https://fa.jahad.ir/api.php?action=feedcontributions&feedformat=atom&user=Sajedi98دانشنامه فرهنگ ایثار , جهاد و شهادت - مشارکتهای کاربر [fa]2026-06-05T07:09:54Zمشارکتهای کاربرMediaWiki 1.23.5https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF%D8%B1%D8%B6%D8%A7_%D8%A8%D9%87%D8%B1%D8%A7%D9%85%DB%8Cشهید احمدرضا بهرامی2020-04-18T17:01:23Z<p>Sajedi98: </p>
<hr />
<div>نام: احمد رضا بهرامی<br />
<br />
نام پدر: حسن علی<br />
<br />
نام مادر: خمار<br />
<br />
محل تولد: قزوین - قدیم آباد تاریخ تولد: ۱۳۲۵/۰۲/۰۴<br />
<br />
محل شهادت: قزوین - خ راه آهن تاریخ شهادت ۱۳۵۷/۱۰/۱۳<br />
<br />
استان محل شهادت: قزوین شهر محل شهادت: قزوین<br />
<br />
وضعیت: تاهل متاهل درجه نظامی<br />
<br />
تعداد پسر: ۱ تعداد دختر: ۱<br />
<br />
تحصیلات: ششم ابتدائی رشته -<br />
<br />
عملیات سال تفحص<br />
<br />
محل کار بنیاد تحت پوشش<br />
<br />
مزار شهید قزوین - البرز - قدیم آباد<br />
<br />
<br />
زندگینامه<br />
<br />
شهید احمدرضا بهرامی ، چهارم اردیبهشت ۱۳۲۵ ، در روستای قدیمآباد از توابع شهر قزوین به دنیا آمد. پدرش حسنعلی و مادرش خمار (فوت ۱۳۴۲) نام داشت. تا پایان دوره ابتدایی درس خواند. کارگر بود. سال ۱۳۴۷ ازدواج کرد و صاحب یک پسر و یک دختر شد. سیزدهم دی ۱۳۵۷ ، در قزوین هنگام شرکت در تظاهرات علیه رژیم شاهنشاهی بر اثر اصابت گلوله به شهادت رسید . مزار او در گلزار شهدای زادگاهش واقع است .<br />
<br />
<br />
<br />
منبع:<br />
<br />
سایت سه هزار شهید استان قزوین<br />
<br />
http://khatesorkh.ir/index.php?martyr_id= 35<br />
<br />
<br />
==رده==<br />
{{ترتیبپیشفرض:احمدرضا بهرامی}}<br />
[[رده: شهدا]]<br />
[[رده: شهدای دفاع مقدس]]<br />
[[رده: شهدای ایران]]<br />
[[رده: شهدای استان قزوین ]]<br />
[[رده: شهدای روستای قدیم اباد ]]</div>Sajedi98https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%82%D8%A7%D8%AF%D8%B1_%D8%B5%D8%A7%D8%AF%D9%82%DB%8Cشهید قادر صادقی2020-04-18T14:04:15Z<p>Sajedi98: </p>
<hr />
<div>بسمه تعالی<br />
شهید قادر صادقی :<br />
تاریخ تولد : 03/03/1345<br />
تاریخ شهادت : 30/10/1367<br />
محل شهادت : نامشخص<br />
محل آرامگاه : شهرستان های استان تهران – اسلامشهر – امامزاده عقیل<br />
<br />
==زندگینامه==<br />
نام و نام خانوادگی: قادر صادقی <br />
نام پدر: حسین <br />
تاریخ تولد:1345<br />
محل تولد: سراب<br />
وضعیت تاهل: مجرد <br />
شغل و محل کار: خیاط<br />
آخرین مدرک تحصیلی: ابتدایی <br />
تاریخ شهادت: 30/10/1367<br />
محل شهادت » نفت شهر <br />
مزار شهید: امام زاده عقیل <br />
شهید بزرگوار در خانواده ای مذهبی در سراب چشم به جهان گشود. پس از طی دوران کودکی همراه با خانواده به تهران مهاجرت نمود و سپس وارد مدرسه شد و تا کلاس چهارم ابتدایی درس خواند. ایشان در مساجد بسیار فعال بود و اهل نماز و قرآن. پس از ترک تحصیل به شغل خیاطی پرداخت تا کمک خرجی برای پدر باشد. وی در رشته ی ورزشی مشت زنی نیز فعالیت داشت، تا اینکه به خدمت مقدس سربازی فراخوانده شد و عازم جبهه های نبرد حق علیه باطل شد و بر اثر تصادف خودرو در منطقه ی نفت شهر به درجه ی رفیع شهادت نائل آمد. <br />
<br />
سایت شهدای ارتش <br />
<br />
http://www.ajashohada.ir/home/martyrdetails/42807<br />
==نگارخانه تصاویر==<br />
<gallery><br />
<br />
Image:1457755KAKA002-001.jpg<br />
Image:1457755KAKA001-001.jpg<br />
<br />
</gallery><br />
<br />
<br />
<br />
==رده==<br />
{{ترتیبپیشفرض: قادر صادقی}}<br />
[[رده: شهدا]]<br />
[[رده: شهدای دفاع مقدس]]<br />
[[رده: شهدای ایران]]<br />
[[رده: شهدای استان اذربایجان شرقی ]]<br />
[[رده: شهدای شهرستان سراب]]</div>Sajedi98https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%82%D8%A7%D8%B3%D9%85_%D8%A2%DB%8C%DA%AF%D8%A7%D9%86%DB%8Cشهید قاسم آیگانی2020-04-18T13:59:18Z<p>Sajedi98: </p>
<hr />
<div>{{جعبه اطلاعات افراد نظامی <br />
|نام فرد = قاسم آیگانی<br />
|تصویر = <br />
|توضیح تصویر = <br />
|ملیت = [[پرونده:پرچم ایران.png|22px]] ایرانی<br />
|شهرت = <br />
|دین و مذهب = [[مسلمان]]، [[شیعه]]<br />
|تولد = روستای آیگان، کرج [[زادروزهای 3 فروردین |1334/01/3]] <br />
|شهادت = اروندکنار [[الگو:شهدای 24 بهمن |1364/11/24]] <br />
|وفات = <br />
|مرگ = <br />
|محل شهادت = [[ایران]]، اروند کنار<br />
|مفقود = <br />
|جانباز = <br />
|اسارت = <br />
|نیرو = <br />
|یگانهای خدمت = <br />
|طول خدمت = <br />
|درجه = <br />
|سمتها = رزمنده<br />
|جنگها = <br />
|نشانهای لیاقت = <br />
|عملیات = والفجر8<br />
|فعالیتها = <br />
|تحصیلات = ابتدایی<br />
|تخصصها = <br />
|شغل = <br />
|خانواده = <br />
}}<br />
<br />
==زندگینامه==<br />
<br />
شهید قاسم آیگانی، در سال 1334 در روستای آیگانی، از توابع شهرستان كرج، دیده به جهان گشود و پس از طی دوران كودكی در دامن گرم و پر مهر خانواده، برای كسب علم به روستای مجاور عزیمت نمود و تا كلاس 5 ابتدایی درس خواند. پس از آن به علت نبود امكانات از تحصیل باز ماند و ناچاراً در كنار خانواده، جهت تأمین هزینه و خرج خانواده مشغول به كار گردید، او اكثر اوقات فراغت را مشغول مطالعه كتب دینی و سیاسی و علمی می كرد.<br />
<br />
<br />
در سال 1354 به خدمت سربازی رفت و 2 سال بعد در سال 1356 با خدمت خالصانه و صادقانه، از خدمت ترخیص گردید و سپس ازدواج نمود كه حاصل آن 2 فرزند است. در زمان اوج گیری انقلاب همگام با سایر مردم مبارز كه از ظلم وجود دستگاه ستم شاهی به ستوه آمده بودند به پا خواست و لحظه ای او از تلاش باز نایستاد و در اكثر راهپیمایی ها و تظاهرات شركت داشت، تمام نیروی خود را وقف خدمت به انقلاب می كرد و پس از پیروزی انقلاب به عضویت بسیج در آمد و با منافقین و كوردلان مبارز نمود.<br />
<br />
<br />
او با شروع جنگ، به عنوان سرباز مدت 6 ماه در جبهه های جنگ حق علیه باطل خدمت نمود و سپس در بسیج آیگان و انجمن اسلامی فعالیت های چشمگیری داشت، در جریان جنگ بسیاری از یارانش را از دست داد و خود نیز سرانجام در تاریخ، 1364/11/24 در عملیات والفجر 8 در اروند رود به درجه رفیع شهادت نائل گردید و به لقاء الله پیوست.<br />
<br />
<br />
روحش شاد و یادش گرامی باد<br />
<br />
<br />
==نكات برجسته در زندگی شهید==<br />
<br />
<br />
*الف)فعالیت های مهم عبادی و معنوی<br />
<br />
<br />
او خواندن نماز اول وقت و به جماعت را بسیار دوست داشت و از آنجایی كه به سرور شهیدان، حضرت حسین بن علی(ع) عشق می ورزید و در تمام محافلی كه جهت تبلیغ شعار مذهبی و سوگواری خاص آل عباء تشكیل می شد شركت می كرد، سینه می زد و اشك می ریخت و اخلاص می ورزید.<br />
<br />
<br />
*ب)فعالیت های مهم سیاسی و اجتماعی<br />
<br />
<br />
او در زمان اوج گیری انقلاب در اكثر راهپیمایی ها و تظاهرات شركت داشت، در پخش اعلامیه های امام اهتمام می ورزید، در شب پیروزی انقلاب در زمان تسخیر رادیو و تلویزیون زخمی شد و مدت زیادی در بیمارستان بود و پس از پیروزی به عضویت بسیج در آمد، فعالیت هایش را دامنه بخشید و در زمان جنگ از هیچ كاری دریغ نداشت و با شهادتش سند رسوایی ابر جنایتكاران را امضاء نمود.<br />
<br />
<br />
*ج)فعالیت های مهم علمی و فرهنگی و هنری<br />
<br />
<br />
او در ورزش فعالیت داشت.<br />
<br />
<br />
*د)ویژگی های بارز اخلاقی با ارائه نمونه رفتاری<br />
<br />
<br />
او با حسن اخلاق و سلوكی كه داشت همواره موجبات رضایت اطرافیان را فراهم می كرد و همه او را به صداقت می ستودند، او مسلمانی مؤمن و معتقد بود و در سایه تعالیم ارزشمند دین مبین اسلام، و ولایت اهل بیت تربیت خاص یافته بود، تربیت درست و احساسات پاك دینی، او را از گناهان و انحرافات احتمالی دوران نوجوانی و جوانی بر حذر می داشت .<br />
<br />
<br />
==وصیت نامه==<br />
<br />
بسم الله الرحمن الرحیم<br />
پدرجان، کمی روزه و نماز بدهکارم، امیدوارم که آنها را ادا کنید و کمی بدهکاری دارم آنها را هم بپردازید، در ضمن پدرجان، عفت خانم اگر خواست بماند زندگی کند که هیچ، اگر نخواست، هیچ اشکالی ندارد اگر خواست شوهر کند شوهری حزب اللهی و معتقد به اسلام و ولایت فقیه باشد، مبادا کوچکترین اهانتی به ایشان شود.<br />
در ضمن یك دانگ از ساختمان خانه متعلق به ایشان است و بعد هم اگر خواست برود مبلغ 50 هزار تومان دیگر هم به ایشان می دهید و مبلغ یک صد هزار تومان به دخترم می دهید، البته ساختمان را می فروشید و این پول ها را می دهید و مبلغی هم بدهکارم که مشخص می باشد، مبلغ 60 تومان به غلامعلی مرادی لیلستانی بدهکارم، 2 هزار تومان به محمد یاری، برادر عفت خانم، که آن را می پردازید و مقداری هم به محسن بدهکارم که آن را هم بپردازید، امیدوارم مرا حلال کنید که آن قدر زحمتان دادم، از همه دوستان و آشنایان حلالیت می طلبم، چون وقت کم است بیش از این وقت شما را نمی گیرم.<br />
به امید پیروزی رزمندگان اسلام علیه کفر جهانی<br />
خداحافظ<br />
<br />
<br />
چه چهره ای زیباتر از چهره خونین، چه عطری بهتر از عطر خون، چه زیباست گرمی که در راه خدا باشد، جاوید است خداحافظ به امید دیدار در کربلای حسین<br />
خدایا خدایا ستاره ها که رفتند، تو خورشید را نگه دار<br />
<br />
==آثار==<br />
* یادداشت شهید<br />
یا ایها الذین امنوا هل ادلكم على تجاره تنجیكم من عذاب الیم؛<br />
اى كسانی كه ایمان آورده اید، آیا شما را در تجارتى كه شما را از عذاب دردناك نجات مى دهد دلالت مى دهم.<br />
حمد و ستایش خدایى كه حمد و ثناى گویندگان او را نمى رسد و كافى نیست، حمد و ستایش پروردگارى را كه تمام شما و لشگر دنیا نمى توانند نعمت هاى او را شمارش كنند، و حمد و ستایش و ثناى آن خالقى را كه تمام كوشش كنندگان نمى توانند حق او را ادا كنند.<br />
سلام و درود بر یگانه منجى عالم بشریت حضرت مهدى موعود (عج) و سلام و درود بر تمامى امامان بر حق، و سلام بر پیامبر زمان ها، نور چشممان و امیر و امید تمام مستضعفان جهان، روح خدا در زمین، و عصاى موسى در دست، و كتاب محمد ص در دست، و زبان و عمل در كام، امام خمینى، بت شكن قرن، و سلام و درود بر شهداى صدر اسلام و انقلاب اسلامى و جنگ تحمیلى.<br />
سلام گرم خودم را از وادى كربلاى خوزستان، و میعادگاه خون و جسم هاى متلاشى رزمندگان، مسلمانان ایران كه از فراز شیرهایى كه بانگ الله اكبر بر فراز آنها غوغا كرده و خانواده هاى ماتم زده و داغدار، ولى در عین حال خروشان مى گذرد، نثار تمامى ملت حزب الله و شهید پرور، و سلام بر پدر و مادر مهربان، كه سال هاى فراوان عمر عزیز و گرانبهاى خود را براى بزرگ كردن، و تعلیم و تربیت صرف نمودید.<br />
<br />
درود بى پایان بر شماها، سلام من بر تو<ref>[http://ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/3340 سایت شهدای ارتش]</ref><br />
==نگارخانه تصاویر==<br />
<gallery><br />
<br />
Image:1007170KAKA004-001.jpg<br />
Image:1007170KAKA003-001.jpg<br />
<br />
</gallery><br />
<br />
==پانویس==<br />
<references /><br />
<br />
==رده==<br />
{{ترتیبپیشفرض:قاسم ایگانی}}<br />
[[رده: شهدا]]<br />
[[رده: شهدای دفاع مقدس]]<br />
[[رده: شهدای ایران]]<br />
[[رده: شهدای استان کرج]]<br />
[[رده: شهدای روستای ایگان ]]</div>Sajedi98https://fa.jahad.ir/index.php/2%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF%D8%B3%DB%8C%D8%AF_%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF_%D8%AD%D8%B3%DB%8C%D9%86%DB%8C2شهیدسید محمود حسینی2020-04-16T06:50:58Z<p>Sajedi98: </p>
<hr />
<div>شهید محمود حسینی <br />
نام : محمود <br />
نام خانوادگی : حسینی <br />
محل تولد : مشهد<br />
نام پدر : سیدمحمد <br />
تاریخ شهادت : 1367/03/25<br />
مسئولیت : رزمنده<br />
==خاطرات==<br />
*یادم می آید آخرین دفعه که پدرم می خواست به جبهه برود مادرم به ایشان گفتند : که این دفعه نمی خواهد به جبهه بروید. پدرم گفتند نه این دفعه من باید بروم چون این دفعه خیلی مهم است و مثل اینکه عملیات مهمی داریم وپدرم رفتند و دیگر برنگشتند .<br />
*یک دفعه خواب دیدم که همسرم آمده. به ایشان گفتم شما این چند سال کجا بودید ما را تنها گذاشتید و رفتید؟ بعد ایشان گفتند که من در زندان بغداد اسیر بودم و الآن آزاد شدم و آمدم.<br />
*ایشان وقتی مجروح شده بود مدت یک ماه درتهران بستری بود و بعد از یک ماه منتقل مشهد شد و مدت دو ماه مرخصی داشت و حالش که بهتر شد می خواست برود جبهه که ما به وی گفتیم : محمود آقا برو مرخصی ات را تمدید کن چون یک مقدار اختلال حواس پیدا کرده بود گفت : اگر آنها هم اعزامم نکنند من دوباره باید بروم چون دوستانم منطقه هستند و قول دادم که برگردم البته خودش نگفت اما بعد فهمیدیم که عملیاتی بوده که ایشان می خواست شرکت کند .<ref>[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=7219 سایت یاران رضا]</ref><br />
<br />
==پانویس==<br />
<references/><br />
==رده==<br />
{{ترتیبپیشفرض: محمود حسینی}}<br />
[[رده: شهدا]]<br />
[[رده: شهدای دفاع مقدس]]<br />
[[رده: شهدای ایران]]<br />
[[رده: شهدای استان خراسان رضوی]]<br />
[[رده: شهدای شهرستان مشهد]]</div>Sajedi98https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B9%D9%84%DB%8C_%D8%B2%DB%8C%D9%86%D9%84%DB%8C_%D8%B3%DB%8C%D8%AF_%D8%A2%D8%A8%D8%A7%D8%AFشهید غلامعلی زینلی سید آباد2020-04-16T06:48:39Z<p>Sajedi98: </p>
<hr />
<div>{{جعبه اطلاعات افراد نظامی <br />
|نام فرد = غلامعلی زینلی سید آباد<br />
|تصویر = jpg12 KBInsert link <br />
|توضیح تصویر = <br />
|ملیت = [[پرونده:پرچم ایران.png|22px]] ایرانی<br />
|شهرت = <br />
|دین و مذهب = [[مسلمان]]، [[شیعه]]<br />
|تولد = [[چناران]]<br />
|شهادت = [[۱۳۶۴/۱۱/۲۴]]<br />
|وفات = <br />
|مرگ = <br />
|محل دفن = <br />
|مفقود = <br />
|جانباز = <br />
|اسارت = <br />
|نیرو = <br />
|یگانهای خدمت = <br />
|طول خدمت = <br />
|درجه = <br />
|سمتها =جهادگر <br />
|جنگها = [[جنگ ایران و عراق]]<br />
|نشانهای لیاقت = <br />
|عملیات = <br />
|فعالیتها = <br />
|تحصیلات = <br />
|تخصصها = <br />
|شغل = <br />
|خانواده = <br />
}}<br />
<br />
<br />
<br />
==خاطرات==<br />
<br />
قبل از تولد فرزندم، خواب دیدم که مرحوم پدرم به خانة ما آمد و گفت : دخترم خدا به تو فرزندی میدهد و او را علی نامگذاری کن . چون مهر علی در دل هر کس باشد او را از حوادث روزگار گزندی نیست . هنگامی که او متولد شد نامش را علی گذاشتیم.<ref>[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=11098 سایت یاران رضا]</ref><br />
==پانویس==<br />
<references/><br />
==رده==<br />
{{ترتیبپیشفرض:غلامعلی زینلی سید آباد}}<br />
[[رده: شهدا]]<br />
[[رده: شهدای دفاع مقدس]]<br />
[[رده: شهدای ایران]]<br />
[[رده: شهدای استان خراسان رضوی]]<br />
[[رده: شهدای شهرستان چناران]]</div>Sajedi98https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%87%D8%A7%D8%AF%DB%8C_%D8%AC%D9%88%D8%A7%D9%86%D9%81%DA%A9%D8%B1%D8%AE%D8%B4%DA%A9شهید هادی جوانفکرخشک2020-04-15T11:31:36Z<p>Sajedi98: </p>
<hr />
<div>{{جعبه اطلاعات افراد نظامی <br />
|نام فرد = هادی جوانفکرخشک<br />
|تصویر = <br />
|توضیح تصویر = <br />
|ملیت = [[پرونده:پرچم ایران.png|22px]] ایرانی<br />
|شهرت = <br />
|دین و مذهب = [[مسلمان]]، [[شیعه]]<br />
|تولد = [[قاین]]<br />
|شهادت = [[۱۳۶۷/۱/۲۰]]<br />
|وفات = <br />
|مرگ = <br />
|محل دفن = <br />
|مفقود = <br />
|جانباز = <br />
|اسارت = <br />
|نیرو = <br />
|یگانهای خدمت = <br />
|طول خدمت = <br />
|درجه = <br />
|سمتها = خدمه تانک<br />
|جنگها = [[جنگ ایران و عراق]]<br />
|نشانهای لیاقت = <br />
|عملیات = <br />
|فعالیتها = <br />
|تحصیلات = <br />
|تخصصها = <br />
|شغل = <br />
|خانواده = نام پدر[[حسن]] <br />
}}<br />
<br />
<br />
عشق به جهاد<br />
راوی سکینه فروردین<br />
متن کامل خاطره<br />
<br />
فرزند عزیز شهیدم هادی علاقه ی بسیار زیادی به جبهه داشت پدرش رفته بود از طریق ادعای کفالت معافیت او را از خدمت سربازی بگیرد به یاد دارم که هنوز جواب نامه نیامده بود که هادی گفت باید به جبهه بروم چون رفتن به جبهه وظیفه ی ماست و ما باید از کشورمان در مقابل دشمنانش دفاع کنیم.<br />
احساس مسؤليت<br />
راوی حسن جوان فکر<br />
متن کامل خاطره<br />
<br />
من برای معافیت از سربازی فرزند عزیز شهیدم هادی ادعای کفالت کرده بودم اما قبل از این که جواب نامه ی کفالتش بیاید گفت: من باید هم اکنون به جبهه بروم چون این یک امر لازم و ضروری است و این وظیفه ی ما هست که از کشورمان در مقابل دشمن دفاع کنیم.<ref>[http://www.yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=6153 سایت یاران رضا]</ref><br />
==پانویس==<br />
<references /><br />
==رده==<br />
{{ترتیبپیشفرض:هادی جوانفکر خشک}}<br />
[[رده: شهدا]]<br />
[[رده: شهدای دفاع مقدس]]<br />
[[رده: شهدای ایران]]<br />
[[رده: شهدای استان خراسان جنوبی]]<br />
[[رده: شهدای شهرستان قاین]]</div>Sajedi98https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF_%D8%B1%D8%B6%D8%A7_%D8%B3%D9%84%DB%8C%D9%85%D8%A7%D9%86%DB%8C%E2%80%8C%D8%AF%D8%B4%D8%AA%E2%80%8C%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%B6شهید محمد رضا سلیمانیدشتبیاض2020-04-15T11:28:59Z<p>Sajedi98: </p>
<hr />
<div>{{جعبه اطلاعات افراد نظامی <br />
|نام فرد = محمدرضا سلیمانی دشت بیض <br />
|تصویر = <br />
|توضیح تصویر = <br />
|ملیت = [[پرونده:پرچم ایران.png|22px]] ایرانی<br />
|شهرت = <br />
|دین و مذهب = [[مسلمان]]، [[شیعه]]<br />
|تولد = [[مشهد]]<br />
|شهادت = [[۱۳۵۹/۷/۱۰]]<br />
|وفات = <br />
|مرگ = <br />
|محل دفن = <br />
|مفقود = <br />
|جانباز = <br />
|اسارت = <br />
|نیرو = <br />
|یگانهای خدمت = <br />
|طول خدمت = <br />
|درجه = <br />
|سمتها = رزمنده <br />
|جنگها = [[جنگ ایران و عراق]]<br />
|نشانهای لیاقت = <br />
|عملیات = <br />
|فعالیتها = <br />
|تحصیلات = <br />
|تخصصها = <br />
|شغل = <br />
|خانواده = نام پدر[[حسین]] <br />
}}<br />
==زندگینامه==<br />
زندگي نامه :شهيد محمد رضا سليماني دشت بياضي در شال 1340در قريه دشت بياض در حومه گناباد متولد شد وي دوران تحصيلي خود را با بهترين نمرات تاسيکل ادامه داد .سپس وارد واحد تکاور ارتش گرديد و خيلي زود به محيط سخت آن خو گرفت و پايبند شد .شهيد قبل از انقلاب اسلامي در فعاليتهاي ضد رژيم شرکت مي جست .بعد از پيروزي انقلاب وشروع جنگ به بوشهر رفت واز طريق ارتش از بوشهر به جبهه اعزام گرديد.ايشانن در خرمشهر در حومه شلمچه به عنوان شکارچي تانک در حال مقابله با تانکهاي دشمن به لقاء الله پيوست .ونام خود را به عنوان اولين شهداي جنگ تحميلي جاودانه ساخت .پيکر پاک اين شهيد در حرم مطهر امام رضا (ع)دفن مي باشد .<br />
==خاطرات==<br />
((شهید محمد رضا سلیمانی اخلاق بخصوصی داشت و خیلی روحانی صفت بود . پدر شهید در مورد او می گوید که ایشان از نظر اخلاقی بسیار خوب ومهربان و رئوف بود .من،مادرش وخواهر و برادرانش از او راضی بودیم .او اخلاقش ورفتارش سوای دیگر فرزندام بود .در هیچ موردی دیگران را اذیت وآزار نمی کرد . هرکس که از او کاری را طلب میکرد با خوش رویی برایش انجام میدادو از هیچ همکاری ای مضایقه نمی نمود .)) ((ایشان از نظر مذهبی بسیار عالی بود وتمام فرائض دینی خود را انجام میداد . در نماز جماعت و نماز جمعه شرکت فعالانه داشت و تمام فکر و ذکرش مسائل مذهبی بود.در اوقات فراغت کتابهای دینی مذهبی و قرآن مطالعه می کرد وبه نهج بلاغه بسیار علاقه داشت .)) ((اگر کسی به انقلاب توهین می کرد ،ایشان ساکت نمی نشست وبا صحبت وبحث به توجیه و راهنمایی او می پرداخت وبا این گونه افراد مبارزه میکرد . روحیه شهید زمانیکه به جبهه می رفت بسیار عالی بود .او همیشه می گفت انسا ن یک مرتبه بیشتر می میرد ،چه بهتر که در راه خدا باشد .<br />
==رده==<br />
{{ترتیبپیشفرض:محمدرضا سلیمانی دشت بیاض}}<br />
[[رده: شهدا]]<br />
[[رده: شهدای دفاع مقدس]]<br />
[[رده: شهدای ایران]]<br />
[[رده: شهدای استان خراسان رضوی]]<br />
[[رده: شهدای شهرستان مشهد]]</div>Sajedi98https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%85%D8%B3%D8%B9%D9%88%D8%AF_%D8%B3%D9%87%D8%B1%D8%A7%D8%A8%DB%8Cشهید مسعود سهرابی2020-04-15T11:24:55Z<p>Sajedi98: </p>
<hr />
<div>{{جعبه اطلاعات افراد نظامی <br />
|نام فرد = مسعود سهرابی<br />
|تصویر = <br />
|توضیح تصویر = <br />
|ملیت = [[پرونده:پرچم ایران.png|22px]] ایرانی<br />
|شهرت = <br />
|دین و مذهب = [[مسلمان]]، [[شیعه]]<br />
|تولد = [[اسفراین]]<br />
|شهادت = [[۱۳۶۲/۵/۸]]<br />
|وفات = <br />
|مرگ = <br />
|محل دفن = <br />
|مفقود = <br />
|جانباز = <br />
|اسارت = <br />
|نیرو = <br />
|یگانهای خدمت = <br />
|طول خدمت = <br />
|درجه = <br />
|سمتها = رزمنده <br />
|جنگها = [[جنگ ایران و عراق]]<br />
|نشانهای لیاقت = <br />
|عملیات = <br />
|فعالیتها = <br />
|تحصیلات = <br />
|تخصصها = <br />
|شغل = محصل<br />
|خانواده = نام پدر[[غلامرضا]] <br />
}}<br />
<br />
<br />
<br />
==خاطرات==<br />
یکروز قرار بود برای مراسمی که در مسجد برگزار می شود از مردم ظرف جمع آوری کنیم مسعود نیز در این امر خیر به من کمک می کرد ناگهان گفت: آیا روزی می آید که برای مجلس ترحیم من که در راه خدا و اسلام به شهادت رسیده ام ظرف جمع آوری کنید؟<ref>[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=11859 سایت یاران رضا]</ref><br />
==پانویس==<br />
<references/><br />
==رده==<br />
{{ترتیبپیشفرض:مسعود سهرابی}}<br />
[[رده: شهدا]]<br />
[[رده: شهدای دفاع مقدس]]<br />
[[رده: شهدای ایران]]<br />
[[رده: شهدای استان خراسان شمالی]]<br />
[[رده: شهدای شهرستان اسفراین]]</div>Sajedi98https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B3%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF_%D8%B9%D9%84%DB%8C_%D8%AD%D8%A7%D9%81%D8%B8%DB%8C_%D8%B9%D8%B3%DA%AF%D8%B1%DB%8Cسهید محمد علی حافظی عسگری2020-04-13T07:47:31Z<p>Sajedi98: </p>
<hr />
<div>{{جعبه اطلاعات افراد نظامی <br />
|نام فرد = محمد علی حافظی عسگری<br />
|تصویر = <br />
|توضیح تصویر = <br />
|ملیت = [[پرونده:پرچم ایران.png|22px]] ایرانی<br />
|شهرت = <br />
|دین و مذهب = [[مسلمان]]، [[شیعه]]<br />
|تولد = [[مشهد]]<br />
|شهادت = [[ ۱۳۶۳/۱۲/۱۲]]،[[مجنون]]<br />
|وفات = <br />
|مرگ = <br />
|محل دفن = خواجه ربیع<br />
|مفقود = <br />
|جانباز = <br />
|اسارت = <br />
|نیرو = <br />
|یگانهای خدمت = تیپ ۲۱ امام رضا <br />
|طول خدمت = <br />
|درجه = <br />
|سمتها = [[فرمانده گردان]]<br />
|جنگها = [[جنگ ایران و عراق]]<br />
|نشانهای لیاقت = <br />
|عملیات = <br />
|فعالیتها = <br />
|تحصیلات = <br />
|تخصصها = <br />
|شغل = <br />
|خانواده =نام پدر[[حاجی]] <br />
}}<br />
<br />
خاطرات<br />
<br />
پيش بيني شهادت<br />
<br />
راوی محمد رضا زهرایی<br />
<br />
متن کامل خاطره<br />
<br />
<br />
یک روز من و شهید حافظی مسیر خیابان دانشگاه را به سمت میدان شهدداء داشتیم پیاده راه می فتیم که شهید حافظی در راه به من گفت : آقای زهرایی اگر من شهید شدم از خانواده ام سرکشی کنید . به بچّه ها و همسرم بگو این کارها را انجام بدهند . بعلاوه من دوست دارم با همین لباس خاکی شهید شوم - با توجّه به اینکه لباس فرم سپاه داشتند - بعد هم گفت : آقای زهرایی من دوست دارم که مرا با همین لباس بسیجی ، با پوتین و چفیّه دفن کنید . ما بین فلکة تقی آباد و دکترا که رسیدیم یک آرم سپاه از جیبش یبرون آورد و گفت : این آرم را بگیر و موقع تدفین آن را بگذار روی سینه ام . با خودم گفتم : تو که شهید نمی شوی . حالا که وقت شهادت نیست . به خاطر اینکه از من ناراحت نشود و دلش نشکند ، آرم را گرفتم و گذاشتم داخل جیبم . دو سال این آرم را نگه داشتم ، تا اینکه از قضا یک شب ساعت 10 بود که خبر دادند حافظی شهید شده است . فردا صبح به اتّفاق آقای ثابت جهت تشییع جنازه به سپاه مشهد رفتیم . موقعی که به سپاه مشهد رسیدیم ، شهداء را آورده بودند . سر تابوت ایشان نشستم و فاتحه ای خواندم . بعد آمدم خانه و خانواده ام را برداشتم و به خواجه ربیع رفتیم . وقتی به آنجا رسیدیم مردم عزادار مشغول نوحه خوانی و سینه زنی بودند . زمانی که در تابوت را باز کردند و تابوت را نزدیک قبر گذاشتند ، بکدفعه به ذهنم آمد شهید حافظی به من وصیّت کرده که آرم سپاه را روی سینه ام بگذار . ناگهان دست کردم توی جیبم - خدا خدا می کردم که آرم باشد - دیدم که آرم داخل کیفم است . گفتم : یک سنجاق بدهید . گفتند : می خواهی چکار بکنید ؟ گفتم : شهید حافظی وصیّت کرده که این آرم را روی سینه اش بگذارم . بعد از اینکه آرم را روی سینه اش گذاشتم ، جنازة ایشان را دفن کردند .<br />
<br />
خاطرات نحوه مجروحيت<br />
<br />
راوی هادی نعمتی<br />
<br />
متن کامل خاطره<br />
<br />
<br />
شهید حافظی از آن طرف محور گروهان خودش را به محلی که ما بودیم رسانده بود . او دیده بود که نیروهای عراقی دارند به سوی تنگه در قسمت گرگنی می آیند و ارتباط بی سیم هم قطع شده بود و نمی شد که بیایند و خبر بدهند که بابا این تنگه را مواظب باشید . وقتی آمد گفت : چکار می کنید؟ گفتم : هیچی بحمدلله جلو تنگه را گرفتیم . گفت : من به خاطر همین آمدم . گفتم : خاطرتان جمع باشد . آنجا الان به لطف خدا گورستان عراقی ها شده است . بعد از حدود چند دقیقه دیدم شهید حجت زرینی آمد و با شهید حافظی صحبت کرد . خاکریز دو جداره ای داشتیم که بهترین خاکریزی بود که تا آن زمان در جنگ زده شده بود . بلافاصله شهید زرینی و بی سیم چی اش و شهید حافظی به آن طرف خاکریز رفتند و این طرف هم من و شهید دوست بین ایستاده بودیم و منتظر بودیم که ببینیم روی گرگنی چه اتفاقی افتاده است، که یک مرتبه یک گلوله به پشت خاکریزی که شهید حافظی و بقیه رفته بودند خورد و گرد و خاک زیادی بلند شد و تعدادی از ترکش هایش هم دقیقا از روی سر ما رد شد . آنقدر گرد و خاک بلند شده بود که ما دیگر هیچ جا را نمی دیدیم . یک دفعه متوجه شدم شهید حافظی دستش را گرفته و خودش را به این طرف خاکریز انداخت . دویدم و زیر بغلش را گرفتم . گفت : مرا رها کن . برو ببین حجت چکار شد؟ رفتم ببینم که حجت چه شده است . دیدم یک بسیجی جوان 16 _ 15 ساله از آن طرف خاکریز خودش را این طرف انداخت و دستش را هم گرفته بود . گفتم : پسر جان چه شده؟ گفت : من هیچی . اما بروید ببینید که آقا حجت چکار شده اند . با هر دو نفرشان که برخورد کردم گفتند : بروید ببینید که حجت چکار شده است . سریع پریدم و به آن طرف رفتم . دیدم شهید حجت خم شده و سرش را در بین زانوهایش فرو برده و بادگیر سبز رنگی که بر تن داشت، می سوخت . بالافاصله خودم را به آن طرف خاکریز رساندم و صدا زدم : دوست بین پیت های آب را زود بیاور . سعی می کردم به خاطر موقعیت شهید حجت زرینی آهسته صحبت کنم که نیروها زیاد متوجه نشوند . چون حجت زرینی مسئول محور و از بچه های کرمانشاه بود . شهید دوست بین دو پیت آب را دستش گرفته بود و پشت سر من آمد، گفتم : این سردار حجت، زود آبها را روی سرش بریز . آتش را که خاموش کردیم، دست و پای شهید زرینی را گرفتیم و داخل یک چاله تانک ایشان را گذاشتیم . به شهید دوست بین گفتم : حالا ایشان را می گذاریم تا بعد از پاتک دشمن با آمبولانس یا اینکه همراه برادر امداد به عقب ببریم . بعد خدمت شهید حافظی آمدم، دیدم ایشان ترکش خورده است . دستهای ایشان از قبل هم مجروح بود و حتی دکتر به ایشان اجازه حضور در جبهه را نداده بود . گفتم : برادر علی چکار شده اید . گفت : مرا رها کن . بگو حجت را چکار کردی؟ گفتم : حجت حالش خوب است . برادر علی شما بیایید به عقب بروید . گفت : نه من همین جا می مانم . گفتم : اینجا مانده اید چکار کنید؟ گفت : یعنی نمی توانم از سنگر بیرون بیایم؟ گفتم : می خواهید بیایید به بیرون که چاذکار کنید؟ شما با این حالتان نمی توانید کاری بکنید . ایشان تا پایان پاتک دشمن در منطقه ماندند . بعد دوباره گفت : حجت چه شد؟ گفتم : حجت شهید شد . سپس ایشان و بی سیم چی شهید حجت را با آمبولانس به عقب فرستادم .<br />
<br />
عشق شهادت<br />
<br />
راوی علی محمد حافظی عسگری<br />
<br />
متن کامل خاطره<br />
<br />
<br />
وقتی که ایشان از جبهه می آمد ، گرفته و ناراحت بود . گفتم : دادش چه شده این دفعه که آمده ای ناراحت هستی . گفت : یکی از دوستانم شهید شده، ولی من شهید نشده ام . گفتم : خوب شاید خواست خدا نیست که شما شهید شوی، ایشان گفت : حالا چه می شود که خدا چنین لطفی را در حق ما بکند و من هم شهید بشوم؟<br />
<br />
لحظه و نحوه شهادت<br />
<br />
راوی علی محمد حافظی عسگری<br />
<br />
متن کامل خاطره<br />
<br />
<br />
آخرین لحظه ای که می خواستم از آقای حافظی جدا شوم ایشان گفت : از حالا به بعد من فرمانده ی تو نیستم شما در اختیار برادر علی ابراهیمی هستی ایشان به شما می گوید که باید چه کار کنی انشاءا .. دیدار ما کربلا . مرا حلال کن . همانجا در چشمان من اشک جمع شد و احساس کردم که ایشان با این صحبتهایی که کرد به شهادت می رسد . بعد از ایشان جدا شدم . شنیدم در عملیات بدر آقای حافظی تعدادی از بچه هایی را که مانده بودند دو دسته می کند و در حالی که خودش در جلو بچه ها حرکت و آنها را هدایت و به سمت دشمن حرکت می کرد . در مسیر حرکت به یک سنگر تک لولی دشمن می رسند که دشمن متوجه می شود ایشان نیروها را هدایت می کند و با چهار لول به سمت ایشان شلیک می کند که همانجا به شهادت می رسد .<br />
<br />
خاطرات سياسي<br />
<br />
راوی علی محمد حافظی عسگری<br />
<br />
متن کامل خاطره<br />
<br />
<br />
زمان انقلاب ما در چهار راه شهدا سکونت داشتیم . روز یک شنبه خونین آقای حافظی به منزل ما آمد دیدم دستهای ایشان خونی است . گفتم چرا دستهای شما خونی است ؟ گفت : بخاطر اینکه جنازه ی شهدا را اینطرف و آنطرف بردم نمی دانید در بیرون چه خبر است تانکها آمدند و خیلی افراد را شهید کردند . بعد مارا با ژیانش به بیمارستان امام رضا (ع) برد و از مجروحین دیدن کردیم .<br />
<br />
عشق به جهاد<br />
<br />
موضوع عشق به جهاد<br />
<br />
راوی علی محمد حافظی عسگری<br />
<br />
متن کامل خاطره<br />
<br />
<br />
یک سری آقای حافظی به خاطر مشکلی که برای ایشان پیش آمده بود برای ادامه ی کار به سپاه مشهد آمد بعد از مدتی ایشان گفت : که قصد برگشت به منطقه را دارد . گفتم : چرا می خواهی به این زودی برگردی ؟ بچه های اینجا که احترام خاصی برای شما قائل هستند و کسی نیست که به شما سخت بگیرد . مدتی که اینجا هستی سرکار نیا و استراحت کن . ایشان گفت : من روحیه ام با اینجا سازگار نیست . انگار اینجا محیط بسته ای است که احساس می کنم در آن زندانی هستم برای همین تاب ماندن در اینجا را ندارم . که بعد از چند روز کارش اینجا هنوز تمام نشده بود که به منطقه رفت<br />
<br />
عشق به جهاد<br />
<br />
راوی علی محمد حافظی عسگری<br />
<br />
متن کامل خاطره<br />
<br />
<br />
وقتی یکبار از جبهه آمد یک شب به پایگاه آمد و به جمع پایگاه گفت : بلند شوید بروید به دنبال کارتان چه معنا دارد اینجا دفتر کار درست کردید و دائم اینطرف و آنطرف می روید . این دفترو دستکها را جمع کنید . بلند شوید به جبهه بروید اینجا که کاری نیست . کار آنجا در جبهه است .<br />
<br />
تقيد به جماعت<br />
<br />
راوی علی محمد حافظی عسگری<br />
<br />
متن کامل خاطره<br />
<br />
<br />
یک شب جمعه ماه رمضان محمد علی ما را برای افطار به منزلش دعوت کرد و خودش برای افطار کوکو سبزی و سوپ پخت . هنگام افطار عده ای از رفقای پاسدار ایشان به دیدنش آمدند . ایشان قسمتی از حیاط را فوری فرش کرد و نماز جماعت را با دوستانش برگزار نمود . سپس یک قابلمه بزرگ خاکشیر درست کرد . کوکو سبزیها و سوپها را به آنان داد که خوردند . هیچ چیز از کوکوسبزیها و سوپها به ما نرسید و بعد از افطار هم دعای کمیل را خواندند .<br />
<br />
تقيد به جماعت<br />
<br />
راوی علی محمد حافظی عسگری<br />
<br />
متن کامل خاطره<br />
<br />
<br />
یک روز در چهار راه شهدا جلوی مسجد کرامت کنار پاساژ بهمن عقب نشینی دارد، نمی دانم که چه برنامه ای بود که آقای حافظی به امام جماعت آقای بهشتی پیشنهاد کرد که در خیابان نماز وحدت بخوانیم . ایشان هم قبول کرد و در عقب نشینی خیابان در پیاده رو بعد از جمع شدن عده ای شروع به خواندن نماز وحدت کردیم .<br />
<br />
بسليم بودن در برابر پروردگار<br />
<br />
راوی علی محمد حافظی عسگری<br />
<br />
متن کامل خاطره<br />
<br />
<br />
زمانیکه فرزند آقای حافظی هنوز نوزاد بود، یک بار به سختی مریض شد و در اثر تب زیاد دچار تشنج شد . دائی من اصلاً ناراحت نشد ولی همه از جمله من دائم گریه می کردیم . ایشان گفت : چرا اینقدر ناراحتی می کنید، ای بابا شما ها هم چقدر سخت گرفتید . ـ به این نحو ناراحتی خودش را از گریه کردن ما نشان داد . ـ مادرم به دائیم گفت :" محمد علی بچه ات دارد می میرد، تو داری می خندی؟ " ایشان گفت :" خواهر، اگر خدا خواسته باشد که انشاء الله او را خوب می کند و اگر هم نخواسته باشد کاری از دست کسی بر نمی آید .<ref>[http://www.yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=6494 سایت یاران رضا]</ref><br />
==پانویس==<br />
<references/><br />
==رده==<br />
{{ترتیبپیشفرض:محمدعلی حافظی عسگری}}<br />
[[رده: شهدا]]<br />
[[رده: شهدای دفاع مقدس]]<br />
[[رده: شهدای ایران]]<br />
[[رده: شهدای استان خراسان رضوی]]<br />
[[رده: شهدای شهرستان مشهد]]</div>Sajedi98https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B3%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF_%D8%B9%D9%84%DB%8C_%D8%AD%D8%A7%D9%81%D8%B8%DB%8C_%D8%B9%D8%B3%DA%AF%D8%B1%DB%8Cسهید محمد علی حافظی عسگری2020-04-13T07:23:13Z<p>Sajedi98: </p>
<hr />
<div>{{جعبه اطلاعات افراد نظامی <br />
|نام فرد = محمد علی حافظی عسگری<br />
|تصویر = <br />
|توضیح تصویر = <br />
|ملیت = [[پرونده:پرچم ایران.png|22px]] ایرانی<br />
|شهرت = <br />
|دین و مذهب = [[مسلمان]]، [[شیعه]]<br />
|تولد = [[مشهد]]<br />
|شهادت = [[ ۱۳۶۳/۱۲/۱۲]]،[[مجنون]]<br />
|وفات = <br />
|مرگ = <br />
|محل دفن = خواجه ربیع<br />
|مفقود = <br />
|جانباز = <br />
|اسارت = <br />
|نیرو = <br />
|یگانهای خدمت = تیپ ۲۱ امام رضا <br />
|طول خدمت = <br />
|درجه = <br />
|سمتها = [[فرمانده گردان]]<br />
|جنگها = [[جنگ ایران و عراق]]<br />
|نشانهای لیاقت = <br />
|عملیات = <br />
|فعالیتها = <br />
|تحصیلات = <br />
|تخصصها = <br />
|شغل = <br />
|خانواده =نام پدر[[حاجی]] <br />
}}<br />
<br />
خاطرات<br />
<br />
پيش بيني شهادت<br />
<br />
راوی محمد رضا زهرایی<br />
<br />
متن کامل خاطره<br />
<br />
<br />
یک روز من و شهید حافظی مسیر خیابان دانشگاه را به سمت میدان شهدداء داشتیم پیاده راه می فتیم که شهید حافظی در راه به من گفت : آقای زهرایی اگر من شهید شدم از خانواده ام سرکشی کنید . به بچّه ها و همسرم بگو این کارها را انجام بدهند . بعلاوه من دوست دارم با همین لباس خاکی شهید شوم - با توجّه به اینکه لباس فرم سپاه داشتند - بعد هم گفت : آقای زهرایی من دوست دارم که مرا با همین لباس بسیجی ، با پوتین و چفیّه دفن کنید . ما بین فلکة تقی آباد و دکترا که رسیدیم یک آرم سپاه از جیبش یبرون آورد و گفت : این آرم را بگیر و موقع تدفین آن را بگذار روی سینه ام . با خودم گفتم : تو که شهید نمی شوی . حالا که وقت شهادت نیست . به خاطر اینکه از من ناراحت نشود و دلش نشکند ، آرم را گرفتم و گذاشتم داخل جیبم . دو سال این آرم را نگه داشتم ، تا اینکه از قضا یک شب ساعت 10 بود که خبر دادند حافظی شهید شده است . فردا صبح به اتّفاق آقای ثابت جهت تشییع جنازه به سپاه مشهد رفتیم . موقعی که به سپاه مشهد رسیدیم ، شهداء را آورده بودند . سر تابوت ایشان نشستم و فاتحه ای خواندم . بعد آمدم خانه و خانواده ام را برداشتم و به خواجه ربیع رفتیم . وقتی به آنجا رسیدیم مردم عزادار مشغول نوحه خوانی و سینه زنی بودند . زمانی که در تابوت را باز کردند و تابوت را نزدیک قبر گذاشتند ، بکدفعه به ذهنم آمد شهید حافظی به من وصیّت کرده که آرم سپاه را روی سینه ام بگذار . ناگهان دست کردم توی جیبم - خدا خدا می کردم که آرم باشد - دیدم که آرم داخل کیفم است . گفتم : یک سنجاق بدهید . گفتند : می خواهی چکار بکنید ؟ گفتم : شهید حافظی وصیّت کرده که این آرم را روی سینه اش بگذارم . بعد از اینکه آرم را روی سینه اش گذاشتم ، جنازة ایشان را دفن کردند .<br />
<br />
خاطرات نحوه مجروحيت<br />
<br />
راوی هادی نعمتی<br />
<br />
متن کامل خاطره<br />
<br />
<br />
شهید حافظی از آن طرف محور گروهان خودش را به محلی که ما بودیم رسانده بود . او دیده بود که نیروهای عراقی دارند به سوی تنگه در قسمت گرگنی می آیند و ارتباط بی سیم هم قطع شده بود و نمی شد که بیایند و خبر بدهند که بابا این تنگه را مواظب باشید . وقتی آمد گفت : چکار می کنید؟ گفتم : هیچی بحمدلله جلو تنگه را گرفتیم . گفت : من به خاطر همین آمدم . گفتم : خاطرتان جمع باشد . آنجا الان به لطف خدا گورستان عراقی ها شده است . بعد از حدود چند دقیقه دیدم شهید حجت زرینی آمد و با شهید حافظی صحبت کرد . خاکریز دو جداره ای داشتیم که بهترین خاکریزی بود که تا آن زمان در جنگ زده شده بود . بلافاصله شهید زرینی و بی سیم چی اش و شهید حافظی به آن طرف خاکریز رفتند و این طرف هم من و شهید دوست بین ایستاده بودیم و منتظر بودیم که ببینیم روی گرگنی چه اتفاقی افتاده است، که یک مرتبه یک گلوله به پشت خاکریزی که شهید حافظی و بقیه رفته بودند خورد و گرد و خاک زیادی بلند شد و تعدادی از ترکش هایش هم دقیقا از روی سر ما رد شد . آنقدر گرد و خاک بلند شده بود که ما دیگر هیچ جا را نمی دیدیم . یک دفعه متوجه شدم شهید حافظی دستش را گرفته و خودش را به این طرف خاکریز انداخت . دویدم و زیر بغلش را گرفتم . گفت : مرا رها کن . برو ببین حجت چکار شد؟ رفتم ببینم که حجت چه شده است . دیدم یک بسیجی جوان 16 _ 15 ساله از آن طرف خاکریز خودش را این طرف انداخت و دستش را هم گرفته بود . گفتم : پسر جان چه شده؟ گفت : من هیچی . اما بروید ببینید که آقا حجت چکار شده اند . با هر دو نفرشان که برخورد کردم گفتند : بروید ببینید که حجت چکار شده است . سریع پریدم و به آن طرف رفتم . دیدم شهید حجت خم شده و سرش را در بین زانوهایش فرو برده و بادگیر سبز رنگی که بر تن داشت، می سوخت . بالافاصله خودم را به آن طرف خاکریز رساندم و صدا زدم : دوست بین پیت های آب را زود بیاور . سعی می کردم به خاطر موقعیت شهید حجت زرینی آهسته صحبت کنم که نیروها زیاد متوجه نشوند . چون حجت زرینی مسئول محور و از بچه های کرمانشاه بود . شهید دوست بین دو پیت آب را دستش گرفته بود و پشت سر من آمد، گفتم : این سردار حجت، زود آبها را روی سرش بریز . آتش را که خاموش کردیم، دست و پای شهید زرینی را گرفتیم و داخل یک چاله تانک ایشان را گذاشتیم . به شهید دوست بین گفتم : حالا ایشان را می گذاریم تا بعد از پاتک دشمن با آمبولانس یا اینکه همراه برادر امداد به عقب ببریم . بعد خدمت شهید حافظی آمدم، دیدم ایشان ترکش خورده است . دستهای ایشان از قبل هم مجروح بود و حتی دکتر به ایشان اجازه حضور در جبهه را نداده بود . گفتم : برادر علی چکار شده اید . گفت : مرا رها کن . بگو حجت را چکار کردی؟ گفتم : حجت حالش خوب است . برادر علی شما بیایید به عقب بروید . گفت : نه من همین جا می مانم . گفتم : اینجا مانده اید چکار کنید؟ گفت : یعنی نمی توانم از سنگر بیرون بیایم؟ گفتم : می خواهید بیایید به بیرون که چاذکار کنید؟ شما با این حالتان نمی توانید کاری بکنید . ایشان تا پایان پاتک دشمن در منطقه ماندند . بعد دوباره گفت : حجت چه شد؟ گفتم : حجت شهید شد . سپس ایشان و بی سیم چی شهید حجت را با آمبولانس به عقب فرستادم .<br />
<br />
عشق شهادت<br />
<br />
راوی علی محمد حافظی عسگری<br />
<br />
متن کامل خاطره<br />
<br />
<br />
وقتی که ایشان از جبهه می آمد ، گرفته و ناراحت بود . گفتم : دادش چه شده این دفعه که آمده ای ناراحت هستی . گفت : یکی از دوستانم شهید شده، ولی من شهید نشده ام . گفتم : خوب شاید خواست خدا نیست که شما شهید شوی، ایشان گفت : حالا چه می شود که خدا چنین لطفی را در حق ما بکند و من هم شهید بشوم؟<br />
<br />
لحظه و نحوه شهادت<br />
<br />
راوی علی محمد حافظی عسگری<br />
<br />
متن کامل خاطره<br />
<br />
<br />
آخرین لحظه ای که می خواستم از آقای حافظی جدا شوم ایشان گفت : از حالا به بعد من فرمانده ی تو نیستم شما در اختیار برادر علی ابراهیمی هستی ایشان به شما می گوید که باید چه کار کنی انشاءا .. دیدار ما کربلا . مرا حلال کن . همانجا در چشمان من اشک جمع شد و احساس کردم که ایشان با این صحبتهایی که کرد به شهادت می رسد . بعد از ایشان جدا شدم . شنیدم در عملیات بدر آقای حافظی تعدادی از بچه هایی را که مانده بودند دو دسته می کند و در حالی که خودش در جلو بچه ها حرکت و آنها را هدایت و به سمت دشمن حرکت می کرد . در مسیر حرکت به یک سنگر تک لولی دشمن می رسند که دشمن متوجه می شود ایشان نیروها را هدایت می کند و با چهار لول به سمت ایشان شلیک می کند که همانجا به شهادت می رسد .<br />
<br />
خاطرات سياسي<br />
<br />
راوی علی محمد حافظی عسگری<br />
<br />
متن کامل خاطره<br />
<br />
<br />
زمان انقلاب ما در چهار راه شهدا سکونت داشتیم . روز یک شنبه خونین آقای حافظی به منزل ما آمد دیدم دستهای ایشان خونی است . گفتم چرا دستهای شما خونی است ؟ گفت : بخاطر اینکه جنازه ی شهدا را اینطرف و آنطرف بردم نمی دانید در بیرون چه خبر است تانکها آمدند و خیلی افراد را شهید کردند . بعد مارا با ژیانش به بیمارستان امام رضا (ع) برد و از مجروحین دیدن کردیم .<br />
<br />
عشق به جهاد<br />
<br />
موضوع عشق به جهاد<br />
<br />
راوی علی محمد حافظی عسگری<br />
<br />
متن کامل خاطره<br />
<br />
<br />
یک سری آقای حافظی به خاطر مشکلی که برای ایشان پیش آمده بود برای ادامه ی کار به سپاه مشهد آمد بعد از مدتی ایشان گفت : که قصد برگشت به منطقه را دارد . گفتم : چرا می خواهی به این زودی برگردی ؟ بچه های اینجا که احترام خاصی برای شما قائل هستند و کسی نیست که به شما سخت بگیرد . مدتی که اینجا هستی سرکار نیا و استراحت کن . ایشان گفت : من روحیه ام با اینجا سازگار نیست . انگار اینجا محیط بسته ای است که احساس می کنم در آن زندانی هستم برای همین تاب ماندن در اینجا را ندارم . که بعد از چند روز کارش اینجا هنوز تمام نشده بود که به منطقه رفت<br />
<br />
عشق به جهاد<br />
<br />
راوی علی محمد حافظی عسگری<br />
<br />
متن کامل خاطره<br />
<br />
<br />
وقتی یکبار از جبهه آمد یک شب به پایگاه آمد و به جمع پایگاه گفت : بلند شوید بروید به دنبال کارتان چه معنا دارد اینجا دفتر کار درست کردید و دائم اینطرف و آنطرف می روید . این دفترو دستکها را جمع کنید . بلند شوید به جبهه بروید اینجا که کاری نیست . کار آنجا در جبهه است .<br />
<br />
تقيد به جماعت<br />
<br />
راوی علی محمد حافظی عسگری<br />
<br />
متن کامل خاطره<br />
<br />
<br />
یک شب جمعه ماه رمضان محمد علی ما را برای افطار به منزلش دعوت کرد و خودش برای افطار کوکو سبزی و سوپ پخت . هنگام افطار عده ای از رفقای پاسدار ایشان به دیدنش آمدند . ایشان قسمتی از حیاط را فوری فرش کرد و نماز جماعت را با دوستانش برگزار نمود . سپس یک قابلمه بزرگ خاکشیر درست کرد . کوکو سبزیها و سوپها را به آنان داد که خوردند . هیچ چیز از کوکوسبزیها و سوپها به ما نرسید و بعد از افطار هم دعای کمیل را خواندند .<br />
<br />
تقيد به جماعت<br />
<br />
راوی علی محمد حافظی عسگری<br />
<br />
متن کامل خاطره<br />
<br />
<br />
یک روز در چهار راه شهدا جلوی مسجد کرامت کنار پاساژ بهمن عقب نشینی دارد، نمی دانم که چه برنامه ای بود که آقای حافظی به امام جماعت آقای بهشتی پیشنهاد کرد که در خیابان نماز وحدت بخوانیم . ایشان هم قبول کرد و در عقب نشینی خیابان در پیاده رو بعد از جمع شدن عده ای شروع به خواندن نماز وحدت کردیم .<br />
<br />
بسليم بودن در برابر پروردگار<br />
<br />
راوی علی محمد حافظی عسگری<br />
<br />
متن کامل خاطره<br />
<br />
<br />
زمانیکه فرزند آقای حافظی هنوز نوزاد بود، یک بار به سختی مریض شد و در اثر تب زیاد دچار تشنج شد . دائی من اصلاً ناراحت نشد ولی همه از جمله من دائم گریه می کردیم . ایشان گفت : چرا اینقدر ناراحتی می کنید، ای بابا شما ها هم چقدر سخت گرفتید . ـ به این نحو ناراحتی خودش را از گریه کردن ما نشان داد . ـ مادرم به دائیم گفت :" محمد علی بچه ات دارد می میرد، تو داری می خندی؟ " ایشان گفت :" خواهر، اگر خدا خواسته باشد که انشاء الله او را خوب می کند و اگر هم نخواسته باشد کاری از دست کسی بر نمی آید .<ref>[http://www.yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=6494 سایت یاران رضا]</ref><br />
==پانویس==<br />
<references/><br />
==رده==<br />
{{ترتیبپیشفرض:محمدرضا زیارتی خلیلی}}<br />
[[رده: شهدا]]<br />
[[رده: شهدای دفاع مقدس]]<br />
[[رده: شهدای ایران]]<br />
[[رده: شهدای استان خراسان رضوی]]<br />
[[رده: شهدای شهرستان مشهد]]</div>Sajedi98