دانش‌نامه فرهنگ ایثار , جهاد و شهادت - مشارکت‌های کاربر [fa]

شهید حسین زروندی

2021-06-25T16:30:42Z

Bozorgmehr98: /* خاطرات */

{{جعبه اطلاعات افراد نظامی
|نام فرد =حسین زروندی
|تصویر =10905.jpg
|توضیح تصویر =
|ملیت = [[پرونده:پرچم ایران.png|22px]] ایرانی
|شهرت =
|دین و مذهب = [[مسلمان]]، [[شیعه]]
|تولد =[[نیشابور]]
|شهادت = [[1361/08/30]]
|وفات =
|مرگ =
|محل دفن =
|مفقود =
|جانباز =
|اسارت =
|نیرو =
|یگانهای خدمت =
|طول خدمت =
|درجه =
|سمت‌ها =[[رزمنده]]
|جنگ‌‌ها = [[جنگ ایران و عراق]]
|نشان‌های لیاقت =
|عملیات‌ =
|فعالیت‌ها =
|تحصیلات =
|تخصص‌ها =
|شغل =
|خانواده = نام پدر:
}}
کد شهید:6114822

نام :حسین‌

نام خانوادگی :زروندی‌

نام پدر :علی‌اکبر

محل تولد :نیشابور

تاریخ شهادت :1361/08/30

تحصیلات :نامشخص

گروه مربوط :گروهی برای این شهید ثبت نشده است.

نوع عضویت :سایر شهدا

مسئولیت :رزمنده
‌

==خاطرات==

عشق به جهاد

عصمت مهرآبادی

به خاطر دارم هنگامی که حسین در سال اول راهنمایی درس می خواند سه تا تجدید آورد و از آن موقع دیگر به مدرسه نرفت. هر چه اصرار کردم که حسین جان درست را ادامه بده، قبول نکرد و گفت: اکنون موقع [[جنگ]] است و جایی که جنگ باشد کسی به مدرسه نمی رود. خیلی اصرار کرد که به [[جبهه]] برود. به خاطر اینکه سنش کم بود قصد داشت با شناسنامه پسرعمویش که از او بزرگتر بود برود ولی من گفتم: اگر مفقود یا [[شهید]] شدی چه؟ بالاخره پدرش رضایت داد که برود. بار اول بعد از سه ماه به مرخصی آمد. بعد از چند روز دوباره می خواست عازم جبهه شود که به او گفتم: دیگر نمی خواهد بروی همین یکبار کافی است. ولی قبول نکرد و رفت و بعد از چند روز خبر شهادتش را برایمان آوردند. روحش شاد و یادش گرامی باد.

خواب و روياي ديگران در مورد شهادت شهيد

سعادت الله زروندی

برادرم حسین موقع اعزام به جبهه سه روز مرخصی داشت و من هر سه شب متوالی خواب [[شهادت]] ایشان را می دیدم و خود حسین و همچنین مادرم نیز خواب شهادتش را دیده بودند. روز سوم که قصد رفتن داشت از او خواستیم که چند روزی از رفتن به جبهه منصرف شود اما ایشان حاضر به چنین کاری نشد. و در جواب من گفت: برادر جان می دانم که باید شهید شوم و می شوم. به هر حال او به جبهه رفت و در [[تاریخ 61/8/30]] به فیض عظیم [[شهادت]] نائل آمد. بعد از شهادتش عکسی داشتیم که در مشهد با هم گرفته بودیم و هنگامی که می خواستم عکس را برای ماشین برادرم با کمال تعجب دیدم که یک قطعه عکس4×3 از ایشان در پشت عکس بود و در آن نام و تاریخ شهادتش را ذکر کرده بود.

عشق به جهاد

محمد اسماعیل زروندی

به یاد دارم هنگامی که در منطقه بودیم، چند روز ما را به رزم شبانه بردند و چون حسین چشمانش قرمز می شد به او گفتم: شما به خط نرو و همین جا بمان. گفت: مگر من آمده ام که اینجا بمانم. رفتم و به فرمانده اش گفتم اگر می شود ایشان را نبرید گفتند من هم خودم در این فکر بودم. بعد که آمدم او با عصبانیت به من گفت شما به فرمانده ی من چه گفتید؟ گفتم من چیزی نگفتم. گفت می خواهم به خط بروم. ایشان رفت و بعد از مدتی خبر آمد که مجروح شده است. من هم رفتم تا ایشان را ببینم. حسین به آنها گفته بود که اگر پسرعمویم آمد بگوئید حالم خوب است. سپس من به باختران آمدم و به نیشابور تلفن زدم و گفتم: در آن جا چه خبر است؟ گفتند خبری نیست هر چیزی هست آنجاست گفتم اینجا خبر نیست فقط علی محمد زروندی شهید شده است. یکدفعه دیدم پشت تلفن گریه اش گرفت و گفت: حسین شهید شده است. گفتم پس من بیایم. گفتند نه. سپس برگشتم و به خط رفتم و در آنجا متوجه شدم که حسین بر اثر اصابت [[خمپاره]] به سینه شربت شهادت را نوشیده است.

خواب و روياي ديگران درمورد شهيد

صاحب جان زروندی

وقتی فرزندم حسین به درجه شهادت نائل آمد و خبر شهادتش به چند تن از دوستانش رسیده بود، آنها به همان محلی که حسین شهید شده بود رفته و برایش مصیبت خوانده و گریه کردند. شب یکی از دوستانش در خواب می بیند که حسین سوار بر بلدوزر آمده و به ایشان گفت: حسین جان کجایی ما از صبح اینجاییم و منتظر تو هستیم. می خواهی چکار کنی؟ ما آمدیم تا با هم برویم بجنگیم و راه [[کربلا]] را باز کنیم . حسین گفت: نگران من نباشید. شما بروید من جلو می روم و راه را باز می کنم و بعد شما به کربلا بیایید.

پيش بيني شهادت

علی اکبر زروندی

روزی که حسین می خواست به جبهه عازم شود به برادرش گفت: داداش من دیشب خوابی دیده ام و می دانم که شهید می شوم، اما عکس بزرگی از خودم ندارم، مادرش گفت : عکس بزرگ می خواهی چه کنی همین عکس که داری خوب است. وقتی از جبهه آمدی با لباسهای [[بسیجی]] ات یک عکس بگیر حسین گفت: نه مادر من شهید می شوم و عکس بزرگ را برای جلوی ماشین می خواهم. بعد از اینکه یه شهادت رسید به دنبال عکس گشتیم. یک عکس به همراه برادرانش در مشهد گرفته بود ناچاراً همان را برای جلوی ماشین انتخاب کردیم. وقتی قاب عکس را از روی دیوار برداشتیم یک قطعه عکس حسین از پشت عکس به زمین افتاد و در پشت آن نام خود را به عنوان [[پاسدار]] شهید و تاریخ شهادتش را نیز ذکر کرده بود.

<ref>[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=10905 سایت یاران رضا]</ref>

==پانویس==
<references />
==نگارخانه تصاویر==
[[File:10905.jpg]]
==رده==
{{ترتیب‌پیش‌فرض:حسین زروندی}}
[[رده: شهدا]]
[[رده: شهدای دفاع مقدس]]
[[رده: شهدای ایران]]
[[رده: شهدای استان خراسان رضوی]]
[[رده: شهدای شهرستان نیشابور]]

شهید محمدرضا زروندی

2021-06-25T16:28:36Z

Bozorgmehr98: /* خاطرات */

{{جعبه اطلاعات افراد نظامی
|نام فرد = محمدرضا زروندی
|تصویر =10911.jpg
|توضیح تصویر =
|ملیت = [[پرونده:پرچم ایران.png|22px]] ایرانی
|شهرت =
|دین و مذهب = [[مسلمان]]، [[شیعه]]
|تولد =[[نیشابور]]
|شهادت = [[1365/04/27]]
|وفات =
|مرگ =
|محل دفن =
|مفقود =
|جانباز =
|اسارت =
|نیرو =
|یگانهای خدمت =
|طول خدمت =
|درجه =
|سمت‌ها =[[رزمنده‌]]
|جنگ‌‌ها = [[جنگ ایران و عراق]]
|نشان‌های لیاقت =
|عملیات‌ =
|فعالیت‌ها =
|تحصیلات =
|تخصص‌ها =
|شغل =
|خانواده = نام پدر:محمداسماعیل‌
}}

کد شهید:6518461

نام :محمدرضا

نام خانوادگی :زروندی

نام پدر :محمداسماعیل‌

محل تولد :نیشابور
‌
تاریخ شهادت :1365/04/27

تحصیلات :نامشخص

گروه مربوط :گروهی برای این شهید ثبت نشده است.

نوع عضویت :سایر شهدا

مسئولیت :رزمنده‌

==خاطرات==

عشق به جهاد

فاطمه زروندی

محمد رضا دوازده ساله بود که می خواست به [[جبهه]] برود ولی به علت سن کم ایشان را به جبهه نمی بردند. بعد او رفت و شناسنامه اش را دست کاری کرد و سنش را زیاد کرد. تا بتواند به جبهه برود.

خواب و روياي ديگران درمورد شهيد

فاطمه زروندی

یک شب خواب دیدم که با لباسهای جبهه اش که پاره هم بودند پیش من آمد من گفتم : خدا مرگم بده چرا لباسهایت پاره است بعد گفت: مادر از دست تو . گفتم چرا؟ گفت: از بس که تو گریه می کنی.

پيش بيني شهادت

فاطمه زروندی

همسر محمد رضا نقل می کرد: دفعه ی آخری که محمد رضا می خواست به جبهه برود به من گفت : این آخرین باری است که مرا می بینید زیرا من این دفعه به [[شهادت]] می رسم همسرش گفته بود : چرا این حرفها را می زنی ؟ محمد رضا گفته بود : من خواب دیدم که یکی از دوستان شهیدم به من گفت : چرا به جبهه نمی روی ؟ گفتم : سه بار تا به حال رفته ام و تازه از جبهه برگشته ام اما آن [[شهید]] گفت : باز هم باید به جبهه بروی .

<ref>[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=10911 سایت یاران رضا]</ref>

==پانویس==
<references />
==نگارخانه تصاویر==
[[File:10911.jpg]]
==رده==
{{ترتیب‌پیش‌فرض:محمدرضا زروندی}}
[[رده: شهدا]]
[[رده: شهدای دفاع مقدس]]
[[رده: شهدای ایران]]
[[رده: شهدای استان خراسان رضوی]]
[[رده: شهدای شهرستان نیشابور]]

شهید سید حسین موسوی

2021-06-25T16:27:17Z

Bozorgmehr98:

کد شهید: 6313380

نام : سیدحسین‌

نام خانوادگی : موسوی‌

نام پدر : سیداحمد

محل تولد : قوچان

تاریخ شهادت : 1363/12/21

تحصیلات : نامشخص

گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است.

نوع عضویت : سایر شهدا

مسئولیت : خمپاره ‌انداز ادوات

==خاطرات==

خاطرات جنگي

فرزندم نقل میکرد: زمانى که [[آقاى موسوى]] [[فرمانده]] [[تخریب]] [[لشکر]] ویژه شهدا بود من راننده‏اش بودم یک روز قرار بود در عملیاتى شرکت کنیم. به اتفاق به طرف منطقه عملیاتى حرکت کردیم در بین راه آقاى موسوى یکى از نیروها را که راننده هم بود دید و به او گفت: شما بیا پشت ماشین بنشین و رانندگى کن. مرا از ماشین پیاده کرد و گفت: شما همین جا باش اتفاقاً این دو نفر هر دو در این عملیات شهید شدند. فرزندم على از این قضیه خیلى ناراحت شده بود و مى‏گفت: من از این شهید راضى نیستم و روز قیامت جلویش را مى‏گیرم. شهادت از آن من بود ولى ایشان من را از ماشین پیاده کرد.

منبع سایت: http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=19991

شهید غلام رضا زمانیان

2021-06-25T16:26:45Z

Bozorgmehr98:

{{جعبه اطلاعات افراد نظامی
|نام فرد = غلام رضا زمانیان
|تصویر =10956.jpg
|توضیح تصویر =
|ملیت = [[پرونده:پرچم ایران.png|22px]] ایرانی
|شهرت =
|دین و مذهب = [[مسلمان]]، [[شیعه]]
|تولد =[[گناباد]]
|شهادت = [[1363/12/22]]
|وفات =
|مرگ =
|محل دفن =
|مفقود =
|جانباز =
|اسارت =
|نیرو =
|یگانهای خدمت =
|طول خدمت =
|درجه =
|سمت‌ها =
|جنگ‌‌ها = [[جنگ ایران و عراق]]
|نشان‌های لیاقت =
|عملیات‌ =
|فعالیت‌ها =
|تحصیلات =
|تخصص‌ها =
|شغل =
|خانواده = نام پدر:محمدحسین‌
}}

کد شهید:6306919

نام :غلامرضا

نام خانوادگی :زمانیان‌

نام پدر :محمدحسین‌

محل تولد :گناباد

تاریخ شهادت :1363/12/22

تحصیلات :نامشخص

گروه مربوط :گروهی برای این شهید ثبت نشده است.

نوع عضویت :سایر شهدا

مسئولیت :تخریب

==خاطرات==

آخرين وداع با خانواده

محمد حسین زمانیان

به خاطر دارم آخرین مرحله ای که پسرم غلامرضا زمانیان می خواست به جبهه برود. پیراهنش را درآورد و گفت: پدر جان بیا و برای آخرین بار بازوهای و اندام مرا نگاه کن. که بازوهای من فقط برای جنگ خوب است. پدر جان بیا ، بازوهای مرا ببوس چون ممکن است که دیگر مرا نبینی. من گریه ام گرفت وبرای آخرین بار بازوها و صورتش را بوسیدم و ایشان وسایلش را جمع کرد و به جبهه رفت.
<ref>[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=10956 سایت یاران رضا]</ref>
==پانویس==
<references />
==نگارخانه تصاویر==
[[File:10956.jpg]]
==رده==
{{ترتیب‌پیش‌فرض:غلامرضا زمانیان}}
[[رده: شهدا]]
[[رده: شهدای دفاع مقدس]]
[[رده: شهدای ایران]]
[[رده: شهدای استان خراسان رضوی]]
[[رده: شهدای شهرستان گناباد]]

شهید حجت اله زرینی گاکیه

2021-06-25T16:25:45Z

Bozorgmehr98:

{{جعبه اطلاعات افراد نظامی
|نام فرد = حجت اله زرینی گاکیه
|تصویر =10918.jpg
|توضیح تصویر =
|ملیت = [[پرونده:پرچم ایران.png|22px]] ایرانی
|شهرت =
|دین و مذهب = [[مسلمان]]، [[شیعه]]
|تولد =[[مشهد]]
|شهادت = [[1363/07/29]]
|وفات =
|مرگ =
|محل دفن =[[شهدای‌باختران‌]]
|مفقود =
|جانباز =
|اسارت =
|نیرو =
|یگانهای خدمت =
|طول خدمت =
|درجه =
|سمت‌ها =[[رزمنده‌]]
|جنگ‌‌ها = [[جنگ ایران و عراق]]
|نشان‌های لیاقت =
|عملیات‌ =
|فعالیت‌ها =
|تحصیلات =
|تخصص‌ها =
|شغل =
|خانواده = نام پدر:عبداله‌
}}
کد شهید:6306860

نام :حجت‌اله‌

نام خانوادگی :زرینی‌گاکیه‌

نام پدر :عبداله‌

محل تولد :مشهد

تاریخ شهادت :1363/07/29

تحصیلات :نامشخص

گروه مربوط :گروهی برای این شهید ثبت نشده است.

نوع عضویت :سایر شهدا

مسئولیت :رزمنده‌

گلزار :شهدای ‌باختران‌

==خاطرات==

لحظه و نحوه شهادت

شهید حافظی از آن طرف محور گروهان خودش را به محلی که ما بودیم رسانده بود . او دیده بود که نیروهای [[عراق]] دارند به سوی تنگه در قسمت[[ گرگنی]] می آیند و ارتباط بی سیم هم قطع شده بود و نمی شد که بیایند و خبر بدهند که بابا این تنگه را مواظب باشید . وقتی آمد گفت : چکار می کنید ؟ گفتم : هیچی بحمد الله جلوی [[تنگه]] را گرفتیم . گفت : من به خاطر همین آمدم . گفتم : خاطرتان جمع باشد . آنجا الان به لطف خدا ، گورستان عراقیها شده است . بعد از حدود چند دقیقه دیدم شهید حجت زرینی آمد و با شهید حافظی صحبت کرد . خاکریز دو جداره ای داشتیم که بهترین خاکریزی بود که تا آن زمان در جنگ زده شده بود . بلافاصله شهید زرینی و بی سیم چی اش و شهید حافظی به آن طرف خاک ریز رفتند و این طرف هم من و شهید دوست بین ایستاده بودیم و منتظر بودیم که ببینیم روی گرگنی چه اتفاقی افتاده است ، که یک مرتبه یک گلوله تانک به پشت خاک ریزی که [[شهید]] حافظی و بقیه رفته بودند خورد و گرد و خاک زیادی بلند شد و تعدادی از ترکشهایش هم دقیقاً از روی سر ما رد شد . آنقدر گرد و خاک بلند شده بود که ما دیگر هیچ جا را نمی دیدیم . یک دفعه متوجه شدم شهید حافظی دستش را گرفته و خود را به این طرف خاک ریز انداخت . دویدم و زیر بغلش را گرفتم . و گفت : مرا رها کن . برو ببین حجت چکار شد ؟ رفتم ببینم که حجت چه شده است . دیدم یک بسیجی جوان 15_16 ساله از آن طرف خاکریز خودش را این طرف انداخت و دستش را هم گرفته بود . گفتم : پسر جان چی شده ؟ گفت : من هیچی . اما بروید ببینید که آقا حجت چکار شده اند . با هر دو نفرشان که برخورد کردم گفتند : بروید بینید که حجت چه کار شده است . سریع پریدم و به آن طرف رفتم . دیدم شهید حجت خم شده و سرش را در بین زانوهایش فرو برده و بادگیر سبز رنگی که به تن داشت ، می سوخت . بلافاصله خودم را به آن طرف خاک ریز رساندم و صدا زدم : دوست بین پیتهای آب را زود بیاور . سعی می کردم به خاطر موقعیت شهید حجت زرینی آهسته صحبت کنم که نیروها زیاد متوجه نشوند . چون حجت زرینی مسئول محور و از بچه های [[کرمانشاه]] بود . شهید دوست بین دو پیت آب را دستش گرفته بود و پشت سر من آمد . گفتم این سردار حجته ، زود آبها را روی سرش بریز . آتش را خاموش کردیم ، دست و پای شهید زرینی را گرفتیم و داخل یک چاله تانک ایشان را گذاشتیم . به شهید دوست بین گفتم : حالا ایشان را می گذاریم تا بعد از پاتک دشمن با آمبولانس یا اینکه همراه برادران امداد به عقب ببریم . بعد خدمت شهید حافظی آمدم ، دیدم ایشان ترکش خورده است . دستهای ایشان هم از قبل مجروح بود و حتی دکتر به ایشان اجازه حضور در جبهه را نداده بود . گفتم : برادر علی چکار شده اید . گفت مرا رها کن . بگو حجت را چکار کردی ؟ گفتم : حجت حالش خوب است . برادر علی شما بیایید به عقب بروید گفت : نه من همین جا می مانم. گفتم : اینجا مانده اید که چه کار کنید ؟گفت : یعنی نمی توانم از سنگر بیرون بیایم ؟ گفتم : میخواهید بیایید بیرون که چه کار کنید ؟ شما با این حالتان نمی توانید کاری بکنید . ایشان تا پایان [[پاتک]] دشمن در منطقه ماندند . بعد دوباره گفت : حجت چه شده ؟ گفتم : حجت شهید شد . سپس ایشان و بی سیم چی شهید حجت را با آمبولانس به عقب فرستادم .

لحظه و نحوه شهادت

محمد حسن مکمل جعفر آباد

قبل از عملیات عاشورا که در مهرماه سال 63 در منطقه عمومی میمک انجام گرفت . شهید حجت زرینی بعنوان مسئول محور درتی [[21 امام رضا (ع)]] خدمت می کرد بنده بی سیم چی ایشان بودم . از من خواست در صورتی که به فیض عظمای شهادت نایل شدم ایشان را شفاعت کنم . با این تعبیر:( سید جان قول بدهد مرا در فردای قیامت شفاعت کنی ) من نیز در جواب گفتم : از کجا معلوم که بنده شهید شوم . شاید شما نیز شهید شدید و من لیاقت آن را نداشته باشم . خلاصه قرار بر این شد که هر کس شهید شود ، دیگری را شفاعت کند . آری ، خداوند تبارک و تعالی عامی را لایق شهادت ندانست و در روز دوم عملیات در جریان پاتک عراقی ها یک[[ گلوله]] [[خمپاره 60]] در یکی ، دو متری ایشان ، من وشهید علی حافظی فرود آمد و [[در اثر اصابت ترکش]] به ماسه نفر ، حجت زرینی بلافاصله به فیض عظمای [[شهادت]] نائل آمد (ترکش به سر مبارک ایشان اصابت کرد ) و پس از آن که صدا زدم حجت ، حجت، دیگر جوابی نشنیدم و متوجه شدم که به آرزوی خود رسیده است .

<ref>[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=10918 سایت یاران رضا]</ref>
==پانویس==
<references />
==نگارخانه تصاویر==
[[File:10918.jpg]]
==رده==
{{ترتیب‌پیش‌فرض: حجت اله زرینی گاکیه}}
[[رده: شهدا]]
[[رده: شهدای دفاع مقدس]]
[[رده: شهدای ایران]]
[[رده: شهدای استان خراسان رضوی]]
[[رده: شهدای شهرستان مشهد]]

شهید سید ابوالقاسم طباطبائی

2021-06-25T16:23:29Z

Bozorgmehr98:

نام: سید ابوالقاسم

نام خانوادگی: طباطبائی

نام پدر: عبدالحسین

تاریخ ولادت: 1344/1/1

تاریخ شهادت: 1360/3/2

محل تولد: اصفهان

شغل: تراشکار

عملیات منجر به شهادت: طریق القدس

مسئولیت: زمینی سپاه

==خاطرات==

رشد معنوی

همرزم شهید

او همیشه از آغاز دوستیش با من میگفت آرزویم این است که در فلسطین باشم ودر آنجا مبارزاتم را ادامه دهم تا اینکه [[جنگ]] تحمیلی آغاز شد و او با علاقه تمام در این جنگ شرکت کرد و پس از چندی در 19 مهر به همراه [[فرمانده]] عملیات به [[اهواز]] رفت و پس از40 روز به خاطر ماموریت و آماده کردن مواد انفجاری به اصفهان آمد و در ملاقات با او، محسن را شخص دیگری دیدم و به من گفت در جبهه های این جنگ آدمی دست قدرت خدا را کاملا میبیند.

==وصیت نامه==

ملت غیور و [[شهید]] پرور ایران اسلامی امید است بعد از ما راهمان را گرامی داشته و از خون شهیدان حفاظت نموده و به فرمان رهبر گوش فرا داده و قلب امام را از کارهای ناشایسته آزار ندهید و تا آخرین لحظه و آخرین قطره خون خود به فرمان امام باشید و دعای به امام را فراموش نکنید و تا میتوانید به امام دعا کنید.
<ref>[http://shohada-isf.ir/fa/shahid?shahidID=10 سایت شهدا]</ref>

==پانویس==
<references />
==رده==
{{ترتیب‌پیش‌فرض:ابوالقاسم طباطبائی}}
[[رده: شهدا]]
[[رده: شهدای دفاع مقدس]]
[[رده: شهدای ایران]]
[[رده: شهدای استان اصفهان]]
[[رده: شهدای شهرستان اصفهان]]

شهید محمود تیرمند

2021-06-25T16:22:16Z

Bozorgmehr98:

نام: محمود

نام خانوادگی: تیرمند

نام پدر: احمد

تاریخ تولد: 1337/5/1

تاریخ شهادت: 1364/7/8

قطعه: والفجر 4

عملیات منجر به شهادت: والفجر4

سمت :فرمانده گردان

یگان خدمتی: زمینی ارتش

شهید ناصر تیرانی

2021-06-25T16:19:54Z

Bozorgmehr98:

نام : ناصر

نام خانوادگی :تیرانی

نام پدر: عباس

تاریخ تولد: 1344/2/1

شهادت: 1361/4/23

قطعه :مفقودین

عملیات منجر به شهادت: رمضان

یگان خدمتی: زمینی بسیج

<ref>[http://shohada-isf.ir/fa/shahid?shahidID=8583 سایت شهدا]</ref>
==پانویس==
<references />

شهید علی تخت کش دهشیری

2021-06-25T16:18:13Z

Bozorgmehr98:

نام : علی

نام خانوادگی: تخت کش دهشیری

نام پدر: غلام رضا

تاریخ تولد: 1343/6/4

تاریخ شهادت: 1361/8/11

قطعه: محرم 1

عملیات منجر به شهادت: محرم

یگان خدمتی: زمینی بسیج

<ref>[http://shohada-isf.ir/fa/shahid?shahidID=8581 سایت شهدا]</ref>
==پانویس==
<references />

شهید حسن قریشی

2021-06-25T15:33:20Z

Bozorgmehr98:

نام :سید حسن

نام خانوادگی:قریشی

نام پدر: رضا

تاریخ تولد: 1335/2/7

شهادت: 1361/12/10

محل تولد: اصفهان

قطعه: محرم 2

عملیات منجر به شهادت: فرمانده کل قوا- خمینی روح خدا

شغل: کارمند بانک ملت

یگان خدمتی : زمینی ارتش

==زندگی نامه==

سید حسن در یک خانواده مذهبی به دنیا آمد و از همان کودکی با نماز و قرآن آشنا شد. بعد از طی دوران طفولیت برای تحصیل وارد دبستان شد ولی به دلیل مشکلات عدیده در یک کارگاه مشغول به کار گردید. در حین کار شبانه درسش را ادامه داد. با سپری شدن ایام زندگی او نیز بزرگتر می شد و آگاه تر نسبت به مسائل روز و جنایت های رژیم پهلوی به گونه ای که وقتی زمان سربازی وی فرا رسید مایل به خدمت در رژیم پهلوی نبود ولی مجبور به رفتن شد اما هرگز زیر بار فرماندهان نظامی نمی رفت و طی دوران سربازی چند بار گرفتار شد و شدیداً مواخذه اش نمودند و او با صبر و متانت برخورد می کرد. بعد از خدمت در بانک ملت استخدام شد و در سال 1357 ازدواج نمود و دو فرزند از او به یادگار ماند. با شروع انقلاب او فعالانه در این امر مقدس شرکت نمود و زمانی که مردم در میدان انقلاب اصفهان درصدد پائین کشیدن مجسمه شاه بودند سربازان مردم را محاصره نمودند که سید حسن را نیز مورد بازجوئی قرار دادند و او با زیرکی خاصی توانست از این معرکه نجات یابد. بعد از پیروزی انقلاب و با شروع جنگ نیروهای منقضی 56 مجدداً به سربازی فرا خوانده شدند و سید حسن داوطلبانه به مناطق جبهه اعزام شد و در آن میادین متوجه خیانت بنی صدر گردید که جهت رسوائی آن در هر مرخصی قضایا را مطرح می نمود و هفت ماه به اینگونه در جبهه ها ماند و پس از آن مدتی مشغول کار شد اما طاقت ماندن نداشت و دوباره به جبهه اعزام شد که در تاریخ 10/12/1361 در جبهه [[دارخوین]] به آرزوی دیرینه اش دست یافت و به صف شهداء پیوست.

==خاطرات==

قبل از انقلاب

علی قریشی

در سال 1357 همرا شهید سید حسن قریشی به یکی از میدانهایی که مجسمه شاه خائن «سبزه میدان» بود، رفته بودیم عده ای از جوانان جمع شده بودند که مجسمه را به پائین بیاورند و همه به کاری مشغول بودند که ناگهان چند خودرو که پر از نیروی نظامی بود اطراف میدان رامحاصره کردند و هرکسی به نوعی محل را ترک نمود. اینجانب که سن کمی داشتم به همراه دیگران از محل فرار نمودم در همین حال برادرم به دنبال اینجانب می گشته و توسط مأمورین نظامی مورد بازجویی قرار می گیرد و نهایتاً به هر طریق ممکن خود را از دست مأمورین رها می سازد. اینجانب به منزل برگشتم. پدر و مادر، از برادرم سوال نمودند ماجرا را برایشان گفتم آنها ناراحت شدند تا اینکه ساعاتی از شب گذشته بود برادرم به منزل برگشت و بیان نمود که به همت بچه ها این مأ موریت هم تمام شد. ناگهان همه اعضاء خانواده از خداوند به خاطره سلامتی و برگشت برادرم «سید حسن قریشی» شکرگزاری نمودند.<ref>[http://shohada-isf.ir/fa/shahid?shahidID=4 سایت شهدا]</ref>

==پانویس==
<references />
==رده==
{{ترتیب‌پیش‌فرض:حسین قریشی}}
[[رده: شهدا]]
[[رده: شهدای دفاع مقدس]]
[[رده: شهدای ارتش جمهوری اسلامی]]
[[رده: شهدای ایران]]
[[رده: شهدای استان اصفهان]]
[[رده: شهدای شهرستان اصفهان]]

شهید نجف قلی جان قربان پده

2021-06-25T15:29:54Z

Bozorgmehr98:

نام : نجف قلی

نام خانوادگی: جان قربان پده

نام پدر: ذبیح اله

تاریخ تولد: 1335/5/5

تاریخ شهادت: 1361/5/7

قطعه: بیت المقدس

عملیات منجر به شهادت: بیت المقدس

یگان خدمتی: زمینی بسیج

<ref>[http://shohada-isf.ir/fa/shahid?shahidID=8593 سایت شهدا]</ref>

==پانویس==
<references />

شهید سید هاشم میر طالبی

2021-06-25T15:27:35Z

Bozorgmehr98:

نام :سید هاشم

نام خانوادگی: میر طالبی

نام پدر: رضا

تاریخ تولد: 1343/8/24

تاریخ شهادت: 1365/3/2

محل تولد: اصفهان

قطعه: بستان

شغل: دانش آموز

عملیات منجر به شهادت: طریق القدس

یگان خدمتی: زمینی سپاه

==زندگی نامه==

سید هاشم میر طالبی در روز بیست و چهارم آبان ماه سال یکهزار و سیصد و چهل و سه در آبادان متولد شد. پس از طی دوران کودکی به همراه خانواده به اصفهان عزیمت نمود و زندگی جدید را در شهر اصفهان آغاز نمود. هاشم از بدو کودکی فعال و پر کار بود. در پایان هر سال تحصیلی مشغول کار می شد و تابستان را بیکار نمی گذرانید. اندک اندک دوران نوجوانی را به جوانی رسانید و برای خود دریچه ای دیگر رو به جهان هستی باز نمود. در ادامه تحصیلات خود به رشته صنعت روی آورد و در رشته مکانیک هنرستان [[شهید احمد خوانساری فر]] ثبت نام نمود. یک سال بیشتر در این رشته کسب علم ننموده بود که او را حالت دگرگون شد و به سوئی دگر خوانده شد. آری به سوی عشق ...! به هر ترتیب سال تحصیلی را به پایان رسانید ولی عشق حق و وجدان بیدارش آرام نمی گذاشتند. جوانی شده بود منقلب. از خود خبر نداشت گوئی به جانان می رسید. بیشتر اوقات خود را در مسجد محل می گذرانید. به راستی یک بسیجی مخلص شده بود. از عشق می سوخت و دَم بر نمی آورد. سال دوم هنرستان را به انجام نرسانید و راهی جبهه جنگ شد. چند بار رفت و بازگشت و هر بار که می آمد می دیدیم که از قسمتی از بدن مجروح شده است. آخرین دفعه که از جبهه بازگشت گفت ما را گفته اند که شما دین تان را ادا کرده اید و دیگر جبهه آمدن تان نیاز نیست. اهل منزل را دل شاد بود از این که جوان شان به دامان خانواده بازگشته است. و جمع خانواده جمع آمده است. چندی گذشت تا اینکه روزی از طریق رادیو اعلام شد که آنان که می توانند در جبهه حاضر شوند باز آیند که حمله سختی فرا راه رزمندگان است. شهید سید هاشم خیلی زود آماده عزیمت به جبهه جنگ شد. قبل از رفتن به جبهه به یک عکاسی رفته عکس گرفت. متقاعد بود که خانواده اش را به این عکسها نیاز بود... آری سید هاشم رفت و دیگر باز نیامد. در [[عملیات طریق القدس]] آر.پی.جی زن بود. گویا با شلیک گلوله های [[آر.پی.جی]] دوازده تانک از تانکهای عراق را منهدم می نماید که ناگهان گلوله [[خمپاره]] ای در سنگری فرود می آید و چند خانواده و یک امت را داغدار می نماید که یکی از خانواده های داغ دیده خانواده سید هاشم میرطالبی بود. آری سید هاشم به ملکوت اعلی پیوست و دیگر بازنیامد. به راستی که شهید سیدهاشم مصداق صادق این بیت شعر است که می گوید: این مدعیان در طلبت بی خبرانند آن را که خبر شد خبری باز نیامد.

==خاطرات==

شهادت

مادر شهید

دو روز مانده به شهادتش من داخل بیمارستان بودم و بالای سرش میدیدم که زجر میکشد، رو به قبله کردم و به خدا گفتم که اگر برای گناهان من میخواهی این فرزندم زجر بکشد من این را نمیخواهم که زجر بکشد. سپس از بیمارستان خارج شدم و پس از چند ساعت خبر شهادتش را شنیدم.<ref>[http://shohada-isf.ir/fa/shahid?shahidID=9 سایت شهدا]</ref>
==رده==
{{ترتیب‌پیش‌فرض:هاشم میر طالبی}}
[[رده: شهدا]]
[[رده: شهدای دفاع مقدس]]
[[رده: شهدای سپاه پاسداران انقلاب اسلامی]]
[[رده: شهدای ایران]]
[[رده: شهدای استان اصفهان]]
[[رده: شهدای شهرستان اصفهان]]
==پانویس==
<references />

شهید رجب علی جان نثاری

2021-06-25T15:23:39Z

Bozorgmehr98:

نام : رجبعلی

نام خانوادگی: جان نثاری

تاریخ تولد: 1343/1/1

تاریخ شهادت: 1361/2/20

محل تولد: اصفهان

قطعه: بیت المقدس

عملیات منجر به شهادت: بیت المقدس

شغل: بنایی و کشاورزی

یگان خدمتی: زمینی نیروی انتظامی

==خاطرات==

او بسیار آرام و کم حرف بود یک بار من بلند خندیدم.

==زندگی نامه==

[[شهید رجب علی جان نثاری]] در سال 1343 در یک خانواده ی مذهبی و زحمت کش به دنیا آمد. تا کلاس سوم راهنمایی تحصیل کرد .او به کار بنایی مشغول شد و به پدرش در کشاورزی کمک می کرد. بعد از انقلاب وارد [[بسیج]] شد.

==وصیت نامه==

همیشه در نماز جماعت شرکت کنید و از امام امت پشتیبانی کنید.<ref>[http://shohada-isf.ir/fa/shahid?shahidID=3 سایت شهدا]</ref>
==رده==
{{ترتیب‌پیش‌فرض:رجب علی جان نثاری}}
[[رده: شهدا]]
[[رده: شهدای دفاع مقدس]]
[[رده: شهدای ایران]]
[[رده: شهدای استان اصفهان]]
[[رده: شهدای شهرستان اصفهان]]
==پانویس==
<references />

شهید مجید دانشور

2021-06-25T15:20:46Z

Bozorgmehr98:

نام :مجید

نام خانوادگی: دانشور

نام پدر: ماشااله

تاریخ تولد: 10/4/ 1341

تاریخ شهادت: 1360/3/22

قطعه: چزابه

عملیات منجر به شهادت: طریق القدس

یگان خدمتی: زمینی نیروی انتظامی

<ref>[[ http://shohada-isf.ir/fa/shahid?shahidID=1542|سایت شهدا]]</ref>
==پانویس==
<references />

شهید سید مهدی مدینه

2021-06-25T15:18:50Z

Bozorgmehr98:

نام:سید مهدی

نام خانوادگی: مدینه

تاریخ تولد: 1345/01/01

تاریخ شهادت: 1361/1/1

محل تولد: اصفهان

قطعه: محرم ۲

عملیات منجر به شهادت: محرم

یگان خدمتی: زمینی سپاه

==وصیت نامه==

بنابر واجب بودن نوشتن وصیت نامه بر هر فرد مسلمان بنده سید مهدی مدینه فرزند عباس متولد 1345 وصیت می کنم که این انقلاب یک انقلاب حسینی است و خون پاک جوانان به پای آن ریخته شده است پس از آن پاسداری کامل را بنمایید ودر این راه که می رویم سرنوشت هر کس معلوم نیست و کسانی که در این راه می روند و جان خود را به بهای بهشت می دهند شهیدند و من که در این راه می روم خیلی کوچکتر از آنم که لیاقت [[شهادت]] را داشته باشم اما اگر خدا بر من منت گذارد و شهادت نصیبم شد از شما می خواهم که برای من ناراحت نشوید و گریه و زاری نکنید زیرا مگر شهیدان پیش خدا نمی روند پس چه جای ناراحتی است و باید خوشحال باشید و با این کار تیری بر قلب ضد انقلاب زده باشید از شما می خواهم در زیر لطف و عنایات خدا در امر خیر ثابت قدم باشید از برادرانم می خواهم به تحصیل خود ادامه دهند و در آینده فردی مثمر ثمر برای این انقلاب باشند به این انقلاب کمک کنند و دانشگاه ها را پر کنند تا جایی برای ضد انقلاب نماند و درآخر وصیت می کنم که7 [[روزه]] از سال گذشته برایم بگیرند و18 تومان [[کفاره]] آن را بدهند و 15 روزه از امسال برایم بگیرند ومقداری که پول دارم و هر چه که دارم برای خود خانواده مان خرج کنید و بگذارید.<ref>[http://shohada-isf.ir/fa/shahid?shahidID=5 سایت شهدا]</ref>
==پانویس==
<references />
==رده==
{{ترتیب‌پیش‌فرض:مهدی مدینه}}
[[رده: شهدا]]
[[رده: شهدای دفاع مقدس]]
[[رده: شهدای سپاه پاسداران انقلاب اسلامی]]
[[رده: شهدای ایران]]
[[رده: شهدای استان اصفهان]]
[[رده: شهدای شهرستان اصفهان]]

شهید سید ناصر شجاعی

2021-06-25T15:16:00Z

Bozorgmehr98:

{{جعبه اطلاعات افراد نظامی
|نام فرد = سید ناصر شجاعی
|تصویر =
|توضیح تصویر =
|ملیت = [[پرونده:پرچم ایران.png|22px]] ایرانی
|شهرت =
|دین و مذهب = [[مسلمان]]، [[شیعه]]
|تولد =[[۱۳۴۴/۰۱/۰۱]]
|شهادت = [[بستان،۱۱/۱۰/۱۳۶۵]]
|وفات =
|مرگ =
|محل دفن
|مفقود =
|جانباز =
|اسارت =
|نیرو =
|یگانهای خدمت = [[سپاه]]
|طول خدمت =
|درجه =
|سمت‌ها =[[سرباز زمینی سپاه]]
|جنگ‌‌ها = [[جنگ ایران و عراق]]
|نشان‌های لیاقت =
|عملیات‌ =
|فعالیت‌ها =
|تحصیلات =
|تخصص‌ها =
|شغل =
|خانواده = نام پدر:حسن
}}

نام : سید ناصر
نام خانوادگی: شجاعی

نام پدر: حسن

تاریخ تولد: 1344/1/1

تاریخ شهادت: 1365/10/11

قطعه: بستان

عملیات منجر به شهادت: طریق القدس

یگان خدمتی: زمینی سپاه

==خاطرات==

پیش بینی شهادت

علی تورجی

از [[مشهد]] که برگشت حال و روزش تغییر کرد نشاط عجیبی داشت، از بیشتر دوستان و آشنایان خداحافظی کرد و از همه حلالیت طلبید. قرار بود فردا با دوستانش عازم جبهه شود، همان روز رفتیم به گلستان شهدا، سر قبر [[شهید سید رحمان هاشمی]]. دیگر گریه نمی کرد. دو تن دیگر از دوستانش در کنار رحمان آرمیده بودند، به مزار آن ها خیره شد؛ گویی چیزهایی می دید که ما از آن ها بی خبر بودیم. رفت سراغ مسئول گلستان شهدا، از او خواست در کنار سید رحمان کسی را دفن نکند. ایشان هم گفت : من نمی توانم قبر را نگه دارم؛ شاید فردا یک [[شهید]] آوردند و گفتند می خواهیم اینجا دفن کنیم. محمد نگاهی به صورت پیرمرد انداخت و گفت : شما فقط یک ماه اینجا را برای من نگهدار. همان طور هم شد و محمد در کنار سید رحمان دفن شد.

==وصیت نامه==

خدمت خانواده عزیزم سلام عرض می نمایم وامیدوارم که حالتان خوب و همیشه موفق و پیروز باشید. چند نکته به عنوان وصیت برای شما خانواده عزیزم بیان می نمایم. ابتدا ازپدر و مادرمهربانم می خواهم که واقعا مرا حلال کنند و ازدست من راضی باشند ودنباله رو این انقلاب و رهبرعزیزمان باشند وخدای نکرده نکند حرفی بزنید که باعث رکود و شکست این انقلاب شود. همچنین از برادران بسیار خوبم می خواهم که از دست اینجانب راضی باشید وهمچنین می خواهم که پشتیبان این انقلاب ورهبرعزیزمان باشید. و از تو خواهر بسیارمهربانم که واقعا مثل مادربرای من بودی,می خواهم که مرا حلال کنی وهمانطورکه تا به حال حجابت رارعایت کرده ای,رعایت کنی وهمچنین فرزندانت را در مسیر این انقلاب واسلام عزیز قراردهی. دیگر حرفی برای گفتن ندارم,فقط از شما پدرمهربانم می خواهم که مدت یک سال برای من نمازوروزه بدهید بخوانندودیگراین که ازدوستان وآشنایان خواهانم که اگر روزی غیبتشان راکردم ویا بد آنها راگفتم مرا حلال کنند. خداوند یار و یاور مسلمین باشد.انشاالله خدایا خدایا تا انقلاب مهدی خمینی را نگه دار منتظری نستوه برای نصر اسلام محافظت بفرما باید ببخشید که وقت اضافی نداشتم که زیادتر بنویسم ,در ضمن مادرم مبلغ هزاروصدتومان و پدرم مبلغ چهارهزارتومان از من طلبکار هستند.<ref>[http://shohada-isf.ir/fa/shahid?shahidID=8 سایت شهدا]</ref>
==پانویس==
<references />
==رده==
{{ترتیب‌پیش‌فرض: سید ناصر شجاعی}}
[[رده: شهدا]]
[[رده: شهدای دفاع مقدس]]
[[رده: شهدای سپاه پاسداران انقلاب اسلامی]]
[[رده: شهدای ایران]]
[[ رده: شهدای استان اصفهان]]

شهید الیاس خسروی

2021-06-25T15:12:50Z

Bozorgmehr98:

{{جعبه اطلاعات افراد نظامی
|نام فرد = الیاس خسروی
|تصویر =
|توضیح تصویر =
|ملیت = [[پرونده:پرچم ایران.png|22px]] ایرانی
|شهرت =
|دین و مذهب = [[مسلمان]]، [[شیعه]]
|تولد =[[]]
|شهادت = [[والفجر ،۸۱۸/۱۱/۱۳۶۱]]
|وفات =
|مرگ =
|محل دفن =
|مفقود =
|جانباز =
|اسارت =
|نیرو =
|یگانهای خدمت = [[زمینی نیروی انتظامی]]
|طول خدمت =
|درجه =
|سمت‌ها =
|جنگ‌‌ها = [[جنگ ایران و عراق]]
|نشان‌های لیاقت =
|عملیات‌ =
|فعالیت‌ها =
|تحصیلات =
|تخصص‌ها =
|شغل =
|خانواده = نام پدر:عباس قلی
}}

نام: الیاس

نام خانوادگی: خسروی

نام پدر: عباس قلی

شهادت: 1361/11/18

قطعه: والفجر 3و8

عملیات منجر به شهادت: والفجر ۸

یگان خدمتی: زمینی نیروی انتظامی

<ref>[http://shohada-isf.ir/fa/shahid?shahidID=7301 سایت شهدا]</ref>
==پانویس==
<references />

شهید اکبر سلطانی

2021-06-25T15:10:57Z

Bozorgmehr98:

نام:اکبر

نام خانوادگی: سلطانی

تاریخ تولد: 1341/1/5

تاریخ شهادت: 1360/4/2

قطعه: چزابه

عملیات منجر به شهادت: طریق القدس

یگان خدمتی: زمینی نیروی انتظامی

<ref>[http://shohada-isf.ir/fa/shahid?shahidID=1563 سایت شهدا]</ref>
==پانویس==
<references />

شهید سید ابوالقاسم طباطبائی

2021-06-25T15:08:37Z

Bozorgmehr98:

نام: سید ابوالقاسم

نام خانوادگی: طباطبائی

نام پدر: عبدالحسین

تاریخ ولادت: 1344/1/1

تاریخ شهادت: 1360/3/2

محل تولد: اصفهان

شغل: تراشکار

عملیات منجر به شهادت: طریق القدس

مسئولیت: زمینی سپاه

==خاطرات==

رشد معنوی

همرزم شهید

او همیشه از آغاز دوستیش با من میگفت آرزویم این است که در فلسطین باشم ودر آنجا مبارزاتم را ادامه دهم تا اینکه [[جنگ]] تحمیلی آغاز شد و او با علاقه تمام در این جنگ شرکت کرد و پس از چندی در 19 مهر به همراه [[فرمانده]] عملیات به [[اهواز]] رفت و پس از40 روز به خاطر ماموریت و آماده کردن مواد انفجاری به اصفهان آمد و در ملاقات با او، محسن را شخص دیگری دیدم و به من گفت در جبهه های این جنگ آدمی دست قدرت خدا را کاملا میبیند.

==وصیت نامه==

ملت غیور و [[شهید]] پرور ایران اسلامی امید است بعد از ما راهمان را گرامی داشته و از خون شهیدان حفاظت نموده و به فرمان رهبر گوش فرا داده و قلب امام را از کارهای ناشایسته آزار ندهید و تا آخرین لحظه و آخرین قطره خون خود به فرمان امام باشید و دعای به امام را فراموش نکنید و تا میتوانید به امام دعا کنید.

<ref>[http://shohada-isf.ir/fa/shahid?shahidID=10 سایت شهدا]</ref>

==پانویس==
<references />
==رده==
{{ترتیب‌پیش‌فرض:ابوالقاسم طباطبائی}}
[[رده: شهدا]]
[[رده: شهدای دفاع مقدس]]
[[رده: شهدای ایران]]
[[رده: شهدای استان اصفهان]]
[[رده: شهدای شهرستان اصفهان]]

شهید قاسم زنده دل

2021-06-25T15:00:53Z

Bozorgmehr98:

{{جعبه اطلاعات افراد نظامی
|نام فرد = قاسم زنده دل
|تصویر =10979.jpg
|توضیح تصویر =
|ملیت = [[پرونده:پرچم ایران.png|22px]] ایرانی
|شهرت =
|دین و مذهب = [[مسلمان]]، [[شیعه]]
|تولد =[[مشهد]]
|شهادت = [[1360/09/09]]
|وفات =
|مرگ =
|محل دفن =[[خواجه‌ربیع‌]]
|مفقود =
|جانباز =
|اسارت =
|نیرو =
|یگانهای خدمت =
|طول خدمت =
|درجه =
|سمت‌ها =[[رزمنده]]
|جنگ‌‌ها = [[جنگ ایران و عراق]]
|نشان‌های لیاقت =
|عملیات‌ =
|فعالیت‌ها =
|تحصیلات =
|تخصص‌ها =
|شغل =
|خانواده = نام پدر: غلامحسین
}}

کد شهید:6006561

نام :قاسم‌

نام خانوادگی :زنده‌دل

نام پدر :غلامحسین

محل تولد :مشهد
‌

تاریخ شهادت :1360/09/09

تحصیلات :نامشخص

گروه مربوط :گروهی برای این شهید ثبت نشده است.

نوع عضویت :سایر شهدا

مسئولیت :رزمنده

‌
گلزار :خواجه‌ربیع‌

==خاطرات==

* موضوع: لحظه و نحوه شهادت

من با شما صحبت می کنم آنچه را که درکش کردم. روزی بود روزگاری ... اون روزها هرچند وقت بکبار دوستی را از دست می دادیم . این شده بود جزو عادتهای زندگیمون . ما بچه همینجا بودیم ... ولی خونمون خرمشهره، شهر خون، [[خرمشهر]] خاکش غریب نداره... قاسم با دوستانش یا به بیمارستان می رفتند برای عیادت دوستانی که در جنگ مجروح شده بودند و یا می رفتند سر خاک برای دفن دوستانی که شربت شهادت نوشیده بودند . و یا با چشمهای خیس در انتظار خبر از مفقودین جنگ می نشست... یا به انتظار نامه ای رمزی از دوستی که در اردوگاه های عراقی اسیر بودند ... قاسم هشت سال این چنین زندگی کرد . از اون روزها فقط همین خاطره ها برایمان مانده است . نباید فراموش کنیم . اگر آرامشی در این روزها داریم محصول اون روزها و خونهاست . انقلاب محصول از دست دادن بهترین جوانان روزگار است که مثل شما صاحب آرزو های بی انتها بودند . ما خاطره های جنگ را بازگو می کنیم تا فراموش نکنیم آنچه را اکنون داریم از کجا به دست آورده ایم . ... سال 59 یا 60بود من بودم و قاسم ، جلوتر از خط مقدم ... عراقی ها منطقه رو شیمیایی زده بودند . قاسم ماسک نداشت ، چفیه اش رو گم کرده بود ... چه روزهایی بود . من چفیه ام را دادم به قاسم ، ولی دیر شده بود ... قاسم شیمیایی شده بود ... همیشه سردرد داشت . حاج اکبر دوست صمیمی قاسم بود ، قاسم رو عقب کشید ... بچه ها همگی حالشون خوب بود ... فقط... حاج اکبر و من و قاسم رفتیم بیمارستان صحرایی ، حاج اکبر و دکتر در یک گوشه پچ پچ می کردند... دیدم حاج اکبر گریه می کند ، قاسم نگاهی به حاجی کرد و پرسید : چی شده حاجی ؟ تو رو جون مولا بگو : دق کردم . حاجی رو به قاسم کرد و گفت : دق نکنی قاسم . قاسم : بگو حاجی . حاجی : تومور مغزیه ، تجربه دکتر اینو میگه . قاسم جون اگه یکدفعه بگیره ، یکدفعه هم ول کنه ناراحت نشو! من مات مونده بودم ، فقط قاسمو نگاه می کردم ، چقدر خونسرد بود ، چه لبخندها و تبسم های زیبایی همراه داشت . حاج اکبر و قاسم و من راهی مشهد شدیم ، بیمارستان رفتیم . آزمایشگاه... سی تی اسکن ... هیچ چیز جواب نداد . قاسم روی برانکارد هی علامت می داد ... اشکاتو پاک کن آبرومون رفت . لبخندی زدم و اشکامو پاک کردم . دکتر گفت : تومور مغزیه ، اینجا هم نمیشه ... یکدفعه می گیره ، یکدفعه هم ول می کنه مگه مولا شفا بده . قاسم رو به دکتر و حاجی و من کرد و گفت : ما بیخیال این حرفهاییم دکتر ... ما لایق نبودیم ، اگه لایق بودیم می رفتیم ، ولی کجاست شانس ... امام رضا (ع) ... جواب یک دختر مسیحی رو داد من مسلمون جای خود دارم ، شاید جواب بده . دکتر اومد جلوی قاسم ایستاد و بوسه ای بر پیشونی قاسم زد . قاسم که پسر شوخ طبعی بود گفت : نوکرتم دکتر ... اگه زیاد ببوسی بچه لوسی می شم . فضای بیمارستان را خنده پر کرده بود ... قاسم علامت داد که بریم . منم علامتو به حاجی دادم و همه از دکتر خداحافضی کردیم و اومدیم بیرون .. قاسم رو به حاجی کرد و گفت : حاجی این کله دیگه کوکیه ، مال منم نیست . مال این مردمه ، فایده هم نداره ، خودش وقتی خوشش بیاد با هاونگ می کوبونه ... شوخیه دیگه ... وقتی هم می کوبونه عین یک نارنجک صدا میده . می خواد برام یادآوری کنه که هنوز من بچه جنگم . باید برم حاجی ... ( قاسم سکوت می کند ) ... خط مقدم . من و حاجی هر کار کردیم نشد ، قاسم گریه می کرد ... نمی دونستیم چیکار کنیم . قاسم با هزار التماس و در خواست حاجی رو راضی کرد ... اون برگشت منطقه ، خط مقدم . دکتر به حاجی گفته بود که یک شربت تهیه کنه . اون هرروز دنبال دارو می گشت ... خلاصه پیدا کرد ... اون شربتو داد به قاسم ، قاسم نگاهی کرد ... حاجی رو به قاسم کرد و گفت : هر قاشقی که از این شربت می خوری یک بسم ا... بگو ! قاسم نمی دونست شاد باشه یا ناراحت ... همه بچه ها داشتند دعا می خواندند ، همه با حالت ناله ، أمن یحب المضطر اذا دعاء و یکشف السوء را می خواندند . قاسم همش گریه می کرد و با خودش می گفت : یا امام رضا (ع) ... یا مولا ، خودت شفا بده ، بهم قدرت بده تا جلو دشمن سرافکنده نباشم . قاسم یک قاشق از شربتو خورد و گفت : بسم الله ... اون روز من و حاجی شاهد ماجرا بودیم ... چقدر برای حاجی سخت بود ... هرروز قاسم را نگاه می کردیم ... حاجی شبها نماز شب می خوند و حاجتشو می خواست . قاسم یک شب اومد پیشم و گفت : رسول ... سپس کیفی رو جلوم گذاشت . من نگاهی به کیف کردم و گفتم چیه قاسم جون . قاسم گفت : توی این کیف چیزی نیست ... ولی یک چیزهایی هست چیزی که توی این کیفه پر از معنویته پولاشم بوی معنویت میده . اگه یک زمانی رفتنی بودم ... اینارو به مادرم بده . بگو قاسم خوابتو دیده ، دیده که ضامن من شدی ... منم برام سخت بود ، قاسم یک چیزیش شده بود . گریه می کردم ، نمی دونستم چیکار کنم ، خیلی برام سخت بود . جفتمون دست روی شونه های هم گذاشتتیم و تا صبح گریه می کردیم . حاجی هم نماز شب میخوند... حاجی که نمازشو تموم کرد به من یک علامتی داد و گفت : برای چند لحظه برو بیرون ! منم گفتم باشه و رفتم پشت خاکریز یکجا دراز کشیده بودم هی به آسمان نگاه می کردم ، به ستاره ها ... دلم گرفته بود ... اون شب یک شب طولانی بود ، واقعا یک شب طولانی . حاجی و قاسم تا نزدیکی های سحر با هم درد دل می کردند ، وصیت می نوشتند ... همینطور که به آسمان نگاه می کردم ، یکدفعه [[خمپاره]] ها زوزه کشان رو سر بچه ها اومدند . یک خمپاره روی چادر حاجی نشست . هردوتا [[شهید]] شدند . منطقه [[بستان]] شده بود ، [[کربلا]] اونا رفتند. اونا متعلق به حسین فهمیده بودن ... متعلق به آن بیست هزار عزیزی که فقط طی 3 روز حمله به [[فاو]] قربانی [[بمب های شیمیایی]] شدند ... من موندم و درد خودم ...). راوی حسین شریفی نژاد

<ref>[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=10979 سایت یاران رضا]</ref>
==پانویس==
<references/>
==نگارخانه تصاویر==
[[File:10979.jpg]]

==رده==
{{ترتیب‌پیش‌فرض: قاسم زنده دل}}
[[رده: شهدا]]
[[رده: شهدای دفاع مقدس]]
[[رده: شهدای سپاه پاسداران انقلاب اسلامی]]
[[رده: شهدای ایران]]
[[رده: شهدای استان خراسان رضوی]]
[[رده: شهدای شهرستان مشهد]]

شهید قاسم زنده دل

2021-06-25T15:00:11Z

Bozorgmehr98:

{{جعبه اطلاعات افراد نظامی
|نام فرد = قاسم زنده دل
|تصویر =10979.jpg
|توضیح تصویر =
|ملیت = [[پرونده:پرچم ایران.png|22px]] ایرانی
|شهرت =
|دین و مذهب = [[مسلمان]]، [[شیعه]]
|تولد =[[مشهد]]
|شهادت = [[1360/09/09]]
|وفات =
|مرگ =
|محل دفن =[[خواجه‌ربیع‌]]
|مفقود =
|جانباز =
|اسارت =
|نیرو =
|یگانهای خدمت =
|طول خدمت =
|درجه =
|سمت‌ها =[[رزمنده]]
|جنگ‌‌ها = [[جنگ ایران و عراق]]
|نشان‌های لیاقت =
|عملیات‌ =
|فعالیت‌ها =
|تحصیلات =
|تخصص‌ها =
|شغل =
|خانواده = نام پدر: غلامحسین
}}

کد شهید:6006561

نام :قاسم‌

نام خانوادگی :زنده‌دل

نام پدر :غلامحسین

محل تولد :مشهد
‌
تاریخ شهادت :1360/09/09

تحصیلات :نامشخص

گروه مربوط :گروهی برای این شهید ثبت نشده است.

نوع عضویت :سایر شهدا

مسئولیت :رزمنده

‌
گلزار :خواجه‌ربیع‌

==خاطرات==

* موضوع: لحظه و نحوه شهادت

من با شما صحبت می کنم آنچه را که درکش کردم. روزی بود روزگاری ... اون روزها هرچند وقت بکبار دوستی را از دست می دادیم . این شده بود جزو عادتهای زندگیمون . ما بچه همینجا بودیم ... ولی خونمون خرمشهره، شهر خون، [[خرمشهر]] خاکش غریب نداره... قاسم با دوستانش یا به بیمارستان می رفتند برای عیادت دوستانی که در جنگ مجروح شده بودند و یا می رفتند سر خاک برای دفن دوستانی که شربت شهادت نوشیده بودند . و یا با چشمهای خیس در انتظار خبر از مفقودین جنگ می نشست... یا به انتظار نامه ای رمزی از دوستی که در اردوگاه های عراقی اسیر بودند ... قاسم هشت سال این چنین زندگی کرد . از اون روزها فقط همین خاطره ها برایمان مانده است . نباید فراموش کنیم . اگر آرامشی در این روزها داریم محصول اون روزها و خونهاست . انقلاب محصول از دست دادن بهترین جوانان روزگار است که مثل شما صاحب آرزو های بی انتها بودند . ما خاطره های جنگ را بازگو می کنیم تا فراموش نکنیم آنچه را اکنون داریم از کجا به دست آورده ایم . ... سال 59 یا 60بود من بودم و قاسم ، جلوتر از خط مقدم ... عراقی ها منطقه رو شیمیایی زده بودند . قاسم ماسک نداشت ، چفیه اش رو گم کرده بود ... چه روزهایی بود . من چفیه ام را دادم به قاسم ، ولی دیر شده بود ... قاسم شیمیایی شده بود ... همیشه سردرد داشت . حاج اکبر دوست صمیمی قاسم بود ، قاسم رو عقب کشید ... بچه ها همگی حالشون خوب بود ... فقط... حاج اکبر و من و قاسم رفتیم بیمارستان صحرایی ، حاج اکبر و دکتر در یک گوشه پچ پچ می کردند... دیدم حاج اکبر گریه می کند ، قاسم نگاهی به حاجی کرد و پرسید : چی شده حاجی ؟ تو رو جون مولا بگو : دق کردم . حاجی رو به قاسم کرد و گفت : دق نکنی قاسم . قاسم : بگو حاجی . حاجی : تومور مغزیه ، تجربه دکتر اینو میگه . قاسم جون اگه یکدفعه بگیره ، یکدفعه هم ول کنه ناراحت نشو! من مات مونده بودم ، فقط قاسمو نگاه می کردم ، چقدر خونسرد بود ، چه لبخندها و تبسم های زیبایی همراه داشت . حاج اکبر و قاسم و من راهی مشهد شدیم ، بیمارستان رفتیم . آزمایشگاه... سی تی اسکن ... هیچ چیز جواب نداد . قاسم روی برانکارد هی علامت می داد ... اشکاتو پاک کن آبرومون رفت . لبخندی زدم و اشکامو پاک کردم . دکتر گفت : تومور مغزیه ، اینجا هم نمیشه ... یکدفعه می گیره ، یکدفعه هم ول می کنه مگه مولا شفا بده . قاسم رو به دکتر و حاجی و من کرد و گفت : ما بیخیال این حرفهاییم دکتر ... ما لایق نبودیم ، اگه لایق بودیم می رفتیم ، ولی کجاست شانس ... امام رضا (ع) ... جواب یک دختر مسیحی رو داد من مسلمون جای خود دارم ، شاید جواب بده . دکتر اومد جلوی قاسم ایستاد و بوسه ای بر پیشونی قاسم زد . قاسم که پسر شوخ طبعی بود گفت : نوکرتم دکتر ... اگه زیاد ببوسی بچه لوسی می شم . فضای بیمارستان را خنده پر کرده بود ... قاسم علامت داد که بریم . منم علامتو به حاجی دادم و همه از دکتر خداحافضی کردیم و اومدیم بیرون .. قاسم رو به حاجی کرد و گفت : حاجی این کله دیگه کوکیه ، مال منم نیست . مال این مردمه ، فایده هم نداره ، خودش وقتی خوشش بیاد با هاونگ می کوبونه ... شوخیه دیگه ... وقتی هم می کوبونه عین یک نارنجک صدا میده . می خواد برام یادآوری کنه که هنوز من بچه جنگم . باید برم حاجی ... ( قاسم سکوت می کند ) ... خط مقدم . من و حاجی هر کار کردیم نشد ، قاسم گریه می کرد ... نمی دونستیم چیکار کنیم . قاسم با هزار التماس و در خواست حاجی رو راضی کرد ... اون برگشت منطقه ، خط مقدم . دکتر به حاجی گفته بود که یک شربت تهیه کنه . اون هرروز دنبال دارو می گشت ... خلاصه پیدا کرد ... اون شربتو داد به قاسم ، قاسم نگاهی کرد ... حاجی رو به قاسم کرد و گفت : هر قاشقی که از این شربت می خوری یک بسم ا... بگو ! قاسم نمی دونست شاد باشه یا ناراحت ... همه بچه ها داشتند دعا می خواندند ، همه با حالت ناله ، أمن یحب المضطر اذا دعاء و یکشف السوء را می خواندند . قاسم همش گریه می کرد و با خودش می گفت : یا امام رضا (ع) ... یا مولا ، خودت شفا بده ، بهم قدرت بده تا جلو دشمن سرافکنده نباشم . قاسم یک قاشق از شربتو خورد و گفت : بسم الله ... اون روز من و حاجی شاهد ماجرا بودیم ... چقدر برای حاجی سخت بود ... هرروز قاسم را نگاه می کردیم ... حاجی شبها نماز شب می خوند و حاجتشو می خواست . قاسم یک شب اومد پیشم و گفت : رسول ... سپس کیفی رو جلوم گذاشت . من نگاهی به کیف کردم و گفتم چیه قاسم جون . قاسم گفت : توی این کیف چیزی نیست ... ولی یک چیزهایی هست چیزی که توی این کیفه پر از معنویته پولاشم بوی معنویت میده . اگه یک زمانی رفتنی بودم ... اینارو به مادرم بده . بگو قاسم خوابتو دیده ، دیده که ضامن من شدی ... منم برام سخت بود ، قاسم یک چیزیش شده بود . گریه می کردم ، نمی دونستم چیکار کنم ، خیلی برام سخت بود . جفتمون دست روی شونه های هم گذاشتتیم و تا صبح گریه می کردیم . حاجی هم نماز شب میخوند... حاجی که نمازشو تموم کرد به من یک علامتی داد و گفت : برای چند لحظه برو بیرون ! منم گفتم باشه و رفتم پشت خاکریز یکجا دراز کشیده بودم هی به آسمان نگاه می کردم ، به ستاره ها ... دلم گرفته بود ... اون شب یک شب طولانی بود ، واقعا یک شب طولانی . حاجی و قاسم تا نزدیکی های سحر با هم درد دل می کردند ، وصیت می نوشتند ... همینطور که به آسمان نگاه می کردم ، یکدفعه [[خمپاره]] ها زوزه کشان رو سر بچه ها اومدند . یک خمپاره روی چادر حاجی نشست . هردوتا [[شهید]] شدند . منطقه [[بستان]] شده بود ، [[کربلا]] اونا رفتند. اونا متعلق به حسین فهمیده بودن ... متعلق به آن بیست هزار عزیزی که فقط طی 3 روز حمله به [[فاو]] قربانی [[بمب های شیمیایی]] شدند ... من موندم و درد خودم ...). راوی حسین شریفی نژاد

<ref>[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=10979 سایت یاران رضا]</ref>
==پانویس==
<references/>
==نگارخانه تصاویر==
[[File:10979.jpg]]

==رده==
{{ترتیب‌پیش‌فرض: قاسم زنده دل}}
[[رده: شهدا]]
[[رده: شهدای دفاع مقدس]]
[[رده: شهدای سپاه پاسداران انقلاب اسلامی]]
[[رده: شهدای ایران]]
[[رده: شهدای استان خراسان رضوی]]
[[رده: شهدای شهرستان مشهد]]

شهید رضا مهربانی

2021-05-18T15:09:03Z

Bozorgmehr98:

کد شهید: 7500434

نام : رضا

نام خانوادگی : مهربانی‌

نام پدر : محمدجواد

محل تولد : نیشابور

تاریخ شهادت : 1375/10/15

مکان شهادت : محورزاهدان‌ خاش

تحصیلات : نامشخص

گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است.

نوع عضویت : سایر شهدا

مسئولیت : سایر

گلزار : شهدا

==خاطرات==

عشق به ائمه اطهار

محمد مهربانی

یک شب که به اتفاق برادرم در مسجد نشسته بودیم روحانی [[مسجد]] روضه امام حسین و طفل سه سال اش را نقل می کرد که به یاد خودم افتادم چون من هنگام فوت پدرم 3 سال داشتم در آن شب خیلی گریه کردم. وقتی از مسجد بیرون آمدیم برادرم به من گفت امشب خیلی گریه کردی، به ایشان کفتم امشب خاطره پدرم برایم زنده شد و چون خودم پدر ندارم حال حضرت رقیه را با جان و دل احساس کردم برادرم در حالی که مرا در آغوش گرفت، گفت: برادر جان غصه نخور تو این دنیای به این بزرگی تنها ما نیستیم که از وجود پدر محروم هستیم آن قدر فرزند [[شهید]] در مملکت ما وجود دارد که حتی پدر خود را هم ندیده اند و تنها دلشان را با عکسی که از پدرشان دارند خوش کرده اند که من و تو در برابر آنها هیچیم. آن شب را تا چند ساعتی برایم از بچه های بی سرپرست صحبت کرد و مرا دلداری داد و بعد از چند وقت که خبر شهادتش را برایمان آوردند آن موقع بود که وجود بی پدری را واقعا احساس کردم زیرا دیگر او نبود که بتواند مانند فرزندی با پدر خویش با او دردل کند و او با حرفهای آرام بخشش مرا آرام کند، روحش شاد.

خواب و روياي ديگران در مورد شهادت شهيد

صدیقه قادری

دو روز قبل از [[شهادت]] پسرم آقا رضا، با پسر دیگرم حرفم شد و سر صدا کردم. همان شب خواب دیدم یک شیئ محکم به قلبم خورد و از خواب پریدم. عمویش پرسید چه شد؟ گفتم نمی دانم یک چیزی در خواب محکم به قلبم خورد صبح روز بعد با پسر دیگدم تماس گرفته بودند و گفته بودند که برادرت تیر خورده من خانه بودم که دیدم دامادم به همراه پسرم آمدند و من هنوز از آن خواب دیشب ناراحت بودم و گریه میکردم. پسرم پرسید چرا گریه می کنی؟ من سکوت کردم و وقتی مرا در این حال دید او هم شروع به گریه کرد. از ایشان سوال کردم تو چرا گریه می کنی؟ اما او چیزی نگفت و پرسید عمو جان کجاست؟ کفتم محل کارش. گفت: من می روم عمو را ببینم. بعد از ظهر رفتم خانه عمویش دیدم همه داد می زنند و گریه می کنند پرسیدم چی شده؟ اما آنها چیزی نگفتند، نگران شدم و برگشتم خانه، نیمه های شب بود که صدا زنگ در آمد فکر کردم رضاست. در را باز کردم دیدم عروسم است که به من گفت: مادر برادرم می گوید چرا گذاشتید رضا برود؟ که این حرف او نگرانیم را دوبرابر کرد و گفتم چه شده؟ آیا تصادف کرده است. گفت: نه ماشینش را توی راه گرفته اند. به همراه عروسم به راه افتادیم و رفتیم خانه پسرم علی دیدم همه آنجا نشسته اند و دارند گریه می کنند پرسیدم برای رضا چه اتفاقی افتاده است؟ یکی از آنها به من گفت خبر داده اند یکی از سربازها را داخل راه گرفته اند و او را به شهادت رسانده اند حالا معلوم نیست که پسر تو باشد. تا این حرف را شنیدم از هوش رفتم وقتی به هوش آمدم فهمیدم چی شده. یکی از همرزمهنش تعریف می کرد داخل راه با اشرار برخورد کرده که اشرار ماشینش را سوراخ سوراخ کرده اند که یک تیر از پشت به قلبش اصابت کرد و به شهادت رسید.

خواب و روياي شهيد

علی مهربانی

یادم می آید آخرین شب چله ای که برادرم رضا زنده بود، همگی در خانه ما جمع شده بودیم و آن شب را تا صبح به تعریف خاطراتی از پدر پرداختیم. از قضا همان شب برادرم پدرم را در خواب می بیند و همین خواب حال او را دگرگون و پریشان می کند. فردای آن روز از همه ما خواست بر سر مزار پدرم حاضر شویم ما هم طبق عادت که هر جمعه به قبرستان می رفتیم، آن روز را نیز که جمعه بود به آنجا رفتیم. برادرم رضا خیلی بی طاقت شده بود و حال عجیبی داشت و بیشتر از همیشه دوست داشت که هر چه زودتر به محل دفن پدرم برسیم و این حال او مرا نگران کرده بود. همین که به قبرستان نزدیک شدیم برادرم با شتاب خود را به قبر پدرم رساند و در حالی که با کسی صحبت می کرد چیزهایی زیر لب زمزمه می کرد من به محض اینکه به نزدیک او رسیدم از جایش بلند شد و صورتش را که از گریه خیس شده بود از من پنهان کرد و به سمت دیگر قبرستان راهی شد من که متوجه اشک های او شده بودم فورا فاتحه ای خواندم و به دنبالش راه افتادم به سرعت خود را به او رساندم دستم را بر روی شانه اش گذاشتم و از او پرسیدم چه شده داداش؟ چرا گریه می کنی؟ اتفاقی افتاده؟ دستم را گرفت و مرا به کنار دیوار برد و هر دو روی زمین نشستیم. سرش را میان دو دستش گرفت و در حالی که صورتش از اشک کاملا خیس شده بود به من گفت: دیشب خواب پدرم را دیده ام. با نگرانی پرسیدم چه خوابی؟ او گفت: پدر بر روی سنگ مزارش خوابیده است. همینکه مرا دید که سمت او میروم رویش را از من برگرداند و در عالم خواب بسیار ناراحت شدم. گفتم چی شده بابا چرا از من رو برمی گردانی از من چه خطایی سر زده؟ من که همیشه به فکر شما هستم و در حالی که بردستهای او بوسه می زدم از او خواستم که صورتش را به طرف من برگرداند پدر هم که اصرار بیش حد مرا دید صورتش را به من کرد و در حالی که به من لبخند می زد آغوشش را بر روی من باز کرد من ناگهان از خواب بیدار شدم و دیگر تا صبح نتوانستم بخوابم. همه اش نگرانم که چرا پدر رویش را از من برگردانده بود صحبت برادرم که به اینجا رسید هر دوی ما با صدای بلند شروع به گریستن کردیم اما من سعی کردم جلوی خودم را بگیرم و او را دلداری دادم و بعد که کمی آرام شد دو نفری نزدیک بقیه آمدیم و همگی به خانه برگشتیم درست بعد از 15 روز خبر شهادتش را به ما دادند که من بعد ها خواب برادرم را اینطور تعبیر کردم که پدرم نمی خواست جدایی بین من و او ببیند زیرا می دانست ما بیش از حد به هم وابسته هستیم.

همت در رفع مشکل ديگران

آمنه بلوچی

درست 23 مرداد سال 73 بود که برای رفتن به زیارتگاه جمکران از یک هفته قبل آماده شده بودیم و قرار بود راس ساعت 4 بعد از ظهر همگی در محل مورد نظر حاضر باشیم همین که از خانه بیرون رفتیم صدای گریه و ناله یکی از همسایگان توجه ما را به خود جلب کرد ناگهان همسرم در جا میخکوب شد وساک دستی اش را به زمین گذاشت من اصرار داشتیم که هر چه زودتر برویم چون به اندازه کافی وقت نداشتیم. اما آقا رضا نمی توانست قدم از قدم بردارد ناگهان در خانه روبرو باز شد و در حالی که زن همسایه مان بچه اش را بغل گرفته بود دوان دوان به کوچه آمد همسرم که فهمیده بود چه اتفاقی افتاده است بلا فاصله جلو رفت و در حالی که بچه را از دست مادرش گرفت علت ناراحتی او را پرسید همسایه ما ابراز داشت که پسرم را تشنج گرفته است. الان از دستم می رود آقا رضا به من گفت تو به خانه برو وخودش فورا به بیمارستان رفت من ابتدا از اینکه نتوانستیم خودمان را به دیگر همسفرانمان برسانیم ناراحت بودم ولی از طرفی سفر ما هم در آن موقعیت برای همسرم اصلا خوشایند نبود و بالاخره بعد از یک ساعت همسرم به خانه برگشت و به من گفت بلند شو برویم اما من به ایشان گفتم رفتن ما دیگر فایده ندارد ایشان مثل همیشه تبسمی کرد و گفت حالا بلند شو برویم اگر رفته بودند دوباره بر می گردیم. من هم آماده شدم و هر دو روانه شدیم توی راه به این فکر می کردم که رفتن ما دیگر بی فایده است چون واقعا دیگر دیر شده بود اما همین که به مقصد رسیدند و اتوبوس که آمد خیلی تعجب کردم همسرم نگاهی به من کرد و گفت دیدی خانم اگر جایی قسمت انسان باشد و او را بطلبند حتما مقدمات آن زیارت و سفر خود به خود فراهم می شود اگر چه تمام مخلوقات دست به دست هم بدهند مانع آن بشوند.<ref>[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=19882 سایت یاران رضا]</ref>
==پانویس==
<references />
==رده==
{{ترتیب‌پیش‌فرض:رضا مهربانی}}
[[رده: شهدا]]
[[رده: شهدای دفاع مقدس]]
[[رده: شهدای ایران]]
[[رده: شهدای استان خراسان رضوی]]
[[رده: شهدای شهرستان نیشابور]]

شهید رضا مهربانی

2021-05-18T15:08:22Z

Bozorgmehr98:

کد شهید: 7500434

نام : رضا

محل تولد : نیشابور

نام خانوادگی : مهربانی‌

نام پدر : محمدجواد

تاریخ شهادت : 1375/10/15

مکان شهادت : محورزاهدان‌ خاش

تحصیلات : نامشخص

گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است.

نوع عضویت : سایر شهدا

مسئولیت : سایر

گلزار : شهدا

==خاطرات==

عشق به ائمه اطهار

محمد مهربانی

یک شب که به اتفاق برادرم در مسجد نشسته بودیم روحانی [[مسجد]] روضه امام حسین و طفل سه سال اش را نقل می کرد که به یاد خودم افتادم چون من هنگام فوت پدرم 3 سال داشتم در آن شب خیلی گریه کردم. وقتی از مسجد بیرون آمدیم برادرم به من گفت امشب خیلی گریه کردی، به ایشان کفتم امشب خاطره پدرم برایم زنده شد و چون خودم پدر ندارم حال حضرت رقیه را با جان و دل احساس کردم برادرم در حالی که مرا در آغوش گرفت، گفت: برادر جان غصه نخور تو این دنیای به این بزرگی تنها ما نیستیم که از وجود پدر محروم هستیم آن قدر فرزند [[شهید]] در مملکت ما وجود دارد که حتی پدر خود را هم ندیده اند و تنها دلشان را با عکسی که از پدرشان دارند خوش کرده اند که من و تو در برابر آنها هیچیم. آن شب را تا چند ساعتی برایم از بچه های بی سرپرست صحبت کرد و مرا دلداری داد و بعد از چند وقت که خبر شهادتش را برایمان آوردند آن موقع بود که وجود بی پدری را واقعا احساس کردم زیرا دیگر او نبود که بتواند مانند فرزندی با پدر خویش با او دردل کند و او با حرفهای آرام بخشش مرا آرام کند، روحش شاد.

خواب و روياي ديگران در مورد شهادت شهيد

صدیقه قادری

دو روز قبل از [[شهادت]] پسرم آقا رضا، با پسر دیگرم حرفم شد و سر صدا کردم. همان شب خواب دیدم یک شیئ محکم به قلبم خورد و از خواب پریدم. عمویش پرسید چه شد؟ گفتم نمی دانم یک چیزی در خواب محکم به قلبم خورد صبح روز بعد با پسر دیگدم تماس گرفته بودند و گفته بودند که برادرت تیر خورده من خانه بودم که دیدم دامادم به همراه پسرم آمدند و من هنوز از آن خواب دیشب ناراحت بودم و گریه میکردم. پسرم پرسید چرا گریه می کنی؟ من سکوت کردم و وقتی مرا در این حال دید او هم شروع به گریه کرد. از ایشان سوال کردم تو چرا گریه می کنی؟ اما او چیزی نگفت و پرسید عمو جان کجاست؟ کفتم محل کارش. گفت: من می روم عمو را ببینم. بعد از ظهر رفتم خانه عمویش دیدم همه داد می زنند و گریه می کنند پرسیدم چی شده؟ اما آنها چیزی نگفتند، نگران شدم و برگشتم خانه، نیمه های شب بود که صدا زنگ در آمد فکر کردم رضاست. در را باز کردم دیدم عروسم است که به من گفت: مادر برادرم می گوید چرا گذاشتید رضا برود؟ که این حرف او نگرانیم را دوبرابر کرد و گفتم چه شده؟ آیا تصادف کرده است. گفت: نه ماشینش را توی راه گرفته اند. به همراه عروسم به راه افتادیم و رفتیم خانه پسرم علی دیدم همه آنجا نشسته اند و دارند گریه می کنند پرسیدم برای رضا چه اتفاقی افتاده است؟ یکی از آنها به من گفت خبر داده اند یکی از سربازها را داخل راه گرفته اند و او را به شهادت رسانده اند حالا معلوم نیست که پسر تو باشد. تا این حرف را شنیدم از هوش رفتم وقتی به هوش آمدم فهمیدم چی شده. یکی از همرزمهنش تعریف می کرد داخل راه با اشرار برخورد کرده که اشرار ماشینش را سوراخ سوراخ کرده اند که یک تیر از پشت به قلبش اصابت کرد و به شهادت رسید.

خواب و روياي شهيد

علی مهربانی

یادم می آید آخرین شب چله ای که برادرم رضا زنده بود، همگی در خانه ما جمع شده بودیم و آن شب را تا صبح به تعریف خاطراتی از پدر پرداختیم. از قضا همان شب برادرم پدرم را در خواب می بیند و همین خواب حال او را دگرگون و پریشان می کند. فردای آن روز از همه ما خواست بر سر مزار پدرم حاضر شویم ما هم طبق عادت که هر جمعه به قبرستان می رفتیم، آن روز را نیز که جمعه بود به آنجا رفتیم. برادرم رضا خیلی بی طاقت شده بود و حال عجیبی داشت و بیشتر از همیشه دوست داشت که هر چه زودتر به محل دفن پدرم برسیم و این حال او مرا نگران کرده بود. همین که به قبرستان نزدیک شدیم برادرم با شتاب خود را به قبر پدرم رساند و در حالی که با کسی صحبت می کرد چیزهایی زیر لب زمزمه می کرد من به محض اینکه به نزدیک او رسیدم از جایش بلند شد و صورتش را که از گریه خیس شده بود از من پنهان کرد و به سمت دیگر قبرستان راهی شد من که متوجه اشک های او شده بودم فورا فاتحه ای خواندم و به دنبالش راه افتادم به سرعت خود را به او رساندم دستم را بر روی شانه اش گذاشتم و از او پرسیدم چه شده داداش؟ چرا گریه می کنی؟ اتفاقی افتاده؟ دستم را گرفت و مرا به کنار دیوار برد و هر دو روی زمین نشستیم. سرش را میان دو دستش گرفت و در حالی که صورتش از اشک کاملا خیس شده بود به من گفت: دیشب خواب پدرم را دیده ام. با نگرانی پرسیدم چه خوابی؟ او گفت: پدر بر روی سنگ مزارش خوابیده است. همینکه مرا دید که سمت او میروم رویش را از من برگرداند و در عالم خواب بسیار ناراحت شدم. گفتم چی شده بابا چرا از من رو برمی گردانی از من چه خطایی سر زده؟ من که همیشه به فکر شما هستم و در حالی که بردستهای او بوسه می زدم از او خواستم که صورتش را به طرف من برگرداند پدر هم که اصرار بیش حد مرا دید صورتش را به من کرد و در حالی که به من لبخند می زد آغوشش را بر روی من باز کرد من ناگهان از خواب بیدار شدم و دیگر تا صبح نتوانستم بخوابم. همه اش نگرانم که چرا پدر رویش را از من برگردانده بود صحبت برادرم که به اینجا رسید هر دوی ما با صدای بلند شروع به گریستن کردیم اما من سعی کردم جلوی خودم را بگیرم و او را دلداری دادم و بعد که کمی آرام شد دو نفری نزدیک بقیه آمدیم و همگی به خانه برگشتیم درست بعد از 15 روز خبر شهادتش را به ما دادند که من بعد ها خواب برادرم را اینطور تعبیر کردم که پدرم نمی خواست جدایی بین من و او ببیند زیرا می دانست ما بیش از حد به هم وابسته هستیم.

همت در رفع مشکل ديگران

آمنه بلوچی

درست 23 مرداد سال 73 بود که برای رفتن به زیارتگاه جمکران از یک هفته قبل آماده شده بودیم و قرار بود راس ساعت 4 بعد از ظهر همگی در محل مورد نظر حاضر باشیم همین که از خانه بیرون رفتیم صدای گریه و ناله یکی از همسایگان توجه ما را به خود جلب کرد ناگهان همسرم در جا میخکوب شد وساک دستی اش را به زمین گذاشت من اصرار داشتیم که هر چه زودتر برویم چون به اندازه کافی وقت نداشتیم. اما آقا رضا نمی توانست قدم از قدم بردارد ناگهان در خانه روبرو باز شد و در حالی که زن همسایه مان بچه اش را بغل گرفته بود دوان دوان به کوچه آمد همسرم که فهمیده بود چه اتفاقی افتاده است بلا فاصله جلو رفت و در حالی که بچه را از دست مادرش گرفت علت ناراحتی او را پرسید همسایه ما ابراز داشت که پسرم را تشنج گرفته است. الان از دستم می رود آقا رضا به من گفت تو به خانه برو وخودش فورا به بیمارستان رفت من ابتدا از اینکه نتوانستیم خودمان را به دیگر همسفرانمان برسانیم ناراحت بودم ولی از طرفی سفر ما هم در آن موقعیت برای همسرم اصلا خوشایند نبود و بالاخره بعد از یک ساعت همسرم به خانه برگشت و به من گفت بلند شو برویم اما من به ایشان گفتم رفتن ما دیگر فایده ندارد ایشان مثل همیشه تبسمی کرد و گفت حالا بلند شو برویم اگر رفته بودند دوباره بر می گردیم. من هم آماده شدم و هر دو روانه شدیم توی راه به این فکر می کردم که رفتن ما دیگر بی فایده است چون واقعا دیگر دیر شده بود اما همین که به مقصد رسیدند و اتوبوس که آمد خیلی تعجب کردم همسرم نگاهی به من کرد و گفت دیدی خانم اگر جایی قسمت انسان باشد و او را بطلبند حتما مقدمات آن زیارت و سفر خود به خود فراهم می شود اگر چه تمام مخلوقات دست به دست هم بدهند مانع آن بشوند.<ref>[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=19882 سایت یاران رضا]</ref>
==پانویس==
<references />
==رده==
{{ترتیب‌پیش‌فرض:رضا مهربانی}}
[[رده: شهدا]]
[[رده: شهدای دفاع مقدس]]
[[رده: شهدای ایران]]
[[رده: شهدای استان خراسان رضوی]]
[[رده: شهدای شهرستان نیشابور]]

شهید ابوالفضل زرگرانی

2021-05-18T14:57:09Z

Bozorgmehr98:

{{جعبه اطلاعات افراد نظامی
|نام فرد = ابوالفضل زرگرانی
|تصویر =10888.jpg
|توضیح تصویر =
|ملیت = [[پرونده:پرچم ایران.png|22px]] ایرانی
|شهرت =
|دین و مذهب = [[مسلمان]]، [[شیعه]]
|تولد =[[نیشابور]]
|شهادت = [1362/01/24[]]
|وفات =
|مرگ =
|محل دفن =[[بهشت‌فضل‌]]
|مفقود =
|جانباز =
|اسارت =
|نیرو =
|یگانهای خدمت =
|طول خدمت =
|درجه =
|سمت‌ها =[[رزمنده‌]]
|جنگ‌‌ها = [[جنگ ایران و عراق]]
|نشان‌های لیاقت =
|عملیات‌ =
|فعالیت‌ها =
|تحصیلات =
|تخصص‌ها =
|شغل =
|خانواده = نام پدر:قربانعلی
}}

کد شهید:6212244

نام :ابوالفضل‌

نام خانوادگی :زرگرانی

نام پدر :قربانعلی

محل تولد :نیشابور

‌
تاریخ شهادت :1362/01/24

تحصیلات :نامشخص

شغل :دانش آموز

گروه مربوط :گروهی برای این شهید ثبت نشده است.

نوع عضویت :سایر شهدا

مسئولیت :رزمنده‌

گلزار :بهشت‌فضل‌

==خاطرات==

خواب و روياي ديگران درمورد شهيد

گوهر قلعه نوعی

به خاطر دارم سه ماه بعد از شهادت فرزندم ابو الفضل به مکه مشرف شدم . یک شب خواب دیدم که در یک محوطه بزرگی مثل باغ هستم . آقایی آمد و گفت : بیا سوار هواپیما شو ، سوار شدم و مرا در یک باغ پیاده کرد که کسی غیر از من در آنجا نبود . بعد گفت : اگر می خواهی پسرت را پیدا کنی برو و آنجا را بگرد . میوه های زیادی در باغ وجود داشت یک قسمت میز و صندلی گذاشته بودند . ناگهان دیدم ابو الفضل آمد و دست به گردنم انداخت که من گریه کردم به من گفت : مادر از این میوه ها هر چه می خواهی بخور بعد با ابو الفضل کنار هواپیما آمدم . خلبان گفت : حالا که فرزندت را دیدی دیگر غصه نخور . سپس ابو الفضل دستش را بلند کرد که در میان دستش آیه های [[قرآن]] را دیدم که آیت الکرسی را نوشته بود . در همان لحظه بود که از خواب بیدار شدم .

عشق به جهاد

فاطمه زرگرانی

چند وقتی بود که ابوالفضل تصمیم داشت برای اعزام به جبهه ثبت نام کند ولی پدر و مادرم به دلیل کمی سن و اینکه موقع امتحانات بود با این کار مخالفت می کردند . هنگامی که می خواست در روستا ثبت نام کند به دلیل سن کمش او را قبول نکردند . که تصمیم گرفته به مشهد برود و در آنجا نام نویسی کند . پس از اینکه پدر و مادرم از ثبت نام ابوالفضل در جبهه مطلع شدند پدرم گفت : تو هنوز خیلی کوچک هستی من به جای تو به [[جبهه]] می روم که ابوالفضل گفت : هر کسی به جای خودش باید برود . من می روم شما هم بروید با این حرف پدرم موافقت کرد که او به جبهه برود و به آرزویش رسید . .<ref>[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=10888 سایت یاران رضا]</ref>
==پانویس==
<references />
==نگارخانه تصاویر==
[[File:10888.jpg]]
==رده==
{{ترتیب‌پیش‌فرض:ابوالفضل زرگرانی}}
[[رده: شهدا]]
[[رده: شهدای دفاع مقدس]]
[[رده: شهدای ایران]]
[[رده: شهدای استان خراسان رضوی]]
[[رده: شهدای شهرستان نیشابور]]

شهید ابوالفضل زرگرانی

2021-05-18T14:56:49Z

Bozorgmehr98:

{{جعبه اطلاعات افراد نظامی
|نام فرد = ابوالفضل زرگرانی
|تصویر =10888.jpg
|توضیح تصویر =
|ملیت = [[پرونده:پرچم ایران.png|22px]] ایرانی
|شهرت =
|دین و مذهب = [[مسلمان]]، [[شیعه]]
|تولد =[[نیشابور]]
|شهادت = [1362/01/24[]]
|وفات =
|مرگ =
|محل دفن =[[بهشت‌فضل‌]]
|مفقود =
|جانباز =
|اسارت =
|نیرو =
|یگانهای خدمت =
|طول خدمت =
|درجه =
|سمت‌ها =[[رزمنده‌]]
|جنگ‌‌ها = [[جنگ ایران و عراق]]
|نشان‌های لیاقت =
|عملیات‌ =
|فعالیت‌ها =
|تحصیلات =
|تخصص‌ها =
|شغل =
|خانواده = نام پدر:قربانعلی
}}

کد شهید:6212244

نام :ابوالفضل‌

نام خانوادگی :زرگرانی

نام پدر :قربانعلی

محل تولد :نیشابور
‌
تاریخ شهادت :1362/01/24

تحصیلات :نامشخص

شغل :دانش آموز

گروه مربوط :گروهی برای این شهید ثبت نشده است.

نوع عضویت :سایر شهدا

مسئولیت :رزمنده‌

گلزار :بهشت‌فضل‌

==خاطرات==

خواب و روياي ديگران درمورد شهيد

گوهر قلعه نوعی

به خاطر دارم سه ماه بعد از شهادت فرزندم ابو الفضل به مکه مشرف شدم . یک شب خواب دیدم که در یک محوطه بزرگی مثل باغ هستم . آقایی آمد و گفت : بیا سوار هواپیما شو ، سوار شدم و مرا در یک باغ پیاده کرد که کسی غیر از من در آنجا نبود . بعد گفت : اگر می خواهی پسرت را پیدا کنی برو و آنجا را بگرد . میوه های زیادی در باغ وجود داشت یک قسمت میز و صندلی گذاشته بودند . ناگهان دیدم ابو الفضل آمد و دست به گردنم انداخت که من گریه کردم به من گفت : مادر از این میوه ها هر چه می خواهی بخور بعد با ابو الفضل کنار هواپیما آمدم . خلبان گفت : حالا که فرزندت را دیدی دیگر غصه نخور . سپس ابو الفضل دستش را بلند کرد که در میان دستش آیه های [[قرآن]] را دیدم که آیت الکرسی را نوشته بود . در همان لحظه بود که از خواب بیدار شدم .

عشق به جهاد

فاطمه زرگرانی

چند وقتی بود که ابوالفضل تصمیم داشت برای اعزام به جبهه ثبت نام کند ولی پدر و مادرم به دلیل کمی سن و اینکه موقع امتحانات بود با این کار مخالفت می کردند . هنگامی که می خواست در روستا ثبت نام کند به دلیل سن کمش او را قبول نکردند . که تصمیم گرفته به مشهد برود و در آنجا نام نویسی کند . پس از اینکه پدر و مادرم از ثبت نام ابوالفضل در جبهه مطلع شدند پدرم گفت : تو هنوز خیلی کوچک هستی من به جای تو به [[جبهه]] می روم که ابوالفضل گفت : هر کسی به جای خودش باید برود . من می روم شما هم بروید با این حرف پدرم موافقت کرد که او به جبهه برود و به آرزویش رسید . .<ref>[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=10888 سایت یاران رضا]</ref>
==پانویس==
<references />
==نگارخانه تصاویر==
[[File:10888.jpg]]
==رده==
{{ترتیب‌پیش‌فرض:ابوالفضل زرگرانی}}
[[رده: شهدا]]
[[رده: شهدای دفاع مقدس]]
[[رده: شهدای ایران]]
[[رده: شهدای استان خراسان رضوی]]
[[رده: شهدای شهرستان نیشابور]]

شهید نور محمد نو بهاری‌ مهدی زاده

2021-05-18T14:54:34Z

Bozorgmehr98:

{{جعبه اطلاعات افراد نظامی
|نام فرد = نور محمد نو بهاری‌ مهدی زاده
|تصویر = 19842.jpg
|توضیح تصویر =
|ملیت = [[پرونده:پرچم ایران.png|22px]] ایرانی
|شهرت =
|دین و مذهب = [[مسلمان]]، [[شیعه]]
|تولد =[[تایباد]]
|شهادت = [[1365/11/03]]
|وفات =
|مرگ =
|محل دفن =
|مفقود =
|جانباز =
|اسارت =
|نیرو =
|یگانهای خدمت =
|طول خدمت =
|درجه =
|سمت‌ها =[[رزمنده‌]]
|جنگ‌‌ها = [[جنگ ایران و عراق]]
|نشان‌های لیاقت =
|عملیات‌ =
|فعالیت‌ها =
|تحصیلات =
|تخصص‌ها =
|شغل =
|خانواده = نام پدر:غلامحسن‌
}}

کد شهید: 6536491

نام : نورمحمدنوبهاری‌

نام خانوادگی : مهدیزاده‌

نام پدر : غلامحسن‌

محل تولد : تایباد

تاریخ شهادت : 1365/11/03

تحصیلات : نامشخص

گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است.

نوع عضویت : سایر شهدا

مسئولیت : رزمنده‌

=خاطرات==

اعتقاد به ولايت

حسین علی باغدار

ایشان پیش از اینکه به جبهه های حق علیه باطل برود در جهاد سازندگی [[شهرک باخرز]] مشغول خدمت به محرومین این روستا بود که با گذشت و فداکاری هنر خود را به روستا جهت ساختن مساجد و حمام و مدرسه از طریق جهاد سازندگی باخرز باز سازی ، نو سازی انجام می داد و در بعضی مواقع از مال خود صرف راههای خیر می نمود بنده در شهرک باخرز در مدرسه رهژاهنمایی مشغول تحصیل بودم چون روستای ما وسیله نقلیه نداشت ما چند نفر بودیم که به شهرک می رفتیم و هر هفته روزهای پنج شنبه تا شنبه ما را با خود از شهرک به روستا به وسیله موتور سیکلت ایژ خود می برد و می گفت : بچه ها همان طور که امام گفته امید من به شما دانش آموزان است باید شما برای آینده این مملکت سرنوشت ساز باشید چنین حرفهایی را به ما می گفت و به ما توصیه می نمود که از فرمان امام غافل نباشیم .

اخلاص عمل

حسین علی باغدار

چون مسجد ما فرش نداشت یک روز بدون اطلاع دیگران رفته بود و فرش خریده بود و شبانه به خاطر این که کسی متوجه نشود فرش را برده بود و داخل مسجد پهن کرده بود بعدها اهالی محل متوجه شدند که این کار توسط [[شهید مهدیزاده]] انجام شده است.

اخلاص عمل

حسین علی باغدار

مسجد ما فرش نداشت یک روز بدون اطّلاع شبانه فرش را خریده بود و در مسجد گذاشته بود که بعدها فهمیدیم که کار این شهید بزرگوار است.

حسن برخورد

حسین علی باغدار

فردی بسیار دلسوز و مهربان بود بچه های روستا اعم از کوچک و بزرگ را در وسط روستا جمع می کرد و برای آنان داستانهای شیرین و پندآموز می گفت. یادم هست که دوربین عکاسی و شکاری داشتند. از بچه ها چه فامیل و چه غیر فامیل عکس می گرفت و به طور رایگان به آنان می داد. دوربین شکاری به ما بچه ها می داد تا بوسیله آن دور و نزدیک روستا، دشت، کوه و صحرا را نگاه کنیم. فردی بسیار خدا دوست بود. دنیا برایش هیچ ارزشی نداشت و فردی فداکار و شجاع بود و همیشه مردم را به خداشناسی و عبادت دعوت می نمود. یادم هست که بنده و دیگر بچه ها را در مسجد جمع می نمود و از نماز، اصول و عقاید سئوال می کرد و به ما یاد می داد. <ref>[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=19842 سایت یاران رضا]</ref>
==پانویس==
<references />
==نگارخانه تصاویر==
[[File:19842.jpg]]
==رده==
{{ترتیب‌پیش‌فرض:نور محمد نو بهاری مهدی زاده}}
[[رده: شهدا]]
[[رده: شهدای دفاع مقدس]]
[[رده: شهدای ایران]]
[[رده: شهدای استان خراسان رضوی]]
[[رده: شهدای شهرستان تایباد]]

شهید غلام علی مهدی زاده‌ فیض‌ آبادی‌

2021-05-18T14:49:49Z

Bozorgmehr98:

{{جعبه اطلاعات افراد نظامی
|نام فرد = غلام علی مهدی زاده‌ فیض‌ آبادی‌
|تصویر =19847.jpg
|توضیح تصویر =
|ملیت = [[پرونده:پرچم ایران.png|22px]] ایرانی
|شهرت =
|دین و مذهب = [[مسلمان]]، [[شیعه]]
|تولد =[[مشهد]]
|شهادت = [[1365/10/28]]
|وفات =
|مرگ =
|محل دفن =[[بهشت‌رضا]]
|مفقود =
|جانباز =
|اسارت =
|نیرو =
|یگانهای خدمت = [[]]
|طول خدمت =
|درجه =
|سمت‌ها =[[رزمنده‌]]
|جنگ‌‌ها = [[جنگ ایران و عراق]]
|نشان‌های لیاقت =
|عملیات‌ =
|فعالیت‌ها =
|تحصیلات =
|تخصص‌ها =
|شغل = کارگرسنگ کار
|خانواده = نام پدر:حسن‌
}}

کد شهید: 6536481

نام : غلامعلی‌

نام خانوادگی : مهدیزاده‌فیض‌ابادی‌

نام پدر : حسن‌

محل تولد : مشهد

تاریخ شهادت : 1365/10/28

مکان شهادت : شلمچه

تحصیلات : نامشخص

شغل : کارگرسنگ کار

گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است.

نوع عضویت : سایر شهدا

مسئولیت : رزمنده‌

گلزار : بهشت‌رضا

==خاطرات==

خواب و روياي ديگران در مورد شهادت شهيد

حسن مهدیزاده

شب خواب دیدم . جلوی صحن [[حضرت معصومه(س)]] ایستاده بودم یک گاری میوه جلویم بود . با یک سید صحبت می کردیم سید به من گفت : تا از این کار نانی بدست می آید من گفتم: که دو پسر دارم که در جبهه هستند و خدا می رساند سید به من گفت: همین برای تو بس است. و دیدم که از پله ها می آید بالا یک سید دیگر آمد و یکی از میوه های دیگر گاری را برداشت. به او گفتم : همین یکی کافی است . و روز بعد خبر [[شهادت]]ش را آوردند. و فهمیدم که زمانی که میوه را از من گرفته اند پسرم [[شهید]] شده است. . <ref>[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=19847 سایت یاران رضا]</ref>
==پانویس==
<references />
==نگارخانه تصاویر==
[[File:19847.jpg]]
==رده==
{{ترتیب‌پیش‌فرض:علی مهدی زاده فیض آبادی}}
[[رده: شهدا]]
[[رده: شهدای دفاع مقدس]]
[[رده: شهدای ایران]]
[[رده: شهدای استان خراسان رضوی]]
[[رده: شهدای شهرستان مشهد]]

شهید علی زرقانی

2021-05-18T14:46:25Z

Bozorgmehr98:

{{جعبه اطلاعات افراد نظامی
|نام فرد = علی زرقانی
|تصویر =
|توضیح تصویر =
|ملیت = [[پرونده:پرچم ایران.png|22px]] ایرانی
|شهرت =
|دین و مذهب = [[مسلمان]]، [[شیعه]]
|تولد =[[سبزوار]]
|شهادت = [[1364/08/17]]
|وفات =
|مرگ =
|محل دفن =
|مفقود =
|جانباز =
|اسارت =
|نیرو =
|یگانهای خدمت =
|طول خدمت =
|درجه =
|سمت‌ها =[[رزمنده‌]]
|جنگ‌‌ها = [[جنگ ایران و عراق]]
|نشان‌های لیاقت =
|عملیات‌ =
|فعالیت‌ها =
|تحصیلات =
|تخصص‌ها =
|شغل =
|خانواده = نام پدر:غلامعلی
}}

کد شهید:6407598

نام :علی

نام خانوادگی :زرقانی

نام پدر :غلامعلی

‌
محل تولد :سبزوار

‌
تاریخ شهادت :1364/08/17

تحصیلات :نامشخص

گروه مربوط :گروهی برای این شهید ثبت نشده است.

نوع عضویت :سایر شهدا

مسئولیت :رزمنده‌

==خاطرات==

خواب و روياي شهيد

پدرم حاج علی خوابی را که دیده بود این گونه نقل می کرد : من چند شب در خواب می دیدم سیدی که شمشیر و علمی دردستش است مرا صدا می زند که علی برخیز این شمشیر را بردار و به جبهه برو . گفتم : من می خواهم به مشهد بروم گفت : نه شما به کربلا برو درنهایت من تصمیم گرفتم به جای رفتن به مشهد برای رفتن به جبهه ثبت نام کنم .<ref>[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=10873 سایت یاران رضا]</ref>
==پانویس==
<references />
==رده==
{{ترتیب‌پیش‌فرض:علی زرقانی}}
[[رده: شهدا]]
[[رده: شهدای دفاع مقدس]]
[[رده: شهدای ایران]]
[[رده: شهدای استان خراسان رضوی]]
[[رده: شهدای شهرستان سبزوار]]

شهید علی زرقانی

2021-05-18T14:46:03Z

Bozorgmehr98:

{{جعبه اطلاعات افراد نظامی
|نام فرد = علی زرقانی
|تصویر =
|توضیح تصویر =
|ملیت = [[پرونده:پرچم ایران.png|22px]] ایرانی
|شهرت =
|دین و مذهب = [[مسلمان]]، [[شیعه]]
|تولد =[[سبزوار]]
|شهادت = [[1364/08/17]]
|وفات =
|مرگ =
|محل دفن =
|مفقود =
|جانباز =
|اسارت =
|نیرو =
|یگانهای خدمت =
|طول خدمت =
|درجه =
|سمت‌ها =[[رزمنده‌]]
|جنگ‌‌ها = [[جنگ ایران و عراق]]
|نشان‌های لیاقت =
|عملیات‌ =
|فعالیت‌ها =
|تحصیلات =
|تخصص‌ها =
|شغل =
|خانواده = نام پدر:غلامعلی
}}

کد شهید:6407598

نام :علی

نام خانوادگی :زرقانی

نام پدر :غلامعلی
‌
محل تولد :سبزوار
‌
تاریخ شهادت :1364/08/17

تحصیلات :نامشخص

گروه مربوط :گروهی برای این شهید ثبت نشده است.

نوع عضویت :سایر شهدا

مسئولیت :رزمنده‌

==خاطرات==

خواب و روياي شهيد

پدرم حاج علی خوابی را که دیده بود این گونه نقل می کرد : من چند شب در خواب می دیدم سیدی که شمشیر و علمی دردستش است مرا صدا می زند که علی برخیز این شمشیر را بردار و به جبهه برو . گفتم : من می خواهم به مشهد بروم گفت : نه شما به کربلا برو درنهایت من تصمیم گرفتم به جای رفتن به مشهد برای رفتن به جبهه ثبت نام کنم .<ref>[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=10873 سایت یاران رضا]</ref>
==پانویس==
<references />
==رده==
{{ترتیب‌پیش‌فرض:علی زرقانی}}
[[رده: شهدا]]
[[رده: شهدای دفاع مقدس]]
[[رده: شهدای ایران]]
[[رده: شهدای استان خراسان رضوی]]
[[رده: شهدای شهرستان سبزوار]]

شهید علی زرقانی

2021-05-18T14:45:27Z

Bozorgmehr98:

{{جعبه اطلاعات افراد نظامی
|نام فرد = علی زرقانی
|تصویر =
|توضیح تصویر =
|ملیت = [[پرونده:پرچم ایران.png|22px]] ایرانی
|شهرت =
|دین و مذهب = [[مسلمان]]، [[شیعه]]
|تولد =[[سبزوار]]
|شهادت = [[1364/08/17]]
|وفات =
|مرگ =
|محل دفن =
|مفقود =
|جانباز =
|اسارت =
|نیرو =
|یگانهای خدمت =
|طول خدمت =
|درجه =
|سمت‌ها =[[رزمنده‌]]
|جنگ‌‌ها = [[جنگ ایران و عراق]]
|نشان‌های لیاقت =
|عملیات‌ =
|فعالیت‌ها =
|تحصیلات =
|تخصص‌ها =
|شغل =
|خانواده = نام پدر:غلامعلی
}}

کد شهید:6407598

نام :علی

نام خانوادگی :زرقانی

نام پدر :غلامعلی
‌
محل تولد :سبزوار
‌
تاریخ شهادت :1364/08/17

تحصیلات :نامشخص

گروه مربوط :گروهی برای این شهید ثبت نشده است.

نوع عضویت :سایر شهدا

مسئولیت :رزمنده‌

==خاطرات==

خواب و روياي شهيد

پدرم حاج علی خوابی را که دیده بود این گونه نقل می کرد : من چند شب در خواب می دیدم سیدی که شمشیر و علمی دردستش است مرا صدا می زند که علی برخیز این شمشیر را بردار و به جبهه برو . گفتم : من می خواهم به مشهد بروم گفت : نه شما به کربلا برو درنهایت من تصمیم گرفتم به جای رفتن به مشهد برای رفتن به جبهه ثبت نام کنم .<ref>[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=10873 سایت یاران رضا]</ref>
==پانویس==
<references />
==رده==
{{ترتیب‌پیش‌فرض:علی زرقانی}}
[[رده: شهدا]]
[[رده: شهدای دفاع مقدس]]
[[رده: شهدای ایران]]
[[رده: شهدای استان خراسان رضوی]]
[[رده: شهدای شهرستان سبزوار]]

شهید علی زرقانی

2021-05-18T14:44:56Z

Bozorgmehr98:

{{جعبه اطلاعات افراد نظامی
|نام فرد = علی زرقانی
|تصویر =
|توضیح تصویر =
|ملیت = [[پرونده:پرچم ایران.png|22px]] ایرانی
|شهرت =
|دین و مذهب = [[مسلمان]]، [[شیعه]]
|تولد =[[سبزوار]]
|شهادت = [[1364/08/17]]
|وفات =
|مرگ =
|محل دفن =
|مفقود =
|جانباز =
|اسارت =
|نیرو =
|یگانهای خدمت =
|طول خدمت =
|درجه =
|سمت‌ها =[[رزمنده‌]]
|جنگ‌‌ها = [[جنگ ایران و عراق]]
|نشان‌های لیاقت =
|عملیات‌ =
|فعالیت‌ها =
|تحصیلات =
|تخصص‌ها =
|شغل =
|خانواده = نام پدر:غلامعلی
}}

کد شهید:6407598

نام :علی

نام خانوادگی :زرقانی

نام پدر :غلامعلی
‌
محل تولد :سبزوار
‌
تاریخ شهادت :1364/08/17

تحصیلات :نامشخص

گروه مربوط :گروهی برای این شهید ثبت نشده است.

نوع عضویت :سایر شهدا

مسئولیت :رزمنده‌

==خاطرات==

خواب و روياي شهيد

پدرم حاج علی خوابی را که دیده بود این گونه نقل می کرد : من چند شب در خواب می دیدم سیدی که شمشیر و علمی دردستش است مرا صدا می زند که علی برخیز این شمشیر را بردار و به جبهه برو . گفتم : من می خواهم به مشهد بروم گفت : نه شما به کربلا برو درنهایت من تصمیم گرفتم به جای رفتن به مشهد برای رفتن به جبهه ثبت نام کنم .<ref>[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=10873 سایت یاران رضا]</ref>
==پانویس==
<references />
==رده==
{{ترتیب‌پیش‌فرض:علی زرقانی}}
[[رده: شهدا]]
[[رده: شهدای دفاع مقدس]]
[[رده: شهدای ایران]]
[[رده: شهدای استان خراسان رضوی]]
[[رده: شهدای شهرستان سبزوار]]

شهید حمزه مهرابی‌ صالح‌ آبادی‌

2021-05-18T14:43:11Z

Bozorgmehr98:

{{جعبه اطلاعات افراد نظامی
|نام فرد = حمزه مهرابی‌ صالح‌ آبادی‌
|تصویر =
|توضیح تصویر =
|ملیت = [[پرونده:پرچم ایران.png|22px]] ایرانی
|شهرت =
|دین و مذهب = [[مسلمان]]، [[شیعه]]
|تولد =[[اسفراین]]
|شهادت = [[1361/04/23]]
|وفات =
|مرگ =
|محل دفن =[[شهدا]]
|مفقود =
|جانباز =
|اسارت =
|نیرو =
|یگانهای خدمت =
|طول خدمت =
|درجه =
|سمت‌ها =[[رزمنده‌]]
|جنگ‌‌ها = [[جنگ ایران و عراق]]
|نشان‌های لیاقت =
|عملیات‌ =
|فعالیت‌ها =
|تحصیلات =
|تخصص‌ها =
|شغل =
|خانواده = نام پدر:غلامحسین‌
}}

کد شهید: 6129863

نام : حمزه‌

نام خانوادگی : مهرابی‌صالح‌ابادی‌

نام پدر : غلامحسین‌

محل تولد : اسفراین

تاریخ شهادت : 1361/04/23

تحصیلات : نامشخص

گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است.

نوع عضویت : سایر شهدا

مسئولیت : رزمنده‌

گلزار : شهدا

==خاطرات==

اعتقاد به ولايت

محبوبه محرابی

قبل از شروع انقلاب برادرم حمزه یکسال زودتر به خدمت سربازی رفت و زمان انقلاب در کرمان مشغول خدمت سربازی بود.زمانی که امام دستور فرمودند سربازها از پادگان ها فرار کنند حمزه علی رغم این که در شهر غریبی خدمت می کرد از پادگان فرار می کند و خودش را به محله مخروبه ای می رساند و لباسهایش را عوض می کند و برای اینکه مورد شناسایی مامورین شاه قرار نگیرد مستقیماً به اسفراین نمی آید بلکه با نیسانی به تهران می رود و از تهران با اتوبوس به اسفراین آمده بود. مجدداً زمانی که امام فرمودند: سربازان به خدمت بازگردند با اینکه در اسفراین مشغول کار جوشکاری بود سریع خودش را به کرمان رساند و ادامه خدمت سربازی را به پایان رساند.

دقت در بيت المال

محبوبه مهرابی

اوایلی که برادرم حمزه در سپاه شروع به کار کرده بود ما برای چند روزی از تهران به اسفراین آمدیم هنگام برگشت به تهران برای رفتن به ترمینال من به برادرم گفتم : بهتر است ما را با موتور به ترمینال ببری ایشان گفت : نه ، صبر کنید من الان می روم و برمی گردم بعد به ترمینال برویم . بعد ایشان با موتور رفت و با ماشین برگشت من گفتم : حمزه پس موتور را چکار کردی ؟ گفت : موتور از اموال بیت المال و سپاه است و من هیچوقت نمی خواهم برای خانواده ام از بیت المال استفاده کنم سپس همه سوار ماشین که برادرم آورده بود شدیم و به ترمینال رفتیم و بعد از پیاده شدن کرایه اش را به راننده داد .

دستگيري از ضعيفان

محبوبه مهرابی

روز سوم شهادت برادرم حمزه در حیاط منزل دیدیم در حیاط منزل چند نفر مستضعف نشسته اند ، اطرافیان فکر می کردند که آنها برای پول یا غذا آمده اند وقتی یکی از اقوام خواست به آنها یک مقدار پول کمک کند آنها قبول نکردند و گفتند : ما برای گرفتن پول یا غذا اینجا نیامده ایم ، ما برای این اینجا هستیم که شهید دینی به گردن ما دارد او بارها به ما کمک های مالی زیادی کرده و الان برای این ناراحتیم که از امروز به بعد چه کسی خواهد بود که به ما سربزند و کمکمان کند . من آنجا متوجه شدم که برادرم پولهای حقوقی اش را در چه راهی خرج می کرده و هرچه ما می گفتیم هیچوقت ابراز نکرد .

فکاهي شوخ طبعي

شوکت کسکنی

شهید شجیعی از گوجه سبز بدش می آمد .آقای مهرابی یک عدد گوجه سبز را داخل پاکت می کند وبه خط مقدم برای ایشان می فرستد . [[شهید شجیعی]] فکر کرده بود که خبر مهمی پیش آمده که برای او در حین عملیات ، آتش و درگیری نامه فرستاده اند . او پاکت را باز می کند و می بیند داخل آن یک عدد گوجه سبز است ومی فهمد که چه کسی این کار را کرده است برای همین پایین نامه می نویسد مگر که برنگردم . وقتی ایشان به عقب بر می گردد به او اطلاع می دهند که حمزه مهرابی به [[شهادت]] رسیده است .

پيش بيني شهادت

محبوبه مهرابی

قبل از اینکه خبر شهادت حمزه را به ما بدهند شب آن روز خواب دیدم که یک اسب سفید آمد و دو نفر سوار بر آن هستند .صبح که بلند شدم مطمئن بودم که حمزه و محمد قنبری شهید شده اند .

شجاعت و شهامت

غلامرضا علی نیا

در عملیات [[طریق القدس]] آقای مهرابی [[آرپی جی]] زن بود ایشان و آقای فاخری باهم در زیر آتش گلوله های دشمن رفتند و تعداد زیادی از تانکهای دشمن را منهدم کردند شاید [[تانک]] زدن از نظر ظاهر زیاد مهم به نظر نیاید اما در منطقه و در زیر آتش بار دشمن از بین بردن آنها خیلی سخت است زیرا در تیر رس مستقیم دشمن قرار می گیرند در این درگیری از یکی از تانکها که آقای مهرابی هدف قرار می دهد دو نفر عراقی به بیرون می آیند که یکی از آنها آتش گرفته بود.

فکاهي شوخ طبعي

شوکت کسکنی

یک روز همزه همسرم که از سپاه به منزل آمد نواز کاستی را به همراه خود آورده بود ، من گفتم : این چیست ؟ گفت: نواز است بیا برایت بگذارم گوش کن من با خود فکر کردم که باید نواز مذهبی یا نوحه ی آهنگران است که او با اشتیاق مرا دعوت به گوش کردن آن می کند بعد ایشان نوار را در ضبط گذاشت و ضبط را روشن کرد، صدایی می گفت: ""صدایی را که الان می شنوید صدای خروپف [[شهید قاسمی فرد]] است "" و صدای خروپفی بلند شد باز مجدداً صدا گفت: "" صدای خروپف بعدی صدای خروپف [شهید مرادیان]] است "" و باز صدای خروپف بلند شد و این کار همینطور ادامه داشت.من به ایشان گفتم : این دیگر چه نواری است ؟ گفت: اینها همه درخواب بودند که من ومحمد قنبری صدای خروپف هر یک را ضبط کردیم و نام هریک را بردیم.

خواب و روياي ديگران درمورد شهيد

محبوبه مهرابی

در ارتباط با نامگذاری فرزندانم برادرم حمزه آنها را انتخاب کرد. هنگامی که فرزندم میثم به دنیا آمد من می خواستم که نام او را میثم بگذارم ولی مادرم گفت:" بهتر است او را هم نام برادرت حمزه بگذاری." شب خواب دیدم که حمزه آمد و یک ماشین ژیان، یک اسلحه و یک قوطی تیله به من داد، من گفتم: شما که شهید شدی! گفت:" درست است که من شهید شدم اما آمدم از تو سربزنم و این هدایا را به تو بدهم." گفتم: من در رابطه با اسم فرزندم چه کار کنم؟ گفت:" همانگونه که خودت دوست داری اسم او را بگذار و نمی خواهد حرف بقیه را گوش کنی. یعنی همان میثم بگذار." و من هم اسم فرزندم را میثم گذاشتم. و در مورد فرزندم، مهدی شب در خواب دیدم که یک موری از درب خانه داخل آمد و رفت روی عکس برادرم حمزه قرار گرفت. من در خواب با خودم گفتم: این نور نور [[حضرت مهدی (عج)]] است. وقتی بیدار شدم خیلی گریه کردم و فکر کردم که منظور این خواب چیست؟ بعد از یک هفته برادرم حمزه را در خواب دیدم که به من گفت:" این بچه ات پسر است و نام او را مهدی بگذار."

تقيد به مسائل شرعي

محبوبه مهرابی

هنگام ازدواج من چون خانواده همسرم آدمهای متدین، مذهبی و خوبی بودند برادرم حمزه گفت:" من برای ازدواج تو هرکاری که از دستم برآید انجام می دهم" و حتی قندهای عروسی ما را برادرم شکست. شب بردن من به خانه همسرم، برادرش عکاسی آورده بود تا از ما عکس بگیرد برادرم فوراً چادری بر سرم انداخت و نگذاشت حتی زنان هم با ما عکس بگیرند. و گفت:" به خانه خودش برود و هرچه می خواهد با همسرش عکس بگیرد." و به همین خاطر بین حمزه و برادر همسرم اختلاف پیش آمد، و برادرهمسرم به حمزه اعتراض کرد و گفت:" چرا نگذاشتی عکاس داخل بیاید؟" برادرم گفت:" من دوست ندارم غریبه بیاید و از ناموس من عکس بگیرد."لذا هنگامی هم که همسرم ماشین برای بردن من آورد تا من را به خانه مان ببرد. برادم گفت:" من دوست ندارم که خواهرم در ماشین بنشیند و ماشینهای دیگر بوق بوق کنان به دنبالش راه بیافتند خانه اورانزدیک منزل خودمان گرفتیم که این برنامه ها نباشد.

خبر شهادت

حسن کسکنی

آقای مهرابی با [[شهید محمد قنبری]] فامیل بودند و با هم وارد سپاه شده بودند. سری آخر که با هم می خواستند به جبهه بروند آقای قنبری به کردستان اعزام شد و آقای مهرابی به منطقه جنوب رفت. بعد از حرکت آن دو به جبهه حدود 25 الی 30 روز بعد خبر شهادت آقای مهرابی را شنیدم اما به خواهرم که همسر ایشان بود چیزی نگفتم، زیرا خواهرم در تهران بود تا اینکه شهید قنبری را هم از تهران به اسفراین آوردند بعد شهادت هر دو را اعلام کردند و بعد هر دو را با هم تشییع جنازه کردیم که کم گفتم: شهادت این دو شهید بزرگوار مانند شهادت [[شهید رجائی]] و [[باهنر]] است که هر دو با هم بودند و هر دو هم با هم به شهادت رسیده و با هم نیز تشییع شدند.
<ref>[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=19864 سایت یاران رضا]</ref>
==پانویس==
<references />
==رده==
{{ترتیب‌پیش‌فرض:حمزه مهرابی صالح آبادی}}
[[رده: شهدا]]
[[رده: شهدای دفاع مقدس]]
[[رده: شهدای ایران]]
[[رده: شهدای استان خراسان رضوی]]
[[رده: شهدای شهرستان اسفراین]]

شهید محمد حسین زرندی

2021-05-18T14:35:50Z

Bozorgmehr98:

{{جعبه اطلاعات افراد نظامی
|نام فرد = محمد حسین زرندی
|تصویر =10896.jpg
|توضیح تصویر =
|ملیت = [[پرونده:پرچم ایران.png|22px]] ایرانی
|شهرت =
|دین و مذهب = [[مسلمان]]، [[شیعه]]
|تولد =[[نیشابور]]
|شهادت = [[1362/08/29]]
|وفات =
|مرگ =
|محل دفن =
|مفقود =
|جانباز =
|اسارت =
|نیرو =
|یگانهای خدمت =
|طول خدمت =
|درجه =
|سمت‌ها =[[رزمنده]]
|جنگ‌‌ها = [[جنگ ایران و عراق]]
|نشان‌های لیاقت =
|عملیات‌ =
|فعالیت‌ها =
|تحصیلات =
|تخصص‌ها =
|شغل = دانش آموز
|خانواده = نام پدر:عباس
}}

کد شهید:6212251

نام :محمدحسین

نام خانوادگی :زرندی‌

نام پدر :عباس
‌
محل تولد :نیشابور

تاریخ شهادت :1362/08/29

تحصیلات :نامشخص

شغل :دانش آموز

گروه مربوط :گروهی برای این شهید ثبت نشده است.

نوع عضویت :سایر شهدا

مسئولیت :رزمنده
‌

==وصیت نامه==

اين وصيت نامه ها انسان را ميلرزاند و انسان را بيدار ميکند. ([[امام خميني]]) بنام الله درهم کوبنده کاخ ستمگران و با سلام به سالار شهيدان و امام امت خميني بت شکن و سلام و درود به رزمندگان پرتوان اسلام وصيتنامه خود را شروع ميکنم. آنقدر به جبهه ميروم و ميجنگم تا شهيد شوم. اي جوانان نکند در رختخواب بسر ببريد که [[حسين(ع)]] در ميدان نبرد شهيد شد. اي جوانان مبادا در غفلت بسر ببريد که علي در محراب عبادت شهيد شد و مبادا در حال بي تفاوتي به سر ببريد که علي اکبر حسين در راه حسين(ع) و با؟؟؟شهيد شد. اي مادران مبادا از رفتن فرزندانتان به جبهه جلوگيري کنيد که فردا در محضر خدا نميتوانيد جواب زينب را بدهيد که تحمل 72 شهيد را نمود و از دوستانم تقاضا دارم که نه تنها ادامه راه من بلکه ادامه راه تمامي شهدا باشند و از خانواده خودم، خواهران و برادرانم ميخواهم که اگر چنانچه بدي از من ديده اند مرا حلال کنند و سلام مرا به رهبرم برسانيد و مبادا در فراغ من شيون و ناله کنيد که دشمن خوشحال شود. اي خانواده و دوستان و اي مردم مبادا از راه و خط امام غفلتي کنيد که کوچکترين غفلت موجب پيروزي و شادماني دشمن گردد و از خداوند ميخواهم که به خانواده هاي شهدا صبر عنايت فرمايد و اميدوارم که فرزندان شهدا که ميوه و ريشه اين [[انقلاب]] هستند و اينها بايد ادامه دهنده راه شهدا باشند و يک پيام کوچک به شما مردم و خانواده خودم دارم که مبادا به مال دنيا دل ببنديد که ياد اسلام و خدا را فراموش کنيد و مثل اين مردمان مرزي کشور البته بعضي از اينها اين طور هستند که مانند مردمان کوفه بيتفاوت هستند و هر روز هزاران سرباز امام زمان در شهرهايشان رفت و آمد ميکنند و هر روزه چند گل پرپر شده از اين شهرها رفت و آمد ميکنند مادرم و پدرم و خواهران و برادرانم دوست ندارم که در شهادت من حتي يک قطره اشک برايم بريزيد و اگر هم گريه ميکنيد براي امام حسين و يارانش باشد. مادرم مرگ با عزت بهتر است از مرگ با ذلت و خواري. مادرم من و ديگر شهدا امانتي بوديم که خداوند به پدر و مادرشان داده بود و يک روز ديرتر اين امانت را بايد به صاحبش تحويل دهند پس ديگر گريه سودي ندارد. اميدوارم که خداوند به شما و ديگر خانواده هاي شهدا صبر عنايت فرمايد. خداحافظ-خدانگهدار يگان خدمتي-تيپ 21 مستقل امام رضا(ع) گردان :فلق در ضمن محل دفن من را به وسيله نامه به برادرم حسن گفته ام که در بهشت فضل اگر امکان داشت در کنار ابوالفضل مهرباني اگر امکان جا نبود در جاي ديگر منتها در بهشت فضل.
<ref>[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=10896 سایت یاران رضا]</ref>
==پانویس==
<references />
==نگارخانه تصاویر==
[[File:10896.jpg]]
==رده==
{{ترتیب‌پیش‌فرض:محمدحسین زرندی}}
[[رده: شهدا]]
[[رده: شهدای دفاع مقدس]]
[[رده: شهدای ایران]]
[[رده: شهدای استان خراسان رضوی]]
[[رده: شهدای شهرستان نیشابور]]

شهید سید محمد علی مهرداد ایسک‌

2021-05-18T14:34:33Z

Bozorgmehr98:

{{جعبه اطلاعات افراد نظامی
|نام فرد = محمد علی مهرداد ایسک‌
|تصویر = 19887.jpg
|توضیح تصویر =
|ملیت = [[پرونده:پرچم ایران.png|22px]] ایرانی
|شهرت =
|دین و مذهب = [[مسلمان]]، [[شیعه]]
|تولد =[[فردوس]]
|شهادت = [[پاسگاه زید، 1365/10/23]]
|وفات =
|مرگ =
|محل دفن =
|مفقود =
|جانباز =
|اسارت =
|نیرو =
|یگانهای خدمت = [[لشکر 5 نصر]]
|طول خدمت =
|درجه =
|سمت‌ها =[[مسئول واحد 1ط 4]]
|جنگ‌‌ها = [[جنگ ایران و عراق]]
|نشان‌های لیاقت =
|عملیات‌ =
|فعالیت‌ها =
|تحصیلات =
|تخصص‌ها =
|شغل =
|خانواده = نام پدر:سیدمحمود
}}

کد شهید: 6536581

نام : سیدمحمدعلی‌

نام خانوادگی : مهردادایسک‌

نام پدر : سیدمحمود

محل تولد : فردوس

تاریخ شهادت : 1365/10/23

مکان شهادت : پاسگاه زید

تحصیلات : نامشخص

یگان خدمتی : لشکر 5 نصر

گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است.

نوع عضویت : سایر شهدا

مسئولیت : مسئول واحد 1ط 4

==خاطرات==

امدادهاي غيبي

سیدمحمد علی مهرداد

یک شب نیروهای عراقی گرای پایگاه ما را درکنار رود کارون گرفته بودند و با [[توپهای دوربرد]] می زدند. آتش ازاول شب شروع وشدت آن به حدی بود که صدای انفجار گلوله ها بچه ها را آرام نمی گذاشت. هرکدام از [[گلوله]] در فاصله 50 متری، 100متری و یا در نزدیک پایگاه به زمین می خورد ولی به کسی آسیبی نمی رساند. ساعتی پس از نیمه شب یکی از گلوله های توپهای عراقی در داخل آسایشگاه نیروهای خودی که در حال خواب بودند افتاد ولی به خواست خداوند از آن همه نیرو که آنجا خوابیده بودند فقط یک نفر به [[شهادت]] رسید.

خواب و روياي شهادت

سیدمحمد علی مهرداد

آخرین مرتبه ای که همسرم محمد علی مهرداد می خواست به جبهه برود یک شب خواب دیده بود که سوار بر اسب سفیدی است که با سرعت حرکت می کند در یک لحظه با دریای خونی مواجه می شود وقتی که از اسب پیاده می شود می بینید که آب دریا زلال می شود بعد از دیدن این خواب گفت: من این مرتبه دیگر از جبهه سالم بر نخواهم گشت.

عشق شهادت

علی اکبر ایماندوست

بعد از عملیات [[کربلای 4]] خانوادگی 2-3 روزی به خانه برادر مهرداد رفتیم یک روز دیدم برادر مهرداد غمگین و ناراحت است. ایشان را به کناری کشیدم و گفتم : سید جان چه شده ، ناراحت هستی ؟ شما که اکنون در کنار زن و بچه ات هستی و هر کسی آرزو دارد به مرخصی بیاید و در کانون گرم خانواده اش باشد . ایشان رو به من کرد و گفت : می دانی چه هست ؟دنیا برای من زندان شده ، الان مثل این است که مرا در قفس کرده باشند و این میله های قفس یکسر به من نزدیکتر می شوند . در ادامه گفت :این مرتبه، دفعه آخری است که شما را می بینم چون من از بین شما خواهم رفت و این سری که به جبهه بروم دیگر برگشتی در کار نیست و شهید خواهم شد . بعد از مدتی که در جبهه بود در جریان عملیات [[کربلای 5]] به فیض عظیم شهادت نائل آمد.

خاطرات نحوه مجروحيت

سیدمحمد علی مهرداد

در تاریخ8 / 9 / 60 روز می رفت که به غروب نزدیک شود سرخی غروب خبر از حماسه ای دیگر و تحولی عظیم داشت در دو طرف جاده صف های طولانی سربازان [[اسلام]] با گامهای استوار چشم می خورد کفر ستیزان اسلام لبخند رضایت بخش بر چهره ، فریاد الله اکبر بر لب ، سلاح مرگبار بر دوش ، شور عظیم در سر ، با هجوم تازه در پیش خورشید می رفتند که غروب کنند . انگار خورشید عمر فریب خوردگان صدامین به غروب خود نزدیک می شدند و شب تاریک و سیاه و شومی در پیش داشتند . هیچ کس نمی دانست فردا چه می شود فقط همه چیز و همه کس خبر از نصرتازه و معجزه دیگری میداد روز غروب کرد تاریکی موحش همه چیز را در حلقوم خویش فرو برده بود شب پرده سیاهی بر صحرایی که زیر پای سربازان اسلام پیموده می شد کشیده بود . تاریخ در حال تکرار شدن بود. چهره ها در سیاهی شب می درخشید ، زمان معراج فرا می رسید عاشقان در جستجوی معشوق و عابران در جستجوی معبود شتابان بودند. ساعت 8 شب به خط مقدم جبهه منتقل شدیم و نماز را در آنجا خواندیم سپس شام خوردیم و به سوی مواضع دشمن ره راه افتادیم . صفی طولانی در سیاهی شب استوار و پای کوبان آرام و مصمم طی طریق می کرد گویی می روند که فتحی برصفحه تاریخ بنگارند که فتح الفتوح باشد. هنوز شب به نیمه نرسیده بود که باران رحمت حق تعالی باریدن گرفت، گویا پروردگار می خواست بدن سربازان خود را در زیر رگبارهای رحمتش طاهر گرداند و نیز بدینوسیله زمین زیر پای سربازان خود را محکم و نفوذ ناپذیر کند و قلوبشان را آرام گرداند و مزدوران صدامی را به داخل خاک سنگرهایشان بکشاند تا اینکه هنگام حمله سربازان اسلام خبری از استقامت نباشد. نیمه های شب به نزدیک مواضع عراقی ها رسیده بودیم. صدای سربازان مزدور عراقی که به عربی صحبت می کردند موحش صحرا را درهم می شکست و رگبارهای عراقی و تیرهای رسام و منوّرهای پی در پی صحنه ای جالب ساخته بود . در طول عمرم هرگز چنین لحظه ای را ندیده بودم و به این اندازه به دشمن نزدیک نشده بودم و جنگ را به این نحو لمس نکرده بودم. هنوز نمی دانستم چه خواهد شد، فقط می دانستم که امشب شب بزرگی است و دیگر هیچ. منورها یکی پس از دیگری شب را مثل روز روشن کرده بودند در این لحظه درست به پشت میدان [[مین]] که با دو ردیف سیم خار دار مستحکم شده بود رسیدیم و در همانجا نشستیم . در این میدان مین برادران اطلاعات عملیات و تخریب معبر زده و آمار نموده بودند که رزمندگان از آن جا عبور نمایند. سربازان عراقی از عملیات هنوز خبردار نشده بودند و فقط تیر اندازیهای بی هدفی می کردند. گروهان ما دوبی سیم چی داشت. یک بی سیم ، بی سیم دار بود که همان شب خراب شده بود و تنها یک بی سیم چی صدایش به گوش می رسید و با همان ریتم مخابراتی شبکه را صدا می زد. ساعت12 شب بود همگی در انتظار دستور حمله بودند که از بی سیم اعلام بشود. لحظه ی عجیب و سکوت مرگباری بود. رگبارهای رسام کالیبرهای دشمن سکوت را درهم می شکست و همه منتظر واقعه ی بزرگی بودند. ناگهان صدای بی سیم را شنیدم که می گفت: از مرکز به کلیه واحدها (یا حسین) با گفتن این جمله ناگهان وضع به کلی تغییر کرد و فریاد فرمانده را شنیدم که می گفت: حمله، حمله، موعود فرا رسیده بود، به دستور فرمانده همگی از جا برخاستند و به سوی خاکریز عراقی ها گه چند متری ما بود هجوم آوردند و هرکس می خواست خود را زودتر به سنگر های دشمن برساند و آنها را به درک بفرستد. در این لحظه کالیبرها روبه بچه ها کار می کرد. بعد از چند لحظه از شروع فرمان حمله خود را بر بالای خاکریز دشمن یافتم. بالا رفتن از خاکریز و الله اکبر گفتن ها هیجان خاصی داشت. فریاد الله اکبر بچه ها لرزه بر اندام مزدوران بعثی انداخت. وقتی به خاکریز خود عراقی ها رسیدم باورم نمی شد. سنگرهای مزدوران عراقی یکی پس از دیگری به دست نیروهای سلحشور اسلام منهدم می شد. من در حالیکه به جلو می رفتم به هر سنگری که می رسیدم یک [[نارنجک]] به داخل آن می انداختم و رد می شدم . تعداد زیادی از نیروهای عراقی در همان لحظات اول حمله به درک واصل شدند و نبرد هنوز به سختی ادامه داشت. وقتی به داخل یکی از خاکریزهای مزدوران عراقی شدم آیه وجعلنا را با خودم زمزمه کردم بعد از چند لحظه اثر معجزه آسای این آیه را مشاهده کردم. در امتداد خاکریز عراقی ها در حال پاکسازی سنگر بودم و جلو می رفتم و گاهگاهی آسمان بانور منورها چون روز روشن می شد و زمانی نیز تاریکی وحشت زا همه جا را فرا گرفت در تاریکی شبهی از دور در جلو چشمانم نمایان شد ، منظره فراموش نشدنیی بود بطوریکه هنوز هر وقت به یاد آن صحنه می افتم مو بر تنم راست می شود . جلوتر رفتم سیاهواره هایی شبیه انسان را دیدم، شک کردم در ته دلم گفتم نکند نیروهای خودی باشند. برای اینکه مطمئن شوم جلوتر رفتم تا به یک قدمی سنگر رسیدم سنگر از نوع روباز بود همگی ایستاده بودند برای اینکه مطمئن شوم که خودی یا دشمن هستند رمز ژیان را چند مرتبه به سرعت تکرار کردم ولی جوابی نشنیدم درست در یک قدمی سنگر بودم که انگار در یک لحظه کسی سرم را کشید و گفت: اینها عراقیند‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍!! انگار چشمهای آنان کور شده بود و خداوند بر چشمهای آنها پرده ای از تاریکی افکنده بود که مرا نمی دیدند با خودم فکر کردم چکار کنم در یک لحظه به سرعت نارنجک را از کمرم برداشتم و پیم آن را کشیدم و تمام نیرویم را جمع کردم و به سرعت چند قدم بزرگ برداشتم و در 5 الی 6 متری سنگر خود را به زمین انداختم و دراز کشیدم همانطور که انتظار می رفت نارنجک منفجر شد و سنگر مزدوران عراقی با خاک یکسان شد. می خواستم بلند شوم گرمی همراه با سوزش در پای راستم احساس نمودم و وقتی نگاه کردم دیدم چند ترکش در پای راستم خورده است. هنوز در این فکر بودم که چکارکنم سوزش و گرمی خاصی در دست چپم احساس کردم و متوجه شدم ترکش دیگری بر دست راستم فرو آمد. دو مرتبه به پایم گاه کردم جریان خون را دیدم و محل ترکش خورده کم کم داشت سرد می شد و قدرت تحرک از من سلب شده بود کیسه کمکهای اولیه را که به کمربندم بسته بودم در آوردم و چند بار داخل آن را بیرون آوردم و با دست سالمم یک باند را به زحمت روی پایم و یک باند را روی دستم بستم اما زخم از آن کاری تر بود که باند بتواند جلوی خونریزی را بگیرد اسلحه ام را برداشتم که اگر دشمن از اطراف آمد حداقل بتوانم از خود دفاع کنم. چند نفر را دیدم که از دور می آیند جلوتر که آمدند متوجه شدم رفقای خودم هستند و با دیدن من خواستند بایستند ولی من با اصرار زیاد گفتم: شما را به خدا، شما فقط جلو بروید و ما بقی نیروهای بعثی را نابود کنید. بچه ها رفتند. صدای الله اکبر بچه ها و تیراندازی های پشت سرهم و انفجارهای پی در پی توجه مرا به خود جلب کرده بود. صدای فرمانده را هم می شنیدم که با فریاد بلند می گفت: شما را به امام زمان (عج) جلو بروید، حمله کنید. همچنان هجوم به سمت دشمن از سوی نیروهای ما ادامه داشت و خون نیز از پای من جریان داشت و تا پای خاکریز نیز چند قدمی بیشتر نبود با سینه خیز خود را به بغل خاکریز رساندم زمین بسیار نمناک و هوا سرد بود صدای مجروحین دیگر که در اطراف من زخمی شده بودند مرا می آزرد و فریاد یا مهدی (عج) ، یا زهرا (س) و الله اکبر که با صدای ضعیف از حلقوم مجروحین بیرون می آمد بگوشم می رسید و هنوز درگیری و تیر اندازی به شدت ادامه داشت گلوله های [[آر پی جی 7]] یکی پس از دیگری خاکریزها را به لرزه می انداخت و گوشم از صدای آنها آزرده شده بود و ساعتها بدین منوال گذشت و شب تاریک و ظلمانی و پرخاطره داشت جایش را به روز روشن می داد. ستاره ها کم کم داشتند یکی پس از دیگری از صفحه آسمان محو می شدند. ساعت 7 یا 8 صبح بود اما مجروحین هنوز بر روی زمین بودند گروه امداد که قرار بود بعد از جمله وارد عمل شود تا آن زمان هنوز وارد عمل نشده بود سرم در حال گیج رفتن بود، صدای چند تن از بچه ها را شنیدم که می گفتند هرکس که می تواند مجروحین را به پشت جبهه منتقل کند. چون معلوم نیست که گروه امداد وارد عمل شود. لحظه ای با خود فکر کردم و گفتم: من که نمی توانم کسی را نجات دهم لااقل خودم را نجات دهم سپس نیروها را جمع کردم و در امتداد خاکریز به طرف نیروهای خودی به راهم ادامه دادم. تا به گروهی از برادران رسیدم که در کنار یک سنگر جمع شده بودند . به سختی جلو رفتم تشنگی سخت بر من غلبه کرده بود و همینکه چشمم به قمقمه یکی از برادران افتاد گفتم برادر قمقمه ات را بده تا کمی دهانم را خیس کنم. بعد از اینکه آب خوردم قمقمه را پس دادم حالم کمی جا آمد من همانجا ماندم ولی برادران رفتند. تصمیم گرفتم از خاکریز عراقیها به آن طرف خاکریز بروم از طریق معبر میدان مین خودم را به مواضع نیروهای خودی برسانم. تمام راه را با دست ترکش خورده بصورت سینه خیز ادامه دادم و از میدان مین عبور کردم در آن طرف میدان مین در پای درختچه ای آرام گرفتم. سرم گیج رفت و ضعف بر من غلبه کرد و از حال رفتم. لحظه ای بعد صدایی به گوشم خورد چشمهایم را که باز کردم ترکش بزرگی به اندازه دست یک انسان و شاید بزرگتر را در 5 سانتی متری خودم مشاهده کردم. بله مثل اینکه تقدیر این بود که زنده بمانم . دومرتبه تمام نیروهایم را جمع کردم و سینه خیز به راهم ادامه دادم. پس از چندی که به همین منوال آمدم نیروهای خودی را از دور مشاهده کردم با صدا و اشاره به آنها فهماندم که من خودی هستم. وقتی آنها فهمیدند که من خودی هستم آمدند و مرا به داخل سنگر بردند و سؤال کردند که تا اینجا تو را چه کسی آورده است. گفتم: خدا و بس. خلاصه می گفتند: تا اینجا حدود 2 کیلومتر است که شما سینه خیز آمده اید خدا را شکر کردم که به یاری خدا توانسته بودم این همه راه را در حالی که مجروح بودم به صورت سینه خیز و با پای پیاده آمده بودم.

پيش بيني شهادت

حسن دهقان

یک شب قبل از عملیات کربلای 5 در منطقه [[برونسی]](پادگان
[[هواز]]) جمع شدیم و منتظر اتوبوسها بودیم که ما را به دژ خرمشهر منتقل کنند. در همین هنگام یکی از بچه ها بلند شد و یک کیسه نایلونی برداشت. وگفت هرکس صدقه ای دارد نذری نیازی دارد داخل نایلون بریزد. و همینطور دور می زد و هر کس با توجه به مقدار نذر و نیازیش مقداری پول می ریخت تا اینکه به من و برادر مهرداد رسید. من مقداری اندک پول انداختم و بعد از من برادر مهرداد هر چه پول داخل جیبش بود درآورد و داخل کیسه انداخت گفتم سید جان شما که اینهمه پول دادی بعد از عملیات می خواهی چه کار کنی و موقع برگشت دیگر پول نداری.گفت: من می دانم که بر نخواهم گشت. حالا شما خاطر جمع باش که من به پول نیازی ندارم .

عشق شهادت

سید حسین مهرداد

بعد از اتمام آزاد سازی مهران زمانیکه برادرم محمد علی مهرداد از جبهه به فردوس برگشت من از ایشان پرسیدم : شما در عملیات چه دیدید ؟ برایمان تعریف کنید. ایشان فقط گفت : که: همه چیز توی عملیات فراهم بود تنها چیزی که نبود همان لیاقت شهادت من بود که ان شاءالله در آینده این مسئله برایم فراهم خواهد شد .

خبر شهادت

سید علیرضا مهرداد

روزی که جنازه برادرم شهید محمد علی مهرداد را قبل از تشیع در داخل بسیج آیسک گذاشته بودند همگی برای دیدن جنازه آنجا رفتیم من چون آن روز حال خوبی نداشتم متوجه وقایع اتفاق افتاده در آنجا نشده بودم اما از اطرافیان بعداً شنیدم که مادرم جهت دیدن جنازه مادرم خیلی استوار و متین به بالای تابوت رفته و سپس خم شده و دست برادرم را از تابوت بالا گرفته و سپس بوسیده و با همان حال گفته بود پسرم تو هر وقت از جبهه می آمدی دست مرا می بوسیدی اما حالا من به اینجا آمده ام و دستت را می بوسم به شرط اینکه بدون من بهشت نروی .

قداست لباس سپاه

سید محمود مهرداد

روزی که محمد علی می خواست به سپاه برود و استخدام شود جای من آمد وگفت: من می خواهم بروم و در سپاه استخدام شوم نظر شما چیست؟ گفتم: پدر جان، من افتخار می کنم که شما در سپاه استخدام شوی.

دقت در بيت المال

سید محمود مهرداد

یک دفعه به علت مریضی جهت مداوا به فردوس رفتم مستقیم به سپاه رفتم که محمد علی مرا به دکتربرد. وقتی می خواستیم به دکتر برویم محمد علی گفت: پدر جان ،بیاید پیاده برویم. من تا قبل از این فکر می کردم که محمد علی مرا با موتور یا ماشین تا بیمارستان می رساند . من با توجه به کمردرد شدید داشتم همراه پسرم محمد علی به طرف بیمارستان راه افتادم در بین راه محمد علی گفت: پدر جان ،استفاده شخصی از وسایل سپاه خوب نیست چون این وسایل متعلق به بیت المال است .

دقت در بيت المال

فاطمه دهقان

در یکی از شبهای زمستان برف آمده بود وهوا خیلی سرد بود به همین به همسرم (محمد علی مهرداد ) گفتم : یک کاری بکنید و برایمان مقداری نفت تهیه کنید همسرم فاصله زیاد خانه مان تا پمپ بنزین را 10 مرتبه با دوچرخه رفت وبرگشت ودر هر مرحله دو گالن نفت با همان دوچرخه همراه خودش آورد در همین بین یکی از دوستان خانوادگی ایشان را دید وگفت : آقا محمد علی شما دیگه چرا شما که تمام وسایل سپاه در اختیارت است ومی توانید از آنها جهت آوردن نفت استفاده کنید ایشان گفت : وسایل سپاه مال بابایم که نیست ، مال بیت المال است .
<ref>[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=19887 سایت یاران رضا]</ref>
==پانویس==
<references />
==نگارخانه تصاویر==
[[File:19887.jpg]]
==رده==
{{ترتیب‌پیش‌فرض:محمد علی مهرداد ایسک}}
[[رده: شهدا]]
[[رده: شهدای دفاع مقدس]]
[[رده: شهدای ایران]]
[[رده: شهدای استان خراسان جنوبی]]
[[رده: شهدای شهرستان فردوس]]

شهید محمدرضا لطفی

2021-05-18T13:52:13Z

Bozorgmehr98:

{{جعبه اطلاعات افراد نظامی
|نام فرد = محمدرضا لطفی
|تصویر =18139.jpg
|توضیح تصویر =
|ملیت = [[پرونده:پرچم ایران.png|22px]] ایرانی
|شهرت =
|دین و مذهب = [[مسلمان]]، [[شیعه]]
|تولد =[[نیشابور]]
|شهادت = [[ایستگاه‌حسینیه،1366/10/13]]
|وفات =
|مرگ =
|محل دفن =
|مفقود =
|جانباز =
|اسارت =
|نیرو =
|یگانهای خدمت =
|طول خدمت =
|درجه =
|سمت‌ها =[[خدمه‌ توپ ‌ـ ادوات]]
|جنگ‌‌ها = [[جنگ ایران و عراق]]
|نشان‌های لیاقت =
|عملیات‌ =
|فعالیت‌ها =
|تحصیلات =
|تخصص‌ها =
|شغل =
|خانواده = نام پدر:رمضانعلی
}}

کد شهید:6616948

نام :محمدرضا

نام خانوادگی :لط‌فی

نام پدر :رمضانعلی

محل تولد :نیشابور
‌

تاریخ شهادت :1366/10/13

مکان شهادت :ایستگاه‌حسینیه
‌

تحصیلات :نامشخص

گروه مربوط :گروهی برای این شهید ثبت نشده است

نوع عضویت :سایر شهدا

مسئولیت :خدمه‌توپ‌ ادوات

==خاطرات==

عشق شهادت

در تاریخ 66/5/29 یک هفته قبل از [[شهادت]] از پادگان برونى او را نزد خود در منطقه‏اى دیگر آوردم تا یکى از دوستان با او صحبت کند تا شاید قانع شود و برگردد و درسش را بخواند. دوستم که حدود یک ساعت با او صحبت کرده بود عصبى شده بود از آن همه حرف زدن. او سرش را بالا آوردو لبخند معنى دارى به او مى‏زند و مى‏رود. دوستم بعداً به من گفت: او را رها کن. او دیگر مال این دنیا نیست. بعد از چند وقت که خبر شهادتش را به دوستم داد او خیلى براى او گریه کرد

<ref>[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=18139 سایت یاران رضا]</ref>
==پانویس==
<references />
==نگارخانه تصاویر==
[[File:18139.jpg]]
==رده==
{{ترتیب‌پیش‌فرض: محمدرضا لطفی}}
[[رده: شهدا]]
[[رده: شهدای دفاع مقدس]]
[[رده: شهدای ایران]]
[[رده: شهدای استان خراسان رضوی]]
[[رده: شهدای شهرستان نیشابور]]

شهید محمدرضا لطفی

2021-05-18T13:51:49Z

Bozorgmehr98:

{{جعبه اطلاعات افراد نظامی
|نام فرد = محمدرضا لطفی
|تصویر =18139.jpg
|توضیح تصویر =
|ملیت = [[پرونده:پرچم ایران.png|22px]] ایرانی
|شهرت =
|دین و مذهب = [[مسلمان]]، [[شیعه]]
|تولد =[[نیشابور]]
|شهادت = [[ایستگاه‌حسینیه،1366/10/13]]
|وفات =
|مرگ =
|محل دفن =
|مفقود =
|جانباز =
|اسارت =
|نیرو =
|یگانهای خدمت =
|طول خدمت =
|درجه =
|سمت‌ها =[[خدمه‌ توپ ‌ـ ادوات]]
|جنگ‌‌ها = [[جنگ ایران و عراق]]
|نشان‌های لیاقت =
|عملیات‌ =
|فعالیت‌ها =
|تحصیلات =
|تخصص‌ها =
|شغل =
|خانواده = نام پدر:رمضانعلی
}}

کد شهید:6616948

نام :محمدرضا

نام خانوادگی :لط‌فی

نام پدر :رمضانعلی

محل تولد :نیشابور
‌
تاریخ شهادت :1366/10/13

مکان شهادت :ایستگاه‌حسینیه
‌

تحصیلات :نامشخص

گروه مربوط :گروهی برای این شهید ثبت نشده است

نوع عضویت :سایر شهدا

مسئولیت :خدمه‌توپ‌ ادوات

==خاطرات==

عشق شهادت

در تاریخ 66/5/29 یک هفته قبل از [[شهادت]] از پادگان برونى او را نزد خود در منطقه‏اى دیگر آوردم تا یکى از دوستان با او صحبت کند تا شاید قانع شود و برگردد و درسش را بخواند. دوستم که حدود یک ساعت با او صحبت کرده بود عصبى شده بود از آن همه حرف زدن. او سرش را بالا آوردو لبخند معنى دارى به او مى‏زند و مى‏رود. دوستم بعداً به من گفت: او را رها کن. او دیگر مال این دنیا نیست. بعد از چند وقت که خبر شهادتش را به دوستم داد او خیلى براى او گریه کرد

<ref>[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=18139 سایت یاران رضا]</ref>
==پانویس==
<references />
==نگارخانه تصاویر==
[[File:18139.jpg]]
==رده==
{{ترتیب‌پیش‌فرض: محمدرضا لطفی}}
[[رده: شهدا]]
[[رده: شهدای دفاع مقدس]]
[[رده: شهدای ایران]]
[[رده: شهدای استان خراسان رضوی]]
[[رده: شهدای شهرستان نیشابور]]

شهید محمدرضا لطفی

2021-05-18T13:51:25Z

Bozorgmehr98:

{{جعبه اطلاعات افراد نظامی
|نام فرد = محمدرضا لطفی
|تصویر =18139.jpg
|توضیح تصویر =
|ملیت = [[پرونده:پرچم ایران.png|22px]] ایرانی
|شهرت =
|دین و مذهب = [[مسلمان]]، [[شیعه]]
|تولد =[[نیشابور]]
|شهادت = [[ایستگاه‌حسینیه،1366/10/13]]
|وفات =
|مرگ =
|محل دفن =
|مفقود =
|جانباز =
|اسارت =
|نیرو =
|یگانهای خدمت =
|طول خدمت =
|درجه =
|سمت‌ها =[[خدمه‌ توپ ‌ـ ادوات]]
|جنگ‌‌ها = [[جنگ ایران و عراق]]
|نشان‌های لیاقت =
|عملیات‌ =
|فعالیت‌ها =
|تحصیلات =
|تخصص‌ها =
|شغل =
|خانواده = نام پدر:رمضانعلی
}}

کد شهید:6616948

نام :محمدرضا

نام خانوادگی :لط‌فی

نام پدر :رمضانعلی

محل تولد :نیشابور
‌
تاریخ شهادت :1366/10/13

مکان شهادت :ایستگاه‌حسینیه
‌
تحصیلات :نامشخص

گروه مربوط :گروهی برای این شهید ثبت نشده است

نوع عضویت :سایر شهدا

مسئولیت :خدمه‌توپ‌ ادوات

==خاطرات==

عشق شهادت

در تاریخ 66/5/29 یک هفته قبل از [[شهادت]] از پادگان برونى او را نزد خود در منطقه‏اى دیگر آوردم تا یکى از دوستان با او صحبت کند تا شاید قانع شود و برگردد و درسش را بخواند. دوستم که حدود یک ساعت با او صحبت کرده بود عصبى شده بود از آن همه حرف زدن. او سرش را بالا آوردو لبخند معنى دارى به او مى‏زند و مى‏رود. دوستم بعداً به من گفت: او را رها کن. او دیگر مال این دنیا نیست. بعد از چند وقت که خبر شهادتش را به دوستم داد او خیلى براى او گریه کرد

<ref>[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=18139 سایت یاران رضا]</ref>
==پانویس==
<references />
==نگارخانه تصاویر==
[[File:18139.jpg]]
==رده==
{{ترتیب‌پیش‌فرض: محمدرضا لطفی}}
[[رده: شهدا]]
[[رده: شهدای دفاع مقدس]]
[[رده: شهدای ایران]]
[[رده: شهدای استان خراسان رضوی]]
[[رده: شهدای شهرستان نیشابور]]

شهید محمد حسن لطفی

2021-05-18T13:50:09Z

Bozorgmehr98:

{{جعبه اطلاعات افراد نظامی
|نام فرد =محمد حسن لطفی
|تصویر =18128.jpg
|توضیح تصویر =
|ملیت = [[پرونده:پرچم ایران.png|22px]] ایرانی
|شهرت =
|دین و مذهب = [[مسلمان]]، [[شیعه]]
|تولد =[[نیشابور]]
|شهادت = [[1364/11/20]]
|وفات =
|مرگ =
|محل دفن =[[بهشت‌خنل‌]]
|مفقود =
|جانباز =
|اسارت =
|نیرو =
|یگانهای خدمت =
|طول خدمت =
|درجه =
|سمت‌ها =[[رزمنده]]
|جنگ‌‌ها = [[جنگ ایران و عراق]]
|نشان‌های لیاقت =
|عملیات‌ =
|فعالیت‌ها =
|تحصیلات =
|تخصص‌ها =
|شغل =
|خانواده = نام پدر:شکراله
}}

کد شهید:6413412

نام :محمدحسن

نام خانوادگی :لط‌فی

نام پدر :شکراله

محل تولد :نیشابور

تاریخ شهادت :1364/11/20

تحصیلات :نامشخص

گروه مربوط :گروهی برای این شهید ثبت نشده است.

نوع عضویت :سایر شهدا

مسئولیت :رزمنده
‌
گلزار :بهشت‌خنل‌

==خاطرات==

آخرين وداع با خانواده

سلطان حصاری

یادم هست آخرین باری که همسرم محمدحسن می‌خواست به جبهه اعزام گردد گفت: من می‌روم و این دفعه [[شهید]] می‌شوم و گفت: برای پول به بنیاد نرو، اگر چیز زیادی از بنیاد بخواهی من آن دنیا راضی نیستم که بخواهی برای مال دنیا دل ببندی شما برای رضای خدا شهید داده‌اید هر چه سهم بچه‌های من باشد، خود بنیاد می‌دهد و گله نکنید.

خواب و روياي ديگران درمورد شهيد

شهربانو لطفی

یکشب خواب دیدم که که به گلزار شهدای بهشت فضل رفته ام و برادرم محمد هم آنجا بود محمد گفت:چرا شما اینجائید . بروید چون می ترسید گفتم :نه می خواهم ببینم شما کجا هستید .بعد یک گالن جلویم گذاشت که داخلش گوشتهای تکه تکه شده بود بعد گفت بگیر این رجایی است غسلش بده و کفنش کن . من تکه های گوشت را غسل دادم و در کفن گذاشتم بعد از این خواب بود که آقای رجایی به [[شهادت]] رسید.

<ref>[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=18128 سایت یاران رضا]</ref>
==پانویس==
<references />
==نگارخانه تصاویر==
[[File:18128.jpg]]
==رده==
{{ترتیب‌پیش‌فرض: محمد حسن لطفی}}
[[رده: شهدا]]
[[رده: شهدای دفاع مقدس]]
[[رده: شهدای ایران]]
[[رده: شهدای استان خراسان رضوی]]
[[رده: شهدای شهرستان نیشابور]]

شهید غلامحسین لطفی

2021-05-18T13:47:58Z

Bozorgmehr98:

{{جعبه اطلاعات افراد نظامی
|نام فرد = غلامحسین لطفی
|تصویر =18135.jpg
|توضیح تصویر =
|ملیت = [[پرونده:پرچم ایران.png|22px]] ایرانی
|شهرت =
|دین و مذهب = [[مسلمان]]، [[شیعه]]
|تولد =[[نیشابور]]
|شهادت = [[1365/02/31]]
|وفات =
|مرگ =
|محل دفن =[[بهشت ‌فضل‌]]
|مفقود =
|جانباز =
|اسارت =
|نیرو =
|یگانهای خدمت =
|طول خدمت =
|درجه =
|سمت‌ها =[[رزمنده]]
|جنگ‌‌ها = [[جنگ ایران و عراق]]
|نشان‌های لیاقت =
|عملیات‌ =
|فعالیت‌ها =
|تحصیلات =
|تخصص‌ها =
|شغل =
|خانواده = نام پدر:علی‌اکبر
}}

کد شهید:6532118

نام :غلامحسین‌

نام خانوادگی :لط‌فی

نام پدر :علی‌اکبر

محل تولد :نیشابور
‌
تاریخ شهادت :1365/02/31

تحصیلات :نامشخص

گروه مربوط :گروهی برای این شهید ثبت نشده است

نوع عضویت :سایر شهدا

مسئولیت :رزمنده
‌
گلزار :بهشت ‌فضل‌

==خاطرات==

دقت در بيت المال

صدیقه محیطی

به یاد دارم بعد از اینکه فرزندم غلام‌حسین از گذراندن دوره آموزشی آمد، به او گفتم: حالا که پدرت در جبهه حضور دارد و نیز تو هم جثه کوچکی داری، بمان، حالا که آموزش‌های لازم دفاعی را دیده‌ای هر موقع لازم شد برو. دیدم ایشان خیلی ناراحت شد و گفت: مادر، این وظیفه شرعی هر مسلمان است. چون من آموزش دیده‌ام باید به جبهه بروم. من از پول بیت‌المال مسلمین که به سختی جمع‌آوری شده استفاده کردم. اگر من اکنون به جبهه نروم هم در حق بیت‌المال خیانت کرده‌ام و هم به ملت خودم. وقتی این حرفها را از او شنیدم و چشمم بر حقایق باز شد و تحت نفوذ کلام قرار گرفتم به او اجازه دادم که به جبهه برود.

<ref>[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=18135 سایت یاران رضا]</ref>

==نگارخانه تصاویر==
[[File:18135.jpg]]

==پانویس==
<references/>

==رده==
{{ترتیب‌پیش‌فرض:غلامحسین لطفی}}
[[رده: شهدا]]
[[رده: شهدای دفاع مقدس]]
[[رده: شهدای ایران]]
[[رده: شهدای استان خراسان رضوی]]
[[رده: شهدای شهرستان نیشابور]]

شهید محمد حسن لطفی ۱

2021-05-18T13:46:36Z

Bozorgmehr98:

{{جعبه اطلاعات افراد نظامی
|نام فرد = محمد حسن لطفی ۱
|تصویر =
|توضیح تصویر =
|ملیت = [[پرونده:پرچم ایران.png|22px]] ایرانی
|شهرت =
|دین و مذهب = [[مسلمان]]، [[شیعه]]
|تولد =[[مشهد]]
|شهادت = [[1365/10/04]]
|وفات =
|مرگ =
|محل دفن =[[خواجه‌ربیع‌]]
|مفقود =
|جانباز =
|اسارت =
|نیرو =
|یگانهای خدمت =
|طول خدمت =
|درجه =
|سمت‌ها =[[رزمنده]]
|جنگ‌‌ها = [[جنگ ایران و عراق]]
|نشان‌های لیاقت =
|عملیات‌ =
|فعالیت‌ها =
|تحصیلات =
|تخصص‌ها =
|شغل = دانش آموز
|خانواده = نام پدر:رمضانعلی
}}

کد شهید:6532129

نام :محمدحسن‌

نام خانوادگی :لط‌فی‌

نام پدر :رمضانعلی

محل تولد :مشهد

تاریخ شهادت :1365/10/04
‌
تحصیلات :نامشخص

شغل :دانش آموز

گروه مربوط :گروهی برای این شهید ثبت نشده است.

نوع عضویت :سایر شهدا

مسئولیت :رزمنده
‌
گلزار :خواجه‌ربیع‌

==وصیت نامه==

با سلام و درود به پيشگاه امام زمان(عج)و نايب برحقش امام امت خميني بت شکن و آيت الله منتظري و باز با درودي ديگر خدمت تمامي خانواده‌هاي شهدا، مفقودين، معلولين و مجروحين خدمت پدر و مادر خواهران و برادران عزيز و مادرم در فراق من گريه مکن که گريه کردن فقط شايسته امام حسين(ع) است و مادر عزيزم حقا که خوب فرزندي تحويل جامعه دادي از اين موضوع بايد شاد باشي. در عزاي من سياه مپوشيد. که هيچ کس در دامادي پسرش سياه نمي‌پوشيد. پدر گراميم، از روي مبارک شما خجالت مي‌کشم که چطور مي‌توانم جبران اين همه زحمتي که براي رفع بي‌نيازي من کشيده‌ايد را بايد بکنم. در هر صورت از شما مي‌خواهم که مرا ببخشيد و از گناهانم درگذريد و شما خواهرانم نيز بهتر است به وظيفه خود واقف هستيد. و از همه شما نيز معذرت مي‌خواهم خودتان بهتر مي‌دانيد که من چقدر شما را اذيت کرده‌ام بهرحال اميدوارم که مرا ببخشيد. و شما اي برادرانم شما نيز بر گردن من حق داريد و من نمي‌دانم که آيا مي‌توانم جبران خوبيهاي شما را بکنم. از شما نيز طلب عفو و بخشش دارم. برادران ديني شما هم راه مرا ادامه دهيد از همه کساني که وصيتنامه مرا مي‌خوانند و يا گوش مي‌کنند مي‌خواهم که اگر مرا مي‌شناسند مرا ببخشند. از همه براي من طلب عفو و بخشش کنيد. در ضمن در بعد از شهادتم کاغذي که به آن پوستر مي‌گويند برايم چاپ نکنيد زيرا کاغذ کم است مي‌شود يک ماه روزه قرض دارم به اميد پيروزي رزمندگان اسلام

<ref>[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=18136 سایت یاران رضا]</ref>
==پانویس==
<references />
==رده==
{{ترتیب‌پیش‌فرض:محمد حسن لطفی}}
[[رده: شهدا]]
[[رده: شهدای دفاع مقدس]]
[[رده: شهدای ایران]]
[[رده: شهدای استان خراسان رضوی]]
[[رده: شهدای شهرستان مشهد]]

شهید مهدی لطفی خیبری

2021-05-18T13:43:57Z

Bozorgmehr98:

{{جعبه اطلاعات افراد نظامی
|نام فرد = مهدی لطفی خیبری
|تصویر =18143.jpg
|توضیح تصویر =
|ملیت = [[پرونده:پرچم ایران.png|22px]] ایرانی
|شهرت =
|دین و مذهب = [[مسلمان]]، [[شیعه]]
|تولد =[[گناباد]]
|شهادت = [[1361/01/02]]
|وفات =
|مرگ =
|محل دفن =
|مفقود =
|جانباز =
|اسارت =
|نیرو =
|یگانهای خدمت =
|طول خدمت =
|درجه =
|سمت‌ها =[[راننده‌تانک‌]]
|جنگ‌‌ها = [[جنگ ایران و عراق]]
|نشان‌های لیاقت =
|عملیات‌ =
|فعالیت‌ها =
|تحصیلات =
|تخصص‌ها =
|شغل = دانش آموز
|خانواده = نام پدر:ابراهیم‌
}}

کدشهید:6126294

نام:مهدی‌

نام خانوادگی :لط‌فی‌خیبری

نام پدر :ابراهیم‌

محل تولد :گناباد

‌تاریخ شهادت :1361/01/02

تحصیلات :نامشخص

شغل :دانش آموز

گروه مربوط :گروهی برای این شهید ثبت نشده است

نوع عضویت :سایر شهدا

مسئولیت :راننده‌تانک‌

==خاطرات==

عشق به جهاد

محمد مدنی

یادم می آید مهدی محصل بودند که یک مرتبه هوای استخدام [[ارتش]] به سرش زد هرچه ما گفتیم اگر توی ارتش استخدام شود باید همیشه جبهه بروی کار سختی است دیدیم فایده ای ندارد و می گوید نه من قصدم خدمت است هر چه ایشان را می ترساندیم فایده نداشت می گفت وظیفه است که برویم دفاع کنیم و دشمن را از میهن بیرون کنیم.

نيکوکاري

مهدی رضایی

خاطره ای را مهدی لطفی این گونه تعریف می کرد در یکی از عملیاتها تعدادی اسیر گرفته بودیم و آنها را آوردیم جهت تحویل به مقرمان با این که می دانستیم در آن طرف با اسرای ما بد عمل می کنند ولی ما در پشت خط از آنها پذیرایی می کردیم خود عراقی های اسیر از نوع برخورد ما متعجب شده بودند.

<ref>[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=18143 سایت یاران رضا]</ref>

==نگارخانه تصاویر==
[[File:18143.jpg]]

==پانویس==
<references/>

==رده==
{{ترتیب‌پیش‌فرض:مهدی لطفی خیبری}}
[[رده: شهدا]]
[[رده: شهدای دفاع مقدس]]
[[رده: شهدای ایران]]
[[رده: شهدای استان خراسان رضوی]]
[[رده: شهدای شهرستان گناباد]]

شهید مهدی لطفی خیبری

2021-05-18T13:43:08Z

Bozorgmehr98:

{{جعبه اطلاعات افراد نظامی
|نام فرد = مهدی لطفی خیبری
|تصویر =18143.jpg
|توضیح تصویر =
|ملیت = [[پرونده:پرچم ایران.png|22px]] ایرانی
|شهرت =
|دین و مذهب = [[مسلمان]]، [[شیعه]]
|تولد =[[گناباد]]
|شهادت = [[1361/01/02]]
|وفات =
|مرگ =
|محل دفن =
|مفقود =
|جانباز =
|اسارت =
|نیرو =
|یگانهای خدمت =
|طول خدمت =
|درجه =
|سمت‌ها =[[راننده‌تانک‌]]
|جنگ‌‌ها = [[جنگ ایران و عراق]]
|نشان‌های لیاقت =
|عملیات‌ =
|فعالیت‌ها =
|تحصیلات =
|تخصص‌ها =
|شغل = دانش آموز
|خانواده = نام پدر:ابراهیم‌
}}

کدشهید:6126294

نام:مهدی‌

نام خانوادگی :لط‌فی‌خیبری

نام پدر :ابراهیم‌

محل تولد :گناباد

‌تاریخ شهادت :1361/01/02

تحصیلات :نامشخص

شغل :دانش آموز

گروه مربوط :گروهی برای این شهید ثبت نشده است

نوع عضویت :سایر شهدا

مسئولیت :راننده‌تانک‌

==خاطرات==

عشق به جهاد

یادم می آید مهدی محصل بودند که یک مرتبه هوای استخدام [[ارتش]] به سرش زد هرچه ما گفتیم اگر توی ارتش استخدام شود باید همیشه جبهه بروی کار سختی است دیدیم فایده ای ندارد و می گوید نه من قصدم خدمت است هر چه ایشان را می ترساندیم فایده نداشت می گفت وظیفه است که برویم دفاع کنیم و دشمن را از میهن بیرون کنیم. راوی:محمد مدنی

نيکوکاري

خاطره ای را مهدی لطفی این گونه تعریف می کرد در یکی از عملیاتها تعدادی اسیر گرفته بودیم و آنها را آوردیم جهت تحویل به مقرمان با این که می دانستیم در آن طرف با اسرای ما بد عمل می کنند ولی ما در پشت خط از آنها پذیرایی می کردیم خود عراقی های اسیر از نوع برخورد ما متعجب شده بودند. راوی:مهدی رضایی

<ref>[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=18143 سایت یاران رضا]</ref>

==نگارخانه تصاویر==
[[File:18143.jpg]]

==پانویس==
<references/>

==رده==
{{ترتیب‌پیش‌فرض:مهدی لطفی خیبری}}
[[رده: شهدا]]
[[رده: شهدای دفاع مقدس]]
[[رده: شهدای ایران]]
[[رده: شهدای استان خراسان رضوی]]
[[رده: شهدای شهرستان گناباد]]

شهید مهدی لطفی فرگی

2021-05-18T13:41:38Z

Bozorgmehr98:

{{جعبه اطلاعات افراد نظامی
|نام فرد = مهدی لطفی فرگی
|تصویر =18146.jpg
|توضیح تصویر =
|ملیت = [[پرونده:پرچم ایران.png|22px]] ایرانی
|شهرت =
|دین و مذهب = [[مسلمان]]، [[شیعه]]
|تولد =[[کاشمر]]
|شهادت = [[1360/09/09]]
|وفات =
|مرگ =
|محل دفن =
|مفقود =
|جانباز =
|اسارت =
|نیرو =
|یگانهای خدمت =
|طول خدمت =
|درجه =
|سمت‌ها =[[تخریب‌]]
|جنگ‌‌ها = [[جنگ ایران و عراق]]
|نشان‌های لیاقت =
|عملیات‌ =
|فعالیت‌ها =
|تحصیلات =
|تخصص‌ها =
|شغل =
|خانواده = نام پدر:اسمعیل‌
}}

کد شهید:6011519

نام :مهدی‌

نام خانوادگی :لط‌فی‌فرگی‌

نام پدر :اسمعیل‌

محل تولد :کاشمر

تاریخ شهادت :1360/09/09

تحصیلات :نامشخص

گروه مربوط :گروهی برای این شهید ثبت نشده است

نوع عضویت :سایر شهدا

مسئولیت :تخریب‌

==خاطرات==

خاطرات سیاسی

به خاطر دارم سال 57 در بحبوحة انقلاب به اتفاق [[شهید]] به مشهد رفتیم و اتاقی در مسافرخانة نزدیک حرم‌مطهر اجاره کردیم. صبح که از اتاق بیرون آمدیم مردم در خیابان شعار می‌دادند شهید گفت بیا ما هم برویم و در تظاهرات شرکت کنیم. با اصرار زیاد ایشان رفتیم و در پشت سر روحانیون در صف اول تظاهرات بودیم و شعار می‌دادیم. از چهارراه شهدا فعلی که رد شدیم گاز اشک‌آور زدند ما که تا آن زمان چنین گازی را تجربه نکرده بودیم از چشمها و بینی ما آب سرازیر شد و شروع به عطسه زدن نمودیم. یک آقایی به ما گفت اگر دستمال خیس دارید جلوی دهان و بینی بگیرید وگرنه بروید کنار آتش تا خنثی شود. ما هم رفتیم کنار آتش وقتی بعدازظهر تظاهرات تمام شد برگشتیم و دیدیم که قسمتی از مسافرخانه سوخته. شهید رو به من کرد و گفت باید به صاحب این مسافرخانه که به ما پناه داده کمک کنیم. فوراً به همراه شهید فرشها و موکت‌ها را شستیم و اتاقها را نیز تمیز کردیم و این بهترین خاطرة من از زمان انقلاب است

==وصیت نامه==

خودسازي را شروع کنيد که بهترين اثر انسان اخلاق و رفتار و اعمال اوست و نيت پاکش مؤيد آنهاست. از وجود روحانيت مبارز و در خط امام استفاده کنيد. از غيبت و تهمت و بدگويي بپرهيزيد. نمازهاي جماعت را گسترش دهيد. سعي کنيد پشتيباني خود را از ولايت فقيه حفظ کنيد تا بقول امام آسيبي به مملکت نرسد و اطاعت از او را سرلوحه اعمال خود قرار دهيد. هر چه بيشتر براي جمهوري اسلامي خدمت کنيد که تنها روز قيامت خدمت مهم است آنچه در قبر مونس انسان است اعمال اوست.

<ref>[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=18146 سایت یاران رضا]</ref>

==نگارخانه تصاویر==
[[File:18146.jpg]]

==پانویس==
<references/>

==رده==
{{ترتیب‌پیش‌فرض:مهدی لطفی فرگی}}
[[رده: شهدا]]
[[رده: شهدای دفاع مقدس]]
[[رده: شهدای ایران]]
[[رده: شهدای استان خراسان رضوی]]
[[رده: شهدای شهرستان کاشمر]]

شهید رمضانعلی لعل جوهری

2021-05-18T13:39:51Z

Bozorgmehr98:

کد شهید:6108018

نام :رمضانعلی
‌

نام خانوادگی :لعل‌جوهری

نام پدر :غلامرضا

محل تولد :اسفراین
‌

تاریخ شهادت :1361/02/10

تحصیلات :نامشخص

گروه مربوط :گروهی برای این شهید ثبت نشده است.

نوع عضویت :سایر شهدا

مسئولیت :رزمنده
‌

گلزار :بهشت‌زهرا

==خاطرات==

عشق شهادت

غلامرضا لعل جوهری

زمانیکه رمضانعلی تصمیم گرفت به جبهه برود به من گفت: پدرجان، می خواهم برایم مهره بیندازی و ما دوباره مهره انداختیم که هر دو بار به نام رمضانعلی در آمد. وقتی گفت می خواهم به جبهه بروم. نگران شدم و خواستم که مانع رفتنش بشوم که در همان لحظه انگشتری که قبلاً به من یادگاری داده بود را طلب کرد و گفت: آیا اشکال دارد انگشتر را به من برگردانید من نیز گفتم: چه اشکالی دارد، انگشتر خودت است هر زمان که خواستی می توانی پس بگیری، سپس گفت: من نیز امانت خدا هستم پس اگر در راه خدا [[شهید]] شدم نگران نباشید.

عشق شهادت

محمد لعل جوهری

رمضانعلی هنگام خدا حافظی ساعتش را به مادرم داد سپس به داخل حیاط رفت وبعد از چند لحظه برگشت وساعت را از او گرفت وگفت : آیا هنگامیکه ساعت را از شما پس گرفتم ناراحت شدید ؟ مادرم گفت نه ناراحت نشدم چون ساعت متعلق به خود شماست سپس رمضانعلی گفت : من هم از آن خداوند هستم وبه صورت امانت در نزد شما می باشم پس هنگام رفتن من ناراحت نباشید واگر به خواست خدا به [[شهادت]] رسیدم گریه نکنید زیرا دشمنانمان شاد می شوند سعی کنید با صبر وشکیبایی دشمنان انقلاب واسلام را در هم بکوبید .

تولد و کودکی

غلامرضا لعل جوهری

شهید روز اول ماه مبارک [[رمضان]] بدنیا آمد، شب هفتم تولدش خواب دیدم که او مرده است، یک دفعه دهانم قفل شد و نتوانستم صحبت کنم سپس در خواب امام حسین (ع) را در حالیکه به طرف امام رضا (ع) می رفت دیدم، من دخیل امام رضا شدم و از آنجا به خانه خدا رفتم و از خدا استمداد طلبیدم، وقتی از خواب بیدار شدم دیدم فرزندم صحیح و سالم است.

تولد و کودکي

خدیجه لعل آموزی

رمضانعلی در شب اول ماه مبارک رمضان، در سال 1340 بدنیا آمد. در آن زمان هنگام وضع حمل تنها بودم، که از جانب خداوند متعال، یک زن غریبه به کمک من آمد و نوزاد را لباس پوشاند و خداحافظی کرد و رفت، من واقعاً متحیّر شدم و این سوال برایم پیش آمد که خدایا او چه کسی بود که به من کمک کرد. سپس خداوند را شکر کردم. ولی هنوز که هنوز است به این راز پی نبرده ام.

خاطرات سياسي

مملکت لعل جوهری

یک شب ساعت 9 در حالیکه کیفی در دست داشت از خانه بیرون رفت ، چند ساعتی که گذشت متوجه شدم یک نفر درب منزل را محکم می کوبد درب را که باز کردم برادرم را دیدم از او پرسیدم چرا ترسیده ای ؟ کجا رفته بودی ؟ در جواب به من گفت : بیا داخل و درب را ببند . وقتی دوباره علت را از او پرسیدم گفت : به همراه عده ای از دوستانم اعلامیه پخش می کردیم که ساواکی ها ما را دیدند و دنبالمان کردند که من و دوستانم فرار کردیم و به خانه آمدیم . بعد از اینکه رمضانعلی ماجرا را تعریف کرد پدرم از کارهایی که او انجام داده بود بسیار خوشحال رفته بود.

خاطرات سياسي

علی اصغر لعل جوهری

اوایل انقلاب در شهر ما تظاهراتی بر علیه نظام شاهنشاهی شکل گرفت._ در آن زمان من شش- هفت ساله بودم_ که رمضانعلی به خانه آمد و به مادرم گفت: برادرم را کفن پوش کن که می خواهم او را به تظاهرات ببرم تا مأمورانی که به مردم حمله می کنند ، بوی شجاعت و شهامت را با چشم و جان ودل حس کنند. سپس مادرم پارچه سفیدی را بعنوان کفن دور من پیچید . سپس برادرم صورت مرا بوسید و مرا به تظاهرات برد، در بین راه به من گفت: می دانی چه شعاری بده؟ گفتم: نه. گفت: بگو مرگ بر شاه، نه شاه می خواهیم نه شاهپور ، لعنت به هر چی مزدور

خواب و روياي شهيد

مملکت لعل جوهری

یک روز رمضانعلی با حالتی غمگین در خانه نشسته بود ، به او گفتم برادر جان چقدر غمگینی ؟ او در جواب من گفت : مدت یک ماه است که خدمت سربازیم تمام شده است وقتی می بینم که همه دوستانم در جبهه تک تک به شهادت می رسند من در ایجا احساس شرم می کنم . به او گفتم : برادر جان اول ازدواج کن بعد به جبهه برو ولی او گفت: اول باید به جبهه رفته ، دین خود را ادا کنم ، سپس اگر زنده ماندم برگشته و ازدواج می کنم. آن شب چیزی به او نگفتم: و هنگامی که خوابید نزدیک اذان صبح از خواب پرید ما نیز بیدار شده و دیدیم رمضانعلی گریه می کند ، مادرم از او پرسید چرا گریه می کنی ؟ گفت: خواب دیدم که سیدی سوار براسب سپیدی شده و می تازد ، من نیز به دنبال او به راه افتادم وقتی خواستم از او بپرسم آقا جان شما چه کسی هستید گفت: بدنبال من بیا تو سرباز امام زمان(عج) هستی ، بیا و با دشمنان دین اسلام بجنگ ، بعد از اینکه خوابش را تعریف کرد رو به مادرم کرد و گفت: مادر جان شما باید رضایت بدهید تا من به جبهه بروم چون دیگر طاقت ماندن ندارم ، مادرم چیزی نگفت: و صورت برادرم را بوسید و گفت پسر جان تو به صورت امانت در نزد من بودی اکنون من امانت خداوند را به خودش برمی گردانم صبح که شد مادرم رضایت داد او نام خود را در لیست بسیجیان نوشت و به جبهه رفت .

حرمت والدين

خدیجه لعل آموزی

در فصل زمستان که مریض بودم روزی از رمضانعلی خواستم تا برایم آب بیاورد وقتی لیوان آب را آورده بود من خواب بودم هنگامیکه چشم گشودم دیدم فرزندم در حالی که لیوان آب را در دست گرفته در کنار من ایستاده است پس از اینکه علت را جویا شدم به من گفت : وقتی برایتان آب آوردم خوابیده بودید با خودم گفتم منتظر می شوم هر وقت بیدار شدید آب را بدهم .

حرمت والدين

غلامرضا لعل جوهری

یک روز بدون اینکه از من و مادرش اجازه بگیرد به همراه دوستانش به مسافرت رفت هنگامی که برگشت مادرش جلوی دوستانش سیلی محکمی به صورت رمضانعلی زد اما رمضانعلی در آن لحظه عکس العملی نشان نداد، سرش را پایین انداخت و هیچ نگفت. وقتی به خانه آمدیم و رمضانعلی با خوشرفتاری به مادرش گفت: مادرجان از حرفی که می گویم ناراحت نشوی اما بهتر بود آن سیلی را در خانه به صورتم می زدی که در آن لحظه مادرش از کرده خودش پشیمان شد و او را در آغوش گرفت.

محبت و مهرباني

مملکت لعل جوهری

برادرم یکسال از من کوچکتر است. من زمانیکه16ساله بودم روزی از پدرم خواستم تا برایم گوشواره بخرد. پدرم گفت: پول ندارم و من ناراحت شدم و در گوشه ای از اتاق نشستم که برادرم از راه رسید و وقتی مرا با چهره ای غمگین دید، گفت: خواهرم چه شده است؟ گفتم: گوشواره می خواهم ولی بابا پولی ندارد تا برایم بخرد. برادرم به علت اینکه به من علاقه داشت، دست در گردن من انداخت وگفت: ناراحت نباش خودم کار می کنم و برایت گوشواره می خرم. حدوداً ده روز سر کار رفت. سپس تمام دستمزد خود را جمع کرد و برای من که تنها خواهرش بودم یک جفت گوشواره خرید و به خانه آورد که من از دیدن آنها خیلی خوشحال شدم و صورت اورا بوسیدم و گفتم الهی خواهر فدایت شود که تو با دستهای ظریف و کوچکت کار کردی و برایم گوشواره خریدی... .

توجه به امور معنوي

مملکت لعل جوهری

من 14ساله بودم که به همراه برادرم در قالیبافی حاج آقای ثابتی کار می کردیم و هر روز بعنوان دستمزد 5 ریال می گرفتیم . تا اینکه دهه محرم بود که رمضانعلی پیش پدرم آمد وگفت: پدر جان آیا می توانی به [[مسجد]] کمک کنی؟ پدرم گفت: خیلی علاقه دارم اما پولی در دست ندارم. بعد برادرم گفت: پدر جان حدود دو ماه است که من و خواهرم در کارگاه قالیبافی کار می کنیم. اگر اجازه بدهی دستمزدمان را بعنوان کمک به مسجد بدهیم. پدرم قبول کرد و من به همراه برادرم به خانه استادکارمان رفتیم . خانمی در را باز کرد و ما از او سراغ استادکار را گرفتیم. وقتی استادکار آمد ، به من گفت: دخترم چه شده که این وقت شب به اینجا آمده اید؟ به او گفتم: من وبرادرم تصمیم گرفته ایم حقوق دو ماه خود را بعنوان کمک به مسجد اهداء کنیم. او با رضایت پول را به ما داد و سپس رو به برادرم کرد و در حالیکه صورت برادرم را می بوسید و از او بخاطر این کارش تشکر می کرد، گفت: با این سن کم چگونه فهمیدی کمک به مسجد اینقدر ثواب دارد؟

توجه به امور معنوی

علی قاسمی

بیا دارم شبی را تا ساعات آخر شب به انتظار نشستم .سید مرتضی هنوز به خانه مراجعه نکرده بود . تا بالاخره آمد ولی شب خیلی گذشته بود و نگرانی خانواده را زیاد کرده بود . با مراجعه ایشان که بنده هم در داخل حیاط منزل قدم می زدم . وقتی مرتضی آمد بلافاصله گوش او را گرفتم و گفتم: تا این وقت شب کجا بودی؟ ولی مثل همیشه و بر عکس من با صورتی باز گفت: در دوره قرآن بودم . گفتم؟: کدام دوره ؟ گفت: (اشاره کرد )به یکی از همسایگان کوچه مجاور منزل با همان حال او را بردم به درب منزل مورد اشاره ، وقتی که درب منزل را زدم فرد مورد نظر ایشان آمدند و اظهارات او را تأید کرد و بعنوان استاد وی از او تعریف نمود . و بدین وسیله مورد تشویق بنده قرار گرفت<ref>[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=18155 سایت خراسان دردفاع مقدس]</ref>

==پانویس==
<references/>
==رده==
{{ترتیب‌پیش‌فرض:رمضانعلی لعل جوهری}}
[[رده: شهدا]]
[[رده: شهدای دفاع مقدس]]
[[رده: شهدای ایران]]
[[رده: شهدای استان خراسان رضوی]]
[[رده: شهدای شهرستان اسفراین]]

شهید رمضانعلی لعل جوهری

2021-05-18T13:39:33Z

Bozorgmehr98:

کد شهید:6108018

نام :رمضانعلی
‌

نام خانوادگی :لعل‌جوهری

نام پدر :غلامرضا

محل تولد :اسفراین
‌

تاریخ شهادت :1361/02/10

تحصیلات :نامشخص

گروه مربوط :گروهی برای این شهید ثبت نشده است.

نوع عضویت :سایر شهدا

مسئولیت :رزمنده
‌
گلزار :بهشت‌زهرا

==خاطرات==

عشق شهادت

غلامرضا لعل جوهری

زمانیکه رمضانعلی تصمیم گرفت به جبهه برود به من گفت: پدرجان، می خواهم برایم مهره بیندازی و ما دوباره مهره انداختیم که هر دو بار به نام رمضانعلی در آمد. وقتی گفت می خواهم به جبهه بروم. نگران شدم و خواستم که مانع رفتنش بشوم که در همان لحظه انگشتری که قبلاً به من یادگاری داده بود را طلب کرد و گفت: آیا اشکال دارد انگشتر را به من برگردانید من نیز گفتم: چه اشکالی دارد، انگشتر خودت است هر زمان که خواستی می توانی پس بگیری، سپس گفت: من نیز امانت خدا هستم پس اگر در راه خدا [[شهید]] شدم نگران نباشید.

عشق شهادت

محمد لعل جوهری

رمضانعلی هنگام خدا حافظی ساعتش را به مادرم داد سپس به داخل حیاط رفت وبعد از چند لحظه برگشت وساعت را از او گرفت وگفت : آیا هنگامیکه ساعت را از شما پس گرفتم ناراحت شدید ؟ مادرم گفت نه ناراحت نشدم چون ساعت متعلق به خود شماست سپس رمضانعلی گفت : من هم از آن خداوند هستم وبه صورت امانت در نزد شما می باشم پس هنگام رفتن من ناراحت نباشید واگر به خواست خدا به [[شهادت]] رسیدم گریه نکنید زیرا دشمنانمان شاد می شوند سعی کنید با صبر وشکیبایی دشمنان انقلاب واسلام را در هم بکوبید .

تولد و کودکی

غلامرضا لعل جوهری

شهید روز اول ماه مبارک [[رمضان]] بدنیا آمد، شب هفتم تولدش خواب دیدم که او مرده است، یک دفعه دهانم قفل شد و نتوانستم صحبت کنم سپس در خواب امام حسین (ع) را در حالیکه به طرف امام رضا (ع) می رفت دیدم، من دخیل امام رضا شدم و از آنجا به خانه خدا رفتم و از خدا استمداد طلبیدم، وقتی از خواب بیدار شدم دیدم فرزندم صحیح و سالم است.

تولد و کودکي

خدیجه لعل آموزی

رمضانعلی در شب اول ماه مبارک رمضان، در سال 1340 بدنیا آمد. در آن زمان هنگام وضع حمل تنها بودم، که از جانب خداوند متعال، یک زن غریبه به کمک من آمد و نوزاد را لباس پوشاند و خداحافظی کرد و رفت، من واقعاً متحیّر شدم و این سوال برایم پیش آمد که خدایا او چه کسی بود که به من کمک کرد. سپس خداوند را شکر کردم. ولی هنوز که هنوز است به این راز پی نبرده ام.

خاطرات سياسي

مملکت لعل جوهری

یک شب ساعت 9 در حالیکه کیفی در دست داشت از خانه بیرون رفت ، چند ساعتی که گذشت متوجه شدم یک نفر درب منزل را محکم می کوبد درب را که باز کردم برادرم را دیدم از او پرسیدم چرا ترسیده ای ؟ کجا رفته بودی ؟ در جواب به من گفت : بیا داخل و درب را ببند . وقتی دوباره علت را از او پرسیدم گفت : به همراه عده ای از دوستانم اعلامیه پخش می کردیم که ساواکی ها ما را دیدند و دنبالمان کردند که من و دوستانم فرار کردیم و به خانه آمدیم . بعد از اینکه رمضانعلی ماجرا را تعریف کرد پدرم از کارهایی که او انجام داده بود بسیار خوشحال رفته بود.

خاطرات سياسي

علی اصغر لعل جوهری

اوایل انقلاب در شهر ما تظاهراتی بر علیه نظام شاهنشاهی شکل گرفت._ در آن زمان من شش- هفت ساله بودم_ که رمضانعلی به خانه آمد و به مادرم گفت: برادرم را کفن پوش کن که می خواهم او را به تظاهرات ببرم تا مأمورانی که به مردم حمله می کنند ، بوی شجاعت و شهامت را با چشم و جان ودل حس کنند. سپس مادرم پارچه سفیدی را بعنوان کفن دور من پیچید . سپس برادرم صورت مرا بوسید و مرا به تظاهرات برد، در بین راه به من گفت: می دانی چه شعاری بده؟ گفتم: نه. گفت: بگو مرگ بر شاه، نه شاه می خواهیم نه شاهپور ، لعنت به هر چی مزدور

خواب و روياي شهيد

مملکت لعل جوهری

یک روز رمضانعلی با حالتی غمگین در خانه نشسته بود ، به او گفتم برادر جان چقدر غمگینی ؟ او در جواب من گفت : مدت یک ماه است که خدمت سربازیم تمام شده است وقتی می بینم که همه دوستانم در جبهه تک تک به شهادت می رسند من در ایجا احساس شرم می کنم . به او گفتم : برادر جان اول ازدواج کن بعد به جبهه برو ولی او گفت: اول باید به جبهه رفته ، دین خود را ادا کنم ، سپس اگر زنده ماندم برگشته و ازدواج می کنم. آن شب چیزی به او نگفتم: و هنگامی که خوابید نزدیک اذان صبح از خواب پرید ما نیز بیدار شده و دیدیم رمضانعلی گریه می کند ، مادرم از او پرسید چرا گریه می کنی ؟ گفت: خواب دیدم که سیدی سوار براسب سپیدی شده و می تازد ، من نیز به دنبال او به راه افتادم وقتی خواستم از او بپرسم آقا جان شما چه کسی هستید گفت: بدنبال من بیا تو سرباز امام زمان(عج) هستی ، بیا و با دشمنان دین اسلام بجنگ ، بعد از اینکه خوابش را تعریف کرد رو به مادرم کرد و گفت: مادر جان شما باید رضایت بدهید تا من به جبهه بروم چون دیگر طاقت ماندن ندارم ، مادرم چیزی نگفت: و صورت برادرم را بوسید و گفت پسر جان تو به صورت امانت در نزد من بودی اکنون من امانت خداوند را به خودش برمی گردانم صبح که شد مادرم رضایت داد او نام خود را در لیست بسیجیان نوشت و به جبهه رفت .

حرمت والدين

خدیجه لعل آموزی

در فصل زمستان که مریض بودم روزی از رمضانعلی خواستم تا برایم آب بیاورد وقتی لیوان آب را آورده بود من خواب بودم هنگامیکه چشم گشودم دیدم فرزندم در حالی که لیوان آب را در دست گرفته در کنار من ایستاده است پس از اینکه علت را جویا شدم به من گفت : وقتی برایتان آب آوردم خوابیده بودید با خودم گفتم منتظر می شوم هر وقت بیدار شدید آب را بدهم .

حرمت والدين

غلامرضا لعل جوهری

یک روز بدون اینکه از من و مادرش اجازه بگیرد به همراه دوستانش به مسافرت رفت هنگامی که برگشت مادرش جلوی دوستانش سیلی محکمی به صورت رمضانعلی زد اما رمضانعلی در آن لحظه عکس العملی نشان نداد، سرش را پایین انداخت و هیچ نگفت. وقتی به خانه آمدیم و رمضانعلی با خوشرفتاری به مادرش گفت: مادرجان از حرفی که می گویم ناراحت نشوی اما بهتر بود آن سیلی را در خانه به صورتم می زدی که در آن لحظه مادرش از کرده خودش پشیمان شد و او را در آغوش گرفت.

محبت و مهرباني

مملکت لعل جوهری

برادرم یکسال از من کوچکتر است. من زمانیکه16ساله بودم روزی از پدرم خواستم تا برایم گوشواره بخرد. پدرم گفت: پول ندارم و من ناراحت شدم و در گوشه ای از اتاق نشستم که برادرم از راه رسید و وقتی مرا با چهره ای غمگین دید، گفت: خواهرم چه شده است؟ گفتم: گوشواره می خواهم ولی بابا پولی ندارد تا برایم بخرد. برادرم به علت اینکه به من علاقه داشت، دست در گردن من انداخت وگفت: ناراحت نباش خودم کار می کنم و برایت گوشواره می خرم. حدوداً ده روز سر کار رفت. سپس تمام دستمزد خود را جمع کرد و برای من که تنها خواهرش بودم یک جفت گوشواره خرید و به خانه آورد که من از دیدن آنها خیلی خوشحال شدم و صورت اورا بوسیدم و گفتم الهی خواهر فدایت شود که تو با دستهای ظریف و کوچکت کار کردی و برایم گوشواره خریدی... .

توجه به امور معنوي

مملکت لعل جوهری

من 14ساله بودم که به همراه برادرم در قالیبافی حاج آقای ثابتی کار می کردیم و هر روز بعنوان دستمزد 5 ریال می گرفتیم . تا اینکه دهه محرم بود که رمضانعلی پیش پدرم آمد وگفت: پدر جان آیا می توانی به [[مسجد]] کمک کنی؟ پدرم گفت: خیلی علاقه دارم اما پولی در دست ندارم. بعد برادرم گفت: پدر جان حدود دو ماه است که من و خواهرم در کارگاه قالیبافی کار می کنیم. اگر اجازه بدهی دستمزدمان را بعنوان کمک به مسجد بدهیم. پدرم قبول کرد و من به همراه برادرم به خانه استادکارمان رفتیم . خانمی در را باز کرد و ما از او سراغ استادکار را گرفتیم. وقتی استادکار آمد ، به من گفت: دخترم چه شده که این وقت شب به اینجا آمده اید؟ به او گفتم: من وبرادرم تصمیم گرفته ایم حقوق دو ماه خود را بعنوان کمک به مسجد اهداء کنیم. او با رضایت پول را به ما داد و سپس رو به برادرم کرد و در حالیکه صورت برادرم را می بوسید و از او بخاطر این کارش تشکر می کرد، گفت: با این سن کم چگونه فهمیدی کمک به مسجد اینقدر ثواب دارد؟

توجه به امور معنوی

علی قاسمی

بیا دارم شبی را تا ساعات آخر شب به انتظار نشستم .سید مرتضی هنوز به خانه مراجعه نکرده بود . تا بالاخره آمد ولی شب خیلی گذشته بود و نگرانی خانواده را زیاد کرده بود . با مراجعه ایشان که بنده هم در داخل حیاط منزل قدم می زدم . وقتی مرتضی آمد بلافاصله گوش او را گرفتم و گفتم: تا این وقت شب کجا بودی؟ ولی مثل همیشه و بر عکس من با صورتی باز گفت: در دوره قرآن بودم . گفتم؟: کدام دوره ؟ گفت: (اشاره کرد )به یکی از همسایگان کوچه مجاور منزل با همان حال او را بردم به درب منزل مورد اشاره ، وقتی که درب منزل را زدم فرد مورد نظر ایشان آمدند و اظهارات او را تأید کرد و بعنوان استاد وی از او تعریف نمود . و بدین وسیله مورد تشویق بنده قرار گرفت<ref>[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=18155 سایت خراسان دردفاع مقدس]</ref>

==پانویس==
<references/>
==رده==
{{ترتیب‌پیش‌فرض:رمضانعلی لعل جوهری}}
[[رده: شهدا]]
[[رده: شهدای دفاع مقدس]]
[[رده: شهدای ایران]]
[[رده: شهدای استان خراسان رضوی]]
[[رده: شهدای شهرستان اسفراین]]

شهید رمضانعلی لعل جوهری

2021-05-18T13:39:07Z

Bozorgmehr98:

کد شهید:6108018

نام :رمضانعلی
‌

نام خانوادگی :لعل‌جوهری

نام پدر :غلامرضا

محل تولد :اسفراین
‌
تاریخ شهادت :1361/02/10

تحصیلات :نامشخص

گروه مربوط :گروهی برای این شهید ثبت نشده است.

نوع عضویت :سایر شهدا

مسئولیت :رزمنده
‌
گلزار :بهشت‌زهرا

==خاطرات==

عشق شهادت

غلامرضا لعل جوهری

زمانیکه رمضانعلی تصمیم گرفت به جبهه برود به من گفت: پدرجان، می خواهم برایم مهره بیندازی و ما دوباره مهره انداختیم که هر دو بار به نام رمضانعلی در آمد. وقتی گفت می خواهم به جبهه بروم. نگران شدم و خواستم که مانع رفتنش بشوم که در همان لحظه انگشتری که قبلاً به من یادگاری داده بود را طلب کرد و گفت: آیا اشکال دارد انگشتر را به من برگردانید من نیز گفتم: چه اشکالی دارد، انگشتر خودت است هر زمان که خواستی می توانی پس بگیری، سپس گفت: من نیز امانت خدا هستم پس اگر در راه خدا [[شهید]] شدم نگران نباشید.

عشق شهادت

محمد لعل جوهری

رمضانعلی هنگام خدا حافظی ساعتش را به مادرم داد سپس به داخل حیاط رفت وبعد از چند لحظه برگشت وساعت را از او گرفت وگفت : آیا هنگامیکه ساعت را از شما پس گرفتم ناراحت شدید ؟ مادرم گفت نه ناراحت نشدم چون ساعت متعلق به خود شماست سپس رمضانعلی گفت : من هم از آن خداوند هستم وبه صورت امانت در نزد شما می باشم پس هنگام رفتن من ناراحت نباشید واگر به خواست خدا به [[شهادت]] رسیدم گریه نکنید زیرا دشمنانمان شاد می شوند سعی کنید با صبر وشکیبایی دشمنان انقلاب واسلام را در هم بکوبید .

تولد و کودکی

غلامرضا لعل جوهری

شهید روز اول ماه مبارک [[رمضان]] بدنیا آمد، شب هفتم تولدش خواب دیدم که او مرده است، یک دفعه دهانم قفل شد و نتوانستم صحبت کنم سپس در خواب امام حسین (ع) را در حالیکه به طرف امام رضا (ع) می رفت دیدم، من دخیل امام رضا شدم و از آنجا به خانه خدا رفتم و از خدا استمداد طلبیدم، وقتی از خواب بیدار شدم دیدم فرزندم صحیح و سالم است.

تولد و کودکي

خدیجه لعل آموزی

رمضانعلی در شب اول ماه مبارک رمضان، در سال 1340 بدنیا آمد. در آن زمان هنگام وضع حمل تنها بودم، که از جانب خداوند متعال، یک زن غریبه به کمک من آمد و نوزاد را لباس پوشاند و خداحافظی کرد و رفت، من واقعاً متحیّر شدم و این سوال برایم پیش آمد که خدایا او چه کسی بود که به من کمک کرد. سپس خداوند را شکر کردم. ولی هنوز که هنوز است به این راز پی نبرده ام.

خاطرات سياسي

مملکت لعل جوهری

یک شب ساعت 9 در حالیکه کیفی در دست داشت از خانه بیرون رفت ، چند ساعتی که گذشت متوجه شدم یک نفر درب منزل را محکم می کوبد درب را که باز کردم برادرم را دیدم از او پرسیدم چرا ترسیده ای ؟ کجا رفته بودی ؟ در جواب به من گفت : بیا داخل و درب را ببند . وقتی دوباره علت را از او پرسیدم گفت : به همراه عده ای از دوستانم اعلامیه پخش می کردیم که ساواکی ها ما را دیدند و دنبالمان کردند که من و دوستانم فرار کردیم و به خانه آمدیم . بعد از اینکه رمضانعلی ماجرا را تعریف کرد پدرم از کارهایی که او انجام داده بود بسیار خوشحال رفته بود.

خاطرات سياسي

علی اصغر لعل جوهری

اوایل انقلاب در شهر ما تظاهراتی بر علیه نظام شاهنشاهی شکل گرفت._ در آن زمان من شش- هفت ساله بودم_ که رمضانعلی به خانه آمد و به مادرم گفت: برادرم را کفن پوش کن که می خواهم او را به تظاهرات ببرم تا مأمورانی که به مردم حمله می کنند ، بوی شجاعت و شهامت را با چشم و جان ودل حس کنند. سپس مادرم پارچه سفیدی را بعنوان کفن دور من پیچید . سپس برادرم صورت مرا بوسید و مرا به تظاهرات برد، در بین راه به من گفت: می دانی چه شعاری بده؟ گفتم: نه. گفت: بگو مرگ بر شاه، نه شاه می خواهیم نه شاهپور ، لعنت به هر چی مزدور

خواب و روياي شهيد

مملکت لعل جوهری

یک روز رمضانعلی با حالتی غمگین در خانه نشسته بود ، به او گفتم برادر جان چقدر غمگینی ؟ او در جواب من گفت : مدت یک ماه است که خدمت سربازیم تمام شده است وقتی می بینم که همه دوستانم در جبهه تک تک به شهادت می رسند من در ایجا احساس شرم می کنم . به او گفتم : برادر جان اول ازدواج کن بعد به جبهه برو ولی او گفت: اول باید به جبهه رفته ، دین خود را ادا کنم ، سپس اگر زنده ماندم برگشته و ازدواج می کنم. آن شب چیزی به او نگفتم: و هنگامی که خوابید نزدیک اذان صبح از خواب پرید ما نیز بیدار شده و دیدیم رمضانعلی گریه می کند ، مادرم از او پرسید چرا گریه می کنی ؟ گفت: خواب دیدم که سیدی سوار براسب سپیدی شده و می تازد ، من نیز به دنبال او به راه افتادم وقتی خواستم از او بپرسم آقا جان شما چه کسی هستید گفت: بدنبال من بیا تو سرباز امام زمان(عج) هستی ، بیا و با دشمنان دین اسلام بجنگ ، بعد از اینکه خوابش را تعریف کرد رو به مادرم کرد و گفت: مادر جان شما باید رضایت بدهید تا من به جبهه بروم چون دیگر طاقت ماندن ندارم ، مادرم چیزی نگفت: و صورت برادرم را بوسید و گفت پسر جان تو به صورت امانت در نزد من بودی اکنون من امانت خداوند را به خودش برمی گردانم صبح که شد مادرم رضایت داد او نام خود را در لیست بسیجیان نوشت و به جبهه رفت .

حرمت والدين

خدیجه لعل آموزی

در فصل زمستان که مریض بودم روزی از رمضانعلی خواستم تا برایم آب بیاورد وقتی لیوان آب را آورده بود من خواب بودم هنگامیکه چشم گشودم دیدم فرزندم در حالی که لیوان آب را در دست گرفته در کنار من ایستاده است پس از اینکه علت را جویا شدم به من گفت : وقتی برایتان آب آوردم خوابیده بودید با خودم گفتم منتظر می شوم هر وقت بیدار شدید آب را بدهم .

حرمت والدين

غلامرضا لعل جوهری

یک روز بدون اینکه از من و مادرش اجازه بگیرد به همراه دوستانش به مسافرت رفت هنگامی که برگشت مادرش جلوی دوستانش سیلی محکمی به صورت رمضانعلی زد اما رمضانعلی در آن لحظه عکس العملی نشان نداد، سرش را پایین انداخت و هیچ نگفت. وقتی به خانه آمدیم و رمضانعلی با خوشرفتاری به مادرش گفت: مادرجان از حرفی که می گویم ناراحت نشوی اما بهتر بود آن سیلی را در خانه به صورتم می زدی که در آن لحظه مادرش از کرده خودش پشیمان شد و او را در آغوش گرفت.

محبت و مهرباني

مملکت لعل جوهری

برادرم یکسال از من کوچکتر است. من زمانیکه16ساله بودم روزی از پدرم خواستم تا برایم گوشواره بخرد. پدرم گفت: پول ندارم و من ناراحت شدم و در گوشه ای از اتاق نشستم که برادرم از راه رسید و وقتی مرا با چهره ای غمگین دید، گفت: خواهرم چه شده است؟ گفتم: گوشواره می خواهم ولی بابا پولی ندارد تا برایم بخرد. برادرم به علت اینکه به من علاقه داشت، دست در گردن من انداخت وگفت: ناراحت نباش خودم کار می کنم و برایت گوشواره می خرم. حدوداً ده روز سر کار رفت. سپس تمام دستمزد خود را جمع کرد و برای من که تنها خواهرش بودم یک جفت گوشواره خرید و به خانه آورد که من از دیدن آنها خیلی خوشحال شدم و صورت اورا بوسیدم و گفتم الهی خواهر فدایت شود که تو با دستهای ظریف و کوچکت کار کردی و برایم گوشواره خریدی... .

توجه به امور معنوي

مملکت لعل جوهری

من 14ساله بودم که به همراه برادرم در قالیبافی حاج آقای ثابتی کار می کردیم و هر روز بعنوان دستمزد 5 ریال می گرفتیم . تا اینکه دهه محرم بود که رمضانعلی پیش پدرم آمد وگفت: پدر جان آیا می توانی به [[مسجد]] کمک کنی؟ پدرم گفت: خیلی علاقه دارم اما پولی در دست ندارم. بعد برادرم گفت: پدر جان حدود دو ماه است که من و خواهرم در کارگاه قالیبافی کار می کنیم. اگر اجازه بدهی دستمزدمان را بعنوان کمک به مسجد بدهیم. پدرم قبول کرد و من به همراه برادرم به خانه استادکارمان رفتیم . خانمی در را باز کرد و ما از او سراغ استادکار را گرفتیم. وقتی استادکار آمد ، به من گفت: دخترم چه شده که این وقت شب به اینجا آمده اید؟ به او گفتم: من وبرادرم تصمیم گرفته ایم حقوق دو ماه خود را بعنوان کمک به مسجد اهداء کنیم. او با رضایت پول را به ما داد و سپس رو به برادرم کرد و در حالیکه صورت برادرم را می بوسید و از او بخاطر این کارش تشکر می کرد، گفت: با این سن کم چگونه فهمیدی کمک به مسجد اینقدر ثواب دارد؟

توجه به امور معنوی

علی قاسمی

بیا دارم شبی را تا ساعات آخر شب به انتظار نشستم .سید مرتضی هنوز به خانه مراجعه نکرده بود . تا بالاخره آمد ولی شب خیلی گذشته بود و نگرانی خانواده را زیاد کرده بود . با مراجعه ایشان که بنده هم در داخل حیاط منزل قدم می زدم . وقتی مرتضی آمد بلافاصله گوش او را گرفتم و گفتم: تا این وقت شب کجا بودی؟ ولی مثل همیشه و بر عکس من با صورتی باز گفت: در دوره قرآن بودم . گفتم؟: کدام دوره ؟ گفت: (اشاره کرد )به یکی از همسایگان کوچه مجاور منزل با همان حال او را بردم به درب منزل مورد اشاره ، وقتی که درب منزل را زدم فرد مورد نظر ایشان آمدند و اظهارات او را تأید کرد و بعنوان استاد وی از او تعریف نمود . و بدین وسیله مورد تشویق بنده قرار گرفت<ref>[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=18155 سایت خراسان دردفاع مقدس]</ref>

==پانویس==
<references/>
==رده==
{{ترتیب‌پیش‌فرض:رمضانعلی لعل جوهری}}
[[رده: شهدا]]
[[رده: شهدای دفاع مقدس]]
[[رده: شهدای ایران]]
[[رده: شهدای استان خراسان رضوی]]
[[رده: شهدای شهرستان اسفراین]]

شهید رمضانعلی لعل جوهری

2021-05-18T13:38:45Z

Bozorgmehr98:

کد شهید:6108018

نام :رمضانعلی
‌
نام خانوادگی :لعل‌جوهری

نام پدر :غلامرضا

محل تولد :اسفراین
‌
تاریخ شهادت :1361/02/10

تحصیلات :نامشخص

گروه مربوط :گروهی برای این شهید ثبت نشده است.

نوع عضویت :سایر شهدا

مسئولیت :رزمنده
‌
گلزار :بهشت‌زهرا

==خاطرات==

عشق شهادت

غلامرضا لعل جوهری

زمانیکه رمضانعلی تصمیم گرفت به جبهه برود به من گفت: پدرجان، می خواهم برایم مهره بیندازی و ما دوباره مهره انداختیم که هر دو بار به نام رمضانعلی در آمد. وقتی گفت می خواهم به جبهه بروم. نگران شدم و خواستم که مانع رفتنش بشوم که در همان لحظه انگشتری که قبلاً به من یادگاری داده بود را طلب کرد و گفت: آیا اشکال دارد انگشتر را به من برگردانید من نیز گفتم: چه اشکالی دارد، انگشتر خودت است هر زمان که خواستی می توانی پس بگیری، سپس گفت: من نیز امانت خدا هستم پس اگر در راه خدا [[شهید]] شدم نگران نباشید.

عشق شهادت

محمد لعل جوهری

رمضانعلی هنگام خدا حافظی ساعتش را به مادرم داد سپس به داخل حیاط رفت وبعد از چند لحظه برگشت وساعت را از او گرفت وگفت : آیا هنگامیکه ساعت را از شما پس گرفتم ناراحت شدید ؟ مادرم گفت نه ناراحت نشدم چون ساعت متعلق به خود شماست سپس رمضانعلی گفت : من هم از آن خداوند هستم وبه صورت امانت در نزد شما می باشم پس هنگام رفتن من ناراحت نباشید واگر به خواست خدا به [[شهادت]] رسیدم گریه نکنید زیرا دشمنانمان شاد می شوند سعی کنید با صبر وشکیبایی دشمنان انقلاب واسلام را در هم بکوبید .

تولد و کودکی

غلامرضا لعل جوهری

شهید روز اول ماه مبارک [[رمضان]] بدنیا آمد، شب هفتم تولدش خواب دیدم که او مرده است، یک دفعه دهانم قفل شد و نتوانستم صحبت کنم سپس در خواب امام حسین (ع) را در حالیکه به طرف امام رضا (ع) می رفت دیدم، من دخیل امام رضا شدم و از آنجا به خانه خدا رفتم و از خدا استمداد طلبیدم، وقتی از خواب بیدار شدم دیدم فرزندم صحیح و سالم است.

تولد و کودکي

خدیجه لعل آموزی

رمضانعلی در شب اول ماه مبارک رمضان، در سال 1340 بدنیا آمد. در آن زمان هنگام وضع حمل تنها بودم، که از جانب خداوند متعال، یک زن غریبه به کمک من آمد و نوزاد را لباس پوشاند و خداحافظی کرد و رفت، من واقعاً متحیّر شدم و این سوال برایم پیش آمد که خدایا او چه کسی بود که به من کمک کرد. سپس خداوند را شکر کردم. ولی هنوز که هنوز است به این راز پی نبرده ام.

خاطرات سياسي

مملکت لعل جوهری

یک شب ساعت 9 در حالیکه کیفی در دست داشت از خانه بیرون رفت ، چند ساعتی که گذشت متوجه شدم یک نفر درب منزل را محکم می کوبد درب را که باز کردم برادرم را دیدم از او پرسیدم چرا ترسیده ای ؟ کجا رفته بودی ؟ در جواب به من گفت : بیا داخل و درب را ببند . وقتی دوباره علت را از او پرسیدم گفت : به همراه عده ای از دوستانم اعلامیه پخش می کردیم که ساواکی ها ما را دیدند و دنبالمان کردند که من و دوستانم فرار کردیم و به خانه آمدیم . بعد از اینکه رمضانعلی ماجرا را تعریف کرد پدرم از کارهایی که او انجام داده بود بسیار خوشحال رفته بود.

خاطرات سياسي

علی اصغر لعل جوهری

اوایل انقلاب در شهر ما تظاهراتی بر علیه نظام شاهنشاهی شکل گرفت._ در آن زمان من شش- هفت ساله بودم_ که رمضانعلی به خانه آمد و به مادرم گفت: برادرم را کفن پوش کن که می خواهم او را به تظاهرات ببرم تا مأمورانی که به مردم حمله می کنند ، بوی شجاعت و شهامت را با چشم و جان ودل حس کنند. سپس مادرم پارچه سفیدی را بعنوان کفن دور من پیچید . سپس برادرم صورت مرا بوسید و مرا به تظاهرات برد، در بین راه به من گفت: می دانی چه شعاری بده؟ گفتم: نه. گفت: بگو مرگ بر شاه، نه شاه می خواهیم نه شاهپور ، لعنت به هر چی مزدور

خواب و روياي شهيد

مملکت لعل جوهری

یک روز رمضانعلی با حالتی غمگین در خانه نشسته بود ، به او گفتم برادر جان چقدر غمگینی ؟ او در جواب من گفت : مدت یک ماه است که خدمت سربازیم تمام شده است وقتی می بینم که همه دوستانم در جبهه تک تک به شهادت می رسند من در ایجا احساس شرم می کنم . به او گفتم : برادر جان اول ازدواج کن بعد به جبهه برو ولی او گفت: اول باید به جبهه رفته ، دین خود را ادا کنم ، سپس اگر زنده ماندم برگشته و ازدواج می کنم. آن شب چیزی به او نگفتم: و هنگامی که خوابید نزدیک اذان صبح از خواب پرید ما نیز بیدار شده و دیدیم رمضانعلی گریه می کند ، مادرم از او پرسید چرا گریه می کنی ؟ گفت: خواب دیدم که سیدی سوار براسب سپیدی شده و می تازد ، من نیز به دنبال او به راه افتادم وقتی خواستم از او بپرسم آقا جان شما چه کسی هستید گفت: بدنبال من بیا تو سرباز امام زمان(عج) هستی ، بیا و با دشمنان دین اسلام بجنگ ، بعد از اینکه خوابش را تعریف کرد رو به مادرم کرد و گفت: مادر جان شما باید رضایت بدهید تا من به جبهه بروم چون دیگر طاقت ماندن ندارم ، مادرم چیزی نگفت: و صورت برادرم را بوسید و گفت پسر جان تو به صورت امانت در نزد من بودی اکنون من امانت خداوند را به خودش برمی گردانم صبح که شد مادرم رضایت داد او نام خود را در لیست بسیجیان نوشت و به جبهه رفت .

حرمت والدين

خدیجه لعل آموزی

در فصل زمستان که مریض بودم روزی از رمضانعلی خواستم تا برایم آب بیاورد وقتی لیوان آب را آورده بود من خواب بودم هنگامیکه چشم گشودم دیدم فرزندم در حالی که لیوان آب را در دست گرفته در کنار من ایستاده است پس از اینکه علت را جویا شدم به من گفت : وقتی برایتان آب آوردم خوابیده بودید با خودم گفتم منتظر می شوم هر وقت بیدار شدید آب را بدهم .

حرمت والدين

غلامرضا لعل جوهری

یک روز بدون اینکه از من و مادرش اجازه بگیرد به همراه دوستانش به مسافرت رفت هنگامی که برگشت مادرش جلوی دوستانش سیلی محکمی به صورت رمضانعلی زد اما رمضانعلی در آن لحظه عکس العملی نشان نداد، سرش را پایین انداخت و هیچ نگفت. وقتی به خانه آمدیم و رمضانعلی با خوشرفتاری به مادرش گفت: مادرجان از حرفی که می گویم ناراحت نشوی اما بهتر بود آن سیلی را در خانه به صورتم می زدی که در آن لحظه مادرش از کرده خودش پشیمان شد و او را در آغوش گرفت.

محبت و مهرباني

مملکت لعل جوهری

برادرم یکسال از من کوچکتر است. من زمانیکه16ساله بودم روزی از پدرم خواستم تا برایم گوشواره بخرد. پدرم گفت: پول ندارم و من ناراحت شدم و در گوشه ای از اتاق نشستم که برادرم از راه رسید و وقتی مرا با چهره ای غمگین دید، گفت: خواهرم چه شده است؟ گفتم: گوشواره می خواهم ولی بابا پولی ندارد تا برایم بخرد. برادرم به علت اینکه به من علاقه داشت، دست در گردن من انداخت وگفت: ناراحت نباش خودم کار می کنم و برایت گوشواره می خرم. حدوداً ده روز سر کار رفت. سپس تمام دستمزد خود را جمع کرد و برای من که تنها خواهرش بودم یک جفت گوشواره خرید و به خانه آورد که من از دیدن آنها خیلی خوشحال شدم و صورت اورا بوسیدم و گفتم الهی خواهر فدایت شود که تو با دستهای ظریف و کوچکت کار کردی و برایم گوشواره خریدی... .

توجه به امور معنوي

مملکت لعل جوهری

من 14ساله بودم که به همراه برادرم در قالیبافی حاج آقای ثابتی کار می کردیم و هر روز بعنوان دستمزد 5 ریال می گرفتیم . تا اینکه دهه محرم بود که رمضانعلی پیش پدرم آمد وگفت: پدر جان آیا می توانی به [[مسجد]] کمک کنی؟ پدرم گفت: خیلی علاقه دارم اما پولی در دست ندارم. بعد برادرم گفت: پدر جان حدود دو ماه است که من و خواهرم در کارگاه قالیبافی کار می کنیم. اگر اجازه بدهی دستمزدمان را بعنوان کمک به مسجد بدهیم. پدرم قبول کرد و من به همراه برادرم به خانه استادکارمان رفتیم . خانمی در را باز کرد و ما از او سراغ استادکار را گرفتیم. وقتی استادکار آمد ، به من گفت: دخترم چه شده که این وقت شب به اینجا آمده اید؟ به او گفتم: من وبرادرم تصمیم گرفته ایم حقوق دو ماه خود را بعنوان کمک به مسجد اهداء کنیم. او با رضایت پول را به ما داد و سپس رو به برادرم کرد و در حالیکه صورت برادرم را می بوسید و از او بخاطر این کارش تشکر می کرد، گفت: با این سن کم چگونه فهمیدی کمک به مسجد اینقدر ثواب دارد؟

توجه به امور معنوی

علی قاسمی

بیا دارم شبی را تا ساعات آخر شب به انتظار نشستم .سید مرتضی هنوز به خانه مراجعه نکرده بود . تا بالاخره آمد ولی شب خیلی گذشته بود و نگرانی خانواده را زیاد کرده بود . با مراجعه ایشان که بنده هم در داخل حیاط منزل قدم می زدم . وقتی مرتضی آمد بلافاصله گوش او را گرفتم و گفتم: تا این وقت شب کجا بودی؟ ولی مثل همیشه و بر عکس من با صورتی باز گفت: در دوره قرآن بودم . گفتم؟: کدام دوره ؟ گفت: (اشاره کرد )به یکی از همسایگان کوچه مجاور منزل با همان حال او را بردم به درب منزل مورد اشاره ، وقتی که درب منزل را زدم فرد مورد نظر ایشان آمدند و اظهارات او را تأید کرد و بعنوان استاد وی از او تعریف نمود . و بدین وسیله مورد تشویق بنده قرار گرفت<ref>[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=18155 سایت خراسان دردفاع مقدس]</ref>

==پانویس==
<references/>
==رده==
{{ترتیب‌پیش‌فرض:رمضانعلی لعل جوهری}}
[[رده: شهدا]]
[[رده: شهدای دفاع مقدس]]
[[رده: شهدای ایران]]
[[رده: شهدای استان خراسان رضوی]]
[[رده: شهدای شهرستان اسفراین]]

شهید رمضانعلی لعل جوهری

2021-05-18T13:38:02Z

Bozorgmehr98:

کد شهید:6108018

نام :رمضانعلی
‌
نام خانوادگی :لعل‌جوهری

نام پدر :غلامرضا

محل تولد :اسفراین

‌
تاریخ شهادت :1361/02/10

تحصیلات :نامشخص

گروه مربوط :گروهی برای این شهید ثبت نشده است.

نوع عضویت :سایر شهدا

مسئولیت :رزمنده
‌
گلزار :بهشت‌زهرا

==خاطرات==

عشق شهادت

غلامرضا لعل جوهری

زمانیکه رمضانعلی تصمیم گرفت به جبهه برود به من گفت: پدرجان، می خواهم برایم مهره بیندازی و ما دوباره مهره انداختیم که هر دو بار به نام رمضانعلی در آمد. وقتی گفت می خواهم به جبهه بروم. نگران شدم و خواستم که مانع رفتنش بشوم که در همان لحظه انگشتری که قبلاً به من یادگاری داده بود را طلب کرد و گفت: آیا اشکال دارد انگشتر را به من برگردانید من نیز گفتم: چه اشکالی دارد، انگشتر خودت است هر زمان که خواستی می توانی پس بگیری، سپس گفت: من نیز امانت خدا هستم پس اگر در راه خدا [[شهید]] شدم نگران نباشید.

عشق شهادت

محمد لعل جوهری

رمضانعلی هنگام خدا حافظی ساعتش را به مادرم داد سپس به داخل حیاط رفت وبعد از چند لحظه برگشت وساعت را از او گرفت وگفت : آیا هنگامیکه ساعت را از شما پس گرفتم ناراحت شدید ؟ مادرم گفت نه ناراحت نشدم چون ساعت متعلق به خود شماست سپس رمضانعلی گفت : من هم از آن خداوند هستم وبه صورت امانت در نزد شما می باشم پس هنگام رفتن من ناراحت نباشید واگر به خواست خدا به [[شهادت]] رسیدم گریه نکنید زیرا دشمنانمان شاد می شوند سعی کنید با صبر وشکیبایی دشمنان انقلاب واسلام را در هم بکوبید .

تولد و کودکی

غلامرضا لعل جوهری

شهید روز اول ماه مبارک [[رمضان]] بدنیا آمد، شب هفتم تولدش خواب دیدم که او مرده است، یک دفعه دهانم قفل شد و نتوانستم صحبت کنم سپس در خواب امام حسین (ع) را در حالیکه به طرف امام رضا (ع) می رفت دیدم، من دخیل امام رضا شدم و از آنجا به خانه خدا رفتم و از خدا استمداد طلبیدم، وقتی از خواب بیدار شدم دیدم فرزندم صحیح و سالم است.

تولد و کودکي

خدیجه لعل آموزی

رمضانعلی در شب اول ماه مبارک رمضان، در سال 1340 بدنیا آمد. در آن زمان هنگام وضع حمل تنها بودم، که از جانب خداوند متعال، یک زن غریبه به کمک من آمد و نوزاد را لباس پوشاند و خداحافظی کرد و رفت، من واقعاً متحیّر شدم و این سوال برایم پیش آمد که خدایا او چه کسی بود که به من کمک کرد. سپس خداوند را شکر کردم. ولی هنوز که هنوز است به این راز پی نبرده ام.

خاطرات سياسي

مملکت لعل جوهری

یک شب ساعت 9 در حالیکه کیفی در دست داشت از خانه بیرون رفت ، چند ساعتی که گذشت متوجه شدم یک نفر درب منزل را محکم می کوبد درب را که باز کردم برادرم را دیدم از او پرسیدم چرا ترسیده ای ؟ کجا رفته بودی ؟ در جواب به من گفت : بیا داخل و درب را ببند . وقتی دوباره علت را از او پرسیدم گفت : به همراه عده ای از دوستانم اعلامیه پخش می کردیم که ساواکی ها ما را دیدند و دنبالمان کردند که من و دوستانم فرار کردیم و به خانه آمدیم . بعد از اینکه رمضانعلی ماجرا را تعریف کرد پدرم از کارهایی که او انجام داده بود بسیار خوشحال رفته بود.

خاطرات سياسي

علی اصغر لعل جوهری

اوایل انقلاب در شهر ما تظاهراتی بر علیه نظام شاهنشاهی شکل گرفت._ در آن زمان من شش- هفت ساله بودم_ که رمضانعلی به خانه آمد و به مادرم گفت: برادرم را کفن پوش کن که می خواهم او را به تظاهرات ببرم تا مأمورانی که به مردم حمله می کنند ، بوی شجاعت و شهامت را با چشم و جان ودل حس کنند. سپس مادرم پارچه سفیدی را بعنوان کفن دور من پیچید . سپس برادرم صورت مرا بوسید و مرا به تظاهرات برد، در بین راه به من گفت: می دانی چه شعاری بده؟ گفتم: نه. گفت: بگو مرگ بر شاه، نه شاه می خواهیم نه شاهپور ، لعنت به هر چی مزدور

خواب و روياي شهيد

مملکت لعل جوهری

یک روز رمضانعلی با حالتی غمگین در خانه نشسته بود ، به او گفتم برادر جان چقدر غمگینی ؟ او در جواب من گفت : مدت یک ماه است که خدمت سربازیم تمام شده است وقتی می بینم که همه دوستانم در جبهه تک تک به شهادت می رسند من در ایجا احساس شرم می کنم . به او گفتم : برادر جان اول ازدواج کن بعد به جبهه برو ولی او گفت: اول باید به جبهه رفته ، دین خود را ادا کنم ، سپس اگر زنده ماندم برگشته و ازدواج می کنم. آن شب چیزی به او نگفتم: و هنگامی که خوابید نزدیک اذان صبح از خواب پرید ما نیز بیدار شده و دیدیم رمضانعلی گریه می کند ، مادرم از او پرسید چرا گریه می کنی ؟ گفت: خواب دیدم که سیدی سوار براسب سپیدی شده و می تازد ، من نیز به دنبال او به راه افتادم وقتی خواستم از او بپرسم آقا جان شما چه کسی هستید گفت: بدنبال من بیا تو سرباز امام زمان(عج) هستی ، بیا و با دشمنان دین اسلام بجنگ ، بعد از اینکه خوابش را تعریف کرد رو به مادرم کرد و گفت: مادر جان شما باید رضایت بدهید تا من به جبهه بروم چون دیگر طاقت ماندن ندارم ، مادرم چیزی نگفت: و صورت برادرم را بوسید و گفت پسر جان تو به صورت امانت در نزد من بودی اکنون من امانت خداوند را به خودش برمی گردانم صبح که شد مادرم رضایت داد او نام خود را در لیست بسیجیان نوشت و به جبهه رفت .

حرمت والدين

خدیجه لعل آموزی

در فصل زمستان که مریض بودم روزی از رمضانعلی خواستم تا برایم آب بیاورد وقتی لیوان آب را آورده بود من خواب بودم هنگامیکه چشم گشودم دیدم فرزندم در حالی که لیوان آب را در دست گرفته در کنار من ایستاده است پس از اینکه علت را جویا شدم به من گفت : وقتی برایتان آب آوردم خوابیده بودید با خودم گفتم منتظر می شوم هر وقت بیدار شدید آب را بدهم .

حرمت والدين

غلامرضا لعل جوهری

یک روز بدون اینکه از من و مادرش اجازه بگیرد به همراه دوستانش به مسافرت رفت هنگامی که برگشت مادرش جلوی دوستانش سیلی محکمی به صورت رمضانعلی زد اما رمضانعلی در آن لحظه عکس العملی نشان نداد، سرش را پایین انداخت و هیچ نگفت. وقتی به خانه آمدیم و رمضانعلی با خوشرفتاری به مادرش گفت: مادرجان از حرفی که می گویم ناراحت نشوی اما بهتر بود آن سیلی را در خانه به صورتم می زدی که در آن لحظه مادرش از کرده خودش پشیمان شد و او را در آغوش گرفت.

محبت و مهرباني

مملکت لعل جوهری

برادرم یکسال از من کوچکتر است. من زمانیکه16ساله بودم روزی از پدرم خواستم تا برایم گوشواره بخرد. پدرم گفت: پول ندارم و من ناراحت شدم و در گوشه ای از اتاق نشستم که برادرم از راه رسید و وقتی مرا با چهره ای غمگین دید، گفت: خواهرم چه شده است؟ گفتم: گوشواره می خواهم ولی بابا پولی ندارد تا برایم بخرد. برادرم به علت اینکه به من علاقه داشت، دست در گردن من انداخت وگفت: ناراحت نباش خودم کار می کنم و برایت گوشواره می خرم. حدوداً ده روز سر کار رفت. سپس تمام دستمزد خود را جمع کرد و برای من که تنها خواهرش بودم یک جفت گوشواره خرید و به خانه آورد که من از دیدن آنها خیلی خوشحال شدم و صورت اورا بوسیدم و گفتم الهی خواهر فدایت شود که تو با دستهای ظریف و کوچکت کار کردی و برایم گوشواره خریدی... .

توجه به امور معنوي

مملکت لعل جوهری

من 14ساله بودم که به همراه برادرم در قالیبافی حاج آقای ثابتی کار می کردیم و هر روز بعنوان دستمزد 5 ریال می گرفتیم . تا اینکه دهه محرم بود که رمضانعلی پیش پدرم آمد وگفت: پدر جان آیا می توانی به [[مسجد]] کمک کنی؟ پدرم گفت: خیلی علاقه دارم اما پولی در دست ندارم. بعد برادرم گفت: پدر جان حدود دو ماه است که من و خواهرم در کارگاه قالیبافی کار می کنیم. اگر اجازه بدهی دستمزدمان را بعنوان کمک به مسجد بدهیم. پدرم قبول کرد و من به همراه برادرم به خانه استادکارمان رفتیم . خانمی در را باز کرد و ما از او سراغ استادکار را گرفتیم. وقتی استادکار آمد ، به من گفت: دخترم چه شده که این وقت شب به اینجا آمده اید؟ به او گفتم: من وبرادرم تصمیم گرفته ایم حقوق دو ماه خود را بعنوان کمک به مسجد اهداء کنیم. او با رضایت پول را به ما داد و سپس رو به برادرم کرد و در حالیکه صورت برادرم را می بوسید و از او بخاطر این کارش تشکر می کرد، گفت: با این سن کم چگونه فهمیدی کمک به مسجد اینقدر ثواب دارد؟

توجه به امور معنوی

علی قاسمی

بیا دارم شبی را تا ساعات آخر شب به انتظار نشستم .سید مرتضی هنوز به خانه مراجعه نکرده بود . تا بالاخره آمد ولی شب خیلی گذشته بود و نگرانی خانواده را زیاد کرده بود . با مراجعه ایشان که بنده هم در داخل حیاط منزل قدم می زدم . وقتی مرتضی آمد بلافاصله گوش او را گرفتم و گفتم: تا این وقت شب کجا بودی؟ ولی مثل همیشه و بر عکس من با صورتی باز گفت: در دوره قرآن بودم . گفتم؟: کدام دوره ؟ گفت: (اشاره کرد )به یکی از همسایگان کوچه مجاور منزل با همان حال او را بردم به درب منزل مورد اشاره ، وقتی که درب منزل را زدم فرد مورد نظر ایشان آمدند و اظهارات او را تأید کرد و بعنوان استاد وی از او تعریف نمود . و بدین وسیله مورد تشویق بنده قرار گرفت<ref>[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=18155 سایت خراسان دردفاع مقدس]</ref>

==پانویس==
<references/>
==رده==
{{ترتیب‌پیش‌فرض:رمضانعلی لعل جوهری}}
[[رده: شهدا]]
[[رده: شهدای دفاع مقدس]]
[[رده: شهدای ایران]]
[[رده: شهدای استان خراسان رضوی]]
[[رده: شهدای شهرستان اسفراین]]

شهید حسین موذن

2021-03-08T17:34:48Z

Bozorgmehr98:

{{جعبه اطلاعات افراد نظامی
|نام فرد = حسین موذن
|تصویر =
|توضیح تصویر =
|ملیت = [[پرونده:پرچم ایران.png|22px]] ایرانی
|شهرت =
|دین و مذهب = [[مسلمان]]، [[شیعه]]
|تولد =[[بیرجند]]
|شهادت = [[1364/12/06]]
|وفات =
|مرگ =
|محل دفن =
|مفقود =
|جانباز =
|اسارت =
|نیرو =
|یگانهای خدمت =
|طول خدمت =
|درجه =
|سمت‌ها =[[اط‌لاعات‌وعملیات‌ـ ادوات]]
|جنگ‌‌ها = [[جنگ ایران و عراق]]
|نشان‌های لیاقت =
|عملیات‌ =
|فعالیت‌ها =
|تحصیلات =
|تخصص‌ها =
|شغل =
|خانواده = نام پدر:علی‌
}}

کد شهید: 6414979

نام : حسین‌

نام خانوادگی : موذن‌

نام پدر : علی‌

محل تولد : بیرجند

تاریخ شهادت : 1364/12/06

تحصیلات : نامشخص

گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است.

نوع عضویت : سایر شهدا

مسئولیت : اط‌لاعات‌وعملیات‌ـ ادوات

==خاطرات==

توانایی جسمی رزمی

محمد رجب زاده

همه از تیراندازی و نشانه گیری دقیقش می گفتند و از اینکه ساعتها پشت تیر بار می نشیند و خستگی نمی شناسد . گاه گاهی آرپیجی هم دستش را می بوسید و دقّتّش را می ستود . از پیش داوری ها و تعریف ها شناختمش . روحیّه پرطراوت و چهره دوست داشتنی اش ، کلید شناسایی اش بود . دهانم وقتی از تعجّب باز ماند که فهمیدم «یک دست» دارد . گفتم : دست دیگرت ؟! با خنده گفت : در عملیّات خیبر به ترکش خمپاره سپردم تا به پیوست پرونده ام ، آنرا به مولایم حسین (ع) برساند . قبل از حماسه (والفجر9) فرمانده از او خواسته بود در خطّ سوّم بماند و در کارهای تدارکاتی همکاری کند ، امّا چنان دردمندانه التماس می کرد که دیگر رزمندگان را هم به میانجی گری کشاند . وقتی فرمانده موافقت اجباریش را اعلام کرد ، صلواتی فرستاد و لی لی کنان به سوی پیشانی بندها دوید چند بار آن ها را زیر و رو کرد تا پیشانی بند دلخواهش را پیدا کرد و بست . صورتش را که چرخاند ، السلام علیک یا اباعبداللّه بر پیشانی بندش نقش بسته بود . در همین عملیّات ، نوشته پیشانی بندش را بارها فریاد زده بود و در کمرکش کوههای بلند مریوان ، عملیّات والفجر9 حجله گاه شهادتش شد و روح پاکش به حسینیان پیوست جنازه پهلوان مثالش ، در اسفند 1364 در شهرک خوسف بیرجند به خاک سپرده شد تا برای همیشه الگوی مردانگی باشد .

شجاعت و شهامت

محمد رجب زاده

آهوی تیر خورده فرمانده گردان بود. قدی نسبتاً کوتاه داشت امّا پر از چالاکی و لبریز از ایمان بود. دم دمه های غروب آماده باش حمله را ابلاغ کرد و به توجیه بچه ها پرداخت نقشه منطقه و راه عبور را نشان داد و آن چه را لازم بود با محبتی آمیخته با خوشحالی بیان کرد. والفجر 9 بود که نیمه شب از جبهه مریوان آعاز شد فرمانده جلوتر از همه حرکت می کرد تکبیر می گفت: و نیروهای تحت فرماندیش را به یورش بردن بر دشمن و امان را از او گرفتن تشویق می کرد. ساعتی پس از شروع حمله دستش تیر خورد پشت سرش حرکت می کردم. مرا صدا زد: پارچه ای به من داد تا دستش را محکم ببندم. وقتی دستش را بستم از او خواهش کردم مدتی استراحت کند یا به پشت خط برگردد. امّا از من اصرار بود و از او انکار. افکار با صلابتی دو چندان حمله را ادامه داد مثل آهوی تیرخورده کوههای بلند مریوان را در می نوردید و نیروها را به پیشروی فرا می خواند. بچّه ها نیز همدوش او جلو رفتند و از فریادهای صلوات و تکبیرش روحیه می گرفتند. روحیه معنویت خیزش چنان وجدی در بچّه ها ایجاد کرده بود که هیچ مانعی آنان را از رفتن باز نمی داشت. اگرچه گاه گاهی، رزم آوری نقش بر زمین می شد. روشنایی صبح خنجروار بر فرق تاریکی فرود می آمد. مدتی بود که صدایش را نمی شنیدم و جهت حضورش را تشخیص نمی دادم. تا این که برق نگاه صبح، در کمرش یک شیب تند لحظه ای او را به تماشای چشمانم گذاشت. خوشحال شدم خود را به سرعت جلو کشیدم تا عطر مصاحبتش سرمست شوم. لحظه ای از این دیدار او نگذشته بود که آوای (یاحسین) بلندش کوه ها را به هم صدایی خواند. عقاب وار خود را رساندم. ترکش خمپاره ای سر و قامتش را به خون نشانده و پهلوی او را دریده بود. با چیفه ام پهلویش را محکم بستم و او را سینه چسباندم. به سختی چشم هایش را گشود و عاجزانه از من خواست تا او را رها کنم و به تعقیب دشمن بپردازم. اما چون حالتش را مساعد ندیدم، رهایش نکردم. لحظاتی بعد، در حالی که لبهای تب خال بسته اش به مناجات خدا می جنبید در دامانم چشم از جهان فرو بست و به قرب حق پر کشید تا زندگی سبز و همیشه شادمانه خود را از سر بگیرد و همنشین سالار و سرور شهیدان باشد.<ref>[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=19947 سایت یاران رضا]</ref>
==پانویس==
<references />
==رده==
{{ترتیب‌پیش‌فرض:حسین مؤذن}}
[[رده: شهدا]]
[[رده: شهدای دفاع مقدس]]
[[رده: شهدای ایران]]
[[رده: شهدای استان خراسان جنوبی]]
[[رده: شهدای شهرستان بیرجند]]

شهید سید علی موسوی ۱

2021-03-08T17:31:50Z

Bozorgmehr98:

کد شهید: 5910257

نام : سیدعلی‌

نام خانوادگی : موسوی‌

نام پدر : سیدرضا

محل تولد : نیشابور

تاریخ شهادت : 1359/09/24

مکان شهادت : تهران‌

تحصیلات : نامشخص

گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است.

نوع عضویت : سایر شهدا

مسئولیت : رزمنده‌

==خاطرات==

دعا و توسل جمعی

یک شب جمعه بود که خیلی دیر به خانه آمد و من خیلی ناراحت و عصبانی شدم، و به او گفتم: تو تا این وقت شب کجا بوده ای و چرا دیر به خانه آمده ای؟ او گفت: پدرجان ما امشب در امامزاده با دوستان دعای کمیل می خواندیم و مراسم خیلی طولانی شد. دعا کردیم که خدا فیض شهادت در راه خودش را نصیب ما بفرماید.

عشق شهادت

چون قبلاً کسی آمده بود و اظهار تمایل کرده بود که دخترش را حاضر است به سید علی بدهد ما هم با او در این مورد صحبت کردیم. که سید علی در جواب گفته بود من شهید می شوم و انشاء الله از ثواب شهادت بهره مند می شوم. من ازدواج نمی کنم.<ref>[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=19967 سایت یاران رضا]</ref>
==پانویس==
<references />
==رده==
{{ترتیب‌پیش‌فرض:سید علی موسوی}}
[[رده: شهدا]]
[[رده: شهدای دفاع مقدس]]
[[رده: شهدای ایران]]
[[رده: شهدای استان خراسان رضوی]]
[[رده: شهدای شهرستان نیشابور]]