دانش‌نامه فرهنگ ایثار , جهاد و شهادت - مشارکت‌های کاربر [fa]

شهید علی ‌اکبر سلیمان زاده‌

2020-03-25T10:58:59Z

Shahedi98: /* رده */

{{جعبه اطلاعات افراد نظامی
|نام فرد = علی اکبر سلیمان زاده
|تصویر =
|توضیح تصویر =
|ملیت = [[پرونده:پرچم ایران.png|22px]] ایرانی
|شهرت =
|دین و مذهب = [[مسلمان]]، [[شیعه]]
|تولد = [[اسفراین]]
|شهادت = [[۱۳۶۵/۱۱/۱۱]]،[[مکان:بیمارستان کامیا]]
|وفات =
|مرگ =
|محل دفن =
|مفقود =
|جانباز =
|اسارت =
|نیرو =
|یگانهای خدمت =
|طول خدمت =
|درجه =
|سمت‌ها = رزمنده
|جنگ‌‌ها = [[جنگ ایران و عراق]]
|نشان‌های لیاقت =
|عملیات‌ =
|فعالیت‌ها =
|تحصیلات =
|تخصص‌ها =
|شغل =
|خانواده = }}
خاطرات:
یک شب خواب دیدم در حالی که شب عاشورا بود هیات سینه زنی به طرف مزار شهید حرکت کرده بودند . علی اکبر را دیدم که لباس بسیجی و چفیه در گردن به طرف هیات می آید و من خودم را به او رساندم اورا درآغوش گرفتم و بسیار گریه کردم . ازایشان پرسیدم هیات آمده است ؟ گفت : این مردم مرا شرمنده نموده اند ازشهید پرسیدم حالت چگونه است ؟ ایشان احساس رضایت کردند با شهید خداحافظی کردم و من برگشتم.<ref>[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=11688 سایت یاران رضا]</ref>
==پانویس==
<references/>

==رده==
{{ترتیب‌پیش‌فرض:علی_اکبر_سلیمان_زاده}}
[[رده: شهدا]]
[[رده: شهدای دفاع مقدس]]
[[رده: شهدای ایران]]
[[رده: شهدای استان خراسان شمالی]]
[[رده: شهدای شهرستان اسفراین]]

شهید علی ‌اکبر سلیمان زاده‌

2020-03-25T10:57:39Z

Shahedi98:

{{جعبه اطلاعات افراد نظامی
|نام فرد = علی اکبر سلیمان زاده
|تصویر =
|توضیح تصویر =
|ملیت = [[پرونده:پرچم ایران.png|22px]] ایرانی
|شهرت =
|دین و مذهب = [[مسلمان]]، [[شیعه]]
|تولد = [[اسفراین]]
|شهادت = [[۱۳۶۵/۱۱/۱۱]]،[[مکان:بیمارستان کامیا]]
|وفات =
|مرگ =
|محل دفن =
|مفقود =
|جانباز =
|اسارت =
|نیرو =
|یگانهای خدمت =
|طول خدمت =
|درجه =
|سمت‌ها = رزمنده
|جنگ‌‌ها = [[جنگ ایران و عراق]]
|نشان‌های لیاقت =
|عملیات‌ =
|فعالیت‌ها =
|تحصیلات =
|تخصص‌ها =
|شغل =
|خانواده = }}
خاطرات:
یک شب خواب دیدم در حالی که شب عاشورا بود هیات سینه زنی به طرف مزار شهید حرکت کرده بودند . علی اکبر را دیدم که لباس بسیجی و چفیه در گردن به طرف هیات می آید و من خودم را به او رساندم اورا درآغوش گرفتم و بسیار گریه کردم . ازایشان پرسیدم هیات آمده است ؟ گفت : این مردم مرا شرمنده نموده اند ازشهید پرسیدم حالت چگونه است ؟ ایشان احساس رضایت کردند با شهید خداحافظی کردم و من برگشتم.<ref>[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=11688 سایت یاران رضا]</ref>
==پانویس==
<references/>

==رده==
{{ترتیب‌پیش‌فرض:علی_اکبر_سلیمان_زاده}}
[[رده: شهدا]]
[[رده: شهدای دفاع مقدس]]
[[رده: شهدای ایران]]
[[رده: شهدای استان خراسان رضوی]]
[[رده: شهدای شهرستان اسفراین]]

شهید محمد حسین‌ سنگ‌ نقره‌

2020-03-25T10:55:48Z

Shahedi98:

{{جعبه اطلاعات افراد نظامی
|نام فرد =محمد حسین سنگ نقره
|تصویر =
|توضیح تصویر =
|ملیت = [[پرونده:پرچم ایران.png|22px]] ایرانی
|شهرت =
|دین و مذهب = [[مسلمان]]، [[شیعه]]
|تولد = [[مشهد]]
|شهادت = [[۱۳۶۲/۱۲/۱۵]]
|وفات =
|مرگ =
|محل دفن =[[ بهشت رضا]]
|مفقود =
|جانباز =
|اسارت =
|نیرو =
|یگانهای خدمت =
|طول خدمت =
|درجه =
|سمت‌ها =[[ رزمنده ]]
|جنگ‌‌ها = [[جنگ ایران و عراق]]
|نشان‌های لیاقت =
|عملیات‌ =
|فعالیت‌ها =
|تحصیلات =
|تخصص‌ها =
|شغل =[[ قالی باف]]
|خانواده = نام پدر:قربان
}}

خاطرات:
یکی از دوستانش تعریف می کرد:هنوز حمله شروع نشده بود چند تا از بچه ها که محمد حسن هم جزء آنها بود در گوشه ای نشسته بودیم و چون ظهر بود سفره را پهن کردیم تا کمی غذا بخوریم هنوز چند لقمه ای نخورده بودیم که آتش توپ و خمپاره و گلوله دشمن شروع شد. ما همگی به سرعت به سوی سنگر دویدیم محمد حسن هم مشغول جمع کردن سفره بودکه ناگهان خمپاره ای در نزدیکیش به زمین خورد و او مجروح شد یکی دو نفر از بچه ها به طرفش دویدند و او را به عقب بردند و من دیگر او را ندیدم فردای آن روز تلگرافی به خانواده اش زدم که تحقیق کنند او را به کدام بیمارستان برده اند. وقتی تلگراف دستمان رسید دنبال او گشتیم ولی او را پیدا نکردیم. لازم به ذکر است که او به مدت 12 سال مفقود الاثر بودند بعد از 12 سال چند تکه استخوان او توسط گروه تفحص پیدا و بعد از شناسایی تشییع شد.<ref>[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=11845 سایت یاران رضا]</ref>
==پانویس==
<references/>

==رده==
{{ترتیب‌پیش‌فرض:محمدحسین_سنگ_نقره}}
[[رده: شهدا]]
[[رده: شهدای دفاع مقدس]]
[[رده: شهدای ایران]]
[[رده: شهدای استان خراسان رضوی]]
[[رده: شهدای شهرستان مشهد]]

شهید محمدحسین‌ سنائی‌پور

2020-03-25T10:47:44Z

Shahedi98:

{{جعبه اطلاعات افراد نظامی
|نام فرد = محمد حسین سنائی پور
|تصویر =
|توضیح تصویر =
|ملیت = [[پرونده:پرچم ایران.png|22px]] ایرانی
|شهرت =
|دین و مذهب = [[مسلمان]]، [[شیعه]]
|تولد = [[سبزوار]]
|شهادت =[[۱۳۶۷/۴/۴]]
|وفات =
|مرگ =
|محل دفن =
|مفقود =
|جانباز =
|اسارت =
|نیرو =
|یگانهای خدمت =
|طول خدمت =
|درجه =
|سمت‌ها = رزمنده
|جنگ‌‌ها = [[جنگ ایران و عراق]]
|نشان‌های لیاقت =
|عملیات‌ =
|فعالیت‌ها =
|تحصیلات =
|تخصص‌ها =
|شغل =
|خانواده = نام پدر:غلامعلی
}}

کد شهید: 6714514 تاریخ تولد :
نام : محمدحسین‌ محل تولد : سبزوار
نام خانوادگی : سنائی‌پور تاریخ شهادت : 1367/04/04
نام پدر : غلامعلی‌ مکان شهادت :

تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت :
شغل : یگان خدمتی :
گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است.
نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : رزمنده‌
گلزار :
==خاطرات==
خواب دیدم داخل یک باغ بزرگی هستم و در آن پر از درختان میوه است و نهرهای آب جاری است و من به همراه خانواده با همسرم محمد حسین زیر یک درخت نشسته ایم. وقتی خواستیم بیائیم به ایشان گفتم ؛ بلندشو برویم. گفت شما بچه ها را ببرید من نگهبان همین باغ هستم و جایم همین جاست شما هیچ ناراحتی نداشته باشید ؛ وقتی رفتی خانه قبرم را از سنگ مرمر درست کن طوری که سفیدی آن مثل سفیدی برف باشد. که از خواب بلند شدم.

یک روز من به همراه چند تا از دوستانم وقتی از مدرسه تعطیل شدیم رفتیم بیرون برای چیدن گل لاله وقتی گل لاله چیدیم و به خانه برگشتیم .دیدم حال مادرم طوری دیگری است گفتم چه شده است . مادرجان! گفت: چند نفر آمدند و به من گفتند؛ پدرت مفقود شده است که اصلاً آن روزیادم نمی رود.<ref>[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=11825 سایت یاران رضا]</ref>

==پانویس==
<references/>

==رده==
{{ترتیب‌پیش‌فرض:محمدحسین_سنائی_پور}}
[[رده: شهدا]]
[[رده: شهدای دفاع مقدس]]
[[رده: شهدای ایران]]
[[رده: شهدای استان خراسان رضوی]]
[[رده: شهدای شهرستان سبزوار]]

شهید حاج احمد سلیمانی

2020-03-16T08:08:19Z

Shahedi98:

بسم الله الرحمن الرحیم

نام شهید: حاج احمد سلیمانی

دست تقدیر این بود که من که از دوران کودکی با احمد بودم، در زمان شهادتش هم بالای سرش حاضر شوم و اگر بخواهم کلمه ای را اختصاصا و حقیقتا به عنوان مشخصه این شهید ذکر کنم، باید بگویم« انسان پاک» لایق این شهید بزرگوار است.

بهار سال 1336 در روستای عشایر قنات ملک شهرستان بافت،گل وجود احمد به شکوفه نشست. تحصیلات ابتدایی را در محل تولد خود گذراند و به منظور ادامه تحصیل روانه شهر کرمان شد. کار و تحصیل در کنار هم از او فردی سخت کوش ساخت. شرکت در جلساتی مذهبی موجب آشنایی او با روحانیون مبارز کرمان شد. با فرا رسیدن بهارستان 1357 او یکی از برگزار کننده گان تظاهرات مردمی در کرمان بود.

پس از پیروزی انقلاب اسلامی و آغاز جنگ تحمیلی، احمد راهی جبهه های حق علیه باطل شد.از آنجا که در سنگر علم و تحصیل نیز سخت می کوشید در یکی از رشته های مهندسی دانشگاه اصفهان پذیرفته شد. اما دفاع از میهن او را ملزم به ماندن در جبهه کرد.

در عملیات بیت المقدس مجروح شد اما بعد از بهبودی باز هم به جبهه نبرد بازگشت. احمد سلیمانی با عنوان های معاون اطلاعات و عملیات و جانشین لشکر 41 ثارالله در عملیات های مختلف شرکت کرد و زمینه ساز پیروزی های بزرگ شد.

سرانجام در مهرماه 1363 روح احمد سلیمانی جانشین ستاد و معاون اطلاعات و عملیات لشکر 41 ثارالله از ارتفاعات میمک به سوی آسمان پر گشود و نامش بر بلندترین قله ها درخشیدن آغاز کرد. روحش شاد.

نام او و دیگر یارانش بر روی بلندترین ارتفاعات تا ابد خواهد درخشید. از سردار شهید "احمد سلیمانی" یادگاری به نام " زینب" مانده است.

بخشی از وصیتنامه شهید حاج احمد سلیمانی

«... این دنیا سرایی است که ما در آن چند روزی بیش نیستیم. این دنیا پر از رنگها و نیرنگها و دلبستگی های پوچ می باشد که مانند ماری خوش خط و خال انسان را به خود مشغول می کند و ما دو راه بیشتر نداریم یا ماندن و غوطه ور بودن در این منجلاب دو روزه و یا دل کندن و جهش کردن و روح را پرواز دادن به ملکوت اعلی و کمک خواستن از معبود که ما را از این غربت و تنهایی نجات دهد...»

شهید حاج احمد سلیمانی به روایت از سردار سرلشکر حاج قاسم سلیمانی

«... دست تقدیر این بود که من که از دوران کودکی با احمد بودم، در زمان شهادتش هم بالای سرش حاضر شوم و اگر بخواهم کلمه ای را اختصاصا و حقیقتا به عنوان مشخصه این شهید ذکر کنم، باید بگویم« انسان پاک» لایق این شهید بزرگوار است.

در واقع کسانی می توانند این مفهوم را داشته باشند که بعد از معصوم، به درجه ای از صالح بودن برسند.

احمد علاقه ویژه ای به جلسات آیت الله حقیقی داشت و در همان جلساتی که در مسجد کرمان برگزار می شد، به انقلاب اتصال پیدا کرد و حقیقتا از همان دوران روح حاکم بر احمد روح شهادت بود که بعد از پیروزی انقلاب اسلامی این حس شدیدتر شد و او را یک انقلابی درجه یک کرد.

شهید سلیمانی از موثرترین فرماندهان لشکر ثارالله بود. در عملیات طریق القدس در کانالی که کنده بودیم، شهید سلیمانی هم حضور داشت ؛ وقتی من در نیمه شب به آن کانال رفتم او را دیدم و وقتی او مرا دید؛ بلافاصله پشت بوته ها پنهان شد و بعدا من متوجه شدم که او بخاطر اینکه مبادا من او را از آنجا برگردانم، پشت بوته رفته بود. و در طول جانشینی فرماندهی لشکر ثارالله هیچ گاه خود را در جایگاه فرمانده نشان نداد و هیچ کس احساس نکر که او مسئولیتی در جبهه دارد.

با همه فرمانده ها ارتباط داشت و حتی برای اینکه بتواند در عملیاتها به جبهه و صحنه جنگ نزدیک باشد، یک موتور سیکلت داشت که پیوسته خود را به آتش ها می رساند.

وقتی که در شب شهادتش مشغول خواندن دعای کمیل بود، حال عجیبی داشت. از اول تا آخر دعا سر به سجده بود و انگار الهام شده بود که قرار است فردا 10 صبح به شهادت برسد.

چهره او را که پس از شهادت دیدم، نصف صورتش را خون پوشانده بود و نصف صورتش مثل مهتاب می درخشید و حقیقتا آرامش خاصی در چهره او پیدا بود که باعث شد دیدن این صحنه جزو دیدنی ترین صحنه های عمرم در دوران مقدس باشد...»

روایت یکی از فرماندهان لشکر 41 ثارالله استان کرمان در ایام دفاع مقدس درباره سردار شهید احمد سلیمانی

جایگزین یکی از فرمانده واحدها شده بودم. نیروها بی نظمی می کردند و خواستم قاطعیت را به آنها نشان دهم. دستور دادم در نقطه بادگیری برایم چادر بزنند با امکانات کامل. داشتم حکومت می کردم که یک روز احمد سلیمانی جانشین ستاد لشکر وارد چادر من شد.

گفت: آقا بد که نمی گذره!

گفتم: ای برادر مسئولیت سنگینه!

با ناراحتی گفت: خجالت نمی کشی برای خودت کاخ سبز معاویه درست کردی؟ تا عصر که برمیگردم خبری از این اوضاع نباشد.

با خودم گفتم به راستی که فرماندهی بسیجیان برازنده این چنین آدمهایی است...»

خاطراتی از شهید

روز عروسی او

گفتم احمد جان، حالا دیگر وقتش است یک آبگوشتی به قوم و خویش بدهی! گفت« علی تمام دارایی من سیصد تومان است اگر عروس سیصد تومانی پیدا کردی من آماده ام.» خلاصه با چند نفر از دوستان آنقدر در گوشش خواندیم تا رضایت داد.گفت:« از دختر عمه ام فاطمه خواستگاری کنید.» فردای روز خواستگاری با ماشین محمد سازمند به رابر رفتند و به عقد همدیگر درآمدند. آشپزی عروسی با من بود.خیلی سرحال بودم. دیگ ها جلوی خانه پدرش روی آتش بود. وقتی دست زدند و کل کشیدند فهمیدیم داماد را آورده اند. ملاقه به دست به پیشواز دویدم و دیدم ای داد و بی داد! داماد با همان لباس جبهه است. با پیراهن فرم سپاه و شلوار خاکی! داد زدم«مرد حسابی این دیگه چه وضعیه؟ من تمام هنر آشپزی ام را امروز رو کرده ام آن وقت تو یک دست کت و شلوار پیدا نکردی بپوشی؟» لبخند ملیحی زد و گفت:« چکار کنم علی آقا، پاسدارم دیگه!»

توسل

بیماری سختی داشتم، دیگر از دکترها نا امید شده بودم. همسرم علی در تدارک سفر به تهران بود تا پیش دکترهای آنجا برویم. اما خودم می دانستم بی فایده است.گفتم:«من نمی آیم» گفت:« پس می خواهی چکار کنی؟ من که نمی توانم دست روی دست بگذارم و همینطوری شاهد آب شدنت باشم؟» گفتم: « من را ببر قنات ملک. اگر شفا نگرفتم دیگر بی خودی پولت را خرج دوا و دکتر نکن. بدان که دیگر خوب شدنی نیستم.» به هر زحمتی بود خودم را رساندم مزار شهدا و رفتم سر قبر احمد. گفتم:« احمد منم زهرا میشناسی؟ یادت هست آن روز که مجروح بودی و آمدی خانه ما، قرار شد من ، خواهر تو باشم . تو هم برادر من؟ احمد دکترها جوابم کرده اند ، بچه کوچک دارم، تو از خدا برای خواهرت شفا بخواه!» وقتی که دلم خالی شد و خواستم برگردم، خودم فهمیدم، حالم دارد خوب می شود. الان که 10 سال از آن روز گذشته حتی یکبار هم به دکتر مراجعه نکرده ام.

آن روز گرم تابستان

بعد از ظهر یک روز گرم تابستان بود، در عقبه بودیم، همه پادگان در خواب بودند چون با آتشی که از آسمان می بارید غیر از خواب کار دیگری نمی شد کرد.اما دیدم جلوی ستاد شلوغ است و بچه ها پا برهنه در بیرون ایستاده اند. کسی گفت:« رضایی دیر رسیدی؟ بچه های ستاد همه خواب بوده اند، یکی شان که بیدار می شود می بیند یک مار بزرگ روی شکم احمد آقا چنبر زده. بقیه را بیدار می کند. عقل هایشان را روی هم کنار می گذارند تا کارهایی بکنند. نه جرات می کنند احمد آقا را بیدار کنند و نه جرات می کنند مار را بکشند. در هر دو صورت احتمال خطر برای احمد آقا بود. تا این مار خوابش را می کند می آید پایین و جلوی چشمان از حدقه درآمده اینها می خزد و می رود بیرون!» احمد آقا هم که حالا بیدار شده بود وقتی حال و روزم را دید خندید. گفتم:« تو نیز دیدی» گفت:« از چه ترسم؟ حافظ جان من کسی است که مرگ و زندگی مار هم در دست اوست!»

نوید شهادت

خیلی خوشحال بودم. بعد از مدتها باز هم چهره اش می خندید. فهمیدم که باید خبری باشد. بلاخره آنقدر از زیر زبانش حرف کشیدم که دانستم در جزیره خواب می بیند که یک منطقه نیزاری است هر جا که قدم می گذارد متوجه آدمهایی می شود که فقط سر اسلحه شان پیداست. خیال می کند در محاصره دشمن است.اما یک تعداد جوان خوش سیما بلند می شوند و می گویند:« ما محافظ توییم!» می گوید:« من محافظ می خواهم چکار؟ من آمده ام شهید شوم!» یکی از آنها می گوید:« آرام باش، به موقعش شهید هم می شوی. اما الان وقتش نیست.» می گفت به پای جوان افتادم و دامنش را گرفتم و گفتم :«راستش را بگو.» گفت:« تو شهید میشوی اما نه تو این عملیات.» احمد خیلی خوشحال شد رو کرد و گفت:«آقا فرود، آن روز یعنی می رسد.»

منبع: فرازی از خاطرات شهدا 2

==رده==
{{ترتیب‌پیش‌فرض:احمد_سلیمانی}}
[[رده: شهدا]]
[[رده: شهدای دفاع مقدس]]
[[رده: شهدای ایران]]
[[رده: شهدای استان کرمان]]

شهید حسن طهرانی مقدم

2020-03-16T08:06:12Z

Shahedi98:

بسم الله الرحمن الرحیم

نام شهید: حسن طهرانی مقدم

همسر شهید طهرانی مقدم با اشاره به حضور سرزده رهبر انقلاب در منزل شهید پس از شهادت ایشان گفت: حضرت آقا آمدند و در این دیدار گفتند که 25 سال حاج حسن را از نزدیک می شناختند و فرمودند:« من خودم مصیبت زده ام و این جمله خیلی ها را به یاد جمله امام خمینی (ره) در مورد شهادت شهید مطهری با همین مظنون انداخت.

سرچشمه تهران و آن روز واقعه که به نام شهید بهشتی و هفتاد و دو تن ثبت شده است. محله ای که شاید نامش با شهدای بزرگ انقلاب گره خورده ...اما سرچشمه، نام مردان بزرگ دیگری را هم در شناسنامه خود ثبت کرده است.16 آبان سال 1338 بود که در همین محله قدیمی تهران پسری به دنیا آمد که نامش را حسن نامیدند. پسری که والدینش فکر نمی کردند روزی یکی از تاثیرگذارترین مردان تاریخ خواهد شد.

دوران جوانی حسن همراه با دوران مبارزات مردم با رژیم ستمشاهی بود و حسن هم مانند تمامی مردم در تظاهرات و فعالیت های انقلابی حضور داشت. بعد از پیروزی انقلاب اسلامی وارد کمیته انقلاب و قبل از آغاز جنگ در سال 1359 عضو رسمی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی شد.

آری این پسر نامش حسن طهرانی مقدم است. سرداری که دیگر نام و خدماتش جهانی شده است و او را به عنوان پدر موشکی ایران می شناسند.

خوش به حال آبان ماه

امان از آبان ماه...ماهی آشنا برای حسن و خانواده اش...حسن طهرانی مقدم 6 آبان ماه 38 به دنیا آمد، آبان ماه 63 برای دوره آموزشی پرتاب موشک به سوریه رفت و 18 آبان ماه 1390 هم به شهادت رسید...خوش به حال آبان ماه...

براساس این گزارش حسن طهرانی مقدم نامی نیست که بتوان به همین راحتی از آن عبور کرد.زندگی این مرد بزرگ سراسر تحرک، محبت، عشق،بصیرت، شجاعت و تخصص است. به مناسبت سالگرد شهادت این شهید بزرگ میهمان خانه شهید شدیم. خانه ای که وقتی وارد حسینه اش می شوید انگار سالهاست که آنجا را می شناسی و حس گرمی به تو دست می دهد.

خانم حیدری همسر شهید طهرانی مقدم به همراه دختر و نوه هایش به استقبال ما می آیند و کلی هم با نوه های شهید بازی کردیم...جای شما خالی...از شیطانی های محمد حسن کوچولو تا نجابت زهرا خانم و هیبت محمد طاها...

خانم حیدری زیاد اهل مصاحبه نبود و می گفت، اصل خود حسن آقاست. با زندگی اش سخن گفت و با شهادتش سخن را به پایان رساند...با این حال از زندگی همسر شهید طهرانی مقدم شروع کردیم ؛« ما 5 خواهر و یک برادر بودیم که یک خواهرم سال 70 فوت کرد، پدرم رئیس یکی از شبهات بانک رهنی سابق(مسکن فعلی) و مادرم خانه دار بود.دوران راهنمایی را در مدرسه مرجان و مدرسه ملی گذراندم اما برای دوران دبیرستان به دلیل بیماری پدر به کرج رفتیم و آن سالها دیگر انقلاب شده بود و سالهای جنگ هم همزمان با سالهای تحصیل من در دبیرستان بود.»

اولین دیدار حسن طهرانی مقدم با همسرش

در مورد آشنایی خود با حسن طهرانی مقدم گفت: در دوران تحصیل خیلی فعال بودم، انجمن اسلامی، امداد و جهاد سازندگی و اول دبیرستان بعنوان بسیجی به استخدام سپاه درآمدم. همسر خواهرم و حاج حسن دوست مشترکی داشتند به نام شهید عبدالرضا لشگریان و به واسطه این آشنایی مادر ایشان من را در عروسی خواهرم دیدند و همان شب برای پسرشان خواستگاری کردند. دو ماه بعد در اواخر تابستان به خواستگاری ام آمدند و آنجا بود که برای اولین بار حاج حسن را دیدم.

روایت 10 دقیقه حرف حساب حسن آقا با همسرش در شب خواستگاری

در مراسم خواستگاری مادرمن، همراه با مادر و خواهر حاج حسن و خود حاج حسن آقا بودیم و کل صحبت من و حسن آقا در مورد ازدواج 10 دقیقه بیشتر نشد. خوب به یاد دارم که حاج حسن سخت ترین شرایط دنیا را برایم ترسیم کرد و گفت: من 6 ماه، 6 ماه جبهه هستم و ممکن است شهید شوم، کار و خانه ندارم و خیلی چیزهای دیگر که بعدها خودش می گفت هرکاری کردم که نه بگویی قبول نکردی!

شاه داماد؛ پسرک موفرفری و نمکی

خانم حیدری گفت:حاج حسن آن روز یک پسر نمکی،موفرفری، خوش اندام بود. با شلوار چهار جیب و کتانی با گلهای گلایل و شیرینی خشک...دیگر خودتان تصور کنید! مهریه ام را 300 هزار تومان مثل خواهرم تعیین کردند که خود حاج حسن یک حج هم به آن اضافه کرد.

وقتی حسن به مراسم نامزدی اش نیامد!

همسر شهید طهرانی مقدم در مورد مراسم نامزدی و عروسی هم گفت: خب مانند تمام رسم و رسومات ایرانی ها ما هم مراسم نامزدی داشتیم. اما چه مراسمی بیا و تماشا کن...فقط می توانم بگویم که مراسم نامزدی اول ما به هم خورد و حاج حسن آنقدر دیر آمد که انگار نیامد و تمام مهمانها رفتند. وقتی آمد فقط عذرخواهی کرد و گفت:کار مهمی پیش آمده و نتوانستم زودتر بیایم! البته خیلی پدرم از این موضوع ناراحت و عصبانی بود. بعد از چند روز آمد و به پدرم گفت که عازم جبهه هستم و برای حلالیت گرفتن آمده ام.البته تنها هم نبود آنقدر گفتند و شوخی کردند تا پدرم تبسم کرد و بعد دوباره آمدند و مراسم نامزدی برگزار شد.

خطبه عقد در محضر حضرت امام (ره)

4یا 5 ماه دوران نامزدی محرم بودیم و حاج حسن این مدت را جبهه بودند و فقط تلفن تنها راه ارتباط و با خبر بودن ازاحوالات همسرم بود آن هم به سختی انجام می شد . بعد به تهران آمدند تا خطبه عقد انجام شود. البته خواندن خطبه عقدمان هم ماجرایی دارد. قرار بود حضرت امام (ره) خطبه عقد را جاری کنند اما من دیر رسیدم و شهید محلاتی وکیل من شدند.

پدر جان؛ شب نامزدی خدمت آیت الله خامنه ای بودم

خانم حیدری گفت: پدرم تا همین ده سال پیش نمیدانست شب نامزدی حاج حسن کجا بود و چرا دیر آمد...! تا اینکه 10 سال پیش تصویری با حضور فرماندهان در دفتر رئیس جمهور وقت در رسانه ها منتشر شد. حاج حسن عکس را آورد و به پدرم نشان داد و گفت: یادتان هست آن شب دیر آمدم ؟ من آن شب به دیدار آیت الله خامنه ای رئیس جمهور وقت رفته بودم.

ماشین عروس: شورلت با گلهای قرمز...

در ادامه ازدواح شهید حسن طهرانی مقدم و همسرشان بانو حیدری به اینجا رسیدیم که آقا داماد بعد از یکبار بدقولی بالاخره نامزدی گرفتند و بعد هم خدمت امام(ره) خطبه عقد جاری شد. و اما ادامه داستان...

خانم حیدری می گوید: سال 62 عروسی گرفتیم و برخلاف عروسی های آن زمان عروسیمان مفصل بود و شام مفصل دادند. ماشن عروسمان شورلت با گلهای قرمز تزیین شده بود. البته به دلیل اینکه تعداد جمعیت زیاد بود و باید از کرج به تهران می آمدیم مادر و خواهرم هم در ماشین ما بودند. هزینه های مراسم را هم خود حاج حسن و خانواده اش دادند چون پدرشان پیش از ازدواج ما فوت کرده بوند.

روزی که حاج حسن صاحب زینب شد

خانم حیدری می گفت: من با مادر شوهرم در اتاقی 12 متری در نیاوران زندگی را آغاز کردم و سر یک سفره غذا می خوردیم و چند روز بعد از عروسی حاج حسن به عملیات خیبر رفت. تا اینکه سال 65 در اوج جبهه و جنگ و موشک باران تلفنی به او اطلاع دادم که احتمالا پدر می شود و وقتی حاج حسن آمد دیگر مطمئن بودم که باردار هستم.

زمان تولد زینب هم آمد و خودش مرا به بیمارستان نجمیه برد و در گوش زینب اذان و اقامه گفت و با توجه به اینکه زینب اول محرم به دنیا آمده بود، بدون هیچ صحبتی هر دو موافق بودیم که اسمش را با خودش آورده است. و در سال 66 هم حسین به دنیا آمد.

همسر شهید طهرانی مقدم در مورد علاقه شهید طهرانی مقدم به همسر و زندگی اش گفت: یادم هست که سال 63 یک بار حساب کردم و نوشتم که در این سال حاج حسن 10 ماه و چند روز در خانه نبوده است و در تمام این مدت تنها یک عکس که خودش از من گرفته بود در کیفش گذاشته که بعد از شهادتش خودم عکس را از کیفش در اوردم. حاج حسن در یکی از نامه هایش نوشته است که یک چشمم به این عکس است و یک چشمم به خط مقدم جبهه...

از همسر شهید طهرانی مقدم سوال کردیم آیا از حساسیت و شغل موشکی حاج حسن باخبر بودید پاسخ داد: حاج حسن خیلی اهل صحبت نبود و کارش هم ایجاب می کرد که خیلی صحبت نکند. من هم کنجکاوی نمی کردم. اما سال 63 از رفت و آمد ها و صحبت هایی که می شد فهمیدم در کار موشکی است. با این حال از این گوش میشنیدم و از آن گوش در می کردم و هیچوقت نگفتم که کارت را عوض کن چون در زمان ازدواج می دانستم پاسدار است.

حضور حاج حسن در خانه کم اما با کیفیت بود

جنگ هم که تمام شد گفت جنگ دیگری آغاز شده است و برای گرفتن لیسانس به دانشگاه رفت و با اینکه کم درس می خواند بهترین نمره ها را می گرفت. اما بچه ها خیلی بهانه می گرفتند چون اصلا پدرشان را نمی دیدند ولی با اینکه کم خانه بود همان کم را هم با کیفیت بود و بهترین امکانات را فراهم می کرد.

همسر شهید طهرانی مقدم گفت: در خانه به بچه ها نمی گفتیم که پدرشان کیست تا اینکه بزرگ شدند و خودشان فهمیدند؛ همیشه می گفتیم که مهندس کارخانه است و فقط در مراسم ها لباس پدرشان را می دیدند و بعدها فهمیدند که در صنایع دفاعی است.

بیش از 5 یا 6 کشور برای آموزش رفت. و اولین کشور سوریه بود. آن روزها روزهای جنگ تحمیلی بود که حاج حسن با 16 نفر برای آموزش دوره های پرتاب موشک رفتند و قرار بود 6 ماه آموزش طول بکشد ولی شبانه روزی زحمت کشیدند چون از رادیو می شنیدند که موشک می زنند و 3 ماهه آموزششان تمام شد. اما وقتی به ایران آمدند تا بر پایه علم آنها کار کنند دیدند که جواب نمی دهد و با خودشان تمرین و تلاش کردند تا سلاح ها را بومی سازی کنند.

از آن روز تلخ سوال کردیم که آیا لرزش انفجار موشک که موجب شهادت حاج حسن بود را حس کردید گفت: آن روز روزه بودم و بعد از نماز مغرب و عشا یکی از بستگان به من گفت که حاج حسن شهید شده است. البته من همیشه آمادگی شنیدن این خبر را داشتم حتی سالی که صیاد شیرازی شهید شد می خواستند ایشان را هم ترور کنند و بعد از شهادتشان خیلی از دانشجوهایی که در خارج از کشور تحصیل کرده بودند می گفتند که اساتیدشان در کلاسها هم در مورد حاج حسن صحبت می کنند.

دیدار خانواده شهید طهرانی مقدم با سید حسن نصرالله/ حاج حسن استاد عماد مغنیه بود

وی ادامه داد: بعد از شهادت حاج حسن حتی سید حسن نصرالله با ما دیدار داشتند و گفتند اگر هر زن لبنانی در لبنان راحت قدم می زند به خاطر خون این شهید است.سید حسن نصرالله پرچمی از حرم امام حسین (ع) را که به گفته خودشان بهترین هدیه و دارایی ایشان بود را به ما اهدا کردند و بعدها فهمیدیم که حاج حسن استاد شهید مغنیه بود.

مقام معظم رهبری گفتند: من خودم هم مصیبت زده ام

خانم حیدری گفت: هفتمین روز شهادت حاج حسن در همه جای محله ما مراسم بود و آمدند و گفتند که از خانه بیرون نیایید! قرار است حجت الاسلام محمدی گلپایگانی رئیس دفتر مقام معظم رهبری به خانه شما بیایند. تدابیر امنیتی زیادی انجام شد که فهمیدیم که شخصی بالاتر از آقای گلپایگانی در راه منزل ما هستند که ناگهان حضرت آقا آمدند و در این دیدار گفتند که 25 سال حاج حسن را از نزدیک می شناختند و من خودم مصیبت زده ام و این جمله خیلی ها را به یاد جمله امام خمینی (ره) در مورد شهادت شهید مطهری با همین مظنون انداخت.

وی افزود: آقا برای تشییع پیکر حاج حسن آمدند و بعد از آن یکی دوبار دیگر هم آمدند و 2 ساعتی در منزل ما بودند و همسرشان هم آمدند.

همسر شهید طهرانی مقدم آرام با همان لبخندی که از آغاز دیدار روی لب هایش بود از ما جدا شد و کمی آن طرفتر در حسینیه شهید طهرانی مقدم با میهمانان دیگر خوش و بش می کرد و خیر مقدم می گفت.

وقتی اشک در چشمان مقام معظم رهبری جاری شد

زینب طهرانی مقدم دختر شهید هم در طول مصاحبه سرگرم آرام کردن بچه ها بود در مورد دیدار حضرت آقا با خانواده اش گفت: در این دیدار من دوبار دیدم که اشک در چشمان حضرت آقا حلقه بست؛ یکبار وقتی مادربزرگم گفتند از دوری حسن دارم می میسوزم و بار دوم وقتی زهرا خواهرم را که آن موقع 5 سال داشت بغل گرفتند و در مورد پدرم گفتند این شهید سراپا اخلاص بود.

روزهای سخت خانواده شهید بعد از شهادت بعد از شهادت صیاد شیرازی

دختر شهید طهرانی مقدم ادامه داد: بعد از شهادت شهید صیاد شیرازی خاطرم هست که دو سال لواسان نقل مکان کردیم چون می خواستند پدرم را هم ترور کنند اما در همان زمان هم با پدرم مرتب به خانه مادر بزرگم می رفتیم.

فرزندان شهید طهرانی مقدم

زینب طهرانی مقدم در مورد خواهر و برادرانش گفت: من کارشناس ارشد علوم قرآنی هستم و بعد از من برادرم حسین است و پس از آن فاطمه خواهرم که حالا در دوره دبیرستان است و پس از آن زهرا که سوم دبستان است و من و حسین همیشه می گوییم که فاطمه و زهرا فرزندان دوره سرداری بابا هستند چون ما خیلی کم پدر را می دیدیم.

وقتی از او می پرسیم که حرفی برای گفتن دارد، گفت: بله یک مطلب خیلی مهم که تا حالا جایی نگفته ام؛برای من خیلی جالب است، پدر من در پیروزی غزه نقش صددرصدی داشتند اما یکبار که تلویزیون در مورد پیروزی لبنان برنامه پخش می کرد و همه نشسته بودیم اصلا چیزی نگفت. هنوز هم به این مطلب فکر می کنم چون ما کاری را که خودمان نقشی نداشته ایم را سعی می کنیم نشان دهیم که موثر بودیم و چطور می شود که پدر من اینگونه سکوت کرده است.

گفتگو به سرعت تمام شد. اما یک ساعت بعد از پایان مصاحبه در حسینیه شهید طهرانی مقدم ماندیم. اصلا انگار دلت نمی خواهد از این خانه دل بکنی... با نوه های شهید کلی بازی کردیم و عکس یادگاری گرفتیم. آری اینجا خانه استاد عماد مغنیه است. خانه شهیدی است که مقام معظم رهبری به او عنایت داشتند و به این خانه پا نهادند. اینجا خانه پدر موشکی ایران است. اینجا خانه شهید طهرانی مقدم است.

تقویم زندگی شهید طهرانی مقدم

6ابان 1338؛ روز تولد شهید حسن طهرانی مقدم در محله سرچشمه تهران

تیرماه 1359: ماه رمضان بود و حاج حسن به روستاهای محروم موفنات رفت تا برای اهالی روستا حمام و مدرسه بسازد. البته در کنار آن هم وظیفه غنی سازی کتابهای درسی مدارس را با همکاری آموزش و پرورش برعهده داشت.

21 تیرماه 1359: در سپاه پاسداران انقلاب اسلامی رسمی شد

2 آبان ماه 1363: اعزام به سوریه برای گذراندن دوره آموزش پرتاب موشک های دوربرد

18 ابان ماه 1359: شهادت برادرش شهید علی طهرانی مقدم

21 اسفند ماه 1363: پرتاب اولین موشک از طرف ایران به عراق یا همت شهید طهرانی مقدم

16 شهریور ماه 1364: انتصاب به عنوان فرماندهی موشکی نیروی هوایی سپاه پاسداران

31 شهریور ماه 1381: بهره برداری از 4 سکوی موشکی در رژه دفاع مقدس

اول مهر ماه 1384: انتخاب حسن طهرانی مقدم بعنوان جانشین نیروی هوایی سپاه پاسداران

21 تیرماه 85/سید حسن نصرالله: در جنگ 33 روزه لبنان اگر کمک های حاج حسن طهرانی مقدم نبود قادر به مقابله با اسرائیل نبودیم.

22 آبان 1387: بهره برداری از موشک سجیل نسل جدید موشک های دفاعی ایران

21 آبان ماه 1390: شهادت سردار بزرگ و پدر موشکی ایران شهید حسن طهرانی مقدم

منبع: فرازی از خاطرات شهدا 2

==رده==
{{ترتیب‌پیش‌فرض:حسن_طهرانی_مقدم}}
[[رده: شهدا]]
[[رده: شهدای ایران]]
[[رده: شهدای استان تهران]]

شهید مصطفی مرادی

2020-03-16T07:57:53Z

Shahedi98:

بسم الله الرحمن الرحیم

نام شهید: مصطفی مرادی

با خدا عهد بسته بود که بعد از دیدن فرزندش از دنیا برود و همین طور هم شد، با تولد فرزندش چند روزی کنارش بود و دوباره راهی جبهه شد.

چند ساعتی از ظهر نخستین روز مرداد 1339 گذشته بود و آفتاب،در گوشه ای از آسمان هر چه گرما داشت،مشت مشت بر سر ابراهیم آباد - از روستاهای اراک- می پاشید.در چوبی خانه ای باز بود،زن های همسایه مشغول تدارک ولیمه شب بودند.توی یکی از این اتاق های خانه،نوزادی در میان گهواره با دستهای زنی تاب میخورد. پسر درشت و پر مو،با چشم های مشکی و دستهای مردانه،عجیب در دل زن جا باز کرده بود.مادر می دانست که باید پسرش را مصطفی صدا بزند.خواب دیده بود؛ درست مثل احمد و محمد و محمود و ابوالقاسم که نام هرکدام را از روی خواب هایش گذاشته بود.

مش عزیزالله- پدر مصطفی قصاب بود و اگر چه سواد چندانی نداشت،اما از احکام دین خوب سر در می آورد.اطرافیان سوالات شرعی شان را از او می پرسیدند و قبولش داشتند.مقید بود لقمه ای حرام وارد زندگیش نشود.بین گوشتی که دست نزدیکترین اقوام می رساند با گوشتی که رهگذر غریبه از او می خرید، فرقی نمی گذاشت.حسابش،حساب بود و قرآنی این طرف و آن طرف نمی شد.

مادر همه بچه ها برایش عزیز بودند اما این یکی را جور دیگری دوست داشت.شاید برای همین بود که او را مصطفی جون صدا می زد.خودش هم نمی دانست چرا! شاید بخاطر نمک هایی بود که از حرکات و حرفهای مصطفی می ریخت،شاید هم بخاطر این بود که بیشتر از بقیه بچه ها دنبالش دویده بود،از این و آن حرف شنیده بود و کار خرابی هایش را راست و ریست کرده بود.

تهران و روزهای انقلاب

احمد و محمد چندسالی بود که به تهران آمده و در طبقه بالای خانه دایی شان جا گرفته بودند.کم کم محمود و بعد هم ابوالقاسم از پی قبولی در دانشگاه،راهی تهران شدند.مصطفی هم آمد تا دوره دبیرستان را در تهران ادامه دهد.حالا یک سالی از آمدن او به این شهر می گذشت.خیلی زود با حال و هوای این شهر خو گرفتند و تهرانی شدند؛اما نه آنقدر که صفا و صمیمیت روستایی از یادشان برود.

اخبار مبارزات مردم،نقل مجالس شده و دهان به دهان میگشت. خیلی از خبرهای مملکت را لازم نبود از رادیو بشنوی.یک روز این کارخانه اعتصاب می کرد،یک روز آن راهپیمایی به خاک و خون کشیده می شد.هر روز بگیر و به بند ها زیادتر می شد و رژیم از کشیدن اسلحه به روی مردم هیچ ابایی نداشت.تهران شده بود مرکز مبارزات علیه رژیم.مصطفی و برادرانش هم اهل مبارزه بودند.

سربازی مصطفی و شروع جنگ تحمیلی

مصطفی با پیروزی انقلاب و اتمام دوره دبیرستان راهی روستا شد. اما این بار سربازیش مصادف شد با جنگ تحمیلی و مناطق جنگی بیش از هر جای دیگری به نیروی نظامی احتیاج داشت.

مادر که دل تو دلش نبود،گفت: عجب شانسی داشتی تو! حالا چرا باید وقت سربازی تو با این جنگ همراه بشه؟!

مصطفی روی مادر را بوسید و گفت: فقط من یکی که نیستم، هزاران نفر مثل من.مگر خودت همیشه پای سجاده بعد نماز دستات رو بالا نمی گیری و میگی که خدایا!تکیه به تو راضی ام به رض ای تو،تن ما و تقدیر الهی.حالا چه شده؟ کبری خانم !همه اون حرفات فیلم بود؟!

مادر گفت:وسایلت رو تو ساک بستم.یه زیرپوش و جوراب نو هم برات گذاشتم.هوای خودت رو داشته باش،مادر!جایی که تو میری،زمستان همیشه برف و کولاکش به راهه. لباس بافتنی هم گذاشتم تو ساک.خدا بخواد یه لباس بافتنی نخودی رنگ هم برات سر انداختم.ان شاءالله تا مرخصی بیای،آماده میشه.مصطفی برخواست، دست مادر را بوسید و آهسته روی چشم گذاشت و در حالی که به طرف در خانه می رفت بلند گفت:

اصلا قول می دم گلوله نخورم؛ اگه هم خوردم ،یه دونه از اون درست و حسابی هاش بخورم،خوبه!

این را گفت و از خانه بیرون رفت،خنده تلخی روی لبهای مادر نقش بست.

از مریوان تا مناطق جنگی جنوب

شش ماه بیشتر از سربازی مصطفی و سید احمد حسینی (دوست و هم رزم وی) نگذشته بود که یک روز اتفاقی نصرت الله دوست دوران کودکی و نوجوانی را دیدند.نصرت الله پس از پذیرفته شدن توی دانشگاه به جبهه آمده و حالا مسئول جهاد سازندگی مریوان بود،به درخواست نصرت الله به جهاد منتقل شدند و بقیه خدمت را در آنجا گذراندند.

چند ماه از پایان خدمتش می گذشت ولی به پای دل،توی مریوان مانده بود.می توانست در میان سلام و صلوات اهالی ابراهیم آباد به خانه برگردد،دنبال کسب و کاری برود و برای ازدواج آستین بالا بزند،اما فهمیده بودند که اینجا کار مهمتری دارد.جهادگران در مریوان با کمبود امکانات و در شرایطی که کشور با بحران جنگ روبرو بود،برای روستاهای دور افتاده برق می کشیدند،پل و جاده می زدند و آب آشامیدنی می آوردند.

توی دو سال سربازی،حسابی پاک و صیقلی شده بود؛ همان مصطفی بود،با همان قد رشید،هیکل تنومند،چهره گشاد،چشم و ابروهای مشکی،رک بسم الله الرحمن الرحیم

نام شهید: مصطفی مرادی

با خدا عهد بسته بود که بعد از دیدن فرزندش از دنیا برود و همین طور هم شد، با تولد فرزندش چند روزی کنارش بود و دوباره راهی جبهه شد.

چند ساعتی از ظهر نخستین روز مرداد 1339 گذشته بود و آفتاب،در گوشه ای از آسمان هر چه گرما داشت،مشت مشت بر سر ابراهیم آباد - از روستاهای اراک- می پاشید.در چوبی خانه ای باز بود،زن های همسایه مشغول تدارک ولیمه شب بودند.توی یکی از این اتاق های خانه،نوزادی در میان گهواره با دستهای زنی تاب میخورد. پسر درشت و پر مو،با چشم های مشکی و دستهای مردانه،عجیب در دل زن جا باز کرده بود.مادر می دانست که باید پسرش را مصطفی صدا بزند.خواب دیده بود؛ درست مثل احمد و محمد و محمود و ابوالقاسم که نام هرکدام را از روی خواب هایش گذاشته بود.

مش عزیزالله- پدر مصطفی قصاب بود و اگر چه سواد چندانی نداشت،اما از احکام دین خوب سر در می آورد.اطر افیان سوالات شر عیشان را از او می پرسیدند و قبولش داشتند.مقید بود لقمه ای حرام وارد زندگیش نشود.بین گوشتی که دست نزدیکترین اقوام می رساند با گوشتی که رهگذر غریبه از او می خرید، فرقی نمی گذاشت.حسابش،حساب بود و قرانی این طرف و آن طرف نمی شد.

مادر همه بچه ها برایش عزیز بودند اما این یکی را جور دیگری دوست داشت.شاید برای همین بود که او را مصطفی جون صدا می زد.خودش هم نمی دانست چرا! شاید بخاطر نمک هایی بود که از حرکات و حرفهای مصطفی می ریخت،شاید هم بخاطر این بود که بیشتر از بقیه بچه ها دنبالش دویده بود،از این و آن حرف شنیده بود و کار خرابی هایش را راست و ریست کرده بود.

تهران و روزهای انقلاب

احمد و محمد چندسالی بود که به تهران آمده و در طبقه بالای خانه دایی شان جا گرفته بودند.کم کم محمود و بعد هم ابوالقاسم از پی قبولی در دانشگاه،راهی تهران شدند.مصطفی هم آمد تا دوره دبیرستان را در تهران ادامه دهد.حالا یک سالی از آمدن او به این شهر می گذشت.خیلی زود با حال و هوای این شهر خو گرفتند و تهرانی شدند؛اما نه آنقدر که صفا و صمیمیت روستایی از یادشان برود.

اخبار مبارزات مردم،نقل مجالس شده و دهان به دهان میگشت. خیلی از خبرهای مملکت را لازم نبود از رادیو بشنوی.یک روز این کارخانه اعتصاب می کرد،یک روز آن راهپیمایی به خاک و خو ن کشیده می شد.هر روز بگیر و به بند ها زیادتر می شد و رژیم از کشیدن اسلحه به روی مردم هیچ ابایی نداشت.تهران شده بود مرکز مبارزات علیه رژیم.مصطفی و برادرانش هم اهل مبارزه بودند.

سربازی مصطفی و شروع جنگ تحمیلی

مصطفی با پیروزی انقلاب و اتمام دوره دبیرستان راهی روستا شد. اما این بار سربازیش مصادف شد با جنگ تحمیلی و مناطق جنگی بیش از هر جای دیگری به نیروی نظامی احتیاج داشت.

مادر که دل تو دلش نبود،گفت: عجب شانسی داشتی تو! حالا چرا باید وقت سربازی تو با این جنگ همراه بشه؟!

مصطفی روی مادر را بوسید و گفت: فقط من یکی که نیستم، هزاران نفر مثل من.مگر خودت همیشه پای سجاده بعد نماز دستات رو بالا نمی گیری و میگی که خدایا!تکیه به تو راضی ام به رض ای تو،تن ما و تقدیر الهی.حالا چه شده؟ کبری خانم !همه اون حرفات فیلم بود؟!

مادر گفت:وسایلت رو تو ساک بستم.یه زیرپوش و جوراب نو هم برات گذاشتم.هوای خودت رو داشته باش،مادر!جایی که تو میری،زمستان همیشه برف و کولاکش به راهه. لباس بافتنی هم گذاشتم تو ساک.خدا بخواد یه لباس بافتنی نخودی رنگ هم برات سر انداختم.ان شاءالله تا مرخصی بیای،آماده میشه.مصطفی برخواست، دست مادر را بوسید و آهسته روی چشم گذاشت و در حالی که به طرف در خانه می رفت بلند گفت:

اصلا قول می دم گلوله نخورم؛ اگه هم خوردم ،یه دونه از اون درست و حسابی هاش بخورم،خوبه!

این را گفت و از خانه بیرون رفت،خنده تلخی روی لبهای مادر نقش بست.

از مریوان تا مناطق جنگی جنوب

شش ماه بیشتر از سربازی مصطفی و سید احمد حسینی (دوست و هم رزم وی) نگذشته بود که یک روز اتفاقی نصرت الله دوست دوران کودکی و نوجوانی را دیدند.نصرت الل ه پس از پذیرفته شدن توی دانشگاه به جبهه آمده و حالا مسئول جهاد سازندگی مریوان بود،به درخواست نصرت الله به جهاد منتقل شدند و بقیه خدمت را در آنجا گذراندند.

چند ماه از پایان خدمتش می گذشت ولی به پای دل،توی مریوان مانده بود.می توانست در میان سلام و صلوات اهالی ابراهیم آباد به خانه برگردد،دنبال کسب و کاری برود و برای ازدواج آستین بالا بزند،اما فهمیده بودند که اینجا کار مهمتری دارد.جهادگران در مری وان با کمبود امکانات و در شرایطی که کشور با بحران جنگ روبرو بود،برای روستاهای دور افتاده برق می کشیدند،پل و جاده می زدند و آب آشامیدنی می آوردند.

توی دو سال سربازی،حسابی پاک و صیقلی شده بود؛ همان مصطفی بود،با ه مان قد رشید،هیکل تنومند،چهره گشا د،چشم و ابروهای مشکی،رک گو و حالات داش-مشدی توی حرف زدن و راه رفتن؛اما انگار مصطفای جدیدی در بطن همین مصطفی پا گرفته بود: ریش های پر پشت و موهای به یک طرف خوابیده و عینکی فلزی بر روی چشمانش.

تنها یک چیز می توانست مصطفی را از ماندن در مریوان منصرف کند؛هر روز خبرهایی از جبهه می رسید و همه را نگران می کرد.حال و هوای جنگ او را هم هوایی کرده بود بویژه از زمانی که حاج نصرت الله کاشانی مسئولیت جهاد مریوان را واگذار کرد و به شوش رفت تا به تیپ تازه تاسیس 27 محمدرسول الله کمک کند.دل مصطفی یک بام بود و دو هوا،مردد مانده بود بین ماندن در غرب و خدمت به مردم محروم و رفتن به جنوب.

سر آخر، راهی جنوب شد،خودش را به تیپ 27 رساند و کار پشتیبانی آن را بر دوش گرفت.

یک سالی از آمدن مصطفی به جنوب می گذشت،حالا دیگر تیپ 27 هم تبدیل به یک لشکر مکانیزه شده بود.شرکت توی چندین حمله و نبرد پیاپی والفجر مقدماتی و والفجرهای 1تا4 با عنوان فرمانده پشتیبانی و تدارکات،از او یک مرد جنگی کارآزموده و تمام عیار ساخته بود.

زمستان سال 1362 از نیمه گذشته و مصطفی فرمانده تدارکات قرارگاه نجف اشرف شده بود و در تکاپو برای فراهم نمودن امکانات مورد نیاز جبهه،یک سر بود و هزار سودا.

مصطفی مرد کارهای بزرگ

تجربه نبردهای گذشته و بررسی علل موفقیت و شکست،فرمانده سپاه را به این نتیجه رسانده بود که وجود یک لشکر مستقل مهندسی- رزمی در جنگ،ضروری است.عملی کردن این ایده کار آسانی نبود،بالاخره با پیگیری های مصطفی و سید احمد و چند تن دیگر،لشکر مهندسی 42 قدر تاسیس شد. با اینکه خودش جزء موسیسن لشکر بود،اما به همان فرماندهی تدارکات و پشتیبانی اکتفا کرد.سید احمد هم قائم مقام لشکر شد و همچنان در کنار هم کار می کردند.

در یکی از جلسات فرمانده سپاه موضوع ساخت یک بیمارستان مجهز با چندین اتاق عمل و محل شست و شوی و معالجه بیماران شیمیایی در جزیره آبادان را مطرح کرد تا از زمان و خطرات انتقال مجروحین زیر آتش دشمن بکاهد.محسن رضایی جملاتش را گفت و منتظر جواب فرماندهان شد.همهمه ای توی جمع فرماندهان قرارگاه پیچید.این کار آنقدر دشوار و حتی غیرممکن به نظر می آمد که هیچ لشکری به راحتی داوطلب انجام آن نمی شد.

مصطفی به درخواست و پیشنهاد فرمانده سپاه،به فکر فرو رفت،بعد از کمی فکر رو به فرمانده لشکر 42 قدر کرد:حاج عطار!یا علی،بزن بریم،بابا! خودمان انجامش می دیم. با اعلام آمادگی حاج عطار صدای صلوات از جمع فرماندهان بلند شد.

با اتمام جلسه حاج عطار دست روی شانه مصطفی انداخت و گفت:دارم به پشتیبانی تو جلو میرم.می دونم که اگه کاری رو قبول کنی، اون کار حتما شدنیه و نتیجه می ده.

مصطفی ایستاد و گفت:مرد اگر مرد باشه،باید زیر بار سنگین خودش رو نشون بده.این کار هم کار مردونه است.

خیلی زود دست به کار شد،به هرجایی که به فکرش می رسید سر می زد و به هر زبانی بودجه مورد نیاز را تامین کرد.کم کم کمک های نقدی و غیر نقدی،کامیون کامیون از راه رسید و مرحله اجرایی آغاز شد.

بالاخره یک بار که مصطفی به مرخصی آمده بود، مادر به آرزویش برای مصطفی رسید: برایش زن گرفت؛ اما مصطفی نتوانست خودش را از متن جبهه و جنگ جدا کند. این را با عروس جوان اش هم طی کرده بود که تا جنگ هست و دشمن بیدار،نمی تواند ردای رزمندگی را از تنش بیرون بیاورد.به گفته خودش با خدا عهد بسته بود تا بعد از دیدن فرزندش از دنیا برود و همین طور هم شد، با تولد فرزندش چند روز کنارش ماند و دوباره راهی جبهه شد.

سرانجام در روز هشتم اسفند ماه سال 1365 هم پرواز با دیگر شهیدان نبرد تاریخی کربلای 5 در منطقه شلمچه ایران و شرق بصره عراق،در حالی که مسئولیت تدارکات لشکر 42 قدر را بر عهده داشت، به مراد دل رسید...

فرازی از وصیتنامه سردار شهید مصطفی مرادی

خداوندا تو می دانی با همه لغزش هایی که داشتم ولی همیشه سعی شد که رضای تو را در کارها مد نظر داشته باشم و حضو ر در جبهه برای ادای تکلیف بود که امام امت ما بر همه واجب کفائی دانسته است،پس من به اصرار کسی به جبهه نرفته ام بلکه وظیفه شرعی و تکلیف الهی بوده که بر دوش امت اسلام افتاده است.

به شما امت حزب الله تذکر میدهم که نکند خدایی نکرده با دست خود را به هلاکت کشید و اسلام عزیز را یاری نکنید و امام عزیز را تنها بگذارید تا کفار ضربان سنگین تری به اسلام عزیز وارد نمایند و بر همه است که همیشه در مقابل اشرار و ضد انقلاب و دشمنان داخلی و خارجی آماده باشیم و از هیچ نهراسیم، و در راه اسلام جان و مال و عزیزترین کسان خود را باید بدهیم تا اسلام پابرجا بماند .این مملکت متعلق به امام زمان(ع) می باشد و حافظ هم خود خداست و وعده نصرت داده است.

از این محیط و جو معنوی مملکت اسلامی استفاده نمایید در مدرسه و دانشگاه سعی نمایید از ضد انقلاب سبقت بگیرید که این مملکت بعدها نیاز به افراد متخصص و حزب اللهی دارد.خود را با موازین قرآن و اسلام آشنا نمایید. از این فرصتی که به شما روی آورده است که این فرصت و محیط خیلی گران تمام شده و خون صدها هزار شهید عزیز به زمین ریخته و اگر بخ واهیم و از این فرصت استفاده صحیح نکنیم خیانت کرده ایم به خون شهدای عزیزی که با آرزو ها رفتند و جان و خون را نثار کردند.

کربلا رفتید ما را فراموش نکنید...

منبع: نرم افزار خاطرات شهدا 2

==رده==
{{ترتیب‌پیش‌فرض:مصطفی_مرادی}}
[[رده: شهدا]]
[[رده: شهدای دفاع مقدس]]
[[رده: شهدای ایران]]
[[رده: شهدای استان مرکزی]]
[[رده: شهدای شهرستان اراک]]

شهید حیدر خسروی

2020-03-05T13:44:06Z

Shahedi98:

کد شهید: 6513394 تاریخ تولد :
نام : حیدر محل تولد : بیرجند
نام خانوادگی : خسروی‌ تاریخ شهادت : 1365/10/24
نام پدر : حاجی‌ مکان شهادت :

تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت :
شغل : یگان خدمتی :
گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است.
نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : فرمانده‌گردان‌
گلزار :
==خاطرات==
همرزمان حیدر نقل می کردند در عملیات کربلای پنج بنا به اصرار فرمانده تیپ ایشان در پشت خط نیروهایی را که قرار بود در عملیات شرکت کنند توجیه می کرد وسپس انها را در گروه ها و دسته های منظم به خط مقدم انتقال می دادند وقرار بود پس از انتقال تمام نیروها و ادوات لازم ایشان هم در خط مقدم به نیروها ملحق شوند ایشان در حال توجیه آخرین گروه بود که مقرشان مورد هدف موشک قرار می گیرد و ایشان با جمعی از همرزمانش به شهادت می رسید همچنین همرزمانش نقل می کنند قبل از شروع عملیات آقای خسروی در یکی از حمام های صحرایی گردان در همان شب عملیات غسل می کند.
آقا حیدر خاطره ای را این گونه برایم نقل کرد : یک روز که برای سرکشی از افراد گروهان رفته بودم در یک لحظه متوجه شدم یکی از بچه ها به وسیله ی اصابت گلوله توسط تک تیرانداز دشمن به شهادت رسید. این فرد مورد علاقه و احترام همه بود لذا کنار جنازه نشستم قرآن از جیبم بیرون آوردم با صوت بلند شروع به خواند کردم سکوت عجیبی مرا فرا گرفت پس از ختم قرآن متوجه شدم اکثر بچه ها جمع شدند و در سکوت اشک می ریزند همگی مجدد تقاضا کردند تا قران را قرائت کنم فضای معنوی خاصی به وجود آمده بود.

آخرین باری که حیدر برای دیدن دوستان و آشنایان مادر به روستا امده بود مصادف شد با زد و خورد بزرگی بین دو طایفه بطوری که طرفین مجروح و در بیمارستان بستری شدند پرونده ی تنظیمی مراحل بازپرسی خود را طی می نمود و تحت شرایط متفاوتی از همه جهات برای اصلاح طرفین افراد مختلف به پا خواسته بودن بطوری که در این قضیه احتمالا متارکه تعدادی زوج بود و این باعث نگرانی همه شده بود به همین دلیل تلاش همه برای اصلاح طرفین مضاعف گردید اما متاسفانه تمام تلاشها بی نتیجه مانده بود لذا به محض ورود حیدر به روستا به سبب تقاضای یکی از بزرگان فامیل و متعاقب آن فرمان مادرمان، بی درنگ حیدر دست به کار شد و ابتدا از مجروحین بیمارستان عیادت بعمل آورد و پس از آن به منازل سران دو منازعه رفت خلاصه مسئله ای که می رفت باعث جدایی چندین خانواده شود مدت دو تا سه روز ذاکره با طرفین با نفوس کلامی که حیدر داشت به صلح انجامید و این قضیه باعث حیرت و تعجب تمامی اهالی محل و کسانی که از دور و نزدیک جهت حل و صلح به پا خواسته بودند شد.

یک شب خواب دیدم مریض هستم برادرم حیدر چند قرص به من داد و گفت این قرص را بخور تا خوب شوی اتفاقا بعد از چند روز مریض شدم که برادرم همان قرص ها را که در خواب دیده بودم به من داد . قرص ها را خوردم و حالم خوب شد.
آخرین باری که حیدر برای دیدن دوستان و آشنایان مادر به روستا امده بود مصادف شد با زد و خورد بزرگی بین دو طایفه بطوری که طرفین مجروح و در بیمارستان بستری شدند پرونده ی تنظیمی مراحل بازپرسی خود را طی می نمود و تحت شرایط متفاوتی از همه جهات برای اصلاح طرفین افراد مختلف به پا خواسته بودن بطوری که در این قضیه احتمالا متارکه تعدادی زوج بود و این باعث نگرانی همه شده بود به همین دلیل تلاش همه برای اصلاح طرفین مضاعف گردید اما متاسفانه تمام تلاشها بی نتیجه مانده بود لذا به محض ورود حیدر به روستا به سبب تقاضای یکی از بزرگان فامیل و متعاقب آن فرمان مادرمان، بی درنگ حیدر دست به کار شد و ابتدا از مجروحین بیمارستان عیادت بعمل آورد و پس از آن به منازل سران دو منازعه رفت خلاصه مسئله ای که می رفت باعث جدایی چندین خانواده شود مدت دو تا سه روز ذاکره با طرفین با نفوس کلامی که حیدر داشت به صلح انجامید و این قضیه باعث حیرت و تعجب تمامی اهالی محل و کسانی که از دور و نزدیک جهت حل و صلح به پا خواسته بودند شد.

در تاریخ 24/10/65 در جبهه ی سومار هنگام اغاز کربلای شش حیدر آماده می شود، برای رفتن به جلو. اما در هنگام سوار شدن به ماشین، هواپیماهای دشمن مشغول بمباران منطقه می شوند که راکتی درنزدیکی آنها به زمین می خورد و ایشان بر اثر موج انفجار زیر خاک دفن می شود و به شهادت می رسد.

آخرین باری که حیدر خاش به بیرجند آمد گفت: خواب دیدم این بار که بروم به شهادت می رسم به او گفتم هر چه خدا بخواهد همان می شود اگر چنانچه خدا بخواهد حتی اگر در منزل هم دراز کشیده باشی امکان هر گونه اتفاقی هست . خلاصه همان طوری که پیش بینی کرده بود رفت و به شهادت رسید.

یکی از دوستان حیدر نحوه ی شهادتش را این گونه نقل می کرد: در منطقه ی سومار بودیم که ایشان دوست داشت نیروها را تقسیم می کرد گفت: آقای خسروی هواپیماهای دشمن دارند این جا را شناسایی می کنند تصمیم دارند بمباران کنند ایشان گفتند سربازها باید در همین شرایط تقسیم به محل های مورد نظر اعزام شوند هواپیماهای دشمن آمدند بمباران کردند اما ایشان هیچ توجهی نکرد ولی مثل این که هواپیماها دست بردار نبودند تمام منطقه را هواپیماها با راکتهای پی در پی زیر و زبر کردند آقای حیدری در آن جا ناپدید شد اما پس از جستجوهای فراوان جنازه ی ایشان را به وسیله ی بلدوزر در زیر تلی از خاک که بر اثر بمباران هوایی بوجود آمده بود پیدا کردیم.
عملیات کربلای شش بود آقای حیدری در منطقه عمومی نفت شهر و سومار با استفاده از نور ماشین داشت نیروهای کمکی را که از عقب رسیده بودند توجیه می کرد که توسط هواپیماهای دشمن منطقه بمباران شد و ایشان به شهادت رسید.<ref>[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=8137 سایت یاران رضا]</ref>

==پانویس==
<references/>

==رده==
{{ترتیب‌پیش‌فرض:حیدر_خسروی}}
[[رده: شهدا]]
[[رده: شهدای دفاع مقدس]]
[[رده: شهدای ایران]]
[[رده: شهدای استان خراسان جنوبی]]
[[رده: شهدای شهرستان بیرجند]]

شهید حمید رضا خلیلی

2020-03-05T13:41:32Z

Shahedi98:

کد شهید: 6111054 تاریخ تولد :
نام : حمیدرضا محل تولد : مشهد
نام خانوادگی : خلیلی‌ تاریخ شهادت : 1361/09/30
نام پدر : اسمعیل‌ مکان شهادت :

تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت :
شغل : دانش آموز یگان خدمتی :
گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است.
نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : رزمنده‌
گلزار : بهشت‌رضا

==خاطرات==
یکبار حمیدرضا به اتفاق سه نیروی دیگر با خمپاره شصت ومقداری مهمات که داشتند به پایگاه بعدی می رفتند از فاصله 50 متری به او گفتم : که بعدا" حتما" به اینجا بیا که کار دارم وبرادراحترامی هم به اتفاق آنها رفت حدود نیم ساعت گذشت که بی سیم چی به من خبر داد که پایگاه بعدی مجروح وشهید دارند وکمک می خواهند وبه سرعت به طرف آنجا راه افتادم واول مجروح را کمک کردم یکی از برادران به اسم اصغر الهی به من گفت : که حمید را آوردند بلافاصله دویدم وپتو را از روی آن برداشتم ودیدم که براثر ترکش بزرگی قلب او متلاشی شده وبعد فهمیدم همانطور که دوست داشت قلب ایشان برای همیشه در جبهه باقی ماند .
وصیت نامه:
ولا تحسبن الذين قتلوا في سبيل الله امواتاً بل احياء عند ربهم يرزقون کسانيکه شهيد مي شوند در راه خدا آنها را کشته نپنداريد بلکه آنها در پيش خداي خود روزي دارند . مرگ با عزت بهتر از زندگي با ذلت است . « امام حسين (ع) » با درود به رهبر عزيز و شهيدان بخون غلتان کربلاي ايران . اميدوارم در موقع شهيد شدن من هيچوقت گريه نکنيد. دوست دارم براي علي اصغر و علي اکبر امام حسين (ع) ناله کنيد . براي من يک عزاداري مختصري انجام دهيد و حجله هم نگذاريد. پول کرايه حجله را به مستمندان بدهيد و يک مفاتيح الجنان وقف حرم مطهر امام هشتم شيعيان بکنيد . والسلام حميد رضا خليلي 9/8/61

==رده==
{{ترتیب‌پیش‌فرض:حمیدرضا_خلیلی}}
[[رده: شهدا]]
[[رده: شهدای دفاع مقدس]]
[[رده: شهدای ایران]]
[[رده: شهدای استان خراسان رضوی]]
[[رده: شهدای شهرستان مشهد]]

شهید سید علی دوامی

2020-03-05T13:37:32Z

Shahedi98:

{{جعبه اطلاعات افراد نظامی
|نام فرد = سید علی دوامی
|تصویر = jpg12 KBInsert link
|توضیح تصویر =
|ملیت = [[پرونده:پرچم ایران.png|22px]] ایرانی
|شهرت =
|دین و مذهب = [[مسلمان]]، [[شیعه]]
|تولد = [[ساری]]
|شهادت =
|وفات =
|مرگ =
|محل دفن =
|مفقود =
|جانباز =
|اسارت =
|نیرو =
|یگانهای خدمت =
|طول خدمت =
|درجه =
|سمت‌ها =
|جنگ‌‌ها = [[جنگ ایران و عراق]]
|نشان‌های لیاقت =
|عملیات‌ =
|فعالیت‌ها =
|تحصیلات =
|تخصص‌ها =
|شغل =
|خانواده =
}}

زندگينامه
سردار شهید سید علی دوامی که در 21 رمضان سال 1346 در گوشه اي از شهرستان ساري سيد پاكي در يك خانواده مذهبي چشم به جهان گشود كه نامش را خود به همراه آورده بود يعني علي.او زماني پا به اين جهان گشود كه رژيم طاغوت و ظلم و ستم شاه حاكم بود.بعد از مدتي از شهر ساري به تهران مهاجرت نمود,دوره ابتدايي خود را در تهران گذراند و دوران راهنمايي را در شهر خودش ساري گذراند.در همين هنگام انقلاب اسلامي شروع گرديد كه اين خود جرقه ايي بود تا آتش درون علي شعله ور گشت.دوران انقلاب در تظاهرات شركت مي نمود عشق او هر لحظه به خدا و امام بيشتر مي شد تا اينكه جنگ تحميلي آغاز گشت از آنجايي كه علي عشق جبهه را در سر داشت درس را فراموش كرد و روانه جبهه ها گشت او عاشق جدش فاطمه الزهرا و پسرش حسين ابن علي بود.

علي هيچگاه براي شهيد گريه و زاري وسياه نمي پوشيد حتي براي دايي خود محمود كه به شهادت رسيده بود.او آرزوي شهادت گمنامي وشهادت در روز تولدش را داشت و براي دوستانش ميگفت همان شبي كه بدنيا آمدم از دنيا خواهم رفت.سعي ميكرد روز تولدش در جبهه ها باشد تا اينكه طبق خواسته خود در 21 رمضان سال 1367 به فيض شهادت نايل گرديد.از سخنان دوستانش بود كه ميگفتند در شب شهادت حضرت علي(ع) او لباس سياه بر تن كرد و شال سبز بركمر بسته بود و خود را به انواع عطرها معطر ساخته بود بسيار خوشحال بود و مي گفت امشب شب شهادت من است.

فاطمه نیکدوز مادر شهید " سیدعلی دوامی " و خواهر شهید محمود نیکدوز رمز راز 21 را این چنین تعریف کرد: در سن 15 سالگی ازدواج کردم 21 ساله بودم که در21 رمضان 1346 علي به دنيا آمد و در 18 اردیبهشت ماه سال 1367 مصادف با 21 رمضان و در حالی که علي تنها 21 سال از عمرش می‌گذشت در خاک مقدس شلمچه به درجه شهات نايل گشت تا "سردار راز 21" لقب بگیرد.

==رده==
{{ترتیب‌پیش‌فرض:سید_علی_دوامی}}
[[رده: شهدا]]
[[رده: شهدای دفاع مقدس]]
[[رده: شهدای ایران]]
[[رده: شهدای استان مازندران]]
[[رده: شهدای شهرستان ساری]]

شهید ابراهیم سراجه

2020-02-27T08:39:41Z

Shahedi98:

کد شهید : 6212823

نام: ابراهیم‌

نام خانوادگی: سراجه‌

نام پدر: صفرعلی‌

تاریخ تولد؛

محل تولد: سبزوار

تاریخ شهادت:1362/05/15

مکان شهادت :

تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت :

شغل : یگان خدمتی :

گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است .

نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : رزمنده‌

گلزار :

خاطرات:

فرمانده اش برای ما تعریف کرد که در موقع عقب نشینی دوستش سید محمد به شدت مجروح می شود را با چفیه زخم او را می بندد و بر پشتش سوارمی کند وبه عقب برمی گردد درهمین حال یک تیر به پای خودش نیزمی خورد و با زحمت زیاد خودش را بالای تپه می رساند و درهمان جا دوستش را دراز می کند وخودش هم کنار او می خوابد هر کارش می کنند که او را رها کن تا برویم ولی اوهمان جا می ماند ومی گوید اگرکسی آمد به کمکمان که هردو می آییم وگرنه همین جا هستیم و دفاع می کنیم فرمانده ادامه داد که ما به عقب برگشتیم و روز بعد که به آن منطقه رفتیم هیچ اثری نه از او بود و نه از دوستش و دیگر نه فهمیدیم که شهید شده اند یا که زنده اند .

شبی درخواب یک بیابان را دیدم که عده ای ازسگهای انسان نما با اسلحه برسر چند نفر که آنها را لخت کرده اند ایستاده اند و آنها را کلاغ پرمی برند وبه جلوی پای آنها شلیک می کند آنها به خاطراینکه تیربه آنها نخورد سریعترمی رفتند . جلوتر که رفتم دیدم که یکی ازآنهایی که کلاغ پرمی رود پسرم ابراهیم است جلو رفتم و به آن سگهای انسان نما التماس کردم که او پسر من است و بگذارید که او را با خود ببرم وقتی دویدم تا او را به بغل بگیرم او مثل یک کبوتر شد و به هوا پرواز کرد به آنها گفتم او را برایم بگیرید . آنها گفتند او به جایی رفت که دیگر نمی توانی او را بگیری و من از خواب پریدم .

منبع : سایت یاران رضا http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=11391

==رده==
{{ترتیب‌پیش‌فرض:ابراهیم_سراجه}}
[[رده: شهدا]]
[[رده: شهدای دفاع مقدس]]
[[رده: شهدای ایران]]
[[رده: شهدای استان خراسان رضوی]]
[[رده: شهدای شهرستان سبزوار]]

شهید سید ابوالفضل سجادی خور

2020-02-27T08:37:57Z

Shahedi98:

کد شهید : 5905521

نام : سیدابوالفضل‌

نام خانوادگی : سجادی‌خور

نام پدر : حبیب‌

تاریخ تولد:

محل تولد: مشهد

تاریخ شهادت: 1359/10/28

مکان شهادت :

تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت :

شغل : یگان خدمتی :

گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است .

نوع عضویت : سایر شهدا

خاطرات:

خواب دیدم من و شهید و پسر دیگرم از زیارت برمی گشتیم . داخل یک باغ یک دو طبقه ساختمان شیک و زیبایی می ساختند . شهید دستش را گرفت و به طبقه بالا رفت . گفتم بیا . گفت : می آیم . قدری گذشت، خبری نشد . من رفتم داخل ساختمان، هر چه جستجو کردم پیدایش نکردم، گفتم : ابوالفضل نیست . پسرم گفت : آقاجان خودش می آید و از خواب بیدار شدم .

یک هفته بعد از رفتن شهید به جبهه خواب دیدم مادران افراد دیگری که به جبهه رفته بودند آمدند و گفتند مادر ابوالفضل برویم بچه هایمان را ببوسیم که دیگر برنمی گردند و آنها را ببینیم که دیگر نخواهیم دید . گفتم : تازه رفته اند . داخل باغی رسیدیم بچه هایمان تفنگ هایشان در دستشان بود، یک نفر گفت : بروید بچه ها را ببوسید . اینکار را انجام دادیم ما را از باغ بیرون کردند که یک بیابان بود، از خواب بیدار شدم . دست و پایم می لرزید و دیگر قادر به حرکت نبودم .

خواب دیدم باغ خیلی بزرگی داریم، داخل باغ رفتم . ابوالفضل نیز بود، چند تا درخت گل بسیار معطر و خوش بو بودند ابوالفضل که می دانستم شهید شده است روی شانه ام می زد و می گفت هر چه این از گل های معطر می خواهی برای خودت بچین . روسری را پر از گل کردیم . گفت : بس است؟ گفتم : بس است، برویم مادرجان . گفت : برو اینها را به محمد بده من اینجا هستم، هر چه اصرار کردم خودش نیامد ولی مرا فرستاد .

منبع : سایت یاران رضا http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=11356

==رده==
{{ترتیب‌پیش‌فرض:سید_ابوالفضل_سجادی_خور}}
[[رده: شهدا]]
[[رده: شهدای دفاع مقدس]]
[[رده: شهدای ایران]]
[[رده: شهدای استان خراسان رضوی]]
[[رده: شهدای شهرستان مشهد]]

شهید حسین سجودی فریمان

2020-02-27T08:35:50Z

Shahedi98: /* رده */

کد شهید : 5905525

نام : حسین‌ محل

نام خانوادگی : سجودی‌فریمانی‌

نام پدر : غلام‌علی‌

تاریخ تولد:

محل تولد: مشهد

تاریخ شهادت: 1359/09/04

مکان شهادت :

تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت :

شغل : یگان خدمتی :

گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است .

نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : رزمنده‌

گلزار : بهشت‌رضا

خاطرات:

در ارومیه بودیم و آقای سجودی برای ماموریت به مهاباد رفته بود . یک شب به منزل آمد و از من مقداری لباس در خواست کرد . من چون مقداری کمی لباس برای بچه مان و خودم و ایشان آورده بودم گفتم :" نه لباس برای خودمان هم کم است ". صبح که از خواب بیدار شدم، دیدم ایشان فقط لباسهای خودش را برده است . وقتی به منزل آمد به ایشان گفتم :" در اینجا که جای ایثار نیست که شما لباسهایتان را برای مستضعفین برده اید ." ایشان گفت :" نه من برای مستضعفین لباس نبردم بلکه بعضی از شبها که کموله ها به روستا ها حمله می کنند چون معمولاً مردم خواب هستند با همان لباس خواب فرار می کنند و هوا سرد است و سرما می خوردند بهمین دلیل لباسهایم را برای آنها برده ام ."

منبع : سایت یاران رضا http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=11363

==رده==
{{ترتیب‌پیش‌فرض:حسین_سجودی_فریمان}}
[[رده: شهدا]]
[[رده: شهدای دفاع مقدس]]
[[رده: شهدای ایران]]
[[رده: شهدای استان خراسان رضوی]]
[[رده: شهدای شهرستان مشهد]]

شهید حسین سرافرازی

2020-02-27T08:34:30Z

Shahedi98:

کد شهید : 6115541

نام : حسین‌

نام خانوادگی : سرافرازی‌

نام پدر : گل‌محمد

تاریخ تولد:

محل تولد: مشهد

تاریخ شهادت: 1361/01/07

مکان شهادت :

تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت :

شغل : یگان خدمتی :

گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است .

نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : رزمنده‌

گلزار : بهشت‌رضا (ع‌)

خاطرات:

خاطره ای که به یاد دارم این است که در محل ما یک نفر معتاد بود که عده ای از برادران بسیجی برای گرفتن او به جرم کشیدن تریاک به سراغ او رفتند و نمی توانستند او را در موقع کشیدن تریاک دستگیر نمایند . یک شب حسین با دو نفر دیگر به سراغ او می روند و می گویندکه من امشب او را دستگیر می کنم و بعد به سراغ خانه فرد معتاد رفتند . او از دوستانش می خواهدکه جلو خانه بایستند و مراقب او باشند . بعد خودش با سرعت به بالای دیوار می رود آهسته پایین می رود و بعد از اینکه وارد خانه می شود، می بیند درحال کشیدن تریاک است . حسین بلافاصله مچ او را می گیرد و بعد درحیاط را باز می کند تا دوستانش بیایند بعد از دیدن دوستانش می گوید که دیدیدکه من گفتم : می گیرم وگرفتم و دوستانش گفتند : احسنت حسین آقا ما از تو چنین کاری را توقع نداشتیم بعد از این قضیه مسؤول پایگاه رویش را می بوسد .

http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=11398

==رده==
{{ترتیب‌پیش‌فرض:حسین_سرافرازی}}
[[رده: شهدا]]
[[رده: شهدای دفاع مقدس]]
[[رده: شهدای ایران]]
[[رده: شهدای استان خراسان رضوی]]
[[رده: شهدای شهرستان مشهد]]

شهید حسین سجودی فریمان

2020-02-27T08:33:19Z

Shahedi98:

کد شهید : 5905525

نام : حسین‌ محل

نام خانوادگی : سجودی‌فریمانی‌

نام پدر : غلام‌علی‌

تاریخ تولد:

محل تولد: مشهد

تاریخ شهادت: 1359/09/04

مکان شهادت :

تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت :

شغل : یگان خدمتی :

گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است .

نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : رزمنده‌

گلزار : بهشت‌رضا

خاطرات:

در ارومیه بودیم و آقای سجودی برای ماموریت به مهاباد رفته بود . یک شب به منزل آمد و از من مقداری لباس در خواست کرد . من چون مقداری کمی لباس برای بچه مان و خودم و ایشان آورده بودم گفتم :" نه لباس برای خودمان هم کم است ". صبح که از خواب بیدار شدم، دیدم ایشان فقط لباسهای خودش را برده است . وقتی به منزل آمد به ایشان گفتم :" در اینجا که جای ایثار نیست که شما لباسهایتان را برای مستضعفین برده اید ." ایشان گفت :" نه من برای مستضعفین لباس نبردم بلکه بعضی از شبها که کموله ها به روستا ها حمله می کنند چون معمولاً مردم خواب هستند با همان لباس خواب فرار می کنند و هوا سرد است و سرما می خوردند بهمین دلیل لباسهایم را برای آنها برده ام ."

منبع : سایت یاران رضا http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=11363

==رده==
{{ترتیب‌پیش‌فرض:حسین_سجودی_فریمان}}
[[رده: شهدا]]
[[رده: شهدای دفاع مقدس]]
[[رده: شهدای ایران]]
[[رده: شهدای استان خراسان‌ رضوی]]
[[رده: شهدای شهرستان مشهد]]

شهید حسین سعیدی

2020-02-24T08:39:35Z

Shahedi98:

کد شهید : 6610266

نام : حسین‌

نام خانوادگی : سعیدی‌

نام پدر : عزیزاله‌

تاریخ تولد:

محل تولد: مشهد

تاریخ شهادت: 1366/06/03

مکان شهادت : سردشت

تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت :

شغل : دانش آموز یگان خدمتی :

گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است .

نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : رزمنده‌

گلزار :

خاطرات:

آخرین دفعه در 16/ 4/ 66 به جبهه ایلام اعزام شد . قبل از اعزامش شب ها نحوه خوابیدن در تابوت و ... را تمرین می کرد . هنگامی که می خواست برود با گرمی از همه خداحافظی کرد ، دست پدر را بوسید و گفت : اگر مرا ندیدی حلالم کن . این دفعه او تنها بود و هیچ یک از دوستانش و یا همرزمان قدیمی اش با وی نبودند ، همچنانکه به هنگام پر کشیدن به نزد خداوند تنها بود .

به یاد دارم زمان انقلاب معلمین درمدرسه مرا می زدند و می گفتند : چادر سرت نکن سرت را لخت کن برادرم محمد ابراهیم که از این قضیه مطلع شد به مدرسه آمد و به معلم ما گفت : اگر خواهرم سرش را لخت کند خودم سرش را می برم من به او می گویم سرت را لخت نکن شما چرا می گویید سرت را لخت کن.
<ref>[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=11559 سایت یاران رضا]</ref>
==پانویس==
<references/>

==رده==
{{ترتیب‌پیش‌فرض:حسین_سعیدی}}
[[رده: شهدا]]
[[رده: شهدای دفاع مقدس]]
[[رده: شهدای ایران]]
[[رده: شهدای استان خراسان رضوی]]
[[رده: شهدای شهرستان مشهد]]

شهید حسینعلی خردمند

2020-02-22T17:47:13Z

Shahedi98:

کد شهید: 6513225 تاریخ تولد :
نام : حسینعلی‌ محل تولد : درگز
نام خانوادگی : خردمند تاریخ شهادت : 1365/03/18
نام پدر : غلام‌حیدر مکان شهادت :

تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت :
شغل : یگان خدمتی :
گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است.
نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : رزمنده‌
گلزار :
==خاطرات==
یکی دو روز مانده بود به شهادت حسین قلی خواب دیدم که چراغی به دستم است و این چراغ کم کم نورش ضعیف می شد گویا الان است که خاموش شود وقتی چراغ خاموش شد گفتم حتما خبر شهادت پسرم به من می رسد و بعد از دو روز خبر شهادت ایشان به ما رسید.
<ref>[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=8013 سایت یاران رضا]</ref>

==پانویس==
<references />

==رده==
{{ترتیب‌پیش‌فرض:حسین_علی_خردمند}}
[[رده: شهدا]]
[[رده: شهدای دفاع مقدس]]
[[رده: شهدای ایران]]
[[رده: شهدای استان خراسان رضوی]]
[[رده: شهدای شهرستان درگز]]

شهید مهرداد خانبان

2020-02-21T17:58:16Z

Shahedi98:

{{جعبه اطلاعات افراد نظامی
|نام فرد = مهرداد خانبان
|تصویر = s1.jpg
|توضیح تصویر =
|ملیت = [[پرونده:پرچم ایران.png|22px]] ایرانی
|شهرت =
|دین و مذهب = [[مسلمان]]، [[شیعه]]
|تولد = قزوین[[زادروزهای|1349/05/27]]
|شهادت = عراق،ام الرصاص[[الگو:شهدای 3دی|1365/10/03]]
|وفات =
|مرگ =
|محل شهادت = [[عراق]]
|محل دفن = گلزار شهداى قزوین
|مفقود =
|جانباز =
|اسارت =
|نیرو =
|یگانهای خدمت =
|طول خدمت =
|درجه =
|سمت‌ها = بسیجی
|جنگ‌‌ها =
|نشان‌های لیاقت =
|عملیات‌ =
|فعالیت‌ها =
|تحصیلات = دوم متوسطه
|تخصص‌ها =
|شغل =
|خانواده =
}}

==زندگی نامه==
خانبان، مهرداد: بیست و هفتم مرداد ۱۳۴۹، در شهر قزوین به دنیا آمد. پدرش محمدنقی، راننده بود و مادرش محبوبه نام داشت. دانش‌آموز دوم متوسطه در رشته تجربی بود. از سوی بسیج در جبهه حضور یافت. سوم دی ۱۳۶۵، در ام‌الرصاص عراق به شهادت رسید. پیکرش مدت‌ها در منطقه برجا ماند و سال ۱۳۷۶ پس از تفحص در گلزار شهدای زادگاهش به خاک سپرده شد.
==وصیت نامه==
شهید، مهرداد خانبان: با سلام و درود به رهبر کبیر انقلاب اسلامی و با سلام و درود فراوان به ملت شهیدپرور ایران و شهدای صدر اسلام تاکنون و درود فراوان و سلام خدا و رسول خدا به تو، ای پدر و مادر مسلمان! که تنها جگرگوشه ی خود را به یاری اسلام می فرستی. با نام خدا وصیت نامه ی خود را شروع می کنم و پیامی برای برادران و خواهران و تمامی روحانیت اسلام و برادران سپاه پاسداران دارم. دوستان گرامی ام! غیر از اسلام، راه دیگری را انتخاب نکنید و فقط کتاب آسمانی قرآن مجید را مطالعه کنید و پس از یاد گرفتن قرآن، اَعمال خود را با آن مطابقت دهید. پدر و مادر عزیزم! اگر شهادت نصیب من شد -البته من گناهکارم و سعادت آن را ندارم؛ ولی اگر داشته باشم- نگران من نباشید. ای مادر! بعد از شهادتم سرافراز خواهی شد و به بی بی ام فاطمه زهرا(س) بگو: تو حسینت را در راه اسلام دادی و من پسرم را در این راه. پدر و مادرم! صبر را پیشه کنید که قرآن فرموده است: «ان الله مع الصابرین». من، این راه را انتخاب کردم و شما عزیزان -که در پشت جبهه هستید- از شایعه پراکنان -که دشمنان انقلاب هستند- دوری کنید و باز توصیه می کنم، نگذارید انقلاب بازیچه ی دست فرصت طلبان باشد؛ که روزها، روزهای عاشورا و تاسوعاست. باری، مادر! ناراحت نباشید و بگویید فرزندم تنها بود که شهید شد؛ افتخار کنید که شما فرزندی در راه خدا داده اید. اما ای پدرم! مرا ببخشید و حلالم کنید؛ چون از اول عمرت کار می کردی و مرا بزرگ کردی. امیدوارم که دیگران راهم را ادامه دهند. توصیه ی دیگرم به پدر و مادرم این است که: -اگر دانستید و توانش را داشتید- ۶ روز من روزه ی قضا دارم که پارسال در ماه رمضان به عللی نتوانستم روزه بگیرم و اگر مایل هستید ۶ روز برای من روزه بگیرید.۱ (۱۲۶۱۳۳۶) مهرداد خانبان
<ref>[http://khatesorkh.ir/index.php?martyr_id=1638 پایگاه اطلاع رسانی سرداران و 3000 شهید استان قزوین]</ref>
==پانویس==
<references />

==رده==
{{ترتیب‌پیش‌فرض:مهرداد_خانبان}}
[[رده: شهدا]]
[[رده: شهدای دفاع مقدس]]
[[رده: شهدای ایران]]
[[رده: شهدای استان قزوین]]

شهید محمد زنگویی زوزنی

2020-02-20T12:45:33Z

Shahedi98:

{{جعبه اطلاعات افراد نظامی
|نام فرد = محمد زنگویی زوزنی
|تصویر =
|توضیح تصویر =
|ملیت = [[پرونده:پرچم ایران.png|22px]] ایرانی
|شهرت =
|دین و مذهب = [[مسلمان]]، [[شیعه]]
|تولد =[[تربت حیدریه]]
|شهادت =[[۱۳۶۲/۸/۲]]
|وفات =
|مرگ =
|محل شهادت = [[سردشت تپه نوری]]
|مفقود =
|جانباز =
|اسارت =
|نیرو =
|یگانهای خدمت =
|طول خدمت =
|درجه =
|سمت‌ها = رزمنده
|جنگ‌‌ها =
|نشان‌های لیاقت =
|عملیات‌ =
|فعالیت‌ها =
|تحصیلات =
|تخصص‌ها =
|شغل =
|خانواده = }}

==خاطرات==

- من با دوستم محمد زنگویی زوزنی همکلاس بودیم و بعد از اتمام کلاس به پایگاه بسیج می رفتیم و نگهبانی می دادیم یک روز ایشان به مدرسه نیامد و من کمی نگران شدم نزدیکی های زنگ آخر کلاس بود که به بهانه ی آب خوردن از کلاس بیرون آمدم و چون مدرسه ی ما نزدیک پایگاه بسیج بود از دیوار کوتاه مدرسه به پایگاه نگاه کردم دیدم ایشان در حالی که یک پوشه در دست دارد به طرف پایگاه می رود به نزدیکی ایشان رفتم و گفتم این پوشه برای چیست؟ گفت : در میان این پوشه رضایت نامه ی پدر و مادرم است که با رفتن من به جبهه موافقت کرده اند گفتم : پس درس و مدرسه ات را چکار می کنی؟ گفت : در این شرایط به جبهه رفتن واجب تر است از درس خواندن و مدرسه رفتن .

- وقتی که فرزندم محمد به مرخصی آمده بود یک روز که در خانه نشسته بودیم ایشان وارد خانه شد بعد از چند دقیقه ای دیدم صدایش نمی آید . رفتم داخل اتاقش دیدم در حال عوض کردن شیشه ی قاب عکسش است چون شکسته بود . از ایشان پرسیدم چرا شیشه ی قاب عکس را عوض می کنی؟ گفت : می خواهم یک شیشه ی نو برای آن بگذارم تا روزی که مرا تشییع می کنند شاید وقت نداشته باشند که قاب عکسم را شیشه کنند ! ناراحت شدم و گریه کردم گفتم : این چه حرفی است که تو می زنی گفت : پدر جان به شهادت رسیدن من هم لیاقت می خواهد و نصیب هر کس هر کس نمی شود .

- نحوه ی شهادت فرزندم محمد را یکی از همرزمانش این گونه برایم نقل می کند؛ گفت : به یاد دارم به همراه همرزمم محمد زنگویی زوزنی در تاریخ 1364/8/2 در عملیات والفجر چهار در منطقه ی عملیاتی سر دشت در حال جنگ بودیم که ایشان آرپی جی زن بودند و در حال نبرد با دشمن ناگهان بر اثر اصابت گلوله ی قناسه ( سیمینف ) به ناحیه ی گلویشان به فیض عظیم شهادت نائل آمدند و به آرزوی دیرینه اش دست پیدا کردند .

- پس از این که فرزندم محمد به درجه ی رفیع شهادت نائل آمد یک روز یکی از کارمندان کمیته ی امداد به خانه ی ما آمد و خاطره ای از ایشان را این گونه برایمان نقل می کند : در حالی که گریه می کرد و می گفت قبل از این که محمد به شهادت برسد یک روز به کمیته آمد و گفت : یک روز من به خاطر شرکت در مراسم تشییع جنازه ی یکی از دوستانم مجبور شدم روزه ام را بخورم و الان آمده ام تا کفاره ی آن را بپردازم لطفا بگویید چه قدر می شود تا پرداخت کنم؟ حساب کردیم و گفتیم صد و هشتاد تومان می شود . ایشان دویست تومان از جیبش بیرون آورد و به ما داد وقتی که خواستیم بقیه اش را بدهیم قبول نکرد و گفت : این پیش شما بماند شاید به کسی بدهکار باشم .

- به خاطر دارم یک روز فرزندم محمد دیرتر از روزهای دیگر به خانه آمد . وقتی که وارد خانه شد به ایشان گفتم : چرا این قدر دیر آمدی ؟ گفت : به پایگاه بسیج رفته بودم ولی بعدا متوجه شدم که به محل کار پدرش رفته است تا از او اجازه ی جبهه رفتن را بگیرد . شب شد بعد از صرف شام ایشان پیش من و پدرش آمد و گفت : شما راضی هستید که من به جبهه بروم . مادر جان از شما خواهش می کنم که اجازه بدهید من به جبهه بروم ما با رفتن ایشان به جبهه مخالفت کردیم . ایشان از جواب ما ناراحت شد و بلند شد و با مشتی به دیوار می کوبانید و گریه می کرد و روز بعد هم از خانه بیرون رفت از طریق اقوام و خویشان بالاخره ما را راضی کرد و ما رضایت دادیم ولی به ایشان گفتیم من راضی هستم که به جبهه بروی ولی فقط اسیر نشوی چون من تحمل اسارت را ندارم وگرنه هم شهید شدی خوشا به حالت . ایشان بسیار خوشحال شد و مرا نوازش کرد و روز بعد به همراه دوستش حسن محمدزاده به جبهه رفت .

- به خاطر دارم روزی که قرار بود فرزندم محمد به جبهه اعزام شود ماشین های روستا اعتصاب کرده بودند و هیچ کدامشان به خواف نمی رفتند و چون رزمنده ها را از خواف به جبهه می فرستادند ایشان باید خودش را به خواف می رساند یک دفعه شروع کرد به گریه کردن . گفتم چه شده است محمد جان؟ گفت : دیدی مادر من لیاقت به جبهه رفتن را ندارم ! و وسیله ای نیست که من تا خواف بروم . و الان خیلی دیر شده است . به ایشان گفتم ماشین بسیج هم قرار است به روستا بیاید و رزمنده ها را ببرد ولی ایشان طاقت صبر کردن را نداشت و می گفت معلوم نیست که ماشین بسیج بیاید یا نه . خلاصه از شانس خوبی که ایشان داشت پیکان وانتی از روستا می خواست به خواف برود و ایشان را هم با آن ماشین به خواف فرستادیم، وقتی که سوار ماشین شد خیلی خوشحال بود و به راننده می گفت : از شما خواهش می کنم هر چه سریعتر مرا به خواف برسان تا از بقیه رزمنده ها عقب نمانم تا با آن ها به جبهه اعزام شود و با ما خداحافظی کرد و رفت .

- یک بار که فرزندم محمد به مرخصی آمده بود به ایشان گفتم در خانه بمان دیگر لازم نیست تا به جبهه بروی . ولی ایشان گفت : من تازه وارد جبهه و جنگ شده ام و حالا حالها می خواهم در جبهه شرکت کنم تا وقتی زنده هستم بجنگم . به ایشان گفتم شما هنوز نامزد نداری کمی صبر کن تا دامادت کنم می خواستم از رفتن به جبهه صرف نظر کند ولی گفت : مادر جان تا سی و پنج روز دیگر برگشتم که دیگر نمی روم و ازدواج می کنم ولی من تا سی و پنج روز دیگر نخواهم برگشت و شما در تربت حیدریه به دیدنم خواهی آمد و مرا دیگر نمی بینی . وقتی به جبهه رفت درست بعد از سی و پنج روز به درجه ی رفیع شهادت نائل آمد و طبق گفته هایش به آرزوی دیرینه اش رسید .

- وقتی که فرزندم اسماعیل به درجه ی رفیع شهادت نائل شد خیلی گریه می کردم و اصلا باورم نمی شد که ایشان به شهادت رسیده است و حدود سه روز بود که چیزی نمی خوردم تا این که یک شب در خواب دیدم جوانی از دور به سمت من می آید و وقتی که نزدیک من شد دیدم فرزندم اسماعیل است او را در بغل گرفتم و گفتم کجایی مادر جان؟ دلم برایت تنگ شده بود . ایشان به من گفت : مادر جان از شما خواهش می کنم دیگر برای من گریه نکن و حداقل یک استکان شیر بخور تا از بین نروی . دو سه روز است که غذا نخورده ای وقتی که کنار پای اسماعیل را نگاه کردم جوی آبی پدیدار شد که به جای آب شیر در آن جاری بود و با دستانش شیر را درون استکانی ریخت که از خواب پریدم . وقتی که از خواب بیدار شدم احساس گرسنگی کردم و رفتم به طرف یخچال و دربش را باز کردم و یک لیوان شیر خوردم و حالم به کلی تغییر کرد . از آن روز دیگر برای ایشان گریه نکردم .<ref>[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=11015 سایت یاران رضا]</ref>
==پانویس==
<references />

==رده==
{{ترتیب‌پیش‌فرض:محمد_زنگویی_زوزنی}}
[[رده: شهدا]]
[[رده: شهدای دفاع مقدس]]
[[رده: شهدای ایران]]
[[رده: شهدای استان خراسان رضوی]]
[[رده: شهدای شهرستان تربت حیدریه]]

شهید علیرضا زیبایی

2020-02-18T16:00:12Z

Shahedi98: /* رده */

کد شهید : 7200183 تاریخ تولد :

نام : علیرضا محل تولد : بجنورد

نام خانوادگی : زیبائی‌ تاریخ شهادت : 1372/03/08

نام پدر : دردی‌ مکان شهادت : نفت‌شهر

تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت :

شغل : یگان خدمتی :

گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است .

نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : سایر

گلزار :

==خاطرات==

قبل از تولد علیرضا یک سید بزرگواری آمده بود و یک انگشتر به همسرم داده بود ، و گفته بود که اگر خداوند فرزندی به شما داد نام او را علیرضا بگذارید و ما نیز اینکار را کردیم .

یادم می آید آخرین باری که می خواست عازم جبهه شود ما ایشان را تا آخرین لحظه که سوار ماشین شد بدرقه اش نمودم . و از آنجا نزد مادر برزگش رفته بود و مادر برزگش موهای علیرضا را شانه زده بود و به وی گفته بود که : پسرم کی بر می گردی ؟ گفته بود : « مادر برزگ ، من این دفعه بر نمی گردم و شهید می شوم . از شما می خواهم که مرا حلال کنید . » مادر برزگش از او خواسته بود که به جبهه نرود . علیرضا در جواب گفته بود : « ما باید دین خود را به اسلام ادا کنیم . و باید در راه اسلام پایدار بود . و وظیفه من است که در این راه جهاد نمایم .

1. یکدفعه پسرم را خواب دیدم که به من گفت : « پدرجان ، من شهید شده ام چرا خبر من را نمی گیری . » به بجنورد رفتیم تا از موقعیت او خبری بگیریم . ولی کسی خبری نداشت . بعد از یک هفته از شهادت علیرضا مطلع شدیم .

2. یکدفعه خواب دیدم که پسرم از ماشین افتاد . و بعد رو به من کرد و گفت : « مادر جان ، ببین با اینکه از ماشین افتاده ام ، اما هیچکارم نشده است و بدنم سالم است .<ref>[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=11061 سایت یاران رضا]</ref>
==پانویس==
<references />

==رده==
{{ترتیب‌پیش‌فرض:علیرضا_زیبایی}}
[[رده: شهدا]]
[[رده: شهدای دفاع مقدس]]
[[رده: شهدای ایران]]
[[رده: شهدای استان خراسان جنوبی]]
[[رده: شهدای شهرستان بیرجند]]

شهید علیرضا زیبایی

2020-02-18T15:59:24Z

Shahedi98:

شهید محمد رضا زیارتی خلیلی

2020-02-18T15:57:08Z

Shahedi98:

{{جعبه اطلاعات افراد نظامی
|نام فرد = محمدرضا زیارتی خلیلی
|تصویر = شهید_بهنام_محمدی.jpeg
|توضیح تصویر =
|ملیت = [[پرونده:پرچم ایران.png|22px]] ایرانی
|شهرت =
|دین و مذهب = [[مسلمان]]، [[شیعه]]
|تولد = [[مشهد]]
|شهادت = [[۱۳۶۵/۱/۱۱]]
|وفات =
|مرگ =
|محل دفن =[[بهشت رضا]]
|مفقود =
|جانباز =
|اسارت =
|نیرو =
|یگانهای خدمت =
|طول خدمت =
|درجه =
|سمت‌ها =[[رزمنده]]
|جنگ‌‌ها =
|نشان‌های لیاقت =
|عملیات‌ =
|فعالیت‌ها =
|تحصیلات =
|تخصص‌ها =
|شغل =
|خانواده = }}

==وصیت نامه==

ولا تحسبن الذين قتلوا في سبيل الله امواتاً بل احياء عند ربهم يرزقون . مپنداريد کساني که در راه خدا کشته شده اند مردگانند بلکه زنده اند و نزد خدا روزي مي خورند . با سلام و درود به ارواح طيبه شهدا و با سلام به منجي عالم بشريت مهدي موعود ( عج ) و نايب بر حقش [[امام خميني]] که پيروي ازايشان پيروي از [[امام زمان]] ( عج ) و پيروي از امام زمان ( عج ) پيروي از اسلام مي باشد و خلاف گفته ايشان خلاف گفته انبيائ مي باشد . و با سلام خدمت شما خانواده ارجمندم که با زحمات بيدريغ خود حتي در حساسترين زمان که جبهه حق عليه باطل که به درستي [[جبهه]] نور عليه ظلمت مي باشد کوتاهي نورزيديد و مرا که امانتي بيش نبودم پيش شما احساس رزم ××× نموديد و راهي جبهه کرديد . به اميد اينکه با پيروزي رزم آفرينان جبهه ها برگردم يا اينکه خون کم بهاي خود را در اين راه فدا کنم که همانا به گفته امام عزيز چه بکشيم و چه کشته شويم پيروزيم . آري هر چند اسلام سالهاي سال به دست رژيم شاهنشاهي نگذاشت اسلام عزيزمان بارور شود و درخت آن پر ثمرتر گردد و جوانان را به سوي خود بکشاند . اما بعد سالها اسلام زنده شد و خون پاکترين عزيزانمان که درخت اسلام را آبياري نمودند و آن را احياء کردند چرا که هنوز هم اين درخت کهنسال باز هم به اين خونها و ايثارگريها محتاج مي باشد . اميدوارم که خداوند خون اين بنده حقيرش را مورد قبول درگاه خويش قرار دهد و اميدوارم به خانواده ام صبر و اجر عظيم عنايت فرمايد . پدر و مادر عزيزم حال که من جان خود را فداي اسلام و مسلمين نمودم تا حقانيت انقلابمان را به تمام انسانها ثابت کنيم که آري جوانان برومند اين آب و خاک هيچ چيزي از جانشان دريغ ندارند . اميد دارم شما پدر و مادر و برادران و خواهرانم هوشيار باشيد و با مرگ من عجز و ناله نکنيد که مبادا دشمن خوشحال شود و با ديدن گريه شما به وجد آيد و به اعمال کثيف خود که کورکورانه از رهبران ديوانه شان اطاعت مي کنند به خود آيد که ملت ايران اگر تا آخرين جوانانش را از دست بدهدباز شما هستيد که راه اين عزيزان را ادامه دهيد و دشمنان اسلام و منافقان را که همانا دشمنان انقلابمان مي باشند مغلوب کنيد . خدايا قبول فرما اين هديه ناقابل اين جمع را . خدايا عمر رهبرعزيزمان را به بلندي آفتاب بگردان و سايه پربرکتش را از سرمان کم مفرما، خدايا هرچه زودتر بيد پرتوان رزمندگان اسلام پرچم اسلام را در بلندترين قلل برافراز . خدايا هرچه زودتر اسراي ما را آزاد بگردان . والسلام
<ref>[http://%20http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=11054 سایت یاران رضا]</ref>

==پانویس==
<references/>

==رده==
{{ترتیب‌پیش‌فرض:محمدرضا زیارتی خلیلی}}
[[رده: شهدا]]
[[رده: شهدای دفاع مقدس]]
[[رده: شهدای ایران]]
[[رده: شهدای استان خراسان رضوی]]
[[رده: شهدای شهرستان مشهد]]

شهید حسین زینلی

2020-02-18T15:55:27Z

Shahedi98:

{{جعبه اطلاعات افراد نظامی
|نام فرد = حسین زینلی
|تصویر = شهید_بهنام_محمدی.jpeg
|توضیح تصویر =
|ملیت = [[پرونده:پرچم ایران.png|22px]] ایرانی
|شهرت =
|دین و مذهب = [[مسلمان]]، [[شیعه]]
|تولد = [[مشهد]]
|شهادت = [[۱۳۶۳/۱۱/۷]]،[[پادگان شهید غیور]]
|وفات =
|مرگ =
|محل دفن =
|مفقود =
|جانباز =
|اسارت =
|نیرو =
|یگانهای خدمت =
|طول خدمت =
|درجه =
|سمت‌ها =
|جنگ‌‌ها =
|نشان‌های لیاقت =
|عملیات‌ =
|فعالیت‌ها =
|تحصیلات =
|تخصص‌ها =
|شغل =
|خانواده =
}}

==خاطرات==

لباسهایی را که برای محمد حسین خریده بودیم با ذوق و شوق به تنش می کردیم اما با تعجب می دیدیم که همه آنها برایش گشاد است . نمی توانستیم جلوی خنده خود را بگیریم که ناگهان متوجه مریم شدیم . او به یکباره دلش را گرفت و ناله ای زد وسپس گفت : زهرا دستم را بگیر ، دستم به شدت درد گرفته ، به خدا قسم که چیزی در دستان حسین منفجر شده است ! با ناباوری وی را دلداری می دادم و از عشق صفای زندگی حسین می گفتم . حسین که صفایش زبانزد خاص و عام بود و همان کارتُنهایی که به جای کمد استفاده می کرد برای اثبات صدق و صفایش بس ... . هر چه دلداریش دادم فایده ای نکرد و بالاخره مرا واداشت تا با محل کارش تماس بگیرم . خسته و نگران به مغازه رفتم با هر چه که خواستم با حسین تماس بگیرم اجازه ندادند و مرا به دلائل واهی از سر باز کردند . کم کم نگران شدم . نکند آنچه که مریم می گوید حقیقت باشد . به خانه آمدم و مادرم را دیدم . شَکَّم تبدیل به یقین شد و او به آرامی من و مریم را به خانه دعوت کرد . متوجه نگاه دزدانه و غمگین او به سوی مریم شدم اما دلم نخواست که چیزی را باور کنم . با آمدن برادران [[سپاه]] به خانه همه چیز را متوجه شدیم . از آنها پرسیدم : چگونه این اتفاق افتاد ؟ گفتند : در حین خنثی کردن [[بمب]] در دستش منفجرشد و نیمی از بدنش آسیب دیده و به دیار معبود شتافت .<ref>[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=11088 سایت یاران رضا]</ref>
==پانویس==
<references />

==رده==
{{ترتیب‌پیش‌فرض:حسین_زینلی}}
[[رده: شهدا]]
[[رده: شهدای دفاع مقدس]]
[[رده: شهدای ایران]]
[[رده: شهدای استان خراسان رضوی]]
[[رده: شهدای شهرستان مشهد]]

شهید احمد زید آبادی

2020-02-18T15:53:06Z

Shahedi98:

{{جعبه اطلاعات افراد نظامی
|نام فرد = احمد زید آبادی
|تصویر = شهید_بهنام_محمدی.jpeg
|توضیح تصویر =
|ملیت = [[پرونده:پرچم ایران.png|22px]] ایرانی
|شهرت =
|دین و مذهب = [[مسلمان]]، [[شیعه]]
|تولد = [[سبزوار]]
|شهادت = [[۱۳۶۰/۵/۲]]
|وفات =
|مرگ =
|محل دفن =[[بهشت شهدا]]
|مفقود =
|جانباز =
|اسارت =
|نیرو =
|یگانهای خدمت =
|طول خدمت =
|درجه =
|سمت‌ها =[[رزمنده]]
|جنگ‌‌ها =
|نشان‌های لیاقت =
|عملیات‌ =
|فعالیت‌ها =
|تحصیلات =
|تخصص‌ها =
|شغل =
|خانواده =
}}

==خاطرات==

دو سه شب بود که به [[بانه]] اعزام و در یک مدرسه ای مستقر شده بودیم . قرار بود آزاد سازی جاده سر دشت به بانه را انجام دهیم . یک شب با هم رفتیم حمام آن زمان حمام که می خواستیم برویم چند نفری می رفتیم یک نفر بیرون نگهبانی می داد و بقیه حمام می رفتند وقتی احمد از حمام بیرون آمد گفت : من غسل شهادت کرده ام امشب من شهید می شوم . گفتم : این چه حرفی است که تو می زنی ما که عملیات نداریم بعد رفتیم پایگاه و خوابیدیم ساعت یک نصف شب بود که ضد انقلاب ها به ما حمله کردند چند نفر زخمی شدند و احمد هم بر اثر اصابت [[گلوله]] شهید شد .

در شب 21 ماه مبارک [[رمضان]] به مادر احمد گفتم : بیا با هم مراسم احیا به [[مسجد]] برویم . وی در جواب من گفت آنجا برویم در حالیکه فرزندم در خون خود می غلتد . و با گفتن این حرف شروع کرد به گریه کردن و من هم بی اختیار اشکم سرازیر شد .( آنزمان ساعت حدود 10 شب بود ) بعدا مشخص شد که احمد درست در همان ساعت به شهادت رسیده بود به این ترتیب که نزدیک غروب آفتاب جهت استحمام به شهر بانه می رود دوستانش از او می پرسند چرا حمام رفتی احمد می گوید اولاً شب 21 رمضان است ثانیا شب قدر است و ثالثاً اگر خدا بخواهد غسل شهادت کرده ام .

احمد آنقدر شور رزم و نبرد داشت که پس از پایان آخرین امتحانش درد [[بسیج]] اسم نویسی کرد آن هم پس از متقاعد کردن اجباری من 15 روز رفت به آموزش و پس از اتمام آموزش برگشت تا برای رفتن به [[جبهه]] آماده شود موعد خداحافظی فرا رسید . او رو به رویم نشست و گفت : مادر جان من اگر بروم دیگر بر نمی گردم . من این حرف او را به شوخی گرفتم و گفتم بهتر ! دوستان به او گفتند : احمد آقا از روزه ماه رمضان فرار می کنی ؟ احمد در جواب گفت : جبهه یعنی نماز و [[روزه]] ، جبهه یعنی دفاع از ارزشهای اسلامی و دینی رفتن به جبهه این معنا را می دهد .
<ref>[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=11066 سایت یاران رضا]</ref>
==پانویس==
<references/>

==رده==
{{ترتیب‌پیش‌فرض:احمد_زید_آبادی}}
[[رده: شهدا]]
[[رده: شهدای دفاع مقدس]]
[[رده: شهدای ایران]]
[[رده: شهدای استان خراسان رضوی]]
[[رده: شهدای شهرستان سبزوار]]

شهید حسن زینلی

2020-02-18T15:51:38Z

Shahedi98:

{{جعبه اطلاعات افراد نظامی
|نام فرد = حسن زینلی
|تصویر = شهید_بهنام_محمدی.jpeg
|توضیح تصویر =
|ملیت = [[پرونده:پرچم ایران.png|22px]] ایرانی
|شهرت =
|دین و مذهب = [[مسلمان]]، [[شیعه]]
|تولد = [[مشهد]]
|شهادت = [[۱۳۶۵/۶/۱۲]]
|وفات =
|مرگ =
|محل دفن =[[گلزار خواجه ربیع]]
|مفقود =
|جانباز =
|اسارت =
|نیرو =
|یگانهای خدمت =
|طول خدمت =
|درجه =
|سمت‌ها =
|جنگ‌‌ها =[[رزمنده]]
|نشان‌های لیاقت =
|عملیات‌ =
|فعالیت‌ها =
|تحصیلات =
|تخصص‌ها =
|شغل =
|خانواده =
}}

==خاطرات==

ک روز برایش اورکت خریدم یک هفته ای بود که می پوشید و به دبیرستان می رفت و می آمد یک روز برف آمده بود دیدم که سرو کله اش پر از برف است اورکت هم تنش نیست . چیزی به او نگفتم تا آمد داخل خانه جلوی بخاری سرش را خوش کرد . به او گفتم : چرا اورکتت را نپوشیده ای جوا ب نداد و صبح که می خواست برود دیدم که اورکت کهنه اش را پوشیده و دارد می رود به او گفتم : چرا اورکت نو تنت نمی کنی گفت : که هوا بارانی است و اورکت خراب و کثیف می شود . من هم قبول کردم گذشت و من هم رفتم دنبال کارم دو روز از این قضیه گذشت بعد دیدم که سیصد تومان پول در آورده و به من داد و گفت : اگر صلاح است یک کاپشن برایم بگیرید و ما بقی آنرا کار می کنم و به شما می دهم من در جوابش گفتم : که تازه برایت اورکت خریدم چرا دوباره بخرم سرش را پایین انداخت . و چیزی نگفت : گفتم حتماً اورکت را گم کرده ای به او گفتم : تو که نمی توانی اورکت را نگه داری فردا در جامعه چطور خودت را می توانی نگه داری در جوابم خندید و گفت : پدر ناراحت نشوید اورکت را گم نکردم از دبیرستان که می آمدم چهار راه گاز در هوای برفی و یخ بندان بودم که یک پیرمرد کنار دیوار است و می لرزد برف هم سر و صورتش را پوشانده آمدم برفها را از سر و صورتش پاک کردم و اورکت را رویش انداختم و 20 تومان هم پول داشتم به پیرمرد دادم و گفتم : پدر جان این پول را بگیر و کرایه ماشین بده و به خانه ات برو . بعد خودش پیاده از چهار راه گاز تا خانه آمده بود و بعد به من گفت : حالا ببین ارزش آن کار بیشتر است یا اینکه خودم می پوشم .
<ref>[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=11090 سایت یاران رضا]</ref>
==پانویس==
<references/>

==رده==
{{ترتیب‌پیش‌فرض:حسن_زینلی}}
[[رده: شهدا]]
[[رده: شهدای دفاع مقدس]]
[[رده: شهدای ایران]]
[[رده: شهدای استان خراسان رضوی]]
[[رده: شهدای شهرستان مشهد]]

شهید سید حسین سجادی نژاد

2020-02-15T17:11:29Z

Shahedi98:

{{جعبه اطلاعات افراد نظامی
|نام فرد = سید حسین سجادی نژاد
|تصویر = شهید_سید_حسین_ساجدی_نژاد.jpeg
|توضیح تصویر =
|ملیت = [[پرونده:پرچم ایران.png|22px]] ایرانی
|شهرت =
|دین و مذهب = [[مسلمان]]، [[شیعه]]
|تولد = [[نیشابور]]
|شهادت = [[۱۳۶۱/۵/۲]]
|وفات =
|مرگ =
|محل دفن =
|مفقود =
|جانباز =
|اسارت =
|نیرو =
|یگانهای خدمت =
|طول خدمت =
|درجه =
|سمت‌ها =
|جنگ‌‌ها = رزمنده
|نشان‌های لیاقت =
|عملیات‌ =
|فعالیت‌ها =
|تحصیلات =
|تخصص‌ها =
|شغل =
|خانواده
}}
خاطرات:

درهمان چند روز که عملیات شروع شده بود ما خیلی چشم انتظار بودیم تا سیدحسین بیاید همان شب بود که خواب دیدم که روی پله های خانه نشسته ام سید حسین آمد رو به من کرد وگفت : بعد از این فقط شب جمعه پیش تو می آیم صبح ان روز داخل حیاط راه می رفتم گویی به طور ناخودآگاه به من الهام شد که حسین شهید شده است که بعد از چندروز خبر شهادت اورا برای ما آوردند .

یک شب درمنطقه جنگی شهید سیدحسین سجادی نژاد را به اتفاق یک شهید دیگر خواب دیدم که به صورت نورهایی از سطح زمین بالا می روند هر چه تلاش کردم که خودم را به آنها برسانم اما بی نتیجه بود .

زمانی که سید حسین مجروح شده وبرای مداوا به عقب برگشته بود من در جبهه مشغول خدمت سربازی بودم نقل می کنند که پدربزرگم به برادرم گفته بود : حالا که برادرت جبهه است و دارد خدمت می کند شما دیگر نرو سید حسین درجواب پدربزرگم گفته بود الان مانند زمان حضرت سید الشهدا ( ع ) است اگر من و امثال من به جبهه نرویم پس چه کسی می خواهد جبهه ها را پر کند بعد ازاتمام دوران نقاهت سریعاً به جبهه برگشته بود .<ref>[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=11345 سایت یاران رضا]</ref>
==پانویس==
<references/>

==رده==
{{ترتیب‌پیش‌فرض:سید_حسین_سجادی}}
[[رده: شهدا]]
[[رده: شهدای دفاع مقدس]]
[[رده: شهدای ایران]]
[[رده: شهدای استان خراسان رضوی]]
[[رده: شهدای شهرستان نیشابور]]

شهید عید محمد سبزی

2020-02-15T17:10:05Z

Shahedi98: /* رده */

{{جعبه اطلاعات افراد نظامی
|نام فرد = عید محمد سبزی
|تصویر =شهید_عید_محمد_سبزی.jpeg
|توضیح تصویر =
|ملیت = [[پرونده:پرچم ایران.png|22px]] ایرانی
|شهرت =
|دین و مذهب = [[مسلمان]]، [[شیعه]]
|تولد = [[نیشابور]]
|شهادت = [[۱۳۶۵/۴/۲۴]]
|وفات =
|مرگ =
|محل دفن =
|مفقود =
|جانباز =
|اسارت =
|نیرو =
|یگانهای خدمت =
|طول خدمت =
|درجه =
|سمت‌ها = رزمنده
|جنگ‌‌ها =
|نشان‌های لیاقت =
|عملیات‌ =
|فعالیت‌ها =
|تحصیلات =
|تخصص‌ها =
|شغل =
|خانواده = }}

خاطرات:

مشغول صرف شام بودم که صحبت از جبهه شد . در این میان شهید فرمود : اگر خدا می خواست تا کنون رفته بودم چرا که یک بار هواپیما بالای سرم راکت ریخت و آنها در فواصل چند متری من به زمین اصابت نمودند . من دراز کشیدم و منتظر انفجار راکت بودم اما آنها عمل نکردند . اگر عمل می کردند دیگر نبودم . من فوراً به شوخی گفتم : آن طوری من هم افتخار خانواده شهید را کسب می کردم . همگی خندیدند و شهید در جواب گفت آن که جزء افتخارات ماست
. همیشه در حسرت دوری جبهه بود و می گفت : ناقلا، تو جای مرا در جبهه تصاحب کرده ای ! ... و هنگامی که صدای مارش عملیاتی را می شنید با حسرت و آه می گفت : شرکت در عملیات چقدر لذت بخش است . این ناقلا چه موقعیت های خوبی را از من گرفته است . اما بالاخره عازم جبهه شد . نخست به اهواز آمد تا مرا ببیند اما من پیشتر عازم ایلام شده بودم و سرانجام بعد از عملیات پاتک مهران به قرارگاه ظفر ایلام آمد و مرا دید . اولین کلامش این بود تو فکر کردی که من اصلا به جبهه نمی آیم و اینجا را تصاحب کرده و جایم را گرفته ای . .... دیگر بی حوصله شدم و تنوانستم دوری جبهه را تحمل کنم . آخر تا کی باید از دور حسرت جبهه و عملیات را می خوردم .
شهید به این نکته اعتقاد کامل داشت که هرآنچه را که خداوند بخواهد خوب است . یکی از روزها می گفت : « در طی عملیّات خیبر بر اثر اصابت ترکش به کتف چپم مجروح شدم و بایستی هرچه سریعتر به عقب برمی گشتم و خدا خواست که سوار آخرین قایق بشوم . ... و اگر لحظه ای دیرتر برمی گشتم اسارتم حتمی بود .»
لبخند بزن برادر ! در تربیّت معلّم شهید بهشتی مشهد بودیم و روزهای ابتدایی سال تحصیلی 1368 را می گذراندم . در یکی از این روزها یکی از بچّه های کاشمر جلو آمد و پرسید : آقای سبزی آیا برادر شما شهید شده است ؟ گفتم : چطور مگر ؟ ! گفت : همینطوری سئوال کردم ! گفتم : آری ! گفت : دانشجو بود ؟ باز پاسخ دادم : آری ! گفت : دانشجو تبریز بود ؟ گفتم : بله ! گفت : ما لحظه شهادت ایشان آنجا بودیم و همه ما اندوهگین شدیم . جریان از این قرار بود که من اوّلین بار عازم جبهه بود و از نیروی تدارکات بودم و از بچّه های دیده بانی کسی را نمی شناختم و اولیّن شبی هم بود که به منطقه عملیّاتی پا می گذاشتم دلهره داشتم و در گوشه سنگر نگران نشسته بودم که عدّه ای آن طرف می گفتند و می خندیدند تا اینکه برادر شما مرا صدا کرد و گفت : « برادر ! چرا آنجا نشسته ای ؟ بیا داخل جمع ! و تا مرا وادار به خنده نکرد دست از سرم بر نداشت و به من اینچنین گفت : « مگر ما که اینجا نشسته ایم پسر عمو و پسر خاله ایم ؟ ! هر کدام از یک جا هستیم ! پس بیا اینجا تا با هم آشنا شویم و ناراحت نباش ! » و شهید مرا به اجبار به جمع خودشان برد و با هم به گفتار مشغول شدیم و از حالت تنهایی خارج شدم .
به یاد دارم یک روز با برادرانم عید محمد و ابوالقاسم بودم و آنها مشغول علف ریز کردن بودند که عید محمد گفت : کدامیک از ما را بیشتر دوست داری و دلت می خواهد کدام یک از ما شهید شویم تا خانه ای قشنگ مثل خانة شهید قدرت ا ... داشته باشیم که هر وقت دوست داشتی آنجا بیایی . من هم چون عید محمد بزرگتر بود با مهربانی گفتم : شما شهید شوید تا ما هم خانه ای در بهشت داشته باشیم . در خیال کودکانه ام فکر کردم که در گلزار شهدا خانه ای با وسیله های شیک می سازند، بالاخره هم ایشان به فیض شهادت نائل آمد .<ref>[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=11301 سایت یاران رضا]</ref>
==پانویس==
<references/>

==رده==
{{ترتیب‌پیش‌فرض:عید_محمد_سبزی}}
[[رده: شهدا]]
[[رده: شهدای دفاع مقدس]]
[[رده: شهدای ایران]]
[[رده: شهدای استان خراسان رضوی]]
[[رده: شهدای شهرستان نیشابور]]

شهید علی سبحانی کلاتی

2020-02-15T17:09:10Z

Shahedi98: /* رده */

{{جعبه اطلاعات افراد نظامی
|نام فرد = علی سبحانی کلاتی
|تصویر =شهید_علی_سبحانی_کلاتی.jpeg
|توضیح تصویر =
|ملیت = [[پرونده:پرچم ایران.png|22px]] ایرانی
|شهرت =
|دین و مذهب = [[مسلمان]]، [[شیعه]]
|تولد = [[مشهد]]
|شهادت = [[۱۳۶۵/۱/۲۴]]
|وفات =
|مرگ =
|محل دفن =
|مفقود =
|جانباز =
|اسارت =
|نیرو =
|یگانهای خدمت =
|طول خدمت =
|درجه =
|سمت‌ها =
|جنگ‌‌ها =
|نشان‌های لیاقت =
|عملیات‌ =
|فعالیت‌ها =
|تحصیلات =
|تخصص‌ها =
|شغل =
|خانواده =
}}

==خاطرات==
یادم هست وقتی که من و شهید علی سبحانی در منطقه بودیم هر دو راننده کامیون بودیم یک روز که من بارم را نیز خالی کرده بودم وقتی ماشین شهید سبحانی رسید و در حال تخلیه بار بود من بر روی رکاب ماشین او سوار شدم و با او شوخی می کردم و می خواستم تسبیح او را از او بگیرم که ناگهان گلوله ی خمپاره ای به نزدیک کامیون اصابت کرد من خودم را روی زمین پرت کردم وقتی بلند شدم و درب کامیون را باز کردم با صحنه ی دلخراش مواجه شدم . گلوله ی خمپاره که منفجر شده بود یکی از ترکش های آن به پیشانی شهید اصابت کرده و مغز ایشان را متلاشی کرده بود حتی مغز او بر سقف ماشین پاشیده شده بود و او به مقام والای شهادت نائل آمده بود .

<ref>[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=11286 سایت یاران رضا]</ref>
==پانویس==
<references/>

==رده==
{{ترتیب‌پیش‌فرض:علی_سبحانی_کلاتی}}
[[رده: شهدا]]
[[رده: شهدای دفاع مقدس]]
[[رده: شهدای ایران]]
[[رده: شهدای استان خراسان رضوی]]
[[رده: شهدای شهرستان مشهد]]

شهید علی سبحانی کلاتی

2020-02-15T17:08:14Z

Shahedi98:

{{جعبه اطلاعات افراد نظامی
|نام فرد = علی سبحانی کلاتی
|تصویر =شهید_علی_سبحانی_کلاتی.jpeg
|توضیح تصویر =
|ملیت = [[پرونده:پرچم ایران.png|22px]] ایرانی
|شهرت =
|دین و مذهب = [[مسلمان]]، [[شیعه]]
|تولد = [[مشهد]]
|شهادت = [[۱۳۶۵/۱/۲۴]]
|وفات =
|مرگ =
|محل دفن =
|مفقود =
|جانباز =
|اسارت =
|نیرو =
|یگانهای خدمت =
|طول خدمت =
|درجه =
|سمت‌ها =
|جنگ‌‌ها =
|نشان‌های لیاقت =
|عملیات‌ =
|فعالیت‌ها =
|تحصیلات =
|تخصص‌ها =
|شغل =
|خانواده =
}}

==خاطرات==
یادم هست وقتی که من و شهید علی سبحانی در منطقه بودیم هر دو راننده کامیون بودیم یک روز که من بارم را نیز خالی کرده بودم وقتی ماشین شهید سبحانی رسید و در حال تخلیه بار بود من بر روی رکاب ماشین او سوار شدم و با او شوخی می کردم و می خواستم تسبیح او را از او بگیرم که ناگهان گلوله ی خمپاره ای به نزدیک کامیون اصابت کرد من خودم را روی زمین پرت کردم وقتی بلند شدم و درب کامیون را باز کردم با صحنه ی دلخراش مواجه شدم . گلوله ی خمپاره که منفجر شده بود یکی از ترکش های آن به پیشانی شهید اصابت کرده و مغز ایشان را متلاشی کرده بود حتی مغز او بر سقف ماشین پاشیده شده بود و او به مقام والای شهادت نائل آمده بود .

<ref>[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=11286 سایت یاران رضا]</ref>
==پانویس==
<references/>

==رده==
{{ترتیب‌پیش‌فرض:هیبت_الله_اکابریان}}
[[رده: شهدا]]
[[رده: شهدای دفاع مقدس]]
[[رده: شهدای ایران]]
[[رده: شهدای استان خراسان رضوی]]
[[رده: شهدای شهرستان مشهد]]

شهید عید محمد سبزی

2020-02-15T17:06:34Z

Shahedi98:

{{جعبه اطلاعات افراد نظامی
|نام فرد = عید محمد سبزی
|تصویر =شهید_عید_محمد_سبزی.jpeg
|توضیح تصویر =
|ملیت = [[پرونده:پرچم ایران.png|22px]] ایرانی
|شهرت =
|دین و مذهب = [[مسلمان]]، [[شیعه]]
|تولد = [[نیشابور]]
|شهادت = [[۱۳۶۵/۴/۲۴]]
|وفات =
|مرگ =
|محل دفن =
|مفقود =
|جانباز =
|اسارت =
|نیرو =
|یگانهای خدمت =
|طول خدمت =
|درجه =
|سمت‌ها = رزمنده
|جنگ‌‌ها =
|نشان‌های لیاقت =
|عملیات‌ =
|فعالیت‌ها =
|تحصیلات =
|تخصص‌ها =
|شغل =
|خانواده = }}

خاطرات:

مشغول صرف شام بودم که صحبت از جبهه شد . در این میان شهید فرمود : اگر خدا می خواست تا کنون رفته بودم چرا که یک بار هواپیما بالای سرم راکت ریخت و آنها در فواصل چند متری من به زمین اصابت نمودند . من دراز کشیدم و منتظر انفجار راکت بودم اما آنها عمل نکردند . اگر عمل می کردند دیگر نبودم . من فوراً به شوخی گفتم : آن طوری من هم افتخار خانواده شهید را کسب می کردم . همگی خندیدند و شهید در جواب گفت آن که جزء افتخارات ماست
. همیشه در حسرت دوری جبهه بود و می گفت : ناقلا، تو جای مرا در جبهه تصاحب کرده ای ! ... و هنگامی که صدای مارش عملیاتی را می شنید با حسرت و آه می گفت : شرکت در عملیات چقدر لذت بخش است . این ناقلا چه موقعیت های خوبی را از من گرفته است . اما بالاخره عازم جبهه شد . نخست به اهواز آمد تا مرا ببیند اما من پیشتر عازم ایلام شده بودم و سرانجام بعد از عملیات پاتک مهران به قرارگاه ظفر ایلام آمد و مرا دید . اولین کلامش این بود تو فکر کردی که من اصلا به جبهه نمی آیم و اینجا را تصاحب کرده و جایم را گرفته ای . .... دیگر بی حوصله شدم و تنوانستم دوری جبهه را تحمل کنم . آخر تا کی باید از دور حسرت جبهه و عملیات را می خوردم .
شهید به این نکته اعتقاد کامل داشت که هرآنچه را که خداوند بخواهد خوب است . یکی از روزها می گفت : « در طی عملیّات خیبر بر اثر اصابت ترکش به کتف چپم مجروح شدم و بایستی هرچه سریعتر به عقب برمی گشتم و خدا خواست که سوار آخرین قایق بشوم . ... و اگر لحظه ای دیرتر برمی گشتم اسارتم حتمی بود .»
لبخند بزن برادر ! در تربیّت معلّم شهید بهشتی مشهد بودیم و روزهای ابتدایی سال تحصیلی 1368 را می گذراندم . در یکی از این روزها یکی از بچّه های کاشمر جلو آمد و پرسید : آقای سبزی آیا برادر شما شهید شده است ؟ گفتم : چطور مگر ؟ ! گفت : همینطوری سئوال کردم ! گفتم : آری ! گفت : دانشجو بود ؟ باز پاسخ دادم : آری ! گفت : دانشجو تبریز بود ؟ گفتم : بله ! گفت : ما لحظه شهادت ایشان آنجا بودیم و همه ما اندوهگین شدیم . جریان از این قرار بود که من اوّلین بار عازم جبهه بود و از نیروی تدارکات بودم و از بچّه های دیده بانی کسی را نمی شناختم و اولیّن شبی هم بود که به منطقه عملیّاتی پا می گذاشتم دلهره داشتم و در گوشه سنگر نگران نشسته بودم که عدّه ای آن طرف می گفتند و می خندیدند تا اینکه برادر شما مرا صدا کرد و گفت : « برادر ! چرا آنجا نشسته ای ؟ بیا داخل جمع ! و تا مرا وادار به خنده نکرد دست از سرم بر نداشت و به من اینچنین گفت : « مگر ما که اینجا نشسته ایم پسر عمو و پسر خاله ایم ؟ ! هر کدام از یک جا هستیم ! پس بیا اینجا تا با هم آشنا شویم و ناراحت نباش ! » و شهید مرا به اجبار به جمع خودشان برد و با هم به گفتار مشغول شدیم و از حالت تنهایی خارج شدم .
به یاد دارم یک روز با برادرانم عید محمد و ابوالقاسم بودم و آنها مشغول علف ریز کردن بودند که عید محمد گفت : کدامیک از ما را بیشتر دوست داری و دلت می خواهد کدام یک از ما شهید شویم تا خانه ای قشنگ مثل خانة شهید قدرت ا ... داشته باشیم که هر وقت دوست داشتی آنجا بیایی . من هم چون عید محمد بزرگتر بود با مهربانی گفتم : شما شهید شوید تا ما هم خانه ای در بهشت داشته باشیم . در خیال کودکانه ام فکر کردم که در گلزار شهدا خانه ای با وسیله های شیک می سازند، بالاخره هم ایشان به فیض شهادت نائل آمد .<ref>[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=11301 سایت یاران رضا]</ref>
==پانویس==
<references/>

==رده==
{{ترتیب‌پیش‌فرض:عید_محمد_سبزی}}
[[رده: شهدا]]
[[رده: شهدای دفاع مقدس]]
[[رده: شهدای ایران]]
[[رده: شهدای استان مشهد]]
[[رده: شهدای شهرستان نیشابور]]

شهید سعید طفلان آب

2020-01-31T16:41:25Z

Shahedi98:

نام : طفلان آب / سعید

نام پدر : اسماعیل

تاریخ تولد : ۱۳۳۹-۰۹-۰۹

محل تولد : اصفهان

تاریخ شهادت : ۱۳۶۰-۰۹-۱۳

محل شهادت : بستان

شهرستان : اصفهان

یگان :

مسئولیت :

تحصیلات : دانشجوی رشته شیمی

محل تحصیل : دانشگاه اصفهان

گلزار : گلستان شهدای اصفهان

rId4

==زندگی نامه==

او عاشقی بود که سر از پا نمی شناخت و گوش به فرمان بود تا سنگر دفاع از انقلاب و پشتیبانی از محرومان را دریابد و او این همه را در شناخت درست از اسلام و قرآن به دست آورده بود، که از کودکی آن را آموخته بود. او رزمنده ای بود نستوه و دانشجویی پر تلاش . به هنگام برپایی نهضت شکوهمند ملت ستمد یده ای ران بر علی ه نظام جور طاغوت به مبارزه برخاست و جهاد را از همان نوجوانی آغاز کرد و این گونه بود که تا پایان حیات در حال جهاد بود و سرانجام نیز به هدف خود که شهادت در طریق الی الله بود، پیوست و اجر و پاداش خود را دریافت کرد .

سعید طفلان یکی از هزاران شهیدی بود که در خط امام خود و گوش به فرمان ولای ت تا آخر به مبارزه و جهاد ادامه داد و بد ین ترتی ب عظمت و افتخار را بر ای اسلام عزیز و ایران سربلند به ارمغان آورد. او با آغاز درگیری های کردستان، دانشگاه را رها کرد و به کردستان رفت و در آن جا در برابر ضدانقلاب به خوبی جنگید و در جنگ، به دشمن ضربه زد و تا پا ی شهادت به پیش رفت و دشمن را ناامید کرد .

سعید در سپاه از نیروهای خوش فکر و فهمیده و کارآمد بود و از جمله افراد ی بود که در انجام عملیات لشکر امام حسین نقش اساسی را بر عهده داشت و به طراحی حمله می پرداخت . در دانشگاه هم از نیروهای خوش فکر بود، به طور ی که دوستان و استادان به او سفارش می کردند که در دانشگاه به درس ادامه دهد؛ اما جبهه جایی نبود که سع ید بتواند دوری اش را تحمل کند. او در اوج رشادت و دلاوری به نقل از دوستانش انسانی بود مخلص و با تقو ا و همین بود که او را در برابر دشمن مستحکم و دلاور کرده بود ، تا جایی که تا آخر مبارزه ایستادگی کرد .

سعید همیشه عشق به شهادت داشت و از شهادت سخن می گفت و در حملات گوناگون شرکت می کرد و سنگر به سنگر در حال جهاد و مبارزه بر ای اسلام و قرآن بود . او با اندیشه ژرف و والایی به آینده نوید بخش انقلاب امیدوار بود. آخرین بار در حالی که دوستان خیلی به ماندن او در شهر و تحصیل در دانشگاه اصرار داشتند، او باز هم به جبهه رفت و سرانجام پس از سال ها مبارزه و جهاد مستمر و تلاش طاقت فرسا به هدف خو یش یعنی لقاءالله پیوست .او در آخرین دیدارش به هنگام خداحافظی، از امام حسین و حضرت ابوالفضل سخن گفت و می گفت: اکنون همه ما مسئولیم و اگر پیرو آنها هستیم باید تا جان داریم، از پای ننشینیم و اسلام و انقلاب را یاری کنیم. وی در 13/9/60 در عملیات طریق القدس، در منطقه بستان به شهادت رسید .

==وصیت نامه==

قسمتی از پیام شهید
شهادت ارثی است که از اولیا به ما رسیده است(امام خمینی )

ما اگر مسلمان و طرفدار امام حسین هستیم، باید هر کار که امام حسین کردند را انجام دهیم، چون امام می فرماید " عمل من باید سرمشق شما باشد ". حضرت ابوالفضل سردار امام حسین در روز عاشورا، در موقعی که یک دستشان را قطع کردند، می فرماید:" والله إن قطعتموا یمینی، انی احامی ابداً عن دینی". یعنی: به خدا قسم، هر چند که دست راست مرا قطع کردند، تا آخر عمر دست از حمایت دینم برنمی دارم .

عارف که ز سرّ معرفت آگاه است * بیرون ز خود است و با خدا همراه است
نفی خود و اثبات وجود حق کن * این معنی لا اله الا الله است

منبع: <ref>[http://khayyen.ir/shahid/797 سایت خین]</ref>

==پانویس==
<references />

==رده==
{{ترتیب‌پیش‌فرض:سعید_طفلان_آب}}
[[رده: شهدا]]
[[رده: شهدای دفاع مقدس]]
[[رده: شهدای ایران]]
[[رده: شهدای استان اصفهان]]

شهید محمود آتشگر

2020-01-31T16:37:22Z

Shahedi98:

rId5

نام: محمود آتشگر

نام پدر: احمد

نام مادر: عفت الملوک

محل شهادت: شلمچه

محل تولد: قزوین

تاریخ تولد: ۱۳۴۵/۰۶/۲۸

تاریخ شهادت: ۱۳۶۵/۱۱/۱۱

استان محل شهادت: خوزستان

شهر محل شهادت: خرمشهر

وضعیت تاهل مجرد درجه نظامی

تحصیلات: دوم راهنمائی

رشته -

عملیات سال تفحص

محل کار بنیاد تحت پوشش

مزار شهید قزوین - قزوین

==زندگي نامه==

آتشگر، محمود: بیست و هشتم شهریور [[۱۳۴۵]] ، در شهر [[قزوین]] به دنیا آمد. پدرش احمد، کارگر کارخانه بافندگی بود و مادرش عفت‌الملوک نام داشت. تا دوم راهنمایی درس خواند. کارگر بود. به عنوان [[پاسدار]] وظیفه در [[جبهه]] حضور یافت . یازدهم بهمن [[۱۳۶۵]] ، در [[شلمچه]] بر اثر اصابت [[ترکش]] به سر و کمر، [[شهید]] شد. مزار او در گلزار شهدای شهر قزوین واقع است.

شهداي ارتش

http://khatesorkh.ir/index.php?martyr_id=2062

==رده==
{{ترتیب‌پیش‌فرض:محمود_آتشگر}}
[[رده: شهدا]]
[[رده: شهدای دفاع مقدس]]
[[رده: شهدای ایران]]
[[رده: شهدای استان قزوین]]

شهید طاهر وحیدی قزلجه میدان

2020-01-23T05:27:36Z

Shahedi98:

شهید طاهر وحیدی قزلجه میدان
تاریخ تولد :1343/10/06
تاریخ شهادت : 1363/04/06
محل شهادت : نامشخص
محل آرامگاه :آذربایجان شرقی - بستان آباد - قزلجه میدان
==زندگی نامه==
بسمه تعالی

شهید طاهر وحیدی درتاریخ 1343/10/06 در منطقه تبریز دیده به جهان گشود واین شهید معظم جوانی بسیار فعال و پر تلاش و اغلب درفکر جنگ با کفار و منافقین بود او روح بزرگی داشت و همسنگرانش در لشکر 81 کرمانشاه نیروی زمینی ارتش جمهوری اسلامی ایران از او به عنوان رزمنده ای دلاور و شجاع یاد می کنند وی در تاریخ 1363/04/06 درمنطقه درحالی که مشغول دفاع از کشور اسلامی بود به علت توسط دشمن درجبهه دراین پیکار نابرابر به دیدار معبود شتافت و با اولیاء خدا پیوست جنازه مطهرش پس از تخلیه به تبریز بر روی دوشهای مردم قدردان آن منطقه با شکوه تمام تشییع و با بدرقه اشکهای چشم مردم آن دیار درگلستان شهدای تبریز به خاک سپرده شد.
منبع:سایت شهدای ارتش
http://ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/36717

==رده==
{{ترتیب‌پیش‌فرض:طاهر_وحیدی_قزلجه_میدان}}
[[رده: شهدا]]
[[رده: شهدای دفاع مقدس]]
[[رده: شهدای ایران]]
[[رده: شهدای استان آذربایجان شرقی]]
[[رده: شهدای شهرستان تبریز]]

شهید سیف علی سلمان زاده

2020-01-23T05:24:37Z

Shahedi98: /* رده */

شهید سیف علی سلمان زاده
تاریخ تولد 13410112
تاریخ شهادت 13620603
محل شهادت نامشخص
محل آرامگاه آذربایجان شرقی - آذرشهر – ممقان
==زندگینامه==
یکی درهم بخشد آن دیگری دینار ولی در میان بخشندگان آنکس که پروانه صفت جان خود را فدا میکند و هستی خود را درراه عشق حق از دست میدهد بالاتر از اوج تخیلات قرار گرفته است.

از لبیک گویان رب الشهدا والصدیقین شهید سیف علی سلمان زاده فرزند احمد علی است که هم اکنون یکی از شهدای پر افتخار گلزار شهدای ممقان می باشد او در تاریخ 1341/01/12 در آذر شهر در خانواده ای متدین به دنیا آمد پس از ورود به ارتش با عشق و علاقه آموزشهای مختلف را در رسته مربوطه طی نمود و بتا شجاعت و دلاوری به نبرد با دشمنان بعثی در منطقه سومار که دفاع از آن تیپ....لشگر گروه 11 مراغه واگذار گردیده بود پرداخته و در عملیات مورخه 3/6/1362 بر علیه دشمن جان شیرین خود را فدای اسلام نمود و آرامگاه آن بزرگوار در گلستان شهدای ممقان همچون خورشید درخشانی خود نمایی میکند.
منبع:سایت شهدای ارتش
http://ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/36927

==رده==
{{ترتیب‌پیش‌فرض:سیف_علی_سلمان_زاده}}
[[رده: شهدا]]
[[رده: شهدای دفاع مقدس]]
[[رده: شهدای ایران]]
[[رده: شهدای استان آذربایجان شرقی]]
[[رده: شهدای شهرستان شازند]]

شهید سیف علی سلمان زاده

2020-01-23T05:24:02Z

Shahedi98:

شهید کریم نبوی

2020-01-23T05:20:11Z

Shahedi98:

شهید کریم نبوی
تاریخ تولد :1342/01/08
تاریخ شهادت : 1363/03/02
محل شهادت : نامشخص
محل آرامگاه :مرکزی - شازند - توره

==زندگی نامه==
بسمه تعالی
زندگی‌نامه شهید شهید والا‌مقام سید کریم نبوی به تاریخ 08/01/1342 در توره‌ی اراک واقع در استان مرکزی تولد یافت. دوران کودکی را در دامان گرم خانواده سپری نمود و با رسیدن به سن 7 سالگی وارد دبستان شد . تحصیلات خود را تا دوم راهنمایی ادامه داد ولی بضاعت کم مالی خانواده‌ی ساده‌زیست و کم‌درآمدش فرصت تحصیل را از وی گرفت. او نیز برای کمک و مساعدت به اوضاع نابسامان اقتصادی خانواده و بهتر شدن معیشت زندگی ‌ به شغل آزاد روی آورد. شهید بسیار مردم‌دار، مومن، خداپرست و خوش‌اخلاق بود و با همه رابطه‌ی خوبی داشت. انقلاب اسلامی و نفوذ کلام امام و چهره‌ی منور‌ش در وجود شهید اثر شگرفی گذاشته بود بطوری که ساعت‌ها سخنرانی امام را گوش می‌کرد و با واژه‌های جدیدی مثل ولایت فقیه، وحدت کلمه، پیروزی خون بر شمشیر و..... آشنا می‌شد. نا‌خود‌آگاه سخنان امام ملکه‌ی ذهنش شد. شهادت و جایگاه شهید را از ‌بطن کلام امام درک کرد. با شروع جنگ تحمیلی، لباس مقدس سربازی را بر تن نمود و پس از طی دوران آموزشی به جبهه اعزام گردید. او بسیار مهربان و با‌عاطفه بود و به همه محبت می‌کرد. درسوگ همسنگران شهیدش بسیار اندوهناک، مویه و زاری می‌کرد. هر بار که به مرخصی عزیمت می‌نمود، زمانی را برای سرکشی و دیدار با خانواده‌های همرزم شهیدش اختصاص می‌داد. او در این ملاقات‌ها از ایثارگری‌ها و رشادت‌های دلاورانه‌ی شهیدشان برایشان داد سخن می‌داد. با این کارنه تنها پیام شهید را برای تداوم راه سرخ شهادت می‌رساند، بلکه علاوه بر آن باعث تسلی دل داغدار خانواده‌ی شهید می‌گشت. سر‌انجام در تاریخ 02/03/1363 در منطقه‌ی عملیاتی جزیزه مجنون بر اثر اصابت ترکش خود او نیز مانند همسنگران شهیدش به درجه‌ی رفیع شهادت نایل آمد
<ref>[http://ajashohada.ir/home/martyrdetails/27298 سایت شهدای ارتش]</ref>

==پانویس==
<references />

==رده==
{{ترتیب‌پیش‌فرض:کریم_نبوی}}
[[رده: شهدا]]
[[رده: شهدای دفاع مقدس]]
[[رده: شهدای ایران]]
[[رده: شهدای استان مرکزی]]
[[رده: شهدای شهرستان اراک]]

شهید محسن مفیدفر

2020-01-23T05:17:51Z

Shahedi98:

شهید محسن مفیدفر

تاریخ تولد :1333/02/01
تاریخ شهادت : 1361/01/05

محل شهادت : نامشخص
محل آرامگاه :آذربایجان غربی - ارومیه - باغ‌رضوان

rId4

==زندگینامه==

شهید محسن مفيدفر نيز از شهداي پاك انقلاب اسلامي است كه استوار و بيكران، وسيع و بي انتها و مهربان بود. وي در سال 1333 در اروميه به دنيا آمد و دوران تحصيل و رشد خود را همانند ساير هم بازي ها و همسالانش طي نمود. او نيز مثل بقيّه ي مردم زندگي مي كرد و قبل از انقلاب زياد مذهبي نبود، اما در درون خود فرياد خاموشي را احساس مي كرد.

با پيروزي انقلاب و تجديد حيات اسلام، اين نداي درون به صدا درآمد و او را با انقلاب همراه نمود. او خوشحال تنها راه را در رفتن به نمازهاي جمعه و اعزام به جبهه ها ديد. الحقّ كه اين تشنه ي معنويت، اين مشتاق حركت به سوي الله كه در تمام امور زندگي اسلام را محك كار خود قرار مي داد و اعمال و رفتار خود را با موازين اسلامي تطبيق مي نمود، و چه زيبا به سوي چشمه ي الوهيت حركت کرد.

سرانجام شهید محسن مفیدفر در تاریخ 1361/01/05 در منطقه عملياتي شوش دانيال توانست به سرچشمه معنويت برسد و وجود خسته ي خود را در زلال عشق به الله شست و شو دهد. پيكر پاك اين شهيد گرامي اينك در شهر اروميه و در گلزار شهدا در خاك آرام گرفته است.

منبع

سایت شهدای ارتش

http://ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/ 25 636

==رده==
{{ترتیب‌پیش‌فرض:محسن_مفیدفر}}
[[رده: شهدا]]
[[رده: شهدای دفاع مقدس]]
[[رده: شهدای ایران]]
[[رده: شهدای استان آذربایجان_غربی]]
[[رده: شهدای شهرستان ارومیه]]

شهید مجتبی ملانظری

2020-01-23T05:16:16Z

Shahedi98:

شهید مجتبی ملانظری
تاریخ تولد :1346/01/01
تاریخ شهادت : 1366/01/20
محل شهادت : نامشخص
محل آرامگاه :شهرستان های استان تهران - دماوند - آینه ورزان

==زندگی نامه==
بسمه تعالی
شهيد مجتبي ملانظري، در تاریخ، 1346/1/1 در استان تهران روستای آیینه ورزان متولد شد. پدرش یعقوبعلی و مادرش قدسی نام داشت وی تا مقطع ابتدائی تحصیل کرد و مجرد بود. این شهید عزيز در سال 1365 با عضویت ارتشی به جبهه اعزام شد و در سال 1366 بر اثر اصابت ترکش در منطقه عملیاتی کربلای 5، پل زهاب توسط دشمن بعثی به شهادت رسید. مزار این شهید در روستای آیینه ورزان واقع شده است. شهید 8 ماه مفقودالاثر بود بعد از اين مدت جنازه شهید را به روستا آوردند.
==نگارخانه تصاویر==
<gallery>

Image:1738002KAKA002-001.jpg
Image:1738002KAKA001-001.jpg

</gallery>

منبع:سایت شهدای ارتش
http://ajashohada.ir/home/MartyrDetails/25787

==رده==
{{ترتیب‌پیش‌فرض:مجتبی_ملا_نظری}}
[[رده: شهدا]]
[[رده: شهدای دفاع مقدس]]
[[رده: شهدای ایران]]
[[رده: شهدای استان تهران]]
[[رده: شهدای شهرستان دماوند]]

شهید محسن مفید فر

2020-01-23T05:09:11Z

Shahedi98:

شهید محسن مفیدفر
تاریخ تولد :1333/02/01
تاریخ شهادت : 1361/01/05
محل شهادت : نامشخص
محل آرامگاه :آذربایجان غربی - ارومیه - باغ‌رضوان

==زندگی نامه==
شهید محسن مفيدفر نيز از شهداي پاك انقلاب اسلامي است كه استوار و بيكران، وسيع و بي انتها و مهربان بود. وي در سال 1333 در اروميه به دنيا آمد و دوران تحصيل و رشد خود را همانند ساير هم بازي ها و همسالانش طي نمود. او نيز مثل بقيّه ي مردم زندگي مي كرد و قبل از انقلاب زياد مذهبي نبود، اما در درون خود فرياد خاموشي را احساس مي كرد.
با پيروزي انقلاب و تجديد حيات اسلام، اين نداي درون به صدا درآمد و او را با انقلاب همراه نمود. او خوشحال تنها راه را در رفتن به نمازهاي جمعه و اعزام به جبهه ها ديد. الحقّ كه اين تشنه ي معنويت، اين مشتاق حركت به سوي الله كه در تمام امور زندگي اسلام را محك كار خود قرار مي داد و اعمال و رفتار خود را با موازين اسلامي تطبيق مي نمود، و چه زيبا به سوي چشمه ي الوهيت حركت کرد.
سرانجام شهید محسن مفیدفر در تاریخ 1361/01/05 در منطقه عملياتي شوش دانيال توانست به سرچشمه معنويت برسد و وجود خسته ي خود را در زلال عشق به الله شست و شو دهد. پيكر پاك اين شهيد گرامي اينك در شهر اروميه و در گلزار شهدا در خاك آرام گرفته است.

==خاطرات==
خاطره ای از زبان همسر شهید
همسرش درباره ي خصوصيات اخلاقي او چنين مي نويسد:
شهید مفید فر در طول زندگي صبور و بردبار بود. به هيچ وجه باعث ناراحتي ديگران نمي شد. گاهي كه بر سر مسائل زندگي با هم بحث مي كرديم، او با بردباري و صبوري تمام، مسائل را حل و فصل مي كرد و سعي در قانع نمودن من داشت.
رفتارش با ما خيلي خوب بود و با وجود او ما در زندگي هيچ كم و كسري نداشتيم. او به بچه هايمان بهاره و سميه نيز توجّه زيادي داشت، مرتّب با آنها بازي مي كرد. البتّه اين اواخر چون نمي خواست بچه ها به او وابسته شوند، آنها را به خود انس نمي داد. مي گفت: «من ارتشي هستم و بيشتر مواقع را در مأموريت مي گذرانم. نمي خواهم در نبود من بچه ها احساس ناراحتي و كمبود بكنند.»
هيچ گاه تنها بيرون نمي رفت. حتي اگر براي خريد مي خواست از خانه بيرون رود، من و بچه ها را هم با خود مي برد، يكبار يكي از دوستانش از او پرسيد: «چرا شما هر كجا مي رويد با هم مي رويد؟» او در جواب گفت: «ما گذشته از اين كه زوج يكديگريم دوست و همدم و غم خوار يكديگر هم هستيم. با هم بودنمان لطف ديگري دارد.»
شهید مفیدفر پس از پيروزي انقلاب بيش از ساير دوستانش به جبهه مي رفت. هرگاه براي دوستانش گرفتاري پيش مي آمد كه نميتوانستند به مأموريت بروند، از او كمك مي خواستند، او نيز همواره براي پذيرش مأموريت مشتاق و پيش قدم بود. يك بار از كثرت مأموريت او گله كردم. صبورانه جواب داد: «من به جاي كساني مي روم كه بچه شان مريض است يا مشكلي دارند». او هميشه مرا با منطق و دليل قانع مي كرد.
اين فداكاري هايش او را در دل دوستانش نيز عزيز كرده بود، چنان كه همه به او احترام مي گذاشتند و به پاس همان محبّت ها هميشه از او ياد مي كنند.
او عاشق شهادت بود و همواره مي گفت: «خوشا به حال آنان كه در اين راه قدم برداشته اند.» مي توانم بگويم زندگي ما در رابطه با انقلاب و جنگ شكل گرفت؛ چرا كه دختر اولمان بهاره همزمان با انقلاب به دنيا آمد و سميه نيز همزمان با شروع جنگ. او از جناياتي كه صدّام در خوزستان انجام مي داد بسيار غمگين بود و سعي مي كرد به نحوي از اين جنايات جلوگيري كند تا مرد جنوب نيز بتوانند آرامش دوباره ي خود را به دست آورند. او به همين نيّت مرتّب به جبهه مي رفت و در عمليات مختلف شركت مي كرد. يك بار نزديك عيد با عجله از اداره به منزل آمد و گفت: «مي خواهم به مأموريت بروم». پرسيدم: كجا؟
گفت: «تهران. زود حاضر شويد كه مي خواهم شما را هم با خود ببرم.
لباس و وسايل لازم را آماده كردم.
او گفت: اين لباس ها را بر ندار. از توي بقچه لباس مشكي مرا در آورد و گفت: اين را بردار كه ممكن است به دردت بخورد.
نگاهي به او كردم و نور شهادت را در سيمايش ديدم. يك لحظه از نظرم گذشت كه او را از رفتن به مأموريت منع كنم ولي با توجه به اين كه او عاشق شهادت بود، حرفي نزدم و با هم به تهران آمديم. اين آخرين مأموريت او بود او به لقاء الله پيوست و ما را در غم عزيزترين فرد خانواده به سوگ نشاند.

==نگارخانه تصاویر==
<gallery>

Image:6128657.jpg

</gallery>

منبع:سایت شهدای ارتش
http://ajashohada.ir/home/MartyrDetails/25636

==رده==
{{ترتیب‌پیش‌فرض:محسن_مفیدفر}}
[[رده: شهدا]]
[[رده: شهدای دفاع مقدس]]
[[رده: شهدای ایران]]
[[رده: شهدای استان آذربایجان غربی]]
[[رده: شهدای شهرستان ارومیه]]

شهید حسن اکبری

2020-01-21T14:00:38Z

Shahedi98:

{{جعبه اطلاعات افراد نظامی
|نام فرد = حسن اکبری
|تصویر = Hasan-akbari.jpg
|توضیح تصویر =
|ملیت = [[پرونده:پرچم ایران.png|22px]] ایرانی
|شهرت =
|دین و مذهب = [[مسلمان]]، [[شیعه]]
|تولد = [[زادروزهای 1 خرداد|1331/03/01]]
|شهادت = [[الگو:شهدای 20 بهمن|1359/11/20]]
|وفات =
|مرگ =
|محل دفن =
|مفقود =
|جانباز =
|اسارت =
|نیرو =
|یگانهای خدمت =
|طول خدمت =
|درجه =
|سمت‌ها =
|جنگ‌‌ها =
|نشان‌های لیاقت =
|عملیات‌ =
|فعالیت‌ها =
|تحصیلات =
|تخصص‌ها =
|شغل =
|خانواده =
}}

شهید حسن اکبری
تاریخ تولد :1331/03/01
تاریخ شهادت : 1359/11/20

==زندگی نامه==
شهید حسن اکبری، فرزند یحیی، در تاریخ، 1331/03/01 در روستای مكتو، از توابع شهرستان هشترود دیده به جهان گشود؛ به دلیل عدم امكانات فقط به اندازه خواندن و نوشتن، از نعمت تحصیل برخوردار شد، او از زمانی كه در خود توانایی یاری پدر را دید در امور كشاورزی به وی كمك كرد تا این كه در دوره جوانی، بنا به سیره و سنت پیامبر اكرم(ص) ازدواج كرد، حاصل این ازدواج فرخنده، دختری مؤمن و با عاطفه بود.
او سپس جهت تأمین مخارج زندگی خود، و نیز كمك به خانواده پدرش، به عنوان جوشكار، در استان فارس و شهر شیراز مشغول به كار شد تا این كه انقلاب اسلامی به پیروزی رسید و در سال 1359 نیروهای متجاوز عراق، به سرزمین مقدس كشورمان جهت براندازی انقلاب اسلامی حمله ور شدند.
بلافاصله نیروهای رزمنده انقلاب، زیر نظر دكتر چمران، جهت جلوگیری از پیشروی نیروهای عراق، دست به جنگ های نامنظم زدند، یكی از این نیروهای رزمنده، كه در كنار دكتر چمران با نیروهای عراق می جنگید، شهید حسن اكبری بود، او نیز برای دكتر چمران مانند دیگر سربازان فداكارش مایه ی امید و افتخار بود. او با دل و جان، و ایمانی سرشار از عشق الهی، و با افتخار در كنار فرمانده اش شهید چمران، دلاوری های بی نظیری از خود نشان داد و سرانجام به خواست الهی در تاریخ، 1359/11/18 در یكی از عملیات های نامنظم از نعمت شهادت بهره مند شد و روح پاكش به ملكوت اعلاء پرواز كرد.

نكات برجسته در زندگی این شهید گرامی، او از ایمان و شور خاصی برخوردار، و مذهبی، و عاشق قرآن بود و برای اسلام از هیچ كوششی فروگذار نمی كرد؛ او ایمان قوی، و اعتقاد راسخ داشت، انسانی مذهبی و استوار بود و نماز و روزه اش ترك نمی شد؛ با شروع انقلاب اسلامی فصل جدیدی در زندگی او گشوده شد، شركت در راهپیمایی را یك وظیفه حیاتی می دانست، رفتار او خیلی پسندیده بود كه همه دوستان و آشنایان از او راضی بودند.<ref>منبع سایت شهدای ارتش</ref>

==پانویس==
<references/>

==رده==
{{ترتیب‌پیش‌فرض:حسن_اکبری}}
[[رده: شهدا]]
[[رده: شهدای دفاع مقدس]]
[[رده: شهدای ایران]]
[[رده: شهدای استان فارس]]
[[رده: شهدای شهرستان شیراز]]

شهید حسن اهوپای

2020-01-21T13:57:49Z

Shahedi98:

بسم رب الشهداء و الصدیقین
نام: حسن
نام خانوادگی: آهوپای
تاریخ تولد: 20/1/1341
محل تولد: روستای علی آباد از توابع قم
نام پدر: حسین
نام مادر: نرجس خاتون
شغل: کارگر کارخانه ایران مرینوس
تاریخ شهادت: 18/2/1361
محل شهادت: شلمچه
محل دفن: قم

== وصیت نامه==
• بدانید که امروز اطاعت از رهبر کبیر حضرت امام خمینی واجب است.
• محکم ترین رابطه بین خدا و بنده نماز است، نماز.

باسمه تعالی
فرازی از وصیت نامه شهید حسن آهوپای
باسلام به ارواح طیبه چهارده معصوم علیهم السلام و همه علما و صلحا، شهدا و مومنین و مومنات، مخصوصا سلام و عرض ادب خدمت آخرین پیام رسان الهی، قطب عالم امکان، حضرت مهدی صاحب الزمان عج.
پدر و مارد گرامیم! برادران عزیزم وخواهر عزیزم! و ملت عزیز ایران! بدانی که امروز اطاعت از رهبر کبیر حضرت امام خمینی واجب است طبق آیه شریفه قرآن که می فرماید:«اطیعوا الله و اطیعوا الرسول...» و همگان بدانند که این آقا فرزند صالح سالار شهیدان آقا امام حسین ع است که آرمان ها و آرزوهای ملت ها را در خود مجسم کرده بود و برای آزادی اراده و باز گرداندن کرامت آنان و ایجاد زندگی امن و به دور از ظلم جنگید و درس آزادگی را به ما آموخت.
عزیزانم! محکم ترین رابطه بین خدا و بنده نماز است، نماز.
از تمامی افراد خانواده، اقوام و دوستان حلالیت می طلبمو
به امید پیروزی حق
والسلام<ref>کتاب آثار و اسناد ایثارگران | شهدای استان قم | ناشر: بنیاد شهید</ref>
1360
==پانویس==
<references />

==رده==
{{ترتیب‌پیش‌فرض:حسن_آهوپای}}
[[رده: شهدا]]
[[رده: شهدای دفاع مقدس]]
[[رده: شهدای ایران]]
[[رده: شهدای استان قم]]

شهید حسن انفرادی حسن آباد

2020-01-21T13:52:36Z

Shahedi98: /* رده */

تاریخ تولد : 1339/07/09
نام : حسن‌ محل تولد : چناران
نام خانوادگی : انفرادی حسن آباد تاریخ شهادت : 1365/10/22
نام پدر : امیر مکان شهادت : شلمچه
تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت : جنوب غرب
شغل : پاسدار انقلاب اسلامی یگان خدمتی : لشکر 5 نصر - گردان یدالله
گروه مربوط : فرماندهان شهید خراسان
نوع عضویت : فرمانده هان رده دو مسئولیت : فرمانده‌گردان‌
گلزار : بهشت زینب چناران‌

==زندگینامه==

حسن‌ انفرادی‌، در یکی‌ از روزهای‌ پاییزی‌، در خانواده‌ای‌روستایی‌ چشم‌ به‌ جهان‌ گشود. پدرش‌ کشاورزی‌ می‌کرد و با عرق‌جبین‌، لقمه‌نان‌ حلالی‌ سر سفره‌ می‌آورد. سومین‌ فرزند خانواده‌بود. مادرش‌ را که‌ همیشه‌ مریض‌احوال‌ بود، در سنین‌ نوجوانی‌ ازدست‌ داد.
از دوران‌ نوجوانی‌ حرفه‌ی‌ خیاطی‌ را آموخت‌. بعد از مرگ‌ مادر،حسن‌ و برادر کوچکترش‌ حسین‌ به‌ مشهد رفتند و در خانه‌ی‌ برادربزرگ‌شان‌ علی‌ ساکن‌ شدند. حسین‌ در کار نقاشی‌ ساختمان‌مشغول‌ شد و حسن‌ نیز کار خیاطی‌ را دنبال‌ کرد. شب‌ها درس‌می‌خواند و روزها در مغاره‌ی‌ خیاطی‌ شاگردی‌ می‌کرد.
به‌ قرآن‌ علاقه‌ داشت‌ و با صوت‌ زیبایی‌ آن‌ را می‌خواند. صدای گرمش‌ باعث‌ شده‌ بود در مجالس‌ و مراسم‌ عزاداری‌ امام‌حسین‌(ع‌)نوحه‌سرایی‌ کند. در انقلاب‌، با برادر بزرگش‌ علی‌ و برادرکوچکترش‌ حسین‌ در تظاهرات‌ شرکت‌ می‌کرد.
با شروع‌ جنگ‌ تحمیلی‌، کار خیاطی‌ را کنار گذاشت‌ و اسلحه‌ به‌دست‌ گرفت‌. به‌ عضویت‌ سپاه‌ پاسداران‌ انقلاب‌ اسلامی‌ در آمد وتقریباً تا پایان‌ عمر کوتاهش‌، در خدمت‌ جبهه‌ و جنگ‌ بود.
در هجده‌ سالگی‌ با «طیبه‌ نجاتیان‌» ازدواج‌ کرد. خانواده‌ی‌نجاتیان‌ همسایه‌ی‌ برادرش‌ بودند. خیلی‌ دوست‌ داشت‌ فرزنداولش‌ دختر باشد که‌ چنین‌ هم‌ شد. اما بچه‌ نارس‌ متولد شده‌ بود واز دست‌ رفت‌. حسن‌، شکر خدا را به‌ جا آورد چون‌ معتقد بود خدادارد آن‌ها را آزمایش‌ می‌کند.
خداوند باز او را مورد لطف‌ قرار داد و دختری‌ به‌ آن‌ها عطا کردکه‌ نام‌ او را انسیه‌ گذاشتند. دو فرزند بعدی‌ او پسر بودند. اولی‌ را به‌یاد عموی‌ شهیدش‌ حسین‌ نامیدند. فرزند بعدی‌ هم‌ حمزه‌ نام‌گرفت‌. او که‌ خیلی‌ علاقه‌ داشت‌ نام‌ دخترانش‌ را از القاب‌ و اسامی‌حضرت‌ زهرا(س‌) انتخاب‌ کند، دختران‌ دیگرش‌ را زهرا و فاطمه‌نامید. آخرین‌ فرزندش‌ زمانی‌ به‌ دنیا آمد که‌ او شهید شده‌ بود. اوپیش‌ از رفتن‌ گفته‌ بود:
ـ دیگر برنمی‌گردم‌. اسم‌ دخترم‌ را فاطمه‌ بگذارید.
حسن‌ انفرادی‌ آموزش‌های‌ تکنیکی‌ و تاکتیکی‌ را ندیده‌ بود اماگویی‌ بالفطره‌ فرمانده‌ به‌ دنیا آمده‌ بود.
فرماندهی‌ گردان‌ یدالله‌ را به‌ او سپردند؛ گردانی‌ که‌ در شجاعت‌و درست‌ عمل‌ کردن‌، زبانزد همه‌ی‌ اهل‌ جبهه‌ بود. انفرادی‌ همیشه‌نیروهایش‌ را آماده‌ نگه‌ می‌داشت‌. او روی‌ آموزش‌، تمرین‌ ونیروی‌ بدنی‌ تأکید فراوانی‌ داشت‌. هر جا عملیات‌ سختی‌ در پیش‌بود، به‌ این‌ گردان‌ می‌سپردند. از جمله‌ حفظ‌ و نگهداری‌ محورشلمچه‌ و ام‌القصر را بعد از این‌ که‌ به‌ دست‌ نیروهای‌ بسیجی‌ فتح‌شده‌ بود. این‌ منطقه‌ خطرناک‌ترین‌ و بدترین‌ موقعیت‌ را داشت‌.
اولین‌ باری‌ که‌ قرار شد بچه‌های‌ بسیج‌ لباس‌ متحدالشکلی‌داشته‌ باشند، انفرادی‌ دوخت‌ لباس‌ها را به‌ عهده‌ گرفت‌. پارچه‌گرفت‌ و به‌ فرمی‌ که‌ دستور داده‌ شده‌ بود، لباس‌ها را دوخت‌.بعضی‌ از آن‌ها هنوز لباس‌ را به‌ عنوان‌ یادگار آن‌ سال‌ها و با یاد وخاطره‌ی‌ شهید انفرادی‌ نگه‌ داشته‌اند.
چند بار در جبهه‌ مجروح‌ شد. بار دومی‌ که‌ مجروح‌ شد، به‌خانواده‌اش‌ اطلاع‌ هم‌ نداد. گفته‌ بود خودم‌ خوب‌ که‌ شدم‌، می‌روم‌و می‌بینم‌شان‌.
او ساعت‌ چهار بعد از ظهر بیست‌ و یکم‌ دی‌ 1365 در منطقه‌ی‌شلمچه‌ شهید شد و سرانجام‌ به‌ آرزوی‌ دیرینش‌ رسید. او درآخرین‌ سخنرانی‌اش‌ در چناران‌، شهر زادگاهش‌، گفته‌ بود:
ـ می‌خواهم‌ حقم‌ را از خدا بگیرم‌، چون‌ به‌ غیر از خدا هیچ‌ کس‌نمی‌تواند حق‌ مرا بدهد. حق‌ من‌ شهادت‌ است‌.
پیکر او را در گلزار بهشت‌ زینب‌(س‌) چناران‌ به‌ خاک‌ سپردند<ref>[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=3144منبع سایت یاران رضا]</ref>
==نگارخانه تصاویر==
<gallery>

Image:3144.jpg

</gallery>

==پانویس==
<references/>

==رده==
{{ترتیب‌پیش‌فرض:حسن_انفرادی}}
[[رده: شهدا]]
[[رده: شهدای دفاع مقدس]]
[[رده: شهدای ایران]]
[[رده: شهدای استان خراسان رضوی]]

شهید حسن انفرادی حسن آباد

2020-01-21T13:50:11Z

Shahedi98:

شهید محمدحسین محمودیان

2020-01-20T13:40:25Z

Shahedi98:

نام: محمد حسین محمودیان

نام پدر: اصغر

نام مادر: خدیجه

محل تولد: تهران تاریخ تولد: ۱۳۳۴/۰۷/۰۹

محل شهادت: قزوین-خ طالقانی تاریخ شهادت: ۱۳۵۷/۱۰/۰۶

استان محل شهادت: قزوین شهر محل شهادت: قزوین

وضعیت تاهل: مجرد درجه نظامی

تحصیلات: سوم متوسطه رشته -

عملیات سال تفحص

محل کار بنیاد تحت پوشش

مزار شهید قزوین

==زندگینامه==

شهید محمدحسین محمودیان ، نهم مهر ۱۳۳۴ ، در شهر تهران به دنیا آمد. پدرش اصغر، کارمند اداره آبیاری بود و مادرش خدیجه نام داشت. تا سوم متوسطه درس خواند. عکاس بود. ششم دی ۱۳۵۷ ، در قزوین هنگام شرکت در تظاهرات علیه رژیم شاهنشاهی بر اثر اصابت گلوله به شهادت رسید . مزار او در امامزاده حسین شهر قزوین قرار دارد. برادرش صمد نیز به شهادت رسیده است .<ref>سایت سه هزار شهید استان قزوین</ref>[http://khatesorkh.ir/index.php?martyr_id=25 سایت سه هزارشهید استان قزوین]
==بانویس==
<references />

==رده==
{{ترتیب‌پیش‌فرض:محمدحسین_محمودیان}}
[[رده: شهدا]]
[[رده: شهدای انقلاب]]
[[رده: شهدای ایران]]
[[رده: شهدای استان قزوین]]

شهید محسن میرزایی حصاریان

2020-01-18T16:00:32Z

Shahedi98: /* رده */

نام: محسن میرزایی حصاریان

نام پدر: رسول

نام مادر: منصوره

محل تولد: تهران تاریخ تولد: ۱۳۳۳/۱۲/۲۱

محل شهادت: قزوین-خ شهدا تاریخ شهادت: ۱۳۵۷/۱۱/۱۱

استان محل شهادت: قزوین شهر محل شهادت: قزوین

وضعیت تاهل: متاهل درجه نظامی

تعداد پسر: ۰ تعداد دختر: ۰

تحصیلات: سطح1ـ اتمام لمعتین رشته حوزوی

عملیات سال تفحص

محل کار بنیاد تحت پوشش

مزار شهید قزوین – قزوین

زندگینامه

شهید محسن میرزایی‌ حصاریان ، بیست و یکم اسفند ۱۳۳۳ ، در شهر تهران به دنیا آمد. پدرش رسول و مادرش منصوره نام داشت. تا پایان سطح اول در حوزه علمیه درس خواند. طلبه و نجار بود. سال ۱۳۵۷ ازدواج کرد. یازدهم بهمن ۱۳۵۷ ، در قزوین هنگام شرکت در تظاهرات علیه رژیم شاهنشاهی بر اثر اصابت گلوله مجروح شد و پس از ۳۵ روز بر اثر عوارض ناشی از آن به شهادت رسید . مزار او در امامزاده حسین شهر قزوین واقع است .

<ref>[http://khatesorkh.ir/index.php?martyr_id=28 سایت سرداران و3000شهید استان قزوین] </ref>
==پانویس==
<references />
==رده==
{{ترتیب‌پیش‌فرض:محسن_میرزایی_حصاریان}}
[[رده: شهدا]]
[[رده: شهدای انقلاب ]]
[[رده: شهدای ایران]]
[[رده: شهدای استان قزوین]]

شهید احمدرضا بهرامی

2020-01-18T15:59:35Z

Shahedi98: /* رده */

نام: احمد رضا بهرامی

نام پدر: حسن علی

نام مادر: خمار

محل تولد: قزوین - قدیم آباد تاریخ تولد: ۱۳۲۵/۰۲/۰۴

محل شهادت: قزوین - خ راه آهن تاریخ شهادت ۱۳۵۷/۱۰/۱۳

استان محل شهادت: قزوین شهر محل شهادت: قزوین

وضعیت: تاهل متاهل درجه نظامی

تعداد پسر: ۱ تعداد دختر: ۱

تحصیلات: ششم ابتدائی رشته -

عملیات سال تفحص

محل کار بنیاد تحت پوشش

مزار شهید قزوین - البرز - قدیم آباد

زندگینامه

شهید احمدرضا بهرامی ، چهارم اردیبهشت ۱۳۲۵ ، در روستای قدیم‌آباد از توابع شهر قزوین به دنیا آمد. پدرش حسنعلی و مادرش خمار (فوت ۱۳۴۲) نام داشت. تا پایان دوره ابتدایی درس خواند. کارگر بود. سال ۱۳۴۷ ازدواج کرد و صاحب یک پسر و یک دختر شد. سیزدهم دی ۱۳۵۷ ، در قزوین هنگام شرکت در تظاهرات علیه رژیم شاهنشاهی بر اثر اصابت گلوله به شهادت رسید . مزار او در گلزار شهدای زادگاهش واقع است.<ref>[http://khatesorkh.ir/index.php?martyr_id=%2035 سایت سه هزار شهید استان قزوین]</ref>

==پانویس==
<references />
==رده==
{{ترتیب‌پیش‌فرض:احمد_رضا_بهرامی}}
[[رده: شهدا]]
[[رده: شهدای انقلاب]]
[[رده: شهدای ایران]]
[[رده: شهدای استان قزوین]]

شهید محمدحسین محمودیان

2020-01-18T15:58:41Z

Shahedi98: /* رده */

نام: محمد حسین محمودیان

نام پدر: اصغر

نام مادر: خدیجه

محل تولد: تهران تاریخ تولد: ۱۳۳۴/۰۷/۰۹

محل شهادت: قزوین-خ طالقانی تاریخ شهادت: ۱۳۵۷/۱۰/۰۶

استان محل شهادت: قزوین شهر محل شهادت: قزوین

وضعیت تاهل: مجرد درجه نظامی

تحصیلات: سوم متوسطه رشته -

عملیات سال تفحص

محل کار بنیاد تحت پوشش

مزار شهید قزوین

زندگینامه

شهید محمدحسین محمودیان ، نهم مهر ۱۳۳۴ ، در شهر تهران به دنیا آمد. پدرش اصغر، کارمند اداره آبیاری بود و مادرش خدیجه نام داشت. تا سوم متوسطه درس خواند. عکاس بود. ششم دی ۱۳۵۷ ، در قزوین هنگام شرکت در تظاهرات علیه رژیم شاهنشاهی بر اثر اصابت گلوله به شهادت رسید . مزار او در امامزاده حسین شهر قزوین قرار دارد. برادرش صمد نیز به شهادت رسیده است .

منبع:

سایت سه هزار شهید استان قزوین

http://khatesorkh.ir/index.php?martyr_id=25

seyyed ebrahim1336:
==رده==
{{ترتیب‌پیش‌فرض:محمدحسین_محمودیان}}
[[رده: شهدا]]
[[رده: شهدای انقلاب]]
[[رده: شهدای ایران]]
[[رده: شهدای استان قزوین]]

شهید اکبر مهدی خانی

2020-01-18T15:57:40Z

Shahedi98: /* رده */

نام: اکبر مهدی خانی

نام پدر: محمد صادق

نام مادر: زهرا

محل تولد: قزوین تاریخ تولد: ۱۳۴۱/۰۳/۰۶

محل شهادت: قزوین -خ عبید زاکانی تاریخ شهادت: ۱۳۵۷/۱۰/۱۲

استان محل شهادت: قزوین شهر محل شهادت: قزوین

وضعیت تاهل: مجرد درجه نظامی

تحصیلات چهارم متوسطه رشته -

عملیات سال تفحص

محل کار بنیاد تحت پوشش

مزار شهید قزوین – قزوین

زندگینامه

شهید اکبر مهدی خانی ، ششم خرداد ۱۳۴۱ ، در شهر قزوین به دنیا آمد. پدرش محمدصادق، فروشنده تخم‌مرغ بود و مادرش زهرا دادرسان(شهادت ۱۳۶۶) نام داشت. تا چهارم متوسطه درس خواند. کارگری می‌ کرد . دوازدهم دی ۱۳۵۷ ، در زادگاهش هنگام شرکت در تظاهرات علیه رژیم شاهنشاهی بر اثر اصابت گلوله به شهادت رسید . مزار او در امامزاده حسین همان شهر قرار دارد .

منبع:

سایت سه هزار شهید استان قزوین

http://khatesorkh.ir/index.php?martyr_id=2 7

==رده==
{{ترتیب‌پیش‌فرض:اکبر_مهدی_خانی}}
[[رده: شهدا]]
[[رده: شهدای دفاع مقدس]]
[[رده: شهدای ایران]]
[[رده: شهدای استان قزوین]]

شهید غلامرضا آقا کاشی

2020-01-18T15:56:41Z

Shahedi98:

نام: غلام رضا آقاکاشی

نام پدر: شیر محمد

نام مادر: صفیه

محل تولد: قزوین تاریخ تولد: ۱۳۲۴/۰۷/۲۵

محل شهادت: قزوین - خ مولوی تاریخ شهادت: ۱۳۵۷/۱۰/۱۲

استان محل شهادت: قزوین شهر محل شهادت: قزوین

وضعیت تاهل: متاهل درجه نظامی

تعداد پسر: ۲ تعداد دختر ۰

تحصیلات: ششم ابتدائی رشته -

عملیات سال تفحص

محل کار بنیاد تحت پوشش

مزار شهید قزوین – قزوین

زندگینامه

شهید غلامرضا آقاکاشی بیست و پنجم مهر ۱۳۲۴ ، در شهر قزوین به دنیا آمد. پدرش شیرمحمد و مادرش صفیه (فوت ۱۳۵۶) نام داشت. تا پایان دوره ابتدایی درس خواند. راننده تاکسی بود. ازدواج کرد وصاحب دو پسر شد. دوازدهم دی ۱۳۵۷ ، در قزوین هنگام شرکت در تظاهرات علیه رژیم شاهنشاهی بر اثر اصابت گلوله به شهادت رسید . مزار او در امامزاده حسین زادگاهش واقع است.<ref>[http://khatesorkh.ir/index.php?martyr_id=%2033 سایت سه هزار شهید استان قزوین]</ref>

==پانویس==
<references />

==رده==
{{ترتیب‌پیش‌فرض:غلامرضا_آقا_کاشی}}
[[رده: شهدا]]
[[رده: شهدای انقلاب]]
[[رده: شهدای ایران]]
[[رده: شهدای استان قزوین]]

شهیده کبری وحیدی قزوینی

2020-01-18T15:55:32Z

Shahedi98:

نام: کبری وحیدی قزوینی

نام پدر کاظم

نام مادر: آسیه

محل شهادت: قزوین

محل تولد؛ قزوین تاریخ تولد: ۱۳۲۹/۰۴/۳۰

استان محل شهادت: قزوین شهر محل شهادت قزوین

وضعیت تاهل: مجرد درجه نظامی

تحصیلات: دیپلم رشته -

عملیات سال تفحص

محل کار بنیاد تحت پوشش

مزار شهید قزوین - قزوین

زندگینامه

شهیده کبری وحیدی‌ قزوینی سی‌ ام تیر ۱۳۲۹ ، در شهر قزوین به دنیا نام کبری وحیدی قزوینی

نام پدر کاظم

نام مادر آسیه

محل شهادت قزوین

محل تولد قزوین تاریخ تولد ۱۳۲۹/۰۴/۳۰

محل شهادت قزوین تاریخ شهادت ۱۳۵۷/۱۰/۱۱

استان محل شهادت قزوین شهر محل شهادت قزوین

وضعیت تاهل مجرد درجه نظامی

تحصیلات دیپلم رشته -

عملیات سال تفحص

محل کار بنیاد تحت پوشش

مزار شهید قزوین - قزوین

==زندگینامه==

وحیدی‌ قزوینی ، کبرا: سی ام تیر ۱۳۲۹ ، در شهر قزوین به دنیا آمد. پدرش کاظم، خواربار فروش بود و مادرش آسیه نام داشت. تا پایان دوره متوسطه درس خواند و دیپلم گرفت. معلم بود. یازدهم
دی ۱۳۵۷ ، در زادگاهش هنگام شرکت در تظاهرات علیه رژیم شاهنشاهی بر اثر اصابت گلوله به شهادت رسید . مزار او در امامزاده حسین همان شهر واقع است .

منبع:

سایت سه هزار شهید استان قزوین

http://khatesorkh.ir/index.php?martyr_id= 32

==پانویس==
<references />
==رده==
{{ترتیب‌پیش‌فرض:کبری_وحیدی_قزوینی}}
[[رده: شهدا]]
[[رده: شهدای انقلاب]]
[[رده: شهدای ایران]]
[[رده: شهدای استان قزوین]]