» از توابع شهرضا در خانوادهای مذهبی فرزندی به دنیا آمد که کانون خانواده را گرمی فراوان بخشید. نام او را«نسیم الله» نهادند. گویی از همان ابتدا نسیمی از معنویت و رحمت و فضل الهی را همراه خود به ارمغان آورده بود. او در میان مهر و محبت خانوادهای رشد یافت که بدون هیچ ادعا و کوچکترین چشم داشتی، عزیزترین سرمایههای خود را به آسانی در راه اعتلای پرچم اسلام هدیه کردند. پس از گذراندن ایام کودکی، قدم به مدرسه نهاد. تحصیلات خود را در زادگاهش آغاز نمود و پس از سپری نمودن مقطع ابتدایی و راهنمایی تا اتمام دبیرستان و اخذ مدرک دیپلم را با موفقیت به پایان رساند. او که از همان دوران کودکی چنان وانمود میکرد که تولدش پر از شناخت و معرفت الهی است نه برای سرگرمی دنیای فانی، به همین علت تلاش فراوان نمود تا خود را به خیل سربازان [[حضرت مهدی]]( [[عج]]) برساند و در مدرسة صادق آل محمد(صلی الله علی وآله) کسب فیض نماید. او با کوله باری از عشق و محبت به مولایش مهدی(عجلاللهتعالیفرجه) راهی حوزة علمیه شد. دروس حوزوی را در مدرسة اقدمیه شهرضا آغاز نمود و به تحصیل علوم اسلامی و بهرهمندی از محضر علما پرداخت. شهید ضیایی اولین تظاهرات را علیه رژیم ستم شاهی پهلوی در هونجان ترتیب داد و از اینکه مردم در زیر چکمة خانهای محلی گرفتار بودند، رنج میبرد. لذا در روشن کردن اذهان روستائیان در پخش اعلامی ها و تشکیل جلسات سخنرانی افشاگرانه علیه رژیم طاغوت فعال بود. زمانی که جنگ تحمیلی آغاز شد، به این نکته رسید که تنها حضور در وادی عشق و جنون و پیوستن به اصحاب امام عشق میتوانست روح بیقرارش را آرام کند. لباس رزم پوشید و با اینکه برادرش محمدرضا نیز به شهادت رسیده بود، بی آنکه ذرهای تردید در این راه پرخطر داشته باشد، عازم جبهه شد و به نبرد با یزیدیان زمان پرداخت. سرانجام نسیم وصال معبود در وادی مقدس جبهه به مشام نسیم الله رسید و او در12/8/1361 در [[عملیات محرم]]( منطقة [[عین خوش]]) عاشقانه سر در دامان سرور همة شهیدان، [[اباعبدالله الحسین]]([[علیهالسلام]]) نهاد و عارفانه جان به جان آفرین تسلیم کرد. پیکر پاکش را با احترام و شکوه خاصی در گلزار [[شهدای هونجان]] به خاک سپردند. آخرین سخن ما اینست که ای عزیز سفر کرده، ای نسیم الله! با عنایت خداییات نسیمی از عشق و صفا و معرفت را در دلهای ما قرار ده. «روحش شاد و راهش پر رهرو باد»<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> ==وصیت نامه==<br /> <br /> <br /> <br /> بسم الله الرحمن الرحیم <br /> <br /> «تبارک الذی بیده الملک و هو علی کل شیء قدیر، الذی خلق الموت والحیات لیبلوکم ایّکم احسن عملا و هو العزیز الغفور»(ملک/1و2) <br /> <br /> بعد از حمد و ستایش پروردگار عالم که جانم در دست اوست، و سلام بر محمد رسول الله –صلی الله علیه و آله- خاتم النبیین و انبیاء مرسل و سلام بر ائمه اطهار-علیهم السلام- راهنمایان به حق حجج پروردگار عالم بر خلقش و سلام و درود به روان پاک شهیدان به خصوص بر سالار شهیدان، حسین بن علی-علیه السلام- و سلام بر [[مهدی صاحب الزمان]]-[[عجل الله تعالی فرجه]]- و نائب بر حقش [[امام خمینی]] ، رهبر آزادگان جهان. حمد و ستایش، خداوند بزرگ را که مرا در خانوادهای مسلمان به دنیا آورده و در مکتب اسلام و مکتب سرخ شهادت تعلیم یافتم و فریب توطئه های شیطانی را نخوردم و به چپ و راست کشیده نشدم. حال که خداوند این توفیق را به این عبد حقیر عنایت فرمود، که توانستهام قدمی در راه خداوند بردارم و در این راه آرزویی جز خداوند و اینکه به لقائش برسم ندارم و چون نوشتن وصیت نامه واجب است این چند کلمه را خدا شاهد است، نه برای اینکه منّتی بر کسی بگذارم به عنوان تذکر، هر چند من حقیر لایق نیستم که تذکر بدهم، برای ملت عزیز و شهید پرور مینویسم: گوش به فرمان امام عزیزمان و پیرو ولایت فقیه باشید، ازدشمنان اسلام غافل نشوید که آنها هر گاه ما را در غفلت ببینند ضربةخود را می زنند، راه شهیدان را ادامه دهید تا پرچم اسلام در سراسر جهان برافراشته شود و تمامی دشمنان اسلام از بین بروند ، جنگ را ادامه دهید تا وقتی که یقین کنید دیگر هیچ خطری دین اسلام را تهدید نمی کند. ای ملت عزیز ایران بدانید ما کورکورانه و ناآگاهانه به جبهه نمیرویم و کورکورانه آرزوی شهادت نمیکنیم، کسانیکه به ما تهمت نا آگاهی میزنند، بدانند ما آگاهیم به ظلم و ستم آنها که هر روز در هر گوشهای از جهان چه جنایتها میکنند، چه کودکان بیگناه و چه مردان و زنان بیدفاعی را شهید میکنند، میگویم که این شماها هستید که آلت دست شیطان شدید و چشم و گوشهایتان بسته است، این جنایتها را میکنید ما آگاهیم از حکومتهای خودکامهای -که هر گاه بر سرزمینی حاکم شوند- کودکان را می کشند و دست و پای حق طلبان را و زبان فریاد خواهان را میبرّند. اگر جانمان را بر کف می گذاریم برای این است که اسلام عزیز، دین طرفدار حق و حقیقت است و طرفدار صلح، صفا و صمیمیت است که در جهان حکومت میکند. از پدر و مادرم میخواهم که مرا حلال کنند و در مرگم اصلاً گریه نکنند که دل دشمنان اسلام شاد شود و برادران کوچکم را طوری تربیت کنند که وقتی بزرگ شدند، سلاح ما را بردارند و با دشمنان اسلام بجنگند و از خواهر عزیزم می خواهم که زینب وار پیام خون شهدا را به خفتگان برساند. در آخر به جوانان کشور عزیزمان میگویم: سعادت همه ما در اسلام عزیز است، فریب شیطان و شیطانکها را نخورید و در دنیا و آخرت خود را به ذلت نیاندازید و ملت شریف نسبت به مشکلات کشورمان بی تفاوت نباشند و در برابر کمبودها مقاومت کنند و میدان به دشمنان ندهند، همچنین هوشیار باشند و منافقین موش صفت را از سوراخهایشان بیرون کنند و به دست قانون بسپارند، جبهه ها را فراموش نکنند و به جبهه ها کمک کنند، [[نماز]]های [[جمعه]] را هر چه با شکوهتر برگزار کنند، در [[دعای توسل]] و [[دعای کمیل]] و دعاهای دیگر زیاد شرکت کنند و امام عزیزمان را دعا کنند. دیگر حرفی ندارم ... به امید روزی که اسلام عزیز پرتوش را در سراسر جهان بگسترد و تمامی دشمنان خدا و [[قرآن]] و انسانیت نابود شوند. خدا یا خدا یا تا انقلاب مهدی خمینی را نگهدار. <br /> <br /> یا حجه ابن الحسن عجل علی ظهورک. <br /> <br /> والسلام علی من التبع الهدی<br /> <br /> منبع سایت شهدای خین<br /> <br /> http://khayyen.ir/shahid/171</div>

Barzegar97 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%B9%D9%84%DB%8C_%D8%A7%DA%A9%D8%A8%D8%B1_%D8%B2%DB%8C%D9%86%D9%84%DB%8C 2018-12-05T12:39:42Z

<p>Barzegar97: </p> <hr /> <div><br /> <br /> نام : زینلی / علی اکبر<br /> <br /> <br /> نام پدر : عباس<br /> <br /> <br /> تاریخ تولد : ۱۳۴۱-۱-۱<br /> <br /> <br /> محل تولد : مبارکه<br /> <br /> <br /> تاریخ شهادت : ۱۳۶۲-۸-۱۲<br /> <br /> <br /> محل شهادت : پنجوین-خاک عراق<br /> <br /> <br /> شهرستان : مبارکه<br /> <br /> <br /> یگان :<br /> <br /> <br /> مسئولیت : رزمی تبلیغی<br /> <br /> <br /> تحصیلات :<br /> <br /> <br /> محل تحصیل :<br /> <br /> <br /> گلزار : گلزار شهدای مبارکه<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> ==زندگی نامه==<br /> <br /> <br /> <br /> روحاني[[ شهيد علی اكبر زينلی]] شهر كوچك و زيباي مباركه را به چشم نديده ‌ ام. ولي در كوچه پس كوچه ‌ هاي خيالم شهري زيبا و سرسبز با مردماني از جنس صفا وصداقت، مردماني سختي كشيده و محروم ولي استوار را ترسيم مي كنم كه زادگاه دليراني بزرگ و سترگ بود . «اكبر زينلي» مردي از مردستان آن ديار بود كه روزگاري زيباترين غزل ديوان پاسداري و جاودانگي اين مرز وبوم را در عروج سرخ خويش سرود. او در سال 1341 در خانواده اي محروم ولي سرشار از توكل به خدا و ارادت به اهل بيت عصمت وطهارت(عليهم السلام) به دنيا آمد و به يمن قداست نام فرزند [[امام حسين]]([[عليه السلام]]) «اكبر» نام گرفت. از كودكي آثار نبوغ در چهره ‌ اش هويدا بود و در شش سالگي راهي دبستان «صفائي» مباركه گشت. در سال 51 به مدرسه راهنمايي رفت و نزد آموزگاران مدرسه شريفي (پرتو سابق) ادامه تحصيل داد. سپس به دبيرستان فاضل قدم نهاد. وي از همان دوران در پخش اعلاميه ‌‌ هاي حضرت امام(رحمه الله عليه) شركت مي كرد و به همين دليل با برخي مسئولين خودفروختة مدرسه درگير شد. سپس به [[اصفهان]] هجرت كرد و در اندك مدتي موفق به اخذ مدرك ديپلم گشت. ولي عطش حقيقت جوي روح بلندش، در پي گمگشتة ديگري بود كه در دروس دبيرستان بدان نرسيد. آري، جان «اكبر» در پي جرعه ‌ اي جام معرفت بود وبادة آن تنها در حجره ‌ هاي نوراني حوزة علميه يافت مي ‌ شد. به اصفهان رفت و نزد نيكوسيرتان حوزة آن ديار زانوي ادب زد . شهيد زينعلي از دوران تحصيل در دبيرستان ، مبارزات پنهاني را عليه رژيم سفاك پهلوي آغاز كرده بود و در شكل دهي و انسجام گروه ‌ هاي محل، تلاش مي كرد . در طول ساليان حضور در حوزه نيز فعاليت را دو چندان كرده و از هيچ كوششي براي رسيدن به هدف والاي خويش ـ كه همانا بزرگ ترين اعجاز قرن، پيروزي [[انقلاب اسلامی]] بود ـ فرو گذار نكرد . پس از پيروزي انقلاب نيز، تنها به اداي تكليف و انجام وظيفه فكر مي ‌ كرد. روزگاري در حوزه، مشق علم و عرفان مي ‌ كرد و روزگاري در [[كردستان]] بدون هيچ واهمه اي نداي بلند تشيع رافرياد مي كرد . تا اسفند ماه سال 59 ميهمان مردم خوب كرد نشين [[سنندج]] بود وسپس در پي آغاز جنگ تحميلي وحملة نا جوانمردانة صدام نا ‌ بكار به مرزهاي كشور راهي خاك خطر خيز جنوب گشت. در حملة طريق القدس شركت كرد و همراه ديگر سلحشوران عرصة حق حماسه آفريد ودر بازگشت دروس عقب مانده را جبران نمود. دگر بار راهي جبهه شد كه او مرد شهر نبود و دلش در خاك ديگري قرار مي يافت. درعمليات ظفرمند «رمضان» زخم شيرين دوست را به جان خريد و از ناحية پا مجروح شد و به بيمارستان [[شهيد چمران]] [[تهران]] انتقال يافت. روحاني دلاور اصفهاني ، پس از چندي به سنت نبوي عمل كرد و پيمان ازدواج بست. گويي مي دانست كه ازدواج مسير عروج وشهادت را بر وي سهل ‌ تر خواهد كرد . «شهيد زينعلي» اين رادمرد عرصة حق كه سالها در راه حق و حقيقت از جان مايه گذاشته بود ، سرانجام در پنجمين عزم عاشقي ، عازم كردستان و عمليات «[[والفجر 4]]» شد . او براي تبليغ رفته و روحاني رزمندگان بود و چه زيبا تبليغ و عمل را در ديوار چشم رزمندگاني كه چشم به مرام او داشتند ، به پرده كشيد . [[سيزدهم آبان ماه سال 1361]] ، «شيخ اكبر زينعلي» نغمة خوش پرواز را از پنجوين تا ملكوت سر داد و به آرزوي ديرينه دست يافت . «روح پاكش در جوار قافله سالار عاشقان، شادمان باد»<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> ==وصیت نامه==<br /> <br /> <br /> <br /> «روحاني [[شهيد علي ‌ اكبر زينلی]]» الحمدلله رب ‌ العالمين و الصلوه و السلام علي سيدنا و نبينا و حبيب قلوبنا شفيع ذنوبنا ابوالقاسم محمّد(ص) و علي اهل بيته، سيما علي بقيته الله الاعظم في ‌ الارضين، صاحب الزمان روحي و ارواح العالمين له الفدا. قال ‌ لله تبارك و تعالي: يا ايها الذين امنوا هل ادلكم علي تجاره تنجبكم من عذاب اليم تومنون بالله و رسوله و تجاهدون في سبيل الله بامولكم و انفسكم ذالكم خير لكم ان كنتم تعلمون. (صف9-10) الذي خلق الموت و الحيوه ليبلوكم ايكم احسن عملا و هو العزيز الغفور. (تبارك2) اي اهل ايمان آيا شما را به تجارتي سودمند كه شما را عذاب دردناك آخرت بخشد، دلالت كنم آن تجارت اين است كه به خدا و رسول ايمان آوريد و به مال و جان در راه خدا، جهاد كنيد، اين كار از هر تجارتي براي شما بهتر است. حمد و سپاس خداي را كه به من جان داد و مرا پرورش داد تا بزرگ شوم و به من قدرت و شوكت و اعتبار داد، تا بتوانم او را عبادت كنم و حمد و سپاس خداي را كه جهان را آفريد، هر ‌ آنچه هست در اختيار اوست و همه زمين و آسمانها در تحت فرماندهي اوست و اوست خدائي يگانه و تنها وخدائي كه عادل است و به هيچ موجودي و ذره ‌ اي ظلم روا نمي ‌ دارد و اوست كه پيامبران را براي هدايت خلق فرستاد، امامت را دنباله رو راه پيامبران قرار داد و خداوند معاد و قيامت را قرار داد تا به حساب ظلم ‌ ها، ظالم ‌ ها و مظلوم ‌ ها رسيدگي شود، انالله و انا ‌ اليه راجعون را قرار داد تا به حساب استغفرالله ربي و اتوب ‌ اليه، به درگاه خداوند لايزال توبه كنيم، خدايا تو خودت مرا خلق كردي، مرا پرورش دادي و به من نعمت دادي و من كفران نعمت تو كردم و به درگاه تو گناهان بسياري را مرتكب شدم و خدايا من مستحق آتش جهنم، هستم. خدايا من مي ‌ دانم كه لايق اين همه محبت ‌ هاي تو نبودم و هر چه تو عيب ‌ هاي مرا در خلوت و عيان پوشاندي، من باز هم مرتكب گناه شدم، چه بسا زشتيها و اخلاق ‌ هاي سوئي كه بايد من بوسيله آنها هلاك مي ‌ شدم، اما تو آنها را برمن بخشيدي و مرا عفو نمودي و باز من انسان گنه ‌ كار و معاصي و روسياه به درگاه تو گناه كردم. خدايا هرچه تو به من محبت كردي، من گناه كردم. خدايا، دروغها، غيبت ‌ ها،تهمت ‌ ها و لهو و لعب ‌ ها قلب مرا سياه كرده، چشمان مرا تيره كرده، دل مرا سنگ كرده و حياي مرا از بين برده است. خداوندا بر من رحم كن و مرا از اين زندان بلا و گناه نجات ده. هرگونه از معاصي خود ياد مي ‌ كنم بي اختيـار ناله و فــرياد مي ‌ كنم افتاده ‌ ام به چاه، خدا دست من بگير در قعر چاه، خواهش امداد مي ‌ كنم خدايا مرا درياب و از اين زندان و سرگرداني ‌ ها و سكرات جواني مرا نجات بده. خدايا من خيلي گناه كارم، اما مي ‌ دانم كه رحمت تو از همه گناهان عالم، زيادتر است. الهي اگر مرا به خطاهايم بخواهي، مواخذه كني، من تو را به مغرت و گذشت مي ‌ خواهم. خدايا قلب من به دنيا و تعلقات و دنيا گره خورده، دلم در پي شهوات زود گذر دنياست، خدايا با اين همه بار گناه، از عاقبت كار خود با خبر نيستم، ولي رضايم به رضاي تو، «الهي رضاً برضاك»، اما خدايا از تو مي ‌ خواهم كه «واجعل عواقب امورنا خيرا» و خدايا تو را به اوليائت، اسماء عظيمه ‌ ات، پيامبران، امامان، مخلصين، دماء شهيدا، بكاء يتيمان و ... قسم مي ‌ دهم و مي ‌ دانم بنده ‌ اي بد براي تو بوده ‌ ام و به درگاه تو بسيار معصيت كرده ‌ ام، اما فقط يك آرزو دارم و آن اين است كه «اللهم ارزقني شهادت في سبيلك و ارزقني جهاد و هجرت في سبيلك» و خدايا مي ‌ خواهم كه در آخرين لحظات عمرم، در جبهه حق عليه باطل، در خون خودم، غوطه ورشوم و با ذكر شهادتين «اشهد ان لاالله الا الله و اشهد ان محمّد رسول الله و علياً ولي الله» و با ذكر «يا مهدي ادركني عجل علي ظهورك»، با خون بدنم، محاسنم را حضاب كنم و به ياد لب ‌ هاي تشنه [[امام حسين]]([[ع]])، درخاك گرم [[خوزستان]]، به ياد ظهر [[عاشورا]]ي حسيني، جان سپارم، اميدوارم كه خداوند اين خواهشم را اجابت كند. اما سخني با مردم، جوانان، دوستان، آشنايان و همسنگري ‌ هاي خودم: اي مردم! من سفارش مي كنم كه چند چيز را فراموش نكنيد، اول خدا و ذكر خدا را كه «و اذكروني و اذ كركم». اگر ما خدارا ياد كرديم، خدا هم هميشه يار و مددكار ما در همه جوانب زندگي است و هميشه اين دعا را بخوانيد كه « الهي لا تكلنا الي انفسنا طرفه عين ابداً». مسئله دوم اينكه، اي مردم با ايمان، شما را سفارش مي كنم، به سفارش پيامبر(ص) كه فرمود: «اني تارك فيكم الثقلين، كتاب الله و عترتي». هيچ ‌ گاه كتاب خدا را فراموش نكنيد كه [[قرآن]] مجيد فرمول و الگوي قوانين زندگي انساني است و هر گاه ملتي، [[قرآن]] را سر مشق خود قرار دهد، هيچگاه به گمراهي و ضلالت نمي افتد. [[قرآن]] را زياد بخوانيد كه صفاي قلب مي ‌ آورد و نور چشمان را زياد مي ‌‌ كند و ديده بصيرت را بينا مي گرداند. تفسير و ترجمه قرآن، لازم و ملزوم يكديگرند، محتواي قرآن را بايد الگوي خودمان در زندگي قرار دهيم و براي يادگيري و مفاهيم ارزنده [[قرآن]] بايد به عترت رسول الله و ائمه هدي پناه برد و تفسير [[قرآن]] را از كتابهاي احاديث و روايات و اخبار ائمه معصومين(ع) ياد گرفت كه به درستي مفسرين قرآن كريم، پيامبر(ص) و ديگر ائمه معصومين(ع) بودند. [[قرآن]] ظاهري دارد و يك باطني كه باطن آن همان ائمه معصومين(ع) هستند پس مبادا از دستورات ائمه و قرآن جدا شويد كه همان روز، روز بدبختي شماست. مسئله سوم، ولايت ائمه معصومين(س) و [[ولايت فقيه]] است كه اگر كارها با ولايت نباشد، هيچ بدرد نمي ‌ خورد و تمان ارزش كارها به اين است كه مهر ائمه معصومين(س) و مهر ولايت [[علي]]([[ع]]) و ديگر ائمه(س) به پاي آن باشد و گرنه آن كار بيهوده است و امروز تنها يگانه راه نجات تمام امتهاي مسلمان جهان، مخصوصاً ايران عزيز، پيروي بي ‌ چون و چرا از ولايت فقيه، امام عزيز، نايب امام زمان (عج) و رهبر كبير و بنيانگذار جمهوري اسلاي ايران، امام خميني دام ظله العالي مي ‌ باشد و هركس تحت هر شرايط و در هر لباسي و شغلي كه از اوامر و فرامين آن حضرت سرپيچي كند، به هلاكت و ذلالت خواهد افتاد و اگر نبود، اين امام عزيز و گرانمايه و اگر نبود راهنمايي ‌ هاي به جا و قاطعانه و منطقي امام عزيزمان، هرآينه انقلاب ما در همان روزهاي اول، با اين همه دشمنان از بين رفته بود و نصيحت مي ‌ كنم به آن كساني كه هنوز در شك و دو دلي به سر مي ‌ برند و در مورد رهبري اين قائد بزرگ در شك و ترديد هستند و هنوز هم به رهبري اين امام عزيز و نايب بر حق [[امام زمان]]([[عج]]) بودن آن اعتقاد ندارند، از راه گمراهي برگردند زيرا اگر دست [[امام زمان]]([[عج]]) و ياري خدا به اين رهبر و امت نبود، با اين حجم توطئه ‌ ها بر عليه جمهوري اسلامي، در همان روزهاي اول، دشمنان فاتحه انقلاب را خوانده بودند، اما اينها همه از بركت وجود رهبري امام عزيزمان است و هركس با ايشان مخالفت كند، نابود خواهد شد، همانطور كه صدام و صداميان نابود شدند و هركسي امام را ياري كند [[امام زمان]]([[عج]]) و [[رسول اكرم]]([[ص]]) و دين خدا را ياري كرده است. خدايا هركسي امام را ياري كند، او را ياري كن و هركسي او را دشمن دارد، او را دشمن دار. مسئله بعد اينكه، اي مردم مسلمان از دنيا دوري كنيد و به آخرت نزديك شويد، ماديات دنيا، پول، رياست، زن، فرزند، مقام و منال را كنار بگذاريد و همه كارها را خالصانه براي رضاي خدا انجام دهيد. مبادا كه دنيا شما را فريب دهد. اي اهل دنيا! سعي كنيد كه اهل آخرت شويد و نفسهاي خود را حساب كنيد و قبل از آنكه در روز قيامت به حساب شماها برسند «حاسبوا قبل ان تحاسبوا» كمك به جبهه ‌ هاي جنگ را فراموش نكنيد و بدانيد كه تا ظلم هست، جنگ هست و تا مظلومي هست، دفاع هست. ما بايد آماده باشيم تا با تمام دنيا بجنگيم، همه را تحت فرمان خدا در آوريم و زمينه را براي قيام و ظهور حضرت مهدي(عج) فراهم كنيم. بايد با بازوان تواناي جوانان اين مملكت، مستضعفين را از زير بار ظلم و جنايت استعمارگران و ستمگران نجات دهيم. اي جوانان اسلام! بدانيد كه هيچ نيرويي الان در جهان وجود ندارد كه بتواند با ظلم و ظالم و بدون سازش با ظالم ‌ هاي ديگر جلوي ما ايستادگي كند، بايد آستين همت را بالا زد و مردانه تا آخر كار ايستاد و تا آزادي قدس عزيز، حرمين شريفين، كربلاي معلا، نجف اشرف و همه بلاد مسلمانان مقاومت كرد. يك وقت فكر نكنيد با آزاد شدن يكي دو شهر از شهرهايمان، ما پيروز شده ‌ ايم، بايد تا ظلم هست، بجنگيم و مبارزه كنيم كه «ان تنصرالله ينصركم و يثبت اقدامكم»، اما شرط دارد، يكي اينكه هدف خالصانه براي رضاي خدا باشد و ديگر اينكه تحت رهبري امام عزيزمان، [[امام خميني]] باشد و در غير اين صورت شكست خواهد بود. اي ستمگران روزگار، اي خناسان روز و اي منافقين ددمنش، بدانيد ما تا آخرين قطره خونمان و تا آخرين نفسمان در راه آزادي و عدالت و اسلام و قرآن مي ‌ جنگيم اگر چه امامان جمعه را در محراب، شهيد كنيد و افراد مؤمن و فعال ما را در خيابان و سران مملكت ما را در محل كار خود و زن و فرزند بي ‌ گناه مردم را در كوچه و خيابان بسوزانيد و ترور كنيد، اين قدرت ‌ نمائي شما چند صباحي بيش نيست و بالاخره پيروزي از آن مسلمين و مؤمنين است كه «العزه ‌ لله و للرسول و للمومنين». اي منافقان، فدائيان دروغين خلق، صداميان، آمريكائيان و اي شيطان صفتان بدانيد كه ما پيرو علي(ع) هستيم كه در سه جبهه جنگيد ناكثين، مارقين و قاسطين و اگر چه او را شهيد كردند، ولي راه و رسم كلام او هنوز با شرافت و خوبي برده مي ‌ شود و نام دشمنانش با ننگ و ذلت؛ و شما هم بدانيد كه چنين روزگاري را در پيش داريد « اللهم العن اول ظالم ظلم حق محمّد وال محمّد و آخر تابع له علي ذالك». و سخني با پدرم: اي پدر عزيز! تو براي من زحمات بسياري كشيدي و مرا پرورش دادي و بزرگ كردي، به گردن من خيلي حق داري كه حقت را اداء نكردم و هميشه شما را از خود رنجاندم. پدر عزيزم! مانند امام خميني، استوار باش، در مقابل دشمن خم به ابرو نياور و هرگاه خواستي براي من گريه كني من مانع گريه تو نيستم، بالاخره تو پدري عاشق و دلسوخته بچه ‌ ات هستي، گريه كن، اما گريه ‌ اي از سوز، گريه ‌ اي حركت ‌ زا، گريه ‌ اي حركت آفرين، گريه ‌ اي تحريك كننده، گريه ‌ اي خرد كننده دشمن و گريه براي علي اكبرحسين(ع) و برا ي اصحاب حسين(ع). لشكر كفر به سوي ما آمده، شهرهاي ما را خراب و ويران كرده و زن و بچة ما را آواره نموده و هر روز تعداد زيادي از عزيزانمان را از دست مي ‌ دهيم. دشمن در لبنان حمله كرده و هزار نفر زن، بچه و رزمنده فلسطيني را قتل عام كرده، اينجا نشستن و سكوت جايز است؟ اگر بناست ما بك روزي بميريم و اين دنيا را ترك گوئيم پس چه مرگي بهتر از شهادت و شهيد شدن در راه خدا. پس اي پدر عزيز، هيچ ناراحت نباش، اگر شهيد شدم منتظر تو مي ‌ مانم تا روز قيامت و اگر خدا قبول كرد شفاعت تو را از يادم نمي ‌ برم و تو هم شفاعت يادت نرود و بر مقاومتت بيفزا و خودت را عاشق خدا كن كه خدا، عاشقش را دوست مي ‌ دارد. از دنيا،مردم دنيا و مال دنيا روي برگردان كه اينها در آخرت به حال تو سودي ندارد و فقط عمل صالح و نيت عالي براي شما در قيامت فايده دارد. پس اي پدر عزيز اگر شهيد شدم، ديدار روز قيامت، انشاءالله. سخني با مادرم: زحمت كشيده ‌ اي و مرا بزرگ كردي، تو مادري را خوب ادا كردي، از آن اول به تربيت من همت گماردي و با بدن رنجور و مريضت هميشه بياد من بودي و در نيمه شبها خواب چشمانت را گرفتي، تا من در آسايش باشم، اگر من شهيد شدم، هيچ ناراحت نشو و از نيروي قلبي و ايمان قويت، كمر دشمن را خرد كن و مقاوم باش و صبر پيشه كن زيرا كه من از علي اكبر حسين(ع) و [[قاسم بن الحسن]]([[ع]]) و ديگر شهيدان كربلا و [[انقلاب اسلامی]]، عزيزتر نيستم، پس هرگاه خواستي با گريه ات عقده ‌ هاي دروني خودت را خالي كني، بر شهيدان كربلا، احد، بدر و انقلاب عزيز خودمان و جنگ تحميلي گريه كن و سعي كن، باز هم در تربيت برادرانم كه آنها را صحيح و با الگوي اسلامي تربيت كني و آنها را به كلاس ‌ هاي قرآن و اصول عقايد آشنا كني و با [[مسجد]] و منبر و محراب و جاهاي مذهبي آشنا كني و عشق و علاقه علي(ع) و فاطمه(س) و حسن(ع) و حسين(ع) و... را در قلب آنها نفوذ بده. بچه ‌ و كودك حالت درخت كوچك را دارد كه به هر طرفي مايل كني، به همان سو خواهد رفت . مواظب باش با رفيقان بد رفت و آمد نكنند و وظيفه و جهاد تو، سه چيز است، حجاب، تربيت كودك و شوهرداري كه اگر اين سه مورد را رعايت كردي، بدان كه تو وظيفه يك زن مسلمان را انجام داده ‌ اي و پيامبر فرمود: «بهشت زير پاي مادران است» و آغوش پر مهر و محبت تو از همه چيز در تربيت فرزند مهمتر است. اي مادر عزيز در مصيبت و مرگ من تأسي بر ام ‌ ليلا(س) كن و راه زينب(س) را فرا گير و همان گونه عمل كن كه زينب(س) عمل كرد. از خداوند متعال توفيق تو را در راه اسلام و اين سه وظيفه مهم كه تذكر دادم خواهانم و اگر نتوانستم حقي كه برگردن من داري را ادا كنم مرا ببخش و حلال كن. انشاء الله و عده ما روز قيامت باشد. من هيچ ‌ گاه آن محبتهاي مادري و آن عشق و علاقه ‌ ها را از ياد نمي ‌ برم و توفيق تو را از درگاه خداوند، خواستارم. و سخني با همسرم: اي همسر با وفاي من! به تو سفارش مي ‌‌‌ كنم كه اولاً ذكر خدا و توسل به ائمه(س) و ياد قامت را از ياد نبري و هميشه در راه راست قدم برداري و تمام مشكلات زندگي را با تأمل و صبر و بردباري حل كني. اگر در اين دوران كه با هم بوديم از من خطايي سر زد، مرا ببخش و عفو كن، اميدوارم در سنگر عقيده اسلامي و حجاب و خانه ‌ داري و شوهر داري كه بزرگترين جهاد زن است، موفق باشي و هيچگاه ملول از زندگي نشوي، بارها به تو گفته ‌ ام و حالا نيز مي ‌ گويم، هرگاه از دنيا و حوادث روزگار ناراحت شدي، بهترين پناهگاه، خداست، به او پناه ببر و [[قرآن]] بخوان و عبادت خدا را زياد انجام بده و درفقدان من مقاوم باش، دختر خوبي براي مادرم باش و مادرم نيز او را بجاي من نگهداري كند و او را بجاي من بداند، هر احترامي كه به من داريد و به او كنيد و گر بچه ‌ دار شدم، نام او را محمّد يا مهدي يا فاطمه بگذاريد و او را در راه طلبگي رشد دهيد و راه مرا ادامه دهد. و اما سخني با دوستان طلبه و اساتيد عزيز: من كوچكتر از آنم كه بتوانم به طلاب امام زمان(عج) و روحانيون معظم، نصيحت كنم اما مي ‌ گويم انشاء الله كه عمل كنيد. اي سربازان [[ولي عصر]]([[عج]])، هركس اميد به جائي دارد و پناهگاهي را براي خود انتخاب كرده است و شما هم پناهگاهتان خداوند و امام زمان(عج) است، هرگاه هر مشكلي براي شما براي شما پيش ‌ آمد، با حضور قلب مشكل خود را پيش امام زمان(عج) ببريد و از او طلب كمك كنيد كه حتماً او كمك مي ‌ كند. سعي كنيد درسها را براي او بخوانيد و در دل و پيش خودتان هيچ فكر مقام و رياست و مال آينده نكنيد كه اگر فقط براي خدا باشد، دنيا هم دارد ولي اگر براي دنيا باشد نه دنيا داريد و نه آخرت. سعي كنيد قرآن زياد بخوانيد و به آيات آن عمل كنيد و عمل خود را فقط در درس خواندن محصور نكنيد، هم درس بخوانيد و هم در تبليغات خودتان، توكل بر خداوند را هيچگاه فراموش نكنيد. [[نماز شب]] را بخوانيد و اگر هر شب موفق نشديد، حداقل در طول هفته در شب ‌ هاي جمعه ‌ آن را ترك نكنيد. سعي كنيد شبهاي چهارشنبه و جمعه نماز حضرت ولي [[عصر امام زمان]]([[عج]]) را فراموش نكنيد و خلاصه در همه حالات با نيت خالص و براي هدفهاي بلند و مقامات عرفاني و عالي درس بخوانيد و همت خود را، فكر و نيت خود را بلند بگيريد تا انشاءالله به درجاتي كه مورد رضايت خداوند است برسيد. الهي وفقنا لما تحب و ترضي، الهي لا تسلط علينا من لا يرحمنا اللهم انصرا امام زماننا، اللهم انصرامام الخميني و النصر جيوش المسلمين و اخذل الكفار و المنافقين، اللهم اجعلني من التوابين خدايا خدايا تا انقلاب مهدي خميني را نگهدار ازعمر ما بكاه و بر عمر او بيفزا اكبر زينلي<br /> <br /> <br /> منبع سایت شهدای خین<br /> <br /> http://khayyen.ir/shahid/192</div>

Barzegar97 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D8%B3%D9%85%D8%A7%D8%B9%DB%8C%D9%84_%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86_%D9%BE%D9%88%D8%B1 2018-12-05T06:58:37Z

<p>Barzegar97: </p> <hr /> <div><br /> <br /> نام : ایران پور / اسماعیل<br /> <br /> <br /> نام پدر : صفرعلی<br /> <br /> <br /> تاریخ تولد : ۱۳۴۵-۱-۱<br /> <br /> <br /> محل تولد : مبارکه<br /> <br /> <br /> تاریخ شهادت : ۱۳۶۵-۱۰-۴<br /> <br /> <br /> محل شهادت : جزیره ام الرصاص-کربلای4<br /> <br /> <br /> شهرستان : مبارکه<br /> <br /> <br /> یگان :<br /> <br /> <br /> مسئولیت : رزمی تبلیغی<br /> <br /> <br /> تحصیلات :<br /> <br /> <br /> محل تحصیل :<br /> <br /> <br /> گلزار : گلزار شهدای مبارکه<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> زندگی نامه<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> روحاني [[شهيداسماعيل ايران پور]] روشني ديدگان مادر! غروب دلتنگي ‌ هايم فقط با ياد روزهاي حضورت آرام مي ‌ گيرد و خورشيد هر صبح بر شانه ‌ هاي خستة خاطراتم طلوع مي ‌ كند. روزهاي به دنيا آمدنت؛ روزهاي تحصيلت و روزهاي رفتنت. آه از روزهاي رفتنت! آب بود و آيينه بود و [[قرآن]] ؛ و من كه در نگاه صدها چشم نظاره ‌ گر، مي ‌ خواندم كه مرا نشان مي ‌ دهند و روضة ليلا مي ‌ خوانند؛ روضة ليلا و اكبر ... . در سال 45 آمدي و نامت را «اسماعيل» نهاديم. آن روزها هنوز بساط ظلم و ستم در ايران بود اما من براي فرداهاي خميني، بزرگت مي ‌ كردم. تو آن روزها خميني را نمي ‌ شناختي، ولي هر زمان كه نامش را بر زبان مي ‌ آورديم، برق نگاهت و شور و التهاب وجودت، فرياد برمي ‌ آورد كه سرشتت را با محبت وي عجين كرده ‌ اند. هفت ساله بودي كه روانة مدرسه ‌ ات كردم. هر روز كه به مدرسه مي ‌ رفتي، در انتظار بازگشتت، سر بر زانوان غم مي ‌ نهادم كه مبادا گزندي چشمان زيبايت را از من بگيرد. از همان وقت در دلم شوري بود كه روزي تو مرا تنها مي ‌ گذاري؛ امّا چگونه؟ ... نمي ‌ دانستم. اسماعيل من! 12 ساله بودي و مبارزات مردم به رهبري معشوقت شدت گرفته بود؛ من مانع رفتنت مي ‌ شدم؛ آخر مادر بودم و تو، به هر زحمتي كه بود خودت را به ديگر بچه ‌ ها مي ‌ رساندي. چه زيبا مي ‌ دويدي و مشتهاي كوچكت را گره مي ‌ كردي و فرياد ‌« درود بر خميني سر مي ‌ دادي.» نمي ‌ دانم كي و كجا، مهر پرواز به دلت افتاد و عزم حوزه كردي. ولي هرچه كه بود قلب من و پدرت را لبريز شادماني و احساس كردي و ما بي ‌‌ چون و چرا اذن رفتنت داديم. چند صباحي را در مدرسة «[[امام محمدتقي]]( [[عليه ‌ السلام]])» شهرمان «مباركه» نزد امام جمعه تحصيل كردي و چندي بعد بار سفر بستي و به [[قم]] رفتي. تو ندانستي؛ اما دل من از ‌ آن روز، ديگر دل نبود؛يك عمر انتظار بود. در انتظار صداي گامهايت؛ در انتظار چشمان زيبايت و آن نگاه محجوب و سر به زير. مظلوم كوچك من! در هر بازگشت، من هزار بار جوان ‌ تر مي ‌ شدم و غربت چندين ماه دوري تو را به يك بوسة روي همچوماهت، از دل بيرون مي ‌ كردم. ديگر جواني رشيد شده بودي و حتي من هم چون پدرت، نمي ‌ توانستم عاطفه ‌ ام را بي دردسر لبريز وجودت كنم. تنها گل باغچة دلم! آن روز كه براي وداع به مباركه آمدي و گفتي كه همراه لشكر «[[نجف اشرف]]» به سوي [[شلمچه]] مي ‌ روي، ناگاه قلبم تير كشيد مبهوت بود. نمي ‌ دانستم مانعت شوم يا باز هم آب و آيينه و قرآن ... «[[شلمچه]]» نامي غريب برايم نبود. در افسون شب ‌ هاي رنجورم، بارها خاكي سرخ را ديده بودم، ولي نمي ‌ دانستم در كجا و چگونه تعبير مي ‌ شود. من از كودكي، روضة اكبر و قاسم شنيده بودم و كربلا اينك تو را مي ‌ خواند. شرمم باد اگر لحظه ‌ اي در بدرقه ‌ ات درنگ مي ‌ كرد. تو رفتي و من يك عمر اشك و آه و حسرت را به جان خريدم. عمليات آغاز شد و مارش حمله كه از راديو پخش مي ‌ شد، سرتاسر بدنم را به لرزه درآورد. روزها يك به يك مي ‌ گذشت. دوم، سوم، چهارم دي ماه 65 روزهاي شيون من نيز آغاز شده بود. از يك سو استوار ماندم تا خونت در سيل اشك من پامال نشود و ديوارة غيرت و هميتت، بر دوش من استوار بماند و از يك سو، شب هنگام درد و دل با گيسوي سپيد مي ‌ كردم و زخم دلتنگي ‌ ات را با قاب عكس روي ديوار گفتم: به هر ديار كه رفتم، به هر چمن كه رسيدم به آب ديده نوشتم كه دوست جاي تو خالي است<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> وصیت نامه<br /> <br /> <br /> <br /> «روحاني [[شهيداسماعيل ايران پور]]» با سلام و درود فراوان بر جميع انبياء(ع) خصوصا خاتم آنها [[حضرت محمد]]([[ص]]) و ائمه هدي(ع) و امام امت [[خميني كبير]](مدظله) و تمامي علماي در خط امام و با درود و سلام فراوان بر روان پاك تمامي شهداء و با سلام بر رزمندگان غيور اسلام و با سلام به امت شهيد پرور و هميشه در صحنه. اي مردم عزيز، بنده كوچك ‌ تر از آنم كه بخواهم براي شما وصيت و يا پيام بدهم، ولي چون من هم يكي از فرزندان و افراد اين ملت هستم، چند نكته ‌ اي را بر روي كاغذ مي ‌ نويسم، اميد است كه شما با عمل به تمامي وصيتنامه ‌ ها لباس زينت را به آنها بپوشانيد. اولين مسئله اين است كه شما بايد قدر اين امام عزيز را بدانيد كه ايشان چه نعمت عظمايي هستند كه خدا به شما عنايت نموده است. بايد هميشه گوش به فرمان او باشيد و به فرامين او گوش نموده و عمل كنيد كه تنها راه سعادت پيروي از امام مي ‌ باشد زيرا كه راه ديگر، راه ذلت و گمراهي است، راه راست يكي است و اكنون خميني، امام اين راه است. مواظب باشيد از امام فاصله نگيريد كه جا بمانيد و يا جلو نيفتيد كه منحرف شويد. همگام با امام و پشت سر ايشان بسوي الله حركت كنيد. هميشه پشتيبان [[ولايت فقيه]] و ياور روحانيت در خط امام باشيد كه اينها حافظان اسلام هستند. توصيه من اين است كه به وصيتنامه ‌ ها خصوصاً وصيتنامه [[اميرمؤمنان]]([[ع]]) و سرور شهيدان [[اباعبداله الحسين]]([[ع]]) عمل كنيد. اين نباشد كه فقط گوش كنيد، توجه داشته باشيد كه ائمه عزيز ما روي چه مسائلي تأكيد داشته ‌ اند. مسئله ‌ اي كه هم [[قرآن ]]كريم و هم ائمه(ع) در آن اصرار دارند تقوي و ترس از خداست. اين مسئله آنقدر اهميت دارد كه ارزش انسانها با آن سنجيده مي شود. اي عزيزان، تقوا پيشه كنيد، معاد و روز حساب را فراموش نكنيد، مواظب و مراقب باشيد و در رأس همه اينها خدا را فراموش نكنيد كه با ياد خدا است كه قلبها آرام مي گيرد. الا بذكر اله و تطمئن القلوب را از ياد مبريد كه ما هيچ هستيم و او همه چيز است و بازگشت همه بسوي اوست (انا لله وإنا اليه راجعون). آگاه باشيد كه اسلام فقط نماز و روزه نيست، اسلام هم نماز دارد و هم جنگ وجهاد، هم امر به معروف دارد و هم نهي از منكر. مواظب باشيد كه كارها را راحت نگيريد و مسائلي را كه رنج و زحمت دارد، رها كنيد، هم اهل نماز و روزه باشيد و هم اهل جنگ و جهاد و هم امربه معروف و نهي از منكر. اي مردم عزيز، مواظب باشيد، سست نشويد، محزون وغمگين نشويد (لا تهنوا و لا تحزنوا و انتم الاعلون ان كنتم مؤمنين). شما داراي مقامي والا هستيد، همچنان كه تاكنون محكم واستوار در صحنه ايستاده ‌ ايد، باز هم مقاوم ‌ تر و محكم ‌ تر بايستيد كه ياري خدا حتمي است و شما پيروز و مظفر خواهيد بود. [[نماز]] هاي [[جمعه]] و جماعات و [[مساجد]] را ترك نكنيد كه دشمنان اسلام از همين جماعتهاي مسلمين وحشت دارند. جبهه وجنگ را فراموش نكنيد، لبيك گفتن به نداي هل من ناصر ينصرني [[حسين]]([[ع]]) را از ياد مبريد و نگذاريد كه [[قرآن]] مظلوم باشد و با عمل كردن به آن خود را زينت دهيد، قرآن را در زندگي خود ببريد و به آن چنگ بزنيد، تا از راه مستقيم منحرف نشويد. عترت [[پيامبر]] ([[ص]]) را فراموش نكنيد كه اينها [[قرآن]] ناطق هستند، احاديث و سخنان گهربار آنها را سرلوحه زندگي خود قرار دهيد تا موفق و رستگار شويد. در آخر از تمامي كساني كه از دست بنده به نحوي رنجيده شده ‌ اند تقاضاي عفو و بخشش مي كنم. پدر و مادر عزيزم و برادران وخواهران گراميم، همچون كوه محكم واستوار بايستند و هميشه رهرو راه شهيدان بوده و از ادامه دهندگان راه و هدف آنان باشيد. مثل [[زينب]]([[س]]) پيام رسان خون شهداء باشيد، آنها كه رفتند، كار حسيني كردند و آنها كه ماندند، كار زينبي بكنند و گرنه يزيدي ‌ اند. از تمامي خواهران و خواهرم مي خواهم كه حجاب كامل خود را حفظ كنند كه اين حجاب، كوبنده توطئه دشمنان است. والسلام علي عبادالله الصالحين برادر شما اسماعيل ايرانپور<br /> <br /> <br /> منبع سایت شهدای خین<br /> <br /> http://khayyen.ir/shahid/188</div>

Barzegar97 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D8%B3%D9%85%D8%A7%D8%B9%DB%8C%D9%84_%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86_%D9%BE%D9%88%D8%B1 2018-12-05T06:56:30Z

<p>Barzegar97: </p> <hr /> <div><br /> <br /> نام : ایران پور / اسماعیل<br /> <br /> <br /> نام پدر : صفرعلی<br /> <br /> <br /> تاریخ تولد : ۱۳۴۵-۱-۱<br /> <br /> <br /> محل تولد : مبارکه<br /> <br /> <br /> تاریخ شهادت : ۱۳۶۵-۱۰-۴<br /> <br /> <br /> محل شهادت : جزیره ام الرصاص-کربلای4<br /> <br /> <br /> شهرستان : مبارکه<br /> <br /> <br /> یگان :<br /> <br /> <br /> مسئولیت : رزمی تبلیغی<br /> <br /> <br /> تحصیلات :<br /> <br /> <br /> محل تحصیل :<br /> <br /> <br /> گلزار : گلزار شهدای مبارکه<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> زندگی نامه<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> روحاني [[شهيد اسماعيل ايران پور]] روشني ديدگان مادر! غروب دلتنگي ‌ هايم فقط با ياد روزهاي حضورت آرام مي ‌ گيرد و خورشيد هر صبح بر شانه ‌ هاي خستة خاطراتم طلوع مي ‌ كند. روزهاي به دنيا آمدنت؛ روزهاي تحصيلت و روزهاي رفتنت. آه از روزهاي رفتنت! آب بود و آيينه بود و [[قرآن]] ؛ و من كه در نگاه صدها چشم نظاره ‌ گر، مي ‌ خواندم كه مرا نشان مي ‌ دهند و روضة ليلا مي ‌ خوانند؛ روضة ليلا و اكبر ... . در سال 45 آمدي و نامت را «اسماعيل» نهاديم. آن روزها هنوز بساط ظلم و ستم در ايران بود اما من براي فرداهاي خميني، بزرگت مي ‌ كردم. تو آن روزها خميني را نمي ‌ شناختي، ولي هر زمان كه نامش را بر زبان مي ‌ آورديم، برق نگاهت و شور و التهاب وجودت، فرياد برمي ‌ آورد كه سرشتت را با محبت وي عجين كرده ‌ اند. هفت ساله بودي كه روانة مدرسه ‌ ات كردم. هر روز كه به مدرسه مي ‌ رفتي، در انتظار بازگشتت، سر بر زانوان غم مي ‌ نهادم كه مبادا گزندي چشمان زيبايت را از من بگيرد. از همان وقت در دلم شوري بود كه روزي تو مرا تنها مي ‌ گذاري؛ امّا چگونه؟ ... نمي ‌ دانستم. اسماعيل من! 12 ساله بودي و مبارزات مردم به رهبري معشوقت شدت گرفته بود؛ من مانع رفتنت مي ‌ شدم؛ آخر مادر بودم و تو، به هر زحمتي كه بود خودت را به ديگر بچه ‌ ها مي ‌ رساندي. چه زيبا مي ‌ دويدي و مشتهاي كوچكت را گره مي ‌ كردي و فرياد ‌« درود بر خميني سر مي ‌ دادي.» نمي ‌ دانم كي و كجا، مهر پرواز به دلت افتاد و عزم حوزه كردي. ولي هرچه كه بود قلب من و پدرت را لبريز شادماني و احساس كردي و ما بي ‌‌ چون و چرا اذن رفتنت داديم. چند صباحي را در مدرسة «[[امام محمدتقي]]( [[عليه ‌ السلام]])» شهرمان «مباركه» نزد امام جمعه تحصيل كردي و چندي بعد بار سفر بستي و به [[قم]] رفتي. تو ندانستي؛ اما دل من از ‌ آن روز، ديگر دل نبود؛يك عمر انتظار بود. در انتظار صداي گامهايت؛ در انتظار چشمان زيبايت و آن نگاه محجوب و سر به زير. مظلوم كوچك من! در هر بازگشت، من هزار بار جوان ‌ تر مي ‌ شدم و غربت چندين ماه دوري تو را به يك بوسة روي همچوماهت، از دل بيرون مي ‌ كردم. ديگر جواني رشيد شده بودي و حتي من هم چون پدرت، نمي ‌ توانستم عاطفه ‌ ام را بي دردسر لبريز وجودت كنم. تنها گل باغچة دلم! آن روز كه براي وداع به مباركه آمدي و گفتي كه همراه لشكر «[[نجف اشرف]]» به سوي [[شلمچه]] مي ‌ روي، ناگاه قلبم تير كشيد مبهوت بود. نمي ‌ دانستم مانعت شوم يا باز هم آب و آيينه و قرآن ... «[[شلمچه]]» نامي غريب برايم نبود. در افسون شب ‌ هاي رنجورم، بارها خاكي سرخ را ديده بودم، ولي نمي ‌ دانستم در كجا و چگونه تعبير مي ‌ شود. من از كودكي، روضة اكبر و قاسم شنيده بودم و كربلا اينك تو را مي ‌ خواند. شرمم باد اگر لحظه ‌ اي در بدرقه ‌ ات درنگ مي ‌ كرد. تو رفتي و من يك عمر اشك و آه و حسرت را به جان خريدم. عمليات آغاز شد و مارش حمله كه از راديو پخش مي ‌ شد، سرتاسر بدنم را به لرزه درآورد. روزها يك به يك مي ‌ گذشت. دوم، سوم، چهارم دي ماه 65 روزهاي شيون من نيز آغاز شده بود. از يك سو استوار ماندم تا خونت در سيل اشك من پامال نشود و ديوارة غيرت و هميتت، بر دوش من استوار بماند و از يك سو، شب هنگام درد و دل با گيسوي سپيد مي ‌ كردم و زخم دلتنگي ‌ ات را با قاب عكس روي ديوار گفتم: به هر ديار كه رفتم، به هر چمن كه رسيدم به آب ديده نوشتم كه دوست جاي تو خالي است<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> وصیت نامه<br /> <br /> <br /> <br /> «روحاني [[شهيد اسماعيل ايران پور]]» با سلام و درود فراوان بر جميع انبياء(ع) خصوصا خاتم آنها [[حضرت محمد]]([[ص]]) و ائمه هدي(ع) و امام امت [[خميني كبير]](مدظله) و تمامي علماي در خط امام و با درود و سلام فراوان بر روان پاك تمامي شهداء و با سلام بر رزمندگان غيور اسلام و با سلام به امت شهيد پرور و هميشه در صحنه. اي مردم عزيز، بنده كوچك ‌ تر از آنم كه بخواهم براي شما وصيت و يا پيام بدهم، ولي چون من هم يكي از فرزندان و افراد اين ملت هستم، چند نكته ‌ اي را بر روي كاغذ مي ‌ نويسم، اميد است كه شما با عمل به تمامي وصيتنامه ‌ ها لباس زينت را به آنها بپوشانيد. اولين مسئله اين است كه شما بايد قدر اين امام عزيز را بدانيد كه ايشان چه نعمت عظمايي هستند كه خدا به شما عنايت نموده است. بايد هميشه گوش به فرمان او باشيد و به فرامين او گوش نموده و عمل كنيد كه تنها راه سعادت پيروي از امام مي ‌ باشد زيرا كه راه ديگر، راه ذلت و گمراهي است، راه راست يكي است و اكنون خميني، امام اين راه است. مواظب باشيد از امام فاصله نگيريد كه جا بمانيد و يا جلو نيفتيد كه منحرف شويد. همگام با امام و پشت سر ايشان بسوي الله حركت كنيد. هميشه پشتيبان [[ولايت فقيه]] و ياور روحانيت در خط امام باشيد كه اينها حافظان اسلام هستند. توصيه من اين است كه به وصيتنامه ‌ ها خصوصاً وصيتنامه [[اميرمؤمنان]]([[ع]]) و سرور شهيدان [[اباعبداله الحسين]]([[ع]]) عمل كنيد. اين نباشد كه فقط گوش كنيد، توجه داشته باشيد كه ائمه عزيز ما روي چه مسائلي تأكيد داشته ‌ اند. مسئله ‌ اي كه هم [[قرآن ]]كريم و هم ائمه(ع) در آن اصرار دارند تقوي و ترس از خداست. اين مسئله آنقدر اهميت دارد كه ارزش انسانها با آن سنجيده مي شود. اي عزيزان، تقوا پيشه كنيد، معاد و روز حساب را فراموش نكنيد، مواظب و مراقب باشيد و در رأس همه اينها خدا را فراموش نكنيد كه با ياد خدا است كه قلبها آرام مي گيرد. الا بذكر اله و تطمئن القلوب را از ياد مبريد كه ما هيچ هستيم و او همه چيز است و بازگشت همه بسوي اوست (انا لله وإنا اليه راجعون). آگاه باشيد كه اسلام فقط نماز و روزه نيست، اسلام هم نماز دارد و هم جنگ وجهاد، هم امر به معروف دارد و هم نهي از منكر. مواظب باشيد كه كارها را راحت نگيريد و مسائلي را كه رنج و زحمت دارد، رها كنيد، هم اهل نماز و روزه باشيد و هم اهل جنگ و جهاد و هم امربه معروف و نهي از منكر. اي مردم عزيز، مواظب باشيد، سست نشويد، محزون وغمگين نشويد (لا تهنوا و لا تحزنوا و انتم الاعلون ان كنتم مؤمنين). شما داراي مقامي والا هستيد، همچنان كه تاكنون محكم واستوار در صحنه ايستاده ‌ ايد، باز هم مقاوم ‌ تر و محكم ‌ تر بايستيد كه ياري خدا حتمي است و شما پيروز و مظفر خواهيد بود. [[نمازهاي جمعه]] و جماعات و [[مساجد]] را ترك نكنيد كه دشمنان اسلام از همين جماعتهاي مسلمين وحشت دارند. جبهه وجنگ را فراموش نكنيد، لبيك گفتن به نداي هل من ناصر ينصرني [[حسين]]([[ع]]) را از ياد مبريد و نگذاريد كه [[قرآن]] مظلوم باشد و با عمل كردن به آن خود را زينت دهيد، قرآن را در زندگي خود ببريد و به آن چنگ بزنيد، تا از راه مستقيم منحرف نشويد. عترت [[پيامبر]] ([[ص]]) را فراموش نكنيد كه اينها [[قرآن]] ناطق هستند، احاديث و سخنان گهربار آنها را سرلوحه زندگي خود قرار دهيد تا موفق و رستگار شويد. در آخر از تمامي كساني كه از دست بنده به نحوي رنجيده شده ‌ اند تقاضاي عفو و بخشش مي كنم. پدر و مادر عزيزم و برادران وخواهران گراميم، همچون كوه محكم واستوار بايستند و هميشه رهرو راه شهيدان بوده و از ادامه دهندگان راه و هدف آنان باشيد. مثل [[زينب]]([[س]]) پيام رسان خون شهداء باشيد، آنها كه رفتند، كار حسيني كردند و آنها كه ماندند، كار زينبي بكنند و گرنه يزيدي ‌ اند. از تمامي خواهران و خواهرم مي خواهم كه حجاب كامل خود را حفظ كنند كه اين حجاب، كوبنده توطئه دشمنان است. والسلام علي عبادالله الصالحين برادر شما اسماعيل ايرانپور<br /> <br /> <br /> منبع سایت شهدای خین<br /> <br /> http://khayyen.ir/shahid/188</div>

Barzegar97 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%82%D8%AF%D8%B1%D8%AA_%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%87_%D8%AE%D8%A7%DA%A9%D8%B3%D8%A7%D8%B1 2018-12-05T05:35:58Z

<p>Barzegar97: </p> <hr /> <div><br /> <br /> نام : خاکسار / قدرت اله<br /> <br /> <br /> نام پدر : عباسعلی<br /> <br /> <br /> تاریخ تولد : ۱۳۴۶-۴-۵<br /> <br /> <br /> محل تولد : محله دهنو مبارکه<br /> <br /> <br /> تاریخ شهادت : ۱۳۶۵-۱۲-۱۰<br /> <br /> <br /> محل شهادت : شلمچه<br /> <br /> <br /> شهرستان : مبارکه<br /> <br /> <br /> یگان :<br /> <br /> <br /> مسئولیت :<br /> <br /> <br /> تحصیلات :<br /> <br /> <br /> محل تحصیل :<br /> <br /> <br /> گلزار : گلزار شهدای دهنو<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> زندگی نامه<br /> <br /> <br /> روحانی [[شهید قدرت الله خاکسار]] در استان دلاورخیز [[اصفهان]] ، شهری صبور، آرمیده است که در سالهایی نه چندان دور، در سالهای پر خاطرة دود و آتش، گرانبهاترین اندوخته ‌ های خود را؛ عزیزترین جوانان خود را؛ تقدیم اسلام و انقلاب اسلامی کرد. شاید برخی از این جوانان سفر کرده، امروز در گمنامی ثانیه ‌ های بی ‌ بازگشت خاطرهای از یادرفته باشند؛ ولی مردمان روستای «دهنو» نام روحانی دلاور، «قدرت خاکسار» را که خاک آن روستا از نام او جاودانه است، از یاد نخواهند برد. هنوز خاطرة روزهای بودنش، زینت زبان ‌ ها است و چهرة آفتابی ‌ اش بر تارک شهر قهرمان «مبارکه» می ‌ درخشد. در سال 1336 در «دهنو» خورشید تابان عمرش بر پهنة آسمان لاجوردی «مبارکه» طلوع کرد و دل به محبت نگاه پدر و مادر بست. از کودکی طعم تلخ فقر را چشید و پینة دستهای رنج ‌ آشنای پدر را لمس کرد. تحصیلات ابتدایی را در روستا سپری کرد و همزمان جنگ خون با شمشیر و پیروزی آن را به چشم دید و لبریز از شادمانی و غرور گشت. در این مبارزه، نقش هر چند کوچک خود را ایفا کرد و خویش را برای فرداهای بزرگ آماده ساخت. با پایان تحصیلات راهنمایی و گذشت دو سال از ورود وی به دبیرستان، هیچگاه رؤیای دل نشین خوشه چینی از معارف ناب اسلامی و دستیابی به معنویت را دست یافته ندید. پس راه را عوض کرد و گام در شاهراه رسیدن به کمال نهاد. راهی بزرگ و پر پیچ و خم که جز وارستگان بدان تن ندهند و جز با تلاش تهجد، به مقصد نرسد. به حوزة «[[امام محمدتقی]]([[علیه ‌ السلام]])» مبارکه رفت و نام خود را در دفتر خادمان ارباب [[امام عصر]]( [[عجل ‌ الله ‌ تعالی ‌ فرجه]]) نوشت و علوم حوزوی را تا «سیوطی و مغنی» فرا گرفت. شهید خاکسار، آن گاه که آمادگی حضور در محضر اساتید و فرزانگان حوزه [[قم]] را پیدا نمود، رهسپار دیار فقه و فقاهت گشت و در جوار بارگاه ملکوتی دخت امامت و دریای کرامت، [[فاطمة معصومه]]([[سلام ‌ الله ‌ علیها]]) سکنی گزید و در مدرسة «[[امام محمدباقر]]([[علیه ‌ السلام]])» جرعه نوشی از بادة ناب معارف فقه جعفری را ادامه داد. آرزویش رسیدن به معبود و تنها هدفش، انجام تکلیف و عمل به وظیفه بود. او در پرسشنامه ‌ ای که از سوی مسؤولین مدرسه به وی داده بودند، در جواب این سؤال که انگیزه وهدف شما از تحصیل علوم دینی چیست؟ این چنین نگاشته بود: «امیدوارم که خداوند بزرگ منت نهاده و به همة ما اخلاص عنایت فرماید. هدفی جز خدمت به اسلام و زینت اسلام ندارم. هدفی جز رضای خدای متعال، جز [[امر به معروف]] و [[نهی از منکر]] ندارم.» و بر اساس و پایة همین تکلیف، آن هنگام که گام نهادن بر وادی خطرخیز جبهه را بر خود واجب دید، درس و بحث و کرسی و قلم را رها کرد که دیگر جای درنگ نبود. اسلحه بر دست و عمامه بر سر، لباس رزم پوشید و عقال دنیا و هر چه در اوست از تن رهانید. رزمید و چون سیلی بنیان کن کشتی سیاه زبونان بعثی را که بر ساحل پاک ایران لنگر انداخته بود، درهم شکست. شهید خاکسار، که سرانجام در راه خدمت به اسلام و میهن، در کربلایی ‌ ترین روزهای [[ایران]] ، به سال 1365 در آسودن گاه «[[شلمچه]]» سر بر آستان یار نهاد و شربت شیرین شهادت نوشید. اینک غروب هر خورشید [[شلمچه]] به یاد خون سرخ او و هزاران شقایق زخمی دیگر، رنگ خون دارد و هر صبح خاک تفتیدة آن دیار را به چشم عظمت می ‌ نگرد. شکوه، شکوه، شکوه، سهم همان ‌ ها که رفتنـد اندوه، اندوه، اندوه، سهم مـن و تو که ماندیم<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> وصیت نامه<br /> <br /> <br /> «روحانی [[شهید قدرت الله خاکسار]]» یا ایهاالذین امنوا هل ادُلُّکم علی تجارهٍ تُنجیکم من عذابٍ الیم تؤمنون بالله و رسوله و تجاهدون فی سبیل الله باموالکم و انفسکم ذالکم خیر لکم ان کنتم تعلمون یَغفِر لَکم ذُنوبُکم و یدخلکم جنات تجری من تحتها الانهار و مَساکِن طیبه فی جَنات عدنٍ ذلک الفوز العظیم. ای اهل ایمان، آیا شما را به تجارتی سودمند که شما را از عذاب دردناک (آخرت) ‌ نجات بخشد دلالت کنم، آن تجارت این است که به خدا و رسول او ایمان آورید و با مال و جان در راه خدا جهاد کنید، این کار (ازهرتجارت) اگر دانا باشید، برای شما بهتر است تا خدا گناهان شما را ببخشد و در بهشتی که در زیر درختانش نهرهایی جاری است، داخل گرداند و در بهشتهای عدن و جاویدان منزل ‌ های نیکو عطا فرماید، این همان رستگاری بزرگ است. دوش وقت سحر از غصه نجاتم دادند اندرآن ظلمت شب آب حیــاتم دادند سپاس و حمد خدای عزیز و رحمان و جباری که با عدم وجود صلاحیت، ندای پر برکت جهاد را به این بنده بی ‌ توشه، مرحمت فرمود. سلام و صلوات بی ‌ نهایت بر انبیاء بزرگ، خصوصاً خاتم آنها [[حضرت محمد]]([[ص]]) و اوصیاء گرامیش خصوصاً امام عزیز و قائم آل محمد(ص)، [[حجه ابن الحسن]]([[ع]]) و درود بر رهبر و کلیه خدمتگذاران به انقلاب، تهنیت بر امت و تهنیت بر خانواده ‌ ام. اینجانب قدرت ‌ الله خاکسار رفتم بی ‌ زاد وتوشه، ولی مردم، قبل از مرگ، زاد وتوشه تهیه کنید که بهترین توشه، تقواست، یعنی اجتناب از گناهان و انجام کارهای نیک با نیت پاک. بیاد مرگ زیاد باشید که غفلت، مرضی است مهلک و ساقط کننده انسانیت، سحرها بیدار شوید و خدا را یاد کنید تا به خدا متقرب شوید و گرفتاریها رفع شود. بکوشید جهل و ندانستن را از خود دور کنید که ارزش هر کسی به اندازه مقدار دانش اوست و تقوای کامل با علم بدست می آید. [[قرآن]] کریم را زیاد بخوانید و با او دوست شوید که روگردانان از آن ذلیل و آخرالامر نادم وپشیمان ‌ اند. بخوانید آن را، بفهمید و عمل کنید، اقلاً روزی ده آیه از آن را بخوانید و در آن فکر کنید، زیرا نورانی و بی گناه می ‌ شوید، قلبتان محل فرود آمدن ملائک خداوند و رحمت ‌ الله می ‌ شود و لذا از لذایذ شیطانی می برید و عارف می شوید. ای مردم شهید پرور، حق الله (خمس و...) را بپردازید و کسی که خمس نمی ‌ دهد، نمازش نه تنها قبول نیست، بلکه صحیح هم نیست و باطل است، در طول زندگی از دو حال خارج نشوید یا صبر و استقامت یا شاکر نعمتها، خواب زیاد و غفلت از مرگ دل را می میراند. زیاد به فکر باشید و وقتی که خروارها خاک بر روی شما می ریزند و شما را در دل زمین مدفون می کنند و وقتی بر سر شما می آیند و از شما بازخواست می کنند، این عمل صالح است که فقط دادرس شماست، تفکر قلب را زنده می کند. مردم، مؤمنین، عزم و تصمیم بر عمل به گفته ‌ هایم بگیرید و این وصیت را بخوانید و عمل کنید. به امام عزیز وفادار و او را دعا کنید و حرفهای او را گوش و در مسیر انقلاب حرکت و از خطرات ضد انقلابها متابعت نکنید. رهبر عزیز را یاری کنید و به جبهه ‌ ها روی آورید تا زمانی که جنگ است، و جنگ را سرلوحه افعال خود قرار داده که عزت در جهاد است. پدر و مادرم، از شما عاجزانه می خواهم که مرا حلال کنید و ببخشید که من نتوانستم حق فرزندی را ادا نمایم. من خاک پای مادرم وپدرم را بر چشم می کنم و اگر عصاگیر دنیایتان نشدم انشاءالله در آخرت در کنارتان هستم ، از برادرانم وخواهرانم خصوصاً و خویشان و اقوام عموماً تقاضای عفو و گذشت وحلالیت می کنم. از مردم شهید پرور دهنو، تقاضای عفو می کنم واگر بدی از این جانب دیدند به بزرگی خودشان ببخشند و مرا حلال کنند. خدایا به [[امام زمان]]([[عج]]) رضایت از دست این بنده بی بضاعت، به امام عزت وسلامت، به رزمندگان استقامت، به اسرا نجات، به مردم ایران بصیرت، به جوانان عفت، به مسلمانان مقاومت، به طلاب عمل به معلومات و به پدر و مادرم صبر و استقامت عنایت بفرما. «والسلام» قدرت الله خاکسار ظهر روز 27/11/1365<br /> <br /> <br /> منبع سایت شهدای خین<br /> <br /> http://khayyen.ir/shahid/187</div>

Barzegar97 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%82%D8%AF%D8%B1%D8%AA_%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%87_%D8%AE%D8%A7%DA%A9%D8%B3%D8%A7%D8%B1 2018-12-05T05:34:54Z

<p>Barzegar97: </p> <hr /> <div><br /> <br /> نام : خاکسار / قدرت اله<br /> <br /> <br /> نام پدر : عباسعلی<br /> <br /> <br /> تاریخ تولد : ۱۳۴۶-۴-۵<br /> <br /> <br /> محل تولد : محله دهنو مبارکه<br /> <br /> <br /> تاریخ شهادت : ۱۳۶۵-۱۲-۱۰<br /> <br /> <br /> محل شهادت : شلمچه<br /> <br /> <br /> شهرستان : مبارکه<br /> <br /> <br /> یگان :<br /> <br /> <br /> مسئولیت :<br /> <br /> <br /> تحصیلات :<br /> <br /> <br /> محل تحصیل :<br /> <br /> <br /> گلزار : گلزار شهدای دهنو<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> زندگی نامه<br /> <br /> <br /> روحانی [[شهید قدرت الله خاکسار]] در استان دلاورخیز [[اصفهان] ، شهری صبور، آرمیده است که در سالهایی نه چندان دور، در سالهای پر خاطرة دود و آتش، گرانبهاترین اندوخته ‌ های خود را؛ عزیزترین جوانان خود را؛ تقدیم اسلام و انقلاب اسلامی کرد. شاید برخی از این جوانان سفر کرده، امروز در گمنامی ثانیه ‌ های بی ‌ بازگشت خاطرهای از یادرفته باشند؛ ولی مردمان روستای «دهنو» نام روحانی دلاور، «قدرت خاکسار» را که خاک آن روستا از نام او جاودانه است، از یاد نخواهند برد. هنوز خاطرة روزهای بودنش، زینت زبان ‌ ها است و چهرة آفتابی ‌ اش بر تارک شهر قهرمان «مبارکه» می ‌ درخشد. در سال 1336 در «دهنو» خورشید تابان عمرش بر پهنة آسمان لاجوردی «مبارکه» طلوع کرد و دل به محبت نگاه پدر و مادر بست. از کودکی طعم تلخ فقر را چشید و پینة دستهای رنج ‌ آشنای پدر را لمس کرد. تحصیلات ابتدایی را در روستا سپری کرد و همزمان جنگ خون با شمشیر و پیروزی آن را به چشم دید و لبریز از شادمانی و غرور گشت. در این مبارزه، نقش هر چند کوچک خود را ایفا کرد و خویش را برای فرداهای بزرگ آماده ساخت. با پایان تحصیلات راهنمایی و گذشت دو سال از ورود وی به دبیرستان، هیچگاه رؤیای دل نشین خوشه چینی از معارف ناب اسلامی و دستیابی به معنویت را دست یافته ندید. پس راه را عوض کرد و گام در شاهراه رسیدن به کمال نهاد. راهی بزرگ و پر پیچ و خم که جز وارستگان بدان تن ندهند و جز با تلاش تهجد، به مقصد نرسد. به حوزة «[[امام محمدتقی]]([[علیه ‌ السلام]])» مبارکه رفت و نام خود را در دفتر خادمان ارباب [[امام عصر]]( [[عجل ‌ الله ‌ تعالی ‌ فرجه]]) نوشت و علوم حوزوی را تا «سیوطی و مغنی» فرا گرفت. شهید خاکسار، آن گاه که آمادگی حضور در محضر اساتید و فرزانگان حوزه [[قم]] را پیدا نمود، رهسپار دیار فقه و فقاهت گشت و در جوار بارگاه ملکوتی دخت امامت و دریای کرامت، [[فاطمة معصومه]]([[سلام ‌ الله ‌ علیها]]) سکنی گزید و در مدرسة «[[امام محمدباقر]]([[علیه ‌ السلام]])» جرعه نوشی از بادة ناب معارف فقه جعفری را ادامه داد. آرزویش رسیدن به معبود و تنها هدفش، انجام تکلیف و عمل به وظیفه بود. او در پرسشنامه ‌ ای که از سوی مسؤولین مدرسه به وی داده بودند، در جواب این سؤال که انگیزه وهدف شما از تحصیل علوم دینی چیست؟ این چنین نگاشته بود: «امیدوارم که خداوند بزرگ منت نهاده و به همة ما اخلاص عنایت فرماید. هدفی جز خدمت به اسلام و زینت اسلام ندارم. هدفی جز رضای خدای متعال، جز [[امر به معروف]] و [[نهی از منکر]] ندارم.» و بر اساس و پایة همین تکلیف، آن هنگام که گام نهادن بر وادی خطرخیز جبهه را بر خود واجب دید، درس و بحث و کرسی و قلم را رها کرد که دیگر جای درنگ نبود. اسلحه بر دست و عمامه بر سر، لباس رزم پوشید و عقال دنیا و هر چه در اوست از تن رهانید. رزمید و چون سیلی بنیان کن کشتی سیاه زبونان بعثی را که بر ساحل پاک ایران لنگر انداخته بود، درهم شکست. شهید خاکسار، که سرانجام در راه خدمت به اسلام و میهن، در کربلایی ‌ ترین روزهای [[ایران]] ، به سال 1365 در آسودن گاه «[[شلمچه]]» سر بر آستان یار نهاد و شربت شیرین شهادت نوشید. اینک غروب هر خورشید [[شلمچه]] به یاد خون سرخ او و هزاران شقایق زخمی دیگر، رنگ خون دارد و هر صبح خاک تفتیدة آن دیار را به چشم عظمت می ‌ نگرد. شکوه، شکوه، شکوه، سهم همان ‌ ها که رفتنـد اندوه، اندوه، اندوه، سهم مـن و تو که ماندیم<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> وصیت نامه<br /> <br /> <br /> «روحانی شهید: قدرت الله خاکسار» یا ایهاالذین امنوا هل ادُلُّکم علی تجارهٍ تُنجیکم من عذابٍ الیم تؤمنون بالله و رسوله و تجاهدون فی سبیل الله باموالکم و انفسکم ذالکم خیر لکم ان کنتم تعلمون یَغفِر لَکم ذُنوبُکم و یدخلکم جنات تجری من تحتها الانهار و مَساکِن طیبه فی جَنات عدنٍ ذلک الفوز العظیم. ای اهل ایمان، آیا شما را به تجارتی سودمند که شما را از عذاب دردناک (آخرت) ‌ نجات بخشد دلالت کنم، آن تجارت این است که به خدا و رسول او ایمان آورید و با مال و جان در راه خدا جهاد کنید، این کار (ازهرتجارت) اگر دانا باشید، برای شما بهتر است تا خدا گناهان شما را ببخشد و در بهشتی که در زیر درختانش نهرهایی جاری است، داخل گرداند و در بهشتهای عدن و جاویدان منزل ‌ های نیکو عطا فرماید، این همان رستگاری بزرگ است. دوش وقت سحر از غصه نجاتم دادند اندرآن ظلمت شب آب حیــاتم دادند سپاس و حمد خدای عزیز و رحمان و جباری که با عدم وجود صلاحیت، ندای پر برکت جهاد را به این بنده بی ‌ توشه، مرحمت فرمود. سلام و صلوات بی ‌ نهایت بر انبیاء بزرگ، خصوصاً خاتم آنها [[حضرت محمد]]([[ص]]) و اوصیاء گرامیش خصوصاً امام عزیز و قائم آل محمد(ص)، [[حجه ابن الحسن]]([[ع]]) و درود بر رهبر و کلیه خدمتگذاران به انقلاب، تهنیت بر امت و تهنیت بر خانواده ‌ ام. اینجانب قدرت ‌ الله خاکسار رفتم بی ‌ زاد وتوشه، ولی مردم، قبل از مرگ، زاد وتوشه تهیه کنید که بهترین توشه، تقواست، یعنی اجتناب از گناهان و انجام کارهای نیک با نیت پاک. بیاد مرگ زیاد باشید که غفلت، مرضی است مهلک و ساقط کننده انسانیت، سحرها بیدار شوید و خدا را یاد کنید تا به خدا متقرب شوید و گرفتاریها رفع شود. بکوشید جهل و ندانستن را از خود دور کنید که ارزش هر کسی به اندازه مقدار دانش اوست و تقوای کامل با علم بدست می آید. [[قرآن]] کریم را زیاد بخوانید و با او دوست شوید که روگردانان از آن ذلیل و آخرالامر نادم وپشیمان ‌ اند. بخوانید آن را، بفهمید و عمل کنید، اقلاً روزی ده آیه از آن را بخوانید و در آن فکر کنید، زیرا نورانی و بی گناه می ‌ شوید، قلبتان محل فرود آمدن ملائک خداوند و رحمت ‌ الله می ‌ شود و لذا از لذایذ شیطانی می برید و عارف می شوید. ای مردم شهید پرور، حق الله (خمس و...) را بپردازید و کسی که خمس نمی ‌ دهد، نمازش نه تنها قبول نیست، بلکه صحیح هم نیست و باطل است، در طول زندگی از دو حال خارج نشوید یا صبر و استقامت یا شاکر نعمتها، خواب زیاد و غفلت از مرگ دل را می میراند. زیاد به فکر باشید و وقتی که خروارها خاک بر روی شما می ریزند و شما را در دل زمین مدفون می کنند و وقتی بر سر شما می آیند و از شما بازخواست می کنند، این عمل صالح است که فقط دادرس شماست، تفکر قلب را زنده می کند. مردم، مؤمنین، عزم و تصمیم بر عمل به گفته ‌ هایم بگیرید و این وصیت را بخوانید و عمل کنید. به امام عزیز وفادار و او را دعا کنید و حرفهای او را گوش و در مسیر انقلاب حرکت و از خطرات ضد انقلابها متابعت نکنید. رهبر عزیز را یاری کنید و به جبهه ‌ ها روی آورید تا زمانی که جنگ است، و جنگ را سرلوحه افعال خود قرار داده که عزت در جهاد است. پدر و مادرم، از شما عاجزانه می خواهم که مرا حلال کنید و ببخشید که من نتوانستم حق فرزندی را ادا نمایم. من خاک پای مادرم وپدرم را بر چشم می کنم و اگر عصاگیر دنیایتان نشدم انشاءالله در آخرت در کنارتان هستم ، از برادرانم وخواهرانم خصوصاً و خویشان و اقوام عموماً تقاضای عفو و گذشت وحلالیت می کنم. از مردم شهید پرور دهنو، تقاضای عفو می کنم واگر بدی از این جانب دیدند به بزرگی خودشان ببخشند و مرا حلال کنند. خدایا به [[امام زمان]]([[عج]]) رضایت از دست این بنده بی بضاعت، به امام عزت وسلامت، به رزمندگان استقامت، به اسرا نجات، به مردم ایران بصیرت، به جوانان عفت، به مسلمانان مقاومت، به طلاب عمل به معلومات و به پدر و مادرم صبر و استقامت عنایت بفرما. «والسلام» قدرت الله خاکسار ظهر روز 27/11/1365<br /> <br /> <br /> منبع سایت شهدای خین<br /> <br /> http://khayyen.ir/shahid/187</div>

Barzegar97 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%82%D8%A7%D8%B3%D9%85%D8%B9%D9%84%DB%8C_%D8%AD%D8%B3%D8%A7%D9%85%DB%8C 2018-12-05T05:27:39Z

<p>Barzegar97: </p> <hr /> <div><br /> <br /> نام : حسامی / قاسمعلی<br /> <br /> <br /> نام پدر : شکرالله<br /> <br /> <br /> تاریخ تولد : ۱۳۳۵-۱۲-۲۹<br /> <br /> <br /> محل تولد : اسماعیل ترخان<br /> <br /> <br /> تاریخ شهادت : ۱۳۶۰-۳-۲۰<br /> <br /> <br /> محل شهادت : دارخوین-عملیات فرماندهی کل قوا<br /> <br /> <br /> شهرستان : مبارکه<br /> <br /> <br /> یگان :<br /> <br /> <br /> مسئولیت :<br /> <br /> <br /> تحصیلات :<br /> <br /> <br /> محل تحصیل :<br /> <br /> <br /> گلزار : جاوید الاثر<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> زندگی نامه<br /> <br /> <br /> <br /> روحاني [[شهيد قاسمعلی حسامی]] بحري است بحر عشق که هيچش کناره نيست. روحاني [[شهيد قاسمعلی حسامی]] در سال 1336 به تقدير نقش ‌ بند وجود ديده به جهان گشود. شهرستان مبارکه در کتاب افتخاراتش برگ زرين وجود شيرمردي را شاهد است که از نسل سينه سرخان بود. باغستان امن کشور شيران گلبرگهاي شاداب آرامشش را مرهون خون پاک چون اويي است. دوران کودکي را چونان تمام همسن و سالانش در کوچه پس کوچه ‌ هاي ايام درجست و خيز کودکانه گذراند. او در طي طريق کمال پاي به صحن و سراي علم نهاد تا از خرمن علم و دانش خوشه ‌ چيني کند قاسمعلي که دومين فرزند خانواده ‌ اي ايماني بود پس از پايان دوران ابتدايي ره به حوزه علميه راست نمود . سال 1352 سال ورود او به حوزه علميه مدرسه ذوالفقار در شهرستان [[اصفهان]] پذيراي صادق اين نوجوان پاک و بي ‌ آلايش شد. شهيد قاسمعلي در مدت زمان شش سال تحصيل در حوزه علميه به موازات علم در ميدان عمل نيز مردانه درخشيد. و با گام زدن بر نفس و توکل به ذات دوست چشم جان را بينا ساخت. لبهاي پاک از گناه، قامت رساي ايمانش و چشمان پر از حياء از او چهره ‌ اي مجذوب ساخته بود. او متواضعانه و بدور از عجب و رياء نمود. و در پي شکر شکر فروشش هر خطري را به جان خريد. شهيد حسامي مرد مدارا با گناه و ظلم نبود گرچه زخم از حسام نوشد. او آن گاه که دشمن هرزه و بي عفت را در طمع مرزهاي ميهن ‌ اش ديد لباس مقدس دفاع پوشيد و کمر رزم به ميان بسته و راهي کشتگاه گرديد او چونان نخل ‌ هاي استوار جنوب قد آراست و آن گاه که در [[21/3/1360]] در جبهه [[دارخوين]] تن در مرجان عشق خضاب نمود داشت که تا خدا راهي نمانده است.<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> وصیت نامه<br /> <br /> <br /> <br /> «روحاني [[شهيد قاسمعلی حسامی]] ‌» شهادت مي ‌ دهم به وحدانيت خداوند تبارك و تعالي و رسالت بيست ‌ وچهارهزار [[پيامبر]]([[ص]]) كه از جانب خدا براي هدايت بشر فرستاده شدند كه اول آنها [[حضرت آدم]] ([[ع]]) و آخرين آنها [[حضرت محمّد]] ([[ص]]) است و به آنچه آن حضرت از جانب خدا آورد و شهادت مي ‌ دهم به امامت و و لايت دوازده وصي و جانشين خاتم الانبياء(ص) كه اول آنها [[حضرت اميرالمؤمنين]] ([[ع]]) و آخرين آنها [[حضرت مهدي موعود]]([[عج]]) مي ‌ باشد و پس از غائب شدن [[حضرت مهدي موعود]]([[عج]]) معتقد به رهبري علماء و روحانيت و مراجع تقليد بوده و در اين زمان معتقد به رهبري نايب امام زمان [[حضرت امام خميني]] (حفظه الله تعالي) بوده و مي ‌ باشم . مادر عزيزم : به شما سلام مي ‌ رسانم و كمال تشكر را از شما دارم كه در دوران زندگيت به ‌ وظايف مادري خود كه تربيت و پرورش من بود در حد توانائيت كوشيدي و هر كار مذهبي و خيري كه من به شما پيشنهاد مي ‌ كردم ‌ ، وقتي اسم اسلام و خدا و [[قرآن]] به ميان مي ‌ آمد تسليم بودي و در هريك از كارهاي خير مانع من نشدي -مثلا&quot; وقتي به شما پيشنهاد كردم كه براي تحصيل علوم اسلامي ‌ مي ‌ خواهم به حوزه بروم مرا تشويق كردي و موقعي كه به شما گفتم مي ‌ خواهم براي جنگ با كفار و تبليغ احكام اسلام به جبهه هاي جنگ بروم، برايم دعا كردي و هيچ گونه مخالفتي از خود نشان ندادي و با اينكه عاطفه ‌ ات نسبت به من از همه بيشتر بود ‌ ، برعكس بعضي از نزديكان، شما را كاملاً راضي بر اين امر يافتم ‌ ، اما مادرم مي ‌ خواهم بگويم شما تا اينجا را نزد خدا خوب امتحان دادي و به ديگران فهماندي كه كاملاً مطيع خدا هستي و هرگز خدا و اسلام و قرآن را و رهبران اسلامي ‌ را ‌ ، فداي فرزندت نخواهي كرد، بلكه فرزند را فداي آنها خواهي نمود . اميدوارم كه اگر من لايق شهادت بودم و مصلحت در اين بود كه شهيد شوم ‌ ، يا اينكه خداي نكرده به صورتهاي ديگر دنيا را وداع گويم، كاملاً صبور بوده و به آنچه كه خداوند پيش مي ‌ آورد راضي باشي و ناراحتي از خود نشان ندهي زيرا راهي است كه نه من بلكه همه شما و ديگران خواهند رفت، لذا راهي را كه همه خواهيم رفت، ناراحتي ندارد . اميدوارم كه بعد از رفتن من هم امتحانت را نزد خدا خوب بدهي، نكند خداي نكرده ناراحتي از خود نشان دهي، بلكه خوشحال باش و افتخار كن كه توانستي در دوران زندگيت فرزندي تقديم راه خدا كني و خدا را شكر كن و آنچه را خداوند برايت مقرر كرده است راضي باش. مادرم از شما تقاضا دارم كه مرا ببخشيد زيرا كه به ‌ وظايف خود عمل نكرده و حقوق خود را نسبت به شما ادا نكردم . وصيّت من به خواهر و برادرانم اين است كه ‌ ، سعي ما اين باشد كه تقوا داشته باشيم و هدف از آمدن به دنيا را فراموش نكنيم و دنيا را هدف قرار ندهيم زيرا اگر به دنيا دل نبنديم و هيچ وقت براي آن ارزش قائل نباشيم، خدا و ارزشهاي معنوي را فداي دنيا نخواهيم كرد، براي اينكه بفهميم كدام را هدف قرار داده ‌ ايم، ببينيم، بيشتر به فكر كدام هستيم و براي كدام بيشتر كار مي ‌ كنيم، دلمان براي كدام بيشتر مي ‌ تپد ‌ ، غم و غصه هاي ما بيشتر براي كدام است به فكر اين بيفتيم كه بايد ايمان واقعي آورد ‌ ، اين ايمانهاي ضعيفي كه بعضي از ما مسلمين داريم معلوم نيست براي ما منجي و مفيد باشد . دلمان را به اينكه مي ‌ گوئيم مسلمان هستيم و يك نمازي آنهم ناقص مي ‌ خوانيم و ديگر احكام را رها كرده ‌ ايم ‌ ، خوش نكنيم . با كمال تأسف مي ‌ گويم كه روح اسلام را از ما گرفته اند ظاهر اسلام براي بعضي از ماها مانده است ‌ ، حالات معنوي از ما گرفته شده است عشق به خدا و اسلام و اهل بيت(ع) را از ما سلب شده است ‌ ، تشريفات و رسومات مذهبي را يكي پس از ديگري فراموش كرده ‌ ايم ‌ ، و به جاي آن دنيا و خرافات دنيا را جايگزين كرده ‌ ايم . حالا كه انقلاب آمد و مانع را از سر راه ما برداشت بايد در حد توان خود بكوشيم، تمام احكام اسلام را عمل كرده و اسلام را به پيش ببريم ‌ ، به خدا قسم اگر به همان اندازه كه براي امورات دنيا كار و تلاش مي ‌ كنيم و صبر و استقامت و پشتكار نشان مي ‌ دهيم و مغزها را براي آن به كار مي ‌ بريم و شبانه روز مانند معشوق سخن از آن به ميان مي ‌ آوريم و بحث و مجادله مي ‌ كنيم ‌ ، به همين اندازه براي تعاليم حياتبخش اسلام كار مي ‌ كرديم و عشق مي ‌ ورزيديم ‌ ، الآن مسلمين جهان زير چكمه ابرقدرتهاي شرق و غرب نبودند و اسلام خيلي زود و سريع جهان گير مي ‌ شد و مي ‌ توانيم بگوئيم كه بر اثر همين سستي ‌ ها و دنياپرستي ‌ هاي مسلمين قبل از ما بود كه انبياء و اولياء و ائمه اطهار و مقربان درگاه خدا و رهبران اسلامي ‌ ما شكنجه ‌ هاي دردناك كشيدند و به زندان ‌ ها افتادند و كشته ‌ شدند، عزيزاني كه خداوند آنچه خلق كرده است به بركت و جود آنها بوده است ‌ ، زيرا اگر يكي از اولياء الهي روي زمين نباشد، هر آينه اهلش را فرو مي ‌ برد ‌ ، اين اولياء خدا زندگي خود را بخاطر حفظ دين به خطر انداختند و از آنطرف بعضي از مردم بي ‌ ارزش دنبال دنيا و هواپرستي بودند و اولياء الهي را تنها گذاشتند، من از خداوند مي ‌ خواهم كه به تاريخ شرم ‌ آور بعضي از مسلمين زمان [[حضرت علي]]([[ع]]) و [[امام حسن]]([[ع]]) و [[امام حسين]]([[ع]]) و ديگر ائمه اطهار(ع) گرفتار نشويم، اميدوار و در انتظارم كه خداوند به همة ما توفيق دهد كه بيدار شويم و به فكر اسلام عزيزمان باشيم، آن ‌ طور نباشد كه امام و رهبرمان اين مقرّب درگاه خداوند و عزيزتر از جانمان يعني خميني روح ‌ خدا به خاطر مسائل اسلام آنهمه زحمات طاقت ‌ فرسا را تحمل نمايد ولي ما با اين نيروي جواني هيچ ‌ گاه به فكر اسلام و مسائل خودمان نباشيم و همه ‌ مان به دنبال دنيا و به فكر اين تن خاكي باشيم، اميدوارم كه ما از اين دسته و گروه نباشيم و اگر هستيم توبه كنيم و بر زمان گذشته خود برنگرديم، و اي به حالمان كه اولياء خدا با اينكه انجام وظيفه كرده ‌ بودند و مطيع دستورات خداوند بوده و هستند براي پس از مرگ خود هراس داشتند و چه شب ‌ ها كه از خوف خدا و از ترس اينكه مبادا انجام وظيفه نكرده باشند، ناله مي ‌ كردند، ائمه(ع) و اولياء خدا هم براي اينكه به ما درس بدهند كه راهت ننشينيم، براي پس از مرگ گريه مي ‌ كردند. آيت اله.. بروجردي با آن شخصيت علمي ‌ و تقوايي و خدماتي كه انجام دادند، آنطوري كه من شنيدم هنگامي ‌ كه مي ‌ خواستند دنيا را وداع گويند و به ديدار خدا بروند، گريه مي ‌ كردند، از ايشان سؤال شده بود كه ‌ ، آقا چرا اينقدر ناراحت هستيد ؟فرموده بودند ‌ ، من كاري براي خودم نكردم و حتي فرموده بودند ‌ ، ناراحتم كه چرا من براي اسلام ‌ ، يك سيلي نخوردم ‌ ، شايد منظور ايشان اين بوده است كه چرا من در راه اسلام شكنجه نشدم ‌ ، يا مثلاً [[امام خميني]] را مي ‌ بينم كه با آن عظمتشان مي ‌ فرمايند: اميدوارم به مرگ طبيعي در بستر نميرم، زندگي ‌ ام كه به اسلام خدمت نكرد شايد مرگم باعث اثري شود. انتقاد من در مرحله اول از خودم مي ‌ باشد و در مرحله دوم بعضي ديگر از مسلمين، [[قرآن]] هم ما را دعوت مي ‌ كند كه ‌ ايمان هاي ظاهري را رها كرده و ايمان قلبي و واقعي بياوريم«يا ايها الذين امنوا....». ما بايد در راه اسلام هرچه به سرمان مي ‌ آيد باز انتظار بيشتر از آن را داشته باشيم و جان و مال و ناموس و تمام و جود خود را در اختيار خدا بگذاريم و اگر همه آنها را هم به هر نحوي در راه او داديم ‌ ، قابل اين هم ندارد كه حتي به ذهنمان بياوريم كه ما براي خدا چنين كرديم . والسلام قاسمعلي حسامي<br /> <br /> منبع سایت شهدای خین<br /> <br /> http://khayyen.ir/shahid/191</div>

Barzegar97 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%82%D8%A7%D8%B3%D9%85%D8%B9%D9%84%DB%8C_%D8%AD%D8%B3%D8%A7%D9%85%DB%8C 2018-12-05T05:26:08Z

<p>Barzegar97: </p> <hr /> <div><br /> <br /> نام : حسامی / قاسمعلی<br /> <br /> <br /> نام پدر : شکرالله<br /> <br /> <br /> تاریخ تولد : ۱۳۳۵-۱۲-۲۹<br /> <br /> <br /> محل تولد : اسماعیل ترخان<br /> <br /> <br /> تاریخ شهادت : ۱۳۶۰-۳-۲۰<br /> <br /> <br /> محل شهادت : دارخوین-عملیات فرماندهی کل قوا<br /> <br /> <br /> شهرستان : مبارکه<br /> <br /> <br /> یگان :<br /> <br /> <br /> مسئولیت :<br /> <br /> <br /> تحصیلات :<br /> <br /> <br /> محل تحصیل :<br /> <br /> <br /> گلزار : جاوید الاثر<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> زندگی نامه<br /> <br /> <br /> <br /> روحاني [[شهيد قاسمعلي حسامی]] بحري است بحر عشق که هيچش کناره نيست. روحاني [[شهيد قاسمعلي حسامي]] در سال 1336 به تقدير نقش ‌ بند وجود ديده به جهان گشود. شهرستان مبارکه در کتاب افتخاراتش برگ زرين وجود شيرمردي را شاهد است که از نسل سينه سرخان بود. باغستان امن کشور شيران گلبرگهاي شاداب آرامشش را مرهون خون پاک چون اويي است. دوران کودکي را چونان تمام همسن و سالانش در کوچه پس کوچه ‌ هاي ايام درجست و خيز کودکانه گذراند. او در طي طريق کمال پاي به صحن و سراي علم نهاد تا از خرمن علم و دانش خوشه ‌ چيني کند قاسمعلي که دومين فرزند خانواده ‌ اي ايماني بود پس از پايان دوران ابتدايي ره به حوزه علميه راست نمود . سال 1352 سال ورود او به حوزه علميه مدرسه ذوالفقار در شهرستان [[اصفهان]] پذيراي صادق اين نوجوان پاک و بي ‌ آلايش شد. شهيد قاسمعلي در مدت زمان شش سال تحصيل در حوزه علميه به موازات علم در ميدان عمل نيز مردانه درخشيد. و با گام زدن بر نفس و توکل به ذات دوست چشم جان را بينا ساخت. لبهاي پاک از گناه، قامت رساي ايمانش و چشمان پر از حياء از او چهره ‌ اي مجذوب ساخته بود. او متواضعانه و بدور از عجب و رياء نمود. و در پي شکر شکر فروشش هر خطري را به جان خريد. شهيد حسامي مرد مدارا با گناه و ظلم نبود گرچه زخم از حسام نوشد. او آن گاه که دشمن هرزه و بي عفت را در طمع مرزهاي ميهن ‌ اش ديد لباس مقدس دفاع پوشيد و کمر رزم به ميان بسته و راهي کشتگاه گرديد او چونان نخل ‌ هاي استوار جنوب قد آراست و آن گاه که در [[21/3/1360]] در جبهه [[دارخوين]] تن در مرجان عشق خضاب نمود داشت که تا خدا راهي نمانده است.<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> وصیت نامه<br /> <br /> <br /> <br /> «روحاني [[شهيد قاسمعلي حسامي]] ‌» شهادت مي ‌ دهم به وحدانيت خداوند تبارك و تعالي و رسالت بيست ‌ وچهارهزار [[پيامبر]]([[ص]]) كه از جانب خدا براي هدايت بشر فرستاده شدند كه اول آنها [[حضرت آدم]] ([[ع]]) و آخرين آنها [[حضرت محمّد]] ([[ص]]) است و به آنچه آن حضرت از جانب خدا آورد و شهادت مي ‌ دهم به امامت و و لايت دوازده وصي و جانشين خاتم الانبياء(ص) كه اول آنها [[حضرت اميرالمؤمنين]] ([[ع]]) و آخرين آنها [[حضرت مهدي موعود]]([[عج]]) مي ‌ باشد و پس از غائب شدن [[حضرت مهدي موعود]]([[عج]]) معتقد به رهبري علماء و روحانيت و مراجع تقليد بوده و در اين زمان معتقد به رهبري نايب امام زمان [[حضرت امام خميني]] (حفظه الله تعالي) بوده و مي ‌ باشم . مادر عزيزم : به شما سلام مي ‌ رسانم و كمال تشكر را از شما دارم كه در دوران زندگيت به ‌ وظايف مادري خود كه تربيت و پرورش من بود در حد توانائيت كوشيدي و هر كار مذهبي و خيري كه من به شما پيشنهاد مي ‌ كردم ‌ ، وقتي اسم اسلام و خدا و [[قرآن]] به ميان مي ‌ آمد تسليم بودي و در هريك از كارهاي خير مانع من نشدي -مثلا&quot; وقتي به شما پيشنهاد كردم كه براي تحصيل علوم اسلامي ‌ مي ‌ خواهم به حوزه بروم مرا تشويق كردي و موقعي كه به شما گفتم مي ‌ خواهم براي جنگ با كفار و تبليغ احكام اسلام به جبهه هاي جنگ بروم، برايم دعا كردي و هيچ گونه مخالفتي از خود نشان ندادي و با اينكه عاطفه ‌ ات نسبت به من از همه بيشتر بود ‌ ، برعكس بعضي از نزديكان، شما را كاملاً راضي بر اين امر يافتم ‌ ، اما مادرم مي ‌ خواهم بگويم شما تا اينجا را نزد خدا خوب امتحان دادي و به ديگران فهماندي كه كاملاً مطيع خدا هستي و هرگز خدا و اسلام و قرآن را و رهبران اسلامي ‌ را ‌ ، فداي فرزندت نخواهي كرد، بلكه فرزند را فداي آنها خواهي نمود . اميدوارم كه اگر من لايق شهادت بودم و مصلحت در اين بود كه شهيد شوم ‌ ، يا اينكه خداي نكرده به صورتهاي ديگر دنيا را وداع گويم، كاملاً صبور بوده و به آنچه كه خداوند پيش مي ‌ آورد راضي باشي و ناراحتي از خود نشان ندهي زيرا راهي است كه نه من بلكه همه شما و ديگران خواهند رفت، لذا راهي را كه همه خواهيم رفت، ناراحتي ندارد . اميدوارم كه بعد از رفتن من هم امتحانت را نزد خدا خوب بدهي، نكند خداي نكرده ناراحتي از خود نشان دهي، بلكه خوشحال باش و افتخار كن كه توانستي در دوران زندگيت فرزندي تقديم راه خدا كني و خدا را شكر كن و آنچه را خداوند برايت مقرر كرده است راضي باش. مادرم از شما تقاضا دارم كه مرا ببخشيد زيرا كه به ‌ وظايف خود عمل نكرده و حقوق خود را نسبت به شما ادا نكردم . وصيّت من به خواهر و برادرانم اين است كه ‌ ، سعي ما اين باشد كه تقوا داشته باشيم و هدف از آمدن به دنيا را فراموش نكنيم و دنيا را هدف قرار ندهيم زيرا اگر به دنيا دل نبنديم و هيچ وقت براي آن ارزش قائل نباشيم، خدا و ارزشهاي معنوي را فداي دنيا نخواهيم كرد، براي اينكه بفهميم كدام را هدف قرار داده ‌ ايم، ببينيم، بيشتر به فكر كدام هستيم و براي كدام بيشتر كار مي ‌ كنيم، دلمان براي كدام بيشتر مي ‌ تپد ‌ ، غم و غصه هاي ما بيشتر براي كدام است به فكر اين بيفتيم كه بايد ايمان واقعي آورد ‌ ، اين ايمانهاي ضعيفي كه بعضي از ما مسلمين داريم معلوم نيست براي ما منجي و مفيد باشد . دلمان را به اينكه مي ‌ گوئيم مسلمان هستيم و يك نمازي آنهم ناقص مي ‌ خوانيم و ديگر احكام را رها كرده ‌ ايم ‌ ، خوش نكنيم . با كمال تأسف مي ‌ گويم كه روح اسلام را از ما گرفته اند ظاهر اسلام براي بعضي از ماها مانده است ‌ ، حالات معنوي از ما گرفته شده است عشق به خدا و اسلام و اهل بيت(ع) را از ما سلب شده است ‌ ، تشريفات و رسومات مذهبي را يكي پس از ديگري فراموش كرده ‌ ايم ‌ ، و به جاي آن دنيا و خرافات دنيا را جايگزين كرده ‌ ايم . حالا كه انقلاب آمد و مانع را از سر راه ما برداشت بايد در حد توان خود بكوشيم، تمام احكام اسلام را عمل كرده و اسلام را به پيش ببريم ‌ ، به خدا قسم اگر به همان اندازه كه براي امورات دنيا كار و تلاش مي ‌ كنيم و صبر و استقامت و پشتكار نشان مي ‌ دهيم و مغزها را براي آن به كار مي ‌ بريم و شبانه روز مانند معشوق سخن از آن به ميان مي ‌ آوريم و بحث و مجادله مي ‌ كنيم ‌ ، به همين اندازه براي تعاليم حياتبخش اسلام كار مي ‌ كرديم و عشق مي ‌ ورزيديم ‌ ، الآن مسلمين جهان زير چكمه ابرقدرتهاي شرق و غرب نبودند و اسلام خيلي زود و سريع جهان گير مي ‌ شد و مي ‌ توانيم بگوئيم كه بر اثر همين سستي ‌ ها و دنياپرستي ‌ هاي مسلمين قبل از ما بود كه انبياء و اولياء و ائمه اطهار و مقربان درگاه خدا و رهبران اسلامي ‌ ما شكنجه ‌ هاي دردناك كشيدند و به زندان ‌ ها افتادند و كشته ‌ شدند، عزيزاني كه خداوند آنچه خلق كرده است به بركت و جود آنها بوده است ‌ ، زيرا اگر يكي از اولياء الهي روي زمين نباشد، هر آينه اهلش را فرو مي ‌ برد ‌ ، اين اولياء خدا زندگي خود را بخاطر حفظ دين به خطر انداختند و از آنطرف بعضي از مردم بي ‌ ارزش دنبال دنيا و هواپرستي بودند و اولياء الهي را تنها گذاشتند، من از خداوند مي ‌ خواهم كه به تاريخ شرم ‌ آور بعضي از مسلمين زمان [[حضرت علي]]([[ع]]) و [[امام حسن]]([[ع]]) و [[امام حسين]]([[ع]]) و ديگر ائمه اطهار(ع) گرفتار نشويم، اميدوار و در انتظارم كه خداوند به همة ما توفيق دهد كه بيدار شويم و به فكر اسلام عزيزمان باشيم، آن ‌ طور نباشد كه امام و رهبرمان اين مقرّب درگاه خداوند و عزيزتر از جانمان يعني خميني روح ‌ خدا به خاطر مسائل اسلام آنهمه زحمات طاقت ‌ فرسا را تحمل نمايد ولي ما با اين نيروي جواني هيچ ‌ گاه به فكر اسلام و مسائل خودمان نباشيم و همه ‌ مان به دنبال دنيا و به فكر اين تن خاكي باشيم، اميدوارم كه ما از اين دسته و گروه نباشيم و اگر هستيم توبه كنيم و بر زمان گذشته خود برنگرديم، و اي به حالمان كه اولياء خدا با اينكه انجام وظيفه كرده ‌ بودند و مطيع دستورات خداوند بوده و هستند براي پس از مرگ خود هراس داشتند و چه شب ‌ ها كه از خوف خدا و از ترس اينكه مبادا انجام وظيفه نكرده باشند، ناله مي ‌ كردند، ائمه(ع) و اولياء خدا هم براي اينكه به ما درس بدهند كه راهت ننشينيم، براي پس از مرگ گريه مي ‌ كردند. آيت اله.. بروجردي با آن شخصيت علمي ‌ و تقوايي و خدماتي كه انجام دادند، آنطوري كه من شنيدم هنگامي ‌ كه مي ‌ خواستند دنيا را وداع گويند و به ديدار خدا بروند، گريه مي ‌ كردند، از ايشان سؤال شده بود كه ‌ ، آقا چرا اينقدر ناراحت هستيد ؟فرموده بودند ‌ ، من كاري براي خودم نكردم و حتي فرموده بودند ‌ ، ناراحتم كه چرا من براي اسلام ‌ ، يك سيلي نخوردم ‌ ، شايد منظور ايشان اين بوده است كه چرا من در راه اسلام شكنجه نشدم ‌ ، يا مثلاً [[امام خميني]] را مي ‌ بينم كه با آن عظمتشان مي ‌ فرمايند: اميدوارم به مرگ طبيعي در بستر نميرم، زندگي ‌ ام كه به اسلام خدمت نكرد شايد مرگم باعث اثري شود. انتقاد من در مرحله اول از خودم مي ‌ باشد و در مرحله دوم بعضي ديگر از مسلمين، [[قرآن]] هم ما را دعوت مي ‌ كند كه ‌ ايمان هاي ظاهري را رها كرده و ايمان قلبي و واقعي بياوريم«يا ايها الذين امنوا....». ما بايد در راه اسلام هرچه به سرمان مي ‌ آيد باز انتظار بيشتر از آن را داشته باشيم و جان و مال و ناموس و تمام و جود خود را در اختيار خدا بگذاريم و اگر همه آنها را هم به هر نحوي در راه او داديم ‌ ، قابل اين هم ندارد كه حتي به ذهنمان بياوريم كه ما براي خدا چنين كرديم . والسلام قاسمعلي حسامي<br /> <br /> منبع سایت شهدای خین<br /> <br /> http://khayyen.ir/shahid/191</div>

Barzegar97 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF_%D8%A8%D9%87%D8%B1%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D9%85%D8%AA%D9%88%D9%84%D8%AF_%D8%B3%D8%A7%D9%84_1344 2018-12-05T05:17:36Z

<p>Barzegar97: </p> <hr /> <div><br /> <br /> نام : بهرامی / محمد<br /> <br /> <br /> نام پدر : مرتضی<br /> <br /> <br /> تاریخ تولد : ۱۳۴۴-۱-۱<br /> <br /> <br /> محل تولد : دیزیچه مبارکه<br /> <br /> <br /> تاریخ شهادت : ۱۳۶۱-۱-۳<br /> <br /> <br /> محل شهادت : عین خوش - فتح المبین<br /> <br /> <br /> شهرستان : مبارکه<br /> <br /> <br /> یگان :<br /> <br /> <br /> مسئولیت :<br /> <br /> <br /> تحصیلات :<br /> <br /> <br /> محل تحصیل :<br /> <br /> <br /> گلزار : گلزار شهدای دیزیچه<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> زندگی نامه<br /> <br /> <br /> <br /> روحانی[[شهید محمد بهرامي]] باز هم دست سبز انديشه قلمم را به تكاپو وادشت تا خون سرخ شهدا را جوهر وجود خويش سازم و با قدم نهادن بر رخسار سپيد كاغذ بار ديگر نقاش لحظه هاي ناب ايثار و شهادت مجاهدان باشم مجاهدان شهيدي كه با دريايي از مركب نمي توان به تفسير خون شرخشان پرداخت همانند شهيد بهرامي سال 1344 در شهر ايثار و شهادت [[ديزيچه]] از توابع شهرستان مباركه در خانواده ‌ اي متدين و زحمتكش ديده به جهان گشود. او عاشق و شيفته پدر و مادر خويش بود و در همان كودكي با تبرك دستان كوچك و مهربانش و بافاي سينه اش جامي از شفقت و مهرباني را نثار ايشان نمود و پروانه ‌ وار گرد شمع وجودشان چرخيد تا در صف مرصوص نگاهشان آشيانه ‌ اي از عشق و محبت بنا كند و هر صبحج و شام همچون پرستعو در آسمان آبي قلبشان پروزا كند با اتمام تحصيلات مقدماتي در سن 16 سالگي بعد از اخذ ديپلم وارد حوزه علميه شد و دروس مقدماتي حوزه درا در شهر [[ديزيچه] در خدمت اساتيدي چون [[حاج آقا دانشمند]] و حاج آقا قائمي پشت سر گذاشت و سپس به مدرسه علميه ذوالفقار عزيمت نمود. با شكوفا نمودن نيروي استعداد نهفته در وجودش به مدارج عالي از كمال دست يابد با مواجه شدن شيپور جنگ در سال 1361 رهسپار ميدان جنگ شد تا به سلسله بيدار دلان عاشق بپيوندد سرانجام اين بلبل خوش صداي كوي عشق، در بهار سال 1361 اسير چنگال ناپاك دشمنان غاصب گرديد. آن بدسگالان و پليدان ايشان را بعد از شكنجه جانفرسا توسط تير مستقيم گلوله به شهادت رسانيدند. «روحش شاد و راهش پررهرو باد»<br /> <br /> منبع سایت شهدای خین<br /> <br /> http://khayyen.ir/shahid/189</div>

Barzegar97 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF_%D8%B9%D9%84%DB%8C_%DA%AF%D9%86%D8%AC%DB%8C_%D8%B2%D8%A7%D8%AF%D9%87_%D8%B2%D9%88%D8%A7%D8%B1%D9%87 2018-12-05T05:13:46Z

<p>Barzegar97: </p> <hr /> <div><br /> <br /> نام : گنجی زاده زواره / محمد علی<br /> <br /> <br /> نام پدر : حاج خلیل<br /> <br /> <br /> تاریخ تولد : ۱۳۴۰-۶-۲۰<br /> <br /> <br /> محل تولد : زواره<br /> <br /> <br /> تاریخ شهادت : ۱۳۶۱-۶-۲۹<br /> <br /> <br /> محل شهادت : عملیات پاکسازی پیرانشهر کردستان<br /> <br /> <br /> شهرستان : اردستان<br /> <br /> <br /> یگان :<br /> <br /> <br /> مسئولیت : فرماندهی تیپ شهدا سپاه پاسداران در غرب کشور<br /> <br /> <br /> تحصیلات :<br /> <br /> <br /> محل تحصیل :<br /> <br /> <br /> گلزار : شهدای زواره<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> زندگی نامه<br /> <br /> <br /> <br /> در سن 21 سالگی<br /> <br /> دانشجوی پاسدار<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> وصیت نامه<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> قسمتی از وصیت نامه شهید :<br /> <br /> <br /> بعنوان فردی از آحاد ملت مسلمان به تمامی ملت خصوصآ مسئولین امر تذکر می دهم که همیشه در جهت اسلام و [[قرآن]] باشید و هیچ مسئله و روشی شما را از هدف و جهتی که دارید منحرف ننماید.<br /> <br /> <br /> سعی کنید در کارهایتان نیت خود را خالص نموده و از هر شرک و ریا و حسادت و بغض پاک نمائید تا هم اجر خود را ببرید و هم بتوانید مسئولیت خود را آن چنان که خداوند و اسلام و امام می خواهند انجام داده باشید و این را هرگز فراموش نکنید که تا خود را نسازیم و تغییر ندهیم جامعه ای ساخته نمی شود (ان الله لا یغیر ما بقوم حتی یغیروا ما به انفسهم) از تمامی ملت خصوصآ جوانان می خواهم که وحدت همیشگی خود را بیش از پیش حفظ نمایند و هرگز خدا را [[قرآن]] را و امام را فراموش نکنید.<br /> <br /> <br /> نثار روح پاکش صلوات<br /> <br /> منبع سایت شهدای خین<br /> <br /> http://khayyen.ir/shahid/177</div>

Barzegar97 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%85%D8%B1%D8%AA%D8%B6%DB%8C_%D8%B4%D8%A7%D9%87_%D9%85%D8%B1%D8%A7%D8%AF%DB%8C 2018-12-05T05:11:29Z

<p>Barzegar97: </p> <hr /> <div><br /> <br /> نام : شاهمرادی / مرتضی<br /> <br /> <br /> نام پدر : محمد<br /> <br /> <br /> تاریخ تولد : ۱۳۴۳-۱۲-۲۹<br /> <br /> <br /> محل تولد : چادگان<br /> <br /> <br /> تاریخ شهادت : ۱۳۶۱-۱-۱<br /> <br /> <br /> محل شهادت : شوش<br /> <br /> <br /> شهرستان : چادگان<br /> <br /> <br /> یگان :<br /> <br /> <br /> مسئولیت : رزمی تبلیغی<br /> <br /> <br /> تحصیلات :<br /> <br /> <br /> محل تحصیل : مدرسه ذوالفقار-امام صادق(ع) و صدراصفهان<br /> <br /> <br /> گلزار : گلزار شهدای چادگان<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> زندگی نامه<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> طلبة [[شهيد مرتضي شاه مرادي]]فروردين سال 1344 بود و بهار، زيباترين لباس شكوه را بر تن طبيعت كرده بود. گلهاي اطلس، همراه با نسترن ‌ هاي زيباي بهاري، بر خود مي باليدند و زيبايي ‌ هاي روستا را به يكديگر نشان مي ‌ دادند، كه ناگاه حضور مولودي زيبا آنان را در بُهت زيبايي ‌ اش، در سكوت گذارد. كودكي مرتضي نام در «[[چادگان]]»، از توابع شهرستان فريدن پا به زمين مي ‌ گذارد تا بار ديگر نغمة «تبارك الله احسن الخالقين» را به تصوير كشد. نو رسيدة خانوادة «شاهمرادي» دوران كودكي را زير ساية پر مهر پدر و مادر، در پناه الطاف [[مرتضي علي]]([[عليه السلام]]) سپري كرد و بزرگ شد. هفت ساله بود كه ‌ گام به دبستان نهاد و زورقي از جنس علم براي رسيدن به ساحل سعادت، براي خويشتن ساخت. پس از پايان دورة ابتدايي، به مدرسة راهنمايي «حكيم نظامي» رفت و تحصيل را ادامه داد، همزمان، شب ها در جلسات مسجد شركت مي ‌ كرد و مشغول فراگيري [[قرآن]] و معارف اسلامي مي ‌ شد. در روزهاي آتش و خون و مبارزه و قيام، وي نوجواني سيزده ساله بود كه هم ‌ پاي ديگر دوستان، در تظاهرات و ديگر فعاليت ‌ هاي انقلابي شركت داشت و در سازمان دفاع شهري ـ كه توسط مردم اداره مي شد ـ عضو بود. شجاع بود و نترس. او مي ‌ دانست كه جان شيرين در راه دوست متاعي بس كوچك است كه هر بي ‌ سر و پايي دارد؛ پس تمام وجود خودش را صرف مبارزه و پيشبرد اهداف امام(رحمت ‌ الله ‌ عليه) مي ‌ كرد. در سال 58 آن گاه كه تحصيلات راهنمايي خويش را پايان برد، ندايي از غيب، زيباترين غزل سعادت را براي مرتضي سرود و او را به شاه ‌ راه بندگي و خلوص دعوت كرد. او نيز لبريز از بادة ‌ نياز لبيك ‌ گويان به نداي حق دل سپرد و به مجلس عشاق كوي يار پاي نهاد. حوزه منزلگاه عشاق و سربازان [[مهدي]] ([[سلام الله عليه]]) است كه مرتضي توفيق حضور در آنجا يافت. ابتدا مدرسة «صدرا»ي [[اصفهان]] و سپس مدرسة «ذوالفقاريه» پذيراي اين سرباز عاشق بود كه مي ‌ خواست پيش از جهاد اصغر پاي به ميدان جهاد اكبر بگذارد. مرتضي همزمان با تحصيل، از فعاليت ‌ هاي انقلابي خويش دست نكشيد و مخصوصاً در دوران رياست جمهوري «[[بني صدر]]»، در روشن نمودن ماهيت افكار و اهداف اين جنايت ‌ كار و هم دستانش بسيار كوشيد. در سال 1360 از سوي [[جهادسازندگي]] ، به تدريس دورة آموزش عقايد براي برادران جهاد پرداخت و از فيض كلام گوهر بارش قلوب ايشان را شاد كرد ولي خود همچنان در هجر خاك عاشق طلب جبهه مي ‌ سوخت. هر بار كه آمادگي حضور و اعزام را اعلام مي ‌ كرد، به علت نياز شديد وي در كارهاي فرهنگي از اعزامش خودداري مي ‌ كردند ولي سرانجام اين دل مرتضي بود كه بر عقل مسئولين اعزام، فايق آمد. با ديدن دورة آموزش نظامي كوتاه مدت از سوي [[بسيج سپاه پاسداران]] فريدن، در 30/11/60 پا به جبهة [[شوش]] نهاد. رقص زيباي قاسم ‌ وارِ مرتضي در كربلاي شوش ديري نپاييد و او در دومين مرحله از عمليات ظفرمند «[[فتح المبين]]» در [[3/1/61]] با اصابت گلوله ‌ اي، عروس زيباي شهادت را در آغوش كشيد. پيكر اين عزيز چندي بعد به زادگاهش بازگشت و در تشييعي باشكوه در گلستان شهداي «[[چادگان]]» به خاك سپرده شد. «گوارايش باد شراب نوشين وصال اباعبدالله.»<br /> <br /> منبع سایت شهدای خین<br /> <br /> http://khayyen.ir/shahid/184</div>

Barzegar97 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%85%D8%B1%D8%AA%D8%B6%DB%8C_%D8%B4%D8%A7%D9%87_%D9%85%D8%B1%D8%A7%D8%AF%DB%8C 2018-12-05T05:09:39Z

<p>Barzegar97: </p> <hr /> <div><br /> <br /> نام : شاهمرادی / مرتضی<br /> <br /> <br /> نام پدر : محمد<br /> <br /> <br /> تاریخ تولد : ۱۳۴۳-۱۲-۲۹<br /> <br /> <br /> محل تولد : چادگان<br /> <br /> <br /> تاریخ شهادت : ۱۳۶۱-۱-۱<br /> <br /> <br /> محل شهادت : شوش<br /> <br /> <br /> شهرستان : چادگان<br /> <br /> <br /> یگان :<br /> <br /> <br /> مسئولیت : رزمی تبلیغی<br /> <br /> <br /> تحصیلات :<br /> <br /> <br /> محل تحصیل : مدرسه ذوالفقار-امام صادق(ع) و صدراصفهان<br /> <br /> <br /> گلزار : گلزار شهدای چادگان<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> زندگی نامه<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> طلبة [[شهيد مرتضي شاه مرادي]]فروردين سال 1344 بود و بهار، زيباترين لباس شكوه را بر تن طبيعت كرده بود. گلهاي اطلس، همراه با نسترن ‌ هاي زيباي بهاري، بر خود مي باليدند و زيبايي ‌ هاي روستا را به يكديگر نشان مي ‌ دادند، كه ناگاه حضور مولودي زيبا آنان را در بُهت زيبايي ‌ اش، در سكوت گذارد. كودكي مرتضي نام در «چادگان»، از توابع شهرستان فريدن پا به زمين مي ‌ گذارد تا بار ديگر نغمة «تبارك الله احسن الخالقين» را به تصوير كشد. نو رسيدة خانوادة «شاهمرادي» دوران كودكي را زير ساية پر مهر پدر و مادر، در پناه الطاف [[مرتضي علي]]([[عليه السلام]]) سپري كرد و بزرگ شد. هفت ساله بود كه ‌ گام به دبستان نهاد و زورقي از جنس علم براي رسيدن به ساحل سعادت، براي خويشتن ساخت. پس از پايان دورة ابتدايي، به مدرسة راهنمايي «حكيم نظامي» رفت و تحصيل را ادامه داد، همزمان، شب ها در جلسات مسجد شركت مي ‌ كرد و مشغول فراگيري [[قرآن]] و معارف اسلامي مي ‌ شد. در روزهاي آتش و خون و مبارزه و قيام، وي نوجواني سيزده ساله بود كه هم ‌ پاي ديگر دوستان، در تظاهرات و ديگر فعاليت ‌ هاي انقلابي شركت داشت و در سازمان دفاع شهري ـ كه توسط مردم اداره مي شد ـ عضو بود. شجاع بود و نترس. او مي ‌ دانست كه جان شيرين در راه دوست متاعي بس كوچك است كه هر بي ‌ سر و پايي دارد؛ پس تمام وجود خودش را صرف مبارزه و پيشبرد اهداف امام(رحمت ‌ الله ‌ عليه) مي ‌ كرد. در سال 58 آن گاه كه تحصيلات راهنمايي خويش را پايان برد، ندايي از غيب، زيباترين غزل سعادت را براي مرتضي سرود و او را به شاه ‌ راه بندگي و خلوص دعوت كرد. او نيز لبريز از بادة ‌ نياز لبيك ‌ گويان به نداي حق دل سپرد و به مجلس عشاق كوي يار پاي نهاد. حوزه منزلگاه عشاق و سربازان [[مهدي]] ([[سلام الله عليه]]) است كه مرتضي توفيق حضور در آنجا يافت. ابتدا مدرسة «صدرا»ي [[اصفهان]] و سپس مدرسة «ذوالفقاريه» پذيراي اين سرباز عاشق بود كه مي ‌ خواست پيش از جهاد اصغر پاي به ميدان جهاد اكبر بگذارد. مرتضي همزمان با تحصيل، از فعاليت ‌ هاي انقلابي خويش دست نكشيد و مخصوصاً در دوران رياست جمهوري «[[بني صدر]]»، در روشن نمودن ماهيت افكار و اهداف اين جنايت ‌ كار و هم دستانش بسيار كوشيد. در سال 1360 از سوي [[جهادسازندگي]] ، به تدريس دورة آموزش عقايد براي برادران جهاد پرداخت و از فيض كلام گوهر بارش قلوب ايشان را شاد كرد ولي خود همچنان در هجر خاك عاشق طلب جبهه مي ‌ سوخت. هر بار كه آمادگي حضور و اعزام را اعلام مي ‌ كرد، به علت نياز شديد وي در كارهاي فرهنگي از اعزامش خودداري مي ‌ كردند ولي سرانجام اين دل مرتضي بود كه بر عقل مسئولين اعزام، فايق آمد. با ديدن دورة آموزش نظامي كوتاه مدت از سوي [[بسيج سپاه پاسداران]] فريدن، در 30/11/60 پا به جبهة شوش نهاد. رقص زيباي قاسم ‌ وارِ مرتضي در كربلاي شوش ديري نپاييد و او در دومين مرحله از عمليات ظفرمند «[[فتح المبين]]» در [[3/1/61]] با اصابت گلوله ‌ اي، عروس زيباي شهادت را در آغوش كشيد. پيكر اين عزيز چندي بعد به زادگاهش بازگشت و در تشييعي باشكوه در گلستان شهداي «[[چادگان]]» به خاك سپرده شد. «گوارايش باد شراب نوشين وصال اباعبدالله.»<br /> <br /> منبع سایت شهدای خین<br /> <br /> http://khayyen.ir/shahid/184</div>

Barzegar97 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%85%D8%B1%D8%AA%D8%B6%DB%8C_%D8%B4%D8%A7%D9%87_%D9%85%D8%B1%D8%A7%D8%AF%DB%8C 2018-12-05T05:07:20Z

<p>Barzegar97: </p> <hr /> <div><br /> <br /> نام : شاهمرادی / مرتضی<br /> <br /> <br /> نام پدر : محمد<br /> <br /> <br /> تاریخ تولد : ۱۳۴۳-۱۲-۲۹<br /> <br /> <br /> محل تولد : چادگان<br /> <br /> <br /> تاریخ شهادت : ۱۳۶۱-۱-۱<br /> <br /> <br /> محل شهادت : شوش<br /> <br /> <br /> شهرستان : چادگان<br /> <br /> <br /> یگان :<br /> <br /> <br /> مسئولیت : رزمی تبلیغی<br /> <br /> <br /> تحصیلات :<br /> <br /> <br /> محل تحصیل : مدرسه ذوالفقار-امام صادق(ع) و صدراصفهان<br /> <br /> <br /> گلزار : گلزار شهدای چادگان<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> زندگی نامه<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> طلبة [[شهيد مرتضي شاه مرادي]]فروردين سال 1344 بود و بهار، زيباترين لباس شكوه را بر تن طبيعت كرده بود. گلهاي اطلس، همراه با نسترن ‌ هاي زيباي بهاري، بر خود مي باليدند و زيبايي ‌ هاي روستا را به يكديگر نشان مي ‌ دادند، كه ناگاه حضور مولودي زيبا آنان را در بُهت زيبايي ‌ اش، در سكوت گذارد. كودكي مرتضي نام در «چادگان»، از توابع شهرستان فريدن پا به زمين مي ‌ گذارد تا بار ديگر نغمة «تبارك الله احسن الخالقين» را به تصوير كشد. نو رسيدة خانوادة «شاهمرادي» دوران كودكي را زير ساية پر مهر پدر و مادر، در پناه الطاف [[مرتضي علي(عليه السلام)]] سپري كرد و بزرگ شد. هفت ساله بود كه ‌ گام به دبستان نهاد و زورقي از جنس علم براي رسيدن به ساحل سعادت، براي خويشتن ساخت. پس از پايان دورة ابتدايي، به مدرسة راهنمايي «حكيم نظامي» رفت و تحصيل را ادامه داد، همزمان، شب ها در جلسات مسجد شركت مي ‌ كرد و مشغول فراگيري [[قرآن]] و معارف اسلامي مي ‌ شد. در روزهاي آتش و خون و مبارزه و قيام، وي نوجواني سيزده ساله بود كه هم ‌ پاي ديگر دوستان، در تظاهرات و ديگر فعاليت ‌ هاي انقلابي شركت داشت و در سازمان دفاع شهري ـ كه توسط مردم اداره مي شد ـ عضو بود. شجاع بود و نترس. او مي ‌ دانست كه جان شيرين در راه دوست متاعي بس كوچك است كه هر بي ‌ سر و پايي دارد؛ پس تمام وجود خودش را صرف مبارزه و پيشبرد اهداف امام(رحمت ‌ الله ‌ عليه) مي ‌ كرد. در سال 58 آن گاه كه تحصيلات راهنمايي خويش را پايان برد، ندايي از غيب، زيباترين غزل سعادت را براي مرتضي سرود و او را به شاه ‌ راه بندگي و خلوص دعوت كرد. او نيز لبريز از بادة ‌ نياز لبيك ‌ گويان به نداي حق دل سپرد و به مجلس عشاق كوي يار پاي نهاد. حوزه منزلگاه عشاق و سربازان [[مهدي (سلام الله عليه)]] است كه مرتضي توفيق حضور در آنجا يافت. ابتدا مدرسة «صدرا»ي [[اصفهان]] و سپس مدرسة «ذوالفقاريه» پذيراي اين سرباز عاشق بود كه مي ‌ خواست پيش از جهاد اصغر پاي به ميدان جهاد اكبر بگذارد. مرتضي همزمان با تحصيل، از فعاليت ‌ هاي انقلابي خويش دست نكشيد و مخصوصاً در دوران رياست جمهوري «[[بني صدر]]»، در روشن نمودن ماهيت افكار و اهداف اين جنايت ‌ كار و هم دستانش بسيار كوشيد. در سال 1360 از سوي [[جهادسازندگي]] ، به تدريس دورة آموزش عقايد براي برادران جهاد پرداخت و از فيض كلام گوهر بارش قلوب ايشان را شاد كرد ولي خود همچنان در هجر خاك عاشق طلب جبهه مي ‌ سوخت. هر بار كه آمادگي حضور و اعزام را اعلام مي ‌ كرد، به علت نياز شديد وي در كارهاي فرهنگي از اعزامش خودداري مي ‌ كردند ولي سرانجام اين دل مرتضي بود كه بر عقل مسئولين اعزام، فايق آمد. با ديدن دورة آموزش نظامي كوتاه مدت از سوي [[بسيج سپاه پاسداران]] فريدن، در 30/11/60 پا به جبهة شوش نهاد. رقص زيباي قاسم ‌ وارِ مرتضي در كربلاي شوش ديري نپاييد و او در دومين مرحله از عمليات ظفرمند «[[فتح المبين]]» در [[3/1/61]] با اصابت گلوله ‌ اي، عروس زيباي شهادت را در آغوش كشيد. پيكر اين عزيز چندي بعد به زادگاهش بازگشت و در تشييعي باشكوه در گلستان شهداي «[[چادگان]]» به خاك سپرده شد. «گوارايش باد شراب نوشين وصال اباعبدالله.»<br /> <br /> منبع سایت شهدای خین<br /> <br /> http://khayyen.ir/shahid/184</div>

Barzegar97 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF_%D8%AE%D8%B7%DB%8C%D8%A8%DB%8C 2018-11-29T21:14:04Z

<p>Barzegar97: </p> <hr /> <div>مشخصات<br /> <br /> <br /> نام : خطیبی / احمد<br /> <br /> <br /> نام پدر : مصطفی<br /> <br /> <br /> تاریخ تولد : ۱۳۴۱-۴-۲۴<br /> <br /> <br /> محل تولد : اصفهان<br /> <br /> <br /> تاریخ شهادت : ۱۳۶۴-۳-۲۱<br /> <br /> <br /> محل شهادت : جاده خندق<br /> <br /> <br /> شهرستان : اصفهان<br /> <br /> <br /> یگان : لشکر 14<br /> <br /> <br /> مسئولیت : فرمانده گردان محمد رسول الله<br /> <br /> <br /> تحصیلات :<br /> <br /> <br /> محل تحصیل :<br /> <br /> <br /> گلزار : گلستان شهدای اصفهان<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> ==زندگی نامه==<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> احمد خطیبی، فرزند مصطفی و ملک ابن یمین، در [[بیست و پنجم تیر ماه سال 1342]] در [[اصفهان]] به دنیا آمد.<br /> <br /> <br /> دوره ابتدایی را از سال 1347 تا سال 1351 در مدرسه الله وردیخان گذراند. علاقه زیادی به درس داشت و درسش خوب بود. دوره راهنمایی را در مدرسه ششم بهمن از سال 1351 تا 1354 و دوره<br /> <br /> دبیرستان را از سال 1354 تا 1358 در دبیرستان صارمیه گذراند.<br /> <br /> <br /> جزو اولین گروهی بود که به [[سیستان و بلوچستان]] و سپس به [[کردستان]] و بعد از آن به جنوب رفت . با وجود اینکه سال چهارم دبیرستان را می گذراند، درس را رها کرد و برای دفاع از انقلاب رفت. هدفش از رفتن به جبهه فقط عشق به امام و اطاعت از فرمان و دستورات امام بود . او جبهه را بهترین مکان جهت رشد و تعالی خود م یدید. روحانیت و معنویت جبهه او را جذب کرده بود و مسیر شهادت را طی می کرد.<br /> <br /> <br /> از جمله مسئولیت هایش در جبهه فرمانده [[گردان های موسی بن جعفر(ع)]] ، [[امام حسین(ع)]] و [[محمد رسول الله(ص)]] و فرمانده محور بود . از نیمه سال 1359 تا خرداد ماه سال 1364 در جبهه به مبارزه پرداخت.<br /> <br /> <br /> در [[عملیات طریق القدس]] با توکل به خدا مبارزه می کرد و پیش می رفت که تانک ها عقب نشینی کردند و محاصره شکسته شد و در همین عملیات بود که از ناحیه دست مجروح گشت.<br /> <br /> <br /> احمد خطیبی در عملیات هایی که در آن شرکت داشت، 5 بار مجروح شد و در بیمارستان های صدوقی، شریعتی، [[حاج آقا مصطفی خمینی]] و بیمارستان چمران بستری شد.<br /> <br /> <br /> در [[عملیات محرم]] شرکت کرد. او معاون گردان بود . وقتی در عملیات فرمانده گردان و معاون اول گردان شهید شدند، فرماندهی گردان را به عهده گرفت و در حفظ تپه های 175 کوشید.<br /> <br /> <br /> احمد خطیبی در تاریخ [[64/3/21]] در [[جاده خندق]] و مصادف با [[21 ماه مبارک رمضان]] به شهادت رسید.<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> ==وصیت نامه==<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> وصیت نامه: شهید احمد خطیبی<br /> <br /> &quot;بسمه الله الرحمان الرحیم&quot;<br /> <br /> و لا تحسن الذین قتلو فی سبیل ا...امواتاو...<br /> <br /> هرگز نپندارید آنان که در راه خدا کشته شدند مرده اند بلکه زنده اند و نزد پروردگار خویش روزی می جویند . &quot; [[قرآن کریم]]&quot;<br /> <br /> اسلام نیمه جان شد و از قالب اصلی اش خارج شد و بصورت افیونی برای فریب وبه خاموشی کشاندن امتهای مسلمان در دست جهانخواران و عمالشان در آمده بود . اسلام را از محتوا خارج کرده بودند اسلام را از اسلام گرفته بودند خدا را از اسلام گرفته بودند و بتهایی نظیر زمان جاهلیت و بلکه صد چندان بدتر جانشین آن کرده بودند. اسلام می رفت تا در مرداب کفر و فساد که غرب و شرق برای ما به ارمغان آورده بودند بگندد و فنا شود که مردی از سلاله یامبر و علی مردی با خون جوشان حسین چون نوری بسان سیلی بر این مرداب تاخت و آن را از این مرداب نجات داد . حرکتی و جنبشی از نو در آن پدید آورد و سد های کفرو <br /> <br /> شرک و الحاد و فساد و دیگر مظاهر شیطان را در هم کوبید و خرد کرد. اسلام دوباره زنده شد و چون سیلی به حرکت در آمد و این برای جهانخاران نشانه طوفانی بود که در آن خرد و نابود خواهند شد. چاره چه بود؟در فکر چاره افتادند و با انواع نیرنگ ودسیسه در هر گوشه از این آب و خاک سعی در زدن ضربه ای بر این سیل کوبنده را داشتند. ولی خون جوشان جوانان پاک باخته پیرو و مقلد خمینی بت شکن این دسیسه ها و نیرنگها و تو طئه ها را خنثی کرده و بر کوبندگی این سیل می افزود. عمال داخلی شان را بکار گرفته هر روز و هر ساعت در گوشه ای از این آب و خاک تو طئه ای را ایجاد کرده و سعی در نابود کردن این حرکت را نمودند. گاهی نیز خود به قدرت نمائی می پرداختند. ولی ما امیدمان به خدای یکتا بود وهست. این ابلهان میدانستند که آفریننده این جهان پشتیبان ماستو اینان نمیدانستند که سینه های سپر شده جوانان مسلمان سپر گلوله هایشان است و مشتهای گره کرده شان و فریاد الله اکبر که از حلقومشان در می آید کوبنده شان است . اینان نمی دانستند و نخواهند دانست که از هر قطره خون جوانان این وطن رزمنده ای بپا می خیزد و پرچم ا...اکبر قیام خمینی را در دست می گیرد و راه شهیدان به خون غلطیده این انقلاب را ادامه می دهد . آنگاه که از عمال داخلی شان ما یوس شدند به آخرین تیر ترکش کمان خود رجوع کردند و [[صدام]] کافر ملحد را و این سگ خوار زنجیر شان را به جای این انقلاب انداختند و چه خوش خیال و خوش خواب در دندانهای این سگ را خرد کرد و موقعی که سگ زنجیر یشان را شکست خورده یافتنه بودند در این خط یعنی خط لیبرالیسم سعی در وارد آوردن کو بنده ترین ضربه بر این انقلاب را نمودند و آخرین نیرو یشان را در این راه بکار بسته یعنی از سوی در جبهه های خارجی یعنی در مرز ها توسط صدام یزید کثیف و از داخل توسط ساز مان های با صطلاح مجاهدین خلق ؤپیکارؤرنجبران نهضت با صطلاح آزادی جبهه ملی [[ساواکی]] ها سر مایه داران مال باخته در اثر انقلاب که از روند کوبنده این انقلاب به هراس افتادند که همه و همه در خط لیبرالیسم تجمع کرده بودند و سعی در وارد آوردن کوبنده ترین ضربه خود بر پیکر این انقلاب کرده بودند و چون نمی توانستند توسط لیبرا لها مستقیما شخص امام را مورد حمله قرار دهند اطرافیان امام را زیر فشار قرار داده اند و به باد تهمتهاو فحشها و ناسزا ها گرفته اند از سوئی سعی در لکه دار کردن نهادهای انقلابی یعنی [[سپاه پاسداران]] و دیگر نهادهای انقلابی را گرفته اند چونکه با نابودی اینها شخص امام تنها می ماند و اینان به راحتی می توانند به نیت پلیدشان دست یابند <br /> <br /> و تاکنون نیز چه ماهرانه در راه به ثمر رسیدن نقشه پلیدشان پیش رفته اند ولی غافلند از اینکه همان خونی که جلوی تو طئه اربابا نشان را گرفت جلوی دسیسه آنان را نیز خواهند گرفت . برادران عزیز وصیتم به شما ادامه آگاهانه خط امام است . امام را رها نکنید قدر وجود پاکش را بدانید. برادران عزیز امام را ناراحت نکنید و راهش را ادامه دهنده با شید . برادران عزیز و خواهران عزیز اجازه ندهید که امام و اطرافیان او را بکوبند. برادران عزیز میدان میدان امتحان حق و باطل است میدان آزمایش مردان حق است . از این میدان کار زار پیروز در آئید. خون شهیدانمان را [[پاسدار]] باشید و ضد انقلاب را از انقلابی باز شناسید وصیتم به شما همین است و این نه وصیت من بلکه پیام خون شهیدان این خاک است . پیامی است که از حلقوم یکایک این شهیدان در می آید ندائی است که از پیکر های پاره پا ره شده این شهیدان بر می خیزد. به این ندا لبیک گوئید که این ندا همان ندای امام است . برادران امام را در یابید که اسلام زنده است. برادران مواظب باشید دشمن ماهرانه نیرنگ میزند مواظب باشید فریب نیرنگهایشان را نخورید . برادران پاسدار خون شهیدان باشید پویای خط خمینی کبیر باشید پرچمی را که از دست ما بر زمین می افتد شما بر گیرید و با ندای خروشان و کوبنده ا... اکبر به جندا... بپیوندید وصایای امام را بدقت گوش فرا دهید و بکار ببندید . خود را فراموش کنید و خدا را در یابید . بر نفس خویش لگد زده و آنرا به گوشه ای پرتاب کنید و بسوی ا... پیش روید [[قرآن]] را بخوانید برای روشن شدن راه قرآن بخوانید [[نهج البلاغه]] را بخوانید اینها را در یابید . برادران در یابید پیام ما به شما فقط ادامه راه امام است . پیام ما به شما پشت سر امام حرکت کردن است و دیگر هیچ. هوشیار باشید که فریب نخورید جبران اشتباه شما بسیار مشکل است و مصیبت وارده در اثر اشتباه شما بسیار سنگین مواظب باشید مورد لحن و نفرین نسلهای آینده قرار نگیرید. قیام ما نور امیدی است در دل تمام مستضعفین و مسلمانان جهان این نور را خاموش نکنید که از انسان ما بدور است. <br /> <br /> &quot; والسلام&quot; <br /> <br /> <br /> <br /> منبع سایت شهدای خین<br /> <br /> http://khayyen.ir/shahid/47</div>

Barzegar97 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%AD%D8%AC%D8%AA_%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%87_%D8%AE%D8%A7%D8%AF%D9%85%DB%8C_%D9%85%D8%B4%DA%A9%D9%86%D8%A7%D9%86%DB%8C 2018-11-29T21:09:51Z

<p>Barzegar97: </p> <hr /> <div><br /> <br /> نام : خادمی مشکنانی / حجت اله<br /> <br /> <br /> نام پدر : محمدعلی<br /> <br /> <br /> تاریخ تولد : ۱۳۳۵-۵-۱۳<br /> <br /> <br /> محل تولد : نایین<br /> <br /> <br /> تاریخ شهادت : ۱۳۶۲-۱۲-۲۱<br /> <br /> <br /> محل شهادت : کوشک - خیبر<br /> <br /> <br /> شهرستان : نایین<br /> <br /> <br /> یگان : لشکر 14<br /> <br /> <br /> مسئولیت :<br /> <br /> <br /> تحصیلات : مدیریت بازرگانی<br /> <br /> <br /> محل تحصیل : دانشگاه اصفهان<br /> <br /> <br /> گلزار : گلستان شهدای اصفهان<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> ==زندگی نامه==<br /> <br /> <br /> <br /> در تاریخ [[14/5/1335]] در شهر [[نائین]] در خانواد های متدین و متوسط فرزندی به دنیا آمد که نام او را حجت الله گذاشتند. او از کودکی با احکام و مسایل دین آشنا شد و سعی کرد در مراسم و محافل مذهبی و به خصوص مساجد شرکت کند و به هر حال با اعتقادات مذهبی سلیمی بار آمد. تا آن که زمان انقلاب شد و او با شرکت در راهپیمای یها و مقابله با حکومت پهلوی دین خود را به امام و اسلام ادا کرد. پس از پیروزی انقلاب، در ادامه مبارزاتش به عضویت [[سپاه]] در آمد و در عین حال در رشته مدیریت دولتی دانشگاه [[اصفهان]] پذیرفته شد.<br /> <br /> <br /> حجت الله برای تکمیل دین خود و پیروی از سنت نبوی با دختری مؤمن و متدین ازدواج کرد که ثمره این ازدواج دختری است که شش ماه بعد از شهادت پدرش به دنیا آمد. او با آن که علاقه زیادی به خانواد هاش داشت، اما وظیفه خود می دانست که در جبهه و جنگ نیز سهمی داشته باشد. به همین خاطر از طریق [[سپاه]] به منطقه عملیاتی [[آبادان]] اعزام شد و در آنجا حماسه ای جاویدان را به همراه یارانش آفرید و در تاریخ [[22/12/1362]] در [[عملیات خیبر]] در [[آبادان]] به شهادت رسید.<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> ==وصیت نامه==<br /> <br /> <br /> <br /> بسم الله الرحمن الرحیم<br /> <br /> &quot; لقد رضی الله عن المؤمنین اذ یبایعونک تحت الشجره فعلم ما فی قلوبهم فانزل السکینه علیهم و اثابهم فتحا قریبا &quot; (فتح/18)<br /> <br /> همانا خشنود است خداوند از مؤمنین که پیمان بستند با تو ای رسول خدا در زیر آن درخت و خداوند میداند آنچه در د لهایشان است، پس آرامش را بر ایشان فرو فرستاد و به ایشان پاداش پیروزی نزدیک داد.<br /> <br /> <br /> خواستم چند کلم های برای خانه امن او بنویسم، با توسل بر آیه شریفه از [[سوره فتح]] سخن خود را شروع کردم. خدا ما را نیز شامل آیه مبارکه خود قرار دهد و اعمال مرا از بد ی ها و زشتی ها و گنا هها پاک گرداند. خدایا! چنان بمیرانم که از ابرار باشم انشاءالله. چون این سفر را سفری می دانم که انشاءالله در راه رضای خداست، از خدا می خواهم که قبول فرماید و مرا از گناه و معصیت دور دارد تا بتوانم چنانچه مرضی اوست باشم. از همه شیطان ها و وسوسه ها به او پناه میبرم و از او میخواهم که مرا هم رهنمون صراط مستقیم خودش باشد &quot; امین یا رب العالمین &quot;<br /> <br /> در پیام امام عزیز آمده بود که سفر حج را استعمارگران منحرف کردند و با اخبار مختلف و پر طمطراق، ارزش آن را از ما گرفتند و سختی اعمال انحرافی را که بویی از عبادت از آن به مشام نمی رسد بر ما تحمیل کردند و همانا با رهنمودهای این پیر و این سالک طریق الی الله امید است که حج به مرتبه اول بازگردد، ولی شایسته آن است که حج کنگر ه ای شود که قلوب مسلمین را به هم پیوند زند و راه گشای دردهای بی درمان امت رسول اکرم خانه امنی باشد تا بیچارگان را پناه دهد و در ماندگان را مأمن و گمراهان را هادی باشد و چراغ گمشدگان و گم کردگان انسانیت شود. <br /> <br /> ای خدای عزیز! چه منت عظیمی بر ما گذاشتی که ما را در این زمان آفریدی و منت خود را بیشتر کردی که ما را امت شیعه و پیرو امام برحق کردی که روح تو رهبر ما باشد . در این زمان این منت آن قدر افزون شد و آن را تا آنجا گسترش دادی که ما را مهمان و خود را میزبان ما قرار دادی که نه با اعمال شکر تو را می توانیم کرد و نه با زبان و نه حتی در خیال و فقط به رحمت تو دل بسته ایم که از گناهانمان درگذری و چنان با ما رفتار کنی که دوست تو و ولی تو [[علی(ع)]] می فرماید &quot; اللهم احملنی علی عفوک و لا تحملنی علی عدلک &quot;( [[نهج البلاغه / خطبه 277]]) و &quot; الهی عاملنا بفضلک و لا تعاملنا بعدلک &quot; جایی که علی با همه تقربی که به درگاه تو داشت چنین گوید پس وای بر ما و وای بر اعمال ما، و تنها چیزی که همیشه همراه ماست اعمال ماست. خدایا! جز از رحمت تو بر نمی آید ما را ببخشی و از ما در گذری . خدایا ! به درگاه تو توبه می کنم هر چند که بارها و بارها توبه شکسته ام، اما هر بار که مرتکب اعمال خلافی شده ام راهی جز توبه به درگاهت نداشته ام و اقرارم به گناه را با توبه توجیه کرده ام.<br /> <br /> وصیتم در این دنیا به بازماندگان این است که در صراط مستقیم گام بردارند و این راه را جز پیروی از ولی فقیه راهی دیگر نیست. بنا به فرموده امام عزیز&quot; [[ولایت فقیه]]، ولایت [[رسول الله]] است&quot; و مگر می شود که از صراط مستقیم حق منحرف شد، اما به راه رسو لالله بود که این دو چیز به مانند دو جزء جدایی ناپذیرند در این دنیا از برای ما . از امانتی پیروی کنید و از کسی حرف شنوی داشته باشید که شما را متصل به حبل الله کند و اسلام به ما نرسیده مگر از طریق روحانیت شیعه که اینان حافظان حدود الله بود هاند. پس از آن شما را به صبر توصیه می کنم. صبری که از برای حق باشد، نه صبری که مصلحت خود را در آن جست و جو کنید . صبری پیشه کنید که تسلیم او باشید و همه امور را در ید قدرت او بدانید و &quot; هو علی کل شی قدیر&quot;.<br /> <br /> با آن که حرف برای گفتن و نوشتن دارم اما صلاح نمی دانم که بنویسم . فقط از خدا می خواهم که از گناهان همه ما درگذرد و نصرت و پیروزی را از آن اسلام و مسلمین کند و لشگریان خودرا هر چه زودتر به پیروزی نهایی برساند و قلب استکبار را بدرد و محقق کند وعده خود را :&quot; و نرید ان نمن علی الذین استضعفوا فی الارض و نجعلهم ائمه و نجعلهم الوارثین &quot;( قصص/5). و آرامش را بر ایشان فرو فرستد و به ایشان پاداش پیروزی نزدیک دهد در پایان از درگاه باعظمتش فرج آقا امام زمان را خواستارم و از او می خواهم بر ما منت های خود را افزون کند و مولا و سرور جهانیان را رخ بنمایاند و اگر صلاح دانست و لیاقت آن را در ما دید از رحمت واسعه اش طول عمر پر برکت نایب آقا [[امام زمان]] رهبر عزیز انقلاب کبیر اسلامی را تا انقلاب مهدی موعود خواستارم.&lt;ref&gt;[http://khayyen.ir/shahid/46منبع سایت شهدای خین]&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references/&gt;</div>

Barzegar97 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%B3%DB%8C%D8%AF_%D8%B1%D8%B3%D9%88%D9%84_%D8%AD%D8%B3%D9%86%DB%8C 2018-11-29T21:03:49Z

<p>Barzegar97: </p> <hr /> <div><br /> <br /> <br /> <br /> نام : حسنی / سید رسول<br /> <br /> <br /> نام پدر : سید محمد رضا<br /> <br /> <br /> تاریخ تولد : ۱۳۳۶-۰۸-۳۰<br /> <br /> <br /> محل تولد : نجف آباد<br /> <br /> <br /> تاریخ شهادت : ۱۳۶۲-۰۷-۲۷<br /> <br /> <br /> محل شهادت : بانه ارتفاعات کنگرک<br /> <br /> <br /> شهرستان : نجف آباد<br /> <br /> <br /> یگان : لشکر 8 نجف اشرف<br /> <br /> <br /> مسئولیت : فرمانده محور 8<br /> <br /> <br /> تحصیلات : مهندسی عمران / ورزش وزنه برداری<br /> <br /> <br /> محل تحصیل : دانشگاه صنعتی اصفهان<br /> <br /> <br /> گلزار : جنت الشهدا نجف آباد<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> ==زندگی نامه==<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> سید رسول در سال ‌1336 در [[نجف آباد]] متولد شد. او که از کودکی بسیارباهوش ‌ و با استعداد بود مراحل ‌ تحصیل ‌ را یکی پس از دیگری با موفقیت ‌ کامل ‌ سپری ‌کرد و پس از اخذ دیپلم در رشته مهندسی ‌ عمران ‌ دانشگاه ‌صنعتی ‌[[اصفهان]] پذیرفته شد. وی ‌ همزمان ‌جهت رسیدگی ‌به مشکلات محرومین و کمک به ‌روستاییان محروم به فعالیت در [[جهادسازندگی]] پرداخت ‌و در این ‌راه ‌از هیچ ‌کوششی ‌فروگذار نکرد. پس از آن ‌ با اصرار یکی از دوستان ‌وارد [[سپاه ‌ پاسداران ‌ انقلاب اسلامی]] ‌ شد و مدتی ‌ مسئولیت ‌ آموزش ‌[[نیروهای ‌سپاه ]] رابرعهده ‌ گرفت ‌. رسول ‌ در عملیات ‌ متعددی ‌ از جمله ‌ در [[عملیات ‌ بستان]] ‌ رشادتهای ‌ فراوانی ‌ را از خود نشان ‌ داد. سرانجام ‌ شیر بیشه ‌ های ‌ نبرد و خط شکن ‌ [[عملیات ‌ والفجر 4 ]] هنگام ‌ عبور از خاکریز مورد اصابت ‌ [[آرپی جی ‌]] قرار گرفت ‌ و به ‌ شهادت ‌ رسید.<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> ==وصیت نامه==<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> وصیت نامه [[شهید سید رسول حسنی]]<br /> <br /> بسم الله الرحمن الرحیم <br /> <br /> وصیت نامه بنده حقیر خداوند متعال سید رسول حسینی فرزند سید محمدرضا .<br /> <br /> پدرومادرم مصطفی محمد ریحانه واسماعیل عفت وعلی وفاطمه.<br /> <br /> حال که خداوند توفیقی به من عطا کرد ومرا به درجه رفیع شهادت رساند که امیدوارم که مورد رضای خداوند متعال قرار گیرد این وصیت نامه را به خانواده ام تقدیم می کنم .<br /> <br /> خداوندا :پروردگارا این پدرومادرم این قلب تپنده زندگیم این یاوران دوران زندگیم واین راهنمایان دوران زندگیم اینهایی که به من رزق حلال دادند تا من توانستم درراه تو قدم گذارم.<br /> <br /> خداوندا این پدرومادری که سومین فرزند خود را تقدیم تو کردند خداوندا این پدرومادری که در دامان آنها من بزرگ شدم ومرا به احکام تو آشنا کردند.<br /> <br /> خداوندا:این پدومادر مریضم راکه با مریض بودن خود مرا تربیت کردند.<br /> <br /> خداوندا: این هدیه کنندگان فرزند خود به درگاه تو درراه تو وبرای تو.<br /> <br /> خداوندا اینها وبرادران وخواهرم همسرم را به تو می سپارم واز تو می خواهم که به آنها ایمان آگاهی ، تقوا واطاعت از امامان را عطا کنی .<br /> <br /> پدر عزیزم اگردر طول زندگیم کارهایی کردم که تورا ناراحت کردم اگر وظیفه فرزند به پدررا انجام ندادم اگر به طور کلی کارهایی کردم که باعث ناراحتی تو شد از شما خواهش می کنم که مرا ببخشید ودر نمازهایت در [[نماز شب]] هایت مرا دعا کنی وازخداوند بخواهی که مرا ببخشد امیدوارم که خداوند به شما سلامتی عطا کند.<br /> <br /> مادرم:<br /> <br /> ای کسی که در تمام عمرم هرچند در مقابل زحمات زیاد تو اگر در مقابل مشکلات تو واگر در مقابل راهنمائیهای تو نتوانستم جوابگوی خدمات تو باشم مراببخش.<br /> <br /> ای کسی که تمام خوبیها وبدیهای مرا پنهان کردی ای کسی که رازدار من بودی ای کسی که تمام زندگیم در اختیار تو بود وتو بودی که تمام رازهایم را تمام درد ودلهایم را می شنیدی ومرا راهنمایی می کردی ودر اخر به من روحیه ای دادی که دیگر در تمام دوران زندگیم چنین روحیه ای کسی به من نداده بود وبه حق حق مادری را تو ادا کردی وآخرین برتو مادر وچنین مادران ودرود خداوند بر تو ای مادر وشما مادرانی که چنین سربازان جانباز تقدیم اسلام وخداوند می کنید.<br /> <br /> این را بدان اگر بدن من زیر خاک بپوسد واگر جسد من به خاک تبدیل شود در هیچ موقع حتی در قیامت تو را وپدرم را فراموش نخواهم کرد وباشد تا مورد قبول خداوند قرار گیرد.<br /> <br /> اما مصطفی تو باید آن چنان باشی که اسلام گفته است تو باید آن چنان باشی که اماممان گفته است دیگر اینکه :<br /> <br /> مصطفی : محمد را سلام برسان ودرتربیت او آن چنان سعی وکوشش کن که فردی مفید برای جامعه فردی مفید برای اسلام باشد .<br /> <br /> مبادا این محمد محبت کند مبادا فردای بی فکر وبی احساس وبه مسائل اسلامی باربیاید او را راهنمایی کن باشد تا اینکه دنباله رو راه [[سیدالشهداء]] باشید.<br /> <br /> واما تو ای محمد آنچنان باش که خداوند گفته است وآنچنان باشد و؟ را بخوان تا بتوانی فردی مفید برای اسلام ومسلمین باشی واما تو ای ریحانه واسماعیل :<br /> <br /> شما هم بیشتر طبق آنچه که در بالا گفم عمل کنید خود را با مسائل اسلام وفق بدهید ومبادا کاری کنید که خلاف اسلام باشد وشما را به اطاعت از [[امام خمینی]] دعوت می کنم وامیدوارم که نمازهای جماعت وجمعه را هرگز فراموش نکنید ودر مسائل اسلام بیشتر فکر کنید وتا میثم شما بتواند همانند مثیم آن یار پیغمبر خدا باشد وبرای اسلام مفید باشد.<br /> <br /> واما شما اقوام وخویشاوندانم:<br /> <br /> انسان در کلیه کارهایش باید به اسلام فکر کند باید اگر گفت صددرصد دستورات اسلام را انجام دهد تا کلیه مسائل را آنچنان بنگرد که مورد رضای خداوند قرار گردد .<br /> <br /> در آخر به یک یک شما این وصیت را می کنم که اطاعت ار امامم امت رهبر کبیر انقلاب [[امام خمینی]] را فراموش نکنید وتا خداوند مورد رحمت برکت وآمرزش خویش قرار دهد.<br /> <br /> واما شما دوستان وآشنایان:<br /> <br /> برادران دینی ام:<br /> <br /> اولاً هر کدام از شما مسئولیتی را درهرجا قبول کردید تقوا را، تقوا را ، تقوا را پیشه خود کنید وحداقل هفته ای یک مرتبه حتماً سخنان امام امت خمینی کبیر را کرد رابطه با مسئولین ودولت ونمایندگان مجلس در رابطه با حب دنیا وحب ریاست وحب نفس ایراد کردند گوش فرا داده تا بتوانید از عهده مسئولیت به نحو احسن برآئید که یک موقع خدای ناکرده عمل زده شوید.<br /> <br /> ثانیاً در مورد تمامی کارها ودر مقابل کلیه اشتباهات مسئولین وانتقادات به مسئولین وظیفه خود را آنطور که اسلام گفته است انجام دهید مبادا بی میلی وبی رغبتی در مقابل مسئولیت خطری که دارید را پیشه خود کنید واز خداوند متعال غافل شوید خدایار ونگهدار تمامی شما باشد وشما را درانجام وظائفتان موفق کند ومسائل اسلام راهنمای شما باشد.<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> وصیت نامه [[شهید سید رسول حسنی]]<br /> <br /> بسم الله الرحمن الرحیم <br /> <br /> خداوندا، پروردگارا ، به این پدرومادرم این دو قلب توفنده زندگیم این یاوران دوران زندگیم واین راهنمایان دوران زندگیم اینهایی که به من رزق حلال دادند تا من توانستم درراه تو قدم گذارم را به تو می سپارم واز تو میخواهم که به آنها ایمان ، تقوا ، آگاهی واطاعت از امر اماممان را عطا کنی.<br /> <br /> مادرم این را بدان من در زیر خاک پوسید واگر جسد ناچیز من به خاک تبدیل شود وهیچ توقع حتی در قیامت تو وپدرم مرا فراموش نخواهم کرد باشد تا مورد قبول خداوند قرار گیرد واما شما دوستان وآشنایان وبرادران دینی ام.<br /> <br /> هرکدام از شما مسئولیتی رادرهرجا قبول کردید تقوا را ، تقوا را پیشه کنید وحداقل هفته ای یک مرتبه حتماً سخنان امام امت خمینی کبیر را که در رابطه با مسئولین دولت ونمایندگان مجلس ودر رابطه با حب دنیا وحب ریاست وحب نفس ایراد کردند گوش فرا داده تا بتوانید از عهده مسئولیت به نحو احسن برآئید که یک موقع خدا نکرده عمل زده نشوید در آخر به یک یک شما وصتی می کن که اطاعت از امام ورهبر کبیر انقلاب [[امام خمینی]] را فراموش نکنید تا خداوند مورد رحمت وبرکت وآمرزش خویش قرار دهد.<br /> <br /> منبع سایت شهدای خین<br /> <br /> http://khayyen.ir/shahid/45</div>

Barzegar97 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF_%D8%B1%D8%B6%D8%A7_%D8%B1%DB%8C%D8%A7%D8%AD%DB%8C_%D9%86%D8%A8%DB%8C 2018-11-29T21:01:17Z

<p>Barzegar97: </p> <hr /> <div><br /> <br /> نام : ریاحی نبی / محمدرضا<br /> <br /> <br /> نام پدر : ابوالقاسم<br /> <br /> <br /> تاریخ تولد : ۱۳۴۱-۶-۲۶<br /> <br /> <br /> محل تولد : اصفهان<br /> <br /> <br /> تاریخ شهادت : ۱۳۶۲-۵-۱۴<br /> <br /> <br /> محل شهادت : حاجی عمران - والفجر2<br /> <br /> <br /> شهرستان : اصفهان<br /> <br /> <br /> یگان : سپاه<br /> <br /> <br /> مسئولیت : فرمانده گردان امام محمد باقر<br /> <br /> <br /> تحصیلات :<br /> <br /> <br /> محل تحصیل :<br /> <br /> <br /> گلزار : گلستان شهدای اصفهان<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> ==زندگی نامه==<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> محمدرضا ریاحی نبی، فرزند ابوالقاسم و عصمت جریانی ، در [[بیست و هفتم شهریور ماه سال 1341]] در [[اصفهان]] به دنیا آمد تولد او مصادف با شهادت [[امام جعفر صادق (ع)]] بود.<br /> <br /> <br /> بعد از پشت سرگذاشتن دوره ابتدایی، دوره راهنمایی را در مدرسه احمدیه تمام کرد. همزمان با جریانات انقلاب فعالانه در صحنه سیاسی حضور داشت و تعدادی [[کوکتل مولوتف]] درست کرد. در تحصن و اعتصاباتی که در خانه آیت الله خادمی برگزار می شد، حضور داشت.<br /> <br /> <br /> دوره دبیرستان را در مدرسه ادب تحصیل کرد و بعد از اینکه دیپلم گرفت 6 ماه در حوزه علمیه درس خواند و سپس وارد سپاه شد.<br /> <br /> <br /> ایشان در [[بسیج]] مدارس نقش فعالی داشت. به عنوان مربی عقیدتی و اخلاق در [[بسیج]] فعالیت می کرد و کلاس آموزش [[قرآن]] برقرار می نمود.<br /> <br /> <br /> محمد اوایل جنگ در کارهای فرهنگی فعالیت می کرد و اولین بار در 18 سالگی از طریق [[بسیج]] به عنوان یک نیروی فرهنگی عازم [[کردستان]] شد. چون احساس تکلیف می کرد و پیرو امام بود و از ایشان الگو می گرفت.<br /> <br /> <br /> بعد از اینکه جنگ در جنوب بیشترین داوطلب را می خواست، محمدرضا به منطقه جنوب اعزام شد و از آنجا وارد کارهای رزمی و نظامی شد.<br /> <br /> <br /> در طول [[عملیات فتح المبین]] ایشان- که یک نیروی گروهان بود - به عنوان فرمانده دسته و سپس به عنوان معاون گردان انجام وظیفه می کرد.<br /> <br /> <br /> ایشان در بیشتر عملیات ها شرکت فعال داشت، از جمله [[فتح المبین]] ، [[رمضان]] و [[محرم]] ، [[بیت المقدس]] و [[عملیات والفجر 2]] که بیشتر به عنوان فرمانده گردان خدمت کرد.<br /> <br /> <br /> محمدرضا در [[عملیات محرم]] و [[رمضان]] ، 2 بار مجروح شد . یک بار در تبریز بستری بود و بار دوم بر اثر اصابت تیر به ناحیه پا دچار شکستگی شد و دچار [[موج گرفتگی]] گردید و در بیمارستان شریعتی [[اصفهان]] بستری شد و حدود یک ماه طول کشید تا بهبود یافت.<br /> <br /> <br /> محمدرضا در تاریخ [[62/5/14]] در [[منطقه حاج عمران]] به شهادت رسید. تا 18 روز جنازه اش زیر آتش دشمن بود.<br /> <br /> <br /> منبع سایت شهدای خین<br /> <br /> <br /> http://khayyen.ir/shahid/51</div>

Barzegar97 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%85%D8%B1%D8%AA%D8%B6%DB%8C_%D8%B1%D8%B5%D8%A7%D9%81%DA%86%DB%8C 2018-11-29T20:56:44Z

<p>Barzegar97: </p> <hr /> <div><br /> <br /> نام : رصافچی / مرتضی<br /> <br /> <br /> نام پدر : رضا<br /> <br /> <br /> تاریخ تولد : ۱۳۳۹-۰۴-۲۰<br /> <br /> <br /> محل تولد : اصفهان<br /> <br /> <br /> تاریخ شهادت : ۱۳۶۱-۰۱-۰۳<br /> <br /> <br /> محل شهادت : عین خوش - فتح المبین<br /> <br /> <br /> شهرستان : اصفهان<br /> <br /> <br /> یگان : لشکر 14<br /> <br /> <br /> مسئولیت : فرمانده گردان<br /> <br /> <br /> تحصیلات :<br /> <br /> <br /> محل تحصیل :<br /> <br /> <br /> گلزار : گلستان شهدای اصفهان<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> ==وصیت نامه==<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> *وصیت نامه اول<br /> [[شهید مرتضی رصافچی]] <br /> <br /> بسم الله الرحمن الرحیم<br /> <br /> الذین امنوا وهاجروا وجاهدوا فی سبیل اله باموالهم وانفسهم اعظم درجه عنداله واولئک هم الفائزون.<br /> <br /> آنانکه ایمان آورند وهجرت کردند وجهاد کردند در راه خدا بمالهایشان وجانهایشان بزرگترند به مرتبه نزد خدا وآنها رستگارند.<br /> <br /> خداوندا یاریم بده تا از آن کسانی باشم که سرمایه وجودشان را به پیشگاه تو تقدیم داشته وارزش خویش بازیافته اند وبر سربیعت خود استوار وپابرجا ایستادند وبی تزلزل وتردید ندای محبت تو را با انتخاب قرب جوارت پاسخ دادند آفریدگار چنان کن سرانجامم را که سرمایه عمرم را در این راه به پایان رسد.<br /> <br /> توفیقم عطا کن که موضعی بگیرم که موجب خشنودی تو آمرزش گناهانم باشد وپویای راه آن شهیدانی باشم که به عشق تو حیات جاوید زیر لوای حق وپرچم هدایت قدم استوار داشته وبه دشمن پشت ننموده وبی تزلزل جام گوارای شهادت را نوشیدند.<br /> <br /> اکنون که به کمک خدا در منطقه جنوب در حال جنگیدن با کفار بعثی هستم برآن شدم که تذکراتی به عزیزانم یادآور شوم براستی که انسان در جبهه حق وباطل با چشم بصیرت حق را می تواند مشاهده کند وراستی که انسان خدا را با چشم در جبهه می بیند وچقدر خداوند به ایثارگران راهش کمک می کند در این زمان احساس می کنم که چند روزی دیگر زنده نباشم وبه لقاء اله خواهم پیوست پیامی به خانواده ودوستان وآشنایان دارم پدرومادر وخواهران وبرادران وهمه آشنایان بدانید من که آگاهانه راه خدا را انتخاب کرده ام وانتخابم کورکورانه نیست وشهادت را د راه خدا سعادت وزندگی زیر باز ذلت را ننگ می دانم چون که شاگرد مکتب حسین هستم برای من گریه نکنید وکاری نکنید که دشمنان اسلام خوشحال می شوند برادران تقاضا عاجزانه دارم مواظب باشد احساس مسئولیت کنید وخون شهیدان را زیر پا نگذارید فکر کنید این انقلاب چه قدر شهید وزخمی داده و[[نماز جمعه]] را حتماً فراموش نکنید وآمریکا از همین جمعیت ها ضربه خورد ه است ورهبر کبیر انقلاب اسلامی [[امام خمینی]] این پیامبر زمان در رسالت واین فرزند حسین در نبرد وشهادت وفرزند علی درخشم وشجاعت وفرزند وحسن در صلح وصفا فرمودند.<br /> <br /> [[نماز جمعه]] یکی [[نماز]] عادی نیست و[[نماز جمعه]] یک [[نماز]] سیاسی مذهبی است.<br /> <br /> برادران حفظ وحدت کنید ودشمن از همین شکست خورده است وبرادران از روحانیت که مسئولیت سنگین رسالیت این انقلاب را بردوش دارند جدا نشویدوهمیشه پشتیبان آنها باشید.<br /> <br /> تا [[جمهوری اسلامی]] به یاری خداوند به کمک شما به یپروزی نهایی برسد وزمینه ظهور [[امام زمان]] فراهم شود دعا وعبادت را فراموش نکنید حتی المقدور [[نماز شب]] بخوانید وبه سخنان امام این الگوی اسلام گوش فرادهید از همه دوستان عاجزانه می خواهم اگر ناراحتی در دوران زندگی از من دارید مرا ببخشید اجر شما با خداوند رحمان ورحیم باشد .<br /> <br /> پدرومادرم از شما تشکر می کنم که با این زحمات طاقت فرسا مرا به این من رساندید که لایق باشم مبارزه کنم وبه جبهه بروم وتا حد توانائی کمی از مسئولیت سنگین خود را انجام دهم من که نمی توانم ذره ای از پاداش شما را بدهم از خداوند برای شما طلب مغفرت می کنم واجر شما با خدای بزرگ وخواهران وبرادران از شما میخواهم که رسالت زینب گونه خود را فراموش نکنید . در پایان پدرجان من حدود 10 ماه حقوق از [[سپاه]] طلب دارم ومقدار دیگری که دارم همه را وجوهاتش را بدهید وبقیه را به حساب 100 امام وازیز نمائید وحدود 7 روز روزه قضا دارم بجاآورید وجوهات مال خودتان را فراموش نکنید به امید پیروزی لشکر اسلام برلشگر کفر واستقرار حاکمیت مستضعفین جهان در تمام دنیا ومرگ بر امپریالیسم شرق وغرب به سرکردگی شیطان بزرگ امریکای جنایتکار.<br /> <br /> مرتضی رصافچی<br /> <br /> 1360/3/20<br /> <br /> <br /> <br /> *وصیت نامه دوم<br /> <br /> [[شهید مرتضی رصافچی]]<br /> <br /> بسم الله الرحمن الرحیم<br /> <br /> ان الحیوه عقیده الجهاد زندگی عقیده وجهاد است.<br /> <br /> حالا که این وصیت نامه را می نویسم چندروز دیگر به [[کردستان]] اعزام خواهم شد از خوشحالی در پوست خود نمی گنجم مثل اینکه ا زحالا می خواهم زندگی آغاز کنم چون توفیق یافتم قطره ای از مسئولیت که بر دوشم هست انجام دهم وانشاء اله رسالت حسینی خود را انجام دهم واز دوستان وآشنایان می خواهم که اگر هرگونه ناراحتی در دوره زندگی از من دارند مرا ببخشند ومادر تو زحمات طاقت فرسائی برای من کشیدی اجر تو با حسین ولی حالا که من شهید شده ام رضایت ندارم برای من نارحتی کنی چون ما وظیفه خود را شناخته وراه حسین را ادامه داده ای وای پدر از شما می خواهم هر ناراحتی که دردوره زندگی از من دیده اید مرا ببخشید چون شما پدر من هستید بخشش از بزرگترهاست امیدوارم موفق باشید وای خواهر زهره خانم وای خواهر زهرا خانم وای برادران مهدی وحسن بر شماست که فاطمه گونه خود را آغاز کنید وراه شهدا را ادامه دهید .<br /> <br /> ازتمام آشنایان طلب مغفرت می کنم .<br /> <br /> مرتضی رصافچی<br /> <br /> 1359/4/25<br /> <br /> <br /> <br /> *وصیت نامه سوم<br /> <br /> [[شهید مرتضی رصافچی]]<br /> <br /> بسم الرحمن الرحیم <br /> <br /> پروردگارا به ما ایثار بده که بتوانم از مال وجان واز وابستگیهای دنیا گذشته وبتو نزدیک شویم وایمانی عطا کن که بتوانم مسائل مملکت را درک کنیم وحق را از باطل تشخیص دهیم.<br /> <br /> خدمت پدر بزرگوارم ومادر عزیزم:<br /> <br /> پس از عرض سلام وسلامتی شما را از خداوند خواستارم وتوفیق شما را ازدرگاه ایزد متعال خواهانم وپدرجان امیدوارم که بتوانی در راه حق قدم بردارید پدرجان [[نمازجمعه]] را از یاد ببرید وچون [[نماز جمعه]] را خیلی سفارش شده است تکیه شهدا را همه هفته از یاد نبرید چون شهدا منتظرند ومادر خداوند به شما صبر عطا کند وتوفیق شهادت به شما بدهد وخواهران انشاء اله که بتوانید رسالت زینب گونه خود را از یاد نبرید نمازجمعه وتکیه شهدا را از یاد نبرید وبرادر مهدی انشاء اله که در سال نو موفق باشی وبتوانی مبارزه کنی با عناصر وابسته برادر جلسه های دینی نماز جماعت را سعی کن ترک نکنی سعی کن در جلسات شرکت کنی وبا محسن زیاد کار کن که درسهایش خوب شود وبه همه اقوام وآشنایان سال نو را تبریک می گویم اگر از حال این جانب می پرسید خیلی خوب است وپهلوی [[رود کارون]] هستیم هرروز در آب شنا می کنیم وهیچ خبری نیست فقط جنگ توپخانه است که این هم کاری به ما ندارد وپدرجان به مادرم وزهره خانم وزهرا خانم ومحمود آقا وآقا باقر وآقا جان وعمه هایم وخاله ودایی جان وبچه ها وخلاصه همه سلام برسانید ودیگر عرضی ندارم . وبه امید جاءالحق وذهق الباطل وان الباطل وکان ذهوقاً .<br /> <br /> برادر مهدی چون آدرس محمود را نداشتم برایش نامه نوشتم خواهشمندم زحمت کشیده آن را پست کن برای محمود فوری خداوند یاور شما باشد برادر مهدی یک حلقه فیلم می فرستم توسط برادر حامل مقداری از عکسها مال جعفر ناهپور است خواهشمندم بده او وبقیه را بفرست بیاورند چون چند عدد از آنها مال یکی از رفقا وبقیه از خودم را هم می خواهم ببینم .<br /> <br /> نامه دیگر مال جعفر ساهپور با عکسها بده منزل ایشان موفق باشید.<br /> <br /> مرتضی رصاقچی <br /> <br /> <br /> <br /> *وصیت نامه سوم<br /> <br /> [[شهید مرتضی رصافچی]]<br /> <br /> بسم الله الرحمن الرحیم<br /> <br /> با درود فراوان به رهبر کبیرمان [[امام خمینی]] بت شکن زمان وسلام به همه شهیدان تاریخ امیددارم که درراه اهداف الهی پیروز باشید پس از عرض سلام وسلامتی شما را از خداوند خواهانم وپدرجان شما دردروان زندگی رنجهای زیادی پای ما کشیده اید وبرما پوشیده نیست واجر شما با خداوند پدرم من به شما خیلی اذیت کرده ام وبرای شما موجب نارحتی ها در زندگی شده ام بی اجازه پول برداشته وخرج کرده ام نافرمانی شما کرده ام وغیره از شما عاجزانه می خواهم که مرا ببخشید ومادر عزیزم رنجهای ما در پای یک فرزند خیلی زیاد است واین را می دانم ومن که برای شما فرزند خوبی نبودم ولی چه کنم که جامعه ما بد بود وحال که دستم از دنیا کوتاه است مرا ببخشید وخواهران وبرادران برادری داشتید که خیلی به شما اذیت کرده واحترام شما را نداشته خلاصه چه بگویم می دانم بد بودم واذیت کردم ولی چه کنم چاره ای جز عذر خواهی ندارم وهمه خویشان مرا ببخشید وخداوند به شما پاداش عنایت فرماید.<br /> <br /> مرتضی رصاقچی<br /> <br /> منبع سایت شهدای خین<br /> <br /> <br /> http://khayyen.ir/shahid/48</div>

Barzegar97 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%AD%D9%85%DB%8C%D8%AF_%D8%B1%D8%B6%D8%A7_%D8%B1%D9%81%DB%8C%D8%B9%DB%8C_%D8%AF%D9%88%D9%84%D8%AA_%D8%A7%D8%A8%D8%A7%D8%AF%DB%8C 2018-11-29T20:54:22Z

<p>Barzegar97: </p> <hr /> <div><br /> <br /> نام : رفیعی دولت آبادی / حمیدرضا<br /> <br /> <br /> نام پدر : محمدرضا<br /> <br /> <br /> تاریخ تولد : ۱۳۳۹-۰۵-۳۱<br /> <br /> <br /> محل تولد : اصفهان<br /> <br /> <br /> تاریخ شهادت : ۱۳۶۷-۰۱-۰۶<br /> <br /> <br /> محل شهادت : حلبچه - والفجر1<br /> <br /> <br /> شهرستان : اصفهان<br /> <br /> <br /> یگان : قرارگاه خاتم<br /> <br /> <br /> مسئولیت : ف مرکز آموزش ا.ط.ع.نزسا<br /> <br /> <br /> تحصیلات :<br /> <br /> <br /> محل تحصیل :<br /> <br /> <br /> گلزار : گلستان شهدای اصفهان<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> ==زندگی نامه==<br /> <br /> <br /> <br /> حمیدرضا رفیعی دولت آبادی، دومین فرزند محمدرضا و ملوک وحدتی، در شهریور ماه سال 1339 در خانواده ای متوسط و مذهبی در شهر [[اصفهان]] متولد شد.<br /> <br /> <br /> با عشق و علاقه فراوان به تحصیل، دوره ابتدایی را در مدرسه میرزا نصیر آغاز کرد.<br /> <br /> <br /> تحصیلات راهنمایی را در مدرسه راهنمایی شاه عباس و دوره متوسطه را در دبیرستان صائب [[اصفهان]] گذراند. در سال آخر دبیرستان به این دلیل که عده ای از دانش آموزان مزاحم او می شدند و از او می خواستند که همراه آنها به سینما برود و او نمی خواست آنها را رنجیده خاطر کند، در وسط سال تحصیلی مدرسه خود را تغییر داد.<br /> <br /> <br /> دوران فراغت خود را در این زمان به ورزش می پرداخت و در رشته کاراته فعالیت می کرد و تا جایی پیش رفت که موفق به گرفتن کمربند مشکی گردید ، اما از این فنون هرگز علیه مردم و افراد ضعیف استفاده نکرد.<br /> <br /> <br /> در اسفند ماه سال 1357 عضو [[سپاه]] گردید.<br /> <br /> <br /> پس از پیروزی انقلاب در دفاع از مردم مظلوم و محروم و تحت ستم لردگان در جمع چند نفری [[پاسداران انقلاب]] به سرپرستی [[حجت الاسلام مصطفی ردانی پور]] (شهید) حاضر شد و نزدیک به یک ماه در روستاهای تحت ستم خا نها به تثبیت انقلاب و فرهنگ اسلام پرداخت.<br /> <br /> <br /> پس از بازگشت از لردگان در کمیته مستقر در شهربانی کلانتری چهار خدمت کرد. پس از مدتی به دعوت دوستانش به کمیته مستقر در زندان منتقل و در آن جا مشغول به کار شد.<br /> <br /> <br /> با ادغام کمیته های سه گانه، [[سپاه]] [[اصفهان]] تشکیل و حمیدرضا برای یک دوره آموزش نظامی فشرده انتخاب شد . سپس به عنوان مربی در [[پادگان]] جدیدالتاسیس [[پانزده خرداد]] و بعد [[پادگان غدیر]] مشغول آموزش اعضای [[بسیج ]]و [[سپاه]] گردید . برای اولین بار در 19 سالگی به جبهه<br /> <br /> [[کردستان]] رفت.<br /> <br /> <br /> در عملیات های مختلف از جمله: [[محرم]] ،[[ بدر]] ، [[خیبر]] ، [[کربلای 3]] و 4و 5 شرکت فعال داشت. علاوه بر کمک به رزمندگان اسلام در کسب تجربیات آموزشی نیز موفق بود.<br /> <br /> <br /> در سال 1362 به عنوان مسئول آموزش نظامی قرارگاه سوم [[سپاه]] برگزیده شد.<br /> <br /> <br /> در سال 1364 به همراه سه تن از برادران [[سپاه]] برای اولین بار در [[دوره دافوس]] ارتش شرکت کرد که بر خلاف تصور عده ای از برادران ارتشی که گمان می کردند از عهده این دوره برنمی آید، پس از پایان دوره ضمن کسب نمرات بالا و گرفتن مدرک و لوح یادبود، به عنوان تشویق به سفر زیارتی<br /> <br /> [[سوریه]] نائل شد. پس از آن به عنوان معاون اطلاعات [[قرارگاه خاتم الانبیا(ص)]] معرفی و مشغول به کار شد.<br /> <br /> <br /> در سال 1366 موفق شد با تلاش بی وقفه جزوات گشتی، شناسایی دیده بانی، جو، زمین، سدموانع و استحکامات[[ ارتش عراق]] ، جزر و مد، عکس هوایی و ده ها مدرک و مطلب با ارزش را تهیه و تدوین نماید.<br /> <br /> <br /> به دلیل استعداد فوق العاده و علاقه مند یاش مسئول راه اندازی آموزشگاه مخصوص جهت اطلاعات جنگ شد.<br /> <br /> <br /> در [[عملیات والفجر 10]] به همراه سه تن از فرماندهان سپاه در [[منطقه عملیاتی شلمچه]] در اثر [[بمباران شیمیایی]] از ادامه مأموریت باز می مانند و به اورژانس اعزام می شوند و از آن جا به شهر [[باختران]] می روند . به دلیل شدت جراحات ناشی از [[گاز خردل]] به [[تهران]] منتقل میشوند.<br /> <br /> <br /> بیش از 10 روز در بیمارستان بستری بود اما سرانجام در تاریخ [[67/1/17 ]] به بزرگترین آرزویش، یعنی شهادت - که مادام از خداوند متعال طلب می کرد- رسید.<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> ==وصیت نامه==<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> وصیت نامه [[شهید حمیدرضا رفیعی دولت ابادی]]<br /> <br /> بسم الله الرحمن الرحیم <br /> <br /> همسرخوب وفرزندان عزیزم ، پدرومادرگرامی همه شما را دوست داشتم وراه تا راه حسین است وباید آماده همراه حسین وحسین گونه بودن را بدانیم.<br /> <br /> به مصیبت اهل بیت گریه کنید.<br /> <br /> وحتماً برای من گنهکاردعا کنید وازهمه دوستان وآشنایان نیز بخواهید مسئله نماز وروزه را .<br /> <br /> درکاغذی داخل کیفم نوشته ام حتماً اجرا کنید.<br /> <br /> بازهم میگویم زیاد برایم دعا کنید و[[قرآن]] بخوانید.<br /> <br /> به امید عفو وبخشش الهی .<br /> <br /> حمیدرضا رفیعی<br /> <br /> <br /> منبع سایت شهدای خین<br /> <br /> http://khayyen.ir/shahid/4</div>

Barzegar97 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%AD%D9%85%DB%8C%D8%AF_%D8%B1%D8%B6%D8%A7_%D8%B1%D9%81%DB%8C%D8%B9%DB%8C_%D8%AF%D9%88%D9%84%D8%AA_%D8%A7%D8%A8%D8%A7%D8%AF%DB%8C 2018-11-29T20:47:11Z

<p>Barzegar97: </p> <hr /> <div><br /> <br /> نام : رفیعی دولت آبادی / حمیدرضا<br /> <br /> <br /> نام پدر : محمدرضا<br /> <br /> <br /> تاریخ تولد : ۱۳۳۹-۰۵-۳۱<br /> <br /> <br /> محل تولد : اصفهان<br /> <br /> <br /> تاریخ شهادت : ۱۳۶۷-۰۱-۰۶<br /> <br /> <br /> محل شهادت : حلبچه - والفجر1<br /> <br /> <br /> شهرستان : اصفهان<br /> <br /> <br /> یگان : قرارگاه خاتم<br /> <br /> <br /> مسئولیت : ف مرکز آموزش ا.ط.ع.نزسا<br /> <br /> <br /> تحصیلات :<br /> <br /> <br /> محل تحصیل :<br /> <br /> <br /> گلزار : گلستان شهدای اصفهان<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> ==زندگی نامه==<br /> <br /> <br /> <br /> حمیدرضا رفیعی دولت آبادی، دومین فرزند محمدرضا و ملوک وحدتی، در شهریور ماه سال 1339 در خانواده ای متوسط و مذهبی در شهر [[اصفهان]] متولد شد.<br /> <br /> <br /> با عشق و علاقه فراوان به تحصیل، دوره ابتدایی را در مدرسه میرزا نصیر آغاز کرد.<br /> <br /> <br /> تحصیلات راهنمایی را در مدرسه راهنمایی شاه عباس و دوره متوسطه را در دبیرستان صائب [[اصفهان]] گذراند. در سال آخر دبیرستان به این دلیل که عده ای از دانش آموزان مزاحم او می شدند و از او می خواستند که همراه آنها به سینما برود و او نمی خواست آنها را رنجیده خاطر کند، در وسط سال تحصیلی مدرسه خود را تغییر داد.<br /> <br /> <br /> دوران فراغت خود را در این زمان به ورزش می پرداخت و در رشته کاراته فعالیت می کرد و تا جایی پیش رفت که موفق به گرفتن کمربند مشکی گردید ، اما از این فنون هرگز علیه مردم و افراد ضعیف استفاده نکرد.<br /> <br /> <br /> در اسفند ماه سال 1357 عضو [[سپاه]] گردید.<br /> <br /> <br /> پس از پیروزی انقلاب در دفاع از مردم مظلوم و محروم و تحت ستم لردگان در جمع چند نفری [[پاسداران انقلاب]] به سرپرستی [[حجت الاسلام مصطفی ردانی پور]] (شهید) حاضر شد و نزدیک به یک ماه در روستاهای تحت ستم خا نها به تثبیت انقلاب و فرهنگ اسلام پرداخت.<br /> <br /> <br /> پس از بازگشت از لردگان در کمیته مستقر در شهربانی کلانتری چهار خدمت کرد. پس از مدتی به دعوت دوستانش به کمیته مستقر در زندان منتقل و در آن جا مشغول به کار شد.<br /> <br /> <br /> با ادغام کمیته های سه گانه، [[سپاه]] [[اصفهان]] تشکیل و حمیدرضا برای یک دوره آموزش نظامی فشرده انتخاب شد . سپس به عنوان مربی در [[پادگان]] جدیدالتاسیس [[پانزده خرداد]] و بعد [[پادگان غدیر]] مشغول آموزش اعضای [[بسیج ]]و [[سپاه]] گردید . برای اولین بار در 19 سالگی به جبهه<br /> <br /> [[کردستان]] رفت.<br /> <br /> <br /> در عملیات های مختلف از جمله: [[محرم]] ،[[ بدر]] ، [[خیبر]] ، [[کربلای 3]] و [[4]]و [[5 ]]شرکت فعال داشت. علاوه بر کمک به رزمندگان اسلام در کسب تجربیات آموزشی نیز موفق بود.<br /> <br /> <br /> در سال 1362 به عنوان مسئول آموزش نظامی قرارگاه سوم [[سپاه]] برگزیده شد.<br /> <br /> <br /> در سال 1364 به همراه سه تن از برادران [[سپاه]] برای اولین بار در دوره [[دافوس ارتش]] شرکت کرد که بر خلاف تصور عده ای از برادران ارتشی که گمان می کردند از عهده این دوره برنمی آید، پس از پایان دوره ضمن کسب نمرات بالا و گرفتن مدرک و لوح یادبود، به عنوان تشویق به سفر زیارتی<br /> <br /> ]]سوریه]] نائل شد. پس از آن به عنوان معاون اطلاعات قرارگاه خاتم الانبیا(ص) معرفی و مشغول به کار شد.<br /> <br /> <br /> در سال 1366 موفق شد با تلاش بی وقفه جزوات گشتی، شناسایی دیده بانی، جو، زمین، سدموانع و استحکامات[[ ارتش عراق،]] جزر و مد، عکس هوایی و ده ها مدرک و مطلب با ارزش را تهیه و تدوین نماید.<br /> <br /> <br /> به دلیل استعداد فوق العاده و علاقه مند یاش مسئول راه اندازی آموزشگاه مخصوص جهت اطلاعات جنگ شد.<br /> <br /> <br /> در [[عملیات والفجر 10]] به همراه سه تن از فرماندهان سپاه در [[منطقه عملیاتی شلمچه]] در اثر بمباران شیمیایی از ادامه مأموریت باز می مانند و به اورژانس اعزام می شوند و از آن جا به شهر [[باختران]] می روند . به دلیل شدت جراحات ناشی از گاز خردل به [[تهران]] منتقل میشوند.<br /> <br /> <br /> بیش از 10 روز در بیمارستان بستری بود اما سرانجام در تاریخ [[67/1/17 ]] به بزرگترین آرزویش، یعنی شهادت - که مادام از خداوند متعال طلب می کرد- رسید.<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> ==وصیت نامه==<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> وصیت نامه [[شهید حمیدرضا رفیعی]]<br /> <br /> بسم الله الرحمن الرحیم <br /> <br /> همسرخوب وفرزندان عزیزم ، پدرومادرگرامی همه شما را دوست داشتم وراه تا راه حسین است وباید آماده همراه حسین وحسین گونه بودن را بدانیم.<br /> <br /> به مصیبت اهل بیت گریه کنید.<br /> <br /> وحتماً برای من گنهکاردعا کنید وازهمه دوستان وآشنایان نیز بخواهید مسئله نماز وروزه را .<br /> <br /> درکاغذی داخل کیفم نوشته ام حتماً اجرا کنید.<br /> <br /> بازهم میگویم زیاد برایم دعا کنید و[[قرآن]] بخوانید.<br /> <br /> به امید عفو وبخشش الهی .<br /> <br /> حمیدرضا رفیعی<br /> <br /> <br /> منبع سایت شهدای خین<br /> <br /> http://khayyen.ir/shahid/4</div>

Barzegar97 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF_%D8%AE%D8%B7%DB%8C%D8%A8%DB%8C 2018-11-28T15:36:53Z

<p>Barzegar97: </p> <hr /> <div>مشخصات<br /> <br /> <br /> نام : خطیبی / احمد<br /> <br /> <br /> نام پدر : مصطفی<br /> <br /> <br /> تاریخ تولد : ۱۳۴۱-۴-۲۴<br /> <br /> <br /> محل تولد : اصفهان<br /> <br /> <br /> تاریخ شهادت : ۱۳۶۴-۳-۲۱<br /> <br /> <br /> محل شهادت : جاده خندق<br /> <br /> <br /> شهرستان : اصفهان<br /> <br /> <br /> یگان : لشکر 14<br /> <br /> <br /> مسئولیت : فرمانده گردان محمد رسول الله<br /> <br /> <br /> تحصیلات :<br /> <br /> <br /> محل تحصیل :<br /> <br /> <br /> گلزار : گلستان شهدای اصفهان<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> ==زندگی نامه==<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> احمد خطیبی، فرزند مصطفی و ملک ابن یمین، در [[بیست و پنجم تیر ماه سال 1342]] در [[اصفهان]] به دنیا آمد.<br /> <br /> <br /> دوره ابتدایی را از سال 1347 تا سال 1351 در مدرسه الله وردیخان گذراند. علاقه زیادی به درس داشت و درسش خوب بود. دوره راهنمایی را در مدرسه ششم بهمن از سال 1351 تا 1354 و دوره<br /> <br /> دبیرستان را از سال 1354 تا 1358 در دبیرستان صارمیه گذراند.<br /> <br /> <br /> جزو اولین گروهی بود که به [[سیستان و بلوچستان]] و سپس به [[کردستان]] و بعد از آن به جنوب رفت . با وجود اینکه سال چهارم دبیرستان را می گذراند، درس را رها کرد و برای دفاع از انقلاب رفت. هدفش از رفتن به جبهه فقط عشق به امام و اطاعت از فرمان و دستورات امام بود . او جبهه را بهترین مکان جهت رشد و تعالی خود م یدید. روحانیت و معنویت جبهه او را جذب کرده بود و مسیر شهادت را طی می کرد.<br /> <br /> <br /> از جمله مسئولیت هایش در جبهه فرمانده [[گردان های موسی بن جعفر(ع)]] ، [[امام حسین(ع)]] و [[محمد رسول الله(ص)]] و فرمانده محور بود . از نیمه سال 1359 تا خرداد ماه سال 1364 در جبهه به مبارزه پرداخت.<br /> <br /> <br /> در [[عملیات طریق القدس]] با توکل به خدا مبارزه می کرد و پیش می رفت که تانک ها عقب نشینی کردند و محاصره شکسته شد و در همین عملیات بود که از ناحیه دست مجروح گشت.<br /> <br /> <br /> احمد خطیبی در عملیات هایی که در آن شرکت داشت، 5 بار مجروح شد و در بیمارستان های صدوقی، شریعتی، حاج آقا مصطفی خمینی و بیمارستان چمران بستری شد.<br /> <br /> <br /> در [[عملیات محرم]] شرکت کرد. او معاون گردان بود . وقتی در عملیات فرمانده گردان و معاون اول گردان شهید شدند، فرماندهی گردان را به عهده گرفت و در حفظ تپه های 175 کوشید.<br /> <br /> <br /> احمد خطیبی در تاریخ [[64/3/21]] در [[جاده خندق]] و مصادف با [[21 ماه مبارک رمضان]] به شهادت رسید.<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> ==وصیت نامه==<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> وصیت نامه: شهید احمد خطیبی<br /> <br /> &quot;بسمه الله الرحمان الرحیم&quot;<br /> <br /> و لا تحسن الذین قتلو فی سبیل ا...امواتاو...<br /> <br /> هرگز نپندارید آنان که در راه خدا کشته شدند مرده اند بلکه زنده اند و نزد پروردگار خویش روزی می جویند . &quot; [[قرآن کریم]]&quot;<br /> <br /> اسلام نیمه جان شد و از قالب اصلی اش خارج شد و بصورت افیونی برای فریب وبه خاموشی کشاندن امتهای مسلمان در دست جهانخواران و عمالشان در آمده بود . اسلام را از محتوا خارج کرده بودند اسلام را از اسلام گرفته بودند خدا را از اسلام گرفته بودند و بتهایی نظیر زمان جاهلیت و بلکه صد چندان بدتر جانشین آن کرده بودند. اسلام می رفت تا در مرداب کفر و فساد که غرب و شرق برای ما به ارمغان آورده بودند بگندد و فنا شود که مردی از سلاله یامبر و علی مردی با خون جوشان حسین چون نوری بسان سیلی بر این مرداب تاخت و آن را از این مرداب نجات داد . حرکتی و جنبشی از نو در آن پدید آورد و سد های کفرو <br /> <br /> شرک و الحاد و فساد و دیگر مظاهر شیطان را در هم کوبید و خرد کرد. اسلام دوباره زنده شد و چون سیلی به حرکت در آمد و این برای جهانخاران نشانه طوفانی بود که در آن خرد و نابود خواهند شد. چاره چه بود؟در فکر چاره افتادند و با انواع نیرنگ ودسیسه در هر گوشه از این آب و خاک سعی در زدن ضربه ای بر این سیل کوبنده را داشتند. ولی خون جوشان جوانان پاک باخته پیرو و مقلد خمینی بت شکن این دسیسه ها و نیرنگها و تو طئه ها را خنثی کرده و بر کوبندگی این سیل می افزود. عمال داخلی شان را بکار گرفته هر روز و هر ساعت در گوشه ای از این آب و خاک تو طئه ای را ایجاد کرده و سعی در نابود کردن این حرکت را نمودند. گاهی نیز خود به قدرت نمائی می پرداختند. ولی ما امیدمان به خدای یکتا بود وهست. این ابلهان میدانستند که آفریننده این جهان پشتیبان ماستو اینان نمیدانستند که سینه های سپر شده جوانان مسلمان سپر گلوله هایشان است و مشتهای گره کرده شان و فریاد الله اکبر که از حلقومشان در می آید کوبنده شان است . اینان نمی دانستند و نخواهند دانست که از هر قطره خون جوانان این وطن رزمنده ای بپا می خیزد و پرچم ا...اکبر قیام خمینی را در دست می گیرد و راه شهیدان به خون غلطیده این انقلاب را ادامه می دهد . آنگاه که از عمال داخلی شان ما یوس شدند به آخرین تیر ترکش کمان خود رجوع کردند و [[صدام]] کافر ملحد را و این سگ خوار زنجیر شان را به جای این انقلاب انداختند و چه خوش خیال و خوش خواب در دندانهای این سگ را خرد کرد و موقعی که سگ زنجیر یشان را شکست خورده یافتنه بودند در این خط یعنی خط لیبرالیسم سعی در وارد آوردن کو بنده ترین ضربه بر این انقلاب را نمودند و آخرین نیرو یشان را در این راه بکار بسته یعنی از سوی در جبهه های خارجی یعنی در مرز ها توسط صدام یزید کثیف و از داخل توسط ساز مان های با صطلاح مجاهدین خلق ؤپیکارؤرنجبران نهضت با صطلاح آزادی جبهه ملی [[ساواکی]] ها سر مایه داران مال باخته در اثر انقلاب که از روند کوبنده این انقلاب به هراس افتادند که همه و همه در خط لیبرالیسم تجمع کرده بودند و سعی در وارد آوردن کوبنده ترین ضربه خود بر پیکر این انقلاب کرده بودند و چون نمی توانستند توسط لیبرا لها مستقیما شخص امام را مورد حمله قرار دهند اطرافیان امام را زیر فشار قرار داده اند و به باد تهمتهاو فحشها و ناسزا ها گرفته اند از سوئی سعی در لکه دار کردن نهادهای انقلابی یعنی [[سپاه]] [[پاسداران]] و دیگر نهادهای انقلابی را گرفته اند چونکه با نابودی اینها شخص امام تنها می ماند و اینان به راحتی می توانند به نیت پلیدشان دست یابند <br /> <br /> و تاکنون نیز چه ماهرانه در راه به ثمر رسیدن نقشه پلیدشان پیش رفته اند ولی غافلند از اینکه همان خونی که جلوی تو طئه اربابا نشان را گرفت جلوی دسیسه آنان را نیز خواهند گرفت . برادران عزیز وصیتم به شما ادامه آگاهانه خط امام است . امام را رها نکنید قدر وجود پاکش را بدانید. برادران عزیز امام را ناراحت نکنید و راهش را ادامه دهنده با شید . برادران عزیز و خواهران عزیز اجازه ندهید که امام و اطرافیان او را بکوبند. برادران عزیز میدان میدان امتحان حق و باطل است میدان آزمایش مردان حق است . از این میدان کار زار پیروز در آئید. خون شهیدانمان را [[پاسدار]] باشید و ضد انقلاب را از انقلابی باز شناسید وصیتم به شما همین است و این نه وصیت من بلکه پیام خون شهیدان این خاک است . پیامی است که از حلقوم یکایک این شهیدان در می آید ندائی است که از پیکر های پاره پا ره شده این شهیدان بر می خیزد. به این ندا لبیک گوئید که این ندا همان ندای امام است . برادران امام را در یابید که اسلام زنده است. برادران مواظب باشید دشمن ماهرانه نیرنگ میزند مواظب باشید فریب نیرنگهایشان را نخورید . برادران پاسدار خون شهیدان باشید پویای خط خمینی کبیر باشید پرچمی را که از دست ما بر زمین می افتد شما بر گیرید و با ندای خروشان و کوبنده ا... اکبر به جندا... بپیوندید وصایای امام را بدقت گوش فرا دهید و بکار ببندید . خود را فراموش کنید و خدا را در یابید . بر نفس خویش لگد زده و آنرا به گوشه ای پرتاب کنید و بسوی ا... پیش روید [[قرآن]] را بخوانید برای روشن شدن راه قرآن بخوانید [[نهج البلاغه]] را بخوانید اینها را در یابید . برادران در یابید پیام ما به شما فقط ادامه راه امام است . پیام ما به شما پشت سر امام حرکت کردن است و دیگر هیچ. هوشیار باشید که فریب نخورید جبران اشتباه شما بسیار مشکل است و مصیبت وارده در اثر اشتباه شما بسیار سنگین مواظب باشید مورد لحن و نفرین نسلهای آینده قرار نگیرید. قیام ما نور امیدی است در دل تمام مستضعفین و مسلمانان جهان این نور را خاموش نکنید که از انسان ما بدور است. <br /> <br /> &quot; والسلام&quot; <br /> <br /> <br /> <br /> منبع سایت شهدای خین<br /> <br /> http://khayyen.ir/shahid/47</div>

Barzegar97 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF_%D8%AE%D8%B7%DB%8C%D8%A8%DB%8C 2018-11-28T15:35:47Z

<p>Barzegar97: </p> <hr /> <div>مشخصات<br /> <br /> <br /> نام : خطیبی / احمد<br /> <br /> <br /> نام پدر : مصطفی<br /> <br /> <br /> تاریخ تولد : ۱۳۴۱-۴-۲۴<br /> <br /> <br /> محل تولد : اصفهان<br /> <br /> <br /> تاریخ شهادت : ۱۳۶۴-۳-۲۱<br /> <br /> <br /> محل شهادت : جاده خندق<br /> <br /> <br /> شهرستان : اصفهان<br /> <br /> <br /> یگان : لشکر 14<br /> <br /> <br /> مسئولیت : فرمانده گردان محمد رسول الله<br /> <br /> <br /> تحصیلات :<br /> <br /> <br /> محل تحصیل :<br /> <br /> <br /> گلزار : گلستان شهدای اصفهان<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> ==زندگی نامه==<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> احمد خطیبی، فرزند مصطفی و ملک ابن یمین، در [[بیست و پنجم تیر ماه سال 1342]] در [[اصفهان]] به دنیا آمد.<br /> <br /> <br /> دوره ابتدایی را از سال 1347 تا سال 1351 در مدرسه الله وردیخان گذراند. علاقه زیادی به درس داشت و درسش خوب بود. دوره راهنمایی را در مدرسه ششم بهمن از سال 1351 تا 1354 و دوره<br /> <br /> دبیرستان را از سال 1354 تا 1358 در دبیرستان صارمیه گذراند.<br /> <br /> <br /> جزو اولین گروهی بود که به [[سیستان و بلوچستان]] و سپس به [[کردستان]] و بعد از آن به جنوب رفت . با وجود اینکه سال چهارم دبیرستان را می گذراند، درس را رها کرد و برای دفاع از انقلاب رفت. هدفش از رفتن به جبهه فقط عشق به امام و اطاعت از فرمان و دستورات امام بود . او جبهه را بهترین مکان جهت رشد و تعالی خود م یدید. روحانیت و معنویت جبهه او را جذب کرده بود و مسیر شهادت را طی می کرد.<br /> <br /> <br /> از جمله مسئولیت هایش در جبهه فرمانده [[گردان های موسی بن جعفر(ع)]] ، [[امام حسین(ع)]] و [[محمد رسول الله(ص)]] و فرمانده محور بود . از نیمه سال 1359 تا خرداد ماه سال 1364 در جبهه به مبارزه پرداخت.<br /> <br /> <br /> در [[عملیات طریق القدس]] با توکل به خدا مبارزه می کرد و پیش می رفت که تانک ها عقب نشینی کردند و محاصره شکسته شد و در همین عملیات بود که از ناحیه دست مجروح گشت.<br /> <br /> <br /> احمد خطیبی در عملیات هایی که در آن شرکت داشت، 5 بار مجروح شد و در بیمارستان های صدوقی، شریعتی، حاج آقا مصطفی خمینی و بیمارستان چمران بستری شد.<br /> <br /> <br /> در [[عملیات محرم]] شرکت کرد. او معاون گردان بود . وقتی در عملیات فرمانده گردان و معاون اول گردان شهید شدند، فرماندهی گردان را به عهده گرفت و در حفظ تپه های 175 کوشید.<br /> <br /> <br /> احمد خطیبی در تاریخ [[64/3/21]] در [[جاده خندق]] و مصادف با [[21 ماه مبارک رمضان]] به شهادت رسید.<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> ==وصیت نامه==<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> وصیت نامه: شهید احمد خطیبی<br /> <br /> &quot;بسمه الله الرحمان الرحیم&quot;<br /> <br /> و لا تحسن الذین قتلو فی سبیل ا...امواتاو...<br /> <br /> هرگز نپندارید آنان که در راه خدا کشته شدند مرده اند بلکه زنده اند و نزد پروردگار خویش روزی می جویند . &quot; [[قرآن کریم]]&quot;<br /> <br /> اسلام نیمه جان شد و از قالب اصلی اش خارج شد و بصورت افیونی برای فریب وبه خاموشی کشاندن امتهای مسلمان در دست جهانخواران و عمالشان در آمده بود . اسلام را از محتوا خارج کرده بودند اسلام را از اسلام گرفته بودند خدا را از اسلام گرفته بودند و بتهایی نظیر زمان جاهلیت و بلکه صد چندان بدتر جانشین آن کرده بودند. اسلام می رفت تا در مرداب کفر و فساد که غرب و شرق برای ما به ارمغان آورده بودند بگندد و فنا شود که مردی از سلاله یامبر و علی مردی با خون جوشان حسین چون نوری بسان سیلی بر این مرداب تاخت و آن را از این مرداب نجات داد . حرکتی و جنبشی از نو در آن پدید آورد و سد های کفرو <br /> <br /> شرک و الحاد و فساد و دیگر مظاهر شیطان را در هم کوبید و خرد کرد. اسلام دوباره زنده شد و چون سیلی به حرکت در آمد و این برای جهانخاران نشانه طوفانی بود که در آن خرد و نابود خواهند شد. چاره چه بود؟در فکر چاره افتادند و با انواع نیرنگ ودسیسه در هر گوشه از این آب و خاک سعی در زدن ضربه ای بر این سیل کوبنده را داشتند. ولی خون جوشان جوانان پاک باخته پیرو و مقلد خمینی بت شکن این دسیسه ها و نیرنگها و تو طئه ها را خنثی کرده و بر کوبندگی این سیل می افزود. عمال داخلی شان را بکار گرفته هر روز و هر ساعت در گوشه ای از این آب و خاک تو طئه ای را ایجاد کرده و سعی در نابود کردن این حرکت را نمودند. گاهی نیز خود به قدرت نمائی می پرداختند. ولی ما امیدمان به خدای یکتا بود وهست. این ابلهان میدانستند که آفریننده این جهان پشتیبان ماستو اینان نمیدانستند که سینه های سپر شده جوانان مسلمان سپر گلوله هایشان است و مشتهای گره کرده شان و فریاد الله اکبر که از حلقومشان در می آید کوبنده شان است . اینان نمی دانستند و نخواهند دانست که از هر قطره خون جوانان این وطن رزمنده ای بپا می خیزد و پرچم ا...اکبر قیام خمینی را در دست می گیرد و راه شهیدان به خون غلطیده این انقلاب را ادامه می دهد . آنگاه که از عمال داخلی شان ما یوس شدند به آخرین تیر ترکش کمان خود رجوع کردند و [[صدام]] کافر ملحد را و این سگ خوار زنجیر شان را به جای این انقلاب انداختند و چه خوش خیال و خوش خواب در دندانهای این سگ را خرد کرد و موقعی که سگ زنجیر یشان را شکست خورده یافتنه بودند در این خط یعنی خط لیبرالیسم سعی در وارد آوردن کو بنده ترین ضربه بر این انقلاب را نمودند و آخرین نیرو یشان را در این راه بکار بسته یعنی از سوی در جبهه های خارجی یعنی در مرز ها توسط صدام یزید کثیف و از داخل توسط ساز مان های با صطلاح مجاهدین خلق ؤپیکارؤرنجبران نهضت با صطلاح آزادی جبهه ملی [[ساواکی]] ها سر مایه داران مال باخته در اثر انقلاب که از روند کوبنده این انقلاب به هراس افتادند که همه و همه در خط لیبرالیسم تجمع کرده بودند و سعی در وارد آوردن کوبنده ترین ضربه خود بر پیکر این انقلاب کرده بودند و چون نمی توانستند توسط لیبرا لها مستقیما شخص امام را مورد حمله قرار دهند اطرافیان امام را زیر فشار قرار داده اند و به باد تهمتهاو فحشها و ناسزا ها گرفته اند از سوئی سعی در لکه دار کردن نهادهای انقلابی یعنی [[سپاه]] [[پاسداران]] و دیگر نهادهای انقلابی را گرفته اند چونکه با نابودی اینها شخص امام تنها می ماند و اینان به راحتی می توانند به نیت پلیدشان دست یابند <br /> <br /> و تاکنون نیز چه ماهرانه در راه به ثمر رسیدن نقشه پلیدشان پیش رفته اند ولی غافلند از اینکه همان خونی که جلوی تو طئه اربابا نشان را گرفت جلوی دسیسه آنان را نیز خواهند گرفت . برادران عزیز وصیتم به شما ادامه آگاهانه خط امام است . امام را رها نکنید قدر وجود پاکش را بدانید. برادران عزیز امام را ناراحت نکنید و راهش را ادامه دهنده با شید . برادران عزیز و خواهران عزیز اجازه ندهید که امام و اطرافیان او را بکوبند. برادران عزیز میدان میدان امتحان حق و باطل است میدان آزمایش مردان حق است . از این میدان کار زار پیروز در آئید. خون شهیدانمان را [[پاسدار]]باشید و ضد انقلاب را از انقلابی باز شناسید وصیتم به شما همین است و این نه وصیت من بلکه پیام خون شهیدان این خاک است . پیامی است که از حلقوم یکایک این شهیدان در می آید ندائی است که از پیکر های پاره پا ره شده این شهیدان بر می خیزد. به این ندا لبیک گوئید که این ندا همان ندای امام است . برادران امام را در یابید که اسلام زنده است. برادران مواظب باشید دشمن ماهرانه نیرنگ میزند مواظب باشید فریب نیرنگهایشان را نخورید . برادران پاسدار خون شهیدان باشید پویای خط خمینی کبیر باشید پرچمی را که از دست ما بر زمین می افتد شما بر گیرید و با ندای خروشان و کوبنده ا... اکبر به جندا... بپیوندید وصایای امام را بدقت گوش فرا دهید و بکار ببندید . خود را فراموش کنید و خدا را در یابید . بر نفس خویش لگد زده و آنرا به گوشه ای پرتاب کنید و بسوی ا... پیش روید [[قرآن]] را بخوانید برای روشن شدن راه قرآن بخوانید [[نهج البلاغه]] را بخوانید اینها را در یابید . برادران در یابید پیام ما به شما فقط ادامه راه امام است . پیام ما به شما پشت سر امام حرکت کردن است و دیگر هیچ. هوشیار باشید که فریب نخورید جبران اشتباه شما بسیار مشکل است و مصیبت وارده در اثر اشتباه شما بسیار سنگین مواظب باشید مورد لحن و نفرین نسلهای آینده قرار نگیرید. قیام ما نور امیدی است در دل تمام مستضعفین و مسلمانان جهان این نور را خاموش نکنید که از انسان ما بدور است. <br /> <br /> &quot; والسلام&quot; <br /> <br /> <br /> <br /> منبع سایت شهدای خین<br /> <br /> http://khayyen.ir/shahid/47</div>

Barzegar97 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%AD%D8%AC%D8%AA_%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%87_%D8%AE%D8%A7%D8%AF%D9%85%DB%8C_%D9%85%D8%B4%DA%A9%D9%86%D8%A7%D9%86%DB%8C 2018-11-28T15:27:16Z

<p>Barzegar97: </p> <hr /> <div><br /> <br /> نام : خادمی مشکنانی / حجت اله<br /> <br /> <br /> نام پدر : محمدعلی<br /> <br /> <br /> تاریخ تولد : ۱۳۳۵-۵-۱۳<br /> <br /> <br /> محل تولد : نایین<br /> <br /> <br /> تاریخ شهادت : ۱۳۶۲-۱۲-۲۱<br /> <br /> <br /> محل شهادت : کوشک - خیبر<br /> <br /> <br /> شهرستان : نایین<br /> <br /> <br /> یگان : لشکر 14<br /> <br /> <br /> مسئولیت :<br /> <br /> <br /> تحصیلات : مدیریت بازرگانی<br /> <br /> <br /> محل تحصیل : دانشگاه اصفهان<br /> <br /> <br /> گلزار : گلستان شهدای اصفهان<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> ==زندگی نامه==<br /> <br /> <br /> <br /> در تاریخ [[14/5/1335]] در شهر [[نائین]] در خانواد های متدین و متوسط فرزندی به دنیا آمد که نام او را حجت الله گذاشتند. او از کودکی با احکام و مسایل دین آشنا شد و سعی کرد در مراسم و محافل مذهبی و به خصوص مساجد شرکت کند و به هر حال با اعتقادات مذهبی سلیمی بار آمد. تا آن که زمان انقلاب شد و او با شرکت در راهپیمای یها و مقابله با حکومت پهلوی دین خود را به امام و اسلام ادا کرد. پس از پیروزی انقلاب، در ادامه مبارزاتش به عضویت [[سپاه]] در آمد و در عین حال در رشته مدیریت دولتی دانشگاه [[اصفهان]] پذیرفته شد.<br /> <br /> <br /> حجت الله برای تکمیل دین خود و پیروی از سنت نبوی با دختری مؤمن و متدین ازدواج کرد که ثمره این ازدواج دختری است که شش ماه بعد از شهادت پدرش به دنیا آمد. او با آن که علاقه زیادی به خانواد هاش داشت، اما وظیفه خود می دانست که در جبهه و جنگ نیز سهمی داشته باشد. به همین خاطر از طریق [[سپاه]] به [[منطقه عملیاتی آبادان]] اعزام شد و در آنجا حماسه ای جاویدان را به همراه یارانش آفرید و در تاریخ [[22/12/1362]] در [[عملیات خیبر]] در [[آبادان]] به شهادت رسید.<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> ==وصیت نامه==<br /> <br /> <br /> <br /> بسم الله الرحمن الرحیم<br /> <br /> &quot; لقد رضی الله عن المؤمنین اذ یبایعونک تحت الشجره فعلم ما فی قلوبهم فانزل السکینه علیهم و اثابهم فتحا قریبا &quot; ([[فتح/18]])<br /> <br /> همانا خشنود است خداوند از مؤمنین که پیمان بستند با تو ای رسول خدا در زیر آن درخت و خداوند میداند آنچه در د لهایشان است، پس آرامش را بر ایشان فرو فرستاد و به ایشان پاداش پیروزی نزدیک داد.<br /> <br /> <br /> خواستم چند کلم های برای خانه امن او بنویسم، با توسل بر آیه شریفه از [[سوره فتح]] سخن خود را شروع کردم. خدا ما را نیز شامل آیه مبارکه خود قرار دهد و اعمال مرا از بد ی ها و زشتی ها و گنا هها پاک گرداند. خدایا! چنان بمیرانم که از ابرار باشم انشاءالله. چون این سفر را سفری می دانم که انشاءالله در راه رضای خداست، از خدا می خواهم که قبول فرماید و مرا از گناه و معصیت دور دارد تا بتوانم چنانچه مرضی اوست باشم. از همه شیطان ها و وسوسه ها به او پناه میبرم و از او میخواهم که مرا هم رهنمون صراط مستقیم خودش باشد &quot; امین یا رب العالمین &quot;<br /> <br /> در پیام امام عزیز آمده بود که سفر حج را استعمارگران منحرف کردند و با اخبار مختلف و پر طمطراق، ارزش آن را از ما گرفتند و سختی اعمال انحرافی را که بویی از عبادت از آن به مشام نمی رسد بر ما تحمیل کردند و همانا با رهنمودهای این پیر و این سالک طریق الی الله امید است که حج به مرتبه اول بازگردد، ولی شایسته آن است که حج کنگر ه ای شود که قلوب مسلمین را به هم پیوند زند و راه گشای دردهای بی درمان امت رسول اکرم خانه امنی باشد تا بیچارگان را پناه دهد و در ماندگان را مأمن و گمراهان را هادی باشد و چراغ گمشدگان و گم کردگان انسانیت شود. <br /> <br /> ای خدای عزیز! چه منت عظیمی بر ما گذاشتی که ما را در این زمان آفریدی و منت خود را بیشتر کردی که ما را امت شیعه و پیرو امام برحق کردی که روح تو رهبر ما باشد . در این زمان این منت آن قدر افزون شد و آن را تا آنجا گسترش دادی که ما را مهمان و خود را میزبان ما قرار دادی که نه با اعمال شکر تو را می توانیم کرد و نه با زبان و نه حتی در خیال و فقط به رحمت تو دل بسته ایم که از گناهانمان درگذری و چنان با ما رفتار کنی که دوست تو و ولی تو [[علی(ع)]] می فرماید &quot; اللهم احملنی علی عفوک و لا تحملنی علی عدلک &quot;( [[نهج البلاغه / خطبه 277]]) و &quot; الهی عاملنا بفضلک و لا تعاملنا بعدلک &quot; جایی که علی با همه تقربی که به درگاه تو داشت چنین گوید پس وای بر ما و وای بر اعمال ما، و تنها چیزی که همیشه همراه ماست اعمال ماست. خدایا! جز از رحمت تو بر نمی آید ما را ببخشی و از ما در گذری . خدایا ! به درگاه تو توبه می کنم هر چند که بارها و بارها توبه شکسته ام، اما هر بار که مرتکب اعمال خلافی شده ام راهی جز توبه به درگاهت نداشته ام و اقرارم به گناه را با توبه توجیه کرده ام.<br /> <br /> وصیتم در این دنیا به بازماندگان این است که در صراط مستقیم گام بردارند و این راه را جز پیروی از ولی فقیه راهی دیگر نیست. بنا به فرموده امام عزیز&quot; [[ولایت فقیه]]، ولایت [[رسول الله]] است&quot; و مگر می شود که از صراط مستقیم حق منحرف شد، اما به راه رسو لالله بود که این دو چیز به مانند دو جزء جدایی ناپذیرند در این دنیا از برای ما . از امانتی پیروی کنید و از کسی حرف شنوی داشته باشید که شما را متصل به حبل الله کند و اسلام به ما نرسیده مگر از طریق روحانیت شیعه که اینان حافظان حدود الله بود هاند. پس از آن شما را به صبر توصیه می کنم. صبری که از برای حق باشد، نه صبری که مصلحت خود را در آن جست و جو کنید . صبری پیشه کنید که تسلیم او باشید و همه امور را در ید قدرت او بدانید و &quot; هو علی کل شی قدیر&quot;.<br /> <br /> با آن که حرف برای گفتن و نوشتن دارم اما صلاح نمی دانم که بنویسم . فقط از خدا می خواهم که از گناهان همه ما درگذرد و نصرت و پیروزی را از آن اسلام و مسلمین کند و لشگریان خودرا هر چه زودتر به پیروزی نهایی برساند و قلب استکبار را بدرد و محقق کند وعده خود را :&quot; و نرید ان نمن علی الذین استضعفوا فی الارض و نجعلهم ائمه و نجعلهم الوارثین &quot;( [[قصص/5]]). و آرامش را بر ایشان فرو فرستد و به ایشان پاداش پیروزی نزدیک دهد در پایان از درگاه باعظمتش فرج آقا امام زمان را خواستارم و از او می خواهم بر ما منت های خود را افزون کند و مولا و سرور جهانیان را رخ بنمایاند و اگر صلاح دانست و لیاقت آن را در ما دید از رحمت واسعه اش طول عمر پر برکت نایب آقا [[امام زمان]] رهبر عزیز انقلاب کبیر اسلامی را تا انقلاب مهدی موعود خواستارم.&lt;ref&gt;[http://khayyen.ir/shahid/46منبع سایت شهدای خین]&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references/&gt;</div>

Barzegar97 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%AD%D8%AC%D8%AA_%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%87_%D8%AE%D8%A7%D8%AF%D9%85%DB%8C_%D9%85%D8%B4%DA%A9%D9%86%D8%A7%D9%86%DB%8C 2018-11-28T15:26:16Z

<p>Barzegar97: </p> <hr /> <div><br /> <br /> نام : خادمی مشکنانی / حجت اله<br /> <br /> <br /> نام پدر : محمدعلی<br /> <br /> <br /> تاریخ تولد : ۱۳۳۵-۵-۱۳<br /> <br /> <br /> محل تولد : نایین<br /> <br /> <br /> تاریخ شهادت : ۱۳۶۲-۱۲-۲۱<br /> <br /> <br /> محل شهادت : کوشک - خیبر<br /> <br /> <br /> شهرستان : نایین<br /> <br /> <br /> یگان : لشکر 14<br /> <br /> <br /> مسئولیت :<br /> <br /> <br /> تحصیلات : مدیریت بازرگانی<br /> <br /> <br /> محل تحصیل : دانشگاه اصفهان<br /> <br /> <br /> گلزار : گلستان شهدای اصفهان<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> ==زندگی نامه==<br /> <br /> <br /> <br /> در تاریخ [[14/5/1335]] در شهر [[نائین]] در خانواد های متدین و متوسط فرزندی به دنیا آمد که نام او را حجت الله گذاشتند. او از کودکی با احکام و مسایل دین آشنا شد و سعی کرد در مراسم و محافل مذهبی و به خصوص مساجد شرکت کند و به هر حال با اعتقادات مذهبی سلیمی بار آمد. تا آن که زمان انقلاب شد و او با شرکت در راهپیمای یها و مقابله با حکومت پهلوی دین خود را به امام و اسلام ادا کرد. پس از پیروزی انقلاب، در ادامه مبارزاتش به عضویت [[سپاه]] در آمد و در عین حال در رشته مدیریت دولتی دانشگاه [[اصفهان]] پذیرفته شد.<br /> <br /> <br /> حجت الله برای تکمیل دین خود و پیروی از سنت نبوی با دختری مؤمن و متدین ازدواج کرد که ثمره این ازدواج دختری است که شش ماه بعد از شهادت پدرش به دنیا آمد. او با آن که علاقه زیادی به خانواد هاش داشت، اما وظیفه خود می دانست که در جبهه و جنگ نیز سهمی داشته باشد. به همین خاطر از طریق [[سپاه]] به [[منطقه عملیاتی آبادان]] اعزام شد و در آنجا حماسه ای جاویدان را به همراه یارانش آفرید و در تاریخ [[22/12/1362]] در [[عملیات خیبر]] در [[آبادان]] به شهادت رسید.<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> ==وصیت نامه==<br /> <br /> <br /> <br /> بسم الله الرحمن الرحیم<br /> <br /> &quot; لقد رضی الله عن المؤمنین اذ یبایعونک تحت الشجره فعلم ما فی قلوبهم فانزل السکینه علیهم و اثابهم فتحا قریبا &quot; ([[فتح/18]])<br /> <br /> همانا خشنود است خداوند از مؤمنین که پیمان بستند با تو ای رسول خدا در زیر آن درخت و خداوند میداند آنچه در د لهایشان است، پس آرامش را بر ایشان فرو فرستاد و به ایشان پاداش پیروزی نزدیک داد.<br /> <br /> <br /> خواستم چند کلم های برای خانه امن او بنویسم، با توسل بر آیه شریفه از [[سوره فتح]] سخن خود را شروع کردم. خدا ما را نیز شامل آیه مبارکه خود قرار دهد و اعمال مرا از بد ی ها و زشتی ها و گنا هها پاک گرداند. خدایا! چنان بمیرانم که از ابرار باشم انشاءالله. چون این سفر را سفری می دانم که انشاءالله در راه رضای خداست، از خدا می خواهم که قبول فرماید و مرا از گناه و معصیت دور دارد تا بتوانم چنانچه مرضی اوست باشم. از همه شیطان ها و وسوسه ها به او پناه میبرم و از او میخواهم که مرا هم رهنمون صراط مستقیم خودش باشد &quot; امین یا رب العالمین &quot;<br /> <br /> در پیام امام عزیز آمده بود که سفر حج را استعمارگران منحرف کردند و با اخبار مختلف و پر طمطراق، ارزش آن را از ما گرفتند و سختی اعمال انحرافی را که بویی از عبادت از آن به مشام نمی رسد بر ما تحمیل کردند و همانا با رهنمودهای این پیر و این سالک طریق الی الله امید است که حج به مرتبه اول بازگردد، ولی شایسته آن است که حج کنگر ه ای شود که قلوب مسلمین را به هم پیوند زند و راه گشای دردهای بی درمان امت رسول اکرم خانه امنی باشد تا بیچارگان را پناه دهد و در ماندگان را مأمن و گمراهان را هادی باشد و چراغ گمشدگان و گم کردگان انسانیت شود. <br /> <br /> ای خدای عزیز! چه منت عظیمی بر ما گذاشتی که ما را در این زمان آفریدی و منت خود را بیشتر کردی که ما را امت شیعه و پیرو امام برحق کردی که روح تو رهبر ما باشد . در این زمان این منت آن قدر افزون شد و آن را تا آنجا گسترش دادی که ما را مهمان و خود را میزبان ما قرار دادی که نه با اعمال شکر تو را می توانیم کرد و نه با زبان و نه حتی در خیال و فقط به رحمت تو دل بسته ایم که از گناهانمان درگذری و چنان با ما رفتار کنی که دوست تو و ولی تو [[علی(ع)]] می فرماید &quot; اللهم احملنی علی عفوک و لا تحملنی علی عدلک &quot;( نهج البلاغه / خطبه 277) و &quot; الهی عاملنا بفضلک و لا تعاملنا بعدلک &quot; جایی که علی با همه تقربی که به درگاه تو داشت چنین گوید پس وای بر ما و وای بر اعمال ما، و تنها چیزی که همیشه همراه ماست اعمال ماست. خدایا! جز از رحمت تو بر نمی آید ما را ببخشی و از ما در گذری . خدایا ! به درگاه تو توبه می کنم هر چند که بارها و بارها توبه شکسته ام، اما هر بار که مرتکب اعمال خلافی شده ام راهی جز توبه به درگاهت نداشته ام و اقرارم به گناه را با توبه توجیه کرده ام.<br /> <br /> وصیتم در این دنیا به بازماندگان این است که در صراط مستقیم گام بردارند و این راه را جز پیروی از ولی فقیه راهی دیگر نیست. بنا به فرموده امام عزیز&quot; [[ولایت فقیه]]، ولایت [[رسول الله]] است&quot; و مگر می شود که از صراط مستقیم حق منحرف شد، اما به راه رسو لالله بود که این دو چیز به مانند دو جزء جدایی ناپذیرند در این دنیا از برای ما . از امانتی پیروی کنید و از کسی حرف شنوی داشته باشید که شما را متصل به حبل الله کند و اسلام به ما نرسیده مگر از طریق روحانیت شیعه که اینان حافظان حدود الله بود هاند. پس از آن شما را به صبر توصیه می کنم. صبری که از برای حق باشد، نه صبری که مصلحت خود را در آن جست و جو کنید . صبری پیشه کنید که تسلیم او باشید و همه امور را در ید قدرت او بدانید و &quot; هو علی کل شی قدیر&quot;.<br /> <br /> با آن که حرف برای گفتن و نوشتن دارم اما صلاح نمی دانم که بنویسم . فقط از خدا می خواهم که از گناهان همه ما درگذرد و نصرت و پیروزی را از آن اسلام و مسلمین کند و لشگریان خودرا هر چه زودتر به پیروزی نهایی برساند و قلب استکبار را بدرد و محقق کند وعده خود را :&quot; و نرید ان نمن علی الذین استضعفوا فی الارض و نجعلهم ائمه و نجعلهم الوارثین &quot;( [[قصص/5]]). و آرامش را بر ایشان فرو فرستد و به ایشان پاداش پیروزی نزدیک دهد در پایان از درگاه باعظمتش فرج آقا امام زمان را خواستارم و از او می خواهم بر ما منت های خود را افزون کند و مولا و سرور جهانیان را رخ بنمایاند و اگر صلاح دانست و لیاقت آن را در ما دید از رحمت واسعه اش طول عمر پر برکت نایب آقا [[امام زمان]] رهبر عزیز انقلاب کبیر اسلامی را تا انقلاب مهدی موعود خواستارم.&lt;ref&gt;[http://khayyen.ir/shahid/46منبع سایت شهدای خین]&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references/&gt;</div>

Barzegar97 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%B3%DB%8C%D8%AF_%D8%B1%D8%B3%D9%88%D9%84_%D8%AD%D8%B3%D9%86%DB%8C 2018-11-28T15:19:02Z

<p>Barzegar97: </p> <hr /> <div><br /> <br /> <br /> <br /> نام : حسنی / سید رسول<br /> <br /> <br /> نام پدر : سید محمد رضا<br /> <br /> <br /> تاریخ تولد : ۱۳۳۶-۰۸-۳۰<br /> <br /> <br /> محل تولد : نجف آباد<br /> <br /> <br /> تاریخ شهادت : ۱۳۶۲-۰۷-۲۷<br /> <br /> <br /> محل شهادت : بانه ارتفاعات کنگرک<br /> <br /> <br /> شهرستان : نجف آباد<br /> <br /> <br /> یگان : لشکر 8 نجف اشرف<br /> <br /> <br /> مسئولیت : فرمانده محور 8<br /> <br /> <br /> تحصیلات : مهندسی عمران / ورزش وزنه برداری<br /> <br /> <br /> محل تحصیل : دانشگاه صنعتی اصفهان<br /> <br /> <br /> گلزار : جنت الشهدا نجف آباد<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> ==زندگی نامه==<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> سید رسول در سال ‌1336 در [[نجف آباد]] متولد شد. او که از کودکی بسیارباهوش ‌ و با استعداد بود مراحل ‌ تحصیل ‌ را یکی پس از دیگری با موفقیت ‌ کامل ‌ سپری ‌کرد و پس از اخذ دیپلم در رشته مهندسی ‌ عمران ‌ دانشگاه ‌صنعتی ‌[[اصفهان]] پذیرفته شد. وی ‌ همزمان ‌جهت رسیدگی ‌به مشکلات محرومین و کمک به ‌روستاییان محروم به فعالیت در [[جهادسازندگی]] پرداخت ‌و در این ‌راه ‌از هیچ ‌کوششی ‌فروگذار نکرد. پس از آن ‌ با اصرار یکی از دوستان ‌وارد [[سپاه ‌ پاسداران ‌ انقلاب اسلامی]] ‌ شد و مدتی ‌ مسئولیت ‌ آموزش ‌[[نیروهای ‌سپاه ]]رابرعهده ‌ گرفت ‌. رسول ‌ در عملیات ‌ متعددی ‌ از جمله ‌ در [[عملیات ‌ بستان]] ‌ رشادتهای ‌ فراوانی ‌ را از خود نشان ‌ داد. سرانجام ‌ شیر بیشه ‌ های ‌ نبرد و خط شکن ‌ [[عملیات ‌ والفجر 4 ]] هنگام ‌ عبور از خاکریز مورد اصابت ‌ [[آرپی جی ‌]] قرار گرفت ‌ و به ‌ شهادت ‌ رسید.<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> ==وصیت نامه==<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> وصیت نامه [[شهید رسول حسنی]]<br /> <br /> بسم الله الرحمن الرحیم <br /> <br /> وصیت نامه بنده حقیر خداوند متعال سید رسول حسینی فرزند سید محمدرضا .<br /> <br /> پدرومادرم مصطفی محمد ریحانه واسماعیل عفت وعلی وفاطمه.<br /> <br /> حال که خداوند توفیقی به من عطا کرد ومرا به درجه رفیع شهادت رساند که امیدوارم که مورد رضای خداوند متعال قرار گیرد این وصیت نامه را به خانواده ام تقدیم می کنم .<br /> <br /> خداوندا :پروردگارا این پدرومادرم این قلب تپنده زندگیم این یاوران دوران زندگیم واین راهنمایان دوران زندگیم اینهایی که به من رزق حلال دادند تا من توانستم درراه تو قدم گذارم.<br /> <br /> خداوندا این پدرومادری که سومین فرزند خود را تقدیم تو کردند خداوندا این پدرومادری که در دامان آنها من بزرگ شدم ومرا به احکام تو آشنا کردند.<br /> <br /> خداوندا:این پدومادر مریضم راکه با مریض بودن خود مرا تربیت کردند.<br /> <br /> خداوندا: این هدیه کنندگان فرزند خود به درگاه تو درراه تو وبرای تو.<br /> <br /> خداوندا اینها وبرادران وخواهرم همسرم را به تو می سپارم واز تو می خواهم که به آنها ایمان آگاهی ، تقوا واطاعت از امامان را عطا کنی .<br /> <br /> پدر عزیزم اگردر طول زندگیم کارهایی کردم که تورا ناراحت کردم اگر وظیفه فرزند به پدررا انجام ندادم اگر به طور کلی کارهایی کردم که باعث ناراحتی تو شد از شما خواهش می کنم که مرا ببخشید ودر نمازهایت در [[نماز شب]] هایت مرا دعا کنی وازخداوند بخواهی که مرا ببخشد امیدوارم که خداوند به شما سلامتی عطا کند.<br /> <br /> مادرم:<br /> <br /> ای کسی که در تمام عمرم هرچند در مقابل زحمات زیاد تو اگر در مقابل مشکلات تو واگر در مقابل راهنمائیهای تو نتوانستم جوابگوی خدمات تو باشم مراببخش.<br /> <br /> ای کسی که تمام خوبیها وبدیهای مرا پنهان کردی ای کسی که رازدار من بودی ای کسی که تمام زندگیم در اختیار تو بود وتو بودی که تمام رازهایم را تمام درد ودلهایم را می شنیدی ومرا راهنمایی می کردی ودر اخر به من روحیه ای دادی که دیگر در تمام دوران زندگیم چنین روحیه ای کسی به من نداده بود وبه حق حق مادری را تو ادا کردی وآخرین برتو مادر وچنین مادران ودرود خداوند بر تو ای مادر وشما مادرانی که چنین سربازان جانباز تقدیم اسلام وخداوند می کنید.<br /> <br /> این را بدان اگر بدن من زیر خاک بپوسد واگر جسد من به خاک تبدیل شود در هیچ موقع حتی در قیامت تو را وپدرم را فراموش نخواهم کرد وباشد تا مورد قبول خداوند قرار گیرد.<br /> <br /> اما مصطفی تو باید آن چنان باشی که اسلام گفته است تو باید آن چنان باشی که اماممان گفته است دیگر اینکه :<br /> <br /> مصطفی : محمد را سلام برسان ودرتربیت او آن چنان سعی وکوشش کن که فردی مفید برای جامعه فردی مفید برای اسلام باشد .<br /> <br /> مبادا این محمد محبت کند مبادا فردای بی فکر وبی احساس وبه مسائل اسلامی باربیاید او را راهنمایی کن باشد تا اینکه دنباله رو راه [[سیدالشهداء]] باشید.<br /> <br /> واما تو ای محمد آنچنان باش که خداوند گفته است وآنچنان باشد و؟ را بخوان تا بتوانی فردی مفید برای اسلام ومسلمین باشی واما تو ای ریحانه واسماعیل :<br /> <br /> شما هم بیشتر طبق آنچه که در بالا گفم عمل کنید خود را با مسائل اسلام وفق بدهید ومبادا کاری کنید که خلاف اسلام باشد وشما را به اطاعت از [[امام خمینی]] دعوت می کنم وامیدوارم که نمازهای جماعت وجمعه را هرگز فراموش نکنید ودر مسائل اسلام بیشتر فکر کنید وتا میثم شما بتواند همانند مثیم آن یار پیغمبر خدا باشد وبرای اسلام مفید باشد.<br /> <br /> واما شما اقوام وخویشاوندانم:<br /> <br /> انسان در کلیه کارهایش باید به اسلام فکر کند باید اگر گفت صددرصد دستورات اسلام را انجام دهد تا کلیه مسائل را آنچنان بنگرد که مورد رضای خداوند قرار گردد .<br /> <br /> در آخر به یک یک شما این وصیت را می کنم که اطاعت ار امامم امت رهبر کبیر انقلاب [[امام خمینی]] را فراموش نکنید وتا خداوند مورد رحمت برکت وآمرزش خویش قرار دهد.<br /> <br /> واما شما دوستان وآشنایان:<br /> <br /> برادران دینی ام:<br /> <br /> اولاً هر کدام از شما مسئولیتی را درهرجا قبول کردید تقوا را، تقوا را ، تقوا را پیشه خود کنید وحداقل هفته ای یک مرتبه حتماً سخنان امام امت خمینی کبیر را کرد رابطه با مسئولین ودولت ونمایندگان مجلس در رابطه با حب دنیا وحب ریاست وحب نفس ایراد کردند گوش فرا داده تا بتوانید از عهده مسئولیت به نحو احسن برآئید که یک موقع خدای ناکرده عمل زده شوید.<br /> <br /> ثانیاً در مورد تمامی کارها ودر مقابل کلیه اشتباهات مسئولین وانتقادات به مسئولین وظیفه خود را آنطور که اسلام گفته است انجام دهید مبادا بی میلی وبی رغبتی در مقابل مسئولیت خطری که دارید را پیشه خود کنید واز خداوند متعال غافل شوید خدایار ونگهدار تمامی شما باشد وشما را درانجام وظائفتان موفق کند ومسائل اسلام راهنمای شما باشد.<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> وصیت نامه [[شهید سید رسول حسنی]]<br /> <br /> بسم الله الرحمن الرحیم <br /> <br /> خداوندا، پروردگارا ، به این پدرومادرم این دو قلب توفنده زندگیم این یاوران دوران زندگیم واین راهنمایان دوران زندگیم اینهایی که به من رزق حلال دادند تا من توانستم درراه تو قدم گذارم را به تو می سپارم واز تو میخواهم که به آنها ایمان ، تقوا ، آگاهی واطاعت از امر اماممان را عطا کنی.<br /> <br /> مادرم این را بدان من در زیر خاک پوسید واگر جسد ناچیز من به خاک تبدیل شود وهیچ توقع حتی در قیامت تو وپدرم مرا فراموش نخواهم کرد باشد تا مورد قبول خداوند قرار گیرد واما شما دوستان وآشنایان وبرادران دینی ام.<br /> <br /> هرکدام از شما مسئولیتی رادرهرجا قبول کردید تقوا را ، تقوا را پیشه کنید وحداقل هفته ای یک مرتبه حتماً سخنان امام امت خمینی کبیر را که در رابطه با مسئولین دولت ونمایندگان مجلس ودر رابطه با حب دنیا وحب ریاست وحب نفس ایراد کردند گوش فرا داده تا بتوانید از عهده مسئولیت به نحو احسن برآئید که یک موقع خدا نکرده عمل زده نشوید در آخر به یک یک شما وصتی می کن که اطاعت از امام ورهبر کبیر انقلاب [[امام خمینی]] را فراموش نکنید تا خداوند مورد رحمت وبرکت وآمرزش خویش قرار دهد.<br /> <br /> منبع سایت شهدای خین<br /> <br /> http://khayyen.ir/shahid/45</div>

Barzegar97 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%B3%DB%8C%D8%AF_%D8%B1%D8%B3%D9%88%D9%84_%D8%AD%D8%B3%D9%86%DB%8C 2018-11-28T15:17:47Z

<p>Barzegar97: </p> <hr /> <div><br /> <br /> <br /> <br /> نام : حسنی / سید رسول<br /> <br /> <br /> نام پدر : سید محمد رضا<br /> <br /> <br /> تاریخ تولد : ۱۳۳۶-۰۸-۳۰<br /> <br /> <br /> محل تولد : نجف آباد<br /> <br /> <br /> تاریخ شهادت : ۱۳۶۲-۰۷-۲۷<br /> <br /> <br /> محل شهادت : بانه ارتفاعات کنگرک<br /> <br /> <br /> شهرستان : نجف آباد<br /> <br /> <br /> یگان : لشکر 8 نجف اشرف<br /> <br /> <br /> مسئولیت : فرمانده محور 8<br /> <br /> <br /> تحصیلات : مهندسی عمران / ورزش وزنه برداری<br /> <br /> <br /> محل تحصیل : دانشگاه صنعتی اصفهان<br /> <br /> <br /> گلزار : جنت الشهدا نجف آباد<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> ==زندگی نامه==<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> سید رسول در سال ‌1336 در [[نجف آباد]] متولد شد. او که از کودکی بسیارباهوش ‌ و با استعداد بود مراحل ‌ تحصیل ‌ را یکی پس از دیگری با موفقیت ‌ کامل ‌ سپری ‌کرد و پس از اخذ دیپلم در رشته مهندسی ‌ عمران ‌ دانشگاه ‌صنعتی ‌[[اصفهان]] پذیرفته شد. وی ‌ همزمان ‌جهت رسیدگی ‌به مشکلات محرومین و کمک به ‌روستاییان محروم به فعالیت در [[جهادسازندگی]] پرداخت ‌و در این ‌راه ‌از هیچ ‌کوششی ‌فروگذار نکرد. پس از آن ‌ با اصرار یکی از دوستان ‌وارد [[سپاه ‌ پاسداران ‌ انقلاب اسلامی]] ‌ شد و مدتی ‌ مسئولیت ‌ آموزش ‌[[نیروهای ‌سپاه ]]رابرعهده ‌ گرفت ‌. رسول ‌ در عملیات ‌ متعددی ‌ از جمله ‌ در [[عملیات ‌ بستان]] ‌ رشادتهای ‌ فراوانی ‌ را از خود نشان ‌ داد. سرانجام ‌ شیر بیشه ‌ های ‌ نبرد و خط شکن ‌ [[عملیات ‌ والفجر 4 ]] هنگام ‌ عبور از خاکریز مورد اصابت ‌ [[آرپی جی ‌]] قرار گرفت ‌ و به ‌ شهادت ‌ رسید.<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> ==وصیت نامه==<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> وصیت نامه [[شهید رسول حسنی]]<br /> <br /> بسم الله الرحمن الرحیم <br /> <br /> وصیت نامه بنده حقیر خداوند متعال سید رسول حسینی فرزند سید محمدرضا .<br /> <br /> پدرومادرم مصطفی محمد ریحانه واسماعیل عفت وعلی وفاطمه.<br /> <br /> حال که خداوند توفیقی به من عطا کرد ومرا به درجه رفیع شهادت رساند که امیدوارم که مورد رضای خداوند متعال قرار گیرد این وصیت نامه را به خانواده ام تقدیم می کنم .<br /> <br /> خداوندا :پروردگارا این پدرومادرم این قلب تپنده زندگیم این یاوران دوران زندگیم واین راهنمایان دوران زندگیم اینهایی که به من رزق حلال دادند تا من توانستم درراه تو قدم گذارم.<br /> <br /> خداوندا این پدرومادری که سومین فرزند خود را تقدیم تو کردند خداوندا این پدرومادری که در دامان آنها من بزرگ شدم ومرا به احکام تو آشنا کردند.<br /> <br /> خداوندا:این پدومادر مریضم راکه با مریض بودن خود مرا تربیت کردند.<br /> <br /> خداوندا: این هدیه کنندگان فرزند خود به درگاه تو درراه تو وبرای تو.<br /> <br /> خداوندا اینها وبرادران وخواهرم همسرم را به تو می سپارم واز تو می خواهم که به آنها ایمان آگاهی ، تقوا واطاعت از امامان را عطا کنی .<br /> <br /> پدر عزیزم اگردر طول زندگیم کارهایی کردم که تورا ناراحت کردم اگر وظیفه فرزند به پدررا انجام ندادم اگر به طور کلی کارهایی کردم که باعث ناراحتی تو شد از شما خواهش می کنم که مرا ببخشید ودر نمازهایت در [[نماز شب]] هایت مرا دعا کنی وازخداوند بخواهی که مرا ببخشد امیدوارم که خداوند به شما سلامتی عطا کند.<br /> <br /> مادرم:<br /> <br /> ای کسی که در تمام عمرم هرچند در مقابل زحمات زیاد تو اگر در مقابل مشکلات تو واگر در مقابل راهنمائیهای تو نتوانستم جوابگوی خدمات تو باشم مراببخش.<br /> <br /> ای کسی که تمام خوبیها وبدیهای مرا پنهان کردی ای کسی که رازدار من بودی ای کسی که تمام زندگیم در اختیار تو بود وتو بودی که تمام رازهایم را تمام درد ودلهایم را می شنیدی ومرا راهنمایی می کردی ودر اخر به من روحیه ای دادی که دیگر در تمام دوران زندگیم چنین روحیه ای کسی به من نداده بود وبه حق حق مادری را تو ادا کردی وآخرین برتو مادر وچنین مادران ودرود خداوند بر تو ای مادر وشما مادرانی که چنین سربازان جانباز تقدیم اسلام وخداوند می کنید.<br /> <br /> این را بدان اگر بدن من زیر خاک بپوسد واگر جسد من به خاک تبدیل شود در هیچ موقع حتی در قیامت تو را وپدرم را فراموش نخواهم کرد وباشد تا مورد قبول خداوند قرار گیرد.<br /> <br /> اما مصطفی تو باید آن چنان باشی که اسلام گفته است تو باید آن چنان باشی که اماممان گفته است دیگر اینکه :<br /> <br /> مصطفی : محمد را سلام برسان ودرتربیت او آن چنان سعی وکوشش کن که فردی مفید برای جامعه فردی مفید برای اسلام باشد .<br /> <br /> مبادا این محمد محبت کند مبادا فردای بی فکر وبی احساس وبه مسائل اسلامی باربیاید او را راهنمایی کن باشد تا اینکه دنباله رو راه [[سیدالشهداء]] باشید.<br /> <br /> واما تو ای محمد آنچنان باش که خداوند گفته است وآنچنان باشد و؟ را بخوان تا بتوانی فردی مفید برای اسلام ومسلمین باشی واما تو ای ریحانه واسماعیل :<br /> <br /> شما هم بیشتر طبق آنچه که در بالا گفم عمل کنید خود را با مسائل اسلام وفق بدهید ومبادا کاری کنید که خلاف اسلام باشد وشما را به اطاعت از [[امام خمینی]] دعوت می کنم وامیدوارم که نمازهای جماعت وجمعه را هرگز فراموش نکنید ودر مسائل اسلام بیشتر فکر کنید وتا میثم شما بتواند همانند مثیم آن یار پیغمبر خدا باشد وبرای اسلام مفید باشد.<br /> <br /> واما شما اقوام وخویشاوندانم:<br /> <br /> انسان در کلیه کارهایش باید به اسلام فکر کند باید اگر گفت صددرصد دستورات اسلام را انجام دهد تا کلیه مسائل را آنچنان بنگرد که مورد رضای خداوند قرار گردد .<br /> <br /> در آخر به یک یک شما این وصیت را می کنم که اطاعت ار امامم امت رهبر کبیر انقلاب [[امام خمینی]] را فراموش نکنید وتا خداوند مورد رحمت برکت وآمرزش خویش قرار دهد.<br /> <br /> واما شما دوستان وآشنایان:<br /> <br /> برادران دینی ام:<br /> <br /> اولاً هر کدام از شما مسئولیتی را درهرجا قبول کردید تقوا را، تقوا را ، تقوا را پیشه خود کنید وحداقل هفته ای یک مرتبه حتماً سخنان امام امت خمینی کبیر را کرد رابطه با مسئولین ودولت ونمایندگان مجلس در رابطه با حب دنیا وحب ریاست وحب نفس ایراد کردند گوش فرا داده تا بتوانید از عهده مسئولیت به نحو احسن برآئید که یک موقع خدای ناکرده عمل زده شوید.<br /> <br /> ثانیاً در مورد تمامی کارها ودر مقابل کلیه اشتباهات مسئولین وانتقادات به مسئولین وظیفه خود را آنطور که اسلام گفته است انجام دهید مبادا بی میلی وبی رغبتی در مقابل مسئولیت خطری که دارید را پیشه خود کنید واز خداوند متعال غافل شوید خدایار ونگهدار تمامی شما باشد وشما را درانجام وظائفتان موفق کند ومسائل اسلام راهنمای شما باشد.<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> وصیت نامه [[شهید سیدرسول حسنی]]<br /> <br /> بسم الله الرحمن الرحیم <br /> <br /> خداوندا، پروردگارا ، به این پدرومادرم این دو قلب توفنده زندگیم این یاوران دوران زندگیم واین راهنمایان دوران زندگیم اینهایی که به من رزق حلال دادند تا من توانستم درراه تو قدم گذارم را به تو می سپارم واز تو میخواهم که به آنها ایمان ، تقوا ، آگاهی واطاعت از امر اماممان را عطا کنی.<br /> <br /> مادرم این را بدان من در زیر خاک پوسید واگر جسد ناچیز من به خاک تبدیل شود وهیچ توقع حتی در قیامت تو وپدرم مرا فراموش نخواهم کرد باشد تا مورد قبول خداوند قرار گیرد واما شما دوستان وآشنایان وبرادران دینی ام.<br /> <br /> هرکدام از شما مسئولیتی رادرهرجا قبول کردید تقوا را ، تقوا را پیشه کنید وحداقل هفته ای یک مرتبه حتماً سخنان امام امت خمینی کبیر را که در رابطه با مسئولین دولت ونمایندگان مجلس ودر رابطه با حب دنیا وحب ریاست وحب نفس ایراد کردند گوش فرا داده تا بتوانید از عهده مسئولیت به نحو احسن برآئید که یک موقع خدا نکرده عمل زده نشوید در آخر به یک یک شما وصتی می کن که اطاعت از امام ورهبر کبیر انقلاب [[امام خمینی]] را فراموش نکنید تا خداوند مورد رحمت وبرکت وآمرزش خویش قرار دهد.<br /> <br /> منبع سایت شهدای خین<br /> <br /> http://khayyen.ir/shahid/45</div>

Barzegar97 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%B3%DB%8C%D8%AF_%D8%B1%D8%B3%D9%88%D9%84_%D8%AD%D8%B3%D9%86%DB%8C 2018-11-28T15:14:14Z

<p>Barzegar97: </p> <hr /> <div><br /> <br /> <br /> <br /> نام : حسنی / سید رسول<br /> <br /> <br /> نام پدر : سید محمد رضا<br /> <br /> <br /> تاریخ تولد : ۱۳۳۶-۰۸-۳۰<br /> <br /> <br /> محل تولد : نجف آباد<br /> <br /> <br /> تاریخ شهادت : ۱۳۶۲-۰۷-۲۷<br /> <br /> <br /> محل شهادت : بانه ارتفاعات کنگرک<br /> <br /> <br /> شهرستان : نجف آباد<br /> <br /> <br /> یگان : لشکر 8 نجف اشرف<br /> <br /> <br /> مسئولیت : فرمانده محور 8<br /> <br /> <br /> تحصیلات : مهندسی عمران / ورزش وزنه برداری<br /> <br /> <br /> محل تحصیل : دانشگاه صنعتی اصفهان<br /> <br /> <br /> گلزار : جنت الشهدا نجف آباد<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> ==زندگی نامه==<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> سید رسول در سال ‌1336 در [[نجف آباد]] متولد شد. او که از کودکی بسیارباهوش ‌ و با استعداد بود مراحل ‌ تحصیل ‌ را یکی پس از دیگری با موفقیت ‌ کامل ‌ سپری ‌کرد و پس از اخذ دیپلم در رشته مهندسی ‌ عمران ‌ دانشگاه ‌صنعتی ‌[[اصفهان]] پذیرفته شد. وی ‌ همزمان ‌جهت رسیدگی ‌به مشکلات محرومین و کمک به ‌روستاییان محروم به فعالیت در []جهادسازندگی]] پرداخت ‌و در این ‌راه ‌از هیچ ‌کوششی ‌فروگذار نکرد. پس از آن ‌ با اصرار یکی از دوستان ‌وارد [[سپاه ‌ پاسداران ‌ انقلاب اسلامی]] ‌ شد و مدتی ‌ مسئولیت ‌ آموزش ‌[[نیروهای ‌سپاه ]]رابرعهده ‌ گرفت ‌. رسول ‌ در عملیات ‌ متعددی ‌ از جمله ‌ در [[عملیات ‌ بستان]] ‌ رشادتهای ‌ فراوانی ‌ را از خود نشان ‌ داد. سرانجام ‌ شیر بیشه ‌ های ‌ نبرد و خط شکن ‌ []عملیات ‌ والفجر 4 ]] هنگام ‌ عبور از خاکریز مورد اصابت ‌ [[آرپی جی ‌]]قرار گرفت ‌ و به ‌ شهادت ‌ رسید.<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> ==وصیت نامه==<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> وصیت نامه [[شهید رسول حسنی]]<br /> <br /> بسم الله الرحمن الرحیم <br /> <br /> وصیت نامه بنده حقیر خداوند متعال سید رسول حسینی فرزند سید محمدرضا .<br /> <br /> پدرومادرم مصطفی محمد ریحانه واسماعیل عفت وعلی وفاطمه.<br /> <br /> حال که خداوند توفیقی به من عطا کرد ومرا به درجه رفیع شهادت رساند که امیدوارم که مورد رضای خداوند متعال قرار گیرد این وصیت نامه را به خانواده ام تقدیم می کنم .<br /> <br /> خداوندا :پروردگارا این پدرومادرم این قلب تپنده زندگیم این یاوران دوران زندگیم واین راهنمایان دوران زندگیم اینهایی که به من رزق حلال دادند تا من توانستم درراه تو قدم گذارم.<br /> <br /> خداوندا این پدرومادری که سومین فرزند خود را تقدیم تو کردند خداوندا این پدرومادری که در دامان آنها من بزرگ شدم ومرا به احکام تو آشنا کردند.<br /> <br /> خداوندا:این پدومادر مریضم راکه با مریض بودن خود مرا تربیت کردند.<br /> <br /> خداوندا: این هدیه کنندگان فرزند خود به درگاه تو درراه تو وبرای تو.<br /> <br /> خداوندا اینها وبرادران وخواهرم همسرم را به تو می سپارم واز تو می خواهم که به آنها ایمان آگاهی ، تقوا واطاعت از امامان را عطا کنی .<br /> <br /> پدر عزیزم اگردر طول زندگیم کارهایی کردم که تورا ناراحت کردم اگر وظیفه فرزند به پدررا انجام ندادم اگر به طور کلی کارهایی کردم که باعث ناراحتی تو شد از شما خواهش می کنم که مرا ببخشید ودر نمازهایت در [[نماز شب]] هایت مرا دعا کنی وازخداوند بخواهی که مرا ببخشد امیدوارم که خداوند به شما سلامتی عطا کند.<br /> <br /> مادرم:<br /> <br /> ای کسی که در تمام عمرم هرچند در مقابل زحمات زیاد تو اگر در مقابل مشکلات تو واگر در مقابل راهنمائیهای تو نتوانستم جوابگوی خدمات تو باشم مراببخش.<br /> <br /> ای کسی که تمام خوبیها وبدیهای مرا پنهان کردی ای کسی که رازدار من بودی ای کسی که تمام زندگیم در اختیار تو بود وتو بودی که تمام رازهایم را تمام درد ودلهایم را می شنیدی ومرا راهنمایی می کردی ودر اخر به من روحیه ای دادی که دیگر در تمام دوران زندگیم چنین روحیه ای کسی به من نداده بود وبه حق حق مادری را تو ادا کردی وآخرین برتو مادر وچنین مادران ودرود خداوند بر تو ای مادر وشما مادرانی که چنین سربازان جانباز تقدیم اسلام وخداوند می کنید.<br /> <br /> این را بدان اگر بدن من زیر خاک بپوسد واگر جسد من به خاک تبدیل شود در هیچ موقع حتی در قیامت تو را وپدرم را فراموش نخواهم کرد وباشد تا مورد قبول خداوند قرار گیرد.<br /> <br /> اما مصطفی تو باید آن چنان باشی که اسلام گفته است تو باید آن چنان باشی که اماممان گفته است دیگر اینکه :<br /> <br /> مصطفی : محمد را سلام برسان ودرتربیت او آن چنان سعی وکوشش کن که فردی مفید برای جامعه فردی مفید برای اسلام باشد .<br /> <br /> مبادا این محمد محبت کند مبادا فردای بی فکر وبی احساس وبه مسائل اسلامی باربیاید او را راهنمایی کن باشد تا اینکه دنباله رو راه [[سیدالشهداء]] باشید.<br /> <br /> واما تو ای محمد آنچنان باش که خداوند گفته است وآنچنان باشد و؟ را بخوان تا بتوانی فردی مفید برای اسلام ومسلمین باشی واما تو ای ریحانه واسماعیل :<br /> <br /> شما هم بیشتر طبق آنچه که در بالا گفم عمل کنید خود را با مسائل اسلام وفق بدهید ومبادا کاری کنید که خلاف اسلام باشد وشما را به اطاعت از [[امام خمینی]] دعوت می کنم وامیدوارم که نمازهای جماعت وجمعه را هرگز فراموش نکنید ودر مسائل اسلام بیشتر فکر کنید وتا میثم شما بتواند همانند مثیم آن یار پیغمبر خدا باشد وبرای اسلام مفید باشد.<br /> <br /> واما شما اقوام وخویشاوندانم:<br /> <br /> انسان در کلیه کارهایش باید به اسلام فکر کند باید اگر گفت صددرصد دستورات اسلام را انجام دهد تا کلیه مسائل را آنچنان بنگرد که مورد رضای خداوند قرار گردد .<br /> <br /> در آخر به یک یک شما این وصیت را می کنم که اطاعت ار امامم امت رهبر کبیر انقلاب [[امام خمینی]] را فراموش نکنید وتا خداوند مورد رحمت برکت وآمرزش خویش قرار دهد.<br /> <br /> واما شما دوستان وآشنایان:<br /> <br /> برادران دینی ام:<br /> <br /> اولاً هر کدام از شما مسئولیتی را درهرجا قبول کردید تقوا را، تقوا را ، تقوا را پیشه خود کنید وحداقل هفته ای یک مرتبه حتماً سخنان امام امت خمینی کبیر را کرد رابطه با مسئولین ودولت ونمایندگان مجلس در رابطه با حب دنیا وحب ریاست وحب نفس ایراد کردند گوش فرا داده تا بتوانید از عهده مسئولیت به نحو احسن برآئید که یک موقع خدای ناکرده عمل زده شوید.<br /> <br /> ثانیاً در مورد تمامی کارها ودر مقابل کلیه اشتباهات مسئولین وانتقادات به مسئولین وظیفه خود را آنطور که اسلام گفته است انجام دهید مبادا بی میلی وبی رغبتی در مقابل مسئولیت خطری که دارید را پیشه خود کنید واز خداوند متعال غافل شوید خدایار ونگهدار تمامی شما باشد وشما را درانجام وظائفتان موفق کند ومسائل اسلام راهنمای شما باشد.<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> وصیت نامه [[شهید سیدرسول حسنی]]<br /> <br /> بسم الله الرحمن الرحیم <br /> <br /> خداوندا، پروردگارا ، به این پدرومادرم این دو قلب توفنده زندگیم این یاوران دوران زندگیم واین راهنمایان دوران زندگیم اینهایی که به من رزق حلال دادند تا من توانستم درراه تو قدم گذارم را به تو می سپارم واز تو میخواهم که به آنها ایمان ، تقوا ، آگاهی واطاعت از امر اماممان را عطا کنی.<br /> <br /> مادرم این را بدان من در زیر خاک پوسید واگر جسد ناچیز من به خاک تبدیل شود وهیچ توقع حتی در قیامت تو وپدرم مرا فراموش نخواهم کرد باشد تا مورد قبول خداوند قرار گیرد واما شما دوستان وآشنایان وبرادران دینی ام.<br /> <br /> هرکدام از شما مسئولیتی رادرهرجا قبول کردید تقوا را ، تقوا را پیشه کنید وحداقل هفته ای یک مرتبه حتماً سخنان امام امت خمینی کبیر را که در رابطه با مسئولین دولت ونمایندگان مجلس ودر رابطه با حب دنیا وحب ریاست وحب نفس ایراد کردند گوش فرا داده تا بتوانید از عهده مسئولیت به نحو احسن برآئید که یک موقع خدا نکرده عمل زده نشوید در آخر به یک یک شما وصتی می کن که اطاعت از امام ورهبر کبیر انقلاب [[امام خمینی]] را فراموش نکنید تا خداوند مورد رحمت وبرکت وآمرزش خویش قرار دهد.<br /> <br /> منبع سایت شهدای خین<br /> <br /> http://khayyen.ir/shahid/45</div>

Barzegar97 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%B3%DB%8C%D8%AF_%D8%AD%D8%B3%D9%86_%D8%B1%D9%88%D8%B4%D9%86%D8%A7%DB%8C%DB%8C 2018-11-28T15:03:52Z

<p>Barzegar97: </p> <hr /> <div><br /> <br /> نام : روشنایی / سید حسن<br /> <br /> <br /> نام پدر : سید احمد<br /> <br /> <br /> تاریخ تولد : ۱۳۳۷-۰۱-۱۶<br /> <br /> <br /> محل تولد : نجف آباد<br /> <br /> <br /> تاریخ شهادت : ۱۳۶۲-۰۷-۳۰<br /> <br /> <br /> محل شهادت : بانه ارتفاعات کنگرک<br /> <br /> <br /> شهرستان : نجف اباد<br /> <br /> <br /> یگان : لشکر 8<br /> <br /> <br /> مسئولیت : فرمانده تیپ<br /> <br /> <br /> تحصیلات : دانشجوی تربیت معلم / ورزش کاراته<br /> <br /> <br /> محل تحصیل : فرهنگی<br /> <br /> <br /> گلزار : جنت الشهدا نجف آباد<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> ==وصیت نامه==<br /> <br /> <br /> <br /> وصیت نامه [[شهید سید حسن روشنایی]]<br /> <br /> بسم الله الرحمن الرحیم<br /> <br /> الذین امنوا یقاتلون فی سبیل اله والذین کفروا یقاتلون فی سبیل الطاغوت فقاتلوا اولیاء الشیطان ان کید الشیطان کان ضعیفا.<br /> <br /> بنام خدا وبه یاد خدا وبا کلامی از کتاب خدا شروع می کنم خداوندا چنان موهبتی به من عطا کن که یک قطره از دریای رحمتت شامل حالم شود خداوندا ما غرق گناهیم وتو دریای رحمت خداوند این بنده حقیرت را که غرق گناه است قبول کن ومرا جزء بندگان خالصت قرار بده.<br /> <br /> ای امت قهرمان بهوش باشید که هنوز دست جنایتکار امریکا در حال توطئه است وآگاه باشید که هنوز کسانی هستند که با نام اسلام ضربه بر پیکر اسلام می زنند واسلام فقاهتی را به انحراف می کشانند آیا می دانید فرزندان این شهدا منتظر جواب خون پدرانشان هستند آیا می دانید هنوز آه فرزندان یتیم شهدا گوشهای جامعه را می لرزاند پس چرا خون شهداء رانمی دهید ؟ انتظار دیگر بس است بهوش باشید ومگذارید اسلام را به انحراف بکشاند ای امت قهرمان [[آیت الله مشکینی]] را فراموش نکنید که امروز جامعه ما احتیاج به این پاکان دارد اینانند که نمی گذارند خدشه بر پیکر اسلام وارد شود جامعه اسلام چه در داخل وچه در خارج امروز آفاتی دارد آفاتی که از ریشه انقلاب شروع کرده اند که نتیجه آن شاید سالهای دیگر به ثمر برسد اما آفات داخلی خطرناکتر از آفات خارجی است حرکت آنها از درون انقلاب واز فرهنگ آن شروع شده که امیدوارم این آرزو را به گور ببرند.<br /> <br /> ای مجاهدان راه حقیقت بدانید که اسلام احتیاج به خون دارد واز ریختن خون خود درراه اسلام باکی نداشته باشید که خون شهدا بود که به اسلام رشد داده واسلام را زنده کرد.<br /> <br /> <br /> والسلام على عبادالله الصالحین سید حسن روشنائى<br /> <br /> <br /> <br /> منبع سایت شهدای خین<br /> <br /> http://khayyen.ir/shahid/50</div>

Barzegar97 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%B3%DB%8C%D8%AF_%D8%AD%D8%B3%D9%86_%D8%B1%D9%88%D8%B4%D9%86%D8%A7%DB%8C%DB%8C 2018-11-28T15:03:15Z

<p>Barzegar97: </p> <hr /> <div><br /> <br /> نام : روشنایی / سید حسن<br /> <br /> <br /> نام پدر : سید احمد<br /> <br /> <br /> تاریخ تولد : ۱۳۳۷-۰۱-۱۶<br /> <br /> <br /> محل تولد : نجف آباد<br /> <br /> <br /> تاریخ شهادت : ۱۳۶۲-۰۷-۳۰<br /> <br /> <br /> محل شهادت : بانه ارتفاعات کنگرک<br /> <br /> <br /> شهرستان : نجف اباد<br /> <br /> <br /> یگان : لشکر 8<br /> <br /> <br /> مسئولیت : فرمانده تیپ<br /> <br /> <br /> تحصیلات : دانشجوی تربیت معلم / ورزش کاراته<br /> <br /> <br /> محل تحصیل : فرهنگی<br /> <br /> <br /> گلزار : جنت الشهدا نجف آباد<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> ==وصیت نامه==<br /> <br /> <br /> <br /> وصیت نامه [[شهید سید حسن روشنائی]]<br /> <br /> بسم الله الرحمن الرحیم<br /> <br /> الذین امنوا یقاتلون فی سبیل اله والذین کفروا یقاتلون فی سبیل الطاغوت فقاتلوا اولیاء الشیطان ان کید الشیطان کان ضعیفا.<br /> <br /> بنام خدا وبه یاد خدا وبا کلامی از کتاب خدا شروع می کنم خداوندا چنان موهبتی به من عطا کن که یک قطره از دریای رحمتت شامل حالم شود خداوندا ما غرق گناهیم وتو دریای رحمت خداوند این بنده حقیرت را که غرق گناه است قبول کن ومرا جزء بندگان خالصت قرار بده.<br /> <br /> ای امت قهرمان بهوش باشید که هنوز دست جنایتکار امریکا در حال توطئه است وآگاه باشید که هنوز کسانی هستند که با نام اسلام ضربه بر پیکر اسلام می زنند واسلام فقاهتی را به انحراف می کشانند آیا می دانید فرزندان این شهدا منتظر جواب خون پدرانشان هستند آیا می دانید هنوز آه فرزندان یتیم شهدا گوشهای جامعه را می لرزاند پس چرا خون شهداء رانمی دهید ؟ انتظار دیگر بس است بهوش باشید ومگذارید اسلام را به انحراف بکشاند ای امت قهرمان [[آیت الله مشکینی]] را فراموش نکنید که امروز جامعه ما احتیاج به این پاکان دارد اینانند که نمی گذارند خدشه بر پیکر اسلام وارد شود جامعه اسلام چه در داخل وچه در خارج امروز آفاتی دارد آفاتی که از ریشه انقلاب شروع کرده اند که نتیجه آن شاید سالهای دیگر به ثمر برسد اما آفات داخلی خطرناکتر از آفات خارجی است حرکت آنها از درون انقلاب واز فرهنگ آن شروع شده که امیدوارم این آرزو را به گور ببرند.<br /> <br /> ای مجاهدان راه حقیقت بدانید که اسلام احتیاج به خون دارد واز ریختن خون خود درراه اسلام باکی نداشته باشید که خون شهدا بود که به اسلام رشد داده واسلام را زنده کرد.<br /> <br /> <br /> والسلام على عبادالله الصالحین سید حسن روشنائى<br /> <br /> <br /> <br /> منبع سایت شهدای خین<br /> <br /> http://khayyen.ir/shahid/50</div>

Barzegar97 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF_%D8%B1%D8%B6%D8%A7_%D8%B1%DB%8C%D8%A7%D8%AD%DB%8C_%D9%86%D8%A8%DB%8C 2018-11-28T14:59:51Z

<p>Barzegar97: </p> <hr /> <div><br /> <br /> نام : ریاحی نبی / محمدرضا<br /> <br /> <br /> نام پدر : ابوالقاسم<br /> <br /> <br /> تاریخ تولد : ۱۳۴۱-۶-۲۶<br /> <br /> <br /> محل تولد : اصفهان<br /> <br /> <br /> تاریخ شهادت : ۱۳۶۲-۵-۱۴<br /> <br /> <br /> محل شهادت : حاجی عمران - والفجر2<br /> <br /> <br /> شهرستان : اصفهان<br /> <br /> <br /> یگان : سپاه<br /> <br /> <br /> مسئولیت : فرمانده گردان امام محمد باقر<br /> <br /> <br /> تحصیلات :<br /> <br /> <br /> محل تحصیل :<br /> <br /> <br /> گلزار : گلستان شهدای اصفهان<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> ==زندگی نامه==<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> محمدرضا ریاحی نبی، فرزند ابوالقاسم و عصمت جریانی ، در [[بیست و هفتم شهریور ماه سال 1341]] در [[اصفهان]] به دنیا آمد تولد او مصادف با شهادت [[امام جعفر صادق (ع)]] بود.<br /> <br /> <br /> بعد از پشت سرگذاشتن دوره ابتدایی، دوره راهنمایی را در مدرسه احمدیه تمام کرد. همزمان با جریانات انقلاب فعالانه در صحنه سیاسی حضور داشت و تعدادی کوکتل مولوتف درست کرد. در تحصن و اعتصاباتی که در خانه [[آیت الله خادمی]] برگزار می شد، حضور داشت.<br /> <br /> <br /> دوره دبیرستان را در مدرسه ادب تحصیل کرد و بعد از اینکه دیپلم گرفت 6 ماه در حوزه علمیه درس خواند و سپس وارد سپاه شد.<br /> <br /> <br /> ایشان در [[بسیج]] مدارس نقش فعالی داشت. به عنوان مربی عقیدتی و اخلاق در [[بسیج]] فعالیت می کرد و کلاس آموزش [[قرآن]] برقرار می نمود.<br /> <br /> <br /> محمد اوایل جنگ در کارهای فرهنگی فعالیت می کرد و اولین بار در 18 سالگی از طریق [[بسیج]] به عنوان یک نیروی فرهنگی عازم [[کردستان]] شد. چون احساس تکلیف می کرد و پیرو امام بود و از ایشان الگو می گرفت.<br /> <br /> <br /> بعد از اینکه جنگ در جنوب بیشترین داوطلب را می خواست، محمدرضا به [[منطقه جنوب]] اعزام شد و از آنجا وارد کارهای رزمی و نظامی شد.<br /> <br /> <br /> در طول [[عملیات فتح المبین]] ایشان- که یک نیروی گروهان بود - به عنوان فرمانده دسته و سپس به عنوان معاون گردان انجام وظیفه می کرد.<br /> <br /> <br /> ایشان در بیشتر عملیات ها شرکت فعال داشت، از جمله [[فتح المبین]] ، [[رمضان]] و [[محرم]] ، [[بیت المقدس]] و [[عملیات والفجر 2]] که بیشتر به عنوان فرمانده گردان خدمت کرد.<br /> <br /> <br /> محمدرضا در [[عملیات محرم]] و [[رمضان]] ، 2 بار مجروح شد . یک بار در تبریز بستری بود و بار دوم بر اثر اصابت تیر به ناحیه پا دچار شکستگی شد و دچار موج گرفتگی گردید و در بیمارستان شریعتی [[اصفهان]] بستری شد و حدود یک ماه طول کشید تا بهبود یافت.<br /> <br /> <br /> محمدرضا در تاریخ [[62/5/14]] در [[منطقه حاج عمران]] به شهادت رسید. تا 18 روز جنازه اش زیر آتش دشمن بود.<br /> <br /> <br /> منبع سایت شهدای خین<br /> <br /> <br /> http://khayyen.ir/shahid/51</div>

Barzegar97 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF_%D8%B1%D8%B6%D8%A7_%D8%B1%DB%8C%D8%A7%D8%AD%DB%8C_%D9%86%D8%A8%DB%8C 2018-11-28T14:58:45Z

<p>Barzegar97: </p> <hr /> <div><br /> <br /> نام : ریاحی نبی / محمدرضا<br /> <br /> <br /> نام پدر : ابوالقاسم<br /> <br /> <br /> تاریخ تولد : ۱۳۴۱-۶-۲۶<br /> <br /> <br /> محل تولد : اصفهان<br /> <br /> <br /> تاریخ شهادت : ۱۳۶۲-۵-۱۴<br /> <br /> <br /> محل شهادت : حاجی عمران - والفجر2<br /> <br /> <br /> شهرستان : اصفهان<br /> <br /> <br /> یگان : سپاه<br /> <br /> <br /> مسئولیت : فرمانده گردان امام محمد باقر<br /> <br /> <br /> تحصیلات :<br /> <br /> <br /> محل تحصیل :<br /> <br /> <br /> گلزار : گلستان شهدای اصفهان<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> ==زندگی نامه==<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> محمدرضا ریاحی نبی، فرزند ابوالقاسم و عصمت جریانی ، در [[بیست و هفتم شهریور ماه سال 1341]] در [[اصفهان]] به دنیا آمد تولد او مصادف با شهادت [[امام جعفر صادق (ع)]] بود.<br /> <br /> <br /> بعد از پشت سرگذاشتن دوره ابتدایی، دوره راهنمایی را در مدرسه احمدیه تمام کرد. همزمان با جریانات انقلاب فعالانه در صحنه سیاسی حضور داشت و تعدادی کوکتل مولوتف درست کرد. در تحصن و اعتصاباتی که در خانه [[آیت الله خادمی]] برگزار می شد، حضور داشت.<br /> <br /> <br /> دوره دبیرستان را در مدرسه ادب تحصیل کرد و بعد از اینکه دیپلم گرفت 6 ماه در حوزه علمیه درس خواند و سپس وارد سپاه شد.<br /> <br /> <br /> ایشان در [[بسیج]] مدارس نقش فعالی داشت. به عنوان مربی عقیدتی و اخلاق در [[بسیج]] فعالیت می کرد و کلاس آموزش [[قرآن]] برقرار می نمود.<br /> <br /> <br /> محمد اوایل جنگ در کارهای فرهنگی فعالیت می کرد و اولین بار در 18 سالگی از طریق [[بسیج]] به عنوان یک نیروی فرهنگی عازم [[کردستان]] شد. چون احساس تکلیف می کرد و پیرو امام بود و از ایشان الگو می گرفت.<br /> <br /> <br /> بعد از اینکه جنگ در جنوب بیشترین داوطلب را می خواست، محمدرضا به م[[نطقه جنوب]] اعزام شد و از آنجا وارد کارهای رزمی و نظامی شد.<br /> <br /> <br /> در طول [[عملیات فتح المبین]] ایشان- که یک نیروی گروهان بود - به عنوان فرمانده دسته و سپس به عنوان معاون گردان انجام وظیفه می کرد.<br /> <br /> <br /> ایشان در بیشتر عملیات ها شرکت فعال داشت، از جمله [[فتح المبین]] ، [[رمضان]] و [محرم]] ، [[بیت المقدس]] و [[عملیات والفجر 2]] که بیشتر به عنوان فرمانده گردان خدمت کرد.<br /> <br /> <br /> محمدرضا در [[عملیات محرم]] و [[رمضان]] ، 2 بار مجروح شد . یک بار در تبریز بستری بود و بار دوم بر اثر اصابت تیر به ناحیه پا دچار شکستگی شد و دچار موج گرفتگی گردید و در بیمارستان شریعتی [[اصفهان]] بستری شد و حدود یک ماه طول کشید تا بهبود یافت.<br /> <br /> <br /> محمدرضا در تاریخ [[62/5/14]] در [[منطقه حاج عمران]] به شهادت رسید. تا 18 روز جنازه اش زیر آتش دشمن بود.<br /> <br /> <br /> منبع سایت شهدای خین<br /> <br /> <br /> http://khayyen.ir/shahid/51</div>

Barzegar97