دانش‌نامه فرهنگ ایثار , جهاد و شهادت - مشارکت‌های کاربر [fa]

شهید حسین گویلی گیلانه

2019-08-26T08:33:52Z

Massume98:

*[[حسین گویلی‌گیلانه]]

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف

حسین [[سوم آبان ۱۳۵۹]] براثر اصابت [[گلوله توپ]] به تانکی که او هدایت آن را بر عهده داشت، به [[شهادت رسید]] . از این بزرگوار فرزندی بنام عبدالسلام باقی‌ماند .

*تولد

[ ویرایش ]

حسین سال [[۱۳۳۶]] [[سنندج]] به دنیا آمد . خانواده اش ازنظر مالی در شرایط مناسبی نبودند اما دارای فرهنگ غنی و اصیل اسلامی بودن . دوران ابتدائی تا پایان دبیرستان را در زادگاهش سپری کرد و در سال ۱۳۵۳ در [[دانشکده افسری]] پذیرفته شد . او در سال ۱۳۵۷ فارغ‌التحصیل ودر [[لشکر ۲۸ سنندج]] مشغول خدمت شد . بعد از مدتی به [[مرکز زرهی شیراز]] منتقل شد .

*حضور در جبهه

[ ویرایش ]

حسین دوره‌های رزمی مختلفی را با شجاعت گذراند و موقعی که نیروهای نظامی صدام حسین وارد خاک ایران شدند او در مقابل آنها ایستاد . حسین سوم آبان ۱۳۵۹ براثر اصابت گلوله توپ به تانکی که او هدایت آن را بر عهده داشت، به [[شهادت]] رسید . از این بزرگوار فرزندی بنام عبدالسلام باقی‌ماند .

رده‌های این صفحه : شهیدان ارتش | شهیدان استان کردستان | شهیدان سنندج | شهیدان لشکر 28 سنندج | شهیدان متولد 1336 | شهیدان 1359

شهید محمد رضا کریمی متولد سال1349

2019-08-18T06:01:00Z

Massume98:

rId5

نام: محمد رضا کریمی

نام پدر: عباس

نام مادر: گل عنبر

محل شهادت: شلمچه

محل تولد: قزوین

تاریخ تولد: ۱۳۴۹/۰۳/۳۰

تاریخ شهادت: ۱۳۶۶/۰۱/۲۲

استان محل شهادت: خوزستان

شهر محل شهادت: خرمشهر

وضعیت تاهل: مجرد

درجه نظامی

تحصیلات: سوم راهنمائی

رشته -

عملیات سال تفحص: 1374

محل کار بنیاد تحت پوشش

مزار شهید: قزوین - قزوین

زندگي نامه

کریمی ، محمدرضا: سی‌ ام خرداد ۱۳۴۹ ، در شهر قزوین به دنیا آمد. پدرش عباس، کارگر کارخانه بود و مادرش گل‌عنبر نام داشت. دانش‌آموز سوم راهنمایی بود. به عنوان بسیجی در جبهه حضور یافت . بیست و دوم فروردین ۱۳۶۶ ، در شلمچه به شهادت رسید . پیکر او مدت‌ها در منطقه بر جا ماند و سال ۱۳۷۴ ، پس از تفحص در گلزار شهدای زادگاهش به خاک سپرده شد. برادرش علی نیز شهید شده است.

وصایا

شهید، محمدرضا کریمی : عقیده ی بنده از رفتن به جبهه، لبیک گفتن به ندای امام امت و یاری رساندن به دین اسلام و ادامه دادن راه شهدا می باشد؛ که امید بازگشت را در خود احساس نمی کنم! بنده راه خود را می شناسم و آگاهانه در این راه مقدس قدم می گذارم؛ لذا انتخابم به تقلید هیچ کس نمی باشد و تا آخرین قطره ی خونم پایداری و استقامت می نمایم و در این راه مقدس هیچ گونه رِخوت و سستی از خود نشان نمیدهم. امیدوارم بنده ی خوبی برای خداوند باشم و خدا را شُکر می کنم که به من چنین توفیقی داد تا بتوانم در صفوف دیگر رزمندگان حاضر باشم . دنیا، مزرعه ی آخرت است و هر کس در این دنیا کِشت کُند، در آن دنیا برداشت می کند و نیز هر انسانی یک روز به دنیا می آید و روزی هم از دنیا خواهد رفت؛ چه بسیار پیامبران و امامان معصوم آمدند و بعد از مدتی رفتند؛ مرگ به سراغ همه می رود و چه بهتر که مُردن در راه خدا باشد. ای مردم و ای ملتِ قهرمان و شهید پرور ایران ! به ندای امام عزیزمان لبیک گویید و حضورتان را در جبهه ها محکم تر سازید و فرصت را به دشمن ندهید و همیشه در حال آماده باش باشید، تا دشمن در بین شما رخنه نکند؛ پس در راه خدا به جهاد برخیزید و از مُردن نترسید . پشت جبهه ها را محکم نگه دارید و در نمازهای جمعه و جماعات و در راهپیمایی ها شرکت کنید و مُشت محکمی بر دهان یاوه گویان آمریکا و دیگر اَبرقدرت ها بزنید؛ شرکت شما در چنین مجالسی ، زمینه ساز پیروزی رزمندگان و فرجِ حضرت ولی عصر(عج) می باشید. پدر و مادر عزیزم ! گرچه من می خواستم عصای پیری شما باشم؛ اما چه کنم که شیطان بزرگ به مملکت اسلامیمان تجاوز و هزاران خانه و آشیانه را خراب کرده است و خون هزاران جوان را به زمین ریخته است. مگر می شود انسان برابر چنین تجاوزهایی طاقت بیاورد؟ این انقلاب به راحتی به دست ما نرسیده و خون ها ریخته شده تا به دست ما رسیده است. انقلابی که می خواهد پایدار باشد، باید استقامت کرد و باید خون داد تا جامعه ی آینده خوب باشد. در زمان پیامبران هم جنگ بوده و خون هم ریخته شده است. در واقعه ی کربلا هم ۷۲ تن از یاران مخلص امام حسین (ع) شهید شدند و سر امام حسین (ع) را از تن جدا کردند؛ پس وظیفه ی ما این است که تا آخرین قطره ی خون خود، در راه مقدس پایداری کنیم . ( ۱۶۲۴۱۴۱) محمدرضاکریمی۲۳/۱۱/۶۵

http://khatesorkh.ir/index.php?martyr_id=2222

شهیدامیرخسرو فنایی

2019-07-18T18:10:37Z

Massume98: /* زندگی نامه */

شه ی د ام ی رخسرو فنا یی

تار ی خ تولد :1347/12/03

تار ی خ شهادت : 1367/01/21

محل شهادت : نامشخص

محل آرامگاه :اصفهان - فلاورجان – کل ی شاد

==زندگی نامه==

بسمه تعالی

شهید والامقام امیر خسرو فنایی

نام پدر: رضا قلی

تحصیلات : پنجم ابتدایی

تاریخ تولد: 1347

تاریخ شهادت:1367/01/20

محل شهادت: مریوان بیت المقدس

خدایا دلمان خیلی تنگ است برایش اما شکر که امانتی که به ما داد ی به نحو احسا تحویل دادیم خدایا از تو می خواهم که امیر شفاعتمان را بکند ای کاش ما جای او بودیم چه سعادتی نصیبش شد آرزو داشت که به این مقام والا دست پیدا کند که آرزویش بر آورده شد و همیشه بر لباش گل خنده جاری بود و کسی را هیچ وقت اذیت نمی کرد و دلی صاف و بی آلایش مانند دریا داشت همیشه کاری می کرد که بتواند دل اعضا ی خانواده را شاد کند همیشه وقتی فرد ناشناسی در خانه بود آنقدر سوت وآواز می هواند تا همه می فهمند که چه کسی است همیشه سعی می کرد با دست پر به خانه بیاید در نامه هایش می نوشت سرباز ی انسان ساز است و از همه فامیل ها در نامه اسم می برد از سال 1367 در نامه اش نوشته بود که جای من خالی است از آن سال به بعد دیگر او در کنار ما نیست و فقط عکس و خاطراتش بجا مانده است امیر انگار می دانست می خواهد شهید شود عکسش را جلو انداخته بود و می گفت که این باید باشد یادگار من یک عکس و خاطراتش به جا مانده است.<ref>[http://ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/41406 سایت شهدای ارتش]</ref>

==پانویس==
<references />

شهید احمدمعتمدی سده

2019-07-06T10:49:39Z

Massume98: /* زندگی نامه */

شه ی د احمد معتمد ی سده

تار ی خ تولد :1342/01/01

تار ی خ شهادت : 1363/01/25

محل شهادت : نامشخص

محل آرامگاه :اصفهان - لنجان - سده لنجان مرکز ی

==زندگی نامه==
شهادت جرقه ای ناگهانی در ظلمت ها و انفجاری در سکوت از اعماق سیاهی ها و انبوه تباهی و چهره روشن و نیرومندی که امید در تمامی عمرهاست .

آرامگاه منوری در تکیه شهدا ی لنجان یاد آور خاطرات شهید بزرگوار سرباز وظیفه احمد فرزند عباسعلی او در تاریخ 1361/07/20 از طریق حوزه نظام وظیفه بخدمت مقدس سربازی اعزام گردیده بود بلافاصله دوره آموزش مقدماتی و آموزشهای رزم مقدماتی در رشته پیاده را به وسیله مرکز آموزش نزاجا طی نموده و به یکی از یگانهای عمل کننده لشگر 21 حمزه که در منطقه.. مستقر و مشغول دفاع از کیان کشور اسلامی مان بود پیوست مسئولین یگان فوق این شهید بزرگوار را از سربازان خوب وفداکار یگان یاد می کنند این شهید در حالی که در تاریخ 1340 در شهر لنجان متولد و فقط 23 سال از زندگی با برکتش سپر ی شده بود در تاریخ 1363/01/24 در عملیاتی بر علیه دشمن بعثی عراق سرور شهیدان حضرت اباعبدالله حسین پیوست .

<ref>[http://%20http://ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/37784 سایت شهدای ارتش]</ref>

==پانویس==
<references />

شهیداحمد هدایتی کتولی

2019-07-06T10:42:42Z

Massume98: /* وصیت نامه */

شه ی د احمد هدا ی ت ی کتول ی

تار ی خ تولد :1345/05/08

تار ی خ شهادت : 1364/11/22

محل شهادت : نامشخص

محل آرامگاه :گلستان - عل ی آباد – الازمن

==وصیت نامه==

بسم الله الرحمن الرح ی م

و لا تقولو المن ی قتل فی سبیل اله اموات بل احیاء و لكن لا تشعرون .

و آن كسی را كه در راه خدا كشته شد مرده نپندارید . بلكه او زندة ابدی ست و لیکن همه شما این حقیقت در نخواهید یافت .

خدایا حال كه من در انجام مأموریتی الهی هستم، امیدوارم كه از گناهانم درگذری و مرا بنده ناتوان خوددانی خدایا مرا از آبی پست كه شیره جان آدمی است بیاراستی اینجانب مسیر راه را آگاهانه و با هشیاری انتخاب كرده ام و همچنین این راهی را كه می روم با انتخاب و آزادی ا ست خدایا پروردگارا من كه در حیاتم خدمتی به اسلام نگردم خدمتی یا قدم یا قلمی برای هم میهنان و دوستان انجام ندادم از برا ی من سب یل الله بلكه گناه زیادی هم دارم خدایا تا مرا نیامرزیده ای از دنیا مبر این عمری كه خدا می خواهد به من بدهد از تو می خواهم كه این عمر ناچیز را هدیه كن به مراجع عالی قدر روحانی مسئول ومتعهد به ویژه رهبر انقلاب اسلامی امام امت خمینی كبیر كه چشم میلونها متسضعف و محرومین به انتظار اوست عطا فرما ای نجانب خواسته ای كه از امت شهید پرور دارم این است كه همانطور كه وحدت ضامن پیروز ی ما بود به رهبر ی امام امت خمینی كبیر و حال هم از این ملت می خواهم اختلافات را كنار بگذارند و به اسلام و میهن عزیز فكر بكنند كه خیلی اسلام در خطر است همانطور كه امام عزیز فرمودند مادرم امیدوارم كه مرا ببخشید و از من راضی باشید در مرگ من گریه نكن پدرم برایم ناراحت مباش چون راهی كه من می روم در جهت اسلام است پدر ومادر عزیزم من فرزند شما نبودم بلكه فرزند اسلام و قران بوده ام خواهرانم حجابتان را رعایت كنید و زینب وار زندگی كنید و اینك برادرانم راه مرا كه خط سرخ شهادت است ادامه دهید و امام عزیز را تنها نگذارید خداحافط پدر ومادرم از تمام فامیلهایم و دوستانم می خواهم كه اگر از من بدی دیده ا ید مرا ببخشید و من را به بزرگی خود عفو نماید والسلام .

احمد هدایتی كتولی

<ref>[http://%20http://ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/39633 سایت شهدای ارتش]</ref>

==پانویس==
<references />

شهید ارسلان بایی

2019-07-05T19:02:30Z

Massume98: /* زندگی نامه */

شه ی د ارسلان با یی

تار ی خ تولد :1345/01/01

تار ی خ شهادت : 1365/02/19

محل شهادت : نامشخص

محل آرامگاه :گلستان - بندرگز – گزغرب ی

==زندگی نامه==
ارسلان با یی فرزند محمدرضا و ساره خانم کردی متولد شهرستان بندرگز روستای گز غربی در اولین روز بهار 1345 در خانواده ای مذهبی و وضع اقتصادی ضعیف دیده به جهان گشود .

ارسلان پس از طی کردن دوران کودکی و رسیدن به سن هفت سالگی قدم در راه علم و دانش نهاد. تحصیلات خود را تا پایان ششم ابتدایی ادامه داد و بعد از آن به دلیل فقر مادی خانواده و شروع شدن جنگ، تحصیل را رها کرده و پس از اندکی کارو گذراندن زندگی در جهان سازندگی بندر گز مشغول خدمت شد. و پس از آن به خدمت مقدس سربازی رفت. در دوران آموزشی ارسلان به قزوین اعزام شد و پس از گذراندن دوره آموزشی از طریق لشکر 16 زره ی قزوین او را به جنوب اعزام کردند. تا اینکه ارسلان در نوزدهم اردیبهشت 1365 پس از رشادت های بسیار در میدان نبرد و جنگ، بر اثر اصابت ترکش توپخانه دشمن به بدن این عزیز به درجه شهادت نائل آمد.

منبع:سایت شهدای ارتش

http://ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/38097

شهیداسداله قنبری

2019-07-05T18:56:51Z

Massume98: /* زندگینامه */

شه ی د دانشجو اسداله قنبر ی
==زندگینامه==
در تاریخ 1/6/1348 در شهرستان اسلام آباد غرب به دنیا آمد . دوران کودکی را در آغوش گرم و پرمهر و محبت خانواده ای مهربان و دلسوز پرورش یافت . اسدا... پس از ورود به دانشگاه علوم و فنون نظامی تهران، در تاریخ 29/3/1371 در منطقه ی بانه و در اثر کمین ضد ّ انقلاب ، به فیض شهادت نایل آمد . پیکر این شهید بزرگوار ، در گلزار شهدای روستای سراب تهران به خاک سپرده شده است<ref>سایت شهدای بسیج دانشجویی استان کرمانشاه</ref>

==پانویس==
<references />

شهیداصغر فتاحی

2019-07-05T08:19:15Z

Massume98: /* زندگی نامه */

شه ی د اصغر فتاح ی

تار ی خ تولد :1343/08/01

تار ی خ شهادت : 1367/10/11

محل شهادت : نامشخص

محل آرامگاه :فارس - ش ی راز – دارالرحمه

==زندگی نامه==
اصغر فتاحی متولد سال 1343 در شیراز بدنیا آمد وی دوران دبستان و راهنمایی و دبیرستان را با موفقیت چشمگیری به پایان رسانید وی همیشه خود تلاش می كرد او پسری متین و محجوب و دلسوز و بسیار پرعاطفه و سرشار از عشق و عاطفه نسبت به وطن و ناموس و خانواده اش بود و مادرش را تا حد جنون دوست داشت وی به خواهرهایش همیشه تذكر می داد كه حجابشان را رعایت كنند چون حجاب و وقار زیبا یی زن است و به هركس كه میرسید امر به معروف و نهی از منكر می كرد او خوبی ها را دوست داشت و از بدی ها دوری می كرد وی در سال 65 راهی جبهه شد و چون برادر كوچكترش هم به سربازی رفته بود می خواست خود را به جبهه اعزام كند اصغر پیش دستی می كرد و به جبهه رفت و در منطقه جنوب فكه اعزام شد و در آخرین نامه اش به مادرش متذكر می شود كه خود را برای شهادتش آماده كند و به مادرش می گوید كه به وصال رسیدن خود لیاقتی خالصانه می خواهد وی در تاریخ 1367/04/21 زمانی كه دستور عقب نشینی داده بودند به همراه چند تن از درجه داران محاصره و اسیر می شود و از زبان همرزمانش شنیدیم كه زمانی كه دستور عقب نشینی دادند به اصغر گفتیم ب ی ا یی د ول ی و ی نگران سربازان بود و م ی گفت با ی د آنها را جمع ك ن ی م تا اس ی ر نشوند و ی پس از اسارت ناراحت بود ومی گفت كاش در خام خودمان شهید می شدم و به دست این نامردان نمی افتادیم تا اینكه در تاریخ 1367/05/11 یك ماه پس از اسارت به دست عراقیان به شهادت رسیده و در همان جا به خاك سپرده شد.<ref>[http://ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/41401 سایت شهدای ارتش]</ref>

==پانویس==
<references />

شهید احمد نوروززاده خسروشاهی

2019-07-04T09:28:40Z

Massume98: /* زندگی نامه */

شه ی د احمد نوروززاده خسروشاه ی

تار ی خ تولد :1344/12/01

تار ی خ شهادت : 1365/08/15

محل شهادت : نامشخص

محل آرامگاه :آذربا ی جان شرق ی - تبر ی ز – خسروشهر

==زندگی نامه==
ازشهدای لایق لشکر 77 خراسان شهید احمد نوروز زاده فرزند یوسف می باشد . که درتاریخ 1365/08/15 درمنطقه جنوب با یاد خدا و ذکر پیروزی وبه عشق حسین بن علی دعوت حق را لبیک گفت علت شهادت این عزیز بزرگوار توسط دشمن درجبهه بوده که درتداوم انقلاب و احتیاج به نیروی رزمنده در نیرو ی زمینی به ارتش اسلام پیوست نامبرده از نیروهای فداکار و از جان گذشته لشکر 77 خراسان بشمار می رفت که نمونه خوبی از رزمندگان اسلام بود این شهادت را به محضر ولی عصر و رهبر معظم انقلاب و همچنین مردم غیرتمند تبریز که مزار شریفش نیز در همانجا می باشد تبریک و تهنیت عرض می نمایم .

<ref>[http://%20%20http://ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/39466 سایت شهدای ارتش]</ref>

==پانویس==
<references />

شهیداسماعیل حسنی

2019-07-03T09:23:31Z

Massume98: /* زندگینامه */

شه ی د اسماع ی ل حسن ی

تار ی خ تولد :1345/03/01

تار ی خ شهادت : 1366/04/06

محل شهادت : نامشخص

محل آرامگاه :مازندران - سارئ - همت اباد

==زندگینامه==

شهید اسماعیل حسنی در سال 1345 در روستای همت آباد شهرستان ساری به دنیا آمد. تحصیلات را تا پنجم ابتدایی ادامه داد و از آن به بعد به کار مشغول شد. تعداد فرزندان خانواده زیاد بود. اسم او را آقای محمد دارکربلایی انتخاب کرد که روحانی با تقوایی بود .

او در دوران کودکی بازی ها ی کودکانه را دوست داشت؛ در کارها ی خانه به خانواده کمک می کرد ولی در کل انسانی آرام و بی صدا بود و همیشه سکوت اختیار می کرد. بیشترین وقت خود را در جلسات مذهبی و مسجد می گذراند و گاهی نیز فوتبال بازی م ی کرد. در فعالیت های سیاسی نیز شرکت می کرد و نقش موثر ی داشت. همچنین در گرمای تابستان روزه می گرفت .

با رسیدن موعد سربازی به مشهد سپس کردستان و بعد از آن به فکه اعزام شد که در آخرین بار پس از 20 ماه خدمت در سال 1364 در فکه به مقام رفیع شهادت نائل آمد.

==وصیت نامه==

همه برا ی خدا یی م و بازگشت همه ما به سو ی خداست .

ملت ی که شهادت دارد اسارت ندارد. امام خم ی ن ی

با درود و سلام به رهبر کب ی ر انقلاب و شه ی دان راه حق و ملت ب ی دار . چه بسا لاله ها یی که در راه انقلاب اسلام ی پژمرده م ی گردند، همه ا ی ن ها تداوم دهنده سه اصل اساس ی م ی باشند استقلال، آزاد ی ، جمهور ی اسلام ی و بر اساس هم ی ن اصول ا ی ن انقلاب عظ ی م که جامه شرف بر پ ی کر اند اخت ی ک تحول و دگرگون ی در جامعه حکم فرما گردان ی د و ملت را بر آن داشت تا رژ ی م 2500 ساله شاهنشاه ی را که افتخار به سرسپردگ ی قدرت ها ی ش ی طان ی را داشت از ر ی شه برکند .

برادران و خواهران! وص ی ت من به شما ا ی ن است که ما در برهه ا ی از زمان قرار گرفته ا ی م که ی ز ی د ی ان زمان م ی خواهند ا ی ن انقلاب را که از درون بطن ا ی ن ملت مستضعف برخاسته و هنوز در حال رشد م ی باشد از ر ی شه قطع کنند و ا ی ن خون ها یی که در پا ی نهال انقلاب ر ی خته شده ب ی ثمر سازند و ا ی ن شما هست ی د که با ی د دنباله رو خون سرخ شهدا باش ی د و با شعارها ی کوبنده همراه با عمل مشت محکم ی بر دهان ی اوه گو ی ان شرق و غرب و مزدوران داخل ی زده باش ی د تا آنها بدانند با چه ملت ی طرف هستند .

برادران و خواهران! حرمت خون شه ی دان و احترام خانواده ها ی شه ی دان را داشته باش ی م و در تش یی ع جنازه شهدا و مراسم سوگوار ی آنها شرکت نما یی د و خدا ی نکرده احساس سست ی ننما یی د تا دشمنان انقلاب از ا ی ن عمل خرسند شوند. پ ی ام من به خانواده ها ی شهدا ا ی ن است فرزند ی که خدا ب ه آنها ارزان ی کرده است در راه او هد ی ه نموده اند و با ی د افتخار کنند که ا ی ن سعادت ی بود که نص ی ب هر کس ی نم ی شد و نص ی ب آنها گشته است و خدا را شکر نما ی ند که فرزندشان مرگ با سعادت را برتر از مرگ با ذلت و خوار ی دانست .

شهدا شمع محفل بشر ی تند . شمع ی که با نور خود سر تا سر گ ی ت ی را روشن م ی نما ی ند و ا ی ن شمع ها با ی د آن قدر نوران ی ت خود را حفظ نما ی ند تا د ی ن اسلام سراسر گ ی ت ی را فرا گ ی رد .

واما وص ی ت ی چند به خانواده عز ی ز خودم، با درود و سلام به پدر و مادر ارجمندم از شما ب ی نها ی ت تشکر دارم که آن هد ی ه ا ی که خداوند به شما سپرده باز پس داد ی د و ا ی ن افتخار را نص ی ب خود گردان ی ده ا ی د و ا ی ن در آخرت پ ی ش انب ی ا سربلند و رو سف ی د خواهد بود .

پدر و مادر عز ی ز ! مبادا برا ی من ذره ا ی اشک بر ی ز ی د درست است که داغ فرزند دشوار است ول ی با ی د صبر را پ ی شه خود ساز ی د و من اصلاً نم ی خواهم خود را ناراحت ساز ی د . اگر م ی خواه ی د روح من در آسا ی ش باشد هم ی شه لب ها ی تان متبسم باشد و ام ی دوارم که مرا حلال کن ی د و وص ی ت من به برادران و خواهران عز ی زم ا ی ن است که برا ی م از د ی ده اشک نر ی ز ی د و کار ی نکن ی د که دشمنان و منافقان خوشحال گردند .

به ام ی د پ ی روز ی لشگر ی ان اسلام و رهروان راه حق

<ref>[http://ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/40705 سایت شهدای ارتش]</ref>
==پانویس==
<references />

شهیداسماعیل عزیزی

2019-07-03T09:16:43Z

Massume98: /* زندگینامه */

شه ی د دانشجو اسماع ی ل عز ی ز ی
==زندگینامه==
در 1/1/66 ، در خانواده ای مذهبی در استان کرمانشاه، شهرستان جوانرود به دنیا آمد . در سال 1379 موفق به ختم کامل قرآن کریم شد و در همان زمان در سال سوم راهنمایی ، چندین مقام در سطح شهر و استان در رشته ی کشتی آزاد کسب کرد . در دوران متوسطه در رشته ی برق ساختمان و در شاخه ی کاردانش دبیرستان امیرکبیر مشغول به تحصیل شد . او توانست در دو رشته ی « برق ساختمان » و « نقشه کشی ساختمان » مدرک دیپلم کسب کند و سپس موفق به اخذ مدرک در چندین رشته در سازمان فنی و حرفه ای شهرستان شود . پس از اتمام دوره ی سربازی ، در تاریخ 28/10/88 به نهاد مقدس سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ملحق شد و هم زمان در دانشگاه آزاداسلامی واحد روانسر ، در مقطع کاردانی رشته ی برق به تحصیل مشغول شد . اسماعیل در تاریخ 4/3/89 ، در تیپ عملیاتی انصارالرسول در جاده ی پلنگان ارتفاعات شاهو ، به دست گروهک منافق و تروریست پژاک به شهادت رسید .

منبع : سازمان بس ی ج دانشجو یی استان کرمانشاه

شهیداسماعیل فتوت خواه

2019-07-03T09:13:00Z

Massume98: /* زندگی نامه */

شه ی د [[اسماع ی ل فتوت خواه]]

تار ی خ تولد :[[1346/12/08]]

تار ی خ شهادت : [[1367/04/31]]

محل شهادت : نامشخص

محل آرامگاه :[[گ ی لان - صومعه سرا - صومعه سرا]]

==زندگی نامه==
شهيد [[اسماعيل فتوت خواه]] در سال [[1346]] در [[تهران]] به دنيا آمد. بعد از طی دوران کودکي به مدرسه ابتدایي رفت. در این دوران دانش آموز نمونه و [[شاگرد اول]] کلاس بود که معلمان به پدرش در مورد آينده درخشان او اميدواري مي دادند. بعد از پايان دوره ابتدائي به مدرسه راهنمايي وارد شد. قبل از پایان گرفتن دوره راهنمایی ترک تحصيل کرد و کار پرداخت. سپس وارد [[بسيج]] شد و بعد از آن به [[خدمت سربازي]] اعزام گردید و هر موقع که به مرخصي مي آمد دلش می گرفت و برای بازگشت روزشماری می کرد. در دوران مرخصی به دیدار دوستانش می رفت و سرانجام در تاریخ [[1367/04/31]] به شهادت رسید و [[پیکر مطهرش]] در [[صومعه سرا]] به خاک سپرده شد.<ref>[http://ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/41419 سایت شهدای ارتش]</ref>

==پانویس==
<references />

شهیداسماعیل نوغانی لچه گورانی

2019-07-03T09:07:08Z

Massume98: /* زندگی نامه */

شه ی د اسماع ی ل نوغان ی لچه گوران ی

تار ی خ تولد :1343/05/26

تار ی خ شهادت : 1364/07/23

محل شهادت : نامشخص

محل آرامگاه :تهران - بهشت زهرا

rId4

==زندگی نامه==
شهیدان این اسطوره های ایثار و مقاومت، الگوهای شجاعت و رشات در لحظه‌های حساس انقلاب پیشگامان مبارزه و پاکبازان انقلاب اسلامی بوده اند و خواهند بود و جایگاه های استوارشان نمودار بهترین و والاترین روش برای رسیدن به خداوند متعال بوده است و خواهند بود و یکی از این اسطوره ها شهید اسماعیل نوغانی می باشد .

اسماعیل نوغانی در تاریخ بیست و ششم مرداد هزار و سیصد و چهل و سه در شهر تهران دیده به جهان گشود. او دارای دو خواهر و یک برادر می باشد. او تحصیلات خود را تا مقطع سوم متوسطه ادامه می دهد و همزمان با درس خواندن در بلورسازی کار

می کرد که از طرف هوابرد شیراز عازم مناطق جنگی می شود و در حالی که بیش از دو ماه از خدمت سربازی اش باقی نمانده بود در جاده رشت - تهران در تاریخ بیست و پنجم مهر هزار و سیصد و شصت و چهار تصادف کرده و به شهادت می رسد و پیکر او را در قطعه صد و شش به خاک می سپارند .

منبع:سایت شهدای ارتش

http://ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/39605

شهیداسکندر آرمین

2019-07-01T03:49:28Z

Massume98: /* وصیت نامه */

کد شهید: 6600164 تاریخ تولد : 1343/06/02
نام : اسکندر محل تولد : [[مشهد]]
نام خانوادگی : آرمین‌ (اوغازی باجگیران) تاریخ شهادت : 1366/04/23
نام پدر : یحیی‌ مکان شهادت : [[جزیره مجنون]]

تحصیلات : کارشناسی منطقه شهادت : جنوب
شغل : دانشجو یگان خدمتی : اطلاعات و عنلیات
گروه مربوط : سایر شهیدان استان [[خراسان]]
نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : رزمنده‌
گلزار : جاوید الاثر

==زندگی نامه شهید==
شهید دانشجوی جهادگر اسکندر (علی) آرمین
نام پدر: یحیی
تاریخ تولد: 2 شهریور 1343
محل تولد: باجگیران- [[قوچان]]
رشته تحصیلی: مهندسی صنایع
نام دانشگاه : صنعتی شریف
تاریخ شهادت: 22 تیر 1366
محل شهادت: [[جزیره مجنون عراق]]

==وصیت نامه==

سلام علیکم

بنام آنکه ستار است و غفار است و رحیم و رحمان

اشهد ان لا اله الا الله و اشهد ان محمد عبده و رسوله و اشهد ان علیا ولی الله

عزیزانم
امام عزیز پیام رساندند و شهیدان پیامش را با خون خود مهر زدند و جانبازان این مهر را تأیید کردند و ملت اجرای آن را بعهده گرفتند و اجرایش کردند. خوب مجری ای بودند که خداوند آنان را برای امام و امام را برای آنان حفظ کند.
امام عزیز راه عزت و سعادت را به ما نشان دادند، بدانید اگر می خواهید خوار نباشید و اگر می‏خواهید ماجرای قوم بنی اسرائیل برایتان تکرار نشود، از اطاعت او غفلت نورزید.

پدر گرامی و مادر عزیز زبانم لال شده و دستم یارای نوشتن ندارد و نمی توانم از شما دو بزرگوار عذر بخواهم و با کلمات طلب عفو کنم.

شما ای پدر بزرگوارم اشتباهاتم را نادیده بگیر و از من راضی باش و شما ای مادر عزیز و مقاوم، شرمندة زحمات شما و پدرم هستم، شیرت را حلال کن و از من درگذر که کلید بهشت زیر پای مادران است. پدر عزیز و مادر گرامی هر کجا خواستید دفنم کنید لکن هنگام دفن مهر کربلا را همراه این بدن در خاک بگذارید که خاکش شفا و خودش نجات دهنده است.

پدرم همانگونه که خود آگاه می باشید اسراف حرام است، در مراسمم خودتان مواظبت کنید که اسرافکاری نشود. همیشه مستمندان و مستحقان را در مراسم ها و روضه ها و نذرها دعوت کردن خیلی خوب است.

پدر و مادر گرامی، سلام مرا به خانواده های شهدا و مفقودین برسانید و از آنها بخواهید که برایم دعا کنند، من از تمام کسانیکه حقی برگردنم دارند خواهش و تمنا می‏کنم که مرا ببخشند، برایتان آرزوی خیر دارم، قرآن خواندن نجات دهندة من است و دعا کردن برایم بارم را سبک می‏کند.

... برای امام دعا کنید.<ref>سایت یاران رضا</ref>

==پانویس==
<references/>

شهیداصغر علی زاده قره شیران

2019-07-01T03:36:33Z

Massume98: /* زندگینامه */

شهید اصغر علی زاده قره شیران
تاریخ تولد :1341/11/26
تاریخ شهادت : 1362/01/05
محل شهادت : نامشخص
محل آرامگاه :تهران - بهشت زهرا

==زندگینامه==

بسمه تعالی با سلام و درود خدمت آقا امام زمان (ع) وروح بزرگ امام راحلمان و شهیدان به خون خفته و تمام رنجیدگان در راه انقلاب اسلامیمان جنبازان والامقام و تمام کسانی که در راه خدابدون هیچ خستگی و خللی در اراده اشان زحمت میکشند و اهداف امام عزیزمان را ادامه و به تحقق انشاالله نزدیک مینماید به امید هر چه بیشتر بارور شدن خون شهیدان و استوار تر از همیشه و موفق تر از قبل برادرم اصغر علیزاده دیپلم ریاضی فیزیک و یکی از شاگردان موفق کلاس و دبیرستان شریفی بود. ایشان در میان دوستانش به علت صفات نیکو و بارز اخلاقی شناخته شده بود و مورد احترام دوستانش بود. ایشان در همان دبیرستانی درس میخواند که بنده انجا مشغول کار بوده و هستم برادرم اصغر در حین تحصیل عضو فعال بسیج مسجد اصغریه جوادیه بود. و همچنین ایشان عضو باشگاه ورزشی نازیآباد هم بود که مرتب هم به درس و هم به ورزش و هم به کارهای دینی و مذهبی میرسید. ایشان دیپلم خود را با معدل خوب گرفت اصغر برادرم هیچگاه از نماز جمعه غافل نمیشدند و همیشه در تظاهرات چه قبل از انقلاب چه بعد از انقلاب با آنکه 15و16 سال بیشتر نداشت شرکت میکرد. برادرم اصغر به مستحبات علاقه فراوان داشت طوری که ایشان نماز شب و قرآن و روزه روزهای دوشنبه و پنچ شنبه واول ماه و وسط ماه و آخر ماه را تقریبا ترک نمی نمود. اصغر آقا همیشه در کار های خیر داوطلب بود ولی در محل خود را کمتر نشان میداد وبیشتر در خارج از محل خدمت میکرد. اصغر آقازمانی که دیپلم خود را گرفت برای خدمت وظیفه عمومی داوطلب گشت و زمانی که در دوران آموزشی نظام وظیفه فعالیت او را مسئولین پادگان دیدند و از ایشان خواستند که در عقیدتی سیاسی پادگان 01باقی بماند ولی ایشان آنطور که خودش به من گفت و در دفتر خاطراتش موجود است گفته که هر جا که بقیه ی بچه ها میروند من هم میروم من نمیخواهم پشت جبهه باشم به هر حال ایشان با جمع دوستانشان به لشگر 64 ارومیه انتقال یافتند . و از آنجا به پادگان مهاباد رفتند که در بین راه مسائل بسیاری را در دفتر خاطراتشان نوشته اند.روحیه بچه ها با توجه به نوشته های ایشان بالا بوده است. که بعد از شهادت ایشان این دفتر با وسایل باقیمانده از ایشان به دست ما رسید. برادرم اصغر در پادگان مهاباد داوطلبانه وارد گردان جندالله پادگان مهاباد شدند و همیشه در تمام عملیات ها و پاکسازی های منطقه شرکت داشتند که تمام مسائل را دوستان و همرزمانشان برای ما تعریف کرده اند و واقعا از جانفشانی های ایشان تعریف مینمود ایشان آر پی چی زن گروه خودشان بودند. برادرم اصغر در پاکسازی منطقه کردستان قبل از عملیات ولفجر 2 شرکت فعال داشته اند که در نامه های ایشان که به دستمان میرسید.میدانید خقیقتش من تقریبا بعد از 6ماه بعد از شهادت ایشان اسیر شدم و اکنون که بعد از 7سال برگشته ام خودم را بیش از افراد خانواده مدیون ایشان میدانم مختصر بگویم ه گاه خدایی ناخواسته شیطان میخاست بر ما غلبه کند و سستی از من بروز کند ایشان سریعا به یادم می آمد و یا در خواب ایشان را میدیدم که خلاصه به ما می فهماند که مواظب باشم و حواست را جمع کن و البته گاهی هم مارا تشویق مینمود روحش شاد. شهیدان زنده اند و واقعا زنده تر و آگاه تر هزار بار بیشتر و بیشتر از ما.براردم اصغر در زمان حیاتش نیز کمک خوبی برای پدرم بود در همه جهات پیش پدرم بود و در همه موارد صبور تر بودند. اصغرآقا هر چه پول گیر می آورد یا قرآن میخرید یا کتب مذهبی یا کار های دیکر عام المنفعه ایشان به گیلانغرب رفتند که برای کمک در آشپزخانه بود در آنجا بعد از آن همه فعالیت شبانه روزی چون ناهار را از 12 شب به بعد درست میکردند. ایشان در صبح روز جمعه 5 فروردین ماه سال 1361 از ناحیه پشت سر نزدیک گردن مورد هدف قرار گرفت در یکی ار دهکده های شهر مهاباد و به فیض شهادت نائل گردید. 5/1/1362 روحش شاد.<ref>[http://%20%20http://www.ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/35862منبع سایت شهدای ارتش]</ref>

==پانویس==
<references/>

شهیداصغر محمدی

2019-06-30T11:57:39Z

Massume98: /* زندگینامه */

شهید اصغر محمدی

تاریخ تولد :1342/07/01

تاریخ شهادت : 1364/05/07

محل شهادت : نامشخص

محل آرامگاه :خراسان رضوی - مشهد - بهشت رضا

==زندگینامه==
بسمه تعالی
زندگی نامه شهید والامقام اصغر محمدی
شهید در سال 1342 در شهر مقدس مشهد در یک خانواده محقر چشم به جهان گشود. زمان کودکی را در کانون گرم خانوادگی گذراند و پدرش با کشاورزی زندگی آنها را میگذراند شهید هر چه بزرگتر میشد بیشتر با مشکلات خانواده آشنا گشت و چونکه پدرش نمیتوانست زندگی آنها را بچرخاند ایشان از این موضوع رنج بسیار میبرد همین مسئله باعث شد که از همان ابتدایی بجای اینکه به دنبال علم و دانش برود و کارگری را بیشه خود ساخت و با رفتن سر زمین مردم کمک خرج خانواده اش بود به مسائل مدهبی اهمیت زیادی میداد و خیلی دلش میخواست قرآن را بیاموزد ولی موقیت برایش پیش نمی آمد با شروع انقلاب اسلامی ایشان که ظلم رژیم آشنایی داشت با اولین جرقه ها در صف مردم شرکت میکرد و در تظاهرات حضور فعالانه ای داشت در روزهای مهم انقلاب همانند دیگر مردم خوب حزب الله افتخار آفرین بود بعد از پیروزی انقلاب اسلامی دیگر دست از کشاورزی کشید و به چوپانی پرداخت گله های مردم را بیرون میبرد و با این کار خانواده را که پدرش نیز از کار افتاده بود تامین میکرد با ضد انقلاب مخالفت عجیبی داشت همیشه با آنها درگیر بود. با رسیدنش خدمتش به ژندارمری رفت و بعد از کارهای اولیه به آموزش اعزام شد و بعد به کردستان رفت به مدت چند ماه در آنجا بود و سپس به مشهد آمددر این میان افراد و خانواده میخواستند که ایشان را داماد کنند ولی شهید به آنها میگفت شما صبر کنید تا از جبهه برگردم چونکه شاید اینبار دفع آخری باشد که شما را ملاقات میکنم و به جبهه کله قندی مهران رفت و بعد از مدتی بر اثر اصابت ترکش بعثیان کافر به شهادت رسید.
روحش شاد ویادش گرامی

منبع: سایت شهدای ارتش
http://www.ajashohada.ir/home/martyrdetails/24226

شهیدابراهیم امیدی

2019-06-28T11:42:21Z

Massume98: /* زندگی نامه */

شه ی د ابراه ی م ام ی د ی

تار ی خ تولد :1342/09/25

تار ی خ شهادت : 1365/04/17

محل شهادت : نامشخص

محل آرامگاه :تهران - بهشت زهرا

==زندگی نامه==
شهید ابراهیم امیدی در تاریخ 1342/09/25 در شهر تهران دیده به جهان گشود .پدرش ارسلان و مادرش بتول نام داشتند. او دارای سه خواهر و یک برادر بود. ابراهیم تحصیلاتش را تا مقطع سوم متوسطه ادامه داد و با ثبت نام در بسیج پایگاه مقداد عازم مناطق جنگی گردید و به مدت شش سال در جبهه های حق علیه باطل انجام وظیفه کرد. سرانجام 1365/04/17 در عملیات کربلای 1 در منطقه مهران بر اثر اصابت ترکش به قلب و دستش به شهادت رسید . پیکر پاک و مطهرش در تاریخ 1365/04/22 در قطعه 53 بهشت زهرا به خاک سپرده شد.

منبع:سایت شهدای ارتش

http://ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/38599

شهیدابراهیم بصاری اطربی

2019-06-28T11:23:05Z

Massume98: /* زندگی نامه */

شه ی د ابراه ی م بصار ی اطرب ی

تار ی خ تولد :1343/12/16

تار ی خ شهادت : 1365/05/08

محل شهادت : نامشخص

محل آرامگاه :مازندران - بابل – معتمد ی

==زندگی نامه==
شهید ابراهیم بصاری درسال 1343 در شهرستان بابل دیده به جهان گشود دوران ابتدا یی را با موفقیت در بابل به پایان رساند و وارد راهنما یی شد و دوره سه سال راهنمایی را با موفقیت پشت سر گذاشت با شروع ندای انقلاب به رهبری امام خمینی به بسیج وارد شد و به مبارزه با منافقین و ضد استکبار پرداخت فردی به تمام معنی مسلمان بود که رفتار و کردار او خود گواه این امر می باشد. بعد از اتمام دوره راهنما یی به دبیررستان رفت تا سال سوم راهنمایی را با موفقیت به پایان به دبیرستان رفت و تا سال دوم و دبیرستان را خواند به خاطر عشق و علاقه زیاد به جبهه دست از تحصیل کشید خودش را برای خدمت سربازی معرفی کرد و بعد از طی آموزش نظامی به پادگان حمید رفت ودرحین ماموریت در پادگان حمید سال 1365 به شهادت رسید .

منبع:سایت شهدای ارتش

http://ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/38117

شهيدسياوش شادمانی

2019-06-28T05:42:29Z

Massume98: /* زندگینامه */

[[شهید سیاوش شادمانی]]

==زندگینامه==
فرزند قدرت الله، در تاریخ 1337/06/09 در یکی از روستاهای کوچک و کم جمعیت داراب، در خانواده ای مسلمان و متعهد دیده به جهان گشود. دوران ابتدایی را در همان روستا به پایان رساند و تابستان ها به پدر، در کار کشاورزی و دامداری کمک می کرد. پس از پایان دوران ابتدایی برای ادامه تحصیل راهی شهر شد و برای این که بتواند خرج تحصیل خود را در در بیاورد به کارگری رو آورد. با شروع جریانات انقلاب، او وارد دبیرستان شد، در سال دوم دبیرستان درس و مدرسه را رها کرد و به کار کردن مشغول شد و روزها همراه با مردم، در تظاهرات علیه رژیم شاه شرکت می کرد.
با شروع جنگ تحمیلی از طریق امتحان ورودی وارد [[ارتش]] شد و به [[لشکر 55 هوابرد شیراز]] وارد گردید. دوران آموزشی را با موفقیت به پایان رساند و به عنوان دانش آموز نمونه چنان لیاقت و شایستگی از خود نشان داد که همه رشادت ها و شجاعت های او را مثال می زدند. در [[عملیات فتح المبین]] و مرحله ی دوم [[عملیات بیت المقدس]] ، فرماندهی قسمتی از عملیات را به عهده داشت.
پس از یک سال و نیم خدمت خالصانه در راه آزاد سازی [[خرمشهر]] ی، در آخرین روزهای عملیات بیت المقدس دراطراف منطقه [[شلمچه]] شربت شهادت نوشید و دعوت حق را لبیک گفت. پیکر مطهرش در تاریخ 1361/02/20 پس از تشیع جنازه ی باشکوه در [[گلزار شهدای فسا]] ، در کنار دیگر هم رزمانش آرام گرفت.

==وصیت نامه==

با گذشت فراوان به لحظات یک فتح بزرگ نزدیک می شویم و در انتظار آخرین لحظاتی هستیم که با یاد خدا تمام طوفان و خیانت نامردان ضد اسلام را با ندای مظلومانه الله اکبرمان در دریایی از خون های پاک رهروان روح الله بپیچیم (در این لحظات مادران عزیزمان شاید پر افتخارترین لحظات و پربارترین لحظات زندگی را می گذارنند) و به آنها نشان می دهیم که هیچ سلاحی همچون بندگی خدا نیست و مهمترین سلاح ها نمی تواند جلو فریاد مظلومان را که برای اسلام قیام کرده اند بگیرند.
آنها اسلام را نشناخته اند و خود را در راهی انداختند که به قول امام تنها راه بیرون رفتن از این دام انتحار است. مادرم! در این لحظات بسیار خوشحالم که بزرگترین سعادت که جهاد در راه خدا می باشد نصیب من گردیده با این که خود می دانی که چنین لیاقتی ندارم. فکر کردم بد نیست در این آخرین لحظات وصیتی برای مردمم داشته باشم گر چه زبانم لال است من با وصیت سخن گویم.
خواهران و برادران عزیز! ما اکنون در زمانی قرار گرفته ایم که به قدرت برکت وجود امام عزیزمان راه سعادت از راه شقاوت به خوبی مشخص است و در زمانی که تمام اسلام در برابر کفر قرار گرفته است و تماماً در صف شیطانند. چون امروز راه های هدایت به خوبی آشکار است و آنهایی که نخواهند در این را حرکت کنند باید از دری که دربان آن شیطان است وارد شوند. چون اسلام انسان را مسئول می داند و برای همه آشکار است که ابراهیم بت شکن زمان ما اکنون [[امام خمینی]] است و اگر واقعاً اسلام و سعادت را می خواهید از امام پیروی کنید و پیروی از او را بر خود واجب بدانید، اطاعت از امام اطاعت از خداست.
من از تمام دوستان خودم می خواهم که من را حلال کنند چون می دانم که نتوانستم در طول زندگیم برای آنها که همه چیزشان را فدای اسلام کرده اند مؤثر باشم، از این بابت شرمنده ام و تنها چیز قابلی که داشتم به قربانگاه آورده ام تا ذره ای از این دین بزرگ که بر گردن من بوده است ادا نمایم، امیدوارم که مرا حلال کنند و به بزرگواری خویش ببخشند تا از این شرمندگی بیرون بیایم.
مادر! می دانی که شهادت سعادت می خواهد و من هنوز نتوانسته ام خود را برای شهادت آماده کنم. ولی مادر! اگر خدا از گناهانم درگذشت و من را بدین سعادت رسانید یادت نرود که بزرگترین افتخار نصیب من شده است. مادر! خدای نکرده در شهادت من «که شهادت نصیب کسانی می شود که خدا آنها را دوست دارد» فکر نمی کنم، هیچ وقت، همان طور که قبلاً گفته ام یادتان برود که همه باید بمیریم چه بهتر در راه کسی بمیریم که از اوییم و تمام هستی ما از اوست.
دوست دارم که خانه را برای من حجله بندی کنید و جشن وصال بگیرید چون به وصال معشوق رسیدم که تمام عشق از اوست. از تمام شما می خواهم که من را حلال کنید مخصوصاً مادر مهربانم، که زحمت زیادی کشیده است و می دانم که نتوانسته ام فرزند خوبی برای شما باشم.
از تمام شما می خواهم که وحدت را فراموش نکنید، از اسلام حراست نمایید چون اگر همگی در خط اسلام باشیم ابرقدرتی خواهیم بود که هیچ قدرتی نمی تواند با ما مقابله کند، نمازهای جمعه که سنگر تبلیغات اسلام است از یاد نبرید، دعا، مخصوصاً دعاهای کمیل و توسل را زیاد بخوانید تا آنجا که می توانید نماز شب را بخوانید و خلاصه اگر می خواهید انسان باشید خدا را فراموش نکنید، امام را تنها نگذارید.
خدایا! مرا در راه خویش ثابت قدم بفرما که در تمام مواقع تو را بخوانم و شهادت در راه خود را نصیب من بگردان، اگر چه بسیار گناهکارم. خداوندا! به ما رزمندگان توفیق بده تا کربلای حسین (علیه السلام) را زیارت نماییم. خدایا! رهبر انقلاب را برایمان نگه دار.
مادر! با این کوله بار گناه، تنها راهی که برای خود می بینم شهادت است چون تنها شهادت است که گناهانم را پاک می گرداند.
سخنی دارم با ورزشکاران عزیز:
عزیزان! اگر واقعاً می بیند که ورزش بهترین وسیله ترک گناه است آن را رها نکنید و خود را در این گذرگاه سرگرم نمایید. محیط ورزش خود را پاک کنید چنان که ورزش، سنگر انسان سازی و سرباز امام زمان (عجل الله فرجه) سازی باشد.
اکنون ورزش به صورتی در آمده است که اکثر ورزشکاران هدفشان این است که خوب ورزش کنند و برنده شوند و این هدف یک هدف عالی برای انسان های انقلابی نمی باشد بلکه باید شعار این باشد که ورزش می کنم تا انسان باشم. همچنان که شعار برادر شهیدم [[ابراهیم فرجام]] این بود که ورزش می کنم تا صبح زود بری نماز بیدار شوم و از شما می خواهم که راه او را بپیمایید.

==نامه ها==

* نامه شهید خطاب به دوست
بسم الله الرحمن الرحیم
خدمت دوست عزیز و گرامی خودم جناب آقای نجف قلی شادمانی
پس از سلام و احوالپرسی، سلامتی شما را از خداوند متعال خواهان و خواستارم و امیدوارم هیچ غبار غمی بر روی مبارک شما ننشسته باشد. اگر جویای حال دوست خودت بوده باشید، سلامتی برقرار و به دعاگویی شما مشغولم و ملالی نیست جز دوری از شما، آن هم امید است میسر و دیدارها تازه گردد. دوست عزیز، دو بار در موقعی که به مرخصی آمدم به خانه شما سر زدم اما دو بار شما رفته بودید ده پایین.
دوست عزیزم، دلم خیلی برایتان تنگ شده ولی باید فعلاً ساخت. امیدوارم که آنجا به شما خوش بگذرد می دانم که حالا چقدر برایتان سخت می گذرد اما این هفته های اول و دوم این طور است بعد خودش درست می شود. به هر حال امیدوارم بتوانی به سلامتی دوره آموزشی را بگذرانی و موفقیت شما را از خداوند متعال آرزومندم. زیاده بیش از این عرضی ندارم.
قربان شما سیاوش شادمانی
1360/03/31
* نامه شهید خطاب به پدر
بسم الله الرحمن الرحیم
خدمت پدر گرامی خودم جناب آقای قدرت الله شادمانی سلام
پس از تقدیم عرض سلام، سلامتی شما را از درگاه خداوند متعال خواهان و خواستارم و امیدوارم که همیشه مانند گل های بهاری شاد و خندان باشید. لازم گردید چند خط از سرگذشت خودم برای شما بنویسم که بدانید فراموشی در کار نیست و نخواهد بود و هیچ کسالتی واقع و دلپذیر نیست و نمی باشد جز دوری شما، آن هم امید است به زودی زود میسر و دیدارها تازه گردد. حال من الحمدالله خیلی خوب و هیچ نمی خواهد نگران من نباشید. بیش از این عرضی ندارم، تمام قوم و خویشان از کوچک و بزرگ سلام می رسانم.
قربان شما فرزندتان سیاوش شادمان
1360/10/09
* نامه شهید خطاب به پدر
بسم الله الرحمن الرحیم
خدمت پدر گرامی خودم جناب آقای قدرت الله شادمانی سلام
پس از تقدیم عرض سلام، سلامتی شما را از درگاه خداوند متعال خواهان و خواستارم و امیدوارم که همیشه مانند گل های بهاری شاد و خندان باشید. پدرجان! اگر بخواهید از حال من باخبر شوید الحمدالله صحیح و سالم و به دعاگویی شما مشغول می باشم و هیچ کسالتی واقع و دلپذیر نمی باشد جز دوری شما، آن هم امیدوارم که به زودی زود میسر و دیدارها تازه گردد.
پدرجان! حال من خیلی خوب است و به مادرم هم بگو که هیچ نمی خواهد فکر من باشد پدرجان! نامه پر مهر و محبت شما که به دست دانش آموز شیردژم داده بودید در بهترین ساعت به دستم رسید و خیلی خوشحال گردیدم. پدرجان! من هم به امید خدا همین روزها برای مرخصی می آیم، خدمت مادرم خیلی سلام و دعا می رسانم، خدمت خاله ام سلام و دعا می رسانم، خدمت تمام قوم و خویش از کوچک و بزرگ سلام و دعا می رسانم، دیگر بیش از این عرضی ندارم.
قربان شما فرزندت سیاوش شادمانی
مورخه 1360/11/28
* نامه شهید خطاب به پدر و مادر
بسم الله الرحمن الرحیم
خدمت پدر و مادر گرامی خودم سلام. پس از تقدیم عرض سلام، سلامتی شما را از درگاه خداوند متعال خواهان و خواستارم و امیدوارم که همیشه مانند گل های بهاری شاد و خندان باشید اگر بخواهید از حال فرزندتان باخبر شوید الحمدالله، صحیح و سالم، و به دعاگویی شما مشغول می باشم و هیچ گونه ناراحتی ندارم جز دوری شما، آن هم امیدوارم که به زودی زود میسر و دیدارها تازه گردد.
پدرجان! حال من خیلی خوب است و هیچ نگران من نباشید فعلاً (در [[دارخوین]] ) هستیم در ضمن کار دایی چه شد؟ درست شده یا هنوز هم نامعلوم می باشد؟ برایم بنویسید دیگر بیش از این عرضی ندارم. خدمت مادرم خیلی خیلی سلام می رسانم، خدمت خاله ام سلام می رسانم، تمام قوم و خویشان از کوچک و بزرگ سلام و دعا می رسانم.
قربان شما فرزندتان سیاوش شادمانی
1361/02/04<ref>سایت نویدشاهد</ref>

==پانویس==
<references/>

شهیدآیت الله محمد صادق گلپایگانی

2019-06-27T14:51:11Z

Massume98: /* زندگی نامه */

==زندگی نامه==
همه اجداد شهید از علمای مذهبی منطقه عربستانِ گلپایگان و مبلغ دین اسلام بوده اند. پدرش، مرحوم شیخ فرج الله تیکنی، از فضلای معروف روستای خود و ملای آن منطقه بود.

این مرد خدا، آن زمان که فقر و قحطی در کشور بی داد می کرد، وضع مالی خوبی داشت. درآمدش از کشاورزی تأمین می شد و تا می توانست گرفتاری های مالی مردم را برطرف می نمود. زمانی که محمدصادق آخرین فرزند خانواد هی شیخ فرج الله در سال 1303 شمسی به دنیا آمد، پدرش چند بار گریه کرد.
دستهای خود را به آسمان بلند کرد و از خدا خواست که فرزندش را در پناه خودش حفظ کند. فرزندان دیگرش، از پدر سئوال کردند: «برادرمان که سالم است و اتفاقی نیفتاده؛ چرا ای نقدر گریه می کنی؟ شیخ فر ج الله در جواب می گوید: «بنده، خواب دیده ام خدا به من فرزندی داده که به زودی یتیم خواهد شد و عمرش از دیگر برادرانش کوتاه تر است؛ ولی آینده ی درخشانی دارد. او در آینده، مرد فاضل و باخدایی خواهد شد .»

در شش سالگی، به مکتب رفت. معلم وقتی استعدادش را دید، در تعلیم وی بیش از حد معمول کوشید. پدرش با دیدن پیشرفت سریع او، شخصاً به آموزش اش پرداخت. دیری نگذشت که محمدصادق، در اوج نوجوانی یار و مشوق اصلی خود را از دست داد. او مدت ها مریض شد و در خانه خوابید. بعد از مرگ پدر، مادرش او را به «اسفرنجان نزد استاد بزرگ، مرحوم آیت الله محمدی گلپایگانی(ره) فرستاد.
تحصیلات مقدماتی علوم حوزوی را در محضر آیت الله محمدی گلپایگانی(ره) در اسفرنجان گذراند. بعد از چندی به حوزه ی علمیه ی اراک عزیمت کرد. پس از تأسیس حوزه ی علمیه ی قم، به این شهر نقل مکان کرد و سال های متمادی در محضر اساتید بزرگ به فراگیری علوم مختلف حوزوی پرداخت. به علت هوش، استعداد و جدیت خدادادی که داشت، خیلی زود به درجات شامخ علمی نایل آمد.

در سال 1327 که 24 بهار از عمرش را پشت سر می گذاشت، توسط آیت الله صدرا استاد بزرگ حوزهی علمیه ی اراک، عموزاد هی مادر شهید، با خانواد هی مذهبی و متدینی از اراک آشنا شد. با این آشنایی مقدمات ازدواجش فراهم شد و متأهل شد.
وقتی حوز هی علمی هی قم که توسط آی تالله العظمی حائری در قم تأسیس شد، ایشان به همراه جمعی از طلاب حوزه ی علمی هی اراک به قم عزیمت نمود. علوم فقه،اصول و فلسفه را از محضر فقها و حکمای نامی آن عصر، هم چون مرحوم آیت الله العظمی بروجردی(ره)، آیت الله حاج آقا روح الله خمینی (ره)، آیت الله محقق داماد(ره)، آیت الله گلپایگانی(ره) و دیگر علمای مشهور آن زمان آموخت. چند سال بعد، خود به مقام شامخ علمی نائل شد و در حوزه به تدریس پرداخت. از آنجا که بیانی رسا و شیوا داشت، جمعیت انبوهی از طلاب در درسش حاضر می شدند. به تدریج در میان فضلا و مدرسین حوزه ی علمیه ی قم مشهور شد.
بعد از فوت مرحوم آیت الله العظمی بروجردی(ره) در قم، شهرستان ها و مراکز تبلیغی بارها از امام خمینی (ره) به عنوان جانشین معظم له یاد می کرد و احکام را طبق رساله ی حضرت امام (ره) بیان می نمود تا آن که توسط ساواک دستگیر شد. در آخرین بار دستگیری، مأموران رژیم طاغوت به منزل ایشان هجوم برده، کتا بهای کتابخانه ی شخصی وی را به همراه اسناد مهم، مجوزهای شرعی و تفویض اختیار مراجع معظم وقت و تعدادی کتاب نفیس همراه خود بردند و تعدادی را نیز به آتش کشیدند.
بعد از رحلت آی تا لله العظمی بروجردی؟ره؟ در مسجد اعظم سخنرانی کرد. در آ نجا اعلام کرد: «بعد از معظم له، کسی که از همه اعلمتر است و می تواند حوزه های علمیه را سر و سامان دهد، شخص حاج آقا روح الله خمینی(ره) است. ای طلاب و روحانیون عزیز! از ایشان تقلید کنید و مسائل فقهی را طبق رساله ی ایشان برای مردم بازگو کنید! » همین منبر، باعث دستگیری اش شد.
آن شهید بزرگوار تا مدتی به صورت انفرادی در زندان قم بازداشت و سپس به زندان قصر تهران منتقل شد. زندا نها، هجر تها و شکنجه های فراوانی را تحمل کرد.
تهمت ها و حرف های زیادی را شنید و دم نزد. دشوارتر از همه، تهم تها و حرف های ناروایی بود که از سوی بدخواهان و روحانی نماهای طاغوتی علیه او بیان می شد.
سرانجام با آن همه مبارزه، فداکاری، مجاهدت و ایستادگی در تاریخ چهارم آبان 1340 در سن 37 سالگی در زندان قصر مظلومانه و غریبانه پس از تحمل شکنجه های فراوان عمال طاغوت به فیض شهادت نایل گردید.
هم اکنون، بعد از سالیان سال با پیگیری های خانواده، هنوز نشانی از قبر آن شهید والامقام نیست و قبرش همچنان بی نشان می باشد.<ref>[http://navideshahed.com/fa/news/399012 منبع سایت نوید شاهد]</ref>

==پانویس==
<references/>

شهیدابراهیم احمد زاده قصاب

2019-06-27T14:47:20Z

Massume98: /* زندگی نامه */

شه ی د ابراه ی م احمدزاده قصاب

تار ی خ تولد :1346/06/03

تار ی خ شهادت : 1366/11/30

محل شهادت : نامشخص

محل آرامگاه :مازندران - بابل - قصاب ذانکان

==زندگی نامه==

بسمه تعالی

شهیدابراهیم احمدزاده قصاب

تاریخ تولد: 1346/06/03

تاریخ شهادت: 1366/11/30

شهیدابراهیم احمدزاده قصاب درتاریخ 1346/06/03 درشهرستان بابل در یك خانواده مذهبی چشم به جهان گشودند .

پدر ایشان احمدعلی , کشاورزومادرش حلیمه نام داشت. ایشان مجردو درمقطع ابتدایی مشغول به تحصیل بودند .

از بارزترین خصوصیات شهید می توان، رعایت حقوق دیگران، احترام گذاشتن به بزرگترها، کمک کردن در کارهای خانه، نماز خواندن و روزه گرفتن، انجام واجبات، رعایت حق الناس، تلاش و کوشش برای کسب روزی حلال، راستگویی و صداقت، عشق به شهادت در راه خدا را نام برد .

پس ازشروع جنگ ایشان به ارتش لشکر77ثامن الائمه پیوستند .درتاریخ 1366/11/30 درمنطقه جنگی کردستان براثر ریزش ازارتفاعات وضربه ی مغزی به شهادت رسیدند .پیکر پاکش درآرامگاه بابل به خاک سپرده شد.

منبع:سایت شهدای ارتش

http://ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/38708

== رده‌ها ==
{{ترتیب‌پیش‌فرض:ابراهیم_احمدزاده_قصاب}}
[[رده: شهدا]]
[[رده: شهدای دفاع مقدس]]
[[رده: شهدای ایران]]
[[رده: شهدای استان مازندران]]
[[رده: شهدای شهرستان بابل]]

شهیدابراهیم اکبریان شهری

2019-06-27T06:25:00Z

Massume98: /* زندگینامه */

شهید ابراهیم اکبریان شهری

تاریخ تولد :1342/01/14

تاریخ شهادت : 1361/10/28

==زندگینامه==
[[شهید]] ابراهیم اکبریان در تاریخ [[ 14/01/1342 ]]در شهرستان قهرمان‌پرور [[ گناباد ]] در خانواده‌ای محترم و با‌تقوی بدنیا آمد و در دامن پرمهر و محبت مادر پرورده شد، تا به سن شش سالگی رسید. شهید قبل از رفتن به مدرسه در یک مکتب‌خانه اصول دین و [[ قرآن ]] کریم را آموخت و سپس ‌روانه‌ی دبستان شد. او دوران ابتدایی را در زادگاهش با موفقیت پشت سرگذاشت. ‌در دبستان ‌اخلاق و رفتار نیکویی داشت و در دوران ابتدایی چنان رفتار می‌نمود که معلم و سایر همکلاسان از اخلاق و درس خواندن او راضی بودند. اولیای مدرسه همیشه به دیگر دانش‌آموزان ‌توصیه می‌کردند که رفتار خوب وی را سرمشق و الگوی خود قرار دهند.‌ ‌او به علت مشکلات مالی و اقتصادی خانواده بعد از دوران ابتدایی دیگر تحصیلات خود را ادامه ‌نداد و پس از کنار گذاشتن درس ‌به جوشکاری مشغول شد و پس از مدتی به [[ تهران ]] رفت و چند ماهی را نیز در آنجا مشغول به کار بود. اما پس از چندی به گناباد بازگشت و به پدر و مادر خود کمک می‌کرد. ‌‌علاقه‌ی خاصی به امام داشت و از هر فرصتی برای شنیدن سخنرانی‌ها و یا خواندن اطلاعیه‌های [[امام خمینی]] استفاده می‌کرد. زندگی در پایتخت و مشاهده‌ی عینی [[انقلاب]] او را به فردی نسبتاً آگاه از اوضاع سیاسی تبدیل کرده بود. از این رو جهت روشن کردن فکر مردم گناباد و اطرافیان خود زحمت زیادی می‌کشید. پس از پیروزی [[انقلاب اسلامی]] و با شروع [[جنگ تحمیلی]] و با اطلاعی که از اوضاع و احوال کشور داشت، برای لبیک‌گویی به دعوت امام امت و اعزام به جبهه اقدام کرد و پس از رسیدن به سن قانونی خدمت زیر پرچم، خود را برای [[‌ سربازی ]] معرفی نمود. پس از طی دوره‌های آموزشی به [[ لشکر 77پیروز خراسان ]] منتقل و از آنجا رهسپار جبهه‌های حق علیه باطل گردید. سرانجام در تاریخ[[ ‌26/09/1361 ]] در منطقه‌ی عملیاتی[[ عین‌خوش ]] بر اثر اصابت ترکش گلوله‌ی [[ خمپاره ]]به درجه‌ی رفیع [[شهادت]] نائل آمد.1<ref>[http://ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/1906/شهید-ابراهیم-اکبریان-شهری سایت شهدای ارتش]</ref>

==پانویس==

<references />

==رده==
{{ترتیب‌پیش‌فرض: ابراهیم_اکبریان شهری}}
[[رده: شهدا]]
[[رده: شهدای دوران دفاع مقدس]]
[[رده: شهدای ایران]]
[[رده: شهدای استان خراسان رضوی]]
[[رده: شهدای شهرستان گناباد]]

شهیدابراهیم قاسمی

2019-06-27T06:01:41Z

Massume98: /* زندگینامه */

شهید ابراهیم قاسمی
تاریخ تولد :1340/10/01
تاریخ شهادت : 1361/10/02
محل شهادت : نامشخص
محل آرامگاه :اصفهان - فلاورجان - فلاورجان

==زندگینامه==

بسمه تعالی
شهید ابراهیم قاسمی در سال 1340 در روستای شرودان بدنیا آمد دوره ابتدایی را در دبستان شرودان گذراند و دوره راهنمایی را در مدرسه شهید اندرزگو فلاورجان و مواجه با اوج گیری انقلاب شد و فعالیت شبانه روزی خود را در راه مبارزه با طاغوت شروع کرد روزها به تظاهرات وشبها به پخش اعلامیه میپرداخت و اعلامیه ها را با برادردیگری از همین محل با دستگاهی که خربده بودند تکثیر میکرند. در حین تظاهرات در قم یک بار دستگیر شد و بعد از دو روز به علت کمی سئ آزاد شد پس از پیروزی انقلاب اسلامی وارد کمیته شد و بعد از مدتی کمیته به سپاه تبدیل شد و سپس ایشان به همراهی شهید محمد منتظری به لبنان و سوریه رفت و پس از 2 ماه بازگشت و به جبهه سر پل ذهاب و بعد به سنندج به ماموریت رفت و در زنجان هم مدتی دوره دید و پس از مراجعت به منزل به جبهه فیاضیه آبادان اعزام شد و تا زمان شهادت آنجا بود.
شهید ابراهیم قاسمی فردی با شهامت دلیر باهوش و زرنگ بود و در حین آموزش با یک بار همه چیز را یاد میگرفت و به خاطر همین شجاعت بود که در سن 15 سالگی در اصفهان و قم به مبارزه با طاغوت برخواسته و با دستگاه تکثیر خودش اعلامیه چاپ. شبها توزیع میکرد و در جبهه هم یک تنه هم دیدبان و هم بیسیم چی برادری میگفت: زمانی که میخواست با شهید منتظری به لبنان برود به علت خرد سالی به او گذرنامه ندادند و توی فرودگاه مانده بود. ناگهان فکری به خاطرش رسید و ظرف کمتر از 20 ساعت از تهران بازگشت و به کلیشاد رفت و گذرنامه شخصی را که از رفتن منصرف شده بود گرفته و سریع به تهران باز میگردد بدون اینکه به منزل سربزند برادرشان میگویند به محض اطلاع از این موضوع با یک نفر دیگر سریع به تهران رفتیم اما وقتی به محوطه فرودگاه رسیدیم که هواپیما در حال بلند شدن بود.
شهید شجاع و بی باک بود خودش به تنهایی خمپاره انداز 60 میلیمتری را بر میداشت و از کانال باریکی که به سمت دشمن کنده بودیم میرفت هم دیده بانی میکرد و هم شلیک میکرد و هم بی سیم که خمراه داشت وضعیت دشمن را اطلاع میداد سال 1360 در منطقه فیاضیه و حتی قبل از سال 1360 که ماموریت نیروهای سپاه فقط 2 ماه بود ولی ایشان پس از اتمام ماموریت به خانه برگشت و در نامه ای که فرستاده بود نوشته بود: در حالیکه همه روزه شاهد تکه پاره شدن و کشته شدن تعدادی از بعثیان مزدور توسط دیده بانی کردن و هدایت آتش توپخانه و خمپاره انداز هستم چرا به خانه بیایم در اینجا کاربرد بیشتری دارم و قسم میخورم که تا پایان جنگ و یا تا شهادت در این دیار میمانم و از وطنم دفاع میکنم او در جبهه لحظه ای آرام و قرار نداشت و در این محور که سردار احمد کاظمی مسول خط و محور عملیاتی بود شهید قاسمی بی سیم چی و پیک کاظمی بود.
برادری میگفت که ایشان زخمی شده بود و میخواستیم او را به بهداری اعزام کنیم ولی خاضر نشد پشت خط برود و میگفت کسی نیست جای خالی من را پر کند و لذا او را همانجا پانسمان کرده بودند. شهید قبل از شهادتش در همان فیاضیه 2 بار مجروح شده بود و هنگامی که در هفتم تیر سال 1360 شهید بهشتی و یارانش شهید شدند به یکی از همرزمانش گفته بود: دیگر ماندن در این دنیا قایده ای ندارد و تا آنها به بهشت وارد نشده اند باید ما هم عبای آنها را بگیریم و به دیدنشان برویم و چه زود به آرزویش رسید فردای آن روز یعنی 8 تیر ماه در حالی که در کانال زیر زمینی برای دیدبانی به سمت دشمن در حرکت بود در فاصله ی صد متری با دشمن با خمپاره 60 که پشت سر او داخل کانال اصابت کرده بود از ناحیه سر و بدن مجروح و سپس به شهادت رسید. یکی از برادران می گفت هنگامی که شهید شده بود او را بر روی برانکار گداشته بودیم تا داخل آمبولانس ببریم همه برادران اطراف او جمع شده بودند و به خاطر آن همه شجاعت و فداکاری اشک میریختند و سردار کاظمی هم که گریه میکرد گفت: ابراهیم چشم راست من بود با شهادت او چشم راستم را از دست دادم. آری ابراهیم عاشورای فیاضیه بود و همراه با شهد بهشتی و یارانش جاودانه شد. جنازه شهید ابراهیم قاسمی در مورخه 1360/04/15 مطابق با چهارم ماه مبارک رمضان بصورت با شکوهی تشییع در گلزار شهدا به خاک سرپرده شد.

==وصیتنامه==

بسمه تعالی
قسمتی از وصیت نامه شهید والامقام ابراهیم قاسمی
در مرگم گریه نکنید وبرایم عید بگیرید و به یکدیگر تبریک بگویید چرا که در نبردی خونین در راه معشوق جان داده ام و چون کوهی استوار صابر بردبار باشید.<ref>[[http://www.ajashohada.ir/home/martyrdetails/20848|سایت شهدای ارتش]]</ref>

==پانویس==
<references/>

شهید سیدابوالحسن حسینی

2019-06-26T11:22:18Z

Massume98: /* خاطرات */

تاریخ تولد : 1344/06/20
نام : سیدابوالحسن‌ محل تولد : نیشابور
نام خانوادگی : حسینی‌ تاریخ شهادت : 1361/01/01
نام پدر : میربرات‌ مکان شهادت :
تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت :
شغل : یگان خدمتی :
گروه مربوط : سایر شهیدان استان خراسان
نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : رزمنده‌

==خاطرات==
• قبل از اینکه به جبهه برود به همسرش گفته بود که من فقط یک ماه دیگر زنده ام و باید به جبهه بروم و بالاخره ما را با گریه راضی کرد که اجازه بدهیم به جبهه برود .حتی برای یک روز هم اینجا نماند و به جبهه رفت و درستت رأس یک ماه به شهادت رسید.
• یک شب ایشان را در خواب دیدم که به همراه چند نفر دیگرلباس رزم پوشیده اند بعد دیدم که وارد خاکریزی شدند .گرد و خاکی بلند شد و دیگر ابولحسن دیده نشد .بعد از چند روز بود که خبر شهادت ایشان را آوردند .
منبع سایت یاران رضا
http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=7023

شهیدابراهیم دقیق

2019-06-26T11:12:26Z

Massume98: /* وصیت نامه */

شه ی د ابراه ی م دق ی ق

تار ی خ تولد :1344/01/10

تار ی خ شهادت : 1365/04/21

محل شهادت : نامشخص

محل آرامگاه :خراسان جنوب ی - ب ی رجند - قطعه 1

==وصیت نامه==

بسم الله الرحمن الرحيم

به نام الله پاسدار حرمت خون شهيدان .

با سلام به رهبر كبير انقلاب و با سلام به مهدى(عجل الله فرجه) منجى انسان ها و با سلام به تمامى رزمندگان اسلام و با سلام به شهيدان اسلام، به شهيدان اسلام از كربلاى حسينى تا كربلاى خمينى .

ولئن مُتُّم او قُتِلتم لإلى الله تحشرون؛ اگر در راه خدا بميريد و يا كشته شويد به سوى خدا محشور خواهيد شد. (سوره آل عمران/آ ی ه 158) .

با سلام به امت شهيد پرور بيرجند و با سلام به پدر و مادر عزيز و مهربانم و خواهران عزيزم. همان طور كه مى دانيد شايد اين آخرين سخنم با شما باشد. من را حلال كنيد. از شما پدرجان و مادرجان خواهش دارم و در مرگ من گريه و زارى نكنيد كه روح من را آزار مى دهيد .

مادرجان ! من در راه خدا رفته ام و هيچ غمى هم ندارم؛ زيرا كه هر كس در راه خدا برود، شهيد است. پدرجان! خوشحالم از اين كه توانستم نداى سالار شهيدان حسين بن على(علیه السلام) را لبيك بگويم و همان طور كه امام حسين(علیه السلام)، جان خود را در راه خدا داد، من هم اين جان ناقابل خود را فداى خدا، فداى اسلام، فداى رهبر عزيز و ملت قهرمانم كنم و اما چند وصيت دارم، مخصوصاً به جوانان و دوستانم .

اى جوانان! مبادا در رختخواب ذلت بميريد كه حسين در ميدان نبرد شهيد شد. اى جوانان! مبادا در غفلت بميريد كه على در محراب عبادت شهيد شد و مبادا در حال بى تفاوتى بميريد كه على اكبر حسين در راه حسين (علیه السلام) و با هدف شهيد شد .

و سخنى با مادران .

اى مادران! مبادا از رفتن فرزندانتان به جبهه جلوگيرى كنيد كه فردا در محضر خدا نمى توانيد جواب حضرت زينب(سلام الله علیها ) را بدهيد كه مصیبت ‌72 شهيد را تحمل نمود و مانند مادر وهب باشيد كه جسد پسرش را هم تحويل نگرفت و گفت: سرى را كه در راه خدا داده ام، پس نمى گيرم .

برادران ! استغفار و دعا را از ياد نبريد كه بهترين درمان ها براى تسكين دردهاست. هيچ وقت جبهه را خالى نگذاريد و سلام من را به رهبر عزيزم برسانيد. اگر كسى بين شما امام را دوست ندارد، بر سر جنازه ام نيايد و به امام بگویيد سنگر را خالى نكردم تا شهيد شدم .

والسلام

خدايا ! خدايا! تا انقلاب مهدى خمينى را نگهدار.

منبع:سایت شهدای ارتش

http://ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/40339

شهیدابراهیم شکوری راد

2019-06-26T11:08:19Z

Massume98: /* زندگی نامه */

{{جعبه اطلاعات افراد نظامی
|نام فرد =
|تصویر = IMG_20190210_190154.jpg
|توضیح تصویر =
|ملیت = [[پرونده:پرچم ایران.png|22px]] ایرانی
|شهرت =
|دین و مذهب = [[مسلمان]]، [[شیعه]]
|تولد = بجنورد، نکا، [[زادروزهای ۴ آذر |۱۳۴۷/۹/۴]]
|شهادت = خوزستان، [[الگو:شهدای ۲۲ تیر |13۶۷/۴/۲۲]]
|وفات =
|مرگ =
|محل شهادت = [[خوزستان]]
|مفقود =
|جانباز =
|اسارت =
|نیرو =
|یگانهای خدمت =
|طول خدمت =
|درجه =
|سمت‌ها =
|جنگ‌‌ها =
|نشان‌های لیاقت =
|عملیات‌ =
|فعالیت‌ها =
|تحصیلات = مقطع راهنمایی
|تخصص‌ها =
|شغل =
|خانواده =
|محل ارامگاه =[[مازندران]] - [[نکا ]]- [[حسینیه کمشیان]]
}}

==زندگی نامه==

شهيد ابراهيم شکوري راد در تاريخ 04/09/1347 در شهرستان بجنورد در خانواده ای مذهبي چشم به جهان گشود. پدرش علي و مادرش معصومه نام داشت. تا مقطع راهنمایي مشغول به تحصيل بود. پس از شروع جنگ شهید شکوری به ارتش پيوست و از همان طریق به جبهه های جنگ اعزام شد و در تاریخ 22/04/1367 در منطقه عملیاتی خوزستان به شهادت رسيد. پيکر مطهرش در گلزار شهدای روستاي رستم کلا نکا به خاک سپرده شد.

شهید ابراهیم شکوری راد<ref>[http://ajashohada.ir/home/martyrdetails/15825سایت شهدای ارتش]</ref>

==پانویس==
<references/>
== رده‌ها ==
{{ترتیب‌پیش‌فرض: ابراهیم_شکوری_راد}}
[[رده: شهدا]]
[[رده: شهدای دوران دفاع مقدس ]]
[[رده: شهدای ارتش جمهوری اسلامی ایران]]
[[رده: شهدای ایران]]
[[رده: شهدای استان مازندران ]]
[[رده: شهدای شهرستان نکا ]]

شهیدابراهیم غلام زاده

2019-06-26T08:50:17Z

Massume98: /* خاطرات */

شه ی د ابراه ی م غلام زاده

==زندگینامه==

در سال 1346 در روستای نوبندگان در خانواده ای مذهبی و متدین به دنیا آمد. از همان دوران کودکی ، ادب و آداب عشق ورزی به پروردگار جهانیان را در محضر پدر و مادر متدین یاد گرفت و آن را تا پایان زندگی، سرلوحه کارها ی خود قرار داد.

ابراهیم در سن 7 سالگی وارد مدرسه ابتدائی نوبندگان شد و از همان سال های آغازین، درس خواندن و تلاش در این زمینه را شروع کرد و از طرفی با شروع قیام ها و تظاهرات مردم علیه رژیم ستم شاهی، ابراه ی م ن ی ز با وجود سن کم ی که داشت به همراه معلمان و د ی گر همکلاسی هایش در این راهپیمائی ها شرکت میکرد. او سال های ابتدائی و راهنمائی را یکی پس از دیگری با موفقیت پشت سر گذاشت و از آنجا که علاقه زیادی به تحصیل داشت، خود را برای شرکت در دوره دبیرستان آماده می کرد که بنا به خواست پدر وارد ارتش شد.
وی با ورود به ارتش عازم جبهه شد. او عاشق جبهه شده بود و هر بار که به خانه باز می گشت، حال و هوای مناطق جنگی را داشت. آن دلیر مرد ارتش، پس از چندین بار حضور در جبهه های نبرد، در منطقه سومار دچار مجروحیت شدید از ناحیه پا و شکم شد و به علت وضعیت وخیمی که داشت، در بیمارستان یزد بستری شد و بعد از مدتی به بیمارستان اصفهان منتقل گشت.
ابراهیم با توکل بر خداوند متعال، درد و رنج زیاد جراحت ها را به جان خرید تا روز قیامت در پیشگاه سرور و سالار شهیدان (علیه السلام) سربلند گردد و سرانجام در بیمارستان اصفهان بر اثر همین مجروحیت به شهادت رسید.
rId5

==خاطرات==
* خاطره اول (از زبان مادر شهید):
پسرم از زمانی که وارد ارتش شد در رشته درجه داران بود. او مدت زیادی بود که سر کار می رفت ولی حقوقی دریافت نکرده بود ولی هیچ گاه پیش نیامد که از این اتفاق صحبتی کند و یا اعتراضی به فرماندهان خود کند. حتی یک بار که من توسط یکی از دوستانش برایش مقدار ی پول فرستادم آن را قبول نکرد و برایم پس فرستاد. او گفته بود که مادر و خانواده ام به این پول بیشتر احتیاج دارند. زمانی که ابراهیم مجروح و در بی پمارستان بستری شده بود یک بار برای دیدنش به بیمارستان رفتم. حالش خیلی بد بود، اما با دیدن من حتی ناله ضعیفی هم که هر از چند گاهی می کرد قطع شد. خودش را خیلی سلامت و قوی نشان داد به طوری که وقتی من به خانه بازگشتم فکر می کردم همین روزها خوب می شود و به خانه باز می گردد. بار دیگر که به دیدنش رفته بودم، پس از عیادت، از من خواست که به خانه بازگردم. او خیلی ملاحظه حال من را می کرد و اصلاً دوست نداشت که در بیمارستان بمانم و درد کشیدنش را ببینم.
rId6

* خاطره دوم (از زبان برادر شهید):
ابراهیم علاقه شدیدی به درس خواندن داشت. هر روز که از مدرسه می آمد مستقیم به اتاق خودش می رفت و از همان ساعات اول شروع به درس خواندن می کرد. بعد از اتمام دوران راهنمائی به خواست پدرم وارد ارتش شد و در اوقات فراغتش هم به کار کشاورزی و دام پروری می پرداخت. او خیلی دوست داشت که خانواده از در آمدش استفاده کنند ولی پدر و مادرم هیچ گاه پول او را خرج نکردند و برای زندگی آینده اش پس انداز نمودند.
او هرگاه که برای مرخصی به خانه می آمد، دستش پر بود. هر کجا که در راه برای استراحت پیاده می شدند مقداری سوغاتی می خرید و برا ی ما به فسامی آورد. ابراهیم خیلی نجیب و کم رو بود. هیچ گاه به تنهائی بیرون نمی رفت. اگر از طرف مدرسه دعوت نامه ای برای حضور پدر و مادر در مدرسه به او می دادند، خودش مستقیماً چیزی به آن ها نمی گفت. او همیشه حرف هایش را به من می زد تا من به پدر و ی ا مادر بگویم. در مورد مدرسه هم همیشه از من می خواست تا به پدر و مادر بگویم که باید فردا به مدرسه ابراهیم بروید.
ابراهیم هرگاه می خواست به جبهه برود به دلیل نجابتش این مسئله را مستقیماً به پدر و مادر نمی گفت. او نامه ای می نوشت و زیر فرش می گذاشت و مادر یا خواهرم هنگام مرتب کردن اتاق، آن را پیدا می کردند. برادرم در همه نامه های خداحافظی از ما حلالیت می طلبید.
شهید مدتی در امام زاده علی ( یکی از امام زاده های نوبندگان) کار بنائی می کرد، اما هیچ گاه پولی از آن ها دریافت نکرد. او معتقد بود که این جور کارها باید برای رضای خدا باشد و پول گرفتن در این مواقع، کار درستی نیست. او هر بار که از جبهه به مرخصی می آمد اول به امام زاده می رفت و بعد به خانه می آمد. همیشه به ما توصیه می کرد که نمازمان را در اول وقت به جا بیاوریم و می گفت: کسی که نماز می خواند همچون شخص گرسنه ای است که سر سفره می نشیند و سیر می شود و توشه ای برای خود ذخیره می کند.
rId7

زمانی که ابراهیم در بیمارستان اصفهان بستری بود من از او مراقبت می کردم. همان شبی که ابراهیم شهید شده بود ولی ما هنوز از شهادتش خبر نداشتیم، من خوابم برده بود و در خواب به دنبال ابراهیم می گشتم ولی او را پیدا نمی کردم. در همان لحظه ابراهیم جلوی در ظاهر شد و مرا صدا کرد و گفت: من اینجا هستم، برگرد و به پشت سرت نگاه کن. به او گفتم: ابراهیم کجا بودی ؟ من دنبال شما بودم. او گفت: من خوب شدم و دیگر زخمی نیستم، حال من خوب است.
ابراهیم انسان بسیار مستقلی بود. همچنین به ورزش علاقه زیادی داشت و هر روز با وسایلی که خودش ساخته بود، ورزش می کرد. گاهی با او شوخی می کردم و می گفتم که تو دیگر قوی شده ای و میتوانی ما را هم بزنی . او می گفت: من هرگز به برادر بزرگترم چنین جسارت ی نمی کنم.<ref>سایت نویدشاهد</ref>
rId8

==پانویس==
<references/>

شهیدابراهیم غلام زاده

2019-06-26T08:22:06Z

Massume98: /* زندگینامه */

شه ی د ابراه ی م غلام زاده

==زندگینامه==

در سال 1346 در روستای نوبندگان در خانواده ای مذهبی و متدین به دنیا آمد. از همان دوران کودکی ، ادب و آداب عشق ورزی به پروردگار جهانیان را در محضر پدر و مادر متدین یاد گرفت و آن را تا پایان زندگی، سرلوحه کارها ی خود قرار داد.

ابراهیم در سن 7 سالگی وارد مدرسه ابتدائی نوبندگان شد و از همان سال های آغازین، درس خواندن و تلاش در این زمینه را شروع کرد و از طرفی با شروع قیام ها و تظاهرات مردم علیه رژیم ستم شاهی، ابراه ی م ن ی ز با وجود سن کم ی که داشت به همراه معلمان و د ی گر همکلاسی هایش در این راهپیمائی ها شرکت میکرد. او سال های ابتدائی و راهنمائی را یکی پس از دیگری با موفقیت پشت سر گذاشت و از آنجا که علاقه زیادی به تحصیل داشت، خود را برای شرکت در دوره دبیرستان آماده می کرد که بنا به خواست پدر وارد ارتش شد.
وی با ورود به ارتش عازم جبهه شد. او عاشق جبهه شده بود و هر بار که به خانه باز می گشت، حال و هوای مناطق جنگی را داشت. آن دلیر مرد ارتش، پس از چندین بار حضور در جبهه های نبرد، در منطقه سومار دچار مجروحیت شدید از ناحیه پا و شکم شد و به علت وضعیت وخیمی که داشت، در بیمارستان یزد بستری شد و بعد از مدتی به بیمارستان اصفهان منتقل گشت.
ابراهیم با توکل بر خداوند متعال، درد و رنج زیاد جراحت ها را به جان خرید تا روز قیامت در پیشگاه سرور و سالار شهیدان (علیه السلام) سربلند گردد و سرانجام در بیمارستان اصفهان بر اثر همین مجروحیت به شهادت رسید.
rId5

==خاطرات==
* خاطره اول (از زبان مادر شهید):
پسرم از زمان ی که وارد ارتش شد در رسته درجه داران بود. او مدت زیادی بود که سر کار م ی رفت ول ی حقوق ی در ی افت نکرده بود ول ی ه ی چ گاه پ ی ش ن ی امد که از ا ی ن اتفاق صحبت ی کند و ی ا اعتراض ی به فرماندهان خود کند. حت ی ی ک بار که من توسط ی ک ی از دوستانش برا ی ش مقدار ی پول فرستادم آن را قبول نکرد و برا ی م پس فرستاد. او گفته بود که مادر و خانواده ام به ا ی ن پول ب ی شتر احت ی اج دارند. زمان ی که ابراه ی م مجروح و در ب ی مارستان بستر ی شده بود ی ک بار برا ی د ی دنش به ب ی مارستان رفتم. حالش خ ی ل ی بد بود، اما با د ی دن من حت ی ناله ضع ی ف ی هم که هر از چند گاه ی م ی کرد قطع شد. خودش را خ ی ل ی سلامت و قو ی نشان داد به طور ی که وقت ی من به خانه بازگشتم فکر م ی کردم هم ی ن روزها خوب م ی شود و به خانه باز م ی گردد. بار دیگر که به دیدنش رفته بودم، پس از عیادت، از من خواست که به خانه بازگردم. او خ ی ل ی ملاحظه حال من را م ی کرد و اصلاً دوست نداشت که در ب ی مارستان بمانم و درد کش ی دنش را بب ی نم.
rId6

* خاطره دوم (از زبان برادر شهید):
ابراه ی م علاقه شد ی د ی به درس خواندن داشت. هر روز که از مدرسه م ی آمد مستق ی م به اتاق خودش م ی رفت و از همان ساعات اول شروع به درس خواندن م ی کرد. بعد از اتمام دوران راهنمائ ی به خواست پدرم وارد ارتش شد و در اوقات فراغتش هم به کار کشاورز ی و دام پرور ی م ی پرداخت. او خ ی ل ی دوست داشت که خانواده از در آمدش استفاده کنند ول ی پدر و مادرم ه ی چ گاه پول او را خرج نکردند و برا ی زندگ ی آ ی نده اش پس انداز نمودند.
او هرگاه که برا ی مرخص ی به خانه م ی آمد، دستش پر بود. هر کجا که در راه برا ی استراحت پ ی اده م ی شدند مقدار ی سوغات ی م ی خر ی د و برا ی ما به فسا م ی آورد. ابراه ی م خ ی ل ی نج ی ب و کم رو بود. ه ی چ گاه به تنهائ ی ب ی رون نم ی رفت. اگر از طرف مدرسه دعوت نامه ا ی برا ی حضور پدر و مادر در مدرسه به او م ی دادند، خودش مستق ی ماً چ ی ز ی به آن ها نم ی گفت. او هم ی شه حرف ها ی ش را به من م ی زد تا من به پدر و ی ا مادر بگو ی م. در مورد مدرسه هم هم ی شه از من م ی خواست تا به پدر و مادر بگو ی م که با ی د فردا به مدرسه ابراه ی م برو ی د.
ابراه ی م هرگاه م ی خواست به جبهه برود به دل ی ل نجابتش ا ی ن مسئله را مستق ی ماً به پدر و مادر نم ی گفت. او نامه ا ی م ی نوشت و ز ی ر فرش م ی گذاشت و مادر ی ا خواهرم هنگام مرتب کردن اتاق، آن را پ ی دا م ی کردند. برادرم در همه نامه ها ی خداحافظ ی از ما حلال ی ت م ی طلب ی د.
شهید مدت ی در امام زاده عل ی ( ی ک ی از امام زاده ها ی نوبندگان) کار بنائ ی م ی کرد، اما ه ی چ گاه پول ی از آن ها در ی افت نکرد. او معتقد بود که ا ی ن جور کارها با ی د برا ی رضا ی خدا باشد و پول گرفتن در ا ی ن مواقع، کار درست ی ن ی ست. او هر بار که از جبهه به مرخص ی م ی آمد اول به امام زاده م ی رفت و بعد به خانه م ی آمد. هم ی شه به ما توص ی ه م ی کرد که نمازمان را در اول وقت به جا ب ی اور ی م و م ی گفت: کسی که نماز می خواند همچون شخص گرسنه ای است که سر سفره می نشیند و س ی ر م ی شود و توشه ا ی برا ی خود ذخ ی ره م ی کند.
rId7

زمان ی که ابراه ی م در ب ی مارستان اصفهان بستر ی بود من از او مراقبت م ی کردم. همان شب ی که ابراه ی م شه ی د شده بود ول ی ما هنوز از شهادتش خبر نداشت ی م، من خوابم برده بود و در خواب به دنبال ابراه ی م م ی گشتم ول ی او را پ ی دا نم ی کردم. در همان لحظه ابراه ی م جلو ی در ظاهر شد و مرا صدا کرد و گفت: من ا ی ن جا هستم، برگرد و به پشت سرت نگاه کن. به او گفتم: ابراه ی م کجا بود ی ؟ من دنبال شما بودم. او گفت: من خوب شدم و د ی گر زخم ی ن ی ستم، حال من خوب است.
ابراه ی م انسان بس ی ار مستقل ی بود. هم چن ی ن به ورزش علاقه ز ی اد ی داشت و هر روز با وسایلی که خودش ساخته بود، ورزش م ی کرد. گاهی با او شوخ ی م ی کردم و می گفتم که تو د ی گر قو ی شده ا ی و م ی توان ی ما را هم بزن ی . او م ی گفت: من هرگز به برادر بزرگترم چن ی ن جسارت ی نم ی کنم.<ref>سایت نویدشاهد</ref>
rId8

==پانویس==
<references/>

شهیدمحمد حسن باباخانی نقندر

2019-06-24T20:35:58Z

Massume98: /* زندگی نامه */

شهید محمدحسین باباخانی نقندر

تاریخ تولد :1339/12/08

تاریخ شهادت : 1361/12/28

rId5

==زندگی نامه==

محل شهادت: سومار

تاریخ شهادت: 1361/12/28

یگان: لشگر 88

درجه: گروهبانیکم

شهید محمد در سال 1339 در روستای نقندر واقع در سی کیلومتری شهر مقدس مشهد در خانواده ای کارگر و کشاورز متولد شد خانواده آن شهید را 7 نفر تشکیل میداد و شهید محمد حسین تحصیلات ابتدایی و راهنمایی را در همین روستا به پایان رساند در موقع فراغت و تعطیلات تابستان در کارهای کشاورزی و باغداری به خانواده خود کمک میکرد. در سال 1356 بعد از ترک تحصیل که مصادف با شکوفایی انقلاب اسلامی بود. وقت خود را در کمک به پدر گذراندو از زحمات و نقش این شهید در پیروزی انقلاب نمیشود چشم پوشید زیرا که ایشان عضوی مطلوب در این موهبت الهی بود در تظاهرات خیابانی و راهپیمایی فعالانه شرکت میکرد.

شهید در سال 1360 به خدمت ارتش جمهوری اسلامی در آمد و بعد از گذراندن یک دوره 6 ماه در پادگان لشکرک تهران با دریافت درجه گروهبانی عازم جبهه های جنگ حق علیه باطل شد و در واحد فنی مهندسی مشغول به خدمت شد و در باز نمودن معابر مین تخصص کسب نموده بود.

شهید از موقعی که عازم جبهه تا زمان شهادت چندین مرتبه بازدید خانواده و تجدید دیدار با دوستان به مرخصی آمدند و در این مدت بود که به گروهبان دومی ارتقا درجه یافته بودند تا در اسفند ماه سال 1361 در جبهه سومار حین انجام وظیفه بر اثار انفجار مین به درجه رفیع شهادت نائل آمدند.<ref>[http://ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/%203370%20%20%20 سایت شهدای ارتش]</ref>

==پانویس==
<references/>

شهیدآنه قلیچ ایمری

2019-06-24T19:22:21Z

Massume98: /* زندگی نامه */

شه ی د آنه قل ی چ ا ی مر ی

تار ی خ تولد :1345/03/05

تار ی خ شهادت : 1366/04/31

محل شهادت : نامشخص

محل آرامگاه :نامشخص

==زندگی نامه==
در روستای حمد ایمر شهرستان گنبد کاووس به تاریخ 1345/03/05 کودکی به دنیا آمد که نام او آنه قلیچ نهادند آنه قلیچ فرزند بایرام قلی همانند دیگر کودکان روستایی با بازی های کودکانه درکوچه های روستا و مراتع سرسبز قد کشید وقتی به سن مدرسه رسید در کنار پدرش با کیف کوچکش راهی مدرسه شد و ابتدایی را در همان روستا با موفقیت به پایان رساند. وقتی مدرک پنجم ابتدایی را گرفت مدرسه را ترک کرد و به کارگری پرداخت وکارهای کشاورزی و دامداری را با علاقه دنبال کرد و توانست از این راه درتامین مخارج خانواده تاثیر گذار باشد. اوضاع جنگی کشور ونیاز مبرم به نیرو درجبهه ها باعث شد که آنه قلیچ هم مانند دیگر فرزندان ایرانی خدمت به میهن و انقلاب و رهبری به دیگر امور ترجیح دهد و به عنوان سرباز در نیروی هوایی خدمت کرد و عاشقانه به میهن خدمت کرد تا اینکه در تاریخ 1366/03/31 به صورت گمنام درمناطق جنگی کشور مفقود شد و هرگز به زادگاهش بر نگشت واین چنین او نیز جزء شهدای کشور اسلامی قرار گرفت.

منبع:سایت شهدای ارتش

http://ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/38819

شهیدابراهیم الماسی

2019-06-24T18:59:23Z

Massume98: /* وصیت نامه */

{{جعبه اطلاعات افراد نظامی
|نام فرد = ابراهیم الماسی
|تصویر = شهید_ابراهیم_الماسی.jpg
|ملیت = [[پرونده:پرچم ایران.png|22px]] ایرانی
|شهرت =
|دین و مذهب = [[مسلمان]]، [[شیعه]]
|تولد = دامغان، [[1344/01/23]]
|شهادت = پاسگاه زید، [[1361/05/08]]
|وفات =
|مرگ =
|محل شهادت = [[پاسگاه زید]]
}}
ابراهیم الماسی

فرزند : اسدالله

متولد : 1344/01/23 در دامغان

تحصیلات : زیر دیپلم

تاهل : مجرد

یگان: [[سپاه]] [[دامغان]]-[[تیپ17]][[گردان موسی بن جعفر (ع)]]

مدت حضور : چندین بار اعزام شده

مسئولیت : رزمنده

نوع عضویت : [[بسیج]]

نوع شغل : محصل

تاریخ شهادت : 1361/05/08

محل شهادت : [[جنوب پاسگاه زید]]

عملیات : [[رمضان]]

محل دفن : دامغان [[گلزار شهدای فردوس رضا(ع)]]

==وصیت نامه==

بسم الله الرحمن الرحیم

بسم رب شهدا

« یا ایها الذین امنوا اصبروا و صابروا و رابطوا واتقو ا الله لعلکم تفلحون »

« ای اهل ایمان در کار دین صبور باشید و یکدیگر را به صبر و مقاومت سفارش کنید و مهیا و مراقبت کار

دشمن بوده و خداترس باشید، باشد که فیروز و رستگار گردید ».

وصیت نامه اینجانب، فرزند [[اسلام]] و [[قرآن]]، ابراهیم الماسی.

درود و سلام گرم من به رهبرم، یاری دهندة مستضعفین، که من را این چنین شاد و خرم به سوی [[شهادت]] راهنمایی کرد که بتوانم بعد از چندین سال در نبرد حق علیه باطل در رکاب امام زمان و نایب برحقش و برای اسلام و قرآن قدمی برداشته باشم و این بار گرانبها را از گردن خود بردارم و تا شاید جسم و روحم را بشوید و گناهانم را بخشیده و همراه شهدای راهش جایگاهی برایم قرار دهد و مرگ هر لحظه امکان دارد سراغ ما بیاید . پس چه بهتر که آن مرگ در راه خدا باشد . از سخنان [[امام حسین]] می باشد که اگر قرار باشد که بدن های ما ساخته شود که آخر کار بمیرد پس چرا در راه خدا با شمشیر قطعه قطعه نشود. و وصیت دیگری به پدر و مادرم و برادر و خواهرم و همچنین کلیه اقوام و دوستان و آشنایان دارم : اینکه اگر بدی و خوبی از من دیدید، مرا ببخشید و مرا حلال کنید و ای پدر و مادرم ، اگر من لیاقت و سعادت [[شهید]] شدن را داشتم، هرگز یک قطره اشک هم برایم نریزید و بلکه برای من جشن بگیرید و شادی برایم کنید، چون راه من راه حق بود و هدف من پیشبرد اسلام و قرآن بود و ای خواهرم ، راهی را که میروید ادامه دهید که حتی راه و هدف تو جز اسلام نباشد و ای برادرم، تو هم راه من را ادامه بده که راه و هدف من الله بود و بس و این بود وصیت نامه جوان شانزده ساله ، ابراهیم الماسی، فرزند اسدالله الماسی که به صورت خلاصه و کوتاه نوشتم و یک چیز دیگر در پایان وصیت نامه که می خواهم بگویم این است که جسدم را در کنار مزار شهدا به خاک بسپارید . به امید پیروزی حق علیه باطل و حتما راه شهدا را ادامه بدهید که راه شهدا حق است. شعری برای یادگاری و برای مادرم: مادر وقتی بدنم را برایت آوردند مثل مادر [[وهب]] باش بدنم را به سوی دشمن پرتاب کن و بگو چیزی را که در راه خدا دادم پس نمی گیرم.

ای مادر غم دیده ، نداری خبر از من / کز گردش ایام چه آمد بر سر من

من تازه جوان بودم اندر چمن حسن / نشکفته فرو ریخت همه بال و پر من

افسوس که روح در بدن نیست مرا / رفتنم به بهشت کامدن نیست مرا

پایان زندگی ابراهیم الماسی<ref>[http://www.3000shahid.ir/martyr/bio/204سايت ستاد کنگره بزرگداشت سه هزار شهيد استان سمنان]</ref>

==پانویس==
<references/>

== رده‌ها ==
{{ترتیب‌پیش‌فرض: ابراهیم_الماسی}}
[[رده: شهدا]]
[[رده: شهدای دوران دفاع مقدس]]
[[رده: شهدای ایران]]
[[رده: شهدای استان سمنان]]
[[رده: شهدای شهرستان دامغان]]

شهیدابراهیم بازرگان

2019-06-24T18:43:13Z

Massume98: /* زندگی نامه */

{{جعبه اطلاعات افراد نظامی
|نام فرد = ابراهیم بازرگان
|تصویر = ebrahim-bazargan.jpg
|توضیح تصویر =
|ملیت = [[پرونده:پرچم ایران.png|22px]] ایرانی
|شهرت =
|دین و مذهب = [[مسلمان]]، [[شیعه]]
|تولد = [[زادروزهای 18 دی|1330/10/18]]
|شهادت = [[الگو:شهدای 19 آبان|1362/08/19]]
|وفات =
|مرگ =
|محل دفن =
|مفقود =
|جانباز =
|اسارت =
|نیرو =
|یگانهای خدمت =
|طول خدمت =
|درجه =
|سمت‌ها =
|جنگ‌‌ها =
|نشان‌های لیاقت =
|عملیات‌ =
|فعالیت‌ها =
|تحصیلات =
|تخصص‌ها =
|شغل =
|خانواده =
}}

شهید ابراهیم بازرگان

تاریخ تولد :1330/10/18

تاریخ شهادت : 1362/08/19

محل شهادت : نامشخص

محل آرامگاه :[[فارس]] - [[شیراز]] – [[دارالرحمه]]

==زندگی نامه==
سرگرد [شهید ابراهیم بازرگان]، فرزند اصغر، در هجدهم دی ماه [1330] در شیراز به دنیا آمد. پس از طی دوران طفولیت در زادگاه خود به مدرسه رفت و با اخذ دیپلم متوسطه در آزمون دانشكده افسری پذیرفته شد.

بعد از فراغت از تحصیل به نیروی هوایی پیوست و در رشته خلبانی، دوره مقدماتی پرواز را در [ایران] و دوره تكمیلی و تخصصی را در امریكا گذراند.

با آغاز جنگ تحمیلی در كلیه ماموریتهای محوله حضوری فعال داشت و سرانجام در مورخه 1362/08/19 در [[سانحه هوایی]] در منطقه"شادگان"به فیض شهادت نایل آمد.<ref>[http://ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/سایت شهدای ارتش]</ref>

==پانویس==
<references/>

شهید محمدابراهیم توفیقیان

2019-06-24T17:36:46Z

Massume98: /* زندگ ی نامه : */

شهیدمحمدابراهیم توفیقیان

نام پدر :

محل تولد: اسفراین

تاریخ تولد : ۶۲/۶/۳۱

تاریخ شهادت: ۹۴/۱۱/۱۳

محل شهادت: نبل و الزهرا، سوریه

محل دفن: مشهد

وصعبت تاهل: متاهل

تعداد فرزندان : ۱

rId4

==زندگ ی نامه :==

شهید [[سروان]] محمدابراهیم توفیقیان در تاریخ [[۳۱/۰۶/۱۳۶۲]] در خانواده ای متدین و مذهبی در شهرستان اسفراین متولد گردید؛ تحصیلات ابتدایی را در دبستان [[شهید فهمیده]]، دوران راهنمایی را در مدرسه راهنمایی [[مطهری]] ، تحصیلات متوسطه را در هنرستان البرز و پس از آن تحصیلات دانشگاهی خویش را در دانشگاه پیام نور اسفراین در مقطع کارشناسی به پایان رسانید و پس از آن به [[خدمت مقدس سربازی]] اعزام گردید و پس از پای ان خدمت سربازی مدت کوتاهی در ایران خودرو مشغول به کار شدند تا اینکه در [[سپاه پاسداران]] [[انقلاب اسلامی]] استخدام شدند و در سال ۱۳۹۱ ازدواج نمود و ثمره ازدواج یک پسر بنام محمد پوریا به یادگار مانده؛ پدروی از دوران طفولیت او را با اماکن مذهبی و با احکام دینی آشنا گردانید و این خصیصه تا زمان [[شهادت]] هر روز پر رنگ و پرفروغ در او نمایان بود؛ هر چند که این شهید والا مقام دوران [[جنگ تحمیلی]] را درک نکرده بود اما از آنجایی که خاطرات شهدا و رزمندگان و دفاع از [[اسلام]] و [[اهل بیت]] در نهاد وی عجین شده بود، با شنیدن جنگ نیابتی از سوی دشمن بویژه [[داعشی]] ها و [[تکفیری]] ها که کشور [[سوریه]] را به اشغال خود درآورده بودند غیرت دینی [[شهید]] او را به سمت آن دیار کشانده تا از حرم اهل بیت دفاع نمایدو در تاریخ ۲۷/۱۰/۹۴ به این کشور عزیمت نمودند و با از خود گذشتگی و ایثار سرانجام در عملیات آزادسازی منطقه [[نبل و الزهرا]] در تاریخ [[۱۳/۱۱/۹۴]] به درجه رفیع [[شهادت]] نائل گردیدند .

==خاطرات و گزارشات :==

غایب آزمون کارشناس ی ارشد امسال

شهید توفیقیان /مدافع حرم

شهید توفیقیان در آزمون کارشناسی ارشد [[بجنورد]] در نوبت صبح که در دانشگاه آزاد اسلام ی واحد بجنورد برگزار شد، جزو غایبان بود.

منبع:

http://www.takrimeshahid.ir/2016/09/10/%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%A7%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D9%87%DB%8C%D9%85-%D8%AA%D9%88%D9%81%DB%8C%D9%82%DB%8C%D8%A7%D9%86-%D9%80-%D8%AE%D8%B1%D8%A7%D8%B3%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D9%85%D8%A7%D9%84%DB%8C/

شهیدابراهیم جعفرآبادی

2019-06-24T17:33:43Z

Massume98: /* خاطره و سیره اخلاقی شهید: */

شهید ابراهیم جعفرآبادی
درجه:تکاور نام پدر:یدالله تاریخ تولد :۱۳۴۱ محل تولد :[[روستای جعفر آباد]]
تاریخ شهادت:۲۳/۷/۵۹ علت شهادت :مبارزه با [[ارتش بعث عراق]] نوع مأموریت : زرهی

==زندگینامه :==
برادرم روز دهم ۱۳۴۱ چشم به جهان گشود او بچه ای آرام بود و درسن شش سالگی به مدرسه رفته و بعد از مدرسه در کار کشاورزی و دامداری به پدرم کمک می کرد او بچه بزرگ خانواده بود و بعد از او ۵ خواهر و یک برادر دیگر بود که همه آنها را دوست داشت درسال ۱۳۵۸ خانه ما به شهر آمد و ایشان روزانه کار می کرد و شبانه درسش را ادامه داده و او همیشه نمازش را اول وقت می خواند و به پدرو مادرم احترام می گذاشت و همه از او راضی بودند و او واقعاً چراغ خانه ما بود تا اینکه یک روز ورقه در دست دارد و به پدرو مادرم می گوید می خواهم به جبهه بروم مادرم خیلی سعی می کند که او را پشیمان کند اما نمی تواند و خلاصه او به خدمت می رود و بعد از مدتی برمی گردد باز مادرم اسرار می کند که به خدمت نرود اما او قبول کرد و بعد از ۳ماه خدمت به هدف خود که شهادت بود رسید.
روحش شاد، روانش پاک و یادش گرامی باد.

==خاطره و سیره اخلاقی شهید:==
مادرم می گوید که یک روز مریض شدم و در بیمارستان بستری شدم بعد از عمل ابراهیم آمد و کنارم دراز کشید و چشمهایش پر از اشک شد گفتم پسرم چرا گریه می کنی گفت که مادر خدا نکند که جای شما اینجا باشد من حاضرم درد شما را تحمل کنم و شما سالم باشید مادرم می گوید که چرا پسرم خدا نکند و ایشان می گویند که شما می توانید خواهرهایم را درست تربیت کنید ولی من پدرم نمی توانیم مادرم می گوید هیچوقت کاری نکرد که ما از او ناراحت شویم.<ref>[http://www.shohadayekermanshah.ir/ سایت شهدای کرمانشاه]</ref>

==پانویس==
<references/>

شهیدابراهیم جمشید بیگ

2019-06-24T17:30:32Z

Massume98: /* وصیت نامه */

نام : جمشید بیک / ابراهیم

نام پدر : مرتضی

تاریخ تولد : ۱۳۴۹-۲-۳۱

محل تولد : اصفهان

تاریخ شهادت : ۱۳۶۵-۶-۱۰

محل شهادت : اسکله الامیه

شهرستان : اصفهان

یگان :

مسئولیت :

تحصیلات :

محل تحصیل : حوزه علمیه اصفهان - مدرسه ذوالفقار

گلزار : گلستان شهدای اصفهان

==وصیت نامه==

وصیت نامه [شهید ابراهیم جمشید بیک]

بسم الله الرحمن الرحیم

با درود وسلام بر یگانه منجی عالم بشریت وامکان وبا سلام بر نایب برحقش این پیرجماران وبا درود وسلام بر تمام [رزمندگان اسلام ] از صدر اسلام وتاکنون وبا پیروزی هر چه سریعتر رزمندگان وبا بازشدن راه [کربلا] وصیت نامه خود را شروع می کنم .

اول از هرچیزی از شما مردم دلاور وشهید پرور [اصفهان] می خواهم که جنگ را در هر کجا که هستید فراموش نکنید که دیگر صدام واربابانش رفتنی هستندوهمانطور که اماممان گفت امسال سال پیروزی است باری پدر گرامی ومادر مهربانم می خواهم که با نبودن من وشهادت من که انشاء اله خداوند قبول کند ناراحت این نباشید که من بیش شما نیستم فقط از خداوند بخواهید که صبر به تمام خانواده های شهدا بدهد وبعد هم به خودتان تا بتوانید در راه اسلام کوشش کنید وپدرومادرم طبق دستور امام بزرگوار مان که فرمود بر هر که می تواند اسلحه بدست بگیرد واجب است به جبهه برود ومن هم خودم واجب دانستم که به جبهه بیایم وبرای یاری اسلام با تمام وجودم خدمت نمایم وخداوند هم به این توفیق را داد که به جبهه بیایم ومن هم از خداوند می خواهم که در جبهه حق علیه باطل بتوانم با روحیه قوی با دشمنان اسلام بجنگم.

پدرومادر عزیز در خاتمه وصیتم از شما حلالیت می طلبم وهرکس که وصیت نامه من را می خواند از او هم طلب حلالیت می طلبم ودر پایان از شما می خواهم که دعای خیرتان را برای امام امت ورزمندگان همیشه پیروز اسلام وشعار همیشگی خدایا خدایا تا [انقلاب مهدی] [خمینی ] را نگهدار.

والسلام.

منبع سایت شهدای خین

http://khayyen.ir/shahid/64

شهیدابراهیم خیردوست

2019-06-24T16:39:39Z

Massume98: /* زندگی نامه */

شهید ابراهیم خیردوست
تاریخ تولد :1346/12/20
تاریخ شهادت : 1365/12/13
محل شهادت : نامشخص
محل آرامگاه :البرز - کرج - امامزاده محمد

==زندگی نامه==
شهید ابراهیم خیر دوست در تاریخ 1346/12/20 در شهرستان كرج دیده به جهان گشود و پس از سپری نمودن دوران كودكی در سن 7 سالگی جهت كسب علم و دانش به مدرسه رفت و تا كلاس سوم راهنمایی تحصیل نمود. سپس به كار خطاطی مشغول شد و از این طریق امرار معاش می نمود كه در سال 1364 جهت سپری نمودن خدمت سربازی پس از گذراندن فنون و آموزش نظامی به منطقه غرب اعزام گردید. پس از چندین ماه حضور در منطقه، در تاریخ 1365/12/13 در عملیات كربلای 5 در منطقه عملیاتی حاج عمران به درجه رفیع شهادت نائل گشت. مزار اين شهيد گرامي در امامزاده محمد شهرستان كرج واقع شده است.<ref> سایت شهدای ارتش</ref>

==پانویس==
<references/>

شهیدابراهیم دستگیر

2019-06-24T16:36:30Z

Massume98: /* زندگی نامه */

شه ی د ابراه ی م دستگ ی ر

تار ی خ تولد :1345/12/05

تار ی خ شهادت : 1366/07/30

محل شهادت : نامشخص

محل آرامگاه :آذربا ی جان غرب ی - شاه ی ن دژ – محموداباد

==زندگی نامه==

«خوشا به سعادت آنان كه با شهادت رفتند. خوشا به سعادت آنان كه در اين قافله نور جان و سر باختند. خوشا به سعادت آنان كه اين گوهرها را در دامن خود پروراندند .»

شهيد ابراهيم دستگير در سال 1345 در روستاي قويلار از توابع شهرستان شاهين دژ در خانواده‌اي مذهبي متولد شد. به علت پيري والدين به شغل كارگري مشغول شد. فعاليت هاي بي نظيري در راه پيروزي و تحقق انقلاب اسلامي داشت و بعد از انقلاب به خدمت ارتش جمهوري اسلامي درآمد و به ولايت فقيه و جمهوري اسلامي دلبستگي داشت. به مراسمات مذهبی می پرداخت مخصوصاً در برگزاری مراسم روز عاشوراي حسيني از هیچ تلاشی فروگذار نبود. حس وطن دوستي، دلبستگي به امام (قدس سره) و آيين هاي مذهبي عوامل مهمي در جذب او به صف دلاوران بسيجي و اهل جبهه شد .

او به خانواده خود توصيه مي كرد بعد از شهادت من گريه نكنيد، بلكه حمد خدا را به جا بياوريد و دعاگوي حضرت امام و رزمندگان ايران باشيد. وقتي با دوستان و همسالان مي نشست از رشادت ها و صفاي معنوي بسيجيان تعريف مي كرد و آنها را برای رفتن به جبهه و دفاع از اسلام تشويق مي كرد .

شهيد دستگير در جبهه هاي مختلف غرب از جمله سومار با دشمن بعثی جنگيد و عاقبت در تاريخ 1366/07/30 در عالم ملكوتی شهيدان خونين كفن جاي گرفت. مزار وي در روستاي محمود آباد زيارتگاه طالبان معنويت مي باشد .

روحش شاد و يادش گرامي باد.

منبع:سایت شهدای ارتش

http://ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/ 40208

شهیدابراهیم دلال خوش

2019-06-24T16:33:47Z

Massume98: /* زندگی نامه */

شهید ابراهیم دلال خوش
تاریخ تولد :1332/06/24
تاریخ شهادت : 1364/11/09
محل شهادت : نامشخص
محل آرامگاه :گیلان - لاهیجان - لاهیجان (سیدمحمد)

==زندگی نامه==
شهید ابراهیم دلال خوش در خانواده ای متوسط در لاهیجان دیده به جهان گشود. تحصیلات ابتدایي تا دبیرستان را در لاهیجان طی نمود و پس از آن به رشته همافری در تهران رفت. او که جوانی منطقی، محبوب و هنرمند بود. در رشته ی تئاتر هوشی سرشار داشت و در تئاتر مدرسه بازیگری می کرد. از آنجایی که عاشق خلبانی بود، دوره آموزشی را با موفقیت گذراند و از طرف دولت و رژیم طاغوت به عنوان بورسیه F5 و F 16تمام مراحل خلبانی را طی نمود و شاگرد ممتاز شد و لیسانس افتخار هم گرفت.

زمان پیروزی انقلاب دولت آمریکا و دوستانش از او خواستند مجدداً به آمریکا برگردد، ولی از آنجایی که او فردی متعهّد و وطن پرست بود وظیفه ی خود دانست که در ایران بماند و به وطنش خدمت کند. با وجود كه متأهل و فرزند داشت. داوطلبانه در حمله ها شرکت می نمود. در تاریخ 1364/11/09 در یک حمله برون مرزی، این سرگرد خلبان نیروی هوایی اعزامی از پایگاه دوم شکاری تبریز در مصاف با مزدوران عراقی مفقود الاثر گشت و شهید راه دين اسلام و قرآن شد.<ref>[http://www.ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/10856پایگاه اطلاع رسانی شهدای ارتش جمهوری اسلامی ایران]</ref>

==پانویس==
<references/>

شهیدابراهیم ریحانی

2019-06-24T16:29:43Z

Massume98: /* زندگینامه */

{{جعبه اطلاعات افراد نظامی
|نام فرد = ابراهیم ریحانی
|تصویر = ebrahim-rayhani.jpg
|توضیح تصویر =
|ملیت = [[پرونده:پرچم ایران.png|22px]] ایرانی
|شهرت =
|دین و مذهب = [[مسلمان]]، [[شیعه]]
|تولد = [[زادروزهای 19 مهر|1342/07/19]]
|شهادت = [[الگو:شهدای 21 تیر|1367/04/21]]
|وفات =
|مرگ =
|محل دفن =
|مفقود =
|جانباز =
|اسارت =
|نیرو =
|یگانهای خدمت =
|طول خدمت =
|درجه =
|سمت‌ها =
|جنگ‌‌ها =
|نشان‌های لیاقت =
|عملیات‌ =
|فعالیت‌ها =
|تحصیلات =
|تخصص‌ها =
|شغل =
|خانواده =
}}

بسمه تعالی
شهید ابراهیم ریحانی :
تاریخ تولد : 19/07/1342
تاریخ شهادت : 21/04/1367
محل شهادت : نامشخص
محل آرامگاه: تهران – بهشت زهرا

==زندگینامه==

شهید بزرگوار ابراهیم ریحانی فرزند محمد حسین در سال 1342 در خانواده‌ای مومن و متعهد در شهر تهران دیده به جهان گشود و نهایت تلاش خود را جهت کسب موفقیت در تحصیلات به کار برد. پس از اتمام دوره متوسطه در ارتش استخدام و از سال 1362 آموزش خود را در رشته پیاده در دانشکده مراغه شروع نموده و پس از اتمام دوره در تاریخ 20/04/1367 به درجه ستوان یکمی مفتخر گردید. پس از فارغ‌التحصیلی در یگان های نقاط مختلف مشغول انجام وظیفه گردید. او عاشق رهنمودهای حضرت امام بود و معتقد بود همان طوری که اطاعت از پیغمبر و امام واجب است اطاعت از ولایت فقیه نیز لازم می باشد.
روزها گذشت و گویا این جهان برای روح بلندش کوچک بود و بالاخره در گردان 131 لشگر 21 حمزه مشغول به خدمت به کشور اسلامی بود، در تاریخ 21/04/1367 در همان منطقه گردانی خود زبیدات به علت موج انفجار روحش به طرف محبوب خود پرواز نمود و دعوت حق را لبیک گفته و پیکر مطهرش به دوش همسنگران و همرزمانش با افتخار تمام در تهران به خاک سپرده شد. <ref>[http://%20http://ajashohada.ir/home/martyrdetails/43784 سایت شهدای ارتش] </ref>

==پانویس==
<references/>

شهیدابراهیم علیایی

2019-06-24T15:58:34Z

Massume98: /* زندگی نامه */

شهید : ابراهیم علیایی

تاریخ تولد : ۱۳۴۷

محل تولد : روستای بنجیر

نام پدر : مسلم

تاریخ شهادت : ۷/۱۱/۱۳۶۵

عضویت : بسیجی

محل شهادت : شلمچه عملیات : کربلای ۵

محل دفن : گلزار شهدای امام زاده صالح روستای حسن آباد

rId4

==زندگی نامه==

شهید ابراهیم علیایی در خانواده ای روستایی و مستضعف بدنیا آمد۰ در دوران کودکی پدر بزگوارش را از دست داد و ایشان تحت سرپرستی مادر زندگی را با مشقت و سختی آغاز کرد تا اینکه به سن هفت سالگی رسید۰ مادرش او را به مدرسه فرستاد و با کار و زحمت مخارج او و برادران و خواهرانش را تآمین می کرد۰ ابراهیم با زحمات فراوان مقطع ابتدایی را با موفقیت به پایان رساند و بخاطر ضعف اقتصادی خانواده ترک تحصیل کرد و مدتی بعد در جهاد سازندگی درخواست کار کرد ، مدتی به سر کار رفت و خانواده اش را در تامین مخارج زندگی یاری کرد۰ شور و شوق جبهه او را فرا گرفت اما بدلیل سن کم او را ثبت نام نکردند ۰ چند بار به بسیج مراجعه کرد تا اینکه اورا پذیرفتند۰ شهید علیایی دو بار به جبهه رفت۰ بار اول به سلامت باز گشت ، اما در مرحله دوم که به جبهه شلمچه اعزام گردید در عملیات کربلای ۵ شرکت کرد و بعد از ۱۷ روز از اعزامش به مراه تعدادی از دوستانش در تاریخ ۷/۱۱/۶۵ بر اثر بمباران هواپیماهای عراقی بر سنگر ایشان ( که در حال استراحت بعد از انجام مرحله اول عملیات بودند) جان به جان آفرین تسلیم کرد و به شهادت رسید۰
خصوصیات شهید علیایی :
ابراهیم هم در خانه با اهل خانه و هم در بیرون خانه با مردم رفتار بسیار خوبی داشت و با پدر و مادر و خواهر و برادر خود با مهربانی برخورد می کردند۰ با مردم نیز با چهره ای خندان و اخلاقی خوب برخورد می کردند۰ هیچ وقت دلش نمی خواست برای کسی ناراحتی بوجود آورد و یا کسی را از خودش برنجاند۰ این شهید بزرگوار واقعا مظلوم بود و مظلومانه هم به شهادت رسید و مظلوم هم به خاک سپرده شد و براستی که یاد و خاطره این شهید عزیز بر دلها مجسم است۰
ایشان فردی خدا دوست ، مهربان و مؤمن بودند و همیشه نماز را بموقع می خواندند و هرگز نمازشان ترک یا فراموش نمی شد۰ همیشه در دعاها شرکت داشتند و با افرادی رفت و آمد داشتند که مؤمن و با خدا و متدین بودند۰ خانواده را نیز به این کارها تشویق و ترغیب می کردند۰ به خواهرانش توصیه می کرد حجاب را رعایت کنند و به یاد خون شهدا باشند۰ می گفت باید به امر امام خمینی (ره) به جبهه برویم و جنگ کنیم تا با خون خود و شهادت خود از ناموس و انقلاب اسلامی محافظت کنیم و ایشان به آرزوی خود که شهادت بود رسید۰<ref>[http://www.iranshahid.ir/?cat=8&paged=10 سایت شهدای استان فارس]</ref>

==پانویس==
<references />

شهیدابراهیم غلام زاده باقرآباد

2019-06-24T15:53:40Z

Massume98: /* خاطرات */

{{جعبه اطلاعات افراد نظامی
|نام فرد = ابراهیم غلام زاده باقرآبادی
|تصویر = eb_gholamzadeh.jpg
|توضیح تصویر =
|ملیت = [[پرونده:پرچم ایران.png|22px]] ایرانی
|شهرت =
|دین و مذهب = [[مسلمان]]، [[شیعه]]
|تولد = نوبندگان، [[1346]]
|شهادت = منطقه سومار
|وفات =
|مرگ =
|مفقود =
|جانباز =
|اسارت =
|نیرو =
|یگانهای خدمت =
|طول خدمت =
|درجه =
|سمت‌ها =
|جنگ‌‌ها =
|نشان‌های لیاقت =
|عملیات‌ =
|فعالیت‌ها =
|تحصیلات =
|تخصص‌ها =
|شغل =
|خانواده =
}}

==زندگینامه==
در سال 1346 در روستای نوبندگان در خانواده ای مذهبی و متدین به دنیا آمد. از همان دوران کودکی، ادب و آداب عشق ورزی به پروردگار جهانیان را در محضر پدر و مادر متدین یاد گرفت و آن را تا پایان زندگی، سرلوحه کارهای خود قرار داد.
ابراهیم در سن 7 سالگی وارد مدرسه ابتدائی نوبندگان شد و از همان سال های آغازین، درس خواندن و تلاش در این زمینه را شروع کرد و از طرفی با شروع قیام ها و تظاهرات مردم علیه رژیم ستم شاهی، ابراهیم نیز با وجود سن کمی که داشت به همراه معلمان و دیگر همکلاسی هایش در این راهپیمائی ها شرکت می کرد. او سال های ابتدائی و راهنمائی را یکی پس از دیگری با موفقیت پشت سر گذاشت و از آنجا که علاقه زیادی به تحصیل داشت، خود را برای شرکت در دوره دبیرستان آماده می کرد که بنا به خواست پدر وارد ارتش شد.
وی با ورود به ارتش عازم جبهه شد. او عاشق جبهه شده بود و هر بار که به خانه باز می گشت، حال و هوای مناطق جنگی را داشت. آن دلیر مرد ارتش، پس از چندین بار حضور در جبهه های نبرد، در منطقه سومار دچار مجروحیت شدید از ناحیه پا و شکم شد و به علت وضعیت وخیمی که داشت، در بیمارستان یزد بستری شد و بعد از مدتی به بیمارستان اصفهان منتقل گشت.
ابراهیم با توکل بر خداوند متعال، درد و رنج زیاد جراحت ها را به جان خرید تا روز قیامت در پیشگاه سرور و سالار شهیدان (علیه السلام) سربلند گردد و سرانجام در بیمارستان اصفهان بر اثر همین مجروحیت به شهادت رسید.

==خاطرات==

* خاطره اول (از زبان مادر شهید):
پسرم از زمانی که وارد ارتش شد در رشته درجه داران بود. او مدت زیادی بود که سر کار می رفت ولی حقوقی دریافت نکرده بود ولی هیچ گاه پیش نیامد که از این اتفاق صحبتی کند و یا اعتراضی به فرماندهان خود کند. حتی یک بار که من توسط یکی از دوستانش برایش مقداری پول فرستادم آن را قبول نکرد و برایم پس فرستاد. او گفته بود که مادر و خانواده ام به این پول بیشتر احتیاج دارند. زمانی که ابراهیم مجروح و در بیمارستان بستری شده بود یک بار برای دیدنش به بیمارستان رفتم. حالش خیلی بد بود، اما با دیدن من حتی ناله ضعیفی هم که هر از چند گاهی می کرد قطع شد. خودش را خیلی سلامت و قوی نشان داد به طوری که وقتی من به خانه بازگشتم فکر می کردم همین روزها خوب می شود و به خانه باز می گردد. بار دیگر که به دیدنش رفته بودم، پس از عیادت، از من خواست که به خانه بازگردم. او خیلی ملاحظه حال من را می کرد و اصلاً دوست نداشت که در بیمارستان بمانم و درد کشیدنش را ببینم.

* خاطره دوم (از زبان برادر شهید):
ابراهیم علاقه شدیدی به درس خواندن داشت. هر روز که از مدرسه می آمد مستقیم به اتاق خودش می رفت و از همان ساعات اول شروع به درس خواندن می کرد. بعد از اتمام دوران راهنمائی به خواست پدرم وارد ارتش شد و در اوقات فراغتش هم به کار کشاورزی و دام پروری می پرداخت. او خیلی دوست داشت که خانواده از در آمدش استفاده کنند ولی پدر و مادرم هیچ گاه پول او را خرج نکردند و برای زندگی آینده اش پس انداز نمودند.
او هرگاه که برای مرخصی به خانه می آمد، دستش پر بود. هر کجا که در راه برای استراحت پیاده می شدند مقداری سوغاتی می خرید و برای ما به فسا می آورد. ابراهیم خیلی نجیب و کم رو بود. هیچ گاه به تنهائی بیرون نمی رفت. اگر از طرف مدرسه دعوت نامه ای برای حضور پدر و مادر در مدرسه به او می دادند، خودش مستقیماً چیزی به آن ها نمی گفت. او همیشه حرف هایش را به من می زد تا من به پدر و یا مادر بگویم. در مورد مدرسه هم همیشه از من می خواست تا به پدر و مادر بگویم که باید فردا به مدرسه ابراهیم بروید.
ابراهیم هرگاه می خواست به جبهه برود به دلیل نجابتش این مسئله را مستقیماً به پدر و مادر نمی گفت. او نامه ای می نوشت و زیر فرش می گذاشت و مادر یا خواهرم هنگام مرتب کردن اتاق، آن را پیدا می کردند. برادرم در همه نامه های خداحافظی از ما حلالیت می طلبید.
شهید مدتی در امام زاده علی (یکی از امام زاده های نوبندگان) کار بنائی می کرد، اما هیچ گاه پولی از آن ها دریافت نکرد. او معتقد بود که این جور کارها باید برای رضای خدا باشد و پول گرفتن در این مواقع، کار درستی نیست. او هر بار که از جبهه به مرخصی می آمد اول به امام زاده می رفت و بعد به خانه می آمد. همیشه به ما توصیه می کرد که نمازمان را در اول وقت به جا بیاوریم و می گفت: کسی که نماز می خواند همچون شخص گرسنه ای است که سر سفره می نشیند و سیر می شود و توشه ای برای خود ذخیره می کند.

زمانی که ابراهیم در بیمارستان اصفهان بستری بود من از او مراقبت می کردم. همان شبی که ابراهیم شهید شده بود ولی ما هنوز از شهادتش خبر نداشتیم، من خوابم برده بود و در خواب به دنبال ابراهیم می گشتم ولی او را پیدا نمی کردم. در همان لحظه ابراهیم جلوی در ظاهر شد و مرا صدا کرد و گفت: من این جا هستم، برگرد و به پشت سرت نگاه کن. به او گفتم: ابراهیم کجا بودی؟ من دنبال شما بودم. او گفت: من خوب شدم و دیگر زخمی نیستم، حال من خوب است.
ابراهیم انسان بسیار مستقلی بود. هم چنین به ورزش علاقه زیادی داشت و هر روز با وسایلی که خودش ساخته بود، ورزش می کرد. گاهی با او شوخی می کردم و می گفتم که تو دیگر قوی شده ای و می توانی ما را هم بزنی. او می گفت: من هرگز به برادر بزرگترم چنین جسارتی نمی کنم.<ref>سایت نویدشاهد</ref>

==پانویس==
<references/>

شهیدابراهیم قانع

2019-06-24T14:54:37Z

Massume98: /* خاطرات */

{{جعبه اطلاعات افراد نظامی
|نام فرد = ابراهیم قانع
|تصویر = eb_ghane.jpg
|توضیح تصویر =
|ملیت = [[پرونده:پرچم ایران.png|22px]] ایرانی
|شهرت =
|دین و مذهب = [[مسلمان]]، [[شیعه]]
|تولد = فسا، [[1330]]
|شهادت = دزفول، پل کرخه، [[الگو:شهدای 26 مهر |1359/07/26]]
|وفات =
|مرگ =
|محل شهادت =
|مفقود =
|جانباز =
|اسارت =
|نیرو =
|یگانهای خدمت =
|طول خدمت =
|درجه =
|سمت‌ها =
|جنگ‌‌ها =
|نشان‌های لیاقت =
|عملیات‌ =
|فعالیت‌ها =
|تحصیلات =
|تخصص‌ها =
|شغل =
|خانواده =
}}

شهيد ابراهيم قانع

==زندگینامه==

فرزند عبدالرسول در سال 1330 در شهرستان فسا دیده به جهان گشود. او در دامان پدري زحمتکش که براي به دست آوردن يک لقمه نان حلال، تمام تلاش خود را مي کرد و مادري عفيف و پاکدامن پرورش يافت. وی دوران کودکي خود را پشت سر گذاشت و در سن 6 سالگي وارد مدرسه شد تا علم و دانش را کسب کند و پس از اینکه ده کلاس قدیم را با موفقیت سپری نمود، وارد ارتش شد. او حدود 9 سال در ارتش خدمت نمود و حتي قبل از اينکه جنگ تحميلي عراق عليه ايران شروع شود، حدود 3 ماه در مرز ايران و عراق در حالت آماده باش بود.
ابراهيم، فردي مهربان و دلسوز اسلام و ميهن اسلامي بود. به نماز اول وقت بسيار اهميت مي داد و از اخلاق حسنه اي برخوردار بود. او با شروع جنگ تحميلي عراق عليه ايران، با شجاعت و استقامت در کنار همرزمان ديگرش به دفاع از ميهن اسلامي پرداخت.
شهید ابراهیم قانع، سرانجام در بيست و ششم مهرماه 1359، در منطقه دزفول در پل کرخه، بر اثر درگيري با نيروهاي متجاوز عراقي به درجه رفيع شهادت نائل آمد و پيکر مطهرش، طي مراسم با شکوهي در قطعه شهداي امامزاده حسن به خاک سپرده شد.

==خاطرات==

* خاطره از زبان برادر شهید:
در یکی از شب های مهر ماه 1359، به همراه ابراهیم برای کمک به بچه ها، تانک برداشتیم و حرکت کردیم. اما در زیر رگبار توپخانه و خمپاره گرفتار شدیم. منتظر ماندیم تا رگبار قطع شود. ساعت پنج و نیم صبح بود که می خواستیم از رودخانه عبور کنیم ولی رگبارهای شدید و پی در پی می آمد. در حال حرکت بودیم که سربازی سراسیمه جلوی ما سبز شد. ایستادیم. شهید با نگرانی پرسید چه شده؟ گفت 50 متر آن طرف تر بر اثر ترکش توپخانه، یک نفر شهید شده است. ناراحت شد و گفت: اول کار است هنوز آفتاب نزده که قربانی خود را گرفته اند.
در این وضعیت نمی شد حرکت کرد و به ناچار در زیر تانک، چاله ای عمیق حفر کردیم و در آن پناه گرفتیم.
درجه داری با پای زخمی کنارمان آمد و گفت بر اثر تیر اندازی دشمن چند نفر زخمی شده اند. در حال صحبت با درجه دار بودیم که سربازی فریاد زنان به طرفمان آمد و آمبولانس می خواست که به خط ببرد که با فریاد سرباز دوباره رگبار دشمن شروع شد.
آن سرباز به ما گفت برای چه به جلو می روید؟ شهید گفت: برای دفاع از وطن. سرباز گفت کدام وطن؟ وطنی که جزئی از آن (دزفول) زیر موشک و توپخانه قرار دارد؟ کشوری که ما در حال جنگ با او هستیم در برابر آمریکا هیچ است. آمریکا ما را به این روز انداخته است.
شهید ابراهیم گفت: آمریکا در برابر ما هیچ است و بالأخره ما پیروز می شویم. 6 ماه که هیچ، حتی اگر شده 60 سال می جنگیم و از وطنمان دفاع می کنیم.1<ref>[http://navideshahed.com/fa/news/416911/فرازی-بر-زندگی-نامه-شهید-ابراهیم-قانع سایت نویدشاهد]</ref>

==پانویس==

<references />

شهیدابراهیم قنبرزاده پورپایه بست

2019-06-24T14:47:37Z

Massume98: /* وصیتنامه */

شهید ابراهیم قنبرزاده پورپایه بست
تاریخ تولد :1340/02/09
تاریخ شهادت : 1361/08/12
محل شهادت : نامشخص
محل آرامگاه :گیلان - رشت - رشت (تازه اباد)

==زندگینامه==

«بسم رب شهداء والصدیقین»
[[شهید ابراهیم قنبرزاده پور پایه بست]] فرزند قنبرعلی در سال [[1340/02/09]] در [[رشت]] بدنیا آمد.تا پنجم ابتدایی در محله زرجوب درس خواند بعد به شاگردی در یک تراشکاری مشغول گردید.ابراهیم دومین فرزند خانواده از نظر دینی و مذهبی الگوی مناسبی برای دیگر خواهر و برادرش بود.در بحبوحۀ [[انقلاب]] که مردم با مشکل سوخت مواجه بودند ایشان داوطلبانه برای کمک به مردم در زمینه سوخت رسانی انجام وظیفه می نمود.وی خود را موظف به شرکت در تمام تظاهرات و گردهمایی های ضد رژیم ستمشاهی دانسته و علیرغم وجود خطرات فراوان، حتی ذره ای در این راه عقب نمی نشست.چرا که می دانست و بر این باور بود که با ورود حضرت امام به خاک [[ایران]]، پروندۀ نظام ظلم و جور بسته خواهد شد و پرچم [[اسلام]] برفراز این مرز و بوم به اهتزاز در خواهد آمد.وقتی پس از مدت کوتاهی از پیروزی شکوهمند [[انقلاب اسلامی]]، دشمن برای دست درازی به این کشور، دندان تیز نمود،او همچون دیگر جوانان غیور و انقلابی، برای دفاع از ارزشهای دینی و ره آوردهای انقلاب اسلامی وارد میدان شده و صدای مزدوارن [[بعثی]] و همپیمانانشان را در نطفه خفه کرد. او سرانجام در این راه مقدس در منطقه [[عین خوش]] و در سال [[1361/08/12]] به [[شهادت]] رسید.
روحش شاد و راهش مستدام باد.

==وصیتنامه==

بسم رب الشهدا
انا لله و انا علیه راجعون
بسم الله الرحمن الرحیم
آری به نام خداوند گار [[شهیدان]]، شهیدانی از هابیل و حسین تا شهیدان کنونی وطنمان براستی که ما از سوی خدا آمده و به سوی او باز می گردیم. آنجا که خداوند می فرماید به آنان که در راه خدا کشته می شوند مرده نگوئید که آنان زنده اند و در نزد ما روزی می خورند. وقتی این جملات را می شنوم حسرت می خورم که ای خدا پس در کدامین مکان و در کدامین مقام روم تا به این عظمت برسم که خدایم اینطور گوید. اکنون که خداوند بر ما منّت نهاده و در جهادی عظیم بر علیه سردسته های کفار جهانی و به پشتیبانی از دین و آئین مقدس اسلام و کتاب آسمانیم قرآن سلاح در دست تا بر تمامی قابیلیان بتازم از هیچ چیز هراس ندارم و شهادت و جهاد در راه خداوند را با آغوش باز پذیرا هستم. و شما ای باز ماندگان من. ای مادر مهربان ای پدر گرانقدرم ای خواهران و برادرانم ای کسانی که به شما وابسته ام و از این جهان رها وصیت من براین است. خوب گوش کن ای مادرم ای مادری که شبها لالائی ات سرود پیروزی و نبرد در راه الله بود و ای پدر مهربانم که نصایح گرانقیمتت پند و اندرز برای حراست از دین و وطنم بود. من از مال دنیائی رهایم چون هنوز در خانه پدری هستم چندی نداشته و همه متعلق به خانواده است. از کسی طلب کار نیستم و به کسی هم بدهکار نیستم. خیری در جهان نکرده و بسیار گنه دارم و استدعای مغفرت از تمامی شماها می خواهم که مرا ببخشید. و به مادرم بگوئید که ای مادرم خوب می دانم که در پای من چه رنجها که نکشیدی و چه خوابهای که در پای من به هدر ندادی با این حال مبادا در مرگ و شهادت من قطره اشکی بریزی و شیون کنی و یا تسلیت بپذیری و خوب می دانم که تو هم از بانوی خودت و بانوی تمامی زنان مسلمان صبر عظیم را آموخته ای و زینب گونه در مقابل مصائب روزگار بایست. وصیّت من بر شما این است که مبادا دوباره تاریخ تکرار شود و حادثه [[کربلا]] و مردم [[کوفه]] یکبار دیگر زنده گردد مبادا حسین زمان را که به وطن دعوت نموده و چشمهایمان را آماده نموده تا برآن قدم نهد تنها بگذاریم که امروز اسلام عزیز در گرو همین پشتیبانی است. اگر جسدم در بیابان ماند و یا سوخت و خلاصه [[مفقود الاثر]] شد. که هیچ روحم در آسمانها به پرواز است و خداوند
قهار و قادر است تا دوباره همه ذراتم را در یکجا جمع کند ولی اگر بدست شما رسید آن را در قبرستان تازه آباد دفن نموده و این شعر را بر سنگ مزارم حک کنید:
حاصل عمر نثار ره یاری کردم شادم از زندگی خویش که کاری کردم
بر مزارم آمدی نمودی یادم بخوان سوره الحمد تا کنی شادم
در پایان از همه خداحافظی می کنم
ابراهیم قنبرزاده - فرزند قنبر
سرباز وظیفه جانباز اسلام ابراهیم قنبرزاده
این وصیت نامه توسط دوست و [[همسنگرم]] حسین اکبری پور نوشته شده و بر من خوانده شده و تمامی مورد تأئید من است.
تقدیمی از جبهه عین خوش؟ 202
ابراهیم قنبرزاده 1360/01/02<ref>[http://%20http://www.ajashohada.ir/home/martyrdetails/21625منبع سایت شهدای ارتش]</ref>

==پانویس==
<references/>

شهیدابراهیم مرتضوی پسند

2019-06-24T14:39:45Z

Massume98: /* زندگینامه */

{{جعبه اطلاعات افراد نظامی
|نام فرد =ابراهیم مرتضوی پسند
|تصویر = IMG_20190310_184657.jpg
|توضیح تصویر =
|ملیت = [[پرونده:پرچم ایران.png|22px]] ایرانی
|شهرت =
|دین و مذهب = [[مسلمان]]، [[شیعه]]
|تولد = ، [[زادروزهای |۱۳۳۷]]
|شهادت = پاسگاه زید، [[الگو:شهدای ۲۶ آذر |۱۳۶۱/۹/۲۶]]
|وفات =
|مرگ =
|محل شهادت = پاسگاه زید
|مفقود =
|جانباز =
|اسارت =
|نیرو =
|یگانهای خدمت =
|طول خدمت =
|درجه = ستوان دوم
|سمت‌ها =
|جنگ‌‌ها =
|نشان‌های لیاقت =
|عملیات‌ =
|فعالیت‌ها =
|تحصیلات =
|تخصص‌ها =
|شغل =
|خانواده =
}}

==زندگینامه==

شهيد سيد ابراهيم مرتضوي پسند در آذر ماه سال 1337 در خانواده اي از سلاله پاك رسول اكرم در شهرستان سردشت چشم به جهان گشود. دوران كودكي را پشت سر گذاشت و به مدرسه رفت. از سجاياي اخلاقي خوبي برخوردار بود و به والدين احترام فراواني مي گذاشت. به اصول اسلامي و اعتقادي نيز پاي بند بود و تكاليف شرعي خود را به خوبي انجام مي داد. پس از اخذ ديپلم در تاریخ 1357/07/01 از طریق شرکت در کنکور ورودی، وارد دانشكده افسري گرديد و پس از طی دوره سه ساله توانست در تاریخ 1360/07/01 در رسته زرهی به درجه ستواندومی نائل آید.
پس از طی دوره مقدماتی رشته زرهی در مرکز آموزش زرهی شیراز به لشکر 77 پیاده خراسان اختصاص یافته و مشغول خدمت شد. پس از پيروزي انقلاب در خدمت به اسلام و امت مسلمان از هيچ تلاشي فروگذاري نمي كرد. با شروع جنگ تحميلي با شور و علاقه به سوي ميدان نبرد شتافت و از ابتداي جنگ در مناطق مختلف به نبرد با صدامیان پرداخت.
شهید مرتضوی پسند در تاریخ 1361/09/26 پس از رشادت ها و فداکاری های فراوان هنگامی که فقط سیزده روز از ازدواجش گذشته بود، در منطقه پاسگاه زید بر اثر ترکش گلوله خمپاره تولدی دوباره را آغاز نمود و خون پاکش بر زمین جبهه نقش بست. <ref>[http://ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/25056 سایت شهدای ارتش]</ref>

==پانویس==
<references/>

شهیدابراهیم مظفری

2019-06-24T14:32:09Z

Massume98: /* وصیت نامه */

شهید ابراهیم مظفری

تاریخ تولد :1342/05/26

تاریخ شهادت : 1362/05/16

محل شهادت : نامشخص

محل آرامگاه :فارس - آباده - اباده

==زندگی نامه==
بسم الله الرحمن الرحیم
ابراهیم فرزند یونس تابستان 1342 در خانواه ای متدین و مذهبی در آبادان دیده به جهان گشود پدرش کشاورز بود و از راه کشاورزی زندگی خانواده را تأمین می نمود. ابراهیم دوران کودکی را با همه ی شیطنت ها و بازی گوشی ها پشت سر گذاشت و برای فراگیری دانش وارد دبستان شد دوران ابتدایی را با موفقیت پشت سر گذاشت وی از ذوق و قریحه و هوش سرشاری برخوردار بود به همین خاطر تا سوم متوسطه در رشته ی ریاضی ادامه داد شهید ابراهیم انسانی وارسته و از اخلاق و کمالات انسانی و رفتار خداپسندانه ای برخوردار بود در هر کاری اتکا به خدا داشت و هرگز پروردگارش را فراموش نمی کرد سفارش می کرد که کارها باید به نام خدا و برای رضای خداوند انجام شود برای حجاب و رعایت موازین شرعی اهمیت زیادی قائل بود و پیوسته مادر و خواهرانش را به این امر راهنمایی و سفارش می کرد هرگز نماز و روزه و دیگر فرائض دینی را فراموش نمی کرد. تا این که به خدمت مقدس سربازی در منطقه ی مهران شروع به خدمت کرد و سرانجام در تاریخ 1362/05/19به دست مزدوران متجاوز ارتش بعث عراق بعد از رشادت ها و شهامت های زیاد به فیض شهادت نائل آمد و به لقاء الله پیوست. پیکر مبارکش را در گلزار شهدای بهبهان کنار دیگر یاران شهیدش نشاندند.

==وصیت نامه==
نام: ابراهیم
نام خانوادگى: مظفرى
نام پدر: یونس
تاریخ‌تولد: 1342/05/26
ش.ش: 951
محل‌صدورشناسنامه: ابادان
تاریخ شهادت: 1362/05/16
نوع حادثه: حوادث‌مربوط به‌جنگ‌تحمیلى
شرح حادثه: حوادث ناشى ازدرگیرى مستقیم بادشمن-توسط دشمن‌درجبهه
استان: بنیادشهیداستان‌فارس
شهر: اداره‌بنیادشهیدآباده

بنام الله هستى بخش و گیرنده هستى ها و بنام پروردگارجهانیان كه بازگشت همه بسوى اوست خانواده عزیزم پدرومادرم این وصیت نامه را هنگامى مى نویسم كه قلبم مملو از محبت هاى شماست كه البته هر كارى بكنم زحمتهاى شما جبران نخواهد شد والبته شما جوانى را به جامعه اسلامى ایران تحویل داده اید كه براى شما افتخار مى آفریند پدرو مادر عزیزم اگر شهید شدم در فكر من نباشید ك من جایم خوب است البته كه مى دانم خیلى ناراحت مى شوید ولى این هم یك تقدیر است كه مطمئناشهادت نصیب هركس نمیشود و خداوند اگر مرا این تحفه ناچیز بنده اى خیلى كوچك در مقابل سیل عظیم وجودشان امت مسلمان بپذیرد واقعاكه شما باید افتخار كنید پدرومادر عزیزم اگر چه من كوچكتر ازآن هستم كه بخواهم به شما نصیحت بكنم ولى سعى كنید نماز را فراموش نكنید و كارهایتان را براى خدا انجام دهید تا لااقل درجهان آخرت جوابگوى خوبى براى خداى بزرگ باشید راهم راه حسینى بود پس اصلا ناراحت نباشید پدرومادر عزیزم صبر داشته باشید كه خدا با صابران است محمد حسن جان شاید بعد ازچند سال این وصیت نامه من به دست تو برسد تنها خواهشم ازتو این است كه به پدر ومادرمان صبربدهى و آنها را دلدارى ده وبرادر وخواهرانت رافراموش مكن گرچه مى دانم تو خیلى بیشتر از این حرفها عمل خواهى كرد عبدالحسین جان و موسى جان شما هم همینطور به درسهایتان ادامه بدهیدكه پدرومادرمان ازشما راضى باشند وهمیشه با آنها خوشرفتارى كنید كه احترام به والدین مثل احترام به خداست و خواهران عزیزم از شما خواهش دارم كه همیشه حجابتان را حفظ كنیدو سعى كنید كه هركسى در طایفه خواست حرف نجابت و پاكى را بزند شما را نمونه و سرمشق قراردهد گرچه شما همیشه حجابتان را حفظ كرده اید و سعى كنید همیشه كتابهاى زندگى حضرت زینب وحضرت فاطمه را بخوانید وآنها را براى خودتان سرمشق قراردهید و زینب گونه وفاطمه گونه زندگى كنید انشاء الله سعید وعلى جان شماهم اگر بزرگ شده اید ونصیحت كردن شما دیگر لازم نیست ولى چه كنم كه ناسلامتى برادر بزرگتر شما هستم و باید كمى برایتان صحبت كنم برادران گرامیم شما هم سعى كنید دردرسهایتان همیشه شاگرد اول باشید و درنمازوكارهاى دینى هم زرنگ باشید اگر مى خواهید دوباره مراببینید حتمانماز گزارید و مسلمان واقعى باشید تا اگر من شهید شدم و به خواست خدا وارد بهشت شدم شماهم بهشتى باشید و همدیگر را در آنجا ملاقات خواهیم كرد البته تمام اهل خانواده دوست عزیزتراز جانم محمد شجاعى -محمدجان من تنها آرزویم در مورد تو این است كه نمازبخوانى و چقدر دلم مى خواست كه كنارحرم امام حسین (ع) نماز بخوانیم البته محمد رضاجان صبر داشته باش همیشه پیرو و راهرو مكتب اسلام وخواهان وطرفدار رهبر گرانقدرمان امام خمینى باش الان قدر رهبرمان را نمى فهمیم ولى بعدها خواهید دید كه چه گوهرى در دستمان بود ولى استفاده نكردیم برادران و خواهرانم صحبت هایم زیاد است ولى چه كنم كه قلبم و زبان و فكرم مغشوش است و نمى توانم بنویسم درود بر رهبر عظیم الشأن امام خمینى سلام بر شهیدان راه خدا بخصوص شهیدان جنگ تحمیلى به امید پیروزى كامل اسلام و اسلامى شدن تمام جهان هستى .

منبع:سایت شهدای ارتش
http://ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/25401

شهیدابراهیم مظفری

2019-06-24T14:25:12Z

Massume98: /* زندگی نامه */

شهید ابراهیم مظفری

تاریخ تولد :1342/05/26

تاریخ شهادت : 1362/05/16

محل شهادت : نامشخص

محل آرامگاه :فارس - آباده - اباده

==زندگی نامه==
بسم الله الرحمن الرحیم
ابراهیم فرزند یونس تابستان 1342 در خانواه ای متدین و مذهبی در آبادان دیده به جهان گشود پدرش کشاورز بود و از راه کشاورزی زندگی خانواده را تأمین می نمود. ابراهیم دوران کودکی را با همه ی شیطنت ها و بازی گوشی ها پشت سر گذاشت و برای فراگیری دانش وارد دبستان شد دوران ابتدایی را با موفقیت پشت سر گذاشت وی از ذوق و قریحه و هوش سرشاری برخوردار بود به همین خاطر تا سوم متوسطه در رشته ی ریاضی ادامه داد شهید ابراهیم انسانی وارسته و از اخلاق و کمالات انسانی و رفتار خداپسندانه ای برخوردار بود در هر کاری اتکا به خدا داشت و هرگز پروردگارش را فراموش نمی کرد سفارش می کرد که کارها باید به نام خدا و برای رضای خداوند انجام شود برای حجاب و رعایت موازین شرعی اهمیت زیادی قائل بود و پیوسته مادر و خواهرانش را به این امر راهنمایی و سفارش می کرد هرگز نماز و روزه و دیگر فرائض دینی را فراموش نمی کرد. تا این که به خدمت مقدس سربازی در منطقه ی مهران شروع به خدمت کرد و سرانجام در تاریخ 1362/05/19به دست مزدوران متجاوز ارتش بعث عراق بعد از رشادت ها و شهامت های زیاد به فیض شهادت نائل آمد و به لقاء الله پیوست. پیکر مبارکش را در گلزار شهدای بهبهان کنار دیگر یاران شهیدش نشاندند.

==وصیت نامه==
نام: ابراهیم
نام خانوادگى: مظفرى
نام پدر: یونس
تاریخ‌تولد: 1342/05/26
ش.ش: 951
محل‌صدورشناسنامه: ابادان
تاریخ شهادت: 1362/05/16
نوع حادثه: حوادث‌مربوطبه‌جنگ‌تحمیلى
شرح حادثه: حوادث ناشى ازدرگیرى مستقیم بادشمن-توسطدشمن‌درجبهه
استان: بنیادشهیداستان‌فارس
شهر: اداره‌بنیادشهیدآباده

بنام الله هستى بخش و گیرنده هستى ها و بنام پروردگارجهانیان كه بازگشت همه بسوى اوست خانواده عزیزم پدرومادرم این وصیت نامه را هنگامى مى نویسم كه قلبم مملو از محبت هاى شماست كه البته هر كارى بكنم زحمتهاى شما جبران نخواهد شد والبته شما جوانى را به جامعه اسلامى ایران تحویل داده اید كه براى شما افتخار مى آفریند پدرو مادر عزیزم اگر شهید شدم در فكر من نباشید ك من جایم خوب است البته كه شما مى دانم خیلى ناراحت مى شوید ولى این هم یك تقدیر است كه مطمئناشهادت نصیب هركس نمیشود و خداوند اگر مرا این تحفه ناچیز بنده اى خیلى كوچك در مقابل سیل عظیم وجودشان امت مسلمان بپذیرد واقعاكه شما باید افتخار كنید پدرومادر عزیزم اگر چه من كوچكتر ازآن هستم كه بخواهم به شما نصیحت بكنم ولى سعى كنید نماز را فراموش نكنید و كارهایتان را براى خدا انجام دهید تا لااقل درجهان آخرت جوابگوى خوبى براى خداى بزرگ باشید راهم راه حسینى بود پس اصلا ناراحت نباشید پدرومادر عزیزم صبر داشته باشید كه خدا با صابران است محمد حسن جان شاید بعد ازچند سال این وصیت نامه من به دست تو برسد تنها خواهشم ازتو این است كه به پدر ومادرمان صبربدهى و آنها را دلدارى كن وبرادر وخواهرانت رافراموش مكن گرچه مى دانم تو خیلى بیشتر از این حرفها عمل خواهى كرد عبدالحسین جان و موسى جان شما هم همینطور به درسهایتان ادامه بدهیدكه پدرومادرمان ازشما راضى باشند وهمیشه با آنها خوشرفتارى كنید كه احترام به والدین مثل احترام به خداست و خواهران عزیزم از شما خواهش دارم كه همیشه حجابتان را حفظ كنیدو سعى كنید كه هركسى در طایفه خواست حرف نجابت و پاكى را بزند شما را نمونه و سرمشق قراردهد گرچه شما همیشه حجابتان را حفظ كرده اید و سعى كنید همیشه كتابهاى زندگى حضرت زینب وحضرت فاطمه را بخوانید وآنها را براى خودتان سرمشق قراردهید و زینب گونه وفاطمه گونه زندگى كنید انشاء الله سعید وعلى جان شماهم اگر بزرگ شده اید ونصیحت كردن شما دیگر لازم نیست ولى چه كنم كه ناسلامتى برادر بزرگتر شما هستم و باید كمى برایتان صحبت كنم برادران گرامیم شما هم سعى كنید دردرسهایتان همیشه شاگرد اول باشید و درنمازوكارهاى دینى هم زرنگ باشید اگر مى خواهید دوباره مراببینید حتمانمارگزارید و مسلمان واقعى باشید تا اگر من شهید شدم و بخواست خدا وارد بهشت شدم شماهم بهشتى باشید و همدیگر را در آنجا ملاقات خواهیم كرد البته تمام اهل خانواده دوست عریزتراز جانم محمد شجاعى -محمدجان من تنها آرزویم در مورد تو این است كه نمازبخوانى و چقدر دلم مى خواست كه كنارحرم امام حسین (ع) نماز بخوانیم البته محمد رضاجان صبر داشته باش همیشه پیرو و راهرو مكتب اسلام وخواهان وطرفدار رهبر گرانقدرمان امام خمینى باش الان قدر رهبرمان را نمى فهمیم ولى بعدها خواهید دید كه چه گوهرى در دستمان بود ولى استفاده نكردیم برادران و خواهرانم صحبت هایم زیاد است ولى چه كنم كه قلبم و زبان و فكرم مغشوش است و نمى توانم بنویسم درود بر رهبر عظیم الشأن امام خمینى سلام بر شهیدان راه خدا بخصوص شهیدان جنگ تحمیلى به امید پیروزى كامل اسلام و اسلامى شدن تمام جهان هستى .

منبع:سایت شهدای ارتش
http://ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/25401

شهید آریاوطنی

2019-06-24T10:10:51Z

Massume98:

شهید آریا وطنی
تاریخ تولد :1340/08/27
تاریخ شهادت : 1361/02/17
محل شهادت : نامشخص
محل آرامگاه :تهران - بهشت زهرا

==زندگینامه==

شهید آریا وطنی در شب سرد پاییزی مورخ 1340/08/27 در تهران متولد شد. در کودکی با این که تنها فرزند ذکور خانواده بود همواره سخت کوش و در خدمت گزاری به خانواده، دوستان و محبت به دیگران از هیچ کوششی دریغ نمی کرد. ادب و احترام به بزرگترها در نهاد وی قرار داشت. همیشه بین اطرافیان خود شاخص بود و آنان را در زمینه های رفتاری، اخلاقی و اجتماعی آموزش می داد.

او درس خود را در رشته راه و ساختمان به پایان رساند و فارغ التحصیلی در سال 1359 است. او داوطلبانه و قبل از رسیدن موعد قانونی روانه خدمت مقدس سربازی شد. در دوران جنگ حق علیه باطل نه تنها از تخصص خود استفاده می کرد بلکه به آر پی چی زن ها به منهدم کردن تانک های دشمن یاری می رساند، به داوطلبان دیگر و بسیجیان عزیز در صحنه های نبرد آموزش نظامی می داد و آنان را در نحوه استفاده و به کارگیری این سلاح سنگین یاری و راهنمایی می کرد.

شهید وطنی از مرخصی های قانونی خود به ندرت استفاده می کرد و با وجود اصابت ترکش به دستس ترجیح می داد که در صحنه نبرد حضور داشته باشد. هیچ گاه به خود فکر نمی کرد و شهادت را مرحله بالاتر در زندگی می دانست.

در روز 17 اردیبهشت ماه 1361 که مصادف با ولادت با سعادت امیرمومنان حضرت علی (علیه السلام) بود در یک ضد حمله دشمن، او و گروه تحت آموزشی اش تانک های مهاجم را منهدم و سربازان درنده خوی آنها را به هلاکت می رسانند که با فداکاری همرزمانش در جبهه حق علیه باطل شلمچه آزاد می شود. شهادت افتخارآمیز پاداش و حق او بود. همه می گفتند او فقط یک سرباز ساده نبود بلکه یک فرمانده قهرمان بود.

روحش شاد و یادش گرامی باد.<ref>[http://www.ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/36169منبع سایت شهدای ارتش]</ref>

==پانویس==
<references/>