https://fa.jahad.ir/api.php?action=feedcontributions&feedformat=atom&user=Ghanbari9706 2026-06-05T09:42:36Z مشارکت‌های کاربر MediaWiki 1.23.5 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%AA%D9%82%DB%8C_%D8%A2%D8%AC%D8%B1%D9%84%D9%88 2019-09-23T19:18:33Z

<p>Ghanbari9706: </p> <hr /> <div>rId5<br /> <br /> <br /> نام: تقی آجرلو<br /> <br /> نام پدر: نقی<br /> <br /> نام مادر: حمیده<br /> <br /> محل شهادت: آبادان<br /> <br /> محل تولد: بوئین زهرا - کلنجین <br /> <br /> تاریخ تولد: ۱۳۵۲/۰۶/۱۲<br /> <br /> تاریخ شهادت: ۱۳۶۵/۱۲/۱۰<br /> <br /> استان محل شهادت: خوزستان <br /> <br /> شهر محل شهادت: آبادان<br /> <br /> وضعیت تاهل: مجرد <br /> <br /> درجه نظامی<br /> <br /> تحصلات: سوم راهنمائی <br /> <br /> رشته -<br /> <br /> عملیات سال تفحص: 1378<br /> <br /> محل کار بنیاد تحت پوشش<br /> <br /> مزار شهید: قزوین - بوئین زهرا - کلنجین<br /> <br /> ==زندگي نامه==<br /> <br /> آجرلو، تقی : دوازدهم شهریور ۱۳۵۲ ، در روستای کلنجین از توابع شهر بوئین‌زهرا به دنیا آمد. پدرش نقی ، کشاورز بود و مادرش حمیده نام داشت. تا پایان دوره راهنمایی درس خواند. به عنوان بسیجی در جبهه حضور یافت . دهم اسفند ۱۳۶۵ ، در آبادان به شهادت رسید . پیکرش مدت‌ها در منطقه برجا ماند و سال ۱۳۷۸ پس از تفحص در گلزار شهدای زادگاهش به خاک سپرده شد.<br /> <br /> <br /> ==وصایا==<br /> <br /> شهید، تقی آجرلو: مردم سلحشور اسلام! غیر از اسلام، راه دیگری را ادامه ندهید و فقط به کتاب قرآن چنگ بزنید که رستگار شوید و همیشه راه سرخ حسین (ع) را ادامه دهید و همبستگی و هماهنگی در میانتان باشد و نگذارید دشمن بینتان تفرقه بیندازد . پدر و مادر عزیزم ! اگر شهادت نصیب من شد (البته من گنهکارم و سعادت آن را ندارم!) ولی اگر خدا شهادت را نصیب من کرد، هیچ نگران نباشید . مادرم! دلم شور می زند و عشق ملاقات حق را دارم و فکر می کنم که روز قیامت پیش شما مادر مهربانم باشم. نامه ای که می نویسم، از دیار کربلاییان می نویسم . این روزها، روزهای نزدیک ۲۲ بهمن -که سالروز پیروزی انقلاب اسلامی ایران است- می باشد. شُکر خداوند -تبارک و تعالی - را که توانستم، فریاد حق طلبی را که سالیان دراز در گلو خفه شده بود، سَر دهم؛ پس باید به شکرانه ی این نعمت، برای پیشبرد این انقلاب و تحویل به صاحب اصلی اش، امام زمان (عج) این سر و تن را در میدان آزمایش و امتحان، به پیروی از سرور و سالار شهیدان، حضرت حسین (ع) فدا کنم. ۱ (۱۰۰۰۸۶۲) تقی آجرلو ۱۲/۱۱/۶۵<br /> &lt;ref&gt;[http://%20%20http://khatesorkh.ir/index.php?martyr_id=2079 سایت شهدای ارتش]&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Ghanbari9706 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%A8%DB%8C%DA%98%D9%86_%D8%B1%D9%88%D8%AF%DA%A9%DB%8C 2019-09-23T19:09:09Z

<p>Ghanbari9706: </p> <hr /> <div>شهید بیژن رودکی<br /> تاریخ تولد :1344/08/01<br /> تاریخ شهادت : 1366/10/05<br /> محل شهادت : نامشخص<br /> محل آرامگاه :البرز - کرج - امامزاده محمد<br /> <br /> ==زندگی نامه==<br /> شهید بیژن رودكی به سال 1344/08/01 در تهران چشم به این جهان گشود. وی دوران كودكی خویش را در آغوش گرم مادری مهربان و دلسوز و پدری زحمت كش و فداكار سپری نمود تا این كه به سن 7 سالگی رسید و برای كسب علم و دانش وارد مدرسه شد و تحصیلات خود را تا كلاس سوم راهنمایی در همان محل سكونت خود سپری نمود. سپس ترك تحصیل نمود و جهت امرار معاش زندگی به كار كفاشی پرداخت. او نیز بعد از پیروزی انقلاب و از آنجایی كه به سن قانونی رسیده بود با جلب رضایت خانواده لباس شریف سربازی را به تن كرده و در سال 1365 از طرف ارتش به خدمت سربازی اعزام گردید و بعد از یك سال خدمت در مورخه 1366/10/05 در منطقه عملیاتی سومار به درجه شهادت نائل گردید.<br /> <br /> &lt;ref&gt;[http://%20http://ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/39311 سایت شهدای ارتش]&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;<br /> == رده‌ها ==<br /> {{ترتیب‌پیش‌فرض:بیژن_رودکی}}<br /> [[رده: شهدا]]<br /> [[رده: شهدای دفاع مقدس]]<br /> [[رده: شهدای ایران]]<br /> [[رده: شهدای استان البرز]]<br /> [[رده: شهدای شهرستان کرج]]</div>

Ghanbari9706 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%B3%D9%87%D8%B1%D8%A7%D8%A8_%D8%A2%D8%B1%D8%B1%D9%87_%DA%A9%D9%85%D8%A7%D9%84%DB%8C 2019-09-13T12:32:45Z

<p>Ghanbari9706: </p> <hr /> <div>[[شهیدسهراب آرره کمالی]]<br /> <br /> [[تاریخ تولد : 1337/01/01]] <br /> [[تاریخ شهادت : 1361/02/12]]<br /> <br /> محل شهادت : نامشخص <br /> محل آرامگاه : خراسان جنوبی - سرایان - مصعبی<br /> <br /> ==زندگی نامه==<br /> <br /> بسمه تعالی<br /> زندگی نامه شهید والامقام سهراب آرره کمالی<br /> سرباز شهید سهراب آرره کمالی یکی از رزمندگان امام زمان (عج) بود که در تاریخ 1361/02/12 سر خود را در نبرد نابرابر با کفار خصم تسلیم جهان آفرین کرد و امید ها و افتخارها برای لباس همیشه گلگون [[ارتش جمهوری اسلامی]] کسب نمود این بزرگوار که از شیفتگان و سرباهتگان راه مکتب و میهن بود در تاریخ 1337/01/01 در شهر [[مشهد]] تولد یافت و مقدمه شهادتش اعزام به [[خدمت مقدس سربازی]] در تاریخ 1360/06/21 و طی آموزش در رسته پیاده بود نقطه [[شهادت]] وی که برای وی مقدسترین جای دنیا گردید منطقه جنوب کشور بود که همراه برادران همرزمش در آن منطقه جنگید تاریخ 1361/02/12 روز لقاء الله و عشقبازی او با معبودش بود که با یاد خدا و توکل بر او در دشت سوزان و گرم [[خوزستان]] خون خود را به پای درخت اسلام ریخت.<br /> <br /> &lt;ref&gt;[http://%20http://ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/29874 سایت شهدای ارتش]&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Ghanbari9706 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%B3%D9%BE%D9%87%D8%AF%D8%A7%D8%B1_%D8%B3%D8%A7%D8%AC%D8%AF%DB%8C 2019-09-13T12:29:22Z

<p>Ghanbari9706: </p> <hr /> <div>شهید سپهدار ساجدی<br /> <br /> ==زندگی نامه==<br /> در سحرگاه يکي از روزهاي مهرماه 1347، در يکي از مناطق محروم بخش (لفور) شهرستان (سوادکوه) در روستاي (رئيس کلا) کودکي چشم به جهان گشود که او را سپهدار ناميدند تا يادگار سپهداران بزرگ تاريخ کهن اين سرزمين باشد. تقدير الهي بود که او در دوران طفوليت با درد و رنج زندگي انس گيرد. با پرپر شدن چند تن از خواهران و بردرانش ، شاهد مويه و ناله هاي جانسوز مادر بود.<br /> هوش و ذکاوت سپهدار در همان دوران کودکي نشان از آينده روشن او مي داد. دوران و لحظات طفوليت در کنار مادر خيلي زود سپري شد و سپهدار مهر ماه سال 1354 در سن هفت سالگي وارد دبستان روستا شد و نظم و انضباط و جديت در تحصيل باعث شد که مورد توجه معلمانش قرار گيرد. دوره پنج ساله ابتدايي با موفقيت تمام شد و اين بار پاهاي کوچک ولي چابک او مي بايست مسير سه کيلومتري خانه تا مدرسه را طي کند و در تنها مدرسه راهنمايي منطقه 45 دقيقه تا زادگاهش فاصله زماني داشت، به تحصيل بپردازد. اين مسير طولاني و صعب العبور براي يک نوجوان 12 ساله سخت و طاقت فرسا بود. زمستان پر برف و باران منطقه کوهپايه اي لفور بر دشواري کار مي افزود. <br /> سپهدار کودکي بسيتر خوش رو و خوش برخورد بود و توانست خود را در دل دوستان و همکلاسي هايش جاي دهد. هيچوقت دوستانش را ناراحت نمي کرد و درد و رنج ديگران به سختي او را آزار مي داد. مهر ماه سال 1362 پس از موفقي تدر امتاحانات نهايي پايان دوره راهنمايي مجبور شد روستا و کانون گرم خانواه را براي ادامه تحصيل ترک کند ، به شهرستان بابل برود و در مدرسه آيت الله غفاري اين شهر مشغول تحصيل شود. دوري از خانواده و دوستان براي او که مجبور بود ماه ها بدليل نبودن راه مواصلاتي و جاده از آنان دور باشد، سخت و آزار دهنده بود. ولي او همچنان با عزمي راسخ به تحصيلش ادامه داد. سپهدار در تابستان 1363 پس از فراغت از تحصيل در سال اول متوسطه در حالي که 14 سال بيشتر نداشت ، پس از نام نويسي در بسيج به پادگان آموزشي گهرباران ساري مي رود، يک دوره 45 روزه آموزشي را مي گذراند. و آماده رفتن به جبهه حق عليه باطل مي شود. امام اين بار سپهدار در مرگ برادر عزيزش، مازيار مي نشيند که در حادثه تصادف اتومبيل دار فاني را وداع کرد. اين موضوع با اينکه فشار روحي زيادي را بر او وارد آورد، ولي باعث نشد تا او از تصميم خود براي عزيمت به منطقه عملياتي منصرف شود.<br /> سپهدار ساجدی که احترام خاصي براي پدر و مادرش قائل بود و نمي خواست مادر دل شکسته اش با رفتن او به جبهه رنجيده تر شود، براي سفر معنوي خود پيش مادر مي رود تا از او کسب اجازه نمايد. مادر که داغ چند فرزند را در سينه داشت و در مرگ مازيار داغدار بود، به او توصيه مي کند که فعلاً از اين کار منصرف شود چون خيلي جوان و بي تجربه است. در پاسخ مادر مي گويد: مادر مگر من اولين نوجوان اين مرز و بوم هستم که به جبهه مي رود؟ الان جبهه هاي نبرد با حضور همين جوانان و نوجوانان است که صحنه ي حماسه و رشادت رزمندگان اسلام شده است.<br /> در نهايت با اصرار از مادر اجازه مي گيرد و عازم ميدان نبرد در غرب کشور مي شود. عزيمت سپهدار پنج ماه طول مي کشد. از اين مدت سه ماه در قله هاي غرب در محاصره برف و کولاک سپري مي شود. در اين دوره با تمام سختي و کمبود امکانات درکنار ساير رزمندگان جانانه مقاومت مي کند. <br /> او پس از ماه ها حضور در جبهه به آغوش خانواده بر مي گردد و به سنگر درس و مدرسه مي رود. ولي شوق نبرد و حضور در جبهه او را بار ديگر به منطقه مي کشاند و اين بار در منطقه ي عملياتي مهران رو در روي دشمن بعثي قرار مي گيرد. در اين منطقه وي به همراه نيرو هاي يگان مربوطه اش يک هفته در محاصره دشمن قرار گرفت و مجبور شد همراه ديگر رزمندگان از علف و ميوه هاي خودرو براي تغذيه استفاده کند.<br /> سپهدار سابقه ي يازده ماهه حضور در جبهه را در پرونده خود داشت. ولي اين موضوع هيچگاه او را از درس و مدرسه غافل نکرد. او در همان سالها موفق با اخذ مدرک ديپلم شد. در سال 1366 وارد دانشگاه تهران و سال 1371 در رشته تاريخ موفق به دريافت دانشنامه ليسانس شد. سپهدار در اواخر سال 1371 وارد عرصه خبر در سازمان خبرگزاري جمهوري اسلامي شد و تا سال 1377 در سازمان مرکزي خبرگزاري (تهران) مشغول کار بود. وي در آن سال به عنوان مسئول دفتر خبرگزاري در آستارا به ادامه فعاليت پرداخت. پس از دو سال حضور موفق در اين سمت ، به عنوان مسئول ايرنا در شرق تهران در شهرستان دماوند منصوب شد. سپهدار ساجدي پس از سه سال حضور در دماوند، از سال 1381 به عنوان خبرنگار ويژه ايرنا در قوه قضائيه به ادامه فعاليت پرداخت و جايگاه ويژه اي بين همکاران يافت.<br /> زنده ياد ساجدي در چهار ماهه نخست سال 1382 در نخستين تجربه خبري برون مرزي از سوي سازمان خبرگزاري جمهوري اسلامي به عنوان خبرنگار و کارشناس امور خبري به دفتر ايرنا در رياض پايتخت عربستان سعودي اعزام شد. وي فردي فعال با پشتکار عالي و وصف ناپذير وبد. هيچ گاه از کار احساس خستگي نمي کرد و شور و شوق دايمي اش مثال زدني وبد. سرانجام در بعد از ظهر روز سه شنبه 15 آذر ماه 1384 به همراه جمعي ديگر از اصحاب خبر به هنگام عزيمت به منطقه عملياتي رزمايش ولايت در چابهار در سانحه هواپيمايي (سي - 130) ارتش به عرش اعلي پرکشيد و به درجه رفيع شهادت نايل آمد. از زنده ياد ساجدي يک دختر به نام آسيه به يادگار مانده است<br /> <br /> &lt;ref&gt;سایت نویدشاهد&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Ghanbari9706 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%B3%D9%87%DB%8C%D9%84_%D8%A7%D8%B9%D9%84%D8%A7%D8%AA%D8%A7%D8%A8 2019-09-13T12:28:09Z

<p>Ghanbari9706: </p> <hr /> <div>[[شهید]] [[سهیل اعلاتاب]]<br /> تاریخ تولد :[[1342/10/10]]<br /> تاریخ شهادت : [[1364/12/26]]<br /> <br /> ==زندگینامه :==<br /> به نام خداوند بخشنده مهربان<br /> [[شهید]] [[سهیل اعلاتاب]] فرزند حسین یکی از شهدای والامقام [[هشت سال دفاع مقدس]] در 1342/10/10 در خانواده ای متدین و [[مذهبی]] از قشر متوسط جامعه دیده به جهان گشود. او در محیط آرام و با صفای خانواده تربیت و پرورش یافت. پس از طی دوران طفولیت در سن هفت سالگی به مدرسه رفت و تحصیلاتش را تا پایان مقطع راهنمایی با موفقیت سپری نمود. او دوره متوسطه را نیز با موفقیت پشت سر گذاشت او علاوه بر تحصیل در مغازه خواربار فروشی نیز کار می کرد. او فردی مؤمن و با اخلاص و درستکار بود به والدین خود احترام می گذاشت. در صحنه پیروزی [[انقلاب]] حضور پر رنگ و پر شوری داشت. با شروع [[جنگ تحمیلی]] همواره علاقه داشت تا در [[جبهه]] حضور پیدا کند و با رسیدن به سن خدمت [[سربازی]] دفترچه آماده به خدمت گرفت و پس از گذراندن دوره آموزشی و [[نظامی]] راهی [[جبهه]] جنگ شد. او در [[منطقه عملیاتی]] [[کوشک]] مشغول به خدمت بود و در راه دین و وطنش می جنگید. او در بیست و ششم اسفند ماه سال 1364 پس از ابراز رشادت حین درگیری با [[مزدوران بعثی]] به آرزویش رسید و به فیض [[شهادت]] نایل گشت.<br /> روحش شاد و راهش پر رهرو باد<br /> &lt;ref&gt;سایت شهدای ارتش&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Ghanbari9706 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%B3%D9%87%D8%B1%D8%A7%D8%A8_%D9%81%D9%84%D8%A7%D8%AD%D8%AA%DB%8C 2019-09-13T12:26:32Z

<p>Ghanbari9706: </p> <hr /> <div>شهید سهراب فلاحتی<br /> <br /> تاریخ تولد : 1338/02/05 <br /> تاریخ شهادت : 1364/09/17<br /> <br /> محل شهادت : نامشخص <br /> محل آرامگاه : گلستان - گرگان - گرگان<br /> <br /> <br /> <br /> ==زندگینامه==<br /> <br /> شهید سهراب فلاحتی فرزند صفر در 5 اردیبهشت سال 1338 در روستای فریدر از توابع شهرستان شاهرود دیده به جهان گشود. خانواده شهید در سن 6 سالگی او به شهر گرگان کوچ نمودند. از آنجایی که مادر شهید علاقه خاصی به ائمه اطهار (علیه السلام) داشت، خادمی امامزاده عبدالله گرگان را تقبل کرد.<br /> سهراب وقتی که به سن 7 سالگی رسید به مدرسه رفت و دوره 5 ساله ابتدایی را با موفقیت گذراند. برای ادامه تحصیل به مدرسه راهنمایی سردار جنگل رفت و تا پایان دوره راهنمایی درس خواند. در تمام این دوران درسش خوب بود و علاقه فراوانی به ادامه تحصیل داشت. او همیشه نماز را اول وقت می خواند، علاقه بسیار زیادی به مادرش داشت و برای ایشان احترام خاصی قائل بود.<br /> علاقه خاصی به امام خمینی و شهید بهشتی داشت. سهراب در دوران مبارزات خیابانی مردم علیه رژیم شاه سال 1357 حدود 19 سال داشت و پا به پای مردم در تظاهرات شرکت می کرد.<br /> او با همسرش از طرق خاله که آن زمان در بیمارستان همکار بودند آشنا شد. همسرش می گوید: سهراب را به این علت انتخاب کردم که از نظر مادی و طبقه اجتماعی با من یکی، فردی با ایمان، مومن و اخلاقش نمونه بود. با قرآن مأنوس و از زمانی که خود را شناخت با قرآن بود. در جلسات قرآن، دعای کمیل و نماز جمعه شرکت می نمود.<br /> آن بزرگوار پس از چندین سال جان فشانی در مبارزه با بعثیون عراق، سرانجام در تاریخ 1364/09/17 در منطقه عین خوش بر اثر اصابت تیر مستقیم به بدنش به درجه رفیع شهادت نائل آمد.<br /> مزار این شهید گرامی در گلزار شهدای واقع در امامزاده عبدالله شهر گرگان به خاک سپرده شد.<br /> روحش شاد و یادش گرامی باد.<br /> <br /> ==خاطرات==<br /> <br /> خاطره ای از نزدیکان شهید<br /> صحن امام زاده، پر از جمعيت بود. تقريباً در وسط حياط، قبري آماده ي در آغوش گرفتن يكي از فرزندان خود بود، هماني كه از خاك برآمده بود و دوباره در خاك فرو ميرفت.<br /> سهراب روي تل خاك ها نشسته بود با موهاي ژوليده و قيافه اي سخت، گرفته. مادرش پيراهني سياه به تن او كرده بود و او در انتظار ديدن تابوت پدر، از همه مبهوت تر بود. ناگهان صداي جيغ و شيون بلند شد و فرياد «لا اله الا الله» از آمدن جسد پدر خبر داد. حالا سهراب روي تل خاك ايستاده بود و سعي مي كرد با بلند كردن خود بر روي پنجه ي پا اطراف را بهتر ببيند. تابوت از روي شانه ها پايين آمد و دقايقي بعد، پدر در آغوش خاك ها آرميده بود. خاك امام زاده قاسم گرگان، اينك پيكر مردي را در برميگرفت كه سال ها خادم آن فضاي روحاني بود. انگشت ها آرام آرام در خاك فرو مي رفتند و آنگاه با جاگذاشتن اثر خود و با خواندن فاتحه اي كه صاحب آنها مي خواند، صحن امام زاده را ترك مي كردند. سهراب با قد و قواره ي كوچك و قلب نازكش، آنجا را وداع گفت.<br /> روز هفدهم آذرماه 1364 بود كه صحن امام زاده، دوباره پر از آدم هاي جور واجور شد و صداي، «عزا عزاست امروز ـ ارتشي دلاور ـ پيش خداست امروز» فضاي امام زاده را پر كرده بود. كمي دورتر از قبر پدرِ سهراب، قبر ديگري آماده ي پذيرفتن مهماني تازه بود. مهماني كه او را شهيد مي خواندند و نام اين تازه وارد سهراب فلاحتي بود. ارتشي دلاوري كه پس از مرگ پدر، با سختي و مشقت بزرگ شد، وارد ارتش گرديد و آنگاه به انقلاب پيوست. با شجاعت هفت سال در راه حفظ انقلابش جنگيد و همانطور كه داوطلبانه به تمامي عمليات ها مي رفت، داوطلبانه آغوش خويش را به روي شهادت گشود و آرامش ابدي را، به بهاي نثار خون خود، خريدار گشت.<br /> &lt;ref&gt;سایت شهدای ارتش&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Ghanbari9706 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%B3%D9%87%D8%B1%D8%A7%D8%A8_%D8%A7%D9%82%DB%8C%D8%A7%D9%86 2019-09-13T12:24:33Z

<p>Ghanbari9706: </p> <hr /> <div>سهراب اقیان<br /> فرزند : عباسعلی<br /> متولد : 1344/07/12 در مهدی شهر<br /> تحصیلات : زیر دیپلم<br /> تاهل : مجرد<br /> یگان: سپاه مهدیشهر-تیپ12-گردان موس ابن جعفر(ع)<br /> مدت حضور : 10 ماه و 23 روز<br /> مسئولیت : رزمنده<br /> نوع عضویت : بسیج<br /> نوع شغل : کارگر<br /> تاریخ شهادت : 1366/08/29<br /> محل شهادت : ماووت عراق<br /> عملیات : نصر 8<br /> محل دفن : مهدیشهرگلزار شهدا<br /> <br /> <br /> ==وصیت نامه==<br /> بسم الله الرحمن الرحیم<br /> بسم رب الشهداء و الصدیقین<br /> با سلام و درود فراوان بر منجی عالم بشریت و نایب برحقش امام خمینی هدف رفتن من به جبهه دلایل مختلفی دارد . اول آنکه به خاطر عشق و علاقه ای که به رهبر عزیزم و خاک وطنم داشتم . دوم آنکه ادامه دهنده راه شهیدان از جمله شهید بختیاری و کسائی نژاد باشم و من بیشترین از عمرم را در جبهه ها گذراندم تا نگذارم که ایران اسلامی به دست کافران و نامسلمان ها بیفتد . حالا از جوانان تقاضا دارم که صحنه های جنگ را هیچ وقت خالی نگذارند و خود را در این امر الهی مسئول بدانند . پدر و مادر عزیزم، حال که آخرین لحظه های زندگی ام را می گذرانم، می خواهم بگویم که اگر فرزند خوبی برای شما نبودم و نتوانستم آن چنان که حق شما بود زحمات شما را جبران کنم و لیاقت آن را نداشتم، باید فرزند حقیر خود را با بزرگواری خودتان ببخشید و حال از شما خواهر و برادرم می خواهم که هیچ وقت، چه در صحنۀ جنگ چه در پشت جبهه، صحنه های جنگ را خالی نگذارید و همچنین از شما می خواهم حجاب خود را حفظ کنید و از پدر و مادرم خوب مراقبت کنید و نگذارید که آنها از دوری من رنج ببرند و تا آخرین لحظه همدم روز و پرستار شب هایشان باشید و از همۀ هم سن و سالهای خودم می خواهم که از مرز خود خارج نشوند و به ناموس و شرف دیگران خیانت نکنند تا به ناموس و شرفشان خیانت نشود.<br /> به امید اینکه این جنگ هر چه سریع تر پایان یابد و انقلاب اسلامی ایران به پیروزی نهایی خود دست یابد. انشاءالله.<br /> «والسلام<br /> &lt;ref&gt;[http://%20http://www.3000shahid.ir/martyr/bio/1875 سایت ستادکنگره بزرگداشت سه هزارشهید استان سمنان]&lt;/ref&gt;<br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Ghanbari9706 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%B3%D9%87%D8%B1%D8%A7%D8%A8_(%D9%85%D9%87%D8%AF%DB%8C)_%D8%AC%D9%88%D8%A7%D8%AF%DB%8C%D8%A7%D9%86 2019-09-13T12:21:32Z

<p>Ghanbari9706: </p> <hr /> <div>سهراب (مهدی) جوادیان<br /> فرزند : محمد<br /> متولد : 1346/07/02 در مهدیشهر<br /> تحصیلات : زیر دیپلم<br /> تاهل : مجرد<br /> یگان: سپاه مهدیشهر-لشکر17-گردان موسی بن جعفر(ع)<br /> مدت حضور : 17ماه و 16 روز<br /> مسئولیت : ار پی جی زن<br /> نوع عضویت : بسیج<br /> نوع شغل : محصل<br /> تاریخ شهادت : 1362/08/28<br /> محل شهادت : پنجوین عراق<br /> عملیات : والفجر4<br /> محل دفن : مهدیشهرگلزار شهدا<br /> <br /> <br /> ==وصیتنامه==<br /> ) گریه کن که دل او خون بود. براي 6 کن [که] با چاه سخن میگفت. براي محمد(<br /> ) گریه کن که مظلومانه شهید شد. براي ائمه گریه کن که براي بیداري من و تو 7 حسین(<br /> سختیها کشیدند. مادر، تو باید زینبگونه پیام مرا به مردم برسانی 1. مادر، به دوستم سلام<br /> برسان و بگو که راه مرا ادامه دهد. پدر، خوشحال باش که خداوند تو را دوست [...] 2 تا<br /> فرزند تو را از تو گرفت. مادر، تو را به جسم بیجانم قسم گریه نکن. مادر تو [...] 3 موقعی<br /> که من زنده بودم گریه میکردي ناراحت بودم؛ حال اگر گریه کنی، ناراحت میشوم.<br /> خواهرم، حجابت را حفظ کن و گول زنان را نخور. برادر، شما به مهدي(عج) قسم دست<br /> از مال دنیا بردار، به دنیا دل نبند، به زمین نچسبید. شما را به خدا به جبهه بیایید. فرزندانتان<br /> [را] خوب تربیت کنید و اسم یکی از آنها را مهدي قرار بده. مادر در خرج من زیادهروي<br /> نکن. سعی کن به جبهه کمک کنی. دیگر عرضی نیست جز اینکه اگر بخواهید روح من از<br /> 4 شاد باشد، امام را دعا کنید و راهم را ادامه دهید و اي منافقان 5 مادرم را اذیت نکنید. [...]<br /> شمایی 6 که فرزندان را نمیگذارید به جبهه بیایند 7، لااقل مادرم را اذیت نکنید که خداوند<br /> عذاب دنیوي و اخروي به شما خواهد داد. منافق 8ها هی نگویید که خمینی همه را کشت،<br /> نه ما رفتیم و در راه خداوند جان دادیم. دیگر عرضی نیست جز عمل کردن به نصیحت<br /> من. خداحافظ.<br /> مهدي جوادیان<br /> 4/20 دقیقه بعدازظهر<br /> 62/1/21&lt;ref&gt;[http://%20%20http://www.3000shahid.ir/martyr/bio/1535 سایت بزرگداشت کنگره سه هزارشهید استان سمنان]&lt;/ref&gt;<br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Ghanbari9706 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%B1%D8%B6%D8%A7_%D9%82%D8%A7%D8%A6%D9%85%DB%8C 2019-09-12T17:59:34Z

<p>Ghanbari9706: </p> <hr /> <div>==زندگینامه==<br /> <br /> شهيد رضا قائمي فرزند ابوالفضل در سال 1329در خانواده متدين و مذهبي درشهرستان ساوه ديده به جهان گشود . رضا در سن چهار سالگي به همراه خانواده به تهران عزيمت نمود و در جنوب تهران،محله جواديه، ساكن گرديد. مدتي بعد پدرش درگذشت و در حالي كه سن و سال كمي داشت مشكلات و مسئووليتهاي خانواده چهارنفري اش را به دوش گرفت . <br /> او با همان سن كم نزد دائي خود مشغول به كار شد. در دوره نوجواني با وجود همه سختي هايي كه پيش رو داشت، روزها كار مي كرد و شبها درس مي خواندند . رضا ورزشكار و بسيار فعال بود. در رشته &quot;سنگ نوردي&quot; تبحر خاصي داشت، انتخابش به عنوان مربي فدراسيون كوهنوردي توانست دريچه جديدي درزندگي و آينده سراسر ايثار و مجاهدتش باز كند .<br /> <br /> <br /> <br /> او در كنار سرهنگ حاتمي (از انقلابيون دوران مبارزات انقلاب اسلامي) به نهضت اسلامي تحت رهبر امام (ره) پيوست . مدتي بعد در بازار تهران با شهيد اسدالله لاجوردي آشنايي يافت و در آنجا به صورت علني وارد مبارزات سياسي و مذهبي شد و اعلاميه هاي امام (ره) را به وسيله بارنامه هاي شهرستانها به تمام نقاط كشور ارسال مي نمود . وي در همان زمان با شهيد حاج داود كريمي و شهيد محمدمنتظري آشنا شد و بالاخره با سفارش شهيد دكتر چمران جهت دوره هاي پارتيزاني وجنگهاي خياباني وارد مبارزات مسلحانه شد . انتشار و پخش اعلاميه هاي امام و رساله ايشان و كتاب ولايت فقيه سپس مهمترين دغدغه وي بود . <br /> او يكبار۱۲ جلد از كتاب جهاداكبر را چاپ و منتشر كرد و دوبار دستگير و مدت زيادي در زندان به سر برد . در زمان ورود امام به كشور مسؤوليت حفاظت فرودگاه تهران را پذيرفت و در بهمن سال ۱۳۵۷ همراه سردار سيد محمد صنيع خاني كميته انقلاب اسلامي جنوب تهران را بنيان نهاد . رضا قائمي به دستور دستور امام (ره) محافظت از كليه دستگاههاي مالي تهران از جمله وزارت اقتصاد ودارائي وكاخهاي شاه وپادگانها وتحويل گرفتن سلاحها از دست مردم واسكان وتشكيل نيروهاي مردمي جهت حفاظت ازاموال بيت المال را بر عهده داشت . <br /> با تشكيل كميته مركزي 13 آبان در نازي آباد اقدام به شناسائي گروهك هاي ضد انقلاب نمود و به همراه شهيد صنيع خاني مبارزات خود عليه حزب توده ومنافقين آغاز نمود . در سال 1358 درحالي كه سردار گمنام اسلام شهيد داود كريمي فرماندهي سپاه تهران را بر عهده داشت، دوست و همرزم نزديكش؛ شهيد قائمي را به عنوان قائم مقام خود برگزيد . در سال ۱۳۵۹ به فرمان حضرت امام خميني(ره) به غرب كشور رفت و مسؤوليت سپاه شهر قروه را پذيرفت. در اين زمان عمليات پاكسازي بين سنندج، كامياران، و قروه را آغاز كرد و توانست منطقه موچش در شرق استان كردستان را از لوث وجود ضدانقلاب پاك كند .<br /> <br /> <br /> <br /> قائمي پس از اجراي اين مأموريت با ابلاغ مركزيت سپاه، عازم منطقه چهارمحال وبختياري شد. براي مدتي نيز در استان مركزي و استانهاي ساحلي خدمت نمود و به عنوان فرمانده ي سپاه معرفي شد . او در سال ۱۳۶۴ به تهران بازگشت و حراست و حفاظت از نمايندگان مجلس شوراي اسلامي را بر عهده گرفت و مجموعه شهيد مطهري را بنيان نهاد . در سال 1362 در عمليات خيبر مسؤول حمل تجهيزات دريايي و منظم عمليات هوانيروز و اعزام نيرو بود . در اين عمليات در كنار شهيد سيدمحمد صنيع خاني مسئول حمل 3000دستگاه قايق درخفاي كامل در اروند بود و در عمليات بدر و خيبر شيمايي شد . شهيد قائمي پس از بهبودي نسبي، خدمت در سپاه اسلام را با سمت معاونت جنگ در وزارت سپاه تداوم بخشيد .<br /> <br /> <br /> وي در جريان عمليات والفجر۸ تأمين امكانات ستادي رزمندگان اسلام را بر عهده گرفت و بار ديگر به علت استنشاق گازهاي شيميايي مجروح شد . بعد از اتمام جنگ فرماندهي ناحيه مقاومت بسيج شرق تهران را بر پذيرفت . هنگامي كه امام (ره) به ملكوت اعلي پيوست دركنار شهيد صنيع خاني جهت ساخت وساز مرقد مطهر امام(ره) مجاهدت نمود و بعد از آن به عنوان فرماندهي قرارگاه پشتيباني نيروي زميني سپاه، ساخت پادگان شهيد صفوي را شروع ويادگاري از خود بجاي گذاشت كه مورد تجليل و تقدير رهبر انقلاب نيز قرار گرفت . سردار قائمي علي رغم درد و رنج مصدوميت شيميايي، فرماندهي نيروي مقاومت بسيج شرق تهران (مالك اشتر) رابعهده گرفت و با تمام توان به خدمت ادامه داد . او همزمان وارد بازارتهران شد و &quot;سپاه اصناف&quot; را تشكيل دادند . آن شهيد در طراحي و فرماندهي گردانهاي عاشورا و اجراي كشوري طرح واكسيناسيون فلج اطفال زحمات زيادي رامتحمل شدند . سه سال بعد از پايان جنگ تحميلي اثرات مجروحيتش شيمايي به شدت بروز كرد . او بارها در بيمارستان بقيه الله (عج) بستري شد و تحت مدوا قرار گرفت . <br /> سردار رشيد سپاه اسلام دوري از ياران شهيدش را تاب نياورد و سرانجام در شب بيست و سوم ماه مبارك رمضان 1417 قمري مصادف با سيزدهم بهمن ماه سال 1375 به فيض شهادت رسيد .<br /> <br /> <br /> &lt;ref&gt;[http://%20%20http://navideshahed.com/fa/news/%20396940 سایت نوید شاهد]&lt;/ref&gt;<br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Ghanbari9706 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%B1%D8%B6%D8%A7_%D9%81%DA%A9%D8%B1%DB%8C 2019-09-12T17:57:25Z

<p>Ghanbari9706: </p> <hr /> <div>شهید رضا فکری<br /> تاریخ تولد :1341/06/01�تاریخ شهادت : 1361/02/16<br /> محل شهادت : نامشخص�محل آرامگاه :تهران - بهشت زهرا<br /> <br /> <br /> ==وصیتنامه==<br /> <br /> به نام خداوند بخشنده مهربان<br /> سلام و درود فراوان به رهبر انقلاب، سلام و درود فراوان بر ملت مسلمان و شهيد پرور ايران، اكنون كه اين وصيت نامه را مى نويسم نمى‌دانم كه آيا افتخار شهادت در راه دين مبين اسلام و ميهن اسلامى نصيبم مي شود يا خير، ولى به هر صورت خواسته ي مرا انجام دهيد.<br /> بارى پدر و مادر عزيزم، نمى‌دانم كه چگونه از زحمات بى دريغ شما كه براى بالغ شدنم كشيديد قدردانى كنم، ولى شما خطاهاى كودكانه مرا ببخشيد، مادرجان و پدر بزرگوارم، اميدوارم اين خواسته مرا حتما انجام دهيد و بعد از من هرگز زارى نكنيد زيرا خون من از شهيدان ديگر اسلام رنگين تر نيست، اين يك وظيفه شرعى است كه هر مسلمان تفنگ را بردارد و به جنگ كسانى برود كه آمده اند تا اسلام را نابود كنند، آيا اين بى غيرتى نيست كه ما در منزل بنشينيم و كافران به خاك كشور اسلامى ما حمله كنند، به ناموس ما تجاوز كنند، نه من هرگز قبول نمى‌كنم در جايى كه مرگ سرخ باشد آيا ناشايست نيست كه انسان با مرگ زرد بميرد.<br /> .... بعد از من از كساني كه از من ناراحتى ديده‌اند طلب بخشش بخواهيد، خداى نكرده بر كسى منت نگذاريد و كشته شدن پسرتان را به رخ آنها نكشيد زيرا با اين كار ارزش شهادت در راه اسلام از بين مى‌رود، پدرجان اگر شهادت نصيبم شد مرا در امامزاده اوين به خاك بسپاريد. بهترين راه فكر كردن، عمل صالح انجام دادن است زيرا به زودى همه به نزد او باز خواهيم گشت.<br /> به اميد استقرار حكومت الله<br /> سرباز رضا فكرى<br /> تاريخ تولد: 1341/6/1<br /> تاريخ شهادت : 1361/02/16<br /> &lt;ref&gt;[http://%20%20http://www.ajashohada.ir/home/martyrdetails/20504 سایت شهدای ارتش]&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Ghanbari9706 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%B1%D8%B6%D8%A7_%D8%BA%DB%8C%D8%A8%DB%8C 2019-09-12T17:55:17Z

<p>Ghanbari9706: </p> <hr /> <div>شهید رضا غیبی<br /> تاریخ تولد :1344/06/05<br /> تاریخ شهادت : 1363/12/21<br /> محل شهادت : نامشخص<br /> محل آرامگاه :تهران - بهشت زهرا<br /> ==زندگینامه== <br /> *خلاصه ای از زندگی شهید<br /> <br /> شهید بزرگوار رضا غیبی در مورخ 1344/6/5 در شهرستان تهران چشم دیده به جهان گشود. در سن 2سالگی بود كه والدینش از یكدیگر جدا می‌شوند و پدر همسر دیگری اختیار نموده و رضا در دامان نامادری خود بنام پرورش می‌یابد. ایشان تا كلاس سوم راهنمایی تحصیل نموده و ترك تحصیل نموده و مشغول می‌شود پس در سن 19سالگی خدمت مقدس سربازی شرفیاب می‌شود پس از آموزش به شهرستان مشهد رفته و از آنجا از لشكر77 خراسان به جبهه‌های حق علیه باطل اعزام می‌شود و ایشان در منطقه هورالهویزه بوده و سمتش در آنجا بی‌سیم چی بود. او در 63/12/21 در منطقه هورالهویزه به شهادت می‌رسد و پیكر پاكش در منطقه باقی می‌ماند. ایشان در بهشت زهرا قطعه26 بعنوان شهید دفن می‌باشد.<br /> <br /> روحش شاد و یادش گرامی باد&lt;ref&gt;[http://%20%20%20http://www.ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/35466 سایت شهدای ارتش]&lt;/ref&gt;<br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Ghanbari9706 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%B1%D8%B6%D8%A7_%D8%B9%D9%84%DB%8C_%D9%85%D9%82%D8%AF%D9%85 2019-09-12T17:53:24Z

<p>Ghanbari9706: </p> <hr /> <div>شهید رضاعلی مقدم<br /> تاریخ تولد :1343/03/04<br /> تاریخ شهادت : 1362/12/03<br /> محل شهادت : نامشخص<br /> محل آرامگاه :زنجان - ابهر - کوه زین<br /> <br /> <br /> <br /> ==زندگینامه==<br /> شهيد رضا علي مقدم فرزند رحمتعلي در سال 1343 در روستاي كوه زمين از توابع شهرستان ابهر ديده به جهان گشود. در همان دوران طفوليت بخاطر عدم وجود دبستان در روستا به كلاس اكابر رفت و قرآن را فرا گرفت. او هم از جمله سربازان امام خميني (ره) بود كه حضرت فرمود سربازان من در قنداق هستند آري قرآن خواندن ايشان و آشنايي با رموز آن باعث شد كه ايشان حق و كفر را از هم تميز داده و عاشقي تمام عيار براي امام و انقلاب باشد. او واقعا عاشق انقلاب و اسلام و امام بود. در برنامه هاي انقلاب شركت مي كرد البته به شهر ابهر آمد و مي گفت بايد كمك كنيم تا انقلاب به پيروزي برسد تا جايي كه براي پيگيري مسائل به شهر قم رفت و مدتي هم در آنجا ماند. بعد از پيروزي انقلاب و با آغاز جنگ تحميلي به خدمت سربازي رفت و پس از طي آموزشهاي رزمي مقدماتي راهي جبهه شد و در تاريخ 1362/12/03 در خرمشهر و در منطقه پاسگاه زيد بر اثر اصابت تركش به آرزويش كه شهادت بود رسيد. ايشان 7 ماه خدمت كرده بود و متأهل هم بود. پيكرش بعداز تشريفات به زادگاهش برگشت و آرام گرفت. او تنهاترين شهيد روستا مي باشد.<br /> <br /> &lt;ref&gt;[http://%20http://ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/25673 سایت شهدای ارتش]&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Ghanbari9706 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%B1%D8%B6%D8%A7_%D8%B9%D9%84%DB%8C_%D8%A7%D8%B9%D8%B1%D8%A7%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D9%86 2019-09-12T17:50:56Z

<p>Ghanbari9706: </p> <hr /> <div>رضا علی اعرابیان<br /> فرزند : قاسم<br /> متولد : 1345/01/01 در سمنان-دلازیان<br /> تحصیلات : زیر دیپلم<br /> تاهل : مجرد<br /> یگان: سپاه سمنان-تیپ21-گردان موس ابن جعفر(ع)<br /> مدت حضور : 23ماه و10روز<br /> مسئولیت : معاون گروهان<br /> نوع عضویت : پاسدار<br /> نوع شغل : نظامی<br /> تاریخ شهادت : 1364/11/21<br /> محل شهادت : اروندرود جزیره ام الرصاص<br /> عملیات : والفجر8<br /> محل دفن : سمنان روستای دلازیان<br /> <br /> <br /> <br /> ==وصیت نامه==<br /> <br /> <br /> بسم الله الرحمن الرحیم<br /> <br /> به نام خداوند بخشنده و مهربان<br /> <br /> « ان الله له ملک السموات والارض یحیی و یمیت و مالکم من دون الله من ولی ولا نصیر »<br /> <br /> « به درستی که خدای راست پادشاهی زمین و آسمان و زنده می کند و می میراند و نیست شما را غیر از خدا دوستی و نه یاری کننده ای ».<br /> <br /> با درود و سلام خدمت پیامبر اکرم حضرت محمد و با درود به تمام اولیاء و انبیاء خداوند بزرگوار و با سلام به یگانه منجی عالم بشریت حضرت مهدی( عج) و با درود بر نایب برحقش، امام امت و بنیان گذار جمهوری اسلامی ایران، امام خمینی و با سلام به ارواح پاک و طیبه شهدا، از شهدای صدر اسلام تا شهدای کربلاهای ایران و با درود بر تمامی سلحشوران و جان برکفان سپاه حق علیه باطل و با سلام به تمامی امت مسلمان و شهیدپرور ایران و اجر عظیم باد بر تمامی خدمتگزاران جمهوری اسلامی ایران.<br /> <br /> سخن را با نام و به یاد و برای خدا آغاز می کنم چرا که خداوند در همه جا و در همۀ کارها ما را سرآغاز است و نام مبارک او همیشه در قلب های بی نور ما جا دارد و از بارگاه متعالش خواهانم که بنده را در نوشتن این وصیتنامه یاری نمایند. ( انشاءالله ) هرچند که بنده نه نویسنده خوب و نه اندرزگوی خوبی هستم، ولی برحسب تکلیف شرعی شروع به نوشتن این وصیت نامه می کنم و همان طور که گفتم از خداوند منان خواستارم که حقیر را یاری کند ( انشاءالله) البته باید این را پیش از سخن برای عزیزان یادداشت نماییم که بنده هیچ قصد نصیحت و خدای نکرده قصد موعظه به کسی را ندارم و همان طور در اول سخن گفته ام این وصی تنامه را برحسب تکلیف شرعی می نویسم و آن را با چند جمله به عنوانتذکر ادامه می دهم. اما در اول سخن باید آرزوی شهدا را بازگو کرد و حقی را که آنها بر گردن ما دارند ادا نماییم.<br /> <br /> آرزوی بنده و کلیه شهدا این بود که روزی کنار قبر آقا اباعبدالله الحسین عرض ادب نمایم و همچنین ظلم و ستم را از سر مستضعفان جهانی کم کنیم و دست ظالمین را کوتاه سازیم و همچنین بیت المقدس عزیز را از چنگال دژخیمان به در آوریم و این را بدانید که نکند یک موقع این در ذهنتان خطور کند که شهدا به آرزوهایشان نرسیده اند. بلکه اولین آرزوی همگی آنها شهید شدن در راه خداوند بوده است که با رسیدن به آن به تمامی آرزوهایشان رسیده اند. و اما [...] از آنها بر گردن ما است: 1- اسلحه به زمین افتاده آنها را برداریم و این بار با رشادت بیشتری به دشمنان آنها، که دشمنان اسلام هستند، هجوم ببریم. 2- امام عزیز را تنها نگذاریم و تا آخرین نفس و آخرین قطره خون از او ( امام امت ) و از اسلام دفاع کنیم و نکند که خدای نکرده به اهداف آنها و مقاصد آنها عمل نکنیم و خون آنها را پایمال بکنیم.<br /> <br /> اما جمله ای با امام عزیز و بزرگوارمان: هرچند بنده کوچکتر از آنم که با امام بزرگوار سخنی داشته باشم.<br /> <br /> ای امام و ای رهبر عزیز و بزرگوار، ای کسی که سال ها زحمت و رنج و مشقت را تحمل نمودی تا نهال انقلاب اسلامی را در وجود انسا نها بکاری، ولی طاغوتیان از خدا بی خبر نمی گذاشتند که این نهال در دل مردم بروید و هرجا سراغی از اسلام و خدمتگزاری به قرآن را می یافتند یا او را نابود می کردند و یا او را از کشورش تبعید می کردند. اما نام تو و سخن تو آنچنان در قلب مردم اثر گذاشت که تمام خائنین به اسلام را نابود کردند و پرچم اسلام را برافراشته کردند. اما ای امام، اکنون که این سعادت بنده را یاری کرد و حقیر به آرزوی دیرینه خود رسیده ام، بدان که اگر خداوند هزارها جان به بنده می داد، بنده تمامی آنها را فدای انقلاب و اسلام و قرآن و تو می کردم که هدف تو غیر از هدف انبیا نیست و اجازه نخواهم داد که منافقین به این انقلاب ضربه ای وارد سازند و امیدوارم که روزی پرچم جمهوری اسلامی بر قله های مرتفع جهان به اهتزار درآید و همچنین مسلمانان جهان با رهبری امام گونه شما بر مستکبرین به پیروزی نهایی برسند.<br /> <br /> ای امت شهیدپرور انقلاب اسلامی ایران و خصوصاً امت شهیدپرور سمنان و قریه دلازیان از شما خواستارم که امام عزیز را تا آخرین لحظه جان یاری نمایید و از شما می خواهم که آنچه در توان دارید از رزمندگان و دلیران اسلام و قرآن یاری کنید و آنان را یاری نمایید که به اهداف عالی اسلام برسند. ( انشاءالله)<br /> <br /> از اینکه این فیض بزرگ و سعادت بزرگ نصیب اینجانب گردیده است بسیار خوشحالم و امیدوارم که پدر و مادر و دیگر اقوام و دوستان هم خوشحال باشند. البته بنده آرزوی شهادت را اینگونه کرده ام که خدایا در راه تو، برای تو، برای اسلام تو می جنگم و در راه تو می رزمم و اگر در این راه شهادت نصیب بنده شد، این سعادت را مشتاقانه به دنیا آغوش می کشم، چون پیامبر گرامی می فرماید : « الدنیا سجن المؤمن و جنۀ الکافر » زندان مؤمن و بهشت کافر است. پس باید هرچه سریع تر بار سفر را بست و خود را برای مرگ آماده ساخت و چه خوب است که این مرگ در راه خدا و برای رضای او فدا کنیم جانمان را و مرگ با عزت را بهتر بدانیم از ماندن با لذت.<br /> <br /> اما سخن بنده با خانواده شهدا که امام عزیزمان فرمود : خانواده شهدا چشم و چراغ این ملتند.<br /> <br /> ای پدر و ای مادر و ای همسر و ای فرزند شهید، مقاوم و استوار و صابر باشید که فتح<br /> <br /> بزرگ و نهایی نزدیک است و شماها فردای قیامت نزد پیامبر و فاطمه و علی و فرزندانشان روسپید هستید.<br /> <br /> اما در آخر سخن بنده با پدر و مادر عزیز و مهربانم: پدر و مادر گرامی و عزیز، شاید در طول عمرم و در این مدتی که خدمت شما بوده ام نتوانستم خدمتی به شما بکنم و نتوانسته ام ذره ای از آن زحمات شما را ادا نمایم و شما بودید که همیشه در کارها و سخن ها بنده را یاور بودید و همیشه بنده را با پندها و نصیحت های پدر و مادرگونه یتان موعظه می کردید و بنده آنقدر شایسته نبودم که به نصیحت های شما گوش فرا دهم و از این جهت از شما طلب بخشش و حلالیت را دارم و امیدوارم که فرزند حقیر و کوچک خودتان را ببخشید. پدرم، از اینکه شما برای بنده بسیار زحمت کشیده اید و بنده نتوانسته ام این زحمات شما را جبران نمایم متأثرم و شاید شما به امید آن بودید که بنده همگام با شما برای تأمین طعام و مائده خانواده به شما کمک نمایم. اما اجل یاری نکرد و بنده نتوانستم به امیدها و آرزوهای شما پاسخ مثبت بدهم.<br /> <br /> اما شما ای مادرم، از اینکه فرزندت شهید شده است، ناراحت نباش و غمگین مشو که این آرزوی بنده بوده است و تو باید خوشحال باشی و اگر شما نتوانستید بنده را در حجله دامادی ببینی و اکنون فرزندت را در حجله شهادت می بینی، خوشحال باش و به مردم شیرینی بده، چرا که بنده به دامادی حقیقی رسیده ام. و شاید بنده با انتخاب شغل پاسداری توانسته بودم ذره ای از زحمات شما را جبران نمایم و از تو می خواهم که در مرگ من گریه نکنی و عزا نگیری که دشمنان اسلام خوشحال خواهند شد.<br /> <br /> بنده از خداوند منان می خواهم که به شما صبر و اجر جزیل عنایت کند و همیشه استوار و مقاوم باشید.<br /> <br /> و سخنی با همکاران و برادران بسیار عزیز خودم دارم: ای برادر پاسدار و بسیار عزیز، مبادا خدای نکرده با عملی و سخنی این شغل گرانبها را لکه دار کنی و این جان بسیار عزیز خود را به راه دیگری فدا کنی که غیر از اسلام باشد و این را بدان از زمانی که وارد سپاه شده ای و جان خود را بر کف دست نهاده ای و لباس شهادت را به تن کرده ای و این را بدان که راه ما در آخر به جز شهادت در راه اسلام به چیز دیگری ختم نخواهد شد . پس خود را آماده شهادت کن و از این لباس مقدس، که از خون شهدا به دست آمده است، به خوبی پاسداری کن و سعی کنید که اعمالتان خالص برای رضای خدا باشد . از تمام دوستان، اقوام، آشنایان- همشهریان و دیگر امت حزب الله طلب بخشش و حلالیت دارم و امیدوارم که حقیر را عفو نمایید. ( انشاءالله)<br /> <br /> الحقیر، رضاعلی اعرابیان<br /> <br /> در قسمت آخر وصیت نامه لازم بر این دانستم که چند جمله در رابطه با خودم و اثاثیه ای که متعلق به بنده است سخنی بگویم:<br /> <br /> در رابطه با خودم باید خدمتتان عرض شود که به مدت (5/1) یک سال ونیم نماز مقروضم و حدود 5 ماه هم روزه. اگر توانستید اینها را برای بنده بگیرید و فکر نکنم که چیزی و یا پولی به کسی مقروض باشم و اگر کسی آمد و گفت که پولی و یا چیزی از ایشان می خواهم به او بدهید و ایشان را راضی کنید و از همگی برای بنده طلب عفو و بخشش نمایید.و در حدود یک دانگ و یک سوم دانگ خانه، که در حدود 85 متر است، به اسم بنده است و آن هم تعلق به پدرم دارد و یک موتور، که در حدود 32 هزار تومان قیمت شده است، آن هم به اسم بنده است که آن هم متعلق به پدرم هست و دیگر چیزی ندارم غیر از چند عدد کتاب. اگر کتاب ها را احتیاج ندارید به کتابخانه ای بدهید تا از آنها استفاده شود. در آخر، اگر جنازه بنده به دست شما رسید، آن را در قبرستان روستای دلازیان به خاک بسپارید و اگر به دست شما نرسید، هیچ ناراحت نباشید و بنده می خواستم که همیشه شهید گمنام باشم.<br /> <br /> خداوندا، گناهان ما را ببخش و ما را بیامرز. به ما توفیق بندگی و اطاعت از خودت را بده.<br /> <br /> خدایا، مرگ ما را شهادت در راهت قرار بده. « آمین یا رب العالمین »<br /> <br /> به امید فتح و پیروزی کامل تمامی رزمندگان و سلحشوران جان بر کف سپاه حق علیه باطل و به امید زیارت و فتح کربلا و بیت المقدس.<br /> <br /> الحقیر و بنده کوچک خدا، رضاعلی اعرابیان<br /> <br /> 63/ 4/ 8<br /> &lt;ref&gt;[http://%20http://www.3000shahid.ir/martyr/bio/1448 سایت کنگره بزرگداشت سه هزار شهید استان سمنان]&lt;/ref&gt;<br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;<br /> == رده‌ها ==<br /> {{ترتیب‌پیش‌فرض: رضا_علی_اعرابیان}}<br /> [[رده: شهدا]]<br /> [[رده: شهدای دوران دفاع مقدس]]<br /> [[رده: شهدای سپاه پاسداران]]<br /> [[رده: شهدای ایران]]<br /> [[رده: شهدای استان سمنان]]<br /> [[رده: شهدای شهرستان سمنان]]</div>

Ghanbari9706 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%AD%D8%B3%DB%8C%D9%86_%D8%BA%DB%8C%D8%A7%D8%AB_%D8%A2%D8%A8%D8%A7%D8%AF%DB%8C 2019-09-12T07:44:49Z

<p>Ghanbari9706: </p> <hr /> <div>نام : غیاث آبادی / حسین<br /> <br /> نام پدر : تقی<br /> <br /> تاریخ تولد : ۱۳۳۶-۱۰-۱۲<br /> <br /> محل تولد : روستای غیاث آباد اراک<br /> <br /> تاریخ شهادت : ۱۳۶۵-۱۰-۶<br /> <br /> محل شهادت : جزیره بوارین نحر خین<br /> <br /> شهرستان : اراک<br /> <br /> یگان : لشگر17علی ابن ابیطالب<br /> <br /> مسئولیت : معاون2گردان امام حسین<br /> <br /> تحصیلات :<br /> <br /> محل تحصیل : شهید زین الدین فرمهین<br /> <br /> گلزار : شهدای اراک<br /> <br /> <br /> rId4<br /> <br /> <br /> ==زندگینامه==<br /> <br /> در سال [[1336]] در روستای غیاث آباد از توابع شهرستان [[اراک]] در خانواده متوسط به دنیا آمددوران تحصیلات را در همین روستا گذراند در اوائل انقلاب از اولین کسانی بود که تصاویر حضرت امام(ره)را به روستا آورد بعد از انقلاب با شروع غائله [[کردستان]] به [[بوکان]] اعزام شد وبا شروع [[جنگ تحمیلی]] در سال1359به عضویت [[سپاه پاسداران]] درآمد در عملیاتهای [[بیت المقدس]]، [[رمضان]]،[[خیبر]]، [[والفجر4]]،[[کربلای1]] و....شرکت نمود وچندین مرتبه [[مجروح]] گردیدوسرانجام در سرانجام درتاریخ[[1365/10/6]]درعملیات [[کربلای4]] با سمت [[معاون2گردان امام حسین(ع)]] در [[جزیره بوارین]] به آرزوی دیرینه اش(شهادت)رسید .<br /> <br /> <br /> ==وصیتنامه==<br /> <br /> دستانم را ازتابوت بیرون بگذارید تا ببینندکه چیزی با خود نمی برم، چشمانم را باز بگذاریدتاببینندکه چشم بسته این راه را نرفتم،تفنگم را بر سر قبرم بگذارید تا ببینندکه تا آخرین [[فشنگ]] جنگیده ام.از شما برادرانم، دوستان و همشهریان می خواهم که امام را تنها نگذارید.امام را دعاکنید.خواهرم حجاب تو کوبنده تر از خون سرخ من است. و شما ای پدرومادر عزیزم گریه و زاری نکنید و افتخار کنید که چنین فرزندی را تحویل اسلام داده اید و تو ای همسرم فداکارم از تو می خواهم که مرا حلال کنی و دخترانم آن نور چشمانم را به تو میسپارم و امید وارم که انها را خوب تربیت کنی .<br /> <br /> <br /> &lt;ref&gt;[http://%20%20http://khayyen.ir/shahid/865 سایت شهدای خین]&lt;/ref&gt;<br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Ghanbari9706 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF%D8%AD%D8%B3%DB%8C%D9%86_%D8%B9%D9%84%DB%8C_%D8%BA%D8%A7%D8%B2%DB%8C 2019-09-12T07:42:44Z

<p>Ghanbari9706: </p> <hr /> <div>شهید حسین علی غازی<br /> تاریخ تولد :1343/04/01<br /> تاریخ شهادت : 1364/11/22<br /> محل شهادت : نامشخص<br /> محل آرامگاه :خراسان جنوبی - نهبندان - مزارشماره 1<br /> <br /> ==زندگی نامه==<br /> [[شهید حسین‌علی غازی]] در سال [[1343]] در بخش مرکزی طبس سینا در کویر لوت بدنیا آمد. شهید تحصیلات دوران دبستان خود را از سن 7 سالگی شروع کرد و مشتاقانه برای ارتقاء به ‌مقاطع تحصیلی بالاتر ‌تلاش می کرد. چون وضع اقتصادی خانواده خوب نبود در حین تحصیل به کار آزاد نیز مشغول شد. تحصیل را تا پایان دوره‌ی ‌راهنمایی ادامه داد. ولی بعلت مشکلات خانوادگی از ادامه‌ی تحصیل باز ماند. [[شهید]] با التفات به عشق و علاقه‌ای که به نظام و نظامی‌گری در وجودش احساس می‌کرد برای حفظ و حراست از امنیت کشور و مرزهای آن به آموزشگاه درجه‌داری رفت و به استخدام [[ارتش]] درآمد. ‌فعالیت‌های مذهبی شهید از سن نوجوانی با شرکت در مجالس مذهبی و گوش جان دادن به سخنرانی روحانیون مبارز ‌شکل گرفت. ‌در جریان [[انقلاب اسلامی]] به فرمان امام مبنی بر ترک خدمت ارتشیان از پادگان‌ها نامبرده از خدمت کناره‌گیری کرد و مدتی را پنهانی به فعالیت بر علیه رژیم خود فروخته‌ی شاه ‌ادامه داد تا اینکه انقلاب اسلامی به پیروزی رسید و وی مجدداً به سر کارش برگشت و خدمتش را در ارتش برای حفظ و حراست از کیان اسلامی وانقلاب نوپا شروع کرد. با شروع غائله‌ی [[کردستان]] و [[جنگ تحمیلی]] اکثر اوقات در خدمت جبهه و جنگ بود و در جبهه‌های کردستان و [[اهواز]] مدت 4 سال را گذراند. دراین ایام هر بار که به مرخصی میآمد این نکته را متذکر می‌شد که گوش به فرمان امام باشید‌ این جنگ، جنگ بین تمامی کفر و ‌اسلام است چرا که تمام کشورهای استعمار‌گر دست به دست هم داده‌اند تا بنیاد [[جمهوری اسلامی]] را از ریشه برکنند ولی زهی خیال باطل، نخواهند توانست چرا که [[ایران]] کشور بقیه الله است و خداوندحامی آن است. او طی این 4 سال 3 مرتبه زخمی شد تا اینکه در [[عملیات والفجر 8]] شرکت کرد و در منطقه‌ی [[شلمچه]] به فیض [[شهادت]] نائل آمد. روحش قرین رحمت حق و یادش گرامی باد<br /> &lt;ref&gt;[http://%20%20http://ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/37003 سایت شهدای ارتش]&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Ghanbari9706 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF%D8%AD%D8%B3%DB%8C%D9%86_%D8%B9%D9%84%DB%8C_%D8%AC%D9%88%D8%A7%D9%86_%D8%A8%D8%AE%D8%AA 2019-09-12T07:41:10Z

<p>Ghanbari9706: </p> <hr /> <div>تاریخ تولد : 1346/03/05<br /> نام : حسینعلی‌ محل تولد : اسفراین<br /> نام خانوادگی : جوانبخت‌ تاریخ شهادت : 1366/12/30<br /> نام پدر : سبزه‌علی‌ مکان شهادت : <br /> تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت : <br /> شغل : یگان خدمتی : <br /> گروه مربوط : سایر شهیدان استان خراسان<br /> نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : رزمنده‌<br /> گلزار : شهداء<br /> <br /> <br /> <br /> ==خاطرات==<br /> <br /> ایشان می گفت : در یکی از عملیاتها بعد از تمام شدن عملیات ما از کنار سیم خاردار رد شدیم که یک نفر از بچه ها وسط سیم خاردار افتاده بود و اطراف او هم مین بود و این برادر شهید شده بود واز گردنش خون زیادی فواره می زد و به مدت چند روز این جنازه آنجا بود و کسی هم جرأت نداشت که توی مینها پا بگذارد و ایشان از این موضوع خیلی ناراحت بود.&lt;ref&gt;[http://%20%20http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=6147 سایت یاران رضا]&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Ghanbari9706 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF%D8%AD%D8%B3%DB%8C%D9%86_%D8%B9%D9%84%DB%8C_%D8%A7%D9%84%D8%A8%D8%B1%D8%B2%DB%8C 2019-09-12T07:39:23Z

<p>Ghanbari9706: </p> <hr /> <div>شهید حسین علی البرزی<br /> <br /> تار ی خ تولد :1345/06/10<br /> <br /> تار ی خ شهادت : 1365/01/27<br /> <br /> محل شهادت : نامشخص<br /> <br /> محل آرامگاه :گلستان - بندرگز – کارکنده<br /> <br /> <br /> ==زندگی نامه==<br /> حسین علی البرزی فرزند رمضان علی و گل بانو تیموری متولد شهرستان بندر گز روستای کارکنده در تاریخ دهم شهریور 1345 در خانواده مذهبی و وضع مالی نه چندان خوب دیده به جهان گشود.<br /> <br /> حسین علی در سن هفت سالگی پا به عرصه علم و دانش نهاد و در روستای خود تا کلاس پنجم ابتدایی به تحصیل ادامه داد. و به دلیل فوت پدر و فقر مالی ترک تحصیل نمود. و در همان دوران نوجوانی به کارگری مشغول شد و کفالت مادر را به عهده گرفت.<br /> <br /> حسین علی پس از طی کردن دوران نوجوانی و رسیدن به جوانی به خدمت مقدس سربازی و به یگان تیپ 40سراب اعزام و به منطقه سومار فرستاده شد و در بیست و هفتم فروردین 1365 بر اثر اصابت تیر مستقیم دشمن به سینه و قلب وی به درجه رفیع شهادت نائل آمد. و پس از تشییع، پیکر پاک این شهید بزرگوار را به خاک سپردند.<br /> &lt;ref&gt;[http://%20http://ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/38584 سایت شهدای ارتش]&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Ghanbari9706 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%AD%D8%B3%DB%8C%D9%86_%D9%81%D8%B1%D9%87%D8%A7%D8%AF%DB%8C-%D9%85%D8%AA%D9%88%D9%84%D8%AF_%D8%B3%D8%A7%D9%84_1325 2019-09-12T07:36:12Z

<p>Ghanbari9706: </p> <hr /> <div>شهید حسین فرهادی<br /> <br /> تاریخ تولد : 1325/03/02 <br /> تاریخ شهادت : 1359/10/15<br /> <br /> محل شهادت : نامشخص <br /> محل آرامگاه : کرمانشاه - باغ‌فردوس<br /> <br /> <br /> ==زندگینامه==<br /> <br /> شهید حسین فرهادی در دوم خرداد ماه سال 1325 در کرمانشاه متولد شد. وی زیر نظر مادری مومن و پاکدامن رشد نمود و سعی می کرد اسلام را با همه وجود بشناسد و عمل کند. پس از سپری نمودن تحصیلات اولیه و اخذ دیپلم خاطر علاقه ای که به حرفه نظامی داشت در تاریخ 1343/07/01 از طریق شرکت در کنکور ورودی دانشکده افسری وارد ارتش شد. پس از طی تحصیلات سه ساله خود در دانشکده افسری در تاریخ 1346/07/01 در رسته زرهی به درجه ستواندومی نائل آمد. پس از طی دوره مقدماتی رسته زرهی در مرکز آموزش زرهی شیراز به لشکر 81 زرهی اختصاص یافته و مشغول انجام وظیفه شد. وی جزو اکیپ تعمیر و نگهداری تانک و توپ بود که در تاریخ 1358/10/01 از گردان 222 تانک به گردان 290 تانک تیپ 2 منتقل و مشغول خدمت گردید.<br /> <br /> شهید فرهادی از همان ابتدای جوانی قبل از تشکیل خانواده، سرپرستی خانواده 14 نفری پدری را بر عهده داشت. نمازش را اول وقت به جا می آورد و در خانواده، الگو و کانون تعلیم و تربیت و اخلاق، درستکاری و کمک به دیگران بود. قبل از بروز انقلاب اسلامی بارها با مقامات ارشد خود بر سر مسائل اخلاقی برخورد داشت و اظهار نارضایتی می کرد و چند بار قصد داشت استعفا بدهد.<br /> <br /> یکی از اهداف وی یادگیری کامل قرآن و پیاده کردن دستورات قرآن در خانواده و بین دوستانش و یاد گرفتن زبان انگلیسی جهت پیشرفت در کار و آشنا شدن با تجهیزات نظامی وارداتی از کشورهای غربی و ساختن آنها بود و بدین جهت خدمت در ارتش قبل از انقلاب را با پیگیری این مسائل برای خود قابل تحمل می کرد. در خصوص شبیه سازی ادوات نظامی طرح های زیادی داشت و هنگامی که یکی از آنها را به مورد اجرا گذاشت و توسط اکیپ ارزیابی اعزامی از شیراز مورد بازدید قرار گرفت متوجه شد کارایی آن در بعضی جنبه ها از نمونه خارجی آن بیشتر است و برتری هایی دارد.<br /> <br /> از اجرای قانون کاپیتولاسیون بسیار ناراحت بود و هنگامی که یک اکیپ آمریکایی جهت بازدید از تجهیزاتی که ایشان ساخته بود به محل سکونت وی در یکی از روستاهای اسلام آباد غرب رفتند شهید فرهادی سعی زیادی نمود که با آنان روبرو نشود و از اجازه دادن به آنها طفره می رفت و هنگامی که علیرغم میل باطنی اش با آنها روبرو شده بود به سردی با آنها برخورد کرده و خیلی سرد و کوتاه از آنان استقبال نمود لذا آمریکایی ها به دنبال فرصتی بودند که با تصادف ساختگی و برنامه ریزی شده وی را از بین ببرند که به لطف خدا با پیروزی انقلاب آمریکایی ها فرار کردند و او به مسئولیت قبلی خود برگشت.<br /> <br /> با پیروزی انقلاب اسلامی به شدت احساس خوشحالی می کرد و ارتش را یک ارتش مردمی می دانست طوری در امور مربوطه به خدمت غرق شد به طوری که احساس می شد خانواده را فراموش کرده است و فقط شب ها به منزل می رفت و تمام تلاش خود را جهت بازسازی و تعمیر ادواتی که در مدت برپایی انقلاب خاک خورده و زیر باد و باران از کار افتاده بود، می نمود. لذا اکیپ های تعمیراتی تشکیل داده و به آنها سرکشی می نمود.<br /> <br /> هنگامی که رئیس انجمن اسلامی بود با توجه به مسئولیتش می توانست به جبهه نرود اما قبول نمی کرد و می گفت: من سه سال را در دانشکده افسری تاکتیک های جنگی خوانده ام چطور بنشینم و ببینم یک نفر بسیجی بدون اطلاعات نظامی به خاطر عشقی که به انقلاب دارد بدنش را آماج گلوله کند در حالی که من با این تحصیلات به بهانه کار کردن پشت یک نیروی خودی قایم شوم و می گفت: ان شاء الله اگر خداوند عمری داد برمی گردم و کارم را هم انجام می دهم.<br /> <br /> در اولین عملیات آفندی که در تاریخ 1359/10/15 در اوایل جنگ علیه بعثی ها انجام شد، نیروهای ایران 15 کیلومتر پیشروی نمودند و فریاد الله اکبر در کشور اسلامی طنین افکن شد. شهید فرهادی در این عملیات به عنوان فرمانده یگان شناسایی آن قدر به دشمن نزدیک شده بودند که احتمال جنگ تن به تن متصور بود هنگام اعزام، بعثی ها متوجه آنها شده لیکن به فضل خداوند قادر به دیدن شهید و افرادش نمی شوند لیکن هنگام برگشت در کمین بعثی ها افتاده و به علت اصابت تیر مستقیم که از تیر بار هلی کوپتر دشمن به سوی وی و گروهش شلیک شده بود چون شهید در جلوی گروه بوده گلوله ها به کتف چپ و ناحیه قلب وی اصابت و به فیض شهادت نائل می گردد.<br /> <br /> شهید فرهادی از ابتدای شروع جنگ تحمیلی تا زمان شهادت به طور مداوم در جبهه حضور داشت و از وی یک فرزند دختر و یک فرزند پسر به جای مانده است.<br /> <br /> روحش شاد و یادش گرامی باد<br /> <br /> <br /> <br /> &lt;ref&gt;[http://%20http://www.ajashohada.ir/home/martyrdetails/%2020296 سایت شهدای ارتش]&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Ghanbari9706 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%AD%D8%B3%DB%8C%D9%86_%D9%81%D8%B1%D8%A7%D8%B2%DB%8C 2019-09-12T07:34:11Z

<p>Ghanbari9706: </p> <hr /> <div>شهید حسین فرازی<br /> تاریخ تولد :1344/08/25<br /> تاریخ شهادت : 1363/12/21<br /> محل شهادت : نامشخص<br /> محل آرامگاه :خراسان رضوی - مشهد - حرم مطهر<br /> <br /> <br /> ==زندگینامه==<br /> <br /> بسمه تعالی زندگی‌نامه شهید شهید حسین فرازی در تاریخ 08/09/1344 در شهر مقدس مشهد پا به عرصه‌ی وجود گذاشت و در خانواده‌ای مؤمن و مسلمان پرورش یافت. تا کلاس اول راهنمایی ادامه تحصیل داد و بعد ترک تحصیل کرد،در محیط کار پدر مشغول به کار شد. وی پسری کوشا و فعال در کار و مهربان نسبت به خانواده، دوستان و آشنایان بود. فردی مؤمن بود و همواره در مراسم و مجالس مذهبی از جمله نماز جمعه شرکت می‌کرد. عاشق حضرت امام بود و ایمان راسخی به ایشان داشت. وی در دوران جنگ در مهرماه 1363 راهی خدمت سربازی شد و دوره‌ی آموزشی را در تربت‌حیدریه سپری کرد. پس از آن راهی جبهه‌های نبرد شد و سرانجام در تاریخ 21/12/1363 پس از دلاوری‌های فراوان، در جزیرهی مجنون به آرزوی دیرینه‌ی خود رسید و به فیض شهادت نائل آمد. روحش شاد و راهش پر رهرو<br /> <br /> ==خاطرات==<br /> <br /> بسمه تعالی خاطره از مادر شهید یک سال پس از شهادتش گریه می‌کردم، شبی خواب دیدم شهید آمد و اسلحه‌ای در دستش است و می‌گوید من نگهبان نماز جمعه هستم و بعد رفت و در سیل نمازگزاران ناپدید شد و من متوجه شدم که شهدا آگاه هستند.<br /> <br /> &lt;ref&gt;[http://%20http://www.ajashohada.ir/home/martyrdetails/20032 سایت شهدای ارتش]&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Ghanbari9706 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF%D8%AD%D8%B3%DB%8C%D9%86_%D8%B9%D9%84%DB%8C_%DA%A9%DB%8C%D8%AE%D8%B3%D8%B1%D9%88%DB%8C 2019-09-12T07:32:21Z

<p>Ghanbari9706: </p> <hr /> <div>شهید حسین علی کیخسروی<br /> <br /> تاریخ تولد : 1339/01/01 <br /> <br /> تاریخ شهادت : 1361/07/18<br /> <br /> محل شهادت : نامشخص <br /> <br /> محل آرامگاه : خراسان رضوی - سبزوار - کیخسرو<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> ==وصیتنامه==<br /> <br /> به نام خداوند بزرگ<br /> <br /> از طرف حسین على كیخسروى، خــــــدمت برادرانم برات و مـــوسى و خــــدمت مــــادر عزیزم. براى هر مســــلمان واجب است كــه وصیت نامه بنویسد.<br /> <br /> برادران عزیز و مادر مهربان! اگر شهادت نصیب من شود چون این افتخار همه ماست:<br /> <br /> اول این كه براى من گریه نكنید.<br /> <br /> دوم این كه در كیخسرو دفن كنند.<br /> <br /> سوم این كه هر چه خواهرم حق دارد، بدهند.<br /> <br /> چهارم این كه هر چه قباله زنم هست به او بدهند.<br /> <br /> بالاخره چنین باشد كه بعد از شهادت من كسى از من ناراضى نباشد.<br /> <br /> وصیت نامه حسین على كیخسروى واجب است براى انسان، این است كه واجب است.<br /> <br /> بیچاره اگر مسجد آدینه بسازد نه سقف فرو ریزد نه قبله كج آید<br /> <br /> چون كه ما از اول شایستگى نداشتیم برادرجان برات! این را پیش خود نگهدار و پیش مادرم نخوان تا من زنده هستم.<br /> <br /> وصیت نامه حسین على كیخسروى<br /> <br /> <br /> &lt;ref&gt;[http://%20%20http://www.ajashohada.ir/home/martyrdetails/%2023108 سایت شهدای ارتش]&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Ghanbari9706 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF%D8%AD%D8%B3%DB%8C%D9%86_%D8%B9%D9%84%DB%8C_%D8%AF%D9%88%D8%AF%D8%A7%D9%86%DA%AF%D9%87 2019-09-12T07:30:26Z

<p>Ghanbari9706: </p> <hr /> <div><br /> حسین علی دودانگه<br /> تاریخ تولد :1336/10/09<br /> تاریخ شهادت :1362/12/07<br /> <br /> ==زندگی نامه==<br /> دودانگه، حسینعلی: نهم دی ۱۳۳۶، در روستای داکان از توابع شهر تاکستان به دنیا آمد. پدرش حبیب‌الله (فوت۱۳۴۶) و مادرش خدیجه نام داشت. تا پایان دوره ابتدایی درس خواند. کشاورز بود. سال ۱۳۵۸ ازدواج کرد و صاحب یک پسر و یک دختر شد. از سوی بسیج در جبهه حضور یافت. هفتم اسفند ۱۳۶۲، در جزیره مجنون عراق به شهادت رسید. پیکرش مدت‌ها در منطقه برجا ماند و سال ۱۳۷۶ پس از تفحص در گلزار شهدای زادگاهش به خاک سپرده شد.<br /> ==وصیت نامه==<br /> شهید،حسینعلی دودانگه: به نام تنها معبود یکتا که برای او جان دادن بسی آسان است؛ زیرا اوست تنها آفریننده جهان هستی، مادی و معنوی. سزاوار است در مقابل این همه نعمت -که خداوند به بشر داده است- در مقابلش چیزی را که او داده، به او پس بدهیم؛ پس برای من خیلی آسان بود که برای راه او و برای دین رسولش، از جان خدادادی ام دست بردارم. خدایا! بر من منت گذاشتی و مرا به درگاهت خواستی. ای خدای من! نمی دانستم چگونه برای این همه نعمت که به ما داده ای، تو را سپاس گویم؛ لذا تصمیم گرفتم با دادن جان، ذره ای از آن را شکرگزاری کنم. معبودا! شکر می کنم که بر من منت گذاشتی و مرا در زمانی آفریدی که خمینی رهبرم بود. خدایا! امانتی را که به من داده بودی، از من پذیرا باش و اگر در امانتت خیانت کردم و همه اوقاتم را در راه تو نبودم، مرا ببخش و قبول کن این امانت را. دوستان، عزیزان و ای امت شهیدپرور! بدانید، جانی که ما داریم، امانتی است که در کالبد جسمی ما قرار گرفته است. جان ما در مقابل جان و جسم حسین(ع) و مولای مان علی(ع) چه ارزشی دارد؟ آیا وقتی مولا علی(ع) در مقابل خدا سجده می کند و امانت او را در محراب به او پس می دهد و حسین(ع) که سر خود را در راه خدا و در مبارزه با ظلم و فساد و برقراری اسلام می دهد و از دنیای مادی می گذرد، سزاوار نیست که من برای تداوم راه او، از این جان بی ارزش بگذرم؟ دوستان! این دنیا زودگذر و محل استراحتی است برای سفر از دنیای پاک آفرینش به آخرت و قیامت و من بهتر دیدم که در این مسافرت، خریدی کرده باشم و در این فکر به بازار خرید رفتم. در این بازار با دادن جان کم ارزش خود، سعادتی بس بزرگ گرفتم؛ خدا قبول کند! -ان شاء الله. هر دم که به فکر فرو روید و این دنیا را تماشا کنید، از این دنیا چه درک می کنید، جز فنا؟! بله! این دنیا فانی است و فقط در این دنیا می شود با جان، خریدی برای آن دنیا کرد؛ یعنی باید از بُعد مادی و دنیاپرستی و تجملات و خود دوستی، به بُعد معنوی، یعنی همان خدایی بودن و خود را بنده خدا دانستن و فقط در مقابل او تسلیم شدن، رفت. دوستان! مولاحسین(ع) در مقابل خدا از زن و فرزندش و از دنیای مادی گذشت و برای ما افتخار آفرید؛ پس بر ماست که این راه را ادامه دهیم تا پیش خدای بزرگ روسفید باشیم؛ -ان شاء الله. وصیتی به خانواده و مادرم دارم؛ همسرم! خدا بر من منت گذاشت که مرا به آرزوی دیرینه ام رساند. همسرم! آیا فکر میکنی من از مولایم بالاترم؟! در حالی که می دانی، من خاک زیر پای مولایم هم نمی شوم. همسرم! می دانی که چگونه حسین(ع) در راه خدا و در راه آزادگی از زن و فرزند خود گذشت و به دنبال آن -بانوی اسلام و دختر مولا علی(ع)- زینب کبری(س) چگونه در مقابل سختی های دنیا ایستادگی کرد و از شهادت برادر و فرزندان خود اندوهگین نشد؛ بلکه ادامه دهنده راه او و افشا کننده دشمنان اسلام هم شد؟ پس هنگامی که خدا بر ما منت گذاشت و شهادت را نصیب من کرد، از تو نیز میخواهم مانند زینب(س) مقاومت کنی و آرزوی گفتن یک آخ کوچک را به دل دشمنان اسلام بگذاری؛ - ان شاء الله. همسرم! فرزندان مان را چنان پرورش ده تا ادامه دهندگان راه امام حسین(ع) باشند و آنها را از اسلام آگاه کنید و راه آزادگی، مردانگی و شهادت طلبی را به آن ها بیاموز. مادرم! سلام بر تو که مرا در آغوش خود بزرگ کردی و امروز بدون هیچ گونه نگرانی تقدیم راه سرخ اسلام کردی؛ باشد که روز قیامت و نزد زهرا(س) روسفید باشی. مادرم! برایم گریه نکن؛ چون در جایی که مظلومی مانند حسین(ع) و زینب(س) و علی(ع) و فاطمه زهرا(س) باشد، گریه کردن برای من جایز نیست. برای آن ها در روز سعادت من و روزی که مرا دفن می کنی بر تن بی سر حسین(ع) گریه کن و آرزوی گریه برای من را به دل دشمنان اسلام بگذار و مانند شیردلان تاریخ اسلام و انقلاب مقاومت کن؛ چون دین ما دین مقاومت و استواری است. برای بنده فقط یک ختم قرآن بگیرید؛ چون مکتب من اسلام و هدفم راه حسین(ع) است. به یاد حسین(ع) باشید و اگر خواستید برای من خرجی کنید، در راه هایی چون جبهه و یا کمک به حساب ۱۰۰ امام، هزینه کنید.۱ (۱۳۰۰۲۸۲)<br /> &lt;ref&gt;[http://%20http://khatesorkh.ir/index.php?martyr_id=1132 سایت خط سرخ]&lt;/ref&gt;<br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Ghanbari9706 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF%D8%AD%D8%B3%DB%8C%D9%86_%D8%B9%D9%84%DB%8C_%D8%AA%D9%88%DA%A9%D9%84%DB%8C_%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%87 2019-09-12T07:28:52Z

<p>Ghanbari9706: </p> <hr /> <div>تاریخ تولد : 1337/01/12<br /> نام : حسین‌علی‌ محل تولد : مشهد<br /> نام خانوادگی : توکلی‌خواه‌ تاریخ شهادت : 1364/11/21<br /> نام پدر : غلامحسین‌ مکان شهادت : خرمشهر<br /> تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت : جنوب غرب<br /> شغل : پاسدار انقلاب اسلامی یگان خدمتی : تیپ21امامرضا<br /> گروه مربوط : فرماندهان شهید خراسان<br /> نوع عضویت : فرمانده هان رده دو مسئولیت : فرمانده‌گردان‌<br /> گلزار : بهشت‌رضا (ع) مشهد مقدس<br /> <br /> <br /> <br /> ==زندگینامه==<br /> ﺣﺴﻴﻨﻌﻠﻰ ﺗﻮﻛّﻠﻰ - ﺧﻮاه - ﻓﺮزﻧﺪ ﻏﻼﻣﺤﺴﻴﻦ - در دوازدﻫﻢ ﻓـﺮوردﻳﻦ ﻣـﺎه ﺳـﺎل 1337 در روﺳـﺘﺎى ‫دوﻟﻪ ﭼﺸﻢ ﺑﻪ ﺟﻬﺎن ﮔﺸﻮد. ﺑﺴﻴﺎر ﺧﻮش روزى و ﻛﻮدﻛﻰ آرام و ﻣﻈﻠﻮم ﺑﻮد.‬<br /> ‫ﻏﻼﻣﺤﺴﻴﻦ ﺗﻮﻛّﻠﻰ ﺧﻮاه - ﭘﺪرش - ﻣﻰﮔﻮﻳﺪ: در دوران ﻛﻮدﻛﻰ، وﻗﺘﻰ ﺑﻪ ﻣﺴﺠﺪ ﻣﻰرﻓﺘﻢ ﻫﻤﺮاه ﻣﻦ ‫ﻣﻰآﻣﺪ؛ وﺿﻮ ﻣﻰﮔﺮﻓﺖ و ﻧﻤﺎز ﻣﻰﺧﻮاﻧﺪ. در ﺣﺪود 9 ﺳﺎﻟﮕﻰ ﺷﺮوع ﺑﻪ ﺧﻮاﻧﺪن ﻧﻤﺎز ﻛﺮد.‬‬<br /> دوره ى اﺑﺘﺪاﻳﻰ راﺑﻪﭘﺎﻳﺎن رﺳﺎﻧﺪ و ﺑﻌﺪ ﺑﺮاى ﻛﻤﻚ ﺑـﻪ ﺧـﺎﻧﻮادهاش ﺗـﺮک ﺗﺤـﺼﻴﻞ ﻧﻤـﻮد. ﺳـﭙﺲ ﺑـﻪ ‫ﻛﺸﺎورزى و ﺑﻌﺪ ﺑﻪ ﺷﻐﻞﺑﻨّﺎﻳﻰ ﭘﺮداﺧﺖ ﺗﺎ ﻛﻤﻚ ﭘﺪرش ﺑﺎﺷﺪ. در ﻛﺎرﻫﺎى ﻛـﺸﺎورزى ﺑـﻪ ﭘـﺪرش و در ‫ﻛﺎرﻫﺎى ﺧﺎﻧﻪ ﺑﻪ ﻣﺎدرش ﻛﻤﻚ ﻣﻰﻛﺮد.‬‬‬<br /> ﺑﻪ ﭘﺪر ﺑﺰرﮔﺶ ﺑﺴﻴﺎر ﻋﻼﻗﻪ داﺷﺖ. ﺑﻪ ﭘﺪر، ﻣﺎدر، ﺧﻮاﻫﺮ و ﺑﺮادر ﺑﺰرگﺗﺮش و ﻧﻴﺰ ﺑﭽﻪﻫﺎى ﻛﻮﭼﻚﺗﺮ از ‫ﺧﻮدش اﺣﺘﺮام ﻣﻰﮔﺬاﺷﺖ. ﻫﻨﮕﺎم ﺻﺤﺒﺖ ﻛﺮدن ﺑﺎ واﻟﺪﻳﻨﺶ ﺑﺴﻴﺎر آرام ﺳﺨﻦ ﻣﻰﮔﻔـﺖ و ﺻـﺪاﻳﺶ را ‫ﺑﻠﻨﺪ ﻧﻤﻰﻛﺮد. دوﺳﺖ داﺷﺖ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺧﺎﻧﻮادهاش ﺧﻮﺷﺤﺎل و ﺷﺎد ﺑﺎﺷﻨﺪ.‬‬‬<br /> ‫ﻣﺮﻳﻢ ﺗﻮﻛّﻠﻰ ﺧﻮاه - ﺧﻮاﻫﺮ ﺷﻬﻴﺪ - ﻣﻰﮔﻮﻳﺪ: ﺑﻪ ﻛﺘﺎب ﺧﻮاﻧﺪن ﺑﺴﻴﺎر ﻋﻼﻗﻪ داﺷـﺖ و ﻣـﺎ را ﻫـﻢ ﺑـﻪ ‫ﺧﻮاﻧﺪن ﻛﺘﺎب ﺗﺸﻮﻳﻖﻣﻰﻛﺮد. ﺑﺮاى ﻣﻦ ﻛﺘﺎب ﻗﺼﺺ اﻻﻧﺒﻴﺎ ﺧﺮﻳﺪ ﺗﺎ ﺑﺨﻮاﻧﻢ.‬‬<br /> ‫اوﻗﺎت ﻓﺮاﻏﺖ ﺑﻪ ﻣﺴﺠﺪ و ﻳﺎ ﺣﺮم ﻣﻄﻬ‪ﺮ اﻣﺎم رﺿﺎ)ع( ﻣﻰرﻓﺖ. ﻛﺘﺎبﻫـﺎى ﺷـﻬﻴﺪ ﻣﻄﻬ‪ـﺮى را ﻣﻄﺎﻟﻌـﻪ ‫ﻣﻰﻛﺮد. و ﺑﻴﺸﺘﺮ اوﻗﺎت ﺑﺮاى ﺛﻮاب ﺑﻴﺸﺘﺮ از ﻣﻨﺰل ﺗﺎ ﺣﺮم را ﭘﻴﺎده ﻣﻰرﻓﺖ. ﺧﺎدم اﻓﺘﺨﺎرى ﻣﺴﺠﺪ ﺑﻮد.‬‬‬‬<br /> ﻣﻌﻤﺎر ﺑﻮد و در ﻋﺮض ﺳﻰ روز در ﻳﻚ روﺳﺘﺎ ﺣﻤﺎم ﺳﺎﺧﺖ.‬<br /> ‫ﺻﻠﻪى رﺣﻢ را ﺑﻪ ﺟﺎﻣﻰآورد و ﺑﻪ دﻳﺪن اﻗﻮام ﻣﻰرﻓﺖ. ﺣﺘّﻰ ﺑﻪ ﭘﺪر و ﻣﺎدرش ﮔﻮﺷﺰد ﻣﻰﻛﺮد: رﻓﺘﻦ ‫ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪى اﻗﻮام واﺟﺐ اﺳﺖ.‬‬<br /> ‫ﺑﺪون اﻃّﻼع ﻗﺒﻠﻰ ﺑﻪ دﻳﺪ و ﺑﺎزدﻳﺪ اﻗﻮام ﻣﻰرﻓﺖ، ﻣﻰﮔﻔﺖ: دوﺳﺖ ﻧﺪارم ﻛﻪ ﻛﺴﻰ ﺑﻪ زﺣﻤﺖ ﺑﻴﻔﺘﺪ.‬<br /> ﺑﻪ ﻧﻤﺎز او‪ل وﻗﺖ ﺑﺴﻴﺎر اﻫﻤﻴ‪ﺖ ﻣﻰداد. ﻣﻮﻗﻊ ﻧﻤﺎز در ﻣﺴﺠﺪ ﺑﻮد، اﺑﺘﺪا ﻧﻤﺎز را ﺑﻪﺟﻤﺎﻋـﺖ ﻣـﻰﺧﻮاﻧـﺪ، ‫ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﻣﻰآﻣﺪ.‬‬‬‬<br /> ‫ﺑﻪ اﻧﺠﺎم ﻣﺴﺘﺤﺒ‪ﺎت ﺑﺴﻴﺎر ﻣﻘﻴ‪ﺪ ﺑﻮد. ارادت ﺧﺎﺻ‪ﻰ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ اﻣﺎم ﺣﺴﻴﻦ)ع( داﺷﺖ و ﻫـﺮ وﻗـﺖ اﺳـﻢ ‫اﻣﺎم ﺣﺴﻴﻦ)ع( را ﻣﻰﺷﻨﻴﺪ، ﺑﺴﻴﺎر ﮔﺮﻳﻪ ﻣﻰﻛﺮد.‬‬‬‬‬<br /> از اﻓﺮاد دورو و ﻏﻴﺒﺖﻛﻨﻨﺪه ﺑﻴﺰار ﺑﻮد.‬<br /> ﻣﺸﻜﻼت را ﺑﺎ ﺗﻮﻛّﻞﺑﻪ ﺧﺪا و اﻋﺘﻤﺎد ﺑﻪ ﻧﻔـﺲ ﺣـﻞ ﻣـﻰﻛـﺮد. ﻣـﺮﻳﻢ ﺗـﻮﻛّﻠﻰ ﺧـﻮاه - ﺧﻮاﻫﺮﺷـﻬﻴﺪ - ‫ﻣﻰﮔﻮﻳﺪ: زﻣﺎن ﺳﺮﺑﺎزى ﻫﻤﺴﺮم ﺑﻪ ﻣﺎ ﺳﺮ ﻣﻰزد و ﻫﺮ اﺣﺘﻴﺎﺟﻰ ﻛﻪ داﺷﺘﻴﻢ رﻓﻊ ﻣﻰﻛﺮد. ﺑﺮاى ﻣﺎ ﻧﻔﺖ ‫ﻣﻰآورد. ﻫﻨﮕﺎﻣﻰ ﻛﻪﻫﻤﺴﺎﻳﻪﻫﺎ ﺑﺎ ﻫﻢ دﻋﻮا ﻣﻰﻛﺮدﻧﺪ، او ﭘﺎدرﻣﻴﺎﻧﻰ ﻣﻰﻛﺮد و آنﻫﺎ را آﺷﺘﻰ ﻣﻰداد. در ‫ﻳﻜﻰ از درﮔﻴﺮىﻫﺎ دﺳﺘﺶﺑﺎ ﺷﻴﺸﻪ ﺑﺮﻳﺪه ﺑﻮد؛ وﻗﺘﻰ ﺑﻪ او اﻋﺘﺮاض ﻛﺮدم، ﮔﻔﺖ: ﻓﺮد ﻣﺴﻠﻤﺎن ﺑﺎﻳـﺪ ﺑـﻪ ‫ﻫﻤﺴﺎﻳﻪ ﻛﻤﻚ ﻛﻨﺪ و ﻓﻘﻂﻧﺎﻣﺶ ﻣﺴﻠﻤﺎن ﻧﺒﺎﺷﺪ.‬‬‬‬‬<br /> ‫ﻧﻈﺮش را ﺑﻪ دﻳﮕﺮان ﺗﺤﻤﻴﻞ ﻧﻤﻰﻛﺮد. ﺑﻪ اﻳﺪهى دﻳﮕﺮان ﻫﻢ اﺣﺘﺮام ﮔﺬاﺷﺖ.‬<br /> ﻗﺒﻞ از اﻧﻘﻼب در راﻫﭙﻴﻤﺎﻳﻰﻫﺎﺷﺮﻛﺖ و اﻋﻼﻣﻴ‪ﻪ ﭘﺨﺶ ﻣـﻰﻛـﺮد. در راﻫﭙﻴﻤـﺎﻳﻰﻳﻜـﺸﻨﺒﻪ ﺧـﻮﻧﻴﻦ مشهد ‫ﺣﻀﻮر داﺷﺖ.‬‬‬<br /> ‫از رﻓﺘﻦ ﺑﻪ ﺳﺮﺑﺎزى در زﻣﺎن رژﻳﻢ ﻃﺎﻏﻮت ﺧﻮددارى ﻛﺮد.‬<br /> ﻣﺮﻳﻢ ﺗﻮﻛّﻠﻰ ﺧﻮاه - ﺧﻮاﻫﺮ ﺷﻬﻴﺪ - ﻣﻰﮔﻮﻳﺪ: او ﺧﻮدش را وﻗﻒ اﻧﻘﻼب ﻛـﺮده ﺑـﻮد. در ﺗﻈـﺎﻫﺮاتﻫـﺎ ‫ﺣﻀﻮر داﺷﺖ. ﮔﺎﻫﻰ ﻣﺎ را ﻫﻢ ﺑﺎ ﺧﻮدش ﺑﻪ راﻫﭙﻴﻤﺎﻳﻰ ﻣﻰﺑﺮد. ﻣﻰﮔﻔﺖ: ﺑﺮاى اﻧﻘﻼب زن و ﻣﺮد ﺑﺎﻳﺪ ﺑـﻪ ‫راﻫﭙﻴﻤﺎﻳﻰ ﺑﺮوﻧﺪ و اﻳﻦ اﻧﻘﻼب ﻣﺎل ﻣﺎﺳﺖ و ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮاى ﭘﻴﺮوزى آن ﺗﻼش ﻛﻨﻴﻢ. ﺑﻪ ﻧﻮارﻫـﺎى ﺳـﺨﻨﺮاﻧﻰ ‫اﻣﺎم ﮔﻮش ﻣﻰداد. ﺣﺪود ﻧﻮد ﻧﻮار ﻣﺬﻫﺒﻰ در ﻣﻨﺰل داﺷﺖ.‬‬‬‬<br /> ﻣﻬﺪى ﺗﻮﻛّﻠﻰ ﺧﻮاه ﻣﻰﮔﻮﻳﺪ: در روز ﻳﻜﺸﻨﺒﻪ ﺧﻮﻧﻴﻦ ﻛﻪ ﻣﻦ ﺑﺎ ﺑﺮادرم در ﺗﻈـﺎﻫﺮات ﺷـﺮﻛﺖ ﻛـﺮدﻳﻢ، ‫در ﻣﻴﺪان ﺷﻬﺪا ﺗﻴﺮاﻧﺪازى ﺷﺪﻳﺪى ﺑﻮد. ﻣﻦ ﺑﻪ اﻳﺸﺎن ﮔﻔﺘﻢ: ﺗﻴﺮاﻧﺪازى ﺷﺪﻳﺪى اﺳﺖ ﻛﻤـﻰ ﺑـﻪ ﻋﻘـﺐ ‫ﺑﺮﮔﺮدﻳﻢ. وﻟﻰ اﻳﺸﺎن ﮔﻔﺘﻨﺪ: اﺷﻜﺎﻟﻰ ﻧﺪارد. ﻣﺄﻣﻮران رژﻳﻢ ﺑﺎ ﺗﺎﻧﻚ ﺑﻪ ﻃﺮف ﻣﺮدم ﺗﻴﺮاﻧﺪازى ﻣـﻰﻛﺮدﻧـﺪ ‫ﻛﻪ ﻛﺸﺘﺎر ﻓﺮاواﻧﻰ در ﭘﻰداﺷﺖ.‬‬‬‬<br /> اﻣﺎم را ﺑﺴﻴﺎر دوﺳﺖ داﺷﺖ. ﻫﻨﮕﺎﻣﻰ ﻛﻪ اﻣﺎم از ﭘﺎرﻳﺲ ﺑﻪ ﺗﻬﺮان آﻣﺪﻧﺪ، ﺑﻪ اﺳﺘﻘﺒﺎل اﻣﺎم رﻓﺖ.‬<br /> ‫ﺑﻌﺪ از ﭘﻴﺮوزى اﻧﻘﻼب در ﭘﺎﻳﮕﺎه ﻣﺴﺠﺪ ﺷﺮوع ﺑﻪ ﻓﻌ‪ﺎﻟﻴ‪ﺖ ﻛﺮد و ﺷﺐﻫﺎ ﺑﻪ ﻧﮕﻬﺒـﺎﻧﻰ ﻣـﻰﭘﺮداﺧـﺖ. ﺑـﻪ ‫روﺣﺎﻧﻴﻮن ﻋﻼﻗﻪ داﺷﺖ.‬‬‬‬<br /> ‫ﺑﻌﺪ از ﺗﺸﻜﻴﻞ ﺑﺴﻴﺞﺟﺰو او‪ﻟﻴﻦ ﻧﻔﺮاﺗﻰ ﺑﻮد ﻛﻪ ﻋﻀﻮ اﻳﻦ ﻧﻬﺎد ﺷﺪ. در ﺑﺴﻴﺞﺑﻪ ﻃﻮر اﻓﺘﺨـﺎرى و ﻓﻌ‪ـﺎل ‫ﻛﺎر ﻣﻰﻛﺮد. ﺑﻌﺪ از ﻣﺪ‪ﺗﻰ ﺑﻪ ﺳﭙﺎه ﭘﻴﻮﺳﺖ. ﻣﻰﮔﻔﺖ: اﻳﻦ وﻇﻴﻔﻪى ﻣﻦ اﺳـﺖﻛـﻪ در ﺟﻬـﺖ ﭘﻴـﺮوزى ‫اﻧﻘﻼب و اﺳﻼم ﻗﺪﻣﻰﺑﺮدارم.‬‬‬‬‬‬<br /> ﺣﺴﻴﻨﻌﻠﻰ ﺗﻮﻛّﻠﻰ ﺧﻮاه در 20 ﺳﺎﻟﮕﻰ ﺑﺎ ﺧﺎﻧﻢ زﻫﺮا ﺧﻨﺪان - در ﺷﺐ ﻋﻴـﺪ ﻏـﺪﻳﺮﺧﻢ - ﭘﻴﻤـﺎن ازدواج ‫ﺑﺴﺖ. ﺛﻤﺮه ى ازدواج آنﻫﺎ ﺳﻪ ﻓﺮزﻧﺪ اﺳﺖ. ﻋﺒ‪ﺎس در ﺳﺎل 1358، ﻓﺎﻃﻤﻪ در ﺳﺎل 1359 و ﻣﻬـﺪى در ‫ﺳﺎل 1361 ﻣﺘﻮﻟّﺪ ﺷﺪﻧﺪ.‬‬‬‬<br /> ‫ﻏﻼﻣﺤﺴﻴﻦ ﺗﻮﻛّﻠﻰ ﺧﻮاه - ﭘﺪر ﺷﻬﻴﺪ - ﻣﻰﮔﻮﻳﺪ: در ﺟﺸﻦ ﻋﺮوﺳﻴﺶ ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد: ﻛـﺴﻰ ﻛـﻒ ﻧﺰﻧـﺪ و ‫ﺳﺮ و ﺻﺪا ﻧﻜﻨﻨﺪ.‬‬<br /> زﻫﺮا ﺧﻨﺪان - ﻫﻤﺴﺮﺷﻬﻴﺪ - ﻣﻰﮔﻮﻳﺪ: در ﻛﺎرﻫﺎى ﺧﺎﻧﻪ از ﺟﺎرو ﻛﺮدن، ﭘﺬﻳﺮاﻳﻰ ﻣﻴﻬﻤﺎن و ﻧﮕﻬﺪارى ‫از ﺑﭽ‪ﻪﻫﺎ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻛﻤﻚ ﻣﻰﻛﺮدﻧﺪ. اﻳﺸﺎن آﺷﭙﺰى را ﻫـﻢ ﻳـﺎد ﮔﺮﻓﺘﻨـﺪﺗـﺎ در ﻣـﺎه ﻣﺤـﺮّم و ﺻـﻔﺮ ﺑـﺮاى ‫ﺳﻴ‪ﺪاﻟﺸﻬﺪا(ع) ﺧﺪﻣﺖ ﻛﻨﻨﺪ. اﺧﻼق ﺧﻮﺑﻰ<br /> داﺷﺘﻨﺪ. ﺑﺎ ﮔﺬﺷﺖ ﺑﻮدﻧـﺪ. در اﻛﺜـﺮ ﻣﻴﻬﻤـﺎﻧﻰﻫـﺎ اﻳـﺸﺎن از ‫ﻣﻴﻬﻤﺎنﻫﺎ ﭘﺬﻳﺮاﻳﻰ ﻣﻰﻛﺮدﻧﺪ؛ ﺣﺘّﻰ اﮔﺮ ﻣﺠﺮوح ﺑﻮدﻧﺪ.‬‬‬‬‬‬<br /> ‫روزى ﻳﻚ ﺑﺎر از ﭘﺪر و ﻣﺎدرش ﺳﺮ ﻣﻰزد و ﺑﻪ دﻳﺪن ﭘﺪر و ﻣﺎدر ﻣﻦ ﻫﻢ ﻣﻰرﻓﺘﻨـﺪ. ﻣـﻰﮔﻔﺘﻨـﺪ: ﻣـﺎدر ‫ﺷﻤﺎ را ﻫﻢ ﻣﺜﻞ ﻣﺎدر ﺧﻮدم دوﺳﺖ دارم. ﺑﺎ ﻓﺮزﻧﺪاﻧﺶ ﺑﺴﻴﺎر ﻣﻬﺮﺑﺎن ﺑﻮدﻧﺪ. آنﻫﺎ را ﺑﺎ ﺧـﻮد ﺑـﻪ ﺣـﺮم و ‫ﻧﻤﺎز ﺟﻤﻌﻪ ﻣﻰﺑﺮدﻧﺪ، وﻟﻰ ﺑﭽ‪ﻪﻫﺎرا زﻳﺎد واﺑﺴﺘﻪ ﺑﻪ ﺧﻮد ﻧﻤﻰﻛﺮدﻧﺪ. ﻣﻰﮔﻔﺘﻨﺪ: اﮔﺮ ﺑﻪ ﻣﻦ واﺑﺴﺘﻪ ﺷﻮﻧﺪ، ‫وﻗﺘﻰ ﻛﻪ ﻧﺒﺎﺷﻢ ﺗﻮ را اذﻳ‪ﺖ ﻣﻰﻛﻨﻨﺪ. اﻳﺸﺎن دوﺳﺖ داﺷﺘﻨﺪ ﺑﭽ‪ﻪﻫﺎ را ﻃـﻮرى ﺗﺮﺑﻴـﺖ ﻛﻨﻨـﺪ ﻛـﻪ ﺑـﺮاى ‫ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻣﻔﻴﺪ ﺑﺎﺷﻨﺪ و ﺑﻪ اﺳﻼم ﺧﺪﻣﺖ ﻛﻨﻨﺪ. ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺣﺠﺎب ﺑﺴﻴﺎر ﺣﺴ‪ﺎس ﺑﻮدﻧـﺪ. ﺣﺘّـﻰ ﺑـﻪ دﺧﺘـﺮ ‫ﻛﻮﭼﻜﻢ ﻳﺎد داده ﺑﻮدﻧﺪﻛﻪ ا زﻫﻤﺎن ﺳﻦّ ﻛﻢ روﺳﺮى ﺳﺮ ﻛﻨﺪ.‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬<br /> ‫اﮔﺮ در ﺧﺎرج از ﺧﺎﻧﻪﻧﺎراﺣﺘﻰ داﺷﺖ، وﻗﺘﻰ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﻣﻰرﺳﻴﺪ ﻧﺎراﺣﺘﻰ ﺧﻮد را ﭘﻨﻬﺎن ﻣﻰﻛﺮد. در زﻣﺎن ‫ﺟﻨﮓ ﺗﺤﻤﻴﻠﻰ، ﺧﺎﻧﻮادهاش را ﺑﺎ ﺧﻮد ﺑﻪ دزﻓﻮل ﺑﺮد ﺗﺎ در ﻛﻨﺎر ﻫﻢ ﺑﺎﺷﻨﺪ.‬‬<br /> ‫ﺷﺐﻫﺎى ﺟﻤﻌﻪ ﺑﺎ ﺧﺎﻧﻮادهاش ﺑﻪ ﺣﺮم ﻣﻰرﻓﺖ و دﻋﺎى ﻛﻤﻴﻞ را در آنﺟﺎ ﻣﻰﺧﻮاﻧﺪ. در ﺷﺐ ﺑﻴـﺴﺖ و ‫ﻳﻜﻢ ﻣﺎه ﻣﺒﺎرک رﻣﻀﺎن اﻓﻄﺎرى ﻣﻰداد و ﺑﻌﺪ ﻣﺮاﺳﻢ اﺣﻴﺎ ﺑﺮﮔﺰار ﻣﻰﻛﺮد.‬‬<br /> زﻫﺮا ﺧﻨﺪان - ﻫﻤﺴﺮﺷﻬﻴﺪ - ﻣﻰﮔﻮﻳﺪ: اﻳﺸﺎن ﻓﺮدى ﺧﻮش ﻗﻮل ﺑﻮدﻧﺪ. در ﻳﻜﻰ از ﺳﺎلﻫـﺎ در ﺷـﺐ ‫ﺑﻴﺴﺖ و ﻳﻜﻢ ﻣﺎه ﻣﺒﺎرک رﻣﻀﺎن، ﺑﺎ وﺟﻮدى ﻛﻪ اﻓﻄﺎرى داﺷﺘﻴﻢ و ﻫﻢ ﻣﺮاﺳﻢ اﺣﻴﺎ، وﻟﻰ ﭼﻮن اﻳﺸﺎن ﺑﻪ ‫ﻣﻦ و ﺧﻮاﻫﺮﺷﺎن ﻗﻮل داده ﺑﻮدﻧﺪ ﻛﻪ ﻣﺎ را ﺑﻪ ﺣﺮم ﺑﺒﺮﻧﺪ، در آن ﺷﺐ ﺑﺎ اﻳﻦ ﻛـﻪ ﺑـﺴﻴﺎر ﺧـﺴﺘﻪ ﺑﻮدﻧـﺪ، ‫وﻟﻰ ﻣﺎ را ﺑﻪ ﺣﺮم ﺑﺮدﻧﺪﺗﺎ ﺑﻪ ﻗﻮﻟﺸﺎن ﻋﻤﻞ ﻛﺮده ﺑﺎﺷﻨﺪ.‬‬‬‬<br /> ‫ﺣﺴﻴﻨﻌﻠﻰ ﺗﻮﻛّﻠﻰ ﺧﻮاه ﻓﺮدى ﺑﻮد ﻛﻪ ﮔﺮاﻳﺸﺎت ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻗﻮى داﺷﺖ. در ﻣﺮاﺳﻢ ﺳﻴﻨﻪ زﻧـﻰ ﻣـﺎه ﻣﺤـﺮّم ‫ﺣﻀﻮر ﻣﻰﻳﺎﻓﺖ. از ﺗﻤﺎم اﻗﺸﺎر ﺟﺎﻣﻌﻪ در ﻣﻬﻤﺎﻧﻰ دﻋﻮت ﻣﻰﻛﺮد. در ﺳﺎﺧﺘﻦ ﻣﺴﺠﺪ ﻓﻘﻂ ﺑـﺮاى رﺿـﺎى ‫ﺧﺪا و ﺑﺪون رﻳﺎ ﻛﻤﻚﻣﻰﻛﺮد.‬‬‬<br /> ‫از ﺧﺼﻮﺻﻴ‪ﺎت ﺑﺎرز او اﻳﻦ ﺑﻮد ﻛﻪ ﻫﺮ ﻛﺎرى از دﺳﺘﺶ ﺑﺮ ﻣﻰآﻣﺪ ﺑﺮاى دﻳﮕﺮان اﻧﺠﺎم ﻣﻰداد؛ ﺣﺘﻰ اﮔـﺮ ‫ﻛﺴﻰ ﺑﻪ او ﺑﺪى ﻛﺮده ﺑﺎﺷﺪ.‬‬‬‫ﺑﺎ ﺷﺮوع ﺟﻨﮓ ﺗﺤﻤﻴﻠﻰﺑﺮاى ﺧﺪﻣﺖ ﺑﻪ اﺳﻼم و ﺑﻪ ﻓﺮﻣﺎن اﻣﺎم ﺑﻪ ﺟﺒﻬﻪﻫﺎى ﺣﻖ ﻋﻠﻴﻪ ﺑﺎﻃﻞ ﺷﺘﺎﻓﺖ.‬<br /> ﺑﺮادر ﺷﻬﻴﺪ ﻣﻰﮔﻮﻳﺪ: اﻳﺸﺎن در ﺟﻨﮓ ﺑﺴﻴﺎر ﻓﻌ‪ﺎل ﺑﻮد. ﻣﻦ ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﭘﺪر و داﻣﺎدﻣﺎن در ﺟﺒﻬﻪ ﺑﻮدﻳﻢ ‫و ﭼﻮن ﻛﺴﻰ ﻧﺒﻮد ﻛﻪﺳﺮﭘﺮﺳﺘﻰ ﺧﺎﻧﻮاده را ﺑﺮﻋﻬﺪه ﺑﮕﻴﺮد، ﻗﺮار ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮدﻳﻢ ﻛﻪ ﻧﻮﺑﺘﻰ ﻳﻜﻰ از ﻣـﺎ دو ‫ﻧﻔﺮ در ﺧﺎﻧﻪ ﺑﺎﺷﺪ و ﺑﺎ آﻣﺪن دﻳﮕﺮى آن ﻓﺮد ﺑﻪ ﺟﺒﻬﻪ ﺑﺮود. در ﻳﻜﻰ از ﻣﺮﺧّﺼﻰﻫﺎ ﻛﻪ ﻣﻦ آﻣـﺪم، دﻳـﺪم ‫اﻳﺸﺎن ﺑﻪ ﺟﺒﻬﻪ رﻓﺘﻪاﻧﺪ. وﻗﺘﻰ ﺑﻪ اﻳﺸﺎن ﮔﻔﺘﻢ: ﭼﺮا ﺑـﻪ ﺟﺒﻬـﻪ رﻓﺘﻨـﺪ و در ﺧﺎﻧـﻪ ﻧﺎﻳـﺴﺘﺎدﻳﺪ؟ ﮔﻔﺘﻨـﺪ: ‫ﺧﺪاوﻧﺪ ﻫﺴﺖ و در ﺟﺒﻬﻪﺑﻪ ﻣﺎ اﺣﺘﻴﺎج ﺑﻴﺸﺘﺮى اﺳﺖ.‬‬‬‬‬‬‫در ﻋﻤﻠﻴ‪ﺎتﻫﺎى ﺑﺪر، ﺧﻴﺒﺮ، ﺛﺎﻣﻦ اﻻﺋﻤﻪ(ع) و ﻓﺎو ﺣﻀﻮر داﺷـﺖ. ﻣـﺴﺌﻮل ﮔﺮوﻫـﺎن، ﻣﻌـﺎون ﮔـﺮدان، و ‫ﻓﺮﻣﺎﻧﺪهى ﮔﺮدان ﺑﻮد. ﻓﺮﻣﺎﻧﺪﻫﻰ ﮔﺮدان اﻟﺤﺪﻳﺪ از ﺗﻴﭗ 21 اﻣﺎم رﺿﺎ(ع) را ﺑﺮﻋﻬﺪه داﺷﺖ.‬‬‬<br /> ﻏﻼﻣﺤﺴﻴﻦ ﺗﻮﻛّﻠﻰ ﺧﻮاه - ﭘﺪر ﺷﻬﻴﺪ - ﻣﻰﮔﻮﻳﺪ: او ﻓﺮﻣﺎﻧﺪه ﺑﻮد وﻟﻰ ﺑﻪ ﻣﺎ ﭼﻴﺰى ﻧﻤﻰﮔﻔﺖ. وﻗﺘﻰ از ‫او ﺳﺆال ﻣﻰﻛﺮدم: در ﺟﺒﻬﻪ ﭼﻪ ﻛﺎره ﻫﺴﺘﻰ؟ ﻣﻰﮔﻔﺖ: ﻣﻦ در ﺟﺒﻬﻪ ﺑﺴﻴﺠﻰ ﻫﺴﺘﻢ.‬‬<br /> زﻫﺮا ﺧﻨﺪان - ﻫﻤﺴﺮﺷﻬﻴﺪ - ﻧﻘﻞ ﻣﻰﻛﻨﺪ: اﻳﺸﺎن وﻗﺘﻰ از ﺟﺒﻬﻪ ﺑﺮﻣﻰﮔﺸﺘﻨﺪ، از ﺟﻨﮓ ﭼﻴﺰى ﺑﺮاى ‫ﻣﺎ ﺗﻌﺮﻳﻒ ﻧﻤﻰﻛﺮدﻧﺪ، ﺣﺘّﻰ ﺳﻤﺘﺸﺎن را در ﺟﺒﻬﻪ ﺑﻪ ﻣﺎ ﻧﻤﻰﮔﻔﺘﻨﺪ.‬‬<br /> ﻋﻠﻰ اﺻﻐﺮ ﺧﻨﺪان - ﺑﺮادر ﺧﺎﻧﻢ ﺷﻬﻴﺪ - ﻣﻰﮔﻮﻳﺪ: ﺷﻬﻴﺪ ﺗﻮﻛّﻠﻰ ﺧﻮاه رﻳﺎ ﻛﺎر ﻧﺒﻮد. ﺗﺎ زﻣـﺎن ﺷـﻬﺎدت ‫ﻣﺎ ﻧﻤﻰداﻧﺴﺘﻴﻢ ﻛﻪ اﻳﺸﺎن ﻓﺮﻣﺎﻧﺪه ﺑﻮدﻧﺪ. در ﺟﺒﻬﻪ دو - ﺳﻪ ﻣﺮﺗﺒﻪ ﻣﺠﺮوح ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ. وﻗﺘﻰ ﺑﻪ اﻳـﺸﺎن ‫ﻣﻰﮔﻔﺘﻢ: ﺷﻤﺎ دﻳﻨﺖ را ادا ﻛﺮدى ﺑﻪ ﺟﺒﻬﻪ ﻧﺮوﻳﺪ. ﻣﻰﮔﻔﺘﻨﺪ: اﻳﻦ زﻣﻴﻨﻪ ﺣﺪ‪ و ﻣﺮز ﻧﺪارد.‬‬‬‬<br /> ﻋﺒ‪ﺎس ﺗﻮﻛّﻠﻰ ﺧﻮاه - ﻓﺮزﻧﺪ ﺷﻬﻴﺪ - ﻧﻘﻞ ﻣﻰﻛﻨﺪ: اﻳﺸﺎن ﺑﺴﻴﺎر ﻣﺘﻮاﺿـﻊ و ﻓـﺮوﺗﻦ ﺑـﻮد. ﺣﺘـﻰ ﺑـﺮاى ‫ﻣﺼﺎﺣﺒﻪ در ﻣﻘﺎﺑﻞ دورﺑﻴﻦﻗﺮار ﻧﻤﻰﮔﺮﻓﺘﻨﺪ و دوﺳﺖ ﻧﺪاﺷﺘﻨﺪ در ﻛﺎرى ﻛﻪ اﻧﺠﺎم ﻣﻰدﻫﻨﺪ ﻛﻮﭼﻚﺗﺮﻳﻦ ‫ﻏﺸّﻰ وارد ﺷﻮد.‬‬‬‬<br /> ﺑﺴﻴﺎر ﺷﺠﺎع و ﻧﺘﺮس ﺑﻮد. ﺑﺎ آر ﭘﻰ - ﺟﻰ ﺗﺎﻧﻚﻫﺎى دﺷﻤﻦ را ﻣﻨﻬﺪم ﻣﻰﻛﺮد.‬<br /> ‫در ﻛﺎرﻫﺎى ﺳﺨﺖ و ﻣﺸﻜﻞﻫﻤﻴﺸﻪ ﭘﻴﺸﻘﺪم ﺑﻮد. ﺑﺎ دﻳﮕﺮان ﻣﺸﻮرت ﻣﻰﻛﺮد و ﻧﻈـﺮ دﻳﮕـﺮان را ﺟﻮﻳـﺎ ‫ﻣﻰﺷﺪ.‬‬<br /> ‫او ﺑﺮاى ﺟﺒﻬﻪ ﻧﻴﺮو ﺟﻤﻊ ﻣﻰﻛﺮد. ﻣﺮﻳﻢ ﺗﻮﻛّﻠﻰ ﺧﻮاه - ﺧﻮاﻫﺮ ﺷﻬﻴﺪ - ﻣﻰﮔﻮﻳﺪ: ﺷﻬﻴﺪ ﺑﻴﺸﺘﺮ وﻗـﺘﺶ ‫را در ﺟﺒﻬﻪ ﺳﺮ ﻣﻰﻛﺮد. و ﺧﻴﻠﻰ ﻛﻢ ﺑﻪ ﻣﺮﺧّﺼﻰ ﻣﻰآﻣﺪ. ﺑﻪ اﻳﺸﺎن ﮔﻔﺘﻢ: ﻣﺮدم ﻣﻰﮔﻮﻳﻨـﺪ: ﭼـﺮا ﺑـﺮادر ‫ﺷﻤﺎ ﻣﺪام در ﺟﺒﻬﻪ اﺳﺖ؟ اﻳﺸﺎن ﮔﻔﺘﻨﺪ: ﻫﺪف ﻣﺎ رﺿﺎﻳﺖ ﺧﺪاوﻧﺪ اﺳﺖ و ﺷﻤﺎ ﺑﻪ ﺣﺮف ﻣـﺮدم اﻫﻤﻴ‪ـﺖ ‫ﻧﺪﻫﻴﺪ، ﺑﻠﻜﻪ ﺑﻪ ﺟﺒﻬﻪﻛﻤﻚ ﻛﻨﻴﺪ.‬‬‬‬‬<br /> زﻫﺮا ﺧﻨﺪان - ﻫﻤﺴﺮﺷﻬﻴﺪ - ﻣﻰﮔﻮﻳﺪ: اﻳﺸﺎن دﻳﮕﺮان را ﺑﺮاى رﻓﺘﻦ ﺑﻪ ﺟﺒﻬﻪ دﻋﻮت ﻣﻰﻛﺮدﻧﺪ، ﭘـﺪر ‫و ﭘﺴﺮداﺋﻴﺸﺎن را ﻫﻢﺑﺎ ﺧﻮد ﺑﻪ ﺟﺒﻬﻪ ﺑﺮدﻧﺪ. ﻣﻰﮔﻔﺘﻨﺪ: اﮔﺮ ﻣﺎ ﺑﻪ ﺟﺒﻬﻪ ﻧﺮوﻳﻢ، ﭘﺲ ﭼﻪ ﻛﺴﻰ ﺑﺎﻳـﺪ ﺑـﻪ ‫ﺟﺒﻬﻪ ﺑﺮود؟‬‬‬<br /> ‫ﻋﺒ‪ﺎس ﺗﻮﻛّﻠﻰ ﺧﻮاه - ﻓﺮزﻧﺪ ﺷﻬﻴﺪ - ﻣﻰﮔﻮﻳﺪ: زﻣﺎﻧﻰ ﻛﻪ ﭘﺪرم از ﺟﺒﻬﻪ ﺑﺮﻣﻰﮔـﺸﺘﻨﺪ، ﻣـﻦ در ﻛﻮﭼـﻪ ‫ﺑﺎزى ﻣﻰﻛﺮدم و اﻳﺸﺎن از ﭘﺸﺖ ﺳﺮ، ﭼﺸﻢﻫﺎى ﻣﺮا ﻣﻰﮔﺮﻓﺘﻨﺪ و ﻣﻦ ﮔﺮﻣﻰ دﺳﺖﻫﺎى اﻳـﺸﺎن را ﺣـﺲ ‫ﻣﻰﻛﺮدم. ‫اﻳﺸﺎن ﭼﻴﺰى از ﺟﺒﻬﻪﺗﻌﺮﻳﻒ ﻧﻤﻰﻛﺮدﻧﺪ. ﺣﺘّﻰ در ﺧﻮاب ﻣـﻰﺟﻨﮕﻴﺪﻧـﺪ و ﺧـﻮاب ﺟﺒﻬـﻪ و ﺟﻨـﮓ را ‫ﻣﻰدﻳﺪﻧﺪ. اﻳﺸﺎن ﻧﻤﺎدى از ﺟﺒﻬﻪ و ﺟﻨﮓ ﺑﻮدﻧﺪ. در اﻳﻦﺟﺎ اﺣﺴﺎس دﻟﻤﺮدﮔﻰ و ﻛﺴﺎﻟﺖ ﻣﻰﻛﺮدﻧﺪ.‬‬‬‬‬‬<br /> ‫ﻫﺮ دﻓﻌﻪ ﻛﻪ از ﺟﺒﻬﻪﺑﺮ ﻣﻰﮔﺸﺖ، ﻣﻰﮔﻔﺖ: ﺟﺒﻬﻪ ﺣﺎل و ﻫﻮاى دﻳﮕﺮى دارد، زﻣﺎﻧﻰ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻣﺮﺧّـﺼﻰ ‫ﻣﻰآﻳﻢ ﮔﻮﻳﻰ از ﺧﺪا دور ﻣﻰﺷﻮم.‬‬<br /> وﻗﺘﻰ اﻃﺮاﻓﻴﺎن ﺑﻪ او ﻣﻰﮔﻔﺘﻨﺪ: ﺑﻪ ﺣﺪ‪ ﻛﺎﻓﻰ ﺑﻪ ﺟﺒﻬﻪ رﻓﺘﻪاﻳﺪ، دﻳﮕﺮ ﺑﺲ اﺳﺖ. ﻣـﻰﮔﻔﺘﻨـﺪ: دﻓـﺎع از ‫دﻳﻦ واﺟﺐ اﺳﺖ. ﻣﺎ در زﻣﺎن اﻣﺎم ﺣﺴﻴﻦ(ع) ﻧﺒﻮدﻳﻢ ﻛﻪ ﺑﻪ آن اﻣﺎم ﻛﻤﻚ ﻛﻨﻴﻢ، ﺣﺎﻻ وﻗﺖ ﻋﻤﻞ ﻛﺮدن ‫اﺳﺖ.‬‬‬‬<br /> ارزوى ﭘﻴﺮوزى اﺳﻼم را داﺷﺖ. ﻣﻰﮔﻔﺖ: ﺑﺎ اﻳﻦ ﻧﻈﺎﻣﻰ ﻛﻪ ﻣﺎ دارﻳﻢ، ﺣﺘﻤﺎً ﺑﻪ اﻳﻦ ﺣﻘﻴﻘﺖ دﺳﺖ ﭘﻴﺪا ‫ﻣﻰﻛﻨﻴﻢ.‬‬<br /> در ﺟﺒﻬﻪ ﭼﻨﺪﻳﻦ ﺑﺎر ﻣﺠﺮوح ﺷﺪ؛ ﻳﻚﺑﺎر از ﻧﺎﺣﻴﻪى دﺳﺖ و ﺑﺎر دﻳﮕﺮ در ﻋﻤﻠﻴ‪ﺎت ﺧﻴﺒﺮ از ﻧﺎﺣﻴﻪى ﭘﺎ.‬‬<br /> ‫زﻫﺮا ﺧﻨﺪان - ﻫﻤﺴﺮﺷﻬﻴﺪ - ﻧﻘﻞ ﻣﻰﻛﻨﺪ: زﻣﺎﻧﻰ ﻛﻪ اﻳﺸﺎن از ﻧﺎﺣﻴﻪى ﭘـﺎ ﻣﺠـﺮوح ﺑﻮدﻧـﺪ، ﻳﻜـﻰ از ‫اﻗﻮام دور ﻣﺎ ﺷﻬﻴﺪﺷﺪه ﺑﻮد ﻛﻪ ﺷﻬﻴﺪ در آن ﻣﺮاﺳﻢ ﺑﺎ ﭘﺎى ﻣﺠﺮوح از ﻣﻬﻤﺎنﻫﺎ ﭘﺬﻳﺮاﻳﻰ ﻣﻰﻛﺮدﻧﺪ.‬‬<br /> <br /> ‫ﻣﺮﻳﻢ ﺗﻮﻛّﻠﻰ ﺧﻮاه - ﺧﻮاﻫﺮ ﺷﻬﻴﺪ - ﻣﻰﮔﻮﻳﺪ: زﻣﺎﻧﻰ ﻛﻪ اﻳﺸﺎن ﻣﺠـﺮوح ﺑﻮدﻧـﺪ، ﻣـﻦ ﺑـﺴﻴﺎر ﻧﺎراﺣـﺖ ‫ﺑﻮدم. اﻳﺸﺎن ﺑﻪ ﻣﻦﮔﻔﺘﻨﺪ: ﭼﺮا ﻧﺎراﺣﺖ ﻫﺴﺘﻴﺪ؟ ﻣﻦ ﻛﻪ ﻫﻨﻮز ﺷﻬﻴﺪ ﻧﺸﺪهام. ﺷﻤﺎ ﺑﺎﻳﺪ آﻣﺎدﮔﻰ ﺷﻬﺎدت ‫ﻣﺮا داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻴﺪ.‬‬‬<br /> ‫ﻣﻬﺪى ﺗﻮﻛّﻠﻰ ﺧﻮاه ﻧﻘﻞﻣﻰﻛﻨﺪ: ﺑﻌﺪ از ﻋﻤﻠﻴ‪ﺎت ﻗﺎدر ﺑﻮد ﻛﻪ ﺑﻪ ﻣﻦﺧﺒﺮ دادﻧـﺪ ﻛـﻪ ﺑـﺮادرم ﻣﺠـﺮوح ‫ﺷﺪه و در ﺑﻴﻤﺎرﺳﺘﺎن ﺑﺴﺘﺮى اﺳﺖ. ﻫﻨﮕﺎﻣﻰ ﻛﻪ ﺑﻪ دﻳﺪن اﻳﺸﺎن رﻓﺘﻢ، ﺑﻪ ﻣﻦ ﮔﻔﺘﻨﺪ: ﺑﻪ دﻛﺘـﺮ ﺑﮕﻮﻳﻴـﺪ ‫ﺑﻌﺪ از ﮔﭻ ﮔﺮﻓﺘﻦ ﭘﺎﻳﻢﻣﺮا از ﺑﻴﻤﺎرﺳﺘﺎن ﻣﺮﺧّﺺ ﻛﻨﺪ. ﺑﻌﺪ از راﺿﻰ ﻛﺮدن ﭘﺰﺷﻚ ﺑﺮاى ﻣﺮﺧّﺺ ﻛـﺮدن ‫اﻳﺸﺎن، ﺑﻪ ﻣﻨﺰل آﻣﺪﻳﻢﻛﻪ ﺑﻌﺪ از ﭼﻨـﺪ روز ﻣـﻰﺧﻮاﺳـﺘﻨﺪ ﮔـﭻ ﭘﺎﻳـﺸﺎن را ﺑﺒﺮﻧـﺪ و ﺑـﻪ ﺟﺒﻬـﻪ ﺑﺮوﻧـﺪ.‬‬‬‬‬<br /> ﻣﻰﮔﻔﺘﻨﺪ: ﻣﻦ ﻃﺎﻗﺖ ﻣﺎﻧﺪن در اﻳﻦ ﺟﺎ را ﻧﺪارم. ﺑﺎﻳﺪ ﻫﺮﭼـﻪ زودﺗـﺮ ﺑـﻪ ﺟﺒﻬـﻪ ﺑـﺮوم. ﻛـﻪ ﺑﻌـﺪ ﮔـﭻ را ‫ﺧﻮدﺷﺎن ﺑﺮﻳﺪﻧﺪ و ﺑﻪﺟﺒﻬﻪ اﻋﺰام ﺷﺪﻧﺪ.‬‬<br /> ﻋﺒ‪ﺎس ﺗﻮﻛّﻠﻰ ﺧﻮاه - ﻓﺮزﻧﺪ ﺷﻬﻴﺪ - ﻣﻰﮔﻮﻳﺪ: ﺧﻴﻠﻰ از ﺧﺼﻮﺻﻴ‪ﺎت اﺧﻼﻗـﻰ ﻛـﻪ ﻣـﻦ دارم ﻧﺘﻴﺠـﻪى ‫ﺗﺮﺑﻴﺖ درﺳﺖ و رﻓﺘﺎر ﭘﺪرم اﺳﺖ. ﻣﻦ ﻗﻠّﻜﻰ داﺷﺘﻢ ﻛﻪ ﭘﺮ ﺷﺪه ﺑﻮد، اﻳﺸﺎن ﺑﻪ ﻣﻦ ﮔﻔﺘﻨﺪ: اﮔـﺮ دوﺳـﺖ ‫دارى اﻳﻦ ﻗﻠّﻚ را ﺑﻪ رزﻣﻨﺪﮔﺎن ﺗﻘﺪﻳﻢ ﻛﻦ. و ﻣﻦ ﻫﻢ ﻗﺒﻮل ﻛﺮدم و ﺑﺎ اﻳﺸﺎن ﺑﻪ ﺳـﭙﺎه رﻓـﺘﻢ و ﻗﻠّﻜـﻢ را ‫ﺗﻘﺪﻳﻢ رزﻣﻨﺪﮔﺎن ﻛﺮدم. ﭘﺪرم و ﭼﻨـﺪ ﺗـﺎ از دوﺳﺘﺎﻧـﺸﺎن ﻣـﺮا ﺑـﺴﻴﺎر ﺗـﺸﻮﻳﻖ ﻛﺮدﻧـﺪ. اﻳـﺸﺎن ﻣـﺮا ﺑـﻪ ‫راﻫﭙﻴﻤﺎﻳﻰﻫﺎ ﻣﻰﺑﺮدﻧﺪ.‬‬‬‬‬‬‬<br /> ‫ﭘﺪرم ﭼﻪ در ﻧﺎﻣﻪ و ﻳﺎ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﺗﻮﺻﻴﻪ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻣﻰﮔﻔﺘﻨﺪ: درﺳﺖ را ﺑﺨﻮان و ﻣﻮاﻇـﺐ ﻣـﺎدرت ﺑـﺎش و ‫ﺳﻌﻰ ﻛﻦ ﻳﻚ ﺑﺴﻴﺠﻰ ﻣﺨﻠﺺﺑﺎﺷﻰ.‬‬<br /> آرزوى ﺷﻬﺎدت را داﺷﺖ و ﻣﻰﮔﻔﺖ: اﻛﺜﺮ دوﺳﺘﺎﻧﻢ ﺷﻬﻴﺪ ﺷﺪهاﻧﺪ وﻟﻰ ﻣﻦ ﺑﻪ ﺷﻬﺎدت ﻧﺮﺳﻴﺪهام.‬<br /> ‫ﻣﺮﻳﻢ ﺗﻮﻛّﻠﻰ ﺧﻮاه ﻣﻰﮔﻮﻳﺪ: وﻗﺘﻰ ﺑﺮادرم ﺑﻪ ﺟﺒﻬﻪ ﻣﻰرﻓﺖ ﻣﺎدرم ﺑـﺮاى ﺳـﻼﻣﺘﻰ آنﻫـﺎ ﺑـﺴﻴﺎر ﻧـﺬر ‫ﻣﻰﻛﺮد. ﺷﻬﻴﺪ ﺑﺴﻴﺎر ﻧﺎراﺣﺖ ﻣﻰﺷﺪ و ﻣﻰﮔﻔﺖ: اﮔﺮ ﻣﻦ ﺑﻪ ﺷﻬﺎدت ﻧﻤﻰرﺳﻢ، ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ اﻳﻦ اﺳـﺖ ﻛـﻪ ‫ﺷﻤﺎ ﻧﺬر ﻣﻰﻛﻨﻴﺪ. اﮔﺮﻣﺮا دوﺳﺖ دارﻳﺪ، ﻛﻤﺘﺮ ﻧﺬر ﻛﻨﻴﺪ ﺗﺎ ﻣﻦ ﺑﻪ ﺷﻬﺎدت ﺑﺮﺳﻢ. آﺧﺮﻳﻦ ﺑـﺎرى ﻛـﻪ ﺑـﻪ ‫ﺟﺒﻬﻪ رﻓﺖ، ﻗﺒﻞ از اﻋﺰام ﺑﻪ ﺣﺮم ﻣﻄﻬ‪ﺮ اﻣﺎم رﺿﺎ(ع) رﻓﺖ و در ﻣﻘﺎﺑـﻞ ﺿـﺮﻳﺢ اﻣـﺎم رﺿـﺎ(ع) اﻳـﺴﺘﺎد و ‫ﮔﻔﺖ: ﻳﺎ اﻣﺎم رﺿﺎ(ع)، ﻣﻦ آرزوى ﺷﻬﺎدت را دارم، ﭘﺲ ﺣﺎﺟﺖ ﻣﺮا ﺑﺮآورده ﺳﺎز.‬‬‬‬‬‬<br /> ﻋﺒ‪ﺎس ﺗﻮﻛّﻠﻰ ﺧﻮاه - ﻓﺮزﻧﺪ ﺷﻬﻴﺪ - ﻧﻘﻞ ﻣﻰﻛﻨﺪ: آﺧﺮﻳﻦ ﺑﺎرى ﻛـﻪ ﺑـﻪ ﺟﺒﻬـﻪ رﻓﺘﻨـﺪ، اﻳـﺸﺎن ﺗﻤـﺎم ‫ﻓﺎﻣﻴﻞ را دﻋﻮت ﻛﺮدﻧﺪ و آن ﺷﺐ ﺑﺴﻴﺎر ﻋﻜﺲ ﮔﺮﻓﺘﻴﻢ. ﻋﻜﺴﻰ ﻛﻪ از آن ﺷﺐ از ﭘﺪرم ﺑـﻪ ﻳﺎدﮔـﺎر دارم ‫ﺣﺎﻛﻰ از آن اﺳﺖ ﻛﻪﮔﻮﻳﻰ اﻳﺸﺎن ﻣﻰداﻧﺴﺘﻨﺪ ﻛﻪ اﻳﻦ دﻓﻌﻪ ﺣﺘﻤﺎً ﺷﻬﻴﺪ ﻣﻰﺷﻮﻧﺪ.‬‬‬‬<br /> ﻣﺮﻳﻢ ﺗﻮﻛّﻠﻰ ﺧﻮاه - ﺧﻮاﻫﺮ ﺷﻬﻴﺪ - ﻣﻰﮔﻮﻳﺪ: ﻗﺒﻞ از آﺧﺮﻳﻦ اﻋﺰاﻣﺶ ﻋﻜﺲ ﮔﺮﻓـﺖ و ﺑـﻪ ﻫﻤـﺴﺮش ‫ﮔﻔﺖ: اﮔﺮ ﺷﻬﻴﺪ ﺷﺪم اﻳﻦ ﻋﻜﺲ را روى ﺧﺎﻛﻢ ﺑﮕﺬارﻳﺪ. او ﺣﺘّﻰ ﮔﻠﺪان ﺑﺮاى ﻛﻨﺎر ﻋﻜﺴﺶ ﻫـﻢ ﮔﺮﻓﺘـﻪ ‫ﺑﻮد. ﻣﺎدرم ﻗﺒﻞ از ﺷﻬﺎدت ﺑﺮادرم ﺧﻮاب دﻳﺪه ﺑﻮد ﻛﻪ ﺳﻴ‪ﺪى اﻳﺸﺎن را ﻣﺎدر ﺷﻬﻴﺪﺧﻄـﺎب ﻣـﻰﻛﻨـﺪ و ‫ﻣﻰﮔﻮﻳﺪ: ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪﺷﻤﺎ ﺻﺒﺮ دﻫﺪ. و ﻣﺎدرم ﺑﺮﺧﻼف ﻧﻈﺮ ﻣﺎ، در زﻣـﺎن ﺷـﻬﺎدت ﺑـﺮادرم ﺑـﺴﻴﺎر ﺻـﺒﻮر ‫ﺑﻮدﻧﺪ. ﺷﺒﻰ ﻛﻪ ﺟﻨﺎزهى ﺷﻬﻴﺪ را آوردﻧﺪ، ﺧﻮاب دﻳﺪم ﻛﻪ ﺷﻬﻴﺪ ﺑﺎ ﻟﺒﺎﺳـﻰ ﻣﺮﺗّـﺐ و ﺑـﺴﻴﺎر ﺧﻮﺷـﺤﺎل ‫ﺑﻮدﻧﺪ و ﺑﻪ ﻣﻦ ﮔﻔﺘﻨﺪ: از ﻣﻬﻤﺎنﻫﺎ ﺑﻪ ﺧﻮﺑﻰ ﭘﺬﻳﺮاﻳﻰ ﻛﻨﻴﺪ. و ﻣﻦ ﻫﻢ ﺑﻪ ﺧﻮاﺳﺘﻪى اﻳﺸﺎن ﻋﻤﻞ ﻛﺮدم.‬‬‬‬‬‬‬<br /> ﻫﻤﺴﺮ ﺷﻬﻴﺪ ﺑﻪ ﻧﻘﻞ از ﻳﻜﻰ از ﻫﻤﺮزﻣﺎﻧﺶ ﻣﻰﮔﻮﻳﺪ: ﺷﻬﻴﺪ ﺷﺐ ﻋﻤﻠﻴ‪ﺎت ﺧﻮاب ﻣﻰﺑﻴﻨﺪ ﻛـﻪ ﺳـﻴ‪ﺪى ‫او را ﺑﺎ ﺧﻮد ﻣﻰﺑﺮد. او ﻣﻰﮔﻮﻳﺪ: ﻣﺮا ﻛﺠﺎ ﻣﻰﺑﺮﻳﺪ؟ ﻣﺎ ﻋﻤﻠﻴ‪ﺎت دارﻳﻢ و ﺑﺎﻳﺪ در اﻳﻦ ﺟﺎ ﺑﺎﺷﻢ. آن آﻗﺎ ﺑﻪ او ‫ﻣﻰﮔﻮﻳﻨﺪ: ﺗﻮ ﺗﻤﺎم ﻛﺎرﻫﺎﻳﺖ را اﻧﺠﺎم دادهاى و ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ ﻣﻦ ﺑﻴﺎﻳﻰ. ﻛﻪ ﺷﻬﻴﺪ ﺑﻪ دوﺳﺘﺎﻧﺶ ﻣﻰﮔﻮﻳـﺪ: ﻣـﻦ ‫در اﻳﻦ ﻋﻤﻠﻴ‪ﺎت ﺷﻬﻴﺪ ﻣﻰﺷﻮم.‬‬‬‬‬‬‬‬ ‫ﻏﻼﻣﺤﺴﻴﻦ ﺗﻮﻛّﻠﻰ ﺧﻮاه - ﭘﺪر ﺷﻬﻴﺪ - ﻧﻘﻞ ﻣﻰﻛﻨﺪ: او ﻳﻘﻴﻦ داﺷﺖ ﻛﻪ ﺷﻬﻴﺪ ﻣﻰﺷﻮد. او ﻓﺮﻣﺎﻧـﺪهى ‫ﮔﺮدان ﺑﻮد و ﻣﻦ راﻧﻨﺪهى ﻓﺮﻣﺎﻧﺪه ﺑﻮدم. ﻗﺒﻞ از ﺷﺮوع ﻋﻤﻠﻴ‪ﺎت ﻣﺎ ﺑﺎ ﭘﺴﺮداﻳﻰ ﺷﻬﻴﺪ و ﺑﺎﺟﻨـﺎﻗﻢ ﻋﻜـﺲ ‫ﮔﺮﻓﺘﻴﻢ. در ﻫﻨﮕﺎم ﻧﻤﺎز ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﭼﻬﺎرﺻﺪ ﻧﻔﺮ از ﻧﻴﺮوﻫﺎﻳﺶ ﻧﻤﺎز ﺧﻮاﻧﺪ و ﺑﻌﺪ ﮔﻔﺖ: ﭼﺮاغﻫﺎ را ﺧﺎﻣﻮش ‫ﻛﻨﻴﺪ ﺗﺎ ﺑﺎ ﻫﻢ وداع ﻛﻨﻴﻢ؛ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺷﺒﻰ ﻛﻪ اﻣﺎم ﺣﺴﻴﻦ(ع) ﺑﺎ ﻳﺎراﻧﺶ وداع ﻛـﺮد. اﻣـﺸﺐ ﺷـﺐ ﻋﻤﻠﻴ‪ـﺎت ‫اﺳﺖ و اﻣﻜﺎن دارد ﻋﺪ‪هاى از ﺷﻤﺎ ﺷﻬﻴﺪ ﺷﻮﻳﺪ ﭘﺲ اﮔـﺮ ﻧﻤـﻰﺧﻮاﻫﻴـﺪ ﻛـﻪ ﺷـﻬﻴﺪﺷـﻮﻳﺪ ﻣـﻰﺗﻮاﻧﻴـﺪ ‫ﺑﺮﮔﺮدﻳﺪ. او اﺑﺘﺪا ﺑﺎ اﻣﺎم ﺟﻤﻌﻪى اﻫﻮاز وداع ﻛﺮد ﻛﻪ در ﺗﻠﻮﻳﺰﻳﻮن اﻋﻼم ﻛﺮدﻧـﺪ: وداع ﻓﺮﻣﺎﻧـﺪه ﺑـﺎ اﻣـﺎم ‫ﺟﻤﻌﻪ. و ﺑﻌﺪ ﺑﺎ ﻣﻦ وداع ﻛﺮد ﻛﻪ اﻋﻼم ﺷﺪ: وداع ﻓﺮﻣﺎﻧﺪه ﺑﺎ ﭘﺪرش. ﺑﻌﺪ ﺳﻮﺋﻴﭻ ﻣﺎﺷﻴﻦ را از ﻣﻦ ﮔﺮﻓـﺖ ‫و ﮔﻔﺖ: ﺷﻤﺎ ﻧﻴﺎﻳﻴﺪ، ﻋﺪ‪ه ﻣﺎ زﻳﺎد اﺳﺖ. ﻛﻪ او در ﻫﻤﺎن ﻋﻤﻠﻴ‪ﺎت ﺷﻬﻴﺪ ﺷﺪ.‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬<br /> ‫ﺣﺴﻴﻦ ﺗﻮﻛّﻠﻰ ﺧﻮاه در ﺗﺎرﻳﺦ 21/11/1364 در ﺟﺒﻬﻪى ﺧﺮّﻣﺸﻬﺮ ﺑﺮ اﺛـﺮ اﺻـﺎﺑﺖ ﺗـﺮﻛﺶ ﺑـﻪ ﺳـﺮ ﺑـﻪ ‫درﺟﻪى رﻓﻴﻊ ﺷﻬﺎدت ﻧﺎﻳﻞﮔﺮدﻳﺪ. و ﭘﻴﻜﺮ ﻣﻄﻬ‪ﺮش ﭘﺲ از اﻧﺘﻘﺎل ﺑﻪﻣﺸﻬﺪ در ﺑﻬـﺸﺖ رﺿـﺎ(ع) دﻓـﻦ‫ﮔﺮدﻳﺪ.‬‬‬‬<br /> ﻣﺮﻳﻢ ﺗﻮﻛّﻠﻰ ﺧﻮاه - ﺧﻮاﻫﺮ ﺷﻬﻴﺪ - ﻣﻰﮔﻮﻳﺪ: ﺑﻌﺪ از ﺷﻬﺎدت اﻳﺸﺎن، ﻫﺮ ﺧﻮاﺳـﺘﻪاى ﻛـﻪ داﺷـﺘﻢ، در ‫ﺧﻮاب ﺧﻮاﺳﺘﻪام را ﺑﺮآورده ﻣﻰﻛﺮد. زﻣﺎﻧﻰ ﻛﻪ ﺑﺎردار ﺑﻮدم و ﻣﺎه ﻣﺒﺎرک رﻣﻀﺎن، ﺑﺴﻴﺎر ﺗﺸﻨﻪ ﺑـﻮدم ﻛـﻪ ‫در ﺧﻮاب او ﻳﻚ ﻟﻴﻮان آب ﺧﻨﻚ ﺑﻪ ﻣﻦ داد.‬‬‬<br /> ﻋﺒ‪ﺎس ﺗﻮﻛّﻠﻰ ﺧﻮاه - ﻓﺮزﻧﺪ ﺷﻬﻴﺪ - ﻧﻘﻞ ﻣﻰﻛﻨﺪ: ﭘﺪرم در ﺗﻤﺎم ﻣﺮاﺣﻞ زﻧﺪﮔﻴﻢ ﻣﺮا ﻛﻤﻚ ﻣﻰﻛﻨﻨـﺪ. ‫اﮔﺮ ﻣﺸﻜﻠﻰ داﺷﺘﻢ ﺧﻮاب اﻳﺸﺎن را ﻣﻰدﻳﺪم و ﻣﺸﻜﻠﻢ ﺣﻞّ ﻣﻰﺷﺪ. ﺣﺘّـﻰ در ﻣـﻮرد ازدواج، ﺗﺤـﺼﻴﻞ و ‫ﺷﻐﻠﻢ، اﻳﻤﺎن دارم اﺑﺘﺪا ﻟﻄﻒ و ﻋﻨﺎﻳﺖ ﺧﺪاوﻧﺪ و ﺑﻌﺪ ﺗﻮﺟﻬ‪ﺎت ﭘﺪرم ﺷﺎﻣﻞ ﺣﺎل ﻣﻦ ﻣﻰﺷﻮد‬‬‬‬‬<br /> <br /> ==خاطرات==<br /> • یکی از دوستان پدرم توصیف می کرد: که در عملیات والفجر 8 پدرت تصمیم گرفت یکی از سدهای عراقی که بیشترین حمله هم از آن سد انجام می شد را بشکنند و راه را باز کند. ایشان برخاست و به سمت سد حرکت کرد که گلوله آرپی جی به ایشان اصابت نمود و به درجه رفیع شهادت نائل گشت.<br /> • شهید توکلی خواه در ابتدای عملیات والفجر 8 به شهادت رسیدند. جنازه ایشان چند روزی مفقود بود. تا اینکه بچه ها ایشان را دیده بودند. پس از شناسایی به عقب فرستاده بودند.<br /> • چند روز آخرین دفعه ای که قرار بود به جبهه بروند، مهمان داشتیم. برادران و خواهران شهید منزل ما بودند. در همان مجلس چندین عکس گرفته شد. یک روز یکی از همان عکس ها که عکس خود او بود برداشت و گفت: این عکس را بدهیم بزرگ کنند برای وقتی که شهید شدم عکس داشته باشید. من گفتم: شما وقتی بیکار می شوید چه حرفهایی می گویید.<br /> • یکبار که به دلیل مجروحیت زیاد از منطقه به منزل آمده بود. مادرم به دیدنش آمد تا مادرم آمد ایشان به نشانه ادب در رختخواب نیم خیز شدند. مادرم پرسید چه شده؟ حسین آقا گفت: چیزی نیست جراحت کمی برداشته ام. مادرم گفت: آخر تو خود را ناقص کردی . من اینقدر نذر کرده ام که شما سالم برگردید. ایشان مادرم را قسم دادند که دوباره نذر نکنی من عاشق شهادت هستم.<br /> • دختر کوچکش 3 ساله بود که ما مهمانی به خانة شان رفتیم. برادر بزرگترش او را زده بود . به من گفت : عمه نگاه کن من را زدند اگر بابا بیاید به او می گویم . همانجا قلب من لرزید و به من الهام شد که برادرم شهید شده است .<br /> • روز قبل از یکشنبه خونین تصمیم گرفتیم که فردا همگی به راهپیمایی برویم. سحر بلند شدیم سحری خوردیم تصمیم گرفتیم که روزه بگیریم تا اگر در راهپیمایی شهید شدیم با دهان روزه شهید شویم. فردا باهم به آنجا رفتیم و همان روز بود که مردم به سربازها گل هدیه می دادند.<br /> • ایشان هفت سال بیشتر نداشت که یک شب در ماه مبارک رمضان گفت : من باید فردا را روزه بگیرم . ما برای خوردن سحری او را بیدار نکردیم و آن روز برای اینکه یادش نرود که روزه است خود را در اتاقی محبوس کرد.<br /> • یک روز من و برادرم در حیاط ایستاده بودیم آمبولانس به داخل کوچه ما آمد و روبروی منزل ما ایستاد و من به برادر گفتم:پدر است گفت:نه تزدیکترکه شد دیدم بله!پدرم است گفتم:چرا پایتان را گچ بسته اند.گفت:در جبهه تیر خورده است.<br /> • قبل از انقلاب شهید بنایی می کرد و شب هنگامی که از کار برمی گشت به مغازه می آمد و مرا جهت استراحت به خانه می فرستاد. می گفتم: شما خسته هستید از صبح سر کار بوده اید بروید استراحت کنید. ایشان می گفت: نه من نمی روم. حاضر نیستم که شما بیدار باشید و کار کنید و من استراحت کنم. ایشان دائماً به ما کمک می کرد.<br /> • وقتی مجروح شد او را به منزل آوردند. بعد از دو هفته حالش بهتر شد گفت: من می خواهم به جبهه بروم گفتم: برادر شما باشید من می روم. گفت: نه وجود من آنجا بسیار لازمتر است.<br /> • زمانیکه جنگ شروع شد به واسطه مریضی مادرم قرار شد شش ماه من به جبهه بروم و حسین علی پشت جبهه باشد و شش ماه هم حسین علی به خط برود و من پشت جبهه باشم. وقتی من از جبهه برگشتم دیدم حسین علی به جبهه رفته است. بعد از اتمام مرخصی به جبهه رفتم و حسین علی را آنجا پیدا کردم گفتم: مگر قول ندادی که تا برنگردی به جبهه نمی آیی. گفت: قول دادم ولی نتوانستم پشت جبهه دوام بیاورم.<br /> • یک بار من به ایشان گفتم: حالا که پایت مجروح شده است و راه رفتن برای شما مشکل می باشد خوب در پشت جبهه به فعالیت بپردازد ایشان گفتند نه وجود من در جبهه مورد نیاز است کار اینجا را یک فرد مسن هم می تواند انجام دهد.<br /> • یک روز قلکی را به من دادند وقتی که پر شد مرا سوار ماشین کرد و به محل کمک به رزمندگان اسلام برد. آنجا قلکم را به رزمندگان هدیه دادم.<br /> • آخرین نامه ای که شهید برای من نوشت پر بود از تاکید در مورد تربیت فرزندان و چگونگی برخورد با آنها سه روز بعد از رسیدن نامه زنگ زد و گفت : نامه رسید گفتم : بله گفت: به دقت نامه را مطالعه کن و عمل کن و بعد از چند روز خبر شهادتش را آوردند .<br /> • یک روز با ماشین سپاه همراه با خانواده به روستا رفته بودیم . یک نفر از اهالی روستا پیش من آمد و گفت : به شهر می روید من به او گفتم :بله ! اما او نظرشنوایی مشکل داشت ونفهمید که من چه می گویم .دوباره و سه باره سوال کرد من ناراحت شدم و بسیار بلند گفتم :بله . برادرم گفت : مواظب صحبت کردنت باش این ماشین تو نیست که بخواهی پزش را تو بدهی .<br /> • یک بار به همراه خانواده دوست پدرم آقای ابراهیمی به مزار شهدا رفته بودیم . پدرم با آقای ابراهیمی کنار عکس یکی از شهدا ایستادند و به من گفتند عکس بگیر . گفتم : پدر شما که عکس با آقای ابراهیمی زیاد دارید . بیائید خانوادگی عکس بگیریم پدرم گفت: من و آقای ابراهیمی می خواهیم شهید بشویم شما که نمی خواهید شهید بشوید .<br /> • پدرم که با برادرم در یک جبهه کی جنگیدند تعریف می کرد : یک شب در سنگر فرماندهی مراسم دعای توسل بود . حسین علی تا چشمش به عکس حضرت امام افتاد چنان به سینه می زد که از حال طبیعی خارج شد و به بیرون از سنگر رفت همانجا به من الهام شد که ایشان شهید می شود .<br /> • در حرم بودیم شب از نیمه گذشته بود .و وقتی با مادرم برای زیارت به اطراف ضریح حضرت رضا (ع ) رفتیم دیدیم که شهید سر سجده گذاشته است مدت طولانی در سجده بود مادرم گفتند : حتماً ایشان خوابشان برده که اینقدر سجده شان طولانی شده . گفتم : فکر نمی کنم بعد از مدتی سراز سجده برداشت و مشخص شد که خواب نبوده است .<br /> • یک پیر مردی بود که در گردان ما خدمت می کرد . آقای توکلی خواه خیلی با این پیرمرد شوخی می کند یک روز من به آن پیر مرد گفتم : برو چند تا چائی برایمان بیاور تا پا شد که برود آقای توکلی خواه دوید ونگذاشت که آن پیرمرد برود . بعداً یکی از دوستان به من گفت مگر تو آن پیرمرد را نمی شناسی گفتم : نه گفت : او پدر آقای توکلی خواه است .<br /> • سابق که مادرم به مکه مشرف شدند. حسین علی در حالی که سنّی به آن صورت نداشت و برادر بزرگتر از خود هم داشت . زمان عزمت مادرم از حج برای تمامی خواهر و برادرهای خود لباس نو تهیه کرد و گوسفندی سر راه مادرم قربانی کرد .<br /> • قبل از انقلاب یک روز برای شخصی کار بنایی انجام می دادیم .خیلی از کار ما خوشش آمد . ظهر به همراه ناهار برایمان نوشابه پپسی آورد . حسین علی گفت: ما نوشابه پپسی نمی خوریم ، چون شرعاً اشکال دارد.<br /> • شب بیست و یکم ماه رمضان افطاری دادند . پس از پایان مراسم خواهر ایشان آمدند که شما به ما قول دادی که به حرم ببریدمان بلند شوید برویم . شهید ببا آنکه بسیار خسته بود گفت : چون قول داده ام برویم .<br /> • شب عملیات والفجر 8 آقای توکلی خواه سخنرانی می کرد . در انتهای سخنرانیش روضه ابا عبدا... را خواند یک مرتبه صدا زد حاج آقای توکلی ( پدر ایشان ) کجایید بیائید با حسین خود وداع کنید که این صحنه بسیار دیدنی بود .<br /> • دیک بار برادرم را در خواب دیدم در حالی که آستین پیراهنم کمی کوتاه بود . گفت : من از تو انتظار دارم که نسبت به دین وحجاب بسیار مقید باشی و حزن مرا پایمال نکنی .<br /> • ‎پدرم به حجاب من بسیار مقید بود . یک روز روسری سرم نبود ، به خانه مادربزرگم رفته بودیم دعوا داشت که چرا روسری سرت نکردی ، برو روسری و چادرت را سرت کن من آن زمان 4 سال داشتم .<br /> • یک بار که از جبهه آمد من در کوچه در حال بازی بودم . از پشت سر من آمد و چشمهایم را گرفت وقتی برگشتم دیدم پدرم است . خوشحال شدم مرا بغل کرد به خانه آمدیم . بعد به من تذکر داد که دختر نباید داخل کوچه بازی کند .<br /> • یک بار در ماه مبارک رمضان فیلم ویدیویی تشیع برادرم را نگاه کردم و بسیار گریه نمودم . حالت تشنگی زیادی به من دست داد . به صورتی که ضعف کردم یک مرتبه در حالت ضعف برادر شهیدم را دیدم که یک لیوان آب به من داد تا خوردم از حال ضعف بیرون آمدم . بیدار شدم دیگر تشنه نبودم .<br /> • یک شب همسایه مان به منزل ما آمد و گفت : زهرا خانم امشب شوهرم کاری برایش پیش آمده و به منزل نمی آید اگر زحمتی برای شما نیست پیش ما بیایید . آقای توکّلی خواه گفتند : شما پیش آنها برو تنها هستند . گناه دارند . اتفاقاً آن منطقه که ما ساکن بودیم روز آب کم بود و باید کارهای شستشو را شب انجام می دادیم من به خانة همسایه رفتم . وقتی به منزل برگشتم دیدم تمام حیاط ، آشپزخانه و غیره .... همه را شسته اند.<br /> • یک مرتبه مادر به ایشان گفته بود که ما به یک قالی نیاز داریم. همان روز هم ایشان قصد عزیمت به جبهه داشتند. وقتی به فرودگاه رفته بودند. متوجه می شوند که هواپیما مشکل پیدا کرده است و آن روز حرکت نمی کند. در بازگشت به منزل یک قالی هم برای مادرم خریده بود و به آنها داد.<br /> • یک بار به روستا پیش دائیم رفته بودم. مقدار زیادی سیب در باغ دائیم جمع آوری کرده بودند . که دائیم به این دلیل که قیمت سیب بسیار پایین بود آنها را نفروخته بود . حسین علی آنها را به قیمت بسیار بالایی خرید و به تهران برد و به قیمت پایین فروخت . گفتم : چرا این کار را کردی ؟ گفت : من خواستم کمکی به دائی شده باشد .<br /> • یک روز موتور حسین علی را دزد برد . بعد از چند روز خود همان دزد به در خانه مان آمد وگفت : موتور شما را من سرقت کرده ام و حال هم موتور را به تهران برده اند . از شما معذرت می خواهم . شهید برخورد بسیار مناسبی بااوکرد که بسیار باعث تغییر او گشت به اوگفت : شما کاری کردید که هم خودتان را به دردسر انداختید وهم بر ای من مشکل در ست شد . ازاین به بعد اگر احتیاج به کمک علی داشتید بیا تا خودم به شما بدهم .<br /> • روزی که قرار بود به منزل نوسازمان برویم. آقای توکلی خواه به خانمشان گفته بود. نهار را شما درست کنید تا به منزل مادرتان ببریم چون آنها امروز خیلی سرشان شلوغ است. وقتی به آنجا رسیدند که من در حال شستن زیرزمین بود. آقای توکلی خواه آمدند و جارو را از من گرفتند گفتند: شما بروید غذایتان را بخورید. شما جارو را بدهید به من جارو کنم مگر من از دختر کی کمتر هستم.<br /> • شب دامادیشان هر چه اصرار کردیم که اجازه بدهید چند رشته لامپ رنگی بکشیم تا مردم بدانند که محل برگزاری مراسم کجاست گفت: نه هرکس که بیاید می گردد تا پیدا کند در حال حاضر که ما این همه شهید دادیم صحیح نیست که لامپ رنگی سر در حیاط بزنیم.<br /> • یک مرتبه نوار حضرت امام را قبل از انقلاب به خانه آورده بود. برادرم گفت: صدایش را کم کن شاید یک ساواکی بشنود و به خانه مان بریزند. گفت: برادر انسان یک جان که بیشتر ندارد چه خوب که این یک جان را در راه اسلام فدا کند.<br /> • روز یکشنبه خونین من و ایشان به میدان شهدا رفتیم آنجا بسیار شلوغ بود خودم دیدم که نفر که بنزین می آورد تا برای نارنجک دستی استفاده شود تیر خورد و شهید شد من به برادرم گفتم : برگردیم . گفت : نه برویم . خون ما که از دیگران رنگین تر نیست .<br /> • یک بار دو نفر بسیجی با هم درگیر شده بودند. کار به ایشان کشیده شده بود. آقای توکلی خواه یک اخمی برای هر دوشان کرده بود و گفته بود: ‌شما آمدید که اینجا با دشمن بجنگید شما آمدید تا خونتان را نثار اسلام کنید این مسائل کوچک را خودتان حل کنید.<br /> • یکبار که پدرم می خواستم به جبهه برود جمعی از اقوام او را تا فرودگاه همراهی کردند. پدرم در اکثر خداحافظی هایش یک پیام را برای من در آخرین لحظات می گفتند: آن باز پیامشان این بود که به مادرت بسیار احترام بگذار او حق بزرگی به گردن شما دارد.<br /> • در روستای دوله در حال ساخت و ساز مسجدی بودیم. زمانی که مسجد برای اهن کش آماده شد. گفتند: برای بالا بردن آهنها حتماً باید جرثقیل باشد که غلامحسین با قدرت بدنی بالایی که داشت به همراه چند کارگر دیگر و با ابتکار خود آهنها را بالا برد و باعث شد که آن روز کار تعطیل نشود.<br /> • چند کلامی از شهید توکلی خواه با شما بگویم او شب قبل از عملیات به برادران گردان می گوید که من فردا شب در میان شما نیستم ، چرا که من خواب دیدم که چند فرشته مرا به سوی آسمانها بردند من گفتم که مرا به کجا می برید؟ من کار دارم به من پاسخ دادند بیا برویم تو دیگر کاری نداری، چرا که تو شهید شده ای من فردا شب شهید می شوم. این سخن من نیست، سخن یک شهید است و خدا این را شاهد و گواه است خواب شهید توکلی مصداق پیدا کرد و در شب عملیات شربت شیرین شهادت را نوشید و به آرزوی اصلی خود رسید.<br /> &lt;ref&gt;[http://%20http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=5449 سایت یاران رضا]&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Ghanbari9706 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%AD%D8%B3%DB%8C%D9%86%D8%B9%D9%84%DB%8C_%D8%A7%D8%AD%D8%B3%D8%A7%D9%86%DB%8C_%D8%AC%D9%88%D8%B2%D9%82%D8%A7%D9%86%DB%8C 2019-09-12T07:26:57Z

<p>Ghanbari9706: </p> <hr /> <div>{{جعبه اطلاعات افراد نظامی <br /> |نام فرد = حسین علی احسانی جوزقانی<br /> |تصویر = Hosinali-ehsani.jpg<br /> |توضیح تصویر = <br /> |ملیت = [[پرونده:پرچم ایران.png|22px]] ایرانی<br /> |شهرت = <br /> |دین و مذهب = [[مسلمان]]، [[شیعه]]<br /> |تولد = [[زادروزهای 5 بهمن|1344/11/05]] <br /> |شهادت = [[الگو:شهدای 6 اسفند|1362/12/06]]<br /> |وفات = <br /> |مرگ = <br /> |محل دفن = <br /> |مفقود = <br /> |جانباز = <br /> |اسارت = <br /> |نیرو = <br /> |یگانهای خدمت = <br /> |طول خدمت = <br /> |درجه = <br /> |سمت‌ها = <br /> |جنگ‌‌ها = <br /> |نشان‌های لیاقت = <br /> |عملیات‌ = <br /> |فعالیت‌ها = <br /> |تحصیلات = <br /> |تخصص‌ها = <br /> |شغل = <br /> |خانواده = <br /> }}<br /> <br /> <br /> کد شهید: 6200855 تاریخ تولد : 1344/11/05<br /> نام : حسین علی‌ محل تولد : تایباد<br /> نام خانوادگی : احسانی جوزقانی تاریخ شهادت : 1362/12/06<br /> نام پدر : نورعلی‌ مکان شهادت : هورالعظیم<br /> <br /> تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت : <br /> شغل : یگان خدمتی : تیپ21امام رضا<br /> گروه مربوط : سایر شهیدان استان خراسان<br /> نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : مخابرات‌وبی‌سیم‌<br /> گلزار : [[تایباد]] ـ جوزقان<br /> <br /> ==زندگی نامه==<br /> شهید در سال 1344 در روستای جوزقان از توابع شهرستان تایباد در خانواده­ای مذهبی و مؤمن به دنیا آمد. دوران دبستان را در روستای زادگاهش به پایان رساند و مقطع راهنمایی را در روستای مشهدریزه سپری نمود. در سال دوم راهنمایی بود که انقلاب اسلامی به رهبری امام خمینی(ره) به پیروزی رسید و از آن به بعد با توجه به عشق و علاقه­ ای که به امام و انقلاب داشت، فعالیت در بسیج دانش آموزی را آغاز نمود. برای تحصیلات دوره متوسطه به شهر تایباد رفت و به فعالیت­هایش در بسیج دانش ­آموزی و انجمن اسلامی دبیرستان افزود. او با صدای گرم خود در راهپیمایی­ ها، شعارهای انقلابی سرمی­ داد و در مراسم مذهبی، نوحه خوانی می­ نمود و به مجالس شور و هیجان خاصی می­ بخشید. در سال 1362 به جبهه­ های حق علیه باطل اعزام شد و از ناحیه پای چپ مجروح گردید؛ بعد از بهبودی و کسب سلامتی نسبی، مجدداً عازم جبهه گردید و در آنجا به ­عنوان بی سیم چی گردان الحدید لشکر 21 امام رضا(ع) به فعالیت پرداخت تا اینکه در تاریخ 6-12-1362به آرزوی دیرین خود دست یافت<br /> &lt;ref&gt;[http://%20http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=1662 سایت یاران رضا]&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Ghanbari9706 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%B0%D8%A8%DB%8C%D8%AD_%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%87_%D8%A7%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86 2019-09-10T12:50:13Z

<p>Ghanbari9706: </p> <hr /> <div> ذبیح الله اخوان<br /> فرزند : خیرالله<br /> متولد : 1323/01/14 در جاجرم-امیرآباد<br /> تحصیلات : زیر دیپلم<br /> تاهل : متاهل<br /> یگان: سپاه شاهرود-سپاه بانه<br /> مدت حضور : 3 ماه 15 روز<br /> مسئولیت : تیربارچی<br /> نوع عضویت : بسیج<br /> نوع شغل : راننده<br /> تاریخ شهادت : 1363/04/14<br /> محل شهادت : منطقه بانه دوسینه<br /> عملیات : درگیری با ضد انقلاب<br /> محل دفن : میامی روستای امیرآبادجاجرم<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> ==وصیتنامه==<br /> <br /> بسم الله الرحمن الرحیم<br /> « یا ایتها النفس المطمئنه ارجعی الی ر بک راضیۀ مرضیۀ فادخلی فی عبادی وادخلی جنّتی »<br /> با درود فراوان به امام ا مت و شهدای به خون خفته از صدر اسلام تا کنون و با درود بر مهدی صاحب زمان( عج) و با درود به خانواده های شهدا و با درود به رزمندگان اسلام . همسرم نبات اکبری: می خواهم که زینب وار از فرزندانم عباس، مهدی، هادی، زری و مرضیه نگه داری کنید. برادرزاده خودم، علی اکبر اخوان، بعد از من میخواهم که از مادرت و برادرهای خود عباس و مهدی و هادی و خواهرها زری و مرضیه نگه دارینمایید که امید آینده آنها شما هستید. اکبر می خواهم که شما مثل محمد نباشید، که امید بچه ها شما هستید و امید من هم شما هستید. خدا می داند که غیر شما دلسوزی نخواهم داشت. از شما فرزندانم می خواهم که سنگر اسلام را ترک نکنید و پیرو خط امام باشید که تنها راه پیروزی خط امام است. و همسرم، شما حساب سال را راجع به اموالم بکنید و هرچه بدهکار بودم بدهید . همسرم و فرزندانم و برادرها و همشیره ها اگر از این سفر برنگشتم ، دیدار من و شما می افتد به قیامت. من را ببخشید و رضایت داشته باشید. <br /> « السلام یا اباعبدالله الحسین یا مظلوم یا غریب »<br /> ذبیح الله اخوان<br /> <br /> &lt;ref&gt;[http://%20http://www.3000shahid.ir/martyr/bio/1943 سایت کنگره سه هزار شهید استان سمنان]&lt;/ref&gt;<br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;<br /> == رده‌ها ==<br /> {{ترتیب‌پیش‌فرض: ذبیح_الله_اخوان}}<br /> [[رده: شهدا]]<br /> [[رده: شهدای دوران دفاع مقدس]]<br /> [[رده: شهدای ایران]]<br /> [[رده: شهدای استان خراسان شمالی]]<br /> [[رده: شهدای شهرستان جاجرم]]</div>

Ghanbari9706 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF%D8%AF%D9%88%D9%84%D8%AA_%D9%86%D8%B8%D8%B1_%D8%A8%D8%A7%D9%81%DA%A9%D8%B1 2019-09-10T12:46:10Z

<p>Ghanbari9706: </p> <hr /> <div>تاریخ تولد : 1323/07/04<br /> <br /> نام : دولت‌نظ‌ر محل تولد : بجنورد<br /> <br /> نام خانوادگی : بافکر تاریخ شهادت : 1362/12/08<br /> <br /> نام پدر : اله‌نظ‌ر مکان شهادت :<br /> <br /> تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت :<br /> <br /> شغل : یگان خدمتی :<br /> <br /> گروه مربوط : سایر شهیدان استان خراسان<br /> <br /> نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : رزمنده‌<br /> <br /> گلزار : انصارالحسین‌<br /> <br /> <br /> ==خاطرات==<br /> <br /> - قبل از عملیات حاج دولت نظر با دوستانش عکس دسته جمعی گرفته بود. ایشان به دوستانش گفته بود من در این عملیات شهید خواهم شد و از شما می خواهم وقتی فرزندانم بزرگ شدند این عکس را به آنها بدهید .<br /> <br /> - با اینکه بنده برادر ناتنی حاج دولت نظر بافکر بودم. ایشان برای اینکه من بتوانم به درس خواندم ادامه دهم، منزلی در شهرستان بجنورد ساخت که در حال حاضر نیز من و خانواده ام در همین منزل سکونت داریم و همه اینها را مدیون شهید هستیم <br /> <br /> &lt;ref&gt;[http://%20http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=%203559 سایت یاران رضا]&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Ghanbari9706 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%AF%D9%88%D8%B3%D8%AA_%D8%B9%D9%84%DB%8C_%D8%A8%D9%87%D8%B4%D8%AA%DB%8C 2019-09-10T12:44:18Z

<p>Ghanbari9706: </p> <hr /> <div>شهید دوست علی بهشتی<br /> تاریخ تولد :1340/04/05<br /> تاریخ شهادت : 1363/03/21<br /> محل شهادت : نامشخص<br /> محل آرامگاه :اردبیل - مشگین شهر – احمداباد<br /> <br /> <br /> <br /> ==زندگینامه==<br /> <br /> شهید دوست علی بهشتی در پنجم تیر ماه 1340 در روستای احمدآباد از توابع شهرستان مشگین شهر در خانواده ای مؤمن، متدیّن و کشاورز متولد شد شهید دهمین و آخرین فرزند خانواده ی شیرین دل و صدف بود پدر بزرگوارشان شیرین دل به گفته برادرش حیدر علی طبیب و جراح آذربایجان بودند که در آن زمان از لحاظ مالی در وضعیت بسیار خوبی بودند و بعد از جنگ جهانی دوم و بعد از غائله آذربایجان وضعیت نابسامانی یافتند و تمام ثروت دنیوی خود را از دست دادند امّا غافل از اینکه خداوند ثروتی ماندگار و مایه ی افتخاری به نام دوست علی نصیبشان نمود.<br /> <br /> دوران طفولیّت و خردسالی را در دامان خانواده ای که قلبشان برای اهل بیت و ائمه ی اطهار(ع) می تپید پشت سر گذاشت سپس برای فراگیری علم و دانش راهی مدرسه شد امّا بخاطر فقر مالی خانواده مجبور به ترک تحصیل و حتی ترک وطن گشتند و در دوران نوجوانی به استان گیلان شهرستان رودسر جهت کارگری مهاجرت نمودند و در آنجا علاوه بر کار در تظاهرات و راهپیمایی های انقلاب اسلامی حضوری فعّال داشتند و تلاشها و مبارزات وی در رودسر و درگیری با فرمانده پاسگاه رودسر که بعد از پیروزی انقلاب به سزای اعمال خود رسید و اعدام گردید در خاطر برادران و دیگر اهالی رودسر ماندگار است.<br /> <br /> دوران نوجوانی وی مصادف با اوج شکل گیری تظاهرات مردمی بر علیه رژیم بود وی که در آن سالها در رودسر به سر می برد در تظاهرات و راهپیمایی هایی که بر علیه حکومت شکل می گرفت حضوری فعّال داشت و عکس شاه را از خیابانها پاره می کرد و به جای آن شعار می نوشت.<br /> <br /> برادر شهید در مورد برادرشهیدش چنین نقل می کند که به راستی پاکی، نجابت و صداقت چیزهایی نیست که آسان بدست آیند و همگان دارای این ویژگی ها باشند امّا برادرم نمونه ای کامل از این رفتار بود رفتار مناسب او با دیگران به ویژه با اطرافیان و دانش آموزان چنان بود که همه را به سوی خود جذب می نمود او در همه کارها فقط رضای خدا را در نظر داشت و از این رو این امر در رفتارش به خوبی متجلّی بود انسانی مؤدب، منطقی و مهربان که همواره گرمای خاصی در رفتارش بود از لحاظ اعتقادی بسیار قوی بود نماز اوّل وقت و نماز شب و نمازهای مستحبی را هیچگاه فراموش نمی کرد حضور خدا در همه کارهایش جلوه ای چنان داشت که حتّی در انتخاب دوستانش نیز فضایل بر جسته و خصایص نیکوی آنها را فقط به یاد خدا می دید.<br /> <br /> شهید به گفته برادر و دیگر اهل خانواده بارزترین خصوصیتش گذشت و ایثار و آرامش و ملایمت بود شهید دوست علی بهشتی در شهر رودسر ازدواج کردند و در همان شهر ماندگار گشتند و در کانون گرم خانواده زندگی خود را می گذرانیدند تا اینکه به خدمت مقدس سربازی اعزام شدند.<br /> <br /> پس از پیروزی انقلاب اسلامی به رهبری امام خمینی (ره) و با آغاز جنگ تحمیلی دو برادر از طریق بسیج سپاه پاسداران عازم جبهه های نبرد حق علیه باطل شدند دوستعلی در جبهه دارای روحیّه خستگی ناپذیر یود و همه را به صبر و بردباری دعوت می کرد رشادتها و دلاوریهای بسیار در آن مدت حضورش از خود نشان داد به خاطر اخلاقش همه رزمندگان دوستش داشتند و به او احترام می گذاشتند.<br /> <br /> در نامه یی صمیمی که بر گرفته از احساسات پاک و بی آلایش رزمندگان اسلام و نشانی از مهربانی شهید بزرگوار است و سندی است ماندگار از دل آیینه سان شهدای انقلاب که چه پاک و زلال چون آب در پای نهال اسلام جاری شدند صمیمیت و صداقت موج می زند آنجا که جای جای نامه اشاره می کند که ملالی جز دوری از عزیزان و آرزویی جز دیدار آنان ندارد و از اینکه ذکر نام فامیلی موجب مکرر شدن خاطر آن عزیز شود همه نزدیکان را به اسم خطاب می کند و جویای احوال می گردد و امیدش را پیروزی اسلام و شکست دشمن می داند و عجبا که ده روز پس از نگارش نامه و شاید قبل از رسیدن نامه شهید بزرگوار سریعتر از باد صبا به افق بیکرانه عشق پرواز می کند و به معشوق ازلی می پیوندد و چه سرافرازانه می پیوندد و نام خود و نام وطنش را سر لوحه ی دفتر رشادت و عنوان و فهرست نامه ی شجاعت و اخلاص می کند و جهت سربلندی ایران جان عزیزش را در طبق اخلاص قرار داده و خود را تقدیم وطن و اسلام و امام می کند و براستی که بهشتی بود و بهشتی می شود.<br /> <br /> سرانجام شهید دوستعلی بهشتی پس از بارها حضور در مناطق مختلف عملیاتی و رشادتها و دلاوریهای بسیار در عملیات والفجر 2 در منطقه عملیاتی حاج عمران منطقه معروف به کله قندی در مورخه 1363/03/21 به آسمانها پیوست و جنازه مطهرش در تربت زادگاهش احمد آباد آرام یافت.<br /> <br /> <br /> &lt;ref&gt;[http://%20http://ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/4708 سایت شهدای ارتش]&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Ghanbari9706 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%AF%D8%B1%D9%88%DB%8C%D8%B4_%D8%A2%D8%B2%D8%A7%D8%AF%DB%8C%D8%A7%D9%86 2019-09-10T12:42:19Z

<p>Ghanbari9706: </p> <hr /> <div>کد شهید: 6600226 تاریخ تولد : 1346/03/10<br /> نام : درویش‌ محل تولد : تایباد<br /> نام خانوادگی : آزادیان تاریخ شهادت : 1366/11/27<br /> نام پدر : غلام‌ مکان شهادت : جزیره مجنون<br /> <br /> تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت : <br /> شغل : سرباز وظیفه یگان خدمتی : <br /> گروه مربوط : سایر شهیدان استان خراسان<br /> نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : رزمنده‌<br /> گلزار : روستای خیابان<br /> <br /> ==گزیـده­ ای از زندگینـامه شهیـد:==<br /> <br /> شهید درویش آزادیان در روستای خیابان از توابع شهرستان تایباد در خانواده­ای مستضعف متولد شد. او دارای دو برادر بزرگتر از خودش بود. چون شغل پدر درآمد کمی داشت نتوانست برای تحصیل به مدرسه برود و از همان کودکی همراه پدر و برادرهایش به دنبال کار می­ رفت و به آن­ها برای تامین نیازهای خانه کمک می­ کرد. یکی از اخلاق خاص شهید تواضع و فروتنی او بود. هنگام اذان که می ­شد هر کاری که داشت کنار می­ گذاشت و نمازش را اول وقت می­ خواند و بعد کارش را انجام می ­داد. درویش به مادرش بسیار کمک می­ کرد؛ چون ایشان در سن 8 سالگی درویش، فلج گردیده و در واقع پسر، عصای دست مادر شده بود. درویش در 18 سالگی ازدواج کرد که حاصل این ازدواج یک دختر به نام کلثوم است. او در 19 سالگی به وظیفه مقدس سربازی خوانده شد و در جبهه جزیره مجنون، جزیره خون و آتش به شهادت رسید.<br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;ref&gt;سایت یاران رضا&lt;/ref&gt;&lt;references /&gt;</div>

Ghanbari9706 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%AF%D8%A7%D9%88%D9%88%D8%AF_%D9%86%D9%88%D8%B1%D8%A7%D9%84%D9%87_%D8%B1%D8%A7%D9%88%D8%B1%DB%8C 2019-09-10T12:38:53Z

<p>Ghanbari9706: </p> <hr /> <div>==زندگینامه==<br /> شهید داوود نوراله راوري، بيستم ‌دي 1349، در شهر [[راور]] از توابع استان [[كرمان]] به دنيا آمد. در حوزه‌علميه درس ‌خواند، به ‌عنوان ‌بسيجي در جبهه حضور يافت. پنجم ‌ارديبهشت 1366، در [[بانه]] براثر اصابت تركش به شهادت رسيد. مزار وي درگلزار شهداي زادگاهش واقع‌ است. <br /> <br /> ==خاطرات:==<br /> • داوود فرزند پنجم خانواده است، داود در كارها خيلي به من كمك مي كرد، اگر من مي خواستم كاري را انجام بدهم فرزندانم اجازه نمي دادند و مي گفتند ما خودمان انجام مي دهيم. بعد ازتولد داوود زندگي ما بهتر شد و انگار يك بركت خاصي بر زندگي ما سايه انداخته بود تا موقعي كه او به شهادت رسيد.<br /> <br /> • داوود علاقه خاصي به درس خواندن و نماز و دعا و مسجد داشت هميشه همراه من به مسجد مي آمد و كنار من به نماز مي ايستاد و نمازش را مي خواند و داوود هميشه مي گفت مادر براي من دعا كنيد تا من پيشرفت كنم ، دوست دارم آن قدر به مسائل مذهبي آشنا شوم و آگاهي پيدا كنم که آيت الله شوم.<br /> <br /> • داوود امام(ره) را دوست داشت و با افكار او آشنا بود او در راهپيمايي ها و فعاليتهاي انقلابي شركت مي كرد و با پدر و برادرش به راهپيمايي مي رفت كه در يكي از اين راهپيماييها پدرش تير خورد و برادرش زخمي شد. داوود هر وقت از جبهه به خانه مي آمد دست خالي نبود او يك بار براي من روسري مشكي آورد و گفت اين را بپوش و اين انگشتر عقيق را به دستت كن.<br /> راوی: مادر شهید<br /> <br /> • زماني كه من به جبهه مي رفتم او هم مي گفت: من هم مي خواهم بيايم گريه مي كرد با كلي اصرار بالاخره موافقت كردم كه بيايد او در حالي كه ما جبهه بوديم مي آمد و به مادرش سر مي زد و به او كمك مي كرد.<br /> <br /> • داوود از طريق [[بسيج]] به [[سپاه]] اعزام شد و از طريق حوزه علميه، با دو سه نفر از دوستان خود به جبهه رفت و تركش خورد و برگشت بعد از چند روز دوباره مي خواست برود اما ما اجازه نمي داديم تا اينكه لحظه رفتن او شد، روحيه اش جور ديگري شد و از مادرش خداحافظي كرد و از من هم روبوسي كرد اما من در چهره او شهادت را ديدم. ديدم كه اين بار رفتن او بار آخر است و همين طور هم شد ، او رفت و ديگر برنگشت.<br /> راوی: پدر شهید<br />  <br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;ref&gt;سایت نویدشاهد&lt;/ref&gt;&lt;references /&gt;</div>

Ghanbari9706 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF%D8%AF%D8%A7%D9%88%D9%88%D8%AF_%D9%85%D8%B1%D8%AA%D8%B6%D9%88%DB%8C_%D9%82%D9%87%DB%8C 2019-09-10T12:37:19Z

<p>Ghanbari9706: </p> <hr /> <div>شهید داود مرتضوی قهی<br /> تاریخ تولد :1345/03/10<br /> تاریخ شهادت : 1365/11/01<br /> محل شهادت : نامشخص<br /> محل آرامگاه :تهران - بهشت زهرا<br /> <br /> ==زندگینامه==<br /> <br /> در دهم خرداد هزار و سیصد و چهل و پنج در یكی از محله‌ای جنوب شهر تهران متولد شد. بعداز گذراندن دوران طفولیت خود به مدرسه رفت و برای كسب علم و دانش قدم برداشت ولی متأسفانه در همین دوران پدر خود را از دست داد و همین باعث شد كه او از درس و مدرسه كناره بگیرد و ترك تحصیل كند و برای ادامه زندگی خود و خانواده به كار و فعالیت بپردازد او از هیچ كوششی برای كمك به خانواده فرو گذار نمی‌كرد و هرچه بیشتر تلاش می‌كرد تا خانواده‌اش در رفاه و آسایش به سر ببرند. در سالهای انقلاب فعالیت‌های چشمگیری از خود نشان می‌داد بعداز پیروزی انقلاب اسلامی به عضویت بسیج در آمد و فعالیت خود را در این مركز ادامه داد. در زمان جنگ تحمیلی از جمله كسانی بود كه مرتباً به جبهه اعزام می‌شد و برای رسیدن به اهداف و آرمانهای خود لحظه‌ای از مبارزه و دفاع غافل نمی‌شد و همیشه در تكاپو بود كه بتواند دین خود را نسبت به وطن و اسلام ادا كند. وی با مقاومت و جوانمردی كه از خود نشان داد سرانجام در روز یازدهم بهمن ماه هزار و سیصد و شصد و پنج در منطقه شلمچه شربت شیرین شهادت را نوشید و جان به جان تسلیم كرد و پیكر ایشان در گلزار شهدا قطعه 27 به خاك سپرده شد. شهید داود مرتضوی فرزند عبدالكریم در اصفهان و در سال 1345در خانواده‌ای مذهبی و متدین چشم به جهان گشود. دوران كودكی او مانند دیگر كودكان به بازی و تربیت اخلاق در خانواده گذشت.در سن هشت سالگی به همراه پدر و مادرش برای زندگی به تهران آمدند در سن 7سالگی به دبستان رفتند و تا پنجم ابتدایی تحصیل نمود بعد از رها كردن درس و علاقه نداشتن به تحصیل مشغول به كار در كفاشی بازار تهران شد.در سال1364 به سربازی در كردستان رفت و آن موقع جنگ بود واودر آنجا بسیار فعال بودند و بعنوان یك رزمنده با دشمنان جنگیدند و سپس در سال 1365 در سومار و در عملیات كربلای 5 بر اثر اصابت تركش به پهلویش به شهادت رسید و اكنون در بهشت زهرا و در قطعه 27 دفن است.&lt;ref&gt;[http://%20%20http://ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/25060 سایت شهدای ارتش]&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Ghanbari9706 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF%D8%AF%D8%A7%D9%88%D9%88%D8%AF_%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF%DB%8C_%D8%B4%D8%A7%D9%85%D9%84%D9%88 2019-09-10T12:35:34Z

<p>Ghanbari9706: </p> <hr /> <div>شهید داود محمدی شاملو<br /> <br /> تاریخ تولد : 1340/02/10 <br /> <br /> تاریخ شهادت : 1362/06/08<br /> <br /> محل شهادت : نامشخص <br /> <br /> محل آرامگاه : تهران - بهشت زهرا<br /> <br /> <br /> rId5<br /> <br /> ==وصیتنامه==<br /> <br /> بسم الله الرحمن الرحیم<br /> <br /> به نام خداوند بخشاینده مهربان <br /> <br /> » یا سریع الرضا» (ای خدایی که زود راضی و خشنود می شوی از بندگانت (<br /> <br /> «روز موعود فرا رسیده است، هجرتی دگر آغاز می شود، باید از خود کنده شوم و برای آرمان های مقدس مکتب خویش همانا اسلام، دگرگون شوم و خویش را باز یابم و نمی دانم که آیا این نیت بنده گناهکاری همانند من در پیشگاه خدا مؤثر افتد یا خیر؟ ولی خدا جوانان و کسانی که ثوٌاب باشد دوست می دارد اما او می داند و من که چه کرده ام، چقدر بر خویش ظلم کرده ام، چقدر خود را در کابوس وحشت و ترس از خویش انداخته ام؛ زیرا می دانم که گناهانم زیاد است اما به لطف و کرم او ایمان دارم و همین مرا امیدوار ساخته است.»<br /> <br /> وصیت من در باب اول به جوانان است، ای کسانی که در جستجوی خویشتن هستید، ای کسانی که همچون من مات و مبهوت به دنبال گمشده خویش می گردید، بدانید برای گم کرده خویش باید از نبودن خویش، در این وضع فکری و روحی بگریزد و به چراغ روشن و آگاهی بخش درونی فطرت پناه جوید، تا خود را در پناهگاهی بزرگ گم شده خویش را که همانا خداوند عالمیان است باز بیابید و ایمان خویش را مستحکم کنید، دعا و ذکر و نیایش او بر لب جاری سازید که او از رگ کردن بر ما نزدیک تر است و کلام و اندیشه و نیت ما را می داند و می فهمد و در هر کجا و هر زمان که باشیم او به ندای درونی ما پاسخ می دهد .<br /> <br /> وصیت من در باب دوم به پدر و مادرم است، مبادا خون بهای یک شهید را با گریه و زاری در پیش ضد انقلابیون (منافق، چریک فدایی و ...) از بین ببرید. مبادا سر خورده خمود و خاموش شوید که رفتن به سوی آن ملکوت اعلی کمال است. رسیدن به خود، خویشتن خویش است، اویی که همه ما برایش تلاش می کنیم و بسوی او من ایستیم و دعا و عبادت و طلب مغفرت می کنیم، بسوی او خواهیم رفت و همانا او حسابگر ماهری است و باید جوابگوی همه اعمالمان باشیم. من چیزی در دست و توشه از این دنیا ندارم که با خود ببرم جز باری از گناهان.<br /> <br /> پدر و مادرم! برای کم شدن گناهانم و آرامش روحم از پیشگاه خداوند دعا کنید، نمی دانم با چه رویی در برابر آن ایزد یکتا سر بلند کنم. خدایا! تو مرا دریاب و بسوی خودت باشم ولی چه فرقی بین من و بندگان کافرت و بی ایمان به توست. آیا من هم باید مانند آنها در آتش دوزخ بسوزم؟ اما نه، تو رحیم هستی، تو رئوف و سریع الرضا هستی، خداوندا! مرا بسوی خود بخوان .<br /> <br /> ای امت قهرمان و شهید پرور ایران! خویش را بشناسید، خدایتان را بشناسید، مکتب خویش را، پیامبران الهی فرستاده از طرف پروردگار عالمین را، به خوبی بشناسید و از همه مهمتر امام حاضر در زمان خویش را که «امام خمینی» می باشند، بشناسید این عارف بوستان، این عابد زاهد، مؤمن متقی، مخلص درگاه را بشناسید و از او و راهنمایی های او پیروی کنید که سعادت را به همراه می آورد و کمال را می آموزد که اگر امام خویش در زمان حاضر را نشناسی کافر از دنیا رفته ای .<br /> <br /> چه کنم؟ چه کرده ام؟ چه باید می کردم و انجام نداده ام؟ دیر یا زود در مقابل آن یکتا عالم جهان بشریت سر خویش را بلند کنم و پاسخگو باشم، ولی چه دارم که بگویم؟ از چه بگویم؟ از گناهانی که مرتکب شده ام؟ از حق کشی ها که کرده ام؟ از بی حرمتی هایی که انجام داده ام؟ ولی با همه این کارها به آن موعود و معبود بزرگم ایمان دارم و باید نیت خویش را خالص گردانم و می دانم که او مرا خواهد بخشید و به جوار رحمت خویش خواهند خواند.<br /> <br /> اما چرا دیر شروع کردم؟ همیشه در تب و تاب می سوختم و خود دم بر نمی آوردم، اما این که سراسیمه به دنبال وصال به او هستم با توشه ای از گناهان. امیدوارم که مرحمت و لطف می فرمایند و از طرفی مهر آقا امام زمان در وجودم شعله ور است و هر چه بیشتر خود را منتظر ظهور او می یابم اما نه من لیاقت حتی بر زبان آوردن نام او را نیز ندارم چه برسد که بر ظهور آقایم و مولایم امیدوار باشم، اما هر چه که باشد به نام او و یاد او و خدا شاد هستم و روحم آرامش گرفته و قلبم روشنایی یافته، چشمان بی نور ما لیاقت دیدار او را ندارد و نخواهد داشت .<br /> <br /> - مرگ بر آمریکا و بر ابرقدرت های شرق و غرب<br /> <br /> - درود بر خمینی یاور مستضعفان جهان<br /> <br /> - بر قرار باد پرچم لا اله الا الله بر سراسر گیتی<br /> <br /> - پیروز باد سپاهیان اسلام<br /> <br /> &quot; داود محمدی شاملو &quot;<br /> <br /> <br /> &lt;ref&gt;[http://%20%20http://www.ajashohada.ir/home/martyrdetails/%2024521 سایت شهدای ارتش]&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Ghanbari9706 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%AF%D8%A7%D9%88%D9%88%D8%AF_%D9%81%D9%84%D8%A7%D8%AD_%DA%AF%D8%B1%D8%A7%DB%8C%D9%84%D9%88 2019-09-10T12:33:34Z

<p>Ghanbari9706: </p> <hr /> <div>شهید داود فلاح گرایلو<br /> تاریخ تولد :1346/07/05�تاریخ شهادت : 1366/09/29<br /> محل شهادت : نامشخص�محل آرامگاه :مرکزی - ساوه - یل‌اباد<br /> <br /> <br /> ==زندگینامه==<br /> <br /> شهید داود فلاح فرزند محمد در تاریخ 1346/07/05 به دنيا آمد. او در خانواده اي كه از لحاظ فرهنگي و اقتصادي در سطح متوسطي قرار داشتند بزرگ شد. تحصيلات خود را تا كلاس پنجم ادامه داد، سپس به كشاورزي مشغول شد و اوقات فراغت خود را به باغ داري و كشاورزي و ياري ديگران مي گذراند. <br /> او اخلاق خیلی خوبي داشت، با همه مهربان و صمیمی بود، در کارها به مردم کمک می‌کرد و همیشه به والدين، برادر و خواهر خود احترام  می‌گذاشت. به امام خميني علاقه زیادی داشت و با وجود سن كم در دوران انقلاب، در تظاهرات و راهپيمايي ها شرکت می‌کرد، یک بار هم بعد از  انقلاب در قم بر دوش پدر در ملاقات دسته جمعی از حضرت امام حضور داشت.<br /> سپس به عنوان سرباز وظیفه از لشكر 21 حمزه با روحيه اي بالا و وصف ناپذير به جبهه هاي نبرد اعزام شد. او سعي مي كرد كه مرخصي هاي خود را طوري تنظيم كند تا بتواند در عمليات ها شركت داشته باشد. 16 ماه از خدمت سربازي خود را انجام داده بود كه در تاریخ 1366/06/29 در منطقه ي عملیاتي نهر عنبر در مصاف با مزدوران بعثی عراق بر اثر اصابت ترکش خمپاره دشمن به درجه رفیع شهادت نائل گردید.<br /> شهادت او در بين اقوام و دوستان بازتاب شديدي داشت، همه از رفتن او ناراحت و در سوگ او غمگين بودند، دوستان و آشنایان به او غبطه می‌خوردند و همه می‌گفتند: براي شهادت و همنشيني با امامان آفریده شده بود، ما لیاقت همنشینی با او را نداشتیم.  <br /> آخرين سفارش و وصیتی که برای خانواده‌ داشت اين كه از آنها می‌خواهم اگر شهید شدم برای من گریه نکنید، من تنها نیستم که شهید می‌شوم هزاران نفر از دوستان شهید ‌شده اند و ما برای رضای خدا شهید می‌شویم.<br /> روحش شاد و راهش جاودانه باد <br /> <br /> &lt;ref&gt;[http://%20http://www.ajashohada.ir/home/martyrdetails/20580 سایت شهدای ارتش]&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Ghanbari9706 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%B0%D9%88%D9%84%D9%81_%D8%B9%D9%84%DB%8C_%D9%86%D8%A7%D8%B5%D8%B1%DB%8C_%D9%85%D8%AC%D8%AF%D9%85%DB%8C%D8%B1 2019-09-10T12:29:35Z

<p>Ghanbari9706: </p> <hr /> <div>شهید ذولف علی ناصری مجدمیر<br /> تاریخ تولد :1345/01/02<br /> تاریخ شهادت : 1365/11/14<br /> محل شهادت : نامشخص<br /> محل آرامگاه :تهران - بهشت زهرا<br /> <br /> ==وصیت نامه==<br /> بسم الله الرحمن الرحيم<br /> به نام خداوند بخشنده مهربان <br /> والذين قتلوا فى سبيل الله فلن يضل اعمالهم؛<br /> و آنان كه در راه خدا كشته شدند پس هرگز اعمالشان تباه نخواهد شد.<br /> با سلام و درود بى پايان به امام زمان(عجل الله فرجه) و نايب بر حقش امام خمينى، رهبر كبير انقلاب اسلامى ايران، بنيان گذار جمهورى اسلامى، ايران اميد مستضعفان جهان، نابود كننده ستمگران، درهم كوبنده ظالمان بت شكن زمان و افشاگر دشمنان اسلام از غرب تا شرق، و با سلام و درود بى پايان به روان پاك شهيدان گلگون كفن اسلام از صدر اسلام، از كربلاى حسينى تا كربلاى خمينى بت شكن و با سلام و درود بى پايان به خانواده معظم شهدا، مفقودين، اسرا، معلولين جنگ تحميلى حق بر باطل.<br /> خدايا! فردا به جبهه مى روم، فردا روزى است كه به آرزوى ديرينه خود كه آن آرزو تمام زيبايي ها را به خودش دارد، مى رسم. آرزوى رفتن به جبهه آرزوى رفتن به مقصد الهى است، رفتن براى خدا كه يگانه معبودم مى باشد، ای پروردگار! در اين راه يارى مى خواهم، ای معبودم! از تو كمك مى طلبم كه بتوانم از اين آزمايش بزرگ با سربلندى و با دست هاى پر و با موفقيت بيرون آيم.<br /> برادران و خواهران مسلمان! از شما مى خواهم كه پرچم اسلام را با توجه به رهنمودهاى پيامبرگونه حضرت امام در سراسر دنيا به اهتزاز درآوريد و تمام دنيا را با پرچم لا اله الا الله كه ياد بزرگ الهى در آن نقش شده است، نشان دهيد. اهداف بزرگ پروردگار عالم را كه دين اسلام مبين است پياده كنيد و اين را خداوند متعال اراده فرموده است كه نورش را بر تمامى دنيا و بشريت روشن كند و انسان هاى مستضعف و ارزشمند را به مقام واقعى خويش بكشاند و مستكبرين جهان را همچون اصحاب فيل و فرعونيان به نيست و نابودى و زبونى برساند.<br /> اى امت قرآن! در مقابل دشمنان خداوند متعال سستى به خود راه ندهيد و با تمام قدرت با آنها ستيز كنيد. در اين راه شما سختى هاى زيادى را می بایست تحمل كنيد، اما اين انقلاب هنوز به هدف نهايى نرسيده است و تا رسيدن به هدف خود بايد سختى ها و دشواري ها و مشكلات فراوانى را تحمل كنيم؛ اما همه اين ها به خاطر خدا چيزى نيست، راه، راه خداست راه، راه امام حسين(علیه السلام) است، راه امام خمينى كه راه اين هاست، ادامه دهيد. صراط مستقيم، صراط مستقيم امام خمينى است كه آن صراط حسين(علیه السلام) است كه اگر لحظه اى از او نافرمانى كنيد كه ان شاء الله نمى كنيد دوباره به همان وضع اول باز مى گرديد.<br /> <br /> ما سربازان روح الله به ياد حسين بن على(علیه السلام) به جبهه مى رويم و در اهداف او با دشمنان خدا پيكار مى كنيم و در راه او مى جنگيم و براى هدفى كه برای اوست كشته مى شويم و از اين كشته شدن نمى هراسيم. بار خدايا! به تمامى همرزمان و سنگرنشينان و بستگان شهدا صبر عطا فرما و آنها را در غم از دست دادن همرزمان و عزيزانشان محكم، استوار و مقاوم بدار.<br /> و حال نگاهى در طبيعت به اميدهاى بى پايان و ديدگان پر اشك چون قطره آبى از باران كه فرشتگان آسمان از طرف خداوند به ارمغان آورده اند و يا در بوستان و گلستان و يا در شعر و ادب و يا در كوهسارهاى طبيعت و يا در صحراى پاييزى كه درختان به اميد بهارى ديگر برگ ها را به زمين فرو مي ريزند و مى انديشم اما كلمه اى را كه قابل ستايش تو باشد، نيافتم ناچار طبق عادت ديرينه ام قلبم را شكافتم و از درون آن قطره خونى به نام سلام تقديمت مى كنم.<br /> مادر! مرا ببخش از اين كه نامه‌ام خون آلود است؛ زيرا چيزى كه باعث نوشتن اين نامه شده يك تكه چوب و مقدارى از خون جوانان تير خورده كه در روى دشت و بيابان و در كوه هاى سر به فلك كشيده مي باشد، نوشته شد. مادر! من در زير سنگ بزرگى هستم كه هر لحظه امكان منفجر شدن آن مي باشد.<br /> مادر! هديه اى ندارم تقديمت كنم جز يك چيز آن هم دسته اى از كشته شدگان و اجساد جوانانى زيبا كه با چند روز پيش داراى اندامى زيبا چون شمشاد و صورت هاى نيكو مانند غنچه آفتاب و چشمانى چون دو ستاره صبحگاهى بودند ولى حالا طعمه گرگان و لاشخوران شده اند. مادر! وقتى كه گلوله به آنها اصابت مى كند مانند بره اى كه قصاب كارد را بر گلوى او بفشارد دست و پا مي زنند و فرياد مى زنند: «زنده باد اسلام، پاينده باد ميهن» و چند لحظه بعد، از جوانى كه هزاران اميد و آرزو دارد جسمى بي جان و گاهى بى دست و پا و بى سر بر جاى مي ماند.<br /> مادر! جنگ همه جا را به آتش و خون كشيده است. اكنون به ياد شب هايى مى افتم كه تو تا سحرگاهان برايم قصه مى گفتى و با دست هاى زيبايت گهواره ام را تكان مي دادى و بعد برايم قصه دختر دريا را مي خواندى؛ اما قصه اينجا، قصه مرگ است، قصه جنگ و خونريزى است؛ اما بالاخره قصه، قصه پيروزى است، پيروزى اسلام و ميهن.<br /> مادر! در اينجا توپ و تفنگ و گلوله سربى وسيله پذيرايى از ماست. مادر! من با تمام قواى خود مى جنگم، نيرويى كه از خدا و ملت سرچشمه مي گيرد. گرمى آفتاب تابستان، باد سرد پاييزى، برف و باران زمستانى، سنگينى آلات جنگى را تحمل مى كنم و خود را فداى اسلام و ميهن خود مي كنم و بالاخره در نهايت فرامين امام را فرا راه خود قرار داده‌ام.<br /> مادر! من از جبهه جنگ نمى گريزم؛ زيرا نمى خواهم مايه سرافكندگى تو باشم، گرچه تو از كشته شدن من گريه مى كنى، اما هميشه سربلند هستى و افتخار مى كنى كه پسرت فداى اسلام و ميهن شد، مى گویى او شب ها ماند، جنگيد و با افتخار كشته شد. مادرم! هر وقت به ياد من افتادى شكر خدا را به جاى آور كه خدا مادر شهيد بودن را به تو داده و تو را لايق اين دانسته كه من را به شما بدهد و شما مرا بزرگ كنى بعد مهر علاقه مرا را در دل تو انداخته و بعد تو از من براى خدا به اين گونه و به آسانى از او بگذرى. واقعاً مادرم! خوشحال باش و شادى كن كه خوشا به حال شما و مقامتان در نزد خداوند متعال مقام بزرگى است كه خداى متعال هميشه ياور دوستان خود چون پدران و مادران شهدا مى باشد....<br /> خدايا! خدايا! تا انقلاب مهدى خمينى را نگهدار.<br /> والسلام<br /> ناصر ( ذولف على ) ناصرى<br /> <br /> &lt;ref&gt;[http://%20http://ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/40034 سایت شهدای ارتش]&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Ghanbari9706 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%B0%D9%88%D8%A7%D9%84%D9%81%D9%82%D8%A7%D8%B1_%D8%AF%D8%B3%D8%AA%D9%85%D8%B2%D8%AF 2019-09-10T12:27:21Z

<p>Ghanbari9706: </p> <hr /> <div>شهید ذوالفقار دستمزد<br /> تاریخ تولد :1343/12/01<br /> تاریخ شهادت : 1364/11/02<br /> محل شهادت : نامشخص<br /> محل آرامگاه :فارس - کازرون – گوریگاه<br /> <br /> ==زندگی نامه==<br /> <br /> در سال 1343 در روستای جدس به دنیا آمد. پدرش در نیروی انتظامی خدمت می کرد و در آن سال مأموریتش در جدس بود. ذوالفقار در همان سال های ابتدایی عمرش به همراه خانواده به زادگاه پدریش، گوریگاه بازگشتند و او دوران کودکی را در دامان پاک خانواده سپری نمود.<br /> تحصیلات خود را در گوریگاه و در دبستان امامت سابق آغاز نمود و دوران راهنمایی خود را در مدرسه خوارزمی کنار تخته با موفقیت پشت سر گذاشت. دوران دبیرستانش، همزمان با شکل گیری راهپیمایی ها و تظاهرات های گسترده مردم علیه رژیم ستم شاهی بود که شهید دستمزد نیز فعالانه در آنها حضور داشت.<br /> ذوالفقار در سن 14 سالگی مادر خود را از دست داد و از آنجا که پدرش بیشتر اوقات در مأموریت بود، او بار مسئولیت خانواده و نگهداری از خواهر و برادر کوچکش را به دوش می کشید.<br /> با شروع حملات دشمن بعثی به خاک ایران و صدور فرمان جهاد توسط امام خمینی، ذوالفقار در پادگان آموزشی شهید دستغیب کازرون دوره آموزشی خود را گذراند و پس از گذشت یک ماه از آموزشي، به نیروی دریایی ارتش پیوست و جهت خدمت در این جایگاه، به بندر انزلی اعزام شد و در آنجا به مدت یک سال، آموزش درجه داری را گذراند و سپس به عنوان تفنگدار دریایی، عازم بوشهر گردید.<br /> شهید دستمزد در سال 1363 ازدواج نمود و هنوز یک سال از زندگی مشترکشان نگذشته بود که همراه با ناو جنگی نیروی دریایی برای انجام مأموریت، به آب های نیلگون خلیج فارس عزیمت نمود و در بازگشت از مأموریت، مورد حمله هواپیماهای دشمن بعثی قرار گرفت و به شهادت رسید و پس از گذشت چهار ماه از پرواز ملکوتیش، خداوند فرزندی از این شهید بزرگوار به خانواده اش عطا فرمود.<br /> روحش شاد و يادش گرامي باد<br /> <br /> ==وصیت نامه==<br /> <br /> پدر جان! تا می توانید به اسلام تکیه زنید و هرگز نگذارید که اسلام مورد هجوم دشمنان قرار گیرد.<br /> همگی به دین اسلام تکیه کنید و اجازه دهید که فرزندانتان به جبهه بروند. اگر افراد برای حفظ ناموس و اسلام به جنگ نروند، پس چه کسی برای حفظ اسلام باید بجنگد؟ دلم می خواهد که شما هم مثل من راه حسین بن علی (عليه السلام) را در پیش بگیرید.<br /> بدانید که من به جایی که مي خواستم رسیدم. از همگی شما می خواهم که نگذارید رهبرم و امامم همانند امام حسین (عليه السلام) غریب و تنها بماند که در روز قیامت باید جوابگوی خون ما باشید. خواهشم این است که به آنچه گفتم عمل نمایید و از پدرم می خواهم که مرا حلال کند.<br /> <br /> ==خاطرات==<br /> <br /> خاطره ای از زبان یحیی دستخوش (هم دوره ای شهید)<br /> <br /> من و شهید هنگام پیوستن به نیروی دریایی، هم دوره آموزشی بودیم. او بسیار زیاد به معنویات اهمیت می داد و تا زمانی که در این پادگان آموزش می دیدیم، شب های چهارشنبه و جمعه برای دعای توسل و کمیل به مهدیه انزلی می رفتیم و از این کار لذت می بردیم.<br /> <br /> یک شب پس از پایان دعای کمیل، می خواستیم به پادگان برگردیم ولی متوجه شدیم که کفش این شهید عزیز را اشتباهاً برده اند. مقداری ایستادیم تا ببینیم چه کفشی به جای آن مانده است ولی چون عده ای هنوز در مهدیه بودند و مشخص نبود که چه کفشی به جای کفش او باقی مانده است، برخی از بچه ها گفتند: یکی از این کفش ها را پا کن تا برویم.<br /> <br /> شهید با ناراحتی گفت: شما برای چه به این مراسم آمده اید؟ آیا این کار درست است که کفش دیگری را بپوشم؟ و خود پای برهنه راه افتاد و تا پادگان به همان صورت آمد.<br /> <br /> این روحیات شهید بزرگوار بود که مرا تا ابد مجذوب خودش کرد و حال باور دارم که شهیدان این چنین بودند که شهادت نصیبشان گردید.&lt;ref&gt;[[ http://www.ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/10790|سایت شهدای ارتش]]&lt;/ref&gt;<br /> <br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Ghanbari9706 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%B0%D8%A8%DB%8C%D8%AD_%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%91%D9%B0%D9%87_%D9%85%D9%88%DA%AF%D9%88%DB%8C%DB%8C 2019-09-10T12:25:44Z

<p>Ghanbari9706: </p> <hr /> <div>نام : موگویی / ذبیح الله<br /> نام پدر : محمد<br /> تاریخ تولد : ۱۳۴۷-۱-۳<br /> محل تولد : گلپایگان<br /> تاریخ شهادت : ۱۳۶۲-۱۲-۱۹<br /> محل شهادت : جزیره مجنون-عملیات خیبر<br /> شهرستان : گلپایگان<br /> یگان :<br /> مسئولیت :<br /> تحصیلات :<br /> محل تحصیل : مدارس علمیه گلپایگان ، خوانسار و قم<br /> گلزار : گلزار شهداى گلپایگان<br /> <br /> <br /> <br /> ==زندگی نامه==<br /> نامش ذبیح ابراهیم(ع) و شجاعتش قاسم بن الحسن(ع) را در ذهن ها تداعى مى کرد. این را در<br /> همان کودکى که در مدرسه، عکس شاه را به نشانى انزجار از حکومت ستمشاهى پاره کرد و موجب بیدارى اهالى روستا گردید به همگان ثابت کرده بود. طلبگى را در ده دوازده سالگى در گلپایگان آغاز کرد. یک سالى هم خوانسار و سپس قم. اینها مراکز علم و معرفتى بود که ذبیح الله در آنها کسب فیض نمود. سنش قد نمى داد و گرنه از همان اوایل جنگ، شوق رفتن به جبهه ها و نبرد با<br /> دشمن را در سر مى پرورانید.<br /> به دنبال میدان مردانه اى بود که آنچه در طى چند سال از عشق و عرفان، اینجا و آنجا آموخته بود به بوته آزمایش بگذارد. هر طورى بود؛ دوره آموزش نظامى را گذراند و چند ماهى به جبهه رفت. بار دوم در زمستان برف زیادى باریده بود. زمان عملیات خیبر بود وخیبرى هاى خمینى مى رفتند تا با ابراز شجاعت، در رزمگاه مجنون، نام خود را در کنار فهرست خیبرى هاى صدر اسلام، جاودانه کنند و او نیز با همه بضاعتش که در مقیاس اخلاص، به سنگینى آسمان ها بود، به این میدان آمد و جاودانه شد.<br /> &lt;ref&gt;[http://%20http://khayyen.ir/shahid/638 سایت شهدای خین]&lt;/ref&gt;<br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Ghanbari9706 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%B0%D8%A8%DB%8C%D8%AD_%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%87_%D9%85%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D9%86%DB%8C 2019-09-10T12:24:03Z

<p>Ghanbari9706: </p> <hr /> <div>شهید ذبیح الله میدانی<br /> <br /> تاریخ تولد :1344/12/10<br /> <br /> تاریخ شهادت : 1364/08/09<br /> <br /> محل شهادت : نامشخص<br /> <br /> محل آرامگاه : اصفهان - فریدونشهر - فریدونشهر 1<br /> <br /> ==زندگینامه==<br /> <br /> شهید در خانوادهای مذهبی و متدین دیده به جهان گشود و بعد از طی دوران طفولیت راهی مدرسه شد و تا کلاس سوم راهنمایی درس خواند و به علت فقر مالی و نداشتن امکانات تحصیلی مجبور به ترک تحصیل شد و سپس از طربق ژاندارمری محل به خمدت سربازی خوانده میشود و مدت 4 ماه در کرمان آموزش دید و بعد به آبادان فرستاده شده بود که بعد از آنجا به میمک فرستاده میشود و مدت یک ماه و نیم در جبهه میمک جهاد فی سبیل الله میکرد که بر اثر تیر مستقیم بر پیشانی وی به درجه رفیع شعادت نائل آمد .<br /> <br /> &lt;ref&gt;[http://%20%20http://ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/36846 سایت شهدای ارتش]&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Ghanbari9706 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%B0%D8%A8%DB%8C%D8%AD_%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%87_%D8%AC%D9%88%D8%A7%D8%AF%DB%8C_%D9%BE%D9%88%D8%B1 2019-09-09T11:34:15Z

<p>Ghanbari9706: </p> <hr /> <div>ذبیح الله جوادی پور<br /> فرزند : ماشاا...<br /> متولد : 1338/07/01 در سمنان<br /> تحصیلات : زیر دیپلم<br /> تاهل : مجرد<br /> یگان: سپاه سمنان -تیپ7ولیعصر(عج)<br /> مدت حضور : 2ماه و4روز<br /> مسئولیت : کمک تیربارچی<br /> نوع عضویت : بسیج<br /> نوع شغل : بناء<br /> تاریخ شهادت : 1360/11/27<br /> محل شهادت : دشت عباس<br /> عملیات : پدافندی<br /> محل دفن : سمنان امام زاده یحیی<br /> <br /> <br /> ==وصیت نامه==<br /> بسم الله الرحمن الرحیم<br /> من مسئولیت شرعی و وظیفۀ دینی خود دانستم که در راه شهادت گام بردارم و شکرخداي را که به من سعادت جنگیدن در راهش را عطا فرمود. این زندگی دنیا زودگذر است و ارزش ندارد که بهخاطر آن زندگی آخرت بیارزش شود. من با عقل و بینش صحیح و ارادة راسخ و عزمی استوار و با خلوص نیت به جبهه هاي حق علیه باطل رفتم تا به خواست خداوند تبارك و تعالی از حریم حکومت قرآنی دفاع نمایم. با تمام وجود فریاد میزنم: خدایا، مرا قربانی راه امام خمینی بفرما. میدانم که قابل نیستم، اما خدایا تو را به ذات مقدست سوگند میدهم که هر چه زودتر این قابلیت را با همۀ ناقابلیام به من عطا فرما.پدر و مادر عزیزم، همچون که نامم ذبیحالله است، اگر قربانی راه خدا شدم، تقاضاي من باشید و براي من گریه نکنید. همیشه خدا را در نظر این است که به یاد امام حسین داشته باشید. حق را بگویید. براي شهیدان دعا کنید و نماز را سر وقت بخوانید. اي مردم، تقوا را پیشه کنید از خدا بترسید به مال دنیا ارزش و اعتبار قائل نشوید. به خودسازي روح پرداخته و از هواي نفس دوري کنید. اي دلسوزان اسلام و قرآن که درد اسلام را دارید، چشم و گوش خود را باز کنید،اطراف خود را خوب ببینید زیرا دشمنان میخواهند جوانهاي ما را از راه راست و راه است، خارج کنند. در پایان، تقاضاي عفو و بخشش را امام، که همان راه امام حسیناز همه مخصوصاً پدر و مادرم دارم. والسلام<br /> ذبیح الله جواديپور<br /> &lt;ref&gt;[http://%20%20http://www.3000shahid.ir/martyr/bio/1427 سایت ستاد بزرگداشت گنکره استان سمنان]&lt;/ref&gt;<br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Ghanbari9706 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF%D8%B0%D8%A7%D8%AA_%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%87_%D8%A2%D8%B1%D8%AA%D9%88%D9%86 2019-09-09T11:31:34Z

<p>Ghanbari9706: </p> <hr /> <div> <br /> <br /> نام ذات الله آرتون<br /> نام پدر روح الله<br /> نام مادر عشرت<br /> محل شهادت شلمچه<br /> محل تولد آبیک - زیاران تاریخ تولد ۱۳۳۵/۰۹/۰۵<br /> محل شهادت شلمچه تاریخ شهادت ۱۳۶۶/۰۱/۲۲<br /> استان محل شهادت خوزستان شهر محل شهادت خرمشهر<br /> وضعیت تاهل متاهل درجه نظامی <br /> تعداد پسر ۱ تعداد دختر ۳<br /> تحصیلات خواندن ونوشتن رشته -<br /> عملیات سال تفحص 1375<br /> محل کار بنیاد تحت پوشش <br /> مزار شهید قزوین - آبیک - زیاران<br /> ==زندگي نامه==<br /> آرتون، ذات‌الله: پنجم آذر [[۱۳۳۵]]، در روستای زیاران از توابع شهر آبیک به دنیا آمد. پدرش روح‌الله و مادرش عشرت نام داشت. در حد خواندن و نوشتن سواد آموخت. سال ۱۳۵۶ ازدواج کرد و صاحب یک پسر و سه دختر شد. از سوی [[بسیج]] در [[جبهه]] حضور یافت. بیست و دوم فروردین [[۱۳۶۶]]، در [[شلمچه]] به شهادت رسید. پیکرش مدت‌ها در منطقه برجا ماند و سال ۱۳۷۵ پس از تفحص در گلزار شهدای زادگاهش به خاک سپرده شد.<br /> &lt;ref&gt;[http://%20http://khatesorkh.ir/index.php?martyr_id=2200 سایت خط سرخ]&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Ghanbari9706 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%AF%D9%86%DB%8C_%D8%AC%D9%88%D8%B1%D8%AC_%D8%AC%D8%AD%D8%A7 2019-09-09T11:29:45Z

<p>Ghanbari9706: </p> <hr /> <div>شهید دنی جورج جحا<br /> <br /> ==زندگینامه:==<br /> شهید دنی جورج جحا که معروف شد به «ابوعرب» متولد روستای «صیدنایا» از توابع دمشق.<br /> دنی هنگامی که متوجه شد سلفیون قصد حمله و تخریب حرم حضرت سکینه علیه السلام را در اطراف دمشق دارند، به یاری هموطنان مسلمان خود شتافت.<br /> احتیاج ندارد شیعه و مسلمان باشیم، اگر کمی وجدان در وجود انسان باشد می فهمد که چه اتفاقی در حال وقوع است. دست های پشت پرده ی استکبار برای نابودی سرزمین شام که امروز در رأس محور مقاومت قرار گرفته برکسی پوشیده نیست. دنی با پوشیدن لباس رزم، به نیروهای مردمی سوریه پیوست.<br /> همسنگر و همرزم با آنان، شبانه روز به دفاع از حرم اهل بیت علیه السلام پرداخت.<br /> در یکی از روزهای نبرد، تروریست ها به منطقه ی داریا و حرم حضرت سکینه حمله کردند. «دنی جحا» هنگام حمله ی تروریست های وهابی به مرقد حضرت سکینه علیه السلام، مردانه جلوی آنها ایستاد تا وارد مرقد مطهر نشوند. او با این اقدام شجاعانه به شهادت رسید. �<br /> دنی در حالی که با افتخار تمام و غیرتمندانه در کنار برادران مسلمان خود می جنگید، به دست سلفیون مزدور اسرائیل، به شهادت رسید. پیکر این شهید مسیحی دفاع از حریم اهل بیت علیه السلام، بر دوش هم وطنان مسلمان و مسیحی اش در محله ی مسیحی نشین «باب توما» در دمشق تشییع و به خاک سپرده شد. و مثل او کم نبوده و نیستند. اکنون در میان نیروهای حزب الله لبنان نیز یگانی از نیروهای مسیحی وجود دارد. آنها شاهد هستند که تکفیری های داعش چه بر سر مسیحیان ایزدی در عراق آوردند. برای همین در کنار برادران حزب الله مشغول مقاومت شده اند.<br /> برادران اهل سنت نیز بهتر از من و شما خبر دارند که در صورت تسلط تکفیری های بی دین چه اتفاقی خواهد افتاد. آنها شاهد هستند که بیشترین کسانی که به دست تکفیری ها و به بهانه های مختلف اعدام می شوند، شهروندان سنی مذهب هستند. لذا آنها نیز شجاعانه در مقابل دشمن مشترک ایستاده اند.<br /> &lt;ref&gt;سایت نوید شاهد&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Ghanbari9706 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF%D8%AF%D8%A7%D9%88%D9%88%D8%AF_%DA%AF%D9%84_%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF%DB%8C 2019-09-09T11:17:05Z

<p>Ghanbari9706: </p> <hr /> <div>شهید داود گل محمدی<br /> <br /> تاریخ تولد :1345/08/20<br /> <br /> تاریخ شهادت : 1365/03/28<br /> <br /> محل شهادت : نامشخص<br /> <br /> محل آرامگاه :تهران - بهشت زهرا<br /> <br /> <br /> ==زندگینامه==<br /> شهید داوود گل محمدی در تاریخ 1345/08/20 در خانواده ای مذهبی در شهر تهران دیده به جهان گشود. پدرش لطف علی کارمند شهرداری و مادرش سکینه خانه‌دار بود. او فرزند اول خانواده و سه خواهر دارشت. در سن هفت سالگی به مدرسه رفت و با علاقه زیاد به تحصیل ادامه داد. وی در دوران جوانی در مغازه مشغول به کار شد. داوود با علاقه زیاد جهت گذراندن دوران سربازی ثبت نام کرد و در سال 1364 از طرف ارتش به جبهه اعزام شد. حدود 6 ماه در کلایشن در اطراف مهاباد به دفاع از میهن پرداخت و در تاریخ 1365/03/28 از ناحیه پا آسیب شدید دیده و بر اثر خونریزی به درجه رفیع شهادت نائل گردید. مزار این شهید شریف در بهشت زهرا واقع می‌باشد.<br /> روحش شاد و یادش گرامی باد<br /> &lt;ref&gt;[http://%20%20http://www.ajashohada.ir/home/martyrdetails/23250 سایت شهدای ارتش]&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Ghanbari9706 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF%D8%AF%D8%A7%D9%88%D9%88%D8%AF_%D9%85%D9%82%D8%B1%D9%86%D8%B3 2019-09-09T11:13:08Z

<p>Ghanbari9706: </p> <hr /> <div>شهید داود مقرنس<br /> تاریخ تولد :1337/03/15<br /> تاریخ شهادت : 1364/12/01<br /> محل شهادت : نامشخص<br /> محل آرامگاه :تهران - بهشت زهرا<br /> <br /> ==زندگینامه==<br /> شهید داود مقرنس در تاریخ 1337/03/15 در تهران متولد شد. پس از دوران کودکی جهت تحصیل به مدرسه قدم نهاد. با رسیدن به نوجوانی صبح ها به مدرسه می رفت و بعد از ظهرها به کار مشغول بود. برای ادامه تحصیل به دبیرستان رفت اما برای تأمین نیازهای خانواده ترک تحصیل کرده و به شغل آزاد مشغول شد. <br /> بعد از مدتی نیروی هوایی جهت ثبت نام آگهی داد و داود پس از پر کردن فرم به نیروی هوایی مراجعت کرد و با موفقیت در امتحان ورودی قبول شد. دوران آموزشی را پشت سر گذاشت که این دوران در اوایل اوج گیری انقلاب بود. سپس در اولین درگیری در پادگان نیروی هوایی به طور مستقیم شرکت کرد و پس از فتح پادگان با سایر همرزمان برای آزاد کردن پادگان های دیگر از دست دژخیمان شتافت. <br /> پس از پیروز شدن انقلاب عناصر رژیم سر سپرده در شهرهای کردستان شروع به جنایت و فتنه نمودند و او اولین داوطلب ها بود که راهی غرب کشور شد. سه ماه در آن شهر خدمت کرد و به شهر خود بازگشت و مشغول خدمت گردید. پس از مدتی به جبهه رفت و در یکی از عملیات ها از ناحیه دست و کمر زخمی شد اما خوشبختانه پس از مدتی بستری در بیمارستان سلامتی خود را باز یافت.<br /> با بازگشت شهید مقرنس از بیمارستان خانواده اش تصمیم گرفتند که برایش همسری انتخاب کنند. او نیز به این تصمیم خانواده ارج نهاد و این سنت حسنه را به انجام رساند. 5 ماه از زندگی او نگذشته بود که به قسمت امنیت پرواز رفت و به فیض شهادت نائل گردید.<br /> &lt;ref&gt;[http://%20http://ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/25692 سایت شهدای ارتش]&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Ghanbari9706 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF%D8%AF%D8%A7%D9%88%D9%88%D8%AF_%D9%85%D8%B1%D8%AA%D8%B6%D9%88%DB%8C 2019-09-09T11:11:06Z

<p>Ghanbari9706: </p> <hr /> <div>شهید داود مرتضوی<br /> تاریخ تولد :1320/09/22<br /> تاریخ شهادت : 1363/07/25<br /> محل شهادت : نامشخص<br /> محل آرامگاه :تهران - بهشت زهرا<br /> <br /> <br /> ==زندگینامه==<br /> <br /> نام شهید: سید داود مرتضوی <br /> نام پدر:اصغر<br /> محل تولد: سراب <br /> تاریخ تولد: 1320/09/22<br /> مدرک تحصیلی: فوق دیپلم نظامی <br /> وضعیت تأ هل: متاهل<br /> دختر:3 پسر:1 <br /> شغل شهید: افسر ارتش <br /> تاریخ شهادت: 1363/07/25 <br /> محل شهادت: جزیره مجنون <br /> نشانی مزار: بهشت زهرای تهران<br /> <br /> در اذر ماه سال 1320 در شهرستان سراب در خانواده ای مذهبی دیده به جهان گشود<br /> دوران طفولیت را در محیطی اکنده از محبت در کنار مادر و پدری دلسوز به پایان رساند <br /> در سال 1330 شهید و خانواده اش از سراب به تهران مهاجرت نمودند و داوود تا پایان دوره راهنمایی را در تهران با موفقیت به پایان رساند و سپس وارد ارتش گردید در ارتش نیز هر سال بصورت متفرقه در امتحانات مقطع متوسطه شرکت می جست و موفق به اخذ دیپلم ریاضی و پس از ان فوق دیپلم نظامی را دریافت داشت <br /> شهید مرتضوی دارای اخلاقی ستوده بود با زیر دستانش با چهره ای بشاش برخورد می نمود و همیشه توصیه می نمود که تحصیل علم نمایید و فرد مفیدی برای جامعه گردید <br /> با شروع جنگ تحمیلی عراق علیه ایران وی راهی جبهه های نبرد حق علیه باطل گردید و اکثر اوقات در خط مقدم جبهه حضوری فعال داشت و به عنوان معاون گردان مخابرات انجام وظیفه می نمود تا اینکه در سال 1363 در جزیره مجنون به درجه رفیع شهادت نائل گردید <br /> &lt;ref&gt;[http://%20%20http://ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/25049 سایت شهدای ارتش]&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Ghanbari9706 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF%D8%AF%D8%A7%D9%88%D9%88%D8%AF_%D9%85%D8%AD%D8%B1%D8%A7%D8%A8%DB%8C 2019-09-09T11:07:28Z

<p>Ghanbari9706: </p> <hr /> <div>{{جعبه اطلاعات افراد نظامی <br /> |نام فرد = داود محرابی<br /> |تصویر = Davod-mehrabi.JPG<br /> |توضیح تصویر = <br /> |ملیت = [[پرونده:پرچم ایران.png|22px]] ایرانی<br /> |شهرت = <br /> |دین و مذهب = [[مسلمان]]، [[شیعه]]<br /> |تولد = [[زادروزهای 1 دی|1324/10/01]] <br /> |شهادت = [[الگو:شهدای 6 خرداد|1373/03/06]]<br /> |وفات = <br /> |مرگ = <br /> |محل دفن = <br /> |مفقود = <br /> |جانباز = <br /> |اسارت = <br /> |نیرو = <br /> |یگانهای خدمت = <br /> |طول خدمت = <br /> |درجه = <br /> |سمت‌ها = <br /> |جنگ‌‌ها = <br /> |نشان‌های لیاقت = <br /> |عملیات‌ = <br /> |فعالیت‌ها = <br /> |تحصیلات = <br /> |تخصص‌ها = <br /> |شغل = <br /> |خانواده = <br /> }}<br /> <br /> <br /> بسمه تعالی<br /> [[شهید داود محرابی]] :<br /> تاریخ تولد : [[01/10/1324]]<br /> تاریخ شهادت : [[06/03/1373]]<br /> محل شهادت : نامشخص<br /> محل آرامگاه: [[تهران]] – [[بهشت زهرا]]<br /> <br /> ==زندگینامه==<br /> [[شهید داوود محرابی]] در تاريخ، 1/10/1324 در تهران در خانواده‌ای مذهبی دیده به جهان گشود. پس از سپری نمودن تحصیلات اولیه و اخذ مدرک دیپلم از طریق شرکت در کنکور ورودی دانشکده افسری در تاریخ 1/7/1346 به استخدام [[ارتش]] در آمد. پس از طی دوره سه ساله دانشکده افسری در تاریخ 1/7/1349در رسته سر رشته داری ([[آماد]] ) به درجه [[ستوان دومی]] نائل گردید. بعد از دوره مقدماتی [[رسته سر رشته داری]] ، در مرکز آموزش پشتیبانی [[تبریز]] به سمت فرماندهی آماد و پشتیبانی [[نزاجا]] مشغول انجام وظیفه گردید. <br /> در تاریخ 6/3/1373 بعد از سالها نبرد با عوارض [[بمب‌های شیمیایی]] دشمن بعثی، شربت شهادت را نوشید و به لقاء الله پیوست. پیکر مطهرش در بهشت زهرای تهران به خاک سپرده شده است. <br /> از اين شهید بزرگوار، سه فرزند دختر به يادگار مانده است<br /> ==وصیت نامه==<br /> به خدا كه اگر به خاطر زن و بچه‌ام نبود دوست داشتم هر چه زودتر دنیا را ترك كنم زیرا عاشق مرگ بودم.<br /> سلام به همه فامیل و دوستان:<br />  سفارشم به سه دخترم زهرا، زهره و زیبا و جگر گوشه‌ام، همسر عزیزم میهن.<br /> نماز را هيچ وقت فراموش نكنيد و به خاطر خدا آن را به پا داريد نه براي پست و مقام و پول <br />  از دروغ و ریا بپرهیزید، حتى اگر با راستگوئى، همه مال و زندگى خودتان را از دست ‌دهید.<br /> درس بخوانيد طوري كه عاشق عالم شويد.<br /> در برابر فرودستان و بچه هاي يتيم سر تعظيم فرود آوريد.<br />  مرگ من باعث نشود كه بگوئید خدا ما را فراموش كرده، خواست خدا هر چه باشد همان مى‌شود من از مقام مولایم على (ع) و پیغمبر فرستاده خدا، عزیزتر نیستم، آنها رفتند ما هم مى‌رویم. زهرا و زهره و زیباي من زمانى روحم شاد است كه شما داراى بالاترین مدرك تحصیلى عملى و علمى باشید<br />   از حسودان و بى‌خردان و نامردان و نازنان دوري كنيد.<br />   به خاطر خدا به ديگران كمك كنید و سعى كنید كه این كار پنهان انجام شود.<br /> سفارش به خانواده‌ام و همه فامیل و دوستان، <br /> بعد از مرگ من هر كس به زن و بچه من بیشتر از موقعى كه خودم بوده‌ام احترام بگذارد، با من دوست واقعى، برادر واقعى، فامیل واقعى، خواهد بود.<br /> در مورد هر چه دارم میهن و سه فرزندم مختار خواهند بود.<br />  برادران و خواهران و پدر و مادرم، در این مورد حرفى و كارى نكنند، كه به خدا قسم روح من را عذاب خواهید داد، نكند بگوید فلان چيز جز مال پسر، یا مال برادر ما، بوده است هر چه دارم مال سه دخترم و برادر عزیزم على باشد من مى‌دانم و اگر بايد به پدر و مادر من كمكي بشود، بدون آن كه آنها بگوید در حد توان برادرم علي، كمك كند، ولى این را بگویم اگر كسي یك كلمه طلب چیزى از بچه‌ها و من بكند، گویا روح مرا آتش زده است [[نماز]] و روزه‌هایم را خوانده و گرفته‌ام، ولى در مدت مریضى روزه بدهكارم. در خاتمه از همه دوستان و فامیل طلب بخشش كنید.<br /> خداحافظ / ساعت 20<br /> 22/09/1371 داود محرابی&lt;ref&gt;[http://%20%20http://ajashohada.ir/home/martyrdetails/44068 سایت شهدای ارتش]&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Ghanbari9706 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%AF%D8%A7%D9%88%D9%88%D8%AF_%D9%81%D8%B1%D8%AD_%D8%A8%D8%AE%D8%B4 2019-09-09T11:04:44Z

<p>Ghanbari9706: </p> <hr /> <div>شهید داود فرح بخش<br /> تاریخ تولد :1347/04/02<br /> تاریخ شهادت : 1367/04/22<br /> محل شهادت : نامشخص<br /> محل آرامگاه :البرز - کرج - امامزاده محمد<br /> <br /> <br /> <br /> ==زندگینامه==<br /> <br /> شهید داود فرح بخش فرزند رجب علی به تاریخ 1347/04/02 در کرج در خانواده ای مذهبی و مومن دیده به این دنیای فانی گشود. وی دوران کودکی خویش را در آغوش گرم خانواده سپری نمود تا این که پا به سن 7 سالگی گذاشت و جهت کسب دانش و معرفت به مدرسه رفت و پس از گذراندن مراحل ابتدایی، راهنمایی و دبیرستان موفق به اخذ مدرک دیپلم در رشته اقتصاد گردید و با فرا رسیدن خدمت سربازی و تشکیل ارگان های مختلف او نیز در سن 19 سالگی در سال 1366 از طریق ارتش به خدمت مقدس سربازی اعزام گردید.<br /> شهید فرح بخش پس از 10 ماه خدمت و رشادت در منطقه فکه بر اثر اصابت تیر و بمباران شیمیایی دشمن بعثی به درجه رفیع شهادت نائل آمد.<br /> روحش شاد و یادش گرامی باد<br /> <br /> &lt;ref&gt;[http://%20http://www.ajashohada.ir/home/martyrdetails/20138 سایت شهدای ارتش]&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Ghanbari9706 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF%D8%A8%D9%87%D8%B1%D9%88%D8%B2_%D8%B2%D8%A7%D8%B1%D8%B9_%D8%AE%D8%B4%D9%86%D8%AF%D8%B1%D9%82 2019-08-30T12:00:20Z

<p>Ghanbari9706: </p> <hr /> <div>شهید بهروز زارع خشندرق<br /> تاریخ تولد :1345/11/09<br /> تاریخ شهادت : 1366/06/25<br /> محل شهادت : نامشخص<br /> محل آرامگاه :آذربایجان شرقی - بستان آباد – خشندرق<br /> <br /> ==زندگی نامه==<br /> شهید بهروز زارع در تاریخ 1345/11/09 درخانواده ای متوسط در شهرستان بستان آباد چشم به دنیا گشود شهید عزیز پس از ورود به ارتش و طی دوره های لازم جهت انجام وظیفه مقدس دفاع به جبهه حق علیه باطل درمنطقه پنجوین اعزام گردید. و همراه دیگر همرزمان خود رتیپ لشکر 30 گرگان جان نثاری نمود که دریکی از عملیات ها درتاریخ 1366/06/25 با دلاوری هرچه تمام در زیر آتش دشمن درحال انجام وظیفه دفاعی خود بود که بعلت توسط دشمن در جبهه خیل شهیدان خدایی پیوست که اکنون نیز گلزار شهدای در بستان آباد به وجود مطهر این شهید بر خود می بالد.<br /> &lt;ref&gt;[http://%20%20http://ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/39330 سایت شهدای ارتش]&lt;/ref&gt;<br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;<br /> == رده‌ها ==<br /> {{ترتیب‌پیش‌فرض:بهروز_زارع_خشندرق}}<br /> [[رده: شهدا]]<br /> [[رده: شهدای دفاع مقدس]]<br /> [[رده: شهدای ایران]]<br /> [[رده: شهدای استان آذربایجان شرقی]]<br /> [[رده: شهدای شهرستان بستان آباد]]</div>

Ghanbari9706 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%AC%D9%87%D8%A7%D9%86%DA%AF%DB%8C%D8%B1_%D8%AF%D8%B3%D8%AA%D9%85%D9%86%D8%AF 2019-08-30T11:57:19Z

<p>Ghanbari9706: </p> <hr /> <div>جهانگیر دستمند<br /> تاریخ تولد :1341/05/08<br /> تاریخ شهادت :1362/06/11<br /> <br /> ==زندگی نامه==<br /> دستمند، جهانگیر: هشتم مرداد ۱۳۴۱، در شهر قزوین به دنیا آمد. پدرش مرتضی، راننده بسیج بود و مادرش گل‌صنم نام داشت. تا اول متوسطه درس خواند. به عنوان پاسدار در جبهه حضور یافت. یازدهم شهریور ۱۳۶۲، در سردشت توسط نیروهای عراقی بر اثر اصابت گلوله به شهادت رسید. مزار او در گلزار شهدای زادگاهش قرار دارد. برادرش مصطفی نیز به شهادت رسیده است.<br /> &lt;ref&gt;[http://%20http://khatesorkh.ir/index.php?martyr_id=1131 سایت خط سرخ]&lt;/ref&gt;<br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Ghanbari9706 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%AC%D9%85%D8%B4%DB%8C%D8%AF_%DA%AF%D9%88%D8%AF%D8%B1%D8%B2%DB%8C 2019-08-30T11:54:52Z

<p>Ghanbari9706: </p> <hr /> <div>شهید جمشید گودرزی<br /> <br /> تاریخ تولد : 1346/09/15 <br /> <br /> تاریخ شهادت : 1365/03/18<br /> <br /> محل شهادت : نامشخص <br /> <br /> محل آرامگاه : البرز - کرج - دروان<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> ==زندگینامه==<br /> <br /> شهید جمشید گودرزی فرزند حمید در تاریخ 1346/09/15 در روستای دروان كرج در خانواده‌ای كشاورز دیده به جهان گشود. وی پس از سپری كردن دوران كودكی در روستا در سن 7 سالگی به مدرسه رفت و تا كلاس پنجم ابتدایی درس خواند.<br /> <br /> وی همزمان با تحصیل در امر كشاورزی به پدرش كمك می‌كرد كه پس از آن ترك تحصیل كرده و به كار در امر كشاورزی و باغداری مشغول شد. با فرا رسیدن زمان خدمت سربازی به جبهه‌های جنوب اعزام گشت و به نبرد با متجاوزان پرداخت كه پس از رزمی بی امان در تاریخ 1365/03/18 در منطقه عملیاتی جزیره مجنون بر اثر اصابت تركش به شهادت رسید.<br /> <br /> روحش شاد و یادش گرامی باد<br /> &lt;ref&gt;[http://%20%20http://www.ajashohada.ir/home/martyrdetails/%2023406 سایت شهدای ارتش]&lt;/ref&gt;<br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Ghanbari9706 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF%D8%A8%D9%87%D8%B1%D8%A7%D9%85_%D9%85%D8%A8%DB%8C%D9%86%DB%8C 2019-08-30T11:52:53Z

<p>Ghanbari9706: </p> <hr /> <div>شهید بهرام مبینی<br /> <br /> تاریخ تولد :1338/05/14<br /> <br /> تاریخ شهادت : 1362/03/21<br /> <br /> محل شهادت : نامشخص<br /> <br /> محل آرامگاه :مرکزی - اراک - کرکان پایین<br /> <br /> <br /> ==زندگینامه==<br /> شهید سرباز وظیفه بهرام مبینی یکی از لاله های خونین گلزار انقلاب و جنگ تحمیلی فرزند ابراهیم در تاریخ 1338/05/14در خانواده ای متدین و معتقد و از نظر مادی در سطح متوسط در کرکان فراهان به دنیا آمد.<br /> این سرباز فداکار اسلام به مانند یاران سرور شهیدان حضرت اباعبدالله الحسین عاشقانه نبرد می نمود تا دشمن غاصب را از دیار مومنین بیرون راند که در این راه نیز به رب الشهداء و الصدیقین لبیک گفته و در منطقه کردستان در تاریخ 1362/03/21 شربت شیرین شهادت را گوارا به سر کشید.<br /> آرامگاه آن بزرگوار در روستای کرکان پایین استان مرکزی همچنان مثل خورشید درخشان خود نمایی می کند.<br /> خداوندا درجه اش عالیست متعالی بفرما<br /> <br /> ==خاطرات==<br /> خاطراتی از زبان نزدیکان شهید<br /> 1ـ در ورق اول رساله ی امام با خط مبارک خود نوشته است: فرمان رسید که دشمن را از خانه بیرون کنید.<br /> 2ـ همرزمانش می گویند: بهرام 2 روز قبل از ماه مبارک رمضان به حمام رفته و خود را برای روزه گرفتن ماه مبارک رمضان و بهره مند شدن و فیض بردن از این ماه عبادت آماده می کرد. به گفته رفقای نظامی اش، در پادگان درس ..... به رفقای خود می داده است.<br /> 3ـ از آخرین صحبت های شهید که در تاریخ 1362/14/02 به مرخصی آمده بود که دیداری از پدر و مادر و اقوام نماید، با توجه به این که در همین زمان که با ناراحتی قلبی تنها برادرش که در بیمارستان قدس اراک بستری بود، مواجه گردید. مدت 10 روز از مرخصی شهید در بالین برادرش در بیمارستان گذشت و سپس با تشخیص پزشک برادر شهید را به بیمارستان قلب تهران معرفی نمودند که مرخصی بهرام رو به اتمام بود. بعد از مراجعت برای بازدید آخر به پدرش گفت: پدر من! چون وضع کردستان نیاز به نیروی بیشتری دارد، من می روم و به شما سفارش می کنم که از تنها برادرم محافظت بیشتری نموده و او را در بیمارستان قلب تهران بستری نمایید. <br /> &lt;ref&gt;[http://%20http://www.ajashohada.ir/home/martyrdetails/23777 سایت شهدای ارتش]&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Ghanbari9706 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF%D8%A8%D9%87%D8%B1%D8%A7%D9%85_%D9%82%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D9%86%DB%8C 2019-08-30T11:48:51Z

<p>Ghanbari9706: </p> <hr /> <div> <br /> نام بهرام قربانی<br /> نام پدر محمد<br /> نام مادر ماهی<br /> محل شهادت قصرشیرین<br /> محل تولد تاکستان - ولازجرد تاریخ تولد ۱۳۴۳/۰۱/۰۴<br /> محل شهادت قصرشیرین تاریخ شهادت ۱۳۶۶/۰۱/۲۰<br /> استان محل شهادت کرمانشاه شهر محل شهادت قصرشیرین<br /> وضعیت تاهل متاهل درجه نظامی <br /> تعداد پسر ۱ تعداد دختر ۱<br /> تحصیلات - رشته <br /> عملیات سال تفحص <br /> محل کار بنیاد تحت پوشش <br /> مزار شهید قزوین - تاکستان - ولازجرد<br /> ==زندگي نامه==<br /> قربانی، بهرام: چهارم فروردین [[۱۳۴۳]]، در روستای ولازجرد از توابع شهر تاکستان به دنیا آمد. پدرش محمد، کشاورز بود و مادرش ماهی نام داشت. خواندن و نوشتن نمی‌دانست. ازدواج کرد و صاحب یک پسر و یک دختر شد. به عنوان سرباز [[ارتش]] در [[جبهه]] حضور یافت. بیستم فروردین [[۱۳۶۶]]، در [[قصرشیرین]] توسط نیروهای عراقی بر اثر اصابت [[ترکش]] به شهادت رسید. مزار او در گلزار شهدای زادگاهش واقع است.<br /> &lt;ref&gt;[http://%20%20http://khatesorkh.ir/index.php?martyr_id=2196 سایت خط سرخ]&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Ghanbari9706 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF%D8%A8%D9%87%D8%B1%D8%A7%D9%85_%D8%B5%D9%81%D8%B1%DB%8C 2019-08-30T07:01:07Z

<p>Ghanbari9706: </p> <hr /> <div>بسمه تعالی<br /> <br /> شهید بهرام صفری :<br /> <br /> تاریخ تولد : 20/11/1346<br /> <br /> تاریخ شهادت : 22/04/1367<br /> <br /> محل شهادت : نامشخص<br /> <br /> محل آرامگا ه : فارس – شیراز - ظفراباد<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> ==زندگی نامه==<br /> <br /> [[شهید بهرام صفری]] در تاریخ [[20/11/1366]] در روستای ظفر آباد در شهرستان [[شیراز]] دیده به جهان گشود ایشان که در خانواده ای مذهبی به دنیا آمده. که نام پدر و مادر ایشان محمد علی و نرگس بود. شغل پدر ایشان کشاورزی بود و ایشان که در دوران ابتدائی در روستای ظفر آباد در مدرسه‌ی [[شهید اسدالله ظفر آبادی]] تمام کرد و در دوران ابتدائی به خاطر شیطنت بچگی دست راستش شکشت و حدود یک ماه تحت درمان قرار گرفت و شهید از همان دوران ابتدائی با همان وزن کمش همیشه در تظاهرات علیه رژیم شرکت داشت. و بعد از اتمام دوران تحصیل در مقطع ابتدائی به خاطر تأمین معاش و کمک به پدرش ترک تحصیل کرد. که همزمان با پیروزی انقلاب شد و بعد از مدت چهار سال در کنار پدر بودن اشتغال به کار کشاورز داشت تا این که در سن 15 سالگی رسید ولی به خاطر اصرار پدر و مادر چند ماهی رفتنش به تعویق افتاد تا این که شهید به صورت دواطلب از طرف نیروهای مردمی [[بسیج]] به عنوان بسیجی از منطقه ی کوار به صورت دسته بندی در شهرستان [[شیراز]] به منطقه ی جنگی [[اهواز]] اعزام شد و بعد از سه ماه حضور در جبهه به خاطر رفتن برادر بزرگترش به جبهه پدرش از رفتن شهید جلوگیری کرد. و با شروع شدن خدمت [[سربازی]] شهید با توجه به علاقه و اشتیاقش به جبهه برای اعزام از شیراز به [[لشکر 77 خراسان]] اعزام شد که در [[رسته‌ی خمپاره انداز]] مشغول به فعالیت شد که چند ماه بود به غرب منطقه‌ی [[کردستان]] اعزام شد که حدود 24 ماه در منطقه ی غرب کردستان در حال دفاع از مرز و خاکمان بود که به خاطر 4 ماه دوران ضرورت و اتمام خدمت باید در منطقه ی [[فکه]] و [[عین خش(خوش)]] در [[اهواز]] حضور می داشت که در [[عملیات مرصاد]] که هم زمان با اتمام [[دوران ضرورت سربازی]] ایشان بود همزمان شد که در آن عملیات به خاطر اصابت [[ترکش]] به ناحیه سرش به مقام رفیع شهادت رسید. که سال شهادت ایشان [[21/04/1367]] بود که همزمان با اتمام [[جنگ تحمیلی]] بود که سه ماه بعد از تحویل پیکرش در روستای ظفر آباد در گلزار شهدا خاک شد. که هم اکنون پدر و مادر ایشان در روستای ظفر آباد در حال زندگی هستند پدر و مادر ایشان که 11 فرزند داشتند و شهید دومین فرزند آنان بود که هم اکنون جای آن شهید خیلی در خانواده شان کم است. از خصوصیات اخلاقی ایشان خیلی مؤدب و اهل [[نماز شب]] و [[روزه]] بود و فردی متواضع و پاکدامن بود که در روستای ظفر آباد تا امروز یادش زنده است .<br /> <br /> &lt;ref&gt;[http://%20http://www.ajashohada.ir/home/martyrdetails/42080 سایت شهدای ارتش]&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Ghanbari9706 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%A8%D9%87%D8%B1%D8%A7%D9%85_%D8%B2%DB%8C%D8%A7%D8%B1%DB%8C 2019-08-30T06:59:19Z

<p>Ghanbari9706: </p> <hr /> <div>شهید بهرام زیاری<br /> تاریخ تولد :1344/08/03<br /> تاریخ شهادت : 1366/05/18<br /> محل شهادت : نامشخص<br /> محل آرامگاه :شهرستان های استان تهران - فیروزکوه – جلیزجند<br /> <br /> ==زندگی نامه==<br /> شهید بهرام زیاری در تاريخ 1344/08/03 در استان تهران، شهر دماوند متولد شد. نام پدرش عرب علي و نام مادرش بي بي بود. او قبل از شهادت سرباز وظيفه و مجرد بود که با عضويت در ارتش به جبهه اعزام شد و در تاريخ 1366/05/18 بر اثر اصابت ترکش خمپاره در منطقه عملياتي مهران توسط دشمن بعثي به شهادت رسيد. مزار اين شهيد گرامی در فيروزکوه، در گلزار روستاي جليزجند واقع مي باشد.<br /> <br /> &lt;ref&gt;[http://%20http://ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/39354 سایت شهدای ارتش]&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;<br /> == رده‌ها ==<br /> {{ترتیب‌پیش‌فرض:بهرام_زیاری}}<br /> [[رده: شهدا]]<br /> [[رده: شهدای دفاع مقدس]]<br /> [[رده: شهدای ایران]]<br /> [[رده: شهدای استان تهران]]<br /> [[رده: شهدای شهرستان فیروزکوه]]</div>

Ghanbari9706