https://fa.jahad.ir/api.php?action=feedcontributions&feedformat=atom&user=Panahi 2026-06-05T07:25:06Z مشارکت‌های کاربر MediaWiki 1.23.5 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF_%D8%B9%DB%8C%D8%B3%DB%8C_%DA%A9%D9%88%D9%87%DB%8C 2020-09-30T17:24:14Z

<p>Panahi: </p> <hr /> <div><br /> کد شهید: 6531231 تاریخ تولد : <br /> نام : محمدعیسی‌ محل تولد : تربت جام<br /> نام خانوادگی : کوهی‌ تاریخ شهادت : 1365/11/01<br /> نام پدر : علی‌اکبر مکان شهادت : <br /> <br /> تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت : <br /> شغل : یگان خدمتی : <br /> گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است.<br /> نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : رزمنده‌<br /> گلزار : <br /> خاطرات<br /> استقامت و پایداری<br /> موضوع استقامت و پايداري<br /> راوی محمد حسین رجایی زاده<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> در عملیات خیبر من و برادرم محمد عیسی با هم بودیم آن جا ایشان در گردان قهار بود که من یکی از بچه های روستا را دیدم و پرسیدم که برادرم محمدعیسی را ندیدی یک مرتبه احساس کردم دستی به پشتم خورد، برگشتم نگاه کردم دیدم محمد عیسی است که دستش تیر خورده بود و پانسمان هم نکرده بود به او گفتم: تو مجروح شده ای برگرد عقب. در جواب گفت: من کاری نشده ام، درست است که دستم تیر خورده اما باز هم می توانم کار کنم او نارنجک تفنگی می زد و با دستی که سالم بود کارش را انجام می داد.<br /> خواب و رویای دیگران در مورد شهادت شهید<br /> موضوع خواب و روياي ديگران در مورد شهادت شهيد<br /> راوی فاطمه کوهی<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> یک هفته قبل از شهادت محمد عیسی خواب دیدم که : پسرم محمد عیسی به زمین خورد و سرش را روی دو زانویم قرار دادم و گفتم اگر آب می خواهی قمه قمه است آب دارد بردار بنوش که جوابی نداد یک دفعه متوجه شدم که سیدی از طرف قبله آمد و شال سبزی هم دارد آمد و گفت: بچه ام را بدهید، گفتم: بچه مال من است. اما ایشان دوباره گفت: بچه مال من است و برای بار سوم هم تکرار کرد که من گفتم: بیاید نگاه کنید اگر بچه ی شما بود که هیچ آمد نگاه کرد و بچه را نگاه کرد و گفت: تا این ساعت بچه مال شما بود از این به بعد بچه مال من است از خواب بیدار شدم و بعد از گذشت یک هفته وقتی به تربت مراجعه کردم خبر شهادت محمدعیسی را به من دادند.<br /> خاطرات نحوه مجروحیت<br /> موضوع خاطرات نحوه مجروحيت<br /> راوی فاطمه کوهی<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> ما با هم منظقه ی عملیاتی خیبر بودیم. ولی من در گردان دیگر بودم محمد همدیگر را ندیده بودیم. من ی? روز آنجا دنبال ایشان می گشتم تا او را ببینم. اتفاقاً ی?ی از بچه های روستای خودمان را آنجا دیدم از او پرسیدم محمد عیسی را ندیدی؟ در این لحظه دیدم دستی به پشت من خورد. برگشتم نگاه ?ردم دیدم محمد عیسی است. ی? دستش تیر خورده بود. به او گفتم:&quot; تو مجروح شده ای؟ برگرد عقب.&quot; گفت:&quot; چیزی نیست. درست است ?ه دستم تیر خورده است ولی می توانم این جا ?ار ?نم.&quot; او با همان وقتی ?ه سالم بود نارنج? تفنگی شلی? می ?رد.<br /> خواب و رویای دیگران در مورد شهادت شهید<br /> موضوع خواب و روياي ديگران در مورد شهادت شهيد<br /> راوی فاطمه کوهی<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> یه هفته قبل از شهادت محمد عیسی خواب دیدم. او در حین بازی به زمین خورده و سرش جراحت برداشت من او را در آغوش گرفتم و آرام کردم. در این لحظه دیدم سیدی از طرف قبله آمد. و به من گفت:&quot; بچه ام را بدهید.&quot; گفتم:&quot; بچه مال من است بیائید شما نگاه کنید اگر بچه مال شما بود او را ببرید.&quot; ایشان گفت:&quot; تا این ساعت این بچه مال شما بوده از این به بعد مال من است.&quot; بعد از یه هفته خبر شهادت محمد عیسی را برای ما آوردند.<br /> &lt;ref&gt;[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=17772 یاران رضا]&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references/&gt;</div>

Panahi https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%AD%D8%B3%DB%8C%D9%86_%D8%A7%D8%B5%D8%BA%D8%B1_%DA%A9%D9%84%D8%A7%D8%AA%D9%87_%D8%A2%D9%82%D8%A7_%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF%DB%8C 2020-09-30T17:19:16Z

<p>Panahi: </p> <hr /> <div><br /> کد شهید: 6220916 تاریخ تولد : <br /> نام : حسین‌اصغر محل تولد : نیشابور<br /> نام خانوادگی : کلاته‌اقامحمدی‌ تاریخ شهادت : 1362/05/18<br /> نام پدر : علی‌اکبر مکان شهادت : <br /> <br /> تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت : <br /> شغل : یگان خدمتی : <br /> گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است.<br /> نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : رزمنده‌<br /> گلزار : <br /> خاطرات<br /> توجه به خانواده<br /> موضوع توجه به خانواده<br /> راوی مریم دستجردی<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> به یاد دارم زمستان بسیار سردی بود و ما در خانه مان کرسی گذاشته بودیم و به خاطر برف سنگینی که آمده بود نتوانسته بودیم هیزم جمع کنیم و ما با همان هیزم قبلی شب را به سر بردیم. صبح وقتی برای نماز بیدار شدیم دیدم برف سنگینی آمده است و جلوی خانه ما پر از برف است. من بیل را برداشتم و برفها را کنار زدم حسین آمد و به زور بیل را از من گرفت با آنکه برایش دشوار بود تحملّ می کرد . برفها را کم کم کنار می زد و در همین موقع من مقداری کاه آوردم و در کرسی ریختم و کبریت زدم و خانه پر از دود شد. و بچه ها از سوزش چشمانشان شکایت کردند و من کاهها را جمع کردم و چراغ فانوس را زیر کرسی گذاشتم. بالاخره با سردی و گرمی روزگار ساختیم و او از هیچ کاری ترس نداشت تا ما راحت باشیم و من هم به زندگی امیدوار شدم.<br /> &lt;ref&gt;[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=17577 یاران رضا]&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references/&gt;</div>

Panahi https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%AD%DB%8C%D8%AF%D8%B1_%D8%B9%D9%84%DB%8C_%DA%A9%D9%84%D8%A7%D8%AA%D9%87 2020-09-30T17:17:36Z

<p>Panahi: </p> <hr /> <div>کد شهید: 6716479 تاریخ تولد : <br /> نام : حیدرعلی‌ محل تولد : بجنورد<br /> نام خانوادگی : کلاته‌ تاریخ شهادت : 1367/04/22<br /> نام پدر : احیامحمد مکان شهادت : <br /> <br /> تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت : <br /> شغل : تعمیرکار تلویزیون یگان خدمتی : <br /> گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است.<br /> نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : رزمنده‌<br /> گلزار : انصارالحسین‌<br /> خاطرات<br /> احساس مسؤلیت<br /> موضوع احساس مسؤليت<br /> راوی <br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> 14- یادم می آید زمانی که من در جبهه بودم شنیدم که حیدر علی هم به جبهه آمده به دیدن ایشان رفتم و به او گفتم: چرا مادر را تنها گذاشتی آمدی؟ شما باید می ماندید و وقتی من برگشتم، آن موقع شما می آمدید. ایشان در جواب من گفت: شما برای خودتان آمدید ومن نیز برای خودم آمدم.<br /> تولد و کودکی<br /> موضوع تولد و کودکي<br /> راوی <br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> 14-به یاد دارم فرزندم حیدر علی بعد از تولد به بیماری سختی مبتلا گشت. به هر دکتر مراجعه کردم نتیجه نگرفتم بعد یک شب خواب دیدم یک سید بزرگواری در خواب به من گفت: فرزندت را به جوار امام زاده معصوم زاده ببرید. فرزندت خوب می شود. ن این کار را کردم و فرزندم حیدر علی شفا پیدا کرد.<br /> &lt;ref&gt;[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=17575 یاران رضا]&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references/&gt;</div>

Panahi https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%B9%D9%84%DB%8C_%D8%A7%D8%B5%D8%BA%D8%B1_%DA%A9%D9%84%D8%A7%D8%AA%D9%87 2020-09-30T17:16:20Z

<p>Panahi: </p> <hr /> <div><br /> کد شهید: 6530853 تاریخ تولد : <br /> نام : علی‌اصغر محل تولد : سبزوار<br /> نام خانوادگی : کلاته‌ تاریخ شهادت : 1365/11/05<br /> نام پدر : محمدرضا مکان شهادت : <br /> <br /> تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت : <br /> شغل : یگان خدمتی : <br /> گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است.<br /> نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : رزمنده‌<br /> گلزار : <br /> خاطرات<br /> <br /> خبر شهادت<br /> موضوع خبر شهادت<br /> راوی <br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> پدرعلی اصغر قصد داشت به سبزوار برود به اوگفتم : یک ماشین لباسشویی بگیر وکوپنها را هم از سبزوار بگیر وبیاور. وقتی پدرش رفت من خانه ی پایین (اتاقی که حالت انبار میوه راداشت ) را که پر بود خالی کردم مثل اینکه کسی به من بگوید این خانه را مرتب کن که اگر خبر بیاورند بچه ات شهید شده است اینها تمیز باشند اصلاً مثل اینکه به نظرم می آمد این بچه شهید شده است. خانه ها را مرتب کردم و ملافه ها را شستم و در همان حال با خودم صحبت می کردم ومی گفتم : می خواهد بیایند وبگویند بچه ام شهید شده است همان روز از فرط کار زیاد خسته شدم و در اتاق دراز کشیدم پدرش ازسبزوارآمد حالش خراب بود گفتم : چرا چنین هراسانی ومثل همیشه نیستی ؟ کوپنها را گرفتی؟ ماشین لباسشویی گرفتی ؟ گفت : کوپنها را که وقت نکردم بگیرم ماشین لباسشویی را هم را یکی از دوستانم گفت می گیرم وبرایتان می فرستم . من یکی از دوستان علی اصغر را دیدم گفتم : راستش را بگو تو هرخبری هست ازعلی اصغر داری راستش را به من بگو گفت : نه هیچ خبری نیست. گفتم : جان علی اصغر راستش را بگو من از جمع این مسئله جلوی نظرم می آید نمی بینی خانه ها را مرتب کردم حس می کنم از جمع به من خبر می دهند که بچه هات شهید شده است . گفت : یک نفر در سبزوار به من گفته است که ما در منطقه با علی اصغر با هم بوده ایم من او را دیده ام که درخط بر اثر اصابت ترکش خمپاره به فک و پایش مجروح شده بودو یک تکه پارچه به پایش بسته بود به او گفتم : پایت درد می کند با همان حالت خندید و گفت : من اصلاً احساس درد نمی کنم. اورا برای درمان به درمانگاه صحرایی بردند با شنیدن این حرف شب به خانه ی خواهر هایش رفتیم وبه آنه گفتیم زندگیتان را مرتب کنید می دانم برادرتان شهید شده است . پدرش همراه با دایی و پسرعمه اش به منطقه رفتند تا از او خبر بیاورند وقتی آمدند گفتم : علی اصغر کجاست ؟ گفتند : علی اصغر شهید شده است و او را به مشهد برده اند . فردای آن روز قصد رفتن به سبزوار را داشتیم که دربین راه دور زدند و به طرف روستان برگشتند گفتم : چرا به طرف روستا برمی گردیم گفتند : می خواهیم برویم و خستگی بگیریم و بعد به سبزوار و از آنجا به مشهد برویم . وقتی به روستا برگشتیم متوجه شدم که علی اصغر شهید شده است با شنیدن این حبر هیچ ناراحت نشدم گفتم : علی اصغر امام حسین هم شهید شد علی اصغر من هم فدای امام حسین (ع) سرو جانان فدای امام حسین (ع) شود .<br /> خواب و رویای دیگران درمورد شهید<br /> موضوع خواب و روياي ديگران درمورد شهيد<br /> راوی <br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> یک بار مادر سه شهید خواب دیده بود که فردای (همان شب) یک شهیدی می آورند که مادرش فاطمه است به او گفته بودند از شما خواهش داریم بروی دست روی قلب مادرشهید بگذاری تا قلبش خنک شود همچنین گفت : دیدم یک کبوتری روی جنازه پرواز می کند . من روز تشییع جنازه به چشم خودم دیدم که یک کبوتری روی جنازه پرواز می کند وقتی برای خاک سپاری پیکر ایشان به قبرستان رفته بودم چون شلوغ بود مادر آن سه شهید هر چه دنبال من گشته بود مرا پیدا نکرده بود و روز سوم آمد وگفت : درخواب به من گفته اند باید بروی دست روی قلب مادر شهید باقری بگذاری تا قلبش خنک بشود واو آمد و دستش را روی قلب من گذاشت.<br /> &lt;ref&gt;[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=17573 یاران رضا]&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references/&gt;</div>

Panahi https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%B1%D8%B3%D9%88%D9%84_%DA%A9%D9%85%D8%A7%D9%84%DB%8C 2020-09-30T17:12:46Z

<p>Panahi: </p> <hr /> <div>کد شهید: 6616362 تاریخ تولد : <br /> نام : رسول‌ محل تولد : بجنورد<br /> نام خانوادگی : کمالی‌ تاریخ شهادت : 1366/01/31<br /> نام پدر : قربانعلی‌ مکان شهادت : <br /> <br /> تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت : <br /> شغل : محصل یگان خدمتی : <br /> گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است.<br /> نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : رزمنده‌<br /> گلزار : <br /> خاطرات<br /> پشتیبانی نیرو مالی و فرهنگی<br /> موضوع پشتيباني نيرو مالي و فرهنگي<br /> راوی <br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> یک روز از طرف بهداشت برای واکسیناسیون به ده آمده بودند. یک بلندگوی دستی به شهید دادند تا اعلام نماید. خانواده ها بچه هایشان را برای واکسیناسیون به مسجد بیاورند. او با بلندگوی در روستا دور می زد و اعلام می نمود: مردم بچه های خود را برای واکسیناسیون به مسجد ببرید. آی جوانهای روستا بیایید به جبهه برویم. این خبر به گوش برادران بهداشت رسید. به او گفتند ما تو را برای خبر کردن مردم به جبهه فرستادیم؟ شهید با خنده گفت: اشکال نداشت.<br /> &lt;ref&gt;[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=17672 یاران رضا]&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references/&gt;</div>

Panahi https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%AD%D8%B6%D8%B1%D8%AA_%D9%82%D9%84%DB%8C%E2%80%8C_%DA%A9%D9%85%D8%A7%D9%84%DB%8C%E2%80%8C_%D8%B7%D8%B1%D8%A7%D9%82%DB%8C%E2%80%8C 2020-09-30T16:23:38Z

<p>Panahi: </p> <hr /> <div>کد شهید: 6531020 تاریخ تولد : <br /> نام : حضرتقلی‌ محل تولد : بجنورد<br /> نام خانوادگی : کمالی‌ط‌راقی‌ تاریخ شهادت : 1365/10/22<br /> نام پدر : ولی‌ مکان شهادت : <br /> <br /> تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت : <br /> شغل : یگان خدمتی : <br /> گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است.<br /> نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : رزمنده‌<br /> گلزار : <br /> خاطرات<br /> عشق شهادت<br /> موضوع عشق شهادت<br /> راوی ولی کمالی طراقی<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> روزی که حضرتقلی می خواست به اتفاق نجمی به جبهه برود از تراکتور پیاده شد و به لب رودخانه رفت. وقتی که مقداری آب نوشید به من گفت:این آخرین بار بود که من از این رودخانه آب نوشیدم. سپس رو به نجمی کرد وگفت: بگو ببینم تو هم از باغت خداحافظی کرده ای یا نه؟ که او هم در جواب گفت: بلی خداحافظی کرده ام. این آخرین باری بود که به جبهه رفتند و دیگر بر نگشتند و همانجا به فیض شهادت نایل شد.<br /> اولین اعزام<br /> موضوع اولين اعزام<br /> راوی ولی کمالی طراقی<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> وقتی تصمیم گرفت تا به جبهه برود من گفتم پسرم تونمی خواهد بروی من عوض تو خواهم رفت اودر حالیکه گریه می کرد گفت : نه پدر جان تکلیف من نیز هست ومن هم باید بروم روز بعد با تراکتور به شهر رفتم تا برای اعزام به جبهه ثبت نام کنم تا اینکه به جایی رسیدم که همه نیروها برای ثبت نام آنجا تجمع کرده بودند وقتی من نیز رفتم تا اسمم را بنویسم با کمال تعجب دیدم که حضرتقلی نیزازراهی دیگر خودش را به آنجا رسانده وثبت نام کرده است .<br /> خواب و رویای دیگران درمورد شهید<br /> موضوع خواب و روياي ديگران درمورد شهيد<br /> راوی ولی کمالی طراقی<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> پس از اینکه به جبهه رفت من خواب دیدم که اسیر شده است در خواب پسر عمویش را نیز دیدم به او گفتم : بین رفقایتان جای دونفر خالی است که سرش را پایین انداخت وچیزی نگفت ولی اندکی که گذشت به من گفت : آنها اسیر شده اند همین را که گفت من از خواب بیدار شدم ودرهمان اعزام بود که ایشان به اتفاق دوستش نجمی به شهادت رسید .<br /> خبر شهادت<br /> موضوع خبر شهادت<br /> راوی ولی کمالی طراقی<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> روزی که فرزندم قلی می خواست همراه دوستش شهید نجفی به جبهه برود از تراکتور پیاده شد و به لب رودخانه رفت و وقتی مقداری از آب رودخانه نوشید به من گفت: این آخرین باری بود که من از این رودخانه آب نوشیدم، سپس رو به نجفی کرد و گفت: بگو ببینم تو هم از باغت خداحافظی کرده ای یا نه، که او هم در جواب گفت: بله خداحافظی کردم و این آخرین باری بود که به جبهه رفتند و دیگر برنگشتند و همانجا در عملیات کربلای 5 منطقه شلمچه در اثر موج گرفتگی به درجه رفیع و والای شهادت نائل گردیدند.<br /> &lt;ref&gt;[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=17685 یاران رضا]&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references/&gt;</div>

Panahi https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85_%D8%AD%D8%B3%DB%8C%D9%86%E2%80%8C_%DA%A9%D9%85%D8%AF%D9%84 2020-09-30T16:22:30Z

<p>Panahi: </p> <hr /> <div> <br /> کد شهید: 6616350 تاریخ تولد : <br /> نام : غلامحسین‌ محل تولد : مشهد<br /> نام خانوادگی : کمدل‌ تاریخ شهادت : 1366/02/06<br /> نام پدر : احمد مکان شهادت : سنندج‌<br /> <br /> تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت : <br /> شغل : دانش آموز یگان خدمتی : <br /> گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است.<br /> نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : رزمنده‌<br /> گلزار : بهشت‌رضا<br /> وصیتنامه<br /> <br /> بسم الله الرحمن الرحيم و لا تحسبن الذين قتلوا في سبيل الله امواتا بل احياء عند ربهم يرزقون . مپنداريد که کساني که در راه خدا کشته مي شوند . مرده اند بلکه زنده اند و در نزد خداي خويش روزي مي خورند. با نام الله پاسدار حرمت خون شهيدان و با درود بيکران به يگانه منجي عالم بشريت حضرت مهدي (عج) و نايب بر حقش امام خميني و با درود و سلام به تمامي رزمندگان سلحشور و جانبازان انقلاب و با درود و سلام به شما پدر عزيز و گرامي ، اميدوارم که مرا ببخشي و از من راضي باشي . اگر خطايي از من سر زده بايد به خوبي از بنده راضي باشي . پدر جان ، پدر عزيزم من از خداي متعال درخواست کرده ام که توفيق شهادت نصيب من بکند و اگر شهادت توفيق کرد اميدوارم که هرچه پرشکوهتر مراسم برگزاري تشييع جنازه ام را بخوبي انجام دهيد و از دعا به جان امام و پيروزي رزمندگان اسلام يادتان نرود و هميشه در دعاها شرکت نماييد . پدر عزيزم باز هم مي گويم که اگر خداوند متعال شهادت نصييم کرد براي من گريه مکنيد زيرا دشمن از گريه ها استفاده کامل مي برد و با درود و سلام به مادر عزيز و گرامي . مادر عزيزم اميدوارم که مرا ببخشي و از بنده حقير ناراحتي در بر نداشته باشيد . مادر گرامي براي من گريه مکن و از دعا به جان امام يادتان نرود . خدمت برادرانم علي آقا و روح ا… سلام زياد مي رسانم و از برادرام علي آقا مي خواهم که اگر من به شهادت رسيدم راه مرا ادامه دهيد و همچنين خدمت خواهرانم سلام مخصوص مي رسانم و در آخر وصيتنامه اقوام و خويشاوندان را سلام مي رسانم و همچنين دوستانم را بخصوص برادر بزرگوارم غلامرضا عبدي که از خداي متعال شفاي اين برادر متعال را خواستارم و همچنين خدمت دوستانم سلام مخصوص مي رسانم و در پايان پدر عزيزم محل دفن من بهشت رضا مي باشد ، پهلوي ديگر دوستان . و السلام عليکم و رحمت الله و برکاته . ربنا افرغ صبراً و ثبت اقدامنا و انصرنا مع القوم الکافرين . خدايا خدايا تا انقلاب مهدي خميني را نگهدار.<br /> &lt;ref&gt;[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=17695 یاران رضا]&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references/&gt;</div>

Panahi https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%B9%DB%8C%D8%B3%DB%8C_%DA%A9%D9%85%D8%A7%DB%8C%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86%DB%8C%E2%80%8C 2020-09-30T16:21:21Z

<p>Panahi: </p> <hr /> <div>کد شهید: 6530963 تاریخ تولد : <br /> نام : عیسی‌ محل تولد : سبزوار<br /> نام خانوادگی : کمایستانی‌ تاریخ شهادت : 1365/10/27<br /> نام پدر : باباعلی‌ مکان شهادت : <br /> <br /> تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت : <br /> شغل : یگان خدمتی : <br /> گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است.<br /> نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : رزمنده‌<br /> گلزار : شهدا<br /> خاطرات<br /> لحظه و نحوه شهادت<br /> موضوع لحظه و نحوه شهادت<br /> راوی محمد رضا کمایستانی<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> یکی از همرزمانش تعریف می کرد و می گفت:ایشان (عیسی)از ناحیه پیشانی مجروح شده بودند ، من ایشان را کول کردم و حدودا 400 متر به پشت خط آوردم تا با آمبو لانس برسانم.در بین راه گفت:چرا زحمت کشیدی من نم خواستم حتی یک موچه ای از من رنجیده شود،همین جا مرا به زمین بگذار می خواهم زحمت را کم کنم و زمانی که او را به زمین گذاشتم بعد از لحظاتی به شهادت رسید.&lt;ref&gt;[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=17691 یاران رضا]&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references/&gt;</div>

Panahi https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%B3%DB%8C%D8%AF_%DA%A9%D8%A7%D8%B8%D9%85%E2%80%8C_%DA%A9%D9%85%D8%A7%D9%84%DB%8C%E2%80%8C_%D8%B3%D8%B1%D8%B4%D8%AA%E2%80%8C 2020-09-30T16:19:30Z

<p>Panahi: </p> <hr /> <div> <br /> کد شهید: 6531018 تاریخ تولد : <br /> نام : سیدکاظ‌م‌ محل تولد : مشهد<br /> نام خانوادگی : کمالی‌سرشت‌ تاریخ شهادت : 1365/10/24<br /> نام پدر : سیداحمد مکان شهادت : شلمچه<br /> <br /> تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت : <br /> شغل : کارگر یگان خدمتی : <br /> گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است.<br /> نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : رزمنده‌<br /> گلزار : حرم‌مط‌هرامام‌ر<br /> خاطرات<br /> خاطرات سیاسی<br /> موضوع خاطرات سياسي<br /> راوی اشرف تابانه<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> از وقتی که انقلاب شد او اصلاً توی خانه نبود همه اش مسجد بود اینطرف و آنطرف می رفت. در راهپیماییها شرکت می کرد یکبار 20 روز گمشده بود اما او را پیدا نکردیم چون در راهپیماییها مردم را می کشتند ما می ترسیدیم او را کشته باشند. به امام رضا (ع) متوسل شدم تا اینکه یک شب ساعت 1 خودش آمد. بدنش سیاه وکبود بود. آنقدر ساواکیها او را با باتوم ، کابل و سیم زده بودند تا اعتراف کند که اعلامیه ها را از چه کسی گرفته اما او نگفته بود.<br /> خواب و رویای دیگران در مورد شهادت شهید<br /> موضوع خواب و روياي ديگران در مورد شهادت شهيد<br /> راوی اشرف تابانه<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> یکبار که می خواستم نماز بخوانم متوجه شدم دو خانم نورانی با لباس سفید کنارم نشسته اند به آنها گفتم: من قبلاً خواب امام زمان (عج) را دیدم که به مجلس فرزندم آمده شما می توانید خواب مرا تعبیر کنید. آنها گفتند: خداوند امانتش را از شما قبول می کند گفتم: چه امانتی گفتند: همان نیت دلتان را قبول کرده است (پسرم به شهادت برسد) وقتی برگشتم و سر از سجده برداشتم آنها را ندیدم که بعدها خبر شهادت او را برایمان آوردند.<br /> &lt;ref&gt;[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=17683 یاران رضا]&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references/&gt;</div>

Panahi https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%87%D8%A7%D8%AF%DB%8C_%DA%A9%D9%85%D8%A7%D9%86%DB%8C%E2%80%8C 2020-09-30T16:18:16Z

<p>Panahi: </p> <hr /> <div>کد شهید: 6221042 تاریخ تولد : <br /> نام : هادی‌ محل تولد : سبزوار<br /> نام خانوادگی : کمانی‌ تاریخ شهادت : 1362/01/24<br /> نام پدر : احمد مکان شهادت : <br /> <br /> تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت : <br /> شغل : یگان خدمتی : <br /> گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است.<br /> نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : رزمنده‌<br /> گلزار : بهشت‌شهدا<br /> خاطرات<br /> تقید در حضور در مزار شهدا<br /> موضوع تقيد در حضور در مزار شهدا<br /> راوی <br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> هادی یک روز به بهشت زهرا (س) رفته بود سرمزار شهدا پیرمردی را می بیند که ضمن خواندن فاتحه دارد ازشهدا برای رفتن به جبهه خداحافظی می کند وقتی هادی می بیند که این پیرمرد دارد به جبهه می رود او هم تصمیم گرفت که به جبهه برود لذا ابتدا ثبت نام کرد وسپس به جبهه اعزام شد .<br /> خواب و رویای دیگران درمورد شهید<br /> موضوع خواب و روياي ديگران درمورد شهيد<br /> راوی <br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> یک بار که ما برای زیارت به مشهد رفته بودیم درآنجا خواب دیدم که یک نفر در صحن ایستاده و پارچه ای ابریشمی بر روی صورتش اندخته وقتی پارچه را برداشت دیدم هادی هسا او به من نگاه کرد و لبخند می زد .<br /> عشق شهادت<br /> موضوع عشق شهادت<br /> راوی <br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> وقتی خبرشهادت یکی از دوستان را دادند هادی خیلی منقلب و ناراحت شد وگریه می کرد ومن بارها به او می گفتم : او شهید شده است ناراحتی شما برای چیست ؟ می گفت: شهیدان زنده اند ونزد خداوند روزی می خورند اما گریه من به خاطر این نیست که ایشان شهید شده اند گریه من به خاطر این است که چرا تمام دوستانم می روند ومن مانده ام.<br /> &lt;ref&gt;[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=17690 یاران رضا]&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references/&gt;</div>

Panahi https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85_%D8%B1%D8%B6%D8%A7_%DA%A9%D9%87%D9%86%E2%80%8C_%D8%B2%D8%A7%D8%AF%D9%87%E2%80%8C_%D8%A8%D8%AC%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86%DB%8C%E2%80%8C 2020-09-30T16:14:20Z

<p>Panahi: </p> <hr /> <div> <br /> کد شهید: 6221191 تاریخ تولد : <br /> نام : غلامرضا محل تولد : گناباد<br /> نام خانوادگی : کهن‌زاده‌بجستانی‌ تاریخ شهادت : 1362/12/03<br /> نام پدر : عباس‌ مکان شهادت : <br /> <br /> تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت : <br /> شغل : یگان خدمتی : <br /> گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است.<br /> نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : رزمنده‌<br /> گلزار : <br /> خاطرات<br /> خواب و رویای دیگران درمورد شهید<br /> موضوع خواب و روياي ديگران درمورد شهيد<br /> راوی معصومه اورعی<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> بعد از شهادت فرزندم غلامرضا کهن زاده یک شب او را در خواب دیدم که با لباسهایی که آخرین بار به جبهه رفته بود در حیاط خانه نشسته و مشغول پوشیدن کفشهایش بود نزدیک رفتم به او گفتم: پسرم! چرا کفشهایت را می پوشی؟گفت: می خواهم بروم می گویند عملیات نزدیک است باید سریع خودم را به آنجا برسانم. بلند شد تا برود. جلوی او را گرفتم و گفتم: بعد از چند وقت به خانه آمدی و حال نیامده می وخواهی بروی؟ او گفت: فقط آمده ام که بگیم نگران من نباشیدجایی که من در آن هستم خیلی خوب است. دست مرا بوسید و از حیاط خارج شد و من از خواب بیدار شدم.<br /> عشق به جهاد<br /> موضوع عشق به جهاد<br /> راوی زهرا درمیانی<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> یادم هست وقتی برادرم غلامرضا کهن زاده قصد رفتن به جبهه را داشت به او گفتم: چرا می خواهی به جبهه بروی؟ مگر نمی بینی که پدر و مادر تنها هستند و کسی نیست که آنها را یاری کند. خودت هم می دانی که من گرفتارم و نمی توانم به آنها برسم. برادرم در جواب من گفت:خواهر، شما به جای اینکه فرزندت را به همراه من به جبهه بفرستی،مرا از رفتن به آنجا منع می کنی؟ اکنون که اسلام نیاز به کمک دارد باید بشتابیم و به یاری مسلمانان برویم. برای کمک به پدر و مادر هم خدا بزرگ است و خوش همه فکرها را می کند.<br /> دستگیری از ضعیفان<br /> موضوع دستگيري از ضعيفان<br /> راوی معصومه اورعی<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> یادم می‌آید وقتی فرزندم غلامرضا می خواست جبهه برود گریه می‌کردم و به ایشان می گفتم این پدر توست که نمی‌تواند نماز بخواند من هم که مادرت هستم همیشه مریضم خدا راضی نیست که تو برود به جبهه و ما تنها زندگی کنیم ایشان ناراحت شد و شروع کرد مثل ابر بهاری به گریه کردن رفت زیر کرسی خوابید یک دفعه دیدم بلند شد و در حالیکه پتو بالای سرش بود گفت: من الآن خواب دیدم که در خط مقدم جبهه هستم و تفنگ در دست دارم حالا اگر راضی هستید یا نیستید خداحافظ، پدرش گفت: کاغذ را بیاور تا انگشت بزنم دیگر رفت وقتی مجروح شد و برگشت و حالش بهتر شد به دروغ گفت: اسمم برای سربازی در آمده است من گفتم چطور فقط اسم تو درآمده و اسم فلانی‌ها در نیامده است گفت: نترسید مادر جان دروغ نمی‌گویم شما این جور مسائل را متوجه نیستید اگر پرونده‌ام غایب بخورد در مدرسه جایی ندارم من می‌خواهم بروم آنها می‌خواهند نیایند خودشان می‌دانند دیگر دیدم بلند شد و لباسهایش را پوشید و رفت از جلوی درب برگشت و گفت: داخل چشمم آشغالی رفته است به ایشان گفتم بیا مادر جان قسمت نیست که بروی گوش نکرد و پس ازدرآوردن آشغال از چشمش راهی جبهه شد و دیگر برنگشت.<br /> دستگیری از ضعیفان<br /> موضوع دستگيري از ضعيفان<br /> راوی معصومه اورعی<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> فرزندم غلامرضا وقتی مدرسه می‌رفت یک کتابی خریده بود و همیشه این کتاب را به دوستش که فرزند یتیمی بود می‌داد تا استفاده کند به ایشان گفتم: رضا جان فردا خودت مردود خواهی شد بخاطر این که کتابت را به دوستت می‌دهی می‌گفت: مادر بچه یتیم است مادرش مرده است او قبول شود غصه‌ی من نیست<br /> عشق شهادت<br /> موضوع عشق شهادت<br /> راوی معصومه اورعی<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> روزی همسایه‌مان به فرزندم غلامرضا گفت: آقا رضا به جبهه نرو عاقبت تیری به تو می‌خورد و شهید می‌شوی و در جعبه‌ای می‌گذارند و روی دست مردم تشییع می‌شوی ایشان گفت چقدر خوب دوست دارم به جبهه بروم و با جعبه برگردم این افتخاری است که بر روی دست مردم باشم و مردم جنازه مرا تشییع کنند من برای شهادت می‌روم من نمی‌روم که سالم برگردم پدر و مادر و خواهرانم هم افتخار می‌کنند که خانواده شهید شوند.<br /> خواب و رویای دیگران درمورد شهید<br /> موضوع خواب و روياي ديگران درمورد شهيد<br /> راوی معصومه اورعی<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> یک شب خواب دیدم که در باغستان هستیم و فرزندم غلامرضا با لباسهای سربازی ایستاده است یکدفعه گفتم: رضا، گفت: بله. گفتم چرا اینجایی و به باغ نمی‌آیی؟ گفت: ی من تا اینجا آمدم که شما را ببینم گفتم بیا به باغ که بابا هم تو را ببیند گفت: می‌خواهم بروم که رفقایم منتظرم هستند گفت: ی گریه نکنی من خوب و خوشم و خداحافظی کرد و رفت.<br /> عشق به جهاد<br /> موضوع عشق به جهاد<br /> راوی محمد سالاری<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> فکر می‌کنم عملیات فتح‌المبین بود که بنده هنوز به جبهه اعزام نشده بودم ایشان با این که یک سالی ازش کوچکتر بودند عازم جبهه شدند در جبهه یادم است که ترکش خمپاره‌ای به پایش اصابت کرده بود و این ترکش خمپاره همچنان در پایش بود تا این که رفت به سربازی در سربازی هم سعی می‌کرد که این موضوع ترکش جایی مطرح نشود زیرا نگران بود که نکند با وجود ترکش دو پایش معاف شود رفت به سربازی و جنگید و در مدت خدمت سربازی به درجه‌ی رفیع شهادت نایل آمد.<br /> عشق به جهاد<br /> موضوع عشق به جهاد<br /> راوی محمد سالاری<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> من و رضا تقریباً یکی دو ماهی بود که در آموزش بودیم یک ماه هم در منطقه بودیم در همین اواخر دو ماه بود که ایشان مجروح شدند با توجه به این که درسشان تمام شده بود برای انجام خدمت سربازی خودشان را آماده کردند و به مشهد اعزام شدند برای خدمت سربازی خلاصه بعد از آموزش به تربت اعزام شدم ایشان هنوز مشهد بودند حدود 20 روز دیگر از آموزش اینها مانده بود من برای خداحافظی با ایشان به پادگان رفتم پرسید شما کجا می‌روید؟ گفتم تقسیم شده‌ایم به ارومیه بعد گفت ما هم بیست روز دیگر تقسیم می‌شویم بعد از 20 روز دیگر تلفن زدم ایشان هم تقسیم شده بودند و به منطقه‌ی جنوب رفته بودند بعد از دو ماه از خدمت سربازی ایشان عملیات شروع شده بود من تربیت معلم قبول شدم و به ایشان تلفن کردم می‌روند نزد فرمانده، فرمانده هم می‌گوید خیلی خوب است امشب عملیات است از عملیات که بر گردیم انشاءالله ترخیض می‌شوید بعد یکی از بچه‌ها به فرمانده گفته بودند ایشان را امشب ترخیص کنید که بروند ایشان قبول شده‌اند گویا گفته بودند که فعلاً عملیات است می‌مانم اگر از عملیات سالم برگشتم آن موقع کارهای ترخیصی‌ام را انجام می‌دهد و بعد می‌رویم برای شرکت در تربیت‌معلم و خواندن درس که در همان عملیات ایشان مفقود می شوند.<br /> عشق به جهاد<br /> موضوع عشق به جهاد<br /> راوی مهسا کهن زاده<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> یادم می‌آید موقعی که برادرم غلامرضا می‌خواست داوطلبانه به جبهه اعزام شود به ایشان گفتم چرا به جبهه می‌روی آخر پدر و مادر کسی را ندارند که به آنها رسید نماید من هم که گرفتاری دارم و به هیچ کار نمی‌رسم ایشان در جواب می‌گفتند: خواهر جان به جای این که فرزند خودت را من به جبهه بفرستی مرا هم از رفتن به جبهه منع می‌کنی ما باید برویم تا اسلام را زنده نگه داریم.<br /> دستگیری از ضعیفان<br /> موضوع دستگيري از ضعيفان<br /> راوی معصومه اورعی<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> فرزندم غلامرضا یک کتاب درسی خریده بود از گناباد و همیشه او را می‌داد به بچه‌ی سلیمی می‌گفتم مادر جان فردا خودت مردود می‌شوی همیشه کتابت دست حسین سلیمی است چرا خودت نمی‌خوانی می‌گفت: مادر ایشان بچه یتیمی است که مادرش مرده انشاءا... او قبول شود غصه‌ی من نیست گناه دارد او یتیم است می‌گفت اگر او قبول شود مثل این است که من قبول شده‌ام انشاءا... خدا ما را قبول کند.<br /> &lt;ref&gt;[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=17714 یاران رضا]&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references/&gt;</div>

Panahi https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF_%DA%A9%D9%84%D8%A7%D9%87_%D8%AF%D8%B1%D8%A7%D8%B2%DB%8C%E2%80%8C 2020-09-30T16:13:05Z

<p>Panahi: </p> <hr /> <div> <br /> کد شهید: 6530889 تاریخ تولد : <br /> نام : محمود محل تولد : نیشابور<br /> نام خانوادگی : کلاهدرازی‌ تاریخ شهادت : 1365/04/16<br /> نام پدر : حسنعلی‌ مکان شهادت : <br /> <br /> تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت : <br /> شغل : یگان خدمتی : <br /> گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است.<br /> نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : رزمنده‌<br /> گلزار : <br /> خاطرات<br /> ناظر و شاهد بودن شهید برامور<br /> موضوع ناظر و شاهد بودن شهيد برامور<br /> راوی جان بی بی کلاه دازی<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> یک روز در بیابان نشسته بودم و زانوی غم در بغل گرفته بودم که یک لحظه برادرم محمود را دیدم . آن زمان یکی از بچه های روستا که سر باز بود اسیر شده بود و از سرنوشتش خبری نبود. برادرم گفت :بلند شو وبه منزل علیرضا برو و به پدر ومادرش اطلاع بده که پسرشان بر می گردد. وقتی به خودم آمدم دیدم که برادرم نیست. به خانه آمدم و آن قضیه را جدی نگرفتم و با خودم گفتم اگر بروم بگویم کسی حرفم را باور نمی کند . روز بعد در خانه نشسته بودم که یک نفر بازوی مرا گرفت برگشتم و دیدم برادرم است. مرا دعوا کرد و گفت چرا نرفتی به پدر ومادر علیرضا خبر بدهی که پسرشان زنده است و بر می گردد بلند شوهمین حالا برو وبه آنها اطلاع بده . سپس رفت. ومن هم پشت سرش بیرون رفتم . برادرم نا پدید شد و من هم خبر را به خانواده علیرضا رساندم . بعد از سه سال علیرضا آزاد شد و برگشت.<br /> &lt;ref&gt;[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=17631 یاران رضا]&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references/&gt;</div>

Panahi https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%B3%D8%B9%DB%8C%D8%AF_%DA%A9%D9%84%D8%A7%D9%86 2020-09-30T16:11:54Z

<p>Panahi: </p> <hr /> <div> <br /> کد شهید: 6616296 تاریخ تولد : <br /> نام : سعید محل تولد : نیشابور<br /> نام خانوادگی : کلان‌ تاریخ شهادت : 1366/01/22<br /> نام پدر : محمدرضا مکان شهادت : <br /> <br /> تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت : <br /> شغل : یگان خدمتی : <br /> گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است.<br /> نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : معاون‌فرمانده‌گروهان ـ ادوات<br /> گلزار : بهشت‌فضل‌<br /> خاطرات<br /> روزه<br /> موضوع روزه<br /> راوی عصمت خوردو<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> به یاد دارم ماه مبارک رمضان بود، یکروز که از بس تشنه بود لبهایش ترکیده بود و کار می کرد هر چه گفتم: مادر همین امروز روزه ات را بخور گفت: امروز می گویی بخور ولی فردای قیامت چه کسی جوابگو است من اصلاً روزه ام را نمی خورم حتی اگر بمیرم.<br /> &lt;ref&gt;[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=17617 یاران رضا]&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references/&gt;</div>

Panahi https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%AF%D8%A7%D9%88%D8%AF_%DA%A9%D9%87%D9%86%E2%80%8C_%D8%AF%D9%84%E2%80%8C 2020-09-30T16:10:39Z

<p>Panahi: </p> <hr /> <div>کد شهید: 6531261 تاریخ تولد : <br /> نام : داود محل تولد : بجنورد<br /> نام خانوادگی : کهن‌دل‌ تاریخ شهادت : 1365/06/10<br /> نام پدر : اسماعیل‌ مکان شهادت : <br /> <br /> تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت : <br /> شغل : یگان خدمتی : <br /> گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است.<br /> نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : رزمنده‌<br /> گلزار : بهشت‌قاسم‌<br /> خاطرات<br /> تولد و کودکی<br /> موضوع تولد و کودکي<br /> راوی سکینه رضایی<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> در فصل بهار داود به سن یکسالگی رسیده بود با او به کوه رفتم و مشفول جمع آوری اسفناج شدم. که ناگهان متوجه شدم داود د رکنار گودال آب روی چهر دست و پا نشسته و می خواهد که داخل گودال بیفتد. هنگامی که که او را صدا زدم به حول و قوه الهی برگشت و متوجه من شد و من آهسته آهسته به طرف او رفتم و سعی کردم نظرش را از من بر نگرداند . هنگامی که به او رسیدم او را در آغوش کشیدم و بوسیدم . اگر ایشان در گودال می افتاد حتما غرق می شد ولی خواست خداوند متعال بود که او زنده بماند و در راهش شهید بشود.<br /> &lt;ref&gt;[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=17713 یاران رضا]&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references/&gt;</div>

Panahi https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF_%DA%A9%D9%85%D8%A7%D9%84%DB%8C%E2%80%8C_-_%D8%B4%D9%87%D8%A7%D8%AF%D8%AA_1365 2020-09-30T06:27:48Z

<p>Panahi: </p> <hr /> <div> <br /> کد شهید: 6531004 تاریخ تولد : <br /> نام : محمد محل تولد : بجنورد<br /> نام خانوادگی : کمالی‌ تاریخ شهادت : 1365/11/19<br /> نام پدر : نظ‌رعلی‌ مکان شهادت : <br /> <br /> تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت : <br /> شغل : یگان خدمتی : <br /> گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است.<br /> نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : رزمنده‌<br /> گلزار : <br /> خاطرات<br /> عشق به جهاد<br /> موضوع عشق به جهاد<br /> راوی نظر علی کمالی<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> سال 65 بود. تازه ار روستا به بجنورد آمده بودم که ناگهان زنگ تلفن به صدا در آمد . گوشی را برداشتم محمد رضا پشت خط بود که به من گفت : بابا الان یک خبر به من دادند که باید موافقت کنی ! گفتم : شما به خانه بیا چون بطور صریح توضیح نمی دهی ! وقتی که آمد گفت :می خواهند از طریق بسیج مرا به مکه بفرستند و شما باید موافق و راضی باشی! من خیلی خوشحال شدم و سرگرم تهیه مقدمات سفر وی شدم که یکی از روزها به من گفت : بابا می خواهم به جبهه بروم . گفتم : پسرم شما جهت زیارت خانه خدا اسم نویسی کرده ای ، شاید کارها با اشکالاتی برخورد کرد خودت باشی بهتر می توانی مشکلات را حل نمایی ! اما او گفت : عشق و علاقه حضور در جبهه نبرد با کفار بعثی مرا از همه چیز باز داشته است. امیدوارم که به فیض شهادت نایل شوم ! و عازم جبهه شد پس از مدتی نامه ای از سپاه مشهد آمد که محمد کمالی خودش را به آنجا معرفی کند . چون او در جبهه بود من با مدارک خواسته شده به مشهد رفتم و از آنجا جهت شرکت در سمینار با قطار بطرف تهران حرکت کردم پس از حل مشکلات فراوانی که در راه سفر وی بود ، یک روز به من خبر رسید که محمد در شیراز بستری است. من و مادرش به آنجا رفتیم خوشبختانه زخمهایش سطحی بود. به وی گفتم : وقت سفر نزدیک است گفت : با همین زخمها به زیارت خانه خدا می روم! ده روز پس از اینکه از بیمارستان ترخیص شد به مکه رفت و در تظاهرات و راهپیمایی آنجا شرکت کرد و سپس برگشت. هنوز سه ماه از آمدنش نگذشته بود که به روستای مهمانک آمد و گفت : می خواهم به جبهه بروم ! گفتم : پسرم از نظر اسلام هم امسال برایت جبهه رفتن واجب نیست چون مدت زیادی نیست که از جبهه بر گشته ای . گفت : برایم استخاره کن ! استخاره کردم و خوب آمدو سر انجام خداحافظی کرد و به جبهه رفت.<br /> &lt;ref&gt;[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=17670 یاران رضا]&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references/&gt;</div>

Panahi https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF_%DA%A9%D9%85%D8%A7%D9%84%DB%8C%E2%80%8C_-_%D8%B4%D9%87%D8%A7%D8%AF%D8%AA_1361 2020-09-30T06:26:22Z

<p>Panahi: </p> <hr /> <div> <br /> کد شهید: 6125404 تاریخ تولد : <br /> نام : محمد محل تولد : نیشابور<br /> نام خانوادگی : کمالی‌ تاریخ شهادت : 1361/02/25<br /> نام پدر : غلامحسین‌ مکان شهادت : <br /> <br /> تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت : <br /> شغل : یگان خدمتی : <br /> گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است.<br /> نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : رزمنده‌<br /> گلزار : <br /> خاطرات<br /> لحظه و نحوه شهادت<br /> موضوع لحظه و نحوه شهادت<br /> راوی اقدس کمالی<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> نقل می کنند: محمد در خط مقدم به اتفاق دیگر دوستانش در ساخت سنگر کمک می کرد. در حین ساختن سنگر مورد اصابت تیر دشمن قرار می گیرد و به شهادت می رسد<br /> احترام به بزرگتر ها<br /> موضوع احترام به بزرگتر ها<br /> راوی محبوبه کمالی<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> پدر بزرگ محمد همیشه می گفت: وقتی من مُردم، مرا حتماً به صحان ببرید(یکی از مناطق اطراف) نه اینکه در امیرآباد دفن کنید. محمد به شوخی می گفت: شما هر وقت مُردید، من خودم شما را با تراکتور می برم صحان. اما تقدیر الهی آن بود که پدر بزرگ آمد و در دفن نوه خود(محمد) شرکت کرد و مراسم خاک سپاری و تدفین را پدر بزرگ انجام داد.<br /> امر به معروف و نهی از منکر<br /> موضوع امر به معروف و نهي از منکر<br /> راوی فاطمه کمالی<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> یکی از خواهرانم در روستای همجوار، عروس شده بود ـ این را بگویم که یک رودخانه ای از کنار روستا می گذردـ و هنگامی که خواهرم می خواست به خانه اش برود، محمد آمد و به او گفت: خواهر یادت باشد به خانه شوهر که رفتی با اقوام شوهرت به خوبی رفتار کن. بین ما همین رودخانه است، تو آن طرف هستی و ما این طرف. او خیلی به خواهرم نصیحت می کرد که در زندگی با دیگران به خوبی رفتار کند و خوش رفتار باشد و بااخلاق نیکو زندگی شیرینی را برای خانواده اش درست کند.<br /> مقدمات و مؤخرات نماز<br /> موضوع مقدمات و مؤخرات نماز<br /> راوی محمد نوروزی<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> من با محمد حدود سه ماه با هم بیابان می رفتیم تا چوپانی کنیم. او همیشه با خودش مقداری آب می آورد برای وضو گرفتن و دیگر امور. یک روز من به او گفتم، در بیابان تیمم هم قبول است. اما او کار خودش را می کرد و همیشه با هر زحمتی بود آب برای وضو و طهارت خودش می آورد تا در بیابان به بی آبی نخورد و بتواند به موقع نماز بخواند.<br /> اهمیت به علم و حرمت علما<br /> موضوع اهميت به علم و حرمت علما<br /> راوی اقدس کمالی<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> یادم می آید یک روز به مدرسه رفتم و چون تکالیفم را انجام نداده بودم، معلم من را کتک زد. من هم گفتم: که دیگر به مدرسه نمی روم. محمد کمالی خیلی ناراحت شده بود و من را نصیحت می کرد و می گفت: شما باید به مدرسه بروی و درس بخوانی تا انشاءالله فرد مفیدی برای جامعه باشی.<br /> &lt;ref&gt;[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=17659 یاران رضا]&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references/&gt;</div>

Panahi https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF_%D8%B9%D9%84%DB%8C_%DA%A9%D9%84%D8%A7%D8%AA%DB%8C%E2%80%8C_%D9%88%D8%AD%DB%8C%D8%AF 2020-09-30T06:24:46Z

<p>Panahi: </p> <hr /> <div>کد شهید: 6530861 تاریخ تولد : <br /> نام : محمدعلی‌ محل تولد : اسفراین<br /> نام خانوادگی : کلاتی‌وحید تاریخ شهادت : 1365/12/22<br /> نام پدر : ببر مکان شهادت : <br /> <br /> تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت : <br /> شغل : یگان خدمتی : <br /> گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است.<br /> نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : رزمنده‌<br /> گلزار : شهداء<br /> خاطرات<br /> خواب و رویای شهادت<br /> موضوع خواب و روياي شهادت<br /> راوی حاجی پیر علی کلاتی وحید<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> محمد علی قبل از شهادتش خواب دیده بود گلوله ای به سینه اش خورده و شهید شده است که همین طور هم شد.<br /> پیش بینی شهادت<br /> موضوع پيش بيني شهادت<br /> راوی علی مسافرتی<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> یک یا دو شب به شهادتش مانده بود که گفت :بچه ها من که شهید خواهم شد ولی از شما می خواهم این جنگ را ادامه بدهید تا اسلام پیروز شود. همچنین اگر بعد از شهادت هم خانواده مرا دیدید سلام مرا به آنها برسانید و بگویید که من را حلال کنند.<br /> عشق شهادت<br /> موضوع عشق شهادت<br /> راوی علی مسافرتی<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> ادامه عملیات کربلای 5 بود، خیلی از بچه های هم محلی از جمله پیرمردی بنام حاج عبدالحسین الهی باهم بودیم، جند شب به عملیات مانده بود که همه بچه های هم محلی مراسمی گرفتیم تا زیارت عاشورابخوانیم. آنشب همه بچه ها خود را برای شهادت و دیدار با معبودشان آماده کرده بودند، عملیات انجام شد و عده زیادی در آن عملیات به شهادت رسیدند. پس از آن یک شب وقتی مراسم زیارت عاشورا و دعای کمیل به پایان رسید، همه بچه ها گفتند:بیایید قرعه کشی کنیم تا معلوم شود کدامیک از ما شهید می شود و یا چه کسی مجروح یا مفقود یا اسیر می گردد و چه کسی نیز سالم خواهد ماند، وقتی قرعه کشی انجام شد،اولین قرعه شهادت بنام محمدعلی درآمد واقعا&quot; عجیب بود، شهید وقتی این موضوع را متوجه شد، خود را برای شهادت آماده کرد. چندی قبل بچه ها در جلوی سنگر گودالی حفر کرده بودند که اگر کسی می خواست با خدا راز و نیاز کند آنجا می رفت. شب قبل از شهادتش دیدیم در نیمه های شب داخل گودال رفته و در حالیکه کتاب دعایی در دست دارد با حدای خود راز و نیاز می کند. او با دلی آرام و قلبی مطمئن خود را برای شهادت آماده کرده بود.<br /> آخرین وداع با خانواده<br /> موضوع آخرين وداع با خانواده<br /> راوی قربانعلی کلاتی وحید<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> محمد علی برادر کوچک من بود و چون ما در زوستا زندگی می کردیم خانه ما نزدیک ایشان بود آخرین باری که میخواست به جبهه برود شام مهمان ما بود و خیلی درباره جبهه و جنگ صحبت کرد و به من گفت: زمانی که من در جبهه هستم شما خانواده مرا فراموش نکنید و از آنها خبر بگیرید تا اینکه روز بعد اعزام شد و مدتی طول نکشید که به ما خبر دادند او به شهادت رسیده است .<br /> عشق به جهاد<br /> موضوع عشق به جهاد<br /> راوی حاجی پیر علی کلاتی وحید<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> در هنگام اعزام نیرو به جبهه هر چه سعی کرد تا من را راضی کند و اجازه رفتن به جبهه را بگیرد راضی نشدم همین امر باعث شد تا به بهانه خرید وسایل به شهر برود که درآنجا برادرانش را دیده بود و آنجا گفته بود که می خواهم به جبهه بروم و از همانجا به جبهه اعزام شد.<br /> عشق به ائمه اطهار<br /> موضوع عشق به ائمه اطهار<br /> راوی علی مسافرتی<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> یکروز در حالیکه تعدادی هواپیما در حال بمباران منطقه بودند ایشان با صبر و متانت بسیار نشسته بود و زیارت عاشورا را می خواند من به او گفتم : محمد علی ممکن است هر آن بر اثر بمباران هوایی از بین برویم که ایشان در جواب من گفت: چه بگشیم و چه کشته شویم در هر حال پیروزیم .<br /> شجاعت و شهامت<br /> موضوع شجاعت و شهامت<br /> راوی علی مسافرتی<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> یک روز در حالیکه تانکهای عراقی به طرف ما حمله ور شده بودند ایشان به تنهایی اسلحه آرپیچی را برداشته و شروع به شلیک موشک کرد تا اینکه چند تانک منهدم شد و عراقی ها مجبور به فرار از منطقه بودند.<br /> &lt;ref&gt;[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=17605 یاران رضا]&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references/&gt;</div>

Panahi https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%85%D9%87%D8%AF%DB%8C_%DA%A9%D9%85%D8%A7%D9%84%DB%8C%E2%80%8C_%DA%A9%D9%84%D8%A7%D8%AA%DB%8C%E2%80%8C 2020-09-30T06:23:24Z

<p>Panahi: </p> <hr /> <div> <br /> کد شهید: 6531008 تاریخ تولد : <br /> نام : مهدی‌ محل تولد : اسفراین<br /> نام خانوادگی : کمالی‌کلاتی‌ تاریخ شهادت : 1365/04/12<br /> نام پدر : محمد مکان شهادت : <br /> <br /> تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت : <br /> شغل : یگان خدمتی : <br /> گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است.<br /> نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : رزمنده‌<br /> گلزار : شهداء<br /> خاطرات<br /> دوران تحصیل<br /> موضوع دوران تحصيل<br /> راوی <br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> یکروز که به مدرسه رفته بود وقتی که برگشت خیلی خوشحال بود ومی خندید به او گفتم : مهدی چی شده ؟ گفت : به خاطر اینک شاگرد ممتاز شدم به من جایزه دادن . جایزه ی او یک کتاب داستان بود که موضوع آن داستان زندگی ائمه بود . خیلی از این که شاگرد ممتاز شده بود شاد وخوشحال بود ما نیز از او خیلی راضی بودیم و به او تبریک گفتیم .<br /> فعالیت در بسیج<br /> موضوع فعاليت در بسيج<br /> راوی <br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> 31. در آن زمان برادر پاسدار علی اکبر رمضانی پور مسئول پایگاه بسیج منطقه بود و فعالیتهای مهدی را از نزدیک زیر نظر داشت. ایشان او را نیروی بسیجی نمونه معرفی کردند و یک دست لباس نظامی پلنگی از طرف پایگاه به مهدی هدیه دادند، که ایشان این لباس مقدس را خیلی دوست داشت. یک روز من در منزل پدر بزرگ او نشسته بودم، مهدی وارد شد و خیلی خوشحال بود و به پدر بزرگش گفت:&quot;پدر جان!&quot;مرا بسیجی فعال و نمونه معرفی کرده اند و این لباس قشنگ را به من داده اند.<br /> عشق به جهاد<br /> موضوع عشق به جهاد<br /> راوی <br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> 31. زمانی که با هم در جبهه بودیم، ماموریت ایشان تمام شده بود و او می خواست برای دیدن خانواده اش چند روزی مرخصی بگیرد. به او گفتم: عمو جان، نکند شما مجددا به جبهه بیایی! صبر کن تا من از جبهه برگردم، بعد شما دوباره اعزام شوید، شما دین خود را انجام داده ای، اما او تحمل نکرده بود و قبل از اینکه ما از جبهه برگردیم، دوباره به جبهه آمده بود.<br /> عشق به جهاد<br /> موضوع عشق به جهاد<br /> راوی <br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> 31. بدلیل نداشتن سن قانونی برای حضور در جبهه، پایگاههای نیروی مقاومت سپاه پاسداران از اعزام وی ممانعت می کردند. مهدی به خاطر علاقه ای که به جبهه داشت مخفیانه سوار اتوبوس شد و خود را زیر صندلیها پنهان کرد، تا اینکه به پایگاه شهید کاوه در مشهد رسیدند. درآنجا برادران بسیجی برای او تشکیل پرونده می دهندو از همان جا به جبهه اعزام می شود. بعد از چند هفته ما از طریق نامه ای که فرستاده بود مطلع شدیم که مهدی به جبهه اعزام شده.<br /> &lt;ref&gt;[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=17686 یاران رضا]&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references/&gt;</div>

Panahi https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%B9%D9%84%DB%8C_%DA%A9%D9%84%D8%A7%D8%AA%D9%87%E2%80%8C 2020-09-30T06:22:18Z

<p>Panahi: </p> <hr /> <div>کد شهید: 6530852 تاریخ تولد : <br /> نام : علی‌ محل تولد : اسفراین<br /> نام خانوادگی : کلاته‌ تاریخ شهادت : 1365/10/22<br /> نام پدر : ابراهیم‌ مکان شهادت : <br /> <br /> تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت : <br /> شغل : کشاورز یگان خدمتی : <br /> گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است.<br /> نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : رزمنده‌<br /> گلزار : شهدا<br /> خاطرات<br /> لحظه و نحوه شهادت<br /> موضوع لحظه و نحوه شهادت<br /> راوی <br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> یک روز هنگام عملیات خمپاره ای به نزدیکی مکان ماخورد وما خودمان را به زمین انداختیم . بعد از چند لحظه ای من از زمین برخاسته و گفتم : علی پا شو . ولی او بلند نشد اولش فکر کردم که شوخی می کند مثل همیشه که شوخی می کرد ولی بعد از چند لحظه که صدا کردم دیدم بلند نمی شود . درهمان لحظه بودکه فهمیدم بر درجه ی رفیع شهادت نائل شده است.<br /> &lt;ref&gt;[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=17572 یاران رضا]&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references/&gt;</div>

Panahi https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%B9%D9%84%DB%8C_%D8%A7%DA%A9%D8%A8%D8%B1_%DA%A9%D9%81%D8%B4%E2%80%8C_%DA%A9%D9%86%D8%A7%D9%86%E2%80%8C 2020-09-30T06:20:48Z

<p>Panahi: </p> <hr /> <div> <br /> کد شهید: 6220905 تاریخ تولد : <br /> نام : علی‌اکبر محل تولد : مشهد<br /> نام خانوادگی : کفش‌کنان‌ تاریخ شهادت : 1362/05/09<br /> نام پدر : حسین‌ مکان شهادت : مهران<br /> <br /> تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت : <br /> شغل : دانش آموز یگان خدمتی : <br /> گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است.<br /> نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : رزمنده‌<br /> گلزار : بهشت‌رضا<br /> وصیتنامه<br /> بسم الله ارحمن الرحيم وصيتنامه شهيد علي اکبر کفشکنان مسئول انجمن اسلامي دبيرستان ميرزا کوچک خان بسمه تعالي پس از حمد و سپاس خداوند و درود بي پايان به پيشگاه حضرت اشرف الانبياء و خاتم الانبياء محمد مصطفي (ع) و پس از گواهي به وحدانيت خدا و رسالت و امامت انبياء و ائمه هدي عليهم السلام و پس از سلام به محضر مقدس يگانه منجي انسانها و امميد منتظران حضرت صاحب الامر مهدي صاحب الزمان (عج) و درود به امام امت اميد مستضعفان و نايب امام عصر ، اکنون که مجدداً عازم جبهه هستم لازم است تذکراتي چند را مجدداً بعنوان وصيتنامه به عرض برسانم : 1- هيچ هدف و مقصودي از رفتن به جبهه جز انجام وظيفه شرعي و کسب رضايت الهي نتوانسته متحرک من باشد و بايد عرض کنم که سعي کردم که فقط و فقط براي رضاي خدا و خشنودي او و اطاعت امر او به جبهه بروم . هيچ نيرو و عاملي ديگر را دراين رابطه حتي به مخيله خود راه ندهم . من کوشيده ام که حتي شهادت نيز که خود کمال بزرگي است هدف من قرار نگيرد و همانطور که وصيتنامه نيز تذکر داده ام به نظر من در اين برهه از زمان وزمان که اسلام شديداً به ياري و حمايت احتياج دارد و نداي هل من ناصر ينصرني حسين هر چه رساتر بلند است ، در چنين موقعيتي نه تنها شهادت بلکه تنها فکر به شهادت نيز فرصت طلبي است . پس من نه با عشق به شهادت و نه با هدف به اينکه از زير بار مسئوليت شانه خالي کنم و نه به اين منظور که به جبهه بروم و شهيد شوم و از اين دنيا خلاص شوم و خود را از گرفتاريها و بدبختيهاي آن آزاد کنم به جبهه نرفتم بلکه خدا خودش مي داند که هميشه از او مي خواستم که به من توفيق خدمت و اطاعت و عبادت عطا بفرمايد و هرچه رنج و گرفتاري در اين دنيا است در صورتيکه انسان ساز و در جهت قرب به او و مايه تکامل و سير الي ا… است و خلاصه هر رنج و المي که رضا و خواست اوست از من دريغ نفرماييد که بودن در اين دنيا و عبادت او و کشيدن رنج و درد در راه خدا بالاترين لذت را دارد . البته از خدا مي خواستم مرگ مرا شهادت در راه خودش قرار دهد و مرگم را در بستر مقدر نفرمايد . 2- مي خواستم که در بستر نميرم بلکه کشته شوم و به خون خود بغلتم و حتي بسوزم و خاکستر شوم و از بين بروم تا بدنم نيز گوشه اي از اي دير فاني را اشغال نکند و با تمام وجود و با همه هستي و نيستي ام به سوي او پر بگشايم در هر صورت از من جنازه اي باقي ماند مرا در بهشت رضا به خاک بسپاريد . 3- مضافاً به اينکه من براي هوي و هوس به جبهه نرفتم زيرا هوي و هوس چيزي نيست که با در کار آمدن مسأله جاني و زندگي همچنان بتواند محرکي باشد و لااقل براي من اينطور بوده که من جانم را بيشتر ازاين دوست داشتم که بخواهم در راه اميال و خواهشها و خواسته هاي نفساني از دست بدهم زيرا تا جاني نباشد ديگر هوي و هوس در کار نيست . پدر و مادر عزيزم مستحضر هستند که تنها راه قصاص خون من از طريق ادامه راهم که همان حمايت از اسلام و جمهوري اسلامي و امام امت است مي باشد و لذا بدانيد که هرکس در راه تقويت جمهوري اسلامي و پشتيباني رهبر جمهوري اسلامي و پشتيباني رهبر انقلاب بيشتر کوشش کند پاسداري از خون مرا که نه اطاعت از خداي باري تعالي را بهتر انجام داده است .پس لحظه اي از حمايت اين نظام دست برنداريد و مردم را نيز به اين امر تشويق نکنيد (که البته خود آنها نيز به وظيفه خود آشنا هستند ) و لحظه اي دست از مبارزه و کوشش مجاهده در راه خدا که همان منتظر واقعي امام زمان بودن است دست بر نداريد بدان اميد که روزي پرده از رخش زدوده شود و ديده ها و جمالش منور شوند . 4- البته در کنار اين مبارزه و مجاهده در راه خدا و در جهت حمايت جمهوري اسلامي موضوع ××× رانيز که همان مبارزه و مجاهده با نفس است فراموش نکنيد (که نمي‌کنيد ) ، خواهران و برادرانم با بهره گيري از محيط سالم و پاک جمهوري اسلامي و با استفاده از محضر امام امت و کتابها و نوشته جات ايشان و همچنين ساير معلمين اخلاق و بندگي و با اطاعت خدا و افزودن بر عبادت خود هرچه بيشتر در راه تهذيب نفس و تزکيه باطن کوشا باشند . 5- مادر عزيز و بردبارم انشاء ا… با تمسک به تعاليم اسلام و عمل به آنها و با بهره گيري از تقوي پروردگار که درنتيجه رنجها و زحماتي که دراين دنيا متحمل شده است ، بدان دست يافته است مرا دراين دنيا در مقابل شهدا و صديقين سرافراز مي نمايد و با صبر و شکيبايي در مقابل مصائب و با گذشت از خطاهاي من روح مرا شاد مي نمايد (انشاءا… ) مادر عزيز و رنج کشيده تقاضايم از تو اين است که در نظر داشته باشي که اين دنيا گذرگاهي بيش نيست و هيچ کس در اين دنيا جاويد نمانده بلکه اينجا کشتزاري است که انسانها بذر جاودانگي در آن دنيا را مي پاشند . تو نيز با دل کندن از دنيا و مظاهر آن خود را به خدا نزدکتر کن . و مي دانم که چنين هستي و در قبال مرگ من کوچکترين عکس العملي از خود نشان نمي دهي . چرا که از پيروان حضرت زهراء (س) و زينب (س) جز اين انتظاري نيست . غمگين مباش و خوشحال باش که بالاخره از دامن تو نيز بنده کوچکي در راه خدا قرباني شد و کمي از شرمندگي خانواده ما در مقابل خانواده هايي که چهار يا پنج نفر از جگر گوشه هايشان شهيد شده اند کاسته شد و بعد از مرگ من در برابر امام امت که خود نيز شهيدي که نه شهيداني بزرگوار همچون آيت ا… سيد مرتضي مطهري و بهشتي و … که همچون فرزندانش بودند تقديم کرده است ، در برابر ايشان هم زياد سرافکنده نيستي . 6- از ريخت و پاش براي من حتي المقدور کم کنيد و دوست دارم که هر قدر که مي خواهيد براي من خرج کنيد همه را در جهت تأمين قسمتي از زندگي مستمندي به مصرف برسانيد و فقط دراين زمينه خواسته ام اين است که در مجلس کوچک و مختصري خانواده هاي دوستان شهيدم و خانواده هاي شهداي فاميل را دعوت نماييد . 7- همانطور که در وصيتنامه ام ذکر شده است از طرف من سه هزار تومان به عنوان رد مظالم بدهيد و در صورت امکان يکسال نماز و يک ماه روزه بگيريد . خداوند صبر و اجر عنايت فرمايد . 30/4/62 علي کفشکنان.<br /> &lt;ref&gt;[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=17556 یاران رضا]&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references/&gt;</div>

Panahi https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%87%D8%A7%D8%AF%DB%8C_%DA%A9%D9%81%D8%B4_%DA%A9%D9%86%D8%A7%D9%86 2020-09-30T06:19:25Z

<p>Panahi: </p> <hr /> <div> <br /> کد شهید: 7700458 تاریخ تولد : <br /> نام : هادی محل تولد : مشهد<br /> نام خانوادگی : کفشکنان تاریخ شهادت : 1377/12/22<br /> نام پدر : باقر مکان شهادت : <br /> <br /> تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت : <br /> شغل : یگان خدمتی : <br /> گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است.<br /> نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : سایر<br /> گلزار : <br /> خاطرات<br /> حرمت والدین<br /> موضوع حرمت والدين<br /> راوی صدیقه کفشکنان<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> وقتی مادرم فوت کردند و ایشان را در بهشت رضا دفن کردیم، زمانی که قرار بود برگردیم. هادی گفت:&quot; من سر خاک مادر می مانم که تنها نباشد‌&quot; به پسرعمه و یکی از دوستانش گفتیم:&quot; شما هادی آقا را تنها نگذارید.&quot; ایشان کتاب دعایی هم با خودش آورده بود و سر قبر مادرم نشست و حدود سه ساعت در آنجا دعا و قرآن می خوانده است و بعد به خانه آمده بود.<br /> وفای به عهد<br /> موضوع وفاي به عهد<br /> راوی سیدحسن حسینی<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> یک روز هادی آقا قول دادند که جزوه‌ای را در اختیار ما قرار دهند در ساعت مشخصی قرار شد به منزل ایشان مراجعه و جزوه را تحویل بگیریم. وقتی به منزل ایشان رسیدم دیدم در منزل منتظر من ایستاده که جزوه را به من بدهد و ظاهراً خانواده اش هم جایی رفته بودند و ایشان به خاطر قولی که به من داده بودند ایستاده بودند.<br /> توجه به امر ازدواج<br /> موضوع توجه به امر ازدواج<br /> راوی فاطمه نوقانی<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> - یادم می آید روز سیزده رجب مصادف با تولد حضرت امیرالمومنین بود . یکی دو شب بعد که همزمان با ششم فروردین بود من یک تعطیلی یک هفته ای داشتم و به اتفاق پدر و مادرم از قم به مشهد برای زیارت آمدیم . طی مدتی که ما در آنجا بودیم پدر و مادر به همراه آقادی هادی که از اقوام ما هستند صحبتهایی را در مورد خواستگاری کرده بودند . یکروز قرار شد من و ایشان هم با هم صحبت کنیم ، صحبتهای ما بیشتر از نیم ساعت طول نکشید چون ما فامیل بودیم و از یکدیگر شناخت کامل داشتیم حرفی برای گفتن نداشتیم و تنها صحبتی که آقای هادی لازم می دانست قبل از ازدواج با من در میان بگذارد مسئله جبهه رفتن ایشان بود که همان لحجه شیرین مشهدی خودشان گفتند : &quot; مو باید برم جبهه و این را هم با هیچ چیز عوض نمی کنم ، اگر شما می توانید با این شرایط با هم زندگی کنید بسم الله &quot; ابتدا خانوادة من مقداری نگران بودند ولی بعداً چون دیدند با کمال رضایت قبول کردم با ایشان ازدواج کنم چیزی نگفتند . بعد از چند روز ما به عقد یکدیگر در آمدیم و چون که آقای هادی طی قرعه کشی که در لشکر انجام شده بود یک حج به ایشان افتاده و درست بعد از عقد آقای هادی به مکه مشرف شدند و بعد از بازگشت هم بدون هیچ مراسمی به خانه خود رفتیم و بعد از چند روز هم ایشان فوراً به جبهه رفتند و چند ماهی دیگر به مشهد نیامدند .<br /> خبر شهادت<br /> موضوع خبر شهادت<br /> راوی فاطمه نوقانی<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> 2- یادم می آید صبح روزی که ایشان می خواستند به مأموریت بروند گفتند : من ساعت 8 شب تماس می گیرم چون که امیر حسین فردا امتحان دارد باید زودتر بخوابد . &quot; من تمام طول شب تا ساعت 11 منتظر تلفن ایشان نشستم ولی خبری نشد. صبح ناگهان تلفن به صدا در آمد و برادر آقای هادی گفت که ما به اتفاق همسرم می خواهیم به آنجا بیاییم ، این خبر کمی برای من آنهم آن وقت صبح تعجب آور بود . البته من تا زمانی که آنها به خانه ما رسیدند چیزهایی به ذهنم خطور کرد . من مرتب می رفتم وضو می گرفتم و قرآن می خواندم و از خدا طلب صبر می کردم، چون حدس می زدم که حتماً برای آقای هادی حادثه ای پیش آمده است . بعد از آمدن برادر ایشان کم کم موضوع شهادت آقای هادی رابه ما توضیح داد و مرا به صبر و پایداری دعوت کردند همانطور که همیشه آقای هادی هر وقت موقع رفتن این موضوع را به من متذکر می شدند . بالاخره ایشان امانتی بود از جانب خداوند که خداوند هم این امانت گرانبها را از ما پس گرفت .<br /> زندگی مشترک<br /> موضوع زندگي مشترک<br /> راوی فاطمه نوقانی<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> 3- یادم می آید سال هفتادو سه بود که من دچار بیماری عفونی خیلی خطرناکی شدم و بنا به دستور پزشک باید هر چه سریعتر در بیمارستان بستری می شدم . درست در همان زمان بود که مأموریتی برای ایشان پیش آمده بود و باید فوراً می رفتند . بالاخره من در بیمارستان بستری شدم و آقای هادی هم آماده رفتن شد و گفت : &quot; ان شاءالله چند روز بیشتر در بیمارستان نخواهی ماند و زود مرخص می شوی . من هم برای شما دعا می کنم . &quot; بعد از رفتن ایشان من حدود پانزده روز در بیمارستان بستری بودم و حالم خیلی بد بود به طوری که دکترها هر چه آزمایش می کردند اصلاً متوجه عفونت نمی شدند . بعد از پانزده روز آقای هادی از مأموریت آمدند و به پیش من در بیمارستان آمدند و از همان پشت شیشه مرا ملاقات کردند . در آنجا من تازه فهمیدم که ایشان چه انسان با تقوا و با ایمانی هستند که خداوند دعای ا وار مستجاب کرده است و شفای خود را گرفتم به طوری که بعد از چند روز حالم خوب شد . طوری که مادر آقای هادی تعریف می کرد می گفت : وقتی ازاو می پرسیدم حال خانمت چه طور است ؟ او پاسخ می داد : &quot; چیزی نیست الحمدالله هر چه سریعتر خوب می شوند . &quot; مدام در حال دعا و راز و نیا زرا با پروردگار خود بودند و برای شفای من از خداوند کمک می خواستند و متقد بود که هیچ چیزی بدون امر خداوند امکان پذیر نیست و باید در مقابل مشکلاتی که برای آزمایش ما قرار می دهد از خود ضعف نشان ندهیم و با صبر و پایداری و کمک از خودش آنها را رفع کنیم .<br /> توجه به تحصیل و علم آموزی<br /> موضوع توجه به تحصيل و علم آموزي<br /> راوی فاطمه نوقانی<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> - در سال 74 بود که از ایشان در کنکور شرکت کردند و در ورودی دانشگاه امام حسین (ع) در رشته جغرافیای سیاسی نظامی نفر اول شدند و در آنجا هم با تلاش و جدیتی که در زمینه تحصیل داشتند موفق شد جوایزی را در آنجا کسب کنند<br /> احساس مسؤلیت<br /> موضوع احساس مسؤليت<br /> راوی فاطمه نوقانی<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> - یادم می آید سال 62 بود که ایشان بعد از اینکه دیپلم گرفتند و در کنکور دانشگاه شرکت کردند و در رشته زبان فرانسه قبول شدند . حدود یک ترم از دانشگاه رابیشتر نرفته بود که گفت : من باید به جبهه بروم ، در آنجا بیشتر به ما احتیاج است تا در دانشگاه ، امام فرمودند که جبهه ها را خالی نگذارید . &quot; و بالاخره به خاطر عشق و علاقه ای که به امام و جبهه داشتند درس را ترک کردند و به نبرد علیه دشمن رفتند .<br /> کسب اطلاعات علمی نظامی<br /> موضوع کسب اطلاعات علمي نظامي<br /> راوی فاطمه نوقانی<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> - یادم می آید سال 65 بود که بنا به سفارش سردار قالیباف آقا هادی به دوره دافوس در دانشکده فرماندهی سپاه رفتند . ایشان بر خلاف اینکه تمایل نداشتند به این دوره بروند و می گفت :&quot; من الان باید در خط مقدم باشم ، درس همیشه هست و می شود درس خواند . &quot; ولی بنا به سفارش آقای قالیباف ایشان در آن دوره شرکت کرد و مثل همیشه در آنجا هم موفق ظاهر شد و کمال استفاده را از این فرصت بدست آمده کردند و موفق شدند در همان سال به عنوان شاگرد ممتاز جایزه دریافت کنند .<br /> تدبیر نظامی و مدیریت<br /> موضوع تدبير نظامي و مديريت<br /> راوی حسین ساغری<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> - مانوری بود در چشمه گیلاس ، درست همان شب اول که آنجا مستقر شدیم و نیروها چادرهای خود را بر پاک کردند برف بسیار سنگینی آمد. زمین های آن منطقه هم از خاک رس است و بعد از آمدن برف درست مانند با تلاق شده بود . آقا هادی با آن وضعیت پر آب و هوایی به تنهایی بلند می شد و به سختی به تک تک چادرها سر می زد تا ببیند آیا چیزی کم و کسر ندارند . تمام منطقه به آن بزرگی را که حدود هفت کیلومتر بود در آن هوا به تنهایی سرکشی می کرد تا ببیند تمام کارها درست پیش می رود .<br /> حسن برخورد<br /> موضوع حسن برخورد<br /> راوی علی کاشانی<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> - یادم می آید یک بار در منطقه ایشان سه نفر را برادران را برای نگهبانی گذاشتند و گفتند ما خیلی زود بر می گردیم . آمدن ما کمی طول کشید و آن سه نفر شروع کردند به پرخاش کرد ن با آقا هادی . ایشان با کمال خونسردی آنها را سوار ماشین کرد و آب میوه هم خرید و با آرامش کامل برای آنها توضیح داد که ما در منطقه درگیر شدیم و دلیل دیر آمدن ما هم این است و آن سه نفر بعد از آن رفتار آقا هادی خجالت کشیدند و ا زاو معذرت خواهی کردند.<br /> &lt;ref&gt;[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=17559 یاران رضا]&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references/&gt;</div>

Panahi https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%B3%DB%8C%D8%AF_%D8%B9%D9%84%DB%8C_%DA%A9%D8%B4%D9%85%DB%8C%D8%B1%DB%8C%E2%80%8C 2020-09-30T06:18:09Z

<p>Panahi: </p> <hr /> <div> <br /> کد شهید: 6530799 تاریخ تولد : <br /> نام : سیدعلی‌ محل تولد : مشهد<br /> نام خانوادگی : کشمیری‌ تاریخ شهادت : 1365/11/12<br /> نام پدر : سیدمحمد مکان شهادت : شلمچه<br /> <br /> تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت : <br /> شغل : یگان خدمتی : تیپ ویژه شهداء<br /> گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است.<br /> نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : مسئول محور<br /> گلزار : بهشت‌رضا<br /> زندگینامه<br /> <br /> عمليات کربلاي 5 اين شهيد عزيز سالها مفقود الاثر بوده است تا اينکه پيکر مطهرش بعد از 11سال درسال 1376 در تحقيق و تفحص بدست آمده و در مشهد و در بهشت رضا (ع) دفن مي گردد.<br /> خاطرات<br /> عشق شهادت<br /> موضوع عشق شهادت<br /> راوی علی صلاحی<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> یرددر کربلای 5 هم موج دوم بودیم در شب اول عملیات سردار منصوری آقای ایافت وآقای یعقوب نظری از طرح عملیات و جمع دیگری از دوستان همه مجروح شیمیایی شده بودند هنوز ما وارد عمل نشده بودیم محراب هم شیمیایی شده بود در واقع از مسئولین لشکر من با سردار ناصری تنها شده بودیم عملیات هم شروع و ما وارد عمل شده بودیم تنهایی هم خیلی سخت بود . در همان مرحله اول یا روز اول دوم که به کارگیری شدیم در واقع من هم پشتم ترکش خورد و مجروح شدم ولی با همان مجروحیت که عفونت هم پیدا کرده بود به هر صورت کج دار مریض اداره می کردیم گوشه و کنار از پرسنلی آقای همت آبادی و ستاد سردار ناصری هم کمکهای عملیاتی می گرفتیم یک روز درگیری در خط خیلی شدید شده بود و هر کس را که بعنوان مسئول محوری می فرستادیم در خط شهید می شد ما کاووسی را فرستادیم و بعد از نیم ساعت شهید شد مانده بودم که چه کسی را بفرستم فرمانده تخریب را فرستادم او شهید شد . یک دفعه در خرمشهر با ما تماس گرفتند که آقا یک کسی آمده به اهواز و می خواهد به آنجا بیاید و می گوید من کشمیری هستم من فهمیدم که این سید علی کشمیری هست . او خیلی در منطقه بود . این را هم می دانستم که تازه ازدواج کرده است . گفتم : بگویید لازم نیست در اهواز باشد یک ساعت بعد تماس گرفتند و گفتند : آقای کشمیری می گوید : می خواهم به آنجا بیایم . دوباره گفتم : نه بگویید باشد . لازم نیست بیاید . بعد از نیم ساعت وارد قرارگاه شد به محض اینکه او وارد شد و گفت: حاج حبیب ، دیگر ما را نمی شناسی هر چه من می گویم کشمیری هستم می گویی بماند . گفتم : نه می شناختمت ولی اوضاع خوبی نیست تو هم تازه همسرت را عقد کردی خلاصه شهید می شوی . گفت : من آمدم شهید بشوم کجا باید بروم . لباسش مانند لباس نظامی نبود من یک بادگیر که منارم بود به او دادم و گفتم : همین را ببپوش یکی از بچه های اطلاعات را صدا زدم و گفتم : ایشان را نسبت به محور توجیه کن همچنین به مسئولین معرفی کن . در ادامه عملیات گفتم : ضمن اینکه نیروها را سازمان می دهید . سر پل را تأمین کنید اگر نتوانستید شب این کار را انجام دهید . گفت : باشد . رفت و خط را تحویل گرفت . سپس به ما اعلام کرد که توجیه شدم . اول شب گفت : حالا دارم برای تأمین سرپل می روم بعداز چند دقیقهای با ما تماس گرفتند که درگیر شده اند و سید علی کشمیری به شهادت رسیده است . من خیلی دست تنها بودم به حدی که خودم مجبور شده و به خط آمدم و فردا صبح دقیقاً بعد از نماز صبح که خورشید بیرون آمده بود من پشت خط بودم که دیدم بی سیم از قرارگاه با ما تماس گرفت و گفت : محراب هم آمده و این جا هست با بی سیم با هم صحبت کردیم گفتم : چطوری چشمهایت باز شده - شیمیایی شده بود - گفت : بلاخره باز شده ولی مثل خون خیلی قرمز است ولی دیدم شما تنهایی یک عینک دودی به ما داده اند که به چشم زده ایم من پیش شما می آیم گفتم : پس همانجا باش من خیالم راحت تر است گفت : نه می خواهم آنجا بیایم ، گفتم : اگر می خواهی بیایی با یکی از بچه های اطلاعات بیا ایشان یک بی سیم هم برداشته بود و روی فرکانس بسته بود که در مسیر با ما تماس بگیرد و ما راهنمایش کنیم . که همدیگر را پیدا کنیم . به وسیله یک موتور به اتفاق یکی از بچه های اطلاعات آمدند وقتی به سمت ما می آمدند یک تماس با بی سیم داشت ارتبطمان برقرار شده بود . گفت : داریم می آییم به جایی رسیدیم که من وقتی داخل سنگر روبازی پشت خاکریز نشسته بودم صورتم را به عقب برگرداندم موتور را دیدم که در یک لحظه دارد می آید و دو نفر هم سوار هستند و همان عینک دودی هم که می گفت به چشمانش زده بود و پشت موتور بود. چیفه اش هم به گردنش، در همین حین نگاهش کردم مثلا 50 متر به ما مانده بود. یکی از قارقارکهای عراق رسید و بالای سر اینها یکسری بمب مستقیم روی موتور انداخت که هر دو نفرشان به شهادت رسیدند. سپس برادرش علی به آنجا آمد. ما رفتیم که محل حادثه را ببنیم. آثاری، چیزی از محراب پیدا کنیم. از مجموع بدن محراب و آن دوستش و موتورش توانستیم یک چیزی مثلا دو کیلو پوست جمع کنیم. به این شکل محراب عزیز هم به کاوه پیوست.<br /> رعایت آداب مستحب<br /> موضوع رعايت آداب مستحب<br /> راوی محمد کشمیری<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> من هر وقت می خواستم به علی کشمیری سلام کنم ، او زودتر از من سلام می کرد و من هیچ وقت موفق نشدم زودتر از او سلام کنم تا اینکه بعد از شهادتشان ایشان را در خواب دیدم ، خواستم سلام کنم ولی او زودتر از من سلام کرد و من جواب سلامش را دادم و در عالم خواب می دانستم که او شهید شده است . بعد گفتم : حالت چطور است ؟ گفت : خیلی خوب است . بعد گفتم : آقای کشمیری آیا من هم میتوانم پیش شما بیایم ؟ ایشان سنگی را که کاملاً سرخ بود و به اندازه یک گردو بود برداشت و به دست من داد و گفت : اگر توانستی این سنگ را در دستت نگه داری می توانی پیش ما بیایی . همین که سنگ سرخ را به دست من داد دستم به شدت سوخت و از شدت سوزش از خواب بیدار شدم و احساس کردم که دستم می سوزد . من اینگونه خواب را تعبیر کردم که من شهید نمی شوم ولی مجروح می شوم . همینطور هم شد من مجروح شدم ولی شهادت نصیبم نشد.<br /> ایثار و فداکاری<br /> موضوع ايثار و فداکاري<br /> راوی مهدی ضیایی<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> یک روز که سید علی از جبهه آمده بود یک روز به اتفاق با موتور رفتیم فلکه ی 15 خرداد که رسیدیم موتور را کنار زد و رفت توی تلفن همگانی . من هم با ایاشن داخل کیوسک رفتم . شماره ای را گرفت و گفت کجا را وصل کنید و به آنجا گفت : کجا را وصل کنید . مهاباد را وصل کنید . پیرانشهر را وصل کنید . ایشان تلفن افیکس را گرفته بود . نهایتا تلفن وصل شد . به محور پیرانشهر و گفت : چرا خط ساکت است . چرا فعالیتی نداریم ، من از شنیدن حرفهای ایشان تعجب کردم و با خودم گفتم مگر ایشان چکاره است که از این جا با خط تماس برقرار کرده او می گوید چرا شما ساکتید . از توی تلفن همگانی دستور داد که 401 تا 60 بزنید . 30 تا 80 بزنید . وقتی این دستور صادر شد گوشی را به من داد . پشت گوشی صدای شلیک خمپلاره 60 و 80 به گوش می رسید . چند دستور عملیاتی داد و نهایتا تلفن قطع شد . بعد من به ایشان گفتم : علی بگو شما چکاره هستید ؟ تکلیف ما را روشن کن . تو الان نیروی جبهه هستی یا پایانی گرفته ای و آمدی گفت ما اینجا که می آییم می رویم توی لباس گزینش ولی در اصل از جبهه مرخصی گرفته ام . ایشان از جبهه مرخصی می گرفت می آمد اینجا کار می کرد و از اینجا مرخصی می گرفت می رفت جبهه.<br /> &lt;ref&gt;[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=17534 یاران رضا]&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references/&gt;</div>

Panahi https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%A7%D8%B3%D8%AF_%D8%A7%D9%84%D9%87_%DA%A9%D8%B4%D9%85%DB%8C%D8%B1%DB%8C%E2%80%8C_%D9%82%D8%B1%D9%82%DB%8C%E2%80%8C 2020-09-30T06:16:57Z

<p>Panahi: </p> <hr /> <div> <br /> کد شهید: 6412918 تاریخ تولد : <br /> نام : اسداله‌ محل تولد : مشهد<br /> نام خانوادگی : کشمیری‌قرقی‌ تاریخ شهادت : 1364/12/07<br /> نام پدر : عباسعلی‌ مکان شهادت : مریوان<br /> <br /> تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت : <br /> شغل : یگان خدمتی : تیپ ویژه شهداء<br /> گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است.<br /> نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : فرمانده‌محور<br /> گلزار : <br /> خاطرات<br /> عشق شهادت<br /> موضوع عشق شهادت<br /> راوی لیلا کشمیری<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> یک روز همراه برادرم اسدا... سوار موتور بودیم و برادرم داشت درباره شهادت صحبت می کرد . گفتم : برادر ! خدا نکند شما شهید شوی . اگر شما شهید شوی من دق می کنم همینطور که داشتیم می رفتیم ، ناگهان ماشینی از یک حیاط بیرون آمد و نزدیک بود تصادف کنیم و من یک لحظه فکر کردم کار تمام شد و بعد برادرم گفت : خواهرم دیدی چقدر فاصله انسان تا مرگ نزدیک است . اگر الان تصادف می کردیم و می مردیم مرگ با عزتی نداشتیم ولی اگر انسان شهید شود با مرگ با عزت به سوی خدا می رود و این مرگ ارزشمند است .<br /> بدون موضوع<br /> موضوع بدون موضوع<br /> راوی عباسعلی کشمیری<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> یکبار به اسدا.. گفتم : شما که 186 روز مرخّصی داری چرا استفاده نمی کنی ؟ گفت : پدر تا وقتی که جنگ باشد من ترجیح می دهم کمتر به مرخّصی بروم<br /> عشق شهادت<br /> موضوع عشق شهادت<br /> راوی اقدس قاسمی<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> ما یک گوسفندی را برای اسدالله نظر کرده بودیم که هر وقت از جبهه به سلامت بر گشت قربانی کنیم . او که از قضیه اطلاع پیدا کرده بود روزی به ما گفت : چرا شما برای سلامتی من نذر می کنید ؟ تا ما خون ندهیم و شهید نشویم چگونه می توانیم پیروز شویم . بعد گفت : بروید بیرون و آن گوسفندی را که برای من نذر کرده اید تحویل حرم امام رضا بدهید. ما این کار را کردیم و گوسفند را تحویل حرم دادیم .<br /> عشق شهادت<br /> موضوع عشق شهادت<br /> راوی عباسعلی کشمیری<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> اسد الله آخرین باری که به مرخصی آمده بود روزی به من گفت : پدر ! شما دوست ندارید من و برادرم به شهادت برسیم . گفتم : چرا ولی دلم می خواهد 30 سال بجنگید بعد شهید شوید . گفت : نه پدر ! تا ما شهید نشویم اسلام پیروز نمی شود . بعد از آنکه دوباره به جبهه برگشت بعد از 25 روز خبر شهادتش را آوردند .<br /> عشق شهادت<br /> موضوع عشق شهادت<br /> راوی فاطمه کشمیری<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> در مراسم عقد کنان برادرم اسد الله دیدم ایشان با لباس سپاه به مجلس آمده گفتم : برادر ! چرا کت و شلوارت را نمی پوشی ! گفت : خواهر من داماد نیستم . دامادی روز شهادتم هست<br /> خبر شهادت<br /> موضوع خبر شهادت<br /> راوی علی اصغر طالحی<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> در عملیات والفجر 8 وقتی اسدا... به شهادت رسید، ما چند تا از دوستان تصمیم گرفتیم به مشهد برویم و خبر شهادتش را به خانواده اش برسانیم، من و چند نفر از دوستان به روستای قرقی رفتیم و خدمت خانواده ایشان رسیدیم. مادرش به گرمی از ما پذیرایی کرد، و ما کم کم خودمان را آماده می کردیم که موضوع را به مادرش بگوییم. ولی قبل از اینکه ما چیزی بگوییم، مادرش گفت: من همه چیز را می دانم، شما نمی خواهید چیزی بگویید. گفتیم شما از کجا می دانید. گفت خواب دیده ام و خودم را برای پذیرایی آماده کرده ام و ما همه شگفت زده شدیم از اینکه مادری پسرش شهید شده و او آنگونه با آرامش روحی و مطمئن از ما پذیرایی می کند که گویی می خواهد پسرش را داماد کند.<br /> <br /> پیش بینی شهادت<br /> موضوع پيش بيني شهادت<br /> راوی علی صلاحی<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> حاج آقای صلاحی می گفتند : قبل از عملیات، دیدم برادر اسدا... وصیت نامه می نویسند. گفتم : برادر بلند شو برای وصیت نامه دیر نمی شود. گفت : نخیر اتفاقاً خیلی هم دیر می شود و من باید وصیت نامه بنویسم چون بعد از این برای وصیت نامه نوشتن دیر می شود و ایشان در همان عملیات به شهادت رسید.<br /> خاطرات نحوه مجروحیت<br /> موضوع خاطرات نحوه مجروحيت<br /> راوی علی صلاحی<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> در یکی از عملیاتها که در کردستان بودم، روزی با آقای کاوه واسدا... کشمیری باهم می رفتیم که یکی از ضد انقلابها آرپی جی به طرف ما شلیک کرد، آرپی جی به درختی خورد و منفجر شد. دست من زخمی شد و ترکش هم به آقای کشمیری خورد ایشان برای چند لحظه بی هوش شد، به سر و صورتش آب زدیم تا به هوش آمد و آن برای اولین بار بود که ایشان مجروح می شد. وقتی به هوش آمد گفت: دیگر ترسم ریخت و حالا هر چه شجاعت داشتم دو برابر شد. من چشمم به خون خودم افتاد و فهمیدم که تیر و ترکش چه مزه خوشی دارد.<br /> &lt;ref&gt;[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=17537 یاران رضا]&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references/&gt;</div>

Panahi https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%A7%D8%A8%D9%88%D8%A7%D9%84%D9%82%D8%A7%D8%B3%D9%85_%DA%A9%D9%81%D8%A7%D8%B4%E2%80%8C_%D8%A8%D8%AC%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86%DB%8C%E2%80%8C 2020-09-30T06:15:42Z

<p>Panahi: </p> <hr /> <div> <br /> کد شهید: 6011060 تاریخ تولد : <br /> نام : ابوالقاسم‌ محل تولد : گناباد<br /> نام خانوادگی : کفاش‌بجستانی‌ تاریخ شهادت : 1360/12/03<br /> نام پدر : محمد مکان شهادت : <br /> <br /> تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت : <br /> شغل : دانش آموز یگان خدمتی : <br /> گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است.<br /> نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : رزمنده‌<br /> گلزار : شهداء<br /> وصیتنامه<br /> ربنا افرغ علينا صبرا و ثبت اقدامنا و النصرنا علي اقوم الکافرين با درود فراوان به رهبر کبير انقلاب امام خميني که توانست اينچنين جوانان را به خروش آورد و آنان را از گمراهي نجات دهد و با سلام به تمام رزمندگان در تمام جبهه هاي حق عليه باطل . پدر ارجمندم درراه الله اسماعيل هايت را آماده کن مبادا اگر فرزندت در راه الله حرکت کرد و شهيد شد غمي به چهره مردانه ات بنشيند . شاد باش و بدان شهادت يکي از اعضاي خانواده باعث سربلندي و عزت و شرف خانواده بلکه اسلام مي گردد . مادر مهربان وصيت به تو اين است که فرزندات را آنچنان تربيت کني که فقط در راه الله بروند که اجر تو بيشتر خواهد بود . محمدپسر عمويم دوست نداشتم به اين زوديي از شما جدا شوم ولي مي دانيد که وقتي پائيز فرا مي رسد برگ درختان بر زمين مي ريزد و از درخت جدا مي شود و عشق به خدا وقتي انسان را فرا مي گيرد مثل برگ درخت از دوستان و پدر و مادر جدا مي شود و به طرف معشوق خود پرواز مي کند .<br /> خاطرات<br /> خواب و رویای دیگران در مورد شهادت شهید<br /> موضوع خواب و روياي ديگران در مورد شهادت شهيد<br /> راوی زهرا برزگران<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> یک شب خواب دیدم که در خانه نشسته ایم که یک دفعه صدای در آمد و من در را که باز کردم متوجه حضور یک مرد قد بلند با چشمان زیبا و چهره ای نورانی شدم که یک کیف آبی در دستش بود کیف را به من داد و گفت این لوازم ابوالقاسم است و دیگر آن ها را لازم ندارد. تا این را گفت از خواب بیدار شدم و خیلی نگران بودم چند روز از آن موقع نگذشته بود که خبر شهادت او را برای ما آوردند.<br /> تولد و کودکی<br /> موضوع تولد و کودکي<br /> راوی زهرا برزگران<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> یادم هست ابوالقاسم سه ساله بود که مریضی سختی گرفت و او را به بیمارستان امام رضا علیه السلام در مشهد بردیم پزشکان بعد از معالجه گفتند که باید عمل شود و ابوالقاسم نمی گذاشت تا آن ها کارشان را انجام دهند و گریه می کرد بعد از ظهر آن روز خیلی دلم شکست و نمی توانستم درد کشیدن او را تحمل کنم. به حرم مطهر امام رضا علیه السلام رفتم و شفای پسرم را از ایشان خواستم. روز بعد که دکتر خواست برای عمل آماده شود و آزمایش گرفت گفت: که نیازی به عمل ندارد و با دارو رفع می شود. اما در اصل امام رضا علیه السلام او را شفا داده بود. و من در آن لحظه خدا را شکر کردم.<br /> <br /> اولین اعزام<br /> موضوع اولين اعزام<br /> راوی زهرا برزگران<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> یک روز که ابوالقاسم به پایگاه بسیج رفته بود وقتی به خانه آمد گفت که می خواهم به جبهه بروم ما قبول نکردیم و گفتیم که سن شما کم است و هنوز چند سال تا سربازی شما مانده و زود است که به جبهه بروی ولی او گفت: حضرت قاسم علیه السلام که در کربلا شهید شد یکی از کوچکترین یاران امام حسین علیه السلام بود و حبیب بن مظاهر پیرترین آنها. پس ما نمی توانیم که برای سن و سالمان از وظایفی که بر دوشمان است شانه خالی کنیم. با این حرف ها ما را راضی کرد و به جبهه رفت.<br /> آخرین وداع با خانواده<br /> موضوع آخرين وداع با خانواده<br /> راوی زهرا برزگران<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> یادم هست روز اعزام ابوالقاسم پدرش همه ی فامیل را دعوت کرد تا بعد از دید و بازدید از او خداحافظی کنند و ابوالقاسم به خاطر این کار پدرش خیلی خوشحال بود و در پوست خودش نمی گنجید وقت خداحافظی که فرا رسید پدرش اسپند دود می کرد و بر روی سرش پول می ریخت به او گفتم چرا این کار را می کنی برای کسی که به جبهه می رود که این کارها را انجام نمی دهند و پدرش گفت که این رفتن پسرم مثل دامادی اوست. مثل این که پدرش هم می دانست که این رفتن ابوالقاسم دیگر برگشتی ندارد.<br /> خبر شهادت<br /> موضوع خبر شهادت<br /> راوی زهرا برزگران<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> شبی در خواب سید بزرگواری را دیدم که به نزد من آمد و گفت: به مسجد صاحب الزمان(عج) بروید و در آن جا دو رکعت نماز به جا آورید از خواب که بیدار شدم نزدیک اذان صبح بود وضو گرفتم و به مسجد صاحب الزمان(عج) رفتم و بعد از خواندن نماز صبح دو رکعت نماز دیگر به جا آوردم و به خانه برگشتم هنوز آرام نگرفته بودم که در به صدا در آمد وقتی در را باز کردم یکی از دوستان ابوالقاسم بود که به من گفت یکی از عکس های او را می خواهد هر چه گفتم برای چه کار می خواهید جواب درستی به من نداد عکس را گرفت و رفت. بعد از ظهر آن روز وقتی پدر ابوالقاسم به خانه آمد خیلی ناراحت و گرفته بود علت ناراحتی او را که جویا شدم چیزی نگفت و بعد از اصرار زیاد شروع کرد به گریه کردن و من فهمیدم که پسرم شهید شده است.<br /> روحیه بسیجی<br /> موضوع روحيه بسيجي<br /> راوی زهرا برزگران<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> یکی از همرزمان ابوالقاسم برای ما تعریف می کرد که قرار بود در سال 61 عملیات گسترده ای در غرب و جنوب کشور اتفاق بیفتد و لازم بود چند محور برای انجام این عملیات پاکسازی شود و نیاز به نیروی خط شکن بود که از لشکری که ما در آن بودیم داوطلب گرفتند و ده نفر بیشتر برای خط شکنی داوطلب نشدند . ابوالقاسم هم جو آنها بود . ایشان در آن زمان خمپاره انداز بود و کار ایشان طوری بود که موقع شلیک بدنشان در تیر رس دشمن قرار می گرفت ولی با وجود خطراتی که داشت با رشادت کامل آن کار را انجام داد و در تنگه چزابه بعد از آزادسازی آنجا مجروح شد و او را به بیمارستانی در اهواز انتقال دادند ولی بعلت خونریزی زیاد، ایشان به مقام والای شهادت نائل شدند .<br /> اخلاص عمل<br /> موضوع اخلاص عمل<br /> راوی زهرا برزگران<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> یادم هست موقع اعزام به جبهه که ابوالقاسم می خواست به جبهه برود پدر بزرگش مقداری پول به او داد و گفت: آنجا لازمت می شود و می توانی برای خودت چیزی بگیری اما ابوالقاسم پول را قبول نکرد و گفت من برای خرج کردن پول به جبهه نمی روم. این پول را به مستمندان و نیازمندان بدهید تا امرار معاش کنند.<br /> توجه به تحصیل و علم آموزی<br /> موضوع توجه به تحصيل و علم آموزي<br /> راوی حسین کفاش<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> بعد از گذراندن دوره راهنمایی به خاطر نبود امکانات تحصیلی در بجستان ابوالقاسم به مشهد رفت تا در آنجا ادامه تحصیل دهد هنوز یکماه از مدرسه ها نگذشته بود که جنگ شروع شد و ایشان تحصیل را رها کرد و از اینجا به منطقه رفت.<br /> خبر شهادت<br /> موضوع خبر شهادت<br /> راوی حسین کفاش<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> زمانی که برادرم ابوالقاسم به شهادت رسید من 12 سال بیشتر نداشتم و در مدرسه راهنمایی درس می خواندم صبح روز تشییع جنازه برادرم من خواب بودم که با صدای گریه مادرم از خواب بیدار شدم وقتی علت را جویا شدم خواهرم گفت ابوالقاسم مجروح شده و پدر و مادر به گناباد می روند تا او را ببینند. خیلی ناراحت شده بودم . آماده شدم و به طرف مدرسه راه افتادم . مدرسه ما بعد از بنیاد شهید بود و هر وقت شهیدی را می آوردند عکس او را بر روی دیوار آنجا نصب می کردند . آن روز با اینکه ناراحت بودم و می دانستم که عکس را برای چه آنجا می فرستند ولی وقتی چشمم به عکس برادرم افتاد بی تفاوت از آنجا رد شدم. به مدرسه که رسیدم دیدم مثل هر دفعه که شهیدی را می آوردند و بچه ها را صف می کردند تا تشییع جنازه ببرند بچه ها به صف بودند من توی صف ایستادم و از یکی از بچه ها سوال کردم این شهیدی که آوردند کیست؟ گفت : مگر نمی دانی که برادرت شهید شده . تا این حرف را گفت اشکم جاری شد و خودم را به پشت مدرسه رساندم و شروع کردم به گریه کردن. یکی از معلمین به پیش من آمد و گفت شما می توانید به خانه بروید ولی من قبول نکردم و همراه معلمین و دانش آموزان مدرسه به تشییع جنازه برادرم رفتم.<br /> قران و نیایش<br /> موضوع قران و نيايش<br /> راوی علی ایرانپاک<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> در کلاس اول دبیرستان با ابوالقاسم همکلاس بودیم. یک روز در سر کلاس درس متوجه شدم که ایشان به درس گوش نمی دهد و دارد چیزی جدا از مساله ای که در کلاس مطرح است می نویسید بعد از کلاس به او گفتم حواست به درس نبود چه می نوشتی؟ او از جواب دادن طفره رفت و با اصرار زیاد من گفت که وصیت نامه ام را تنظیم می کردم. هر چه پا فشاری کردم تا بتوانم از متن آن با خبر شوم نشد و بعد از آن موضوع، طولی نکشید که درس را رها کرد و به جبهه رفت. او از همان موقع می دانست که شهید می شود و گویی به او الهام شده بود.<br /> &lt;ref&gt;[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=17546 یاران رضا]&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references/&gt;</div>

Panahi https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%A8%DB%8C%DA%A9%E2%80%8C_%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF_%DA%A9%D9%84%D8%A7%D8%A8%DB%8C 2020-09-30T06:14:32Z

<p>Panahi: </p> <hr /> <div>کد شهید: 6616283 تاریخ تولد : <br /> نام : بیک‌محمد محل تولد : بجنورد<br /> نام خانوادگی : کلابی‌ تاریخ شهادت : 1366/07/10<br /> نام پدر : احمد مکان شهادت : <br /> <br /> تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت : <br /> شغل : یگان خدمتی : <br /> گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است.<br /> نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : رزمنده‌<br /> گلزار : <br /> خاطرات<br /> عشق به جهاد<br /> موضوع عشق به جهاد<br /> راوی <br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> وقتی او برای اولین بار از طریق بسیج می خواست به جبهه برود مادرم به او گفت: &quot; اگر شما به جبهه نروی ، فکر می کنم کار خلافی نکرده ای . چون من پیر شده ام و نیازمند به کمک شما هستم . &quot; برادرم در جواب مادرم گفت: &quot; مادرجان شما اصلاً برای من ناراحت نباشید نگهبان همه ما و شما خداست انشاءالله به سلامتی برمی گردم . تازه اگر من نروم و دیگری نرود پس چه کسی باید از کشور و انقلاب اسلامی دفاع کند .<br /> خاطرات بعد از مجروحیت<br /> موضوع خاطرات بعد از مجروحيت<br /> راوی <br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> 1- او یک مرتبه از ناحیه پا مجروح شد . و هنوز به طور کامل بهبود نیافته بود و مرخصی اش تمام نشده بود که به جبهه برگشت تا بتواند با دیگر رزمندگان و همرزمانش در عملیات شرکت نماید . و از اسلام و میهنش دفاع نماید .<br /> توصیه های شهید<br /> موضوع توصيه هاي شهيد<br /> راوی <br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> - یکروز من به شوخی به او گفتم : محمد شما به اندازة کافی به جبهه رفته اید . مادرمان هم که پیر شده و احتیاج به نگهداری و مواظبت دارد . نوبتی که باشد به شما بیشتر از این نمی رسد . محمد گفت: &quot; ما که به خاطر نوبت به جبهه نمی رویم . ما برای دفاع از اسلام ، میهن و ناموسمان به جبهه می رویم . و این وظیفه به پایان نمی رسد تا اسلام پیروز شود.&quot;<br /> &lt;ref&gt;[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=17565 یاران رضا]&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references/&gt;</div>

Panahi https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%B9%D9%84%DB%8C%E2%80%8C_%D8%A7%D8%B5%D8%BA%D8%B1_%DA%A9%D9%81%D8%B4_%DA%AF%D8%B1 2020-09-30T06:13:12Z

<p>Panahi: </p> <hr /> <div> ’<br /> کد شهید: 6530837 تاریخ تولد : <br /> نام : علی‌اصغر محل تولد : تربت ‌حیدریه<br /> نام خانوادگی : کفشگر تاریخ شهادت : 1365/01/11<br /> نام پدر : مسلم‌ مکان شهادت : <br /> <br /> تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت : <br /> شغل : یگان خدمتی : <br /> گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است.<br /> نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : رزمنده‌<br /> گلزار : بهشت‌عسکری‌<br /> خطرات<br /> توصیه های شهید<br /> موضوع توصيه هاي شهيد<br /> راوی کفشگر<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> آخرین باری که برادرم شهید علی اصغر از جبهه آمده بود و به من گفت:ببین خواهر جان مبادا ناراحت شوی بعد از دیدن پدر و مادر اولین جایی که می آیم خانه شماست-موقع خداحافظی تا دم در او را بدرقه کردم او تا نیمه کوچه رفت ولی دوباره برگشت و به من گفت خواهر اگر برنگشتم ناراحت نباش شاید من قابل باشم شربت شهادت را بنوشم و دوست دارم زینب وار رندگی کنی و دشمن را شاد نکنی.گفتم چرا این حرف را می زنی ؟ ان شاءا... میروی و باز می گردی.گفت نه خواهر این بار شهید می شوم.گفتم :حالا همین امروز می خواهی بروی گفت :نه یکبار دیگر برای خداحافظی می آیم.روزی که خواست راهی جبهه شود آن روز من برای معالجه به مشهد رفتم و ایشان آمده بود ولی من نبودم.یک روز رفتنش را به خاطر من به تاخیر انداخت ، صبح روز بعد آمد و باز هم من نبودم و دوباره رفتنش را به تاخیر انداخت و روز سوم خواست که برود گفته بود من که رفتم ولی دیدار با خواهرم به قیامت افتاد.<br /> &lt;ref&gt;[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=17560 یاران رضا]&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references/&gt;</div>

Panahi https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%AC%D9%88%D8%A7%D8%AF_%DA%A9%D8%B4%DA%A9%DB%8C%E2%80%8C_%D9%88%D8%A7 2020-09-30T06:11:57Z

<p>Panahi: </p> <hr /> <div> <br /> کد شهید: 6011050 تاریخ تولد : <br /> نام : جواد محل تولد : مشهد<br /> نام خانوادگی : کشکی‌وا تاریخ شهادت : 1360/11/15<br /> نام پدر : غلامرضا مکان شهادت : <br /> <br /> تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت : <br /> شغل : یگان خدمتی : <br /> گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است.<br /> نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : رزمنده‌<br /> گلزار : خواجه‌ربیع‌<br /> خاطرات<br /> پرهیز از گناه<br /> موضوع پرهيز از گناه<br /> راوی غلامرضا کشکی وا<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> در طول سربازی اش دوازده هزار و هشصد تومان خرجش کردیم ششصد تومان از آن را به ما داد یک دفعه ما می خواستیم به ملاقاتش برویم مدتی معطل شدیم و بعد او را پیدا کردیم که او تعمیر کار ماشین بود که ماشیبن افسران را تعمیر می کرد .بعد از احوال پرسی فهمیدیم که چهار تیغ به او داده اند که ریشش را بتراشد .گفتم این کار خوبی نیست گفت:گه کار کنم دستور از بالاست گفتم برایت درست می کنم .یک حلب روغن به افسر مربوطه دادم و او را از آنجا به جای دیگر انتقال دادند .جواد می گفت : دخترهای امریکایی را اینجا لخت کرده اند و به ما نشان می دهند .باز یک حلب روغن به یک افسر دیگر دادم و جواد را از آنجا به جای دیگری انتفال دادند.<br /> &lt;ref&gt;[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=17528 یاران رضا]&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references/&gt;</div>

Panahi https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%AC%D9%88%D8%A7%D8%AF_%DA%A9%D8%B4%DA%A9%DB%8C 2020-09-30T06:10:40Z

<p>Panahi: </p> <hr /> <div> <br /> کد شهید: 6221105 تاریخ تولد : <br /> نام : جواد محل تولد : سبزوار<br /> نام خانوادگی : کشکی‌ تاریخ شهادت : 1362/05/11<br /> نام پدر : حسن‌ مکان شهادت : <br /> <br /> تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت : <br /> شغل : یگان خدمتی : <br /> گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است.<br /> نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : رزمنده‌<br /> گلزار : بهشت‌شهداء<br /> خاطرات<br /> آخرین وداع با خانواده<br /> موضوع آخرين وداع با خانواده<br /> راوی صدیقه کشکی<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> روزی که می خواست به جبهه برود هنگام رفتن صورتش را بوسیدم و یک سینی برداشته و یک پارچ آب و قرآن و آینه در آن گذاشتیم که جواد نگاهی به آن انداخت و گفت: مادر جان چرا این کارها را می کنی ، سینی را برگردان ، نمی خواهم همسایه ها ببینند فقط از زیر قرآن ردم کن ولی پشت سرم آب نریز.اما وقتی که خیلی اصرار مرا دید ، گفت: آرزوی من شهادت است، سپس قرآنی از جیبش بیرون آورد و گفت: قرآن همیشه همراه من است ، ما برای قرآن می جنگیم تا پیروز شویم. دلم آرام نگرفت گونه هایش را بوسیدم و گفتم: مادر جان بخدا سپردمت. هنگام رفتن به طوری که متوجه نشود پشت سرش آب ریختم وگفتم: برو بخدا سپردمت . هنگام رفتن با همسایه ها و دو سه تا مرد که با او کار می کردند خداحافظی کرد ورفت. در ماه رمضان به فیض شهادت نایل آمد.<br /> لحظه و نحوه شهادت<br /> موضوع لحظه و نحوه شهادت<br /> راوی حسن کشکی<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> زمانی که شهید کوشکی همراه بچه ها برای شناسایی منطقه کله قندی رفته بودند در راه برگشت دشمن آنها را زیر نظر می گیرد. در حالیکه جواد تشنه اش می شود و از دوستانش آب طلب می کند یک قوطی کمپوت بر می دارد تا داخل آن آب بریزد. همین که می خواهد آب بخورد ترکش به او اصابت می کند و او فرصت آب خوردن هم پیدا نمی کند و به شهادت می رسد.<br /> عشق شهادت<br /> موضوع عشق شهادت<br /> راوی عصمت کوشکی<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> آخرین دفعه ای که از جبهه به مرخصی آمده بود ، آخرین سحرگاه ماه رمضان بود که به من گفت : دعا کن این دفعه که رفتم شهید شوم . نمی دانم دفعه قبل چرا همه شهید شدند ولی من به شهادت نرسیدم. وی علاقه شدیدی به شهادت داشت.<br /> عشق شهادت<br /> موضوع عشق شهادت<br /> راوی صدیقه کوشکی<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> یک روز جواد تعدادی از کتابهای آیت الله دستغیب را که درمورد شهید وشهادت بود برایم آورد وگفت : مادرجان این کتابها را مطالعه کن که خیلی مفید است در ضمن خودش هم مطالعه می کرد اودر بین صحبتهایش دائم می گفت : آیا زمانی فرا می رسد که شربت گوارای شهادت را بنوشم وبه فیض شهادت برسم می گفت : چگونه است که همه شهید شدند به غیر از من یقینا&quot; تو ازمن راضی نیستی من در جوابش می گفتم : نه مادر راضی به رضای خدا هستم هر چه قسمت باشد اگر در طالعت شهادت باشد نصیبت خواهد شد .<br /> تقید به انجام کامل ماموریت<br /> موضوع تقيد به انجام کامل ماموريت<br /> راوی حسن کوشکی<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> جواد تصمیم گرفته بود که برای شناسایی منطقه کله قندی برود اما عده ای از دوستانش که در حفاظت اطلاعات بودند از این کار او ممانعت به عمل آورند.اما او با اصرار گفت: من حتماً باید بروم .وقتی آنها متوجه اصرارهای بیش از حد شدند تلفنی با مسئولانش تماس گرفته وجریان را به آنها گفتند : مسئولان وی سریعاً گفته بودند حتی اگر کار به بازداشت وی کشید نگذارید او برود حیف است از حالا او به شهادت برسد هنوز به وجود او نیازمندیم اما جواد گفته بود که اگر نگذارید هم اکنون لباسهایم را از تن بیرون می کنم وبه خانه می روم ودیگر پا به جبهه نخواهم گذاشت ولی جواد بلاخره به آنجا رفت و به شهادت رسید.<br /> عشق به جهاد<br /> موضوع عشق به جهاد<br /> راوی صدیقه کوشکی<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> هنگامیکه در خانه مشغول نماز خواندن بودم جواد به خانه آمد وبرگه ای را به من داد وگفت : مادر این رضا یتنامه اعزام به جبهه است خواهش می کنم آن را امضا کنید سر دوراهی مانده بودم با خود گفتم با این سن کم فکر نمی کنم او را قبول کنند سپس رو به او کرده وگفتم صبر کن بگذار پدرت بیاید او بهتر می تواند تصمیم بگیرد وقتی این را گفتم خیلی ناراحت شد وبه زیر زمین رفت وزانوی غم به بغل گرفت وقتی دیدم خیلی افسرده شده وبه حالش غصه خوردم وگفتم : خوب ببرش بابایت تا امضا کند اوگفت نه ، اول رضایت مادر شرط بعد پدر گفتتم اشکالی ندارد بیاور تا امضا کنم وقتی امضا کردم صورتش گل انداخت واز خوشحالی چشمانش برق می زد صورتم را بوسید وگفت حالا که راضی شدی اگر پدر هم رضایت بدهد انشا الله به جبهه خواهم رفت رضایت پدر را هم جلب کرد وراهی جبهه شد .<br /> خاطرات سیاسی<br /> موضوع خاطرات سياسي<br /> راوی صدیقه کوشکی<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> قبل از انقلاب جواد از دوستانش تعدادی عکس فرح وشاه گرفته بود وداخل کشوی آهنی گذاشته بود بعدها آنها را از کشو بیرون آورد وبه من نشان داد وگفت : مادرجان آنها را دوست داری ؟ گفتم : من اینها را دوست ندارم از همان اول دوستشان نداشتم حقیقت را می گویم چون می دانستم چه جنایتهای می کردند بعد گفت : اگر مایلی آنها را برایت مخفی کنم وگرنه آنها را زیر پا له کرده وپاره کنم گفتم : هر طور دوست داری که دیدم قاب عکس فرح را شکست وعکسش را پاره کرد سپس گفت : مادر هر چه فکر می کنم کسی متوجه این انقلاب که امام خمینی (ره) به پا کرد نخواهد شد من گفتم : مادر چقدر ساده ای مطمئنا&quot; همگی متوجه هستند ما باید به امید خدا این رژیم را سرنگون می کنیم .<br /> خاطرات سیاسی<br /> موضوع خاطرات سياسي<br /> راوی حسن کوشکی<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> هنگام انتخابات ریاست جمهوری بنی صدر و آقای حبیبی هم کاندیدا شده بودند جواد به من گفت : پدر هر کدام از اقوام و آشنایان خواستند در انتخابات شرکت کنند تأکید کنید که فقط به آقای حبیبی رأی بدهند وقتی علت را پرسیدم گفت: به حرفهایم گوش کنید شما به اوضاع مملکت واقف نیستید من بهتر می دانم چه کسی شایسته تر است .<br /> خاطرات سیاسی<br /> موضوع خاطرات سياسي<br /> راوی حسن کوشکی<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> یک بار حدوداً ساعت 8/5بود که جواد از مدرسه به خانه آمد وقتی به او گفتم چقدر زود از مدرسه برگشتی ؟ گفت : تاج گذاری کره خر بود . من هم فرار کردم و آمدم . من که متوجه حرفهایش نشدم گفتم : منظورت چیست ؟ گفت : به مناسبت تاج گذاری پسر شاه می خواستند از ما در مدرسه پذیرایی کنند که من بر گشتم بچه های مدرسه به او می گفتند چرا این حرفها را می گویی ؟ کره خر یعنی چه ؟ او پسر شاه است چرا توهین می کنی گفت: شاه برای خودش شاه است من از هیچ کس هراسی ندارم و روی حرفم هستم و خواهم بود .<br /> مبارزه با ضد انقلاب و منافقین<br /> موضوع مبارزه با ضد انقلاب و منافقين<br /> راوی عصمت کوشکی<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> یادم هست که یک روز جواد با شلوار خونی به منزل آمد . هیچ کس در خانه نبود و او از این بابت خوشحال بود. به خواهرزاده ام گفت: اگر می شود شلوار مرا بشوی . خواهرزاده ام: مگر چی شده؟ جواد گفت: طوری نشده- البته خواهر بزرگترم از جریان خبردار بود- بعد از اینکه او شلوارش را شست خواهر بزرگم به من گفت: گویا جواد با منافقی درگیر شده و پس از درگیری فرار می کند و چون اطلاعاتی بوده ، عده ای به دنبال او می روند و قبل از دستگیری به او تیراندازی می کنند که باعث جراحات پای او می شود.<br /> &lt;ref&gt;[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=17527 یاران رضا]&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references/&gt;</div>

Panahi https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%AC%D9%88%D8%A7%D8%AF_%DA%A9%D8%A7%D9%88%D9%88%D8%B3%DB%8C%E2%80%8C 2020-09-24T08:00:08Z

<p>Panahi: </p> <hr /> <div>کد شهید: 6220318 تاریخ تولد : <br /> نام : جواد محل تولد : فردوس<br /> نام خانوادگی : کاوسی‌ تاریخ شهادت : 1362/05/08<br /> نام پدر : محمدابراهیم‌ مکان شهادت : <br /> <br /> تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت : <br /> شغل : دانش آموز یگان خدمتی : <br /> گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است.<br /> نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : رزمنده‌<br /> گلزار : بهشت‌اکبر<br /> وصیتنامه<br /> بسم ا… الرحمن الرحيم انا لله و انا اليه راجعون خدايا حال که در انجام ماموريتي الهي هستم تو را به ياري مي‌طلبم و به تو سوگند ياد مي‌کنم که هميشه و تا آخرين نفس در راه مقدس تو و براي ياري دين تو مستحکم و جان بر کف در راهت فداکاري مي‌کنم. الهي ياريم ده که بتوانم اين راه را آنچنان که شايسته باري تعالي است بجاي آورم. خدايا تو شاهد باش که من در راه کورکورانه قدم بر نداشته‌ام و از روزي که تو را به يگانگي شناختم در اين راه قلبم جرقه‌اي از ايمان محمدي فوران شد از همه چيز گذشتم به تو پيوستم و در اين لحظه آخر چند سخني هم با خانواده‌ام دارم. مادرم، حال که فرزندت را بسوي رهي که حسين سرور شهيدان قدم گذاشت فرستاده اي با تو چند کلمه حرف دارم تو مرا بزرگ کردي و چه بسا در رهگذر تاريخ رنج ها کشيدي ولي خسته نشدي، درودت باد، پيامم را به تو مي‌گويم اي مادر حلالم کن به تو مي‌گويم اي مادر مبادا پس از شهادت من اشک بريزي که دشمن شاد بشود از تو مي‌خواهم زينب‌وار که در سوک حسين دشمن را خوار و زبون کرد تو هم آنچنان باش واميدوارم که در موقع دفن کردن جنازه‌ام شيريني پخش نمائيد تا دشمنان اسلام بفهمند که ما شهادت را عاشقانه انتخاب کرده‌ايم در پايان از همه دوستان و برادران و آشنايان خودمي‌خواهم که چنانچه از طرف اين حقير به شما کوچکترين بي احترامي يا اذيت و آزاري رسيده مرا ببخشيد. خدا، يار و مددکار همه شما باد. به اميد پيروزي حق بر باطل. والسلام 20/4/1362 خداحافظ : جواد کاووسي.<br /> &lt;ref&gt;[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=17217 یاران رضا]&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references/&gt;</div>

Panahi https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%85%D8%B1%D8%AA%D8%B6%DB%8C_%DA%A9%D8%A7%D9%88%DB%8C%D8%A7%D9%86%DB%8C%E2%80%8C 2020-09-24T07:58:49Z

<p>Panahi: </p> <hr /> <div> <br /> کد شهید: 6124567 تاریخ تولد : <br /> نام : مرتضی‌ محل تولد : مشهد<br /> نام خانوادگی : کاویانی‌ تاریخ شهادت : 1361/03/23<br /> نام پدر : محمدحسین‌ مکان شهادت : <br /> <br /> تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت : <br /> شغل : مکانیک یگان خدمتی : <br /> گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است.<br /> نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : رزمنده‌<br /> گلزار : بهشت‌رضا<br /> خاطرات<br /> اعتقاد به ولایت<br /> موضوع اعتقاد به ولايت<br /> راوی <br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> برادرم در سال 57 سرباز بود و من برای مراقبت از منزلش شبها در آنجا می خوابیدم یک شب که درآنجا خوابیهد بودم متوجه شدم که در می زنند در را باز کردم دیدم قاسم است گفتم : برادر جان این موقع شب اینجا چه کار می کنی مگر شما نباید در پادگان باشی ؟ گفت: امام خمینی فرمان داده اند که سربازان از پادگانها فرار کنند و ما هم به همین دلیل از پادگان فرار کردیم . او ازاینکه از پادگان فرار کرده بود خیلی خوشحال بود می گفت : شاه دیگر فرمانده ی من نیست .<br /> عشق به جهاد<br /> موضوع عشق به جهاد<br /> راوی <br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> قاسم عاشق شهادت بود چرا که هنگامی که از بجنورد به اتفاق ایشان در سال 65 به منطقه عملیاتی رفتیم ایشان تازه گواهینامه ی پایه یکم راگرفته بود من خدمت ایشان عرض کردم شما تازه گواهینامه گرفته اید بهتر است درقسمت رانندگی کار کنید که تجربه ی بیشتری داریداما ایشان مخالفت کردند وگفتند : فقط می خواهم درگروهان پیاده باشم و با مزدوران عراقی بجنگم . لذا به اتفاق هم درگردان رسول ا… سازندهی شدیم ایشان به عنوان جانشین یکی از گروهانها ومن هم به عنوان جانشین یکی از گروهانهای دیگر انتخاب شدیم یک هفته ای را در نزدیکی اهواز به سر بردیم تا اینکه شبی را به اتفاق دوستان در عملیات کربلای 5 شرکت کردیم . ایشان در همان عملیات مفقود الاثر شدند و پس از مدتی خبر شهادت ایشان آمد.<br /> &lt;ref&gt;[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=17232 یاران رضا]&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references/&gt;</div>

Panahi https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%B1%D8%B6%D8%A7_%DA%A9%D8%B1%D8%A7%D8%A8%DB%8C%E2%80%8C 2020-09-24T07:57:29Z

<p>Panahi: </p> <hr /> <div> <br /> کد شهید: 6220412 تاریخ تولد : <br /> نام : رضا محل تولد : اسفراین<br /> نام خانوادگی : کرابی‌ تاریخ شهادت : 1362/06/01<br /> نام پدر : محمدباقر مکان شهادت : <br /> <br /> تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت : <br /> شغل : یگان خدمتی : <br /> گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است.<br /> نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : رزمنده‌<br /> گلزار : شهداء<br /> خاطرات<br /> خواب و رویای دیگران درمورد شهید<br /> موضوع خواب و روياي ديگران درمورد شهيد<br /> راوی <br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> یک شب در خواب دیدم که سه تا است با سرنشین ، یکی قرمز و آن دوتای دیگر مشخص نبودند آمدند و گفتند : چرا حلقه ی رضا را برگوشش نمی کنید ؟ گفتم : گم شده است . فرمودند : حلقه را حتماً به گوشش کنید چون آن حلقه ی خادمی است از خواب بیدار شدم بعد از چند لحظه دیدم رضا هم از خواب بیدار شد و گفت : خواب دیدم سه تا اسب سوار آمدند و به من گفتند : حلقه ات زیر درخت گلابی زیر یک تکه موزاییک است که تمیزه و پاکیزه است و همانطور به گوشت کن . همان مکانی را که آدرس داده بودند را گشتیم و حلقه را پیدا نمودیم انگار که حلقه را با گلاب شسته و در آنجا گذاشته بودند حلقه را برداشتیم و به گوش رضا نمودیم .<br /> لحظه و نحوه شهادت<br /> موضوع لحظه و نحوه شهادت<br /> راوی <br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> بعد از چند روز مقاومت به روی یالهای سمت راست کله قندی در علمیات والفجر 3 بنده به اتفاق چند نفر از بچه های شمال ایران یک منطقه کوچکی را محافظت می کردیم که ناگهان یک دسته 13 نفری قرار شد برای کمک به ما ملحق شوند که در میان آنها رضا هم بعنوان بی سیم چی به چشم می خورد . آنشب بنده بدون آنکه او را به خاطر بیاورم رفتم صبح که بچه ها را برای نماز بیدار می کردم دیدم که رضا داخل سنگر کوچکی در حال استراحت است که من تازه او را شناختم و با اندکی شوخی ایشان را از خواب بیدار کردیم و همدیگر را در آغوش گرفتیم و چند لحظه ای با هم صحبت کردیم بعد رضا گفت : هادی انگار خبر شهادت شما را به شهرستان برده اند برو و به هر طریقی است خبر سلامتی خودت و مرا به خانواده هایمان برسان . در جواب گفتم : رضا جان تو که می دانی اگر شربت شهادت یک ریال هم بشود به ما نمی رسد از این بابت خیالت راحت باشد . آن روز تا غروب مشغول گشت زنی بودیم رضا با یک اسلحه تیربار تصمیم گرفت چند عراقی را که مزاحم ما بودند به هلاکت برساند که موفق هم شد . ساعت نزدیک 45/2 دقیقه بعد از ظهر روز 1/6/62 بود که هنوز چند قدمی از هم جدا نشده بودیم که رضا به آرامی روی زمین خوابیده بود تا خودم را سراسیمه به کنار پیکرش رساندم دیگر جز تبسمی با لبانی خون آلود چیزی عایدم نشد به هر حال بدون اختیار گریه ام گرفت وسرش را به زانو گرفتم و آخرین جملات زیبا و دلنشین رضا را که می گفت : هادی جان سعی کن مرا بطرف کربلا قرار دهی و خداحافظی کرد را گوش دادم . رضا با ترکش خمپاره 60 آن هم از ناحیه سر و چه زیبا و بی صدا بی آنکه ناله ای کند به درجه رفیع شهادت رسید و به دیدار دوست شتافت . خوشا به حالش و تمامی کسانی که شهادت را بر زنده بودن ترجیح دادند . چون نمی توانستم برای تشییع پیکر پاکش به پشت جبهه بیایم بسیارناراحت بودم ولی نمی دانم کار خدا بود یا نه که جنازه رضا چند روز طول کشید تا به شهرستان برسد و من هم توانستم در تشییع پیکرش شرکت کنم ولی تحمل دیدن اینکه او را تشییع کنند را نداشتم . آری دو ماه بعد از شهادت رضا اسفراین دیگر برایم معنایی نداشت ولی این دو ماه گذشت و دوباره به جبهه رفتم که در عملیات خیبر به اسارت دشمنان از خدا بی خبر عراقی در آمدم . آری رضا رفت ، دنیا بی وفاست و خداوند هم افراد را گلچین می کند.<br /> عشق به جهاد<br /> موضوع عشق به جهاد<br /> راوی <br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> یک مرتبه رضا در بیمارستان بستری بود هر موقع به ملاقات ایشان می رفتیم و مواد غذایی و خوراکی برای او می بردیم ، رضا بعد از اینکه از پیش او می رفتیم تمام چیزهایی را که برایش آورده بودند برای مریض های دیگر می برد. تا اینکه یک روز یکی از هم تختی های او گفت : رضا خیلی علاقه دارد که به جبهه برود و گفته اگر پدرم به سلامتی از جبهه برگردد من حتماً برای اعزام به جبهه اقدام می کنم . چون پدرم خودش هم به جبهه رفته بود نمی توانست مانع شود که او به جبهه برود. در مشهد زمانی که آنها را به پادگان برده بودند . افرادی که کوچک یا ضعیف بودند را از صف بیرون می آوردند و رضا بعداً تعریف کرد که : من آنجا در صف چند تا آجرزیر پایم گذاشم و ساک خودم و دوستم را دو دوطرف خودم گذاشتم که کسی متوجه نشود ولی متاسفانه آنان متوجه می شوند و او را از صف بیرون می کشند ولی رضا آنقدر گریه و التماس می کند تا اینکه او را اعزام می کنند .<br /> حرمت والدین<br /> موضوع حرمت والدين<br /> راوی <br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> به یاد دارم وقتی که رضا در اهواز بود یک پماد برای پا دردم فرستاد و روی پماد نوشته بود پدرجان ! من که کاری نتوانستم برای شما انجام دهم فقط این پماد را برایت می فرستم تا پاهایت هر چه زودتر خوب شود .<br /> خواب و رویای شهید<br /> موضوع خواب و روياي شهيد<br /> راوی <br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> به یاد دارم در سن پنج سالگی رضا حلقه ی خادمی در گوش راست داشت که آن گم شده بود یک شب در نیمه های شب دیدیم بلند شده و هراسان خودش را به درون حیاط کنار درختی که جنب حوض بود رساند و آنجا را با دست کند و حلقه اش را پیدا کرد وقتی از رضا سوال کردیم که از کجا فهمیدی که حلقه ات آنجا است در جواب گفت : سید بزرگواری آمد که خیلی زیبا بود و فرمود که حلقه ات کجاست ؟ گفتم : نمی دانم . فرمودند : این بار به شما جایش را می گویم بروید بردارید و مراقب باشید که دیگر آنرا گم نکنید و من رفتم و همانجا را کندم و دیدم که حلقه آنجا ست . از آن موقع به بعد هیچ گاه حلقه را از خودش جدا نمی کرد تا اینکه در سن 13 سالگی بود که دیگر ما متوجه نشدیم که حلقه را چکار کرده است و توضیح درمورد آن نمی داد.<br /> عشق شهادت<br /> موضوع عشق شهادت<br /> راوی <br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> یکروز پدر بزرگ رضا گفت : اگر می خواهید بدانید که آیا تا سال دیگر زنده هستید بایدنه شب از شبهای ماه صفر بروید بیرون اگر سایه سرتان روی دیوار افتاد تاسال دیگر زنده هستید و اگر این اتفاق نیفتاد زنده نیستید. رضا با هادی حسین پور بیرون رفتند و بعد از چند ساعت به خانه آمدند وگفتند : پدر بزرگ ما این کار را کردیم سایه ی من روی دیوار نیفتاد ونصف ساه سرهادی روی دیوار افتاد بعد پدر بزرگش گفت : من با شما شوخی کردم واین مطلب صحت ندارد بعد از مدتی به پدرم گفتم : پدر جان همانطور شد که شما گفتید رضا شهید و هادی در همان سال اسیر شد .<br /> پیش بینی شهادت<br /> موضوع پيش بيني شهادت<br /> راوی <br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> برادرم وقتی که می خواست به جبهه برود به خانه ما آمدو گفت : خواهر جان اگر من شهید شدم و جنازه ام را آوردند اول نگذار که پدر و مادر صورت مرا ببینند خودت صورتم را با گلاب بشور که صورتم مبادا کثیف باشد ک پدر و مادرناراحت شوند اتفاقاً درموقع آوردن ایشان صورتش خونی شده بود که من آنرا کاملاً باگلاب شستم .<br /> خاطرات سیاسی<br /> موضوع خاطرات سياسي<br /> راوی <br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> یادم می آید زمانی که حکومت شاهنشاهی سرنگون شد و شاه از ایران فرار کرد رضا به قدری خوشحال بود که چند جعبه شیرینی تهیه وآن را بین مردم پخش کرد<br /> عشق به جهاد<br /> موضوع عشق به جهاد<br /> راوی <br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> وقتی برای اولین بار می خواست به جبهه برود من مخالفت کردم و اما او اصرار کرد که : مادرجان من خواب دیده ام باید رضایت بدهی تا من به جبهه بروم دلیل مخالفت من نیز کم بودم سن رضا بود . بعد گفت : مادر جان من خواب دیدم که در یک قله کوه تنها هستم و نمی توانم از آن عبور کنم که یک آقایی مرا نجات داد و از قله کوه پایین آورد . بعد از گفتن این خواب رضایت دادم که ایشان به جبهه برود .<br /> تولد و کودکی<br /> موضوع تولد و کودکي<br /> راوی <br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> هنوز پسرم به دنیا نیامده بود که همسرم گفت : اگر خدا به من پسری بدهد او را غلام حضرت امام رضا (ع) خواهم کرد . خداوند به ما پسری عطا فرمود و نامش رضا گذاشتیم او را به مشهد بردیم و اسمش را برای خادمی حضرت رضا (ع) نوشته و گوش وی را سوراخ کردیم و حلقه ای آویزان کردیم که تا عمر دارد خدمتگزار حضرت رضا (ع) باشد و همین طور هم شد و درراه خدا به شهادت رسید.<br /> &lt;ref&gt;[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=17284 یاران رضا]&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references/&gt;</div>

Panahi https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF_%DA%A9%D8%A7%D9%88%D9%88%D8%B3%DB%8C%E2%80%8C_%D9%86%D9%88_%D8%AF%D8%B1 2020-09-24T07:56:02Z

<p>Panahi: </p> <hr /> <div> <br /> کد شهید: 6529925 تاریخ تولد : <br /> نام : احمد محل تولد : بیرجند<br /> نام خانوادگی : کاوسی‌نودر تاریخ شهادت : 1365/11/10<br /> نام پدر : غلامحسین‌ مکان شهادت : <br /> <br /> تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت : <br /> شغل : یگان خدمتی : <br /> گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است.<br /> نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : معاون‌واحدآموزش‌نظ‌ا<br /> گلزار : شهدا1<br /> خاطرات<br /> خواب و رویای دیگران درمورد شهید<br /> موضوع خواب و روياي ديگران درمورد شهيد<br /> راوی محمد اصغری<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> شب چهلم &quot;شهید احمد کاووسی&quot; بود. مراسم که تمام شد. به خانه آمدم. آن شب خیلی ناراحت بودم. همان شب احمد را خواب دیدم. او با همان موتوری که همیشه به در مغازه می آمد، در ابتدای کوچه به من رسید و از من تشکر کرد و گفت: شما امشب به زحمت افتادید. گفتم: چه زحمتی، من که کاری نکردم. احمد گفت: نه، شما امشب خیلی زحمت کشیدید. در جوابش گفتم: اگر هم کاری کرده ام وظیفه ام بوده است.<br /> فکاهی شوخ طبعی<br /> موضوع فکاهي شوخ طبعي<br /> راوی محمد اصغری<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> در دوره های آموزشی در مورد تغذیه آموزشی بسیار سخت می گرفتند. در یکی از این دوره ها، بنا به دستور به مدت 24 ساعت به نیروها، نه اجازه نوشیدن آب و نه خوردن غذا داده شد، از کوهپیمایی ارتفاعت سخت و صعب العبور مزارکاهی و کوههای باقران بیروجند برگشته بودیم. احمد کاووسی زودتر از ما رسیده بود و خیلی سریع یک قوطی خیارشور را تزئین کرده و روی آن با ماژیک نوشته بود &quot;مین جهنده&quot; و با کاغذ به شکل مین در آورده بود. قوطی خیارشور را کنار برادران گذاشته بود و می گفت: دست نزنید، خطرناک است، این را جدیداً کشف کرده ام. &quot;این یک مین جهنده است&quot; برادران همه رعایت می کردند و دست نمی زدند تا اینکه سفرة غذا را آوردند و همه نشستند. بعد از پهن شدن سفره، قوطی خیارشور را باز کردند. تبسّم و خنده بر چهرة همه نمایان گشت. همه گفتند: این واقعاً یک مین جهنده است. همه در حالیکه می خندیدند شورع به خوردن غذا کردند.<br /> لحظه و نحوه شهادت<br /> موضوع لحظه و نحوه شهادت<br /> راوی محمد ابراهیم خدادوست<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> احمد کاووسی در کنار اینکه جانشین واحد آموزش بود، مربی تاکتیک نیز بود. در عملیات کربلای 5، در قرارگاه شهید بروجردی اهواز مستقر بودیم. احمد همیشه منتظر این بود که برادر رضوی (مسئول واحد آموزشی) که با رفتن او به خط مخالفت می کرد به نحوی از پادگان خارج شود تا او فرصت پیدا کند و خود را به خط برساند. بالاخره انتظار احمد به سر رسید و برادر رضوی به مرخصی رفت. احمد در صدد این بود تا گردانی را فراهم کند و به خط مقدم برود. شبانه تعدادی نیرو را تحویل گرفتیم. با گذراندن دورة آموزشی فشرده و سازماندهی نیروها روانه خرمشهر شدیم. شب وارد خرمشهر شدیم. روز بعد نیروها را سازمان دادیم و بعد از نماز مغرب و عشاء به اتفاق احمد و چند نفر دیگر از برادران اطلاعات تا شهرک دوئیجی پیش رفتیم. در حین پیشروی با آتش شدید دشمن رو به رو شدیم و از آن منطقه برگشتیم شب را در خرمشهر ماندیم. روز بعد کادر گردان از بیرجند آمدند و قصد داشتند گردان را از احمد تحویل بگیرند. ولی احمد راضی نمی شد. به آنها گفت: ما نیروها را به خط مقدم می بریم و بعد از اینکه عملیات تمام شد، نیروها را به شما تحویل می دهیم. روز بعد ساعت 10 صبح با احمد به خط مقدم رفتیم و از شهرک دوئیجی وارد اروند صغیر شدیم. در این اروند صغیر، 400 متر خشکی بود که بایستی آنجا را پوشش می دادیم و خط پدافندی را در آنجا تقویت می کردیم. کاووسی ما را توجیه کرد و قرار شد من آنجا بمانم و او برگردد و نیروهای ما را به جلو بفرستد. احمد با یکی از نیروهای اطلاعات به عقب برگشت و بعد از مدتی نیروها آمدند و در خط سازماندهی شدند. در سنگر کمین قرار گرفته بودم که احمد با یکی از همرزمانش به منظور سرکشی از خط و نیروها آمدند. وضعیت خط را برای او تشریح کردم. در همین حین متوجه تانکی که به طرف ما می آمد، شدیم. من برای بررسی وضعیت دوربین را برداشتم و چند متری از احمد فاصله گرفتم. مشغول نگاه کردن تانک بودم که برای لحظه خمپارة 60 در چند متری اصابت کرد. گرد و غبار غلیظی به آسمان بلند شد. احساس کردم صورتم تر شده است. مقداری خون بر روی صورتم پاشیده بود. به سمت راست نگاه کردم و پرسیدم چه کسی شهید شده است؟ کسی جواب نداد. به سمت چپ که نگاه کردم، احمد را دیدم که از ناحیه سر ترکش خورده و به شهادت رسیده بود.<br /> لحظه و نحوه شهادت<br /> موضوع لحظه و نحوه شهادت<br /> راوی احمد خسروی<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> فشار دشمن در منطقه بسیار زیاد بود. وقتی پاتکهای دشمن شدید شد. مسئولین لشگر تصمیم گرفتند هر بیان آموزش نظامی، تا زمانی که کادر گردان از شهرستان بیرجند بیایند، به عنوان کادر گردان سازماندهی شوند. احمد کاووسی به عنوان مسئول محور عملیاتی در منطقه انجام وظیفه می کرد. یک آموزش 3 روزه برای برادران بسیجی برگزار شد. در تاریخ 6/11/65 دستور رسید که این گردان باید به منطقه اعزام شود. کاووسی که با روحیة شاد نیروها را می برد، می گفت: می رویم تا عملیاتی انجام دهیم و بر می گردیم. گردان به خط اعزام شد. در موقعیت شهید بروجردی موردی پیش آمده بود. احمد می خواست با ماشینی به آنجا برود. هر کاری کردند ماشین روشن نشد. بعضی ها می گفتند: ممکن است راننده یک کاری کرده تا ماشین روشن نشود. هر کسی یک نظری می داد. با تلاش زیاد ماشین روشن شد. کاووسی به من گفتک برای آخرین بار رفتم و با خانواده ام تلفنی تماس گرفتم. ما می رویم و بعد از دو روز بر می گردیم و شما در این مدت اینجا باش، اگر هم زخمی شدم، لباسها و ساک من در چادرم هست، شما آنها را به خانواده ام برسان. برادرانی که در خط بودند، نقل می کردند که احمد شب قبل از شهادتش، زیارت عاشورا را با سوز و گداز می خواند و حالت عجیبی داشت. روز هشتم بهمن، کاووسی همراه برادر اکبرپور برای شناسایی موقعیت دشمن جلو رفتند. در حین پیشروی در دید مستقیم دشمن قرار می گیرند. خودشان را به خاکریزی می رسانند و احمد خودش را روی خاکریز می اندازد. در همین هنگام خمپاره ای روی خاکریز اصابت می کند. گرد و غبار به آسمان بلند می شود. احمد با اینکه سرش را پائین می آورد ولی ترکش به سر او اصابت می کند و همانطور که قبلاً می گفت: این دشمن، دشمن کاسة سرهاست. ترکش کاسة سر او را با خود برده بود و او به آرزوی دیرینه اش که همجواری با شهید جابری و دیگر شهدا بود، رسید.<br /> خاطرات جنگی<br /> موضوع خاطرات جنگي<br /> راوی علی هاشمی<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> در شرکت آباد بیرجند، اردویی را در خدمت احمد کاووسی بودیم. احمد موقع توجیه مسئولین گفت: هر کسی با توجه به مسئولیتی که دارد باید در حوزة کاری خودش به کارگیری شود. برنامه ای تحت عنوان عملیات شبانه در پیش داشتیم. در برنامه از منور استفاده می کردیم. چند عدد منور بوسیله کلت مخصوص آن شلیک شد. آخرین گلولة منور داخل کلت مانده بود. چندین دفعه ماشه را چکاندم ولی گلوله شلیک نشد. فراموش کرده بودیم. گلوله را از کلت خارج کنم. صبح با نیروها داخل چادر نشسته و مشغول خوردن صبحانه بودیم. احمد در حالیکه کلت هنوز در دستش بود، گفت: فقط کافی است منور شلیک کنیم. احمد ماشه را چکاند و گلوله از کلت خارج شد و چادر را سوراخ کرد و خارج شد. احمد به خاطر اینکه سلاح را از قبل نگاه نکرده بود و دستش روی ماشه رفته و گلوله ای شلیک شده بود، بسیار ناراحت بود. قضیه که تمام شد، بیرون چادر به او گفتم که اشتباه از من بوده، شما مقصر نیستی، گمان می کردی کلت خالی است. احمد گفت: من نباید ماشه را می چکاندم. آن لحظه همة برادران از اینکه گلوله ای شلیک شده بود، خوشحال بودند ولی احمد کاووسی از آن جریان ناراحت بود.<br /> مهارت نظامی و فردی<br /> موضوع مهارت نظامي و فردي<br /> راوی عباس صالحی<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> آقای یونس قربانی در زمان حیات شهید احمد کاووسی نقل می کرد. برای انفجار یکی از پلهای رود دجله من و احمد کاووسی جهت انجام این کار مأموریت پیدا کردیم. آقای کاوه نحوة انجام مأموریت را برای ما توضیح داد. به ما گفتند که بعد از انفجار پل، نیروهای خودی از سمت هور در خشکی وارد عمل می شوند و شما باید به هر شکلی که ممکن است خودتان را نجات دهید و هیچگونه تضمینی برای اینکه نیروی خودی شما را نجات دهد، وجود ندارد. بعد از پذیرش شرایط، کوله پشتی حاوی مواد منفجره را برداشتیم و با هلی کوپتر خود را به پل رساندیم. باید پل را طوری بمب گذاری می کردیم که پایه های مرکزی پل منفجر می شدند. پل را طوری ساخته بودند که پایه های مرکزی آن در قسمتی که در قسمتی که شیب آب از همه جا بیشتر بود. قرار داشت و هر فردی نمی توانست در نزدیکی پایه های پل خود را نگه دارد. به وسیله طناب خود را به پایه های پل رساندیم و مواد منفجره را جاسازی کردیم. با کمک احمد کاووسی، موفق شدیم پل را منفجر کنیم.<br /> هیبت و صلابت<br /> موضوع هيبت و صلابت<br /> راوی محمد علی ذاکریانی<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> برای دستگیری متهمی که در یکی از روستاهای اطراف بیرجند قرار داشت، همراه احمد کاووسی به آن روستا رفتیم. احمد با اطلاعاتی که از روستائیان مجاور کسب کرده بود. متهم و خانواده اش را می شناخت زمانی که خانة فرد مورد نظر را بازرسی کردیم و مواردی که مورد نیاز بود، شناسایی شد. می خواستیم متهم را همراه خود بیاوریم. او اصرار بر نیامدن و حاضر نمی شد همراه ما بیاید. ما نیز بایستی طبق مأموریتی که به ما محول شده بود آن فرد را همراه خود می آوردیم. احمد با یک بیان قاطعانه به او گفت: باید همراه ما بیایی، اگر نیایی به زور شما را می بریم. بالاخره او را سوار ماشین کردیم وهمراه خود آوردیم. در بین راه که با آن فرد بحث می شد، مدعی بود که متهم نیست. ولی برای ما روشن بود که هم قبل از انقلاب و هم بعد از انقلاب تحرکاتی را در روستا علیه نظام و انقلاب داشته است.<br /> تواضع و فروتنی<br /> موضوع تواضع و فروتني<br /> راوی مهدی اکبرپور<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> در پادگان آموزشی، احمد کاووسی مسئول آموزشی بود. بعضی مواقع، مربیان آموزش به شوخی او را رئئس خطاب می کردند. احمد می گفت: کاووسی هر کجا که باشد و به هر کجا که برود و به هر مقامی برسد، همان مربی سادة آموزشی است.<br /> حرمت والدین<br /> موضوع حرمت والدين<br /> راوی غلامرضا رشد<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> اردویی را جهت نیروهای بسیجی و سربازانی که در حال آموزش بودند در اردگاه دو کوهه نزدیک خواف (در بیرجند) برگزار کردیم. یک روز جهت پیدا کردن مسیر راهپیمایی شبانه، چند نفری همراه با احمد کاووسی به راه افتادیم. در ارتفاعات در حال شناسایی منطقه بودیم که به نزدیکی روستایی که پدر و مادر احمد در آن زندگی می کردند، رسیدیم. احمد گفت: اگر اجازه بدهید، بروم و از پدر و مادرم خبری بگیرم و حال آنها را جویا شوم. همه قبول کردیم و به روستای آنها رفتیم. بعد از اینکه با پدر و مادرش احوالپرسی کرد به او گفتم: حالا که احوالشان را پرسیدی، دیگر برگردیم. احمد گفت: نه، باید نهار را اینجا بمانیم، قبول نکردیم و گفتیم: مزاحم نمی شویم و باید بر گردیم. احمد گفت: غیر ممکن است، نمی گذارم برگردید، باید نهار را میهمان ما باشید. به هر نحوی بود ما را نگه داشت. سفره را انداختند و جلوی هر نفر یک کاسة بزرگ پر از ماست گذاشتند. احمد گفت: باید تمام ماست را بخورید. گفتم: نمی شود، ما این همه ماست را چطوری بخوریم، احمد گفت: راهی ندارد، هر کس باید سهم خودش را بخورد. همه را وادار کرد کرد تا تمام ماست را بخورند، نهار را که خوردیم به طرف اردوگاه روانه شدیم.<br /> احساس مسؤلیت<br /> موضوع احساس مسؤليت<br /> راوی سیدرضا اسلامی<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> تعدادی واحد مسکونی تحت عنوان نهادهای انقلاب اسلامی در انتهای خیابان مدرس توسط آقای نیک سیما ساخته می شد. &quot;احمد کاوسی&quot; یکی از اعضای آن واحدهای مسکونی بود. یک شب بحث بود که این شرکت فعالیت خود را به نحو احسن انجام نمی دهد. مصالح به طرز صحیح استفاده نمی شود و حیف و میل می شود و از طرفی مراعات حال نیروهایی که آنجا عضو هستند، نمی شود. احمد رو به آقای نیک سیما کرد و گفت: حاج آقا می دانید این پولهایی که ما در اختیار شما می گذاریم تا برای ساختن این ساختمانها استفاده کنید، چطوری به دست می آید؟ بحث به آنجا کشیده شد که احمد گفت: من برای هر تومان یا هر مبلغی که به شما می دهم، یکی، دو گلوله به سمت من نشانه می رود، حالا چه گلوله کلاش باشد چه خمپاره. این پولها باز همت دست ما را می گیرد پس چه بهتر که در استفاده کردن آن دقت شود.<br /> &lt;ref&gt;[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=17222 یاران رضا]&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references/&gt;</div>

Panahi https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%82%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D9%86_%D8%B9%D9%84%DB%8C_%DA%A9%D8%A8%D8%B1%DB%8C%D8%A7%D8%A6%DB%8C%E2%80%8C_%DA%A9%D9%84%D8%A7%D8%AA%E2%80%8C 2020-09-24T07:54:35Z

<p>Panahi: </p> <hr /> <div>کد شهید: 6412591 تاریخ تولد : <br /> نام : قربانعلی‌ محل تولد : اسفراین<br /> نام خانوادگی : کبریائی‌کلات‌ تاریخ شهادت : 1364/01/27<br /> نام پدر : عبدالعلی‌ مکان شهادت : <br /> <br /> تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت : <br /> شغل : یگان خدمتی : <br /> گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است.<br /> نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : رزمنده‌<br /> گلزار : <br /> خاطرات<br /> خواب و رویای دیگران درمورد شهید<br /> موضوع خواب و روياي ديگران درمورد شهيد<br /> راوی زهرا کبریایی<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> به خاطر دارم یک مرتبه خواب برادرم قربان علی را دیدم که ایشان در یک باغ بزرگ که پر از گل و سبزه و میوه های بهشتی بود و همراهش یک خانم با مقنعه ایستاده بود گفتم: این کیست؟ گفت: این خانم همسر من در این باغ بزرگ است که از جانب پروردگار برای من فرستاده شده است . پرسیدم کجا هستی؟ مادر برایت ناراحت است. گفت: اگر بدانید من کجا هستم دیگر ناراحت من نمی شوید . شما چرا ناراحت هستید در ضمن به مادرم هم بگو که دیگر برایم گریه نکند من جایم خوب است بعد رویش را بوسیدم و او به همراه همسرش از نظرم دور شدند و رفتند.<br /> لحظه و نحوه شهادت<br /> موضوع لحظه و نحوه شهادت<br /> راوی صدیقه بخشنده<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> هنگامی که قربان علی می خواست برای آخرین بار به جبهه برود یک عکس بزرگ از خودش برایمان آورد و گفت: زن دایی این عکس را نگه دار شاید زمانی لازم شود گفتم عکست را می خواهم چکار کنم من خودت را می خواهم و شروع کردم به گریه کردن . چند روزی که از شهادت نظامی گذشته بود عکسش را پلاستیک کرد و به دیوار زد و به من گفت: این عکس را به مادرم نمی دهم چون او طاقت دیدن عکس مرا ندارد این را گفت و به سوی جبهه روانه شد. مدتی گذشت و خبری از او نشد که پس از چهل روز خبر مفقود شدنش را برایمان آوردند<br /> عشق به جهاد<br /> موضوع عشق به جهاد<br /> راوی علی ثقفی<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> وقتی که قربان علی برای بار دوم می خواست عازم جبهه شود همسرش را تازه به خانه آورده بود و پدر و دو برادرش هم در جبهه بودند من به او گفتم فعلا صبر کن و نرو تا برادران و پدرت برگردد خیلی اصرار گردم ولی ایشان زیر بار نرفت و گفت این طور نیست که من صبر کنم تا آنها بیایند هر کس بجای خودش باید به اسلام و مملکتش خدمت کند و سهم خودش را می برد. من اگر یک لحظه این جا بمانم ضرر است این را گفت و خودش را برای رفتن آماده کرد.<br /> حالات معنوی قبل از شهادت<br /> موضوع حالات معنوي قبل از شهادت<br /> راوی برات محمدی<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> وقتی که با قربان علی در جبهه بودیم موقع عملیات که می شد به ما می گفت به عملیات بروید برای خوردن و خوابیدن که به این جا نیامدید همان شبی که برای عملیات آماده شدیم آن قدر شور و هیجان داشت که گریه اش گرفته بود گویی به او الهام شده بود که به شهادت می رسد و با آگاهی کامل به سوی شهادت شتافت. در همان شب بود که در عملیات با همه ی رشادت و دلیری که از خود نشان داد به درجه ی رفیع شهادت نائل گشت.<br /> &lt;ref&gt;[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=17239 یاران رضا]&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references/&gt;</div>

Panahi https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%AD%D8%B3%DB%8C%D9%86_%DA%A9%D8%A7%D9%88%D9%88%D8%B3%DB%8C%E2%80%8C 2020-09-24T07:53:07Z

<p>Panahi: </p> <hr /> <div> <br /> کد شهید: 6220319 تاریخ تولد : <br /> نام : حسین‌ محل تولد : بیرجند<br /> نام خانوادگی : کاوسی‌ تاریخ شهادت : 1362/09/18<br /> نام پدر : محمد مکان شهادت : <br /> <br /> تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت : <br /> شغل : یگان خدمتی : <br /> گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است.<br /> نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : خدمه‌تانک‌<br /> گلزار : <br /> خاطرات<br /> خواب و رویای دیگران درمورد شهید<br /> موضوع خواب و روياي ديگران درمورد شهيد<br /> راوی فاطمه کاووسی<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> یادم هست وقتیکه حسین شهید شده بود و او را به خاک سپردیم سه روز گذشت که من در عالم خواب او را در باغی زیبا و بزرگ دیدم. از ایشان سؤال کردم. برادر جان شما که شهید شده‌اید پس چرا اینجا هستید؟ گفت: بله من شهید شده‌ام و خانه ابدی من اینجاست، گفتم: وقتی که شما شهید شده بودید دست و پایتان قطع شده بود ولی حالا صحیح و سالم هستید؟ به من گفت: آن وضع که مرا دیدید در دنیای مادی شماست ولی در این دنیا همه چیز فرق می‌کند و در ادامه گفت: شما به مادرم بگو که گریه‌ و زاری نکند و ثواب اهدایی خود را بی‌ اجر نگرداند من در راه خدا رفته‌ام و شما هم این راه را ادامه دهید. در همان لحظه از خواب بیدار شدم.<br /> &lt;ref&gt;[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=17218 یاران رضا]&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references/&gt;</div>

Panahi https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%B9%D9%84%DB%8C_%D8%B1%D8%B6%D8%A7_%D8%AD%DB%8C%D8%AF%D8%B1%DB%8C%D8%A7%D9%86%E2%80%8C 2020-09-24T07:51:35Z

<p>Panahi: </p> <hr /> <div>نام : علیرضا محل تولد : نیشابور<br /> نام خانوادگی : حیدریان‌ تاریخ شهادت : 1361/07/22<br /> نام پدر : فتح‌علی‌ <br /> مسئولیت : رزمنده‌<br /> خاطرات:<br /> من و علیرضا مشغول درست کردن دیوار باغ بودیم و چند روزی بود که شروع به این کار کرده بودیم که برادران سپاه جهت ثبت نام اعزام افراد به جبهه به روستا آمده بودند علیرضا گفت من چون مرحله اول نتوانسته ام بروم ، این دفعه می روم . به او گفتم : این بار به جبهه نرو و کمکم کن تا دیوار باغ را تمام کنیم . در جواب گفت: کار دنیا زیاد است و تمامی ندارد ، من باید به جبهه بروم.<br /> یک روز در تابستان که انگورهای باغ ما رسیده بود علی رضا سبدی را پر از انگور کرد ه بود و به درب خانه دوستان مدرسه خود برده بود که بعداً به من گفت : پدر از من راضی باش که بدون اجازه شما این کار را کردم . من به این خاطر این کار را کردم که دوستانم بر گردن من حق دارند .<br /> بعد از شهادت فرزندم یک شب در باغ خوابیده بودم خواب دیدم که یک سیدی آمد و حال من را جویا شد و گفت : پدرم چرا غمگین و ناراحت هستی ؟ آیا از شهادت فرزندت ناراحت هستی ؟ گفتم : نه ، من خیلی خوشحال و راضی هستم . به او گفتم : آقا من که درب باغ را بسته ام شما چه کسی هستید و از کجا آمده اید ؟ در حالیکه دست او را بوسیدم و او نیز دستی به سرم کشید گفت : ناراحت نباش جای فرزندت بسیار خوب است ، و به طرف آخر باغ حرکت کرد و رفت و من در حالیکه گریه می کردم دنبال او می رفتم که از خواب بیدار شدم .<br /> بعد از شهادت فرزندم علیرضا، یک شب در باغ خوابیدم، که در خواب دیدم سیدی به نزد من آمد و حال مرا جویا شد و گفت: پدرم چرا غمگین و ناراحتی هستی آیا از شهادت فرزندت ناراحتی گفتم نه من افتخار می کنم و خوشحال و راضی هستم که پدر چنین شهیدی هستم. سپس به آن سید گفتم: آقا من که در باغ را بسته ام شما چه کسی هستید و از کجا آمده اید در حالیکه دست او را بوسیدم او نیز دستی بر سرم کشید و گفت: ناراحت نباش فرزندت جایش بسیار خوب است و به طرف آخر باغ حرکت کرد و رفت و من در حالیکه گریه می کردم به دنبال او رفتم که ناگهان از خواب بیدار شدم.<br /> &lt;ref&gt;[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=7680 یاران رضا]&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references/&gt;</div>

Panahi https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%A7%DA%A9%D8%A8%D8%B1_%D8%AD%DB%8C%D8%AF%D8%B1%DB%8C%E2%80%8C_%D9%86%D9%82%D9%86%D8%AF%D8%B1 2020-09-24T07:50:21Z

<p>Panahi: </p> <hr /> <div>نام : اکبر محل تولد : مشهد<br /> نام خانوادگی : حیدری‌نقندر تاریخ شهادت : 1365/10/19<br /> نام پدر : اسماعیل‌ <br /> شغل : دانش آموز <br /> مسئولیت : رزمنده‌<br /> گلزار : خواجه‌ربیع‌<br /> وصیت نامه:<br /> بسم الله الرحمن الرحيم وصيتنامه‌ام به اين نحو شروع مي‌کنم که به تمام اقشار مردم و اقوام و دوستان و حشرها عرائض دارم که نقل مي‌کنم وصيتم به کل برادران رزمنده بازمانده پس از من که راه مرا که راه راستين حسين است ادامه مي‌دهند اين است که من با اين که بسيار قاصر درگاه خدا بودم باز هم خدا پذيرفت و شما که با خلوص و اشتياق خاص در حال نبرد هستند همچنان به رزم خود ادامه داده و به حرفهاي غصبانه دشمنان داخلي روحيه خود را از دست ندهيد و راه خدا را که راهي بس جاويدي است ادامه دهيد زيرا دشمنان قصد زير و رو کردن وضع انقلاب هستند برادران عزيز رزمنده همچنان که تا به حال به نداي امام عزيزتان لبيک گفته‌ايد بر حرفتان استوار نماييد و آنقدر پيش برويد و ديگران را هم باخود ببريد يک بار با اين خلوص که داريد نگذاريد که هواي بر شما غلبه کند اگر هم دنيا زير و رو شود باز هم بر سر هدف خود مصلم باشيد. که خدا همواره با شماست رزمندگان عزيز شما قلوب پاک و مطهري داريد از امام يادتان نرود و براي طول عمر وي دعا کنيد و براي تداوم انقلاب و استوار ماندن رهروان راه انقلاب اسلامي دعا کنيد ودر پشت جبهه پس از اينکه از جبهه برگشتيد مردم را به انقلاب وانقلابيون اعمال ناگهاني خود آقاي از ما بسيجيان سرزند بدبين نکنيد. وصيتم به نام کساني که خود را مسلمان مي‌شمارند و اسمشان در ميان مردم مسلمان است سعي مي‌کنند با اعمال خود که عمل هر کس معرف شخصيت اوست سعي کند اعمالي مثل جبهه رفتن و تبليغات صحيح براي جبهه رفتن و تبليغات صحيح براي اسلام وصيتم به خانواده عزيزيم :مادرم پس از اينکه من شهيد شدم زياد ساکت ننشين و زياد هم گريه نکن کو همچنان که يک مادر گريه کن و کت و شلوارم را اتوبزن و بده امير بپوشد توقعات خود از وي بخواه که انشاء الله انجام خواهد داد. مادرم مبادا گريه کني چون دشمن خوشحال مي‌شود و از طرفي مادر که شب دامادي پسرش گريه نمي‌کند و با تمام مردم همچنان که يک دل و يک رنگ باش. از مهمات سخنم اينست که مرا حلال کن و هيچگاه پيش همگان از خوبي‌هاي من اگر داشتم نگو ديگر با شما عرضي ندارم (راستي تمام طلاها را به امير بده) و تمام لباسهاي مرا با لباسهاي امير يکي کن وهر هفته يک لباس مرا بپوشد زيرا من و امير فرقي نداريم. مادرم هر کدام از پسرهاي خود را و فاطمه خانم، عزت خانم را داماد مي‌کنيد عکس مرا هم در آنجا روي سينه و يا بغل عروس وداماد بزنيد و از من فراموش نکنيد و من هم شما را شفاعت خواهم کرد و براي من تا 40 روز جلسه روزه خواني و قرآن براي عفوم برگذار کنيد. وصيتم به پدرم، تمام عرائضم در مورد مادرم براي شما هم همچنان صدق مي‌کند و بعضي از آنها را مجدداً عرض مي‌کنم مرا حلال کن و من پيش آقايم ابولفضل وامام حسين از شما شفاعت مي‌طلبم و اگر در موقع شهادتم از لحاظ مالي د رمضيقه بودي زياد برايم خرج نکن و از اين حرف نارحت نشو وک شب دامادي پسرت از خود راضي باش و تمام عيالها را يکي کرده و اگر اين خود شود من روحم شاد خواهد بود و به اميد هيچ آزاري نرسيده و با کمال احترام و با آرزوي کامل داماد کن و در تمام امور زندگي او را مددکار باش . انشاءالله در تمامي امور موفق باشيد. وصيتم به تمام قومان و خويشان و برادان و خواهران که مرا حلال کرده و در راه تدا وم انقلاب کوشا باشيد و اگر کسي نکته‌اي از دهانش سر عليه انقلاب و اسلام بيرون بيايد من از او راضي نيستم و خدا بر او نفرين خواهد کرد و من هم اميدوارم که کمر کسي که ضد انقلاب است بشکند. ديگر عرضي ندارم. خدانگهدار. مرا در خواجه ربيع به خاک بسپاريد و يک ماه بريم روزه بگيريد و برايم دو سال نماز عدا کنيد. خدايا خدايا تا انقلاب مهدي خميني را نگهدار.<br /> &lt;ref&gt;[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=7676 یاران رضا]&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references/&gt;</div>

Panahi https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85_%D8%B9%D9%84%DB%8C%E2%80%8C_%DA%A9%D8%A7%D9%88%D8%B4%DB%8C 2020-09-24T07:48:58Z

<p>Panahi: </p> <hr /> <div> <br /> کد شهید: 6529904 تاریخ تولد : <br /> نام : غلامعلی‌ محل تولد : نیشابور<br /> نام خانوادگی : کاوشی‌ تاریخ شهادت : 1365/06/10<br /> نام پدر : غلامرضا مکان شهادت : <br /> <br /> تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت : <br /> شغل : دانش آموز یگان خدمتی : <br /> گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است.<br /> نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : رزمنده‌<br /> گلزار : بهشت‌فضل‌<br /> خاطرات<br /> عشق شهادت<br /> موضوع عشق شهادت<br /> راوی محمدرضا واعظی<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> به خاطر دارم هنگامی که غلامعلی قبل از شرکت در آخرین عملیات که در آن به فیض شهادت رسید جهت انتخاب رشته دانشگاهی چند روزی مرخصی گرفت و به نیشابور آمد و برای انتخاب رشته نزد من آمد و به شوخی گفت: محمدرضا انتخاب اول من دانشگاه کربلا و رشته شهادت است. سپس دوباره عازم جبهه شد و قبل از اعلام نتایج دانشگاه در عملیاتی که شرکت کرده بود به درجه رفیع شهادت نائل گشت و با بالاترین امتیاز در انتخاب اول قبول شد.<br /> خواب و رویای دیگران در مورد شهادت شهید<br /> موضوع خواب و روياي ديگران در مورد شهادت شهيد<br /> راوی محمد عزیزآبادی<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> به خاطر دارم قبل از شروع عملیات کربلای (2)، به همراه بچه‌ها در بیرون از سنگر نشسته بودیم و صحبت می‌کردیم. یکی از بچه‌ها بلند شد و گفت: من دیشب خوابی دیدم که از جمع ما یکی به شهادت می‌رسد ولی متوجه نشدم که او کیست. وقتی که صحبت ایشان تمام شد، غلامعلی بلند شد و گفت: آن نفر من هستم که به آرزویم می‌رسم و همانطور هم شد. هنگام شرکت در عملیات مورد اصابت ترکش خمپاره قرار گرفت و به فیض عظیم شهادت نائل گشت.<br /> غسل شهادت<br /> موضوع غسل شهادت<br /> راوی فاطمه پاکدامن<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> به خاطر دارم وقتی که فرزندم غلامعلی به فیض شهادت نائل گشت، ساک وسایلش را از منطقه برای ما آوردند . من وقتی که ساک را باز کردم دیدم که لباسهایش خیس و در یک نایلون است. از طرف پرسیدم چرا لباسهای پسرم خیس است. در جوابم گفت: قبل از اینکه غلامعلی در عملیات شرکت کند غسل شهادت به جا آورد و به راز و نیاز با خدا پرداخت و سپس به همراه دیگر بچه‌ها عازم عملیات شد.<br /> لحظه و نحوه شهادت<br /> موضوع لحظه و نحوه شهادت<br /> راوی غلامرضا کاوشی<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> هنگامیکه غلامعلی با دو نفر دیگر از همرزمانش از منطقه حاج عمران بر پشت خاکریز می‌آمدند یکی از هواپیماهای دشمن که بالای سر آنها بوده بمب می‌زند و در اثر اصابت ترکش به پشت‌پای ایشان به شدت زخمی می‌شود بطوری که خون زیادی از ایشان می‌رود و تا موقعی که او را به بیمارستان می‌رسانند شربت شهادت را می‌نوشد و به لقاءا... می‌شتابد.<br /> فعالیتهای مذهبی<br /> موضوع فعاليتهاي مذهبي<br /> راوی فاطمه پاکدامن<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> فرزندم غلامعلی اغلب در فعالیتهای مذهبی و بسیجی شرکت داشتند. به یاد دارم یک شب که هنوز غلامعلی به خانه نیامده بود از بالای در خانه یک پاکت محتوی نامه و یک چاقو بود که به داخل حیاط انداختند. نامه را که باز کردم دیدم در آن نوشته شده، اگر غلامعلی دست از انقلاب و مسجد بر نداری با همین چاقو سرت را می‌بریم. وقتی ایشان به منزل آمد ماجرا را برایش تعریف کردیم گفت: هرکس هر کاری می‌خواهد بکند. مرا به مرگ تهدید کند؟ من از این جور چیزها نمی‌ترسم به این طور افراد توجه نکنید. من از کار مذهبی خودم دست بر نمی‌دارم.<br /> تقید به حجاب<br /> موضوع تقيد به حجاب<br /> راوی فاطمه پاکدامن<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> به خاطر دارم من و همسرم به مکه مکرمه خانه خدا مشرف شده بودیم. وقتی برگشتیم همسایه‌ها گفتند: غلامعلی با خواهرش سرسنگین شده وقتی علت را جویا شدیم، خواهرش که سنش نیز کم بود گفت: من با مانتو شلوار به منزل همسایه رفتم که به آنها بگویم تلفن کارشان دارد، غلامعلی ناراحت شد که چرا با مانتو شلوار رفتم و به همین خاطر با من سرسنگین شده است. وقتی با غلامعلی صحبت کردم گفت: مادر، از همین ابتدا کودکی باید اخلاق و حجاب اسلامی را رعایت و زینب‌ وار باشد تا عادت بکنند. ایشان خیلی به حجاب زن تقید داشتند.<br /> خواب و رویای دیگران درمورد شهید<br /> موضوع خواب و روياي ديگران درمورد شهيد<br /> راوی فاطمه پاکدامن<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> یک شب خواب دیدم که غلامعلی در بیابان بزرگی راه می رود به او گفتم علی جان چرا در این بیابان هستی گفت مادر مرا حلال کن صبح که از خواب بیدار شدم دیدم پرنده ای بر روی در خانه نشسته است همسرم را بیدار کردم و گفتم بلند شو علی شهید شده است او گفت چرااین حرف را می زنی علی حالش خوب است و دارد پیش ما می آید بعد از آن به سپاه رفتم و گفتم پرونده پسرم را به من نشان دهید آنها گفتند پرونده ای ندارد گفتم حداقل با منطقه جنگی تماس بگیرید و ببینید چه خبر است هر چه تلاش کردند تماس برقرار نشد عصر دوباره خبر گرفتم ولی باز هم خبری نبود شب جمعه می خواستند جنازه ها را به نیشابور بیاورند من به پدر ایشان گفتم اگر علی سالم بودحتما به ما زنگ می زد آن شب را هر طور بود گذراندیم صبح به دوستش تلفن کردیم و احوال غلامعلی را از ایشان پرسیدیم و گفتیم شما با سپاه تماس بگیرید و ببینید چه خبر است گفت چیزی نیست شما ناراحت نشوید گوشی تلفن را گذاشتم دیدم ماشین بنیاد در خانه ما توقف کرد که خبر شهادت علی را به ما بدهند.<br /> آخرین وداع با خانواده<br /> موضوع آخرين وداع با خانواده<br /> راوی خلیل پاکدامن<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> هنگامی که غلامعلی می خواست برای آخرین بار اعزام جبهه شود به راه آهن رفتیم و من در آنجا به مادرش گفتم هر چه قدر دلتان می خواهد علی را نگاه کنید چهره اش خیلی نورانی شده است و این بار به آرزویی که دارد می رسد ماردش نگاهی به ایشان انداخت و دوباره او را در آغوش گرفت در همان لحظه غلامعلی برگشت و به من گفت خلیل جان شهادت ازآن مردان خداست ما بنده های سر تا پا تقصیر که لیافت شهید شدن را نداریم این را گفت و به طرف قطار حرکت کرد و رفت که در همین اعزام بود که به آرزویش رسید و جز مردان خدا قرار گرفت و به فیض عظیم شهادت نائل گشت .<br /> اعتقاد به معاد<br /> موضوع اعتقاد به معاد<br /> راوی محمد عزیزآبادی<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> به خاطر دارم روزی به همراه خانواده هایمان جهت زیارت به قم سفر کردیم یک روز به همراه غلامعلی در صف نانوایی بودیم وقتی که نان را گرفتیم غلامعلی سنگ داغی را که تازه از تنور بیرون آمده بود برداشت و در دست فشرد و بعد از چند لحظه کوتاه آن را پرتاب کرد و به من گفت : ببین محمد جان ما طاقت یک لحظه نگاه داشتن سنگ داغ را نداریم پس چطور با این همه گناه در این دنیا هرگز به آتش جهنم فکر نمی کنیم من در آن موقع خیلی تحت تاثیر حرف ایشان قرار گرفتم و از آن پس سعی کردم کمتر گناه کنم.<br /> &lt;ref&gt;[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=17224 یاران رضا]&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references/&gt;</div>

Panahi https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%B9%D9%84%DB%8C_%D8%A7%DA%A9%D8%A8%D8%B1_%DA%A9%D8%B1%DB%8C%D9%85%DB%8C_2 2020-09-24T07:47:36Z

<p>Panahi: </p> <hr /> <div><br /> کد شهید: 6530515 تاریخ تولد : <br /> نام : علی‌اکبر محل تولد : کاشمر<br /> نام خانوادگی : کریمی‌ تاریخ شهادت : 1365/03/01<br /> نام پدر : ابراهیم‌ مکان شهادت : <br /> <br /> تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت : <br /> شغل : یگان خدمتی : <br /> گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است.<br /> نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : رزمنده‌<br /> گلزار : مدرس‌<br /> خاطرات<br /> خواب و رویای دیگران در مورد شهادت شهید<br /> موضوع خواب و روياي ديگران در مورد شهادت شهيد<br /> راوی محمد ابراهیم کریمی<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> هم زمان با شهادت فرزندم علی اکبر در مهران، خواب دیدم که در منطقه ی جنگی هستم و رفتیم تا به خرابه ای رسیدیم، رفتیم داخل گفتند امشب صدام می خواهد بیاید این جا و اتفاقا مرا نگهبان گذاشتند در حین نگهبانی متوجه آمدن جیپی ارتشی شدم، نزدیک شد و پیاده گردید رگبار به سمتش شلیک کردم و از خواب پریدم چند روزی از این خواب نگذشته بود که جنازه ی فرزندم علی اکبر را آوردند.<br /> &lt;ref&gt;[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=17445 یاران رضا]&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references/&gt;</div>

Panahi https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85_%D8%B9%D8%A8%D8%A7%D8%B3%E2%80%8C_%D8%AD%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86%DB%8C 2020-09-24T07:46:25Z

<p>Panahi: </p> <hr /> <div>نام : غلامعباس‌ محل تولد : بردسکن<br /> نام خانوادگی : حیرانی‌ تاریخ شهادت : 1365/02/31<br /> نام پدر :محمدحسیم‌ مکان شهادت : <br /> مسئولیت : رزمنده‌<br /> گلزار : شهداء<br /> خاطرات:<br /> شهید غلامعباس حیرانی گوینده:رضا تای ـ دوست وهمررزم یکی از ویژگی های دوست وهمرزم شهید ما روحیات معنوی و الهی او بود شهید غلام عباس حیرانی هیچگاه ذکرخدا را فراموش نمی کرد به خاطر دارم در بحبوحه عملیات که غلام عباس شدیداً مجروح شده بود ومن هم از ناحیه پا مجروح شده بودم به من گفت رضا بیا مرا رو به قبله کن من خودم را به سمت او کشیدم و دیدم نام ائمه وذکر خداوند برلب دارد و به سختی اورا رو به قبله کردم و گفتم انشاالله طوری نمی شود اما بعد از روبه قبله کردن جان به جان آفرین تسلیم نمود و به درجه رفیع پرفیض شهادت نائل گردید.<br /> &lt;ref&gt;[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=7683 یاران رضا]&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references/&gt;</div>

Panahi https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%B3%DB%8C%D8%AF_%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF_%DA%A9%D8%B1%DB%8C%D9%85%DB%8C 2020-09-24T07:43:57Z

<p>Panahi: </p> <hr /> <div><br /> کد شهید: 6530483 تاریخ تولد : <br /> نام : سیدمحمد محل تولد : چناران<br /> نام خانوادگی : کریمی‌ تاریخ شهادت : 1365/10/30<br /> نام پدر : میرزاعبدالکریم‌ مکان شهادت : <br /> <br /> تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت : <br /> شغل : یگان خدمتی : <br /> گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است.<br /> نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : رزمنده‌<br /> گلزار : <br /> خاطرات<br /> علاقه مندی به خدمتگذاران نظام و روحانیت<br /> موضوع علاقه مندي به خدمتگذاران نظام و روحانيت<br /> راوی حسین کریمی<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> زمانیکه دکتر بهشتی را منافقین به شهادت رساندند برادر عزیز شهیدم سید محمد در حال قالی بافی بود وقتی خبر شهادت مظلومانه ی دکتر بهشتی و یارانش را شنید کار قالی بافی را رها کرد و تا ظهر گریه کرد و مدام با صدای بلندی گفت : دکتر بهشتی را کشتند دکتر بهشتی را شهید کردند .<br /> عشق به جهاد<br /> موضوع عشق به جهاد<br /> راوی عبدالکریم کریمی<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> در کارخانه در حال غذا خوردن بودیم که بلند گوی کارخانه اعلام کرد کسانی که داو طلب اعزام به جبهه عملیاتی می باشند آماده باشند که ثبت نام می نماییم فرزند عزیزم لقمه ی غذا را برداشته بود که تناول کند اما به محض شنیدن این خبر لقمه را نخورده بر زمین گذاشت و رفت برای ثبت نام.<br /> عشق به جهاد<br /> موضوع عشق به جهاد<br /> راوی عباس کریمی<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> پدرم در جبهه بود و من هم از طرف جهاد سازندگی رفته بودم آموزش بیل مکانیکی که در صورت نیاز و لزوم کاری به منطقه اعزام شوم وقتی آموزش من تمام شد دیدم ایشان یعنی برادر عزیز شهیدم سید محمد برای اعزام به منطقه ثبت نام کرده اما من مخالفت کردم و گفتم الان پدر در جبهه است و من هم دوره ی آموزش دیده ام و ممکن است هرچه زودتر به منطقه اعزام شوم و شما هم که بروی خانه بدون سرپرست می شود و مادر و بچه ها در روستا تنها هستند و من صلاح نمی دانم که بعد ایشان در جواب گفت : بابا رفته برای خودش رفته شما که بروید برای خودتان می روید و من هم می خواهم وظیفه ی خودم را انجام دهم در نتیجه هر کس وظیفه ی خود را انجام داده.<br /> &lt;ref&gt;[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=17444 یاران رضا]&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references/&gt;</div>

Panahi https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%A7%D8%A8%D9%88%D8%A7%D9%84%D9%81%D8%B6%D9%84_%DA%A9%D8%A8%DB%8C%D8%B1%DB%8C_%E2%80%8C%D8%B4%DB%8C%D8%B1%D9%88%D8%A7%D9%86%E2%80%8C 2020-09-24T07:42:22Z

<p>Panahi: </p> <hr /> <div> <br /> کد شهید: 6220368 تاریخ تولد : <br /> نام : ابوالفضل‌ محل تولد : شیروان<br /> نام خانوادگی : کبیری ‌شیروان‌ تاریخ شهادت : 1362/08/29<br /> نام پدر : علی‌اکبر مکان شهادت : <br /> <br /> تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت : <br /> شغل : دانش آموز یگان خدمتی : <br /> گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است.<br /> نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : رزمنده‌<br /> گلزار : بهشت‌حمزه‌<br /> وصیتنامه<br /> به شما دانش اموزان سفارش مي کنم که از خط امام که همان خط خداست خارج نشويد وراه آنان را ادامه دهيد.<br /> &lt;ref&gt;[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=17249 یاران رضا]&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references/&gt;</div>

Panahi https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF_%D8%B5%D8%A7%D8%AF%D9%82_%DA%A9%D8%B1%DB%8C%D9%85%DB%8C_2 2020-09-24T07:40:27Z

<p>Panahi: </p> <hr /> <div><br /> کد شهید: 6220716 تاریخ تولد : <br /> نام : محمدصادق‌ محل تولد : تربت جام<br /> نام خانوادگی : کریمی‌ تاریخ شهادت : 1362/12/08<br /> نام پدر : کریم‌ مکان شهادت : <br /> <br /> تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت : <br /> شغل : یگان خدمتی : <br /> گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است.<br /> نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : رزمنده‌<br /> گلزار : <br /> خاطرات<br /> خواب و رویای شهید<br /> موضوع خواب و روياي شهيد<br /> راوی بیگم کدخدا<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> همسرم محمدصادق چند شب قبل از رفتن به جبهه خواب می بیند که یک آقایی با لباس سبز می آید و به ایشان می گوید همراه من بیا، محمدصادق هم بدون هیچ سئوال و جوابی به دنبال ایشان به راه می افتد بعد از چند قدمی که می روند آن آقا در یک باغی را باز می کند و در حالی که باغ پر بوده از درختان و گل ها و میوه های رنگارنگ و زیبا از راهروی باغ می گذرند و به چند خانه می رسند بعد آن آقا به محمدصادق پیشنهاد انتخاب یکی از آن خانه ها را می دهد و محمدصادق می گوید که پولی برای خریدن این خانه ها را من ندارم و آقا در جوابش می فرماید شما پول این خانه را پرداخته اید یکی از این خانه ها را انتخاب کنید، محمدصادق نگاهی به خانه ها می اندازد و خانه ی سوم را انتخاب می کند و آن آقا در خانه را قفل می زند و کلیدش را به محمدصادق می سپارد و چند قدمی که حرکت می کنند آقا به محمدصادق می فرماید : برویم وضو بگیریم و نماز بخوانیم و به دین ترتیب وضو می گیرد و همراه آقا نماز می خواند و دوباره به راه خود ادامه می دهند تا این که به یک جوی سیمانی می رسند که درخت بزرگی هم در کنار جوی قرار داشته که از آن شیر بیرون می آمده بعد آقا به محمدصادق می گوید که از این شیر مقداری میل کن و با دست شیر را به طرف دهانش می برد و مقداری از آن را می خورد که یک دفعه از خواب بیدار می شود و آن شب را تا صبح مفاتیح و قرآن می خواند و به دعا و رازو و نیاز با پروردگار مشغول می شود و شاکر خداوند می شود و بعد به خانواده می گوید که من سومین شهید روستا خواهم بود و با گفتن این جمله اشک در چشمانش جمع می شود.<br /> &lt;ref&gt;[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=17436 یاران رضا]&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references/&gt;</div>

Panahi https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%82%D8%AF%D8%B1%D8%AA_%DA%A9%D8%B1%DB%8C%D9%85%DB%8C 2020-09-24T07:39:09Z

<p>Panahi: </p> <hr /> <div>کد شهید: 6530543 تاریخ تولد : <br /> نام : قدرت‌ محل تولد : بجنورد<br /> نام خانوادگی : کریمی‌ تاریخ شهادت : 1365/10/23<br /> نام پدر : عباسقلی‌ مکان شهادت : <br /> <br /> تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت : <br /> شغل : محصل یگان خدمتی : <br /> گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است.<br /> نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : رزمنده‌<br /> گلزار : <br /> خاطرات<br /> حالات معنوی قبل از شهادت<br /> موضوع حالات معنوي قبل از شهادت<br /> راوی معصومه رحمتی<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> به خاطر دارم که یکی از همرزمان شهید کریمی در مورد شجاعت و شهامت شهید اینگونه نقل کرد: قبل از عملیات کربلای 5 بود که فرمانده سوال می کند چه کسی حاضر است به عنوان پیک گردان انتخاب شود. شهید کریمی اولین نفری بود که داوطلب شد. در شب عملیات بود که دیدم شهید یک حال و هوای معنوی خاصی دارد و با همه رزمندگان و همرزمانش خداحافظی و روبوسی می کند که وقتی به من رسید این سفارش را کرد که من در وصیت نامه ام مکان دفنم را فراموش کرده ام تو اگر زنده بودی بگو مرا در کنار پدربزرگم دفن کنند چون این دفعه شهید می شوم و به آرزوی خود خواهم رسید که همان گونه هم گردید.<br /> پیش بینی شهادت<br /> موضوع پيش بيني شهادت<br /> راوی معصومه رحمتی<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> به خاطر دارم یک روز که سر کوچه محل زندگی نشسته بودم شهید کریمی در مورد جبهه و جنگ صحبت می کرد و حال و هوای جبهه را برایمان توصیف می نمود که من به او گفتم: اگر این کوچه ما هم یک شهید داشته باشد چه خوب می شود که نام کوچه به نام شهید قید شود که ایشان گفتند: من قصد دارم به جبهه بروم و شهید شوم و انشاءا... نام این کوچه را به نام خودم به ثبت برسانم که به آرزوی خود رسیدند و به شهادت نائل گردیدند.<br /> شجاعت و شهامت<br /> موضوع شجاعت و شهامت<br /> راوی حسین قاسم پور<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> شهید کریمی در سال 1365 به جبهه اعزام شدند که بنده هم نیز همراه ایشان بودم و هر دو در عملیات کربلای 5 حضور داشتیم . یک روز که فرمانده پرسیده بود که چه کسی حاضر است به عنوان پیک گردان معرفی شود شهید کریمی داوطلبانه می پذیرد . شهید کریمی واقعاً از شجاعت و شهامت بالایی برخوردار بودند . در روز عملیات فرمانده از نیروها درخواست می کند که چه کسی می تواند برود و این کالبیر دشمن را خاموش کند که شهید سریع کاندید می شود و می گوید : من مایلم بروم و آن را خاموش کنم . اما وقتی ایشان به سوی کالبیر رفتند دیگر به سوی ما برنگشتند که بعدها خبر به شهادت رسیدنش را برایمان آوردند روحش شاد.<br /> &lt;ref&gt;[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=17449 یاران رضا]&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references/&gt;</div>

Panahi https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%B3%DB%8C%D8%AF_%D8%B9%D9%84%DB%8C_%DA%A9%D8%B1%DB%8C%D9%85%DB%8C 2020-09-24T07:37:48Z

<p>Panahi: </p> <hr /> <div>کد شهید: 6412782 تاریخ تولد : <br /> نام : سیدعلی‌ محل تولد : قاین<br /> نام خانوادگی : کریمی‌ تاریخ شهادت : 1364/04/24<br /> نام پدر : سیدمهدی‌ مکان شهادت : <br /> <br /> تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت : <br /> شغل : یگان خدمتی : <br /> گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است.<br /> نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : آرپی‌جی‌زن‌ ـ ادوات<br /> گلزار : <br /> خاطرات<br /> تقید به نماز<br /> موضوع تقيد به نماز<br /> راوی فاطمه مرتضوی<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> حدود سالل 62 بود که ما قصد داشتیم تا برای زیارت آقا امام رضا (ع) به مشهد برویم. در آن زمان فرزندم سید علی کریمی و یکی از دخترانم در حال تحصیل بود و نمی توانستند با ما بیایند من با دختر کوچکم عازم مشهد شدیم در آن زمان ایام دهة فجر بود و جشنهای این دهه بود پسرم برای سرگرم کردن خودش و خواهرش برای تماشای این جشنها رفته بودند روز بعد وقتی ما به خانه برگشتیم کمی از شب گذشته بود که دیدیم سید علی در حال نوشتن تکالیفش خوابیده است. گفتم او را بیدار کنید تا غذا بخورد بعد بخوابد هرچه او را صدا زدند بلند نشد. من گفتم بگذارید من می دانم چطور او را بیدار کنم صدا زدم پسرم بلند شو که نمازت در حال قضا شدن است او سریع بلند شد و آسینهایش را بالا زدبه ما سلام کرد و رفت داخل حیاط وضو گرفته و سریع برگشت و جانمازش را پهن کرد و بدون اینکه با کسی حرفی بزند نماز صبح را بست ما هم که خیره به او شده بودیم شروع کردیم به خندیدن. او نمازش را خواند و بعد از اینکه تمام شد به او گفتیم هنوز شب است خیلی ناراحت شد و از اتاق بیرون رفت من به دنبالش رفتم و از او معذرت خواهی کردم و او را بر سر سفره آوردم.<br /> &lt;ref&gt;[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=17439 یاران رضا]&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references/&gt;</div>

Panahi https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF_%DA%A9%D8%A8%DB%8C%D8%B1%DB%8C 2020-09-24T07:36:35Z

<p>Panahi: </p> <hr /> <div>کد شهید: 7700274 تاریخ تولد : <br /> نام : محمد محل تولد : سایر<br /> نام خانوادگی : کبیری تاریخ شهادت : <br /> نام پدر : حسین مکان شهادت : <br /> <br /> تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت : <br /> شغل : یگان خدمتی : <br /> گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است.<br /> نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : سایر<br /> گلزار : <br /> خاطرات<br /> لحظه و نحوه شهادت<br /> موضوع لحظه و نحوه شهادت<br /> راوی سعید رضا وطنی<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> محمد کبیری در جاده سلمانیه مسئول گروه جنگ مین بود بعد از اتمام کار ایشان رفته بودند تا منطقه را بررسی کنند که عراقی ها معبر نزده باشند یا برای شناسایی نیامده باشند وقتی که توی شیار مشغول راه رفتم بودند ، گویا عراقی ها ایشان را دیده بودند و یک نارنجک تفنگی به سمت ایشان شلیک کرده بودند که به مین ضد تانک که قدرت انفجاری بسیار بالایی دارد اصابت می کند و مین ضد تانک منفجر می شود و موج انفجار این مین تمام بدن محمد را فرا می گیرد ،بعد از اینکه پیکر نیمه جانش را به عقب منتقل کردند در جلسه 7 سوره که هر شب برگزار می شد همه برای زنده ماندن ایشانئ دعا می کردند ولی متاسفانه چند روز بعد خبر شهادتش را شنیدیم.<br /> پیش بینی شهادت<br /> موضوع پيش بيني شهادت<br /> راوی سعید رضا وطنی<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> شهید کبیری در وصیت نامه اش ذکر کرده بود ، خدایا اگر شهادتی در راه است طوری نصیبم کن که بدنم در محضر شهدای کربلا خجل نباشد و در ادامه همین وصیت نامه از خدا خواسته بود بدنم را آنطور ساز که همچون زهرای اطهر ( س) از سینه ام درد بر آید و صورتم نیلی گردد . بعد از موج انفجار بچه ها می گفتند : تمام بدنش کبود شده بود . قفسه ی دنده های سینه اش شکسته بود ، یعنی هنگامی که بلندش می کردند تنها صدایی که از او بلند می شده ناله اش بوده است . همچنین از خدا خواسته بود که حنجره ام همچون علی اصغر پاره گردد و همانطور هم شد . در هواپیما نزدیک تهران دیدند حالت خفگی دارد . پرستارها و کسانی که از ایشان مراقبت می کردند تشخیص دادند که باید حنجره اش سوراخ شود همانطور که در وصیت نامه اش ذکر کرده بود ولی با وجود تمام تلاشها برای زنده ماندنش به خواسته خودش رسید و جام شهادت را سر کشید .<br /> تلاش و پشتکار<br /> موضوع تلاش و پشتکار<br /> راوی سعید رضا وطنی<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> یکى از شهداى عزیز تخریب لشگر 5 نصر، شهید محمد کبیرى است.در این نوشتار ان شاء ا... سعى مى‏کنم گوشه‏اى از حالات معنوى و روحیات و خصوصیات اخلاقى او را بیان کنم. محمد عزیز کمتر از هفده سال سن داشتند و در سال دوم راهنمایى مشغول تحصیل بودند ولى براى انجام وظیفه به جبهه آمدند. از خصوصیات بارز او که جلب توجه مى‏کرد سکوت توأم با اندیشه و تفکر بود. در سال 66 به اتفاق ایشان و گروهى دیگر از بچه‏هاى تخریب به جزیره مجنون آمدیم. قرار بر این بود که دو طرف جاده‏اى را که وسط آب بود و حکم خط مقدم جبهه را داشت، خورشیدى نصب کنیم تا مانع آمدن غواصان عراقى به روى جاده بشود. معمولاً محمد را به خاطر کوچکى و کمى سن و بزرگ بودن خورشیدى‏ها به خط مقدم نمى‏بردیم. یک شب آنقدر اصرار کرد تا مجبور شدیم او را به خط ببریم. قبل از حرکت به او گفتم: واى به حالت اگر نتوانى خورشیدها را جابجا و حمل کنى. ولى او به خاطر عشق و علاقه‏اى که داشت قول داد که از عهده انجام این کار برآید. لذا محمد مى‏بایست به داخل شاخه‏هاى خورشیدى مى‏رفت و محل اتصال میلگردها را بر روى گردنش قرارمى داد و بعد از بلند کردن از زمین آن را حمل مى‏کرد. آن شب مى‏دیدم که محمد در منطقه‏اى بسیار خطرناک که هر لحظه ممکن بود تیر مستقیم دشمن )فاصله ما با دشمن حدود 100 متر بود( به او اصابت کند، با زحمت و عشق و شورى که قابل وصف نبود و با شجاعت خورشیدى‏ها را از مکانى که در تیررس دشمن بود، حمل مى‏کرد. خصوصیات دیگر ایشان شجاعت فوق‏العاده زیاد ایشان بود. شب‏هاى بعد او به اتفاق یکى دیگر از بچه‏ها لباس غواصى پوشیدند و این خورشیدى‏ها را در داخل آب در فاصله کمتر از 50 مترى از دشمن به موازات جاده و کنار هم قرار مى‏دادند. گاهى که ایشان را براى کار نمى‏بردیم دوستان تعریف مى‏کردند که محمد تا موقع آمدن شما روى سنگر مى‏نشست و گریهمى کرد. محمد اهل کار و تلاش بود. خود در کارها پیشقدم مى‏شد و بیش از حد توانش فعالیت مى‏کرد. اگر شبى قرار بود با هم نگهبانى بدهیم، ایشان تنهایى در کنار هور که گاهى غواصان عراقى تا آنجا مى‏آمدند بدون ترس نگهبانى مى‏داد. شجاعت او نتیجه معنویت بسیار بالاى او بود. وقتى نماز جماعت برگزار مى‏شد صداى گریه محمد در رکوع و سجود و قنوت به گوش همه مى‏رسید و همه مى‏دانستند که محمد است که با حالت گریه نماز مى‏خواند. به خاطر این شجاعت و معنویت بسیار بالاى وى بود که بعد از فتح شلمچه در جبهه خرمال به عنوان مسئول گروه جنگِ مین انتخاب شده بود و در حین کاشت مین‏هاى (M91) ضد تانک، خمپاره دشمن در کنارش به زمین مى‏خورد و بر اثر شدت موج انفجار سر و صورت و بدن او کوفته و سیاه شده بود و مدام ذکر یا زهراء)س( مى‏گفته است. در نهایت در یکى از بیمارستان‏هاى تهران در اثر خونریزى مغزى روح پاک و مطهرش بسوى معبودش شتافت.<br /> &lt;ref&gt;[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=17248 یاران رضا]&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references/&gt;</div>

Panahi https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D8%AA_%DA%A9%DA%86%D8%B1%D8%A7%D9%86%D9%84%D9%88 2020-09-24T07:35:06Z

<p>Panahi: </p> <hr /> <div>کد شهید: 6530028 تاریخ تولد : <br /> نام : برات‌ محل تولد : بجنورد<br /> نام خانوادگی : کچرانلو تاریخ شهادت : 1365/06/12<br /> نام پدر : محمدزمان‌ مکان شهادت : <br /> <br /> تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت : <br /> شغل : یگان خدمتی : <br /> گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است.<br /> نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : رزمنده‌<br /> گلزار : <br /> خاطرات<br /> عشق شهادت<br /> موضوع عشق شهادت<br /> راوی محمد زمان کچرانلوئی<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> به یاد دارم در آخرین دیدار موقع خداحافظی شهید برات کچرانلوئی گفت : این بار که به جبهه بروم من شهید می شوم . به او گفتم : بیا یک نشان برای دخترعمویت بگذار تا بعد از سربازی عروسی بگیریم و داماد شوی . گفت : نه ، من شهید می شوم چرا یک نفر دیگر هم به پای من بسوزد ؟ مثل اینکه به او الهام شده بود که این بار شهید می شود و دیگر برنمی گردد.<br /> &lt;ref&gt;[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=17259 یاران رضا]&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references/&gt;</div>

Panahi https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%B1%D8%AC%D8%A8_%D8%B9%D9%84%DB%8C_%DA%A9%D8%B1%DB%8C%D9%85%DB%8C_2 2020-09-24T07:32:53Z

<p>Panahi: </p> <hr /> <div><br /> کد شهید: 6220641 تاریخ تولد : <br /> نام : رجب‌علی‌ محل تولد : مشهد<br /> نام خانوادگی : کریمی‌ تاریخ شهادت : 1362/05/09<br /> نام پدر : محمداسماعیل‌ مکان شهادت : <br /> <br /> تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت : <br /> شغل : یگان خدمتی : <br /> گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است.<br /> نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : رزمنده‌<br /> گلزار : <br /> خاطرات<br /> عشق به جهاد<br /> موضوع عشق به جهاد<br /> راوی <br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> رجبعلی بعد از آموزش که یک ماه به طول انجامید به مشهد آمد و به ما گفت : چون من به جبهه می روم شما به کمک پدرم بروید تا از من ناراحت نشود . ما برادران قرعه کشی کردیم و قرعه به نام من درآمد و قرار شد من به روستا به کمک پدرم بروم . شب با دوستش عباس در خانه ی ما خوابیدند صبح بلند شدند هرچی گفتیم : فردا بروید گفتند : تیپ ما امروز می رود باید ساعت هشت صبح آنجا باشیم . ما هم آنها را از زیر قرآن رد نموده و خداحافظی کردیم . آنها به جبهه رفتند و من هم به کمک پدرم آمدم قرار شد هر کداممان یک ماه به کمک پدرمان برویم تا شهید برگردد. من با پدرم گندم درو می کردیم که صدای برادرم به گوشم خورد . گفتم : پدرجان گوش بده فکر کنم رجبعلی آمده. پدرم گفت : نه ، تو را خیالات برداشته . روز بعد با برادرم میرزا محمد به گوسفند چرانی رفتیم پدرم هم به سبزوار رفته بود . شب پدرم پیش گوسفندان آمد و برادرم میرزا محمد به ده برگشت . صبح زود عمویم مختار به بیابان آمد و گفت : به ده بیایید حال مادرتان خوب نیست . به ده که برگشتیم خبر شهادت برادرمان را شنیدیم .<br /> خاطرات سیاسی<br /> موضوع خاطرات سياسي<br /> راوی <br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> قبل از انقلاب در مشهد درس می خواند که دانش آموزان شورش کردند . مامورهای شاه به مدرسه ریخته و دانش آموزان را ضرب و شتم کرده و آنجا را به گلوله بستند . رجبعلی را هم چند تا شلاق زده بودند سخنران آن حضرت آیت ا… خامنه ای بودند و ایشان در سخنرانی همه را توصیه به مبارزه و مقاومت کرده بود. من شب به خانه آمدم برادرم اعلامیه در دستش بود گفت: این اعلامیه های امام خمینی است . در ادامه صحبتش گفت : سر کار نروید و با مردم در تظاهرات شرکت کنید در مقدم و پنجراه ، خیابان تهران و سمت چهار راه شهدای مشهد ، تانکها را چپ و راست گذاشته بودند. تظاهرات از سمت میدان شهدای مشهد شروع شد . ما به طرف حرم امام رضا (ع) آمدیم که مردم را در صحن امام رضا (ع) به گلوله بستند من و رجبعلی در آنجا بودیم ولی جان سالم به در بردیم .<br /> استقامت و پایداری<br /> موضوع استقامت و پايداري<br /> راوی <br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> در منطقه مهران عملیات والفجر 2 که شروع می شود برای شناسایی به کله قندی می روند و بعد از شناسایی برمی گردند و با نیروی بیشتری حمله می کنند . پس از مدتی درگیری یک تیر به پایش اصابت می کند ولی با این حال به مبارزه ادامه می دهد تا اینکه یک تیر دیگر به سینه اش اصابت می کند و ترکشها به کمربند نارنجک که بسته بود اصابت کرد و منفجر شد و به فیض عظیم شهادت نائل می شود.<br /> خواب و رویای شهادت<br /> موضوع خواب و روياي شهادت<br /> راوی عباس عفتی<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> به یاد دارم در آخرین مرحله ای که من همراه شهد رجب علی به جبهه اعزام شدیم، شهید فرمود: من خواب دیدم که روی یک اسب سفید سوار شدم و یک سیدی به من رسید و گفت: شما فردا وارد عملیات می شوید و بعد یک دستمال قرمز به من داد و رفت. که از خواب بیدار شدم و این ناراحتم کرد مبادا دشمن بتواند به خاک میهن اسلامی، ضربه بزند و از این خوشحالم که رو در رو با دشمن میجنگم و به شهادت می رسم.<br /> خواب و رویای دیگران درمورد شهید<br /> موضوع خواب و روياي ديگران درمورد شهيد<br /> راوی صفر علی کریمی<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> به خاطر دارم یک شب خواب دیم که تعداد زیادی در یک مکان اجتماع کرده اند و یک نفر سید که یک بچه قنداقی در دستش بود، آمد یک دفعه آن بچه تبدیل به گوشت شد، آن سید جمعیت را شکافت و به طرف من آمد و یک تکه ای از آن گوشت را به من داد و گفت: این تبرک است که از خواب بیدار شدم. بعد ها فهمیدم آن سید، حضرت امام خمینی بوده و آن تکه گوشت فرزندم رجب علی بوده که در راه خدا به شهادت رسیده است.<br /> عشق به جهاد<br /> موضوع عشق به جهاد<br /> راوی صفر علی کریمی<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> به خاطر دارم یک روز که یکی از آشنایان از روستای شیر خان به خانه ما مهمانی آمده بود. ما در خانه نشسته بودیم و رادیو گوش میدادیم. که از رادیو نام یکی از دوستان پسرم رجب علی را خواند که با هم در جبهه بودند. وقتی رادیو اعلام کرد که حاج قدرت سجادی در جبهه به شهادت رسیده رجب علی که در حال خوردن پسته بود همه را پرت کرد و فوری بلند شد و خود را برای شرکت در جبهه آماده کند. آشنایمان گفت به جبهه نروید رجب علی ناراخت شد و گفت اسلام در خطر است و اگر من و امثال من نروند، چه اتفاقی می افتد و چه کسی باید برود. من میروم.<br /> عشق به جهاد<br /> موضوع عشق به جهاد<br /> راوی صفر علی کریمی<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> 1- اول انقلاب در مدرسه اعلامیه پخش می کرد . یکبار از دست ضد انقلابیون کتک خورد . و فرار کرده بود و به خانه ما آمد . جریان را تعریف کرد . ما هم همان روز از طرف پنجراه در تظاهرات شرکت کردیم . و تا حرم امام رضا (ع) آمدیم . خیابانها شلوغ بود و برای نماز نتوانستیم به حرم برویم . به خانه آمدیم و نماز ظهر را خواندیم . رجبعلی گفت:&quot; من می خواهم به روستا بروم .&quot; از همان روز به فکر رفتن به جبهه افتاد . برای ما نامه نوشت که پدر کار کشاورزی دارد . و می گوید :&quot; بعد از اتمام کارها به جبهه برو .&quot; و لیکن ایشان قبول نکردند . به ما گفت: &quot; شما به کمک پدر بیائید تا من به جبهه بروم ، جبهه واجبتر از کار پدر است . &quot; ما هم قبول کردیم . که به کمک پدر برویم تا از جبهه برگردد . بنابراین قرار شد هر کدام یک ماه بر اساس قرعه کشی به کمک پدر برویم . نوبتا ول به اسم رجبعلی در آمد ، و نوبت دوم به اسم من در آمد . من که به روستا رفتم ، صبح روز بعد به جبهه رفت . نوبت من تمام شده بود . به مشهد برگشتم . چند روز بعد نزدیک غروب از طرف بسیج آمدند درب خانه ما و گفتند :&quot; کسی از شما به جبهه رفته است .&quot; من گفتم : بلی . آنها می خواستند یک نوعی ما را متوجه سازند که نترسیم . ولی من گفتم : راستش را بگوئید کسی که برای خدا قدمی برداشته همه نوع گرفتاری را قبول می کند . راستش را بگوئید اگر شهید هم شده نمی ترسم . چون که من ا زاول با خدا خود عهد کرده بودم ، ما پنج تا برادر برای امام حسین (ع) و فرزندانش فدا شویم و یا کار کنیم. آنها گفتند : برادرتان شهید شده است . ما هم با دوستان همان شب به طرف اسفراین حرکت کردیم . صبح روز بعد هم به طرف روستا تشیع جنازه نمودیم . روستا های اطراف خیلی با عزت و احترام قربانی کردند . تا اینکه به روستای خودمان فتح آباد رسیدیم و در آنجا مراسم عزاداری برگزار شد . با شهادت رجبعلی مصمم شدم و می خواستم به جبهه بروم که خواهر زاده ام مالک آمد و با هزار التماس گفت: &quot; الان شما میهمان دارید ، من به جای شما می روم . با التماس مرا از ماشین پیاده کرد و خودش سوار ماشین شده و به جبهه رفت .&quot;<br /> لحظه و نحوه شهادت<br /> موضوع لحظه و نحوه شهادت<br /> راوی صفر علی کریمی<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> 19- آن شب هرگز از یادم نمی رود. ستاره ها در آسمان می درخشیدند. صداهای مهیبو انفجارزیاد بود. زیارت عاشورا و دعای کمیل خواندیم. بعد از برگزاری نیایش و عبادت اعلام کردند: &quot; کسانی که برای شناسایی داوطلب می شوند آماده شوند.&quot; من و رجبعلی و چند نفر دیگر داوطلب شدیم. وسایل لازم و مورد نیاز را مهیا نموده و به طرف هدف حرکت کردیم. قرار بود صبح زود عملیات والفجر 2 شروع شود. فرمانده ما یعنی فرمانده دسته شخص خوبی بود که به ایشان حاجی می گفتند. ما با یک درگیری کوچک آنها را شکست دادیم. عراقیها که فهمیده بودند، با نیروهای زیادی به ما حمله کردند و مثل باران بر ما آتش و گلوله می ریختند حاجی از ما جلوتر بود. تعداد زیادی از نیروهای عراقی را نابود کردیم. یکی از رفیقان ما زخمی شد که به عقب کشیدیم، در این هنگام حاجی هم زخمی شد، او را کول کرده و به سمت نیروهای خودی عقب نشینی کردیم. حاجی گفت: &quot; شما بروید و مرا بگذارید، جلوب دشمن را سد می کنم تا شما بروید، تا نیروهای خودی برسند.&quot; ما مقاومت کردیم و حاجی به شهادت رسید. ما و چند نفر دیگر موفق شدیم به نیروهای خودی برسیم. عراقیها که فهمیده بودند، نزدیکیهایصبح زودتر از ما که می خواستیم عملیات کنیم حمله کردند. عملیات شروع شد. هلی کوپترها و هواپیماهای دشمن شروع به بمباران کردند.دشمن از طرف دیگر حمله ور شدند. در این عملیات تعداد زیادی از نیروهای ما به فیض عظیم شهادت نائل آمدند. عباس عابدی و رجبعلی و یک تیر بارچی زن با هم بودند. پس از مدتی درگیری آرپی جی زن تیر خورد و به شهادت رسید. عباس عابدی هم تیر خورده بود و هم ترکشهای زیادی به او اصابت نموده بودو آهسته آهسته خود را به پناهگاهی می کشید. عملیات شدت یافت. رجبعلی هم شجاعانه می جنگید که ناگهان متوجه شدم از ناحیه پا تیر خورده و چندتا ترکش هم به ایشان اصابت کرده بود با این حال مبارزه می کرد و سد راه عراقیها بود. نیروهای ما تا حدودی غافلگیر شده بودد. چندتا از رفقای ما به شهادت رسیدند و من خودم را نزدیک آنها رساندم. در این حال صدای رجبعلی را شنیدم، گفتم: &quot; رجبعلی، رجبعلی &quot; متوجه شدم که یک گلوله به ناحیه سینه ایشان اصابت نموده است. من هم زخمی شدم و چندتا ترکش به بدنم اصابت کرد. در این حال به زمین افتادم. نارنجک و گلوله های آرپی جی که همراه ایشان بود بر اثر اصابت ترکش منفجر شدند. من فقط شنیدم که ایشان گفتند: &quot; عباس من سوختم.&quot; ایشان به شهادت رسیدند. من هم دیگر چیزی نفهمیدم و بیهوش بر زمین افتادم که مرا به بهداری و بیمارستان انتقال داده بودند.<br /> &lt;ref&gt;[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=17433 یاران رضا]&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references/&gt;</div>

Panahi https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF_%DA%A9%D8%B1%DB%8C%D9%85%DB%8C 2020-09-24T07:31:22Z

<p>Panahi: </p> <hr /> <div><br /> کد شهید: 6311495 تاریخ تولد : <br /> نام : محمود محل تولد : کاشمر<br /> نام خانوادگی : کریمی‌ تاریخ شهادت : 1363/12/29<br /> نام پدر : اسمعیل‌ مکان شهادت : <br /> <br /> تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت : <br /> شغل : یگان خدمتی : <br /> گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است.<br /> نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : رزمنده‌<br /> گلزار : <br /> خاطرات<br /> خواب و رویای دیگران در مورد شهادت شهید<br /> موضوع خواب و روياي ديگران در مورد شهادت شهيد<br /> راوی <br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> روزهائى که فرزند شهیدم محمود در جبهه بود یک شب خواب دیدم که او با دوستانش در جبهه فوتبال بازى مى‏کنند و به او نگاه کردم دیدم دو تا از دندان‏هاى جلوى دهانش شکسته پرسیدم بابا جان چرا دندان هایت شکسته گفت: رفتم آب بیاورم به دندانم سنگ زدند و شکست در همین حال از خواب بیدار شدم و طولى نکشید که با فاصله یک روز خبر شهادتش را آوردند.<br /> &lt;ref&gt;[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=17438 یاران رضا]&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references/&gt;</div>

Panahi https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%B9%D9%84%DB%8C_%D8%A7%DA%A9%D8%A8%D8%B1_%DA%A9%D8%B1%DB%8C%D9%85%DB%8C 2020-09-24T07:30:07Z

<p>Panahi: </p> <hr /> <div><br /> کد شهید: 6412801 تاریخ تولد : <br /> نام : علی‌اکبر محل تولد : بردسکن<br /> نام خانوادگی : کریمی‌ تاریخ شهادت : 1364/11/21<br /> نام پدر : حسین‌ مکان شهادت : <br /> <br /> تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت : <br /> شغل : یگان خدمتی : <br /> گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است.<br /> نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : رزمنده‌<br /> گلزار : <br /> خاطرات<br /> روابط عاطفی با خانواده و دوستان یعد از شهادت<br /> موضوع روابط عاطفي با خانواده و دوستان يعد از شهادت<br /> راوی <br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> یک با مریض شدم ودربیمارستان مشهد جراحی شدم روی تخت بیمارستان دراز کشیده بودم و دلم گرفته بود هم همراهم نبود هم خون وصل کرده بودند سرم بردم زیر پتو با خودم گفتم این که می گویند شهدا ملاقاتی دارند پس چرا به ملاقات من نمی آیند همین که سرم را برگرداندم دیدم علی اکبر یک پتو زیر بغلش است و وارد اطاق شد آمد کنار تخت من و گفتم پسرم بگو توکجا بودی و از کجا می آیی دو ، سه سال است که کجایی تا چشم باز کردم دیدم کسی نیست.<br /> &lt;ref&gt;[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=17440 یاران رضا]&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references/&gt;</div>

Panahi https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF_%D8%B5%D8%A7%D8%AF%D9%82_%DA%A9%D8%B1%DB%8C%D9%85%DB%8C 2020-09-24T07:28:45Z

<p>Panahi: </p> <hr /> <div><br /> کد شهید: 6010970 تاریخ تولد : <br /> نام : محمدصادق‌ محل تولد : مشهد<br /> نام خانوادگی : کریمی‌ تاریخ شهادت : 1360/07/26<br /> نام پدر : عبدالکریم‌ مکان شهادت : مشهد<br /> <br /> تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت : <br /> شغل : آرایشگر یگان خدمتی : <br /> گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است.<br /> نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : سایر<br /> گلزار : خواجه‌ربیع‌<br /> خاطرات<br /> خواب و رویای شهید<br /> موضوع خواب و روياي شهيد<br /> راوی <br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> مادرم می گوید : یک شب ساعت 12 نصف شب بود که با صدای گریه پدرت بیدار شدم . دیدم پدرت مفاتیح می خواند. گفتم : چرا مفاتیح می خوانی ؟ چرا گریه می کنی؟ چرا اشک می ریزی؟ پدرت گفت: تو هم بیداری چرا نمی روی بخوابی ؟ گفتم: بله من هم بیدارم و از صدای تو بیدار شدم . گفت : بلند شو که خواب جالبی دیده ام و شروع کرد به شرح آن و گفت: یک سید پیری آمد و به من گفت: برادر بلند شو برویم و من بدون اینکه بپرسم کجا ، کفشهایم را پوشیدم و راه افتادم . با او چند قدمی را برداشتم و راه رفتیم و به درب یک باغی رسیدیم . سید یک کلید از جیبش در آورد و درب باغ را باز کرد و دو نفری وارد باغ شدیم و دیدیم که باغ سر سبز و خوش بویی است که یک خوی آب زلال در آن روان است . آن سید گفت : وضو بگیریم و نماز بخوانیم . نیت کن دو رکعت نماز زیارت بخوان . زمانی که نماز را خواندیم سید گفت: برادر بلند شو برویم جلوتر . ما چند قدم دیگر هم رفتیم و چند ساختمان زیبا و نورانی که با طلا و جواهر زینت داده شده بود ، در جلوی ما ظاهر شد . سید گفت : کدام یک از این ساختمان ها را می خواهی ؟ گفتم : من پولی ندارم که از این ساختما ن ها بخرم . سید در جوابم گفت: من همین الان این خانه را مج‏ّانی در اختیار شما می گذارم . گفتم : من این خانة سوم را می خواهم و آن وقت سید درب منزل مذکور را قفل کرد و کلیدش را به من داده چند قدمی که جلوتر رفتیم دیدیم که یک جوی شیر هم روان است . سید گفت : برادر بیا و از این شیر استفاده کنیم . سه مرتبه صلوات بفرست و بخور . من هم سه صلوات فرستادم و از این شیر خوردم و بیدار شدم و خدا را مناجات کردم و به راز و نیاز با او مشغول شدم . ایشان بعد از چند روز به جبهه اعزام شد و در عملیات خیبر بر اثر اصابت ترکش خمپاره یکی به کمر و دیگری به سرش در تاریخ 8/ 12/ 62 به فیض عظیم شهادت نائل آمد . در اینجا ما معنی و مفهوم خواب پدرم را فهمیدم و خانه سومی که انتخاب کرده بود ، خانه خودش بود . پدرم سومین شهید روستایمان بود و زمانی که شهید شده بود در عید سال 63 به آن خانه عزیمت فرمودند و آن جوی شیر که از آن خورده بودند شربت شهادت بوده است.<br /> خواب و رویای شهادت<br /> موضوع خواب و روياي شهادت<br /> راوی <br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> یک شب از عملیات بچه ها حنا آورده بودند و همه دستهایشان را حنا کردند. و بعد از آن دعای توسل خواندند، تا آماده شرکت در عملیات شوند. که محمد صادق پیش من آمد و گفت: &quot; من این بار شهید می شوم چون خواب دیده ام در میان یک باغ بزرگی هستم یک سیدی آمد و به من گفت: &quot;این باغ در آینده نزدیک متعلق به شما خواهد گرفت از آن نگهداری کن.&quot; او همچنین یک قرآن هم به من داد. &quot;<br /> خواب و رویای شهید<br /> موضوع خواب و روياي شهيد<br /> راوی <br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> 71. ( به نقل از شهیذ ): چند شب قبل از اینکه محمد صادق خواب می بیند: آقایی با لباس سبز می آید و ایشان می گوید: &quot; همراه من بیا. &quot; او بدون هیچ سئوال و جوابی همراه آن آقا می رود. آنها وارد یک باغی زیبا می شوند که دروسه آن پر از گل و گیاه بوده است. بعد به چند خانه می رسند. آن آقا از محمد صادق می خواهد که یکی از آن خانه ها انتخاب کند. محمد صادق یکی از آن خانه ها را انتخاب می کند. آن آقا در خانه را قفل کرد. و کلید را به وی می دهد. و می گوید: &quot; این خانه مال شماست. &quot; محمد صادق وقتی از خواب بیدار می شود تا صبح قرآن می خواند در پیشگاه خدا راز و نیاز می کند. صبح زود به خانواده اش می گوید: من شهید خواهم شد و با گفتن این جمله اشک شادمانی در چشمانش جمع می شود.<br /> &lt;ref&gt;[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=17423 یاران رضا]&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references/&gt;</div>

Panahi