https://fa.jahad.ir/api.php?action=feedcontributions&feedformat=atom&user=Mosavi9711 2026-06-05T09:59:32Z مشارکت‌های کاربر MediaWiki 1.23.5 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%85%D8%B1%D8%AA%D8%B6%DB%8C_%D8%B1%D8%B5%D8%A7%D9%81%DA%86%DB%8C 2019-03-13T17:54:48Z

<p>Mosavi9711: </p> <hr /> <div><br /> <br /> نام : رصافچی / مرتضی<br /> <br /> <br /> نام پدر : رضا<br /> <br /> <br /> تاریخ تولد : ۱۳۳۹-۰۴-۲۰<br /> <br /> <br /> محل تولد : اصفهان<br /> <br /> <br /> تاریخ شهادت : ۱۳۶۱-۰۱-۰۳<br /> <br /> <br /> محل شهادت : عین خوش - فتح المبین<br /> <br /> <br /> شهرستان : اصفهان<br /> <br /> <br /> یگان : لشکر 14<br /> <br /> <br /> مسئولیت : فرمانده گردان<br /> <br /> <br /> تحصیلات :<br /> <br /> <br /> محل تحصیل :<br /> <br /> <br /> گلزار : گلستان شهدای اصفهان<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> ==وصیت نامه==<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> *وصیت نامه اول<br /> [[شهید مرتضی رصافچی]] <br /> <br /> بسم الله الرحمن الرحیم<br /> <br /> الذین امنوا وهاجروا وجاهدوا فی سبیل اله باموالهم وانفسهم اعظم درجه عنداله واولئک هم الفائزون.<br /> <br /> آنانکه ایمان آورند وهجرت کردند وجهاد کردند در راه خدا بمالهایشان وجانهایشان بزرگترند به مرتبه نزد خدا وآنها رستگارند.<br /> <br /> خداوندا یاریم بده تا از آن کسانی باشم که سرمایه وجودشان را به پیشگاه تو تقدیم داشته وارزش خویش بازیافته اند وبر سربیعت خود استوار وپابرجا ایستادند وبی تزلزل وتردید ندای محبت تو را با انتخاب قرب جوارت پاسخ دادند آفریدگار چنان کن سرانجامم را که سرمایه عمرم را در این راه به پایان رسد.<br /> <br /> توفیقم عطا کن که موضعی بگیرم که موجب خشنودی تو آمرزش گناهانم باشد وپویای راه آن شهیدانی باشم که به عشق تو حیات جاوید زیر لوای حق وپرچم هدایت قدم استوار داشته وبه دشمن پشت ننموده وبی تزلزل جام گوارای شهادت را نوشیدند.<br /> <br /> اکنون که به کمک خدا در منطقه جنوب در حال جنگیدن با کفار بعثی هستم برآن شدم که تذکراتی به عزیزانم یادآور شوم براستی که انسان در جبهه حق وباطل با چشم بصیرت حق را می تواند مشاهده کند وراستی که انسان خدا را با چشم در جبهه می بیند وچقدر خداوند به ایثارگران راهش کمک می کند در این زمان احساس می کنم که چند روزی دیگر زنده نباشم وبه لقاء اله خواهم پیوست پیامی به خانواده ودوستان وآشنایان دارم پدرومادر وخواهران وبرادران وهمه آشنایان بدانید من که آگاهانه راه خدا را انتخاب کرده ام وانتخابم کورکورانه نیست وشهادت را د راه خدا سعادت وزندگی زیر باز ذلت را ننگ می دانم چون که شاگرد مکتب حسین هستم برای من گریه نکنید وکاری نکنید که دشمنان اسلام خوشحال می شوند برادران تقاضا عاجزانه دارم مواظب باشد احساس مسئولیت کنید وخون شهیدان را زیر پا نگذارید فکر کنید این انقلاب چه قدر شهید وزخمی داده و[[نماز جمعه]] را حتماً فراموش نکنید وآمریکا از همین جمعیت ها ضربه خورد ه است ورهبر کبیر انقلاب اسلامی [[امام خمینی]] این پیامبر زمان در رسالت واین فرزند حسین در نبرد وشهادت وفرزند علی درخشم وشجاعت وفرزند وحسن در صلح وصفا فرمودند.<br /> <br /> [[نماز جمعه]] یکی [[نماز]] عادی نیست و[[نماز جمعه]] یک [[نماز]] سیاسی مذهبی است.<br /> <br /> برادران حفظ وحدت کنید ودشمن از همین شکست خورده است وبرادران از روحانیت که مسئولیت سنگین رسالیت این انقلاب را بردوش دارند جدا نشویدوهمیشه پشتیبان آنها باشید.<br /> <br /> تا [[جمهوری اسلامی]] به یاری خداوند به کمک شما به یپروزی نهایی برسد وزمینه ظهور [[امام زمان]] فراهم شود دعا وعبادت را فراموش نکنید حتی المقدور [[نماز شب]] بخوانید وبه سخنان امام این الگوی اسلام گوش فرادهید از همه دوستان عاجزانه می خواهم اگر ناراحتی در دوران زندگی از من دارید مرا ببخشید اجر شما با خداوند رحمان ورحیم باشد .<br /> <br /> پدرومادرم از شما تشکر می کنم که با این زحمات طاقت فرسا مرا به این من رساندید که لایق باشم مبارزه کنم وبه جبهه بروم وتا حد توانائی کمی از مسئولیت سنگین خود را انجام دهم من که نمی توانم ذره ای از پاداش شما را بدهم از خداوند برای شما طلب مغفرت می کنم واجر شما با خدای بزرگ وخواهران وبرادران از شما میخواهم که رسالت زینب گونه خود را فراموش نکنید . در پایان پدرجان من حدود 10 ماه حقوق از [[سپاه]] طلب دارم ومقدار دیگری که دارم همه را وجوهاتش را بدهید وبقیه را به حساب 100 امام وازیز نمائید وحدود 7 روز روزه قضا دارم بجاآورید وجوهات مال خودتان را فراموش نکنید به امید پیروزی لشکر اسلام برلشگر کفر واستقرار حاکمیت مستضعفین جهان در تمام دنیا ومرگ بر امپریالیسم شرق وغرب به سرکردگی شیطان بزرگ امریکای جنایتکار.<br /> <br /> مرتضی رصافچی<br /> <br /> 1360/3/20<br /> <br /> <br /> <br /> *وصیت نامه دوم<br /> <br /> [[شهید مرتضی رصافچی]]<br /> <br /> بسم الله الرحمن الرحیم<br /> <br /> ان الحیوه عقیده الجهاد زندگی عقیده وجهاد است.<br /> <br /> حالا که این وصیت نامه را می نویسم چندروز دیگر به [[کردستان]] اعزام خواهم شد از خوشحالی در پوست خود نمی گنجم مثل اینکه ا زحالا می خواهم زندگی آغاز کنم چون توفیق یافتم قطره ای از مسئولیت که بر دوشم هست انجام دهم وانشاء اله رسالت حسینی خود را انجام دهم واز دوستان وآشنایان می خواهم که اگر هرگونه ناراحتی در دوره زندگی از من دارند مرا ببخشند ومادر تو زحمات طاقت فرسائی برای من کشیدی اجر تو با حسین ولی حالا که من شهید شده ام رضایت ندارم برای من نارحتی کنی چون ما وظیفه خود را شناخته وراه حسین را ادامه داده ای وای پدر از شما می خواهم هر ناراحتی که دردوره زندگی از من دیده اید مرا ببخشید چون شما پدر من هستید بخشش از بزرگترهاست امیدوارم موفق باشید وای خواهر زهره خانم وای خواهر زهرا خانم وای برادران مهدی وحسن بر شماست که فاطمه گونه خود را آغاز کنید وراه شهدا را ادامه دهید .<br /> <br /> ازتمام آشنایان طلب مغفرت می کنم .<br /> <br /> مرتضی رصافچی<br /> <br /> 1359/4/25<br /> <br /> <br /> <br /> *وصیت نامه سوم<br /> <br /> [[شهید مرتضی رصافچی]]<br /> <br /> بسم الرحمن الرحیم <br /> <br /> پروردگارا به ما ایثار بده که بتوانم از مال وجان واز وابستگیهای دنیا گذشته وبتو نزدیک شویم وایمانی عطا کن که بتوانم مسائل مملکت را درک کنیم وحق را از باطل تشخیص دهیم.<br /> <br /> خدمت پدر بزرگوارم ومادر عزیزم:<br /> <br /> پس از عرض سلام وسلامتی شما را از خداوند خواستارم وتوفیق شما را ازدرگاه ایزد متعال خواهانم وپدرجان امیدوارم که بتوانی در راه حق قدم بردارید پدرجان [[نمازجمعه]] را از یاد ببرید وچون [[نماز جمعه]] را خیلی سفارش شده است تکیه شهدا را همه هفته از یاد نبرید چون شهدا منتظرند ومادر خداوند به شما صبر عطا کند وتوفیق شهادت به شما بدهد وخواهران انشاء اله که بتوانید رسالت زینب گونه خود را از یاد نبرید نمازجمعه وتکیه شهدا را از یاد نبرید وبرادر مهدی انشاء اله که در سال نو موفق باشی وبتوانی مبارزه کنی با عناصر وابسته برادر جلسه های دینی نماز جماعت را سعی کن ترک نکنی سعی کن در جلسات شرکت کنی وبا محسن زیاد کار کن که درسهایش خوب شود وبه همه اقوام وآشنایان سال نو را تبریک می گویم اگر از حال این جانب می پرسید خیلی خوب است وپهلوی [[رود کارون]] هستیم هرروز در آب شنا می کنیم وهیچ خبری نیست فقط جنگ توپخانه است که این هم کاری به ما ندارد وپدرجان به مادرم وزهره خانم وزهرا خانم ومحمود آقا وآقا باقر وآقا جان وعمه هایم وخاله ودایی جان وبچه ها وخلاصه همه سلام برسانید ودیگر عرضی ندارم . وبه امید جاءالحق وذهق الباطل وان الباطل وکان ذهوقاً .<br /> <br /> برادر مهدی چون آدرس محمود را نداشتم برایش نامه نوشتم خواهشمندم زحمت کشیده آن را پست کن برای محمود فوری خداوند یاور شما باشد برادر مهدی یک حلقه فیلم می فرستم توسط برادر حامل مقداری از عکسها مال جعفر ناهپور است خواهشمندم بده او وبقیه را بفرست بیاورند چون چند عدد از آنها مال یکی از رفقا وبقیه از خودم را هم می خواهم ببینم .<br /> <br /> نامه دیگر مال جعفر ساهپور با عکسها بده منزل ایشان موفق باشید.<br /> <br /> مرتضی رصاقچی <br /> <br /> <br /> <br /> *وصیت نامه سوم<br /> <br /> [[شهید مرتضی رصافچی]]<br /> <br /> بسم الله الرحمن الرحیم<br /> <br /> با درود فراوان به رهبر کبیرمان [[امام خمینی]] بت شکن زمان وسلام به همه شهیدان تاریخ امیددارم که درراه اهداف الهی پیروز باشید پس از عرض سلام وسلامتی شما را از خداوند خواهانم وپدرجان شما دردروان زندگی رنجهای زیادی پای ما کشیده اید وبرما پوشیده نیست واجر شما با خداوند پدرم من به شما خیلی اذیت کرده ام وبرای شما موجب نارحتی ها در زندگی شده ام بی اجازه پول برداشته وخرج کرده ام نافرمانی شما کرده ام وغیره از شما عاجزانه می خواهم که مرا ببخشید ومادر عزیزم رنجهای ما در پای یک فرزند خیلی زیاد است واین را می دانم ومن که برای شما فرزند خوبی نبودم ولی چه کنم که جامعه ما بد بود وحال که دستم از دنیا کوتاه است مرا ببخشید وخواهران وبرادران برادری داشتید که خیلی به شما اذیت کرده واحترام شما را نداشته خلاصه چه بگویم می دانم بد بودم واذیت کردم ولی چه کنم چاره ای جز عذر خواهی ندارم وهمه خویشان مرا ببخشید وخداوند به شما پاداش عنایت فرماید.مرتضی رصاقچی&lt;ref&gt;سایت شهدای خین&lt;/ref&gt;[http://khayyen.ir/shahid/48 سایت شهدای خین]<br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Mosavi9711 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF_%D8%B9%D9%84%DB%8C_%D8%AA%D8%B1%D8%A7%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D9%86 2019-02-21T08:01:22Z

<p>Mosavi9711: </p> <hr /> <div>شهید محمدعلی ترابیان<br /> <br /> تاریخ تولد : 1320/07/17 <br /> <br /> تاریخ شهادت : 1368/09/13<br /> <br /> محل شهادت : نامشخص <br /> <br /> محل آرامگاه : فارس - شیراز - دارالرحمه<br /> <br /> <br /> ==زندگی نامه==<br /> <br /> بسمه تعالی زندگینامه شهید عاشقی دیگر از کاروان عشق و ملکوت شهید محمدعلی ترابیان به سال 1320 در شهر ساوه در خانوادهای پاک و مؤمن چشم به جهان گشود. تحصیلات خود را تا مقطع متوسطه در همان وادی گذراند و بخاطر علاقه‌ی وافری که به دفاع از میهن اسلامی داشت راه وهدف خود را خدمت به میهن تعیین نمود ودر لباس مقدس ارتش جمهوری اسلامی ایران خدمت به کشور را آغاز نمود و بلافاصله آموزشهای نظامی خود را در یگان‌های نیروی زمینی شروع کرد. در زمان انقلاب فعالیت‌های بسیاری جهت پیروزی انقلاب از خود نشان داد و دراکثر تظاهرات و اجتماعات شرکت می‌نمود. از عاشقان حضرت امام خمینی بود و فرمان ایشان را مطاع می‌دانست. پس از پیروزی انقلاب اسلامی و آغاز جنگ تحمیلی همانند سایر برادران جان بر کف ارتشی به جبهه های نبرد شتافت و تا آخرین نفس برای پاسداری از کیان و استقلال میهن اسلامی به مبارزه با دشمن کوردل پرداخت. سرانجام در عملیاتی بر علیه دشمن بعثی در تاریخ 13/09/1368 حین درگیری با دشمن در جبهه‌های کردستان عشق خود را اثبات نمود و گرانبهاترین هدیه خود، یعنی جانش را فدای معشوق خود نمود و به درجه رفیع شهادت نائل آمد .<br /> <br /> &lt;ref&gt;[http://www.ajashohada.ir/home/martyrdetails/5996 سایت شهدای ارتش]&lt;/ref&gt;<br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Mosavi9711 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF_%D9%BE%D8%B1%DB%8C%D8%B4%D8%A7%D9%86%DB%8C_%D8%A8%DB%8C%D8%B1%D9%85_%D8%A2%D8%A8%D8%A7%D8%AF%DB%8C 2019-02-18T10:38:30Z

<p>Mosavi9711: </p> <hr /> <div>&lt;ref&gt;سایت شهدای ارتش&lt;/ref&gt;شهید محمد پریشانی بیرم آبادی<br /> تاریخ تولد :1339/01/18<br /> تاریخ شهادت : 1361/01/02<br /> محل شهادت : نامشخص<br /> محل آرامگاه :خراسان رضوی - مشهد - بیرم اباد<br /> <br /> ==زندگی نامه==<br /> شهید محمد پریشانی بیرم آبادی در سال 1339 در روستای بیرم آباد از توابع مشهد دیده به جهان گشود. تحصیلات خود را تا ششم ابتدایی در محل سکونتش به اتمام رساند. بعد از آن به کار کشاورزی مشغول گشت و بدین مسیله امرار معاش می کرد. او قبل از سن تکلیف به انجام فرائض دینی می پرداخت و در انجام آن بسیار مقید بود.<br /> در زمان مبارزه امت قهرمان با رژیم شاهنشاهی در تظاهرات حضور فعالی داشت و اعلامیه های حضرت امام را پخش می کرد. پس از پیروزي انقلاب به رهبری امام، با شرکت در بسج و حضور در گشت های شبانه به دفاع از دستاوردهای انقلاب پرداخت.<br /> با آغاز جنگ تحمیلی برای دفاع از حریم مقدس نظام جمهوری اسلامی، خود را به حوزه نظام وظیفه معرفی، و پس از دوره آموزشی به مناطق جنوب کشور اعزام گرديد.<br /> سرانجام به تاریخ 1361/01/02 در منطقه شوش که در عملیات فتح االمبین شرکت کرده بود بر اثر اصابت ترکش خمپاره به ناحیه پهلو به درجه رفیع شهادت نائل آمد.<br /> &lt;ref&gt;[http://ajashohada.ir/Home/Martyrdetails/5310 سایت شهدای ارتش]&lt;/ref&gt;<br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Mosavi9711 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF_%D9%BE%D9%87%D9%84%D9%88%D8%A7%D9%86_%D8%B5%D9%81%D8%B1%D9%82%D9%85%DB%8C 2019-02-18T10:36:02Z

<p>Mosavi9711: </p> <hr /> <div>شهید محمد پهلوان صفرقمی<br /> تاریخ تولد :1339/04/24<br /> تاریخ شهادت : 1359/07/03<br /> محل شهادت : نامشخص<br /> محل آرامگاه :تهران - بهشت زهرا<br /> <br /> ==زندگی نامه==<br /> شهید نظر می‌كند به وجه‌ الله. امام خمینی (ره)<br /> اگر بخواهیم تاریخ كشورمان را مرور كنیم می‌توانیم با دور بینی ذهنمان ببینیم، از زمان هخامنشيان تا كنون، كشورمان چه سختی هایی را به خود دیده و تحمل كرده، بگذریم، ما سرنوشتمان را از اواخر سلطنت شاه پهلوی شروع می‌كنیم كه مردم ایران با دست خالی و با پشتیبانی رهبر انقلاب، امام خمینی و با آگاهی ایشان مبارزه كردند و در مرحله اول انقلاب را به پیروزی رساندند كه یكی از قواهای عظیم این انقلاب، خانواده شهید محمد پهلوان بود.<br /> او در خانواده‌ای نسبتاً مذهبي، در سال 1339 به دنیا آمد، محمد در طفولیت به گفته مادر و مادربزرگش، بیماری سختی گرفته و بعد از مراجعه به چندين دكتر، به لطف خدای بزرگ با آن بیماری مبارزه كرد و خوب شد، سپس وارد دوران یادگیری علم و دانش شد، در سال 1353 در سن چهارده سالگی سرپرست خانواده، یعنی پدر را از دست داد محمد 3 برادر و یك خواهر داشت او سومین فرزند خانواده بود، برادرهای بزرگتر نزد یكی از اقوام كار می‌كردند تا اين كه زمان خدمت مقدس سربازی آن دو برادر فرا رسید، پس از جدا شدن 2 تن از اعضای خانواده، برای امرار معاش، محمد تحصیل را ترك كرده و وارد بازار كار شد و هر زمانی كه دستمزد خود را مي گرفت، خرید خانه و مقداری خرجی به مادرش و مقداری خرید برای خواهر و برادر كوچكتر انجام مي داد.<br /> كم كم با شكل گيري انقلاب، وارد جمع انقلابيون و همراه با مردم شد، برای حراست و حفظ این نهال نوپا، شبانه روز در كنار افرادی، مانند خودش مراقب بود كه مبادا دشمنان ضربه‌ای به این انقلاب بزنند، زمان سربازي فرا رسيد و او براي حراست از مرزها وظيفه خود دانست كه به خدمت برود، شروع جنگ تحميلي، تقریباً اواخر خدمتش بود، فرمانده اصرار داشت شهید محمد بیشتر در تهران باشد و در دانشگاه افسری امام علی (ع) خدمت كند ولی محمد با اصرار، برای دفاع از مرزها و نوامیس كشورمان، وارد جبهه‌های حق علیه باطل شد، و فرمانده پس از دو بار تماس تلفنی، خبر شهادت محمد را از طریق دانشگاه افسری به اطلاع خانواده در مورخ 24/7/1359 رساند..<br /> <br /> ==خاطرات==<br /> همه زندگی شهید، خاطره است، شهید بیشتر با برادر كوچكترش حسین در ارتباط بود، حسین خاطرات زيادي از محمد دارد، یكی از خاطرات این است كه اوایل انقلاب، یكی از بچه محل‌ها یك حركت منكراتی انجام داد، شهید با برخورد مهربانی به او تذكر داد ولی بچه محل با شهید برخورد شدیدی كرد كه كار به دعوا و درگيري كشيد و با دخالت بزرگان قضيه حل شد.<br /> یكی دیگر از خاطره‌ها: قبل از اتمام خدمتش، دنبال پیگیری انتقال سربازی به سپاه پاسداران بود وقتي كه به آرزویش نرسید جمله اي از قول معلم و استاد شهید دكتر شریعتی می‌گفت: خدایا تو زندگی كردن را به من بیاموز، من خود راه شهادت را یاد می‌گیرم&lt;ref&gt;[http://ajashohada.ir/Home/Martyrdetails/5410 سایت شهدای ارتش]&lt;/ref&gt;<br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Mosavi9711 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF_%D9%BE%D9%88%D8%B1_%D8%B1%D8%AC%D8%A8%DB%8C 2019-02-18T10:34:24Z

<p>Mosavi9711: </p> <hr /> <div>شهید محمد پوررجبی<br /> تاریخ تولد :1333/11/04<br /> تاریخ شهادت : 1365/04/11<br /> محل شهادت : نامشخص<br /> محل آرامگاه :گیلان - رشت - رشت (تازه اباد)<br /> <br /> ==زندگی نامه==<br /> شهید در سال 1338 در رشت در یک خانواده مذهبی و متدین به دنیا آمد و تحصیلات خود را تا مقطع متوسطه ادامه داد. د رتاریخ 1352/03/08 راه خود را انتخاب نمود و وارد ارتش شد و دوره آموزشی را پشت سر گذاشت. در زمان جنگ به همراه لشگر 21 حمزه در منطقه مستقر شد و سرانجام د رتاریخ 1365/04/11 به درجه رفیع شهادت نائل آمد.<br /> &lt;ref&gt;سایت شهدای ارتش&lt;/ref&gt;[http://ajashohada.ir/Home/Martyrdetails/5530 سایت شهدای ارتش]<br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Mosavi9711 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF_%D9%BE%D9%88%D8%B1_%D8%B2%D8%A7%D9%87%D8%AF 2019-02-18T10:32:52Z

<p>Mosavi9711: </p> <hr /> <div>شهید محمد پورزاهد<br /> تاریخ تولد :1336/10/06<br /> تاریخ شهادت : 1361/08/19<br /> محل شهادت : نامشخص<br /> محل آرامگاه :گیلان - املش - املش<br /> <br /> ==زندگی نامه==<br /> زندگي نامه شهيد محمد پور زاهد.<br /> شهيد محمد پور زاهد در سال 1336 در خانواده روستايي كه فقر مادي خانواده اش را رنج مي داد در روستاي استاد كلايه از توابع بخش املش شهرستان رودسر ديده به جهان گشود، دوران كودكيش اعم از گفتار و كردار و رفتارش كه به حق مي توان گفت اسلامي بود همگان را به تعجب وا داشته بود تو گويي از كودكي با قوانين انسان ساز خو گرفته بود و روح سرشار ايمان در تمام ابعاد و جودش عجين و ممذوج گشته بود خانواده اش با مشقات زياد و زحمات طاقت فرسايش نامبرده را تحت سرپرستي خويش مي گيرند تا به شش سالگي ميرسد مانند ديگر روستا زاده هاي اين قريه به دبستان استاد كلايه ثبت نام مي نمايد، پنجم ابتدايي را در زادگاهش به اتمام مي رساند. لازم به تذكر است كه با داشتن هوش و استعداد زيادش كلاس اول و دوم ابتدايي را در يكسال مي گذارند و ششم ابتدايي نظام قديم را در قريه مشكله به اتمام مي رساند و رتبه اول را در همان سال دارا مي گردد از فرايض و واجبات ديني لحظه اي توقف نداشته و از ياد خدا هيچ زماني غافل نبود و از نظر درسي بين همكلاسهايش نمونه بود و اوقات فراقت را در خانه يا در حال مطالعه بود و يا اينكه پدر و مادرش را در امر كشاورزي ياري مي داد و به هيچ عنوان وقتش را به بطالت نمي گذراند و كاري مي نمود كه خود را مشغول سازد، وقتي كه به دبيرستان پا مي گذارد در ايام تعطيلات تابستان به علت تنگناي مالي خانواده بر سر باغات چاي كار مي كرد تا باشد از اين راه ادامه حيات داده و از طرف ديگر خرج تحصيلي را تامين نمايد. به داشتن برنامه در زندگي روزانه بسيار مقيد بود و كليه كارهاي عبادي و سياسي و ديگر كارهايش با تنظيم برنامه همراه بود و با داشتن برنامه هاي منسجم و منطبق با موازين شرعي و اسلامي شهيد مذكور باعث موفقيتش در دنيا و عقبايش گرديد و به همگان درس عبرت و آزادي داده و ميدهد. پنج سال دبيرستان را در املش به اتمام رساند و براي گرفتن ششم متوسطه در رودسر ثبت نام مي نمايد ولي در دو جبهه مبارزه مي نمود و يكي با فقر و ديگري با درس، مضيقه مالي كمترين خللي در چهره اش ايجاد نمي كرد و هميشه مصمم تر و اسلامي تر جلوه مي نمود و ششم متوسط را در خرداد ماه در شهرستان رودسر با موفقيت به پايان مي رساند و در اين ايام كه تعداد كل اعضاي خانواده 9 نفر بودند و پدرش با در آمد بسيار كم خويش بسختي زندگيش را مي گذراند و شهيد با گرفتن ديپلم پس از يكسال تصميم بر اين مي گيرد كه وارد ارتش شود و در رشته همافري قبول مي گردد و وارد نيروي هوايي تهران واقع در تهران نو ميشود كه رفتن به ارتش چندين جوانب را در برداشت يكي از اينكه خود را در كمك به پدرش از نظر خرج خانواده سهيم بداند ديگر اينكه نظام طاغوتي ارتش را در حد توان خويش دگرگون سازد تا در آگاهي دادن به همكاران و جوانان ارتش كه فرهنگ طاغوتي آنان را در برگرفته بود هوشياري بسيار دهد و بالاخره به مدت 6 ماه براي ديدن تعليم عازم آمريكا ميشود. بعد از پايان تعليمات وارد تهران و در قسمت الكترونيك مشغول به فعاليت و خدمت ميشود. بعد از چند ماهي اقامت در تهران بر اثر تقسيمات ارتش وارد پايگاه هشتم شكاري اصفهان مي گردد شهيد در پايگاه اصفهان با آن جو خفقان ارتش مشغول مبارزه و تلاش پيگير با افراد طاغوت ارتش و همچنين تعليم ايدئولوژيكي و اسلامي و برنامه منظم و از پيش تهيه ديده براي برادران درجه دار و برادران هما فر ترتيب مي داد و بطور مداوم اهتمام ميورزيد كه جو طاغوتي پايگاه را تبديل به يك جو اسلامي و تشريعي در آورد و اينكار را كرد و همزمان با پيروزي انقلاب شكوهمند اسلامي با يك عده از برادران هما فر در مدرسه علوي واقع در تهران خدمت امام بزرگوار مي رسند و مراسم رژه تحسين انگيزي را انجام ميدهند تا اينكه جنگ تحميلي عراق عليه ايران به رهبري امريكايي جهانخوار توسط نوكر سر سپرده اش صدام بر ملت مظلوم ما تحميل مي شود و برادر شهيدمان چندين بار تقاضاي رفتن به جبهه را مي نمايد ولي به علت پشتكاري عالي كه داشت فرمانده هان از رفتن به جبهه مانع كارش ميشوند ولي آن قلب تپنده عشق به خدا و ايثار گرش تحمل ماندن در محيط اين دنيا فاني را به گفته شهيد عزيزمان در وصيتنامه كه تازه خداوند به آنهايي كه بيشتر علاقه دارد زودتر از اين دنيا مي برد براي بار سوم عازم جبهه نبرد عليه باطل در عين خوش ميشود و هنگامي كه شب حمله فرا مي رسد يكي از فرماندهان پايگاه در ميان جمع برادران ابراز مي دارد كه كداميك از شما تمايل داريد بعنوان داوطلب با ديگر رزمندگان در اين عمليات شركت كنيد كه بلافاصله برادر شهيدمان به عنوان اولين رزمنده داوطلب ميشود و لباس همافري را از تن بيرون آورده و لباس مقدس بسيجي را بر تن كرده و با ديگر سپاهيان اسلام در شب نوزدهم محرم با ( رمز يا زينب) بعد از سه ماه مصادف با بعثيان كافر در جبهه خوش به سعادت هميشگي اش كه همانا رسيدن به لقاءالله بود به اوليا الله محشور گرديد و خط سرخ خونين انقلاب گوهر بار ايران را دگر بار ورق زد.<br /> <br /> ==وصیت نامه==<br /> بسم الله الرحمن الرحیم<br /> ولا تحسبن الذین قتلوا فی سبیل لله امواتا بل احیاء عند ربهم یرزقون<br /> البته گمان دارید که شهیدان راه خدا مرده اند بلکه زنده به حیات ابدی شدند و در نزد خدا متنعم خواهند بود.<br /> شهدا را قلم ها می سازند که شهید پرورند. ( امام خمینی )<br /> وصیت نامه شهید محمد پور زاهد<br /> به نام خدا و به نام خدای در هم کوبنده ی ظلم ستمگران و رسوا کننده مکر منافقان و به نام خدای یاری دهنده مجاهدین فی سبیل لله. نامه را با آرزوی سلامتی برای یکایک شما و توفیق نگه داری خدای الله به وسیله مسلمین تا انقلاب مهدی عج و سلامتی رهبر انقلاب تا ظهور قائم المنتظر شروع می نمایم نخست از همسرم تشکر می کنم که با وجود مشکلات زندگی به من این فرصت را داد که در کنار دیگر رزمندگان در جبهه حق علیه باطل باشم او خوب می داند که من تنها دلیلم از اینکه کار و زندگی را فدای جبهه کردم فقط و فقط برای خودسازی و بیشتر خدا را شناختن و استعانت به اسلام بود و از خدا می خواهم که من را در این امر یاری فرماید و بعد از این اگر لایق بودم با شهدا محشور گرداند. اینک که من وصیت نامه می نویسم هنوز این لیاقت را ندارم که جزء شهدا باشم و دوباره از خدا می خواهم که شب وفات من را شب قدر من به حساب آرند می دانید که چرا من اینقدر تاکید دارم که مسلمان بمیرم. دلیلش این است که همه افراد چه افراد مومن به خدا و چه افراد کافر همه می میرند ولی خداوند دسته اول را جزء زندگان می داند و در این میان به شهدا این بشارت می دهد که آنها در نزد ما روزی می خورند. و اما همسرم طرف صحبت من شما بودید. بله همسرم اگر من شهید شدم حتماً خدا در اجر و ثواب شهید شما را شریک خواهد دانست و راجع به فرزندانم طیبه و محسن نظرم این است که شما طیبه را به دست پدر و مادر خودت بسپارید و محسن را هم به دست پدر و مادر من، و خودت خیلی آزاد و راحت زندگی کنی. مطلبی که راجع به طیبه و محسن گفتم تصمیم گیرنده اصلی شما هستید یعنی هر جور صلاح می دانید عمل کنید و اما برای خواهرانم و برادرانم فقط یک صبهت دارم و آن اینکه همیشه در خط خدا باشید یعنی اخلاقتان و برخوردتان با دیگران و عملتان فقط فقط اسلامی باشد و میرسم به پدر و مادرم که حق زیادی به گردن من دارند و در اینجا من از آنها طلب حلالیت می کنیم و از آنها می خواهم که هیچ ناراحتی نکند و را ضی باشند به رضای خدا همان طور یکه حالا بو ده اند چون همه ما از خدایم و بازگشت همه بوی اوست و بنابراین هیچ تضمینی نیست که همه باید پیر شوند و بمیرند تازه خداوند به آنها ایکه بیشتر علاقه دارد زودتر میمیرد همانطوری که علی (ع) را برد وهمانطوریکه حسین ( ع) را با 72 تن از بهترینهای صدر اسلام پیش خودش برد و همین طور را ادامه مییابد و همین طور شهید دادیم تا رسیدیم به انقلاب کبیر خودمان به رهبری نایب امام خمینی عزیز و در طول این انقلاب چه شهدانی را تقدیم کردم نبابی این هم اینها بهگفته خدای منان شاهدان زنده اند و در نزد او روزی مبغورندبنابراین هر وقت دلگیر شد ید نبایستی ناراحت شوید به هرحال دراین موقع فقط بیاد خدا باشید که همیشه خدا با صابران است و یک مطلب دیگرم اینکه و و قت بیاد خدا بودید و یا سر نماز هستید حتما برای مجروحین انقلاب و سلامتی رهبر انقلاب و پیروزی اسلام دعا کنید که در این موقع خدا اجابت خواهد کرد در پایان مرا در املش یا در رودسر دفن کنید.<br /> والسلام علیکم ورحمه الله و برکاته.<br /> بامید پیروزی حق بر با طل و سلا متی شما و تمامی مسلمین. <br /> خداحافظ همگی شما<br /> خدایا، خدایا تاانقلاب مهدی(ع) خمینی را نگه دار.<br /> &lt;ref&gt;سایت شهدای ارتش&lt;/ref&gt;[http://ajashohada.ir/Home/Martyrdetails/5427 سایت شهدای ارتش]<br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Mosavi9711 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF_%D9%BE%D9%88%D8%B1%D9%82%D8%A7%D8%B3%D9%85_%DA%AF%D8%A7%D9%88%DA%AF%D8%A7%D9%86%DB%8C 2019-02-18T10:30:19Z

<p>Mosavi9711: </p> <hr /> <div>شهید محمد پورقاسم گاوگانی<br /> تاریخ تولد :1328/03/25<br /> تاریخ شهادت : 1367/04/29<br /> محل شهادت : نامشخص<br /> محل آرامگاه :آذربایجان شرقی - آذرشهر - گوگان<br /> <br /> ==زندگی نامه==<br /> بسمه تعالی<br /> شهید محمد پورقاسم درتاریخ 1328/03/25 درخانواده ای متوسطه درشهرستان آذر شهر چشم به دنیا گشود عزیز پس از ورود به ارتش وطی دوره های لازم جهت انجام وظیفه مقدس دفاع به جبهه حق علیه باطل درمنطقه قلاویزان اعزام گردید. و همراه دیگر همرزمان خود درتیپ چهار لشکر 16 زرهی جان نثاری نمود که در یکیاز عملیاتهای درتاریخ 1367/04/29 با دلاوری هر چه تمام در زیر آتش دشمن درحال انجام وظیفه دفاعی خود بود که بعلت توسط دشمن درجبهه به خیل شیهدان خدایی پیوست که اکنون نیز گلزار شهدای شهدا در آذر شهر به وجود مطهر این شهید بر خود می بالد.<br /> <br /> &lt;ref&gt;سایت شهدای ارتش&lt;/ref&gt;[http://ajashohada.ir/Home/Martyrdetails/5614 سایت شهدای ارتش]<br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Mosavi9711 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF_%D9%BE%D9%88%D8%B1%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF 2019-02-18T10:28:29Z

<p>Mosavi9711: </p> <hr /> <div>شهید محمد پورمحمد<br /> تاریخ تولد :1344/04/26<br /> تاریخ شهادت : 1365/02/30<br /> محل شهادت : نامشخص<br /> محل آرامگاه :آذربایجان غربی - سلماس - تازه‌شهر<br /> <br /> ==زندگی نامه==<br /> «شهادت عزت ابدي است.» (امام خميني (ره))<br /> شهيد محمد پورمحمد در سال 1344 در خانواده اي مذهبي اهل تسنن در روستاي سيه چشمه از توابع شهرستان ماكو ديده به جهان گشود. بعد از سپري كردن دوران طفوليت به علت عدم كسب درآمد مكفي از روستاي فوق در سال 1348 مجبور به مهاجرت به بخش تازه شهر از توابع شهرستان سلماس سكونت گزيد. تحصيلات ابتدايي را در دبستان نوروز تازه شهر، و مقطع راهنمايي را در مدرسه راهنمايي دكتر شريعتي به پايان رسانيد و مقطع دبيرستان را در دبيرستان شهيد زمانلوي همان شهر ادامه داد. در كلاس دوم نظري به علت عدم علاقه به درس و تحصيل ترك تحصيل نمود.<br /> پس از مدتي در بسيج شهرستان سلماس ثبت نام، و فعاليت چشم گير خود را در مناطق كردستان و دلزي، قزل كندي و شپيران شروع كرد و در اكثر مناطق پاك سازي فعاليت و شركت داشت. سپس به استخدام ارتش درآمد و به عنوان گروهبان 3 خدمت خود را شروع نمود و بعد از گذراندن دوره هاي آموزش نظامي براي دفاع از وطن اسلامي به منطقه عملياتي حاج عمران اعزام گرديد.<br /> وي حضور در جبهه را يك تكليف شرعي و الهي مي دانست. او فردي مؤمن و متدين، فداكار، ايثارگر، شجاع و دلاور بود. دوست داشت به اسلام خدمت كند و فعاليت بي شائبه خود را با به عضويت درآمدن در بسيج، و سپس در ارتش ثابت كرد. آري، اين شهيدان بزرگوار ما از امتحان و آزمايش دانشگاه به جبهه به زودي قبول شدند و در پاسخ به دعوت حسين گونه امام با حضور در جبهه هاي حق عليه باطل مبارزه خود را با تمام كفر جهاني شروع كردند و با رفتن خود و با اهداي خون خويش اعتراض سرخ خود را بر استكبار سياه نشان دادند و به كمال واقعي كه همانا شهادت هست رسيدند.<br /> سرانجام اين شهيد بزرگوار پس از دو سال مبارزه و دفاع، در تاريخ 1365/2/30 در منطقه عملياتي حاج عمران در حين درگيري با مزدوران بعثي به درجه رفيع شهادت نايل گشت.<br /> <br /> <br /> ==وصیت نامه==<br /> الم بان للذين آمنوا [] بذكر الله؛ آيا نرسيده است هنگامي كه [] با ياد خدا به لرزه درآيد و از او بترسيد<br /> نامه اي از سنگر عشق به دل مادران داغديده و امت حزب الهي.<br /> ‏بسم الله الرحمن الرحيم، بسم رب الشهداء و الصديقين.<br /> اين نداى قرآن است كه ايمان آورندگان را به سوى خدا مى خواند؛ اين نداى قرآن است كه موحدين را هشدار مى دهد؛ و اين نداى قرآن است كه با فرياد خويش انسان را بيدار مى سازد و به هدفى كه خداوند از خلقت وى داشته متوجه مى سازد، فرياد مى كشد ما را مى خواند، ما مؤمنين را، ما ايمان آورندگان را كه همان گفتن «اشهد ان لا اله الا الله».<br /> اى آن كه هميشه دم از ايمان و خدا مى زنى و اى آن كه نامت را مسلمان و مؤمن گذاشته اى و بالاخره اي آن كه نامت را در ليست «الذين امنوا» ثبت كرده اى، بپا خيز، بپاخيز و به نداي آمنو لبيك گو و ايماني را كه در ظاهر داري، در باطن و عمل خويش نيز محقق ساز. آري به اين آيه جامه عمل بپوشان كه: «يا ايها الذين آمنوا آمنوا» اي آناني كه دم از ايمان و اسلام مي زنيد، به خود آييد و ايمان قبلي را به ايمان عملي تبديل كنيد. «فلينظر الانسان مم خلق» هان اي انسان! فكر كن از كجا آمده اي؟ براي چه آمده اي؟ به كجا مي روي؟ براي چه مي روي؟ هدف زندگيت چيست؟ فكر كن، فكر كن و خود را درياب، فكر كن اگر براي خوردن و خوابيدن آمده بودي، خدايت عقلت نمي داد و تو را در زمره گوسفندان قرار مي داد.<br /> اگر براي كار كردن و زحمت كشيدن آمده بودي، انسانيت نمي داد و اگر براي عيش و عشرت آمده بودي اين همه دستگاه خلقت را فقط براي عيش و نوش تو به تسخيرت در نمي آورد. ابر و باد و مه و خورشيد و فلك در كارند تا تو ناني به كف آري و به غفلت نخوري آري، عقلت داده، فكرت داده، اين همه استعدادها و ارزش ها در تو نهاده و تمام دنيا را به خاطر تو به كار انداخته، فقط براي عيش و نوش؟ فقط براي خور و خواب؟ فقط براي زندگي با اين همه ظلم و ستم و چپاولگري؟ فكر كن، فكر كن كه زيستنن براي چيست؟ زندگي روزمره ات كه هميشه در طلب ثروت و مال دنيا مي گذراني براي چيست؟ آيا براي جمع كردن پول يا مقام يا قدرت است؟ يا همه اين ها براي هدف ديگري است...<br /> آري، اي انسان زندگيت براي اين است، خلقت براي سعادت انسان است، براي كمال بشر است، سعادت و كمالي كه با عبوديت مي گرود سعادت و كمالي كه در راهش بايد زحمت ها كشيد و رنج ها تحمل نمود و از جان گذشت. بايد همه چيز داد تا به آن سعادت رسيد، بايد تمام دنيا را داد تا آن كمال را به دست آورد كه همانا علو و ترقي انسان است تا به مرتبه و من رضوان الله اكبر. <br /> خدايا! تو خود مى دانى آنچه مرا به اين جهاد مقدس واداشته فقط و فقط رضاى تو بود، عمرى به غفلت و دورى از تو به سر بردم، ساليانى را نعمت خوردم و اما تو را نخواندم؛ تو را نگفتم، تو را نديدم و تو را نشنيدم، شكر نعمتت را به جاى نياوردم. از تو مى خواهم تا در اين راهي كه قدم بر مى دارم موفقم گردانى و مرا در هر دو جبهه (هم جبهه جهاد اصغر و هم جهاد اكبر) پيروزم گردانى.<br /> بار الها! چشماني ده كه هميشه متوجه تو باشند. بار الها! اگر گناهانم زياد است، ولي رحمت و عفو تو زيادتر و وسيع تر است. اگر گناهانم مرا به جهنم مي خواند ولي وسعت رحمتت مرا به بهشت و رضوان تو مي خواند. پروردگارا! اگر جان ها داشتم همه اش را در راه تو مى دادم، اما حيف كه يك جان داده اى و بيش از يك بار نمى توانم خودم را فداى دين تو، و پيامبر تو، و وصى پيامبرت مهدى عزيز (عجل الله فرجه) و نايبش امام امت كنم.<br /> خدايا! اين بنده گنه كار و ضعيف به سويت آمده ولي با كوله باري از گناه و عصيان، و با كوله باري از مسئوليت، اين بنده ات را كه همانا بنده اي است كه ظلم به خويشتن نموده و خود را غرق غفلت و جهل كرده، به لطف و كرم خويش ببخش و پس از آن آرزوي ديرينه اي را كه آرزوي تمام مؤمنين و عاشقان شهادت در راهت باشد برآورده نما؛ طول عمر با عزت امام امت، روح و روان مسلمين، بنيانگذار جمهورى اسلامى ايران، خمينى كبير، كه جانى تازه به اسلام عزيز بخشيد تا ظهور حجتت مهدى صاحب الزمان (عج الله فرجه) عطا فرما؛ رزمندگان و امت حزب الهى را در خدمت به اسلام و قرآن يارى نموده و ما را توفيق شهادت نصيبمان گردان. پيرو ولايت فقيه باشيد و امام را يارى نماييد. والسلام<br /> و در آخر سخنى با مادرم: اى مادر مهربانم! كه مرا در دامن پاكت پرورش دادى، خيلى آرزو داشتى تا من عروسى كنم؛ من در غياب تو در سنگر عشق عروسى كردم و عروسم گلوله اى است كه بر قلبم مى نشيند و لباس داماديم كفنى است كه بر تنم مى كنم و حنايم خونى است كه بر پيكرم جارى مى شود و حجله گاهم سنگرى است كه در آن به خون خود مى غلطم و در آخر از همه حلاليت مى طلبم.<br /> محمد پور محمد<br /> &lt;ref&gt;سایت شهدای ارتش&lt;/ref&gt;[http://ajashohada.ir/Home/Martyrdetails/5637 سایت شهدای ارتش]<br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Mosavi9711 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF_%DA%A9%DB%8C%D9%88%D8%A7%D9%86%DB%8C 2019-02-18T10:26:14Z

<p>Mosavi9711: </p> <hr /> <div>شهید محمود کیوانی<br /> <br /> تاریخ تولد :1340/09/20<br /> <br /> تاریخ شهادت : 1359/11/26<br /> <br /> محل شهادت : نامشخص<br /> <br /> محل آرامگاه :خراسان جنوبی - بیرجند - بهشت متقین<br /> <br /> <br /> ==زندگینامه==<br /> بسمه تعالی زندگی‌نامه شهید ‌ شهید محمود کیوانی در سال 1340 در یک خانواده‌ی مذهبی و متدین و ساده‌زیست در شهر بیرجند متولد شد. . دوران کودکی را در دامان گرم خانواده سپری نمود و با رسیدن به سن 7 سالگی وارد دبستان شد . تحصیلات خود را تا دوم متوسطه ادامه داد ولی بضاعت کم مالی خانواده‌ی ساده‌زیست و کم‌درآمدش فرصت تحصیل را از وی گرفت. او نیز برای کمک و مساعدت به اوضاع نابسامان اقتصادی خانواده و بهتر شدن معیشت زندگی ‌ به شغل آزاد روی آورد. شهید بسیار مردم‌دار، مومن، خداپرست و خوش‌اخلاق بود و با همه رابطه‌ی خوبی داشت. انقلاب اسلامی و نفوذ کلام امام و چهره‌ی منور‌ش در وجود شهید اثر شگرفی گذاشته بود بطوری که فعالیت های سیاسی و اجتماعی‌اش را از تظاهرات و پخش اعلامیه آغاز کرد. او شرکت در تظاهرات شعار نویسی را تا حدی ادامه داد که مورد تعقیب پلیس امنیتی رژیم قرار می‌گیرد ولیکن هوشیاری و درایت شهید مانع از دستگیری او می‌شود . عشق به انقلاب او را وامی‌دارد تا پیش از تشریف‌فرمایی امام 3 ماه افتخاری در تهران به مداوا و پرستاری مجروحین انقلاب بپردازد. ‌ گسترش ‌تحول نوظهور در روح و وجودش باعث گردید بعد از پیروزی انقلاب پیش از فراخوانی به سربازی خود را معرفی می‌نماید و در اولین فرصت پس از گذراندن دوره‌ی آموزشی در تاریخ 10/04/1359 به جبهه‌‌‌های نبرد اعزام می‌گردد. شهید محمود مشتاقانه طالب شهادت بود بطوری‌که در نوشته‌ای با دست خط خود چنین می‌نگارد اسلام پیروز است- سلام بر شهادت- عشق من شهادت است- امیدوارم که هر چه زودتر به شهادت برسم. او چنان مهیای دیدار با معشوق بود، که تنها پس از شانزده روز در جبهه‌ی آبادان ماهشهر در تاریخ 26/11/1359 شهادت را در آغوش می‌گیرد. ‌روحش شاد و راهش پر رهرو باد. &lt;ref&gt;[http://www.ajashohada.ir/home/martyrdetails/2313 سایت شهدای ارتش]&lt;/ref&gt;<br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Mosavi9711 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF_%D9%BE%DB%8C%D8%B1_%D8%AD%D8%B3%DB%8C%D9%86%DB%8C 2019-02-18T10:23:37Z

<p>Mosavi9711: </p> <hr /> <div>شهید محمد پیرحسینی<br /> <br /> تاریخ تولد :1341/06/12<br /> <br /> تاریخ شهادت : 1363/04/16<br /> <br /> محل شهادت : نامشخص<br /> <br /> محل آرامگاه :تهران - بهشت زهرا<br /> <br /> ==زندگی نامه==<br /> بسمه تعالی زندگینامه شهید خداوندا تو بالاتر و برتر از جا و مکانی. بزرگی تو را در دهان کوچک و بی ارزش خود نمی توانم جای دهم، فقط این را می دانم دوست می دارمت. دوست می دارم که کسانی که برای تو و نه برای بهشت تو قدم بر می دارند بیشتر پذیرا می شوی. اگر نمی توانم به طور صحیح و کامل ادای مطلب کنم و از شما و از روح برادر شهیدم پوزش می طلبم. باید به حدود پانزده سال پیش برگردم. شاید باور نکنید که هرگز فراموش نمی کنم خلوص شرکت وی را در عاشورای حسینی در زمانی که کفر سایه خود را بر سر همه افکنده بود، برادرم نمی خواست در خود دسته های عزادار شرکت کند تا همه اهل محل او را ببیند و به قول معروف شناخته شود، همیشه در پشت تکیه آرام و خاموش خدمت می کرد و با اینکه به جرات می توانم بگویم بیشتر از همه کمک می کرد هیچ چشم داشتی هم نداشت، وقتی مردم برای تبرک نذری برای گرفتن غذا می رفتند ما هم منتظر بودیم که برادرم به خاطر کاری در تکیه دارد احتمالا مقداری نذری هم بیاورد ولی همیشه در انتهای روز با دست خالی برمی گشت و وقتی با اعتراض من رو به رو می شد، می گفت رویم نمی شود و درست نیست. انتظار زیادی داشته باشیم بگذارید که دیگران سهم خود را از نذری عاشورا ببرند. ای سالار شهیدان چقدر زیبا، یاران صدیقت را گلچین می کنی نه در ایام محرم بلکه در تمامی دوران زندگی کوتاهش آرام و متین بود به طوریکه تمامی فامیل و اهالی کوچه او را دوست داشتند، پدرم همیشه نگران بود وقتی که او به سن بلوغ برسد، همچون دیگر جوانان برسد کوچه ها ایستاده و بیشتر اوقاتش را به بطالت بگذراند اما بر عکس چنین مسئله پیش نیامده و اهالی محل از نجابت وی و پاکی چشم او برایمان صحبت می کردند مثالی برایتان بیاورم، وسیله نقلیه او یک موتور بود که کمی صدا داشت و با آن رفت و آمد می کرد. گویا یکی از همسایه های روبه رو به وی گفته بود که حجت جان موتورت صدا می دهد، و چند وقت بعد همان آقا به پدرم گفته بود که از آن به بعد حجت را می دیده که سرکوچه موتور را خاموش کرده و با پای پیاده آن را به پارکینگ منزل می آورد. شاید از این دست خاطرات کوچک و بزرگ بسیار باشد و من دلم بخواهد تمام آن ها را بنویسم البته می ترسم از حوصله و وقت شما خارج باشد. اما شما خوب می دانید که این نکات زیر در کنار یکدیگر نوح بزرگی را به وجود می آورند تا لیاقت شهادت را برای فرد به وجود آورند. وقتی تصمیم به رفتن به جبهه را گرفت پدرم در حدود بر آمد که وی را که تنها فرزند ذکورش بود معاف کند و دست به دامن اطرافیان شود. اما برادرم به او گرفت، من دلم نمی خواهد شما به خاطر من رو به کسی بیاوری و خود را به زحمت بیاندازی من دلم می خواهد بروم شما اجازه بدهید بروم، و پدرم که دید وی مصمم است، دیگر چیزی نگفت. وی روحیه ای فداکار داشت و به خاطر داشتن همین روحیه در میان دوستانش محبوب بود، با اینکه دوره ای بود که جوان ها خیلی به سر و قیافه ی خود می رسند و به اصطلاح تمام اوقاتشان صرف رسیدن به تیپ می شود اما او این طور نبود، همیشه ما او را به یک فرم میدیدم ساده و تمیز من و برادرم یکسال تفاوت سنی داشتیم اما دو خواهر کوچکمان با ما تفاوت سنی داشتیم اما دو خواهر کوچکمان با ما تفاوت سنی زیادی داشتند آنقدر که وقتی برادرم از در می آمد آنها خوشحال می شدند از دیدن من خوشحال نمی شدند، خیلی مهربان بود و قسمتی از وقت خود را در منزل صرف بازی و سرگرم کردن آن ها می کرد آن ها از بودن او در منزل لذت می بردند و دعا می کردند که حجت همیشه در خانه بماند، البته این را ننوشتم که پدر و مادرم به خاطر دلایلی از یکدیگر متارکه کردند و من و برادرم دارای نا مادری مهربان و دلسوز بودیم که خدا می داند چقدر او از ما و ما از او چقدر راضی بودیم خیلی برادرم را دوست داشت به طوریکه وقتی به خدمت رفت و به مرخصی می آمد مادرم به خانه ی من که آن موقع ازدواج کرده بودم سر نمی زد. وقتی از او گله می کردم پاسخ می دادند که حجت از جبهه آمده باید بیشتر به او برسم، او هم جواب این مهربانی را به گونه ای دیگر می داد مادرم می گوید گاهی از مواقع ساعت 1 یا 2 نیمه شب از جبهه می رسید و با اینکه خستگی راه را بر تن داشت ساعت 4 و 5 بعد از خواب بر می خاست و برای خرید نان می رفت و وقتی مادرم می گفت حجت جان من می رفتم شما چرا اینکار را کردی می گفت، دلم نمی خواهد وقتی من هستم نگرانی نان را داشته باشی و نمی خواهم با بودن من به نانوایی بروی، و تا وقتی مرخصی بود مادرم کمتر مشکل خرید روزانه را داشت. یک روز که به خانه پدرم رفتم رگبار شدیدی شده بود و اگر چند لحظه بیرون از منزل می ماندی کاملا خیس می شدی. چند دقیقه بعد از رگبار برادرم از راه رسید و دیدیم که 5 کیلو گوجه فرنگی خریده بود. البته باید اضافه کنم زمانی بود که گوجه فرنگی بیش از حد گران بود وقتی پرسیدیم حجت جان این همه گوجه به این گرانی می خواهیم چه کنیم گفت: دیدم که پیرمردی اینها را روی چرخ می فروشد و فقط مهین مقدار گوجه روی سینی اش مانده بود. این بود که فکر کردم بگذار خیس نشود. پیر هم که هست، همه را بخرم که زودتر به خانه برود و زیر باران نماند. وقتی که می آمد از جبهه برایمان حرف می زد وقتی دقت می کنم می بینم خاطرات جبهه رزمنده گان یکسان است از بوی خوشی که در جبهه است از صفا و صمیمیت آنها در کنار یکدیگر، از صفوف نماز جماعت، از غذای ساده اما دلچسب جبهه. همه و همه همان است که بارها و بارها از زبان خود بچه های جبهه و یا اطرافیان آن ها شنیده ایم معمولا در خاطراتش کمتر از خود حرف می زد و بیشتر از دوستانش می گفت و اینکه چه کارهایی انجام داده اند. تصور می کنم عدم روحیه خود خواهی در او باعث این عمل می شد. در جبهه مسئولیت مینی کامیونت بر عهده وی بود و از آنجاییکه به تمیزی و نظافت اهمیت می داد در سفر آخر رنگی تهیه کرده بود تا روی قسمت های وسیله ی در دستش بزند تا از بین نرود و ضرری متوجه ابزارآلات جنگی جمهوری اسلامی نشود. که البته ناموفق بود باید متذکر شود در ناحیه پا دارای ناراحتی بود و از طرف اطبا ارتش نامه ای به وی دادند مبنی بر اینکه این شخص نباید در واحد ؟؟؟؟ خدمت کند اما او از نشان دادن این نامه به مسئولین خودداری کرد تا بتواند به جبهه برود البته وقتی نزد پزشک می رفت. با وجود درد شدید در ناحیه پا از ابراز درد هم خودداری کرده بود. شلمچه شاهد چه رشادت ها و مهارت ها که نبوده چه جان های پاکی را و چه خون های جوشانی را که به خود ندیده، روزی که به شهادت رسید گویا بیسیمی را که غنیمت جنگی بوده تعمیر کرده و آشغال های آن را که در یک پتو بوده بیرون از سنگر برده و تکان بدهد تا تمیز شود. گویا یک خمپاره در نزدیکی اش به زمین خورده و سبب شهادت وی شده، وقتی پیکر بی جانش را به ما دادند بر لب ها تبسمی داشت که حاکی از رضایت باطنی به نظر می رسید، هم رزمانش در تمام مدت عزاداری به ما دلداری می دادند و از خوبی های او برایمان می گفتند تا اینکه تسلی خاطرمان باشد. اما منکه در آن روزها تمام چشمم چهره او و گوشم پر از صحبت های او بود، درست نمی دیدم و درست نمی شنیدم روز دوم مادر بزرگم خواب دید که جنازه وی را به شهر مشهد برده اند بعدها مطلع شدیم چون در لشکر 77 خراسان خدمت می کرده ابتدا پیکرش را به مشهد و سپس به تهران آورده اند. *من در نگارش مهارتی ندارم خیلی چیزهای بهتر و بالاتر که ننوشته ام و همه عیب و ایراد من است، نه کمبود و نقصان در این شهید عزیز. <br /> &lt;ref&gt;سایت شهدای ارتش&lt;/ref&gt;[http://ajashohada.ir/Home/Martyrdetails/5751 سایت شهدای ارتش]<br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Mosavi9711 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF_%D9%BE%DB%8C%D8%B1_%D9%85%D8%B1%D8%A7%D8%AF%DB%8C%D8%A7%D9%86 2019-02-18T10:22:05Z

<p>Mosavi9711: </p> <hr /> <div>شهید محمد پیرمرادیان<br /> <br /> تاریخ تولد :1328/05/02<br /> <br /> تاریخ شهادت : 1365/06/06<br /> <br /> محل شهادت : نامشخص<br /> <br /> محل آرامگاه :اصفهان - گلستان شهدا<br /> <br /> ==زندگی نامه==<br /> با دورو دوسلام به روان پاک رهبر مطهر انقلاب اسلامی وشهدای هشت سال دفاع مقدس شهید محمد پیرمرادیان فرزند یدالله در سال 1328 در آبادان در یک خانواده متدین و مذهبی با درآمد کارگری دیده به جهان گشود. شهید فرزند سوم خانواده بود و در یک خانواده ده نفری با یک حقوق ناچیز کارگری در یک خانه استیجاری زندگی می کرد. تحصیلات ابتدایی ودبیرستانی را تا سال سوم در آبادان در یکی از مدارس دوستی به پایان رساندی او در سن 17 سالگی به خاطر وضع نامساعد اقتصادی خانواده وارد ارتش شاهنشاهی شد و که پس از دو سال دوره &quot; ان وی&quot; به استخدام ارتش درآمد و در آن زمان پدر گوشه گیر وبیماری داشت که با حقوق خود خانواده پرجمعیت را تامین می کرد.و پس از دوسال که در استخدام ارتش بود پدر خود را از دست داد ومسئولیت سرپرستی خانواده را بر عهده گرفت و در اصل پدر خانواده شد. وی در سال 1355 ازدواج ناموفقی کرد ثمره این ازدواج یک دختر به نام زهرا پیرمرادیان می باشد. پس از متارکه در سال 1362 ازدواج مجدد کرد و ثمره این ازدواج یک دختر به نام تهمینه پیرمرادیان می باشد. شهید در سال 1365 به جزیره فارسی اعزام شد و پس از 27 روز ماموریت توسط بمباران هوایی رژیم غاصب عراق به درجه رفیع شهادت نائل شد. شهید در طول زندگی مردی با ایمان و متدین بود و همیشه نماز اول وقت را به هرکاری ترجیح می داد و همیشه اطرافیان را به نماز و روزه و عبادات خاص دعوت منمود./<br /> ==خاطرات==<br /> خاطره اي از زبان همسر شهيد<br /> <br /> تهمینه، هنوز آخرین حرف پدرش را به یاد دارد. هنگامی که محمد می خواست عازم مأموریت شود، زهرا و تهمینه را در آغوش گرفت و گفت: « یک عکس بسیار بزرگ و دسته گلی زیبا برایم آماده کنید که قرار است من شهید شوم. »<br /> خنده ي تلخی بر لبانم نشست و نتوانستم خود را کنترل کنم، شروع كردم به گریه كردن، ای کاش محمد این کلام آخر را نمی گفت! نمی دانم. شاید هم عمداً می خواست کلمه ي شهادت را بر زبان بیاورد تا بعدها زهرا و تهمینه احساس ناراحتی نکنند. او فکر کرد آنها وقتی بدانند پدرشان شهید شده است، سربلند و استوار خواهند بود.<br /> روز ششم شهریور ماه 1365 بود، خبری که منتظرش بودیم، رسید؛ ولی نه عکسش را بزرگ کرده بودم، نه دسته گلی که می خواست، آماده بود. هواپیماهای عراقی جزیره ي فارسی را بمباران کرده بودند و محمد به شهادت رسیده بود. زهرا و تهمینه را سیاهپوش کردم، تهمینه گفت: « مامان، مگه بابا شهید نشده؟»<br /> گفتم: « چرا مامان، بابا شهید شده. »<br /> گفت: « پس چرا عکسش را بزرگ نکردی؟»<br /> مانده بودم چه بگویم، آخر چطور می شد در آن شرایط و با حالی که داشتم، دست به این کارها بزنم؟! عکس بزرگ محمد را همکارانش آوردند. زحمت دسته گلی را هم که می خواست، آنها کشیدند. دخترهایم خوشحال شدند؛ ولی مدام اشک می ریختند. محمد ما را در گلزار شهدای اصفهان به خاک سپردند و ما ماندیم و خاطرات او.<br /> سلام بر محمد و درود بر آبادان که این چنین سرباز بزرگی را تقدیم تاریخ دفاع مقدسش کرد. شهید ناوبان دوم محمد پیرمرادیان در سال 1338 در آبادان به دنیا آمد و در سال 1358، به مهناویان نیروی دریایی پیوست.<br /> &lt;ref&gt;سایت شهدای ارتش&lt;/ref&gt;[http://ajashohada.ir/Home/Martyrdetails/5765 سایت شهدای ارتش]<br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Mosavi9711 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF_%DA%AF%D8%A7%D8%B2_%D8%B1%DB%8C%D8%A7%D9%86_%D9%82%D9%85%DB%8C 2019-02-18T10:20:14Z

<p>Mosavi9711: </p> <hr /> <div>شهید محمود گازریان قمی<br /> <br /> تاریخ تولد :1345/05/02<br /> <br /> تاریخ شهادت : 1366/02/02<br /> <br /> محل شهادت : نامشخص<br /> <br /> محل آرامگاه :تهران - بهشت زهرا<br /> <br /> <br /> ==زندگینامه==<br /> شهید محمود گازریان قمی در تاریخ 1345/05/02 در تهران متولد شد. فرزند اول خانواده بود و چهار خواهر و برادر دیگر نیز بعد از او متولد گردیدند. تحصیلات ابتدایی خود را در تهران گذراند و ترک تحصیل کرد. محمود عضو بسیج مسجد علی بن ابیطالب بود و در سال 1364 از طریق مسجد به جبهه اعزام و در تاریخ 1366/02/02 در اثر اصابت گلوله در حین وضو گرفتن برای نماز صبح، مورد هدف دشمن قرار گرفته و بعد از گذشتن چند روز در بیمارستان در سومار به شهادت رسید. مزارش در بهشت زهرا، قطعه 26، ردیف 10، شماره 13 واقع می باشد.<br /> روحش شاد و راهش پر رهرو باد<br /> <br /> ==خاطرات==<br /> خاطره ای از زبان خواهر شهید<br /> برادرم محمود، یک سری وسایل شخصی داشت که من آن زمان که بچه بودم، خیلی به آنها علاقه داشتم .یک روز به او گفتم که این وسایلت را به من می دهی؟ گفت: خواهر من! بگذار بعداً، ان شاء الله دعا کن من شهید شوم و همه این ها مال تو.&lt;ref&gt;سایت شهدای ارتش&lt;/ref&gt;<br /> [http://www.ajashohada.ir/home/martyrdetails/23142 سایت شهدای ارتش]<br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Mosavi9711 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF_%DA%AF%DA%86%DA%A9%D8%A7%D8%B1 2019-02-18T10:18:14Z

<p>Mosavi9711: </p> <hr /> <div>شهید محمود گچکار<br /> <br /> تاریخ تولد :1340/05/20<br /> <br /> تاریخ شهادت : 1360/03/12<br /> <br /> محل شهادت : نامشخص<br /> <br /> محل آرامگاه :مرکزی - ساوه - امامزاده سیدعلی اصغر<br /> <br /> <br /> <br /> ==وصیتنامه==<br /> بسم الله الرحمن الرحيم<br /> وصيت نامه اينجانب سرباز وظيفه محمود گچكار فرزند ابوالفضل گچكار، سال تولد 1340 زاده شهرستان ساوه مى باشم. هر كشور مسلمانى براى دفاع از اسلام و خاك ميهنش به جوانان آن كشور احتياج دارد، من كه فرزند كشور ايران هستم بايد از دين و از مملكتم و از ملت مسلمان كشور ايران تا جايى كه خون در بدن دارم دفاع كامل كنم. من شهادت را از جان و دل مى پذيرم و تا موقعى كه مى توانم روى پاى خودم به كمك خداوند و به كمك ملت عزيز ايران و به كمك رهبر انقلاب اسلامى ايران بايستم نمى گذارم كه دشمن كافر يك وجب از خاك عزيز ميهنم را بگيرد.<br /> من اين جان بى ارزشم را در راه اسلام و كشورم ايران مى دهم و بر هر فرد مسلمانى واجب است كه از وجب به وجب كشورش دفاع كند. من به برادران مسلمانم و به ملت ايران و به پدر و مادر و به برادر و خواهرم توصيه مى كنم كه نگذاريد كه دشمنان كافر و بى ايمان به خاك ايران تجاوز كنند و از اسلام و ايران دفاع كنيد. ما همه فرزندان اسلام و فرزندان اين آب و خاكيم و نبايد بگذاريم كه كشورمان تحت حمايت ابرقدرت ها و يا مورد تجاوز آنها قرار گيرد.<br /> همه ما مى دانيم كه خدا پشتيبان حق و مستضعفين است پس به يارى همديگر، ايران را از چنگ دشمنان بيرون بياوريم تا ايرانى آزاد و مستقل داشته باشيم. خداوند يار و ياور تمام شما مسلمانان باشد. من به پدر و مادر گراميم و به برادران و خواهران ارجمندم و دوستان و آشنايانم سلام گرم و پر از مهر و محبت مى رسانم و به آنها توصيه مى كنم كه ناراحت من نباشيد. پدر و مادر عزيز! شما بايد افتخار كنيد كه چنين فرزندى را تحويل اين مملكت داديد كه توانست خونش را در راه اين هدف بريزد و در مقابل كفار بايستد.<br /> پدر و مادر گرامى! جنازه مرا در امامزاده سيد على اصغر کنار شهيدان به خاك بسپاريد و عكسم را بالاى سرم بچسبانيد. اميدوارم خونسرديتان را حفظ كنيد و به راهمان ادامه دهيد و خودتان بهتر مى دانيد كه من از نظر مادى چيزى ندارم فقط يك تلويزيون دارم كه آن را به برادر عزيزم احمد و موتور مرا به برادر كوچكم محمد مى بخشم. من از برادران ارتشى مى خواهم كه لباس و كلاه سربازى مرا در تابوتى كه جنازه مرا حمل مى كنند بگذارند تا ملت عزيز و قهرمان ايران بدانند كه سربازان اسلام هميشه در مقابل دشمنان ايستاده و نخواهند گذاشت دشمن به خاك ايران تجاوز كند.<br /> خدا نگهدار ملت مسلمان و پاينده و سرافراز باد پرچم جمهورى اسلامى ايران.<br /> سرباز وظيفه محمود گچكار<br /> &lt;ref&gt;سایت شهدای ارتش&lt;/ref&gt;[http://www.ajashohada.ir/home/martyrdetails/23153 سایت شهدای ارتش]<br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Mosavi9711 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF_%DA%AF%D9%84_%DA%A9%D8%A7%D8%B1_%D9%85%D9%82%D8%AF%D9%85 2019-02-18T10:01:27Z

<p>Mosavi9711: </p> <hr /> <div>شهید محمود گل کارمقدم<br /> <br /> تاریخ تولد :1347/08/30<br /> <br /> تاریخ شهادت : 1367/01/29<br /> <br /> محل شهادت : نامشخص<br /> <br /> محل آرامگاه :گیلان - بندرانزلی - انزلی گلزارشهدا<br /> <br /> <br /> ==زندگینامه==<br /> شهید مهناوی دوم رادار محمود گلکار مقدمده ساله بود که انقلاب به پیروزی رسید و قلب پاک و مطهّرش، نور این خورشید را با طیب خاطر پذیرا گشت. دوران دبستان و راهنمایی را برای کمک به پدر کار کرد و هنگامی که در سال 1365 وارد نیروی دریایی شد، پدر را از دست داد و بار مسئولیّت سنگین خانواده را به عهده گرفت.<br /> پس از طی دوره ی نظامی در زادگاهش، یعنی بندر انزلی، به ناوشکن «سهند» رفت و خدمت صادقانه ی خویش را آغاز کرد؛ اما هنوز یک سال از خدمات ارزنده اش نگذشته بود که در روز 29 فروردین 1367، در حماسه ی «سهند» به شهادت رسید و روحی که سال ها سختی و مرارت دنیا را کشیده بود، با ترک عالم خاکی، به آرامش جاودانه دست یافت.<br /> روحش شاد و یادش گرامی باد&lt;ref&gt;[http://www.ajashohada.ir/home/martyrdetails/23241 سایت شهدای ارتش]&lt;/ref&gt;<br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;<br /> <br /> == رده‌ها ==<br /> {{ترتیب‌پیش‌فرض:محمود_گل_کار_مقدم}}<br /> [[رده: شهدا]]<br /> [[رده: شهدای ارتش جمهوری اسلامی ایران]]<br /> [[رده: شهدای ایران]]<br /> [[رده: شهدای استان گیلان]]<br /> [[رده: شهدای شهرستان بندر انزلی]]<br /> <br /> == رده‌ها ==<br /> {{ترتیب‌پیش‌فرض:محمود_گل_کار_مقددم}}<br /> [[رده: شهدا]]<br /> [[رده: شهدای ارتش جمهوری اسلامی ایران]]<br /> [[رده: شهدای ایران]]<br /> [[رده: شهدای استان گیلان]]<br /> [[رده: شهدای شهرستان بندرانزلی]]</div>

Mosavi9711 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D8%A8%D9%88%D8%A7%D9%84%D9%81%D8%B6%D9%84_%D8%A8%D8%B5%D8%A7%D8%B1%D8%AA%DB%8C 2019-02-18T09:59:52Z

<p>Mosavi9711: </p> <hr /> <div><br /> {{جعبه اطلاعات افراد نظامی <br /> |نام فرد = ابوالفضل بصارتی<br /> |تصویر = IMG_20190217_144844.jpg<br /> |توضیح تصویر = <br /> |ملیت = [[پرونده:پرچم ایران.png|22px]] ایرانی<br /> |شهرت = <br /> |دین و مذهب = [[مسلمان]]، [[شیعه]]<br /> |تولد = تهران، [[زادروزهای ۱۴ مرداد |۱۳۴۲/۵/۱۴]] <br /> |شهادت = جزیره مجنون، [[لگو:شهدای ۲۱ مهر |۱۳۶۴/۷/۲۱]] <br /> |وفات = <br /> |مرگ = <br /> |محل شهادت = جزیره مجنون<br /> |مفقود = <br /> |جانباز = <br /> |اسارت = <br /> |نیرو = <br /> |یگانهای خدمت = <br /> |طول خدمت = <br /> |درجه = <br /> |سمت‌ها = <br /> |جنگ‌‌ها = <br /> |نشان‌های لیاقت = <br /> |عملیات‌ = <br /> |فعالیت‌ها = <br /> |تحصیلات = <br /> |تخصص‌ها = <br /> |شغل = <br /> |خانواده = }}<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> ==زندگی نامه==<br /> <br /> ابوالفضل در خانه ای در تهران نو دیده به جهان گشود پس از وی خداوند 2 فرزند پسر دیگر به خانواده عطا کرد، دوران ابتدایی و راهنمایی را در همان منطقه سپری نمود، به دلیل اختلافات بین پدر و مادر و وسواسي بودن بيش از حد مادر نسبت به نظافت، و این که پدر اهل زنجان و مادر اهل تهران بود، پدر و مادر از یکدیگر جدا شدند و پدر به زنجان رفته در کنار خانواده خود زندگی می کرد، عمه شهید به مادرش می گوید: تو دو پسر دیگر داری بگذار ابوالفضل پیش پدرش بیاید و شهید بزرگوار به زنجان رفته و در رشته فلزکاری در هنرستان شروع به تحصیل می کند و در کنار درس خواندن به پدر یاری می رساند، همچنین برای بدست آوردن خرج مدرسه خود، در یک فرش فروشی کار می کند، پس از ورود امام به تهران در سال 1357 شهيد عزيز به همراه دوستش از زنجان به ديدار امام مي آيد تا از نزديك ايشان را ببيند.<br /> <br /> در سال 1359 جنگ تحميلي شروع می شود، و ابوالفضل به خدمت مقدس سربازی می رود، پس از دوره ي آموزشي در 05 کرمان، شهید عزیز عازم جبهه های جنوب شده و در جزیره مجنون به عنوان غواص مشغول خدمت می شود و یک بار به خانه می آید، پس از بازگشت در حین انجام عملیات و پهلو گرفتن قایق کنار آب، بر اثر اصابت خمپاره پرتاب شده و تمام بدنش تکه پاره می شود و به شهادت می رسد.<br /> <br /> عمه ابوالفضل که خیلی به او وابسته شده بود در کمتر از یک سال پس از شهادت ابوالفضل از داغش دق كرده و فوت می کند. پدر شهید هم در قید حیات نمی باشد و مادر شهید تنها و بی کس در خانه ای اجاره ای به زندگی خود با یاد شهید عزیز و مهربانش ادامه می دهد.<br /> <br /> شهيد ابوالفضل بصارتي، اهل نماز و روزه بود، بسیار به مادرش مهر می ورزید، به پدر که بضاعت کافی نداشت کمک می کرد و با وجود آن که درس می خواند کار هم می کرد تا سر بار خانواده نباشد، همیشه به مادر و دوستان و خانواده هاي آنان کمک و رسيدگي می كرد و خیلی دلسوز، مهربان و مؤدب بود، اخلاق خوبی داشت و هیچ کس از او رنجشی نداشت.<br /> &lt;ref&gt;[http://ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/4371 سایت شهدای ارتش]&lt;/ref&gt;<br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Mosavi9711 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF%D8%A8%D9%87%D8%B1%D8%A7%D9%85_%D9%85%DB%8C%D9%86%D8%A7%DB%8C%DB%8C_%D9%85%D9%82%D8%AF%D9%85 2019-02-18T09:56:43Z

<p>Mosavi9711: </p> <hr /> <div><br /> شهید بهرام مینایی مقدم<br /> تاریخ تولد :1331/05/15<br /> تاریخ شهادت : 1365/11/09<br /> محل شهادت : نامشخص<br /> محل آرامگاه :تهران - بهشت زهرا<br /> <br /> ==زندگی نامه==<br /> شهید بهرام مینایی مقدم در تاریخ 1331/05/15 در شهرستان بابل استان مازندران چشم به دنیا گشود. تحصیلات ابتدایی را در زادگاهش سپری و در تاریخ1351/05/17 از طریق شرکت در کنکور ورودی دانشکده افسری به استخدام ارتش درآمد و در تاریخ 1351/06/11 ملبس به لباس نظامی شد.<br /> پس از طی دوران سه ساله دانشکده جهت طی دوره زرهی به مرکز آموزش زرهی شیراز اعزام و پس از طی دوره مقدماتی در تاریخ 1355/04/17 به لشکر 92 زرهی اختصاص یافته و در محل افسر رابط گردان 217 تانک منصوب گردید. سپس از تاریخ 1355/07/01 به عنوان فرمانده دسته دوم گروهان 3 گردان 217 تانک شهرک بابک منصوب گردید. پس از آن از تاریخ 1357/12/22 به لشکر 81 زرهی کرمانشاه منتقل و در گردان 222 تانک تیپ 2 مشغول خدمت گردید. بعدها خدمت خود را در گردان 285 تانک ادامه داده و در تاریخ 1361/12/01 به عنوان افسر اطلاعات گردان 222 و از تاریخ 1362/10/05 به عنوان افسر عملیات و آموزش گردان مذکور منصوب گردید.<br /> شهید مینایی در مورخه 1365/05/11 به حج اعزام و از 1365/07/05 به درجه سرگردی ارتقاء یافت. وی از تاریخ 1359/06/26 تا زمان شهادت در منطقه عملیاتی غرب حضور فعال و چشم گیری داشت. تا این که در ساعت 00: 11 مورخه 1365/11/09 در عملیات کربلای 6 در منطقه سومار بر اثر اصابت ترکش گلوله توپ دشمن از ناحیه جمجمه و هر دو پا دچار مجروحیت شدید شده و به فیض شهادت نائل آمد.<br /> از این شهید گرامی یک فرزند پسر و یک فرزند دختر به یادگار مانده است.<br /> &lt;ref&gt;سایت شهدای ارتش&lt;/ref&gt;[http://ajashohada.ir/home/martyrdetails/27114 سایت شهدای ارتش]<br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Mosavi9711 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%AC%D9%84%DB%8C%D9%84_%D9%86%D8%A7%D8%AF%D9%85%DB%8C_%D9%82%D8%B1%D9%87_%DA%86%D9%BE%D9%82 2019-02-18T09:54:03Z

<p>Mosavi9711: </p> <hr /> <div><br /> شهید جلیل نادمی قره چپق<br /> تاریخ تولد :1345/03/10<br /> تاریخ شهادت : 1365/10/24<br /> محل شهادت : نامشخص<br /> محل آرامگاه :آذربایجان شرقی - بناب - قره چپق<br /> <br /> ==زندگی نامه==<br /> بسم الله الرحمن الرحیم<br /> شهید جلیل نادمی در سال 1345 دریک خانواده مذهبی ومومن بدنیا آمد وی تحصیلات ابتدائی راتاچهارم ابتدائی درنهضت سواد آموزی گذراند اما به دلیل فقروتنگدستی پدر شهید درخانه فرش می بافت ودومین فرزند خانواده بودکه وقتی برادربزرگش به خدمت سربازی رفت مسئولیت خانواده بر دوش ایشان افتاد ایشان نسبت به اعضای خانواده وآشنایان مهربان بود اخلاق نیکو وخوش اودربین همه فامیل ومحله زبان زد بود همیشه باوجود نیازمندی خانواده خود سعی درکمک به دیگران داشت ودرآمدی راکه از فرشبافی به دست میآوردبرای مادر وخواهرانش و پدر پیرش خرج میکرد ایشان بارسیدن به سن خدمت به سربازی رفت وبعد ا ز گذراندن دوره آموزش راهی منطقه سومار گردیدوبا شوق وعلاقه به مبارزه با نیروهای دشمن مشغول شد وبا لاخره درهمان منطقه درتاریخ 1365/10/24 در اثر متلاشی شدن بدن در عملیات کربلای 6 توسط ضد انقلاب به مقام بلند شهادت نائل گردید.<br /> &lt;ref&gt;[http://ajashohada.ir/Home/MartyrDescriptive/27114 سایت شهدای ارتش]&lt;/ref&gt;<br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Mosavi9711 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%AC%D9%85%D8%B4%DB%8C%D8%AF_%DA%A9%DB%8C%D8%A7%D9%86%DB%8C 2019-02-18T09:50:15Z

<p>Mosavi9711: </p> <hr /> <div>شهید جمشید کیانی<br /> تاریخ تولد :1343/11/15<br /> تاریخ شهادت : 1364/04/17<br /> محل شهادت : نامشخص<br /> محل آرامگاه :مازندران - فریدونکنار - تکیه معصوم زاده<br /> ==زندگینامه==<br /> شهيد جمشيد كياني در تاریخ 1343/11/15 در شهرستان شهميرزاد و در خانواده اي مؤمن ديده به جهان گشود. پس از طي دوران تحصيلات اولیه خود در در زادگاهش، موفق شد در سال 1361 در رشته علوم تجربي مدرک دیپلم بگیرد. سپس در تاریخ 1363/07/01 با شركت در آزمون ورودي دانشكده افسري به استخدام ارتش جمهوري اسلامي ايران درآمد.<br /> <br /> شهيد كياني با سعي و تلاش مثال زدني خويش در فراگيري آموزش هاي نظامي، هميشه يكي از بهترين هاي دانشكده بود. آن شهيد بزرگوار سرانجام در مورخه 1364/04/17 برابر برنامه آموزشي روزانه دانشكده افسري به همراه ساير دانشجويان سرگرم كار عملي با قطب نما در منطقه شد كه در حين حركت در كنار رودخانه در هنگام عبور از يك بريدگي كوچك سر خورده و به داخل آب سقوط و ناپديد گرديد كه پس از تلاش فراوان و پيداكردن پيكر مطهرش و انتقال به بيمارستان دزفول، معالجات مؤثر واقع نگرديده و به درجه رفيع شهادت نائل گرديد.&lt;ref&gt;سایت شهدای ارتش&lt;/ref&gt;<br /> [http://ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/36688 سایت شهدای ارتش]<br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Mosavi9711 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF%D8%AD%D8%B3%DB%8C%D9%86_%D9%85%DB%8C%D8%B1%DB%8C_%D8%B2%D8%A7%D8%B1%D8%B9 2019-02-18T09:48:30Z

<p>Mosavi9711: </p> <hr /> <div>تاریخ تولد :1338/01/02<br /> تاریخ شهادت : 1360/11/19<br /> محل شهادت : نامشخص<br /> محل آرامگاه :خراسان رضوی - خلیل آباد - خلیل اباد<br /> <br /> ==زندگی نامه==<br /> بسمه تعالی زندگی‌نامه شهید شهيد «حسين ميري زارع » در دوم فروردين ماه سال 1338، مصادف با روز عيد قربان، در خانواده¬اي ساده و مذهبي در شهر كندر، ديده به جهان گشود. حسين، دوران كودكي را با شور و نشاط در دامان پرمهر و محبّت والدين سپري نمود تا به سنّ درس و مدرسه رسيد. وی دليل مشكلات اقتصادي خانواده، از رفتن به مدرسه باز ماند و سپس قلّاب در تار و پود قالي كرد تا سنگيني بار تأمين معاش و اداره‌ی زندگي را بر دوش خود احساس كند. شهید میری زارع، از همان كودكي، تلاوت قرآن را در مكتب‌خانه، فرا گرفت و از آن جا كه اهل نماز و دعا بار آمده بود، در تمام مراحل زندگي، به خدا توكّل مي¬كرد و خصوصياتي چون حسن خلق، صداقت كلام و مهمان نوازي در وي تبلور پيدا كرده بود. وی در روزهاي به ياد ماندني انقلاب، به رغم مشكلات زندگي روستاي وكشاورزي، اهتمام ويژه داشت كه در صحنه¬هاي مختلف انقلاب، حضور فعّال داشته باشد. حسین با شروع جنگ تحميلي، به منظور اداي دين به مقدّساتش و دفاع از دستاوردهاي انقلاب نوپاي جمهوري اسلامي، در كسوت سربازي، از طريق ارتش عازم جبهه¬هاي نبرد حقّ عليه باطل گرديد. حسين هم زمان با انجام وظيفه، به مجاهدت و خودسازي پرداخت و سرانجام در تاريخ 19/11/1360 در منطقه‌ی دارالخوين، آرزويش برآورده شد و هنگامي كه در حال ديده¬باني در سنگر خود بود، مورد اصابت تير مستقيم دشمن واقع شد و به عنوان اوّلين شهيد كندر، به فيض عظماي شهادت نایل آمد و در تاريخ جاودانه شد. مرقد وی در گلزار شهدای شهر کندر زیارتگاه عاشقان شهادت است. ‌روحش شاد و يادش گرامي باد‌<br /> &lt;ref&gt;[http://ajashohada.ir/home/martyrdetails/27010 سایت شهدای ارتش]&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Mosavi9711 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF%D8%AD%D8%B3%DB%8C%D9%86_%D9%85%DB%8C%D8%B1%DB%8C_%D8%B2%D8%A7%D8%B1%D8%B9 2019-02-18T09:47:59Z

<p>Mosavi9711: </p> <hr /> <div>تاریخ تولد :1338/01/02<br /> تاریخ شهادت : 1360/11/19<br /> محل شهادت : نامشخص<br /> محل آرامگاه :خراسان رضوی - خلیل آباد - خلیل اباد<br /> <br /> ==زندگی نامه==<br /> بسمه تعالی زندگی‌نامه شهید شهيد «حسين ميري زارع » در دوم فروردين ماه سال 1338، مصادف با روز عيد قربان، در خانواده¬اي ساده و مذهبي در شهر كندر، ديده به جهان گشود. حسين، دوران كودكي را با شور و نشاط در دامان پرمهر و محبّت والدين سپري نمود تا به سنّ درس و مدرسه رسيد. وی دليل مشكلات اقتصادي خانواده، از رفتن به مدرسه باز ماند و سپس قلّاب در تار و پود قالي كرد تا سنگيني بار تأمين معاش و اداره‌ی زندگي را بر دوش خود احساس كند. شهید میری زارع، از همان كودكي، تلاوت قرآن را در مكتب‌خانه، فرا گرفت و از آن جا كه اهل نماز و دعا بار آمده بود، در تمام مراحل زندگي، به خدا توكّل مي¬كرد و خصوصياتي چون حسن خلق، صداقت كلام و مهمان نوازي در وي تبلور پيدا كرده بود. وی در روزهاي به ياد ماندني انقلاب، به رغم مشكلات زندگي روستاي وكشاورزي، اهتمام ويژه داشت كه در صحنه¬هاي مختلف انقلاب، حضور فعّال داشته باشد. حسین با شروع جنگ تحميلي، به منظور اداي دين به مقدّساتش و دفاع از دستاوردهاي انقلاب نوپاي جمهوري اسلامي، در كسوت سربازي، از طريق ارتش عازم جبهه¬هاي نبرد حقّ عليه باطل گرديد. حسين هم زمان با انجام وظيفه، به مجاهدت و خودسازي پرداخت و سرانجام در تاريخ 19/11/1360 در منطقه‌ی دارالخوين، آرزويش برآورده شد و هنگامي كه در حال ديده¬باني در سنگر خود بود، مورد اصابت تير مستقيم دشمن واقع شد و به عنوان اوّلين شهيد كندر، به فيض عظماي شهادت نایل آمد و در تاريخ جاودانه شد. مرقد وی در گلزار شهدای شهر کندر زیارتگاه عاشقان شهادت است. ‌روحش شاد و يادش گرامي باد‌<br /> &lt;ref&gt;[http://ajashohada.ir/home/martyrdetails/27010 سایت شهدای ارتش]&lt;/ref&gt;<br /> http://ajashohada.ir/home/martyrdetails/27010<br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Mosavi9711 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF%D8%AD%D8%B3%DB%8C%D9%86_%D9%86%D8%A7%D8%AF%D8%B1_%D8%B2%D8%A7%D8%AF%D9%87 2019-02-18T09:45:54Z

<p>Mosavi9711: </p> <hr /> <div><br /> شهید حسین نادرزاده<br /> <br /> تاریخ تولد : 1338/11/01 <br /> تاریخ شهادت : 1359/08/09<br /> <br /> محل شهادت : نامشخص <br /> محل آرامگاه : آذربایجان شرقی - آذرشهر - ممقان<br /> <br /> rId4<br /> <br /> زندگی نامه<br /> <br /> بسمه تعالی<br /> شهید حسین زاده در تاریخ 1338/11/01 در منطقه آذر شهر دیده به جهان گشود. دوران تحصیلات خودرا با علاقه مندی و ویژگیهای خاصی که داشت سپری نمود. این شهید گرامی و از جان گذشته جانفشانیهای زیادی جهت دفاع از کشور و انقلاب نمود و در برخی از رفتارها نسبت به همرزمان دیگرش برتی داشت او همراه دیگر همسنگرانش درتیپ یکم در لشکر 28 که در منطقه کردستان مستقر بود. مشغول دفاع از خاک بخون آغشته کشورمان بود. که د رعملیاتی که درتاریخ 1359/07/09 در برابر دشمن انجام گرفت بعلت بمب گذاری توسط ضد انقلاب شهید وبا غم اندوه همسنگران خود به عقبه لشکر وسپس به آذربایجان منتقل وبر روی دوش مردم قدر شناس آن خطه تشییع گردیده و بدینوسیله گلی دیگر به گلزار شهدای آذر شهر افزوده شد. سایت شهدای ارتش&lt;ref&gt;سایت شهدای ارتش&lt;/ref&gt;<br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Mosavi9711 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF%D8%AD%D8%B3%DB%8C%D9%86_%D9%86%D8%A7%D8%AF%D8%B1%DB%8C_%DA%A9%D9%88%D9%87_%D9%BE%D8%A7%DB%8C%DB%8C 2019-02-18T09:43:48Z

<p>Mosavi9711: </p> <hr /> <div><br /> شهید حسین نادری کوهپایی<br /> <br /> تاریخ تولد : 1320/06/03 <br /> تاریخ شهادت : 1365/10/20<br /> <br /> محل شهادت : نامشخص <br /> محل آرامگاه : اصفهان - گلستان شهدا<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> rId4<br /> <br /> وصیت نامه<br /> <br /> 1362/07/25 يا ثارالله<br /> آن قدر به جبهه مي روم تا شهيد شوم؛<br /> تا اين تنها كشور اسلامي را از شرّ كافران بعثي پاك كنم. خدايا! به همه ي جوانان ما ايمان عنايت فرما. اگر شهيد شدم، محسن، پسر بزرگترم بايد در همين واحد كه خودم خدمت مي نمايم دو ماه خدمت كند. خواهرم و همسرم! حق نداريد در تشييع جنازه ي من گريه كنيد. حتماً در خاك سپاري ام، شيريني تقسيم كنيد و روي تابوتم نقل بپاشيد.<br /> و تو اي همرزمم! بجنگ تا دين و ناموس و شرافت را حفظ كني. به اين شايعه پردازان كافر و ملحد، بفهمان كه تو تابع فرمانده كل قوا، خميني بزرگ هستي. تا خون در رگ ماست، خميني رهبر ماست.<br /> به اميد پيروزي يا شهادت<br /> ستوانيار سوم حسين نادري<br /> سایت شهدای ارتش&lt;ref&gt;سایت شهدای ارتش&lt;/ref&gt;<br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Mosavi9711 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF%D8%AD%D8%B3%DB%8C%D9%86_%D9%86%D8%A7%D8%AF%D8%B1%DB%8C_%DA%A9%D9%88%D9%87_%D9%BE%D8%A7%DB%8C%DB%8C 2019-02-18T09:42:57Z

<p>Mosavi9711: </p> <hr /> <div><br /> شهید حسین نادری کوهپایی<br /> <br /> تاریخ تولد : 1320/06/03 <br /> تاریخ شهادت : 1365/10/20<br /> <br /> محل شهادت : نامشخص <br /> محل آرامگاه : اصفهان - گلستان شهدا<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> rId4<br /> <br /> وصیت نامه<br /> <br /> 1362/07/25 يا ثارالله<br /> آن قدر به جبهه مي روم تا شهيد شوم؛<br /> تا اين تنها كشور اسلامي را از شرّ كافران بعثي پاك كنم. خدايا! به همه ي جوانان ما ايمان عنايت فرما. اگر شهيد شدم، محسن، پسر بزرگترم بايد در همين واحد كه خودم خدمت مي نمايم دو ماه خدمت كند. خواهرم و همسرم! حق نداريد در تشييع جنازه ي من گريه كنيد. حتماً در خاك سپاري ام، شيريني تقسيم كنيد و روي تابوتم نقل بپاشيد.<br /> و تو اي همرزمم! بجنگ تا دين و ناموس و شرافت را حفظ كني. به اين شايعه پردازان كافر و ملحد، بفهمان كه تو تابع فرمانده كل قوا، خميني بزرگ هستي. تا خون در رگ ماست، خميني رهبر ماست.<br /> به اميد پيروزي يا شهادت<br /> ستوانيار سوم حسين نادري<br /> سایت شهدای ارتش<br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Mosavi9711 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF%D8%AD%D8%B3%DB%8C%D9%86_%D9%86%D8%A7%D8%B5%D8%B1_%D8%A7%D8%B3%D9%84%D8%A7%D9%85%DB%8C 2019-02-18T09:42:00Z

<p>Mosavi9711: </p> <hr /> <div><br /> شهید حسین ناصراسلامی<br /> <br /> تاریخ تولد : 1323/08/05 <br /> تاریخ شهادت : 1359/08/01<br /> <br /> محل شهادت : نامشخص <br /> محل آرامگاه : مرکزی - خمین - فرنق<br /> <br /> rId4<br /> <br /> زندگی نامه<br /> <br /> شهيد حسين ناصر اسلامي در تاریخ 1323/08/05 در روستاي فرنق شهرستان خمين چشم به جهان گشود. وي اولين فرزند خانواده بود. در سن 4ـ 3 سالگی بود که پدر و مادرش از هم جدا شدند و از وجود مادر محروم شد. <br /> وي تمام اوقات را در مغازه کفاشي پدر در ازنا، استان لرستان مشغول به کار بود و براي دادن امتحاناتش مجبور مي شد که اين همه مسير طولاني را تا خمين طي کند تا اين که مدرک ششم ابتدایي را اخذ نمايد.<br /> در سن 17 سالگي بنا به سنت پيامبر تشکيل خانواده داد و مدت 3 ماهي را در ابتدای زندگی در خمين منزل پدرش زندگي کرد. بعد از آن به دزفول نزد عمويش رفت و حدود يک سال نزد آنها ماند و در ارتش نيروي زميني استخدام شد. تحصیلات خود را تا گرفتن مدرک سيکل ادامه داد و سپس به ازنا منزل پدر همسرش رفت. وي چون خيلي سختي کشيده بود و در دوران کودکي و نتوانسته بود تحصيل را ادامه دهد هميشه به فرزندانش تأکيد می کرد که هيچ وقت تحصيل را رها نکنند.<br /> در سال 1357 مأموريت داشت تا به کردستان برود و با کومله ها بجنگد. همچنين به مرزهاي کرمانشاه مي رفت. زمان انقلاب به دزفول برگشت و طولي نکشيد که جنگ تحميلي آغاز شد. وي از همان اوايل جنگ در جبهه هاي نبرد حضور داشت و سه ماهه اول بحبوحه جنگ در دزفول زندگي مي کرد. در جبهه هوابرد و راننده تانک بود.<br /> سرانجام شهید ناصر اسلامی شب هنگام که همراه سربازها سنگر و خاکريز درست مي کردند قدري می نشیند تا نفس تازه کند که ناگهان خمپاره اي در کنار آنها به زمین مي خورد و ترکشی به سينه حسين اصابتمي کند. وي را به بيمارستان اهواز منتقل مي کنند که در راه به شهادت مي رسد و به لقاء الله مي پيوندد.<br /> روحش شاد و یادش گرامی باد.<br /> سایت شهدای ارتش&lt;ref&gt;سایت شهدای ارتش&lt;/ref&gt;<br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Mosavi9711 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF%D8%AD%D8%B3%DB%8C%D9%86_%D9%86%D8%A7%D8%B1%DB%8C_%D9%82%D9%85%DB%8C 2019-02-18T09:40:27Z

<p>Mosavi9711: </p> <hr /> <div>شهید حسین ناری قمی<br /> <br /> تاریخ تولد : 1335/01/01 <br /> تاریخ شهادت : 1359/12/03<br /> <br /> محل شهادت : نامشخص <br /> محل آرامگاه : نامشخص<br /> <br /> rId4<br /> <br /> وصیت نامه<br /> <br /> بسم الله الرحمن الرحيم<br /> بالاخره ما يك روز خواهيم مرد، چه بهتر كه بهترين مردن را انتخاب كنيم و آن شهادت است شهادت: براى رضاى خدا، براى مكتب اسلام، براى ملت اسلام، براى كشور اسلام دو سالى است كه از انقلاب مى‌گذرد و تا به حال اين سعادت نصيب نگشته است، فكر مي كنم چرا نصيب من نمى‌شود مى‌بينم كه خودم نخواسته‌ام چون اگر انسان بخواهد به اين درجه الهى نائل گردد مى‌تواند.<br /> البته موقعيت خوبى هم با اين شغل و وضعى كه دارم پيش نيامده و هميشه آرزو مى‌كردم كه اگر روزى خواستم بميرم، در آسمان و هنگام ماموريت و به خاطر خدا بميرم ولى باز مى‌گويم كه هنوز اين سعادت پر افتخار نصيب نگشته است.<br /> چندين‌ بار داوطلبانه به ماموريت هاى مختلف رفته‌ام كه بلكه من هم كارى براى اين انقلاب كرده باشم ولى هنوز فكر مى‌كنم كه در اين انقلاب من هنوز كارى نكرده‌ام.<br /> امروز كه اين وصيت‌نامه را مي نويسم بوى شهادت به مشامم مى‌خورد و احساس غرور مى‌كنم كه شايد مى‌خواهم به آرزويم برسم.<br /> حسين نارى ‌قمى<br /> سایت شهدای ارتش&lt;ref&gt;سایت شهدای ارتش&lt;/ref&gt;<br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Mosavi9711 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF%D8%AD%D8%B3%DB%8C%D9%86_%D9%86%D8%A7%D8%B1%DB%8C_%D9%82%D9%85%DB%8C 2019-02-18T09:39:35Z

<p>Mosavi9711: </p> <hr /> <div>شهید حسین ناری قمی<br /> <br /> تاریخ تولد : 1335/01/01 <br /> تاریخ شهادت : 1359/12/03<br /> <br /> محل شهادت : نامشخص <br /> محل آرامگاه : نامشخص<br /> <br /> rId4<br /> <br /> وصیت نامه<br /> <br /> بسم الله الرحمن الرحيم<br /> بالاخره ما يك روز خواهيم مرد، چه بهتر كه بهترين مردن را انتخاب كنيم و آن شهادت است شهادت: براى رضاى خدا، براى مكتب اسلام، براى ملت اسلام، براى كشور اسلام دو سالى است كه از انقلاب مى‌گذرد و تا به حال اين سعادت نصيب نگشته است، فكر مي كنم چرا نصيب من نمى‌شود مى‌بينم كه خودم نخواسته‌ام چون اگر انسان بخواهد به اين درجه الهى نائل گردد مى‌تواند.<br /> البته موقعيت خوبى هم با اين شغل و وضعى كه دارم پيش نيامده و هميشه آرزو مى‌كردم كه اگر روزى خواستم بميرم، در آسمان و هنگام ماموريت و به خاطر خدا بميرم ولى باز مى‌گويم كه هنوز اين سعادت پر افتخار نصيب نگشته است.<br /> چندين‌ بار داوطلبانه به ماموريت هاى مختلف رفته‌ام كه بلكه من هم كارى براى اين انقلاب كرده باشم ولى هنوز فكر مى‌كنم كه در اين انقلاب من هنوز كارى نكرده‌ام.<br /> امروز كه اين وصيت‌نامه را مي نويسم بوى شهادت به مشامم مى‌خورد و احساس غرور مى‌كنم كه شايد مى‌خواهم به آرزويم برسم.<br /> حسين نارى ‌قمى<br /> سایت شهدای ارتش<br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Mosavi9711 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF%D8%AD%D8%B3%DB%8C%D9%86_%D9%86%D8%A7%D8%B5%D8%B1%DB%8C_%DA%A9%D9%86%D8%AF%D8%B1 2019-02-18T09:37:29Z

<p>Mosavi9711: </p> <hr /> <div><br /> شهید حسین ناصری کندر<br /> <br /> تاریخ تولد : 1345/09/04 <br /> تاریخ شهادت : 1365/05/06<br /> <br /> محل شهادت : نامشخص <br /> محل آرامگاه : خراسان رضوی - کاشمر - امام زاده سیدحمزه<br /> <br /> rId4<br /> <br /> زندگی نامه<br /> <br /> بسمه تعالی زندگی نامه شهید شهید معظّم، چهارم آذر ماه سال 1345 در خانواده¬ای زحمت¬کش و مذهبی در شهر کندر، دیده به جهان گشود. با عنایت به ارادت والدین به سالار و سرور شهیدان عالم (ع) نام ‌ حسین‌ بر وی نهادند. گذران دوران کودکی حسین در کانون گرم خانواده و در سایه‌ی عطوفت والدین بود، تا اینکه به سنّ واجب¬التعلیم رسید. وی با شوق و ذوق، کیف مدرسه را به دست گرفت و راهی دبستان زادگاهش شد، لیکن طولی نکشید که مشکلات عدیده‌ی زندگی روستایی، او را از ادامه‌ی تحصیل بازداشت و از آن پس به شبانی و کشاورزی روی آورد تا مددکار پدر و مادرش، برای تهیّه‌ی روزی و اسباب زندگی باشد. شهید ناصری، در اثنای زندگی روستایی توأم با تربیت مذهبی، فردی خودساخته و در کوران حوادث آبدیده شده بود. وی دارای روحیه‌ی سلحشوری و در انجام فرایض دینی، ثابت‌قدم بود و در مراسم و ایّام محرّم و ماه مبارک رمضان، در مسجد حضور می¬یافت و همراه دیگر مردم عزادار، به سینه‌زنی می‌پرداخت. با یورش صدّامیان کافر به خاک مقدّس جمهوری اسلامی ایران، حسین ‌برای پیوستن به صفوف رزمندگان اسلام، لحظه شماری می¬کرد تا به دفاع از کیان اسلامی و ملّی خویش بپردازد. بهرحال روز موعود فرا رسید. وی ضمن أخذ دفترچه‌ی اعزام به خدمت، پس از گذراندن دوره‌ی رزم مقدّماتی در بیرجند، از طریق ارتش عازم منطقه‌ی عملیاتی مهران گردید. سرانجام وی پس از چهار ماه جهاد اصغر به تاریخ 06/05/1365 در جریان عملیات کربلای1 در محل درّاجی، بر اثر اصابت ترکش گلوله‌ی خمپاره‌ی دشمن دون، به درجه‌ی رفیع شهادت نایل آمد و روح بلندش به پرواز درآمد و برای «عِندَ رَبِّهِم یُرزَقُونَ» به ملکوت اعلی پیوست. پیکر مطهّرش پس از انتقال به زادگاهش، طی مراسمی باشکوه، توسّط مردم انقلابی و حقّ‌شناس آن دیار تشییع و سپس در جایگاه ابدیش، تدفین گردید. ‌روحش شاد و يادش گرامي باد‌.سایت شهدای ارتش<br /> <br /> &lt;ref&gt; سایت شهدای ارتش&lt;/ref&gt;<br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Mosavi9711 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%AD%D9%85%DB%8C%D8%AF_%D9%85%DB%8C%D9%86%D8%A7%DB%8C%DB%8C 2019-02-18T09:35:23Z

<p>Mosavi9711: </p> <hr /> <div><br /> شهید حمید مینایی<br /> <br /> تاریخ تولد : 1344/11/03 <br /> تاریخ شهادت : 1365/11/15<br /> <br /> محل شهادت : نامشخص <br /> محل آرامگاه : البرز - کرج - امامزاده محمد<br /> <br /> <br /> rId4<br /> <br /> زندگی نامه<br /> <br /> شهید حمید مینایی فرزند جبار در تاریخ 1344/11/03 در تهران در خانواده ای مذهبی و معتقد به دین اسلام دیده به جهان گشود. وی بعد از گذراندن دوران طفولیت در سن 7 سالگی جهت كسب دانش و معرفت به مدرسه رفت و تحصیلات ابتدایی خود را زادگاهش سپری نمود. سپس جهت یاری خانواده در تأمین معاش خانواده در پرس كاری مشغول به كار گردید. شهید مینایی طبق سنت پیامبر گرامی اسلام در تاریخ 1363/01/17 ازدواج نمود. با فرا خوانده شدن برای سربازی در سال 1363 از طریق ارتش به خدمت سربازی اعزام گردید و سرانجام در مورخه 1365/11/15 در منطقه ی سومار بر اثر اصابت تیر به درجه رفیع شهادت نائل گردید.<br /> روحش شاد و یادش گرامی باد.<br /> سایت شهدای ارتش&lt;ref&gt;سایت شهدای ارتش&lt;/ref&gt;<br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Mosavi9711 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%AD%D9%85%DB%8C%D8%AF_%D9%86%D8%A7%D8%AF%D8%B1%DB%8C_%D9%88%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%A7%D9%86%DB%8C 2019-02-18T09:33:46Z

<p>Mosavi9711: </p> <hr /> <div><br /> شهید حمید نادری واریانی<br /> <br /> تاریخ تولد : 1338/04/20 <br /> تاریخ شهادت : 1360/06/17<br /> <br /> محل شهادت : نامشخص <br /> محل آرامگاه : البرز - کرج - امامزاده محمد<br /> <br /> rId4<br /> <br /> زندگی نامه<br /> <br /> دیپلم وظیفه شهید پر افتخار حمید نادری واریانی دوره آموزشی را در پادگان لشگرك طی كرد. سپس برای دیدن دوره تخصصی به پادگان تبریز رفت و پس از گذراندن امتحان مرابطه به درجه گروهبان دومی وظیفه مفتخر و برای خدمت به لشگر 81 زرهی كرمانشاه اعزام گردید. فجایع مزدوران عراقی چنان تاثیری در روحیه با احساسش به جا گذاشته بود كه كار راحت در انبار را رها و داوطلب عزیمت به جبهه گردید و رفتن او به جبهه و محیط جنگی منطقه غرب از او یك قهرمان ساخت.<br /> <br /> حمید در عملیات 11 شهریور پیشاپیش دیگر همرزمانش صخره ها و ارتفاعات بازی دراز را یكی پس از دیگری با امكانات محدود و نابرابر از لوث وجود صدامیان كثیف پاكسازی و به آرزویش كه پس گرفتن بلندترین قله یعنی 1150 بود رسید و سرانجام در بالای قله 1150 به علت نرسیدن كمك با لب تشنه به دست مزدوران آمریكایی شهید شد كه آرزوی قلبی او بود.<br /> <br /> پیكر مطهرش پس از شش ماه یعنی درست 11 اسفند ماه 1360 پس از جستجوی بسیار به وسیله برادران قهرمان سپاه از بالای صخره های یاد شده پیدا و به زادگاهش شهر كرج حمل و با تجلیل فراوان در گورستان شهدای این شهر به خاك سپرده شد.<br /> روحش شاد و یادش گرامی باد.<br /> سایت شهدای ارتش&lt;ref&gt;سایت شهدای ارتش&lt;/ref&gt; <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Mosavi9711 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%AF%D8%A7%D9%88%D8%AF_%D9%86%D8%A8%DB%8C_%DA%AF%D9%84 2019-02-18T09:31:26Z

<p>Mosavi9711: </p> <hr /> <div>شهید داود نبی گل<br /> <br /> تاریخ تولد : 1336/07/01 <br /> تاریخ شهادت : 1362/02/22<br /> <br /> محل شهادت : نامشخص <br /> محل آرامگاه : قم - جنداب امامزاده عباس<br /> <br /> rId4<br /> <br /> وصیت نامه<br /> <br /> نام : داود<br /> <br /> نام خانوادگى : نبى‌گل<br /> <br /> نام پدر: على‌اصغر<br /> <br /> تاريخ‌ تولد : 1336/07/01<br /> <br /> ش. ش : 7<br /> <br /> محل ‌صدور شناسنامه : قم<br /> <br /> تاريخ شهادت : 1362/02/22<br /> <br /> نوع حادثه : حوادث ‌مربوط به‌ جنگ ‌تحميلى<br /> <br /> شرح حادثه : حوادث ناشى از درگيرى مستقيم با دشمن ـ توسط دشمن ‌در جبهه<br /> <br /> استان : بنياد شهيد استان ‌قم<br /> <br /> شهر: اداره ‌بنياد شهيد قم<br /> <br /> بسم الله الرحمن الرحيم<br /> <br /> اينجانب داود نبى گل، سال تولد 1336، شماره شناسنامه 7، صادره از قم، در تاريخ، 1359/07/08 به مأموريت اعزام مى گردم، اگر خداوند خواست و به درجه شهادت نائل گرديدم وصيت مى‌كنم كه موارد زيرا را مورد اجرا قرار دهيد:<br /> <br /> 1- مقدارى نماز و روزه قضا برايم بدهيد بخوانند و بگيرند.<br /> <br /> 2- حقى و حقوق زنم را بدهيد و مجاز است بعد از فوت من هر موقع كه خواست ازدواج كند.<br /> <br /> 3- از پدر و مادرم خواهش مي كنم گريه نكنيد براى اين كه بهترين افتخار نصيب پسرتان شده است و همين طور كه مى گويند در آن دنيا اگر پدر و مادر گريه كنند باعث ناراحتى بچه خودشان مى شود.<br /> <br /> 4- من را در امام زاده يك جاى كه خودتان مى‌خواهيد خاك كنيد و تشريفات زياد هم نمى خواهد.<br /> <br /> 5- من بدهكارى ندارم ولى اگر كسى به عنوان طلب كار آمد چيزى خواست به او بدهيد.<br /> <br /> 6- من به اميد خداوند بزرگ به نبرد با دشمن دين خدا مى روم و اين اولين و بهترين مأموريت است كه به شادمانى به سمت آن مى روم، مى روم در قلب دشمن تا حق را از باطل بگيرم و اميدوارم كه ان شاء الله پيروز شوم اگر هم شهيد شدم اين آرزوى من است كه براى مملكت و دين و براى امام خمينى جان فشانى كنم، جان من در برابر اين ها ارزشى ندارد و خداوند بزرگ را سپاس مى گويم كه من در راه دينم شهيد مى شوم از همه شماها خداحافظى مي كنم، خدا يار و نگهدار شما باشد تا اين انقلاب را استحكام ببخشيد. <br /> به آرزوى ديدار در روز قيامت<br /> داود نبى گل <br /> سایت شهدای ارتش&lt;ref&gt;سایت سهدای ارتش&lt;/ref&gt;<br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Mosavi9711 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%B1%D8%AD%D9%85%D8%AA_%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%87_%D9%86%D8%A7%D8%B8%D9%85%DB%8C_%D8%A8%D8%AC%D9%86%D8%AF%DB%8C 2019-02-18T09:28:27Z

<p>Mosavi9711: </p> <hr /> <div>&lt;ref&gt;[[سایت شهدای ارتش]]&lt;/ref&gt;<br /> شهید رحمت الله ناظمی بجندی<br /> <br /> تاریخ تولد : 1344/03/07 <br /> تاریخ شهادت : 1366/12/10<br /> <br /> محل شهادت : نامشخص <br /> محل آرامگاه : تهران - بهشت زهرا<br /> <br /> rId4<br /> <br /> زندگی نامه<br /> <br /> بسمه تعالی<br /> شهید رحمت الله ناظمی انسانی بود مومن و اعتقاد به اسلام و مرد استواری بود که میگفت انسان واقعی یک مسئولیتش در گردن دارد که همیشه مردم را به امر معروف و نهی از منکر بکند و یعنی مسائل دینی و اهداف اسلامی و انقلابی مان را بصورت روشن به مردم بیان می کرد و کارش همیشه این بود که با حسن نیت شناخت صحیح اسلام را برای ما تعریف می کرد که ملت چرا انقلاب کرد و می دانید که این انقلاب اسلامی چقدر برای ما ارزش دارد مثلاً یک مثال ساده کودکی 13 ساله و پیرمرده 70 ساله که انگیزه جانبازی و شهادت و خود را به انقلاب اسلامی نثار می کنند فکر کنید ببنید که چقدر علاقه و دوست داشتنی است و تعریف می کرد که وظیفه الهی چه ایجاب می کند پیشوایان دینی؟ موضوع می فرماید که: هرگاه انسان چیزی را نمی داند حتماً باید از اظهار آن موضوع خودداری کند و این امتناع وظیفه ای نسبت به حقوق الهی است و همچنین نشانه ای از ایمان راستین است و می گفت مسلمانان در هیچ مورد به بن بست برخورد نمی کنند زیرا خداوند اساس دین اسلام را بر آسانی قرار داده است.<br /> بالاخره شهید یاد شده همیشه الگویی برای دیگران بود و نزد همه افراد ارزشمندی بود و راهنمایی هایش درباره نظم و انضباط موثر واقع بود.<br /> شهید رحمت الله می گفت شهادت نصیب هر کس نمی شود هر کس به فیض شهادت نمی رسد به شهادت رسیدن شهامت می خواهد و علاقه داشتن به اسلام و ایمان واقع به خداوندی که انسان را از نیستی به وجود آورده است.<br /> سایت شهدای ارتش<br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Mosavi9711 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%B3%DB%8C%D8%AF_%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C_%D9%86%D8%A7%D9%85%D8%AC%D9%88%DB%8C 2019-02-18T08:20:23Z

<p>Mosavi9711: </p> <hr /> <div>شهید سیدموسی نامجوی<br /> <br /> تاریخ تولد : 1317/09/26 <br /> تاریخ شهادت : 1360/07/07<br /> <br /> محل شهادت : تهران - کهریزک <br /> محل آرامگاه : تهران - بهشت زهرا<br /> <br /> rId4<br /> <br /> زندگی نامه<br /> <br /> <br /> كسانی كه به شهرهای ساحلی سفر كرده و آنها را از نزدیك دیده اند می دانند كه امواج دریا سمفونی حیات می نوازد و این موسیقی روح نواز صدای پای زندگی را در كوه ها و جنگل ها می پراكند.<br /> <br /> بندر انزلی، یكی از شهرهای ساحلی كشور، حال و هوای دریایی دارد و از آنجا كه شرایط اقلیمی در زندگی فردی انسان تأثیر مستقیم دارد اصولاً افرادی كه در كنار دریا زندگی می كنند دل دریایی دارند و خروش و غرور و پاكی دریا در آیینه دل آنها جلوه گر است.<br /> <br /> یكی از این دریا صفتان، سرتیپ شهید سید موسی نامجوی . او در تاریخ 26 آذر ماه 1317 در خانواده ای متدین و از تبار ولایت در بندر انزلی به دنیا آمد. زنده نگه داشتن نام پدر بزرگوارش كه فردی معتقد، متعهد و معتمد اهالی روستای كلویر بود یكی از دلایل انتخاب این نام زیبا برای این نوزاد بود. معمولا در خانواده ای مذهبی، ‌كودكان را از ابتدا با نام خدا و ائمه اطهار (علیهم السلام) آشنا می كنند. سید موسی نیز توسط افراد خانواده با این اسامی مقدس به سرعت آشنا شد ‌و نشان داد كه دارای هوش و ذكاوت سرشاری است. پدر سید موسی كه فردی مذهبی و معتقد بود سعی داشت از همان ابتدا او را با مبانی مذهبی آشنا نماید، ‌و لذا او را از همان كودكی با خود به مسجد محل می برد. این حركت آن چنان در سید موسی تأثیر گذاشت كه او در پنج سالگی مكبّر همان مسجد شد.<br /> <br /> در همان ایام، خواهر سید موسی در مدرسه ثبت نام نمود و سید موسی با تمنای كودكانه از خانواده اش خواست كه او را نیز به مدرسه بفرستند. خانواده سید موسی می دانستند كه قوانین آن روز اجازه نمی دهد كه كودكان كمتر از هفت سال در مدرسه ثبت نام كنند ولی اصرار صادقانه سید موسی آنها را بر آن داشت كه با مسئولین مدرسه وارد مذاكره شده رضایت آنها را برای حضور سید موسی در كلاس به صورت مستمع آزاد جلب نمایند. این پیشنهاد مورد قبول مسئولین مدرسه قرار گرفت و سید موسی به همراه خواهر، وارد كلاس شد. سید موسی در مدت كمی به مسئولین مدرسه نشان داد كه دارای هوش سرشاری است و آمادگی فراگیری دروس را دارد. مسئولین مدرسه پیشنهاد پذیرش رسمی او را به آموزش و پرورش دادند و آموزش و پرورش پس از امتحان سید موسی، ‌او را به عنوان شاگرد رسمی كلاس پذیرفت. در پایان همان سال تحصیلی، ‌در میان شگفتی دیگران سید موسی شاگرد اول كلاس شد و كارنامه قبولی گرفت.<br /> <br /> آن وقت ها مدارس ابتدایی تا كلاس ششم بود و دانش آموزان ملزم بودند كه شش كلاس دوره دبستان را به پایان برده و سپس راهی دوره اول دبیرستان (دوره راهنمایی فعلی) بشوند. موسی نیز با نمرات بسیار خوب، ‌دوره دبستان را تمام كرد و وارد دوره دبیرستان گردید.<br /> <br /> در زندگی انسان گاهی اتفاقاتی رخ می دهد كه سرنوشت او را عوض می كند. این اتفاقات گاهی به نفع و گاهی به ضرر انسان تمام می شود. ولی انسان هایی هستند كه از هر حادثه ای برای پیشبرد اهداف خود بهره می جویند و حوادث را مطیع مقاصد خود می كنند. سید موسی نیز از افرادی بود كه مشمول یك حادثه ناگوار گردید. پدرش دچار یك سانحه رانندگی شد و خانواده اش هرچه داشتند برای بهبود او خرج كردند و سرمایه پدری كاملاً هزینه سلامتی پدر شد. سید موسی تمام توان خود را صرف پرستاری از پدر نمود تا وضعیت جسمانی او بهبود یافت و چون دیگر سرمایه ای برای كار نمانده بود مجبور شد برای پیدا كردن كار به تهران برود. او در غیاب پدر برای تأمین مخارج زندگی خانواده با چند باغدار وارد مذاكره شد و مركبات آنها را خریداری می كرد و در بازار به فروش می رسانید و به این ترتیب مخارج زندگی خانواده را به مدت دو سال تأمین می كرد. او طوری عمل كرد كه حتی نزدیكترین افراد فامیل متوجه كمبود مالی در خانواده آنها نشوند.<br /> <br /> پس از دو سال، ‌یكی دیگر از معضلاتی كه سید موسی در غیاب پدر با آن دست به گریبان بود تأمین هزینه تحصیل خواهرانش بود. سرانجام پس از دو سال پدرش در اداره مخابرات استخدام شد و سید موسی و اعضای خانواده آنها به تهران رفتند. او كه دو سال بار سنگین اداره خانواده را بر عهده داشت با انتقال به تهران احساس سبكی نمود. سید موسی با شروع مجدد زندگی در كنار پدر، ‌تصمیم گرفت ‌وارد مدرسه نظام شود و این فكر خود را با پدر در میان گذاشت. پدرش نیز پس از كسب اجازه از یكی از روحانیون و بررسی جوانب كار، نظر موافق داد و وی با عزمی راسخ به سوی مدرسه نظام روان شد.<br /> <br /> سرتیپ 2 سید رحیم حسینی چنین می گوید: «‌در سال 1334 من مسئول ثبت نام مدرسه نظام بودم. یك روز دیدم جوانی با چهره پاك و ساده وارد دفتر شد و پس از سلام و احوال پرسی اعلام نمود كه برای ثبت نام آمده است. من مدارك او را گرفتم و متوجه شدم كه برگ عدم سوء‌ پیشینه و معاینه ندارد. لذا با توجه به این كه آخرین روزهای ثبت نام بود به او گفتم هرچه سریع تر به انزلی برود و عدم سوء پیشینه بگیرد و یك برگ معاینه پزشكی هم به او دادم كه پس از گرفتن سوء پیشینه بهبیمارستان رفته و آن را پر كند. پس از چند روز كه مهلت ثبت نام و معاینه تمام شده بود دیدم آن جوان آمد و از من خواست كه مداركش را پس بدهم. علت را پرسیدم و او با كمال سادگی گفت: «‌مرا معاینه نكردند و گفتند برو مداركت را بگیر و برو». من با دیدن چهره پاك این جوان و با آگاهی از این كه می توانم مشكل استخدامی او را برطرف كنم، در برگ معاینه دیگری سلامتی اش را تأیید كردم و بلافاصله او را به مدرسه نظام معرفی نمودم و ایشان راهی مدرسه نظام شد. این جوان پاك و بی آلایش، كسی جز شهید سید موسی نامجوی نبود».<br /> <br /> سید موسی با ورود به مدرسه نظام، ‌آن جا را با دیدگاه های شخصی خود ارزیابی نمود. او فردی بود كه سمفونی دریا همیشه در گوشش و كوه های سر به فلك كشیده مغلوب پاهایش بود. او كه چون باد سبكبال بود و چون كوه با وقار، ‌در حصاری گرفتار شده بود كه فقط از او اطاعت می خواستند. از درون از اجرای انضباط و داشتن مقررات ناراضی نبود و آنها را از اصول پیشرفت در كارها می دانست، ‌ولی آن قوانین خشك و بی روح را مفید نمی دانست. دیدگاه های او ملهم از اسلام و پرتو آزادی و آزادگی بود، ولی آن جا حصار در حصاری بود كه عنان تفكر را هم از او می گرفت. او مدت ها در مورد رها شدن یا ادامه تحصیل در مدرسه نظام فكر كرد و حتی یك سال از تحصیلاتش را فدای این بازنگری نمود و در نهایت به این نتیجه رسید كه اگر این مركز دارای قوانین صحیح و اسلامی باشد می تواند كانون آموزشی مفید و ارزشمندی برای كشور باشد و با خود عهد بست كه اولاً سختی های آن را تحمل نماید و ثانیاً آن قدر تلاش كند كه خود، مسئول این مجموعه شده و برای آن قانون جدیدی با ضوابط اسلامی و انسانی بنویسد.<br /> <br /> او با این تفكر عالی با شوق و ذوق زیاد درس خواند و در سال 1337 به عنوان یكی از بهترین شاگردان نظام دیپلم ریاضی گرفت و وارد دانشگاه افسری شد. سید موسی جوان رشید و رعنایی شده و دارای توانمندی های زیادی بود. او برای آن كه از انرژی خود در راهی صحیح استفاده كند شروع به تحقیق و مطالعه در امور سیاسی و علمی نمود و همچنین زبان های انگلیسی و فرانسه را به خوبی فرا گرفت. او گاهی برای پر كردن اوقات بی كاری خود به سواركاری می پرداخت و در این رشته مهارت خاصی به دست آورد. او با این كار ضمن تقویت روح و جسم، خود را برای اجرای آرزوهای بزرگتر آماده ساخت. سید موسی در پایان هر هفته با شركت در مراسم عزاداری امام حسین (علیهم السلام) كه توسط همشهریان دایر می شد اشكی به یاد آقا امام حسین (علیه السلام) می ریخت و با یاد و نام این آزاد مرد بزرگ تاریخ بشریت، نهال آزادگی را در دل می پروراند.<br /> <br /> گذراندن دوره دانشكده افسری گرچه خیلی سخت بود ولی همه ابعاد نظامی را به سید موسی یاد می داد. او آرزو داشت قوانین دانشكده افسری را با مبانی اسلامی تلفیق نموده و محیطی سالم بوجود آورد و به این دلیل با بعضی از دوستان نزدیكش در مورد نحوه آموزش و خط فكری خود صحبت هایی می كرد و آنها را با دیدگاه های اسلامی و اخلاقی خود آشنا می ساخت. او با این آرزوها درس می خواند و همیشه یكی از بهترین های دانشكده بود. سید موسی شخص بی طرفی نبود و چون می دانست به تنهایی نمی تواند كاری بكند لذا در بین دوستان همدوره اش دنبال افراد معتقد و نمازخوان می گشت و با این كار یك طیف مذهبی به وجودآورد.<br /> <br /> او مراحل موفقیت را یكی پس از دیگری طی می كرد و به هر چیز اراده می كرد، می رسید. در اواخر دوره دانشجویی با علم به این كه دانشجویان برجسته به عنوان مدرس و استاد در دانشكده خواهند ماند بر تلاش خود افزود. پایان دوره دانشكده افسری در سال 1340 و نیل به درجه ستوان دومی همراه با انتخاب او برای هیأت علمی دانشكده بود. او در این مرحله به یكی دیگر از خواسته های خود كه ماندن در دانشكده بود رسید.<br /> <br /> سید موسی خیلی زود به عنوان استاد نقشه خوانی به تدریس پرداخت و در مدت كمی صفات ویژه و بارز خود را نمایان ساخت. او همیشه درس را با نام خدا آغاز می كرد و در بین سخنان از فرمایشات مولی علی (علیه السلام) استفاده می نمود. دانشجویان به سید موسی ارادت خاصی داشتند و چون كلاس نقشه خوانی دارای چند استاد بود، ‌اكثر دانشجویان تمایل داشتند از محضر ایشان استفاده كنند.<br /> <br /> دكتر گذشتی در این باره می گوید: «من وقتی وارد هیأت علمی دانشكده افسری شدم، ‌از همان روزهای اول شخصیت شهید نامجوی از جهات مختلف توجه مرا جلب كرد. او فردی معتقد، ‌مخلص، ‌متعهد، ‌و متقی بود و طبیعتاً كسی كه این همه خصوصیات والا را داشته باشد ممتاز و نمونه است و سید موسی نیز به خاطر اینویژگی ها مورد احترام همه همكاران بود. متانت، ‌صداقت و انضباط واقعی از ویژگی های بارز ایشان در برخورد با دوستان، ‌دانشجویان و حتی مسئولین بلند پایه بود.<br /> <br /> شهید نامجوی ضمن تدریس نقشه خوانی، ‌به اقتضای وظیفه و مسئولیت خود در مورد دانشجویان سعی در تكوین شخصیتی آنان داشت به طوری كه با رفتار وكردار انسانی خود در رشد تحكیم مبانی اخلاقی و شخصیتی عده زیادی از دانشجویان مؤثر بود ‌و با آن كه خود یكی از اساتید اخلاق بود علاقه وافری به فراگیری و تكمیل دروس دینی ـ ‌اخلاقی داشت. ‌سید موسی با آن كه خودش یک استاد مسلّم بود ولی برای تكامل خود احساس احتیاج به راهنما و استاد می كرد كه به قول معروف، او را تا خدا بالا ببرد».<br /> <br /> در این ایام اتفاق دیگر در زندگی او روی داد. خواهرش در مورد این اتفاق چنین می گوید: «پدرم مسئول تعمیر خط مخابرات منطقه قلهك بود. یك روز به او اطلاع می دهند كه تلفن فردی به نام آقای روغنی اشكال پیدا كرده است. پدرم برای تعمیر خط آنها به منزل آن آقا می رود و در آنجا به امام (ره) كه مرجع تقلید خودش نیز بود روبرو می شود. او پس از این ماجرا هر چند روز یك بار به زیارت امام (ره) می رفت و هر بار كه برمی گشت از زندگی او برای ما تعریف می كرد و عشق و علاقه درونی خود را به امام (ره) به ما منتقل می كرد. این تعریف ها در دل و جان ما همه آن چنان تأثیر گذاشت كه موسی جان از پدر خواست كه او را نیز به ملاقات امام (ره) ببرد. پدرم به خاطر آن كه موسی جان نظامی بود در حضور ما حرفی نزد، ‌ولی یك روز به بهانه این كه می خواهند با هم به زیارت حضرت عبدالعظیم بروند از منزل خارج شدند. آن روز غروب كه ما هم برای كاری به قلهك رفته بودیم پدر و موسی جان را در قلهك دیدیم و وقتی از آنها پرسیدم كه شما چرا به زیارت عبدالعظیم نرفتید موسی جان طاقت نیاورد و با شوق و ذوق زیاد شروع به تعریف از امام (ره) نمود و معلوم شد كه آنها به زیارت امام (ره) رفته بودند. از آن به بعد موسی جان هر از چند گاهی به زیارت امام (ره) می رفت و این دیدارها در زندگی او تأثیر زیادی به جای گذاشت. گویی روح تازه ای در كالبد موسی جان دمیده شده است. او بیش از پیش به آموزش مسائل دینی پرداخت. دیگر همیشه با وضو بود و هفته ای چند روز روزه می گرفت».<br /> <br /> پس از چندی با آن كه امام (ره) به تركیه تبعید شدند ولی تحول فكری سید موسی پابرجا ماند و او توانست در بعضی از دوستان نزدیكش نیز تحول ایجاد كند؛ به طوری كه از دوستان خود می خواست كه در اجرای فرائض دینی بیش از پیش بكوشند و نیز سایر دوستانشان را ارشاد و راهنمایی كنند. سید موسی به جز فعالیت در گروه مخفی، هر روز علاقه اش به مرحوم ناصر رحیمی بیشتر می شد. ناصر رحیمی یكی از استثنائات تاریخ ارتش ایران است. او فردی بود با اعتقاد و ایمان راسخ؛ با قرآن و نهج البلاغه آشنایی كامل داشت و دارای لفظی گیرا و دلنشین بود و با انقلابیون خارج از ارتش ارتباط تنگاتنگی داشت. سید موسی به مرور شیفته ایشان شد.<br /> <br /> عشق و علاقه سید موسی به مرحوم ناصر رحیمی آن قدر زیاد بود كه سرتیپ علیرضا رحیمی در این مورد می گفت: «كاری كه شمس با مولوی كرد ناصر رحیمی با سید موسی نامجوی كرد و قطب اعتقادی او شد». این مطلب آن قدر به جا بود كه بعدها در بین دوستان سید موسی ضرب المثل شد و بارها و بارها خود سیدموسی به این مهم اعتراف نمود. ناصر رحیمی نیز چون خلوص و پاكی سید موسی را دید بیشتر وقت خود را صرف آموزش او نمود و وی را آن چنان تعلیم داد كه در مدت كمی طلبه ای تمام عیاری گردید.<br /> <br /> سید موسی در كنار فعالیت اداری، ‌از افراد خانواده خود نیز غافل نبود و جوانان فامیل را با اهدای كتاب های دینی و سیاسی و شركت دادن در جلسات مذهبی ارشاد می کرد و با كمك پدرش كانون خانواده را آكنده از مهر الهی می نمود.<br /> <br /> او ظرافت و تیزبینی خاصی داشت و با دقت، همه دانشجویان را زیر نظر داشت و به شناسایی افراد معتقد و مؤمن می پرداخت. تیمسار كرمی یكی از دوستان نزدیكش در این باره می گوید: «‌یك بار شهید اقارب پرست در جلو چادرش (در اردوگاه اقدسیه) نماز می خواند كه ستوان نامجوی به او نزدیك شد و اسم او را از روی اتیكت نوشت و رفت. ما كه ستوان نامجوی را می شناختیم و می دانستیم از استادانی هست كه در موقع شروع كلاس، بسم الله الرحمن الرحیم می گوید از این كار او تعجب كردیم؛ ‌مدتی بعد وقتی پایمان به مجالس مذهبی ستوان نامجوی رسید از وی سؤال كردم كه ‌چرا آن روز اسم اقارب پرست را نوشتی؟ لبخندی زد و دفترش را باز كرد و گفت: ‌ما به افراد نماز خوان ارادت داریم و هر كاری بتوانیم برای آنها انجام می دهیم. بعدها فهمیدم كه ستوان نامجوی در داخل دانشكده با عده ای از دست اندركاران اجرایی پادگان سر و سرّی دارد و توسط آنها امتیازاتی برای افراد نمازخوان كه تعدادشان نیز زیاد بود می گیرد».<br /> <br /> سید موسی از هر كس به اندازه توانایی اش استفاده می نمود و آنها را در فراگیری قرآن و نهج البلاغه و احكام یاری می داد. یكی از همرزمانش در این مورد می گوید: «وقتی شهید نامجوی را برای اولین بار دیدم یادم می آید كه ایشان مرا به نزدیك خود فرا خواند و برای امتحان از من چند سؤال مذهبی نمود. من خوشبختانه همه سؤالات را جواب دادم و ایشان با خوشرویی مرا پذیرفتند و شروع به سخنرانی كردند. سخنرانی ایشان عموماً خیلی طولانی بود و فقط در مورد مسائل مذهبی ونظامی برای نظامیان ایراد می شد».<br /> <br /> با تقویت بنیه مذهبی دانشجویان دانشكده افسری، ‌علاقه مندی آنان به برگزاری مراسم نماز جماعت و متعاقب آن برپایی و تأسیس محلی به نام نمازخانه نیز بیشتر می شد اما هنوز نمی دانستند از كجا شروع كنند كه در اینجا آیه شریفه «‌والذین جاهدوا فینا لنهدینهم سبلنا» ‌مصداق پیدا كرد و فرمانده دانشكده افسری عوض شد و فردی به نام تیمسار ایروانلو فرمانده دانشكده شد. اولین سخنرانی فرمانده جدید دانشكده كه با جمله زیبای بسم الله الرحمن الرحیم آغاز شد فرصت خوبی برای درخواست تأسیس محلی به نام نمازخانه گردید. سرتیپ فرمانده وقت دانشكده هم كه خود نمازخوان بود یكی از سالن ها را در اختیار آنها قرار داد (توسط ستوان یدالله پناهی و چند نفر دیگر) و دانشجویان آن را مرتب كردند و برای آنجا زیلو خریدند و نمازخانه افتتاح شد.<br /> <br /> سرتیپ 2 همایونی نسب در این مورد می گوید: «آن نمازخانه مركز تجمع دانشجویان مذهبی شد و حتی دانشجویانی كه به صورت فرادا نماز می خواندند به این محل آمده و در نماز جماعت شركت می كردند و شوكت اسلام را در آنجا به تصویر می كشیدند». نماز جماعت نشان شوكت ایمان بود.<br /> <br /> سید موسی كه بیش از هر چیز به نماز جماعت اهمیت می داد با دیدن عظمت كار دانشجویان، ‌با خوشحالی قلبی، ‌نمازخانه را به مركز آگاهی دادن به دانشجویان تبدیل كرد و با كمك سایر نظامیان مذهبی در آن جا شروع به برگزاری مراسم مذهبی از جمله دعای كمیل، ‌دعای ندبه و دعای توسل و ... كرد. هر از چند گاهی صوت زیبای افرادی چون اقارب پرست و متحدین در فضای دانشكده طنین انداز می شد.<br /> <br /> سید موسی طرحی ارائه داد و با تأیید دوستان، بر اساس آن طرح از دانشجویان مذهبی ماهیانه مبالغی جمع آوری و به خانواده های بی سرپرست شهدای پانزده خرداد كمك می شد. در این مورد خیلی زود فهرست نام خانواده های بی سرپرست شهدای پانزده خرداد كه دولت وقت به هیچ وجه به آنها كمكی نمی كرد تهیه شد و در اختیار سید موسی قرار گرفت. سید موسی خیلی زود افرادش را سازماندهی كرد و شروع به كمك به آن خانواه ها نمود.<br /> <br /> تیمسار كرمی یكی از دانشجویان آن زمان در این رابطه می گوید: «‌من مسئول خانواده ای شدم كه دارای 6 فرزند بزرگ آنها یك دختر 16 ساله و فرزند كوچك آنها پسر بچه 2 ساله ای بود. من مرتب به خانه آنها می رفتم و نیازمندی های مالی و غیر مالی آنها را بر آورده می كردم. یك روز یكی از همسایه های جلوی مرا گرفت و نسبت به تردد من به آن خانواده اعتراض كرد. او گفت كه در این خانه دختر دم بخت است و صحیح نیست شما به آنجا بروید. این مساله را من در جلسه ای به عرض نامجوی و اقارب پرست رساندم و پس از بحث و بررسی زیاد آنها پیشنهاد كردند كه من در صورت تمایل با آن دختر ازداوج كنم. من با توجه به شناختی كه به آن خانواده داشتم این موضوع را پذیرفتم و موضوع را با عمه آن خانواده در میان گذاشتم و او مقدمات كار را فراهم كرد و در یك مراسم ساده با هم عروسی كردیم. آن دختر 16 ساله اكنون همسر بنده هستند و پسر كوچك 2 ساله پس از آن كه جوان رشید و رعنایی شد، در عملیات كربلای 5 به شهادت رسید و فرزندانی از آن شهید والامقام به یادگار مانده است».<br /> <br /> سید موسی با كمك دانشجویان و سایر همرزمانش نمازخانه را تبدیل به یك كتابخانه فعال كرد و از بقیه پول ها مقدار زیادی كتب مذهبی و حتی سیاسی وارد نمازخانه كرد. حالا نمازخانه از انحصار دانشجویان خارج شده و با همكاری ناصر رحیمی و دیگران یك مركز بزرگ مذهبی ـ‌ فرهنگی شكل می گیرد. سید موسی با توجه به این كه در خارج از دانشكده نیز تدریس می كرد، ارتباط گسترده ای با دانشجویان مذهبی غیر ارتشی برقرار نمود و میدان مبارزات خود را وسیع تر کرد.<br /> <br /> او در این ایام توسط دكتر جاسبی با شهید آلاد پوش، ‌شهید باكری، ‌شهید دبیران و خیلی از دانشجویان مبارز دیگر ارتباط برقرار نمود. از طرفی با ارتباط دادن جوانان با حسینیه ارشاد و بعضی از بزرگان مذهبی، ‌آنها را نیز هماهنگ با دانشجویان رشد می داد و در بالا بردن سطح دینی و علمی آنان می كوشید.<br /> <br /> سرتیپ دادبین در این رابطه می گوید: «‌نامجوی استاد كلاس ما بود. كلاس های او نیز بسیار پربار و با ارزش بود. او می خواست دانشجویان را به سمت دین سوق بدهد و نسبت با مسائل رژیم شاه خیلی ظریف تذكراتی می داد. او ضمن تدریس درس تخصصی خود، ‌در لابه لای صحبت ها مطالب مذهبی را می گفت. من با جان و دل به فرمایشات ایشان گوش می دادم و گاهی نیز از وی سؤال هایی می كردم. یك روز ایشان از من دعوت كرد تا در جلسه ای در خارج از دانشكده شركت كنم و من با كمال میل پذیرفتم. وقتی وارد جلسه مذكور (منزل مرحوم ناصر رحیمی) شدم تعدادی از دانشجویان سال 2 و 3 نیز آنجا حضور داشتند و محور بحث، آیات قرآنی و تفسیر آنها بود. گاهی نیز اشاره ای به ضد دین بودن حكومت شاه می شد و من از مطالب طرح شده در آن جلسات بهرمند می شدم».<br /> <br /> فكر تشكیل خانواده و پیوستن به سنت پاك رسول الله در ذهن سید موسی رشد می كند. شرایط لازم كه باید در همسرش وجود داشته باشد (حفظ حجاب و انجام فرائض دینی) برای سید موسی یك اصل مهم برای ازدواج وی با دختر مورد علاقه اش می شود. تا این كه خانم افسانه طلوعی كه واجد همه شرایط بود در سرنوشت سید موسی قرار می گیرد و مقدمات یك ازدواج ساده برای این دو جوان در سال 1349 فراهم می شود.<br /> <br /> خواهرش در مورد اتفاقی كه در عروسی سید موسی افتاد می گوید: «عروسی برادرم در منزل ما با رعایت اصول كافی برگزار شد. در طبقه اول مردان و در طبقه دوم زنان پذیرایی می شدند. وقتی عروس را با یك خودرو كرایه به منزل آوردیم متوجه شدیم كه كیف محتوای طلا و سایر وسائل عروسی در ماشین كرایه جا مانده است. موضوع را به موسی جان گفتیم و او با كمال خونسردی از ما خواست كه مراسم را به صورت عادی دنبال كنیم. در پایان مراسم راننده سواری منزل ما را پیدا كرده و وسائل جا مانده را عودت داد و گفت: «‌اگر كیك تولد پسرم در صندوق عقب ماشین نبود به این زودی متوجه وسائل شما نمی شدم». ما هم با دادن هدیه ای از او تشكر كردیم. مطلب دیگری كه متوجه آن شدیم حضور شهید بهشتی در مراسم عروسی بود. من برای انجام كاری به طبقه پایین كه مخصوص مهمانان مرد بود رفتم و دیدم برادرم با یك روحانی صحبت می كند. از برادرم پرسیدم ایشان كیست؟ كه برادرم در جواب گفت: ‌ایشان آقای بهشتی هستند. من آن روز خیلی با ایشان آشنا نبودم ولی بعدها فهمیدم كه یكی از روحانیون مبارز و با سواد كشور می باشند».<br /> <br /> در دانشكده افسری همه گونه امكانات فرهنگی و رفاهی از جمله نمایش فیلم سینمایی و اجرای موسیقی فراهم بود. پخش فیلم سینمایی یا اجرای موسیقی بعضی وقت ها با برنامه نمازخانه همزمان می شد و عده ای از دانشجویان به جای شركت در آن مراسم به نمازخانه می آمدند و در دعای كمیل و … شركت می كردند. شهید علی اكبر هاشمی نژاد از كسانی بود كه به عنوان ارشد دانشجویان، ‌آنها را به خط می كرد تا برای شركت در مراسم به نمازخانه بیایند. تمام تلاش سید موسی بر این بود كه نمازخانه فعال بماند و او بتواند ارشاد و راهنمایی دانشجویان را ادامه بدهد. خودش نیز در قبال هر حركتی در دانشكده سعی می كرد طرحی بریزد و حركتی انجام بدهد. در این حال خبر بازدید شاه از دانشكده افسری به گوش موسی رسید و او طرحی برای ترور شاه ارائه كرد.<br /> <br /> یكی از امرای ارتش كه در آن موقع دانشجو بود می گوید: «ما هر روز روی تخت ها یا اماكن عمومی تعدادی اعلامیه ضد رژیم پیدا می كردیم. در دل به شجاعت عاملین پخش این اعلامیه ها آفرین می گفتیم. پس از مدتی خودم تصمیم گرفتم در این كار سهیم باشم و به دنبال منبع اعلامیه ها گشتم. آن وقت ها چون من دانشجوی بورسیه ای بودم و در دانشگاه تحصیل می كردم با توجه به حركت های ضد رژیمی شهید آیت به سراغ او رفتم و از او خواستم كه تعدادی اعلامیه به من بدهد. شهید آیت با آن كه مرا می شناخت چند روز مرا معطل كرد و بعد از آن تعدادی اعلامیه به من داد و از من خواست كه با دقت آنها را در آسایشگاه پخش كنم. پس از انتظار زیاد، شبی كه نگهبان آسایشگاه بودم، فرصت را از هر نظر مغتنم داشته و اعلامیه ها را در سطح آسایشگاه پخش كردم. در حین پخش اعلامیه ها ناگهان صدای پایی شنیدم و وقتی به طرف صدا برگشتم افسر نگهبان را در مقابل خود دیدم. او اعلامیه را در دست من دید و آنها را از من گرفت و رفت. در آن لحظات تلخ تنها چیزی كه جلوی چشمم مجسم می شد این بود كه فرا مرا ضد اطلاعات احضار خواهد كرد و به غیر از آن كه مرا از دانشكده اخراج خواهد نمود برای مدت طولانی به زندان خواهد فرستاد. آن شب با پریشانی تمام جواب هایی كه احتمال می دادم مناسب خواهد بود آماده نمودم و منتظر فردا شدم. فردا خبری نشد ولی هنوز نگران این مسأله بودم، ‌تا این كه سه روز بعد افسر نگهبان كه همان ستوان نامجوی بود و من اسمش را در این چند روز یاد گرفته بودم به سراغ من آمد و پس از آن كه مرا مدتی نصیحت كرد از من خواست كه روز پنج شنبه در یك جلسه مذهبی كه احتمالاً در منزل مرحوم ناصر رحیمی بود شركت كنم و با این دعوت نامجوی مطمئن شدم كه مسأله اعلامیه منتفی شده است».<br /> <br /> سید موسی با آن كه اصول حفاظتی را در همه اعمال خود رعایت می نمود ولی به دلیل آن كه شخص متشرعی بود فرائض دینی خود را آشكارا انجام می داد. او حتی بعضی وقتها در وقت استراحت درس، وضو می ساخت و نماز می خواند. این مسأله شك عناصر ضد اطلاعات را برانگیخت و این شك آن قدر در آنها قوت گرفت كه او را از یك سفر خارج (فرانسه) منع نمودند.<br /> <br /> سرهنگ ابتهاج چنین می گوید: «یك بورسیه سفر فرانسه به دانشكده آمد. شهید نامجوی پس از چند نوبت امتحان كه در هر نوبت نفر اول شد برای این سفر انتخاب شد. یكی از فرماندهان سعی داشت آجودانش را به این سفر بفرستد و لذا برای اعزام شهید نامجوی هر بار بهانه ای می آورد. سرانجام قرار شد كه یك امتحان دیگر بگیرند و نفر اول را برای این سفر اعزام نمایند و خوشبختانه باز هم شهید نامجوی نفر اول شد و باز آن فرمانده دست بردار نبود و بهانه ای آورد مبنی بر این كه شخصی كه اعزام می شود باید افسر ارشد (حداقل سرگرد) باشد و در آن ایام درجه شهید، سروان بود كه همزمان درجه سرگردی او ابلاغ شد و دیگر هیچ بهانه ای برای آن فرمانده نماند. این مأموریت به شهید نامجوی ابلاغ شد و شهید نامجوی كه در آن ایام مستأجر بود همه وسائل زندگیش را فروخت تا هم اجاره ندهد و هم مبالغی با خود ببرد كه بتواند از عهده مخارج همسر و فرزند دو ساله اش برآید. روز موعود فرا رسید و ما برای بدرقه او و خانواده اش به فرودگاه رفتیم. دقایقی بعد نامجوی با خانواده اش برای سوار شدن به هواپیما از ما دور شدند. من هم فرودگاه را ترك كردم و به منزل آمدم. ساعاتی بعد برای عرض تبریك این سفر موفقیت آمیز او به منزل خواهرش تلفن زدم و با كمال تعجب صدای نامجوی را از آن طرف سیم شنیدم. وقتی با حیرت علت را پرسیدم گفت: ‌دژبان آمد و به من ابلاغ كرد كه به پادگان برگردم. نامجوی با آن كه از یك سفر مهم بازمانده بود ولی خم به ابرو نیاورد و با آن كه وسائل زندگیش را فروخته بود باز به تهیه وسائل پرداخت و این اسطوره مقاومت از فردای آن روز در دانشكده مشغول به كار شد و بدون آن كه روحیه اش را از دست بدهد موفق به اخذ مدرك فوق لیسانس در كشور خودمان شد».<br /> <br /> حادثه دیگری در زندگی شهید نامجوی روی داد و آن از دست دادن ناصر رحیمی بود. این اتفاق برای نامجوی خیلی سنگین بود؛ چرا كه مرحوم رحیمی هم استاد نامجوی و هم محور كلاس های عقیدتی دانشجویان در داخل و خارج دانشكده بود. با این حال نامجوی پس از تلاش فراوان كه برای مراسم ختم و یادبود استاد نمود تمام هم و غم خود را برای ادامه كلاس ها به كار گرفت و خوشبختانه با حضور تیمسار زندیان كه استادی كلاس ها را به عهده گرفت، كلاس ها حالت عادی خود را حفظ كرد. سید موسی به خاطر ارادتی كه به ناصر رحیمی داشت اسم اولین فرزندش را «ناصر» نهاد.<br /> <br /> اگر امروز از سید موسی نامجوی حرف می زنیم فریاد اسلام طلبی ارتشیانی است كه در داخل ارتش شاهنشاهی با اعمال و حركت های خود تصویری از اسلام در ارتش كشیدند. نامجوی می خواست كه مسلمانی ارتشیان به مردم مسلمان ثابت شود و مردم بدانند پرسنل ارتش فرزندان آنها هستند و ریشه مذهبی دارند.<br /> <br /> یكی از دوستانش می گوید: «من با نامجوی رفاقتی نزدیك داشتم. شبی در مورد شاه و وضعیت او با من صحبت كرد و در نهایت گفت كه اگر می توانستم او را می كشتم.<br /> <br /> من به او گفتم: تو تنهایی نمی توانی كاری بكنی.<br /> <br /> نامجوی بی پرده گفت: اگر تصمیم به این كار بگیرم كمكم می كنی؟<br /> <br /> گفتم: با دست خالی كه نمی شود كاری كرد.<br /> <br /> او گفت: تو كه به عنوان شاگرد اول دارای یك قبضه كلت و 100 عدد فشنگ جنگی هستی. من هم كاری می كنم كه همان روز نگهبان باشم. و سرانجام هم قسم شدیم كه شاه را ترور كنیم.<br /> <br /> قرار شد در موقع ورود شاه هر دو هم زمان با هم وقتی كه شاه از درب جبهه به سمت میدان صبحگاه می رود به او تیراندازی كنیم. ما در روز موعود غسل شهادت كردیم و منتظر آمدن شاه شدیم. متأسفانه آن روز شاه بر خلاف همیشه از درب جبهه وارد نشد و در نتیجه تصمیم ما عملی نشد. در همین ایام نارضایتی مردم از حكومت علنی شد و مردم علیه ظلم و ستم حكومت به رهبری شاه شروع به راهپیمایی كردند. نامجوی نیز با كمك یاران خود فعالیت ضد رژیم را در داخل دانشكده وسعت داد و شروع به پخش اعلامیه و نوار بین پرسنل دانشكده افسری نمود. یكی از كارهای مهمی كه نامجوی در این ایام انجام داد انتشار اعلامیه امام (ره) و تكثیر آن در دانشكده بود. یك روز نامجوی به من اعلامیه ی امام (ره) را داد و از من خواست با توجه به مسئولیتم در قسمت تكثیر و چاپ آموزش، ‌آنها را تكثیر كنم. من مقداری اعلامیه تكثیر كردم و آنها را در بین دانشجویان تقسیم نمودم. چند روز بعد مجدداً تعدادی اعلامیه به من داد كه آنها را تكثیر و از پادگان خارج نمایم. این جا مشكل زیادتر شد ولی چون می خواستم نقشی در انقلاب داشته باشم آنها را انجام دادم و با تمهیدات زیاد از درب پادگان خارج نمودم. این كار روزهای اول خیلی سخت بود ولی به مرور طریقه خروج آنها را یاد گرفتیم و به راحتی هر روز تعداد كثیری اعلامیه ضد رژیم از درب پایگاه دانشكده افسری خارج می گردید».<br /> <br /> سرهنگ كتیبه در این مورد می گوید: «فعالیت شهید نامجوی فقط منحصر به داخل دانشكده نمی شد بلكه در سطح وسیع تری بود. نامجوی در تهران نیز خودش رشته كارها را به دست گرفته و با بعضی از سران ارتش (علی رغم خطرات احتمالی آن) در تماس بود. یكی از یاران او می گوید: «یك بار من شهید نامجوی را در یگان خود دیدم. از او پرسیدم این جا چه می كنی؟ گفت: ‌آمدم با سرلشكر فلاحی صحبت كنم و او را كه دارای خانواده‌ای مذهبی و پای بند به ارزش های اسلامی است، ‌دعوت به همكاری جهت ضربه زدن به رژیم طاغوت بنمایم. نامجوی در این مرحله چند كار انجام می داد. ابتدا به عنوان یك فرد عادی در راهپیمایی ها شركت می كرد و دین خود را ادا می نمود. سپس به عنوان یك عضو معتبر اهل منزل و فامیل خود را برای مبارزه با شاه بسیج می كرد».<br /> <br /> خواهر زاده اش در این مورد می گوید: «‌یك روز دایی، ما را برای شركت در راهپیمایی سوار فولكس خود كرد و با هم به طرف دانشگاه حركت كردیم. آن روز چون دیر شده بود دایی لباس نظامی اش را عوض نكرد. در یكی از خیابان های مسیر، دایی با دیدن این بچه ها آن قدر ذوق زده شد كه از ماشین پیاده شد و به طرف آنها رفت. بچه ها با دیدن دایی با لباس نظامی ترسیدند و دایی وقتی متوجه ترس بچه ها شد، ‌مشتش را گره كرد و مثل همان بچه ها شروع به دادن شعار مرگ بر شاه نمود كه بچه ها لحظاتی بعد ترسشان ریخت و دور دایی جمع شدند و با هم شعار مرگ بر شاه سر دادند».<br /> <br /> در سال 1357 حكومت نظامی و اختناق به اوج خود رسیده بود. مزدوران رژیم همه را زیر نظر داشتند و به همه مشكوك بودند. نامجوی نیز بیش از پیش زیر ذره بین عناصر رژیم قرار داشت و مسئولین ساواك و ضد اطلاعات امور را دقیقاً زیر نظر داشتند. ضد اطلاعات برای كنترل بیشتر نامجوی یكی از ساكنین ساختمان سه طبقه ای را كه او نیز در آن سكونت داشت و جنب دانشكده افسری بود مأمور مراقبت از نامجوی كرده بود و او در ساعات غیر خدمت مراقب رفتار نامجوی بود. آن شخص كه در طبقه سوم ساختمان مذكور بود برای آن كه خانواده نامجوی شب ها برای هم صدایی در ذكر زیبای الله اكبر به پشت بام نیایند آن را قفل كرده بود. نامجوی برای این كار از ایوان منزل خود استفاده می نمود و شب ها به همراه خانواده اش با اجتماع میلیونی مردم در گفتن الله اكبر هم صدا می شد. آن شخص بارها نامجوی را تهدید كرده بود ولی نامجوی به او اعتنایی نداشت. در اواخر سال 1357 نامجوی برای آن كه از قید و بند اداری و آمار روزانه رهایی یابد تقاضای بازنشستگی نمود كه در نهایت مورد قبول مسئولین قرار نگرفت ولی بهانه ای به دست نامجوی داد كه خود را از قید و بند آمار روزانه برهاند و پیوند خود را با بخش عظیم ارتش محكم تر كند. از طرفی نامجوی دستگاهی تهیه كرده بود كه می توانست با آن ارتباطات ساواك را دریافت كند و به این وسیله از فعل و انفعالات ساواك آگاهی می یافت و بلافاصله خود یا یكی از افراد مطمئن را برای بررسی به آنجا می فرستاد.<br /> <br /> نامجوی در ساعاتی كه خارج از منزل بود همسرش را مأمور ثبت فعل و انفعالات ساواك كرده بود. همسرش در این مورد می گوید: «بنده از اول صبح پس از آن كه همسرم از منزل خارج می شد مأمور بودم كه تمام خبرها و اتفاقات روزمره را از دستگاه ذكر شده بگیرم و به طور مرتب یادداشت نمایم و موقعی كه ایشان می آمد به ایشان تحویل می دادم. بسیاری از مقرهای ساواك و ماشین های گشتی آنها از همین طریق شناسایی شد».<br /> <br /> در لحظاتی كه روند انقلاب سرعت بیشتری گرفته بود نامجوی سر از پا نمی شناخت و شبانه روز در تلاش بود. او به غیر از همسرش كه یار همیشگی او بود از خواهران و خواهر زاده هایش نیز در پیشبرد انقلاب استفاده می نمود و توسط آنها طوری عمل می كرد كه نظر دیگران جلب نشود. خواهرش در این مورد می گوید: «یك روز موسی جان سر زده آمد و از من خواست كه با هم به انزلی برویم. من اول فكر كردم كه اتفاقی افتاده لذا با نگرانی پرسیدم: «موسی جان! كسی طوری شده؟» و او با لبخند گفت: &quot;‌نه می خواهم سری به دایی بزنیم.&quot; لحظاتی بعد من و دخترم آماده شدیم و با همان فولكس كهنه برادر به طرف انزلی به راه افتادیم. وقتی به قزوین رسیدیم دیر وقت بود. او جلوی مسجدی توقف كرد و در زد. لحظاتی بعد خادم در را باز كرد و برادر با ‌آن لفظ گیرا و جذابش او را راضی كرد كه به ما اجازه بدهد داخل مسجد شویم و نماز بخوانیم. بلافاصله ما وارد شدیم و طبق برنامه برادر، ‌اعلامیه هایی كه از نجف رسیده بود به در و دیوار مسجد زدیم و از آنجا خارج شدیم. آن روز ماشین برادر پر از اعلامیه و نوار بود كه با خود به انزلی می بردیم. در یكی از پاسگاه ها، سربازی جلوی ما را گرفت و خواست ماشینش را تفتیش كند. برادر بلافاصله كارت شناسایی خود را در آورد و خود را معرفی نمود. سرباز احترام گذاشت و ما از خطر جستیم».<br /> <br /> خواهر زاده اش نیز در مورد فعالیت های دایی خود چنین می گوید: «ما وظیفه داشتیم هر روز مقداری اعلامیه برداریم و داخل خانه ها بیندازیم. برای این كار دایی طرحی زیبا ریخته بود؛ یعنی برای آن كه مأموران حكومت نظامی به ما مشكوك نشوند دست یكی از بچه های كوچك فامیل را می گرفتیم و خیلی راحت اعلامیه ها را پخش می كردیم. سرعت انقلاب آن قدر زیاد بود كه بوی آمدن امام (ره) مشام مردم ایران را پر كرده بود. نامجوی با آن كه از مسئولیت های پشت پرده خود با كسیحرفی نمی زد ولی فعالیت های ایشان مشهود بود.<br /> <br /> شهید نامجوی یك روز بعضی از اعضای فامیل را سوار فولكس كرد و با خود به فرودگاه برد. ایشان در مسافت های مشخصی پیاده می شد و بین تیرهای برق را اندازه می گرفت. این قضیه از جانب ما مبهم بود ولی بعد از پیروزی معلوم شد كه ایشان از طرف كمیته استقبال حضرت امام (ره) مأمور بررسی راه هایی بود كه قرار بود امام (ره) از آن مسیرها بگذرند. سرانجام امام (ره) به وطن آمدند و طلیعه انقلاب چهره نورانی خود را عیان نمود».<br /> <br /> در این لحظات هر كدام از پرسنل نظامی لو می رفت مطمئناً اعدام می شد ولی نظامیان متعهد و مسلمان آن قدر در تب عشق امام (ره) و حكومت اسلامی می سوختند كه به این مسائل توجهی نداشتند. ناگهان شایعه كودتا شدت گرفت و نامجوی به همراه سایر پرسنل دلسوز و خداجوی ارتش حركت جدیدی را آغاز كردند. آنها با اعزام شش نفر به حضور امام (ره)، نحوه اجرای كودتا را فاش كردند و امام (ره) پس از شنیدن سخنان آنها فرمودند: «‌من نه قمی هستم نه تهرانی. تا تكلیف انقلاب را روشن كنم جایی نمی روم». آخرین كاری كه پرسنل مسلمان ارتش توانستند انجام بدهند در روز 21 بهمن بود. در عصر آن روز مسئولین ارتش توانستند نظامیان را به داخل كلانتری ها و پادگان ها بكشانند و نگذارند بین مردم و ارتش درگیری ایجاد شود.<br /> <br /> سرتیپ حسنی سعدی در این مورد می گوید: «‌كاری كه فرماندهان كردند این بود كه عرصه را برای مردم خالی كنند و شهر را در اختیار مردم مقتدر قرار دهند تا آنها بتوانند بر مبنای فتوای امام (ره) به خیابان ها بریزند. ما آن روز سربازان را به داخل كلانتری ها و پادگان ها كشاندیم تا تنشی ایجاد نشود. آن روز برای آن كه با مردم درگیر نشویم حتی ماشین غذا را كه باید از خیابان ها رد می شد و به پادگان ها می رفت به خیابان ها نفرستادیم و بهتر دیدیم كه آن شب خودمان و سربازان بدون غذا بمانیم ولی با مردم روبرو نشویم. چرا كه در آن لحظات ثابت كردن همسویی ارتش با مردم سخت بود و روبرو شدن ارتش با مردم احتمال درگیری را در پی داشت».<br /> <br /> بالأخره در روز 22 بهمن، خورشید انقلاب بر ایران مظلوم تابید و ایران اسلامی از یوغ حكومت دو هزار و پانصد ساله شاهنشاهی رها گردید و فصل جدیدی در تاریخ ایران گشوده شد.<br /> <br /> شهید نامجو در ضمن حفاظت از دانشکده افسری، به فکر تأسيس يک ارتش مذهبی، ملی افتاد. او سال‏ها آرزو داشت يک ارتش مکتبی در کشور تشکيل دهد، بنابراين با شهيد کلاهدوز و شهيد محمد منتظری و شهيد اقارب پرست هسته اوليه سپاه پاسداران را پی ريزی کردند و شهيد کلاهدوز از ارتش جدا و مسؤول سپاه پاسداران شد.<br /> <br /> سرتیپ نامجو در تاريخ 27 مرداد ماه سال 1360 از طرف نخست وزير شهيد باهنر به سمت وزارت دفاع منصوب شد که پس از کسب تکليف از امام خمينی (ره) حاضر به قبول اين سمت شد. وی پس از قبول مقام وزارت از دريافت حق مقام خودداری و تنها به حقوق سربازی بسنده کرد. وی وزیر دفاع جمهوری اسلامی ایران در کابینه شهید باهنر، بنیانگذار و اولین فرمانده دانشگاه افسری امام علی (علیه السلام) ارتش و نماینده امام در شورای عالی دفاع بودند.<br /> <br /> بعد از پایان موفقیت‌آمیز عملیات ثامن ‌الائمه، 5 تن از فرماندهان رده بالای ارتش و سپاه جهت تقدیم گزارش به امام خمینی (ره) عازم تهران می‌شوند و به این منظور یک فروند هواپیمای C 130 در ساعت 18:42 با 40 نفر سرنشین و 27 مجروح و 32 نفر از شهدای عملیات ثامن‌ الائمه از فرودگاه اهواز به مقصد تهران به پرواز درمی‌آید .<br /> <br /> هواپیما در ساعت 19:59 روز 7 مهرماه سال 1360 در 27 کیلومتری فرودگاه مهرآباد تهران در جنوب غربی کهریزک دچار سانحه می‌شود و به علتی نامشخص هر چهار موتور هواپیما هم زمان خاموش می‌شوند. خلبان تلاش می‌کند، هواپیما را در همان منطقه به زمین بنشاند. چرخ‌های هواپیما به وسیله دستگیره دستی باز می‌شود و هواپیما در زمین ناهموار فرود می‌آید و پس از طی مسافتی نزدیک به 270 متر در نقطه‌ای متوقف و بال چپ هواپیما به زمین اصابت می کند. هواپیما متلاشی شده و آتش می‌گیرد که در نتیجه 49 نفر از سرنشینان هواپیما از جمله سرلشکر سید موسی نامجو وزیر دفاع، سرلشکر فلاحی جانشین رئیس ستاد مشترک ارتش، سرلشکر فکوری مشاور جانشین رئیس ستاد مشترک ارتش، سرلشکر کلاهدوز قائم مقام سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و سرلشکر جهان آرا فرمانده سپاه پاسداران خرمشهر و آبادان شهید شدند .<br /> <br /> امام خمینی (ره) در پی شهادت شهید نامجو و همراهانشان پیامی را بدین شرح بیان کردند: «با کمال تأثر و تأسف خبر دلخراش سانحه هوایی یک فروند هواپیمای نیروی هوایی که حامل شهدا و مجروحین جنگ اخیر بود و منجر به شهادت جمعی از خدمتگزاران به اسلام و ملت شهیدپرور ایران گردید که در بین آنان تیمسار سرلشکر ولی الله فلاحی ، تیمسار سرتیپ نامجو ، تیمسار سرتیپ جواد فکوری و آقای کلاهدوز بودند، واصل گردید. اینان خدمتگزاران رشید و متعهدی بودند که در انقلاب و پس از انقلاب با سرافرازی و شجاعت در راه هدف و در حال خدمت به میهن اسلامی به جوار رحمت حق تعالی شتافتند. امید است که پس از پیروزی شرافت آفرین برای ملت و پس از زحمات طاقت فرسا در راه هدف و عقیده، روسفید و سرافراز به پیشگاه مقدس ربوبی وارد و مورد رحمت خاصه واقع شوند.»<br /> <br /> پیام مقام معظم رهبری در سال 1360<br /> <br /> فرماندهی کل قوا در خصوص شهادت شهید نامجو چنین می‏گویند: « شهيد نامجوی با شجاعت و تلاش خستگی ناپذير خود دانشکده افسری را احيا کرد و با توجه به نقش دانشکده افسری، نيروی زمينی در حفظ اصول و ارزش های انقلاب، توطئه های استکبار جهانی را خنثی کرد.»<br /> <br /> <br /> وصیت نامه<br /> <br /> <br /> بسم الله الرحمن الرحیم<br /> «و لا تقولوا لمن يقتل في سبيل الله بل احياء و لكن لاتشعرون؛<br /> و آن كسي را كه در راه خدا كشته شده، كشته مپنداريد ليكن او زنده است و ليكن همه ي شما اين حقيقت را در نخواهيد يافت.»<br /> با درود و سلام بر امام زمان مهدي موعود و ريشه كن ظلم و استبداد و نايب بر حقّش ابراهيم زمان و رزمندگان اسلام كه جان خود را بر كف نهاده و از خانه و آشيانه و دنيا بريده و براي دفاع از ميهن و وطن شرف و دين خود بر عليه كافران از خدا بي خبر يورش مي برند و به نداي هل من ناصر ينصرني حسين (علیه السلام) لبيّك مي گويند. اسلام به مجروحين و معلولين، اين عزيزاني كه با خون خود و با از دست دادن عضوي از بدن خود توانستند پيروزي هايي براي اسلام و مسلمانان به ارمغان آورند و سلام به امّت شهيد پرور مخصوصاً خانواده هاي شهدا. اين امّتي كه با از دست دادن عزيزشان صبر را پيشه مي كنند و خم به ابرو نمي آورند بلكه شادمان مي شوند كه فرزندشان را در راه خدا و دين خدا هديه مي كنند.<br /> اي پدر و اي مادر عزيزم! اي كساني كه سال ها در بزرگ كردن و تربيت و تعليم مي كوشيديد و سختي ها را پشت سرگذاشتيد و در برابر مشكلات همچون كوهي استوار، نصر و شكيبايي به خرج داديد؛ از مرگ من هيچ ناراحت نباشيد و اشك نريزيد بلكه افتخار كنيد كه فرزندتان در راه خدا به جهاد رفته و شهيد شده است و هر وقت جنازه ام را در مقابل ديدگانتان قرار دادند باز تكرار مي كنم اشك نريزيد مگر اشكي كه از روي شوق و شادماني باشد. مبادا به سر و سينه ي خود از روي ناراحتي و حسرت بزنيد بلكه سر بالا گيريد و افتخار كنيد كه توانستيد امانت خدا را به خوبي باز گردانيد.<br /> خواهرم! يك توصيه به تو دارم و آن اين است تو بايد درس آزادگي و زندگي كردن را از حضرت زينب كبري و فاطمه (سلام الله علیها) ياد بگيري، حجاب رارعايت كن، حجابت را حفظ كن زيرا كه حفظ حجاب از خون هر شهيدي ارزشش بيشتر است .<br /> دوستان عزيزم! تنها خواسته اي كه از شما عزيزان دارم اين است كه تا جاي كه مي توانيد و توانستيد بعد از من راهم را ادامه دهيد، به جبهه ها عزيمت كنيد و سلاح بر دست گيريد و بر قلب كافرين گلوله شليك كنيد و بر آنها يورش ببريد و ر يشه كفر و استكبار را از ريشه بر كنيد و جهان را براي حكومت كردن حضرت مهدي (عجل الله فرجه) آماده سازيد كه خداوند وعده ی پيروزي به شما داده است.<br /> اشهد انّ لا اله الي الله<br /> و اشهد انّ محمّد رسول الله<br /> و اشهد انّ علـي ولي الله<br /> شهادت فقط نصيب مردان خداي مي شود و از شما می خواهم از جانب خداوند براي من طلب آمرزش و بخشش كنيد و بدانید خداوند لطفي در حق من كرده و من را در شمار شهداي اسلام به حساب آورد.<br /> از اين جهت بر من مگرييد و زاري نكنيد و اسلام بيش از اين ها ارزش دارد و احتياج به ريختن چنين خون هايي دارد. چنانچه اسلام از بعد ظهور تا كنون قرباني ها داده و خون ها به پاي آن ريخته شده تا چنين استوار و محكم به دست تو رسيده و ما بايد نگهدار آن باشيم و آن را جهاني نماييم.<br /> پدر و مادرم ناراحت نشويد و طاقت كنيد، با ناراحتي شما و كم طاقتي و كم صبري شما دشمنان خوشحال و دوستان دلسرد مي شوند. پس صبر پيشه كنيد و خداوند نيز مدد شما خواهد بود.<br /> بر شهادت ها زاري نكنيد و از آنها غمگين نشويد، منتها اليه سرنوشت هر فرد مرگ است و هيچ يك از ما از آن رهايي نخواهيم داشت و فردي كه شهيد مي شود تقدير آن است كه دفتر زندگي دنيوي او در آن زمان مقرّر بسته شود و در هر زمان و هر مكاني باشد دار فاني را وداع گويد پس چه بهتر خداوند مرگ ما را زمان راحتي و شهادت در راهش قرار دهد<br /> <br /> خاطرات<br /> <br /> خاطراتی از زبان همسر شهید<br /> خانم طلوعی (همسر شهید) می گوید:<br /> بهترین خاطره ای كه از ایشان به یاد دارم بودن او در کنارم در منزل بود. به سبب كار و فعالیت زیاد، او را در منزل خیلی كم می دیدیم. تنها روزهای جمعه بیشتر او را می دیدیم كه همیشه به اتفاق به نماز جمعه می رفتیم. او هیچ وقت از كار زیادی كه داشت گله نمی كرد. واقعاً وجود ایشان و بودنش در كنار ما خاطره بسیار بزرگی بود.<br /> خاطره خاص دیگری كه به یاد بچه ها مانده است، تنها مسافرتی بود كه در طول یازده سال زندگی با ایشان رفتیم و این مسافرت همیشه در ذهن بچه ها هست و هیچ گاه فراموش نمی شود. آن اوایل پسر كوچك من گاهی وسایل نظامی پدرش را بر می داشت و با آنها بازی می كرد و این كمبود او را جبران می نمود و ما همیشه به یاد او هستیم.<br /> ایشان من را از هر لحاظ برای شنیدن خبر شهادتشان آماده كرده بود. زندگی ما بسیار ساده بود و با داشتن حداقل امكانات. در منزل اجاره ای زندگی می كردیم و سه بار منزلمان را عوض كردیم. هر چه به او توصیه می كردند كه خانه سازمانی بگیرد او قبول نمی كرد و می گفت: «من می توانم كرایه بدهم، ولی در ارتش افراد محتاج تر از من هستند كه از این خانه ها استفاده كنند».<br /> &lt;ref&gt;سایت شهدای ارتش&lt;/ref&gt;[http://ajashohada.ir/home/martyrdetails/ سایت شهدای ارتش]<br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Mosavi9711 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF_%DA%AF%D9%88%D8%AF%D8%B1%D8%B2%DB%8C 2019-02-18T07:33:41Z

<p>Mosavi9711: </p> <hr /> <div>شهید محمود گودرزی<br /> تاریخ تولد :1339/01/01<br /> تاریخ شهادت : 1368/05/18<br /> محل شهادت : نامشخص<br /> محل آرامگاه :البرز - کرج - امامزاده محمد<br /> <br /> <br /> <br /> زندگینامه<br /> شهید محمود گودرزی در تاریخ 1339/01/01 در خانواده ای كاملاً مذهبی دیده به جهان فانی گشود. از همان دوران كودكی با مادرش در مراسم مذهبی شرکت می کرد به همین دلیل علاقه زیادی به اهل بیت و خاندان عصمت و طهارت داشت. با این كه محمود در سال های انقلاب به سن بلوغ نرسیده بود ولی در رسوا كردن رژیم منفور پهلوی فعالانه می كوشید و در تمام تظاهرات و راهپیمایی ها شركت می كرد. در دبستان به مداحی و نوحه سرایی می پرداخت. در ایام تحصیل و در كنار درس های مدرسه به آموزش و فراگیری دروس اسلامی می پرداخت. نماز و روزه اش ترك نمی شد.<br /> شهید گودرزی پس از انقلاب و شروع جنگ تحمیلی به علت علاقه زیادی که به اسلام و نفرتی كه نسبت دشمنان اسلام و انقلاب داشت فرصت را غنیمت شمرده از طریق پایگاه مالك اشتر به جبهه اعزام شد و در عملیات رمضان در بانه در سال 1368 به درجه رفیع شهادت رسید.<br /> روحش شاد و یادش گرامی باد.&lt;ref&gt;[http://www.ajashohada.ir/home/martyrdetails/23437 سایت شهدای ارتش]&lt;/ref&gt;<br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Mosavi9711 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%B3%DB%8C%D8%AF_%D8%AC%D9%88%D8%A7%D8%AF_%DA%A9%D8%A7%D8%B3%DB%8C_%D9%86%D9%88%D8%AF%D9%87%DB%8C 2019-02-14T14:27:15Z

<p>Mosavi9711: </p> <hr /> <div>شهید سیدجواد کاسی نودهی<br /> <br /> تاریخ تولد :1342/10/10<br /> <br /> تاریخ شهادت : 1364/05/09<br /> <br /> محل شهادت : نامشخص<br /> <br /> محل آرامگاه : تهران - بهشت زهرا<br /> <br /> زندگینامه <br /> <br /> شهيد سيد جواد كاسي نودهي فرزند سيد ناصر به تاريخ 1342/10/10 در تهران ديده به جهان گشود . وي پس از سپري كردن دوران كودكي در آغوش گرم خانواده در سن 7 سالگي جهت كسب علم و دانش به مدرسه رفت و تا كلاس اول نظري درس خواند و پس از آن وارد ارتش شد و مشغول كار و خدمت گردید .<br /> <br /> او در سال 1362 طبق سنت پيامبر ازدواج نمود كه ثمره ی اين ازدواج يك فرزند دختر مي‌باشد . بعد از آموزش دوران تكاوري به درجه گروهبان يكم رسيد و براي نبرد با دشمنان اسلام عازم جبهه‌هاي حق عليه باطل گرديد كه سرانجام‌ در تاريخ 1364/05/09 در منطقه عملياتي شرهاني بر اثر اصابت تركش به شهادت رسید .<br /> <br /> روحش شاد و یادش گرامی باد <br /> &lt;ref&gt;[http://سایت%20شهدای%20ارتش سایت شهدای ارتش]&lt;/ref&gt;</div>

Mosavi9711 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%85%D8%B1%D8%AA%D8%B6%DB%8C_%D8%B5%D8%A7%D8%AD%D8%A8%DB%8C_%D8%A7%D8%B5%D9%81%D9%87%D8%A7%D9%86%DB%8C 2019-02-12T17:43:14Z

<p>Mosavi9711: </p> <hr /> <div>&lt;ref&gt;[[سایت نوید شاهد]]&lt;/ref&gt; شهید مرتضی صاحبی اصفهانی<br /> <br /> تاریخ تولد: 1337<br /> تاریخ شهادت: 1/5/1362<br /> یگان: هوانیروز (مسجدسلیمان)<br /> محل تولد : اصفهان<br /> محل شهادت: عراق (حاج عمران)<br /> محل دفن: عراق<br /> در دایره بالا بلی باید گفت<br /> لبیک به نعره جلی باید گفت<br /> ای صف‌شکنان مکتب ثارالله<br /> جنگ شرف است یاعلی باید گفت<br /> (عزیزاله خدامی)<br /> <br /> ==زندگی نامه==<br /> او در خانواده‌ای چشم به جهان گشوده است که در طول 8 سال دفاع مقدس سه شهید تقدیم کرده‌اند. ت ولدش در اصفهان بود و با تحصیلات چهارم متوسطه جهت خلبانی بالگرد در سال 1354 به استخدام هوانیروز در آمد. پس از اتمام دوره‌های آموزش نظامی‌، زبان انگلیسی و پرواز با بالگرد به پایگاه هوانیروز مسجدسلیمان منتقل شد. اولین درجه او ستوانیار سومی و تخصص پروازش بالگرد کبری بود.<br /> خلبان صاحبی از تیزپروازان مؤمون هوانیروز بود که خدمات برجسته‌ای در پیروزی انقلاب و دفاع‌مقدس دارد. دو برادر وی در جبهه‌های جنگ شهید و او سومین شهید خانواده می‌باشد. او با شهادت برادرانش یکباره از پایگاه بریده و همراه بسیج به‌صورت داوطلب عازم رزم زمینی با نیروهای دشمن شد. هوانیروز تا مدت 2 ماه از وی هیچ‌گونه اطلاعی نداشت تا اینکه در تاریخ 1/5/1362 خبر شهادت او را از جبهه می‌آوردند.<br /> در تحقیقات انجام گرفته مشخص می‌شودکه خلبان صاحبی از تاریخ 12/3/1362 همراه بسیج محل به جبهه اعزام و در تاریخ 1/5/1362 بر اثر اصابت ترکش خمپاره در منطقه حاج‌عمران عراق به شهادت می‌رسد.<br /> خلبان مرتضی صاحبی اصفهانی با درجه سرهنگی در آمار شهدای هوانیروز و جنگ منظور شده و مزارش در گلزار شهدای اصفهان می‌باشد.<br /> rId4<br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Mosavi9711 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%85%D8%B1%D8%AA%D8%B6%DB%8C_%D8%B4%D8%A7%D9%87_%D9%85%D8%B1%D8%A7%D8%AF%DB%8C 2019-02-12T17:41:21Z

<p>Mosavi9711: </p> <hr /> <div><br /> <br /> نام : شاهمرادی / مرتضی<br /> <br /> <br /> نام پدر : محمد<br /> <br /> <br /> تاریخ تولد : ۱۳۴۳-۱۲-۲۹<br /> <br /> <br /> محل تولد : چادگان<br /> <br /> <br /> تاریخ شهادت : ۱۳۶۱-۱-۱<br /> <br /> <br /> محل شهادت : شوش<br /> <br /> <br /> شهرستان : چادگان<br /> <br /> <br /> یگان :<br /> <br /> <br /> مسئولیت : رزمی تبلیغی<br /> <br /> <br /> تحصیلات :<br /> <br /> <br /> محل تحصیل : مدرسه ذوالفقار-امام صادق(ع) و صدراصفهان<br /> <br /> <br /> گلزار : گلزار شهدای چادگان<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> ==زندگی نامه==<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> طلبة [[شهيد مرتضي شاه مرادي]]فروردين سال 1344 بود و بهار، زيباترين لباس شكوه را بر تن طبيعت كرده بود. گلهاي اطلس، همراه با نسترن ‌ هاي زيباي بهاري، بر خود مي باليدند و زيبايي ‌ هاي روستا را به يكديگر نشان مي ‌ دادند، كه ناگاه حضور مولودي زيبا آنان را در بُهت زيبايي ‌ اش، در سكوت گذارد. كودكي مرتضي نام در «[[چادگان]]»، از توابع شهرستان فريدن پا به زمين مي ‌ گذارد تا بار ديگر نغمة «تبارك الله احسن الخالقين» را به تصوير كشد. نو رسيدة خانوادة «شاهمرادي» دوران كودكي را زير ساية پر مهر پدر و مادر، در پناه الطاف [[مرتضي علي]]([[عليه السلام]]) سپري كرد و بزرگ شد. هفت ساله بود كه ‌ گام به دبستان نهاد و زورقي از جنس علم براي رسيدن به ساحل سعادت، براي خويشتن ساخت. پس از پايان دورة ابتدايي، به مدرسة راهنمايي «حكيم نظامي» رفت و تحصيل را ادامه داد، همزمان، شب ها در جلسات مسجد شركت مي ‌ كرد و مشغول فراگيري [[قرآن]] و معارف اسلامي مي ‌ شد. در روزهاي آتش و خون و مبارزه و قيام، وي نوجواني سيزده ساله بود كه هم ‌ پاي ديگر دوستان، در تظاهرات و ديگر فعاليت ‌ هاي انقلابي شركت داشت و در سازمان دفاع شهري ـ كه توسط مردم اداره مي شد ـ عضو بود. شجاع بود و نترس. او مي ‌ دانست كه جان شيرين در راه دوست متاعي بس كوچك است كه هر بي ‌ سر و پايي دارد؛ پس تمام وجود خودش را صرف مبارزه و پيشبرد اهداف امام(رحمت ‌ الله ‌ عليه) مي ‌ كرد. در سال 58 آن گاه كه تحصيلات راهنمايي خويش را پايان برد، ندايي از غيب، زيباترين غزل سعادت را براي مرتضي سرود و او را به شاه ‌ راه بندگي و خلوص دعوت كرد. او نيز لبريز از بادة ‌ نياز لبيك ‌ گويان به نداي حق دل سپرد و به مجلس عشاق كوي يار پاي نهاد. حوزه منزلگاه عشاق و سربازان [[مهدي]] ([[سلام الله عليه]]) است كه مرتضي توفيق حضور در آنجا يافت. ابتدا مدرسة «صدرا»ي [[اصفهان]] و سپس مدرسة «ذوالفقاريه» پذيراي اين سرباز عاشق بود كه مي ‌ خواست پيش از جهاد اصغر پاي به ميدان جهاد اكبر بگذارد. مرتضي همزمان با تحصيل، از فعاليت ‌ هاي انقلابي خويش دست نكشيد و مخصوصاً در دوران رياست جمهوري «[[بني صدر]]»، در روشن نمودن ماهيت افكار و اهداف اين جنايت ‌ كار و هم دستانش بسيار كوشيد. در سال 1360 از سوي [[جهادسازندگي]] ، به تدريس دورة آموزش عقايد براي برادران جهاد پرداخت و از فيض كلام گوهر بارش قلوب ايشان را شاد كرد ولي خود همچنان در هجر خاك عاشق طلب جبهه مي ‌ سوخت. هر بار كه آمادگي حضور و اعزام را اعلام مي ‌ كرد، به علت نياز شديد وي در كارهاي فرهنگي از اعزامش خودداري مي ‌ كردند ولي سرانجام اين دل مرتضي بود كه بر عقل مسئولين اعزام، فايق آمد. با ديدن دورة آموزش نظامي كوتاه مدت از سوي [[بسيج سپاه پاسداران]] فريدن، در 30/11/60 پا به جبهة [[شوش]] نهاد. رقص زيباي قاسم ‌ وارِ مرتضي در كربلاي شوش ديري نپاييد و او در دومين مرحله از عمليات ظفرمند «[[فتح المبين]]» در [[3/1/61]] با اصابت گلوله ‌ اي، عروس زيباي شهادت را در آغوش كشيد. پيكر اين عزيز چندي بعد به زادگاهش بازگشت و در تشييعي باشكوه در گلستان شهداي «[[چادگان]]» به خاك سپرده شد. «گوارايش باد شراب نوشين وصال اباعبدالله.»<br /> &lt;ref&gt;[http://khayyen.ir/shahid/184 سایت شهدای خین]&lt;/ref&gt;<br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Mosavi9711 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%85%D8%B1%D8%AA%D8%B6%DB%8C_%D8%B1%D8%B5%D8%A7%D9%81%DA%86%DB%8C 2019-02-12T17:37:35Z

<p>Mosavi9711: </p> <hr /> <div><br /> <br /> نام : رصافچی / مرتضی<br /> <br /> <br /> نام پدر : رضا<br /> <br /> <br /> تاریخ تولد : ۱۳۳۹-۰۴-۲۰<br /> <br /> <br /> محل تولد : اصفهان<br /> <br /> <br /> تاریخ شهادت : ۱۳۶۱-۰۱-۰۳<br /> <br /> <br /> محل شهادت : عین خوش - فتح المبین<br /> <br /> <br /> شهرستان : اصفهان<br /> <br /> <br /> یگان : لشکر 14<br /> <br /> <br /> مسئولیت : فرمانده گردان<br /> <br /> <br /> تحصیلات :<br /> <br /> <br /> محل تحصیل :<br /> <br /> <br /> گلزار : گلستان شهدای اصفهان<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> ==وصیت نامه==<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> *وصیت نامه اول<br /> [[شهید مرتضی رصافچی]] <br /> <br /> بسم الله الرحمن الرحیم<br /> <br /> الذین امنوا وهاجروا وجاهدوا فی سبیل اله باموالهم وانفسهم اعظم درجه عنداله واولئک هم الفائزون.<br /> <br /> آنانکه ایمان آورند وهجرت کردند وجهاد کردند در راه خدا بمالهایشان وجانهایشان بزرگترند به مرتبه نزد خدا وآنها رستگارند.<br /> <br /> خداوندا یاریم بده تا از آن کسانی باشم که سرمایه وجودشان را به پیشگاه تو تقدیم داشته وارزش خویش بازیافته اند وبر سربیعت خود استوار وپابرجا ایستادند وبی تزلزل وتردید ندای محبت تو را با انتخاب قرب جوارت پاسخ دادند آفریدگار چنان کن سرانجامم را که سرمایه عمرم را در این راه به پایان رسد.<br /> <br /> توفیقم عطا کن که موضعی بگیرم که موجب خشنودی تو آمرزش گناهانم باشد وپویای راه آن شهیدانی باشم که به عشق تو حیات جاوید زیر لوای حق وپرچم هدایت قدم استوار داشته وبه دشمن پشت ننموده وبی تزلزل جام گوارای شهادت را نوشیدند.<br /> <br /> اکنون که به کمک خدا در منطقه جنوب در حال جنگیدن با کفار بعثی هستم برآن شدم که تذکراتی به عزیزانم یادآور شوم براستی که انسان در جبهه حق وباطل با چشم بصیرت حق را می تواند مشاهده کند وراستی که انسان خدا را با چشم در جبهه می بیند وچقدر خداوند به ایثارگران راهش کمک می کند در این زمان احساس می کنم که چند روزی دیگر زنده نباشم وبه لقاء اله خواهم پیوست پیامی به خانواده ودوستان وآشنایان دارم پدرومادر وخواهران وبرادران وهمه آشنایان بدانید من که آگاهانه راه خدا را انتخاب کرده ام وانتخابم کورکورانه نیست وشهادت را د راه خدا سعادت وزندگی زیر باز ذلت را ننگ می دانم چون که شاگرد مکتب حسین هستم برای من گریه نکنید وکاری نکنید که دشمنان اسلام خوشحال می شوند برادران تقاضا عاجزانه دارم مواظب باشد احساس مسئولیت کنید وخون شهیدان را زیر پا نگذارید فکر کنید این انقلاب چه قدر شهید وزخمی داده و[[نماز جمعه]] را حتماً فراموش نکنید وآمریکا از همین جمعیت ها ضربه خورد ه است ورهبر کبیر انقلاب اسلامی [[امام خمینی]] این پیامبر زمان در رسالت واین فرزند حسین در نبرد وشهادت وفرزند علی درخشم وشجاعت وفرزند وحسن در صلح وصفا فرمودند.<br /> <br /> [[نماز جمعه]] یکی [[نماز]] عادی نیست و[[نماز جمعه]] یک [[نماز]] سیاسی مذهبی است.<br /> <br /> برادران حفظ وحدت کنید ودشمن از همین شکست خورده است وبرادران از روحانیت که مسئولیت سنگین رسالیت این انقلاب را بردوش دارند جدا نشویدوهمیشه پشتیبان آنها باشید.<br /> <br /> تا [[جمهوری اسلامی]] به یاری خداوند به کمک شما به یپروزی نهایی برسد وزمینه ظهور [[امام زمان]] فراهم شود دعا وعبادت را فراموش نکنید حتی المقدور [[نماز شب]] بخوانید وبه سخنان امام این الگوی اسلام گوش فرادهید از همه دوستان عاجزانه می خواهم اگر ناراحتی در دوران زندگی از من دارید مرا ببخشید اجر شما با خداوند رحمان ورحیم باشد .<br /> <br /> پدرومادرم از شما تشکر می کنم که با این زحمات طاقت فرسا مرا به این من رساندید که لایق باشم مبارزه کنم وبه جبهه بروم وتا حد توانائی کمی از مسئولیت سنگین خود را انجام دهم من که نمی توانم ذره ای از پاداش شما را بدهم از خداوند برای شما طلب مغفرت می کنم واجر شما با خدای بزرگ وخواهران وبرادران از شما میخواهم که رسالت زینب گونه خود را فراموش نکنید . در پایان پدرجان من حدود 10 ماه حقوق از [[سپاه]] طلب دارم ومقدار دیگری که دارم همه را وجوهاتش را بدهید وبقیه را به حساب 100 امام وازیز نمائید وحدود 7 روز روزه قضا دارم بجاآورید وجوهات مال خودتان را فراموش نکنید به امید پیروزی لشکر اسلام برلشگر کفر واستقرار حاکمیت مستضعفین جهان در تمام دنیا ومرگ بر امپریالیسم شرق وغرب به سرکردگی شیطان بزرگ امریکای جنایتکار.<br /> <br /> مرتضی رصافچی<br /> <br /> 1360/3/20<br /> <br /> <br /> <br /> *وصیت نامه دوم<br /> <br /> [[شهید مرتضی رصافچی]]<br /> <br /> بسم الله الرحمن الرحیم<br /> <br /> ان الحیوه عقیده الجهاد زندگی عقیده وجهاد است.<br /> <br /> حالا که این وصیت نامه را می نویسم چندروز دیگر به [[کردستان]] اعزام خواهم شد از خوشحالی در پوست خود نمی گنجم مثل اینکه ا زحالا می خواهم زندگی آغاز کنم چون توفیق یافتم قطره ای از مسئولیت که بر دوشم هست انجام دهم وانشاء اله رسالت حسینی خود را انجام دهم واز دوستان وآشنایان می خواهم که اگر هرگونه ناراحتی در دوره زندگی از من دارند مرا ببخشند ومادر تو زحمات طاقت فرسائی برای من کشیدی اجر تو با حسین ولی حالا که من شهید شده ام رضایت ندارم برای من نارحتی کنی چون ما وظیفه خود را شناخته وراه حسین را ادامه داده ای وای پدر از شما می خواهم هر ناراحتی که دردوره زندگی از من دیده اید مرا ببخشید چون شما پدر من هستید بخشش از بزرگترهاست امیدوارم موفق باشید وای خواهر زهره خانم وای خواهر زهرا خانم وای برادران مهدی وحسن بر شماست که فاطمه گونه خود را آغاز کنید وراه شهدا را ادامه دهید .<br /> <br /> ازتمام آشنایان طلب مغفرت می کنم .<br /> <br /> مرتضی رصافچی<br /> <br /> 1359/4/25<br /> <br /> <br /> <br /> *وصیت نامه سوم<br /> <br /> [[شهید مرتضی رصافچی]]<br /> <br /> بسم الرحمن الرحیم <br /> <br /> پروردگارا به ما ایثار بده که بتوانم از مال وجان واز وابستگیهای دنیا گذشته وبتو نزدیک شویم وایمانی عطا کن که بتوانم مسائل مملکت را درک کنیم وحق را از باطل تشخیص دهیم.<br /> <br /> خدمت پدر بزرگوارم ومادر عزیزم:<br /> <br /> پس از عرض سلام وسلامتی شما را از خداوند خواستارم وتوفیق شما را ازدرگاه ایزد متعال خواهانم وپدرجان امیدوارم که بتوانی در راه حق قدم بردارید پدرجان [[نمازجمعه]] را از یاد ببرید وچون [[نماز جمعه]] را خیلی سفارش شده است تکیه شهدا را همه هفته از یاد نبرید چون شهدا منتظرند ومادر خداوند به شما صبر عطا کند وتوفیق شهادت به شما بدهد وخواهران انشاء اله که بتوانید رسالت زینب گونه خود را از یاد نبرید نمازجمعه وتکیه شهدا را از یاد نبرید وبرادر مهدی انشاء اله که در سال نو موفق باشی وبتوانی مبارزه کنی با عناصر وابسته برادر جلسه های دینی نماز جماعت را سعی کن ترک نکنی سعی کن در جلسات شرکت کنی وبا محسن زیاد کار کن که درسهایش خوب شود وبه همه اقوام وآشنایان سال نو را تبریک می گویم اگر از حال این جانب می پرسید خیلی خوب است وپهلوی [[رود کارون]] هستیم هرروز در آب شنا می کنیم وهیچ خبری نیست فقط جنگ توپخانه است که این هم کاری به ما ندارد وپدرجان به مادرم وزهره خانم وزهرا خانم ومحمود آقا وآقا باقر وآقا جان وعمه هایم وخاله ودایی جان وبچه ها وخلاصه همه سلام برسانید ودیگر عرضی ندارم . وبه امید جاءالحق وذهق الباطل وان الباطل وکان ذهوقاً .<br /> <br /> برادر مهدی چون آدرس محمود را نداشتم برایش نامه نوشتم خواهشمندم زحمت کشیده آن را پست کن برای محمود فوری خداوند یاور شما باشد برادر مهدی یک حلقه فیلم می فرستم توسط برادر حامل مقداری از عکسها مال جعفر ناهپور است خواهشمندم بده او وبقیه را بفرست بیاورند چون چند عدد از آنها مال یکی از رفقا وبقیه از خودم را هم می خواهم ببینم .<br /> <br /> نامه دیگر مال جعفر ساهپور با عکسها بده منزل ایشان موفق باشید.<br /> <br /> مرتضی رصاقچی <br /> <br /> <br /> <br /> *وصیت نامه سوم<br /> <br /> [[شهید مرتضی رصافچی]]<br /> <br /> بسم الله الرحمن الرحیم<br /> <br /> با درود فراوان به رهبر کبیرمان [[امام خمینی]] بت شکن زمان وسلام به همه شهیدان تاریخ امیددارم که درراه اهداف الهی پیروز باشید پس از عرض سلام وسلامتی شما را از خداوند خواهانم وپدرجان شما دردروان زندگی رنجهای زیادی پای ما کشیده اید وبرما پوشیده نیست واجر شما با خداوند پدرم من به شما خیلی اذیت کرده ام وبرای شما موجب نارحتی ها در زندگی شده ام بی اجازه پول برداشته وخرج کرده ام نافرمانی شما کرده ام وغیره از شما عاجزانه می خواهم که مرا ببخشید ومادر عزیزم رنجهای ما در پای یک فرزند خیلی زیاد است واین را می دانم ومن که برای شما فرزند خوبی نبودم ولی چه کنم که جامعه ما بد بود وحال که دستم از دنیا کوتاه است مرا ببخشید وخواهران وبرادران برادری داشتید که خیلی به شما اذیت کرده واحترام شما را نداشته خلاصه چه بگویم می دانم بد بودم واذیت کردم ولی چه کنم چاره ای جز عذر خواهی ندارم وهمه خویشان مرا ببخشید وخداوند به شما پاداش عنایت فرماید.<br /> مرتضی رصاقچی&lt;ref&gt;سایت شهدای خین&lt;/ref&gt;[http://khayyen.ir/shahid/48 سایت شهدای خین]<br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Mosavi9711 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%85%D8%B1%D8%AA%D8%B6%DB%8C_%D8%AF%D8%B1%D8%B9%D9%84%DB%8C_%D8%A8%D9%86%DB%8C 2019-02-12T17:32:17Z

<p>Mosavi9711: </p> <hr /> <div>شهید مرتضی درعلی بنی<br /> <br /> تاریخ تولد :1341/03/05<br /> <br /> تاریخ شهادت : 1363/03/02<br /> <br /> محل شهادت : نامشخص<br /> <br /> محل آرامگاه : چهارمحال وبختیاری - شهرکرد - بن<br /> <br /> ==وصیتنامه==<br /> <br /> <br /> بسم الله الرحمن الرحيم<br /> <br /> اذا جاء نصرالله و الفتح و رايت الناس يدخلون في دين الله افواجا فسبح بحمده ربك و استغفر انه كان تواباَ<br /> <br /> چون هنگام فتح و پيروزي با ياري خدا فرا رسد و در آن روز مردم را بنگريد كه فوج فوج بر دين داخل شوند و در ان حال خداي خود را حمد و ستايش كن و آمورزش بسيار طلب كن كه خداي تو توبه پذير است<br /> <br /> <br /> بنام خدا پاسدار خون شهيدان و بنام الله تنها قادر و يكتا و در هم كوبنده ستمگران و ياري دهنده مستضعفان و بنام او كه اول و آخر همه چيز در دست اوست و درود خدا بر امام زمان فرمانده كل نيروي اسلام كه با فرمانده اي آن حضرت نيروي اسلام ميرود تا دشمن كافر را سرنگون گرداند و درود خدا بر امام امت اين ابر مرد تاريخ كه هم چون خورشيدي از افق ايران زمين دميد و ما ملت در خواب فرو رفته ايران كه هم چون ملتي كه ظلمت شب آن را گرفته باشد و به صبحدم برسد و از تاريكي ها به روشني كشيده و با رهنمونهاي پيا مبر گونه اش ها را از بند هاي مادي رهايي بخشيد و رحمت خدا و سلامها به روان پاك شهداي اسلام كه با خون خود درخت پر دوام اسلام را اقدام بخشيدن و درود سلام بر امت قهرمان و هميشه در صحنه ايران و با لا خضر سلام ودرود بر شما برادران و خوا هران اينجانب مرتضي در علي<br /> <br /> <br /> وصيت نامه اي از خود به جاي مي گذرام كه اميد است خداي منان از دست همه ما راضي باشد هدف من به جبهه رفتن اين است كه نداي رهبر را لبيك گفتم و براي دومين بار در دانشگاه ا لهيات براي خود سازي و جنگيدن در راه اسلام و براي رضاي خدا است باري من كوچكتر از ان هستم كه براي ملت قهرمان و شهيد پرور ايران و برادران و همكلاسي هايم پيام ميدهم ولي مختصر عرض مي كنم كه همانطور كه در صحنه اول بودن در صحنه باشند و جبهه را تقويت كنند و امام را فراموش نكند و هميشه امام را دعا كنند و از خدا بخواهيم كه هر چه زودتر امام زمان ظهور كند و پيامي هم براي دبيران و محصلين و دبيرستان منتظري اين است كه دبيران اين الگوهاي آينده و اين آينده سازان را طوري تربيت كنند كه براي آينده ايران اين مملكت اسلامي و دلسوز باشند و براي انجمن اسلامي پيامي دارم كه هميشه نماز جماعت را را برقرار كنيد و دعاهاي توسل و كميل رابرقرار كنيد واين منافقين را دركوچه ياخيابان وديدن در آنجاآنها را خفه كنند ونگذارند آنهاوارد صحنه شوند وپيش ازاين به ما لطمه بزننداين منافقين كه بهشتي ها و رجايهاوباهنرها راشهيدكردند وازماگرفتند آنهاكورخواندند آنهاخيال مي كنند كه انقلاب مابه شخصيت بستگي دارد والله خير انقلاب ماخداي است و بايد كه ازايران به جهان صادر شود و جهاني گردد باري برادران و خواهران مسلمان آيا تا به حال هيچ فكر كرده ايد كه اين همه شهيد راما براي چه داده ايم وآياهيچ فكر كردايدكه ارتش كفرچه مي خواهداسلام رااز ما بگيرند ونمازو روزه و قران را از ما بگيرند ولي اي امت مسلمان بدانيد كه اين همه خونها كه ريخته مي شود به خاطر نماز و قران و ديگرمسائل اسلام است پس اميدوارم كه هميشه به فكر خدا باشيد و جبهه ها را تقويت كنيد ونماز وروزه را بپاي داريدتاهر چه زودترريشه كافران ازجهان كنده شود .<br /> <br /> <br /> وپيامي براي پدر ومادر گرامي دارم كه اگر من به جنگ مي روم واين جنگ بين اسلام وكفر است اگر شهادت نصيب من گرديد همانند حسين ( ع ) وزينب وار استوار باشيد وبراي شهادت من گريه نكنيد وپيام ديگر من به برادرانم كه به فكر قاسم وعلي اكبر حسين ( ع ) باشند كه تنها وتنها به خاطر خداواسلام شهيد شدند پس من در مقابل آن عزيزان اسلام چيزي نيستم كه براي من گريه كنيد واقعاً خوشحال باشيد اگر شهادت نصيبم شد وپيام من به جنايتكاران دنيا اين است كه اي امريكاي غارتگر واي صدام حلقه به گوش بعثي اگر من به خاطر دفاع از اسلام با گلوله هاي شما ها شهيد شدم بعد از من هشت برادر ديگر دارم كه سنگر مرا پر كنندواسلحه ام را به دوش بكشند وبا شما جنايتكاران نبرد كنند باشد كه شما جنايتكاران به ياري خدا به زودي زود سر نگون خواهيد شد ودر آخر وصيت نامه ام آرزوي پيروزي رزمندگان وسلامتي امام وشفاي معلولين ومجروحين را از خداي بزرگ طلب مي نمايم .<br /> <br /> <br /> والسلام مرتضي در علي فرزند حاج يد الله<br /> <br /> &lt;ref&gt;سایت شهدای ارتش&lt;/ref&gt;[http://www.ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/35595 سایت شهدای ارتش]<br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Mosavi9711 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%85%D8%B1%D8%AA%D8%B6%DB%8C_%D8%AD%D8%B3%DB%8C%D9%86_%D8%B2%D8%A7%D8%AF%D9%87_%D8%B3%D8%B1%D8%AD%D9%88%D8%B2%DA%A9%DB%8C 2019-02-12T17:27:49Z

<p>Mosavi9711: </p> <hr /> <div>تاریخ تولد : 1347/07/20<br /> <br /> نام : مرتضی‌ محل تولد : کاشمر<br /> <br /> نام خانوادگی : حسین ‌ زاده‌سرحوزکی‌ تاریخ شهادت : 1366/08/30<br /> <br /> نام پدر : حسن‌ مکان شهادت :<br /> <br /> تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت :<br /> <br /> شغل : یگان خدمتی :<br /> <br /> گروه مربوط : سایر شهیدان استان خراسان<br /> <br /> نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : رزمنده‌<br /> <br /> گلزار : مدرس‌<br /> <br /> rId6<br /> <br /> <br /> <br /> ==زندگی نامه==<br /> <br /> در سال 47 هـ. ش در روستاي فروتقه چشم به جهان گشود . علاقه پدر به مولاي متقيان نام فرزند خود را مرتضي گذاشت.پس از گذراندن دوران ابتدائي در اوج شکوفايي انقلاب و مبارزات عليه رژيم شاه فاسد در دوران راهنمايي ضمن شرکت در فعاليتهاي بسيج و انجمن اسلامي با موفقيت وارد دبيرستان مي شود تا سال دوم دبيرستان ادامه و با اعزام برادرشان به جبهه نيز او پس از آموزش راهي دانشگاه کربلا مي‌شود تا اينکه خبر شهادت برادرش مصطفي را به او مي‌دهند. و او نمي‌تواند خود را به تشييع جنازه برساند و در غياب او برادر شهيدش را به خاک مي‌سپارند<br /> <br /> <br /> ==وصیت نامه==<br /> <br /> خواهرم و برادرم مجتبي: پدر ومادر را ناراحت و از خود نرنجانيدو مهربان باشيد و همچنين مجتبي خيلي خوب درسش را بخواند و با افراد بد راه نرود و از پدرم خواهش دارم که هر چه مي‌توانند در راه درس خواندن مجتبي کوشش کنند و هر شب درسش را بنويسد و بخواند و شبها بيکار نباشد . تاريخ 64/11/10<br /> <br /> <br /> ==خاطرات==<br /> <br /> - قبل از شهادت دومین فرزندم یعنى مرتضى خواب دیدم در منزلمان شلوغ است و زنهایى با چادر سیاه هستند خدابیامرز برادرم هم بود و یک بغچه یک عالمه نان آوردند برادرم نانها را گرفت و سفره‏ها را پهن کرد و تمام آن خانمها نشستند صبحانه خوردند چادر مشکى ام را سرم کردم و رفتم بیرون یکدفعه دیدم در کوچه تعداد زیادى چادر سیاه علم بر دوش هستند با خودم گفتم خدایا چه شده؟چه خبر است؟ ناگهان فرزندم مرتضى را دیدم که در بالاى سر جمعیت بال مى‏زند تا او را صدا زدم از خواب بیدار شدم به دلم الهام شد که مرتضى به شهادت رسیده و طولى نکشید که جنازه‏اش را آوردند .<br /> <br /> &lt;ref&gt;سایت یاران رضا&lt;/ref&gt;[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID= سایت یاران رضا] <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Mosavi9711 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%85%D9%87%D8%AF%DB%8C_%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86%D9%85%D9%86%D8%B4 2019-02-10T18:06:25Z

<p>Mosavi9711: </p> <hr /> <div>شهید مهدی ایرانمنش<br /> این شهید بزرگوار، در اسفند ماه 1388، در یک خانواده¬ی مذهبی در شهرستان کرمان متولّد شد. از همان آغاز، جوانی باهوش و زرنگ بود. در سال 1357، با نمرات عالی موفّق به گرفتن دیپلم ریاضی شد. در همان سال در ارتش پذیرفته شد؛ امّا در ارتش شاهنشاهی ثبت نام نکرد و به صف انقلابیون پیوست. بعد از پیروزی انقلاب، در کنکور شرکت کرد و برای بار دوّم پذیرفته شد؛ امّا باز هم برای مقابله با دشمن عازم جبهه شد. سال 64 ، مجدّداً در کنکور شرکت کرد و در رشته مهندسی شیمی دانشگاه اصفهان قبول شد. این بار با اصرار پدر مجبور به ثبت نام شد و شروع به تحصیل کرد. در طول این دوران، بارها به جبهه اعزام می¬شد و پس از عملیات به دانشگاه باز می¬گشت. او سرانجام در تاریخ 12/12/65 به درجه¬ی رفیع شهادت نایل شد.<br /> <br /> &lt;ref&gt;سازمان بسیج دانشجویی استان کرمانشاه &lt;/ref&gt;<br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Mosavi9711 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%85%D9%87%D8%AF%DB%8C_%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86%D9%85%D9%86%D8%B4 2019-02-10T18:05:37Z

<p>Mosavi9711: </p> <hr /> <div>شهید مهدی ایرانمنش<br /> این شهید بزرگوار، در اسفند ماه 1388، در یک خانواده¬ی مذهبی در شهرستان کرمان متولّد شد. از همان آغاز، جوانی باهوش و زرنگ بود. در سال 1357، با نمرات عالی موفّق به گرفتن دیپلم ریاضی شد. در همان سال در ارتش پذیرفته شد؛ امّا در ارتش شاهنشاهی ثبت نام نکرد و به صف انقلابیون پیوست. بعد از پیروزی انقلاب، در کنکور شرکت کرد و برای بار دوّم پذیرفته شد؛ امّا باز هم برای مقابله با دشمن عازم جبهه شد. سال 64 ، مجدّداً در کنکور شرکت کرد و در رشته مهندسی شیمی دانشگاه اصفهان قبول شد. این بار با اصرار پدر مجبور به ثبت نام شد و شروع به تحصیل کرد. در طول این دوران، بارها به جبهه اعزام می¬شد و پس از عملیات به دانشگاه باز می¬گشت. او سرانجام در تاریخ 12/12/65 به درجه¬ی رفیع شهادت نایل شد.<br /> <br /> منبع سازمان بسیج دانشجویی استان کرمانشاه<br /> &lt;ref&gt;سازمان بسیج دانشجویی استان کرمانشاه &lt;/ref&gt;<br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Mosavi9711 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%85%D8%B1%D8%AA%D8%B6%DB%8C_%D8%AC%D9%84%D8%A7%D9%84%DB%8C_%D9%88%D8%B1%D9%86%D8%A7%D9%85_%D8%AE%D9%88%D8%A7%D8%B3%D8%AA%DB%8C 2019-02-10T17:56:03Z

<p>Mosavi9711: </p> <hr /> <div>شهید مرتضی جلالی ورنام خواستی<br /> تاریخ تولد :1344/01/31<br /> تاریخ شهادت : 1364/04/25<br /> محل شهادت : نامشخص<br /> محل آرامگاه :تهران - بهشت زهرا<br /> ==زندگینامه== <br /> <br /> شهید مرتضی جلالی در تاریخ 1344/01/31 در شهر تهران دیده به جهان گشود. او دوران ابتدایی را چون دیگر همسالانش به اتمام رسانید و به دوره متوسطه رسید. در این دوران به فراگیری قرآن و نهج البلاغه پرداخت. در سال های 1354 و 1355 كه اوج مبارزات انقلابیون بر علیه رژیم طاغوت شروع شد وی همگام با ملت شهیدپرور در تظاهرات و راهپیمایی‌ها شركت می‌کرد. در دوران انقلاب در سنگرهایی كه سر كوچه‌ها استقرار یافته بود به حفاظت و حراست از محل مشغول بود كه در آن سنگرها دو تن از رفقایش به درجه رفیع شهادت نائل گشتند.<br /> <br /> پس از پیروزی انقلاب او بارها در جهاد سازندگی همدوش برادران كشاورز گندم درو می‌كرد. یكی از اعضای فعال بسیج مسجد النبی در محله شان به شمار می‌رفت و در شب های سرد زمستان و گرمای سخت تابستان در این سنگر مقدس به پاسداری مشغول بود و از آرمان های انقلاب اسلامی دفاع می‌کرد. وی به هنگام انتخابات در مسجد حضور داشت و مردم را به شرکت حداکثری تشویق می‌نمود.<br /> <br /> شهید مرتضی جلالی در سال 1363 عازم خدمت سربازی گشت و همدوش دیگر رزمندگان اسلام اسلحه بدست گرفت و در خطوط مقدم جبهه به مبارزه با دشمن بعثی پرداخت. او فردی با محبت، اهل کمک و یاری به به دیگران بود، هیچ گاه نمازش را ترك نمی‌كرد و به دیگران احترام می‌گذاشت.<br /> <br /> سرانجام این سرباز سرافراز وطن در تاریخ 1364/04/25 در جزیره مجنون به هنگام نماز و راز و نیاز با پروردگار خود به آرزوی دیرینه‌اش، یعنی شهادت رسید.<br /> روحش شاد و یادش گرامی باد. <br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Mosavi9711 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%85%D8%B1%D8%AA%D8%B6%DB%8C_%D8%A8%D9%87%D8%A7%D8%B1%DB%8C 2019-02-10T17:51:45Z

<p>Mosavi9711: </p> <hr /> <div>&lt;ref&gt;[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=4312 سایت یاران رضا]&lt;/ref&gt;مرتضی‌ محل تولد : کاشمر<br /> نام خانوادگی : بهاری تاریخ شهادت : 1365/07/28<br /> نام پدر : محمدرضا مکان شهادت : جزیره مجنون<br /> تحصیلات : راهنمایی منطقه شهادت : جنوب غرب<br /> شغل : پاسدار انقلاب اسلامی یگان خدمتی : لشکر 5 نصر<br /> گروه مربوط : فرماندهان شهید خراسان<br /> نوع عضویت : فرمانده هان رده دو مسئولیت : جانشین گردان<br /> گلزار : شهید مدرس کاشمر<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> ==زندگینامه==<br /> <br /> «مرتضی بهاری»، در اولین روز از اسفند سال 1347 در شهرستان «کاشمر» دیده به جهان گشود. در خانواده ای مذهبی، بالید و رشد کرد.<br /> دوران تحصیلات ابتدایی را در دبستان «رودکی » گذراند و دوران تحصیلات راهنمایی او، مصادف با سالهای نخستین پیروزی انقلاب اسلامی و صدور فرمان جهاد سازندگی از سوی امام خمینی بود.<br /> وی علاوه بر تحصیل، در پی فرمان امام خمینی، به روستاهای اطراف کاشمر می رفت و در امر کشاورزی، به آنها کمک می کرد. همچنین در انجمن اسلامی دانش آموزان، فعالیت چشمگیری داشت. در سیزده سالگی، با دست بردن در فتوکپی شناسنامه اش، تاریخ تولدش را تغییر داد و با این ترفندی توانست عازم جبهه شود.<br /> مرتضی مدت پنج سال به طور مداوم در جبهه حضور داشت و در عملیات های بسیاری به عنوان تخریب چی لشگر پنج نصر شرکت نمود. وی با وجود مشغله و کار فراوان، انجام مستحبات و واجبات دین را فراموش نمی کرد. یکی از دوستانش می گوید:<br /> با آن که از همه کوچکتر بود، ولی او ما را برای نماز شب بیدار می کرد.<br /> گاهی آن قدر خسته بودیم که توان بیدار شدن را نداشتیم. برای همین به او می گفتیم: آقا مرتضی! ما هم جزو همان چهل خشاب ... اصلا همان آخریش<br /> خلق و خوی پسندیده و بر خورد مودبانه، مرتضی را در بین دوستان و همرزمانش زبانزد کرده بود و به همین خاطر معمولا مورد توجه همه بود. حسین امیدوار می گوید:<br /> مرتضی بهاری و مجتبی مطیع، هر شب در وقت های بیکاری، کنار هم حساب و کتاب می کردند. این امر باعث تعجب خیلی از بچه ها شده بود. پیگیر بودیم که از کارشان سر در بیاوریم و بالاخره هم فهمیدیم. از قرار معلوم، آن دو جدولی داشتند که کارهای روز مره شان را محاسبه می کردند و می شمردند که چند صواب و چند خطا دارند.<br /> مرتضی در کنار سختیهای رزم، سعی در هر چه پاک تر شدن خویش داشت، تا اینکه مسئولیت گروه تخریب لشگر 5 نصر را بر عهده داشت، در تاریخ 28/ 7 / 1365 در جزیره مجنون در حین انجام مأموریت به درجه رفیع شهادت نائل آمد و به یاران شهیدش پیوست.<br /> پیکرش را در شهرستان «کاشمر» و در جوار آرامگاه شهید« مدرس» به خاک سپردند .<br /> منبع:&quot;مرز آسمان بین&quot;نوشته ی راضیه ی رضاپور،نشرکنگره ی بزرگداشت سرداران و23000شهید خراسان،مشهد-1384<br /> برداشتی دیگر از همین کتاب<br /> <br /> سال‌های پیروزی انقلاب بود که رهبر دل‌های مردم ایران، فرمان تشکیل جهاد سازندگی را صادر فرمود. مرتضی هم جزو کسانی بود که به این نهاد پیوست. با جود سن و سال کمی که داشت در کنار تحصیل در دوره راهنمایی از طرف جهاد سازندگی برای کمک به رونق به آبادانی کشور به روستاهای اطراف می‌رفت و در عرصه کشاورزی تلاش می‌کرد دست‌های کوچکش تاول زده بود. مادر به او می‌گفت مرتضی تو کوچکی، ـ دوازده سال بیشتر نداری‌ـ تو را چه به کشاورزی مرتضی می‌گفت مادر! امام فرمان جهاد سازندگی داده و ما باید برای ادای دین برویم به راستی یک نوجوان دوازده ساله چگونه از وظیفه و دین صحبت می‌کند و این میسر نیست مگر با لقمه‌ی حلالی که پدر تهیه نموده و تربیت صحیحی که مادر نموده است. علاوه بر این، مرتضی در انجمن اسلامی دانش آموزان نیز فعالیت می‌کند. هنوز سیزده سال از عمرش نگذشته است که جنگ آغاز می‌شود و او باز برای ادای تکلیف سر از پا نمی‌شناسد؛ تکلیفی که او خود را مؤظف به انجام آن می‌دانست هر چند افکار بزرگی در سر دارد و به کارهای بزرگ می‌اندیشد اما سن او امکان حضورش را در جبهه مشکل نموده است. مرتضی با تغییر تاریخ تولد خود در فتوکپی شناسنامه‌اش گام اول برای این حضور بر می‌دارد. حضور در مکان مقدس برای جهاد فی سبیل الله. بی شک آنان که در صحنه‌ی جهاد اکبر و مبارزه با نفس پیروزند در صحنه جهاد اکبر و مبارزه با دشمن نیز پیروز واقعی‌اند؛ چه بمانند و چه بروند.<br />        عازم جبهه می‌شود و به مدت 5 سال متوالی به عنوان تخریب چی در عملیات‌های مختلف شرکت می‌کند.<br />         مرتضی بهاری فرزند محمدرضا در سال 1347 در شهر کاشمر به دنیا آمد و در عمر کوتاه اما پربار خود در حالی که 18 سال بیشتر نداشت ملکوتی شد به سال 1365 با همان مسؤولیت گروه تخریب لشگر 5 نصر در جزیره مجنون آسمانی شد و جسم پاکش در جوار آرام‌گاه شهید مدرس میهمان شهدا گردید. اما خاطرات با او بودن از ذهن دوستانش نمی‌رود آن‌وقت که برای بریدن سیم‌های خاردار، فرصتی نبود و عملیات تا لحظات دیگر شروع می‌شد ناگهان مرتضی برخاست و خود را روی سیم‌ها انداخت تا نیروهای گردان از روی بدنش عبور کنند! به راستی این همه ایثار را در کجای جهان می توان یافت؟<br />    برداشتی از کتاب مرز آسمان بین نوشته راضیه رضاپور به همت کنگره بزرگداشت شهدای خراسان<br /> --- <br /> <br /> ==وصیت نامه==<br /> <br /> بسم ا... الرحمن الرحیم<br />  <br /> و قاتلو هم حتی لا تکون فتنه جنگ جنگ تا دفع فتنه      ( قرآن کریم ) <br /> وصیت نامه ام را با نام ا… نام معبودم آغاز می کنم .<br />  با سلام به حضرت ولی عصر عجل ا… تعالی فرجه الشریف و با سلام به رهبر کبیر انقلاب این امام عزیزمان که مارا از منجلاب فساد نجات داد و ما را هدایت نمود امیدوارم که خداوند عمرش را تا ظهور حضرت ولی عصر عجل ا.... طولانی گرداند .<br /> خداوند را سپاس می گویم که مرا در این برهه از زمان بدنیا آورد و به من توانایی داد تا در صف جندا... قرار گیرم ؛ خمینی را درود می فرستم و او را از صمیم قلب دوست می دارم زیرا مرا آنچنان رهبری نمود تا  به معبودم ا... رسیدم و می روم تا به گفته امام عزیزمان یا کشته شویم یا بکشیم که در دو حالت به سعادت دست یافته ایم .<br /> جنگ مان را ادامه می دهیم و از پای نخواهیم نشست حتی آن زمان  که تنها زنده گانمان کودکان شیرخوارمان باشند ؛ اکنون آماده جهاد اصغر شده ام امیدوارم که بتوانم در جهاد اکبر پیروز شوم .<br /> مادرم  می داند فراغم برای شما سخت است اما چه کنم که اسلام بزرگتر ازآن است که بخاطر این چیزها از دفاع از آن دست بکشم اگر شهید شدم برای من دو رکعت نماز شکر بخوانید که باعث آرامش و خوشحالیم شود و از شما پدر و مادرم تشکر می کنم که راه و روش زندگی کردن به من آموختید و من چگونه مردن را آموختم و انتخاب کردم و از شما پدر و مادر عزیزم معذرت می خواهم از این که در طول این عمر فانی وکوتاه خود شما را کمی اذیت کردم و باعث ناراحتی شما شدم نمی دانم  با چه زبانی از اینکه مرا با خون دل بزرگ کردید تشکر کنم که نمی توان تشکر کرد و چونکه شما اسلام را به من آموختید ان شاا… که هیچ ناراحتی به خود راه ندهید و چون من انسانی هستم که خداوند اگر بخواهد به بهترین وجه یعنی شهادت از شما می گیرد و امیدوارم که خداوند چنین مرگی یعنی شهادت را نصیبم کند پس می روم تا در آغوش گرم خون بر پیکرم      ندای ( هل من ناصراً ینصرنی ) حسین (ع) را در سرخی خون و گرمی شهادت لبیک گویم و کربلا را در آفتاب رنگین خوزستان دیدار سازم .<br /> برادران آگاه باشید مبادا در رختخواب ذلت بمیرید که امام حسین (ع) در میدان نبرد شهید شد .<br /> ای جوانان مبادا در غفلت بمیرید که علی (ع) در محراب شهید شد ؛ و مبادا در حال بی تفاوتی بمیرید که علی اکبر حسین (ع) در راه حسین شهید شدند ؛ ای مادران مبادا از رفتن فرزندانتان به جبهه ها جلوگیری کنید که فردا در محضر خدا نمی توانی جواب زینب را بدهید که تحمل 72 شهید را نمود ، استغفار و دعا را از یاد نبرید که برای تسکین دردهاست و همیشه بیاد خدا باشید حضور تان را در جبهه های حق علیه باطل ثابت نگه دارید در امام بیشتر دقیق شوید و سعی کنید عظمت او را در خود ببینید و خود را تسلیم او سازید<br /> ان شاء ا… که خداوند او را برای ملت ما محفوظ بدارد ان شاء ا… . از همه اقوام و خویشان و دوستان حلالیت می طلبم امیدوارم که این بنده حقیر را حلال کنید .دو ماه و نیم روزه و نماز قضا دارم.<br /> خدایا... خدایا...   <br />   تا انقلاب مهدی خمینی را نگهدار<br />  <br /> مرتضی بهاری       20/11/64<br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Mosavi9711 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%85%D8%B1%D8%AA%D8%B6%DB%8C_%D8%A8%D9%87%D8%A7%D8%B1%DB%8C 2019-02-10T17:49:22Z

<p>Mosavi9711: </p> <hr /> <div>&lt;ref&gt;[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=4312 سایت یاران رضا]&lt;/ref&gt;مرتضی‌ محل تولد : کاشمر<br /> نام خانوادگی : بهاری تاریخ شهادت : 1365/07/28<br /> نام پدر : محمدرضا مکان شهادت : جزیره مجنون<br /> تحصیلات : راهنمایی منطقه شهادت : جنوب غرب<br /> شغل : پاسدار انقلاب اسلامی یگان خدمتی : لشکر 5 نصر<br /> گروه مربوط : فرماندهان شهید خراسان<br /> نوع عضویت : فرمانده هان رده دو مسئولیت : جانشین گردان<br /> گلزار : شهید مدرس کاشمر<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> ==زندگینامه==<br /> <br /> «مرتضی بهاری»، در اولین روز از اسفند سال 1347 در شهرستان «کاشمر» دیده به جهان گشود. در خانواده ای مذهبی، بالید و رشد کرد.<br /> دوران تحصیلات ابتدایی را در دبستان «رودکی » گذراند و دوران تحصیلات راهنمایی او، مصادف با سالهای نخستین پیروزی انقلاب اسلامی و صدور فرمان جهاد سازندگی از سوی امام خمینی بود.<br /> وی علاوه بر تحصیل، در پی فرمان امام خمینی، به روستاهای اطراف کاشمر می رفت و در امر کشاورزی، به آنها کمک می کرد. همچنین در انجمن اسلامی دانش آموزان، فعالیت چشمگیری داشت. در سیزده سالگی، با دست بردن در فتوکپی شناسنامه اش، تاریخ تولدش را تغییر داد و با این ترفندی توانست عازم جبهه شود.<br /> مرتضی مدت پنج سال به طور مداوم در جبهه حضور داشت و در عملیات های بسیاری به عنوان تخریب چی لشگر پنج نصر شرکت نمود. وی با وجود مشغله و کار فراوان، انجام مستحبات و واجبات دین را فراموش نمی کرد. یکی از دوستانش می گوید:<br /> با آن که از همه کوچکتر بود، ولی او ما را برای نماز شب بیدار می کرد.<br /> گاهی آن قدر خسته بودیم که توان بیدار شدن را نداشتیم. برای همین به او می گفتیم: آقا مرتضی! ما هم جزو همان چهل خشاب ... اصلا همان آخریش<br /> خلق و خوی پسندیده و بر خورد مودبانه، مرتضی را در بین دوستان و همرزمانش زبانزد کرده بود و به همین خاطر معمولا مورد توجه همه بود. حسین امیدوار می گوید:<br /> مرتضی بهاری و مجتبی مطیع، هر شب در وقت های بیکاری، کنار هم حساب و کتاب می کردند. این امر باعث تعجب خیلی از بچه ها شده بود. پیگیر بودیم که از کارشان سر در بیاوریم و بالاخره هم فهمیدیم. از قرار معلوم، آن دو جدولی داشتند که کارهای روز مره شان را محاسبه می کردند و می شمردند که چند صواب و چند خطا دارند.<br /> مرتضی در کنار سختیهای رزم، سعی در هر چه پاک تر شدن خویش داشت، تا اینکه مسئولیت گروه تخریب لشگر 5 نصر را بر عهده داشت، در تاریخ 28/ 7 / 1365 در جزیره مجنون در حین انجام مأموریت به درجه رفیع شهادت نائل آمد و به یاران شهیدش پیوست.<br /> پیکرش را در شهرستان «کاشمر» و در جوار آرامگاه شهید« مدرس» به خاک سپردند .<br /> منبع:&quot;مرز آسمان بین&quot;نوشته ی راضیه ی رضاپور،نشرکنگره ی بزرگداشت سرداران و23000شهید خراسان،مشهد-1384<br /> برداشتی دیگر از همین کتاب<br /> <br /> سال‌های پیروزی انقلاب بود که رهبر دل‌های مردم ایران، فرمان تشکیل جهاد سازندگی را صادر فرمود. مرتضی هم جزو کسانی بود که به این نهاد پیوست. با جود سن و سال کمی که داشت در کنار تحصیل در دوره راهنمایی از طرف جهاد سازندگی برای کمک به رونق به آبادانی کشور به روستاهای اطراف می‌رفت و در عرصه کشاورزی تلاش می‌کرد دست‌های کوچکش تاول زده بود. مادر به او می‌گفت مرتضی تو کوچکی، ـ دوازده سال بیشتر نداری‌ـ تو را چه به کشاورزی مرتضی می‌گفت مادر! امام فرمان جهاد سازندگی داده و ما باید برای ادای دین برویم به راستی یک نوجوان دوازده ساله چگونه از وظیفه و دین صحبت می‌کند و این میسر نیست مگر با لقمه‌ی حلالی که پدر تهیه نموده و تربیت صحیحی که مادر نموده است. علاوه بر این، مرتضی در انجمن اسلامی دانش آموزان نیز فعالیت می‌کند. هنوز سیزده سال از عمرش نگذشته است که جنگ آغاز می‌شود و او باز برای ادای تکلیف سر از پا نمی‌شناسد؛ تکلیفی که او خود را مؤظف به انجام آن می‌دانست هر چند افکار بزرگی در سر دارد و به کارهای بزرگ می‌اندیشد اما سن او امکان حضورش را در جبهه مشکل نموده است. مرتضی با تغییر تاریخ تولد خود در فتوکپی شناسنامه‌اش گام اول برای این حضور بر می‌دارد. حضور در مکان مقدس برای جهاد فی سبیل الله. بی شک آنان که در صحنه‌ی جهاد اکبر و مبارزه با نفس پیروزند در صحنه جهاد اکبر و مبارزه با دشمن نیز پیروز واقعی‌اند؛ چه بمانند و چه بروند.<br />        عازم جبهه می‌شود و به مدت 5 سال متوالی به عنوان تخریب چی در عملیات‌های مختلف شرکت می‌کند.<br />         مرتضی بهاری فرزند محمدرضا در سال 1347 در شهر کاشمر به دنیا آمد و در عمر کوتاه اما پربار خود در حالی که 18 سال بیشتر نداشت ملکوتی شد به سال 1365 با همان مسؤولیت گروه تخریب لشگر 5 نصر در جزیره مجنون آسمانی شد و جسم پاکش در جوار آرام‌گاه شهید مدرس میهمان شهدا گردید. اما خاطرات با او بودن از ذهن دوستانش نمی‌رود آن‌وقت که برای بریدن سیم‌های خاردار، فرصتی نبود و عملیات تا لحظات دیگر شروع می‌شد ناگهان مرتضی برخاست و خود را روی سیم‌ها انداخت تا نیروهای گردان از روی بدنش عبور کنند! به راستی این همه ایثار را در کجای جهان می توان یافت؟<br />    برداشتی از کتاب مرز آسمان بین نوشته راضیه رضاپور به همت کنگره بزرگداشت شهدای خراسان<br /> --- <br /> <br /> ==وصیت نامه==<br /> <br /> بسم ا... الرحمن الرحیم<br />  <br /> و قاتلو هم حتی لا تکون فتنه جنگ جنگ تا دفع فتنه      ( قرآن کریم ) <br /> وصیت نامه ام را با نام ا… نام معبودم آغاز می کنم .<br />  با سلام به حضرت ولی عصر عجل ا… تعالی فرجه الشریف و با سلام به رهبر کبیر انقلاب این امام عزیزمان که مارا از منجلاب فساد نجات داد و ما را هدایت نمود امیدوارم که خداوند عمرش را تا ظهور حضرت ولی عصر عجل ا.... طولانی گرداند .<br /> خداوند را سپاس می گویم که مرا در این برهه از زمان بدنیا آورد و به من توانایی داد تا در صف جندا... قرار گیرم ؛ خمینی را درود می فرستم و او را از صمیم قلب دوست می دارم زیرا مرا آنچنان رهبری نمود تا  به معبودم ا... رسیدم و می روم تا به گفته امام عزیزمان یا کشته شویم یا بکشیم که در دو حالت به سعادت دست یافته ایم .<br /> جنگ مان را ادامه می دهیم و از پای نخواهیم نشست حتی آن زمان  که تنها زنده گانمان کودکان شیرخوارمان باشند ؛ اکنون آماده جهاد اصغر شده ام امیدوارم که بتوانم در جهاد اکبر پیروز شوم .<br /> مادرم  می داند فراغم برای شما سخت است اما چه کنم که اسلام بزرگتر ازآن است که بخاطر این چیزها از دفاع از آن دست بکشم اگر شهید شدم برای من دو رکعت نماز شکر بخوانید که باعث آرامش و خوشحالیم شود و از شما پدر و مادرم تشکر می کنم که راه و روش زندگی کردن به من آموختید و من چگونه مردن را آموختم و انتخاب کردم و از شما پدر و مادر عزیزم معذرت می خواهم از این که در طول این عمر فانی وکوتاه خود شما را کمی اذیت کردم و باعث ناراحتی شما شدم نمی دانم  با چه زبانی از اینکه مرا با خون دل بزرگ کردید تشکر کنم که نمی توان تشکر کرد و چونکه شما اسلام را به من آموختید ان شاا… که هیچ ناراحتی به خود راه ندهید و چون من انسانی هستم که خداوند اگر بخواهد به بهترین وجه یعنی شهادت از شما می گیرد و امیدوارم که خداوند چنین مرگی یعنی شهادت را نصیبم کند پس می روم تا در آغوش گرم خون بر پیکرم      ندای ( هل من ناصراً ینصرنی ) حسین (ع) را در سرخی خون و گرمی شهادت لبیک گویم و کربلا را در آفتاب رنگین خوزستان دیدار سازم .<br /> برادران آگاه باشید مبادا در رختخواب ذلت بمیرید که امام حسین (ع) در میدان نبرد شهید شد .<br /> ای جوانان مبادا در غفلت بمیرید که علی (ع) در محراب شهید شد ؛ و مبادا در حال بی تفاوتی بمیرید که علی اکبر حسین (ع) در راه حسین شهید شدند ؛ ای مادران مبادا از رفتن فرزندانتان به جبهه ها جلوگیری کنید که فردا در محضر خدا نمی توانی جواب زینب را بدهید که تحمل 72 شهید را نمود ، استغفار و دعا را از یاد نبرید که برای تسکین دردهاست و همیشه بیاد خدا باشید حضور تان را در جبهه های حق علیه باطل ثابت نگه دارید در امام بیشتر دقیق شوید و سعی کنید عظمت او را در خود ببینید و خود را تسلیم او سازید<br /> ان شاء ا… که خداوند او را برای ملت ما محفوظ بدارد ان شاء ا… . از همه اقوام و خویشان و دوستان حلالیت می طلبم امیدوارم که این بنده حقیر را حلال کنید .دو ماه و نیم روزه و نماز قضا دارم.<br /> خدایا... خدایا...   <br />   تا انقلاب مهدی خمینی را نگهدار<br />  <br /> مرتضی بهاری       20/11/64<br /> <br /> منبع سایت یاران رضا<br /> http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=4312<br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Mosavi9711 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%85%D8%B1%D8%AA%D8%B6%DB%8C_%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D8%AA%DB%8C 2019-02-10T17:41:49Z

<p>Mosavi9711: </p> <hr /> <div>شهید مرتضی براتی<br /> تاریخ تولد :1349/01/01<br /> تاریخ شهادت : 1369/05/31<br /> محل شهادت : نامشخص<br /> محل آرامگاه :تهران - بهشت زهرا<br /> <br /> <br /> <br /> ==زندگی نامه==<br /> در اول فروردین ماه سال 1349 چشم به جهان گشود كه اسم او را مرتضی نامیدند. او دوران كودكی خود را گذراند و در هفت سالگی به مدرسه رفت ولی تحصیل را تا اول راهنمایی بیشتر ادامه نداد، سپس وارد بازار كار گرديد و در یك خیاطی در خيابان فردوسی شاغل گرديد تا این كه به سن سربازی رسید و به سربازی اعزام شد.<br /> <br /> شهید براتي همه روزه‌های خود را هر سال به طور كامل می‌گرفت و نمازهای خود را در اول وقت می‌خواند، شب ها به نیایش با خدای خود می‌پرداخت. در تظاهرات زمان انقلاب شركت می‌كرد و با دوستان خود اعلامیه‌های امام را نیز پخش می‌نمود، هر جمعه به نماز جمعه مي رفت و در آن شركت می‌كرد. وي بسیار مهربان و دلسوز بود و صبر بسیاری داشت و با همین صبر تمام مشكلات را حل می‌كرد؛ به دیگران همیشه كمك فراوان می‌كرد و در حالی كه هنوز مجرد بود در یك مأموریت در پادگان حمید اهواز بر اثر اصابت تركش به بدنش در تاريخ 1369/05/31 به درجه شهادت نائل گردید<br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;<br /> <br /> == رده‌ها ==<br /> {{ترتیب‌پیش‌فرض: مرتضی_براتی}}<br /> [[رده: شهدا]]<br /> [[رده: شهدای دوران دفاع مقدس ]]<br /> [[رده: شهدای ارتش جمهوری اسلامی ایران]]<br /> [[رده: شهدای ایران]]<br /> [[رده: شهدای استان تهران ]]</div>

Mosavi9711 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%85%D8%B1%D8%AA%D8%B6%DB%8C_%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D8%AA%DB%8C 2019-02-10T17:37:04Z

<p>Mosavi9711: </p> <hr /> <div>شهید مرتضی براتی<br /> تاریخ تولد :1349/01/01<br /> تاریخ شهادت : 1369/05/31<br /> محل شهادت : نامشخص<br /> محل آرامگاه :تهران - بهشت زهرا<br /> <br /> <br /> <br /> ==زندگی نامه==<br /> در اول فروردین ماه سال 1349 چشم به جهان گشود كه اسم او را مرتضی نامیدند. او دوران كودكی خود را گذراند و در هفت سالگی به مدرسه رفت ولی تحصیل را تا اول راهنمایی بیشتر ادامه نداد، سپس وارد بازار كار گرديد و در یك خیاطی در خيابان فردوسی شاغل گرديد تا این كه به سن سربازی رسید و به سربازی اعزام شد.<br /> <br /> شهید براتي همه روزه‌های خود را هر سال به طور كامل می‌گرفت و نمازهای خود را در اول وقت می‌خواند، شب ها به نیایش با خدای خود می‌پرداخت. در تظاهرات زمان انقلاب شركت می‌كرد و با دوستان خود اعلامیه‌های امام را نیز پخش می‌نمود، هر جمعه به نماز جمعه مي رفت و در آن شركت می‌كرد. وي بسیار مهربان و دلسوز بود و صبر بسیاری داشت و با همین صبر تمام مشكلات را حل می‌كرد؛ به دیگران همیشه كمك فراوان می‌كرد و در حالی كه هنوز مجرد بود در یك مأموریت در پادگان حمید اهواز بر اثر اصابت تركش به بدنش در تاريخ 1369/05/31 به درجه شهادت نائل گردید<br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;ref&gt;سایت شهدای ارتش&lt;/ref&gt;[http://ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/4083 سایت شهدای ارتش]<br /> <br /> == رده‌ها ==<br /> {{ترتیب‌پیش‌فرض: مرتضی_براتی}}<br /> [[رده: شهدا]]<br /> [[رده: شهدای دوران دفاع مقدس ]]<br /> [[رده: شهدای ارتش جمهوری اسلامی ایران]]<br /> [[رده: شهدای ایران]]<br /> [[رده: شهدای استان تهران ]]</div>

Mosavi9711 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%85%D8%B1%D8%AA%D8%B6%DB%8C_%D8%A8%D8%A7%D9%82%D8%B1%DB%8C 2019-02-10T17:14:25Z

<p>Mosavi9711: </p> <hr /> <div>&lt;ref&gt;[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=3610 سایت یاران رضا] &lt;/ref&gt;&lt;ref&gt;&lt;ref&gt;سایت یاران رضا(ع)&lt;/ref&gt;[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=3610 سایت یاران رضا(ع)]&lt;/ref&gt; تاریخ تولد : 1342/04/01<br /> نام : مرتضی‌ محل تولد : طبس<br /> نام خانوادگی : باقری‌ تاریخ شهادت : 1361/08/02<br /> نام پدر : نورعلی‌ مکان شهادت : <br /> تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت : <br /> شغل : یگان خدمتی : <br /> گروه مربوط : سایر شهیدان استان خراسان<br /> نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : رزمنده‌<br /> <br /> ==خاطرات==<br /> در سالی که مرتضی به دنیا آمد در روستای ما حدود 12 کودک بر اثر بیماریهای مختلف از دنیا رفتند و مرتضی هم دچار همان بیماری شده بود . ولی به لطف خدا او خوب شد و تقدیر این بود که او با شهادت در راه خدا از این دنیا برود و جزء بندگان مقرب و صالح خدا شود.<br /> موقع رفتن به جبهه خیلی عجله داشت که هر طور شده رضایت نامه اش را بگیرد و برود وقتی آمد به خانه تا رضایت نامه را به پدر بدهد امضاء کند دید که ایشان در خانه نیست با دوچرخه بیرون رفت و گشت تا ایشان را پیدا کرد و از ایشان امضاء گرفت آمد به خانه و گفت : بالاخره گذرنامه کربلا را گرفتم و به جبهه رفت.<br /> منبع سایت یاران رضا<br /> HYPERLINK &quot;http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=3610&quot; <br /> &lt;ref&gt;[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=3610 سايت ياران رضا]&lt;/ref&gt;<br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Mosavi9711 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%85%D8%B1%D8%AA%D8%B6%DB%8C_%D8%A8%D8%A7%D9%82%D8%B1%DB%8C 2019-02-10T17:11:13Z

<p>Mosavi9711: </p> <hr /> <div>&lt;ref&gt;[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=3610 سایت یاران رضا] &lt;/ref&gt;&lt;ref&gt;&lt;ref&gt;سایت یاران رضا(ع)&lt;/ref&gt;[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=3610 سایت یاران رضا(ع)]&lt;/ref&gt; تاریخ تولد : 1342/04/01<br /> نام : مرتضی‌ محل تولد : طبس<br /> نام خانوادگی : باقری‌ تاریخ شهادت : 1361/08/02<br /> نام پدر : نورعلی‌ مکان شهادت : <br /> تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت : <br /> شغل : یگان خدمتی : <br /> گروه مربوط : سایر شهیدان استان خراسان<br /> نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : رزمنده‌<br /> <br /> ==خاطرات==<br /> در سالی که مرتضی به دنیا آمد در روستای ما حدود 12 کودک بر اثر بیماریهای مختلف از دنیا رفتند و مرتضی هم دچار همان بیماری شده بود . ولی به لطف خدا او خوب شد و تقدیر این بود که او با شهادت در راه خدا از این دنیا برود و جزء بندگان مقرب و صالح خدا شود.<br /> موقع رفتن به جبهه خیلی عجله داشت که هر طور شده رضایت نامه اش را بگیرد و برود وقتی آمد به خانه تا رضایت نامه را به پدر بدهد امضاء کند دید که ایشان در خانه نیست با دوچرخه بیرون رفت و گشت تا ایشان را پیدا کرد و از ایشان امضاء گرفت آمد به خانه و گفت : بالاخره گذرنامه کربلا را گرفتم و به جبهه رفت.<br /> منبع سایت یاران رضا&lt;&lt;ref&gt;&lt;/ref&gt;[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=3610 سایت یاران رضا]&lt;/ref&gt;<br /> HYPERLINK &quot;http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=3610&quot; <br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Mosavi9711 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%85%D8%B1%D8%AA%D8%B6%DB%8C_%D8%A8%D8%A7%D9%82%D8%B1%DB%8C 2019-02-10T16:57:44Z

<p>Mosavi9711: </p> <hr /> <div>&lt;ref&gt;[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=3610 سایت یاران رضا] &lt;/ref&gt;&lt;ref&gt;&lt;ref&gt;سایت یاران رضا(ع)&lt;/ref&gt;[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=3610 سایت یاران رضا(ع)]&lt;/ref&gt; تاریخ تولد : 1342/04/01<br /> نام : مرتضی‌ محل تولد : طبس<br /> نام خانوادگی : باقری‌ تاریخ شهادت : 1361/08/02<br /> نام پدر : نورعلی‌ مکان شهادت : <br /> تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت : <br /> شغل : یگان خدمتی : <br /> گروه مربوط : سایر شهیدان استان خراسان<br /> نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : رزمنده‌<br /> <br /> ==خاطرات==<br /> در سالی که مرتضی به دنیا آمد در روستای ما حدود 12 کودک بر اثر بیماریهای مختلف از دنیا رفتند و مرتضی هم دچار همان بیماری شده بود . ولی به لطف خدا او خوب شد و تقدیر این بود که او با شهادت در راه خدا از این دنیا برود و جزء بندگان مقرب و صالح خدا شود.<br /> موقع رفتن به جبهه خیلی عجله داشت که هر طور شده رضایت نامه اش را بگیرد و برود وقتی آمد به خانه تا رضایت نامه را به پدر بدهد امضاء کند دید که ایشان در خانه نیست با دوچرخه بیرون رفت و گشت تا ایشان را پیدا کرد و از ایشان امضاء گرفت آمد به خانه و گفت : بالاخره گذرنامه کربلا را گرفتم و به جبهه رفت.<br /> منبع سایت یاران رضا&lt;ref&gt;&lt;ref&gt;سایت یاران رضا&lt;/ref&gt;[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=3610 سایت یاران رضا]&lt;/ref&gt;<br /> HYPERLINK &quot;http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=3610&quot; <br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Mosavi9711 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%85%D8%B1%D8%AA%D8%B6%DB%8C_%D8%A8%D8%A7%D9%82%D8%B1%DB%8C 2019-02-10T16:55:25Z

<p>Mosavi9711: </p> <hr /> <div>&lt;ref&gt;&lt;ref&gt;سایت یاران رضا(ع)&lt;/ref&gt;[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=3610 سایت یاران رضا(ع)]&lt;/ref&gt; تاریخ تولد : 1342/04/01<br /> نام : مرتضی‌ محل تولد : طبس<br /> نام خانوادگی : باقری‌ تاریخ شهادت : 1361/08/02<br /> نام پدر : نورعلی‌ مکان شهادت : <br /> تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت : <br /> شغل : یگان خدمتی : <br /> گروه مربوط : سایر شهیدان استان خراسان<br /> نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : رزمنده‌<br /> <br /> ==خاطرات==<br /> در سالی که مرتضی به دنیا آمد در روستای ما حدود 12 کودک بر اثر بیماریهای مختلف از دنیا رفتند و مرتضی هم دچار همان بیماری شده بود . ولی به لطف خدا او خوب شد و تقدیر این بود که او با شهادت در راه خدا از این دنیا برود و جزء بندگان مقرب و صالح خدا شود.<br /> موقع رفتن به جبهه خیلی عجله داشت که هر طور شده رضایت نامه اش را بگیرد و برود وقتی آمد به خانه تا رضایت نامه را به پدر بدهد امضاء کند دید که ایشان در خانه نیست با دوچرخه بیرون رفت و گشت تا ایشان را پیدا کرد و از ایشان امضاء گرفت آمد به خانه و گفت : بالاخره گذرنامه کربلا را گرفتم و به جبهه رفت.<br /> منبع سایت یاران رضا<br /> HYPERLINK &quot;http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=3610&quot; <br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;ref&gt;&lt;ref&gt;سایت یاران رضا&lt;/ref&gt;[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=3610 سایت یاران رضا]&lt;/ref&gt;</div>

Mosavi9711