https://fa.jahad.ir/api.php?action=feedcontributions&feedformat=atom&user=Rasouli98 2026-06-04T20:14:06Z مشارکت‌های کاربر MediaWiki 1.23.5 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF_%D8%AA%DB%8C%D8%B1%D9%85%D9%86%D8%AF 2021-06-18T15:28:44Z

<p>Rasouli98: </p> <hr /> <div>محمود تیرمند<br /> فرزند: احمد<br /> متولد: 1337/05/۰۱<br /> شهادت: ۰۸/۰۷/۱۳۶۴<br /> قطعه: والفجر 4<br /> عملیات منجر به شهادت: والفجر۴<br /> فرمانده گردان زمینی ارتش<br /> <br /> وصیت نامه<br /> لطفا به بخش گالري مراجعه شود.&lt;ref&gt;[http://shohada-isf.ir/fa/shahid?shahidID=8584 سایت شهدا]&lt;/ref&gt;<br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Rasouli98 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%86%D8%A7%D8%B5%D8%B1_%D8%AA%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86%DB%8C 2021-06-18T15:27:49Z

<p>Rasouli98: </p> <hr /> <div>ناصر تیرانی<br /> فرزند عباس<br /> متولد 1344/02/01<br /> شهادت: ۲۳/۰۴/۱۳۶۱<br /> قطعه :مفقودین<br /> عملیات منجر به شهادت: رمضان<br /> سرباز: زمینی بسیج<br /> <br /> وصیت نامه<br /> <br /> لطفا به بخش گالري مراجعه شود.&lt;ref&gt;[http://shohada-isf.ir/fa/shahid?shahidID=8583 سایت شهدا]&lt;/ref&gt;<br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Rasouli98 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%B9%D9%84%DB%8C_%D8%AA%D8%AE%D8%AA_%DA%A9%D8%B4_%D8%AF%D9%87%D8%B4%DB%8C%D8%B1%DB%8C 2021-06-18T15:27:02Z

<p>Rasouli98: </p> <hr /> <div>علی تخت کش دهشیری<br /> فرزند: غلام رضا<br /> متولد: 1343/06/۰۴<br /> شهادت: ۱۱/۰۸/۱۳۶۱<br /> قطعه: محرم 1<br /> عملیات منجر به شهادت: محرم<br /> سرباز: زمینی بسیج<br /> <br /> وصیت نامه<br /> <br /> لطفا به بخش گالري مراجعه شود.&lt;ref&gt;[http://shohada-isf.ir/fa/shahid?shahidID=8581 سایت شهدا]&lt;/ref&gt;<br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Rasouli98 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%AD%D8%B3%D9%86_%D9%82%D8%B1%DB%8C%D8%B4%DB%8C 2021-06-18T15:26:08Z

<p>Rasouli98: </p> <hr /> <div>سید حسن قریشی<br /> فرزند: رضا<br /> متولد: 1335/02/۰۷<br /> شهادت: ۱۰/۱۲/۱۳۶۱<br /> اهل: اصفهان<br /> <br /> قطعه: محرم 2<br /> عملیات منجر به شهادت: فرمانده کل قوا- خمینی روح خدا<br /> شغل: کارمند بانک ملت<br /> سرباز: زمینی ارتش<br /> <br /> <br /> زندگی نامه<br /> <br /> سید حسن در یک خانواده مذهبی به دنیا آمد و از همان کودکی با نماز و قرآن آشنا شد. بعد از طی دوران طفولیت برای تحصیل وارد دبستان شد ولی به دلیل مشکلات عدیده در یک کارگاه مشغول به کار گردید. در حین کار شبانه درسش را ادامه داد. با سپری شدن ایام زندگی او نیز بزرگتر می شد و آگاه تر نسبت به مسائل روز و جنایت های رژیم پهلوی به گونه ای که وقتی زمان سربازی وی فرا رسید مایل به خدمت در رژیم پهلوی نبود ولی مجبور به رفتن شد اما هرگز زیر بار فرماندهان نظامی نمی رفت و طی دوران سربازی چند بار گرفتار شد و شدیداً مواخذه اش نمودند و او با صبر و متانت برخورد می کرد. بعد از خدمت در بانک ملت استخدام شد و در سال 1357 ازدواج نمود و دو فرزند از او به یادگار ماند. با شروع انقلاب او فعالانه در این امر مقدس شرکت نمود و زمانی که مردم در میدان انقلاب اصفهان درصدد پائین کشیدن مجسمه شاه بودند سربازان مردم را محاصره نمودند که سید حسن را نیز مورد بازجوئی قرار دادند و او با زیرکی خاصی توانست از این معرکه نجات یابد. بعد از پیروزی انقلاب و با شروع جنگ نیروهای منقضی 56 مجدداً به سربازی فرا خوانده شدند و سید حسن داوطلبانه به مناطق جبهه اعزام شد و در آن میادین متوجه خیانت بنی صدر گردید که جهت رسوائی آن در هر مرخصی قضایا را مطرح می نمود و هفت ماه به اینگونه در جبهه ها ماند و پس از آن مدتی مشغول کار شد اما طاقت ماندن نداشت و دوباره به جبهه اعزام شد که در تاریخ 10/12/1361 در جبهه [[دارخوین]] به آرزوی دیرینه اش دست یافت و به صف شهداء پیوست.<br /> <br /> خاطرات<br /> راوی علی قریشی<br /> در سال 1357 همرا شهید سید حسن قریشی به یکی ازمیدانهایی که مجسمه شاه خائن «سبزه میدان» بود، رفته بودیم عده ای از جوانان جمع شده بودند که مجسمه را به پائین بیاورند و همه به کاری مشغول بودند که ناگهان چند خودرو که پر از نیروی نظامی بود اطراف میدان رامحاصره کردند و هرکسی به نوعی محل را ترک نمود. اینجانب که سن کمی داشتم به همراه دیگران از محل فرار نمودم در همین حال برادرم به دنبال اینجانب می گشته و توسط مأمورین نظامی مورد بازجویی قرار می گیرد و نهایتاً به هر طریق ممکن خود را از دست مأمورین رها می سازد. اینجانب به منزل برگشتم. پدر و مادر، از برادرم سوال نمودند ماجرا را برایشان گفتم آنها ناراحت شدند تا اینکه ساعاتی از شب گذشته بود برادرم به منزل برگشت و بیان نمود که به همت بچه ها این مأ موریت هم تمام شد. ناگهان همه اعضاء خانواده از خداوند به خاطره سلامتی و برگشت برادرم «سید حسن قریشی» شکرگزاری نمودند.&lt;ref&gt;[http://shohada-isf.ir/fa/shahid?shahidID=4 سایت شهدا]&lt;/ref&gt;<br /> ==رده==<br /> {{ترتیب‌پیش‌فرض:حسین قریشی}}<br /> [[رده: شهدا]]<br /> [[رده: شهدای دفاع مقدس]]<br /> [[رده: شهدای ارتش جمهوری اسلامی]]<br /> [[رده: شهدای ایران]]<br /> [[رده: شهدای استان اصفهان]]<br /> [[رده: شهدای شهرستان اصفهان]]<br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Rasouli98 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%86%D8%AC%D9%81_%D9%82%D9%84%DB%8C_%D8%AC%D8%A7%D9%86_%D9%82%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D9%86_%D9%BE%D8%AF%D9%87 2021-06-18T15:21:30Z

<p>Rasouli98: </p> <hr /> <div>نجف قلی جان قربان پده<br /> فرزند: ذبیح اله<br /> متولد: 1335/05/05<br /> شهادت: ۰۷/۰۵/ ۱۳۶۱<br /> قطعه: بیت المقدس<br /> عملیات منجر به شهادت: بیت المقدس<br /> سرباززمینی بسیج<br /> <br /> <br /> وصیت نامه<br /> لطفا به بخش گالري مراجعه شود.&lt;ref&gt;[http://shohada-isf.ir/fa/shahid?shahidID=8593 سایت شهدا]&lt;/ref&gt;<br /> <br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Rasouli98 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%B3%DB%8C%D8%AF_%D9%87%D8%A7%D8%B4%D9%85_%D9%85%DB%8C%D8%B1_%D8%B7%D8%A7%D9%84%D8%A8%DB%8C 2021-06-18T15:21:01Z

<p>Rasouli98: </p> <hr /> <div>سید هاشم میر طالبی<br /> متولد: 1343/08/ ۲۴<br /> شهادت: ۲/۳/۱۳۶۵<br /> فرزند: رضا<br /> اهل: اصفهان<br /> قطعه: بستان<br /> شغل: دانش آموز<br /> عملیات منجر به شهادت: طریق القدس<br /> سرباز: زمینی سپاه<br /> <br /> <br /> زندگی نامه<br /> <br /> سید هاشم میر طالبی در روز بیست و چهارم آبان ماه سال یکهزار و سیصد و چهل و سه در آبادان متولد شد. پس از طی دوران کودکی به همراه خانواده به اصفهان عزیمت نمود و زندگی جدید را در شهر اصفهان آغاز نمود. هاشم از بدو کودکی فعال و پر کار بود. در پایان هر سال تحصیلی مشغول کار می شد و تابستان را بیکار نمی گذرانید. اندک اندک دوران نوجوانی را به جوانی رسانید و برای خود دریچه ای دیگر رو به جهان هستی باز نمود. در ادامه تحصیلات خود به رشته صنعت روی آورد و در رشته مکانیک هنرستان [[شهید احمد خوانساری فر]] ثبت نام نمود. یک سال بیشتر در این رشته کسب علم ننموده بود که او را حالت دگرگون شد و به سوئی دگر خوانده شد. آری به سوی عشق ...! به هر ترتیب سال تحصیلی را به پایان رسانید ولی عشق حق و وجدان بیدارش آرام نمی گذاشتند. جوانی شده بود منقلب. از خود خبر نداشت گوئی به جانان می رسید. بیشتر اوقات خود را در مسجد محل می گذرانید. به راستی یک بسیجی مخلص شده بود. از عشق می سوخت و دَم بر نمی آورد. سال دوم هنرستان را به انجام نرسانید و راهی جبهه جنگ شد. چند بار رفت و بازگشت و هر بار که می آمد می دیدیم که از قسمتی از بدن مجروح شده است. آخرین دفعه که از جبهه بازگشت گفت ما را گفته اند که شما دین تان را ادا کرده اید و دیگر جبهه آمدن تان نیاز نیست. اهل منزل را دل شاد بود از این که جوان شان به دامان خانواده بازگشته است. و جمع خانواده جمع آمده است. چندی گذشت تا اینکه روزی از طریق رادیو اعلام شد که آنان که می توانند در جبهه حاضر شوند باز آیند که حمله سختی فرا راه رزمندگان است. شهید سید هاشم خیلی زود آماده عزیمت به جبهه جنگ شد. قبل از رفتن به جبهه به یک عکاسی رفته عکس گرفت. متقاعد بود که خانواده اش را به این عکسها نیاز بود... آری سید هاشم رفت و دیگر باز نیامد. در [[عملیات طریق القدس]] آر.پی.جی زن بود. گویا با شلیک گلوله های [[آر.پی.جی]] دوازده تانک از تانکهای عراق را منهدم می نماید که ناگهان گلوله [[خمپاره]] ای در سنگری فرود می آید و چند خانواده و یک امت را داغدار می نماید که یکی از خانواده های داغ دیده خانواده سید هاشم میرطالبی بود. آری سید هاشم به ملکوت اعلی پیوست و دیگر بازنیامد. به راستی که شهید سیدهاشم مصداق صادق این بیت شعر است که می گوید: این مدعیان در طلبت بی خبرانند آن را که خبر شد خبری باز نیامد.<br /> <br /> خاطرات<br /> دو روز مانده به شهادتش من داخل بیمارستان بودم و بالای سرش میدیدم که زجر میکشد، رو به قبله کردم و به خدا گفتم که اگر برای گناهان من میخواهی این فرزندم زجر بکشد من این را نمیخواهم که زجر بکشد. سپس از بیمارستان خارج شدم و پس از چند ساعت خبر شهادتش را شنیدم.&lt;ref&gt;[http://shohada-isf.ir/fa/shahid?shahidID=9 سایت شهدا]&lt;/ref&gt;<br /> ==رده==<br /> {{ترتیب‌پیش‌فرض:هاشم میر طالبی}}<br /> [[رده: شهدا]]<br /> [[رده: شهدای دفاع مقدس]]<br /> [[رده: شهدای سپاه پاسداران انقلاب اسلامی]]<br /> [[رده: شهدای ایران]]<br /> [[رده: شهدای استان اصفهان]]<br /> [[رده: شهدای شهرستان اصفهان]]<br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Rasouli98 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%B1%D8%AC%D8%A8_%D8%B9%D9%84%DB%8C_%D8%AC%D8%A7%D9%86_%D9%86%D8%AB%D8%A7%D8%B1%DB%8C 2021-06-18T15:19:37Z

<p>Rasouli98: </p> <hr /> <div>رجبعلی جان نثاری<br /> متولد 1343/01/۰۱<br /> شهادت: ۲۰/۰۲/۱۳۶۱<br /> اهل: اصفهان <br /> قطعه: بیت المقدس<br /> عملیات منجر به شهادت: بیت المقدس<br /> شغل: بنایی و کشاورزی<br /> سرباز: زمینی نیروی انتظامی<br /> <br /> <br /> خاطرات<br /> او بسیار آرام و کم حرف بود یک بار من بلند خندیدم.<br /> <br /> زندگی نامه<br /> <br /> [[شهید رجب علی جان نثاری]] در سال 1343 در یک خانواده ی مذهبی و زحمت کش به دنیا آمد. تا کلاس سوم راهنمایی تحصیل کرد .او به کار بنایی مشغول شد و به پدرش در کشاورزی کمک می کرد. بعد از انقلاب وارد [[بسیج]] شد.<br /> <br /> وصیت نامه<br /> <br /> همیشه در نماز جماعت شرکت کنید و از امام امت پشتیبانی کنید.&lt;ref&gt;[http://shohada-isf.ir/fa/shahid?shahidID=3 سایت شهدا]&lt;/ref&gt;<br /> ==رده==<br /> {{ترتیب‌پیش‌فرض:رجب علی جان نثاری}}<br /> [[رده: شهدا]]<br /> [[رده: شهدای دفاع مقدس]]<br /> [[رده: شهدای ایران]]<br /> [[رده: شهدای استان اصفهان]]<br /> [[رده: شهدای شهرستان اصفهان]]<br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Rasouli98 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%85%D8%AC%DB%8C%D8%AF_%D8%AF%D8%A7%D9%86%D8%B4%D9%88%D8%B1 2021-06-18T15:18:15Z

<p>Rasouli98: </p> <hr /> <div><br /> مجید دانشور<br /> فرزند: ماشااله<br /> متولد: ۱۰/۰۴/ ۱۳۴۱<br /> شهادت: ۲۲/۰۳/۱۳۶۰<br /> قطعه: چزابه<br /> عملیات منجر به شهادت: طریق القدس<br /> سرباز: زمینی نیروی انتظامی<br /> <br /> وصیت نامه<br /> <br /> لطفا به بخش گالري مراجعه شود.&lt;ref&gt;[[ http://shohada-isf.ir/fa/shahid?shahidID=1542|سایت شهدا]]&lt;/ref&gt;<br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Rasouli98 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%B3%DB%8C%D8%AF_%D9%85%D9%87%D8%AF%DB%8C_%D9%85%D8%AF%DB%8C%D9%86%D9%87 2021-06-18T15:17:41Z

<p>Rasouli98: </p> <hr /> <div>سید مهدی مدینه<br /> فرزند: مدینه<br /> متولد: 1345/01/01<br /> شهادت: ۰۱/۰۱/۱۳۶۱<br /> اهل: اصفهان<br /> قطعه: محرم ۲<br /> عملیات منجر به شهادت: محرم<br /> سرباز: زمینی سپاه<br /> <br /> خاطرات<br /> راوی علی خادمی<br /> اعزام نیرو شلوغ ترین قسمت [[سپاه]] [[سنندج]] بود کمتر کسی توان ماندن در آنجا را داشت یک روز که تعدادی از نیروها می خواستند پایان ماموریت بروند اما نیروهای جایگزین آنها هنوز نیامده بودند من چندبار گفتم که شما با.<br /> <br /> وصیت نامه<br /> <br /> بنابر واجب بودن نوشتن وصیت نامه بر هر فرد مسلمان بنده سید مهدی مدینه فرزند عباس متولد 1345 وصیت می کنم که این انقلاب یک انقلاب حسینی است و خون پاک جوانان به پای آن ریخته شده است پس از آن پاسداری کامل را بنمایید ودر این راه که می رویم سرنوشت هر کس معلوم نیست و کسانی که در این راه می روند و جان خود را به بهای بهشت می دهند شهیدند و من که در این راه می روم خیلی کوچکتر از آنم که لیاقت [[شهادت]] را داشته باشم اما اگر خدا بر من منت گذارد و شهادت نصیبم شد از شما می خواهم که برای من ناراحت نشوید و گریه و زاری نکنید زیرا مگر شهیدان پیش خدا نمی روند پس چه جای ناراحتی است و باید خوشحال باشید و با این کار تیری بر قلب ضد انقلاب زده باشید از شما می خواهم در زیر لطف و عنایات خدا در امر خیر ثابت قدم باشید از برادرانم می خواهم به تحصیل خود ادامه دهند و در آینده فردی مثمر ثمر برای این انقلاب باشند به این انقلاب کمک کنند و دانشگاه ها را پر کنند تا جایی برای ضد انقلاب نماند و درآخر وصیت می کنم که7 [[روزه]] از سال گذشته برایم بگیرند و18 تومان [[کفاره]] آن را بدهند و 15 روزه از امسال برایم بگیرند ومقداری که پول دارم و هر چه که دارم برای خود خانواده مان خرج کنید و بگذارید.&lt;ref&gt;[http://shohada-isf.ir/fa/shahid?shahidID=5 سایت شهدا]&lt;/ref&gt;<br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;<br /> ==رده==<br /> {{ترتیب‌پیش‌فرض:مهدی مدینه}}<br /> [[رده: شهدا]]<br /> [[رده: شهدای دفاع مقدس]]<br /> [[رده: شهدای سپاه پاسداران انقلاب اسلامی]]<br /> [[رده: شهدای ایران]]<br /> [[رده: شهدای استان اصفهان]]<br /> [[رده: شهدای شهرستان اصفهان]]</div>

Rasouli98 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%B3%DB%8C%D8%AF_%D9%86%D8%A7%D8%B5%D8%B1_%D8%B4%D8%AC%D8%A7%D8%B9%DB%8C 2021-06-18T15:17:15Z

<p>Rasouli98: </p> <hr /> <div><br /> نام و نام خانوادگی شهید: سید ناصر شجاعی<br /> فرزند: حسن<br /> متولد: 1344/01/۰۱<br /> شهادت: ۱۱/۱۰/۱۳۶۵<br /> قطعه: بستان<br /> عملیات منجر به شهادت: طریق القدس<br /> سرباز زمینی سپاه<br /> <br /> خاطرات<br /> <br /> از مشهد که برگشت حال و روزش تغییر کرد نشاط عجیبی داشت، از بیشتر دوستان و آشنایان خداحافظی کرد و از همه حلالیت طلبید. قرار بود فردا با دوستانش عازم جبهه شود، همان روز رفتیم به گلستان شهدا، سر قبر [[شهید سید رحمان هاشمی]]. دیگر گریه نمی کرد. دو تن دیگر از دوستانش در کنار رحمان آرمیده بودند، به مزار آن ها خیره شد؛ گویی چیزهایی می دید که ما از آن ها بی خبر بودیم. رفت سراغ مسئول گلستان شهدا، از او خواست در کنار سید رحمان کسی را دفن نکند. ایشان هم گفت : من نمی توانم قبر را نگه دارم؛ شاید فردا یک شهید آوردند و گفتند می خواهیم اینجا دفن کنیم. محمد نگاهی به صورت پیرمرد انداخت و گفت : شما فقط یک ماه اینجا را برای من نگهدار. همان طور هم شد و محمد در کنار سید رحمان دفن شد. راوی علی تورجی<br /> <br /> وصیت نامه<br /> <br /> خدمت خانواده عزیزم سلام عرض می نمایم وامیدوارم که حالتان خوب و همیشه موفق و پیروز باشید. چند نکته به عنوان وصیت برای شما خانواده عزیزم بیان می نمایم. ابتدا ازپدر و مادرمهربانم می خواهم که واقعا مرا حلال کنند و ازدست من راضی باشند ودنباله رو این انقلاب و رهبرعزیزمان باشند وخدای نکرده نکند حرفی بزنید که باعث رکود و شکست این انقلاب شود. همچنین از برادران بسیار خوبم می خواهم که از دست اینجانب راضی باشید وهمچنین می خواهم که پشتیبان این انقلاب ورهبرعزیزمان باشید. و از تو خواهر بسیارمهربانم که واقعا مثل مادربرای من بودی,می خواهم که مرا حلال کنی وهمانطورکه تا به حال حجابت رارعایت کرده ای,رعایت کنی وهمچنین فرزندانت را در مسیر این انقلاب واسلام عزیز قراردهی. دیگر حرفی برای گفتن ندارم,فقط از شما پدرمهربانم می خواهم که مدت یک سال برای من نمازوروزه بدهید بخوانندودیگراین که ازدوستان وآشنایان خواهانم که اگر روزی غیبتشان راکردم ویا بد آنها راگفتم مرا حلال کنند. خداوند یار و یاور مسلمین باشد.انشاالله خدایا خدایا تا انقلاب مهدی خمینی را نگه دار منتظری نستوه برای نصر اسلام محافظت بفرما باید ببخشید که وقت اضافی نداشتم که زیادتر بنویسم ,در ضمن مادرم مبلغ هزاروصدتومان و پدرم مبلغ چهارهزارتومان از من طلبکار هستند.&lt;ref&gt;[http://shohada-isf.ir/fa/shahid?shahidID=8 سایت شهدا]&lt;/ref&gt;<br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Rasouli98 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%A7%DA%A9%D8%A8%D8%B1_%D8%B3%D9%84%D8%B7%D8%A7%D9%86%DB%8C 2021-06-18T15:15:53Z

<p>Rasouli98: </p> <hr /> <div>اکبر سلطانی<br /> متولد 1341/01/۰۵<br /> شهادت: ۲/۴/۱۳۶۰<br /> قطعه: چزابه<br /> عملیات منجر به شهادت: طریق القدس <br /> سرباز: زمینی نیروی انتظامی<br /> <br /> وصیت نامه<br /> <br /> لطفا به بخش گالري مراجعه شود.&lt;ref&gt;[http://shohada-isf.ir/fa/shahid?shahidID=1563 سایت شهدا]&lt;/ref&gt;<br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Rasouli98 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%B3%DB%8C%D8%AF_%D8%A7%D8%A8%D9%88%D8%A7%D9%84%D9%82%D8%A7%D8%B3%D9%85_%D8%B7%D8%A8%D8%A7%D8%B7%D8%A8%D8%A7%D8%A6%DB%8C 2021-06-18T15:14:58Z

<p>Rasouli98: </p> <hr /> <div>سید ابوالقاسم طباطبائی<br /> فرزند: عبدالحسین<br /> متولد: 1344/01/۰۱<br /> شهادت: ۰۲/۰۳/۱۳۶۰<br /> اهل: اصفهان<br /> شغل: تراشکار<br /> قطعه بستان<br /> عملیات منجر به شهادت: طریق القدس <br /> سرباز: زمینی سپاه<br /> <br /> <br /> خاطرات <br /> خاطره از همرزم:او همیشه از آغاز دوستیش با من میگفت آرزویم این است که در فلسطین باشم ودر آنجا مبارزاتم را ادامه دهم تا اینکه [[جنگ]] تحمیلی آغاز شد و او با علاقه تمام در این جنگ شرکت کرد و پس از چندی در 19 مهر به همراه [[فرمانده]] عملیات به [[اهواز]] رفت و پس از40 روز به خاطر ماموریت و آماده کردن مواد انفجاری به اصفهان آمد و در ملاقات با او، محسن را شخص دیگری دیدم و به من گفت در جبهه های این جنگ آدمی دست قدرت خدا را کاملا میبیند.<br /> وصیت نامه<br /> <br /> ملت غیور و [[شهید]] پرور ایران اسلامی امید است بعد از ما راهمان را گرامی داشته و از خون شهیدان حفاظت نموده و به فرمان رهبر گوش فرا داده و قلب امام را از کارهای ناشایسته آزار ندهید و تا آخرین لحظه و آخرین قطره خون خود به فرمان امام باشید و دعای به امام را فراموش نکنید و تا میتوانید به امام دعا کنید.<br /> <br /> وصیت نامه<br /> <br /> لطفا به بخش گالري مراجعه شود.&lt;ref&gt;[http://shohada-isf.ir/fa/shahid?shahidID=10 سایت شهدا]&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ==رده==<br /> {{ترتیب‌پیش‌فرض:ابوالقاسم طباطبائی}}<br /> [[رده: شهدا]]<br /> [[رده: شهدای دفاع مقدس]]<br /> [[رده: شهدای ایران]]<br /> [[رده: شهدای استان اصفهان]]<br /> [[رده: شهدای شهرستان اصفهان]]<br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Rasouli98 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%A8%D9%86%D8%AF%D8%B1_%D9%88_%D8%A7%D8%B3%DA%A9%D9%84%D9%87_%D8%A2%D8%A8%D8%A7%D8%AF%D8%A7%D9%86 2021-02-14T06:17:59Z

<p>Rasouli98: </p> <hr /> <div><br /> <br /> گمرک [[آبادان]] بعد از پیدایش نفت و تأسیس پالایشگاه در شهرستان آبادان از اهمیت ویژه‌ای برخوردار گردید. این اهمیت را می‌توان از دو جنبه بررسی نمود:<br /> <br /> <br /> بعد از استخراج نفت در زمان ویلیام دارسی، نفت [[ایران]] از طریق بندر آبادان به سایر نقاط جهان حمل می‌شد به همین منظور نیاز به وجود سازمانی که بتواند بر صادرات و واردات نفت نظارت داشته باشد، شدیداً محسوس گردید. لذا ضرورت وجود گمرک در بندر آبادان مطرح و از آن پس این گمرک فعالیت خود را به عنوان یک سازمان نظارتی آغاز نمود.<br /> <br /> <br /> این بندر به صورت پایگاه ارتباطی جهت صدور کالا و فراورده‌های ایران به کشورهای عربی حوزه [[خلیج فارس]] و بالعکس بوده که پس از احتیاج اسکله‌های جزیره خارک تا حدودی از اهمیت آن کاسته شد، چرا که نفت صادراتی بوسیله لوله به خارک حمل و سپس به سایر نقاط جهان انتقال می‌یابد. البته علیرغم اوج‌گیری فعالیت گمرک [[خرمشهر]] قبل از [[جنگ تحمیلی]]، فعالیت این بندر به صورت یک بندر صادراتی و وارداتی به کشورهای حوزه خلیج فارس همچنان به دلیل تسهیلات ویژه‌ای که به بازرگانان اعطا می‌شد، رو به افزایش بود. <br /> <br /> <br /> در زمان جنگ صدماتی به گمرک آبادان وارد آمد ولی با عنایت به اینکه شهر آبادان از تصرف بعثیان محفوظ ماند، این گمرک نیز نسبت به گمرک خرمشهر صدمات کمتری را متحمل گردید و راه‌اندازی مجدد آن بعد از پایان جنگ سریع‌تر از گمرک خرمشهر صورت گرفت و فعالیت مجدد آن با سرویس‌دهی به وارد کنندگان آغاز گردید و موقعیت بهتری نیز نسبت به گمرک خرمشهر پیدا نمود. گمرک آبادان با توجه به اینکه فاصله اندکی بین درب خروج و اسکله وجود داشته و مسافت بندر آبادان با کویت نیز در مقایسه با سایر بنادر بسیار ناچیز می‌باشد، برای تجار از اهمیت خاصی برخوردار است و اکثر بازرگانان فعالیت تجاری خود را به خصوص در زمینه صدور تره‌بار در این گمرک انجام می‌دهند.<br /> <br /> <br /> گمرک آبادان با توجه به پرسنل مجرب و ماهر و مدیریت شایسته، محل مناسبی برای انجام فعالیت‌های گمرکی به حساب آمده و در نتیجه به افزایش درآمدهای اقتصادی کشور کمک شایانی می‌نماید. این شهرستان دارای استعدادهای فراوان بالقوه‌ای به منظور کسب درآمد بالا و رونق منطقه می‌باشد.<br /> <br /> <br /> ==فعالیت‌ها و خدمات گمرک آبادان==<br /> <br /> در گمرک آبادان کلیه امور گمرکی از قبیل واردات، صادرات، ملوانی، ورود موقت، تعاونی مرزنشینی، خروج موقت، ترانزیت (داخلی و خارجی)، کارنه تیر، دوپاساژ، کاپوتاژ، امورمسافری، مرجوعی، امانات پستی و قضایی صورت می‌پذیرد.<br /> <br /> <br /> ===دفاتر گمرکی که زیر نظر گمرک آبادان فعالیت می‌نمایند===<br /> <br /> <br /> <br /> *گمرک بخش اروندکنار:<br /> <br /> این بخش متشکل از سه منطقه، دهستان‌های مینوحی، نصارنوآباد و قمیچه می‌باشد. کل جمعیت مناطق مذکور حدود 95000 نفر است که در منطقه مرکزی جمعیت آن در حدود 20000 نفر به عدد و 4000 خانوار است. معیشت مردم از طریق صیادی، لنج سازی و تعمیرات آن، سردخانه وکارخانه یخ، کشاورزی و نخیلات تأمین می‌شود. ضمن آنکه سابقاً صادرات خرما و محصولات صیفی‌کاری نیز در این منطقه رونق داشته است. فاصله این بخش تا آبادان 54 کیلومتر با جاده آسفالته بوده و خور آن با عرض حدود 100 متر تا 150 متر و آبخور آن 5/3 تا 4 متر، محل تردد شناورهای منطقه به حساب می‌آید. تعداد قایق‌های پارویی و موتوری ماهیگیری حدود 100 شناور و تعداد موتور لنج صیادی 40 شناور می‌باشد.<br /> <br /> <br /> فاصله اروندکنار تا بحر قمیجه معادل 12 کیلومتر ابتدای آن محل اتصال اروندکنار به خلیج فارس است. اسکله موجود نیز برای انجام امور گمرکی مناسب بوده و دارای جاده آسفالته و ساختمان نیروی انتظامی و شعبه‌ای از شیلات در آن واقع است.<br /> <br /> <br /> <br /> *گمرک چوئبده:<br /> <br /> این گمرک در منتهی الیه رودخانه [[بهمن‌شیر]] در جنوب شرقی روستای چوئبده احداث و فعالیت خود را عملاً از بهمن ماه 1371 آغاز نمود. فاصله آن تا آبادان 50 کیلومتر با جاده آسفالته و نزدیک‌ترین گمرک به گمرک اروندکنار می‌باشد.<br /> <br /> <br /> <br /> *گمرک بازارچه مرزی آبادان:<br /> <br /> بازارچه مرزی آبادان به عنوان یکی از امکانات تجاری و فعال در زمینه واردات و صادرات در بندر آبادان پس از راه‌اندازی از اهمیت بسزایی برخوردار گردیده است. در این بازارچه، بازرگانان طبق سهمیه‌ای که برای آن‌ها در نظر گرفته شده است، اقدام به صادرات می‌نمایند و در برابر به همان میزان سهمیه صادراتی که به انجام رسانده‌اند، می‌توانند اقدام به واردات کالا نمایند.<br /> <br /> <br /> *گمرک فرودگاه آبادان:<br /> <br /> در این گمرک نیز مانند گمرک فرودگاه [[اهواز]]، از کلیه امور مربوط به ورود و ترخیص کالای همراه صورت می‌پذیرد و مسافرین محترم به محض ورود به فرودگاه و ارائه کالای خود توسط مأمورین گمرک بررسی و ارزیابی شروع شده کلیه مسافرین پرواز ظرف مدت نیم ساعت ارزیابی گردیده و مسافرین می‌توانند به همراه کالای خود از فرودگاه خارج شوند.<br /> <br /> <br /> <br /> *گمرک امانات پستی:<br /> <br /> این گمرک بررسی و ترخیص هدایای وارداتی و صادراتی مراجعین محترم را بر عهده دارد و طبق قانون و مقررات مربوطه که در بخش جداگانه‌ای کاملاً توضیح داده خواهد شد، اقدام به ارزیابی و ترخیص هدیه و سوغات که از خارج از کشور وارد یا به خارج هدیه و سوغات‌هایی که از خارج کشور وارد یا به خارج صادر می‌شوند، می‌نماید.<br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Rasouli98 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF_%D8%B1%D8%B6%D8%A7_%D8%A7%D8%B9%D8%B8%D9%85_%D9%86%D8%B8%D8%A7%D9%85%DB%8C 2021-02-14T06:16:45Z

<p>Rasouli98: </p> <hr /> <div>[[شهید]]  [[محمدرضا اعظم نظامی]]<br /> تاریخ تولد :[[1340/04/12]] �تاریخ شهادت : [[1363/02/02]]<br /> <br /> ==زندگینامه :==<br /> *خلاصه‌ای از زندگی نامه شهید:<br /> [[شهید]] محمدرضا فرزند غلامرضا در سال 1342در محل گلوبندك [[تهران]] ، در خانواده‌ای [[مذهبی]] چشم به جهان گشود. دوران كودكی او با بقیه بچه‌ها فرق می‌كرد، از آن شیطنت‌های بچگانه خبری نبود. او از همان كودكی به مسجد انصار الحجت می‌رفت و از همان جا نماز خواندن را یاد گرفت، در هفت سالگی به مدرسه رفت، دبستان و راهنمایی را در مدرسه ابوریحان و دبیرستان را در معماری قصری پشت سر گذاشت و دیپلم خود را در رشته اقتصاد گرفت.<br /> سپس از طریق [[لشكر 81 زرهی]] به [[باختران]] اعزام شد، از آنجا به [[سرپل ذهاب]] رفت و دو سال به طور كامل در آنجا خدمت كرد، در این مدت تقریباً هر دو ماه یكبار برای مرخصی به [[تهران]] می‌آمد. یك ماه از خدمت او باقی مانده بود كه به [[جبهه]] برگشت. در منطقه، حدود سه روز آب نبوده و یك [[تانكر]] آب به منطقه می‌فرستند، بچه‌ها و محمدرضا وقتی [[تانكر]] آب را می‌بینند، به سمت تانكر می‌روند ولی غافل از این كه دشمن [[تانكر]] را منفجر خواهد كرد، ایشان در 2ذظ/2/1363 براثر اصابت [[گلوله]] در [[كوشك]] به درجه رفیع [[شهادت]] نائل گردید و پيكر پاكش را در [[بهشت زهرا]] قطعه 27 به خاك سپردند.<br /> روحش شاد و یادش گرامی باد<br /> <br /> ==نكات برجسته در زندگی شهید:==<br /> *الف) فعالیت های مهم عبادی و معنوی:<br /> اهتمام به خواندن نماز و گرفتن روزه.<br /> *ب) فعالیت های مهم سیاسی و اجتماعی:<br /> شركت در [[تظاهرات]] زمان انقلاب و پخش [[اعلامیه‌های امام]]<br /> *ج) فعالیت های مهم علمی، فرهنگی و هنری:<br /> حضور پررنگ در مراسمات [[مذهبی]] و هنری [[مسجد]] به صورت دائم <br /> *د) ویژگیهای بارز اخلاقی:<br />  بسیار مهربان و دلسوز، و همیشه مشتاق كمك به دیگران<br /> <br /> ==وصیت نامه :==<br /> <br /> بسم‌الله الرحمن الرحیم<br /> « قالوا امنا برب العالمین ؛و گفتند به خداى عالم ایمان آوردیم»<br />      اینجانب [[محمدرضا اعظم نظامى]] فرزند غلامرضا، در كمال سلامتى وصیت مى كنم وقتى كه به ‌سوى‌خداى یكتا و بزرگ و بخشنده بازگشتم، خانواده‌ام در تمام طول زندگانى در سختى و مشقت به همدیگر كمك كنند، دلم مى خواهد همه از من راضى باشند زیرا نمى خواهم در آن دنیا در درگاه پروردگار خجل و عذاب بكشم. پدر و مادر عزیز، از من كه پسرتان هستم راضى باشید، اگرخطایى مرتكب شدم مرا ببخشید تا خدا مرا بیامرزد. دلم مى‌خواهد شب هاى جمعه بر سر قبر من بیایید و برایم فاتحه بخوانید، اگر مى خواهید خیالم در آن دنیا راحت باشد، مثل گذشته در برابر ظلم ساكت ننشینید و پشتیبان این [[انقلاب]] پرشكوه باشید. پدر و مادر عزیز و خانواده عزیزم، آرزویم این‌است موقعى كه از این دنیا مى روم هیچ گناهى نداشته و امیدوارم به حق خدا، [[شهید]] بشوم نه این كه در اثر بیمارى یا از این قبیل مرگ ها بميرم، آرزویم این است كه [[شهید]] بشوم و موقعى كه [[شهید]] شدم به من افتخار كنید كه درراه [[انقلاب]] و امام عزیزم [[شهید]] شدم، مى دانم كه افتخار مى كنید.<br /> هر چه از من باقى ماند خودتان هر طور صلاح مى دانید، مصرف كنيد و مرا در [[بهشت زهرا]] كنار شهداى [[كربلا]] دفن كنید. باز هم مى گویم با هم خوب باشید و در سختى و خوشى، همديگر را كمك و يارى كنید.<br /> امیدوارم این امام عزیز، تا [[انقلاب حضرت مهدى (عج الله)]] زنده باشد.&lt;ref&gt;[http://ajashohada.ir سایت شهدای ارتش]&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references/&gt;<br /> <br /> <br /> == رده‌ها ==<br /> {{ترتیب‌پیش‌فرض:محمدرضا_اعظم_نظامی}}<br /> [[رده: شهدا]]<br /> [[رده: شهدای دوران دفاع مقدس]]<br /> [[رده: شهدای ارتش جمهوری اسلامی ایران]]<br /> [[رده: شهدای ایران]]<br /> [[رده: شهدای استان تهران]]</div>

Rasouli98 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF_%D8%AC%D9%88%D8%A7%D8%AF_%D8%B4%D9%85%D8%B3%DB%8C 2021-02-14T06:15:48Z

<p>Rasouli98: </p> <hr /> <div>شهید دانشجو محمّدجواد شمسی<br /> <br /> ==زندگینامه==<br /> سال 1347 در کرمانشاه به دنیا آمد. در جریان انقلاب، با وجود آنکه بیش از ده بهار از عمرش نگذشته بود، معمولادر تظاهرات شرکت می¬کرد. آخرین سال هنرستان در رشته¬ی برق بود که هم¬زمان با پیام نوروزی امام(ره) در فروردین 65 عازم جبهه شد. با وجود همه¬ی نصایح در مورد نزدیک بودن زمان کنکور و با توجّه به امکان قبولیش و همه¬ی عافیت-طلبی های دیگر، راه رزم و جهاد را پیشه کرد. جواد آن سال را از درس عقب ماند. باردیگر که قصد عزیمت به جبهه را داشت ، خانواده در اثر شدّت حملات وحشیانه¬ی عراق ناچار به مهاجرت شدند و در روستایی اطراف کرمانشاه مستقر گردیدند. غربت، مشکلات، اضطراب و سختی¬ها باعث شدند تا والدین مانع رفتن او به جبهه شوند؛ امّا این مخالفت¬ها در اراده¬ی محکم او تأثیری نداشتند و او بار دیگر در 22 بهمن همان سال، عازم منطقه¬ی شلمچه شد. بعد از عید نوروز، مأموریتش به پایان رسید و به خانه بازگشت و مشغول درس خواندن شد؛ تا اینکه دو هفته قبل از کنکور، مجدّداً همراه دوستانش به جبهه رفت. جواد پس از شرکت در کنکور و کسب رتبه¬ی 29، در رشته¬ی مهندسی شیمی دانشگاه تهران پذیرفته شد. شهید شمسی در تاریخ 21/5/66 در عملیات پیروزمند نصر 7 بر فراز ارتفاعات بوالفتح عراق در مرز سردشت، به فیض شهادت رسید.&lt;ref&gt;سازمان بسیج دانشجویی کرمانشاه&lt;/ref&gt;<br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Rasouli98 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF%D9%87_%D8%B9%D8%B5%D9%85%D8%AA_%D9%87%D9%88%D8%B4%DB%8C%D8%A7%D8%B1%DB%8C 2021-02-14T06:14:17Z

<p>Rasouli98: </p> <hr /> <div>==زندگینامه==<br /> <br /> <br /> بانوي [[شهيده]] [[عصمت هوشياري]] ، فرزند محمد علي، در روز [[اول دي ماه 1319]] در شهر مذهبي « يزد » در خانواده اي متوسط و مذهبي به دنيا آمد.<br /> <br /> وي با توجه به زندگي و سطح امكانات آن زمان موفق به تحصيل و كسب سواد نشد،اما نزد مادرش كه بانويي با سواد و اخلاق بود در حد قرائت قرآن و ادعيه سواد آموزي كرد.<br /> <br /> از دوران نوجواني در منزل پدر در كنار خواهران و برادران خود به خانه داري و رتق وفتق امور منزل مي پرداخت.<br /> <br /> اين بانوي شهيده در سن 18سالگي ازدواج نمود كه ثمره آن 5 فرزند(2پسر و3 دختر) مي باشد.<br /> <br /> او در منزل، علاوه بر تربيت فرزندان به «خياطي» مي پرداخت.<br /> <br /> سرانجام در مورخه [[یازدهم تیر ماه سال 1361]] در حال اقامه نماز در جریان بمب گذاری تروریستی عناصر ضد انقلاب که به قصد ترور [[آیت الله شهید شيخ محمد صدوقی (رضوان الله تعالی علیه)]] – عالم مبارز و سومین شهید محراب - در مسجد ملا اسماعیل یزد صورت گرفت به همراه چهارتن دیگر از مردم بی گناه و نمازگزار به فیض [[شهادت]] رسید.<br /> <br /> آن بانوي شهيده 42 سال داشت، داراي 5 فرزند وسه نوه پسري و دختري بود و در [[گلزار شهدای خلدبرين]] در یزد به خاك سپرده شد.<br /> <br /> در جریان این عملیات تروریستی که توسط اعضاء گروهک سازمان منافقین صورت گرفت به همراه شهید آیت الله صدوقی چهار بانوی نمازگزار به [[شهادت]] رسیدند که اسامی ایشان عبارت است از:<br /> <br /> [[بانوی شهیده ثريا تشكيلي]] خانه دار ، [[بانوی شهیده ربابه همتي]] خانه دار ، [[بانوی شهیده عصمت هوشياري]] خانه دار و [[بانوی شهیده فاطمه صغري جعفری]]. خانه دار و مدرس قرآن و حوزوی.&lt;ref&gt;[http://navideshahed.com/fa/news/%20395741 سایت نوید شاهد]&lt;/ref&gt;<br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Rasouli98 https://fa.jahad.ir/index.php/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8_%D9%86%D8%A7%D9%85%D8%B2%D8%AF_%D8%AE%D9%88%D8%B4%DA%AF%D9%84_%D9%85%D9%86 2021-02-14T06:13:20Z

<p>Rasouli98: </p> <hr /> <div>نامزد خوشگل من<br /> پدیدآورنده: حمید داوود آبادی<br /> چاپ اول: 1394<br /> قیمت:8000 تومان<br /> <br /> ==معرفی==<br /> <br /> محسن که می خواست به چهره ی آرایش کرده و بدحجاب پرستار نگاه نکند، رویش را کرد آن طرف و قیچی را پرت کرد طرف پرستار… دستم را که پانسمان کرد، با قیافه ای سرخ از عصبانیت، اتاق را ترک کرد و رفت. رفتم دم بخش پرستاری که رویش را کرد آن طرف. هر طوری بود، از او عذرخواهی کردم. با ناراحتی و بغض گفت:<br /> بخش های دیگه التماسم می کنند که برم اون جا،‌ولی من گفتم فقط و فقط می خوام دراین جا خدمت کنم . من افتخار می کنم که جانباز رو تمیز کنم. برای من این ها پاک ترین آدم های روی زمین هستن… اون وقت رفیق شما با من اون جوری برخورد می کنه….&lt;ref&gt;[http://nashreshahidkazemi.ir نشر شهید کاظمی]&lt;/ref&gt;<br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Rasouli98 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%81%D8%B1%D9%87%D8%A7%D8%AF_%D8%B4%D8%A7%D9%84%DB%8C 2021-02-14T06:11:51Z

<p>Rasouli98: </p> <hr /> <div>rId5<br /> <br /> نام: [[فرهاد شالی]] <br /> <br /> نام پدر: شعبان علی<br /> <br /> نام مادر: صفیه<br /> <br /> محل شهادت: [[قلاویزان]] <br /> <br /> محل تولد: [[تاکستان]] - نرجه <br /> <br /> تاریخ تولد: [[۱۳۴۵/۰۹/۰۶]] <br /> <br /> تاریخ شهادت: [[۱۳۶۶/۰۱/۲۰]] <br /> <br /> استان محل شهادت: [[ایلام]] <br /> <br /> شهر محل شهادت: [[مهران]] <br /> <br /> وضعیت تاهل: مجرد <br /> <br /> درجه نظامی<br /> <br /> تحصیلات: دوم راهنمائی <br /> <br /> رشته -<br /> <br /> عملیات سال تفحص<br /> <br /> محل کار بنیاد تحت پوشش<br /> <br /> مزار [[شهید]] - <br /> <br /> ==زندگي نامه==<br /> <br /> شالی ، فرهاد: ششم آذر ۱۳۴۵ ، در روستای نرجه از توابع شهر [[تاکستان]] به دنیا آمد. پدرش شعبانعلی و مادرش صفیه نام داشت. تا دوم راهنمایی درس خواند. به عنوان [[سرباز ارتش]] در [[جبهه]] حضور یافت . بیستم فروردین ۱۳۶۶ ، در [[قلاویزان]] بر اثر اصابت [[گلوله]] و سوزاندن پیکر به [[شهادت]] رسید . اثری از پیکرش به دست نیامد .<br /> &lt;ref&gt;[http://khatesorkh.ir/index.php?martyr_id=2115 سایت خط سرخ]&lt;/ref&gt;<br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;<br /> ==نگارخانه تصاویر==<br /> &lt;gallery&gt;<br /> <br /> Image:4704.jpg<br /> Image:4705.jpg<br /> Image:min-picture (23).jpg<br /> <br /> &lt;/gallery&gt;</div>

Rasouli98 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF_%D8%A8%D8%B1%D8%B2%DA%AF%D8%B1%D8%B2%D8%A7%D8%AF%D9%87 2021-02-14T06:10:20Z

<p>Rasouli98: </p> <hr /> <div>شهید محمد برزگرزاده<br /> <br /> تاریخ تولد :1341/04/04<br /> <br /> تاریخ شهادت : 1361/10/11<br /> <br /> محل شهادت : نامشخص<br /> <br /> محل آرامگاه : آذربایجان شرقی - اسکو – کرداباد<br /> <br /> <br /> rId5<br /> <br /> <br /> ==زندگی نامه==<br /> <br /> شهید محمد برزگرزاده فرزند حاجی بابا بود که آسمان شهادت را چون دیگر شهدا منور و پرفروز نمود او درتاریخ 1341/04/04 درمنزلی بسیار ساده و خانواده ای متعهد بدنیا آمد همواره با توجه به غیرت و مردانگی که داشت باحساسیت خاصی روند وچگونگی وضعیت جنگ تحمیلی را پیگری نموده و بجان و دل خود خطر دشمن را احساس کرده بود لذا با پیوستن به تیپ سوم لشکر 58 ذوالفقار درمنطقه جنوب کشور او نیز همچون دیگر رزمندگان این راه حسینی را آغاز نموده و درصحنه های مختلف وظیفه خود رابه نحو مطلوب انجام داده ولی دشمن بعثی این گل را نیز بوسیله توسط دشمن درجبهه از این امت اسلامی گرفت و درخت اسلام باخون این شهید پر بارتر گردید .<br /> <br /> <br /> مزار پر شکوه این عزیز درگلستان شهدای تبریز از افتخارات آن سرزمین می باشد .&lt;ref&gt;[http://ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/%204197 سایت شهدای ارتش]&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Rasouli98 https://fa.jahad.ir/index.php/%DA%86%D8%A7%D9%87_%D9%86%D9%81%D8%AA_%D8%B4%D9%85%D8%A7%D8%B1%D9%87_%DB%8C%DA%A9_%D9%85%D8%B3%D8%AC%D8%AF_%D8%B3%D9%84%DB%8C%D9%85%D8%A7%D9%86 2021-02-14T06:09:28Z

<p>Rasouli98: </p> <hr /> <div><br /> چاه شماره یک نام اولین چاه نفت خاورمیانه است که در منطقه [[مسجدسلیمان]] در استان [[خوزستان]] قرار دارد. اولین چاه نفت خاورمیانه در این شهر در منطقه‌ای بنام میدان نفتون درمنطقه دره خرسون (دره خرسان) در ۵ خرداد ۱۲۸۷ به نفت رسید. شروع حفاری این چاه درسال ۱۲۸۶ خورشیدی و خاتمه حفاری درسال ۱۲۸۷ خورشیدی بود. این چاه ۳۶۰ متر (۱۱۷۹ پا) عمق دارد که از آن روزانه ۳۶۰۰۰ لیتر (معادل ۸۰۰۰ گالن) نفت استخراج می‌شد. نیروی محرکه ماشین‌های استخراج نفت از این چاه از بخار آب تامین می‌شد و به استیم (STEAM) معروف بود. این چاه به «چاه شماره یک» معروف است و هم‌اکنون در مرکز شهر مسجدسلیمان در کنار منطقه نمره یک به صورت موزه تحت نظارت شرکت ملی مناطق نفتخیز جنوب قرار دارد. <br /> <br /> <br /> <br /> ویلیام ناکس دارسی (۱۱ اکتبر ۱۸۴۹ ـ ۱ مه ۱۹۱۷) یکی از بنیانگذاران اصلی صنعت نفت و صنایع پتروشیمی در [[ایران]] بود. او در سال ۱۹۰۰ توافقنامه‌ای با وولف، کیتابگی و کوته برای اکتشاف نفت در ایران امضا نمود. مذاکره آن‌ها با مظفرالدین شاه قاجار در سال ۱۹۰۱ شروع شد. در ابتدا مبلغ ۲۰۰۰۰ پوند برای اکتشاف در یک میلیون و دویست هزار کیلومتر مربع پیشنهاد شد که در صورت کشف نفت، این امتیاز، برای مدت شصت سال از شاه قاجار گرفته شود. در مقابل، دولت ایران ۱۶٪ درصد از سود سالانه این شرکت را، به خود اختصاص داد. البته دولت بریتانیا تا سال‌ها پس از اتمام قرارداد سندیکای دارسی، از ذخائر عظیم نفت ایران، برداشت کرد و سودی بسیار زیادتر از آنچه که دارسی بدست آورد، به دولت بریتانیا تعلق یافت.<br /> <br /> <br /> <br /> تیم حفاری تحت نام جورج رینولدز بی، به ایران فرستاده شد و بلافاصله شروع به جستجو و اکتشاف نمودند. تا سال ۱۹۰۳ ویلیام دارسی در حدود ۵۰۰ هزار پوند هزینه کرده بود، کار حفاری و اکتشاف، بدون نتیجه متوقف گردید. سپس دارسی مجبور شد، برای بدست آوردن ۱۰۰ هزار پوند دیگر، شرکت نفت برمه را، در سهام سندیکا، شریک نماید.<br /> <br /> <br /> <br /> با شروع مجدد کار، حفاری در مناطق جنوب ایران و در منطقه شاردین ادامه یافت. در سال ۱۹۰۷ همزمان نقطه دوم انتخاب گردید و حفاری در منطقه‌ای بنام میدان نفتون در شهر مسجدسلیمان آغاز شد. در سال ۱۹۰۸ در نقطه‌ای دیگر در شهر مسجدسلیمان نیز شروع به حفاری کردند.<br /> <br /> <br /> حفاری‌ها در ماه آوریل بدون هیچ موفقیتی ادامه داشت و سرمایه نهایی در حال اتمام بود و دارسی نیز کاملاً ورشکست شده بود.<br /> اما در تاریخ ۲۶ مه ۱۹۰۸ و در عمق ۳۶۰ متری از زمین میدان نفتون در مسجدسلیمان، مته حفاری آخرین لایه را شکافت و نفت با فشار بسیار زیاد از زمین فوران کرد.&lt;ref&gt;[http://fa.wikipedia.org/wiki/%DA%86%D8%A7%D9%87_%D8%B4%D9%85%D8%A7%D8%B1%D9%87_%DB%8C%DA%A9 ویکی پدیا]&lt;/ref&gt;<br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Rasouli98 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF_%D9%86%D8%B1%DB%8C%D9%85%D8%A7%D9%86%DB%8C 2021-02-14T06:06:27Z

<p>Rasouli98: </p> <hr /> <div>شهید محمود نریمانی<br /> (حبیب)<br /> <br /> تاریخ تولد : 1366/10/12<br /> <br /> محل تولد : کرج<br /> <br /> تاریخ شهادت : 1395/05/10<br /> <br /> محل شهادت : حماه – سوریه<br /> <br /> وضعیت تاهل : متاهل با 1 فرزند<br /> <br /> محل مزار شهید : کرج<br /> <br /> ==وصیت نامه==<br /> بسم رب الشهداء و الصدیقین<br /> در تاریخ 1392/5/21 اینجانب محمود نریمانی فرزند غلامرضا در کمال صحت و سلامت اقدام به تنظیم این وصیتنامه نمودم. باشد که خداوند مرا هم برای خود جدا کند. ان‌شاءالله<br /> حمد و سپاس مخصوص خداوندی است که خالق است و قادر. خدایی که صدای بندگان گنهکار را می‌‌شنود و توبه آن‌‌ها را می‌‌پذیرد. درود خدا بر محمد (صلی الله علیه و آله و سلم) و سلاله پاک و مطهرش.<br /> گواهی می‌‌دهم بر پیامبری حضرت محمد (صلی الله علیه و آله و سلم) و ولایت امیرالمؤمنین و اولاد پاکش و گواهی می‌‌دهم بر عصمت حضرت فاطمه زهرا (سلام الله علیها).<br /> عمریست که با شنیدن از شهادت و خاطرات شهدا، آرزوی شهادت در دلم افتاده، هر چند که می‌‌دانم بنده خوبی نیستم و گناهانم زیاد است اما به خدا بسیار امید دارم و چشم به کرم او دارم و با همین امید از خدا طلب شهادت می‌‌کنم؛ هر چند که می‌‌دانم لایق شهادت نیستم ولی خدایا مرگ بی‌‌شهادت در نظرم حقیر و کوچک است و بعد از اینکه مدتی در جایی خدمت کردم که زمانی شهدا در آنجا بودن، دوست دارم من هم با شهادت از این دنیا بروم. ان شاءالله. پس خدایا شهادت را نصیب و روزیم کن.<br /> اما بعد ...<br /> از پدر و مادرم که برای منم بسیار زحمت کشیده‌‌اند تشکر می‌‌کنم و دستشان را می‌‌بوسم و می‌‌خواهم که حلالم کنند و همچنین برادر و خواهرانم که با اخلاق بدم خاطرشان را آزردم. از همه‌‌تان طلب حلالیت می‌‌کنم و می‌‌گویم که از ته قلب دوستتان دارم.<br /> و همسر عزیزم ...<br /> همیشه خداوند را به خاطر داشتن چنین همسری شکر کردم و باز هم از خداوند ممنونم که دعایم را مستجاب کرد و دختری که با ملاک‌‌هایم تطابق داشت، نصیبم کرد.<br /> از خانواده همسرم نیز تشکر می‌‌کنم مخصوصاً از مادر همسرم و برای مرحوم عجمی نیز طلب غفران الهی را دارم و از آن‌‌ها نیز طلب حلالیت می‌‌کنم.<br /> همسر عزیزم! بعد از من شما آزاد هستی که برای خودت تصمیم بگیری و زندگیت را ادامه بدهی. ازت می‌‌خواهم که بی‌‌تابی نکنی و مانند کوه استوار باشی تا الگویی باشی برای همه. امیدوارم که در بهشت در کنار هم زندگی ابدی داشته باشیم.<br /> در پایان دوباره از همه دوستان طلب حلالیت می‌‌کنم و سفارش می‌‌کنم پشتیبان ولایت فقیه و انقلاب باشید که ان‌‌شاءالله اسلام پیروز است.<br /> خدایا فقط با شهادت از دنیا ببرم.<br /> سلام خداوند بر شهیدان همیشه زنده<br /> محمود نریمانی<br /> 1392/5/21<br /> <br /> گفت‌و‌گو با همسر شهید نریمانیبه «آقامحمود» گفتم به بی‌بی حضرت زینب (س) می‌سپارمت<br /> 15 آبان 1396 | 20:10بخش مصاحبه<br /> «حال و هوای بدی داشت و یک روز به من گفتند که من یک چیزی را فهمیدم و اینکه شما و مادرم به من دل بسته‌اید به همین دلیل است که قسمت به رفتن نمی‌شود. در پاسخ به آقا محمود گفتم اصلا اینطوری نیست و تو را برای خودم نگه نمی‌دارم و به بی بی حضرت زینب (س) می‌سپارم.»<br /> شهادت در سوریه و دفاع از حرم اهل بیت(ع) مسیری جدید را برای جوانان ایران و حتی جهان اسلام گشوده است. این شهدا راهی را انتخاب کردند که سختی‌های زیادی دارد؛ از شهادت، اسارت، جانبازی تا از دست دادن بهترین عزیزان. راه شهدای مدفع حرم در داخل نیز گاهی اوقات دشوار است. به قول همسر شهید مدافع حرم محمود نریمانی که جوانی اهل روستای دوروان است &quot;همه دنیا خود را به هر کسی می‌دهم تا فقط یک ساعت آقامحمود دوباره کنار من قرار گیرد.&quot; راست می‌گوید که دست حضرت زینب (س) روی قلب همسران شهدای مدافع حرم قرار دارد تا صبر را با تمام وجود خود حس کنند.<br /> شهید نریمانی متولد دی ماه سال 1366 در کرج است که 4 بار برای دفاع از حرم اهل‌بیت(ع) به سوریه اعزام شد و در آخرین اعزام در 10 مرداد ماه 1395 و در ماه رمضان در حماه سوریه به شهادت رسید. از وی یک پسر خردسال به نام &quot;محمدهادی&quot; به یادگار مانده است.<br /> بخش نخست گفت‌وگوی تسنیم با &quot;سارا عجمی&quot; همسر شهید &quot;محمود نریمانی&quot; را در ادامه می‌خوانید.<br /> از شهید نریمانی و نحوه آشنایی‌ با این شهید بفرمائید.<br /> همسر شهید &quot;محمود نریمانی&quot;: شهید محمود نریمانی متولد دی ماه 1366 در کرج است و نحوه آشنایی با این شهید بزرگوار به زمان ازدواج باز می‌گردد و اینکه عموی آقا محمود همسایه ما بودند و از این طریق به یکدیگر معرفی شدیم که منجر به ازدواج شد و هیچ شناخت قبلی از شهید نریمانی نداشتم.<br /> جلسه خواستگاری ما حقیقتا دو جلسه 15 دقیقه بود و هیچ بحث مفصلی انجام نگرفت و در این دو نوبت متوجه ایمان، معرفت و حیا ایشان شدم و از ظاهر مهربان آقا محمود دریافتم که فردی معتقد است. ایشان اعتقاد عجیبی به &quot;ولایت فقیه&quot; داشت و در این مورد نیز از لحاظ فکری بسیار نزدیک هستیم و از لحاظ اخلاقی در ایشان هیچ مورد منفی ندیدم. با توکل به ائمه، شهید نریمانی را انتخاب کردم و در طول دوران زندگی به این انتخاب مطمئن‌تر شدم و خدا را شکر می‌کنم که زندگی مرا با این مرد بزرگ قرار داد.<br /> خاطره مهمی از جلسه خواستگاری دارید یا شهید درباره شغل و ماموریت خود با شما حرفی زدند؟ شما چه حرف‌هایی به شهید نریمانی گفتید؟<br /> همسر شهید &quot;محمود نریمانی&quot;: آقا محمود در جلسه خواستگاری درباره کار خود صحبت کردند که تعداد و مدت زمان ماموریت‌های ایشان زیاد است و خارج از کشور باید بروند و در ادامه گفتند که خیلی زیاد مسافرت می‌روم و ممکن است روزی هم بر نگردم که ایشان منظورشان &quot;شهادت&quot; بود ولی کلمه شهادت را به زبان نیاوردند و در مورد کار خود صحبت‌های کردند و اینکه ممکن است این مسیر به شهادت ختم شود، که در جواب ایشان گفتم آسمانی شدن ویژه آقایان نیست و خانم‌ها نیز می‌توانند آسمانی شوند و شهید نریمانی سکوت کرد.<br /> جمله شما شهید را شوکه نکرد؟ یا بعد‌ها چیزی درباره این مطلب به شما نگفت؟<br /> همسر شهید &quot;محمود نریمانی&quot;: حرفی نزدند و بعد از ازدواج متوجه شدم که با این جمله ایشان خیلی در تفکر فرو رفت و به انتخاب خود اطمینان بیشتری پیدا کرد؛ شهید نریمانی برای خانواده خودشان تعریف کرده بود که این خانم جلوتر از من در راه شهادت است و مشکلی با این شیوه زندگی ندارم. منم به آقا محمود گفتم خدا سرنوشت را مقدر می‌کند هرجا باشی این اتفاق می‌افتد و هزار کیلومتر آن طرف تر نیز سرنوشت در پی انسان است. همیشه به شهید نریمانی می‌گفتم، دوست دارم خدا شما را با شهادت از من بگیرد تا توان و تحمل مصیبت شما برایم کمتر شود.<br /> از نحوه چمدان جمع‌کردن شهید نریمانی متوجه اعزام ایشان به سوریه می‌شدم<br /> از زندگی شهید نریمانی و نحوه اعزام ایشان به سوریه بگویید<br /> همسر شهید &quot;محمود نریمانی&quot;: شهید نریمانی شش ماه از من بزرگتر هستند ولی از لحاظ درسی و تحصیلی در یک سال بودیم و نخستین اعزام شهید سال 92 بود و زمانی که بنده باردار بودم و نمی‌دانستم کجا می‌خواهند بروند. زمان‌هانی بود که ماموریت آقا محمود سه هفته طول می‌کشید و من هیچ سوالی درباره مکان ماموریت ایشان نمی‌کردم ولی خیلی سخت بود و اوقاتی از نحوه چمدان جمع کردن شهید نریمانی متوجه اعزام ایشان می‌شدم و همیشه شهید می‌گفتند تحمل کنید و ارتباط‌ با شهید تنها تلفنی بود<br /> چگونه به سفر ایشان به سوریه پی بردید؟<br /> همسر شهید &quot;محمود نریمانی&quot;: زمان‌هایی که از خارج از کشور تماس می‌گرفتند متوجه تاخیر صدا می‌شدم و شک می‌کردم. اما روزی زمان اذان مغرب تماس گرفتند و همیشه شهید محمود نریمانی مقید به نماز اول وقت بود و در این موقع تمام کارهای خودشان را تعطیل می‌کردند و به همین دلیل از آقا محمود سوال کردم که موقع نماز تماس گرفتید؟! ایشان هول شد و گفت نمازم را خواندم و بحث رو عوض کردند و این موقع بود که اطمینان یافتم ایشان خارج از کشور هستند. اطرافیان خیلی به من دلداری می‌دادند که هیچ نگران نباشم و بعد از دو ماه ایشان برگشت باز هیچ سوالی نکردم و زمانی که چمدان خودشان را باز کردند به ایشان گفتم بوی حرم حضرت زینب(س) به مشامم می‌رسد؛ لحظه‌ای سکوت کرد و گفت چطور؟ به ایشان گفتم که من برای زیارت به سوریه رفته ‌ام دقیقا چنین بویی را می‌دهد و آقا محمود گفت بله من سوریه بودم ولی به کسی مطلبی را بیان نکنید. در طول زندگی باز نمی‌پرسیدم ولی از نحوه ساک جمع کردن شهید نریمانی متوجه می‌شدم که اعزام دارند.<br /> نقش شما در این مسیر که شهید تا شهادت طی کرد چه بود؟<br /> همسر شهید &quot;محمود نریمانی&quot;: نقش من این بود که سد راه شهید نشوم و این یک امتحان الهی بود و بنده فقط مورد امتحان قرار گرفتم و هیچ وقت سد راه ایشان نشدم و با عنایت اهل بیت این مسیر را طی کرد. دلم نمی‌آمد در این قفس باشد تا شاید در آینده در این دنیا و آخرت دست من را هم بگیرد و دوست داشتم این راه را برود و احساس می‌کردم اگر جلوی آقا محمود را بگیرم در آینده اگر با حادثه‌ طبیعی ایشان را از دست می‌دادم غم آن سنگین‌تر از شهادت است.<br /> شهید نریمانی چند بار برای دفاع از حرم اعزام شدند؟ با این ماموریت‌ها چه برخوردی داشتید؟ ناراحت نبودید؟<br /> همسر شهید &quot;محمود نریمانی&quot;: بار اول دو ماه ماموریت آقا محمود طول کشید و تا زمان شهادت 4 بار به سوریه اعزام شدند و در سال 92 یک بار، 94 دو بار و 95 یک بار به سوریه رفتند. فرزندم اوایل زیاد متوجه نبود و عادت کرده بود. بعد از یک سال و سه ماه از شهادت آقا محمود فکر می‌کنم برگشتی وجود دارد و فرزندم انتظار دارد پدرش برگردد. محمد هادی عکس‌ها را که می‌بیند فکر می‌کند &quot;بابا اونجا است&quot; و بهانه‌گیری‌های زیادی می‌کند و این به این دلیل است که آقا محمود خیلی نقش اساسی در آرامش محمدهادی داشت.<br /> شهید نریمانی در کربلا<br /> شهید نریمانی از خاطرات سوریه و ماموریت‌ها برای شما مطلبی عنوان می‌کردند؟<br /> همسر شهید &quot;محمود نریمانی&quot;: از خاطرات سوریه بسیار کم تعریف می‌کردند و من هم زیاد اهل پرسش نبودم و زمان‌هایی که از سوریه باز می‌گشتند صبح‌ها زیاد می‌خوابیدند و من نمی‌دانستم از خستگی است یا اینکه ماموریت سخت بود. از شهید نریمانی دلیل خواب را پرسیدم؛ گفتند ما آنجا بیکاریم و بیشتر می‌خوابیم ولی بعدها متوجه شدم این خواب به خاطر خستگی بود و ایشان چیزی بیان نمی‌کرد. برخی اوقات زبان عربی و سوری کار می‌کردند . بعد از مدتی متوجه شدم ایشان آموزش دهنده نیروهای مقاومت در سوریه است و برخی اطرافیان سوال می‌کردند که چرا من سوال از شغل وی نمی‌کنم. بنده هم در جواب می‌گفتم ایشان کار بدی در سوریه نمی‌کند.<br /> آیا از چمدان یا وسایل شخصی ایشان مورد مشکوکی که مربوط به ماموریت شهید نریمانی در سوریه باشد برخورد داشتید<br /> همسر شهید &quot;محمود نریمانی&quot;: نه؛ زیاد ندیده بودم. یک بار در چمدان آقا محمود موردی را دیدم که نفهمیدیم چه چیزی است و ایشان گفت اصلا دست نزنید که وسیله خطرناکی است و به ایشان گفتم اگر خطرناک است در خانه نگهداری نکنید، بچه خدای ناکرده دستکاری می‌کند. این بسته را جابه جا کردم و آخر هم متوجه نشدم این وسیله چه بود و بعد از شهادت تحویل یکی از همکارهای ایشان دادم.<br /> شهید نریمانی دانشجو بودند؟<br /> همسر شهید &quot;محمود نریمانی&quot;: ایشان سال 86 وارد دانشگاه امام حسین(ع) شده و بعد از فارغ‌التحصیلی کارداری نظامی در سال 94 وارد دانشگاه علمی کاربردی شدند که رشته شبکه‌های کامپیوتری را دنبال کردند و ترم آخر بودند که به شهادت رسیدند. <br /> سوالی که در اذهان برخی وجود دارد این است که رزمندگان اعزامی به سوریه پارتی بازی می‌کنند آیا شهید این گونه برای دفاع از حرم رفت؟<br /> همسر شهید &quot;محمود نریمانی&quot;: شهید نریمانی برای اعزام معطلی نداشتند و بار آخر که می‌خواستند بروند حرف‌های جدید زدند. بعد از هر ماه یک هفته در خانه بودند و یکسال ماموریت‌های ایشان به این شکل ادامه داشت. بارها به آقا محمود گفتم ما را هم سوریه ببرید تا زندگی کنیم ولی شهید نریمانی می‌گفتند زندگی در آنجا با فرزند بسیار سخت است. شهید نریمانی در اعزام به سوریه هیچ وقت از شهادت حرف نمی‌زدند و بر این نکته تاکید داشتند که پشت جبهه مشغول فعالیت هستند. شاید درست می‌گفتند چون آقا محمود لیاقت شهادت را داشتند.<br /> به آقا محمود گفتم تو را برای خودم نگه نمی‌دارم و به بی‌بی حضرت زینب (س) می‌سپارم<br /> آخرین بار که ایشان به سوریه اعزام شد چه زمانی بود؟ حال و هوای شهید چگونه بود؟<br /> همسر شهید &quot;محمود نریمانی&quot;: ماه رمضان سال 95 آخرین بار به سمت حرم حضرت زینب (س) رفتند. قبلا از اعزام منتظر تماس برای رفتن به سوریه بودند که بعد از نماز صبح وقتی تماسی از محل کارشان انجام نشد دوباره خوابیدند. این اعزام آخر یک ماه عقب افتاد و شهید بسیار کلافه بود. حال و هوای بدی داشت و یک روز به من گفتند که من یک چیزی را فهمیدم و اینکه شما و مادرم به من دل بسته‌اید به همین دلیل است که قسمت به رفتن نمی‌شود. در پاسخ به آقا محمود گفتم اصلا اینطوری نیست و تو را برای خودم نگه نمی‌دارم و به بی بی حضرت زینب (س) می‌سپارم.<br /> از نحوه شهادت ایشان چگونه مطلع شدید؟ آیا دلشوره یا اضطرابی قبل از شهادت شهید نریمانی داشتید؟<br /> همسر شهید &quot;محمود نریمانی&quot;: هیچ دلشوره خاصی نداشتم اما صبح شهادت آقا محمود بلند شدم حالت مناسبی نداشتم و خواهر شهید نریمانی با این موضوع که خواب محمود را دیدیم به من پیامک داد و خیلی هم گنگ بود.<br /> بعد آن‌ها متوجه شدند که من از شهادت شهید خبر ندارم. 10 صبح بود برادرم با من تماس گرفت که می‌خواهم برای خودم و محمدهادی لباس نظامی بگیرم. تعجب کردم و گفتم مهمان دارم ولی ایشان اصرار داشت که من بیایم و قبول کردم. در راه رفتیم سئوالاتی می‌پرسید. وقتی ماشین را پارک کرد حس خوبی نداشتم و دلم آشوب بود. لباس را که برای محمدهادی اندازه می‌گرفت یاد تشییع جنازه شهدا افتادم که فرزندان آن‌ها لباس نظامی برتن می‌کنند. به برادرم گفتم اتفاقی افتاده است؟ متوجه شدم محمود شهید شده است روی پا نمی‌توانستم بایستم و در داخل ماشین احساس می‌کردم دنیا دیگر تکیه‌گاه ندارد و دوست نداشتم خانه بروم و گفتم فعلا خانه نمی‌روم و کمی در خیابان باشیم. اسیر یک سرگردانی شدم و بعدازظهر به خانه پدری شهید رفتیم و بعد معراج شهدا. اصرار داشتند پیکر را نمی‌توانند نشان دهند چون مین در داخل دست ایشان منفجر شد. خودم هم دوست داشتم آخرین تصاویر خندان ایشان را در ذهن نگه دارم و از این به بعد با روح ایشان زندگی می‌کنم.<br /> پیکر شهید نریمانی چه زمانی به کشور بازگشت؟<br /> هسر شهید &quot;محمود نریمانی&quot;: پیکر شهید دو یا سه ساعت بعد از شهادت بازگشت که همان 10 مرداد ساعت 24 در معراج شهدا بود و من 10 صبح فردا متوجه شدم و پیکر ایشان حتی قبل از فهمیدن من در تهران بود.<br /> منبع : سایت حریم حرم<br /> https://harimeharam.ir/news/42304<br /> در گفتگو با «سارا عجمی» همسر شهید «محمود نریمانی» مطرح شد:انتقاد همسر شهید از کم لطفی به جانبازان مدافع حرم<br /> 30 فروردین 1396 | 21:05بخش مصاحبه<br /> در مورد شهدای امنیت جمهوری اسلامی ایران و جانبازان مقاومت کم‌لطفی شده‌است و امیدوارم در فضای رسانه‌ای بیش از این شاهد فعالیت درباره‌ی آن‌ها باشیم.<br /> شهید مدافع حرم «محمود نریمانی» از نیروهای داوطلب سپاه پاسداران بود که برای دفاع از حرم مطهر حضرت زینب(س) به سوریه اعزام شد. او متولد سال 1366 در کرج بود و در سال 1391 ازدواج کرد. یکشنبه 10 مردادماه 1394، پس از دوسال حضور در جبهه‌های مقاومت، در استان «حما»ی کشور سوریه بر اثر انفجار بمب به شهادت رسید. اکنون از او فرزندی به‌نام «محمد هادی» به یادگار مانده‌است.<br /> حریم حرم گفتگویی با «سارا عجمی» همسر بزرگوار شهید «نریمانی» داشته که بخشی از آن در ادامه تقدیم می‎شود:<br /> همسر شهید «محمود نریمانی» با ابراز خرسندی از انجام فعالیت‌های رسانه‌ای مرتبط با مدافعان حرم، گفت «خوشبختانه فکر می‌کنم در فضای مجازی کارهای گسترده‌ای برای شهدا، خصوصا شهدای مدافع حرم در حال انجام است. از نظر من کسانی که در حال فعالیت در این حوزه هستند با نیتی خالص مشغول انجام وظیفه شده‌اند. شخصا از این بابت خوشحال هستم، اما کاش که برای شهدای دیگر هم این فعالیت‌ها انجام گیرد.»<br /> او در توضیح سخنان خود اظهار داشت: «شهدای امنیت کشور و هم‌چنین بعضی از رزمندگانی که در داخل کشور مشغول مبارزه‌اند و به شهادت می‌رسند، بسیار مظلوم هستند. به نظرم در مورد شهدای امنیت جمهوری اسلامی ایران کم‌لطفی شده‌است و امیدوارم در فضای رسانه‌ای بیش از این شاهد فعالیت درباره‌ی آن‌ها باشیم.»<br /> جانبازان مدافع حرم غریب واقع شده‌اند<br /> وی همچنین افزود: «جانبازان مدافع حرم بسیار غریب واقع شده‌اند. در هیچ عرصه‌ای اعم از فضای مجازی یا حتی صحبت‌های محافل شخصی، از این افراد سخنی به میان نمی‌آید. برای مثال از سوی نهاد‌ها و ارگان‌های متفاوت برای دیدار با خانواده‌ی شهدا اقدام می‌شود، اما برای دیدار با جانبازان و خانواده‌ی آن‌ها هیچ برنامه‌ای وجود ندارد. این در حالی است که جانبازان بار سختی راه را بیشتر به دوش می‌کشند. آن‌ها هم از لحاظ جسمی مجروح و هم از لحاظ معنوی دچار خلاء شده‌اند؛ چرا که شاید گمان کنند قصوری از آن‌ها سر زده‌است که از شهدا جا مانده‌اند. اما در واقع اجر آن‌ها کمتر از شهدا نیست. خانواده‌ی جانبازان نیز متحمل سختی‌های فراوانی هستند.»<br /> همسر شهید در باره ی خلاء فعالیت های رسانه ای برای رزمندگان محور مقاومت اظهار داشت: «به هر حال در جامعه گاهی از سوی بعضی افراد بازخوردهای نامطلوبی دریافت می‌کنیم که فکر می‌کنم اجتناب نا‌پذیر است. زیرا به سختی می‌توان اندیشه‌ی کسانی را که چند دهه به اخبار کذب ماهواره و رسانه‌های معاند اسلام، گوش سپرده‌اند تغییر داد. اگر رسانه بخواهد بر این افراد تاثیر بگذارد باید خیلی بیش از این با قدرت عمل کند. ممکن است هیچ وقت رسانه از پس این کار بر نیاید، اما ان‌شاءالله که ممکن است، چرا که روز به روز رسانه‌ی انقلاب در حال پیشرفت است و اصحاب آن به ظهور حضرت حجت(عج) چشم دوخته‌اند و گوش به فرمان ولی‌فقیه هستند.»<br /> آماده سازی برای ظهور، مهمترین وظیفه بعد از شهادت همسر<br /> وی در بخش دیگری از گفتگوی خود با خبرنگار حریم حرم در توضیح حال و هوای پس از شهادت همسرش گفت: «آنچه که بعد از شهادت همسرم بیش از پیش برایم مهم است این است که تک‌تک ما بتوانیم زمینه‌ساز ظهور باشیم. یعنی هر انسانی در هر موقعیتی در اجتماع یا حتی خانواده، بتواند وظیفه‌ای را که بر عهده‌ی اوست به نحو احسن به انجام رساند. این که بتوانیم همه در کنار هم با قدرت برای ظهور زمینه‌سازی کنیم، باعث آرامش و تسلای وجود خانواده‌ی شهداست.»<br /> در پایان، سارا عجمی، همسر شهید مدافع حرم «محمود نریمانی»، از ساخت مستندی درباره‌ی این شهید خبر داد.&lt;ref&gt;[https://harimeharam.ir/news/41724 سایت حریم حرم]&lt;/ref&gt;<br /> <br /> بایادش صلوات<br /> اللهم صل علی محمد وآل محمد وعجل فرجهم<br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Rasouli98 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%AD%D8%B3%DB%8C%D9%86_%D9%85%D9%88%D8%B0%D9%86 2021-02-13T12:16:21Z

<p>Rasouli98: </p> <hr /> <div>کد شهید: 6414979 تاریخ تولد : <br /> نام : حسین‌ محل تولد : بیرجند<br /> نام خانوادگی : موذن‌ تاریخ شهادت : 1364/12/06<br /> نام پدر : علی‌ مکان شهادت : <br /> <br /> تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت : <br /> شغل : یگان خدمتی : <br /> گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است.<br /> نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : اط‌لاعات‌وعملیات‌ـ ادوات<br /> گلزار :<br /> خاطرات<br /> توانایی جسمی رزمی<br /> موضوع توانايي جسمي رزمي<br /> راوی محمد رجب زاده<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> همه از تیراندازی و نشانه گیری دقیقش می گفتند و از اینکه ساعتها پشت تیر بار می نشیند و خستگی نمی شناسد . گاه گاهی آرپیجی هم دستش را می بوسید و دقّتّش را می ستود . از پیش داوری ها و تعریف ها شناختمش . روحیّه پرطراوت و چهره دوست داشتنی اش ، کلید شناسایی اش بود . دهانم وقتی از تعجّب باز ماند که فهمیدم «یک دست» دارد . گفتم : دست دیگرت ؟! با خنده گفت : در عملیّات خیبر به ترکش خمپاره سپردم تا به پیوست پرونده ام ، آنرا به مولایم حسین (ع) برساند . قبل از حماسه (والفجر9) فرمانده از او خواسته بود در خطّ سوّم بماند و در کارهای تدارکاتی همکاری کند ، امّا چنان دردمندانه التماس می کرد که دیگر رزمندگان را هم به میانجی گری کشاند . وقتی فرمانده موافقت اجباریش را اعلام کرد ، صلواتی فرستاد و لی لی کنان به سوی پیشانی بندها دوید چند بار آن ها را زیر و رو کرد تا پیشانی بند دلخواهش را پیدا کرد و بست . صورتش را که چرخاند ، السلام علیک یا اباعبداللّه بر پیشانی بندش نقش بسته بود . در همین عملیّات ، نوشته پیشانی بندش را بارها فریاد زده بود و در کمرکش کوههای بلند مریوان ، عملیّات والفجر9 حجله گاه شهادتش شد و روح پاکش به حسینیان پیوست جنازه پهلوان مثالش ، در اسفند 1364 در شهرک خوسف بیرجند به خاک سپرده شد تا برای همیشه الگوی مردانگی باشد .<br /> شجاعت و شهامت<br /> موضوع شجاعت و شهامت<br /> راوی محمد رجب زاده<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> آهوی تیر خورده فرمانده گردان بود. قدی نسبتاً کوتاه داشت امّا پر از چالاکی و لبریز از ایمان بود. دم دمه های غروب آماده باش حمله را ابلاغ کرد و به توجیه بچه ها پرداخت نقشه منطقه و راه عبور را نشان داد و آن چه را لازم بود با محبتی آمیخته با خوشحالی بیان کرد. والفجر 9 بود که نیمه شب از جبهه مریوان آعاز شد فرمانده جلوتر از همه حرکت می کرد تکبیر می گفت: و نیروهای تحت فرماندیش را به یورش بردن بر دشمن و امان را از او گرفتن تشویق می کرد. ساعتی پس از شروع حمله دستش تیر خورد پشت سرش حرکت می کردم. مرا صدا زد: پارچه ای به من داد تا دستش را محکم ببندم. وقتی دستش را بستم از او خواهش کردم مدتی استراحت کند یا به پشت خط برگردد. امّا از من اصرار بود و از او انکار. افکار با صلابتی دو چندان حمله را ادامه داد مثل آهوی تیرخورده کوههای بلند مریوان را در می نوردید و نیروها را به پیشروی فرا می خواند. بچّه ها نیز همدوش او جلو رفتند و از فریادهای صلوات و تکبیرش روحیه می گرفتند. روحیه معنویت خیزش چنان وجدی در بچّه ها ایجاد کرده بود که هیچ مانعی آنان را از رفتن باز نمی داشت. اگرچه گاه گاهی، رزم آوری نقش بر زمین می شد. روشنایی صبح خنجروار بر فرق تاریکی فرود می آمد. مدتی بود که صدایش را نمی شنیدم و جهت حضورش را تشخیص نمی دادم. تا این که برق نگاه صبح، در کمرش یک شیب تند لحظه ای او را به تماشای چشمانم گذاشت. خوشحال شدم خود را به سرعت جلو کشیدم تا عطر مصاحبتش سرمست شوم. لحظه ای از این دیدار او نگذشته بود که آوای (یاحسین) بلندش کوه ها را به هم صدایی خواند. عقاب وار خود را رساندم. ترکش خمپاره ای سر و قامتش را به خون نشانده و پهلوی او را دریده بود. با چیفه ام پهلویش را محکم بستم و او را سینه چسباندم. به سختی چشم هایش را گشود و عاجزانه از من خواست تا او را رها کنم و به تعقیب دشمن بپردازم. اما چون حالتش را مساعد ندیدم، رهایش نکردم. لحظاتی بعد، در حالی که لبهای تب خال بسته اش به مناجات خدا می جنبید در دامانم چشم از جهان فرو بست و به قرب حق پر کشید تا زندگی سبز و همیشه شادمانه خود را از سر بگیرد و همنشین سالار و سرور شهیدان باشد.&lt;ref&gt;[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=19947 سایت یاران رضا]&lt;/ref&gt;<br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Rasouli98 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%B3%DB%8C%D8%AF_%D8%B9%D9%84%DB%8C_%D9%85%D9%88%D8%B3%D9%88%DB%8C_%DB%B1 2021-02-13T12:15:56Z

<p>Rasouli98: </p> <hr /> <div><br /> کد شهید: 5910257 تاریخ تولد : <br /> نام : سیدعلی‌ محل تولد : نیشابور<br /> نام خانوادگی : موسوی‌ تاریخ شهادت : 1359/09/24<br /> نام پدر : سیدرضا مکان شهادت : تهران‌<br /> <br /> تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت : <br /> شغل : یگان خدمتی : <br /> گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است.<br /> نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : رزمنده‌<br /> گلزار : <br /> خاطرات<br /> دعا و توسل جمعی<br /> موضوع دعا و توسل جمعي<br /> راوی <br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> 75. یک شب جمعه بود که خیلی دیر به خانه آمد و من خیلی ناراحت و عصبانی شدم، و به او گفتم: تو تا این وقت شب کجا بوده ای و چرا دیر به خانه آمده ای؟ او گفت: پدرجان ما امشب در امامزاده با دوستان دعای کمیل می خواندیم و مراسم خیلی طولانی شد. دعا کردیم که خدا فیض شهادت در راه خودش را نصیب ما بفرماید.<br /> عشق شهادت<br /> موضوع عشق شهادت<br /> راوی <br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> 75. چون قبلاً کسی آمده بود و اظهار تمایل کرده بود که دخترش را حاضر است به سید علی بدهد ما هم با او در این مورد صحبت کردیم. که سید علی در جواب گفته بود من شهید می شوم و انشاء الله از ثواب شهادت بهره مند می شوم. من ازدواج نمی کنم.&lt;ref&gt;[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=19967 سایت یاران رضا]&lt;/ref&gt;<br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Rasouli98 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%A7%D8%A8%D9%88_%D8%B3%D8%B1%D8%A7%D8%AC_%D8%A7%D9%84%D8%AF%DB%8C%D9%86_%D9%85%D9%88%D8%B3%D9%88%DB%8C 2021-02-13T12:15:30Z

<p>Rasouli98: </p> <hr /> <div>کد شهید: 1571 تاریخ تولد : <br /> نام : ابوسراج الدین محل تولد : مشهد<br /> نام خانوادگی : موسوی تاریخ شهادت : 1364/11/24<br /> نام پدر : مکان شهادت : <br /> <br /> تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت : <br /> شغل : یگان خدمتی : <br /> گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است.<br /> نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : سایر<br /> گلزار : <br /> خاطرات<br /> اخلاص عمل<br /> موضوع اخلاص عمل<br /> راوی <br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> شهید: سراج‌الدین موسوی گوینده: شهید جعفر سطوتی این مطلب را که عرض می‌کنم چند نفر شاهد دارم که الآن هستند آقای موسوی می‌خواست صحبت کند. من نوار گذاشتم تا صدای ایشان را ضبط کنم چند دقیقه‌ای که گذشت ایشان متوجه شد، گفت: فلانی ضبط می‌کنید؟ گفتم بله برای یادگاری، گفت: خاموش کنید. گفتم اجازه بدهید برای یادگاری بماند، گفت: خاموش کنید. اصرار کرد و ما قبول نکردیم گفت: انشاءاله که ضبط نمی‌کند من در این مجلس عزیز خدا را شاهد می‌گیرم که تا این کلام شهید ضبط شده ولی بعد از کلام، دیگر ضبط نکرده بود. 1- جهاد باد نفس اخلاص عمل 2-تواضع و فروتنی<br /> اعتقاد به ولایت<br /> موضوع اعتقاد به ولايت<br /> راوی <br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> ایشان به سفر تشویقى از طرف لشکر براى زیارت امام مشرف شد. وقتى برگشت به ایشان گفتیم: چه دیدى در حالیکه اشک مى‏ریخت به گونه‏اى بسیار زیبا تعریف مى‏کرد که وقتى جماران رسیدیم گفتند: کفشهایتان را در بیاورید در همین حین آیه فخلع نعلیک انک بالواد المقدس طوى به ذهنم خطور کرد، وقتى امام آمدند و دست مبارکشان را براى پاسخ به احساسات مردم بلند کردند تفسیر کلمه خمینى در فکرم نقش بست که: حرف &quot;خ&quot;: یعنى خلع کننده شرق و غرب، او کسى است که دست شرق و غرب را کوتاه مى‏کند. &quot;م&quot; یعنى موالات محمد و آل محمد)صلوات(. &quot;ى&quot; یعنى یدالرحمة دست رحمت خدا &quot;ن&quot; یعنى نصرت المستضعفین و &quot;ى&quot; یعنى یا مهدى براى نصرت مستضعفین ادرکنى. این تفسیرى بود که این شهید بزرگوار از کلمه خمینى داشت.&lt;ref&gt;[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=19964 سایت یاران رضا]&lt;/ref&gt;<br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Rasouli98 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%AD%D9%85%D8%B2%D9%87_%D9%85%D9%87%D8%B1%D8%A7%D8%A8%DB%8C%E2%80%8C_%D8%B5%D8%A7%D9%84%D8%AD%E2%80%8C_%D8%A2%D8%A8%D8%A7%D8%AF%DB%8C%E2%80%8C 2021-02-12T15:08:48Z

<p>Rasouli98: </p> <hr /> <div>کد شهید: 6129863 تاریخ تولد : <br /> نام : حمزه‌ محل تولد : اسفراین<br /> نام خانوادگی : مهرابی‌صالح‌ابادی‌ تاریخ شهادت : 1361/04/23<br /> نام پدر : غلامحسین‌ مکان شهادت : <br /> <br /> تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت : <br /> شغل : یگان خدمتی : <br /> گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است.<br /> نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : رزمنده‌<br /> گلزار : شهدا<br /> خاطرات<br /> اعتقاد به ولایت<br /> موضوع اعتقاد به ولايت<br /> راوی محبوبه محرابی<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> شماره 11 شهید حمزه مهرابی نام پدر: غلامحسین مسئولیت: جانشین گردان قبل از شروع انقلاب برادرم حمزه یکسال زودتر به خدمت سربازی رفت و زمان انقلاب در کرمان مشغول خدمت سربازی بود.زمانی که امام دستور فرمودند سربازها از پادگانها فرار کنند حمزه علی رغم این که در شهر غریبی خدمت می کرد از پادگان فرار می کند و خودش را به محله مخروبه ای می رساند و لباسهایش را عوض می کند و برای اینکه مورد شناسایی مامورین شاه قرار نگیرد مستقیماً به اسفراین نمی آید بلکه با نیسانی به تهران می رود و از تهران با اتوبوس به اسفراین آمده بود. مجداداً زمانی که امام فرمودند: سربازان به خدمت بازگردند با اینکه در اسفراین مشغول کار جوشکاری بود سریع خودش را به کرمان رساند و ادامه خدمت سربازی را به پایان رساند.<br /> دقت در بیت المال<br /> موضوع دقت در بيت المال<br /> راوی محبوبه مهرابی<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> اوایلی که برادرم حمزه در سپاه شروع به کار کرده بود ما برای چند روزی از تهران به اسفراین آمدیم هنگام برگشت به تهران برای رفتن به ترمینال من به برادرم گفتم : بهتر است ما را با موتور به ترمینال ببری ایشان گفت : نه ، صبر کنید من الان می روم و برمی گردم بعد به ترمینال برویم . بعد ایشان با موتور رفت و با ماشین برگشت من گفتم : حمزه پس موتور را چکار کردی ؟ گفت : موتور از اموال بیت المال و سپاه است و من هیچوقت نمی خواهم برای خانواده ام از بیت المال استفاده کنم سپس همه سوار ماشین که <br /> برادرم آورده بود شدیم و به ترمینال رفتیم و بعد از پیاده شدن کرایه اش را به راننده داد .<br /> دستگیری از ضعیفان<br /> موضوع دستگيري از ضعيفان<br /> راوی محبوبه مهرابی<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> روز سوم شهادت برادرم حمزه در حیاط منزل دیدیم در حیاط منزل چند نفر مستضعف نشسته اند ، اطرافیان فکر می کردند که آنها برای پول یا غذا آمده اند وقتی یکی از اقوام خواست به آنها یک مقدار پول کمک کند آنها قبول نکردند و گفتند : ما برای گرفتن پول یا غذا اینجا نیامده ایم ، ما برای این اینجا هستیم که شهید دینی به گردن ما دارد او بارها به ما کمک های مالی زیادی کرده و الان برای این ناراحتیم که از امروز به بعد چه کسی خواهد بود که به ما سربزند و کمکمان کند . من آنجا متوجه شدم که برادرم پولهای حقوقی اش را در چه راهی خرج می کرده و هرچه ما می گفتیم هیچوقت ابراز نکرد .<br /> فکاهی شوخ طبعی<br /> موضوع فکاهي شوخ طبعي<br /> راوی شوکت کسکنی<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> شهید شجیعی از گوجه سبز بدش می آمد .آقای مهرابی یک عدد گوجه سبز را داخل پاکت می کند وبه خط مقدم برای ایشان می فرستد . شهید شجیعی فکر کرده بود که خبر مهمی پیش آمده که برای او در حین عملیات ، آتش و درگیری نامه فرستاده اند . او پاکت را باز می کند و می بیند داخل آن یک عدد گوجه سبز است ومی فهمد که چه کسی این کار را کرده است برای همین پایین نامه می نویسد مگر که برنگردم . وقتی ایشان به عقب بر می گردد به او اطلاع می دهند که حمزه مهرابی به شهادت رسیده است .<br /> پیش بینی شهادت<br /> موضوع پيش بيني شهادت<br /> راوی محبوبه مهرابی<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> قبل از اینکه خبر شهادت حمزه را به ما بدهند شب آن روز خواب دیدم که یک اسب سفید آمد و دو نفر سوار بر آن هستند .صبح که بلند شدم مطمئن بودم که حمزه و محمد قنبری شهید شده اند .<br /> شجاعت و شهامت<br /> موضوع شجاعت و شهامت<br /> راوی غلامرضا علی نیا<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> در عملیات طریق القدس آقای مهرابی آرپی جی زن بودایشان و آقای فاخری باهم در زیر آتش گلوله های دشمن رفتند و تعداد زیادی از تانکهای دشمن را منهدم کردند شاید تانک زدن از نظر ظاهر زیاد مهم به نظر نیاید اما در منطقه و در زیر آتش بار دشمن از بین بردن آنها خیلی سخت است زیرا در تیر رس مستقیم دشمن قرار می گیرند در این درگیری از یکی از تانکها که آقای مهرابی هدف قرار می دهد دو نفر عراقی به بیرون می آیند که یکی از آنها آتش گرفته بود.<br /> فکاهی شوخ طبعی<br /> موضوع فکاهي شوخ طبعي<br /> راوی شوکت کسکنی<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> یک روز همزه همسرم که از سپاه به منزل آمد نواز کاستی را به همراه خود آورده بود ، من گفتم : این چیست ؟ گفت: نواز است بیا برایت بگذارم گوش کن من با خود فکر کردم که باید نواز مذهبی یا نوحه ی آهنگران است که او با اشتیاق مرا دعوت به گوش کردن آن می کند بعد ایشان نوار را در ضبط گذاشت و ضبط را روشن کرد، صدایی می گفت: &quot;&quot;صدایی را که الان می شنوید صدای خروپف شهید قاسمی فرد است &quot;&quot; و صدای خروپفی بلند شد باز مجدداً صدا گفت: &quot;&quot; صدای خروپف بعدی صدای خروپف شهید مرادیان است &quot;&quot; و باز صدای خروپف بلند شد و این کار همینطور ادامه داشت.من به ایشان گفتم : این دیگر چه نواری است ؟ گفت: اینها همه درخواب بودند که من ومحمد قنبری صدای خروپف هر یک را ضبط کردیم و نام هریک را بردیم.<br /> خواب و رویای دیگران درمورد شهید<br /> موضوع خواب و روياي ديگران درمورد شهيد<br /> راوی محبوبه مهرابی<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> در ارتباط با نامگذاری فرزندانم برادرم حمزه آنها را انتخاب کرد. هنگامی که فرزندم میثم به دنیا آمد من می خواستم که نام او را میثم بگذارم ولی مادرم گفت:&quot; بهتر است او را هم نام برادرت حمزه بگذاری.&quot; شب خواب دیدم که حمزه آمد و یک ماشین ژیان، یک اسلحه و یک قوطی تیله به من داد، من گفتم: شما که شهید شدی! گفت:&quot; درست است که من شهید شدم اما آمدم از تو سربزنم و این هدایا را به تو بدهم.&quot; گفتم: من در رابطه با اسم فرزندم چه کار کنم؟ گفت:&quot; همانگونه که خودت دوست داری اسم او را بگذار و نمی خواهد حرف بقیه را گوش کنی. یعنی همان میثم بگذار.&quot; و من هم اسم فرزندم را میثم گذاشتم. و در مورد فرزندم، مهدی شب در خواب دیدم که یک موری از درب خانه داخل آمد و رفت روی عکس برادرم حمزه قرار گرفت. من در خواب با خودم گفتم: این نور نور حضرت مهدی (عج) است. وقتی بیدار شدم خیلی گریه کردم و فکر کردم که منظور این خواب چیست؟ بعد از یک هفته برادرم حمزه را در خواب دیدم که به من گفت:&quot; این بچه ات پسر است و نام او را مهدی بگذار.&quot;<br /> تقید به مسائل شرعی<br /> موضوع تقيد به مسائل شرعي<br /> راوی محبوبه مهرابی<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> هنگام ازدواج من چون خانواده همسرم آدمهای متدین، مذهبی و خوبی بودند برادرم حمزه گفت:&quot; من برای ازدواج تو هرکاری که از دستم برآید انجام می دهم&quot; و حتی قندهای عروسی ما را برادرم شکست. شب بردن من به خانه همسرم، برادرش عکاسی آورده بود تا از ما عکس بگیرد برادرم فوراً چادری بر سرم انداخت و نگذاشت حتی زنان هم با ما عکس بگیند. و گفت:&quot; به خانه خودش برود و هرچه می خواهد با همسرش عکس بگیرد.&quot; و به همین خاطر بین حمزه و برادر همسرم اختلاف پیش آمد، و برادرهمسرم به حمزه اعتراض کرد و گفت:&quot; چرا نگذاشتی عکاس داخل بیاید؟&quot; برادرم گفت:&quot; من دوست ندارم غریبه بیاید و از ناموس من عکس بگیرد.&quot;لذا هنگامی هم که همسرم ماشین برای بردن من آورد تا من را به خانه مان ببرد. برادم گفت:&quot; من دوست ندارم که خواهرم در ماشین بنشیندوماشینهای دیگر بوق بوق کنان به دنبالش راه بیافتند خانه اورانزدیک منزل خودمان گرفتیم که این برنامه ها نباشد.<br /> خبر شهادت<br /> موضوع خبر شهادت<br /> راوی حسن کسکنی<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> آقا? مهرابی با شهید محمد قنبری فامیل بودند و با هم وارد سپاه شده بودند. سری آخر که با هم می خواستند به جبهه بروند آقای قنبری به کردستان اعزام شد و آقای مهرابی به منطقه جنوب رفت. بعد از حرکت آن دو به جبهه حدود 25 الی 30 روز بعد خبر شهادت آقای مهرابی را شنیدم اما به خواهرم که همسر ایشان بود چیزی نگفتم، زیرا خواهرم در تهران بود تا اینکه شهید قنبری را هم از تهران به اسفراین آوردند بعد شهادت هر دو را اعلام کردند و بعد هر دو را با هم تشییع جنازه کردیم که کم گفتم: شهادت این دو شهید بزرگوار مانند شهادت شهید رجائی و باهنر است که هر دو با هم بودند و هر دو هم با هم به شهادت رسیده و با هم نیز تشییع شدند.&lt;ref&gt;[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=19864 سایت یاران رضا]&lt;/ref&gt;<br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;<br /> ==رده==<br /> {{ترتیب‌پیش‌فرض:حمزه مهرابی صالح آبادی}}<br /> [[رده: شهدا]]<br /> [[رده: شهدای دفاع مقدس]]<br /> [[رده: شهدای ایران]]<br /> [[رده: شهدای استان خراسان رضوی]]<br /> [[رده: شهدای شهرستان اسفراین]]</div>

Rasouli98 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF_%D8%AD%D8%B3%DB%8C%D9%86_%D8%B2%D8%B1%D9%86%D8%AF%DB%8C 2021-02-12T15:08:23Z

<p>Rasouli98: </p> <hr /> <div><br /> <br /> کد شهید:6212251<br /> نام :محمدحسین<br /> نام خانوادگی :زرندی‌<br /> نام پدر :عباس<br /> ‌محل تولد :نیشابور<br /> تاریخ شهادت :1362/08/۲۹‌<br /> مکان شهادت :<br /> تحصیلات :نامشخص<br /> منطقه شهادت :<br /> شغل :دانش آموز<br /> یگان خدمتی :<br /> گروه مربوط :گروهی برای این شهید ثبت نشده است.<br /> نوع عضویت :سایر شهدا<br /> مسئولیت :رزمنده<br /> ‌گلزار :<br /> <br /> وصیت نامه<br /> <br /> اين وصيت نامه ها انسان را ميلرزاند و انسان را بيدار ميکند. (امام خميني) بنام الله درهم کوبنده کاخ ستمگران و با سلام به سالار شهيدان و امام امت خميني بتشکن و سلام و درود به رزمندگان پرتوان اسلام وصيتنامه خود را شروع ميکنم. آنقدر به جبهه ميروم و ميجنگم تا شهيد شوم. اي جوانان نکند در رختخواب بسر ببريد که حسين(ع) در ميدان نبرد شهيد شد. اي جوانان مبادا در غفلت بسر ببريد که علي در محراب عبادت شهيد شد و مبادا در حال بيتفاوتي بسر ببريد که علي اکبر حسين در راه حسين(ع) و با؟؟؟شهيد شد. اي مادران مبادا از رفتن فرزندانتان به جبهه جلوگيري کنيد که فردا در محضر خدا نميتوانيد جواب زينب را بدهيد که تحمل 72 شهيد را نمود و از دوستانم تقاضا دارم که نه تنها ادامه راه من بلکه ادامه راه تمامي شهدا باشند و از خانواده خودم، خواهران و برادرانم ميخواهم که اگر چنانچه بدي از من ديدهاند مرا حلال کنند و سلام مرا به رهبرم برسانيد و مبادا در فراغ من شيون و ناله کنيد که دشمن خوشحال شود. اي خانواده و دوستان و اي مردم مبادا از راه و خط امام غفلتي کنيد که کوچکترين غفلت موجب پيروزي و شادماني دشمن گردد و از خداوند ميخواهم که به خانوادههاي شهدا صبر عنايت فرمايد و اميدوارم که فرزندان شهدا که ميوه و ريشه اين انقلاب هستند و اينها بايد ادامه دهنده راه شهدا باشند و يک پيام کوچک به شما مردم و خانواده خودم دارم که مبادا به مال دنيا دل ببنديد که ياد اسلام و خدا را فراموش کنيد و مثل اين مردمان مرزي کشور البته بعضي از اينها اين طور هستند که مانند مردمان کوفه بيتفاوت هستند و هر روز هزاران سرباز امام زمان در شهرهايشان رفت و آمد ميکنند و هر روزه چند گل پرپر شده از اين شهرها رفت و آمد ميکنند مادرم و پدرم و خواهران و برادرانم دوست ندارم که در شهادت من حتي يک قطره اشک برايم بريزيد و اگر هم گريه ميکنيد براي امام حسين و يارانش باشد. مادرم مرگ با عزت بهتر است از مرگ با ذلت و خواري. مادرم من و ديگر شهدا امانتي بوديم که خداوند به پدر و مادرشان داده بود و يک روز ديرتر اين امانت را بايد به صاحبش تحويل دهند پس ديگر گريه سودي ندارد. اميدوارم که خداوند به شما و ديگر خانوادههاي شهدا صبر عنايت فرمايد. خدا حافظ-خدا نگهدار يگان خدمتي-تيپ 21 مستقل امام رضا(ع) گردان :فلق در ضمن محل دفن من را به وسيله نامه به برادرم حسن گفتهام که در بهشت فضل اگر امکان داشت در کنار ابوالفضل مهرباني اگر امکان جا نبود در جاي ديگر منتها در بهشت فضل.&lt;ref&gt;[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=10896 سایت یاران رضا]&lt;/ref&gt;<br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;<br /> <br /> ==رده==<br /> {{ترتیب‌پیش‌فرض:محمدحسین زرندی}}<br /> [[رده: شهدا]]<br /> [[رده: شهدای دفاع مقدس]]<br /> [[رده: شهدای ایران]]<br /> [[رده: شهدای استان خراسان رضوی]]<br /> [[رده: شهدای شهرستان نیشابور]]</div>

Rasouli98 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%B3%DB%8C%D8%AF_%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF_%D8%B9%D9%84%DB%8C_%D9%85%D9%87%D8%B1%D8%AF%D8%A7%D8%AF_%D8%A7%DB%8C%D8%B3%DA%A9%E2%80%8C 2021-02-12T15:07:58Z

<p>Rasouli98: </p> <hr /> <div> <br /> کد شهید: 6536581 تاریخ تولد : <br /> نام : سیدمحمدعلی‌ محل تولد : فردوس<br /> نام خانوادگی : مهردادایسک‌ تاریخ شهادت : 1365/10/23<br /> نام پدر : سیدمحمود مکان شهادت : پاسگاه زید<br /> <br /> تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت : <br /> شغل : یگان خدمتی : لشکر 5 نصر<br /> گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است.<br /> نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : مسئول واحد 1ط 4<br /> گلزار : <br /> خاطرات<br /> امدادهای غیبی<br /> موضوع امدادهاي غيبي<br /> راوی سیدمحمد علی مهرداد<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> یک شب نیروهای عراقی گرای پایگاه ما را درکنار رود کارون گرفته بودند و با توپهای دوربرد می زدند. آتش ازاول شب شروع وشدت آن به حدی بود که صدای انفجار گلوله ها بچه ها را آرام نمی گذاشت. هرکدام از گلوله در فاصله 50 متری، 100متری و یا در نزدیک پایگاه به زمین می خورد ولی به کسی آسیبی نمی رساند. ساعتی پس از نیمه شب یکی از گلوله های توپهای عراقی در داخل آسایشگاه نیروهای خودی که در حال خواب بودند افتاد ولی به خواست خداوند از آن همه نیرو که آنجا خوابیده بودند فقط یک نفر به شهادت رسید.<br /> خواب و رویای شهادت<br /> موضوع خواب و روياي شهادت<br /> راوی سیدمحمد علی مهرداد<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> آخرین مرتبه ای که همسرم محمد علی مهرداد می خواست به جبهه برود یک شب خواب دیده بود که سوار بر اسب سفیدی است که با سرعت حرکت می کند در یک لحظه با دریای خونی مواجه می شود وقتی که از اسب پیاده می شود می بینید که آب دریا زلال می شود بعد از دیدن این خواب گفت: من این مرتبه دیگر از جبهه سالم بر نخواهم گشت.<br /> عشق شهادت<br /> موضوع عشق شهادت<br /> راوی علی اکبر ایماندوست<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> بعد از عملیات کربلای 4 خانوادگی 2-3 روزی به خانه برادر مهرداد رفتیم یک روز دیدم برادر مهرداد غمگین و ناراحت است. ایشان را به کناری کشیدم و گفتم : سید جان چه شده ، ناراحت هستی ؟ شما که اکنون در کنار زن و بچه ات هستی و هر کسی آرزو دارد به مرخصی بیاید و در کانون گرم خانواده اش باشد . ایشان رو به من کرد و گفت : می دانی چه هست ؟دنیا برای من زندان شده ، الان مثل این است که مرا در قفس کرده باشند و این میله های قفس یکسر به من نزدیکتر می شوند . در ادامه گفت :این مرتبه، دفعه آخری است که شما را می بینم چون من از بین شما خواهم رفت و این سری که به جبهه بروم دیکر برگشتی در کار نیست و شهید خواهم شد . بعد از مدتی که در جبهه بود در جریان عملیات کربلای 5 به فیض عظیم شهادت نائل آمد.<br /> <br /> <br /> خاطرات نحوه مجروحیت<br /> موضوع خاطرات نحوه مجروحيت<br /> راوی سیدمحمد علی مهرداد<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> در تاریخ8 / 9 / 60 روز می رفت که به غروب نزدیک شود سرخی غروب خبر از حماسه ای دیگر و تحولی عظیم داشت در دو طرف جاده صف های طولانی سربازان اسلام با گامهای استوار چشم می خورد کفر ستیزان اسلام لبخند رضایت بخش بر چهره ، فریاد الله اکبر بر لب ، سلاح مرگبار بر دوش ، شور عظیم در سر ، با هجوم تازه در پیش خورشید می رفتند که غروب کنند . انگار خورشید عمر فریب خوردگان صدامین به غروب خود نزدیک می شدند و شب تاریک و سیاه و شومی در پیش داشتند . هیچ کس نمی دانست فردا چه می شود فقط همه چیز و همه کس خبر از نصرتازه و معجزه دیگری میداد روز غروب کرد تاریکی موحش همه چیز را در حلقوم خویش فرو برده بود شب پرده سیاهی بر صحرایی که زیر پای سربازان اسلام پیموده می شد کشیده بود . تاریخ در حال تکرار شدن بود. چهره ها در سیاهی شب می درخشید ، زمان معراج فرا می رسید عاشقان در جستجوی معشوق و عابران در جستجوی معبود شتابان بودند. ساعت 8 شب به خط مقدم جبهه منتقل شدیم و نماز را در آنجا خواندیم سپس شام خوردیم و به سوی مواضع دشمن ره راه افتادیم . صفی طولانی در سیاهی شب استوار و پای کوبان آرام و مصمم طی طریق می کرد گویی می روند که فتحی برصفحه تاریخ بنگارند که فتح الفتوح باشد. هنوز شب به نمیه نرسیده بود که باران رحمت حق تعالی باریدن گرفت، گویا پروردگار می خواست بدن سربازان خود را در زیر رگبارهای رحمتش طاهر گرداند و نیز بدینوسیله زمین زیر پای سربازان خود را محکم و نفوذ ناپذیر کند و قلوبشان را آرام گرداند و مزدوران صدامی را به داخل خاک سنگرهایشان بکشاند تا اینکه هنگام حمله سربازان اسلام خبری از استقامت نباشد. نیمه های شب به نزدیک مواضع عراقی ها رسیده بودیم. صدای سربازان مزدور عراقی که به عربی صحبت می کردند موحش صحرا را درهم می شکست و رگبارهای عراقی و تیرهای رسام و منوّرهای پی در پی صحنه ای جالب ساخته بود . در طول عمرم هرگز چنین لحظه ای را ندیده بودم و به این اندازه به دشمن نزدیک نشده بودم و جنگ را به این نحو لمس نکرده بودم. هنوز نمی دانستم چه خواهد شد، فقط می دانستم که امشب شب بزرگی است و دیگر هیچ. منورها یکی پس از دیگری شب را مثل روز روشن کرده بودند در این لحظه درست به پشت میدان مین که با دو ردیف سیم خار دار مستحکم شده بود رسیدیم و در همانجا نشستیم . در این میدان مین برادران اطلاعات عملیات و تخریب معبر زده و آمار نموده بودند که رزمندگان از آن جا عبور نمایند. سربازان عراقی از عملیات هنوز خبردار نشده بودند و فقط تیر اندازیهای بی هدفی می کردند. گروهان ما دوبی سیم چی داشت. یک بی سیم ، بی سیم دار بود که همان شب خراب شده بود و تنها یک بی سیم چی صدایش به گوش می رسید و با همان ریتم مخابراتی شبکه را صدا می زد. ساعت12 شب بود همگی در انتظار دستور حمله بودند که از بی سیم اعلام بشود. لحظه ی عجیب و سکوت مرگباری بود. رگبارهای رسام کالیبرهای دشمن سکوت را درهم می شکست و همه منتظر واقعه ی بزرگی بودند. ناگهان صدای بی سیم را شنیدم که می گفت: از مرکز به کلیه واحدها (یا حسین) با گفتن این جمله ناگهان وضع به کلی تغییر کرد و فریاد فرمانده را شنیدم که می گفت: حمله، حمله، موعود فرا رسیده بود، به دستور فرمانده همگی از جا برخاستند و به سوی خاکریز عراقی ها گه چند متری ما بود هجوم آوردند و هرکس می خواست خود را زودتر به سنگر های دشمن برساند و آنها را به درک بفرستد. در این لحظه کالیبرها روبه بچه ها کار می کرد. بعد از چند لحظه از شروع فرمان حمله خود را بر بالای خاکریز دشمن یافتم. بالا رفتن از خاکریز و الله اکبر گفتن ها هیجان خاصی داشت. فریاد الله اکبر بچه ها لرزه بر اندام مزدوران بعثی انداخت. وقتی به خاکریز خود عراقی ها رسیدم باورم نمی شد. سنگرهای مزدوران عراقی یکی پس از دیگری به دست نیروهای سلحشور اسلام منهدم می شد. من در حالیکه به جلو می رفتم به هر سنگری که می رسیدم یک نارنجک به داخل آن می انداختم و رد می شدم . تعداد زیادی از نیروهای عراقی در همان لحظات اول حمله به درک واصل شدند و نبرد هنوز به سختی ادامه داشت. وقتی به داخل یکی از خاکریزهای مزدوران عراقی شدم آیه وجعلنا را با خودم زمزمه کردم بعد از چند لحظه اثر معجزه آسای این آیه را مشاهده کردم. در امتداد خاکریز عراقی ها در حال پاکسازی سنگر بودم و جلو می رفتم و گاهگاهی آسمان بانور منورها چون روز روشن می شد و زمانی نیز تاریکی وحشتزا همه جا را فرا گرفت در تاریکی شبهی از دور در جلو چشمانم نمایان شد ، منظره فراموش نشدنیی بود بطوریکه هنوز هر وقت به یاد آن صحنه می افتم مو بر تنم راست می شود . جلوتر رفتم سیاهواره هایی شبیه انسان را دیدم، شک کردم در ته دلم گفتم نکند نیروهای خودی باشند. برای اینکه مطمئن شوم جلوتر رفتم تا به یک قدمی سنگر رسیدم سنگر از نوع روباز بود همگی ایستاده بودند برای اینکه مطمئن شوم که خودی یا دشمن هستند رمز ژیان را چند مرتبه به سرعت تکرار کردم ولی جوابی نشنیدم درست در یک قدمی سنگر بودم که انگار در یک لحظه کسی سرم را کشید و گفت: اینها عراقیند‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍!! انگار چشمهای آنان کور شده بود و خداوند بر چشمهای آنها پرده ای از تاریکی افکنده بود که مرا نمی دیدند با خودم فکر کردم چکار کنم در یک لحظه به سرعت نارنجک را از کمرم برداشتم و پیم آن را کشیدم و تمام نیرویم را جمع کردم و به سرعت چند قدم بزرگ برداشتم و در 5 الی 6 متری سنگر خود را به زمین انداختم و دراز کشیدم همانطور که انتظار می رفت نارنجک منفجر شد و سنگر مزدوران عراقی با خاک یکسان شد. می خواستم بلند شوم گرمی همراه با سوزش در پای راستم احساس نمودم و وقتی نگاه کردم دیدم چند ترکش در پای راستم خورده است. هنوز در این فکر بودم که چکارکنم سوزش و گرمی خاصی در دست چپم احساس کردم و متوجه شدم ترکش دیگری بر دست راستم فرو آمد. دو مرتبه به پایم گاه کردم جریان خون را دیدم و محل ترکش خورده کم کم داشت سرد می شد و قدرت تحرک از من سلب شده بود کیسه کمکهای اولیه را که به کمربندم بسته بودم در آوردم و چند بار داخل آن را بیرون آوردم و با دست سالمم یک باند را به زحمت روی پایم و یک باند را روی دستم بستم اما زخم از آن کاری تر بود که باند بتواند جلوی خونریزی را بگیرد اسلحه ام را برداشتم که اگر دشمن از اطراف آمد حداقل بتوانم از خود دفاع کنم. چند نفر را دیدم که از دور می آیند جلوتر که آمدند متوجه شدم رفقای خودم هستند و با دیدن من خواستند بایستند ولی من با اصرار زیاد گفتم: شما را به خدا، شما فقط جلو بروید و ما بقی نیروهای بعثی را نابود کنید. بچه ها رفتند. صدای الله اکبر بچه ها و تیراندازی های پشت سرهم و انفجارهای پی در پی توجه مرا به خود جلب کرده بود. صدای فرمانده را هم می شنیدم که با فریاد بلند می گفت: شما را به امام زمان (عج) جلو بروید، حمله کنید. همچنان هجوم به سمت دشمن از سوی نیروهای ما ادامه داشت و خون نیز از پای من جریان داشت و تا پای خاکریز نیز چند قدمی بیشتر نبود با سینه خیز خود را به بغل خاکریز رساندم زمین بسیار نمناک و هوا سرد بود صدای مجروحین دیگر که در اطراف من زخمی شده بودند مرا می آزرد و فریاد یا مهدی (عج) ، یا زهرا (س) و الله اکبر که با صدای ضعیف از حلقوم مجروحین بیرون می آمد بگوشم می رسید و هنوز درگیری و تیر اندازی به شدت ادامه داشت گلوله های آر پی جی 7 یکی پس از دیگری خاکریزها را به لرزه می انداخت و گوشم از صدای آنها آزرده شده بود و ساعتها بدین منوال گذشت و شب تاریک و ظلمانی و پرخاطره داشت جایش را به روز روشن می داد. ستاره ها کم کم داشتند یکی پس از دیگری از صفحه آسمان محو می شدند. ساعت 7 یا 8 صبح بود اما مجروحین هنوز بر روی زمین بودند گروه امداد که قرار بود بعد از جمله وارد عمل شود تا آن زمان هنوز وارد عمل نشده بود سرم در حال گیج رفتن بود، صدای چند تن از بچه ها را شنیدم که می گفتند هرکس که می تواند مجروحین را به پشت جبهه منتقل کند. چون معلوم نیست که گروه امداد وارد عمل شود. لحظه ای با خود فکر کردم و گفتم: من که نمی توانم کسی را نجات دهم لااقل خودم را نجات دهم سپس نیروها را جمع کردم و در امتداد خاکریز به طرف نیروهای خودی به راهم ادامه دادم. تا به گروهی از برادران رسیدم که در کنار یک سنگر جمع شده بودند . به سختی جلو رفتم تشنگی سخت بر من غلبه کرده بود و همینکه چشمم به قمقمه یکی از برادران افتاد گفتم برادر قمقمه ات را بده تا کمی دهانم را خیس کنم. بعد از اینکه آب خوردم قمقمه را پس دادم حالم کمی جا آمد من همانجا ماندم ولی برادران رفتند. تصمیم گرفتم از خاکریز عراقیها به آن طرف خاکریز بروم از طریق معبر میدان مین خودم را به مواضع نیروهای خودی برسانم. تمام راه را با دست ترکش خورده بصورت سینه خیز ادامه دادم و از میدان مین عبور کردم در آن طرف میدان مین در پای درختچه ای آرام گرفتم. سرم گیج رفت و ضعف بر من غلبه کرد و از حال رفتم. لحظه ای بعد صدایی به گوشم خورد چشمهایم را که باز کردم ترکش بزرگی به اندازه دست یک انسان و شاید بزرگتر را در 5 سانتی متری خودم مشاهده کردم. بله مثل اینکه تقدیر این بود که زنده بمانم . دومرتبه تمام نیروهایم را جمع کردم و سینه خیز به راهم ادامه دادم. پس از چندی که به همین منوال آمدم نیروهای خودی را از دور مشاهده کردم با صدا و اشاره به آنها فهماندم که من خودی هستم. وقتی آنها فهمیدند که من خودی هستم آمدند و مرا به داخل سنگر بردند و سؤال کردند که تا اینجا تو را چه کسی آورده است. گفتم: خدا و بس. خلاصه می گفتند: تا اینجا حدود 2 کیلومتر است که شما سینه خیز آمده اید خدا را شکر کردم که به یاری خدا توانسته بودم این همه راه را در حالی که مجروح بودم به صورت سینه خیز و با پای پیاده آمده بودم.<br /> <br /> پیش بینی شهادت<br /> موضوع پيش بيني شهادت<br /> راوی حسن دهقان<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> یک شب قبل از عملیات کربلای 5 در منطقه برونسی(پادگان اهواز) جمع شدیم و منتظر اتوبوسها بودیم که ما را به دژ خرمشهر منتقل کنند. در همین هنگام یکی از بچه ها بلند شد و یک کیسه نایلونی برداشت. وگفت هرکس صدقه ای دارد نذری نیازی دارد داخل نایلون بریزد. و همینطور دور می زد و هر کس با توجه به مقدار نذر و نیازیش مقداری پول می ریخت تا اینکه به من و برادر مهرداد رسید. من مقداری اندک پول انداختم و بعد از من برادر مهرداد هر چه پول داخل جیبش بود درآورد و داخل کیسه انداخت گفتم سید جان شما که اینهمه پول دادی بعد از عملیات می خواهی چه کار کنی و موقع برگشت دیگر پول نداری.گفت: من می دانم که بر نخواهم گشت. حالا شما خاطر جمع باش که من به پول نیازی ندارم .<br /> عشق شهادت<br /> موضوع عشق شهادت<br /> راوی سید حسین مهرداد<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> بعد از اتمام آزاد سازی مهران زمانیکه برادرم محمد علی مهرداد از جبهه به فردوس برگشت من از ایشان پرسیدم : شما در عملیات چه دیدید ؟ برایمان تعریف کنید. ایشان فقط گفت : که: همه چیز توی عملیات فراهم بود تنها چیزی که نبود همان لیاقت شهادت من بود که انشاء... در آینده این مسئله برایم فراهم خواهد شد .<br /> خبر شهادت<br /> موضوع خبر شهادت<br /> راوی سید علیرضا مهرداد<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> روزی که جنازه برادرم شهید محمد علی مهرداد را قبل از تشیع د رداخل بسیج آیسک گذاشته بودند همگی برای دیدن جنازه آنجا رفتیم من چون آن روز حال خوبی نداشتم متوجه وقایع اتفاق افتاده در آنجا نشده بودم اما از اطرافیان بعداً شنیدم که مادرم جهت دیدن جنازه مادرم خیلی استوار و متین به بالای تابوت رفته و سپس خم شده و دست برادرم را از تابوت بالا گرفته و سپس بوسیده و با همان حال گفته بود پسرم تو هر وقت از جبهه می آمدی دست مرا می بوسیدی اما حالا من به اینجا آمده ام و دستت را می بوسم به شرط اینکه بدون من بهشت نروی .<br /> قداست لباس سپاه<br /> موضوع قداست لباس سپاه<br /> راوی سید محمود مهرداد<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> روزی که محمد علی می خواست به سپاه برود و استخدام شود جای من آمد وگفت: من می خواهم بروم و در سپاه استخدام شوم نظر شما چیست؟ گفتم: پدر جان، من افتخار می کنم که شما در سپاه استخدام شوی.<br /> دقت در بیت المال<br /> موضوع دقت در بيت المال<br /> راوی سید محمود مهرداد<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> یک دفعه به علت مریضی جهت مداوا به فردوس رفتم مستقیم به سپاه رفتم که محمد علی مرا به دکتربرد. وقتبی می خواستیم به دکتر برویم محمد علی گفت: پدر جان ،بیاید پیاده برویم. من تا قبل از این فکر می کردم که محمد علی مرا با موتور یا ماشین تا بیمارستان می رساند . من با توجه به کمردرد شدید داشتم همراه پسرم محمد علی به طرف بیمارستان راه افتادم در بین راه محمد علی گفت: پدر جان ،استفاده شخصی از وسایل سپاه خوب نیست چون این وسایل متعلق به بیت المال است .<br /> دقت در بیت المال<br /> موضوع دقت در بيت المال<br /> راوی فاطمه دهقان<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> در یکی از شبهای زمستان برف آمده بود وهوا خیلی سرد بود به همین به همسرم (محمد علی مهرداد ) گفتم : یک کاری بکنید و برایمان مقداری نفت تهیه کنید همسرم فاصله زیاد خانه مان تا پمپ بنزین را 10 مرتبه با دوچرخه رفت وبرگشت ودر هر مرحله دو گالن نفت با همان دوچرخه همراه خودش آورد در همین بین یکی از دوستان خانوادگی ایشان را دید وگفت : آقا محمد علی شما دیگه چرا شما که تمام وسایل سپاه در اختیارت است ومی توانید از آنها جهت آوردن نفت استفاده کنید ایشان گفت : وسایل سپاه مال بابایم که نیست ، مال بیت المال است .&lt;ref&gt;[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=19887 سایت یاران رضا]&lt;/ref&gt;<br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;<br /> ==رده==<br /> {{ترتیب‌پیش‌فرض:محمد علی مهرداد ایسک}}<br /> [[رده: شهدا]]<br /> [[رده: شهدای دفاع مقدس]]<br /> [[رده: شهدای ایران]]<br /> [[رده: شهدای استان خراسان جنوبی]]<br /> [[رده: شهدای شهرستان فردوس]]</div>

Rasouli98 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%AD%D8%B3%DB%8C%D9%86_%D9%85%D9%87%D8%B1%D8%AF%D8%A7%D8%AF%DB%8C%D8%A7%D9%86 2021-02-12T15:07:20Z

<p>Rasouli98: </p> <hr /> <div>کد شهید: 6536583 تاریخ تولد : <br /> نام : حسین‌ محل تولد : مشهد<br /> نام خانوادگی : مهردادیان‌ تاریخ شهادت : 1365/03/01<br /> نام پدر : علی‌ مکان شهادت : <br /> <br /> تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت : <br /> شغل : دانش آموز یگان خدمتی : <br /> گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است.<br /> نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : رزمنده‌<br /> گلزار : بهشت‌رضا<br /> وصیتنامه<br /> بسم الله الرّحمن الرّحيم هدف وانگيزه ام از آمدن به جبهه: جبهه دانشگاهي که آمديم خود را بسازيم و هم لبّيک بگوييم به طرح لبّيک يا امام. يکي ديگر از رزمندگان، رزمندگان امام زمان هستند. وديدم شايد خودمان را جزء رزمندگان قرار بدهيم تا امام زمان را در روز رستاخيز شفيق خودمان قرار بدهيم. هدف ديگر اينکه، اين واحد چون نور معنويتش بيشتر است و مي خواستيم خودمان را بسازيم چه بهتر است دراين مکان مقدّس مثل اين واحد قدم بگذاريم شايد بتوانيم هرچه زودتربه معبود و معشوق خود برسيم. پيام من به امّت حزب الله، من کوچکتر از آنم که بخواهم پيامي بدهم ولي من باب تذکّر اينکه امام خود را تنها نگذاريد وتا مي توانيد پشتيبان اين رهبر عاليقدر باشيد چون هر جامعه اي احتياج به رهبر دارد و تا رهبر نباشد جامعه هيچگونه پيشرفتي ندارد و اينکه در سر نمازهاي خودشان تا مي توانند رزمندگان را دعا کنند. چون ما فقط پيروزيمان به خاطر اين دعاهايي است که مردم حزب ا…براي رزمندگان درسر نماز هايشان مي کنند. پيام به خانواده ام شما اگر شهيد شدم ناراحت نباشيد چون من امانتي بودم در نزد شما چه بهتر که اين امانت در راه حق به ربّتان اهدا کرديد. و پيام من به همسنگرانم: همسنگران تا مي توانيد هرچه بيشترو بهتر به پيامهاي امام گوش فرا دهيد و اوقات بيکاري خود را با قرآن ونمازهاي قضا به جا بياوريد و نظرم در رابطه با جنگ: اين جنگ خاطره اي است که عاشورا و کربلا را به ياد مي آورد و ما آن زمان نبوديم که ببينيم آنها به چه شکل جنگيدن و نتوانستيم آنجا شرکت کنيم حال چه بهتر که بسنجيم وببينيم چقدر مؤمن هستيم ما که اين قدر ادّعا مي کنيم حالا آمديم عرصه اين پيکار شايد بتوانيم مفيد واقع شويم و اين جنگ نعمتي است براي ما به گفته قرآن ما بايد اين يهوديان که دشمن اصلي قرآن هستند را هرچه زودتر از بين ببريم براي همين در جنگ شرکت کرديم تا اينکه متجاوزين را از بين ببريم. ديگر حرفي ندارم. والسّلام عليکم ورحمته الله وبرکاته&lt;ref&gt;[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=19888 سایت یاران رضا]&lt;/ref&gt;<br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Rasouli98 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF_%D8%B1%D8%B6%D8%A7_%D9%85%D9%87%D8%AF%DB%8C_%D8%B2%D8%A7%D8%AF%D9%87%E2%80%8C_%D8%B7%D9%88%D8%B3%DB%8C%E2%80%8C 2021-02-12T15:06:25Z

<p>Rasouli98: </p> <hr /> <div> <br /> کد شهید: 6415247 تاریخ تولد : <br /> نام : محمدرضا محل تولد : مشهد<br /> نام خانوادگی : مهدیزاده‌ط‌وسی‌ تاریخ شهادت : 1364/03/22<br /> نام پدر : محمدمهدی‌ مکان شهادت : شط علی<br /> <br /> تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت : <br /> شغل : یگان خدمتی : تیپ ویژه شهداء<br /> گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است.<br /> نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : مسئول واحد<br /> گلزار : بهشت‌رضا<br /> خاطرات<br /> خاطرات بعد از مجروحیت<br /> موضوع خاطرات بعد از مجروحيت<br /> راوی محمد مهدیزاده طوسی<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> یک روز پدر خانمم آمد و گفت: محمد رضا مجروح شده و در تهران بستری می باشد. به من گفت: رضا گفته است از ناحیه پا مجروح شده است به مادرم گفتم: جهت وام گرفتن می خواهم به تهران بروم وچند روز دیگر بر می گردم. بالا خره راه افتادم و به تهران رفتم و رضا را که در بیمارستان نجمیه بستری بود پیداکردم وقتی رسیدم او را آماده کرده بودند که به اتاق عمل ببرند از قضا داخل آن اتاق دونفر به نام رضا بود. که هردو باهم به فرودگاه مهرآباد بردند و با هواپیما به مشهد انتقال دادند من هم با اتوبوس سریع خود را به مشهد رسانده و رضا را به خانه بردم.<br /> عشق شهادت<br /> موضوع عشق شهادت<br /> راوی کلثوم درودگری<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> یک روز محمد رضا به من گفت : راضیه خانم دعاکن که من به شهادت برسم گفتم به یک شرط برایت دعا می کنم که از خداوند بخواهی از این دنیا با هم هجرت کنیم اگر قرار است شهید بشوی دو نفری با هم شهادت برسیم .آقا رضا قبول کردند یک سری وقتی به جبهه رفته بود در یکی از عملیاتها پایش روی مین رفته و دو انگشت آن قطع شده بود وقتی از جبهه برگشته گفت: من حرفم را پس گرفتم : پرسید :چرا ؟ گفت: چون شما حامله شده ای به این وسیله خدا راه من و تو را از هم جدا کرده است و خداوند فرموده است که در یک دل عشق به دو نفر نمی گنجد باید شما زندگی دنیا را انتخاب کنی و من هم شهادت را گفتم : اشکالی ندارد .<br /> عشق شهادت<br /> موضوع عشق شهادت<br /> راوی لیلا صمدی<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> شب چهارشنبه ای به اتفاق محمد رضا و همسرش جهت خواندن دعای توسل به حرم مطهر امام رضا (ع) مشرف شدیم وقتی وارد حرم امام رضا (ع)شدیم محمد رضا با عصایش جلوی من را گرفت و گفت مادر بایست کارت دارم . بعد که ایستادیم گفت تو را به این امام رضا (ع) قسم می دهم از من دل بکن و از من بگذر تا شهید شوم . گفتم : نه مادرجان امیدوارم هیچ کس آرزوی شهادت به دلش نماند و هر کس این آرزو ره دارد به آن دست پیدا کند . اما شما هر وقت مثل آیت الله دستغیب پیر شد اشکالی ندارد شهید شوی وقتی این حرف را گفتم خیلی خوشحال شد و رو به گنبد امام رضا (ع) کرده و گفت آقا امام رضا (ع) شنیدی که مادرم رضایت داد. با شنیدن این حرف من عصا زنان تند تند رفت تا به همسرش رسید و گفت مادرم در مقابل گنبد و بارگاه امام رضا (ع)رضایت داد که من شهید بشوم . من به رضا گفتم من نگفتم که همین الان شهید شوی بلکه گفتم : هر وقت به سن آیت الله دستغیب رسید خداوند شهادت را نصیب شما کند.<br /> حالات معنوی قبل از شهادت<br /> موضوع حالات معنوي قبل از شهادت<br /> راوی ن.م بیژنی<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> یک روز محمدرضا مهدی زادة طوسی از اهواز بامن تماس گرفتند و گفتند : به اتفاق مهدی بارو حسین داور دوست بسمت اهواز حرکت کنید ما بلافاصله با ما شین حرکت کنید ما بلا فاصله با ماشین حرکت کرده و از طریق تبریز به اهواز رفتیم یادم می آید 36ساعت توی راه بودیم تا به اهواز رسیدیم وقتی به اهواز رسیدیم چون منزل خواهرم اهواز بود برادران داوردوست و مهدی یار گفتند شما شب را به منزل خواهرت برو و استراحت کن ما فردا به دنبال شما می آییم فردا ی آن شب هر چه منتظر ماندم دیدم دنبالم نیامدند پس فردایش که آمدند گفتند : آقای مهدی زاده گفته است شما چند روزی استراحت کنید برادر مهدی زاده طوسی و بهاری و مهدی یار سوار قایق شده و توی آب به دنبال مینی می گشتند که مربوط به تیپ 57 حضرت ابوالفضل (س) و داخل آب رها شده بود تا آن را پیدا کرده واز آب خارج سازند در همین هنگام خمپاره داخل آب اصابت می کند و یک ترکش کوچکی به گیچ گاه محمد رضا اصابت کرده و به شهادت می رسند بلافاصله پیکر مطهر مهدی زاده توسط آقای بهاری و مهدی یار به معراج شهداء منتقل می شود و از آنجا سراغ من می آیند از جایی که می دانستند من با محمد رضا خیلی صمیمی هستم نمی خواستند خبر شهادت را یک مرتبه به م ن اعلام کنند منزل خواهرم بودم که دیدم درب به صدا آمد وقتی رفتم در را باز کردم دیدم آقای بهاری و مهدی یار توی ماشین نشسته اند و از من خواستند که به اتفاق آنها بروم سوار ماشین شده و به اتفاق توی شهر دور می زدیم در هنگام دور زدن مرتب می دیدم آقای بهاری قرآن تلاوت می کند و اشک می ریزد . از ایشان سئوال کردم قضیه چیست ؟ بعد یادم آمد که هر وقت بهاری از مرخصی بر می گشت همسرش به او می گفت: تا مرخصی بعد باید یک سوره از قرآن را حفظ کنی .آن روزها هم داشت سوره واقعه را حفظ می کرد و به من گفت: دوست داری این سوره را از حفظ بخوانم و از آنجا به پادگان 92زرهی رفتیم آنجا هم یکی دو ساعت سکوت کرده و بعد لب به سخن گشودند و گفتند:این سوره را برای تازه ترین شهید تخریب می خوانیم من هم چون این سوره را از حفظ بودم به اتفاق می خواندیم تاآن روز سابقه نداشت که هنگام تلاوت قرآن آقای بهاری گریه کند وقتی با اصرار من روبه رو شدند گفتند :محمد رضا شهید شده است .وبا شنیدن این خبر مثل اینکه من شوکه شدم چند دقیقه ای نمی توانستم صحبت کنم چون هرگز باورم نمی شد که محمد رضا شهید شده است یواش یواش باورم شد که رضا شهید شده است ساعت 11 شب بود و ما هم شام نخورده بودیم رذفتیم داخل شهر تا شامی تهیه کنیم هرچه راه رفتیم بجز پیتزا چیز دیگری پیدا نکردیم .آقای بهاری رفت پیتزا سفارش داد و آمد کنار ما نشست بعد از چند دقیقه ای دیدیم چهار عدد پیتزا آوردند و جلو ما گذاشتند من گفتم چرا چهار عدد پیتزا آوردی ؟ ما که سه نفر هستیم او در جواب ما گفت: این آقا (بهاری ) گفته است چهار عدد پیتزا بیاور یک دفعه دیدم آقای بهاری به سرش زد و گفت: به خدا هنوز باورم نمیشه که محمد رضا شهید شده است. برای همین چهار عدد سفارش داده ام .بعد از طرف عذر خواهی کرد و گفت: ببخشید اشتباه از طرف ما بوده است .<br /> عشق شهادت<br /> موضوع عشق شهادت<br /> راوی محمد مهدیزاده طوسی<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> زمانی که با محمد رضا در جبهه رحمانیه خدمت می کردیم، یک روز زیر نخل ها با یکدیگر خلوت کرده و مشغول صحبت بودیم. رضا به من می گفت: نمی دانم چرا من به شهادت نمی رسم. من از این حرف رضا ناراحت شده و او را سرزنش کردم. رضا من را قسم داد و گفت: دعا کن شهید شوم. پرسیدم چرا باید تو شهید شوی؟ می گفت: فلانی وفلانی شهید شدند و من هنوز مانده ام. معلوم می شود که من مشکل دارم، برای همین خدا من را هنوز قبول نکرده است. حتی به من می گفت: شاید بخاطر اذیت هایی که شما را کرده ام از من راضی نشده ای که من مانده ام.<br /> امدادهای غیبی<br /> موضوع امدادهاي غيبي<br /> راوی کلثوم درودگری<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> محمد رضا خاطره ای را اینگونه برای من نقل می کرد: در منطقه ی عملیاتی داخل سنگر نشسته بودم و قرآن کوچکی هم داخل جیبم گذاشته بودم. از طرف دشمن تیر به طرف سنگر می آمد به محض اینکه تیرها به نزدیک جیبم که قرآن در آن بود می رسید تغییر مسیر پیدا می کرد و به من اصابت نمی کرد.<br /> عشق شهادت<br /> موضوع عشق شهادت<br /> راوی کلثوم درودگری<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> یک روز من، به آقای مهدی زاده که پایش در میدان مین قطع شده بود و جانباز بود، در حالی که داشتم وضو می گرفتم، خیلی جدی گفتم: شما که می خواهی بروی و ماندنی نیستی چرا به دنبال این هستی که پایت را عمل کنی و خودت را به زحمت بیاندازی. ایشان خیلی جدی تر از من گفت: خدا شاهد است که من هم همین را می گویم ولی دیگران اصرار بر این امر دارند.<br /> آخرین وداع با خانواده<br /> موضوع آخرين وداع با خانواده<br /> راوی محمد مهدیزاده طوسی<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> آخرین دفعه ای که محمدرضا به جبهه رفت، روز نهم ماه مبارک رمضان بود. هنگام نماز مغرب از گاراژ ایران پیما واقع در خیابان طبرسی حرکت کرد. هنگام خداحافظی فرا رسید و به من گفت: داداش من را حلال کنید. درست مانند کسی که دیگر امید برگشتن ندارد. حتی به خاطر این که هنگام خداحافظی از مادر خانمش گفته بود دیگر رضا را فکر نکند ببنید، من دعوایش کردم. گفتم: این چه طور خداحافظی کردن است. گفت: هر طور می خواهید حساب کنید ولی بدانید که این آخرین رفتن من است. ماه مبارک رمضان داشت به پایان می رسید از رضا هیچ گونه خبری نداشتیم. ترس و دلهره همه وجودمان را فرا گرفته بود روز عید فطر ساعت 8 صبح بود که داشتم استکان چای را می نوشیدم که درب خانه به صدا در آمد. وقتی درب را باز کردم یک برادر روحانی به اتفاق چند نفر از نیرو های جبهه پشت در ایستاده اند. با دیدن این صحنه فهمیدم که باید برای رضا مسأله ای پیش آمده باشد. گفتند: آقا رضا آمده است. گفتم: نه. گفتند: قرار بوده بیاید نیرو ها برگشتند. من به دنبال نیروها رفتم و به حاج آقا گفتم: تو را به خدا راستش را بگو ببینم چه خبر است. گفت: راستش ما فکر می کردیم شما از شهادت رضا خبر دارید به همین خاطر آمده بودیم که به شما تسلیتی عرض کنیم.<br /> آخرین وداع با خانواده<br /> موضوع آخرين وداع با خانواده<br /> راوی لیلا صمدی<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> دفعه آخر که محمد رضا می خواست به جبهه برود. ماه مبارک رمضان بود.من رفتم دوکیلوسیب زمینی خریدم وبرایش آب پرکردم ومقداری ماست هم توی دستمال ریختم ونمک ونعناع هم به آن اضافه کردم. آقا رضا گفت: این دفعه هیچکدام ازشما بدرقه ام نیایید .خانمش بچه کوچک داشت وهنگام افطار هم نزدیک بود. گفتم: من می آیم. قبول نکرد. خودش تنهارفت.من خیلی ناراحت بودم و داشتم گریه می کردم که پسر بزرگم آمد و گفت: چرا گریه می کنی؟ گفتم: رضا نگذاشت بدرقه اش بروم. به اتفاق ایشان رفتیم و چون هنگام نماز بود، فهمیدم او رفته نماز بخواند، چند دقیقه منتظر ما ندیم تا این که آمد و حرکت کردند و رفتند.<br /> خاطرات نحوه مجروحیت<br /> موضوع خاطرات نحوه مجروحيت<br /> راوی لیلا صمدی<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> ماه محرم بود که پسر بزرگم به خانه ما آمد و گفت: مامان میخواهم مغازه ای باز کنم، قرار شده 300 هزار تومان به من وام بدهند اما گفته اند حتما باید تهران بیایی و وام را در یافت کنی. گفتم: این دفعه دروغ نگویی. گفت: نه میخواهم بروم و وام بگیرم. لباسهای نو تنش کرده بود و ساکی هم دستش بود، خواست با من رو بوسی کنم که گفتم: چون موهای صورتت را خیلی کوتاه کردم که زودتر به من وام بدهند. پدر خانمش و برادرم خبر داشتند که محمدرضا مجروح شده و در تهران بستری است. من چون مدتی بود که از محمدرضا خبری نداشتم خیلی این طرف و آن طرف می رفتم تا از ایشان کسب خبر کنم. چندین بار به منزل برادرم رفتم تا دیدم ایشان هم ناراحت به نظر می رسد. وقتی سؤال می کردم که چرا ناراحت هستی؟ می گفت: چون می بینم که شما از رضا خبری نداری ناراحت هستم. شبی که رضا را به اتاق عمل برده بودند اینها خبر داشتند و تا صبح گریه میکرد،و مرتب با تهران تماس میگرفته اند. یک روز عروسم گفت: بیا به خانه محمدبهاری برویم،حتماً ایشان از رضا خبری دارد. وقتی به خانه بهاری رفتیم،دیدیم ایشان دم حیاط ایستاده است. بعد از سلام و احوالپرسی گفتم: محمد آقا شما این جا هستی و ما از رضا خبر نداریم. گفت: حتماً رضا مأموریت رفته است. گفتم: هرجا زنگ میزنم میگویند مأموریت است و جواب درستی نمیدهند. گفت: اتفاقاً من با رضا تماس گرفته ام. بیایید منزل من تلفن میزنم، چون مرا می شناسند جواب میدهند. محمد بهاری و مادرش می دانستند که رضا در بیمارستان بستری است. ما رفتیم و توی اتاق نشستیم و مادرش سر ما را به صحبت کردن گرم کرد و خودش به اتاق دیگری رفت و شماره تلفن رضا را که بیمارستان بود گرفته بود و به رضا هم گفته بود که مادر و همسرت اینجا هستند و خبر ندارند که شما مجروح شده ای. میخواهند با شما صحبت کنند. به رضا سفارش کرده بود که طوری صحبت کن که فکر کنند شما در جبهه هستی. آقای بهاری تلفن را به من داد. من چند کلاسی بیشتر صحبت نکردم، گوشی تلفن را به همسر رضا دادم تا صحبت کند. در حین صحبت رضا با همسرش، مادر بهاری داشت گریه میکرد. با خودم می گفتم: چرا ایشان دارد گریه میکند. به مادر بهاری گفتم: ای کاش این قدر رضا،رضا نمی گفتم که شما گریه نمی کردید. چقدر شما مهربان هستید و زود ناراحت می شوید. از ایشان عذر خواهی کردم. مادر بهاری گفت: نه، چون شما با رضایت صحبت می کردید من گریه ام گرفته بود. پس از تمام شدن تلفن چای و شیرینی آوردند و ما خوردیم و از آنها عذر خواهی کرده و به خانه برگشتیم. ما که از جریان مجروح شدن رضا مطلع نبودیم خیلی خوشحال شدیم که توانستیم با ایشان در خط مقدم جبهه صحبت کنیم و آقا رضا گفتند: تا چند روز دیگر به مرخصی می آید. در بین راه که به خانه باز میگشتیم،شوهر و پدر شوهرم را دیدم که می آیند به آنها گفتم: شما یاد با آقا رضا تماس بگیرید، محمد بهاری با یک شماره خط را گرفت و ما با آقا رضا صحبت کردیم. خیلی خوشحال بودیم که رضا دو سه روز دیگر به مرخصی می آید. شب جمعه بود که رضا را در خواب دیدم که وارد خانه ما شد در حالی که یک پایش قطع بود و با عصا راه می رفت. از خواب بلند شدم و شروع به گریه کردم و گفتم: الان آقا رضا را خواب دیدم که با عصا به خانه آمد و یک پا نداشت. علی پسر کوچکم گفت: شاید شیطان می خواسته شما برای نماز بلند نشوید و به همین دلیل خوابی که دیده اید شیطانی است. با خودم گفتم: خدایا این چه خوابی بود که من دیدم، باز خودم را دلداری می دادم که شاید انشاءا.. خوابم درست نباشد. صبح داشتم پیازها را جمع و جور می کردم که عروسم خانم حسین آقا آمده و گفت: مادر حسین آقا آمد چشم شما روشن. با پسرم حسین آقا رو بوسی کردم و گفتم: حالا که موهای صورتت بلند شده زیبا شده ای. حسین آقا گفت: چند کامیون جنس به من داده اند حالا اینها را کجا تخلیه کنم. گفتم: برو یک مغازه ای را اجاره کن. گفت: باید مغازه از خودم باشد. بعد گفت: بلند شو پیازها را جمع کن که میهمان برایت می آید. رضا هم شاید بیاید. از من پرسید که از رضا چه خبر داری؟ گفتم: تلفنی با او صحبت کردیم، و قضیه تلفن را برایش تعریف کردم. حسین گفت: وقتی ما داشتیم می آمدیم یک قطار دیگر هم داشت به مشهد می آمد، امکان دارد رضا هم توی آن قطار باشد، اما ما غافل بودیم از این که ایشان آقا رضا را با خودش آورده سر خیابان منزلمان و گفته شما چند لحظه ای صبر کن تا من بروم زمینه را مساعد کنم و به دنبال شما بیایم. گفتم: راستش را بگو و شروع به گریه کردم که این چه وضعی است شما یک طور صبحت میکنی، خانمت جور دیگری صحبت میکند. در همین لحظه از جایم بلند شده و به سمت خیابان منزلمان رفتم که ببینم چه خبر است. رضا را به همان شکلی که در خواب دیده بودم، در حالی که پا نداشت و عصای می زد به طرف منزل می آمد. در آن لحظه خیلی خودم را کنترل کردم، وقتی وارد خانه شد، چای برایش ریختم و ایشان خورد و من در آن لحظه به ایشان چیزی نگفتم که ناراحت نشود. فقط گفتم: ببین چه به سر خودت آوردی. او هم خندید. رختخوابش را پهن کردم و ایشان رفت خوابید. ظهر همسرش راضیه خانم که از نماز جمعه برگشت، گفتم: رضا آمده و خوابیده است.&lt;ref&gt;[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=19846 سایت یاران رضا]&lt;/ref&gt;<br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Rasouli98 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF_%D9%85%D9%87%D8%B1_%D8%A2%D8%A8%D8%A7%D8%AF%DB%8C 2021-02-12T15:05:56Z

<p>Rasouli98: </p> <hr /> <div>کد شهید: 6719277 تاریخ تولد : <br /> نام : محمود محل تولد : نیشابور<br /> نام خانوادگی : مهرابادی‌ تاریخ شهادت : 1367/04/31<br /> نام پدر : حسین‌ مکان شهادت : <br /> <br /> تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت : <br /> شغل : پاسدار یگان خدمتی : سپاه کامیاران<br /> گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است.<br /> نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : خمپاره‌اندازـادوات<br /> گلزار : <br /> خاطرات<br /> آخرین وداع با خانواده<br /> موضوع آخرين وداع با خانواده<br /> راوی صدیقه تقی آبادی<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> به یاد دارم دفعه آخری که محمود می‌خواست به مأموریت برود، وضو گرفت و جورابها و شلوارش را پوشید. دستهایش را روی پوتین‌هایش گذاشت که بندهای پوتینش را ببندد که در آن لحظه، دستش را گرفتم و گفتم: فردا روز جمعه است نرو پیش ما بمان. بعد ایشان گفت: تو که اینجوری نبودی، مگر خون من رنگین‌تر از دیگران است که جبهه نروم. گفت اگر من شهید شدم مرا به صالح آباد نبرید با خنده گفتم پدرت آنجاست تو را هم به آنجا می‌بریم. سپس ایشان گفت: من را به بهشت فضل ببرید. من که لیاقت ندارم شاید به خاطر دیگر شهیدان خدا مرا هم قبول کند. بعد رفت و دوباره از دم در برگشت و گفت: راضی نیستم هیچ کدامتان برای من گریه کنید، وقتی می‌خواستی گریه کنی برای علی‌اکبر امام حسین گریه کن این را گفت و رفت. درست بعد از سه روز بود که خبر شهادتش را برایمان آوردند.<br /> گذشت و اغماض<br /> موضوع گذشت و اغماض<br /> راوی لیلا بی کس<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> هنگامی که محمود در منطقه به سر می برد جهت استراحت به ارومیه می رود . در حالیکه نوبت دوستش بود که به منطقه برود اما ایشان می گوید . خانم شما مریض است و کنارهمسرت باش و از او مراقبت کن من به جای شما میروم . هر چه دوست محمود اصرار کرده که شما تازه آمده اید من خودم می روم ولی او قبول نکرده وگفته شما باید بالای سر همسرتان باشید زیرا همسر شما بیشتر از هروقت دیگر به شما نیازمند است . سپس محمود به جای دوستش به منطقه می رود که در حین رفتن بر اثر اصابت خمپاره به ماشین و انفجار آن به فیض عظیم شهادت نائل می گردد.<br /> خواب و رویای دیگران درمورد شهید<br /> موضوع خواب و روياي ديگران درمورد شهيد<br /> راوی لیلا بی کس<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> یک شب خواب دیدم محمود کنارم آمده است و در دستانش دو عدد خربزه می باشد آنها را به من داد و گفت از اینها به خوبی نگه داری کن . از او پرسیدم کجا بودی گفت از مشهد می آیم . تا خواستم بیشتر با ایشان صحبت کنم رفت و دیگر اورا ندیدم بعد که خواب را تعریف کردم گفتند آن دو عدد خربزه ای که محمود به شما داده فرزندانش بوده که به یادگار گذاشته است .&lt;ref&gt;[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=19855 سایت یاران رضا]&lt;/ref&gt;<br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Rasouli98 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%A7%D8%A8%D9%88%D8%A7%D9%84%D9%81%D8%B6%D9%84_%D9%85%D9%87%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D9%86%DB%8C 2021-02-12T15:05:34Z

<p>Rasouli98: </p> <hr /> <div>کد شهید: 7300476 تاریخ تولد : <br /> نام : ابوالفضل‌ محل تولد : نیشابور<br /> نام خانوادگی : مهربانی‌ تاریخ شهادت : 1373/06/03<br /> نام پدر : علی‌ مکان شهادت : سردشت‌<br /> <br /> تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت : <br /> شغل : یگان خدمتی : <br /> گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است.<br /> نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : رزمنده‌<br /> گلزار : <br /> خاطرات<br /> خواب و رویای دیگران درمورد شهید<br /> موضوع خواب و روياي ديگران درمورد شهيد<br /> راوی طاهره غیبی<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> شبی که صبح آن روز به ما خبر شهادت ابوالفضل را دادند ، من و مهدی _ فرزندم _ پیش پدر و مادرم بودیم . شب خواب دیدم که شهید از جبهه آمده است و به من گفت : خانم من از جبهه برای همیشه پیش شما آمدم . خوشحال باش و به من قول بده ، اگر اتفاقی برای من افتاد ، یا خبری به تو دادند ، ناراحت نباشی . گفتم : مگر قرار است خبری بشود ؟ گفت : نه، شاید . اما تو به من قول دادی که مثل حضرت زهرا (س) و حضرت زینب (س) صبور باشی . زیر قول خود نزنی. در همین حال دیدم در می زنند . شهید با عجله در را باز کرد . دیدم که دو آقای سبزپوش در پشت در هستند . ایشان گفتند که زود باش ، چه کار می کنی ؟ همه منتظرند بیایید برویم . این را گفتند و به را ه افتادند . بعد ایشان به من گفتند : قول دادی صبر و تحمل کنی و به راه افتاد . یک دفعه دیدم که صدای گریه مهدی بلند شد و من از خواب بیدار شدم . فردای آن روز خبر شهادت ایشان را به من دادند .<br /> توصیه به نماز<br /> موضوع توصيه به نماز<br /> راوی اعظم مهربانی<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> زمانی که من در کلاس سوم ابتدایی مشغول به تحصیل شدم، برادر شهیدم یک روز ناهار مرا دعوت کرد که به خانه آنها بروم. من هم همان روز بعد از مدرسه به خانه آنها رفتم. پس از صرف ناهار و رفع خستگی برای من سوغاتی آورد و با مهربانی و محبت خاصی گفت: امسال تو به سن تکلیف رسیده ای. باید از امروز نماز بخوانی و به تکالیف دینی عمل کنی. سوغاتی را باز کردم، یک سجاده و یک مقنعه و چادر سفید نماز بود. بعد طرز وضو گرفتن و نماز خواندن را مدت یک هفته به من آموخت. این بهترین و شیرین ترین خاطره من از شهید بود.&lt;ref&gt;[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=19881 سایت یاران رضا]&lt;/ref&gt;<br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Rasouli98 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%82%D8%A7%D8%B3%D9%85_%D9%85%D9%87%D8%B1%DA%AF%D8%A7%D9%86_%D8%B7%D8%B1%D9%82%D8%A8%D9%87 2021-02-12T15:04:55Z

<p>Rasouli98: </p> <hr /> <div> <br /> کد شهید: 6536588 تاریخ تولد : <br /> نام : قاسم‌ محل تولد : مشهد<br /> نام خانوادگی : مهرگان‌ط‌رقبه‌ تاریخ شهادت : 1365/04/12<br /> نام پدر : نعمت‌اله‌ مکان شهادت : <br /> <br /> تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت : <br /> شغل : دانش آموز یگان خدمتی : <br /> گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است.<br /> نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : رزمنده‌<br /> گلزار : <br /> وصیتنامه<br /> بسمه تعالي و قاتلواهم حتّي لاتکون فتنه متن کامل وصيّتنامه شهيد قاسم مهرگان بسم ربّ شهداء والصدّيقين باسلام بر منجي عالم بشريّت مهدي موعود (عج) وبا سلام به نايب بر حقّش امام امّت خميني کبير که مارا از لجن زار طاغوت نجات داد و با سلام بر رزمندهاي جبهه هاي نبرد حق عليه باطل و با سلام برتمامي ملّت شهيد پرور طرقبه وبا سلام به خانواده گراميم وهمچنين اقوام وخويشاوندانم. خداوندا تو به من اين لياقت را دادي که در راه تو وبراي تو جان خود را فدا کنم. باز هم اين بنده حقير به شما امّت حزب الله که فقط امام را تنها نگذاريد زيرا …؟ ما اهل کوفه نيستيم امام تنها بماند امّت حزب الله مبادا که امام را تنها بگذاريد از اسلام برگشته ايد. برادران جبهه بيايد و هر چه سريعتر کفر را از صحنه روزگار براندازيد تا پرچم انقلاب اسلامي درسراسر گيتي حکم فرما شود. برادران وخواهراني که درمراسم تشييع من شرکت مي کنيد تنها حرف زدن وشعار دادن کافي نيست اصل عمل کردن به آن است و از خواهرا ن مي خواهم که حجاب خود را رعايت نمايند زيرا حجاب شما کوبنده تر از خون من است و از شما برادرا ن وخواهران مي خواهم که در موقع دفن زياد تجمّع نکنيد تا بتوانند با اصول خاصّي که دارند مرا دفن کنند و صحبت ديگر با همکلاسان ودانش آموزان است، از دانش آموزان مي خواهم يا واقعاً درس بخوانند و يا وقت خود را بي جهت تلف نکنند و از دبيران مي خواهم که خود را در مقابل کارهايشان مسئول بدانند. وصيّتم به مادر جان وپدر وخواهران وبرادران گراميم: مادر جان وپدرم شما بايد افتخارکنيد که فرزند خود رابه جبهه فرستاديد و چنان پرورش داديد که لياقت شهيد شدن را داشته باشد وحال که من شهيد شدم وبه اين افتخار بس بزرگ نايل گشتم از شما تقاضا مي کنم که به هيچ عنوان براي من گريه نکنيد . خانواده گراميم اگر احياناً من در طول زندگاني خود به شما بي احترامي کرده و بد برخورد کرده ام عذر مي خواهم. پدر ومادر جانم هميشه سعي کنيد که بفهميد که راه من و ديگر عزيزان که رفتند چه بود . ودنباله رو آن باشيد. خانواده عزيزم در حق من دعا کنيد که اين هديه ناقابل را خدا بپذيرد و ديگر اينکه به جاي گريه براي من براي طول عمر امام عزيز وپيروزي رزمندگان اسلام دعا کنيد وديگر وصيّت من اين است که مرا در مزار شهيدان طرقبه دفن کنبد. از دعا براي طول عمر امام و پيروزي هر چه زودتر رزمندگان اسلام و فرج مولا امام زمان (عج) و صبر براي خانواده هاي شهداء بخصوص خانواده خويش000 والسّلام&lt;ref&gt;[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=19892 سایت یاران رضا]&lt;/ref&gt;<br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Rasouli98 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%B1%D8%B6%D8%A7_%D9%85%D9%87%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D9%86%DB%8C 2021-02-12T15:04:33Z

<p>Rasouli98: </p> <hr /> <div>کد شهید: 7500434 تاریخ تولد : <br /> نام : رضا محل تولد : نیشابور<br /> نام خانوادگی : مهربانی‌ تاریخ شهادت : 1375/10/15<br /> نام پدر : محمدجواد مکان شهادت : محورزاهدان‌ خاش<br /> <br /> تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت : <br /> شغل : یگان خدمتی : <br /> گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است.<br /> نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : سایر<br /> گلزار : شهدا<br /> خاطرات<br /> عشق به ائمه اطهار<br /> موضوع عشق به ائمه اطهار<br /> راوی محمد مهربانی<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> یک شب که به اتفاق برادرم در مسجد نشسته بودیم روحانی مسجد روضه امام حسین و طفل سه سال اش را نقل می کرد که به یاد خودم افتادم چون من هنگام فوت پدرم 3 سال داشتم در آن شب خیلی گریه کردم. وقتی از مسجد بیرون آمدیم برادرم به من گفت امشب خیلی گریه کردی، به ایشان کفتم امشب خاطره پدرم برایم زنده شد و چون خودم پدر ندارم حال حضرت رقیه را با جان و دل احساس کردم برادرم در حالی که مرا در آغوش گرفت، گفت: برادر جان غصه نخور تو این دنیای به این بزرگی تنها ما نیستیم که از وجود پدر محروم هستیم آن قدر فرزند شهید در مملکت ما وجود دارد که حتی پدر خود را هم ندیده اند و تنها دلشان را با عکسی که از پدرشان دارند خوش کرده اند که من و تو در برابر آنها هیچیم. آن شب را تا چند ساعتی برایم از بچه های بی سرپرست صحبت کرد و مرا دلداری داد و بعد از چند وقت که خبر شهادتش را برایمان آوردند آن موقع بود که وجود بی پدری را واقعا احساس کردم زیرا دیگر او نبود که بتواند مانند فرزندی با پدر خویش با او دردل کند و او با حرفهای آرام بخشش مرا آرام کند، روحش شاد.<br /> خواب و رویای دیگران در مورد شهادت شهید<br /> موضوع خواب و روياي ديگران در مورد شهادت شهيد<br /> راوی صدیقه قادری<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> دو روز قبل از شهادت پسرم آقا رضا، با پسر دیگرم حرفم شد و سر صدا کردم. همان شب خواب دیدم یک شیئ محکم به قلبم خورد و از خواب پریدم. عمویش پرسید چه شد؟ گفتم نمی دانم یک چیزی در خواب محکم به قلبم خورد صبح روز بعد با پسر دیگدم تماس گرفته بودند و گفته بودند که برادرت تیر خورده من خانه بودم که دیدم دامادم به همراه پسرم آمدند و من هنوز از آن خواب دیشب ناراحت بودم و گریه میکردم. پسرم پرسید چرا گریه می کنی؟ من سکوت کردم و وقتی مرا در این حال دید او هم شروع به گریه کرد. از ایشان سوال کردم تو چرا گریه می کنی؟ اما او چیزی نگفت و پرسید عمو جان کجاست؟ کفتم محل کارش. گفت: من می روم عمو را ببینم. بعد از ظهر رفتم خانه عمویش دیدم همه داد می زنند و گریه می کنند پرسیدم چی شده؟ اما آنها چیزی نگفتند، نگران شدم و برگشتم خانه، نیمه های شب بود که صدا زنگ در آمد فکر کردم رضاست. در را باز کردم دیدم عروسم است که به من گفت: مادر برادرم می گوید چرا گذاشتید رضا برود؟ که این حرف او نگرانیم را دوبرابر کرد و گفتم چه شده؟ آیا تصادف کرده است. گفت: نه ماشینش را توی راه گرفته اند. به همراه عروسم به راه افتادیم و رفتیم خانه پسرم علی دیدم همه آنجا نشسته اند و دارند گریه می کنند پرسیدم برای رضا چه اتفاقی افتاده است؟ یکی از آنها به من گفت خبر داده اند یکی از سربازها را داخل راه گرفته اند و او را به شهادت رسانده اند حالا معلوم نیست که پسر تو باشد. تا این حرف را شنیدم از هوش رفتم وقتی به هوش آمدم فهمیدم چی شده. یکی از همرزمهنش تعریف می کرد داخل راه با اشرار برخورد کرده که اشرار ماشینش را سوراخ سوراخ کرده اند که یک تیر از پشت به قلبش اصابت کرد و به شهادت رسید.<br /> خواب و رویای شهید<br /> موضوع خواب و روياي شهيد<br /> راوی علی مهربانی<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> یادم می آید آخرین شب چله ای که برادرم رضا زنده بود، همگی در خانه ما جمع شده بودیم و آن شب را تا صبح به تعریف خاطراتی از پدر پرداختیم. از قضا همان شب برادرم پدرم را در خواب می بیند و همین خواب حال او را دگرگون و پریشان می کند. فردای آن روز از همه ما خواست بر سر مزار پدرم حاضر شویم ما هم طبق عادت که هر جمعه به قبرستان می رفتیم، آن روز را نیز که جمعه بود به آنجا رفتیم. برادرم رضا خیلی بی طاقت شده بود و حال عجیبی داشت و بیشتر از همیشه دوست داشت که هر چه زودتر به محل دفن پدرم برسیم و این حال او مرا نگران کرده بود. همین که به قبرستان نزدیک شدیم برادرم با شتاب خود را به قبر پدرم رساند و در حالی که با کسی صحبت می کرد چیزهایی زیر لب زمزمه می کرد من به محض اینکه به نزدیک او رسیدم از جایش بلند شد و صورتش را که از گریه خیس شده بود از من پنهان کرد و به سمت دیگر قبرستان راهی شد من که متوجه اشک های او شده بودم فورا فاتحه ای خواندم و به دنبالش راه افتادم به سرعت خود را به او رساندم دستم را بر روی شانه اش گذاشتم و از او پرسیدم چه شده داداش؟ چرا گریه می کنی؟ اتفاقی افتاده؟ دستم را گرفت و مرا به کنار دیوار برد و هر دو روی زمین نشستیم. سرش را میان دو دستش گرفت و در حالی که صورتش از اشک کاملا خیس شده بود به من گفت: دیشب خواب پدرم را دیده ام. با نگرانی پرسیدم چه خوابی؟ او گفت: پدر بر روی سنگ مزارش خوابیده است. همینکه مرا دید که سمت او میروم رویش را از من برگرداند و در عالم خواب بسیار ناراحت شدم. گفتم چی شده بابا چرا از من رو برمی گردانی از من چه خطایی سر زده؟ من که همیشه به فکر شما هستم و در حالی که بردستهای او بوسه می زدم از او خواستم که صورتش را به طرف من برگرداند پدر هم که اصرار بیش حد مرا دید صورتش را به من کرد و در حالی که به من لبخند می زد آغوشش را بر روی من باز کرد من ناگهان از خواب بیدار شدم و دیگر تا صبح نتوانستم بخوابم. همه اش نگرانم که چرا پدر رویش را از من برگردانده بود صحبت برادرم که به اینجا رسید هر دوی ما با صدای بلند شروع به گریستن کردیم اما من سعی کردم جلوی خودم را بگیرم و او را دلداری دادم و بعد که کمی آرام شد دو نفری نزدیک بقیه آمدیم و همگی به خانه برگشتیم درست بعد از 15 روز خبر شهادتش را به ما دادند که من بعد ها خواب برادرم را اینطور تعبیر کردم که پدرم نمی خواست جدایی بین من و او ببیند زیرا می دانست ما بیش از حد به هم وابسته هستیم.<br /> همت در رفع مشکل دیگران<br /> موضوع همت در رفع مشکل ديگران<br /> راوی آمنه بلوچی<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> درست 23 مرداد سال 73 بود که برای رفتن به زیارتگاه جمکران از یک هفته قبل آماده شده بودیم و قرار بود راس ساعت 4 بعد از ظهر همگی در محل مورد نظر حاظر باشیم همین که از خانه بیرون رفتیم صدای گریه و ناله یکی از همسایگان توجه ما را به خود جلب کرد ناگهان همسرم در جا میخکوب شد وساک دستی اش را به زمین گذاشت من اصرار داشتیم که هر چه زودتر برویم چون به اندازه کافی وقت نداشتیم. اما آقا رضا نمی توانست قدم از قدم بردارد ناگهان در خانه روبرو باز شد و در حالی که زن همسایه مان بچه اش را بغل گرفته بود دوان دوان به کوچه آمد همسرم که فهمیده بود چه اتفاقی افتاده است بلا فاصله جلو رفت و در حالی که بچه را از دست مادرش گرفت علت ناراحتی او را پرسید همسایه ما ابراز داشت که پسرم را تشنج گرفته است. الان از دستم می رود آقا رضا به من گفت تو به خانه برو وخودش فورا به بیمارستان رفت من ابتدا از اینکه نتوانستیم خودمان را به دیگر همسفرانمان برسانیم ناراحت بودم ولی از طرفی سفر ما هم در آن موقعیت برای همسرم اصلا خوشایند نبود و بالاخره بعد از یک ساعت همسرم به خانه برگشت و به من گفت بلند شو برویم اما من به ایشان گفتم رفتن ما دیگر فایده ندارد ایشان مثل همیشه تبسمی کرد و گفت حالا بلند شو برویم اگر رفته بودند دوباره بر می گردیم. من هم آماده شدم و هر دو روانه شدیم توی راه به این فکر می کردم که رفتن ما دیگر بی فایده است چون واقعا دیگر دیر شده بود اما همین که به مقصد رسیدند و اتوبوس که آمد خیلی تعجب کردم همسرم نگاهی به من کرد و گفت دیدی خانم اگر جایی قسمت انسان باشد و او را بطلبند حتما مقدمات آن زیارت و سفر خود به خود فراهم می شود اگر چه تمام مخلوقات دست به دست هم بدهند مانع آن بشوند.&lt;ref&gt;[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=19882 سایت یاران رضا]&lt;/ref&gt;<br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Rasouli98 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%A7%D8%A8%D9%88%D8%A7%D9%84%D9%81%D8%B6%D9%84_%D8%B2%D8%B1%DA%AF%D8%B1%D8%A7%D9%86%DB%8C 2021-02-12T15:03:23Z

<p>Rasouli98: </p> <hr /> <div><br /> <br /> کد شهید:6212244<br /> نام :ابوالفضل‌<br /> نام خانوادگی :زرگرانی<br /> نام پدر :قربانعلی<br /> محل تولد :نیشابور<br /> ‌تاریخ شهادت :1362/01/24<br /> ‌مکان شهادت :<br /> تحصیلات :نامشخص<br /> منطقه شهادت :<br /> شغل :دانش آموز<br /> یگان خدمتی :<br /> گروه مربوط :گروهی برای این شهید ثبت نشده است.<br /> نوع عضویت :سایر شهدا<br /> مسئولیت :رزمنده‌<br /> گلزار :بهشت‌فضل‌<br /> <br /> <br /> خاطرات<br /> <br /> عنوان خواب و رویای دیگران درمورد شهید<br /> موضوع خواب و روياي ديگران درمورد شهيد<br /> راوی گوهر قلعه نوعی<br /> <br /> به خاطر دارم سه ماه بعد از شهادت فرزندم ابو الفضل به مکه مشرف شدم . یک شب خواب دیدم که در یک محوطه بزرگی مثل باغ هستم . آقایی آمد و گفت : بیا سوار هواپیما شو ، سوار شدم و مرا در یک باغ پیاده کرد که کسی غیر از من در آنجا نبود . بعد گفت : اگر می خواهی پسرت را پیدا کنی برو و آنجا را بگرد . میوه های زیادی در باغ وجود داشت یک قسمت میز و صندلی گذاشته بودند . ناگهان دیدم ابو الفضل آمد و دست به گردنم انداخت که من گریه کردم به من گفت : مادر از این میوه ها هر چه می خواهی بخور بعد با ابو الفضل کنار هواپیما آمدم . خلبان گفت : حالا که فرزندت را دیدی دیگر غصه نخور . سپس ابو الفضل دستس را بلند کرد که در میان دستش آیه های قرآن را دیدم که آیت الکرسی را نوشته بود . در همان لحظه بود که از خواب بیدار شدم .<br /> <br /> نمایش خاطره<br /> <br /> عنوانعشق به جهادموضوععشق به جهادراویفاطمه زرگرانیمتن کامل خاطره<br /> <br /> <br /> چند وقتی بود که ابوالفضل تصمیم داشت برای اعزام به جبهه ثبت نام کند ولی پدر و مادرم به دلیل کمی سن و اینکه موقع امتحانات بود با این کار مخالفت می کردند . هنگامی که می خواست در روستا ثبت نام کند به دلیل سن کمش او را قبول نکردند . که تصمیم گرفته به مشهد برود و در آنجا نام نویسی کند . پس از اینکه پدر و مادرم از ثبت نام ابوالفضل در جبهه مطلع شدند پدرم گفت : تو هنوز خیلی کوچک هستی من به جای تو به جبهه می روم که ابوالفضل گفت : هر کسی به جای خودش باید برود . من می روم شما هم بروید با این حرف پدرم موافقت کرد که او به جبهه برود و به آرزویش رسید .&lt;ref&gt;[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=10888 سایت یاران رضا]&lt;/ref&gt;<br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Rasouli98 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%86%D9%88%D8%B1_%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF_%D9%86%D9%88_%D8%A8%D9%87%D8%A7%D8%B1%DB%8C%E2%80%8C_%D9%85%D9%87%D8%AF%DB%8C_%D8%B2%D8%A7%D8%AF%D9%87 2021-02-12T15:02:31Z

<p>Rasouli98: </p> <hr /> <div> <br /> کد شهید: 6536491 تاریخ تولد : <br /> نام : نورمحمدنوبهاری‌ محل تولد : تایباد<br /> نام خانوادگی : مهدیزاده‌ تاریخ شهادت : 1365/11/03<br /> نام پدر : غلامحسن‌ مکان شهادت : <br /> <br /> تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت : <br /> شغل : یگان خدمتی : <br /> گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است.<br /> نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : رزمنده‌<br /> گلزار : <br /> خاطرات<br /> اعتقاد به ولایت<br /> موضوع اعتقاد به ولايت<br /> راوی حسین علی باغدار<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> ایشان پیش از اینکه به جبهه های حق علیه باطل برود در جهاد سازندگی شهرک باخرز مشغول خدمت به محرومین این روستا بود که با گذشت و فداکاری هنر خود را به روستا جهت ساختن مساجد و حمام و مدرسه از طریق جهاد سازندگی باخرز باز سازی ، نو سازی انجام می داد و در بعضی مواقع از مال خود صرف راههای خیر می نمود بنده در شهرک باخرز در مدرسه رهژاهنمایی مشغول تحصیل بودم چون روستای ما وسیله نقلیه نداشت ما چند نفر بودیم که به شهرک می رفتیم و هر هفته روزهای پنج شنبه تا شنبه ما را با خود از شهرک به روستا به وسیله موتور سیکلت ایژ خود می برد و می گفت : بچه ها همان طور که امام گفته امید من به شما دانش آموزان است باید شما برای آینده این مملکت سرنوشت ساز باشید چنین حرفهایی را به ما می گفت و به ما توصیه می نمود که از فرمان امام غافل نباشیم .<br /> اخلاص عمل<br /> موضوع اخلاص عمل<br /> راوی حسین علی باغدار<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> چون مسجد ما فرش نداشت یک روز بدون اطلاع دیگران رفته بود و فرش خریده بود و شبانه به خاطر این که کسی متوجه نشود فرش را برده بود و داخل مسجد پهن کرده بود بعدها اهالی محل متوجه شدند که این کار توسط شهید مهدیزاده انجام شده است.<br /> اخلاص عمل<br /> موضوع اخلاص عمل<br /> راوی حسین علی باغدار<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> مسجد ما فرش نداشت یک روز بدون اطّلاع شبانه فرش را خریده بود و در مسجد گذاشته بود که بعدها فهمیدیم که کار این شهید بزرگوار است<br /> حسن برخورد<br /> موضوع حسن برخورد<br /> راوی حسین علی باغدار<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> فردی بسیار دلسوز و مهربان بود بچه های روستا اعم از کوچک و بزرگ را در وسط روستا جمع می کرد و برای آنان داستانهای شیرین و پندآموز می گفت. یادم هست که دوربین عکاسی و شکاری داشتند. از بچه ها چه فامیل و چه غیر فامیل عکس می گرفت و به طور رایگان به آنان می داد. دوربین شکاری به ما بچه ها می داد تا بوسیله آن دور و نزدیک روستا، دشت، کوه و صحرا را نگاه کنیم. فردی بسیار خدا دوست بود. دنیا برایش هیچ ارزشی نداشت و فردی فداکار و شجاع بود و همیشه مردم را به خداشناسی و عبادت دعوت می نمود. یادم هست که بنده و دیگر بچه ها را در مسجد جمع می نمود و از نماز، اصول و عقاید سئوال می کرد و به ما یاد می داد.&lt;ref&gt;[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=19842 سایت یاران رضا]&lt;/ref&gt;<br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Rasouli98 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85_%D8%B9%D9%84%DB%8C_%D9%85%D9%87%D8%AF%DB%8C_%D8%B2%D8%A7%D8%AF%D9%87%E2%80%8C_%D9%81%DB%8C%D8%B6%E2%80%8C_%D8%A2%D8%A8%D8%A7%D8%AF%DB%8C%E2%80%8C 2021-02-12T15:01:49Z

<p>Rasouli98: </p> <hr /> <div> <br /> کد شهید: 6536481 تاریخ تولد : <br /> نام : غلامعلی‌ محل تولد : مشهد<br /> نام خانوادگی : مهدیزاده‌فیض‌ابادی‌ تاریخ شهادت : 1365/10/28<br /> نام پدر : حسن‌ مکان شهادت : شلمچه<br /> <br /> تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت : <br /> شغل : کارگرسنگ کار یگان خدمتی : <br /> گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است.<br /> نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : رزمنده‌<br /> گلزار : بهشت‌رضا<br /> خاطرات<br /> خواب و رویای دیگران در مورد شهادت شهید<br /> موضوع خواب و روياي ديگران در مورد شهادت شهيد<br /> راوی حسن مهدیزاده<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> شب خواب دیدم . جلوی صحن حضرت معصومه(س) ایستاده بودم یک گاری میوه جلویم بود . با یک سید صحبت می کردیم سید به من گفت : تا از این کار نانی بدست می آید من گفتم: که دو پسر دارم که در جبهه هستند و خدا می رساند سید به من گفت: همین برای تو بس است. و دیدم که از پله ها می آید بالا یک سید دیگر آمد و یکی از میوه های دیگر گاری را برداشت. به او گفتم : همین یکی کافی است . و روز بعد خبر شهادتش را آوردند. و فهمیدم که زمانی که میوه را از من گرفته اند پسرم شهید شده است.&lt;ref&gt;[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=19847 سایت یاران رضا]&lt;/ref&gt;<br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Rasouli98 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%B9%D9%84%DB%8C_%D8%B2%D8%B1%D9%82%D8%A7%D9%86%DB%8C 2021-02-12T15:01:13Z

<p>Rasouli98: </p> <hr /> <div><br /> <br /> کد شهید:6407598<br /> نام :علی<br /> نام خانوادگی :زرقانی<br /> نام پدر :غلامعلی<br /> ‌محل تولد :سبزوار<br /> ‌تاریخ شهادت :1364/08/۱۷<br /> ‌مکان شهادت :<br /> تحصیلات :نامشخص<br /> منطقه شهادت :<br /> شغل :<br /> یگان خدمتی :گروه مربوط :گروهی برای این شهید ثبت نشده است.<br /> نوع عضویت :سایر شهدا<br /> مسئولیت :رزمنده‌<br /> گلزار :<br /> <br /> خاطرات<br /> <br /> عنوان خواب و رویای شهید<br /> موضوع خواب و روياي شهيد<br /> <br /> پدرم حاج علی خوابی را که دیده بود این گونه نقل می کرد : من چند شب در خواب می دیدم سیدی که شمشیر و علمی دردستش است مرا صدا می زند که علی برخیز این شمشیر را بردار و به جبهه برو . گفتم : من می خواهم به مشهد بروم گفت : نه شما به کربلا برو درنهایت من تصمیم گرفتم به جای رفتن به مشهد برای رفتن به جبهه ثبت نام کنم .&lt;ref&gt;[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=10873 سایت یاران رضا]&lt;/ref&gt;<br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;<br /> ==رده==<br /> {{ترتیب‌پیش‌فرض:علی زرقانی}}<br /> [[رده: شهدا]]<br /> [[رده: شهدای دفاع مقدس]]<br /> [[رده: شهدای ایران]]<br /> [[رده: شهدای استان خراسان رضوی]]<br /> [[رده: شهدای شهرستان سبزوار]]</div>

Rasouli98 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%B3%DB%8C%D8%AF_%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF_%D9%85%D9%87%D8%AF%D9%88%DB%8C%E2%80%8C_%D8%AE%DB%8C%D8%B1_%D8%A2%D8%A8%D8%A7%D8%AF%DB%8C%E2%80%8C 2021-02-09T11:48:05Z

<p>Rasouli98: </p> <hr /> <div> <br /> کد شهید: 6129727 تاریخ تولد : <br /> نام : سیدمحمد محل تولد : تربت ‌حیدریه<br /> نام خانوادگی : مهدوی‌خیرابادی‌ تاریخ شهادت : 1361/05/07<br /> نام پدر : سیدعبداله‌ مکان شهادت : میاندوآب‌<br /> <br /> تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت : <br /> شغل : یگان خدمتی : <br /> گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است.<br /> نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : سایر<br /> گلزار : <br /> خاطرات<br /> تولد و کودکی<br /> موضوع تولد و کودکي<br /> راوی رقیه افتخاری<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> در یکی از روزهای تابستان که سیّد محمّد خردسال بود او را در دالان منزلمان که مکانی سرد بود خواباندم و پتویی روی او انداختم و به کارهای خانه مشغول شدم پس از تقریباً نیم ساعت دیدم خانمی وارد خانه و گفت : چرا دالان منزل شما آتش گرفته . من تعجّب کردم و گفتم : ما که آتشی روشن نکرده ایم ، خلاصه من دویدم و به جای بچّه رفتم دیدم همان پتویی که روی او انداخته بودم آتش گرفته و کاملاً سوخته بود امّا به سیّد محمّد اصلاً آسیبی نرسیده بود .<br /> اولین اعزام<br /> موضوع اولين اعزام<br /> راوی رقیه افتخاری<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> سیّد محمّد در تربت حیدریّه درس می خواند و حدود سه روز بود که مدرسه تعطیل شده بود و او به خیر آباد آمده بود که شخصی درب خانة ما را زد و سیّد محمّد سراسیمه به درب خانه رفت وقتی برگشت دیدم کاغذی در دستش می باشد . از او سئوال کردم این کاغذ چیست ؟ گفت : این فرم ثبت نام جبهه است . با گفتن این حرف او من ناراحت شدم . وقتی من ناراحت هستم حرف اوّلش را انکار کرد و گفت : مادر جان ، شوخی کردم . این برای چیز دیگری است . بالاخره صبح زود روز بعد از خواب بلند شد و بعد از اداء فرایض گفت : می خواهم برای گرفتن نتیجة امتحانات به تربت بروم . لباس پوشید و از پدرش هم خداحافظی کرد و به تربت رفت . در بین راه خیر آباد - مهنه شخصی به نام میرزا رضا صفّار که الان هم در قید حیات است او را می بیند و به او می گوید بیا و سوار موتور شو . امّا شهید می گوید . من برای ثبت نام جبهه می روم و نذر کرده ام این 12 کیلومتر بین خیر آباد و مهنه را پیاده بروم . امّا شما در این باره چیزی به پدرم نگویید . خلاصه او به این بهانه به تربت رفت و همان روز برگشت . ساعت 12 ظهر بود که ما از دوشیدن گوسفندانمان که در بیرون از ده صورت می گرفت می آمدیم که در بین راه و در داخل روستا به او برخوردیم . برادرش (علی آقا) به او گفت : تو که نرفتی . او گفت : اگر خدا بخواهد انشاء ا... می روم . خلاصه به خانه آمد و ساک و وسایلش را آماده کرد . بعد از چند لحظه رو به پدرش کرد و گفت : من می خواهم به جبهه بروم . پدرش هرچه به او التماس کرد که شاید منصرف شود امّا او گفت : من باید بروم و شما هم باید به این کار من رضایت بدهید . بالاخره او رضایت پدرش و من را جلب نمود و به جبهه اعزام شد .&lt;ref&gt;[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=19806 سایت یاران رضا]&lt;/ref&gt;<br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Rasouli98 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%B9%D9%84%DB%8C_%D8%A7%D8%B5%D8%BA%D8%B1_%D8%B2%D8%A7%D8%B1%D8%B9%DB%8C 2021-02-09T11:47:40Z

<p>Rasouli98: </p> <hr /> <div><br /> <br /> کد شهید:6709565<br /> نام :علی‌اصغر<br /> نام خانوادگی :زارعی<br /> نام پدر :ابوالقاسم‌<br /> محل تولد :نیشابور<br /> ‌تاریخ شهادت :1367/02/۲۵<br /> مکان شهادت :<br /> تحصیلات :نامشخص<br /> منطقه شهادت :<br /> شغل :دانش آموز<br /> یگان خدمتی :<br /> گروه مربوط :گروهی برای این شهید ثبت نشده است.<br /> نوع عضویت :سایر شهدا<br /> مسئولیت :رزمنده<br /> ‌گلزار :<br /> <br /> خاطرات<br /> عنوان خواب و رویای شهادت<br /> موضوع خواب و روياي شهادت<br /> راوی محمد حسین زارعی<br /> <br /> به خاطر دارم هنگامی که من مجروح شدم، مرا به بیمارستان آوردند و علی اصغر نیز که مجروح شده بود به اتاق من آوردند. وقتی که مادرش برای ملاقات به اتاق آمد، فریاد بلندی سر داد. علی اصغر گفت: مادر چه خبر است. تو حق مجروحیت و جبهه را هدر دادی. من در برابر دیگران کاری نکردم. او حدود نیم ساعت مادرش را نصیحت کرد تا آرام شد. وقتی که می خواست مجدداً عازم جبهه شود پدرش به او گفت: تا وقتی که خوب نشدی و درست را تمام نکردی، حق نداری به جبهه بروی. من از منطقه آمدم و ایشان به خانه ما آمد و گفت: بیا پدرم را راضی کن که با آمدن من به جبهه موافقت کند. خواب دیدم که فرشید انفرادی در یک باغ بسیار بزرگ مرا در آغوش گرفت و گفت: تو را خیلی دوست دارم و باید تو هم بیایی. بعد علی اصغر گرفت: شما تا بیست روز دیگر به منطقه نرو تا جنازه مرا بیاورند. ایشان رفت و درست بعد از 18 روز جنازه اش را آوردند. از پایگاه دنبال من آمدند. گفتم : علی اصغر شهید شده گفتند : نه مجروح شده. بالاخره با اصرار زیاد به آنها، گفتند که علی اصغر به شهادت رسیده است. سپس به خانه آنها رفتم و گفتم: فرزندتان به فیض شهادت نائل گردیده است. روحش شاد.<br /> <br /> عنوان خواب و رویای دیگران درمورد شهید<br /> موضوع خواب و روياي ديگران درمورد شهيد<br /> راوی علی اکبر وحیدی<br /> <br /> بعد از شهادت برادرم علی اصغر، چون ایشان ازدواج نکرده بود من خیلی ناراحت بودم و تا چند وقت نمی توانستم کار کنم. یک شب خواب دیدم که مجلسی در حال برگزاری است و یک مینی بوس پر از میهمان دنبال من آمد و یکی از مهمانها گفت: بیا برویم. گفتم: کجا. گفت: یک جای خوب خوشحال می شوی. خلاصه حرکت کردیم و هنگامی که رسیدیم، مشاهده کردم مجلس عروسی برادرم است و همه فرشته ها نیز حضور دارند که یکی از آنها به عنوان خانم برادر من معرفی شد. در آن لحظه از خوشحالی نمی دانستم چکار کنم. ناگهان از خواب بیدار شدم و از آن روز به بعد دیگر ناراحت نبودم و مطمئن شدم که برادرم در جای خوبی زندگی می کند و همیشه زنده است.<br /> <br /> عنوان عشق به جهاد<br /> موضوع عشق به جهاد<br /> راوی ابوالقاسم زارعی<br /> <br /> به خاطر دارم در آخرین مرخصی که علی اصغر از جبهه آمده بود، مجروح شده بود و در حالیکه چند روزی از مرخصی اش مانده بود پیش من آمد و گفت: پدرجان آمدم برای خداحافظی. گفتم: برای چه تو هنوز تازه آمدی و زخمهایت خوب نشده است در جوابم گفت: من هرچه سریعتر باید به همرزمان بپیوندم، آنها منتظر من هستند. اگر من نروم آن یکی هم نرود، پس چه کسی می خواهد از این مملکت دفاع کند. هرچه نصیحتش کردم فایده ای نداشت و بالاخره رضایت ما را جلب کرد و عازم جبهه شد و هنگام شرکت در یک عملیات به فیض شهادت نائل می گردد.<br /> <br /> عنوان عشق به جهاد<br /> موضوع عشق به جهاد<br /> راوی ابوالقاسم زارعی<br /> <br /> به خاطر دارم در آخرین مرخصی که علی اصغر از جبهه آمده بود، مجروح شده بود و در حالیکه چند روزی از مرخصی اش مانده بود پیش من آمد و گفت: پدرجان آمدم برای خداحافظی. گفتم: برای چه تو هنوز تازه آمدی و زخمهایت خوب نشده است در جوابم گفت: من هرچه سریعتر باید به همرزمان بپیوندم، آنها منتظر من هستند. اگر من نروم آن یکی هم نرود، پس چه کسی می خواهد از این مملکت دفاع کند. هرچه نصیحتش کردم فایده ای نداشت و بالاخره رضایت ما را جلب کرد و عازم جبهه شد و هنگام شرکت در یک عملیات به فیض شهادت نائل می گردد.<br /> <br /> عنوان احترام به بزرگتر ها<br /> موضوع احترام به بزرگتر ها<br /> راوی فاطمه قره داشی<br /> <br /> پسرم علی اصغر علاقه خیلی زیادی به پدرش داشت و احترام زیادی برای او قائل می شد. به یاد دارم یک روز که ایشان به همراه پدرش مشغول درست کردن کمباین در جلوی حیاط خانه بودند که ناگهان در اثر چرخاندن پروانه، دست پدرش لای تسمه گیر کرد و انگشتش زخمی شد که در آن لحظه علی اصغر خیلی ناراحت شد و با اینکه عمداً این کار صورت نگرفته بود با چهره گریان پدرش را می بوسید و از او معذرت خواهی می کرد.&lt;ref&gt;[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=10775 سایت یاران رضا]&lt;/ref&gt;<br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Rasouli98 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF_%D8%AD%D8%B3%DB%8C%D9%86_%D9%85%D9%87%D8%AF%D9%88%DB%8C%D8%A7%D9%86%E2%80%8C_%D8%AF%D9%84%D8%A7%D9%88%D8%B1%DB%8C%E2%80%8C 2021-02-09T11:47:08Z

<p>Rasouli98: </p> <hr /> <div> <br /> کد شهید: 6536426 تاریخ تولد : <br /> نام : محمدحسین‌ محل تولد : مشهد<br /> نام خانوادگی : مهدویان‌دلاوری‌ تاریخ شهادت : 1365/05/21<br /> نام پدر : محمدمهدی‌ مکان شهادت : مهران<br /> <br /> تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت : <br /> شغل : پاسدار یگان خدمتی : <br /> گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است.<br /> نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : رزمنده‌<br /> گلزار : بهشت‌رضا<br /> خاطرات<br /> لحظه و نحوه شهادت<br /> موضوع لحظه و نحوه شهادت<br /> راوی عباس تیموری<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> داشتیم خط را تغییر و تحول می کردیم. به حسین گفتم : تو سمت چپ را عوض کن و من هم سمت راست را عوض می کنم . دشمن منطقه را زیر خمپارة 60 گرفت و بارانی از خمپاره زمین و زمان را بهم می دوخت که ناگهان حسین به زمین افتاد. سراسیمه خودم را بالای سرش رساندم . ترکش دقیقاُ به سرش خورده بود و خون مانند آب سرازیر بود . در همان وضعیت سرش را با چفییه بستم و به اورژانس خط رساندم و از آنجایی که حسین با خدایش عهد و پیمان داشت بعد از پنجاه روز بی هوشی در تهران به شهادت رسید و دوستان را در ماتم خود باقی گذاشت.<br /> ایجاد روحیه در رزمندگان<br /> موضوع ايجاد روحيه در رزمندگان<br /> راوی عباس تیموری<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> در راهپیمایی های طولانی که گاهی اوقات به بیست کیلومتر هم می رسید، بچه ها خسته و کوفته بودند و کسی نای صحبت کردن نداشت. حسین طوری راه می رفت که بچه ها ی گردان از خنده دلهایشان را می گرفتند و با روحیة بالایی به فعالیت ادامه می دادند.<br /> فکاهی شوخ طبعی<br /> موضوع فکاهي شوخ طبعي<br /> راوی عباس تیموری<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> برادری تازه وارد چادر فرماندهی شده بود و هنوز با روحیه شهید حسین آشنا نبود . آن شب شام آبگوشت داشتیم و شهردار هم حسین بود . آبگوشت را خوردیم و همه منتظر گوشت کوبیده بودیم . حسین بعد از کوبیدن گوشتها گفت: بقیه اش برای صبحانه فردا باشد . این مسئله برای ما طبیعی بود اما برادر تازه وارد یکسره رنگش عوض می شد _ سرخ و زرد می شد_ و چیزی نمی گفت و واقعاً گوشت آبگوشت را نداد . این بندة خدا هم برایم تعریف کرد که آن شب از عصبانیت می خواستم سر حسین را قطع کنم .<br /> فکاهی شوخ طبعی<br /> موضوع فکاهي شوخ طبعي<br /> راوی عباس تیموری<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> یکی از برادران روحانی که از درجه بالای عرفان نیز برخوردار بود به گردان مأمور شد و از قضا حسین مهدویان دلاور که حجب و حیای او را می دید بیشتر سعی می کرد حاج آقا را در خط بیاورد- شوخی های حسین به هیچ عنوان خارج از ادب و نزاکت نبود- روی ارتفاعات فسیل با برادر علی رفیعی نشسته بودیم که صدای خنده های بلند قطع نمی شد. متوجه شدیم که حسین در سنگر خط مقدم برای حاجی لطیفه تعریف کرده و حاجی با آخرین توان می خندید. مثلاً : (برادر اگر آن دنیا تشریف بردید سلام برسانید و بگویید ما فعلاً کار داریم) حسین این را با لحجه های مختلف و با حالت خاص بیان می کرد.<br /> سعه صدر<br /> موضوع سعه صدر<br /> راوی عباس تیموری<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> یک روز حسین به درب منزل ما آمد و بعد از احوالپرسی و کلی شوخی خداحافظی کرد و رفت . دو مرتبه برگشت و گفت: نزدیک بود یادم برود فردا تشییع جنازه برادرم مجید است تشریف بیاورید. این را گفت و رفت . تعجب کردم و با خودم گفتم که : آمده بود تا خبر شهادت برادرش را بدهد ! _ شهادت و فلسفة آن واقعاً برایش حل شده بود .&lt;ref&gt;[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=19813 سایت یاران رضا]&lt;/ref&gt;<br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Rasouli98 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF_%D8%AD%D8%B3%D9%86_%D8%B2%D8%A7%D8%B1%D8%B9_%E2%80%8C_%D8%B2%D8%A7%D8%AF%D9%87%E2%80%8C 2021-02-09T11:46:39Z

<p>Rasouli98: </p> <hr /> <div><br /> <br /> کد شهید:6609485<br /> نام :محمد حسن‌<br /> نام خانوادگی :زارع ‌زاده‌<br /> نام پدر :محمدعلی<br /> محل تولد :کاشمر<br /> تاریخ شهادت :1366/02/02<br /> ‌مکان شهادت :<br /> تحصیلات :نامشخص<br /> منطقه شهادت :<br /> شغل :<br /> یگان خدمتی :<br /> گروه مربوط :گروهی برای این شهید ثبت نشده است.<br /> نوع عضویت :سایر شهدا<br /> مسئولیت :رزمنده<br /> ‌گلزار :<br /> <br /> خاطرات<br /> عنوان پیش بینی شهادت<br /> موضوع پيش بيني شهادت<br /> راوی سکینه نخعی<br /> <br /> <br /> فرزند عزیزم محمد حسین در دوران جنگ تحمیلی رفت و آمد به جبهه داشت و از سن چهار ده سالگی داو طلبانه از طریق بسیج وارد جبهه شد و در آخرین دفعه ای که عازم شد قبل از رفتن به من گفت مادر جان می خواهم اگر اجازه بدهی یک عکس بزرگ چاپ کنم من که منظورش را نفهمیدم گفتم :اشکال ندارد او عکس بزرگی از خود در خانه گذاشت و رفت و یکدفعه به عکس که نگاه کردم قلبم تکانی خورد و با خود گفتم نکند پسرم شهید شود ،طولی نکشید که خبر شهادتش به ما اعلام شد .<br /> <br /> <br /> عنوان پیش بینی شهادت<br /> موضوع پيش بيني شهادت<br /> راوی محمد تقی زارع زاده<br /> <br /> <br /> آخرین دفعه ای که برادرم محمد حسین به مرخصی آمده بود من داخل کوچه بودم که یک دفعه آمد و گفت زود مرا برسان به شهر گفتم : چه کار داری گفت : می خواهم به جبهه بروم گفتم تو که هنوز تازه آمدی و مرخصی ات تمام نشده گفت : تو فقط مرا برسان من چون کار داشتم به دوستم گفتم او را به شهر برساند با عجله خداحا فظی کرد و گفت ک این دفعه بر نمی گردم و جنازه ام می آید او رفت و بعد از 10 روز شهید شد &lt;ref&gt;[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=10698 سایت یاران رضا]&lt;/ref&gt;<br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Rasouli98 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%85%D8%AC%D8%AA%D8%A8%DB%8C_%D8%B2%D8%A7%D8%B1%D8%B9%E2%80%8C_%D8%A8%DB%8C%D8%AF%DA%A9%DB%8C 2021-02-09T11:45:37Z

<p>Rasouli98: </p> <hr /> <div><br /> <br /> کد شهید:6211982<br /> نام :مجتبی<br /> نام خانوادگی :زارع‌بیدکی<br /> نام پدر :غلامرضا<br /> ‌محل تولد :مشهد<br /> ‌تاریخ شهادت :1362/05/۰۸<br /> مکان شهادت :مهران<br /> تحصیلات :نامشخص<br /> منطقه شهادت :<br /> شغل :دانش آموز<br /> یگان خدمتی :<br /> گروه مربوط :گروهی برای این شهید ثبت نشده است.<br /> نوع عضویت :سایر شهدا<br /> مسئولیت :رزمنده<br /> ‌گلزار :بهشت‌رضا<br /> <br /> وصیت نامه<br /> ملني که شهادت دارد اسارت ندارد امام خميني برادر وخواهر جامعه اي که بخواهد حکومت الله در آن جامعه حکمفرما باشد امکان ندارد مگر بايک شرط خود مي دانيم موقعي که مي خواهيم چيزي را بخواهيم چيزي را بکاريم هر چند که زمين خود قادر به توليد است ولي اگر مواد شيميايي زير پاي آن بريزيم برداشت 2 برابر مي شود براي انقلاب هم بايد خون داد ومکتب مامکتب هجرت است و مکتب ما مکتب مبارزه با زور و مستکبران ومتجاوزگران مانند صدام واسرائيل است ومن با اشتياق زياد به منطقه عمليات در غرب کشور اعزام مي شوم ومي توانم بگويم که تا به حال انقدر خوشحال نبودم واميد که موفقيت برگردم وعقيد ه من اين است که زنده برگردم وقتي کهشهيد شدم باز هم موفق هستم واين گفته امام عزيزمان خمين کبير است ومن هم ا زملت ايران تقاضا دارم که از روحانيت جدا نشوند که بازدوباره ابر قدرتها وطاقوتيان قرار مي گيرند مادر و پدر و خواهر وبرادران ديگر مر ا ببخشيد ومرا حلال کنيد ياد آوري مي کنم که من نماز وروزه قضا دارم ودقيقاً يادم نيست اگر مي توانيد براي من بخوانيد وروزه بگيريد درضمن در وقتي که من مريض بودم قرار بود در جهت خوب شدن من يک مهتابي با ياد يکي از امامان براي مسجد حضرت رقيه بخريد وآن مقداري که پولي را که دارم به حساب صد امام بريزيد ولباسهايم را به هر که مي خواهيد بدهيد ديگر عرضي ندارم خدا پشت وپناه تمام رزمندگان باشد واميدوارم که ديگر برادرانم اسلحه من را بردارند براي دفن من هر کجا که پدر ومادر خواستند مرا دفن کنند اگر شهيد شدم بجاي من نيز امام حسين (ع ) را زيارت کنند وکساني کهدر راه خدا کشته مي شوند مرده نگوييد بلکه آنان زنده اند ولي شما در ک نمي کنيد قرآن کريم (بقره - آيه 155 ) والسلام پاسدار مجتبي زارع&lt;ref&gt;[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=10718 سایت یاران رضا]&lt;/ref&gt;<br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Rasouli98 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%A7%D8%A8%D9%88%D8%A7%D9%84%D9%81%D8%B6%D9%84_%D8%B2%D8%A7%D8%B1%D8%B9_%E2%80%8C%D8%B2%D8%A7%D8%AF%D9%87 2021-02-09T11:45:13Z

<p>Rasouli98: </p> <hr /> <div><br /> <br /> کد شهید:6211998<br /> نام :ابوالفضل<br /> نام خانوادگی :زارع‌زاده<br /> نام پدر :رحمت‌اله‌<br /> ‌محل تولد :چناران<br /> ‌تاریخ شهادت :1362/12/12<br /> مکان شهادت :<br /> تحصیلات :نامشخص<br /> منطقه شهادت :<br /> شغل :<br /> یگان خدمتی :<br /> گروه مربوط :گروهی برای این شهید ثبت نشده است.<br /> نوع عضویت :سایر شهدا<br /> مسئولیت :رزمنده‌<br /> گلزار :بهشت‌زینب‌<br /> <br /> خاطرات<br /> <br /> عنوان اولین اعزام<br /> موضوع اولين اعزام<br /> راوی محمد بخشی<br /> <br /> به یاد دارم یک روز یکی از دوستانم به نام مهدی رزاقی آمد و گفت : هر که می خواهد بیاید جبهه بسم الله بعد ده و دوازده نفری تصمیم گرفتند که به جبهه برویم ، توی ماشین نشستیم و به بهانه رفتن به گلمکان آنجا جلسه است به طرف جبهه راه افتادیم که در بین راه شهید زارع زاده را دیدیم که در مزرعه مشغول درو کردن است . صدا کردم ابو الفضل ما رفتیم یک دفعه دیدم جیغ کشید و گفت : جان من باستید به مهدی اشاره کردم که ماشین را نگه دار ، خلاصه ابوالفضل داس و کیسه و مال را رها کرد و آمد و توی ماشین نشست . گفت : کجا می خواهید بروید . گفتیم : می خواهیم برویم جبهه ، گفت : به خدا من هم همراه شما می آیم . گفتم : برو بابا مالتان را جمع کن گفت : به قبر ولش کن ، خودشان بر می گردند . به هر حال با اصرار فراوان سوار ماشین شد و همراه ما آمد . تا اینکه به گلمکان رسیدیم ، آنجا برای اعزام به جبهه ثبت نام می کردند . آنجا دوستم مهدی رزاقی چند مرتبه گفت : این آقا ابو الفضل بچه است و سنی ندارد و نیز بدون اجازه پدر و مادرش آمده بگو برگردد . به هر حال هر کار کردیم ابو الفضل راضی به برگشت نشد و همراه ما به پادگان ظفر در ایلام آمد و در عملیات خیبر به فیض شهادت نائل گردید &lt;ref&gt;[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=10726 سایت یاران رضا]&lt;/ref&gt;<br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Rasouli98 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF_%D9%85%D9%85%D8%A7%D9%88%DB%8C%E2%80%8C 2021-02-09T11:44:40Z

<p>Rasouli98: </p> <hr /> <div> <br /> کد شهید: 6535523 تاریخ تولد : <br /> نام : محمد محل تولد : نیشابور<br /> نام خانوادگی : مماوی‌ تاریخ شهادت : 1365/03/23<br /> نام پدر : غلامحسین‌ مکان شهادت : <br /> <br /> تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت : <br /> شغل : دانش آموز یگان خدمتی : <br /> گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است.<br /> نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : رزمنده‌<br /> گلزار : <br /> وصیتنامه<br /> <br /> بسم الله الرحمن الرحيم ولاتحسبن الذين قتلوا في سبيل الله اموتاً بل احياء عند ربهم يرزقون. با درود و سلام به محضر آقا امام زمان(عج) و نائب برحقش امام خميني کبير و با درود و سلام به ارواح مطهر شهداي اسلام از صدر اسلام تاکنون و از کربلاي حسين(ع) تا کربلاهاي ايران. اينجانب برادر کوچک شما و اين بنده حقير خداوند محمد مماوي فرزند حاج غلامحسين مماوي بر آن شدم که براي بازماندگان چند کلمهي بنام وصيتنامه بنويسم که اول چند وصيت از پيامبر اکرم به؟؟؟بنويسم و بايد گفت که اينها فقط براي؟؟؟بلکه براي ما هم هست که اميدوارم به وصيتهاي پيامبر محمدبن عبدالله(ص) جامه عمل بپوشانيم انشاءالله اين اباذر را چنان پرستش کن که گويي او را ميبيني که اگر تو او را نميبيني. بسم الله الرحمن الرحيم وصيت نامه محمد مماوي 13/1/1363 فرزند حاج غلامحسين مماوي بنام ا000پاسدار حرمت خون شهيدان. بنام ا000 و بنام او که به ما جان داد دست و پا داد. چشم و گوش، عقل و فکر داد و با اينکه اين همه نعمت داد باز انسان را آزاد گذاشت ولي راه و چاه را نشان داد. او پا داد که در راهش قدم برداري دست داد که در راه او خدمت کني و عقل و هوش داد که راه را از چاه و خوب را از بد تشخيص بدهي. و چشم و گوش داد که جز حق را نبيني و جز حق را نشنوي و اين جان را که به ما داده با اين همه تشکيلاتش و با وجود نظم بوده تمام اجزاي بدن و بايد اين جان را در راه او فدا کنيم. با درود و سلام به منجي عالم بشريت حضرت مهدي امام زمان(عج) تعالي فرجه و نايب عزيزش امام امت خميني کبير که با راهنمايي و رهبري پيامبرگونهاش ما را از جهل و ناداني و فساد نجات داد که ما بايد شکر اين نعمت بزرگ الهي را بکنيم که چنين رهبري خداوند به ما عنايت کرد. و با درود و سلام به ارواح مطهر شهيدان اسلام از صدر اسلام تاکنون و از شهداي بدر و حنين و کربلاي حسيني که در راه اين اسلام عزيز 72 تن فدا شدند و با خون خود اسلام را زنده کردند. و از شهيدان کربلا تا شهداي ايران و شهداي دفتر حزب جمهوري اسلامي بخصوص شهيد مظلومان حسين رجائي که واقعاً مظلوم بود در همه حال و با درود و سلام خدمت رزمندگان جبهههاي حق عليه باطل و اما در اول محل دفن اگر جنازهاي داشتم در مزار بالا در نزديک برادر محمدحسين رجائي انشاءالله که شهيد شدم در مزار بالا دفن ميکنيد انشاءالله و براي اينکه ما هم اينطور نباشد که کسي بگويد اين مال از خودش نيست و نتواند دست بزند پس من پدر عزيز خودم را آقاي حاج غلامحسين مماوي را به وکالت در مال خود وکيل خود که هرگونه اختيار در مالم را داشته باشد قرار ميدهم. هرچند من هنوز مالي از خود ندارم ولي دست احتياج که مگر يک؟؟؟پول که از حقوقم باشد. ؟؟؟پدرجانم من در اول سال که مالم را تعيين کردم چيزي نداشتم اول زندگيام من 200 تومان داشتم که آنرا هم حساب کردم 50 تومان قرار شد بدهم. و من از کسي قرض يا طلبي ندارم مگر نماز و روزه که اگر زياد زحمت نبود قدري برايم پول ميدهيد که نماز و روزه بگيرند. باري درباره همسرم پدرجان تا وقتي که خواست در خانه ما بماند باشد و مزاحمش نباشيد و اگر هر وقت که ميخواست برود بگذاريد برود و آنچه هم که در قباله دارد هر چقدر خودش ميخواست ميبرد. و آنچه که در خانه من است در اصل از ايشان است که من چيزي اضافه نکردهام مگر قدري پول باشد آن هم اگر حقوق مرا به همه ميدهند به هرحال مزاحم ايشان نباشيد ولي ايشان را؟؟؟باري پدرجانم اگر فرزندي داشتم تا توانستيد از او مواظبت نماييد تا بزرگ شود و در آينده به درد جامعه بخورد. و اگر پسر بود راه پدرش را ادامه بدهد چون نميدانم که داراي فرزند ميشوم يا نه. چونکه هنوز از ازدواج من يک ماه ميگذرد. باز ميگويم پدرم در تمام کارها که خودش ميداند ميتواند انجام دهد. باري خدمت همسر عزيزم اميدوارم که از من راضي باشيد چونکه من در زندگي کوتاي خود هيچ خدمتي نکردم و در خانه نبودم. ميدانم که شما هم ميخواستيد که در خانه باشم و مثل ديگر دوستانت ما هم در جاي هم باشيم و با هم به اين طرف و آن طرف برويم. ولي خوب چه بايد کرد و اميدوارم که به خاطر اسلام مرا ببخشيد و از خداوند برايم طلب مغفرت نماييد و از خدا بخواهيد که اين بنده حقير خداوند را ببخشد. باري همسرم همسر خوبم اگر فرزندي انشاءا000داشتيم خوب مواظبت ميکنيد که انشاءا000بزرگ شود و براي اسلام مفيد باشد انشاءا000 و خوب تربيت کنيد و برايش بگوئيد که پدرش چه شد و هدفش چه بود. باري همسرم من از شما ميخواهم که هر وقت که ميخواهيد عروس شويد و اگر هم امکان داشت که با يک نفر خوبي باشد. خوب خداوند نگهدار شما باشد و از اينجانب راضي باشيد. اينجانب محمد مماوي که در روز 30/3/63 نوشته شده است و الآن ميخواهيم برويم به جبهه. همسر عزيزم باز هم تکرار ميکنم که بعد از شهادت من زياد نمانيد تا جايي که امکان دارد عروس شويد و شما هنوز جوانيد. شما نميتوانيد تا آخر اين طور بمانيد و اين پيام من به تمام خانوادههاي شهدا است که هر وقت ميتوانيد عروس بشويد مگر از شما چند فرزند صالح بدنيا آمد که به درد اسلام و جامعه بخورد. اميدوارم که به وصيت اينجانب عمل نماييد از همه متشکرم. و اما چند تذکر خدمت ملت قهرمان ايران بخصوص اهالي محترم روستاي عبدالله آباد. چون اگر بگويم پيام بدهم من کوچکتر از آن هستم که به اين ملت آگاه و صبور و مقاوم پيام بدهم پس چندتا تذکر است به عنوان برادر کوچک اي ملت قهرمان ايران و اي قهرمان پروران اي اهالي و اي دوستان شما را به خدا قدر اين امام را بدانيد قدر اين نعمت الهي را بدانيد و تا نفس داريد از او پشتيباني کنيد و به فرمانهايش جامه عمل بپوشانيد که هر کس خداي ناکرده خداي ناکرده سرپيچي از دستور و فرمان او کند سرپيچي از دستور پيامبر و خدا کرده است. برادرانم، پدران، مادران، عزيزان مبادا گول اين زرق و برق دنيا را بخوريد. مبادا اين دنياي زودگذر فريبتان دهد و دست از امام و جنگ بکشيد. عزيزانم اگر کمبودي و يا گراني بود نق نزنيد ايثار داشته باشيد اسلام بالاتر از اينهاست که براي کمبودي و يا گراني نق بزنيد. مگر اين نبود که پيامبر ما در شعب ابيطالب با ياران خود سه سال در فقر و محاصره اقتصادي بسر بردند. مگر به خاطر اسلام نبود. پس ما که پيرو و امت او خود را ميدانيم نبايد در برابر مشکلات صبر و تحمل نماييم؟ آيا مگر در زمان آن خاندان رضاشاه عليه العنه که چه بر سر ما آوردند ناموس اسلام را فروختند. ما را اسير آمريکا کردند پس بايد ناشکري نکنيم. عزيزانم ما نبايد مثل قوم بنياسرائيل باشيم که چون از زير بار ستم آزاد شدند ناشکري کردند که ما فلان چيز را ميخواهيم. برادران، خواهران بياييد به خاطر اسلام به خاطر خون شهيدان که از همه چيز خود گذشتند حتي از جان خود ولي ما کمي از مشکلات را تحمل نکنيم از انصاف به دور است. خوب يک سخني هم براي پدر و مادرم و خانوادههاي شهدا و تمام اهالي محترم ميخواهم که براي اينجانب ناراحتي نکنيد من گريه از شما نميخواهم من سياه پوشي نميخواهم من از شما تقاضاي کمي دارم دعا و طلب مغفرت براي اينجانب و دعا براي امام عزيزم براي سلامتي آن امام و براي فرج آقا امام زمان(عج) و از خدا بخواهيد از اين بنده حقير و گنهکار خود درگذرد و ما را جزء شهدا قرار دهد. خانوادهام قومان و دوستان اهالي محترم من از همه شما معذرت ميخواهم و از همهتان طلب مغفرت مينمايم و اگر از اينجانب هر بدي ديدهايد به خوبي خود ببخشيد اگر برخوردهايم اشتباه بوده و يا هر کار ديگري مرا ببخشيد بخصوص در زماني که در مسجد روستا چايي ميدادم اگر به کسي چايي کم يا زياد از روي اشتباهي دادهام و هر کس ناراحتي دارد از اينجانب به خاطر خدا ببخشد از همهتان مشتکر و ممنونم باز هم از پسر عمو آقاي نورالله ميخواهم که هر بدي از من ديده مرا حلال کند انشاءا000منالله توفيق. خوب عزيزانم اميدوارم که ناراحتي نکنيد چونکه ميدانيد اين راهيست که بايد پيمود و رفت ولي با يک سري آزمايشهايي که ميشويم بعد ميرويم بسوي او که ما را آفريد و بازگشتمان هم بسوي اوست که در اين آيه شريفه ميفرمايد :«ولنبلونکم بشيء من الخوف والجن و نقص من الاموال و الانفس والثمرات و بشرالصابرين والذين اذا اصابتهم مصيبه قالوا انا لله و انا اليه راجعون» و شما را به سختيهايي چون ترس و گرسنگي و نقصان اموال و افراد و آفات گياهي بيازماييم و بشارت دهيم شکيبايان را. کساني که چون به حادثه سخت و ناگواري دچار شوند صبر و بردباري پيشه کنند و بگويند ما از خداييم و بسوي خدا بازگشت ميکنيم. بله گاهي امتحان به خوف و به جوع و گرسنگي و نقصان اموال و انفس به نقص در ثمرات و امثال اينهاست که الان در ايران بخصوص در مراکزي که جنگ زده است بسياري از اينها تحقق دارد و اين يک امتحان الهي است و بايد استقامت کرد وگرنه ايمان راستين با دروغين معلوم نميشود و همه ميگويند به زبان که ما مسلمان و با ايمانيم ولي با امتحان الهي همه چيز معلوم ميشود ان الذين قالوا ربناالله ثم استقاموا تنزل عليهم الملائکه ان لاتخافوا و لاتحزنوا کسانيکه گفتند پروردگار ما خداست و بدنبال آن استقامت کردند فرشتگان بر آنان نازل ميشوند که نترسيد و حزن و اندوه بخود راه ندهيد. آري استقامت لازم است صبر و مقاومت لازم است. برادرجان نه هرکس شد مسلمان ميتوان گفتمش مسلمان شد بلکه اول بايدش سلمان شد و آنگه مسلمان شد. مسلمان عمل لازمهاش است برادرجان خواهرم اي آن کساني که در خواب گراني هستيد اي کساني که بيخيال به تمام مسائل هستيد. با اينکه چند سال است که انقلاب و جنگ و شهادت است ولي شما به زندگي ننگبار خودتان ادامه ميدهيد و بيخيال هستيد که اگر به قول معروف اگر جهان را آب ببرد شما را خواب ميبرد آيا اين همه جوان دادند، مال دادند، فرزند دادند ولي شما چه کار کردهايد آخر کمي فکر کنيد در اين رابطه يک شعر است که تقديم حضورتان ميکنم. کان روز در جام شفق مل کرد خورشيد بر خشک چوب نيزهها گل کرد خورشيد ؟؟؟خسته سر بر اوج ميزد وادي به وادي خون پاکان موج ميزد از پا حسين افتاد و ما بر پاي بوديم زينب اسيري رفت و ما برجاي بوديم از دست ما بر ريگ صحرا نفع کردند دست علمدار خدا را قطع کردند نوباوگان مصطفي را سر بريدند مرغان بستان خدا را سر بريدند در برگ ريز باغ زهرا برگ کرديم زنجير خائيديم و صبر مرگ کرديم چون بيوهگان ننگ سلامت ماند بر ما تاوان اين خون تا قيامت ماند بر ما روزي که در جام شفق مل کرد خورشيد بر خشک چوب نيزهها گل کرد خورشيد آري حسينيان افتادند بر خاک ولي ما بيخيال مانديم برجا. عزيزان ما را در جبههها دستانشان را قطع کردند اي برادر هنوز هم در خوابي بيدار شو که خواهران ما به اسيري رفتند و ما بر جاي هستيم. آري مرغان بستان خدا را سر بريدند ولي ما از ترس در خواب هستيم. برادران ما مسلمان هستيم و بايد با کفر بجنگيم و تسليم و سازش براي ما ننگ است ما پيرو اباعبدالله هستيم آن حسيني که در روز عاشورا فرياد هيهات من الذله را سرداد و فرمود از ما دور است ذلت يک مسلمان واقعي زير بار ذلت نميرويم و با ظلم مبارزه ميکنيم؟؟؟ما تا کفر و جنايت در روي زمين باشد از مبارزه دست نميکشيم تا روح در اين جسم باشد با زور و زورگويان و متجاوزان مبارزه مينماييم انشاءا000تا کربلاي حسين(ع) و قدس عزيز را آزاد سازيم و پرچم لا اله الله را در تمام جهان برافراشته سازيم با رهبري امام عزيزمان تا اينکه اين پرچم لا اله الله را بدست صاحبش امام زمان(عج) بسپاريم. انشاءا000 بسم الله الرحمن الرحيم خدايا تو را شکر ما را در زماني آفريدي که در آن زمان کسي چون جدش حسين بر عليه حکومتهاي غاصب و جور و ظالم و بر عليه يزيديان زمان قيام کرده خدايا تو را شکر که به اين بنده حقير؟؟؟اين توفيق را دادي که بتوانم در صف اين رزمندگان به خدمت بپردازم خدايا شکر که به من مادر و پدري دادي که توانستند يک قرباني به خدمت تو تقديم بدارند البته من که اين شکرهايي که گفتم باز کوچکتر از آنم که بتوانم براي يک نعمت از اين نعمتهايي الهي که خدا داده است شکر کنم ما کوچکتر از آن هستيم. ؟؟؟و اي برادارني که وصيت اينجانب را داريد ميشنويد و يا اينکه داريد ميخوانيد از شما تقاضا دارم آنروزي که کربلاي حسين(ع) و نجف مولا علي(ع) از چنگال اين ملحدان و اين از خدابيخبران آزاد شد و شما به زيارت رفتيد سلام اين بنده حقير خدا را به آنها برسانيد. و يک تقاضا و يک خواهش ديگر دارم که اسلحه من را بر زمين مگذاريد چون که نه برادري دارم که بعد از من اسلحهام را بردارد و چون برادرانم خود اسلحه دارند و نه فرزندي دارم که بعد از من سنگرم را پر کند پس براي رضاي خدا به اين خواهش بنده حقير جامه عمل بپوشانيد خداوند به شما عزيزان صبر و اجر عظيم عطا کند. انشاءا000 وصيتنامه محمد مماوي فرزند حاج غلامحسين مماوي و چند تذکر خدمت پدران و مادران عزيز دارم که از رفتن فرزندانتان به جبهه جلوگيري مکنيد و خداي ناکرده جلوگيري نکنيد آخر فرداي قيامت چطور جواب خون شهيداني را که در راه اسلام و ايران فدا شدند و من و تو آسوده بوديم ميدهيد آخر بياييد کمي فکر کنيم کمي به خود بياييم که ما در توي زندگي براي اسلام چه کردهايم چقدر زجر کشيدهايم آيا يک بار هم شده که براي اسلام يک سيلي بخوريم. ما که داد ميزديم حسين جان کاش ما هم در کربلا بوديم و تو را ياري ميکرديم آيا حالا حسين زمان را ياري ميکنيد که براي همان هدف جدش حسين مبارزه ميکند؟ آخر چرا بايد اينقدر در فکر مال دنيا باشيم آيا در اين؟؟؟چه کردهايم که در اين چند سال ديگر بکنيم. آيا مشا سراغ داريد که يک نفر با پول زياد خودش را از مرگ نجاد داده باشد و رهايي يافته باشد از چنگال مرگ و آيا مال و ثروت زياد ميتواند از جهنم نجات و به بهشت ببرد و آن هم از راه حرام به دست آمده شد و به راه حرام خرج شود. پس عزيزان کمي به فکر آن جاي تاريک هم باشيم و براي گور خود چراغي بيفروزيم که خيلي آنجا تاريک است پدران و مادران و برادران اگر ماها براي آخرت و آن منزل تاريک چيزي نفرستاديم بعد کسي نيست که براي ما بفرستد. آيا شما در فکر پدر و مادرتان بودهايد و برايشان چيزي فرستادهايد و از حال بدشان باخبر هستيد به هرحال اميدوارم که خداوند ما را هدايت کند و کمي در فکر خودمان باشيم و براي آخرت توشهاي برداريم چون الآن زمينه آماده است و زمان امتحان است. 15/1/63 و چند کلمهاي خدمت پدر و مادر و برادرانم و همسرم و خواهرانم و قومان بعنوان تذکر. اول پدرجان مادر عزيزم با شهيد شدن من مبادا خداي نخواسته دشمنان اسلام را شاد کنيد درست است من ميدانم که شما حق داريد ولي آبروي اسلام و انقلاب ارزش بيشتري دارد از اين حرفها پس مبادا که خداي نخواسته شما در ميان مردم کم طاقتي و يا سروصدا کنيد من که به هيچ عنوان دلم نميخواهد. من خدا ميداند که دلم ميخواهد شما اظهار شادي کنيد و در تشييع جنازهام شيريني پخش کنيد و به مردم تبريک بگوييد چون که شما ببينيد از شهادت در راه خدا چيزي بهتر و شيرينتر براي من نيست من دلم ميخواهد که در سنگر بميرم بسان قاسم و اکبر بميرم دلم ميخواهد که در سنگر بميرم همانند مالک اشتر بميرم. نميخواهم که در بستر بميرم دلم ميخواهد که همانند رجائي من بميرم. پدرجانم ومادر عزيزم من که فرزند کوچک شما هستم اين را به شما بگويم مبادا خداي نخواسته از انقلاب يا از مسئولين در رابطه با مرگ من توقعي داشته باشيد خدا نکند چون چيزي که در راه خدا داده شود ارزش بيشتري دارد. پدر جانم مادر جانم همسرم خواهرانم با مرگ من مبادا خداي نخواسته خداي نخواسته از انقلاب يا از امام يا از روحانيت دلسرد شويد. خدا نکند خدا نکند که هرگز دلم نميخواهد اينطور مسئلهاي پيش بيايد. خدا نکند برادرانم همسرم خواهرانم شما برادرانم که معلم من بوده و هستيد ولي شما خواهران و همسرم هنوز اول زندگاني و رشد شما هست اي عزيزان مبادا که معنويت مبادا که اسلام مبادا که انقلاب را به دنيا بفروشيد چون اين زندگي دنيا بدرد نخور است آخرت را به دنيا نفروشيد و دست از امام عزيز برنداريد و به امام و انقلاب کمک کنيد خداحافظ شما باشد. من الله توفيق محمد مماوي فرزند حاج غلامحسين از روستاي عبدالله آباد بخش حومه يا بخش زبرجاه الان که روز چهارشنبه 20 رمضان ميخواهيم انشاءا000به جبهه بروم 30/3/63 بسمه تعالي اين نوشتهها در شب 15/8/63 ؟؟؟فقط چند کلامي عرض ؟؟؟که رسيديد دوست نشويد اول که ميخواهيد دوست پيدا کنيد تحقيق کنيد ببينيد که اين دوست تا کي با شما هست و تا کي رفيق هست آيا تا لب گور بيشتر است يا نه ؟؟؟که تا لب گور بيشتر نيست اين دوستان کجا داريم ولي بياييد با کسي دوست و رفيق شويم و شويد که تا آخر با ما باشد در همه جا با ما باشد در ميان قبر در آنجايي که تاريک است نه چراغي و نه رفيقي بياييد عزيزان با خدا رفيق شويم دل از اين رفيقها و دوستان نيمه راه برداريم و با او دوست شويم اميدوارم که خداوند ما را به راه راست هدايت فرمايد و ما را از شر شيطان حفظ فرمايد و به اميد پيروزي اسلام در برابر کفر و نابودي کفر در تمام جهان و با آرزوي فرج آقا امام زمان(عج) و طول عمر امام عزيزمان همان قلب تمام محرومين جهان و با آرزوي آزادي اسراي عزيزمان و با آرزوي آزادي کربلا از چنگال خونآشامان؟؟؟و با آرزوي آمرزش براي؟؟؟براي خانوادههاي عزيزشان و با آرزوي پيدا شدن مفقودينمان بويژه برادر عزيزم حسن مماوي و با آرزوي صبر و مقاومت و اجر و سواب براي شما عزيزان. در پايان از همهتان طلب بخشش و حلاليت ميطلبيم اميدوارم که از اين بنده حقير خدا را راضي باشيد. دعاگوي شما عزيزان محمد مماوي فرزند حاج غلامحسين مماوي مورخ 15/8/1363 اينها در تاريخ 22/2/1365 دوم رمضان به تأييد اينجانب محمد مماوي ميرسد.&lt;ref&gt;[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=19675 سایت یاران رضا]&lt;/ref&gt;<br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Rasouli98 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%AD%D8%B3%DB%8C%D9%86_%D8%B2%D8%A7%D8%B1%D8%B9%E2%80%8C_%D8%AD%D8%B3%DB%8C%D9%86%DB%8C 2021-02-09T11:44:09Z

<p>Rasouli98: </p> <hr /> <div><br /> <br /> کد شهید:6518104<br /> نام :حسین‌<br /> نام خانوادگی :زارع‌حسینی<br /> نام پدر :حسن<br /> محل تولد :گناباد<br /> ‌تاریخ شهادت :1365/09/۰۳<br /> ‌مکان شهادت :<br /> تحصیلات :نامشخص<br /> منطقه شهادت :<br /> شغل :<br /> یگان خدمتی :<br /> گروه مربوط :گروهی برای این شهید ثبت نشده است.<br /> نوع عضویت :سایر شهدا<br /> مسئولیت :رزمنده‌<br /> گلزار :بهشت‌قاسم‌<br /> <br /> خاطرات <br /> <br /> عنوان پیش بینی شهادت<br /> موضوع پيش بيني شهادت<br /> راوی عصمت زارع حسینی<br /> <br /> به یاد دارم قبل از این که برادرم محمدحسین به جبهه برود. گوسفندی خریدیم و او را عقیقه نمودیم. در مجلس عقیقه او همه دور هم جمع بودیم که محمدحسین گفت: امیدوارم همیشه دور هم جمع باشید و زندگی خوب و خوشی داشته باشید. ولی من دیگر با شما در شادی هایتان نخواهم بود و تا چند وقت دیگر به آرزوی دیرینه خود خواهم رسید. ما گفتیم: حسین جان این حرفها را نزن ان شاءالله به سلامتی می روی و بر می گردی. ولی محمدحسین راست می گفت: گویا می دانست اگر برود دیگر بر نخواهد گشت. پس از مدتی خبر آوردند که محمدحسین به فیض عظیم شهادت نائل آمده است.<br /> <br /> عنوان خواب و رویای دیگران درمورد شهید<br /> موضوع خواب و روياي ديگران درمورد شهيد<br /> راوی زهرا حقی<br /> <br /> به یاد دارم بعد از شهادت فرزندم محمدحسین، تا چند روز خیلی حالم بد بود و نمی توانستم برای نماز خواندن به مسجد بروم. یک شب خواب دیدم که کبوتری آمد و همراه خود یک جام طلا و یک جا نماز و مهر و تسبیح آورد و گفت: اینها را از بهشت آورده ام. به کبوتر گفتم: تو مگر هدهدی که سوی صبا آمده ای یا مگر قاصدی و از کربلا آمده ای. گفت: من از کربلا و از سوی امام حسین علیه السلام آمده ام. در همان لحظه از خواب بیدار شدم و از آن به بعد حالم بهتر شد و دیگر ناراحت و نگران نبودم و هر روز برای نماز به مسجد می روم.<br /> <br /> عنوان عهد و نذر<br /> موضوع عهد و نذر<br /> راوی زهرا حقی<br /> <br /> به یاد دارم موقعی که فرزندم محمدحسین می خواست به سربازی برود، گوسفندی برایش قربانی کردیم و بین فقرا گوشت آنرا تقسیم کردیم. به این امید برایش گوسفند قربانی کردیم که به سلامتی دوره ی سربازی اش تمام شود. در آن موقع خیلی ناراحت بودم و گریه می کردم که می خواهد به سربازی برود. وقتی که محمدحسین دید من ناراحت هستم، گفت: مادر جان اگر شما مرا دو دستی بگیرید و نگذارید که بروم، اگر قسمت من مرگ باشد، در خانه و داخل بستر به سراغم می آید. پس چه بهتر که در راه خدا به شهادت برسم.<br /> <br /> عنوان انس با قران-قرائت<br /> موضوع عهد و نذر<br /> راوی زهرا حقی<br /> <br /> فرزندم محمدحسین بسیار خوب قرآن می خواند. به همین دلیل او را از طرف مدرسه به تهران خدمت حضرت امام (ره) بردند. و در حضور امام قرآن را به خوبی تلاوت کرد و امام هم یک جلد کلام الله مجید به ایشان هدیه کرد. وقتی که از تهران به خانه برگشت به من گفت: مادر این قرآن را از دست حضرت امام گرفتم و آن را به عنوان یادگاری به تو می دهم و اکنون هر موقع که بر سر مزار فرزندم می روم آن قرآن را به همراه دارم و برایش دعا می کنم.&lt;ref&gt;[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=10723 سایت یاران رضا]&lt;/ref&gt;<br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Rasouli98 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85_%D8%B1%D8%B6%D8%A7_%D8%B2%D8%A7%D8%B1%D8%B9 2021-02-09T11:43:40Z

<p>Rasouli98: </p> <hr /> <div><br /> <br /> کد شهید:6211950<br /> نام :غلامرضا<br /> نام خانوادگی :زارع‌<br /> نام پدر :علمقلی<br /> محل تولد :شیروان<br /> تاریخ شهادت :1362/08/۲۸<br /> ‌مکان شهادت :پنجوین والفجر۴<br /> تحصیلات :نامشخص<br /> منطقه شهادت :<br /> شغل :<br /> یگان خدمتی :لشکر 5 نصر<br /> گروه مربوط :گروهی برای این شهید ثبت نشده است.<br /> نوع عضویت :سایر شهدا<br /> مسئولیت :مخابرات‌وبی‌سیم<br /> ‌گلزار :بهشت‌حمزه‌ شیروان زیارت<br /> <br /> وصیت نامه<br /> <br /> گزيده اي از وصيت نامه شهيد: جبهه دانشگاهي الهي است که هر کس در آن به حد کمال اسلام برسد بعدا خدا شربت شهادت را نصيبش خواهد کرد&lt;ref&gt;[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=10702 سایت یاران رضا]&lt;/ref&gt;<br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Rasouli98 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%B1%D8%B6%D8%A7_%D8%B2%D8%A7%D8%B1%D8%B9 2021-02-09T11:42:54Z

<p>Rasouli98: </p> <hr /> <div><br /> <br /> کد شهید:6609431<br /> نام :رضا<br /> نام خانوادگی :زارع‌<br /> نام پدر :علی‌اصغر<br /> محل تولد :تربت ‌حیدریه<br /> تاریخ شهادت :1366/06/۲۶<br /> مکان شهادت :<br /> تحصیلات :نامشخص<br /> منطقه شهادت :<br /> شغل :<br /> یگان خدمتی :<br /> گروه مربوط :گروهی برای این شهید ثبت نشده است.<br /> نوع عضویت :سایر شهدا<br /> مسئولیت :تکاور<br /> گلزار :بهشت‌عسکری‌<br /> <br /> خاطرات <br /> <br /> عنوان حمایت از حق و توصیه به ان<br /> موضوع حمايت از حق و توصيه به ان<br /> راوی شوکت موسوی نژاد<br /> <br /> <br /> حدود سال 63 بود که خانواده ما به همراه خانواده شهید گرانقدر سیّدرضا ، ازشهرستان قوچان با مینی بوس عازم زیارت مرقد منوّر و پاک حضرت ابراهیم (ع) شدیم ، حین رفتن ، در درون ماشین آقایی یک گهواره را طوری گذاشته بود که جای چند نفر را اشغال کرده بود و از دادن کرایه اضافی هم خودداری می کرد . شهید سیّدرضا زارع بشدت با این آقا برخورد کرد به طوری که او را وادار نمود تا کرایه اش را به صاحب مینی بوس بپردازد . ضمناً از او خواست تا طوری گهواره را جا به جا نماید که جا برای نشستن پیرزنی که در وسط مینی بوس ایستاده بود باز شود .<br /> <br /> عنوان عدالت <br /> موضوع عدالت<br /> راوی شوکت موسوی نژاد<br /> <br /> «یک شب در منزل شهید عزیز - سال 62 میهمان بودیم . همسرش از مغازه قصابی روبروی منزل گوشت بدون چربی و خوب تهیه کرده بود . وقتی شهید سید رضا دید ، خیلی ناراحت شد . اولین سوالی که کرد گفت : آیا به تمام همسایه ها این طور گوشت خوب می دهد ؟ چرا گوشت را از او گرفته ای ، او چربی های اضافی و.... را به یک آدم بدبخت و بیچاره ای می دهد و من راضی نیستم گوشت خوب بخورم و همسایه دیگرم گوشت نامرغوب .&lt;ref&gt;[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=10710 سایت یاران رضا]&lt;/ref&gt;<br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Rasouli98 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%AD%D8%B3%DB%8C%D9%86_%D8%B2%D8%A7%D8%B1%D8%B9_%E2%80%8C_%D9%BE%D9%88%D8%B1_%D9%81%D8%B1%DA%AF%DB%8C 2021-02-09T11:41:49Z

<p>Rasouli98: </p> <hr /> <div><br /> <br /> کد شهید:6609469<br /> نام :حسین<br /> نام خانوادگی :زارع ‌پورفرگی<br /> ‌ نام پدر :حسن<br /> ‌محل تولد :کاشمر<br /> تاریخ شهادت :1366/01/18<br /> ‌<br /> مکان شهادت :<br /> تحصیلات :نامشخص<br /> منطقه شهادت :<br /> شغل :<br /> یگان خدمتی :<br /> گروه مربوط :گروهی برای این شهید ثبت نشده است.<br /> نوع عضویت :<br /> <br /> خاطرات<br /> عنوان لحظه و نحوه شهادت<br /> موضوع لحظه و نحوه شهادت<br /> <br /> در دوران تحصیل من و حسین در همسایگى هم بودیم در دوران کودکى و شعار دادن علیه نظام ستم شاهى سابق یک روز در باغشان نهال مى‏کاشتند و ایشان یک نهالى کاشته بود و گفته بود که من از این باغ و از این نهال میوه‏اى نخواهم خورد و به شهادت مى‏رسم و این را براى یادگارى مى‏کارم هروقت چشمتان به این نهال افتاد متوجه شوید که روزى من هم بودم و اینگونه بود که حسین از شهادت خود خبر داشت.<br /> <br /> عنوان لحظه و نحوه شهادت<br /> موضوع لحظه و نحوه شهادت<br /> <br /> فرزند عزیز شهیدم حسین دو مرتبه به جبهه اعزام شد در مرحله اول مجروح شده بود و مدتى بسترى بود و اما مرحله دومى که مى‏خواست به جبهه برود یک کار بسیار مهم انجام داد دو سه روز ماقبل اعزام برسر مزار برادر شهیدش رفته بود و از مزار عکس گرفته بود و آورد نشانم داد و گفت ببین مادر این قبر برادر شهیدم محمد است وقتى من به شهادت رسیدم مرا در کنار مزار برادرم دفن کنید و جاى قبر خودش را نشانم داد خیلى تعجب کردم و بعد او به جبهه عازم شد و به شهادت رسید و دقیقاً همان جا دفن شد.&lt;ref&gt;[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=10697 سایت یاران رضا]&lt;/ref&gt;<br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Rasouli98 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%AD%D9%85%DB%8C%D8%AF_%D9%85%D9%86%D8%B5%D9%88%D8%B1%DB%8C%D8%A7%D9%86%E2%80%8C 2021-02-09T11:41:46Z

<p>Rasouli98: </p> <hr /> <div> <br /> کد شهید: 6224160 تاریخ تولد : <br /> نام : حمید محل تولد : مشهد<br /> نام خانوادگی : منصوریان‌ تاریخ شهادت : 1362/01/23<br /> نام پدر : جعفر مکان شهادت : ابو قریب<br /> <br /> تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت : <br /> شغل : یگان خدمتی : <br /> گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است.<br /> نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : رزمنده‌<br /> گلزار : حرم‌مط‌هرامام‌ر<br /> خاطرات<br /> لحظه و نحوه شهادت<br /> موضوع لحظه و نحوه شهادت<br /> راوی سعید رئوف<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> زمانی که برادر منصوریان در عملیات والفجر یک می خواست به سمت خط حرکت کند برادر سعادتی با ایشان روبوسی می کند و زمانی که می خواهد خداحافظی بکند نگاهی به چشمان برادر سعادتی می اندازد و اشک از چشمان این برادر جاری می شود گویا احساس می کند که دیگر برگشتنی در کار نیست و فقط نیم ساعت یا 45 دقیقه بعد بود که متوجه شدیم ایشان به شهادت رسیده اند و جنازه ایشان که تیری به سرش اصابت کرده و سیمای نورانی برای شهید ایجاد کرده بود، توسط ماشین به عقب فرستاده شد.<br /> تلاش و پشتکار<br /> موضوع تلاش و پشتکار<br /> راوی سعید رئوف<br /> متن کامل خاطره<br /> <br /> شهید حمید منصوریان فردی مخلص زحمت کش متعهد و تفکر بود خلاقیت این پسر در پشت جبهه و فعالیتش در انجمن اسلامی دانش آموزان خراسان تشکیل انجمن اسلامی دانش آموزان خراسان و فعالیت چشمگیرش در اطلاعات عملیات لشکر 5 نصر همه گویای زحمات اوست. زمانی که برادرمان در والفجر یک به سمت خط می خواهد برود برادر سعادتی با ایشان روبوسی می کند و وقتی می خواهد خداحافظی کند نگاهی در چشم برادر سعادتی می کند اشک در چشمان ایشان جمع می شود و گویا احساس می کند که این رفتن برگشتنی ندارد پس از نیم ساعت متوجه می شوند که ایشان شهید شده است ماشین فرستادند و جنازه این شهید را که ترکش به بدنش خورده بود سوار ماشین کردند و صورتش همچنان سفید و نورانی بود.&lt;ref&gt;[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=19724 سایت یاران رضا]&lt;/ref&gt;<br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Rasouli98 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%B9%D9%84%DB%8C_%D8%A7%DA%A9%D8%A8%D8%B1_%D8%B1%DB%8C%D9%88%D9%86%D8%AF%DB%8C 2021-02-09T11:40:16Z

<p>Rasouli98: </p> <hr /> <div><br /> <br /> کد شهید:6114399<br /> نام :علی‌اکبر<br /> نام خانوادگی :ریوندی<br /> نام پدر :حسن‌<br /> محل تولد :سبزوار<br /> ‌تاریخ شهادت :1361/05/۰۶<br /> مکان شهادت :<br /> تحصیلات :نامشخص<br /> منطقه شهادت :<br /> شغل :<br /> یگان خدمتی :<br /> گروه مربوط :گروهی برای این شهید ثبت نشده است.<br /> نوع عضویت :سایر شهدا<br /> مسئولیت :رزمنده‌<br /> گلزار :<br /> <br /> خاطرات<br /> <br /> پسرم معلم بود. صبح ها خیلی زودتر از شروع کلاس به مدرسه می رفت و شب ها دیر برمی گشت. یک روز از او پرسیدم: &quot; چرا این قدر زود می روی و دیر بر می گردی؟&quot; در جوابم گفت:&quot; یکی از شاگردانم فلج است به او گفته ام در خانه منتظر بماند تا بروم دنبالش غروب ها هم به شاگردان علاقه مند، قرائت نماز را می آموزم و مسائل شرعی را به آنها آموزش می دهم. بعد هم نماز جماعت می خوانیم.&lt;ref&gt;[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=10679 سایت یاران رضا]&lt;/ref&gt;<br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Rasouli98