https://fa.jahad.ir/api.php?action=feedcontributions&feedformat=atom&user=Birgani97 2026-06-04T21:08:04Z مشارکت‌های کاربر MediaWiki 1.23.5 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF_%D8%AE%D8%B3%D8%B1%D9%88%DB%8C_%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D9%84%D9%87 2020-02-05T17:58:06Z

<p>Birgani97: </p> <hr /> <div>کد شهید : 6405540 تاریخ تولد :<br /> <br /> نام : محمد محل تولد : بیرجند<br /> <br /> نام خانوادگی : خسروی‌عبدله‌ تاریخ شهادت : 1364/11/24<br /> <br /> نام پدر : اله‌داد مکان شهادت :<br /> <br /> <br /> تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت :<br /> <br /> شغل : یگان خدمتی :<br /> <br /> گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است .<br /> <br /> نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : رزمنده‌<br /> <br /> گلزار :<br /> <br /> ==خاطرات==<br /> <br /> به خاطر دارم بعد از سه ماه برادرم محمد به مرخصی آمد و با هم دیگر به پارک رفتیم . ایشان روی چمنها خوابید و بعد از چند ساعتی بیدار شد و گفت : خواهر جان خواب دیدم یک تانک به طرف من می آید و نزدیک من نگه داشت و یکی از داخل تانک بیرون آمد و گفت بیا برویم و من هم رفتم و سوار تانک شدم که ناگهان یک خمپاره قسمت جلوی تانک اصابت کرد و تانک متلاشی شد که آنها به صورت معجزه آسا نجات پیدا کردند ولی من در بین آنها نبودم فکر می کنم قسمتش این بود که به شهادت برسد . در ادامه به من گفت : خواهر جان از تو خواهش می کنم به مادر نگویی چون نمی گذارد من به جبهه بروم .<br /> <br /> <br /> دفعه ی آخری که برادر محمد از جبهه برگشته بود خوابی دیده بود که برایم اینگونه نقل می کرد گفت خواب دیدم که همسرم فرزندی به دنیا می آورد که دختر است و در شب یک شنبه به دنیا می آید و از شما می خواهم که اگر این طور که من گفتم شد اسمش را مریم بگذارید ولی اگر پسر بود اسمش را حسن بگذارید وقتی ایشان به درجه ی رفیع شهادت نائل گردید بعد از چهل روز زن داداشم فارغ شد دقیقا شب یک شنبه بود و فرزندش هم دختر بود و اسمش را مریم گذاشتیم .<br /> <br /> منبع: سایت یاران رضا http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=8153</div>

Birgani97 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%B3%DB%8C%D8%AF_%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%AD%D8%B3%DB%8C%D9%86_%D8%A8%D8%AD%D8%B1%D8%A7%D9%86%DB%8C 2020-02-05T17:57:11Z

<p>Birgani97: </p> <hr /> <div>بسمه تعالی<br /> <br /> نام سید غلام حسین بحرانی<br /> <br /> نام پدر سید عباس<br /> <br /> نام مادر رقیه<br /> <br /> محل شهادت شلمچه<br /> <br /> محل تولد قزوین تاریخ تولد ۱۳۴۹/۰۳/۲۳<br /> <br /> محل شهادت شلمچه تاریخ شهادت ۱۳۶۴/۱۱/۲۱<br /> <br /> استان محل شهادت خوزستان شهر محل شهادت خرمشهر<br /> <br /> وضعیت تاهل مجرد درجه نظامی<br /> <br /> تحصیلات دوم متوسطه رشته تجربی<br /> <br /> عملیات سال تفحص<br /> <br /> محل کار بنیاد تحت پوشش<br /> <br /> مزار شهید قزوین - قزوین<br /> <br /> rId4<br /> <br /> ==زندگی نامه==<br /> <br /> بحرانی، سید غلامحسین : بیست و سوم خرداد ۱۳۴۹ ، در شهر قزوین به دنیا آمد . پدرش سیدعباس، راننده بود و مادرش رقیه نام داشت . دانش‌آموز دوم متوسطه در رشته تجربی بود . از سوی بسیج در جبهه حضور یافت . بیست و یکم بهمن ۱۳۶۴ ، در شلمچه بر اثر اصابت ترکش به پا، شهید شد . مزار او در گلزار شهدای زادگاهش واقع است .<br /> <br /> ==وصیت نامه==<br /> <br /> شهید، سیدغلامحسین بحرانی : سلام بر پدر و مادر عزیز و بزرگوارم . اینجانب به حق می دانم که یک قطره از دریای حقوق شما را ادا نکردم و از شما طلب بخشش می کنم که نتوانستم آنها را به جا بیاورم . پدر و مادرم ! در مرگ من گریه و زاری نکنید؛ چرا که راهی جز راه حسین بن علی ( ع ) را نرفتم و برای هدفی جز الله قدم بر نداشتم . به شما برادرانم « حسن » ، « حمید » و « محمد » می گویم که حق برادری را نیز در مورد شما به جا نیاوردم و امیدوارم شما، پدر، مادر و برادرانم در حق من طلب بخشش و آمرزش کنید، تا بلکه این آمرزش های شما، راحت کننده ی روح من باشد . ای فامیل و وابستگان من ! بی تفاوت نباشید و به صحنه بیایید؛ زیرا یاری اسلام، عمل به فرامین اصلی و به طور کل اسلام است و در این زمانه و در این مکانها جای بی تفاوت ماندن نیست و با دادن این شهدا، معلولین و غیره، جداً بی تفاوت ماندن حرام است ! پیامی برای کلیه ی برادران و خواهران دارم؛ ای خواهران و ای برادران ! دشمن در این زمانه - چون که نمی تواند از لحاظ نظامی به ما ضربه بزند - از طریق عوامل داخلی خود و از طریق فحشا و فساد وارد عمل شده است و اگر تا به حال به صورت کمی وارد عمل شده، به حتم بعدها به صورت وسیع و گسترده دست به این کار می زند . ای خواهران ! بیدار باشید و با حجاب و عفت خود مشت محکمی بر دهان این جور افراد بزنید و به آنها بفهمانید که ما پیرو امامان هستیم؛ به یاد گفته ی آن اسیرافتادم که در بند اسارت می گفت : « ای زن ! به تو از فاطمه ( س ) این گونه خطاب است / ارزنده ترین زینت زن، حفظ حجـاب است » ... و ای برادران ! فکر نکنید که حجاب فقط مخصوص خواهران است؛ بلکه شما هم موظفید که حجاب خود را حفظ کنید . ای برادران و ای خواهران ! خانواده ی شهدا، معلولین و مفقودین را به احترام یاد کنید؛ زیرا اینها نزد خدا اجر و مقامی بی اندازه دارند . پدرم ! من از مال دنیا در این جهان ده هزار تومان پول نزد شما دارم که می خواهم آن را در راه اسلام و جبهه خرج کنید و دیگر، لباس و غیره است که آنها را هم به جبهه بدهید تا باز هم در راه خدا و اسلام استفاده شود . به شما وصیت می کنم اگر برایتان امکان دارد بعد از نماز بر سر جسد من، زیارت عاشورای حسینی را بخوانید؛ زیرا من به آن زیارت بسیار علاقه دارم و می خواهم حسین ( ع )- که به او علاقه ی زیاد دارم - در روز محشر و جزا، با اهل بیتش به داد و فریادمان برسد و دست ما را بگیرد . تقاضا دارم آنهایی که برای دلسوزی بر جسد من گریه می کنند، گریه نکنند؛ زیرا گریه ی آنها روح من را می آزارد . فقط در عزای حسین ( ع ) و مظلومیت او گریه کنید . اگر قرار است که بمیرم نمی خواهم که در بستر بمیرم .۱ (۱۱۰۵۸۴۱) سیدغلامحسین بحرانی ۲۰/۱۰/۱۳۶۴<br /> <br /> منبع: پایگاه اطلاع رسانی سرداران و 3000 شهید استان قزوین<br /> <br /> http://khatesorkh.ir/index.php?martyr_id=1454</div>

Birgani97 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%B4%D8%B9%D8%A8%D8%A7%D9%86%D8%B9%D9%84%DB%8C_%D8%A8%D8%B1%D8%B2%DA%AF%D8%B1%D8%AF%D8%AE%D8%AA 2020-02-05T17:56:54Z

<p>Birgani97: </p> <hr /> <div>بسمه تعالی<br /> <br /> نام شعبانعلی برزگردخت<br /> <br /> نام پدر ولی الله<br /> <br /> نام مادر سکینه<br /> <br /> محل شهادت بانه<br /> <br /> محل تولد قزوین - کلج تاریخ تولد ۱۳۴۲/۰۱/۰۴<br /> <br /> محل شهادت بانه تاریخ شهادت ۱۳۶۴/۰۳/۲۰<br /> <br /> استان محل شهادت کردستان شهر محل شهادت بانه<br /> <br /> وضعیت تاهل مجرد درجه نظامی<br /> <br /> تحصیلات دوم متوسطه رشته -<br /> <br /> عملیات سال تفحص<br /> <br /> محل کار بنیاد تحت پوشش<br /> <br /> مزار شهید قزوین - قزوین<br /> <br /> rId4<br /> <br /> ==زندگی نامه==<br /> <br /> برزگردخت، شعبانعلی : چهارم فروردین ١٣٤٢ ، در روستای کلج از توابع شهر قزوین به دنیا آمد . پدرش ولی‌الله، کارگر شرکت راه‌آهن بود و مادرش سکینه نام داشت . تا دوم متوسطه درس خواند . به عنوان سرباز ارتش از سوی لشکر ٢٣ نوهد در جبهه حضور یافت . بیستم خرداد ١٣٦٤ ، در بانه هنگام درگیری با گروه‌های ضدانقلاب بر اثر اصابت گلوله شهید شد . مزار او در گلزار شهدای شهر زادگاهش واقع است .<br /> <br /> منبع : پایگاه اطلاع رسانی سرداران و 3000 شهید استان قزوین<br /> <br /> http://khatesorkh.ir/index.php?martyr_id=1457</div>

Birgani97 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%AD%D9%85%D8%B2%D9%87_%D8%B9%D9%84%DB%8C_%D8%A8%D9%87%D8%B1%D8%A7%D9%85%DB%8C_%DA%A9%D9%84%D9%88%DA%86%D9%87 2020-02-05T17:56:52Z

<p>Birgani97: </p> <hr /> <div>بسمه تعالی<br /> <br /> نام حمزه علی بهرامی کلوچه<br /> <br /> نام پدر علی<br /> <br /> نام مادر عظمت<br /> <br /> محل شهادت اروندرود<br /> <br /> محل تولد میانه - طنای تاریخ تولد ۱۳۳۸/۰۷/۲۹<br /> <br /> محل شهادت اروندرود تاریخ شهادت ۱۳۶۴/۱۱/۲۵<br /> <br /> استان محل شهادت خوزستان شهر محل شهادت آبادان<br /> <br /> وضعیت تاهل متاهل درجه نظامی<br /> <br /> تعداد پسر ۰ تعداد دختر ۳<br /> <br /> تحصیلات خواندن ونوشتن رشته -<br /> <br /> عملیات سال تفحص<br /> <br /> محل کار بنیاد تحت پوشش<br /> <br /> مزار شهید قزوین - قزوین<br /> <br /> rId4<br /> <br /> ==زندگی نامه==<br /> <br /> بهرامی کلوچه، حمزه‌علی : بیست و نهم مهر ۱۳۳۸ ، در روستای طنای از توابع شهر میانه به دنیا آمد . پدرش علی و مادرش عظمت نام داشت . در حد خواندن و نوشتن سواد آموخت . بنا و معمار بود . سال ۱۳۶۱ ازدواج کرد و صاحب سه دختر شد . از سوی بسیج در جبهه حضور یافت . بیست و پنجم بهمن ۱۳۶۴ ، در اروندرود بر اثر اصابت ترکش به سر، شهید شد . مزار او در گلزار شهدای شهر قزوین واقع است .<br /> <br /> <br /> ==وصیت نامه==<br /> <br /> شهید، حمزه علی بهرامی کلوچه : ... و درود بر شما خانواده ی ارجمندم؛ شما که در دامان خویش فرزندانی را پرورش می دهید که چون « اسماعیل » با پای خود به سوی قتلگاه خویش، پیش می روند و درود بر شما که فرزندانی تحویل جامعه داده اید که احساس مسؤولیت میکنند و می کوشند تا دینی که جامعه شان و مکتب شان بر گردن آنان دارد - چه در سنگر جنگ و چه در سنگر فرهنگ پروری و چه در سنگر مدرسه و چه در سنگر کارخانه - ادا نمایند . درود بر فرزندان کوچکی که - ان شاء الله - به زودی در سنگر مدرسه، به جهاد می پردازند و با سعی و کوشش، درس خودشان را آغاز کرده، با موفقیت به پایان می رسانند و در آینده، امید این ملت می باشند . یک روز جمعه حجت الاسلام هاشمی رفسنجانی ( نماینده امام در شورای عالی دفاع ) ، فرمان رفتن به جبهه را از دانشگاه تهران به ملت ایران، ابلاغ کرد و من دریافتم که رفتن به جبهه، یک امر الهی است . در ضمن من به همه ی شما سفارش می کنم نمازهایتان را به موقع بخوانید و از همه ی شما خانواده می خواهم صبر داشته باشید و بچه ها را با مسایل اسلامی آشنا کنید و به نماز جماعت ها ببرید تا آشنا به وظایف اسلامی خود شوند . آری، مادرجان ! هم ‎ چون تمامی مادران باش و اگر خدا شهادت را نصیب من کرد، ناراحت نباش که من امانتی بوده ام از جانب خدا و اکنون این امانت باید پس داده شود؛ پس خوشحال باش که امانتدار خوبی بوده ای و توانسته ای امانت خویش را اینگونه تحویل دهی و باید هم ‎ چون زینب و ام کلثوم ( س ) در پرده ی حجاب خویش، در سنگر بزرگی با چادرت در ستیز با یزیدیان زمان باشی . ... و درود بر شما ای برادرانم ! که در سنگر کارخانه هایتان مشغول جهاد اکبر هستید و بدانید که بودن شما در سنگر کارخانه ها خاری است در چشمان دشمنان اسلام .۱ (۱۱۲۷۱۲۰) حمزه علی بهرامی ۱۷/۱۱/۶۴<br /> <br /> منبع : پایگاه اطلاع رسانی سرداران و 3000 شهید استان قزوین<br /> <br /> http://khatesorkh.ir/index.php?martyr_id=1463</div>

Birgani97 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%B9%D8%A8%D8%A7%D8%B3%D8%B9%D9%84%DB%8C_%D8%A8%D8%A7%D8%A8%D8%A7 2020-02-05T17:56:15Z

<p>Birgani97: </p> <hr /> <div>بسمه تعالی<br /> <br /> نام عباس علی بابا<br /> <br /> نام پدر اکبر<br /> <br /> نام مادر مارال خانم<br /> <br /> محل شهادت جزیره مجنون<br /> <br /> محل تولد تاکستان - دیال آباد تاریخ تولد ۱۳۴۴/۰۱/۰۹<br /> <br /> محل شهادت جزیره مجنون تاریخ شهادت ۱۳۶۴/۰۱/۱۱<br /> <br /> استان محل شهادت بصره شهر محل شهادت -<br /> <br /> وضعیت تاهل متاهل درجه نظامی<br /> <br /> تعداد پسر ۰ تعداد دختر ۱<br /> <br /> تحصیلات سوم راهنمائی رشته -<br /> <br /> عملیات سال تفحص<br /> <br /> محل کار بنیاد تحت پوشش<br /> <br /> مزار شهید قزوین - تاکستان - دیال آباد<br /> <br /> rId4<br /> <br /> ==زندگی نامه==<br /> <br /> بابا، عباسعلی : نهم فروردین ۱۳۴۴ ، در روستای دیال‌آباد از توابع شهر تاکستان به دنیا آمد . پدرش اکبر، کشاورز بود و مادرش مارال‌خانم نام داشت . تا پایان دوره راهنمایی درس خواند . سال ۱۳۶۱ ازدواج کرد و صاحب یک دختر شد . به عنوان سرباز ارتش در جبهه حضور یافت . یازدهم فروردین ۱۳۶۴ ، در بمباران هوایی جزیره مجنون عراق بر اثر اصابت ترکش به شکم، شهید شد . مزار او در گلزار شهدای زادگاهش واقع است .<br /> <br /> <br /> <br /> ==وصیت نامه==<br /> <br /> شهید، عباسعلی بابا : من کوچکتر از آن هستم که به شما بگویم با همدیگر مهربان باشید؛ ولی این حرف حقیر را گوش کنید و همیشه با یکدیگر مهربان باشید و در هر کاری با یکدیگر مشورت نمایید . راجع به دخترم - که تنها یادگار من می باشد - از شما خانواده ی عزیزم می خواهم او را با ناز و نعمت بزرگش کنید و از او دختری خوب بسازید .۱ (۱۰۹۱۴۳۱) عباسعلی بابا ۲۰/۲/۱۳۶۳<br /> <br /> منبع : پایگاه اطلاع رسانی سرداران و 3000 شهید استان قزوین<br /> <br /> http://khatesorkh.ir/index.php?martyr_id=1450</div>

Birgani97 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%82%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D9%86%D8%B9%D9%84%DB%8C_%D8%A8%D9%87%D8%B1%D8%A7%D9%85%DB%8C 2020-02-05T17:55:55Z

<p>Birgani97: </p> <hr /> <div>بسمه تعالی<br /> <br /> نام قربان علی بهرامی<br /> <br /> نام پدر صفر علی<br /> <br /> نام مادر صغری<br /> <br /> محل شهادت فاو<br /> <br /> محل تولد قزوین - قرخبلاغ تاریخ تولد ۱۳۴۰/۱۰/۰۱<br /> <br /> محل شهادت فاو تاریخ شهادت ۱۳۶۴/۱۱/۲۴<br /> <br /> استان محل شهادت بصره شهر محل شهادت فاو<br /> <br /> وضعیت تاهل متاهل درجه نظامی<br /> <br /> تعداد پسر ۰ تعداد دختر ۲<br /> <br /> تحصیلات دوم راهنمائی رشته -<br /> <br /> عملیات سال تفحص<br /> <br /> محل کار بنیاد تحت پوشش<br /> <br /> مزار شهید قزوین - قزوین - قرخ‌بلاغ<br /> <br /> rId4<br /> <br /> ==زندگی نامه==<br /> <br /> بهرامی، قربانعلی : یکم دی ١٣٤٠ ، در روستای قرخ‌بلاغ تابعه شهر قزوین به دنیا آمد . پدرش صفرعلی و مادرش صغرا نام داشت . تا دوم راهنمایی درس خواند . کارگر کارخانه بود . سال ١٣٦١ ازدواج کرد و صاحب دو دختر شد . از سوی بسیج در جبهه حضور یافت . بیست ‌ و چهارم بهمن ١٣٦٤ ، در فاو عراق بر اثر اصابت گلوله به سر، شهید شد . مزار او در گلزار شهدای زادگاهش واقع است .<br /> <br /> <br /> ==وصیت نامه==<br /> <br /> شهید، قربانعلی بهرامی : اینجانب قربانعلی بهرامی، در این موقعیت حساس که انقلاب برای دفاع از دین و گسترش اسلام نیاز به نیروهای حزب الله دارد، با چشمانی باز و قلبی آکنده از عشق به الله، در این جهاد مقدس قدم برداشته و این را برای خود تکلیف شرعی می دانم . در ابتدا سخنی دارم با همسرم؛ همسرم ! من از شما خیلی خیلی عذر می خواهم که در این دو سال زندگی نتوانستم همسری شایسته برای شما باشم؛ ولی باز از شما انتظار دارم که بعد از شهادت من ( اگر این فیض بزرگ نصیب من شد ) درباره پرورش فرزندم سمیه و فرزندی که در آینده به دنیا خواهد آمد، تلاش کنی تا در نبود من احساس بی پدری نکنند . من انتظار دارم بعد از شهادت من چنان نقش مادری برای فرزندانم داشته باشی که راه مرا دنبال کنند . اگر فرزند دوممان دختر شد، نامش را زینب بگذارید و مثل سمیه تربیت کن و اگر پسر شد، طوری پرورش بده که نام مرا زنده کند . باری، همسرم ! می خواهم بعد از من نقشی را در جامعه داشته باشی که نام مرا همیشه در صفحه ی تاریخ زنده نگه داری؛ ان شاء الله ... و اما پدر و مادر مهربانم ! اگر چه در این زندگی ۲۰ ساله ای که در نزد شما پرورش پیدا کرده و بزرگ شدم، نتوانستم فرزند لایقی برای شما باشم و نتوانستم آن چنان که لایق شما بود جبران زحمات شما را بکنم؛ ولی امیدوارم که به بزرگی خودتان مرا ببخشید و از شما انتظار دارم که در تربیت فرزندانم با همسرم همکاری نمایید و امیدوارم که در شهادت فرزند حقیرتان مثل امام حسین ( ع ) و زینب ( س ) مقاوم و صبور باشید و کوچکترین غمی به دل راه ندهید؛ چون اگر احساس ضعف کنید منافقین را خوشحال می کنید و این سخن را از من داشته باشید که همیشه در مقابل منافقین احساس غرور کنید . ... و آخرین کلامی که برای شما دارم : اگر من شهید شدم و راه کربلا بعد از شهادت من باز شد از تک تک شما التماس دعا دارم و اگر به کنار قبر مبارک ابا عبد الله ( ع ) رسیدید از جانب من هم عرض ادب کنید . ... و اما مطلبی دارم که عمومی عرض می کنم، خصوصاً به برادرهایم و خویشاوندان : بدانید و آگاه باشید که ما همگی یک روزی از این دنیا خواهیم رفت؛ ولی حیف نیست که انسان در بستر بمیرد و حیف نیست که راه جهاد باز باشد و ولی فقیه ندای جنگ جنگ سر دهد، ولی انسان لبیک نگوید؟ و آیا شما ثوابی بیشتر از ثواب جهاد اصغر - که زمینه ساز جهاد اکبر است - سراغ دارید؟ حضرت علی ( ع ) می فرماید : جهاد، دَری است از دَرهای بهشت که بر روی بندگان خاص خداوند گشوده می شود و مرگی با سعادت تر از شهادت نیست، که با جاری شدن اولین قطره ی خون شهید، تمام گناهانش پاک می شود . بدانید که این جنگ یک کشتی نجات است و می خواهد ما را از گرداب گناه نجات بخشد و هر کسی دستش به این کشتی نجات رسید و به آن پیوست، نجات یافته است و هر کس دستش نرسید، برای همیشه در این گرداب غوطه ور خواهد ماند و اگر می خواهید از این گرداب نجات یابید، نگذارید سلاحی که از دست من به زمین می افتد در زمین بماند و به جبهه روی آوردید تا به خدا نزدیک و رستگارشوید و بدانید که جبهه دانشگاه است که اولیاء الله پرورش می دهد . هیچ موقع امام را تنها نگذارید و صف نماز جمعه ها را خالی نکنید و تا آنجایی که می توانید از خانواده های معظم شهدا دلجویی کنید و جنگ را مسأله ی اصلی خود بدانید و جبهه ها را خالی نگذارید و خود را اسیر دنیا نکنید و اگر کمبودی داشتید، بلافاصله به پای جمهوری اسلامی نگذارید و به آنهایی که - ناآگاهانه - برای کمبود چیزی نق می زنند و پی در پی جمهوری اسلامی را تضعیف می کنند، نصیحت کنید .۱ (۱۱۲۷۷۱۰) قربانعلی بهرامی ۱۳/۱۱/۶۴<br /> <br /> منبع : پایگاه اطلاع رسانی سرداران و 3000 شهید استان قزوین<br /> <br /> http://khatesorkh.ir/index.php?martyr_id=1464</div>

Birgani97 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%B3%D8%B9%DB%8C%D8%AF_%D8%A8%D9%86%D8%A7%DB%8C%DB%8C 2020-02-05T17:55:36Z

<p>Birgani97: </p> <hr /> <div>بسمه تعالی<br /> <br /> نام سعید بنایی<br /> <br /> نام پدر عبدالله<br /> <br /> نام مادر عفت<br /> <br /> محل شهادت فاو<br /> <br /> محل تولد بوئین زهرا - قلعه هاشم خان تاریخ تولد ۱۳۴۶/۰۵/۰۵<br /> <br /> محل شهادت فاو تاریخ شهادت ۱۳۶۴/۱۱/۲۳<br /> <br /> استان محل شهادت بصره شهر محل شهادت فاو<br /> <br /> وضعیت تاهل مجرد درجه نظامی بسیجی<br /> <br /> تحصیلات دوم راهنمائی رشته -<br /> <br /> عملیات سال تفحص 1394<br /> <br /> محل کار بنیاد تحت پوشش بویین زهرا<br /> <br /> مزار شهید قزوین - قزوین - بویین زهرا - قلعه هاشم خان<br /> <br /> rId4<br /> <br /> ==زندگی نامه==<br /> <br /> بنایی، سعید : پنجم مرداد ۱۳۴۶ ، در روستای قلعه‌هاشم‌خان از توابع شهر بوئین‌زهرا به دنیا آمد . پدرش عبدالله، کشاورز بود و مادرش عفت نام داشت . تا دوم راهنمایی درس خواند . به عنوان پاسدار وظیفه در جبهه حضور یافت . بیست و سوم بهمن ۱۳۶۴ ، در فاو عراق به شهادت رسید . اثری از پیکرش به دست نیامد . سرانجام پیکر مطهرش در اسفند سال ۱۳۹۴ شناسایی و در زادگاهش تشییع و به خاک سپرده شد .<br /> <br /> <br /> <br /> ==وصیت نامه==<br /> <br /> شهید، سعید بنایى : ما همه از خداییم و به سوى او باز مى‏ گردیم؛ پس چه بهتر در راه او کوشش کرده، با دشمنان او و قرآن و دین اسلام، بجنگیم تا کُشته شویم . همان طوری که خداوند در قرآن فرموده است، که هر موقع دین اسلام به خطر افتاد به جنگ با کفار برو و آن قدر بجنگ تا کُشته شوى و دین را از خطر نجات دهی، باید جلوى دشمن را گرفت . حال، آمده‏ ایم تا دین را نجات داده، در راهش جهاد کنیم . راه امام و راه شهیدان را ادامه دهید . به جبهه‏ هاى نبرد، کمک کنید . پدر جان ! مرا نزدیک مزار مطهر شهید ابراهیم نوروزى دفن کنید؛ زیرا قرار بود با هم به جبهه برویم، ولى او را بُردند و مرا نبردند . بعد پیکر پاک او را از جبهه آوردند؛ ولى من بعداً به آرزویم رسیدم . سخنى با پدر و مادر مهربانم؛ مادر جان ! تو مرا نُه ماه در شکم داشتى و بعد از به دنیا آوردن، براى پرورشم چه قدر بى ‏ خوابى و زحمت کشیدى تا توانستم بزرگ شوم و به این سن برسم؛ سپس مرا تحویل جامعه دادى . آفرین بر تو اى مادر خوبم ! امیدوارم هر حاجتى دارى، خداوند متعال برآورده نماید . نماز را اول وقت بجا آورید . پدر جان ! پانصد تومان به فقرا بدهید . پدر جان و مادر جان ! مى‏ رویم که - ان شاء الله - راه کربلا را باز کنیم . من براى رضای خدا به جبهه رفته ‏ ام؛ چنان چه در راهش کُشته شوم، به سعادت بسیار بزرگى دست پیدا کرده ‏ ام . من به نداى « هل من ناصر ینصرنى؟ » حسین زمانم لبیک گفته ‏ ام .۱ (۱۱۲۱۸۰۶) سعید بنایى ۱۵/۱۱/۶۴<br /> <br /> منبع : پایگاه اطلاع رسانی سرداران و 3000 شهید استان قزوین<br /> <br /> http://khatesorkh.ir/index.php?martyr_id=1460</div>

Birgani97 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%B9%D9%84%DB%8C_%D8%A7%D8%B5%D8%BA%D8%B1_%D9%86%D9%88%D8%B1%DB%8C 2020-02-05T17:54:22Z

<p>Birgani97: </p> <hr /> <div>بسمه تعالی<br /> <br /> نام علی اصغر نوری<br /> <br /> نام پدر عیسی<br /> <br /> نام مادر حاجیه<br /> <br /> محل شهادت سردشت - پایگاه واوان<br /> <br /> محل تولد تاکستان - دیال آباد تاریخ تولد ۱۳۴۲/۰۵/۲۰<br /> <br /> محل شهادت سردشت - پایگاه واوان تاریخ شهادت ۱۳۶۴/۰۸/۰۳<br /> <br /> استان محل شهادت آذربایجان غربی شهر محل شهادت سردشت<br /> <br /> وضعیت تاهل مجرد درجه نظامی<br /> <br /> تحصیلات پنجم ابتدائی رشته -<br /> <br /> عملیات سال تفحص<br /> <br /> محل کار بنیاد تحت پوشش<br /> <br /> مزار شهید قزوین - قزوین - شهر الوند<br /> <br /> rId4<br /> <br /> ==زندگی نامه==<br /> <br /> نوری، علی‌اصغر : بیستم مرداد ۱۳۴۲ ، در روستای دیال‌آباد از توابع شهر تاکستان به دنیا آمد . پدرش عیسی و مادرش حاجیه نام داشت . تا پایان دوره ابتدایی درس خواند . به عنوان پاسدار وظیفه در جبهه حضور یافت . سوم آبان ۱۳۶۴ ، در پادگان واوان سردشت هنگام درگیری با گروه‌های ضدانقلاب بر اثر اصابت گلوله به سینه، شهید شد . مزار او در گلزار شهدای شهر الوند تابعه قزوین واقع است .<br /> <br /> <br /> <br /> ==وصیت نامه==<br /> <br /> شهید، علی اصغر نوری : در این موقعیّت حساس از زمانه که اسلام به یاری احتیاج دارد، من چون دیگر رزمندگان اسلام بر خود لازم دانستم که جبهه ی حق را یاری کنم و به ندای « هل من ناصرٍ ینصرنی؟ » امام حسین ( ع ) - که پس از چهارده قرن از زبان امام خمینی جاری شده است - لبیک گویم و با دیگر هم رزمانم از حریم ایران اسلامی مان دفاع کنم . باری ! من با چشم باز و با مُشتی محکم این راه را انتخاب کردم و اگر شهید شدم، تنها آرزویم این است که شما ملت غیور ایران و خانواده ی عزیزم و خصوصاً برادر بزرگوارم، از یاری امام عزیزمان - این نور الهی که تمام عُمْرش را صرف اسلام، مسلمین و مستضعفین کرده است - دست بر ندارید و تنها از او سرمشق بگیرید . امیدوارم شهادت بنده باعث سربلندی اسلام و خانواده ام گردد . ای خدای بزرگ و رحیم ! تو دهنده ی صبری؛ اگر شهادت را بر من می پسندی، صبری از کوه محکم تر به برادر و خواهرم و دیگر اقوامم عطا کن . ای خدایی که اشک ها را تو از چشمان سرازیر و لبخندها را بر لب ها جاری می کنی ! آنگونه کن که هر گاه اقوامم در شهادتم می گریند، یاد امام حسین ( ع ) بر دل های شان آید و بر داغ امام حسین ( ع ) بگریند و هرگاه بر جوان از دست رفته ای می گریند، یاد علی اکبر، قاسم و ابوالفضل بر دل های شان آید و برای آنان بگریند . ای خدای من ! دوستانم را ادامه دهنده ی راهم و برپا کننده ی پرچم « هل من ناصرٍ ینصرنی؟ » سید الشهدا ( ع ) قرار ده . ای خدای من ! آخرین لحظه ی عُمْر مرا لحظه ی دیدار خود و دیدار امام زمان ( عج ) و دیدار امام حسین ( ع ) و بعد از شهادتم، مجلس ختم و چهلم مرا مجلس عزای حسین ( ع ) و فرزندانش قرار ده و به آن مجلس نظر کن که نه برای من، بلکه برای شهیدان کربلا گریسته شود و آنگونه کن که برای تعجیل در ظهور امام عصر ( عج ) و سلامتی عزیز دلم، امام امت، خمینی بت شکن دعا شود . خدای من ! روز قبل از شهادتم، حالم را دگرگون و چشم هایم را از دیدن غیر خود، مأیوس ساز . برادر، خواهر و اقوامم ! امکان دارد اتفاقی واقع شود که جنازه ی من به دست شما نرسد، آن گاه به یاد شهدای کربلا بیفتید و ناراحت شوید و هر وقت دل تان گرفت به مزار شهدا بروید و به مزار آن ها بنگرید؛ آن وقت درد خود را فراموش خواهید کرد . ای برادر و خواهر عزیزم ! پیوسته در راه اعتلای اسلام عزیز کوشا و تمامی فرامین امام را به جان و دل پذیرا باشید . ای خواهران عزیز و ارجمندم ! حجاب، عفّت و پاکدامنی را سر لوحه ی زندگی خود قرار دهید و همیشه فاطمه وار و زینب گونه زندگی و مبارزه کنید . باید بگویم که امید زیادی برای شهادت دارم و همیشه هنگام خواندن نماز آرزوی شهادت می کنم . ملت عزیز و خانواده ی گرامی ام ! از شما می خواهم قدر نایب مهدی ( عج ) را بدانید که اطاعت از او واجب شرعی است . خدا می داند که شهادت، هزار مرتبه بهتر از داماد شدن است و شهادت تولدی است برای زندگی جاودان و ای کاش جان ها داشتم و بارها برای پیروزی اسلام برکفر می جنگیدم . به جایی می روم که ملکوتش نامَند و جایی می روم که بهشتش نامَند . زندگی ذلت بار را هیچ وقت قبول نخواهم کرد و مرگ سرخ و شهادت را بر آن ترجیح می دهم و همان طور که قلب پاکم آگاه است، به آرزوی خودم خواهم رسید . امیدوارم این قطره خون بی ارزش - برای باروری انقلاب اسلامی جهانی مان - مورد پذیرش حضرت ولیعصر ( عج ) و نایب او امام خمینی قرار گیرد . (۱۸۰۰۶۲۴) علی اصغر نوری<br /> <br /> منبع : پایگاه اطلاع رسانی سرداران و 3000 شهید استان قزوین<br /> <br /> http://khatesorkh.ir/index.php?martyr_id=1431</div>

Birgani97 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%AD%D9%85%D8%AF%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%87_%D8%A8%D9%87%D8%A8%D9%88%D8%AF%DB%8C 2020-02-05T17:54:00Z

<p>Birgani97: </p> <hr /> <div>بسمه تعالی<br /> <br /> نام حمدالله بهبودی<br /> <br /> نام پدر شمس الله<br /> <br /> نام مادر زهرا<br /> <br /> محل شهادت اشنویه ـ حصاروست<br /> <br /> محل تولد تاکستان - حیدریه تاریخ تولد ۱۳۴۵/۰۶/۰۳<br /> <br /> محل شهادت اشنویه ـ حصاروست تاریخ شهادت ۱۳۶۴/۰۶/۱۵<br /> <br /> استان محل شهادت آذربایجان غربی شهر محل شهادت اشنویه<br /> <br /> وضعیت تاهل مجرد درجه نظامی<br /> <br /> تحصیلات اول راهنمائی رشته -<br /> <br /> عملیات سال تفحص<br /> <br /> محل کار بنیاد تحت پوشش<br /> <br /> مزار شهید قزوین - تاکستان - حیدریه<br /> <br /> rId4<br /> <br /> ==زندگی نامه==<br /> <br /> بهبودی، حمدالله : سوم شهریور ۱۳۴۵ ، در روستای حیدریه از توابع شهر تاکستان به دنیا آمد . پدرش شمس‌الله، کشاورز بود و مادرش زهرا نام داشت . تا اول راهنمایی درس خواند . به عنوان سرباز ارتش در جبهه حضور یافت . پانزدهم شهریور ۱۳۶۴ ، در حصاردوست اشنویه توسط نیروهای عراقی بر اثر اصابت ترکش به شهادت رسید . مزار او در گلزار شهدای زادگاهش واقع است .&lt;ref&gt;[http://khatesorkh.ir/index.php?martyr_id=1461 پایگاه اطلاع رسانی سرداران و3000شهیداستان قزوین]&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references/&gt;</div>

Birgani97 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%B9%D9%84%DB%8C_%D8%A8%D8%AF%D8%B1%DB%8C 2020-02-05T17:53:50Z

<p>Birgani97: </p> <hr /> <div>بسمه تعالی<br /> <br /> نام علی بدری<br /> <br /> نام پدر احمد<br /> <br /> نام مادر صغری<br /> <br /> محل شهادت اروندرود<br /> <br /> محل تولد تهران تاریخ تولد ۱۳۴۶/۰۸/۰۱<br /> <br /> محل شهادت اروندرود تاریخ شهادت ۱۳۶۴/۱۱/۲۲<br /> <br /> استان محل شهادت خوزستان شهر محل شهادت آبادان<br /> <br /> وضعیت تاهل مجرد درجه نظامی<br /> <br /> تحصیلات سوم راهنمائی رشته -<br /> <br /> عملیات سال تفحص<br /> <br /> محل کار بنیاد تحت پوشش<br /> <br /> مزار شهید قزوین - قزوین - شریف آباد<br /> <br /> rId4<br /> <br /> ==زندگی نامه==<br /> <br /> بدری، علی : یکم آبان ۱۳۴۶ ، در شهر تهران به دنیا آمد . پدرش احمد، راننده بود و مادرش صغرا نام داشت . تا پایان دوره راهنمایی درس خواند . به عنوان پاسدار وظیفه در جبهه حضور یافت . بیست و دوم بهمن ۱۳۶۴ ، در اروندرود بر اثر اصابت ترکش به سر و سینه، شهید شد . مزار او در گلزار شهدای روستای شریف‌آباد از توابع شهر قزوین واقع است .<br /> <br /> ==وصیت نامه==<br /> <br /> شهید، علی بدری : در طول تاریخ، دو چهره همیشه در مقابل یکدیگر قرار داشته اند؛ چهره ی هابیل و قابیل . هابیل که مظهر حق و عدالت و مساوات و نماینده ی خدا بر روی زمین و قابیل که مظهر ظلم و ستم و جفا و نماینده ی شیطان بر روی زمین بوده اند . این دو چهره کاملاً مخالف یکدیگر بودند و هر دوی آنها پیروز شدند؛ اما فرق بین پیروزی های آنها، ظاهری و باطنی بودنشان بود . مانند همین جریان را ما در کربلای خونبار و در آن زمینی که نام خدا را بر خود گرفت، سراغ داریم . آنجا هم هر دو گروه پیروز شدند و فرق پیروزی های آنها هم همان بود . اما روزی خواهد رسید که صاحب ما خواهد آمد؛ آن وقت است که هر دو پیروزی از آن ما خواهد شد . آری ! رمز پیروزی ما در برابر تمامی دشمنان اسلام، عشق به شهادت است؛ پس، برادران ! سعی کنید نفستان را تزکیه کنید و قلبهایتان را به راز و نیاز خدا مشغول سازید و با راز و نیاز خداوند، نور معنویت را در قلب هایتان روشن سازید و از کشته شدن در راه خدا نهراسید تا رستگار شوید . در مجالس دعا و نماز و صف نمازجمعه و نماز جماعت ها شرکت کنید و به عبادت، عشق بورزید و دعا کنید که خداوند ما را با شهدای صدر اسلام محشور کند . مطلب و وصیت دیگرم این است که : همیشه در خط ولایت فقیه حرکت کنید؛ یعنی با امام خمینی باشید و بدانید که اگر شما از ولایت فقیه جدا شوید، حتماً هلاک خواهید شد ! ای پدر و مادر عزیز ! می دانم که داغِ فرزند جوان از دست دادن، سخت است؛ ولی از شما می خواهم که قهرمانان صدر اسلام را الگوی خود قرار دهید و ببینید که آنها در روز عاشورا وقتی جوانانشان در جلوی چشمانشان پَر پَر میزدند، برای اسلام و کوری چشم منافقان و کفار، چگونه تحمل کردند؛ پس شما نیز تحمل کنید .۱ (۱۱۰۹۴۱۷)&lt;ref&gt;[http://khatesorkh.ir/index.php?martyr_id=1456 پایگاه اطلاع رسانی سرداران و3000شهیداستان قزوین]&lt;/ref&gt;<br /> <br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references/&gt;</div>

Birgani97 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%AD%D8%B3%DB%8C%D9%86%D8%B9%D9%84%DB%8C_%D8%A8%DB%8C%DA%AF%D8%AF%D9%84%DB%8C_%D9%86%D8%B9%D9%84%D8%A8%D9%86%D8%AF%D8%A7%D9%86 2020-02-05T17:53:27Z

<p>Birgani97: </p> <hr /> <div>بسمه تعالی<br /> <br /> نام حسینعلی بیگدلی نعلبندان<br /> <br /> نام پدر ابراهیم<br /> <br /> نام مادر مقبوله<br /> <br /> محل شهادت فاو<br /> <br /> محل تولد خدابنده - نعلبندان تاریخ تولد ۱۳۴۳/۰۴/۰۹<br /> <br /> محل شهادت فاو تاریخ شهادت ۱۳۶۴/۱۱/۲۳<br /> <br /> استان محل شهادت بصره شهر محل شهادت فاو<br /> <br /> وضعیت تاهل متاهل درجه نظامی<br /> <br /> تعداد پسر ۰ تعداد دختر ۱<br /> <br /> تحصیلات اول راهنمائی رشته -<br /> <br /> عملیات سال تفحص 1376<br /> <br /> محل کار بنیاد تحت پوشش<br /> <br /> مزار شهید قزوین - تاکستان<br /> <br /> rId4<br /> <br /> ==زندگی نامه==<br /> <br /> بیگدلی‌نعلبندان، حسینعلی : نهم تیر ۱۳۴۳ ، در روستای نعلبندان از توابع شهر خدابنده به دنیا آمد . پدرش ابراهیم، کشاورز بود و مادرش مقبوله ( فوت ۱۳۴۶) نام داشت . تا اول راهنمایی درس خواند . بنا بود و کشاورزی نیز می‌کرد . سال ۱۳۶۱ ازدواج کرد و صاحب یک دختر شد . از سوی بسیج در جبهه حضور یافت . بیست و سوم بهمن ۱۳۶۴ ، در فاو عراق به شهادت رسید . پیکرش مدت‌ها در منطقه برجا ماند و سال ۱۳۷۶ پس از تفحص در گلزار شهدای شهر تاکستان به خاک سپرده شد .&lt;ref&gt;[http://khatesorkh.ir/index.php?martyr_id=1467 پایگاه اطلاع رسانی سرداران و3000شهیداستان قزوین]&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references/&gt;</div>

Birgani97 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF_%D8%A8%D8%A7%D9%82%D8%B1_%D8%A7%D9%85%DB%8C%D8%B1%DB%8C 2020-02-05T17:51:53Z

<p>Birgani97: </p> <hr /> <div>بسمه تعالی<br /> <br /> نام محمد باقر امیری<br /> <br /> نام پدر علی اصغر<br /> <br /> نام مادر شهربانو<br /> <br /> محل شهادت فاو<br /> <br /> محل تولد بوئین زهرا - خیارج تاریخ تولد ۱۳۴۰/۰۱/۰۷<br /> <br /> محل شهادت فاو تاریخ شهادت ۱۳۶۴/۱۱/۲۵<br /> <br /> استان محل شهادت بصره شهر محل شهادت فاو<br /> <br /> وضعیت تاهل متاهل درجه نظامی<br /> <br /> تعداد پسر ۰ تعداد دختر ۱<br /> <br /> تحصیلات پنجم ابتدائی رشته -<br /> <br /> عملیات سال تفحص<br /> <br /> محل کار بنیاد تحت پوشش<br /> <br /> مزار شهید قزوین - بوئین زهرا - خیارج - بخش رامند<br /> <br /> rId4<br /> <br /> ==زندگی نامه==<br /> <br /> امیری، محمد‌باقر : هفتم فروردین ۱۳۴۰ ، در روستای خیارج از توابع شهر بوئین‌زهرا به دنیا امد . پدرش علی‌اصغر، کشاورز بود و مادرش شهر‌بانو نام داشت . تا پایان دوره ابتدایی درس خواند . بنا و معمار بود . ازدواج کرد و صاحب یک دختر شد . از سوی بسیج در جبهه حضور یافت . بیست و پنجم بهمن ۱۳۶۴ ، در فاو عراق بر اثر اصابت ترکش به شهادت رسید . مزار او در گلزار شهدای زادگاهش واقع است .<br /> <br /> <br /> ==وصیت نامه==<br /> <br /> شهید، محمدباقر امیری : هدف من از آمدن به جبهه، کمک به اسلام و میهن اسلامیمان بود، تا اطاعت از امر امام کرده باشم . از خدای بزرگ برای رزمندگان اسلام طلب پیروزی و برای امام عزیزمان عمر طولانی و برای خود زیارت حرم مطهر امام حسین ( ع ) و توفیق شهادت می نمایم . یک پیام هم به تمام دوستان و رفیقان دارم که راه شهیدان را ادامه دهند و قدر امام عزیزمان را بدانند و کمبودها را تحمل کنند . ان شاء الله جنگ به پیروزی کامل برسد و دو ملت ایران و عراق برای آزادی قدس عزیز بشتابند و قدس عزیز را آزاد کنند . اکنون ما در مرحله ی امتحان هستیم و خدا ما را از همه طریق امتحان می کند و ما باید امتحان بدهیم و توشه ای برای راهمان برداریم . پدر و مادر عزیزم، برادران، خواهران و همسرم ! امیدوارم هر چه بدی از من دیده اید، مرا ببخشید .۱ (۱۰۷۷۷۸۷)&lt;ref&gt;[http://khatesorkh.ir/index.php?martyr_id=1436 پایگاه اطلاع رسانی سرداران و3000 شهید استان قزوین] &lt;/ref&gt;<br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;<br /> <br /> == رده‌ها ==<br /> {{ترتیب‌پیش‌فرض:محمد باقر_امیری}}<br /> [[رده: شهدا]]<br /> [[رده: شهدای دفاع مقدس]]<br /> [[رده: شهدای ایران]]<br /> [[رده: شهدای استان قزوین]]<br /> [[رده: شهدای شهرستان بوئین زهرا]]</div>

Birgani97 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF_%D8%AE%DB%8C%D8%B1_%D8%AF%D8%B3%D8%AA%D8%AC%D8%B1%D8%AF%DB%8C 2020-02-05T17:49:48Z

<p>Birgani97: </p> <hr /> <div>کد شهید : 6209275 <br /> <br /> نام : احمد <br /> <br /> نام خانوادگی : خیردستجردی‌ط‌رق‌ <br /> <br /> نام پدر : محمدرضا <br /> <br /> تاریخ تولد:<br /> <br /> محل تولد: بجنورد<br /> <br /> تاریخ شهادت: 1362/12/06<br /> <br /> مکان شهادت:<br /> <br /> تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت :<br /> <br /> شغل : یگان خدمتی :<br /> <br /> گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است .<br /> <br /> نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : رزمنده‌<br /> <br /> گلزار : انصارالحسین‌ (ع‌)<br /> <br /> ==خاطرات==<br /> <br /> یکی از همرزمان احمد نقل می کرد و می گفت : در یک عملیات با هم بودیم ایشان با اسلحه به طرف دشمن تیر اندازی می کرد و حدود 7 یا 8 نفر از عراقیها را به هلاکت رساند تا اینکه یک گلوله خمپاره در نزدیکی او به زمان افتاد و ترکش آن به گلوی احمد اصابت کرد و به درجه رفیع شهادت نائل گردید .<br /> <br /> احمد در زمان کودکی به بیماری سختی مبتلاشد و هر چه او را به نزد دکترها بردیم وجهت خوب شدنش خرج کردیم موثر واقع نگشت به طوری که به زنده ماندش امید نداشتیم حتی پدر خودم می گفت : این بچه از بین می رود . اما در همان روز به لطف خدا یک فردی آمد و گفت : او را تیغ می زنم و خوب می شود و همین کار ار کرد و یک رگش را با تیغ برید و او خوب شد .<br /> <br /> یک روز در حال خواندن کتابی در مورد امام حسین (ع) بود ، گفت : ای خدا می شود یک روزی من هم به جبهه بروم و مثل امام حسین (ع) شهید شوم؟ من گفتم : تو یک بچه ای چطور می خواهی به جبهه بروی و بجنگی؟<br /> <br /> روزی که احمد می خواست به جبهه اعزام شود مادرم از رفتن او جلوگیری کرد و گفت : دو تا از برادرانت و پدرت و دامادمان در جبهه هستند بگذار آنها بیایند و بعد شما برو . اما او با علاقه ای که داشت در روز اعزام بسیجیان به جبهه به طور زیرکانه ای لابه لای صندلی های اتوبوس مخفی شده بود . هر چقدر اتوبوس را گشتیم او را پیدا نکردیم و بعد از حرکت اتوبوس سرش را از شیشه اتوبوس بیرون آورد و با دست اشاره و خداحافظی نمود و مادرم با عشق و علاقه ای که در او دید برای او دعا کرد و او نیز در همان مرحله که به جبهه رفت به درجه رفیع شهادت نائل گردید .<br /> <br /> یک روز احمد از مدرسه آمد و به من گفت : مادر من می خواهم به جبهه بروم من گفتم : تو هنوز کوچک هستی . خلاصه چند روز بعد به خانه یکی از فامیلها رفته بود و کنابها و لباسهایش را در آنجا گذاشته بود و عازم جبهه شده بود من کمی برایش گریه کردم چون نیامده بود تا او را از زیر قرآن عبورش دهم و با او خدا حافظی کنم ولی گفتم : خدایا شکر که فرزند من به جبهه رفت .&lt;ref&gt;[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=8456 سایت یاران رضا]&lt;/ref&gt;<br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Birgani97 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF%D8%B1%D8%B6%D8%A7_%D8%B2%DB%8C%D9%86_%D8%A7%D9%84%D8%B9%D8%A7%D8%A8%D8%AF%DB%8C%D9%86_%D8%B2%D8%A7%D8%AF%D9%87 2020-02-05T17:49:31Z

<p>Birgani97: </p> <hr /> <div> ==زندگینامه==<br /> <br /> کد شهید: 6227501 <br /> تاریخ تولد : 20/10/1361<br /> نام نام شهید: محمدرضا <br /> نام خانوادگی: زین العابدین زاده<br /> محل تولد : فردوس<br /> تاریخ شهادت : 1362/01/22<br /> نام پدر : غلامحسین‌ <br /> مکان شهادت : <br /> تحصیلات : دانش آموز<br /> نامشخص <br /> منطقه شهادت : <br /> یگان خدمتی : <br /> گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است.<br /> نوع عضویت : سایر شهدا مسئول: رزمنده‌<br /> گلزار : بهشت‌اکبر<br /> <br /> ==وصیت==<br /> <br /> بسم ا… الرحمن الرحيم ما فرزندان توحيديم و از شهادت هيچ هراسي ندايم. [[امام خميني]](رض) تنها آرزويم شرکت در جبهه و شهادت در راه ا... است و بعد پيروزي اسلام بر کفر جهاني. اماما به خون شهيدان بهشتت قسم مي‌خورم که تا جان در بدن دارم از پاي ننشينم. <br /> اماما به خون خداييت قسم مي‌خورم که هميشه يار و پشتيبانت باشم چون ياري تو ياري اسلام و مسلمين عالم است. بارالها ياريم ده که اين مسئوليت بزرگي که بر گردنم هست يعني جنگيدن با کفار را آنچنان که شايسته مقام تو باشد بجاي آورم. بارخدايا تو را شکر مي‌گويم که چنين قدرتي به من عطا نمودي که بتوانم به يک امري واجب عمل نمايم. خدايا من به جبهه حق عليه باطل مي‌روم تا جان خود را بفروشم اميدوارم که خريدار جان من تو باشي نه کس ديگر. در تشيع جنازه‌ام شعار مرگ بر آمريکا و مرگ بر [[اسرائيل]] را تکرار کنيد. از شما امت شهيد پرور تقاضا مي‌کنم که اگر روز جمعه تشيع جنازه‌ام بود شب جمعه‌ها دعاي کميل و توسل بر سر قبرم برگزار کنيد. و اما پيامي که براي خانواده‌ام دارم مبادا به خاطر شهادت من گريه کنيد چون با گريه شما [[ضد انقلاب]] خوشحال خواهد شد. اي مادر و اي پدر بزرگوارم که با بازوان قدرتمند خود اين چنين فرزندي داشتي که فداي اسلام شده است افتخار کنيد و ديگر تقاضايي که از سه تا برادر <br /> ديگرم دارم، اول من را حلال کنيد، دوم اينکه يک نصيحت از برادر کوچکتان اين است که جبهه را خالي نگذاريد چون جبهه رفتن افتخار است چنان که مي‌‌گويم، حسين حسين شعار ماست شهادت افتخار ماست و ديگر پيامي که دوباره به مادرم دارم اين است که اي مادرم اي تاج سرم من را حلال کن اگر چه موجب ناراحتي تو شدم من را ببخش و ديگر پيامي که به استادان عزيزم دارم اين است که اگر گاهي از اوقات موجب ناراحتي آنان شده‌ام من را حلال کنيد و اگر کسي از من پول طلب کار است از خانواده‌ام مطالبه نمايد و ديگر پيامي که به ملت شهيد پرور ايران دارم اين است که [[وحدت]] را حفظ کنند و جبهه‌ها را خالي نگذارند. والسلام محمدرضا زين العابدين زاده<br /> <br /> ==خاطره==<br /> روزی محمد رضا به صحرا رفت تا هیزم بیاورد موقع رفتن یادش می رود با خودش نان ببرد در حالی که دیگر توانش کم می شود و گرسنگی بر او غلبه می کند ناگهان سفره ای آماده ای نظرش را به خود جلب می کند و ما بقی محتویات سفره را می آورد که شاید مال کسی باشد اما صاحبی برایش پیدا نمی شود و دوستانش به او می گویند این سفره از جای دیگری رسیده است .<br /> روزی داخل سالن منزل نشته بودم، عصر بود و آفتاب هم به داخل سالن نمی تابید یک دفعه در همان لحظه دیدم نوری آمد از جلوی من عبور کرد و رفت به خانه ای که عکس شهید در آن نصب شده بود و در همان جا نور ناپدید شد.<br /> بعد از این که اعلام کردند که برادر شما محمدرضا مفقود شده است و تمام جستجوها به نتیجه ای نرسید نامه ای دادند تا برای پیدا کردن جنازه ی مطهرش عازم تهران شویم از این سفر خاطرات زیادی برای من به جای مانده است و آن این که من به اتفاق یکی از برادرانم عازم تهران شدم تا از سردخانه ی تهران بازدیدی داشته باشم ولی گفتند به سپاه مشهد هم سری بزنید وقتی به سپاه مشهد مراجعه کردیم به ما گفتند از سردخانه ی بیمارستان قائم هم بازدید کنید وقتی به بیمارستان قائم رفتیم آن جا نگهبان ما را به سمت سردخانه هدایت کرد صحنه ی به یاد ماندنی که در سرد خانه دیدم یک زن جوانی بود که نصف جنازه ی فرزند خود را از داخل جعبه بیرون اورده و با دستمال سر و صورت او را نوازش می دهد و گریه می کند به محض این که چشم این زن جوان به ما افتاد گفت: آقا شما هم گمشده ای دارید <br /> گفتیم بله. گفت: آقا من گمشده ی خود را پیدا کردم و من قبل از این که داخل سردخانه بشوم از دیدن این صحنه بر خود لرزیدم و در داخل سردخانه چون فقط ما دو برادر بودیم خیلی برایمان سخت بود و در تهران هم با همین صحنه روبرو شدیم با تمام زحماتی که متحمل شدیم به هیچ نتیجه ای نرسیدیم و دست خالی برگشتیم سرانجام بعد از نزدیک به ده سال از شهادت با جنازه ی کاملا شناسایی شده ی او روبرو شدیم و مدارک خیلی خوبی از داخل جیب او برداشتیم که به عنوان سند هنوز هم نزد من نگهداری می شود.<br /> محمدرضا ابتدا حدود ده سال مفقودالاثر بود هر کسی چیزی می گفت اما آنچه بیشتر مورد تایید است این است که در ضمن عملیات والفجر یک در حال پیشروی بوده اند و تعدادی از بچه ها او را دیده بودند که از ناحیه ی ساق پا تیر خورده است و با بستن بند پوتین جلوی زخم را می بندد همرزمانش به او می گویند شما برگردد ولی او بر نمی گردد و می گوید اسلام نیاز به خون دارد در آخرین لحظات هم صدای یا مهدی یامهدی او را بعضی از بچه ها شنیده بودند که این صدا به تدریج رو به ضعف می رود در آن گیر و داد بعضی فکر می کنند جنازه اش را به عقب منتقل می کنند بعضی دیگر می گویند جسدش باقی مانده است ولی آن چه مسلم است این که بعد از مجروح شدند همانجا شهید می <br /> شود حتی جسدش را که بعد از نه سال آوردند پوتین هایش همانگونه که گفته بودند مشاهده کردیم با خود گفتیم ایشان همان جان که مجروح می شود بخاطر این که به دست نیروهای عراقی اسیر نشود به عقب بر می گردد و تا این که به شهادت می رسد.<br /> <br /> یکی از همرزمان محمدرضا خاطره ای را این گونه نقل می کرد: نیمه شبی با صدای پای محمدرضا از خواب بلند شدم دیدم محمدرضا بیدار است پرسیدم چکار می کنی؟ گفت: می خواستم آب بخورم بالاخره با اصرار زیاد فهمیدم که نماز شب را تمام کرده و می خواسته بخوابد و نیز گفته بود بلند شدم در این دل شب دو رکعت نماز بخوانم که مورد رضای خداوند متعال قرار گیرد.<br /> قبل از پیروزی انقلاب هنوز در اکثر خانه ها عکس شاه پیدا می شد محمدرضا روزی به خانه ی برادرش رفته بود عکس شاه را در منزل برادرش دیده بود که درون قاب بر روی دیوار نصب است در غیاب برادر رفته بود و عکس را از داخل قاب بیرون آورده بود و در محل دستشویی کنار باغ نصب کرده بود وقتی برادرش آمده بود دیده بود عکس نیست پرسیده بود رضا عکس کجاست؟ به برادرش گفته بود جای این عکس این جا نبود و در جای خودش نصب کردم که می بینی. وقتی برادرش به محل دستشویی رفته بود با کمال تعجب دیده بود که محمدرضا رفته و عکس را با میخ به دیوار دستشویی نصب کرده است.<br /> <br /> &lt;ref&gt;[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=11074 سایت یاران رضا]&lt;/ref&gt;<br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;<br /> <br /> == رده‌ها ==<br /> {{ترتیب‌پیش‌فرض:شهید محمدرضا زین العابدین زاده}}<br /> [[رده: شهدا]]<br /> [[رده: شهدای دفاع مقدس]]<br /> [[رده: شهدای ایران]]<br /> [[رده: شهدای استان خراسان جنوبی]]<br /> [[رده: شهدای شهرستان فردوس]]</div>

Birgani97 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7_%D8%B2%D9%86%DA%AF%D9%88%D8%A6%DB%8C 2020-02-05T17:46:54Z

<p>Birgani97: </p> <hr /> <div>کد شهید: 6518702 تاریخ تولد : <br /> نام : غلامرضا محل تولد : بیرجند<br /> نام خانوادگی : زنگوئی‌ تاریخ شهادت : 1365/04/30<br /> نام پدر : غلامحسین‌ مکان شهادت : باختران‌<br /> <br /> تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت : <br /> شغل : یگان خدمتی : <br /> گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است.<br /> نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : خدمات‌<br /> گلزار : <br /> <br /> ==خاطرات==<br /> <br /> «اگر برگشتم» مادر شهید می گوید: آخرین مرتبه ای که به مرخصی آمده بود. دختر کوچک همسایه ما به او گفت که عمو رضا وقتی که از منطقه برگشتی، برای من یک عروسک بخر. که شهید برگوار در جواب به او گفت عمو رضا دیگر ب نمی گردد و اگر برگشتم این کار را می کنم. «پیشگویی» انسانها در تعالی روح و [[تهذیب نفس]] و تقویت اراده. در عقیده و عمل از انسانهای پیامبر گونه راه و رسم زندگی را آموخته اند. مادر شهید می گوید: در آخرین مرخصی که آمده بود، واقعاً به او الهام شده بود که به شهادت می رسد. معمولاً جنازة شهید را در روزهای دوشنبه و پنج شنبه با هواپیما می آوردند. هر موقع که صدای هواپیما را می شنید به اهل خانه می گفت. چند روز دیگر در همین هواپیما مرا به صورت افقی خواهند آورد.همه از این پیشگویی او ناراحت می دیم. موقع رفتن نیز خداحافظی او با همیشه فرق داشت.<br /> <br /> زندگینامه:<br /> گزيده اي از زندگي نامه شهيد بزرگوار غلامرضا زنگويي شهيد غلامرضا زنگويي فرزند غلام حسين در سال 1343 در روستاي افضل آباد از توابع شهرستان بيرجند در خانواده اي مذهبي ديده به جهان گشود. او دوران ابتدايي را در روستا گذراند، و بعد براي ادامه تحصيل راهي شهرستان بيرجند شد و تا کلاس سوم دبيرستان مشغول به تحصيل بود. شوق رفتن به جبهه او را از تحصيل بازداشت. او مدتي در جبهه حضور يافت. و پس از بازگشت تا اخذ مدرک ديپلم به تحصيل ادامه داد و سپس در دانشکده افسري پذيرفته شد. وي پس از گذراندن دوره دانشکده دوباره عازم جبهه و سرانجام پس از مدتي حضور در مناطق غرب در حين مأموريت در محور اسلام آباد به باختران بر اثر واژگون شدن خود رو به ديار باقي شتافت. (روحش شاد و يادش گرامي باد)&lt;ref&gt;[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=11013 سایت یاران رضا]&lt;/ref&gt;<br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;<br /> <br /> == رده‌ها ==<br /> {{ترتیب‌پیش‌فرض:شهید_غلامرضا_زنگوئی}}<br /> [[رده: شهدا]]<br /> [[رده: شهدای دفاع مقدس]]<br /> [[رده: شهدای ایران]]<br /> [[رده: شهدای استان خراسان جنوبی]]<br /> [[رده: شهدای شهرستان بیرجند]]</div>

Birgani97 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%A7%D8%A8%D9%88%D8%A7%D9%84%D9%82%D8%A7%D8%B3%D9%85_%D8%AE%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86%D8%AF%DB%8C%D8%B4 2020-02-05T17:46:46Z

<p>Birgani97: </p> <hr /> <div>{{جعبه اطلاعات افراد نظامی <br /> |نام فرد =ابوالقاسم خیراندیش<br /> |تصویر = خیراندیش‌.jpg<br /> |توضیح تصویر = <br /> |ملیت = [[پرونده:پرچم ایران.png|22px]] ایرانی<br /> |شهرت = <br /> |دین و مذهب = [[مسلمان]]، [[شیعه]]<br /> |تولد = [[زادروزهای 5فرودین|1347]] ، [[خراسان]] ، [[سبزوار]]<br /> |شهادت = [[الگو:شهدای17اردیبهشت|1361/02/17]]<br /> |وفات = <br /> |مرگ = <br /> |محل دفن =<br /> <br /> |مفقود = <br /> |جانباز = <br /> |اسارت = <br /> |نیرو = <br /> |یگانهای خدمت = <br /> |طول خدمت = <br /> |درجه = <br /> |سمت‌ها = جهادگر<br /> |جنگ‌‌ها = <br /> |نشان‌های لیاقت = <br /> |عملیات‌ = <br /> |فعالیت‌ها = <br /> |تحصیلات = <br /> |تخصص‌ها = <br /> |شغل = <br /> |خانواده =<br /> }}<br /> <br /> ==خاطرات==<br /> <br /> یادم هست که یک روز من به همراه برادرم ابوالقاسم در پمپ بنزین بودیم که دیدیم پرده داخل اتوبوس آتش گرفته است و کپسول گاز هم در اتوبوس و در میان آتش است کسی جرات نمی کرد جلو برود و کپسول را بردارد که ایشان با شجاعت خود رفت و کپسول گاز را از میان آتش بیرون کشید و آتش را خاموش کرد .<br /> <br /> <br /> فرزندم ابوالقاسم در یک سالگی مریض شد وقتی ایشان را به دکتر بردیم گفتند حالش خوب است و نیازی به دارو و آمپول نیست بعد آوردیمش به خانه و مادر بزرگش با ما بود گفت می خواهم امشب بالای سر این بچه بخوابم . نیمه شب بود که حالش بد شد و مادر بزرگش گفت نفس بچه بالا نمی آید بعد از اینکه نفس مصنوعی به او دادیم خوب شد و یک گوسفند نذر کردیم تا حالش خوب خوب شود و صبح رفتیم و یک گوسفند خردیم و گوشتش را بین همسایه ها تقسیم کردیم و حال فرزندمان هم خوب شد و قسمتش این بود که در راه خدا شهید شود .<br /> <br /> <br /> یکبار به قم رفتیم و فرزندم ابوالقاسم در قم درس می خواند وقتی به خانه ی ایشان رفتیم و دیدیم پیک نیک ندارد برای غذا درست کردن و چای درست کردن گفتم پیک نیک را چه کار کردی گفت پدر جان یکی از همکلاسی هایم ازدواج کرده و پیک نیک نداشتند من هم این پیک نیک را به آنها دادم . یکبار دیگر که به دیدن ایشان رفتیم پتوها و فرشش در اتاق نبود گفتم اینها را چه کار کردی؟ گفت اینها را به چند نفری که در خیابان می خوابیدن داده ام .<br /> <br /> دو سال بعد از شهادت فرزندم ابواالقاسم خواب دیدم ایشان در مغازه قنادی در چهار راه نخریسی هست به او گفتم اینجا چه کار می کنی؟ گفت من جایم در آسمان هست و آمده ام تا از شما خبری بگیرم و دستم را گرفت و گفت بیا با هم به آسمان برویم همان طور که دستم را گرفته بالا و بالا تر می رفتیم تا اینکه به ابرها رسیدیم و روی ابرها نشستیم و به من گفت : شما از این بالاتر حق ندارید بیاید و شما را تنها می گذارم و رفت .&lt;ref&gt;[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=8448 سایت یاران رضا]&lt;/ref&gt;<br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;<br /> == رده‌ها ==<br /> {{ترتیب‌پیش‌فرض:ابوالقاسم_خیراندیش}}<br /> [[رده: شهدا]]<br /> [[رده: شهدای دفاع مقدس]]<br /> [[رده: شهدای ایران]]<br /> [[رده: شهدای استان خراسان رضوی]]<br /> [[رده: شهدای شهرستان سبزوار]]</div>

Birgani97 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%A7%D9%85%DB%8C%D8%B1_%D8%AF%D8%A7%D8%B1%D8%A7%DB%8C%DB%8C 2020-02-05T17:46:13Z

<p>Birgani97: </p> <hr /> <div>کد شهید : 6607449 <br /> <br /> نام : امیر <br /> <br /> نام خانوادگی : دارائی‌ <br /> <br /> نام پدر : علی‌اصغر <br /> <br /> تاریخ تولد:<br /> <br /> محل تولد: مشهد<br /> <br /> تاریخ شهادت: 1366/01/17<br /> <br /> مکان شهادت:<br /> <br /> تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت :<br /> <br /> شغل : محصل و مکانیک یگان خدمتی :<br /> <br /> گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است .<br /> <br /> نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : رزمنده‌<br /> <br /> گلزار : بهشت‌رضا<br /> <br /> ==خاطرات==<br /> <br /> به خاطر دارم همان لحظه و روزی که فرزندم امیر تیر می خورد و به شهادت می رسد من خواب دیدم که از طرف سپاه آمدند و می گویند فرزند شما کجاست ؟ من گفتم : جبهه است بعد آنها نگاهی به یکدیگر کردند و گفتند : فرزند شما مفقود الاثر شده است ، که از خواب بیدار شدم و درست همان روز خبر شهادتش را به ما دادند و همانگونه که خواب دیدم بود .&lt;ref&gt;[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=8513 سایت یاران رضا]&lt;/ref&gt;<br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;<br /> == رده‌ها ==<br /> {{ترتیب‌پیش‌فرض:شهید امیر دارایی }}<br /> [[رده: شهدا]]<br /> [[رده: شهدای دفاع مقدس]]<br /> [[رده: شهدای ایران]]<br /> [[رده: شهدای استان خراسان رضوی ]]<br /> [[رده: شهدای شهرستان مشهد ]]</div>

Birgani97 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%A7%D8%B3%D9%85%D8%A7%D8%B9%DB%8C%D9%84_%D8%AF%D8%A7%D9%85%D8%BA%D8%A7%D9%86%DB%8C 2020-02-05T17:45:23Z

<p>Birgani97: </p> <hr /> <div>کد شهید : 6514194 <br /> <br /> نام : اسماعیل‌ <br /> <br /> نام خانوادگی : دامغانی‌ <br /> <br /> نام پدر : علی‌اکبر <br /> <br /> تاریخ تولد:<br /> <br /> محل تولد: مشهد<br /> <br /> تاریخ شهادت: 1365/10/24<br /> <br /> مکان شهادت: شلمچه<br /> <br /> تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت :<br /> <br /> شغل : یگان خدمتی :<br /> <br /> گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است .<br /> <br /> نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : رزمنده‌<br /> <br /> گلزار : بهشت‌رضا<br /> <br /> ==خاطرات==<br /> <br /> - یک شب جمعه ای بعد از شهادتش در خواب دیدم که می گوید مادر شهید بیاید و شهید را ببیند وقتی رفتم دیدم اسماعیل بلند شد و به سوی آسمان پرواز کرد . اما متوجه شدم که اسماعیل سر در بدن ندارد و گفت : مادر ناراحت نباش من پیش امام حسین (ع) رفتم .<br /> <br /> - اسماعیل یک ساله بود که ما به مشهد مقدس آمدیم و در هتلی مستقر شدیم . اتاقی که ما در آن بودیم طبقه چهارم بود و به علت غفلت اسماعیل از پنجره به طرف حیاط پرت شده و بیهوش شد . تمام زائران به محل حادثه آمدند و می خواستند کمک کنند ولی پدرش اجازه ندادند و همه را از اتاق بیرون کردند و حتی به من اجازه ندادند فرزندم را به بیمارستان ببرم حال اسماعیل بسیار وخیم بود و صورتش کبود شده بود و پدر ایشان با کمال خونسردی خوابیدند و من امیدم از همه جا قطع شد و متوسل به امام رضا (ع) شدم . موقع نماز خواندن فرا رسید و من برای نماز اول وقت حاضر شدم . بعد از خواندن نماز به خواب رفتم که ناگاه صدای اسماعیل را شنیدم که از خواب پریدم . دیدم اسماعیل به طرف من آمده است ولی هیچ اثری از کبودی و بی حالی در بدنش نبود و امام رضا او را شفا داده بود .<br /> <br /> - بیادماندنی ترین خاطره ای که در ذهنم است . آن زمانی است که خبر شهادت اسماعیل را به من داده اند در آن شب همه همسایگان ودوستان اطلاع داشتند . به جز من آن شب با اینکه خبری از اسماعیل نداشتم . ولی خوابم نمی برد ودر حیاط و کوچه قدم می زدم و از خداوند صبر مسئلت می کردم .<br /> <br /> - یکی از همرزمان او می گفت : هنگامی که قرار بود ما خط را تحویل دهیم تا نیروی تازه نفس جایگزین شوند اسماعیل را دیدم که با چشمی اشک آلود و با پایی برهنه به سوی دفتر فرماندهی راه افتاده است و ما را نیز تشویق به اینکار کرد ما هم از او تبعیت کردیم و همان کار را انجام دادیم که بعداً به گروهان پابرهنه ها معروف شدیم .<br /> <br /> - یک روز به اسماعیل پول دادم تا برای پدربزرگشان که سرما خورده بودند شیر بگیرند . بعد از مدتی که ایشان برگشتند ، شیر نخریده بودند و من علت را پرسیدم متوجه شدم که پول را گم کرده است . ولی بعد از مدتی فهمیدم که پول را گم نکرده بلکه آنرا به بچه ای که پولش را گم کرده است داده بود .<br /> <br /> - قرار بود برای انتخاب رئیس جمهور رأی بدهیم و من به بنی صدر رأی دادم . اسماعیل وقتی این موشوع را فهمید خیلی ناراحت شد وبه من گفت : چرا این کار را کردی و چرا به حرفهای امام گوش نکرده اید وپیام امام را نشنیده گرفته اید ومن از ایشان خواستم در کار بزرگ تر ها دخالت نکنند ولی ایشان باز هم حرفشان این بود که ما نباید به بنی صدر رأی دهیم وبنی صدر رئیس جمهورخوبی برای ما نمی شود وما گول ظاهر وصحبتهای او را خورده ایم وبعد فهمیدیم که اسماعیل درست می گفت .<br /> <br /> - اسماعیل حدوداً در سن پانزده سالگی بود که روزی از مدرسه برگشت دیدم کاپشن نویی که یکی از اقوام برایش هدیه آورده بودند و بسیار قشنگ بود در تن او نیست علّت را جویا شدم . او در جواب گفت : در مدرسه برای جبهه ها کمک جمع می کردند و من کاپشن را به جبهه ها کمک کردم &lt;ref&gt;[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=8554 سایت یاران رضا] &lt;/ref&gt;<br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Birgani97 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF_%D8%B2%DB%8C%D8%B1%DA%A9%DB%8C 2020-02-05T17:45:06Z

<p>Birgani97: </p> <hr /> <div>کد شهید: 6306966 تاریخ تولد : <br /> نام : محمد محل تولد : چناران<br /> نام خانوادگی : زیرکی‌ تاریخ شهادت : 1363/12/24<br /> نام پدر : محمدابراهیم‌ مکان شهادت : <br /> تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت : <br /> شغل : یگان خدمتی : <br /> گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است.<br /> نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : رزمنده‌<br /> گلزار : <br /> <br /> ==خاطرات==<br /> <br /> قبل از شهادت همسرم خواب دیدم که یک باغ سرسبز یک الاغ آوردیم و مقدار علوفه بار الاغ کردیم و از خرابه ای گذشتیم که دیدم همسرم زیرکی نیز آنجاست ولی دو خانم نقاب زده در طرفین او هستند پرسیدم چی شده به ما سر نمی زنی داماد شده ای که دیگر به فکر ما نیستی ؟ گفت : نه من داماد نشدم همیشه به فکر شما هستم این دو خانم کسانی هستند که قرار است مرا به جایگاه همیشگی ببرند صبح از خواب بلند شدم به من الهام شد که به شهادت رسیده است .<br /> دفعه ی دومی که فرزندم محمد به مرخصی آمده در روستای ما عروسی بود و نوار ترانه - موسیقی - گذاشته بودند محمد که در جبهه شهادت دوستانش را دیده بود از این عمل آنها ناراحت شد و رفت و تذکر داد تا نوار را خاموش کنند ولی آنها به حرف محمد گوش نکرده بودند محمد با دیدن این صحنه به مسجد رفته بود و پایه ی منبر را گرفته بود و گریه می کرد و آقا امام زمان(عج) را صدا می زد به نحوی که آنجا از حال رفته بود .<br /> صبح روز عید غلامرضا زیرکی که توی سپاه است با برادرم که پاسدار است آمدند خانه ی ما - پدر محمد مریض بود -گفتند محمد از اهواز تلفن زده و گفته است پدرم را بیاورند گفتم : عمویت مریش است گفت هر طور باشد او را می بریم زن برادرم خبر داشت ولی به ما چیزی نگفت گفتم : زن داداش شوهرم نمی تواند آشپزی کند وقتی راه افتادیم پاهایش سست شد پرسیدم چه خبر شده است ؟ من زانوهایم سست می شود گفتند : چیزی نیست اگر آمدی در پایگاه دیدی آدم است از سپاه آمده اند دستپاچه نشوی . آنها خواربار برای پایگاه آورده اند وقتی به پایگاه رفتم گفتند : محمد به شهادت رسیده برویم تا جنازه را ببینید وقتی روی جنازه را باز کردم گفتم اصلاً گریه نکنید چرا که خودش وصیت کرده گریه نکنید و من نیز مانند مادر وهب هدیه که به اسلام دادم پس نمی گیرم گفتم امانتی را که خدا به من داده خودم به خاک می سپارم وقتی داخل قبر گذاشتیم گفتم : خدایا تو شاهدی که امانتت را با شکم پاره که تیر خورده بود پس دادیم .<br /> منبع: سایت یاران رضا<br /> http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=11072</div>

Birgani97 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF_%D8%B3%D8%A7%D8%AF%D9%87 2020-02-05T17:43:03Z

<p>Birgani97: </p> <hr /> <div>کد شهید: 6518951 تاریخ تولد : <br /> نام : محمد محل تولد : مشهد<br /> نام خانوادگی : ساده‌ تاریخ شهادت : 1365/10/20<br /> نام پدر : رجب‌علی‌ مکان شهادت : شلمچه<br /> <br /> تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت : <br /> شغل : یگان خدمتی : <br /> گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است.<br /> نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : رزمنده‌<br /> گلزار : بهشت‌رضا<br /> <br /> ==خاطرات==<br /> <br /> شبب چهارشنبه در منزل شهید علی اکبر زاده یکی از شهدای محل بود مراسم به خوبی و با شور و حا لبسیار برگزار شد . بعد از مراسم پذیرایی از حضار که توسط بچه های پایگاه شهید مطهری انجام شد پس از مراسم همه خداحافظی کردند و چند نفر از بچه ماندند و قرار گذاشتیم که به حرم مطهر امام رضا (ع) برویم . من و محمد و بچه های بسیجی دیگر به طرف به طرف چهارراه کلانتری رفتیم . یکی از بچه ها پیشنهاد داد که اول برویم و فالوده بخوریم . همگی موافقت نمودیم. آنجا به بچه ها خیلی خوش گذشت . بعد از صرف فالوده بچه ها به خاطر اینکه در خوردن زیاده روی کرده بودن قید رفتن به حرم امام رضا(ع) را زدند ولی محمد چون به قصد زیارت امام خود آمده بود به طرف حرم حرکت کرد .<br /> در اوایل سال 58 که مردم برای دیدن امام به قم می رفتند ما نیز رفتیم . محمد روی سنگ بلندی ایستاده بود و با ورود امام شعار ما همه سرباز توییم خمینی ، گوش به فرمان توییم خمینی را سر داد و جمعیت با او هم صدا شدند و این شعار را تکرار کردند.<br /> هرگاه منزل می آمد و هنگامی که خواب بودیم سجاده را پهن می کرد و نماز و دعا می خواند و را ز و نیاز می کرد .یک شب در ماه رمضان در خانه ما بود هر کار کردم که او را آن شب نگه دارم نتوانستم .چون می خواست به حرم برود شبی دیگر هم که در خانه ما بود برایش رخت خواب پهن کردم که بخوابد چند لحظه بعد که به اتاقش رفتم دیدم رخت خواب را جمع کرده و نماز می خواند .<br /> سال 1360 بود که پسرم محمد یک روز پیش من آمد و گفت: آیا به من اجازه می دهید که در یکی از اتاقها کتابخانه ای دایر کنم ؟ و دوستانم اینجا بیایند . و من به او گفتم : که باید موضوع را با پدرت درمیان بگذاری او نیز همین کار را کرد و پدرش به او اجازه داد . او بقدری خوشحال شد که فورا اتاق مورد علاقه اش را تمیز کرد و روز بعد دوستانش آمدند و آنجا را با وسلئل تزئینی و عکسهایی از امام و رجایی ، باهنر ، بهشتی، و مطهری و احادیث تزئین نمودند و کتابخانه خود را دایر نمودند . بعد از یک ماه که تولد امام زمان (عج) فرا رسید او به پدرش گفت : پدر جان میشود مقداری شیرینی بخرید ما می خواهیم جشن بگیریم . پدرش برایشان شیرینی گرفت . دوستان او در روز میلاد امام زمان به منزل ما آمدند . جلوی خانه مان شیرینی بین مردم پخش کردند و از این کار خیلی راضی بودند.<br /> منبع: سایت یاران رضا http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=11132</div>

Birgani97 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%A7%D8%A8%D9%88%D8%A7%D9%84%D9%81%D8%B6%D9%84_%D8%AF%D9%87%D9%82%D8%A7%D9%86_%D8%A8%D9%86%D8%A7%D8%AF%DA%A9%DB%8C 2020-02-05T17:42:42Z

<p>Birgani97: </p> <hr /> <div>کد شهید: 6607921 تاریخ تولد : <br /> نام : ابوالفضل‌ محل تولد : مشهد<br /> نام خانوادگی : دهقان ‌بنادکی‌ تاریخ شهادت : 1366/02/05<br /> نام پدر : محمد مکان شهادت : <br /> <br /> تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت : <br /> شغل : پاسدار یگان خدمتی : <br /> گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است.<br /> نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : رزمنده‌<br /> گلزار : خواجه‌ربیع‌<br /> <br /> ==خاطرات==<br /> <br /> به خاطر دارم شب عملیات در ایلام بودیم شب تا صبح بچه ها دعا می خواندند سینه می زدند و وصیت نامه می نوشتند . تعاون به همه برگه وصیت نامه می داد که دیدم ابوالفضل نزد من آمد وگفت دایی بیا دو تا برگه وصیت نامه گرفتم . یکی برای شما و یکی هم برای خودم من طبق همیشه به شوخی گفتم ول کن دایی این حرفها چیه؟ ما با هم آمدیم با هم نیز برمی گردیم که شهید گفت دایی گویی به دلم برات شده که ایندفعه شهید یا اسیر می شوم. من برگه وصیت نامه ام را گرفتم و پاره کردم و گفتم: ابوالفضل توهم پاره کن این حرفها چیه؟ توی جبهه از این حرفها زیاد می زنند گفت نه دایی مال من را پاره نکن بعد برگه وصیت نامه اش را گرفت و مقداری فکر کرد و بالاخره یک چیزهایی نوشت و داد به من گفتم: برای چی به من می دهی؟ برو بده به تعاون گفت نه می خواهم دست شما باشد. گفتم :از کجا معلوم شاید منم شهید شدم گفت :نه نوبتی هم باشد نوبت من است که شهید شوم . بالاخره وصیت نامه اش را به من داد ومن در جیبم گذاشتم . تا اینکه عملیات شروع شد من درعملیات از ناحیه پا مجروح شدم و پایم را گچ گرفته بودم به ایلام رفتم واز دو نفری که ازگروه هفت نفره ابوالفضل باقی مانده بودند ازحال شهید سوال کردم گفتند روز آخر ما گفتیم برویم عراقیها دارند می آیند و به سوی ما پیشروی می کنند ولی شهید دهقان گفت نه سه نفرازبرادران رزمنده را برداشت وگفت :می رویم عراقی ها را دورمی زنیم و آنها راغافلگیرمی کنیم ولی دیگر بر نگشتند . وقتی من خبر شهادب ابوالفضل را شنیدم روی برگشت به منزل خواهرم را نداشتم به همین دلیل به تهران منزل برادرم رفتم ولی بالاخره صبح روز دو شنبه به مشهد برگشتم که همان روز هم تشییع جنازه شهید بود که با مراسم با شکوهی برگزارو به خاک سپرده شد .<br /> به یاد دارم یکبار که برادرم ابوالفضل از ناحیه سر در اثراصابت ترکش مجروح شده بود سرش را تراشیده بودند می خندید وبه مادرم می گفت مامان نگاه کن ببین حالا من با این سر تراشیده چگونه و چه جوری بیرون بروم؟ از آن قسمت هایی از سرش که ترکش خورده بود دیگر مو در نمی آورد مادر دیدی آخر کچل شدم . می خواهم دوباره به جبهه بروم تا دیگر کسی مرا این طوری نبیند. مادرم گفت: دیگر نمی خواهد به جبهه بروی اصلا من راضی نیستم که بروی ولی ابوالفضل می خندید وبا این رفتاروکردارش مادرم رادلداری می داد و می گفت:اگر رفتم ودیگر نیامدم هرچه خواستی بگو بالاخره هم راضی شد و او به جبهه رفت وشهید شد .<br /> <br /> به یاد دارم یکروز ازطرف بنیاد یا معراج شهداء آمدند و خبردادند که برادرم ابوالفضل شهید شده است . ولی وقتی که من وخواهرم به معراج رفتیم ودیدیم بله شهید ابوالفضل دهقان هست منتهی آخرفامیل پسوندش جعفری بود نه نبارکی من وخواهرم خوشحال ازاینکه شهید مربوطه برادرمان ابوالفضل نبوده وشهید نشده است به خانه برگشتیم . وقتی که برادرمان از جبهه به مرخصی آمد ماجرا را برایش تعریف کردیم , دیدیم خندید و گفت : انشاءا... یک روزهم می رسد که به معراج بیائید وببینید که نوشته اند شهید ابوالفضل دهقان نبارکی .<br /> یادم هست برادرم ابوالفضل دهقان بنارکی قبل از شهادتش وقتی به مرخصی آمده بود خاطره ای برای ما نقل کرد که یک بار که عراقی ها در خاک ایران پیشروی کرده بودند برای سنگر کانالهایی حفر کرده بودند و در آن پنهان شده بودند که ما به آن منطقه حمله کردیم و من در حال پاکسازی آنها از عراقی ها بودم که سرم به سنگی خورد و در همان جا بیهوش شدم از قرار معلوم نیروهای ما در آن عملیات مجبور به عقب نشینی می شوند و این کانالها دوباره به دست عراقیها می افتد روز بعد وقتی به هوش آمدم جسدهای عراقی و شهدای ایرانی را دور و برم دیدم تا سرم را از کانال بیرون بردم تا بگویم من زنده هستم دیدم که عده ای عراقی در آنجا هستند سریع به داخل کانال رفتم و در همان جا نشستم و حدود 2 روز در میان اجساد بودم و نقش آنها را بازی می کردم و طی این دو روز در همان کانالها از کوله پشتی عراقیهایی که به هلاکت رسیده بودند کمپوت و کنسرو بر می داشتم و استفاده می کردم تا زنده بمانم تا اینکه بعد از دو روز دوباره بچه ها عملیات کردند و آن منطقه به دست نیروهای ما افتاد و من توانستم از آن مهلکه جان سالم به در ببرم و وقتی بچه ها مرا دیده بودند می گفتند تو چه جور زنده ماندی و من هم گفتم طی این دو روز مرده خوری می کردم.<br /> <br /> منبع: سایت یاران رضا http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=8997</div>

Birgani97 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF_%DA%98%DB%8C%D8%A7%D9%86_%D8%A8%D8%A7%D9%82%D8%B1_%D9%BE%D9%88%D8%B1 2020-02-05T17:42:08Z

<p>Birgani97: </p> <hr /> <div>کد شهید: 6407792 تاریخ تولد : <br /> نام : محمد محل تولد : مشهد<br /> نام خانوادگی : ژیان‌باقرپور تاریخ شهادت : 1364/11/21<br /> نام پدر : جواد مکان شهادت : خرمشهر<br /> <br /> تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت : <br /> شغل : یگان خدمتی : <br /> گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است.<br /> نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : رزمنده‌<br /> گلزار : حرم مط‌هرامام رضا (ع)<br /> <br /> ==خاطرات==<br /> « روزی در جبهه مشغول خواندن روزنامه بودم ناگهان متوجه یک خاطره واقعی از جنگ در مورد شهدا شدم عین مطلب را از روزنامه کیهان نقل می کنم : اهواز یک گنجشک موجبات شناسایی اجساد 45 تن از شهدای جنگ تحمیلی را در مهران فراهم کرد . گزارش خبرنگار جمهوری اسلامی حاکیست : پس از آزادی شهر مهران هنگامیکه عده ای از رزمندگان اسلام در کنار تپه ای در حوالی شهر مشغول استراحت بودند یک گنجشک در فاصله کمی از آنان بر زمین نشست . نماینده جهاد اهواز که خود شاهد این ماجرا بود ه است به خبرنگار گفت : وقتی پرنده بر زمین نشست یکی از رزمندگان سنگی به طرف گنجشک پرتاب کرد لکن آن گنجشک محل را ترک نمی کرد ، در این لحظه رزمندگانی که حرکت گنجشک را زیر نظر داشتند به طرف این پرنده حرکت می کنند و با کمال تعجب مشاهده می کنند که گنجشک نوک خود را مرتبأ به زمین می زند ، هنگامی که رزمندگان اقدام به حفر زمین می کنند با اصباد چند شهید که در طول جنگ تحمیلی توسط قوای بعثی به شهادت رسیده بودند و در تپه های اطراف مهران دفن کرده اند مواجه می گردند . گنجشک مزبور پس از این بر روی تپه دیگری پرواز می کند و همان عمل نک زدن را تکرار می نماید و رزمنده گانی که پرنده را تعقیب می کردند تپه مزبور را نیز حفر کرده و با اصباد دیگری از شهداء جنگ تحمیلی مواجه می شوند . عمل این گنجشک 13 بار تکرار شد و بدین ترتیب 45 جسد شهید که قبلا تصور می شد مفقود الاثر باشند ، کشف و شناسایی شد . »<br /> منبع: سایت یاران رضا http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=11106</div>

Birgani97 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF_%D8%B1%D8%B6%D8%A7_%D8%B2%DB%8C%D8%A8%D8%A7%D8%A6%DB%8C 2020-02-05T17:41:36Z

<p>Birgani97: </p> <hr /> <div>کد شهید: 6518783 تاریخ تولد : <br /> نام : محمدرضا محل تولد : سبزوار<br /> نام خانوادگی : زیبائی‌ تاریخ شهادت : 1365/10/25<br /> نام پدر : رمضان‌ مکان شهادت : <br /> <br /> تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت : <br /> شغل : یگان خدمتی : <br /> گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است.<br /> نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : رزمنده‌<br /> گلزار : بهشت‌شهداء<br /> ==خاطرات==<br /> <br /> یک شب برای دعای توسل به حسینیه شاه حسین واقع در خیابان رضوی رفتم که حدودا&quot; تا ساعت 10 طول کشید وقتی پیاده به خانه برگشتم بچه ها را دیدم که همه خوابیده بودند من هم از فرط خستگی کنار آنها به خواب رفتم در حالتی بین خواب بیداری پسرم وارد خانه شد وبه من گفت : مادر چرا اینقدر ناراحتی ؟ گفتم : از دست تو ناراحتم تو خیلی مرا اذیت آزار می کنی او خنده کرد وگفت : نه مادرجان خواهش می کنم از دستم ناراحت نباش به کوه عشق رفتم اگر باور نداری برخیز ببین در عالم خواب دیدم کاغذی به من نشان داد وگفت : ببین این امضاء امام زمان است ، نگاه کن تا ناراحتی ات از بین برود وقتی نگاه کردم دستم را گرفت وگذاشت روی همان امضاء سپس دوباره به من گفت : من به کوه عشق رفتم ناراحت مباش واز این بابت که پسرت شهید شده افتخار کن از آن زمان من بسیار خوشحالم وبه شهادت پسرم افتخار می کنم .<br /> یکی از همرزمانش تعریف می کرد که یک بار ما هنگام نماز صبح خواب مانده بودیم که محمد ما را به شوخی با پتو و کیسه خواب از سنگر بیرون آورد، وقتی که سنگر خالی شد ناگهان خمپاره ای به سنگر اصابت کرد و سنگر با خاک یکسان شد در این حالت محمد با حالتی تاسف برانگیز گفت : اگر بیرون نمی آمدیم یقینا شهید می شدیم. البته این خاطره را من از زبان آقای محمد علی رجایی شنیدم.<br /> منبع: سایت یاران رضا<br /> http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=11058</div>

Birgani97 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF_%D8%AC%D9%88%D8%A7%D8%AF_%D8%B3%D8%A7%D8%AF%D9%87 2020-02-05T17:41:19Z

<p>Birgani97: </p> <hr /> <div>کد شهید: 6518952 تاریخ تولد : <br /> نام : محمدجواد محل تولد : مشهد<br /> نام خانوادگی : ساده‌ تاریخ شهادت : 1365/10/23<br /> نام پدر : محمدحسین‌ مکان شهادت : شلمچه<br /> <br /> تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت : <br /> شغل : یگان خدمتی : <br /> گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است.<br /> نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : رزمنده‌<br /> گلزار : بهشت‌رضا<br /> <br /> ==خاطرات==<br /> <br /> در گیر و دار عملیات کربلای 5 بودکه هواپیماهای عراقی برای ما اطلاعیه انداختند مضمون آن به این شرح بود . خود را تسلیم کنید وگرنه به سرنوشت دیگران دچار می شوید . تسلیم شویئ تا ما برای شما امکاناتی فراهم آوریم . با خود می کفتیم : که واقعا خدا دشمنان ما را از نادانان قرار داده است . ما به جزیره ماهی رفتیم . تا صبح به جنگ به شدت ادامه داشت بعد ما را تعویض کردند . هنگامی که ما به عقب بر می گشتیم تمامی برادران که ما را می دیدند با ما روبوسی می کردند و از ما تشکر می کردند . وقتی به پادگان شهید برنسی رسیدیم بعد از کمی استراحت بلند شدم و رفتم به خانه تلفن کردم . چون نگران پسرانم بودم که آنها نیز در عملیات شرکت داشتند . وقتی که تلفن کردم به من گفتند که : پسرم محمد جواد در همین عملیات به درجه رفیع شهادت نائل شده است . من سریعا به مشهد بر می گشتم وقتی که رسیدم درست شب هفت پسرم بود .<br /> منبع: سایت یاران رضا http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=11133</div>

Birgani97 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF_%D8%B9%D9%84%DB%8C_%D8%B2%DB%8C%D8%A8%D8%A7%D8%A6%DB%8C 2020-02-05T17:40:37Z

<p>Birgani97: </p> <hr /> <div>کد شهید: 6212469 تاریخ تولد : <br /> نام : محمدعلی‌ محل تولد : مشهد<br /> نام خانوادگی : زیبائی‌ تاریخ شهادت : 1362/01/24<br /> نام پدر : احمد مکان شهادت : <br /> <br /> تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت : <br /> شغل : یگان خدمتی : <br /> گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است.<br /> نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : رزمنده‌<br /> گلزار : خواجه‌ربیع‌<br /> <br /> ==خاطرات==<br /> <br /> یک دفعه برای مأموریتی به جلو رفتم و هنگام برگشت به خط مقدم به علت تاریکی هوا و غروب دقیقاً نتوانسته بودم ، راه را تشخیص بدهم و همینطور مقدار زیادی راه میرفتم ، تااینکه صبح فرا رسید و ناگاه صدای صحبت چند نفر را شنیدم که گویا به عربی حرف میزدند . ناگاه متوجه شدم که داخل خاک دشمن شده ام و هر لحظه بیم آن میرفت که مرا پیدا کنند . بناچار گودالی پیدا کرده و در آن پنهان شدم و روی خود را با خار و خاشاک پوشاندم . تمام روز را در آن گودال به سربردم ودر حالی که از شدت تشنگی ، خستگی و گرسنگی توانی در بدن نداشتم ، ولی به خواست خدا تا غروب آفتاب درآن گودال از گزند آنها مصون باشم و پس از تاریک شدن هوا عزم رفتن کرده و خلاف جهتی که آمده بودم حرکت کردم تا اینکه به سنگرهای خودی رسیدم و جریان را برای بچه هایی که از دیر کردنم ، بسیار نگران شده بودند، تعریف کردم.<br /> منبع: سایت یاران رضا<br /> http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=11057</div>

Birgani97 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF_%D8%AD%D8%B3%DB%8C%D9%86_%D8%B2%DB%8C%D9%86%D8%AA_%D8%A8%D8%AE%D8%B4 2020-02-05T17:40:29Z

<p>Birgani97: </p> <hr /> <div>کد شهید: 6407765 تاریخ تولد : <br /> نام : محمدحسین‌ محل تولد : مشهد<br /> نام خانوادگی : زینت‌بخش‌ تاریخ شهادت : 1364/06/16<br /> نام پدر : علی‌اصغر مکان شهادت : <br /> <br /> تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت : <br /> شغل : یگان خدمتی : <br /> گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است.<br /> نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : فرمانده گروهان-ادوات<br /> گلزار : خواجه‌ربیع‌<br /> ==خاطرات==<br /> یکی دو شب قبل از عملیات یک تیم که مسئولیتش با زینت بخش بود و در محور سمت چپ مشغول انجام وظیفه بودند با یک اکیپ شناسایی عراقی مواجه می شوند . نیروهای ما با عراقی ها درگیر می شوند و با دادن یک مجروح و از دست دادن یک بولدوزر دشمن را به عقب می رانند . شب بعد به خاطر اینکه از این حادثه جلوگیری کنیم از بسیج نیروهای تامین گرفتیم تا در جلوی دستگاههای ما نگهبانی بدهند که مثل شب گذشته با عراقی ها در گیر نشویم . برادر زینت بخش نیروها را چیده بود و مشغول به کار شده بودند و ما هم پشت سرشان به خاطر این که کارها هماهنگ شود راننده گریدر را کمک کردیم تا کارها رو به راه شود . اما مشاهده کردیم که یک قطعه فیلتر راننده فراموش کرده بود برای گریدر بیاورد . با هم به قرارگاه رفته و برگشتیم و این گریدر هم مشغول کار شد .در همین لحظه دیدیم که تویوتایی از کنار ما عبور کرد و مشخص بود که شهید حمل می کند ما جلوتر رفتیم دیدیم نیروها دارند گریه و ناله می کنند بعضی دستگاهها هم خوابیده است . سوال کردیم چی شده است ؟ گفتند: چند نفر از نیروها مجروح و تعدادی هم شهید شده اند . برادر زینت بخش وقتی دستگاهها را ردیف کرده بود مسیر را شناسایی و با سنگ چین مشخص کرده بود که مورد اصابت تیر قرار می گیرد و به شدت مجروح می شود ایشان را به اورژانس رسانده بودند وقتی سراغ ایشان رفتیم هنوز نفس داشت اما بعد از چند لحظه ای به شهادت رسید .<br /> عملیات قادر با حضور لشکرنجف اشرف و گردان امام رضا (ع) به فرماندهی سید علی ابراهیمی و تعدادی هم از یگانهای ارتش انجام شد . یکی از افراد که جهادگر بود و در آن عملیات شهید شد شهید زینت بخش بود . ایشان در آنجا مسئول راهسازی بودند و دانشجو سال آخر راه ساختمان بودند . درست در همان زمانی که ما برای عملیات آماده می شدیم مرتب از مشهد تماس می گرفتند که : به آقای زینت بخش بگوئید جهت ثبت نام و انتخاب واحد بیایند و گرنه از درس عقب می مانند . ایشان در جواب می گفتند: تا زمانیکه عملیات تمام نشود به مشهد نمی آیم تا اینکه در همین عملیات به فیض شهادت نائل آمد . شهید کاظمی فرمانده نجف اشرف وقتی مطلع شد که ایشان شهید شده است ، آمد و سر شهید را به دامان گرفت و شروع به گریه کرد و دستهایش را به طرف بالا بلند کرد و گفت : خدایا ببین ما چه عزیزانی را در جبهه از دست میدهیم.<br /> « ساعت حدود پنج بعدازظهر بود که وارد پایگاه شدیم و با صلوات از پاترول پیاده شده ، با دیگر یاران حاضر در پایگاه مصافحه کردیم. ما گروهی از جهادگران استان خراسان بودیم که به صورت کاملاً سرّی در کوههای اشنویه برای یک عملیّات ایذایی می خواستیم کار بکنیم. پس از ورود و استقبال دیگر دوستان همه برای نماز مغرب و عشاء آماده شدیم و پس از وضو در صفهای نماز در یک سنگر که در عمق یک کوه واقع بود کنار هم نشستیم طولی نکشید که وقت اذان فرا رسید و به دعوت و اصرار دوستان من اذان گفتم . آنگاه امام جماعت که پیرمرد نورانی و از سادات بود از جا برخواست و پس از قرائت اقامه ، نماز را شروع کرد . من در بین نماز متوجّه برادری شدم که در کنارم در حال نماز گریه می کرد. متوجّه تکان خوردن شانه های او شدم که از بیم خدا می لرزید. نماز تمام شد و روحانی پایگاه به ما خوش آمد گفت. شام خوردیم و به سنگرهایمان راهنمایی شدیم. من و برادر شهید کریم نوری و ناصر جهان و برادر زینت بخش که ایشان قبل از ما به پایگاه آمده بود در یک سنگر قرار داشتیم. ساعت حدود 5/ 11 شب بود که متوجّه حرکتی شدم. در تاریکی سنگر نورانی بودن برادر زینت بخش خیره کننده بود او همان کسی بود که در حال نماز گریه می کرد و از ترس خدا مرتب استغفار می گفت. او خیلی آرام توبره ای را که از روستایشان آورده بود برداشت و به پشتش کرد و کفشهایش را برداشت و از سنگر خارج شد. من خیلی تعجّب کردم لذا با کنجکاوی برخاستم و دنبالش رفتم ، ببینم کجا می رود . ولی او پس از خارج شدن از پایگاه در تاریکی شب گم شد . برگشتم متوجّه کریم نوری شدم که در حال نماز شب بود . همه نورانی بودند ، همه گویا مسافر بودند مدّتی به این صورت گذشت و هر روز ساعت 9 صبح زینت بخش برمی گشت. می دیدم که با سوزن از دستها و پاهایش خار بیرون می کشید. حقیقتش جرأت نداشتم از او چیزی بپرسم ، چون او خیلی کم حرف بود . معمولاً با تبسّم سئوالات مربوط به خود را بی جواب می گذاشت . در ابتدا گفتم : قرار بود ما جادّه هایی را در شب و به صورت کاملاً سرّی در مقابل عراقی ها بزنیم تا نیروهای ارتش و سپاه یک عملیّات ایذایی انجام بدهند تا دشمن را گول زده و از طرف جنوب به او حمله کنند. ما در قالب واحد مهندسی رزمی این مأموریّت را به عهده داشتیم . آری پس از چند روز مسئولیّت ها را اعلام کردند . برادر زینت بخش فرمانده گروه ، کریم نوری معاون اوّل ، محمد حسین فرخی معاون دوّم و ... شب 17 شهریور ماه بود که دیدم شیخ محمّد توبره اش را برداشت و به همراه ناصر جهان و دو نفر دیگر از بچّه های فردوس حرکت کردند. من گفتم اگر اجازه می دهید من هم بیایم . ایشان گفت : نه شما استراحت کنید . بزودی کارهای شما آغاز می شود . بعد هم حرکت کردند . من آن شب خوابم نیامد . مرتّب دلم شور می زد گویا می خواست اتّفاقی بیافتد . نزدیک اذان صبح بود که برای نماز برخاستم و آماده شدم تا اذان بگویم . ناگهان موتور سواری وارد پایگاه شد و گفت : برادر کریم نوری یا برادر فرخی را کار دارم . من که دلم خیلی شور افتاده بود و از سر شب نگران بودم ، خیلی سریع گفتم : من فرخی هستم . چه خبر شده ؟ او گفت : لطفاً با من بیایید دیگر صبر نکردم و سوار موتور شدم و او حرکت کرده در مسیر هر چه اصرار کردم چه خبر شده ؟به من نگفت تا اینکه به اورژانس منطقه رسیدیم . قبل از ورود به اورژانس توبره خون آلود شیخ محمّد را دیدم که جلوی درب افتاده بود . حالا دیگر خودم فهمیدم که چه شده است . خیلی سریع وارد شدم و دیدم ناصر از ناحیه پا مجروح شده و دو نفر دیگر یکی از سر و دیگری از ناحیه شکم مجروح شده بودند . شیخ محمّد ما نیز از ناحیه قلب مجروح بود . من در کنارش قرار گرفتم و صورتش را که از خستگی و ضعف زرد شده بود بوسیدم و گفتم : برادر زینت بخش چی شده ؟ او با چشم اشاره کرد که گوشم را نزدیک دهانش ببرم و من که اشک بر صورتم جاری شده بود و بر گونه های خشکش می چکید ، آنچه گفت چنان کردم و او چند کلمه در گوشم گفت : اوّلاً به امام سلام رساند و خواست برای امام دعا کنیم سپس گفت : من تا قلب نیروهای عراقی مسیر را سنگ چینی کرده ام ، سعی کنید سنگ چینها وسط جاده قرار بگیرد ، در پایان گفت : (اشهد ان لا اله الا ا... و اشهد انّ محمّد رسول ا... و علی ولی ا... »<br /> <br /> شهید زینت بخش مسئول مهندسی محور بود و عملیات در زمانی بود که مصادف گردیده بود با ثبت نام دانشگاه ها شهید زینت بخش علیرغم اینکه دانشجو بود و علاقمند به درس به خاطر اینکه شنیده بود عملیات نزدیک است و بایستی در منطقه باشد از رفتن به دانشگاه و آمدن به مشهد و ثبت نام منصرف شد. پس در منطقه ماند و گفت فعلا بودن در منطقه خدمت به اسلام و مسلمین و رزمندگان بهتر از هر چیزی است و صلاح نیست که ما با این شرایط منطقه را رها کنیم و برویم که این مطلب خیلی باعث تعجب فرمانده ی رشید لشکر 8 نجف آقای کاظمی بود که بارها بعد از شهادت ایشان می گفت واقعا چه انسانهای مخلصی در جبهه ی اسلام پیدا می شوند و این قدر گمنام و عاشق که می بینیم خالصانه و در راه خدا خدمت و فداکاری می کنند و شهید زینت بخش حدود 30 کیلومتر جاده را شخصا با امکانات خیلی ابتدایی مسیر یابی و شیب بندی می کرد و سنگ چینی می کرد. دستگاه ها را خودش هدایت می کرد و این جاده را باز می کرد و حقیقتا بار سنگین آن جاده اصلی که تا ارتفاعات کلایشن زده شد بر عهده شهید زینت بخش بود و این شهید عزیز نقش مهم و سنگینی داشت و شب و روز در حال تلاش و فداکاری بود به طوری که در عرض مدت یک ماه و اندکی که این شهید آنجا بود اصلا رنگ صورتش تغییر کرده بود و پوست انداخته بود و اگر او را می دیدی نمی شناختی.<br /> منبع: سایت شهدای ارتش http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=11080</div>

Birgani97 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%86%D8%A7%D8%B5%D8%B1_%D8%B3%D8%A7%D8%B2%DA%AF%D8%A7%D8%B1 2020-02-05T17:38:26Z

<p>Birgani97: </p> <hr /> <div>کد شهید: 6518991 تاریخ تولد : <br /> نام : ناصر محل تولد : مشهد<br /> نام خانوادگی : سازگار تاریخ شهادت : 1365/10/23<br /> نام پدر : محمدرضا مکان شهادت : شلمچه<br /> <br /> تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت : <br /> شغل : یگان خدمتی : لشکر 5 نصر<br /> گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است.<br /> نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : جانشین گردان<br /> گلزار : بهشت‌رضا<br /> <br /> ==خاطرات==<br /> <br /> بعد از عملیات آقای سازگار را دیدم سلام و احوالپرسی کردیم .ایشان دست مرا گرفت .دستش خون آلود بود .پرسیدم زخمی شدی ؟ گفت : نه اطراف بدنش را نگاه کردم دیدم پشتش خیس است.دست زدم دیدم خون است.گفتم : مرد حسابی پشت شما خون آلود است .ایشان گفتند :چیزی نشده یک خراش کوچک است .من گفتم : تمام لباسهایت خونی شده او می خواست به نحوی از دست من فرار کند خلاصه با اصرار زیاد او را به داخل چادر بردم .لباسهایش را در آوردم. ترکشی به پشتش اصابت کرده بود و خونریزی داشت. امدادگر راصدا زدم بلافاصله آمد و زخم ایشان را پانسمان کرد ایشان با آن وضعیت هم از کار دست بردار نبود از چادر بیرون رفت .مثل اینکه اصلاً برایش اتفاقی نیفتاده بود.آقای سازگار آنقدر در حال و هوای جبهه و جنگ غرق شده بود که زخمی شدن هم نمی توانست جلوی او را بگیرد<br /> در عملیات فتح المبین در حال پیشروی به سمت دشمن بودیم .نیروها خسته شده بودند .گرما همه را آزار می داد .در بین راه تانکی رادیدم که سایه خوبی داشت به آقای سازگار گفتم : من می روم چند لحظه ای در سایه ی تانک می نشینم تا استراحتی کنم گفت : این تانک عراقی است من گفتم : عیبی ندارد دوسه دقیقه بیشتر نمی نشینم .خلاصه ایشان مانع شد .به راه خود ادامه دادیم هنوز چند قدمی از تانک دور نشده بودیم که گلوله ی توپی به تانک خورد و آن را تکه تکه کرد.به آقای سازگارگفتم :شما ازجا فهمیدید که قراراست چنین اتفاقی بیفتد گفت : به من الهام شد که قرار است اتفاقی بیفتد احساس کردم توقف ما صلاح نیست .<br /> قبل از انقلاب یک روز مطلع شدیم که نیروهای گارد شاهنشاهی به بیمارستان امام حمله کرده اند .آن موقع آقای سازگار یک موتور سیکلت داشت .سوار بر آن شدیم و به کوچه های اطراف رفتیم .موتور را درگوشه ی یکی از کوچه ها به ستونی بستیم .و خودمان را به بیمارستان رساندیم .ما جزو اولین نفراتی بودیم که خود را به بیمارستان رساندیم بلافاصله به بخش کودکان رفتیم گاز اشک آوری آنجا انداخته بودند دود همه جا را گرفته بود .ما رفتیم مقداری دستمال کاغذی جمع کردیم و دروسط راهرو آتش زدیم تا شاید کمی وضعیت بهتر شود داشتیم بچه ها را یکی یکی از بخش خارج می کردیم که نیروهای گارد شروع به تیر اندازی کردند ما هیچ وسیله دفاعی نداشتیم . به اتفاق آقای سازگار رفتیم برای خود چوب دستی تهیه کردیم کم کم مردم به بیمارستان آمدند دیروقت بود من به ایشان گفتم : بهتر است شما بروید منزل و به خانواده هایمان خبر بدهید .حتماً تا الان آنها نگران ما شده اند ابتدا ایشان از رفتن امتناع کرد اما با اصرار زیاد من رفت. من چوب به دست از بخش کودکان بیرون رفتم تا به بخشهای دیگر سر بزنم وقتی به میدان وسط بیمارستان رسیدم یکدفعه آقای سازگار را دیدم گفتم : مرد حسابی مگر قرار نبود شما بروید گفت: اینجا به من بیشتر نیاز دارند خلاصه دو سه ساعتی در بیمارستان بودیم تا کمی اوضاع آرام شد بعد به اتفاق یکدیگر به خانه هایمان برگشتیم.<br /> ازتهران با قطار به اهوار رفتیم که بچه ای از بیرون سنگی به سمت قطار پرتاب کرد .این سنگ به شکم آقای سازگار برخورد کرد.ایشان در یکی از عملیات ها از این ناحیه دچار مجروهیت شدیدی شده بود .خلاصه وقتی سنگ به شکم آقای سازگار برخورد کرد ، حالشان بد شد و دائماً بالا می آورد مقدار قرصی درون کیفش داشت .قرص ها را به او دادیم ، کمی حالش بهتر شد .وقتی به اهواز زسیدیم به خاطر این وضعیتی که ایشان داشت گفتم : شما اینجا بمان کارهای عقب را انجام بده کمی استراحت کن تا حالت بهتر شود گفت : من می خواهم بیایم جلو . گفتم : با این وضعیتی که شما داری فعلاً آمدنت صلاح نیست .بدون تعارف بگویم آنجا برای ما درد سر درست می کنی .آقای سازگار خیلی ناراحت شد ایشان رفت و آقای قاآنی را به عنوان واسطه آورد و بالاخره با آن وضعیتی که داشت همراه ما به منطقه آمد<br /> 4ـ آقای ستاری خاطره ای را برای من این گونه نقل کرد: شبی که جنازه آقای سازگار را به معراج آورده بودند من در آنجا نگهبان بودم. نزدیک نماز صبح خانمی به معراج آمد و گفت: می خواهم جنازه آقای سازگار راببینم. من چون با خانواده ایشان آشنا بودم پرسیدم شما چه نسبتی با آقای سازگار دارید؟ اما آن خانم جواب من را نداد. گفت: می خواهم قبل از این که مادر شهید بیاید صورتش را از خون و گل پاک کنم. او آمد بالای سر جنازه شیشه گلابی از زیرچادرش بیرون آورد و سر و صورت آقای سازگار را شست. یک دفعه به خود آمدم، به خود گفتم: این خانم کیست؟ این موقع صبح اینجا چه کار می کند؟ که متوجه شدم آن خانم نیست. صبح وقتی درب تابوت را باز کردم تا خانواده ایشان جنازه را ببینند، تعجب کردم! چون سر و صورت آن کاملاً تمیز و آراسته بود. اصلاً باورم نمی شد که او شهید شده است 0 خواب دیدم که کسی در می زند رفتم در را باز کردم دیدم عباس پشت در ایستاده است گفتم عباس جان امدی دیدم سرش را تکان داد گفتم بیا تو جلورفتم تا پیشانیش را ببوسم که از خواب بیدار شدم وقتی از خواب بیدار شدم0 گفتم عباس یاشهید شده است یا این که زخمی شده است تا این که بعد از ظهر ان روز خبر شهادت عباس را به ما دادند 0<br /> یک دفعه یادم است ناصر سازگار به شدت مجروح شده بود . به نحوی که پهلویش گوشت نداشت و روده هایش بیرون زده بود و در یک کیسه طبی روده هایش را جمع کرده بودند که من خودم شاهد بودم که به کمرش بسته بودند تا پرده شکم گوشت بیاورد و روی این ها را بپوشاند . هر کس دیگری بود با این وضعیت دیگر پا به جبهه نمی گذاشت اما ایشان مقداری که بهبود پیدا کرد دوباره به جبهه رفت .<br /> ناصر روزی خاطره ای این گونه برایم نقل کرد: روزی برای گشت وشناسایی به منطقه ای که در دست عراقی ها بود رفتیم در حین انجام وظیفه بودیم که عراقی ها متوجه حضور ما شدند بلافاصله از آن محل دور شده و درمکانی مخفی شدیم نیروهای عراقی درتعقیب ما می آمدند بخاطر این که ازدید آنها مخفی شویم لباسهایمان را درآوردیم و از خاک های رملی روی بدنمان ریختیم به نحوی که فقط سرما زیر خاک نرفته بود همزمان با رسیدن عراقی ها به نزدیک ماتعدادی کبوتر آمده بودند ودراطراف ما نشسته بودند نیروهای عراقی با اینکه از کنار ما عبور کردند اما متوجه حضور ما نشدند .<br /> 2-ما همسایه ای داشتیم به نام آقا مصطفی او یک ضد انقلاب بود . وقتی آقای سازگار به سپاه رفت آقا مصطفی خیلی ایشان را اذیت می کرد . چند بار هم قصد داشت با آقای سازگار در گیر شود . بعد از مدتی آقا مصطفی به خاطر حضور در گروهک های منافقین دستگیر و به 10 سال زندان محکوم شد . آقای سازگار مدتی مسئول بازرسی زندانها بود . یک روز وقتی به بازرسی زندانها می رود به طور اتفاقی آقا مصطفی را می بیند. وقتی به خانه آمد به من گفت : در زندان آقا مصطفی راد یدم به درب منزل آنها برو از طرف او به مادرش سلام برسان همچنین به او بگو در زندان هوا سرد است گناه دارد اگر امکانش هست مقداری لباس گرم بدهد تا برای او ببرم . من گفتم : او شما را خیلی اذیت می کرد چرا می خواهید به او کمک کنید . ایشان گفت : او مثل ما یک مسلمان است درست است او مرا خیلی اذیت کرده اما من می خواهم جواب بدی را با خوبی کرد ن بدهم .<br /> 4-یک روز صبح سر سفرة صبحانه نشسته بودیم که آقای سازگار گفت: دیشب خوابی دیدم . گفتم: چه خوابی دیدی ؟ گفت : خواب دیدم به بهشت رضا رفته ام برای زیارت مزار شهداء ، آنجا برادرم راد یدم که ا ز دور به سمت من می آید و می خندد . کمی جلوتر که رسید با هم سلام و احوالپرسی کردیم ا زاو پرسیدم مگر تو شهید نشدی ؟ گفت : مگر نشنیده ای که شهدا همیشه زنده اند . گفتم : حالا اینجا چه کار می کنی ؟ گفت : من تنها هستم آمده ام یک نفر را برای تنهائی خودم ببرم. گفتم : که من با شما می آیم . موقعی که ناصر می خواست به جبهه برود گفت : این دفعه دیگر بر نمی گردم . ایشان رفت و بعد از مدتی خبر شهادتش را برای ما آوردند .&lt;ref&gt;[[ http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=11149|سایت یاران رضا]]&lt;/ref&gt;<br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Birgani97 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%87%D8%A7%D8%AF%DB%8C_%D8%B2%DB%8C%D9%86%D9%84_%D8%B2%D8%A7%D8%AF%D9%87_%D9%86%D9%88%D8%BA%D8%A7%D9%86%DB%8C 2020-02-05T17:38:13Z

<p>Birgani97: </p> <hr /> <div>کد شهید: 6407771 تاریخ تولد : <br /> نام : هادی‌ محل تولد : بجنورد<br /> نام خانوادگی : زینل‌زاده‌نوغانی‌ تاریخ شهادت : 1364/01/15<br /> نام پدر : مهدی‌ مکان شهادت : <br /> <br /> تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت : <br /> شغل : یگان خدمتی : <br /> گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است.<br /> نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : تخریب‌<br /> گلزار : بهشت‌رضا(ع‌)<br /> <br /> ==خاطرات==<br /> <br /> هادی ،یک روز قبل از شهادتش با من تلفنی تماس گرفت و بعداز اینکه حال همه را جویا شد گفت :می خواهم آخرین خداحافظی را بکنم . من گریه ام گرفت و گفتم هادی جان من خیلی تنها هستم خواهرانت که ازدواج کرده و رفته اند برادرت هم که در جبهه است من تنها امیدم به شماست هر چه زودتر بر گردد اما او در جواب من گفت به زودی خبری از من به شما می رسد دیگر تنها نخواهید بود من همیشه با شما خواهم بود<br /> چند ماه بعد از تولدش حدود نه ماهگی به مریضی سختی مبتلا شد که همه از زنده بودنش قطع امید کرده بودیم ولی با نذر و نیاز و توسل به ائمه اطهار و دعاهای مکرر ما به درگاه خداوند متعال فرزندم شفا پیدا کرد. او شفا یافت تا عازم جبهه های حق علیه باطل شود و در آنجا به مقام رفیع شهادت برسد.<br /> زمانیکه هادی به شهادت رسیده بود یکی از دوستان نزدیک او به نام ناصر نریمانی که از شهادت هادی خبر نداشت، برای شرکت در سمیناری به مشهد آمده بود و بعد از اتمام سمینار نتوانسته بود به دیدن هادی برود به همین دلیل بعد از رفتن به فریدونکنار نامه ای به او نوشت و در نامه قید کرد که دلم برایت تنگ شده بود و می خواستم شما را ببینم ولی نشد. بعد از رسیدن نامة او برادر شهید طی نامه ای خبر شهادت هادی را به ناصر رساند اما او بارو نکرد و برای دیدن ما به مشهد آمد. در خانه نشسته بود که ناگهان در خانه بوی خوش و عطر خاصی پیچید که همه با تعجب به هم نگاه می کردند که در این بین مادر شهید به گریه افتاد و گفت این بوی هادیست بوی پسر شهیدم است.<br /> هادی تقریبا&quot; هفت یا هشت ساله بوده که انقلاب در حال شکل گیری بود ، هوای سرد زمستان حاکم بود و به خاطر اینکه هادی در آن هوا مریض و یا اینکه در راهپیمایی ها زیر دست و پای مزدوران رژیم و مردم نماند من صبح ها قبل از اینکه از خواب بیدار شود از خانه بیرون می رفتم یکروز وقتی طبق معمول برای شرکت در راهپیمایی از خانه بیرون رفتم نزدیکی میدان او را دیدم در حالیکه لباس گرمی هم نپوشیده بود و از سرمای شدید به خودش می لرزید ، در جلوی صف ایستاده بود و با تمام قدرت علیه رژیم شعار می داد.<br /> در بحبوحه انقلاب که در کلاس سوم ابتدایی درس می خواند روزی برای راهپیمایی در مدرسه شلوغ می کند که مدیر مدرسه تلفنی این مسئله را به ارتش گزارش می دهد . سربازان مدرسه را محاصره می کنند و می خواهند که از راهپیمایی آنها جلوگیری کنند که هادی با کمال شجاعت جلو رفته و می گوید بزنید و بکشید ما از کشته شدن نمی هراسیم.&lt;ref&gt;[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=11083 سایت یاران رضا]&lt;/ref&gt;<br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Birgani97 https://fa.jahad.ir/index.php/%D9%81%D9%88%D8%B2%D9%8A%D9%87_%D8%B4%DB%8C%D8%B1_%D8%AF%D9%84 2020-02-05T17:37:03Z

<p>Birgani97: </p> <hr /> <div>بسم الله الرحمن الرحیم<br /> <br /> نام شهید: فوزیه شیردل<br /> <br /> ==زندگینامه==<br /> شهید &quot;فوزیه شیردل&quot; همان پرستار شهید فیلم&quot;چ&quot; ابراهیم حاتمی کیا،به گفته خواهرش این شهید35 سال گمنام بوده و کسی او را نمی شناخته است.<br /> <br /> در آغازین روزهای فجر میزبان خواهر شهیدی بودیم که به گفته خودش این شهید 35 سال گمنام بوده و کسی او را نمی شناخت اما اکنون آرزو میکرد که مادرش زنده بود و یادواره دختر شهیدش را می دید.<br /> <br /> شهید فوزیه شیردل همان پرستار فیلم «چ» ابراهیم حاتمی کیا است که در دوم اردیبهشت 1338 در یک خانواده مذهبی در کرمانشاه بدنیا آمد و در 25 مرداد 1358 در شهر پاوه ای که شهید چمران را برای دفاع از خود می دید،در لباس سفید پرستاری به شهادت رسید.<br /> <br /> شهید چمران در توصیف این شهید می گوید: «دختر پرستاری که پهلویش هدف گلوله دشمن قرار گرفته بود خون لباس سفیدش را گلگون کرده بود،16 ساعت مانده بود و خون از بدنش می رفت...این فرشته بی گناه ساعتی بعد،در میان شیون و ضجه ها جان به جان آفرین تسلیم کرد.<br /> <br /> شهید فوزیه شیردل به عنوان شهید شاخص بسیج انتخاب شده است و بر این اساس پای صحبت های خواهرانه خواهر این شهید نشسته ایم.<br /> <br /> *:کمی از خانواده شیردل و خواهر شهیدتان برایمان بگویید؟<br /> <br /> خواهر شهید فوزیه شیردل:ما چهار خواهر و دو برادر بودیم که فوزیه فرزند دوم خانواده بود.فوزیه در دوم اردیبهشت ماه 1338 در یک خانواده مذهبی در کرمانشاه به دنیا آمد.پدر حافظ کل قرآن کریم بود و همیشه به فوزیه روخوانی قران را آموزش می داد.<br /> <br /> فوزیه تا سوم راهنمایی درس خواند اما به دلیل علاقه زیاد شغل پرستاری را ادامه داد.هرچند پدرم و مدیر مدرسه اصرار داشتند که با توجه به استعداد او راه دیگری را برود اما بالاخره پدرم با او موافقت کرد.فوزیه به پرستاری علاقه بسیار داشت و آن را خدمت به مردم می دانست.به یاد دارم هرگاه من بیمار می شدم مرا به درمانگاهی که در چهار راه هلال احمر کنونی قرار داشت می برد و از من مراقبت می کرد.<br /> <br /> بعد از مدتی اعلام شد که بیمارستان 200 تختخوابی کرمانشاه [بیمارستان آیت الله طالقانی] به بهیار نیاز دارد،فوزیه با رضایت پدرم به همراه دوستانش ثبت نام کردند.بعد از گذراندن یک دوره آموزشی در بیمارستان تصمیم گرفت به یک بیمارستان منطقه محروم برود و آنجا خدمت کند.<br /> <br /> خواهرم دوسال در پاوه خدمت کرد و از نگهبان تا کارکنان بیمارستان از او راضی بودند و ارزش زیادی برای او قائل بودند.<br /> <br /> فوزیه به حجاب بسیار اهمیت میداد،به طوری که مدیر دبستان چندین بار او را به خاطر حجاب سرزنش کرده بود اما فوزیه با سادگی و متانت به او ثابت کرده بود که نمی تواند مانع حجاب او شود.<br /> <br /> *:از مرداد ماه 1358 چه خاطراتی به یاد دارید؟<br /> <br /> خواهر شهید فوزیه شیردل:آخرین باری که فوزیه به پاوه رفت اواخر دوره دو ساله او بود.به ما خبر دادند که در آن اطراف درگیری شده و اتفاقاتی افتاده است.پدر من پیر بود و برادرانم نیز بچه بودند و برای اطلاع از احوال فوزیه نمی توانستیم به پاوه برویم.تا اینکه یک روز تابستانی من مشغول درس خواندن بودم و پدرم نیز در ایوان نشسته بود که ماشین دژبانی کنار منزل ما ایستاد و به ما گفتند که دست فوزیه تیر خورده است اما به دلیل شرایط آنجا ما نمی توانیم او را ببینیم.<br /> <br /> در آن زمان تیر خوردن به ویژه برای یک دختر جوان در شهر غریب یک مسئله غیر قابل قبول و سنگین بود. همان موقع پدرم به معنای واقعی توان خود را از دست داد و مادرم بسیار غصه دار شد.<br /> <br /> فوزیه با حقوق ناچیزی که داشت یک خانه محقر و ساده ای که وام روی آن بود برای ما خریده بود و هر بار که برمی گشت یک وسیله برای منزل تهیه می کرد و این باعث خوشحالی مادرم می شد.<br /> <br /> یک روز قبل از شهادت او مادرم گفت که صدای فوزیه را از اتاق بالا می شنود که او را صدا می زند.مادرم می گفت مطمئن است که فوزیه بیمار است و به کمک ما احتیاج دارد اما ما او را دلداری می دادیم و حرفهایش را به حساب دلتگی مادرانه گذاشتیم.<br /> <br /> بالاخره پدر و عمویم به دنبال فوزیه رفتند که در مسیر قزانچی نیروهای سپاه به دلیل اوضاع نامناسب منطقه مانع از ورود آنها شدند.نزدیک غروب همان روز بود که به ما خبر دادند که تعدادی از اجساد شهدا را آورده اند و ما باید برای شناسایی برویم.<br /> <br /> لحظه ای که پیکر به خون آغشته فوزیه را مادرم دید بسیار سخت بود و از آن روز مادرم تغییر کرد. برای خانواده لحظات سختی بود...<br /> <br /> *:براساس آنچه از همراهان شهید فوزیه شیردل به یاد دارید،نحوه شهادت ایشان چگونه بود؟<br /> <br /> خواهر شهید شیردل:بیست و پنجم مرداد ماه آخرین روز از دوره دو ساله فوزیه در پاوه بودو قرار بود فردای آن روز برای همیشه به کرمانشاه برگردد.خانم نقش بندی از دوستان فوزیه به او می گوید که اوضاع منطقه مناسب نیست و دکتر چمران و دوستانش در حال درگیری با منافقان و ضد انقلاب هستند بهتر است شما سریعتر به کرمانشاه برگردید اما فوزیه به او جواب میدهد که مبارزانی که با منافقان می جنگند با برادران او تفاوتی ندارند و باید به آنها کمک کند و ماندگار می شود و به زخمی ها کمک می کند.<br /> <br /> پاوه یک منطقه کوهستانی بود و بیمارستان محل خدمت فوزیه نیز با 10 تختخواب دارای کمترین امکانات و در محاصره شدید منافقان و ضد انقلاب از خدا بی خبر بود.<br /> <br /> شهید چمران دستور میدهد که پرستاران،زنان،کودکان و زخمی ها را داخل یک وانت گذاشته و یک محلفه روی آنها بکشند و به عنوان زخمی از بیمارستان خارج و به خانه سپاه که از بیمارستان فاصله داشت منتقل کنند.فوزیه هم یکی از این افراد بود.در همان هنگام یک بالگرد به منظور رساندن مهمات به نیروهای شهید چمران به پاوه اعزام شده بود.فوزیه به منظور علامت دادن به بالگرد از زیر محلفه بیرون می آید و از ناحیه پهلو مورد هدف گلوله منافقان قرار می گیرد ولی کوتاه نمی آید و باز هم تیر می خورد و از پا می افتد و تازه متوجه گرمی و خونریزی پهلویش می شود تا اینکه به خانه س پاه می رسند.<br /> <br /> خانه سپاه فاقد هر گونه امکانات از جمله آب و برق بوده است.فوزیه در این شرایط و با زبان روزه و بدون هیچ درمانی هفده ساعت خونریزی داشته است.شهید چمران و همرزمانش بیشتر از همه ناراحت فوزیه بودن که نمی توانستند برای او کاری کنند.<br /> <br /> بعد از فرمان امام خمینی (ره) مبنی بر آزادسازی پاوه،نیروهایی به آن جا اعزام شدند و افرادی که در خانه سپاه بودن را به داخل بالگرد انتقال دادند.جسم ناتوان فوزیه که اندکی جان داشت همراه آنها بود.بالگرد هنگام اوج گرفتن مورد هدف ضذانقلاب انقلاب قرار گرفت و با کوه برخورد کرد و متلاشی شد.شهید چمران درباره خواهرم می گوید دردناکترین صحنه ای که دیدم صحنه پرستار جوانی بود که بالباس سفید آغشته به خون و کبود شده از هلیکوپتر آویزان شده به گونه ای که پاهایش در داخل هلیکوپتر وبدنش روی زمین کشیده می شد.<br /> <br /> *: برخورد پدر و ما در شما هنگام شنیدن خبر شهادت شهید شیردل چگونه بود؟<br /> <br /> خواهر شهید شیردل:زمانی که خواهرم شهید شد جنگ تحمیلی آغاز نشده بود و مردم با نام شهید و شهادت غریب بودند و با خمپاره و تفنگ آشنا نبودند.زمزمه هایی از کارشکنی های دولت وقت در میان مردم وجود داشت اما تصور نمی کردیم که به این شدت باشد.و مطمئن بودیم اگر مشکلی هم به وجود می آمد فوزیه به دلیل صمیمیت با پدرم در میان می گذاشت.<br /> <br /> در جنگ تحمیلی جوانان در پایگاههای بسیج ثبت نام می کردند، آموزش می دیدند و به مقابله با دشمن می رفتند،اما در مبارزه با ضدانقلاب و منافقان افرادی هم زبان ما به کشور خیانت کرده و مردم عادی در برابر آنها بدون تشکیلات خاصی به مبارزه برخواسته بودند.<br /> <br /> نخستین اعلامیه ای که از زمان شهادت فوزیه با عنوان شهیده چاپ شد مردم معنای آن را نمی دانستند و برای آنها بسیار عجیب و ناشناخته بود به طوری که در روز خاکسپاری جمعیت بسیاری برای آگاهی از موضوع آمده بودند.<br /> <br /> تمام فکر و ذهن مادرم فوزیه بود به طوری که حتی بعد از شهادت او نیز هر سال عید نوروز به نیت او سبزه می گذاشت.مادرم در اواخر عمر بسیار شکسته و بیمار شده بود و نمی توانست به مزار فوزیه برود و کسی فرصت همراهی او را نداشت.تا اینکه یک روز غروب از منزل بیرون رفته بود و کسی از او خبری نداشت .بالاخره متوجه شدیم که به مزار فوزیه رفته است و برای ما تعریف کرد که یک بانو با چادر سفید مرا تا مزار همراهی کرده اما دیگر او را ندیدم.او میگفت که آن بانو فوزیه بوده است.<br /> <br /> *:خواهر شهید فوزیه شیردل از مصاحبت با خواهرش چه خاطراتی در ذهن دارد؟<br /> <br /> خواهر شهید فوزیه شیردل:پرستاران پاوه به جز خواهر من بومی و اکثر پزشکان نیز فیلیپینی بودند.رئیس بیمارستان به نام دکتر عارفی فردی ضد انقلاب بود که بعدها به آمریکا فرار کرد و به دلیل اعتقادات خواهرم با او خصومت و دشمنی داشت.تنها هشت ماه از پیروزی انقلاب گذشته بود ولی خواهرم با ارادتی که به امام داشت عکس ایشان را که در زیر درخت سیب نشسته اند را به دیوار اتاقش نصب کرده بود.با وجود هشدارهای دوستانش یک روز رئیس بیمارستان متوجه عکس شد و از فوزیه خواست که این عکس را بردارد اما فوزیه در جواب می گوید:«اینجا اتاق من است و دوس دارم که عکس امام بر دیوار اتاقم باشد،حاضر هستم بیست سال عمر خود را بدهم و یک تار مو از سر امام خمینی(ره) کم نشود.»<br /> <br /> رئیس بیمارستان به خاطر این موضوع یک ماه حقوق فوزیه را کسر کرد.خواهرم یک بار در ماه و هر دفعه به مدت یک شبانه روز به ما سر می زد و برای همه سوغات می آورد اما این بار که برگشت ناراحت و دست خالی بود.پدرم که دلیل ناراحتی او و خصومت رئیس بیمارستان را متوجه شد به او گفت که چون در شهر غریب هستی بیشتر مراقب خودت باش.<br /> <br /> چند روز به عید نوروز مانده بود.من با فوزیه به پاوه رفتم. یک شب فوزیه دیر به خانه سازمانی برگشت.من و دوستانش برای شام منتظر او بودیم تا اینکه ساعت 12 شب با یکی از نگهبانان بیمارستان رسید،چون بیمارستان تا منزل فاصله زیادی داشت.آماده شام خوردن شدیم و فوزیه هنوز ل قمه اول را نخورده بود که همان نگ هبان دوباره آمد و گفت پسر بچه ای از روستای خانقاه مار گزیده شده و کسی در بیمارستان نیست و به فوزیه احتیاج دارند و او همان لحظه آماده شد و رفت.حدود ساعت چهار صبح بود که متوجه بازگشت فوزیه شدم که خیلی خسته و با همان روپوش سفید گوشه اتاق خوابید.<br /> <br /> فردا صبح من همراه خواهرم به بیمارستان رفتم و پیرمرد محلی که پدر پسر بچه بود جلوی بیمارستان منتظر فوزیه بود که از او تشکر کند.از آن به بعد پیرمرد و پسرش به دیدار فوزیه می آمدند.<br /> <br /> *:در وصیت نامه شهدا علاقه به امام خمینی(ره) و توجه به ولایت وجود دارد.دیدگاه و برخورد شهید شیردل در این باره چگونه بود؟<br /> <br /> خواهر شهید فوزیه شیردل:فوزیه روحیه مبارزی داشت.سنگ صبور همه بود و افراد خانواده با او مشورت می کردند.فوزیه نخستین کسی بود که برای رای آری به جمهوری اسلامی ایران صبح خیلی زود از منزل خارج شد،به طوری که وقتی به مدرسه نزدیک منزل برای رای دادن رسید هنوز کسی آنجا نبود.<br /> <br /> فوزیه بسیار مقید به امام خمینی (ره) بود و نسبت به ایشان ارادت داشت.پدرم بهترین مشوق فوزیه بود.او تمام اعلامیه ها و فرمایشات امام خمینی (ره) را همانند یک معلم برای فوزیه کرد. شب های پنجشنبه فوزیه کنار پدرم می نشست و آموزش می دید. پدرم گاهی عکس هایی را به خواهرم نشان می داد که بعدها متوجه شدیم که عکس امام بوده و کنار قرآن نگه داشته است.<br /> <br /> هنگامی که ضد انقلاب به خانه سازمانی در پاوه حمله کرده بودند همه وسایل را غارت و ویران کرده بودند،همان گونه که الان در غزه مشاهده می شود.به همین دلیل تنها یادگاری که از فوزیه به دست ما رسید یک جلد قرآن کریم بود که یک طرف آن عکس امام خمینی(ره) الصاق شده بود.<br /> <br /> *: از آخرین دیدار خود با این شهید بفرمایید؟<br /> <br /> خواهر شهید فوزیه شیردل:آخرین بار که فوزیه آماده رفتن به پاوه بود مادرم بسیار نگران و مضطرب بود و از فوزیه می خواست که دیرتر به پاوه برود،اما خواهرم گفت که باید زودتر برود و به مینی بوس برسد.من و مادرم او را تا مینی بوس همراهی کردیم و بعد از خداحافظی سوار ماشین شد و ما او را نگاه می کر دیم و مادرم همیشه ناراحت از این بود که نتوانسته فوزیه را خوب ببیند.ا این آخرین دیدار بود تا اینکه او را با صورت و لباس خونین دیدیم.<br /> <br /> *: با توجه به وضعیت هجمه فرهنگی که جامعه و جوانان را مورد هدف قرار داده است،شما چه توصیه ای برای جوانان و لزوم توجه آنها به راه شهدا دارید؟<br /> <br /> خواهر شهید فوزیه شیر دل:فوزیه دختر ساده و پاکی بود که تمام فکر و ذهن او اسلام و قران یود و راه درست را هم انتخاب کرده بود.امیدوارم جوانان به آن درجه از درک و شعور برسند و راه شهدا را بشناسند و ادامه دهند.خوب های خداوند همیشه زود آسمانی می شود و فوزیه هم از کودکی آسمانی بود و الان نیز گویی عکس او با انسان صحبت می کند.<br /> <br /> جوانان باید با خانواده شهدا ارتباط داشته باشند تا از این طریق متوجه شوند که آن جوانان نیز با وجود آرزوهای بسیار جان خود را در کف دست گذاشته و به مبارزه با دشمن پرداختند و آنها نیز خود را مهیای مبارزه کنند.جوانان باید بدانند که دنیا ارزشی ندارد و باید برای آخرت خود ذخیره داشته باشند و خون شهدا را نیز پایمال نکنند.<br /> <br /> منبع:نرم افزار خاطرات شهدا 2<br /> <br /> <br /> به گفته خواهرش این شهید35 سال گمنام بوده و کسی او را نمی شناخته است.<br /> <br /> در آغازین روزهای فجر میزبان خواهر شهیدی بودیم که به گفته خودش این شهید 35 سال گمنام بوده و کسی او را نمی شناخت اما اکنون آرزو میکر د که مادرش زنده بود و یادواره دختر شهیدش را می دید.<br /> <br /> <br /> *:کمی از خانواده شیردل و خواهر شهیدتان برایمان بگویید؟<br /> <br /> خواهر شهید فوزیه شیردل:ما چهار خواهر و دو برادر بودیم که فوزیه فرزند دوم خانواده بود.فوزیه در دوم اردیبهشت ماه 1338 در یک خانواده مذهبی در کرم انشاه به دنیا آمد.پدر حافظ کل قرا ن کریم بود و همیشه به فوزیه روخوانی قران را آموزش می داد.<br /> <br /> فوزیه تا سوم راهنمایی درس خواند اما به دلیل علاقه زیاد شغل پرستاری را ادامه داد.هرچند پدرم و مدیر مدرسه اصرار داشتند که با توجه به استعداد او راه دیگری را برود اما بالاخره پدرم با او موافقت کرد.فوزیه به پرستاری علاقه بسیار داشت و آن را خدمت به مردم می دانست.به یاد دارم هرگاه من بیمار می شدم مرا به درمانگاهی که در چهار راه هلال احمر کنونی قرار داشت می برد و از من مراقبت می کرد.<br /> <br /> بعد از مدتی اعلام شد که بیمارستان 200 تختخوابی کرمانشاه [بیمارستان آیت الله طالقانی] به بهیار نیاز دارد،فوزیه با رضایت پدرم به همراه دوستانش ثبت نام کردند.بعد از گذراندن یک دوره آموزشی در بیمارستان تصمیم گرفت به یک بیمارستان منطقه محروم برود و آنجا خدمت کند.<br /> <br /> خواهرم دوسال در پاوه خدمت کردو از نگهبان تا کارکنان بیمارستان از او راضی بودند و ارزش زیادی برای او قائل بودند.<br /> <br /> فوزیه به حجاب بسیار اهمیت میداد،به طوری که مدیر دبستان چندین بار او را به خاطر حجاب سرزنش کرده بود اما فوزیه با سادگی و متانت به او ثابت کرده بود که نمی تواند مانع حجاب او شود.<br /> <br /> *:از مرداد ماه 1358 چه خاطراتی به یاد دارید؟<br /> <br /> خواهر شهید فوزیه شیردل:آخرین باری که فوزیه به پاوه رفت اواخر دوره دو ساله او بود.به ما خبر دادند که در آن اطراف درگیری شده و اتفاقاتی افتاده است.پدر من پیر بود و برادرانم نیز بچه بودند و برای اطلاع از احوال فوزیه نمی توانستیم به پاوه برویم.تا اینکه یک روز تابستانی من مشغول درس خواندن بودم و پدرم نیز در ایوان نشسته بود که ماشین دژبانی کنار منزل ما ایستاد و به ما گفتند که دست فوزیه تیر خورده است اما به دلیل شرایط آنجا ما نمی توانیم او را ببینیم.<br /> <br /> در آن زمان تیر خوردن به ویژه برای یک دختر جوان در شهر غریب یک مسئله غیر قابل قبول و سنگین بود. همان موقع پدرم به معنای واقعی توان خود را از دست داد و مادرم بسیار غصه دار شد.<br /> <br /> فوزیه با حقوق ناچیزی که داشت یک خانه محقر و ساده ای که وام روی آن بود برای ما خریده بود و هر بار که برمی گشت یک وسیله برای منزل تهیه می کرد و این باعث خوشحالی مادرم می شد.<br /> <br /> یک روز قبل از شهادت او مادرم گفت که صدای فوزیه را از اتاق بالا می شنود که او را صدا می زند.مادرم می گفت مطمئن است که فوزیه بیمار است و به کمک ما احتیاج دارد اما ما او را دلداری می دادیم و حرفهایش را به حساب دلتگی مادرانه گذاشتیم.<br /> <br /> بالاخره پدر و عمویم به دنبال فوزیه رفتند که در مسیر قزانچی نیروهای سپاه به دلیل اوضاع نا مناسب منطقه مانع از ورود آنها شدند.نزدیک غروب همان روز بود که به ما خبر دادند که تعدادی از اجساد شهدا را آورده اند و ما باید برای شناسایی برویم.<br /> <br /> لحظه ای که پیکر به خون آغشته فوزیه را مادرم دید بسیار سخت بود و از آن روز مادرم تغییر کرد. برای خانواده لحظات سختی بود...<br /> <br /> *:براساس آنچه از همراهان شهید فوزیه شیردل به یاد دارید،نحوه شهادت ایشان چگونه بود؟<br /> <br /> خواهر شهید شیردل:بیست و پنجم مرداد ماه آخرین روز از دوره دو ساله فوزیه در پاوه بودو قرار بود فردای آن روز برای همیشه به کرمانشاه برگردد.خانم نقش بندی از دوستان فوزیه به او می گوید که اوضاع منطقه مناسب نیست و دکتر چمران و دوستانش در حال درگیری با منافقان و ضد انقلاب هستند بهتر است شما سریعتر به کرمانشاه برگردید اما فوزیه به او جواب میدهد که مبارزانی که با منافقان می جنگند با برادران او تفاوتی ندارند و باید به آنها کمک کند و ماندگار می شود و به زخمی ها کمک می کند.<br /> <br /> پاوه یک منطقه کوهستانی بود و بیمارستان محل خدمت فوزیه نیز با 10 تختخواب دارای کمترین امکانات و در محاصره شدید منافقان و ضد انقلاب از خدا بی خبر بود.<br /> <br /> شهید چمران دستور میدهد که پرستاران،زنان،کودکان و زخمی ها را داخل یک وانت گذاشته و یک محلفه روی آنها بکشند و به عنوان زخمی از بیمارستان خارج و به خانه سپاه که از بیمارستان فاصله داشت منتقل کنند.فوزیه هم یکی از این افراد بود.در همان هنگام یک بالگرد به منظور رساندن مهمات به نیروهای شهید چمران به پاوه اعزام شده بود.فوزیه به منظور علامت دادن به بالگرد از زیر محلفه بیرون می آید و از ناحیه پهلو مورد هدف گلوله منافقان قرار می گیرد ولی کوتاه نمی آید و باز هم تیر می خورد و از پا می افتد و تازه متوجه گرمی و خونریزی پهلویش می شود تا اینکه به خانه س پاه می رسند.<br /> <br /> خانه سپاه فاقد هر گونه امکانات از جمله آب و برق بوده است.فوزیه در این شرایط و با زبان روزه و بدون هیچ درمانی هفده ساعت خونریزی داشته است.شهید چمران و همرزمانش بیشتر از همه ناراحت فوزیه بودن که نمی توانستند برای او کاری کنند.<br /> <br /> بعد از فرمان امام خمینی (ره) مبنی بر آزادسازی پاوه،نیروهایی به آن جا اعزام شدند و افرادی که در خانه سپاه بودن را به داخل بالگرد انتقال دادند.جسم ناتوان فوزیه که اندکی جان داشت همراه آنها بود.بالگرد هنگام اوج گرفتن مورد هدف ضذانقلاب انقلاب قرار گرفت و با کوه برخورد کرد و متلاشی شد.شهید چمران درباره خواهرم می گوید دردناکترین صحنه ای که دیدم صحنه پرستار جوانی بود که بالباس سفید آغشته به خون و کبود شده از هلیکوپتر آویزان شده به گونه ای که پاهایش در داخل هلیکوپتر وبدنش روی زمین کشیده می شد.<br /> <br /> *: برخورد پدر و ما در شما هنگام شنیدن خبر شهادت شهید شیردل چگونه بود؟<br /> <br /> خواهر شهید شیردل:زمانی که خواهرم شهید شد جنگ تحمیلی آغاز نشده بود و مردم با نام شهید و شهادت غریب بودند و با خ مپاره و تفنگ آشنا نبودند.زمزمه ه ایی از کارشکنی های دولت وقت در میان مردم وجود داشت اما تصور نمی کردیم که به این شدت باشد.و مطمئن بودیم اگر مشکلی هم به وجود می آمد فوزیه به دلیل صمیمیت با پدرم در میان می گذاشت.<br /> <br /> در جنگ تحمیلی جوانان در پایگاههای بسیج ثبت نام می کردند، آموزش می دیدند و به مقابله با دشمن می رفتند،اما در مبارزه با ضدانقلاب و منافقان افرادی هم زبان ما به کشور خیانت کرده و مردم عادی در برابر آنها بدون تشکیلات خاصی به مبارزه برخواسته بودند.<br /> <br /> نخستین اعلامیه ای که از زمان شهادت فوزیه با عنوان شهیده چاپ شد مردم معنای آن را نمی دانستند و برای آنها بسیار عجیب و ناشناخته بود به طوری که در روز خاکسپاری جمعیت بسیاری برای آگاهی از موضوع آمده بودند.<br /> <br /> تمام فکر و ذهن مادرم فوزیه بود به طوری که حتی بعد از شهادت او نیز هر سال عید نوروز به نیت او سبزه می گذاشت.مادرم در اواخر عمر بسیار شکسته و بیمار شده بود و نمی توانست به مزار فوزیه برود و کسی فرصت همراهی او را نداشت.تا اینکه یک روز غروب از منزل بیرون رفته بود و کسی از او خبری نداشت .بالاخره متوجه شدیم که به مزار فوزیه رفته است و برای ما تعریف کرد که یک بانو با چادر سفید مرا تا مزار همراهی کرده اما دیگر او را ندیدم.او میگفت که آن بانو فوزیه بوده است.<br /> <br /> *:خواهر شهید فوزیه شیردل از مصاحبت با خواهرش چه خاطراتی در ذهن دارد؟<br /> <br /> خواهر شهید فوزیه شیردل:پرستاران پاوه به جز خواهر من بومی و اکثر پزشکان نیز فیلیپینی بودند.رئیس بیمارستان به نام دکتر عارفی فردی ضد انقلاب بود که بعدها به آمریکا فرار کرد و به دلیل اعتقادات خواهرم با او خصومت و دشمنی داشت.تنها هشت ماه از پیروزی انقلاب گذشته بود ولی خواهرم با ارادتی که به امام داشت عکس ایشان را که در زیر درخت سیب نشسته اند را به دیوار اتاقش نصب کرده بود.با وجود هشدارهای دوستانش یک روز رئیس بیمارستان متوجه عکس شد و از فوزیه خواست که این عکس را بردارد اما فوزیه در جواب می گوید:«اینجا اتاق من است و دوس دارم که عکس امام بر دیوار اتاقم باشد،حاضر هستم بیست سال عمر خود را بدهم و یک تار مو از سر امام خمینی(ره) کم نشود.»<br /> <br /> رئیس بیمارستان به خاطر این موضوع یک ماه حقوق فوزیه را کسر کرد.خواهرم یک بار در ماه و هر دفعه به مدت یک شبانه روز به ما سر می زد و برای همه سوغات می آورد اما این بار که برگشت ناراحت و دست خالی بود.پدرم که دلیل ناراحتی او و خصومت رئیس بیمارستان را متوجه شد به او گفت که چون در شهر غریب هستی بیشتر مراقب خودت باش.<br /> <br /> چند روز به عید نوروز مانده بود.من با فوزیه به پاوه رفتم. یک شب فوزیه دیر به خانه سازمانی برگشت.من و دوستانش برای شام منتظر او بودیم تا اینکه ساعت 12 شب با یکی از نگهبانان بیمارستان رسید،چون بیمارستان تا منزل فاصله زیادی داشت.آماده شام خوردن شدیم و فوزیه هنوز ل قمه اول را نخورده بود که همان نگ هبان دوباره آمد و گفت پسر بچه ای از روستای خانقاه مار گزیده شده و کسی در بیمارستان نیست و به فوزیه احتیاج دارند و او همان لحظه آماده شد و رفت.حدود ساعت چهار صبح بود که متوجه بازگشت فوزیه شدم که خیلی خسته و با همان روپوش سفید گوشه اتاق خوابید.<br /> <br /> فردا صبح من همراه خواهرم به بیمارستان رفتم و پیرمرد محلی که پدر پسر بچه بود جلوی بیمارستان منتظر فوزیه بود که از او تشکر کند.از آن به بعد پیرمرد و پسرش به دیدار فوزیه می آمدند.<br /> <br /> *:در وصیت نامه شهدا علاقه به امام خمینی(ره) و توجه به ولایت وجود دارد.دیدگاه و برخورد شهید شیردل در این باره چگونه بود؟<br /> <br /> خواهر شهید فوزیه شیردل:فوزیه روحیه مبارزی داشت.سنگ صبور همه بود و افراد خانواده با او مشورت می کردند.فوزیه نخستین کسی بود که برای رای آری به جمهوری اسلامی ایران صبح خیلی زود از منزل خارج شد،به طوری که وقتی به مدرسه نزدیک منزل برای رای دادن رسید هنوز کسی آنجا نبود.<br /> <br /> فوزیه بسیار مقید به امام خمینی (ره) بود و نسبت به ایشان ارادت داشت.پدرم بهترین مشوق فوزیه بود.او تمام اعلامیه ها و فرمایشات امام خمینی (ره) را همانند یک معلم برای فوزیه کرد. شب های پنجشنبه فوزیه کنار پدرم می نشست و آموزش می دید. پدرم گاهی عکس هایی را به خواهرم نشان می داد که بعدها متوجه شدیم که عکس امام بوده و کنار قرآن نگه داشته است.<br /> <br /> هنگامی که ضد انقلاب به خانه سازمانی در پاوه حمله کرده بودند همه وسایل را غارت و ویران کرده بودند،همان گونه که الان در غزه مشاهده می شود.به همین دلیل تنها یادگاری که از فوزیه به دست ما رسید یک جلد قرآن کریم بود که یک طرف آن عکس امام خمینی(ره) الصاق شده بود.<br /> <br /> *: از آخرین دیدار خود با این شهید بفرمایید؟<br /> <br /> خواهر شهید فوزیه شیردل:آخرین بار که فوزیه آماده رفتن به پاوه بود مادرم بسیار نگران و مضطرب بود و از فوزیه می خواست که دیرتر به پاوه برود،اما خواهرم گفت که باید زودتر برود و به مینی بوس برسد.من و مادرم او را تا مینی بوس همراهی کردیم و بعد از خداحافظی سوار ماشین شد و ما او را نگاه می کر دیم و مادرم همیشه ناراحت از این بود که نتوانسته فوزیه را خوب ببیند.ا این آخرین دیدار بود تا اینکه او را با صورت و لباس خونین دیدیم.<br /> <br /> *: با توجه به وضعیت هجمه فرهنگی که جامعه و جوانان را مورد هدف قرار داده است،شما چه توصیه ای برای جوانان و لزوم توجه آنها به راه شهدا دارید؟<br /> <br /> خواهر شهید فوزیه شیر دل:فوزیه دختر ساده و پاکی بود که تمام فکر و ذهن او اسلام و قران یود و راه درست را هم انتخاب کرده بود.امیدوارم جوانان به آن درجه از درک و شعور برسند و راه شهدا را بشناسند و ادامه دهند.خوب های خداوند همیشه زود آسمانی می شود و فوزیه هم از کودکی آسمانی بود و الان نیز گویی عکس او با انسان صحبت می کند.<br /> <br /> جوانان باید با خانواده شهدا ارتباط داشته باشند تا از این طریق متوجه شوند که آن جوانان نیز با وجود آرزوهای بسیار جان خود را در کف دست گذاشته و به مبارزه با دشمن پرداختند و آنها نیز خود را مهیای مبارزه کنند.جوانان باید بدانند که دنیا ارزشی ندارد و باید برای آخرت خود ذخیره داشته باشند و خون شهدا را نیز پایمال نکنند.<br /> <br /> منبع:نرم افزار خاطرات شهدا 2</div>

Birgani97 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%85%D8%B5%D8%B7%D9%81%DB%8C_%D9%85%D8%B1%D8%A7_%D8%AF%DB%8C 2020-02-05T17:34:51Z

<p>Birgani97: </p> <hr /> <div>بسم الله الرحمن الرحیم<br /> <br /> <br /> نام شهید: مصطفی مرادی<br /> <br /> ==زندگینامه==<br /> <br /> با خدا عهد بسته بود که بعد از دیدن فرزندش از دنیا برود و همین طور هم شد، با تولد فرزندش چند روزی کنارش بود و دوباره راهی جبهه شد.<br /> <br /> چند ساعتی از ظهر نخستین روز مرداد 1339 گذشته بود و آفتاب،در گوشه ای از آسمان هر چه گرما داشت،مشت مشت بر سر ابراهیم آباد - از روستاهای اراک- می پاشید.در چوبی خانه ای باز بود،زن های همسایه مشغول تدارک ولیمه شب بودند.توی یکی از این اتاق های خانه،نوزادی در میان گهواره با دستهای زنی تاب میخورد. پسر درشت و پر مو،با چشم های مشکی و دستهای مردانه،عجیب در دل زن جا باز کرده بود.مادر می دانست که باید پسرش را مصطفی صدا بزند.خواب دیده بود؛ درست مثل احمد و محمد و محمود و ابوالقاسم که نام هرکدام را از روی خواب هایش گذاشته بود.<br /> <br /> مش عزیزالله- پدر مصطفی قصاب بود و اگر چه سواد چندانی نداشت،اما از احکام دین خوب سر در می آورد.اطر افیان سوالات شر عیشان را از او می پرسیدند و قبولش داشتند.مقید بود لقمه ای حرام وارد زندگیش نشود.بین گوشتی که دست نزدیکترین اقوام می رساند با گوشتی که رهگذر غریبه از او می خرید، فرقی نمی گذاشت.حسابش،حساب بود و قرانی این طرف و آن طرف نمی شد.<br /> <br /> مادر همه بچه ها برایش عزیز بودند اما این یکی را جور دیگری دوست داشت.شاید برای همین بود که او را مصطفی جون صدا می زد.خودش هم نمی دانست چرا! شاید بخاطر نمک هایی بود که از حرکات و حرفهای مصطفی می ریخت،شاید هم بخاطر این بود که بیشتر از بقیه بچه ها دنبالش دویده بود،از این و آن حرف شنیده بود و کار خرابی هایش را راست و ریست کرده بود.<br /> <br /> تهران و روزهای انقلاب<br /> <br /> احمد و محمد چندسالی بود که به تهران آمده و در طبقه بالای خانه دایی شان جا گرفته بودند.کم کم محمود و بعد هم ابوالقاسم از پی قبولی در دانشگاه،راهی تهران شدند.مصطفی هم آمد تا دوره دبیرستان را در تهران ادامه دهد.حالا یک سالی از آمدن او به این شهر می گذشت.خیلی زود با حال و هوای این شهر خو گرفتند و تهرانی شدند؛اما نه آنقدر که صفا و صمیمیت روستایی از یادشان برود.<br /> <br /> اخبار مبارزات مردم،نقل مجالس شده و دهان به دهان میگشت. خیلی از خبرهای مملکت را لازم نبود از رادیو بشنوی.یک روز این کارخانه اعتصاب می کرد،یک روز آن راهپیمایی به خاک و خو ن کشیده می شد.هر روز بگیر و به بند ها زیادتر می شد و رژیم از کشیدن اسلحه به روی مردم هیچ ابایی نداشت.تهران شده بود مرکز مبارزات علیه رژیم.مصطفی و برادرانش هم اهل مبارزه بودند.<br /> <br /> سربازی مصطفی و شروع جنگ تحمیلی<br /> <br /> مصطفی با پیروزی انقلاب و اتمام دوره دبیرستان راهی روستا شد. اما این بار سربازیش مصادف شد با جنگ تحمیلی و مناطق جنگی بیش از هر جای دیگری به نیروی نظامی احتیاج داشت.<br /> <br /> مادر که دل تو دلش نبود،گفت: عجب شانسی داشتی تو! حالا چرا باید وقت سربازی تو با این جنگ همراه بشه؟!<br /> <br /> مصطفی روی مادر را بوسید و گفت: فقط من یکی که نیستم، هزاران نفر مثل من.مگر خودت همیشه پای سجاده بعد نماز دستات رو بالا نمی گیری و میگی که خدایا!تکیه به تو راضی ام به رض ای تو،تن ما و تقدیر الهی.حالا چه شده؟ کبری خانم !همه اون حرفات فیلم بود؟!<br /> <br /> مادر گفت:وسایلت رو تو ساک بستم.یه زیرپوش و جوراب نو هم برات گذاشتم.هوای خودت رو داشته باش،مادر!جایی که تو میری،زمستان همیشه برف و کولاکش به راهه. لباس بافتنی هم گذاشتم تو ساک.خدا بخواد یه لباس بافتنی نخودی رنگ هم برات سر انداختم.ان شاءالله تا مرخصی بیای،آماده میشه.مصطفی برخواست، دست مادر را بوسید و آهسته روی چشم گذاشت و در حالی که به طرف در خانه می رفت بلند گفت:<br /> <br /> اصلا قول می دم گلوله نخورم؛ اگه هم خوردم ،یه دونه از اون درست و حسابی هاش بخورم،خوبه!<br /> <br /> این را گفت و از خانه بیرون رفت،خنده تلخی روی لبهای مادر نقش بست.<br /> <br /> از مریوان تا مناطق جنگی جنوب<br /> <br /> شش ماه بیشتر از سربازی مصطفی و سید احمد حسینی (دوست و هم رزم وی) نگذشته بود که یک روز اتفاقی نصرت الله دوست دوران کودکی و نوجوانی را دیدند.نصرت الل ه پس از پذیرفته شدن توی دانشگاه به جبهه آمده و حالا مسئول جهاد سازندگی مریوان بود،به درخواست نصرت الله به جهاد منتقل شدند و بقیه خدمت را در آنجا گذراندند.<br /> <br /> چند ماه از پایان خدمتش می گذشت ولی به پای دل،توی مریوان مانده بود.می توانست در میان سلام و صلوات اهالی ابراهیم آباد به خانه برگردد،دنبال کسب و کاری برود و برای ازدواج آستین بالا بزند،اما فهمیده بودند که اینجا کار مهمتری دارد.جهادگران در مری وان با کمبود امکانات و در شرایطی که کشور با بحران جنگ روبرو بود،برای روستاهای دور افتاده برق می کشیدند،پل و جاده می زدند و آب آشامیدنی می آوردند.<br /> <br /> توی دو سال سربازی،حسابی پاک و صیقلی شده بود؛ همان مصطفی بود،با ه مان قد رشید،هیکل تنومند،چهره گشا د،چشم و ابروهای مشکی،رک گو و حالات داش-مشدی توی حرف زدن و راه رفتن؛اما انگار مصطفای جدیدی در بطن همین مصطفی پا گرفته بود: ریش های پر پشت و موهای به یک طرف خوابیده و عینکی فلزی بر روی چشمانش.<br /> <br /> تنها یک چیز می توانست مصطفی را از ماندن در مریوان منصرف کند؛هر روز خبرهایی از جبهه می رسید و همه را نگران می کرد.حال و ه وای جنگ او را هم هوایی کرده بود بویژه از زمانی که حاج نصرت الله کاشانی مسئولیت جهاد مریوان را واگذار کرد و به شوش رفت تا به تیپ تازه تاسیس 27 محمدرسول الله کمک کند.دل مصطفی یک بام بود و دو هوا،مردد مانده بود بین ماندن در غرب و خدمت به مردم محروم و رفتن به جنوب.<br /> <br /> سر آخر، راهی جنوب شد،خودش را به تیپ 27 رساند و کار پشتیبانی آن را بر دوش گرفت.<br /> <br /> یک سالی از آمدن مصطفی به جنوب می گذشت،حالا دیگر تیپ 27 هم تبدیل به یک لشکر مکانیزه شده بود.شرکت توی چندین حمله و نبرد پیاپی والفجر مقدماتی و والفجرهای 1تا4 با عنوان فرمانده پشتیبانی و تدارکات،از او یک مرد جنگی کارآزموده و تمام عیار ساخته بود.<br /> <br /> زمستان سال 1362 از نیمه گذشته و مصطفی فرمانده تدارکات قرارگاه نجف اشرف شده بود و در تکاپو برای فراهم نمودن امکانات مورد نیاز ج بهه،یک سر بود و هزار سودا.<br /> <br /> مصطفی مرد کارهای بزرگ<br /> <br /> تجربه نبردهای گذشته و بررسی علل موفقیت و شکست،فرمانده سپاه را به این نتیجه رسانده بود که وجود یک لشکر مستقل مهندسی- رزمی در جنگ،ضروری است.عملی کردن این ایده کار آسانی نبود،بالاخره با پیگیری های مصطفی و سید احمد و چند تن دیگر،لشکر مهندسی 42 قدر تاسیس شد. با اینکه خودش جزء موسیسن لشکر بود،اما به همان فرماندهی تدارکات و پشتیبانی اکتفا کرد.سید احمد هم قائم مقام لشکر شد و همچنان در کنار هم کار می کردند.<br /> <br /> در یکی از جلسات فرمانده سپاه موضوع ساخت یک بیمارستان مجهز با چندین اتاق عمل و محل شست و شو ی و معالجه بیماران شیمیایی در جزیره آبادان را مطرح کرد تا از زمان و خطرات انتقال مجروحین زیر آتش دشمن بکاهد.محسن رضایی جملاتش را گفت و منتظر جواب فرماندهان شد.همهمه ای توی جمع فرماندهان قرارگاه پیچید.این کار آنقدر دشوار و حتی غیرممکن به نظر می آمد که هیچ لشکری به راحتی داوطلب انجام آن نمی شد.<br /> <br /> مصطفی به درخواست و پیشنهاد فرمانده سپاه،به فکر فرو رفت،بعد از کمی فکر رو به فرمانده لشکر 42 قدر کرد:حاج عطار!یا علی،بزن بریم،بابا! خودمان انجامش می دیم. با اعلام آمادگی حاج عطار صدای صلوات از جمع فرماندهان بلند شد.<br /> <br /> با اتمام جلسه حاج عطار دست روی شانه مصطفی انداخت و گفت:دارم به پشتیبانی تو جلو میرم.می دونم که اگه کاری رو قبول کنی، اون کار حتما شدنیه و نتیجه می ده.<br /> <br /> مصطفی ایستاد و گفت:مرد اگر مرد باشه،باید زیر بار سنگین خودش رو نشون بده.این کار هم کار مردونه است.<br /> <br /> خیلی زود دست به کار شد،به هرجایی که به فکرش می رسید سر می زد و به هر زبانی بودجه مورد نیاز را تامین کرد.کم کم کمک های نقدی و غیر نقدی،کامیون کامیون از راه رسید و مرحله اجرایی آغاز شد.<br /> <br /> بالاخره یک بار که مصطفی به مرخصی آمده بود، مادر به آرزویش برای مصطفی رسید: برایش زن گرفت؛ اما مصطفی نتوانست خودش را از متن جبهه و جنگ جدا کند. این را با عروس جوان اش هم طی کرده بود که تا جنگ هست و دشمن بیدار،نمی تواند ردای رزمندگی را از تنش بیرون بیاورد.به گفته خودش با خدا عهد بسته بود تا بعد از دیدن فرزندش از دنیا برود و همین طور هم شد، با تولد فرزندش چند روز کنارش ماند و دوباره راهی جبهه شد.<br /> <br /> سرانجام در روز هشتم اسفند ماه سال 1365 هم پرواز با دیگر شهیدان نبرد تاریخی کربلای 5 در منطقه شلمچه ایران و شرق بصره عراق،در حالی که مسئولیت تدارکات لشکر 42 قدر را بر عهده داشت، به مراد دل رسید...<br /> <br /> فرازی از وصیتنامه سردار شهید مصطفی مرادی<br /> <br /> خداوندا تو می دانی با همه لغزش هایی که داشتم ولی همیشه سعی شد که رضای تو را در کارها مد نظر داشته باشم و حضو ر در جبهه برای ادای تکلیف بود که امام امت ما بر همه واجب کفائی دانسته است،پس من به اصرار کسی به جبهه نرفته ام بلکه وظیفه شرعی و تکلیف الهی بوده که بر دوش امت اسلام افتاده است.<br /> <br /> به شما امت حزب الله تذکر میدهم که نکند خدایی نکرده با دست خود را به هلاکت کشید و اسلام عزیز را یاری نکنید و امام عزیز را تنها بگذارید تا کفار ضربان سنگین تری به اسلام عزیز وارد نمایند و بر همه است که همیشه در مقابل اشرار و ضد انقلاب و دشمنان داخلی و خارجی آماده باشیم و از هیچ نهراسیم، و در راه اسلام جان و مال و عزیزترین کسان خود را باید بدهیم تا اسلام پابرجا بماند .این مملکت متعلق به امام زمان(ع) می باشد و حافظ هم خود خداست و وعده نصرت داده است.<br /> <br /> از این محیط و جو معنوی مملکت اسلامی استفاده نمایید در مدرسه و دانشگاه سعی نمایید از ضد انقلاب سبقت بگیرید که این مملکت بعدها نیاز به افراد متخصص و حزب اللهی دارد.خود را با موازین قرآن و اسلام آشنا نمایید. از این فرصتی که به شما روی آورده است که این فرصت و محیط خیلی گران تمام شده و خون صدها هزار شهید عزیز به زمین ریخته و اگر بخ واهیم و از این فرصت استفاده صحیح نکنیم خیانت کرده ایم به خون شهدای عزیزی که با آرزو ها رفتند و جان و خون را نثار کردند.<br /> <br /> کربلا رفتید ما را فراموش نکنید...<br /> <br /> <br /> منبع: نرم افزار خاطرات شهدا 2</div>

Birgani97 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%B9%D9%84%DB%8C_%D8%AD%D8%A7%D8%AC%DB%8C_%D9%81%D8%AA%D8%AD%D8%B9%D9%84%DB%8C 2020-01-24T14:24:53Z

<p>Birgani97: </p> <hr /> <div>نام: علی حاج فتحعلی<br /> <br /> نام پدر: تقی<br /> <br /> نام مادر: بتول<br /> <br /> محل تولد: قزوین تاریخ تولد: 1335<br /> <br /> محل شهادت: قزوین تاریخ شهادت: ۱۳۵۷/۱۲/۱۵<br /> <br /> استان محل شهادت: قزوین شهر محل شهادت: قزوین<br /> <br /> وضعیت تاهل مجرد درجه نظامی<br /> <br /> تحصیلات: پنجم ابتدائی رشته -<br /> <br /> عملیات سال تفحص<br /> <br /> محل کار بنیاد تحت پوشش<br /> <br /> مزار شهید قزوین - قزوین<br /> <br /> <br /> ==زندگینامه==<br /> <br /> [[شهید علی حاجی فتحعلی]]، سال ۱۳۳۵ ، در شهر [[قزوین]] به دنیا آمد. پدرش تقی (فوت ۱۳۴۶) و مادرش بتول نام داشت. تا پایان دوره ابتدایی درس خواند. پانزدهم اسفند ۱۳۵۷ ، در زادگاهش بر اثر اصابت سهوی [[گلوله]] به شهادت رسید . پیکر او را در امامزاده حسین همان شهر به خاک سپردند .<br /> ==پانویس==<br /> &lt;references/&gt;<br /> <br /> <br /> منبع:<br /> <br /> سایت سه هزار شهید استان قزوین<br /> <br /> http://khatesorkh.ir/index.php?martyr_id= 39<br /> <br /> <br /> == رده‌ها ==<br /> {{ترتیب‌پیش‌فرض:علی_حاج فتح‌علی}}<br /> [[رده: شهدا]]<br /> [[رده: شهدای انقلاب]]<br /> [[رده: شهدای ایران]]<br /> [[رده: شهدای استان قزوین]]</div>

Birgani97 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%85%D9%87%D8%AF%DB%8C_%D9%86%D8%A7%D9%86%DA%A9%D9%84%DB%8C 2020-01-24T14:24:42Z

<p>Birgani97: </p> <hr /> <div>نام: مهدی نانکلی<br /> <br /> نام پدر: رمضان علی<br /> <br /> نام مادر: حلیمه<br /> <br /> محل تولد: قزوین-جنت آباد تاریخ تولد: ۱۳۴۶/۰۲/۱۲<br /> <br /> محل شهادت: جنت آباد-روستا (شهر قزوین) تاریخ شهادت: ۱۳۵۷/۱۱/۱۹<br /> <br /> استان محل شهادت: قزوین شهر محل شهادت: قزوین<br /> <br /> وضعیت تاهل: مجرد درجه نظامی<br /> <br /> تحصیلات: دوم راهنمائ ی رشته -<br /> <br /> عملیات سال تفحص<br /> <br /> محل کار بنیاد تحت پوشش<br /> <br /> مزار شهید قزوین - جنت آباد<br /> <br /> <br /> ==زندگینامه==<br /> <br /> [[شهید مهدی نانکلی]] دوازدهم اردیبهشت ۱۳۴۶ ، در روستای جنت‌آباد از توابع شهر [[قزوین]] به دنیا آمد. پدرش رمضانعلی ، کشاورزی می‌ کرد و مادرش حلیمه نام داشت. دانش‌آموز دوم راهنمایی بود. نوزدهم بهمن ۱۳۵۷ ، در زادگاهش هنگام شرکت در تظاهرات علیه رژیم شاهنشاهی دچار سانحه رانندگی شد و به شهادت رسید . مزار او در گلزار شهدای همان روستا واقع است .<br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references/&gt;<br /> <br /> منبع:<br /> <br /> سایت سه هزار شهید استان قزوین<br /> <br /> http://khatesorkh.ir/index.php?martyr_id= 30<br /> <br /> <br /> == رده‌ها ==<br /> {{ترتیب‌پیش‌فرض:مهدی_نانکلی}}<br /> [[رده: شهدا]]<br /> [[رده: شهدای انقلاب]]<br /> [[رده: شهدای ایران]]<br /> [[رده: شهدای استان قزوین]]</div>

Birgani97 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%86%D8%AC%DB%8C_%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%87_%D9%86%D8%B9%D9%85%D8%AA%DB%8C 2020-01-24T14:11:04Z

<p>Birgani97: </p> <hr /> <div>بسمه تعالی<br /> نام نجی الله نعمتی<br /> نام پدر یدالله<br /> نام مادر حسنیه<br /> محل شهادت شلمچه<br /> محل تولد بوئین زهرا - ایلدرچین تاریخ تولد ۱۳۴۶/۱۱/۱۳<br /> محل شهادت شلمچه تاریخ شهادت ۱۳۶۵/۱۲/۱۲<br /> استان محل شهادت خوزستان شهر محل شهادت خرمشهر<br /> وضعیت تاهل مجرد درجه نظامی <br /> تحصیلات پنجم ابتدائی رشته -<br /> عملیات سال تفحص <br /> محل کار بنیاد تحت پوشش <br /> مزار شهید قزوین - بوئین زهرا - ایلدرچین<br /> <br /> ==زندگی نامه==<br /> <br /> <br /> نعمتی، نجی‌الله: سیزدهم بهمن ۱۳۴۶، در روستای ایلدرچین از توابع شهر بوئین‌زهرا به دنیا آمد. پدرش یدالله، کشاورز بود و مادرش حسنیه نام داشت. تا پایان دوره ابتدایی درس خواند. به عنوان پاسدار وظیفه در جبهه حضور یافت. دوازدهم اسفند ۱۳۶۵، در شلمچه بر اثر اصابت ترکش به صورت، شهید شد. مزار او در گلزار شهدای زادگاهش واقع است.<br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references/&gt;<br /> <br /> منبع : پایگاه اطلاع رسانی سرداران و 3000 شهید استان قزوین<br /> http://khatesorkh.ir/index.php?martyr_id=1969</div>

Birgani97 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%86%D8%AC%DB%8C_%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%87_%D9%86%D8%B9%D9%85%D8%AA%DB%8C 2020-01-24T14:09:09Z

<p>Birgani97: </p> <hr /> <div>بسمه تعالی<br /> نام نجی الله نعمتی<br /> نام پدر یدالله<br /> نام مادر حسنیه<br /> محل شهادت شلمچه<br /> محل تولد بوئین زهرا - ایلدرچین تاریخ تولد ۱۳۴۶/۱۱/۱۳<br /> محل شهادت شلمچه تاریخ شهادت ۱۳۶۵/۱۲/۱۲<br /> استان محل شهادت خوزستان شهر محل شهادت خرمشهر<br /> وضعیت تاهل مجرد درجه نظامی <br /> تحصیلات پنجم ابتدائی رشته -<br /> عملیات سال تفحص <br /> محل کار بنیاد تحت پوشش <br /> مزار شهید قزوین - بوئین زهرا - ایلدرچین<br /> <br /> ==زندگی نامه==<br /> <br /> نعمتی، نجی‌الله: سیزدهم بهمن ۱۳۴۶، در روستای ایلدرچین از توابع شهر بوئین‌زهرا به دنیا آمد. پدرش یدالله، کشاورز بود و مادرش حسنیه نام داشت. تا پایان دوره ابتدایی درس خواند. به عنوان پاسدار وظیفه در جبهه حضور یافت. دوازدهم اسفند ۱۳۶۵، در شلمچه بر اثر اصابت ترکش به صورت، شهید شد. مزار او در گلزار شهدای زادگاهش واقع است.<br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references/&gt;<br /> منبع : پایگاه اطلاع رسانی سرداران و 3000 شهید استان قزوین<br /> http://khatesorkh.ir/index.php?martyr_id=1969</div>

Birgani97 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF%D9%87_%DA%A9%D8%A8%D8%B1%DB%8C_%D9%88%D8%AD%DB%8C%D8%AF%DB%8C_%D9%82%D8%B2%D9%88%DB%8C%D9%86%DB%8C 2020-01-24T14:02:31Z

<p>Birgani97: </p> <hr /> <div>نام: کبری وحیدی قزوینی<br /> <br /> نام پدر کاظم<br /> <br /> نام مادر: آسیه<br /> <br /> محل شهادت: قزوین<br /> <br /> محل تولد؛ قزوین تاریخ تولد: ۱۳۲۹/۰۴/۳۰<br /> <br /> استان محل شهادت: قزوین شهر محل شهادت قزوین<br /> <br /> وضعیت تاهل: مجرد درجه نظامی<br /> <br /> تحصیلات: دیپلم رشته -<br /> <br /> عملیات سال تفحص<br /> <br /> محل کار بنیاد تحت پوشش<br /> <br /> مزار شهید قزوین - قزوین<br /> <br /> <br /> ==زندگینامه==<br /> <br /> شهیده کبری وحیدی‌ قزوینی سی‌ ام تیر ۱۳۲۹ ، در شهر قزو ی ن به دنی ا ن ام کبر ی وح ی د ی قزو ی ن ی<br /> <br /> نام پدر کاظم<br /> <br /> نام مادر آس ی ه<br /> <br /> محل شهادت قزو ی ن<br /> <br /> <br /> محل تولد قزو ی ن تار ی خ تولد ۱۳۲۹/۰۴/۳۰<br /> <br /> محل شهادت قزو ی ن تار ی خ شهادت ۱۳۵۷/۱۰/۱۱<br /> <br /> استان محل شهادت قزو ی ن شهر محل شهادت قزو ی ن<br /> <br /> وضع ی ت تاهل مجرد درجه نظام ی<br /> <br /> تحص ی لات د ی پلم رشته -<br /> <br /> عمل ی ات سال تفحص<br /> <br /> محل کار بن ی اد تحت پوشش<br /> <br /> مزار شه ی د قزو ی ن - قزو ی ن<br /> <br /> وح ی د ی‌ قزو ی ن ی ، کبرا: س ی‌ ام ت ی ر ۱۳۲۹ ، در شهر قزو ی ن به دن ی ا آمد. پدرش کاظم، خواربار فروش بود و مادرش آس ی ه نام داشت. تا پا ی ان دوره متوسطه درس خواند و د ی پلم گرفت. معلم بود. ی ازدهم د ی ۱۳۵۷ ، در زادگاهش هنگام شرکت در تظاهرات عل ی ه رژ ی م شاهنشاه ی بر اثر اصابت گلوله ب ه شهادت رس ی د . مزار او در امامزاده حس ی ن همان شهر واقع است .<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> آمد. پدرش کاظم، خواربار فروش بود و مادرش آسیه نام داشت. تا پایان دوره متوسطه درس خواند و دیپلم گرفت. معلم بود. یازدهم دی ۱۳۵۷ ، در زادگاهش هنگام شرکت در تظاهرات علیه رژیم شاهنشاهی بر اثر اصابت گلوله به شهادت رسید . مزار او در امامزاده حسین همان شهر واقع است.&lt;ref&gt;[http://khatesorkh.ir/index.php?martyr_id=3 2 سایت سه هزار شهید استان قزوین]&lt;/ref&gt;<br /> <br /> <br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;<br /> ==رده==<br /> {{ترتیب‌پیش‌فرض:کبری_وحیدی_قزوینی}}<br /> [[رده: شهدا]]<br /> [[رده: شهدای انقلاب]]<br /> [[رده: شهدای ایران]]<br /> [[رده: شهدای استان قزوین]]<br /> [[رده: شهدای شهرستان قزوین]]</div>

Birgani97 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF%D9%87_%DA%A9%D8%A8%D8%B1%DB%8C_%D9%88%D8%AD%DB%8C%D8%AF%DB%8C_%D9%82%D8%B2%D9%88%DB%8C%D9%86%DB%8C 2020-01-24T14:00:47Z

<p>Birgani97: </p> <hr /> <div>نام: کبری وحیدی قزوینی<br /> <br /> نام پدر کاظم<br /> <br /> نام مادر: آسیه<br /> <br /> محل شهادت: قزوین<br /> <br /> محل تولد؛ قزوین تاریخ تولد: ۱۳۲۹/۰۴/۳۰<br /> <br /> استان محل شهادت: قزوین شهر محل شهادت قزوین<br /> <br /> وضعیت تاهل: مجرد درجه نظامی<br /> <br /> تحصیلات: دیپلم رشته -<br /> <br /> عملیات سال تفحص<br /> <br /> محل کار بنیاد تحت پوشش<br /> <br /> مزار شهید قزوین - قزوین<br /> <br /> <br /> ==زندگینامه==<br /> <br /> شهیده کبری وحیدی‌ قزوینی سی‌ ام تیر ۱۳۲۹ ، در شهر قزو ی ن به دنی ا ن ام کبر ی وح ی د ی قزو ی ن ی<br /> <br /> نام پدر کاظم<br /> <br /> نام مادر آس ی ه<br /> <br /> محل شهادت قزو ی ن<br /> <br /> <br /> محل تولد قزو ی ن تار ی خ تولد ۱۳۲۹/۰۴/۳۰<br /> <br /> محل شهادت قزو ی ن تار ی خ شهادت ۱۳۵۷/۱۰/۱۱<br /> <br /> استان محل شهادت قزو ی ن شهر محل شهادت قزو ی ن<br /> <br /> وضع ی ت تاهل مجرد درجه نظام ی<br /> <br /> تحص ی لات د ی پلم رشته -<br /> <br /> عمل ی ات سال تفحص<br /> <br /> محل کار بن ی اد تحت پوشش<br /> <br /> مزار شه ی د قزو ی ن - قزو ی ن<br /> <br /> <br /> ==زندگینامه==<br /> <br /> وح ی د ی‌ قزو ی ن ی ، کبرا: س ی‌ ام ت ی ر ۱۳۲۹ ، در شهر قزو ی ن به دن ی ا آمد. پدرش کاظم، خواربار فروش بود و مادرش آس ی ه نام داشت. تا پا ی ان دوره متوسطه درس خواند و د ی پلم گرفت. معلم بود. ی ازدهم د ی ۱۳۵۷ ، در زادگاهش هنگام شرکت در تظاهرات عل ی ه رژ ی م شاهنشاه ی بر اثر اصابت گلوله ب ه شهادت رس ی د . مزار او در امامزاده حس ی ن همان شهر واقع است .<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> آمد. پدرش کاظم، خواربار فروش بود و مادرش آسیه نام داشت. تا پایان دوره متوسطه درس خواند و دیپلم گرفت. معلم بود. یازدهم دی ۱۳۵۷ ، در زادگاهش هنگام شرکت در تظاهرات علیه رژیم شاهنشاهی بر اثر اصابت گلوله به شهادت رسید . مزار او در امامزاده حسین همان شهر واقع است.&lt;ref&gt;[http://khatesorkh.ir/index.php?martyr_id=3 2 سایت سه هزار شهید استان قزوین]&lt;/ref&gt;<br /> <br /> <br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;<br /> ==رده==<br /> {{ترتیب‌پیش‌فرض:کبری_وحیدی_قزوینی}}<br /> [[رده: شهدا]]<br /> [[رده: شهدای انقلاب]]<br /> [[رده: شهدای ایران]]<br /> [[رده: شهدای استان قزوین]]<br /> [[رده: شهدای شهرستان قزوین]]</div>

Birgani97 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%B9%D8%A8%D8%A7%D8%B3_%D8%A8%D8%A7%D9%84%D9%88 2020-01-24T13:59:44Z

<p>Birgani97: </p> <hr /> <div>نام: عباس بالو<br /> <br /> نام پدر: رحمان<br /> <br /> نام مادر: لعیا<br /> <br /> محل تولد: قزوین تاریخ تولد: ۱۳۳۵/۰۳/۲۱<br /> <br /> محل شهادت: قزوین-خ شهدا تاریخ شهادت: ۱۳۵۷/۱۰/۰۶<br /> <br /> استان محل شهادت: قزوین شهر محل شهادت: قزوین<br /> <br /> وضعیت تاهل: مجرد درجه نظامی<br /> <br /> تحصیلات: چهارم متوسطه رشته -<br /> <br /> عملیات سال تفحص<br /> <br /> محل کار بنیاد تحت پوشش<br /> <br /> مزار شهید قزوین - قزوین<br /> <br /> <br /> ==زندگینامه==<br /> <br /> شهید عباس بالو ، بیست و یکم خرداد ۱۳۳۵ ، در شهر قزوین به دنیا آمد. پدرش رحمان، مغازه‌دار بود و مادرش لعیا نام داشت. تا چهارم متوسطه درس خواند. ششم دی ۱۳۵۷ ، در زادگاهش هنگام شرکت در تظاهرات علیه رژیم شاهنشاه ی بر اثر اصابت گلوله به شکم، شهید شد. مزار او در امامزاده حسین همان شهر واقع است .<br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;<br /> منبع:<br /> <br /> سایت سه هزار شهید استان قزوین<br /> <br /> http://khatesorkh.ir/index.php?martyr_id= 34</div>

Birgani97 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF%D9%87_%DA%AF%D9%84%D8%AF%D8%B3%D8%AA%D9%87_%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF%DB%8C%D8%A7%D9%86 2020-01-24T13:55:43Z

<p>Birgani97: </p> <hr /> <div>*گلدسته عفاف<br /> ==خاطرات==<br /> گلدسته،چون تنها دخترم بود خیلی به او علاقه داشتم. یک بار که در زمان جنگ به خانه اش در دزفول رفته بودم ، دیدم شب موقع خواب با پوشش کامل می خوابد! تعجب کردم؛ در آن هوای گرم جنوب، خوابیدن با لباس زیاد کار آسانی نبود! علت را که پرسیدم، گفت: « پدر جان، اینجا هر لحظه ممکن است بمباران شود؛ باید از هر نظر آمادگی داشته باشیم. ممکن است فردا صبح زنده نباشیم. پس باید پوشش کامل داشته باشیم تا وقتی ما را از زیر آوار خارج می کنند، مشکلی وجود نداشته باشد.»&lt;ref&gt;فلش کارت زیباتر ازشقایق مرکز فرهنگی مطاف عشق&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references/&gt;<br /> <br /> == رده‌ها ==<br /> {{ترتیب‌پیش‌فرض:گلدسته_محمدیان}}<br /> [[رده: شهدا]]<br /> [[رده: شهدای دفاع مقدس]]<br /> [[رده: شهدای ایران]]</div>

Birgani97 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%AC%D9%87%D8%A7%D8%AF_%D9%85%D9%82%D8%A7%D8%A8%D9%84_%D8%B9%D9%82%D8%A8_%D9%86%D8%B4%DB%8C%D9%86%DB%8C 2020-01-19T03:41:55Z

<p>Birgani97: </p> <hr /> <div>جهادمقابل عقب نشینی<br /> <br /> رها کردن مواضع و عقب نشینیِ منهزمانه در مواجهه ی با دشمن، از جمله ی چیزهایی است که قرآن تاکید می کند که نباید انجام بگیرد؛ در جنگ نظامی و در جنگ سیاسی و در جنگ اقتصادی، در هر جایی که صحنه زورآزمایی است، در مقابل دشمن باید ایستاد؛ باید عزم شما بر عزم دشمن پیروز بشود، باید اراده شما بر اراده دشمن غالب بشود، و میشود و این ممکن است. در عرصه های هرگونه جهاد و کارزاری، پشت کردن به دشمن و هزیمت کردن ، از نظر اسلام و قرآن ممنوع است.<br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;<br /> <br /> منبع:<br /> بیانات در دیدار اعضای ستاد کنگره ی بزرگداشت سه هزار شهید استان سمنان 29/8/1932<br /> <br /> == رده‌ها ==<br /> {{ترتیب‌پیش‌فرض:جهاد_مقابل_عقب_نشینی}}<br /> [[رده: جهاد]]<br /> [[رده: سخن رهبری]]<br /> [[رده: مفاهیم بنیادی جهاد و شهادت]]</div>

Birgani97 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%AC%D9%87%D8%A7%D8%AF_%D9%85%D9%82%D8%A7%D8%A8%D9%84_%D8%B9%D9%82%D8%A8_%D9%86%D8%B4%DB%8C%D9%86%DB%8C 2020-01-19T03:40:35Z

<p>Birgani97: </p> <hr /> <div>جهادمقابل عقب نشینی<br /> <br /> رها کردن مواضع و عقب نشینیِ منهزمانه در مواجهه ی با دشمن، از جمله ی چیزهایی است که قرآن تاکید می کند که نباید انجام بگیرد؛ در جنگ نظامی و در جنگ سیاسی و در جنگ اقتصادی، در هر جایی که صحنه زورآزمایی است، در مقابل دشمن باید ایستاد؛ باید عزم شما بر عزم دشمن پیروز بشود، باید اراده شما بر اراده دشمن غالب بشود، و میشود و این ممکن است. در عرصه ,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,های هرگونه جهاد و کارزاری، پشت کردن به دشمن و هزیمت کردن ، از نظر اسلام و قرآن ممنوع است.<br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;<br /> <br /> منبع:<br /> بیانات در دیدار اعضای ستاد کنگره ی بزرگداشت سه هزار شهید استان سمنان 29/8/1932<br /> <br /> == رده‌ها ==<br /> {{ترتیب‌پیش‌فرض:جهاد_مقابل_عقب_نشینی}}<br /> [[رده: جهاد]]<br /> [[رده: سخن رهبری]]<br /> [[رده: مفاهیم بنیادی جهاد و شهادت]]</div>

Birgani97 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%B9%D9%84%DB%8C_%D8%AE%D8%B7%D9%85%DB%8C 2020-01-18T22:21:09Z

<p>Birgani97: </p> <hr /> <div>بسمه تعالی<br /> <br /> نام: علی خطمی<br /> <br /> نام پدر: قدرت الله<br /> <br /> نام مادر: خدیجه<br /> <br /> محل تولد: قزوین - شهر الوند تاریخ تولد: ۱۳۴۱/۰۱/۰۱<br /> <br /> محل شهادت: ام الرصاص تاریخ شهادت: ۱۳۶۵/۱۰/۰۴<br /> <br /> استان محل شهادت: بصره شهر محل شهادت -<br /> <br /> وضعیت تاهل: متاهل درجه نظامی<br /> <br /> تعداد پسر: ۱ تعداد دختر: ۲<br /> <br /> تحصیلات: سوم راهنمائی رشته -<br /> <br /> عملیات سال تفحص 1376<br /> <br /> محل کار بنیاد تحت پوشش<br /> <br /> مزار شهید قزوین - قزوین - شهر الوند<br /> <br /> ==زندگی نامه==<br /> <br /> شهید علی خطمی ، یکم فروردین ۱۳۴۱ ، در شهر الوند از توابع شهر قزوین به دنیا آمد . پدرش قدرت‌الله، کشاورز بود و مادرش خدیجه نام داشت . تا پایان دوره راهنمایی درس خواند . کارمند بانک بود . سال ۱۳۵۹ ازدواج کرد و صاحب یک پسر و دو دختر شد . از سوی بسیج در جبهه حضور یافت . چهارم دی ۱۳۶۵ ، در ام‌الرصاص عراق به شهادت رسید . پیکرش مدت‌ها در منطقه برجا ماند و سال ۱۳۷۶ پس از تفحص در گلزار شهدای زادگاهش به خاک سپرده شد .<br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;<br /> منبع : پایگاه اطلاع رسانی سرداران و 3000 شهید استان قزوین<br /> <br /> http://khatesorkh.ir/index.php?martyr_id=1643<br /> <br /> == رده‌ها ==<br /> {{ترتیب‌پیش‌فرض:علی_خطمی}}<br /> [[رده: شهدا]]<br /> [[رده: شهدای دفاع مقدس]]<br /> [[رده: شهدای ایران]]<br /> [[رده: شهدای استان قزوین]]</div>

Birgani97 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%DB%8C%D9%88%D8%B3%D9%81_%D9%BE%D9%88%D8%B1_%DB%8C%D9%88%D8%B3%D9%81 2020-01-18T22:20:12Z

<p>Birgani97: </p> <hr /> <div>نام: یوسف پور یوسف<br /> <br /> نام پدر: محمد حسین<br /> <br /> نام مادر: فاطمه<br /> <br /> محل تولد: قزوین تاریخ تولد: ۱۳۱۲/۰۱/۰۱<br /> <br /> محل شهادت: قزوین-بازار تاریخ شهادت: ۱۳۵۷/۱۰/۱۱<br /> <br /> استان محل شهادت: قزوین شهر محل شهادت: قزوین<br /> <br /> وضعیت: تاهل متاهل درجه نظامی<br /> <br /> تعداد پسر: ۷ تعداد دختر ۲<br /> <br /> تحصیلات - رشته -<br /> <br /> عملیات سال تفحص<br /> <br /> محل کار بنیاد تحت پوشش<br /> <br /> مزار شهید قزوین – قزوین<br /> <br /> <br /> ==زندگینامه==<br /> <br /> شهید یوسف پور یوسف ، یکم فروردین ۱۳۱۲ ، در شهر قزوین به دنیا آمد. پدرش محمدحسین و مادرش فاطمه نام داشت. خواندن و نوشتن نمی‌ دانست . مغازه‌دار بود. سال ۱۳۳۵ ازدواج کرد و صاحب هفت پسر و دو دختر شد. یازدهم دی ۱۳۵۷ ، در قزوین هنگام شرکت در تظاهرات علیه رژیم شاهنشاهی بر اثر اصابت گلوله به قلب، شهید شد. مزار او در امامزاده حسین زادگاهش واقع است .<br /> <br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;<br /> منبع:<br /> <br /> سایت سه هزار شهید استان قزوین<br /> <br /> http://khatesorkh.ir/index.php?martyr_id= 37<br /> <br /> <br /> == رده‌ها ==<br /> {{ترتیب‌پیش‌فرض:یوسف_یوسف_پور}}<br /> [[رده: شهدا]]<br /> [[رده: شهدای دفاع مقدس]]<br /> [[رده: شهدای ایران]]<br /> [[رده: شهدای استان قزوین]]</div>

Birgani97 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%A7%DA%A9%D8%A8%D8%B1_%D8%A2%D8%AE%D9%88%D9%86%D8%AF%DB%8C 2020-01-18T22:19:04Z

<p>Birgani97: </p> <hr /> <div>نام: اکبر آخوندی<br /> <br /> نام پدر: رجبعلی<br /> <br /> نام مادر: گوهر<br /> <br /> محل تولد: تاکستان-خورهشت تاریخ تولد: ۱۳۳۲/۰۷/۲۰<br /> <br /> محل شهادت: تهران-پادگان عشرت آباد تاریخ شهادت: ۱۳۵۷/۱۱/۲۲<br /> <br /> استان محل شهادت: تهران شهر محل شهادت: تهران<br /> <br /> وضعیت تاهل: متاهل درجه نظامی<br /> <br /> پسر ۱: تعداد دختر: ۲<br /> <br /> تحصیلات: پنجم ابتدائی رشته -<br /> <br /> عملیات سال تفحص<br /> <br /> محل کار بنیاد تحت پوشش<br /> <br /> مزار شهید قزوین-تاکستان- خورهشت<br /> <br /> <br /> ==زندگینامه==<br /> <br /> شهید اکبر آخوندی ، بیستم مهر ۱۳۳۲ ، در روستای خورهشت از توابع شهر تاکستان به دنیا آمد. پدرش رجبعلی ، کشاورز بود و مادرش گوهر نام داشت. تا پایان دوره ابتدایی درس خواند. او نیز کشاورز بود. ازدواج کرد و صاحب یک پسر و دو دختر شد. بیست و دوم بهمن ۱۳۵۷ ، در پادگان عشرت‌ آباد تهران هنگام درگیری با عوامل رژیم شاهنشاهی بر اثر اصابت گلوله به سر، شهید شد. مزار او در زادگاهش قرار دارد. برادرش قنبر نیز به شهادت رسیده است<br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;<br /> <br /> منبع:<br /> <br /> سایت سه هزار شهید استان قزوین<br /> <br /> http://khatesorkh.ir/index.php?martyr_id= 36<br /> <br /> == رده‌ها ==<br /> {{ترتیب‌پیش‌فرض:اکبر_آخوندی}}<br /> [[رده: شهدا]]<br /> [[رده: شهدای دفاع مقدس]]<br /> [[رده: شهدای ایران]]<br /> [[رده: شهدای استان قزوین]]<br /> [[رده: شهدای شهرستان تاکستان]]</div>

Birgani97 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF%D8%AD%D8%B3%DB%8C%D9%86_%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF%DB%8C%D8%A7%D9%86 2020-01-18T22:18:30Z

<p>Birgani97: </p> <hr /> <div>نام: محمد حسین محمودیان<br /> <br /> نام پدر: اصغر<br /> <br /> نام مادر: خدیجه<br /> <br /> محل تولد: تهران تاریخ تولد: ۱۳۳۴/۰۷/۰۹<br /> <br /> محل شهادت: قزوین-خ طالقانی تاریخ شهادت: ۱۳۵۷/۱۰/۰۶<br /> <br /> استان محل شهادت: قزوین شهر محل شهادت: قزوین<br /> <br /> وضعیت تاهل: مجرد درجه نظامی<br /> <br /> تحصیلات: سوم متوسطه رشته -<br /> <br /> عملیات سال تفحص<br /> <br /> محل کار بنیاد تحت پوشش<br /> <br /> مزار شهید قزوین<br /> <br /> <br /> ==زندگینامه==<br /> <br /> شهید محمدحسین محمودیان ، نهم مهر ۱۳۳۴ ، در شهر تهران به دنیا آمد. پدرش اصغر، کارمند اداره آبیاری بود و مادرش خدیجه نام داشت. تا سوم متوسطه درس خواند. عکاس بود. ششم دی ۱۳۵۷ ، در قزوین هنگام شرکت در تظاهرات علیه رژیم شاهنشاهی بر اثر اصابت گلوله به شهادت رسید . مزار او در امامزاده حسین شهر قزوین قرار دارد. برادرش صمد نیز به شهادت رسیده است.&lt;ref&gt;[http://khatesorkh.ir/index.php?martyr_id=25%20%20seyyed%20ebrahim1336: سایت سه هزار شهید استان قزوین]&lt;/ref&gt;<br /> <br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;<br /> <br /> ==رده==<br /> {{ترتیب‌پیش‌فرض:محمدحسین_محمودیان}}<br /> [[رده: شهدا]]<br /> [[رده: شهدای انقلاب]]<br /> [[رده: شهدای ایران]]<br /> [[رده: شهدای استان قزوین]]</div>

Birgani97 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%AD%D8%B3%DB%8C%D9%86_%D9%84%D8%B7%D9%81%DB%8C 2020-01-18T22:18:14Z

<p>Birgani97: </p> <hr /> <div>حسین لطفی<br /> تاریخ تولد :1343/01/01<br /> تاریخ شهادت : 1364/03/20<br /> محل شهادت : نامشخص<br /> محل آرامگاه :فارس - شیراز - امامزاده ابراهیم<br /> <br /> ==زندگینامه==<br /> <br /> بسمه تعالی<br /> <br /> شهید حسین لطفی فرزند حفظ الله متولد 1334 در شهر داریون شیراز به دنیا آمد و به شغل کارگری در زمینه کشاورزی پرداخت و در حین انجام کار دیپلم امور ؟؟؟ را گرفت و سپس به خدمت اعزام و در تاریخ 1364/03/10 بر اثر اصابت تیر به بدن به درجه رفیع شهادت نائل آمد.<br /> <br /> &lt;ref&gt;[http://ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/36711 شهدای ارتش]&lt;/ref&gt;<br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;<br /> <br /> ==رده==<br /> {{ترتیب‌پیش‌فرض:حسین_لطفی}}<br /> [[رده: شهدا]]<br /> [[رده: شهدای دفاع مقدس]]<br /> [[رده: شهدای ایران]]<br /> [[رده: شهدای استان فارس]]<br /> [[رده: شهدای شهرستان شیراز]]</div>

Birgani97 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%A7%DA%A9%D8%A8%D8%B1_%D9%85%D9%87%D8%AF%DB%8C_%D8%AE%D8%A7%D9%86%DB%8C 2020-01-18T22:17:56Z

<p>Birgani97: </p> <hr /> <div>نام: اکبر مهدی خانی<br /> <br /> نام پدر: محمد صادق<br /> <br /> نام مادر: زهرا<br /> <br /> محل تولد: قزوین تاریخ تولد: ۱۳۴۱/۰۳/۰۶<br /> <br /> محل شهادت: قزوین -خ عبید زاکانی تاریخ شهادت: ۱۳۵۷/۱۰/۱۲<br /> <br /> استان محل شهادت: قزوین شهر محل شهادت: قزوین<br /> <br /> وضعیت تاهل: مجرد درجه نظامی<br /> <br /> تحصیلات چهارم متوسطه رشته -<br /> <br /> عملیات سال تفحص<br /> <br /> محل کار بنیاد تحت پوشش<br /> <br /> مزار شهید قزوین – قزوین<br /> <br /> <br /> ==زندگینامه==<br /> <br /> شهید اکبر مهدی خانی ، ششم خرداد ۱۳۴۱ ، در شهر قزوین به دنیا آمد. پدرش محمدصادق، فروشنده تخم‌مرغ بود و مادرش زهرا دادرسان(شهادت ۱۳۶۶) نام داشت. تا چهارم متوسطه درس خواند. کارگری می‌ کرد . دوازدهم دی ۱۳۵۷ ، در زادگاهش هنگام شرکت در تظاهرات علیه رژیم شاهنشاهی بر اثر اصابت گلوله به شهادت رسید . مزار او در امامزاده حسین همان شهر قرار دارد.&lt;ref&gt;[http://khatesorkh.ir/index.php?martyr_id=27 سایت سه هزار شهید استان قزوین]&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;<br /> ==رده==<br /> {{ترتیب‌پیش‌فرض:اکبر_مهدی_خانی}}<br /> [[رده: شهدا]]<br /> [[رده: شهدای دفاع مقدس]]<br /> [[رده: شهدای ایران]]<br /> [[رده: شهدای استان قزوین]]</div>

Birgani97 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7_%D8%A2%D9%82%D8%A7_%DA%A9%D8%A7%D8%B4%DB%8C 2020-01-18T22:16:45Z

<p>Birgani97: </p> <hr /> <div>نام: غلام رضا آقاکاشی<br /> <br /> نام پدر: شیر محمد<br /> <br /> نام مادر: صفیه<br /> <br /> محل تولد: قزوین تاریخ تولد: ۱۳۲۴/۰۷/۲۵<br /> <br /> محل شهادت: قزوین - خ مولوی تاریخ شهادت: ۱۳۵۷/۱۰/۱۲<br /> <br /> استان محل شهادت: قزوین شهر محل شهادت: قزوین<br /> <br /> وضعیت تاهل: متاهل درجه نظامی<br /> <br /> تعداد پسر: ۲ تعداد دختر ۰<br /> <br /> تحصیلات: ششم ابتدائی رشته -<br /> <br /> عملیات سال تفحص<br /> <br /> محل کار بنیاد تحت پوشش<br /> <br /> مزار شهید قزوین – قزوین<br /> <br /> <br /> ==زندگینامه==<br /> <br /> شهید غلامرضا آقاکاشی بیست و پنجم مهر ۱۳۲۴ ، در شهر قزوین به دنیا آمد. پدرش شیرمحمد و مادرش صفیه (فوت ۱۳۵۶) نام داشت. تا پایان دوره ابتدایی درس خواند. راننده تاکسی بود. ازدواج کرد وصاحب دو پسر شد. دوازدهم دی ۱۳۵۷ ، در قزوین هنگام شرکت در تظاهرات علیه رژیم شاهنشاهی بر اثر اصابت گلوله به شهادت رسید . مزار او در امامزاده حسین زادگاهش واقع است.&lt;ref&gt;[http://khatesorkh.ir/index.php?martyr_id=33 سایت سه هزار شهید استان قزوین]&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;<br /> <br /> <br /> <br /> ==رده==<br /> {{ترتیب‌پیش‌فرض:غلامرضا_آقا_کاشی}}<br /> [[رده: شهدا]]<br /> [[رده: شهدای انقلاب]]<br /> [[رده: شهدای ایران]]<br /> [[رده: شهدای استان قزوین]]</div>

Birgani97 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%A7%D8%A8%D9%88%D8%A7%D9%84%D9%81%D8%B6%D9%84_%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF%DB%8C%D8%A7%D9%86 2020-01-18T22:15:00Z

<p>Birgani97: </p> <hr /> <div>نام ابوالفضل: محمودیان<br /> <br /> نام پدر: آقا مرتضی<br /> <br /> نام مادر: زهرا بیگم<br /> <br /> محل تولد: قزوین تاریخ تولد: ۱۳۳۴/۱۱/۰۷<br /> <br /> محل شهادت: قزوین-خ طالقانی تاریخ شهادت: ۱۳۵۷/۱۰/۰۶<br /> <br /> استان محل شهادت: قزوین شهر محل شهادت: قزوین<br /> <br /> وضعیت تاهل: مجرد درجه نظامی<br /> <br /> تحصیلات: دیپلم رشته -<br /> <br /> عملیات سال تفحص<br /> <br /> محل کار بنیاد تحت پوشش<br /> <br /> مزار شهید قزوین – قزوین<br /> <br /> <br /> ==زندگینامه==<br /> <br /> شهید ابوالفضل محمودیان، هفتم بهمن ۱۳۳۴ ، در شهر قزوین به دنیا آمد. پدرش آقا مرتضی ، فروشنده بود و مادرش زهرابیگم نام داشت. تا پایان دوره متوسطه درس خواند و دیپلم گرفت. تکنسین کارخانه بود. ششم دی ۱۳۵۷ ، در زادگاهش هنگام شرکت در تظاهرات علیه رژیم شاهنشاهی بر اثر اصابت گلوله به شهادت رسید . مزار او در امامزاده حسین (ع) همان شهر قرار دارد. برادرش مصطفی نیز به شهادت رسیده است .<br /> <br /> <br /> <br /> &lt;ref&gt;[http://khatesorkh.ir/index.php?martyr_id=23 سایت سرداران و3000شهید استان قزوین] &lt;/ref&gt;<br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;<br /> ==رده==<br /> {{ترتیب‌پیش‌فرض:ابوالفضل_محمودیان}}<br /> [[رده: شهدا]]<br /> [[رده: شهدای انقلاب]]<br /> [[رده: شهدای ایران]]<br /> [[رده: شهدای استان قزوین]]</div>

Birgani97 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF_%D8%A2%D9%82%D8%A7_%D8%AC%D8%B9%D9%81%D8%B1%DB%8C 2020-01-18T22:14:31Z

<p>Birgani97: </p> <hr /> <div>نام: محمد آقا جعفری<br /> <br /> نام پدر: عزیز<br /> <br /> نام مادر: رقیه<br /> <br /> محل تولد: بوئین زهرا-لوشکان تاریخ تولد: ۱۳۴۳/۰۱/۲۰<br /> <br /> محل شهادت: ارداق بوئین زهرا تاریخ شهادت: ۱۳۵۷/۱۰/۰۸<br /> <br /> استان محل شهادت: قزوین شهر محل شهادت: بوئین زهرا<br /> <br /> وضعیت تاهل: مجرد درجه نظامی<br /> <br /> تحصیلات: اول ابتدائی رشته -<br /> <br /> عملیات سال تفحص<br /> <br /> محل کار بنیاد تحت پوشش<br /> <br /> مزار شهید قزوین - بوئین زهرا – لوشکان<br /> <br /> <br /> ==زندگینامه==<br /> <br /> شهبد محمدآقا جعفری ، بیستم فروردین ۱۳۴۳ ، در روستای لوشکان از توابع شهر بوئین‌زهرا به دنیا آمد. پدرش عزیز، کشاورز بود و مادرش رقیه نام داشت. در حد خواندن و نوشتن سواد آموخت. هشتم دی ۱۳۵۷ ، در روستای ارداق بوئین‌زهرا هنگام شرکت در تظاهرات علیه رژیم شاهنشاهی بر اثر واژگون شدن خودرو به شهادت رسید . پیکر او را در گلزار شهدای زادگاهش به خاک سپردند .<br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;<br /> <br /> منبع:<br /> <br /> سایت سه هزار شهید استان قزوین<br /> <br /> http://khatesorkh.ir/index.php?martyr_id= 38<br /> <br /> <br /> ==رده==<br /> {{ترتیب‌پیش‌فرض:محمد_آقا_جعفری}}<br /> [[رده: شهدا]]<br /> [[رده: شهدای انقلاب]]<br /> [[رده: شهدای ایران]]<br /> [[رده: شهدای استان قزوین]]<br /> [[رده: شهدای شهرستان بوئین زهرا]]</div>

Birgani97 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF%D8%B1%D8%B6%D8%A7_%D8%A8%D9%87%D8%B1%D8%A7%D9%85%DB%8C 2020-01-18T22:14:09Z

<p>Birgani97: </p> <hr /> <div>نام: احمد رضا بهرامی<br /> <br /> نام پدر: حسن علی<br /> <br /> نام مادر: خمار<br /> <br /> محل تولد: قزوین - قدیم آباد تاریخ تولد: ۱۳۲۵/۰۲/۰۴<br /> <br /> محل شهادت: قزوین - خ راه آهن تاریخ شهادت ۱۳۵۷/۱۰/۱۳<br /> <br /> استان محل شهادت: قزوین شهر محل شهادت: قزوین<br /> <br /> وضعیت: تاهل متاهل درجه نظامی<br /> <br /> تعداد پسر: ۱ تعداد دختر: ۱<br /> <br /> تحصیلات: ششم ابتدائی رشته -<br /> <br /> عملیات سال تفحص<br /> <br /> محل کار بنیاد تحت پوشش<br /> <br /> مزار شهید قزوین - البرز - قدیم آباد<br /> <br /> <br /> ==زندگینامه==<br /> <br /> شهید احمدرضا بهرامی ، چهارم اردیبهشت ۱۳۲۵ ، در روستای قدیم‌آباد از توابع شهر قزوین به دنیا آمد. پدرش حسنعلی و مادرش خمار (فوت ۱۳۴۲) نام داشت. تا پایان دوره ابتدایی درس خواند. کارگر بود. سال ۱۳۴۷ ازدواج کرد و صاحب یک پسر و یک دختر شد. سیزدهم دی ۱۳۵۷ ، در قزوین هنگام شرکت در تظاهرات علیه رژیم شاهنشاهی بر اثر اصابت گلوله به شهادت رسید . مزار او در گلزار شهدای زادگاهش واقع است.&lt;ref&gt;[http://khatesorkh.ir/index.php?martyr_id=%2035 سایت سه هزار شهید استان قزوین]&lt;/ref&gt;<br /> <br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;<br /> ==رده==<br /> {{ترتیب‌پیش‌فرض:احمد_رضا_بهرامی}}<br /> [[رده: شهدا]]<br /> [[رده: شهدای انقلاب]]<br /> [[رده: شهدای ایران]]<br /> [[رده: شهدای استان قزوین]]</div>

Birgani97