https://fa.jahad.ir/api.php?action=feedcontributions&feedformat=atom&user=Shamirzae9711 2026-06-04T21:08:01Z مشارکت‌های کاربر MediaWiki 1.23.5 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF%D8%A7%DA%A9%D8%A8%D8%B1_%DA%A9%D9%81%D8%A7%D8%B4%DB%8C%D8%A7%D9%86_%D8%A7%D8%B3%D9%85%D8%A7%D8%B9%DB%8C%D9%84%DB%8C 2019-08-30T10:33:03Z

<p>Shamirzae9711: </p> <hr /> <div>[[شهید]] [[اکبر کفاشیان اسماعیلی]]<br /> تاریخ تولد :[[1341/11/05]]<br /> تاریخ شهادت : [[1362/03/09]]<br /> محل شهادت : نامشخص<br /> محل آرامگاه :اصفهان - [[گلستان شهدا]]<br /> <br /> ==زندگی نامه==<br /> <br /> بسمه تعالی<br /> شهید در سال 1341 در خانواده ای مذهبی و متدین به دنیا امد. شهید از همان اوان کودکی فردی با ایمان بود شهید پس از اخذ مدرک دیپلم به جبهه رفت تا اینکه در سال 1360 به نظام وظیفه آموزش ایشان در تهران بود شهید پس از رشادت های فراوان در تاریخ 1363/03/09 به در جه رفیع [[شهادت]] نائل آمد.<br /> روحش شاد و یادش گرامی باد.<br /> <br /> منبع:سایت شهدای ارتش<br /> http://ajashohada.ir/Home/Martyrdetails/22751<br /> <br /> == رده‌ها ==<br /> {{ترتیب‌پیش‌فرض:اکبر_کفاشیان اسماعیلی}}<br /> [[رده: شهدا]]<br /> [[رده: شهدای دفاع مقدس]]<br /> [[رده:شهدای ارتش جمهوری اسلامی]]<br /> [[رده: شهدای ایران]]<br /> [[رده: شهدای استان اصفهان]]<br /> [[رده: شهدای شهر اصفهان]]</div>

Shamirzae9711 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF%D8%A7%DA%A9%D8%A8%D8%B1_%DA%A9%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B3%DB%8C%D8%A7%D9%86_%D9%88%D8%B1%D9%86%D8%A7%D9%85%D8%AE%D9%88%D8%A7%D8%B3%D8%AA%DB%8C 2019-08-30T10:32:02Z

<p>Shamirzae9711: </p> <hr /> <div>نام : کرباسیان ورنامخواستی / اکبر<br /> <br /> نام پدر : مراد<br /> <br /> تاریخ تولد : [[۱۳۲۳-۰۹-۱۰]]<br /> <br /> محل تولد : لنجان<br /> <br /> تاریخ شهادت : [[۱۳۵۹-۱۰-۰۷]]<br /> <br /> محل شهادت : [[سردشت]]<br /> <br /> شهرستان : لنجان<br /> <br /> یگان : [[لشکر 14]]<br /> <br /> مسئولیت : فرمانده گردان<br /> <br /> تحصیلات :<br /> <br /> محل تحصیل :<br /> <br /> گلزار : [[گلزار شهدای ورنامخواست]]<br /> <br /> rId5<br /> <br /> <br /> ==وصیت نامه==<br /> <br /> [[شهید اکبر کرباسیان]] در خانواده‌ای کشاورز در روستای غلام خوانسار دیده به جهان گشود و در همان بدو تولد باعث شادی خانواده گردید تا اینکه به سن پنج سالگی رسید و در همان دوران کودکی عشق و علاقه شدیدی به اسلام و انقلاب داشت و در نماز جماعت محل شرکت می نمود که به عنوان مکبّر آن مسجد انجام وظیفه می‌کرد پدر پیر و مادری پیر داشت و دارای 3 خواهر که آنها هم به کمک پدر در کشاورزی یار و مددکار پدر بودنند تا اینکه کم کم بزرگ شد و به سن 35 سالگی بود که در تمام مراسم های مذهبی شرکت می کرد و با دوستان خود اعلامیه های امام را مطالعه می‌کردنند تا اینکه ملت به رهبری امام خمینی در شهرهای مختلف دست به تظاهرات علیه رژیم ستم شاهی زدنند و در همان اوایل آنها هم با دوستان خود که اکثر آنها [[شهید]] شدند به بیداری مردم در روستای خودشان مشغول بودنند تا اینکه آنها هم به اعتراض علیه رژیم شاه زدنند و انقلاب اسلامی به رهبری امام خمینی پیروز شد و شهید در کلاس آموزشی بسیج مردمی که در همان روستای تولد شهید بود شرکت کرد و پس از دوران آموزش به عنوان نیروی کار آمد در عرصه انقلاب دوش آ دوش دیگر برادران بسیجی همکاری کامل داشت تا اینکه جنگ تحمیلی [[عراق]] و [[ایران]] بود که وارد عرصه نبرد حق علیه باطل گردید و اولین شهید منطقه شهرستان لنجان بود که در تاریخ 10/9/59 به اثر ترکش [[خمپاره]] دشمن در شهر [[اهواز]] مورد اصابت ترکش قرار گرفت که در بیمارستان جندی شاپور اهواز به درجه ی رفیع [[شهادت]] نائل گردید <br /> روحش شاد و راهش پر رهرو باد . <br /> <br /> وسلام علیکم و رحمة الله و برکاته&lt;ref&gt;[http://khayyen.ir/shahid/3منبع سایت خین]&lt;/ref&gt;<br /> <br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references/&gt;</div>

Shamirzae9711 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF%D8%A7%DA%A9%D8%A8%D8%B1_%DA%86%D8%B4%D9%85%DB%8C 2019-08-30T10:29:49Z

<p>Shamirzae9711: </p> <hr /> <div>تاریخ تولد : [[1347/06/31]]<br /> <br /> نام : اکبر محل تولد : سبزوار<br /> <br /> نام خانوادگی : چشمی‌ تاریخ شهادت : [[1363/07/28]]<br /> <br /> نام پدر : عبدالعلا مکان شهادت :<br /> <br /> تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت :<br /> <br /> شغل : دانش آموز یگان خدمتی :<br /> <br /> گروه مربوط : سایر شهیدان استان خراسان<br /> <br /> نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : رزمنده‌<br /> <br /> گلزار : شهدای‌روستا<br /> <br /> <br /> rId6<br /> <br /> <br /> ==خاطرات==<br /> <br /> - اکبر همراه چند تن از همرزمانش داوطلبانه برای خاموش کردن [[کالیبر]] دشمن به سمت منطقه حرکت می کند با این که اکبر به علت زخمی شدن در آموزشی او را معاف از رزم کرده بودند فرمانده را راضی کرده بود که بگذارد تا با همرزمانش داوطلبانه به منطقه برود و وقتی فرمانده عشق و علاقه او به جهاد و نبرد را دید به ایشان اجازه داد که برود بعد از خاموش کردن کالیبر دشمن در همان منطقه [[تپه های ا… اکبر]] به [[شهادت]] رسید .<br /> <br /> - یک روز جمعه از فرمانده مرخصی گرفتیم که به [[اهواز]] برویم ، نزدیکیهای ظهر بود که اکبر از من سوال کرد آیا اذان گفته اند گفتم خب اذان گفته باشند مسئله ای نیست بعداً نماز می خوانیم اما اکبر گفت اگر مسجدی این دور و بر باشد نماز اول وقت ثوابش بیشتر است تا این که ما شب به قرارگاه برگردیم و قضایش را بخوانیم .<br /> <br /> منبع سایت یاران رضا<br /> <br /> http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID= 6261</div>

Shamirzae9711 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF%D8%A7%DA%A9%D8%A8%D8%B1_%D9%88%D9%84%D9%88%D8%AC%D8%B1%D8%AF%DB%8C 2019-08-30T10:28:20Z

<p>Shamirzae9711: </p> <hr /> <div>[[شهید]] [[اکبر ولوجردی]]<br /> تاریخ تولد :[[1340/09/27]]<br /> تاریخ شهادت : [[1361/02/20]]<br /> محل شهادت : نامشخص<br /> محل آرامگاه :تهران - [[بهشت زهرا]]<br /> <br /> ==زندگی نامه==<br /> به سال 1340 و در یكی از محل های جنوب تهران، فرزندی پا به عرصه وجود نهاد كه خانواده اش او را &quot;اكبر&quot; نام نهادند، وی از 12 سالگی، نماز و روزه اش را انجام مي داد و مرتب در جلسات مذهبی شركت می كرد و در مورد اسلام و قوانين آن اطلاعاتي را كسب مي نمود، با روحانيت مبارز نيز آشنا شد و در اوج گيري انقلاب اسلامي ایران به رهبری &quot; امام امت &quot; او نيز هم پاي انقلابيون فعاليت مي كرد.<br /> به نقل پدرش، صبح ها را به مدرسه و بعد از ظهرها به دانشگاه تهران و شركت در تظاهرات ضد رژیم ستم شاهی می رفت و حدود ساعت 10 شب به خانه باز می گشت، در اوقات فراغت به مطالعه قرآن كریم و كتاب های مفيد می پرداخت، روز تاریخی [[17 شهریور سال 57]] در جمع تظاهر كنندگان حضور داشت، شب [[22 بهمن]] آن سال با سایر همرزمان خود به طرف مسلسل سازی به راه افتادند، دیوار آنجا را سوراخ كردند و اسلحه های موجود را از ید قدرت طاغوتیان آزاد نمودند، فردای آن روز كه انقلاب به پیروزی رسید، كاخ ستم فرعونیان فرو ریخت و برای جلوگیری از بروز جنگ های داخلی &quot; امام امت &quot; فرمان داد كه مردم سلاح های به دست آورده را به مساجد محل برگردانند اكبر اسلحه هائی كه نزد خودش بود به اماكن تعیین شده تحویل داد، اين كار او نشانگر اين است كه او مطيع اوامر ولي فقيه خود است، هنگامی كه اعلام شد به نیروهای داوطلب جهت سركوبی ضد انقلابیون در [[كردستان]] نیاز است، با دوستان و همرزمان خود ثبت نام نمودند، اما به دليل اعلام تكميل ظرفيت از طریق رادیو به كردستان نرفتند.<br /> اكبر بعد از اخذ دیپلم دبیرستان حدود یك سال در كارهای محلی و برنامه های مسجد فعالیت داشت، سپس در آذر 59 به سربازی فرا خوانده شد، در تهران دو ماه دوره آموزشی را گذراند و در تقسیم سرباز، نام وی جزء سهمیه اصفهان درآمد، اما او گفت: «من نیامده ام كه به اصفهان بروم می خواهم مرا به خط مقدم جبهه بفرستید تا درسرنگونی رژیم صدام سهیم باشم» و داوطلبانه راهی جبهه های حق علیه باطل گردید.<br /> اكبر، چنین نوشته است: در تاريخ، 18/11/1359 ساعت 12، در مركز آموزشی &quot; 06 &quot; تهران تقسیم شدیم و به طور داوطلب برای آمدن به [[اهواز]] و جنگ با مزدوران صدامی آماده شدیم، ساعت 5:30 در راه آهن سوار قطار شدیم، تعداد افراد داوطلب از تهران برای اهواز 22 نفر بود، در قطار ما...<br /> وی مدت 18 ماه توانست علیه بعثیون متجاوز مبارزه نماید و در سومین مرحله از عملیات &quot; [[بیت المقدس]] &quot; در [[شلمچه]] ، مشتاقانه به دیدار پروردگارش شتافت.<br /> و پدر شهید، به تاریخ، 8/1/1361 نوشته است:<br /> » ان شاء الله خداوند این هدیه ي ناقابل را از ما قبول فرماید، مایلم سایر فرزندانم همه در راه اسلام [[شهید]] شوند، پیام من به امت شهید پرور [[ایران]] آن است كه از امام اطاعت كنند، همیشه منتظر پیام رهبر خود باشند و پشت جبهه را خالی مگذارید، گروهك های ضد انقلاب را سركوب كنند و كارهای حساس به دست آنها ندهند».<br /> منبع سایت شهدای ارتش<br /> http://ajashohada.ir/home/martyrdetails/29027</div>

Shamirzae9711 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF%D8%A7%DA%A9%D8%A8%D8%B1_%D9%86%DB%8C%DA%A9%D9%88%DB%8C%DB%8C_%DA%86%D9%88%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D8%B1 2019-08-30T10:25:30Z

<p>Shamirzae9711: </p> <hr /> <div>[[شهید]] [[اکبر نیکویی چوبدار]]<br /> <br /> تاریخ تولد : [[1342/07/10]]<br /> تاریخ شهادت : [[1362/08/27]]<br /> <br /> محل شهادت : نامشخص <br /> محل آرامگاه : خراسان رضوی - سبزوار - مرکزی<br /> <br /> rId5<br /> <br /> وصیت نامه<br /> بسم رب الشهداء و الصدیقین<br /> (انا لله و انا الیه راجعون)<br /> سلام بر مهدى (عجل الله فرجه) و نائب بر حقش امام خمینى، تداوم بخش راه جد بزرگوارش امام حسین (علیه السلام) و درود بر شما اى امت همیشه در صحنه و اى ملت شهیدپرور، شما امید این بیدارگران، جنگجوى یكه تاز در میدانید، بنابراین بالاتر از این هستید كه بنده ادعاى وصیت و نصیحت كنم و من بى نهایت كوچكتر از آن هستم كه بخواهم شما را نصیحت كنم.<br /> از آنجایى كه [[شهادت]] را افتخار دانسته و به آن عشق مى ورزم و آن چنانى كه بر من مسلم شده ان شاء الله این افتخار نصیب بنده خواهد شد و همچون دیگر شهیدان این آب و خاك كه خون سرخ خود را نثار نمـــــــوده، جـان خویش را فدا نمودند، بنده نیز با كمال افتخار تا آخرین قطره خون رگ هایم، راه این عزیزان را ادامه خواهم داد و بـــه نداى این رهبر ربـــانى و عالی قدر لبیك گفته و چنـــانچه لیاقت آن را داشته باشم، به لقاء الله خواهم پیوست.<br /> بنابراین لازم مى دانم چند كلمه اى، بلكه نه به عنوان پیام و وصیت، بلكه به عنوان چند سخن توسط این قلم و كاغذ با شما گفتگو كنم.<br /> درود من بر شمـــــــا ملت عزیز و امت شهید پرور كه با كمك هـــــا و ایثارگری هاى خویش، تمــــامى رزمندگان را شرمنده ساخته اید. بنده شرمســــــار از این همه كمك هاى بى دریغ شمــــا عزیزان مى باشم. اى كاش توانایى آن را مى داشتم كه لااقل بتوانم گام مثبتى برداشته و در مقــــابل این همـــــه كمك، پیش شمـــــا ملت عزیز شرمســــار نمــانم. امیدوارم ان شاء الله پروردگار بزرگوار این توفیق را به من عنایت بفرمــــاید كــــه خون و جان ناقـــابل و بى ارزش خـــویش را هــــدیه این انقلاب اسلامى نموده تا بلكه از این راه وجدان خــود را حداقل راحت سازم.<br /> و از شما امت عزیز تقاضا دارم وحدت و یكپارچگى خویش را حفظ نموده و پیوند ناگسستنى خویش را با امام عزیزمان مستحكم تر سازید و از مجلس اسلامى كـــه در این مدت چند ســـاله محدود گام هاى مؤثر و كارهاى مفیدى براى این مملكت به انجام رسانده اند حمایت خود را اعلام نمایید.<br /> و از كلیه اقشار این مرز و بوم خواستارم كه به این گروهك ها و اجانب خود فروخته، فرصت هیچ گونه فعالیت و توطئه چینى را ندهند و به گفته امام بزرگوارمان، آنها را در نطفه خفه سازید. بى نهایت مواظب فرزندان خود باشید كه خداى ناكرده توسط این جانى هاى غرب و شرق به گمراهى و روزگار سیاهى كشیده نشوند.<br /> و از شما طبقه جوان و فعال كه امید آینده این مملكت مى باشید استدعا دارم كه به جاى خودسرانه دنباله روى از منافقین به جبهه ها آمده و از نزدیك حقیقت را جستجو كرده تا به واقعیت پى ببرید و از آن كودك 13 ساله كه خـــــود را همـــراه با نارنجكى به زیر [[تانك]] انداخت تا بلكه از این راه جلو متجاوزین را به خاك پاك اسلامى اش مانع شود كه امــــــام عزیز ایشان را به عنوان رهبر، به جامعه معرفى نمودند، سرمشق بگیرید. بیایید همچون دیگر برادران خردسال و برادران محـــــاسن سفیدى كه در اثر گذشت ســـال ها بر آنان پشت خم گشته اند و در جبهه ها حماسه مى آفرینند، دست وحــدت به همدیگر داده و از اجساد خود ســــدى و از خون هـــــاى خود دریایى براى ممــــانعت از تجاوز بعثیون به وجود آوریم.<br /> و اما سخنى چند با خانواده و اقوام گرامى ام:<br /> ضمن عرض سلام به پدر و مـــــــادر مهربانم و برادران و خــــــواهران محترم خود، سلامتى همـــــگى شمــــــا را از درگاه خـــداوند متعـــــال خـــواستارم.<br /> به كلیه اقوام سلام مى رسانم و سعادت و خوشبختى تمامى را از پروردگار بزرگوار آرزومندم. به علت كمبود وقت از بردن نام یكایك شما معذورم و به بزرگى خودتان مى بخشید مرا.<br /> اى پـــدر بزرگوار و اى مادر مهربان! امیدوارم با شنیدن خبر شهادت فرزند خویش، همان طور كه بنده به آن عشق مى ورزم و آن را افتخار مى دانم، شما نیز احساس افتخار و سرافرازى نمایید و هیچ گونه ناراحتى از خود نشان نداده و چون كوه استوار باشید و از شما خواهشى كه دارم این است كه در صورت مشاهده تخلفاتى از طرف بنده به بزرگى و كرامت تان بخشیده و با رضایتى خالصانه حلالم كرده و به پیشگاه بارى تعالى تقدیم نمایید.<br /> والسلام علیكم<br /> اكبر نیكویى<br /> منبع:سایت شهدای ارتش<br /> <br /> http://ajashohada.ir/home/martyrdetails/28468</div>

Shamirzae9711 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF%D8%A7%DA%A9%D8%A8%D8%B1_%D9%86%D9%88%D8%B1%D9%88%D8%B2%DB%8C%D8%A7%D9%86 2019-08-30T10:22:31Z

<p>Shamirzae9711: </p> <hr /> <div>بسمه تعالی<br /> [[شهید]] [[اکبر نوروزیان]] <br /> تاریخ تولد : [[13/11/1345]]<br /> تاریخ شهادت : [[22/04/1367]]<br /> محل شهادت : نامشخص<br /> محل آرامگاه : تهران – شمیرانات – [[امامزاده علی اکبر (ع) چیذر]]<br /> <br /> ==زندگینامه==<br /> <br /> شهید اکبر نورزویان در سال 1345 در خانواده ای متدین و علاقمند به مکتب اسلام در شهر تهران پا به عرصه وجود نهاد. پس از گذراندن دوران طفولیت و فرا رسیدن فصل تحصیل به مدرسه رفت و با علاقه و استعداد خوبی مقطع ابتدایی را به پایان رسانید و وارد مرحله بعد شد و تا دوم نظری درس را پیش برد.<br /> اوج گیری فریادهای خشمگینانه امت موحد و مسلمان [[ایران]] علیه نظام پوسیده شاهنشاهی همزمان با کم سن و سالی شهید نورزیان بود. به همین خاطر فعالیت او در ایام قبل از انقلاب و روزهای شکوهمند پیروزی انقلاب اسلامی آن چنان قابل ذکر نیست. با غلبه جنود حق بر باطل و استقرار نظام مقدس جمهوری اسلامی او در حد قدرت در صحنه فعالیت های سیاسی و اجتماعی حضور داشت.<br /> دوران رشد و تعالی وی همزمان با دوران و فضای معنوی و سازنده انقلاب بود و به همین جهت وی با الهام از رهبری و انقلاب عظیم، خویشتن را تربیت و تهذیب می نمود.<br /> محبت، وفا، صمیمیت، رسیدگی به دیگران، علاقه به نقاشی و کارهای فنی، خوش اخلاقی با والدین، صله ارحام، جزء اخلاقیات حسنه شهید نوروزیان بود که او را مورد توجه و علاقه دیگران قرار داده بود.<br />  با شروع جنگ تحمیلی و توطئه ای حساب شده از جانب دشمنان اسلام و ایران، او همگام با سایر جوانان دلیر و همه آحاد ملت شریف و مجاهد و ایثارگر ایران احساس وظیفه می نمود که در صحنه های پیکار با متجاوزین حاضر شود. با همین انگیزه تحصیل را رها ساخت و برای انجام خدمت مقدس سربازی مهیا گشت. او پس از فرا گرفتن آموزش های نظامی با جسمی توانا و روحی نیرومند عازم جبهه های نور گشت.<br /> شهید اکبر نورزیان پس از مدت ها حضور جهاد خالصانه و سیر و سلوک عاشقانه در جبهه ها، سرانجام در منطقه [[دشت عباس]]، خون سرخ و گرم خود را در سرزمین گرم کربلای جنوب ایران برای حفظ انقلاب اسلامی و شعائر مذهبی و تثبیت نظام جمهوری اسلامی و کور کردن حلقه های توطئه دشمن، ایثار و فدا کرد.&lt;ref&gt;[http://%20http://www.ajashohada.ir/home/martyrdetails/43102سایت شهدای ارتش] &lt;/ref&gt;<br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references/&gt;</div>

Shamirzae9711 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF%D8%A7%DA%A9%D8%A8%D8%B1_%D9%86%D8%B5%DB%8C%D8%B1%DB%8C 2019-08-30T10:20:09Z

<p>Shamirzae9711: </p> <hr /> <div>[[شهید]] [[اکبر نصیری]]<br /> <br /> تاریخ تولد : [[1339/06/25]] <br /> تاریخ شهادت : [[1359/07/12]]<br /> <br /> محل شهادت : نامشخص <br /> محل آرامگاه : آذربایجان شرقی - آذرشهر - فیروزسالار<br /> <br /> rId5<br /> <br /> زندگی نامه<br /> <br /> بسمه تعالی<br /> یکی دیگر از شهدای پرافتخار لشگر پایگاه های شکاری نیروی زمینی [[ارتش جهموری اسلامی ایران]] که از اهالی آذربایجان می باشد شهید اکبر نصیری فرزند علی است این شهید متولد 1339/06/25 بود که در منطقه آذر شهر استان بدنیا آمد. دوران طفولیت و تحصیلات خود را نیز درهمان منطقه سپری نمود علاقه وی به مسائل روز و به ثمر نشستن این انقلاب خونبار وی را بر آن داشت که به سهم خود در قبال خون شهدا احساس مسئولیت کند لذا با پیامهای آتشین امام و مسئولین مشتاقانه به لباس با عزت سربازی درآمد. وپس از طی آموزشهای لازم به لشگر پایگاهای هوایی درمنطقه جنوب اعزام گردید پس ازمدتی انجام وظیفه خود به نحو احسن سرانجام درتاریخ 1359/07/11 به علت حمله هوایی درراه اعتلای دین رسول الله از جان شیرن خود گذشت و به دیار معبود خود شتافت که هزاران درود بر تربت پاک او در[[گلستان شهدای آذر شهر]] باد.&lt;ref&gt;[http://ajashohada.ir/home/martyrdetails/27635 سایت شهدای ارتش]&lt;/ref&gt;<br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Shamirzae9711 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF%D8%A7%DA%A9%D8%A8%D8%B1_%D8%A2_%D8%B2%D8%A7%D8%AF%DB%8C 2019-08-25T07:15:30Z

<p>Shamirzae9711: </p> <hr /> <div>{{جعبه اطلاعات افراد نظامی <br /> |نام فرد = اکبر آزادی<br /> |تصویر = Akbar-azadi.jpg<br /> |توضیح تصویر = <br /> |ملیت = [[پرونده:پرچم ایران.png|22px]] ایرانی<br /> |شهرت = <br /> |دین و مذهب = [[مسلمان]]، [[شیعه]]<br /> |تولد = [[زادروزهای 1 فرودین|1346/01/01]] <br /> |شهادت = [[الگو:شهدای 29 تیر|1366/04/29]]<br /> |وفات = <br /> |مرگ = <br /> |محل دفن = <br /> |مفقود = <br /> |جانباز = <br /> |اسارت = <br /> |نیرو = <br /> |یگانهای خدمت = <br /> |طول خدمت = <br /> |درجه = <br /> |سمت‌ها = <br /> |جنگ‌‌ها = <br /> |نشان‌های لیاقت = <br /> |عملیات‌ = <br /> |فعالیت‌ها = <br /> |تحصیلات = <br /> |تخصص‌ها = <br /> |شغل = <br /> |خانواده = <br /> }}<br /> <br /> [[شهید]] [[اکبر آزادی]]<br /> تاریخ تولد :[[1346/01/01]]<br /> تاریخ شهادت : [[1366/04/29]]<br /> محل شهادت : نامشخص<br /> محل آرامگاه :[[فارس]] - [[فسا]] – جلیان<br /> <br /> ==زندگی نامه==<br /> شهید اکبر آزادی، فرزند اصغر، در تاريخ، 1346/01/01 در روستای جلیان، در بخش نوبندگان از توابع شهرستان فسا، در خانواده ای مستضعف اما باایمان دیده به جهان گشود، او با زحمت فراوان پدر و مادر، دوران طفولیت را پشت سر گذاشت و بزرگ شد، 6 ساله بود که پا به دنیای جدیدی به نام مدرسه گذاشت.<br /> او توانست دوران ابتدایی را با موفقیت پشت سر گذارد و وارد دوره ي راهنمایی شود، به سختی و با مشکلات زیای که داشت به مدرسه می رفت و مجبور بود برای مخارج مدرسه، در کنار درس خواندن کار کند، دوره ي راهنمایی را به اتمام رسانید اما دیگر نتوانست ادامه تحصیل دهد و مشغول به کار شد.<br /> چند سالی از شروع جنگ تحمیلی می گذشت، اکبر كه فردی انقلابی بود برای دفاع از میهن و با پیروی از سخنان حضرت امام (ره)، از طرف بسیج راهی جبهه های جنگ شد و مدت 3 ماه در جبهه حضور داشت، بعد از آن وارد ارتش شد، 2 سال در ارتش خدمت نمود و به غیر از دوره ي آموزش، بقیه خدمت خود را در جبهه گذرانید تا این که در تاريخ،1366/04/29 در منطقه [[سومار]] ، بر اثر اصابت ترکش به ناحيه ي سر و پای چپ به درجه رفیع شهادت نائل آمد، و پیکر پاک و مطهرش، طی مراسم با شکوهی در قطعه شهدای روستای جلیان به خاک سپرده شد. <br /> خصوصیات اخلاقی شهید: وي فردی مؤمن و انقلابی بود، خانواده را بسیار دوست می داشت و از آن ها غافل نمی شد، او آن قدر به فکر آسایش پدر و مادر و خانواده خود بود که روزهایی که به مرخصی می آمد به کارگری می پرداخت، او جوانی بسیار زحمتکش بود.&lt;ref&gt;[http://ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/2955 سایت شهدای ارتش]&lt;/ref&gt;<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> ==پانویس==<br /> <br /> &lt;references /&gt;</div>

Shamirzae9711 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D9%85%DB%8C%D8%B1%D8%AD%D9%85%D8%B2%D9%87_%D8%B1%D8%B3%D8%AA%D9%85%DB%8C 2019-08-21T18:56:31Z

<p>Shamirzae9711: </p> <hr /> <div>نام : رستمی / امیرحمزه<br /> <br /> نام پدر : محمد<br /> <br /> تاریخ تولد : [[۱۳۳۶-۱۱-۱۵]]<br /> <br /> محل تولد : حنا - سمیرم<br /> <br /> تاریخ شهادت : [[۱۳۶۵-۱۰-۰۴]]<br /> <br /> محل شهادت : [[شلمچه]]<br /> <br /> شهرستان : سمیرم<br /> <br /> یگان : [[سپاه]]<br /> <br /> مسئولیت :<br /> <br /> تحصیلات : امام سجاد حنا<br /> <br /> محل تحصیل :<br /> <br /> گلزار : [[گلزار شهدای روستای حنا]]<br /> <br /> <br /> rId4<br /> <br /> ==زندگینامه==<br /> <br /> وی در خانواده ای مذهبی در روستای حنا از توابع استان اصفهان چشم به جهان گشود پدرش مشهدی محمد از خادمین و مداحان اهل بیت (ع) بود.ایشان نیز ارادت خاصی به امام رضا و ائمه اطهار داشتند و با توجه به اینکه خانه ای نداشتند هر ساله 2 الی 3 بار به مشهد مقدس می رفتند. زندگی ساده ایشان در روستا زبانزد خاص و عام بود.3 برادر دیگر وی نیز از جانبازان جنگ هستند که هر 4 برادر همسنگر بودند و در اغلب جبهه ها حضور داشتند .<br /> <br /> <br /> منبع: سایت خین<br /> <br /> http://khayyen.ir/shahid/669</div>

Shamirzae9711 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D9%87%DB%8C%D9%85_%D8%B3%D9%84%DB%8C%D9%85%D8%A7%D9%86%DB%8C 2019-08-09T20:44:32Z

<p>Shamirzae9711: </p> <hr /> <div>{{جعبه اطلاعات افراد نظامی <br /> |نام فرد =ابراهیم سلیمانی<br /> |تصویر = <br /> |توضیح تصویر = <br /> |ملیت = [[پرونده:پرچم ایران.png|22px]] ایرانی<br /> |شهرت = <br /> |دین و مذهب = [[مسلمان]]، [[شیعه]]<br /> |تولد = [[زادروزهای 12آذر |1345/09/12]] <br /> |شهادت = ایران [[الگو:شهدای 7 بهمن |1366/11/7/]] <br /> |وفات = <br /> |مرگ = <br /> |محل شهادت = [[ایران]]<br /> |محل دفن = سراب، اردلان<br /> |مفقود = <br /> |جانباز = <br /> |اسارت = <br /> |نیرو = ارتش جمهوری اسلامی ایران ، لشکر 77 خراسان<br /> |یگانهای خدمت = <br /> |طول خدمت = <br /> |درجه = <br /> |سمت‌ها = <br /> |جنگ‌‌ها = <br /> |نشان‌های لیاقت = <br /> |عملیات‌ = <br /> |فعالیت‌ها = <br /> |تحصیلات = متوسطه<br /> |تخصص‌ها = <br /> |شغل = <br /> |خانواده = <br /> }}<br /> <br /> شهید ابراهیم سلیمانی<br /> <br /> تاریخ تولد :[[1345/09/12]]<br /> <br /> تاریخ شهادت : 1366/11/07<br /> <br /> محل شهادت : نامشخص<br /> <br /> محل آرامگاه :آذربایجان شرقی- سراب – اردلان<br /> <br /> ==زندگی نامه==<br /> [[شهید ابراهیم سلیمانی]] در خانواده‌ای متدین و ساده‌زیست دیده به جهان گشود. تحصیلات خود را در حد متوسط ادامه داد و با رسیدن به سنین جوانی راهی خدمت مقدس [[سربازی]] شد. شهید سلیمانی پس از سپری کردن دوره‌ی آموزشی به [[لشگر 77 خراسان]] پیوست و به مناطق عملیاتی اعزام گردید. ایشان در تاریخ [[07/11/1366]] در حین عملیات برای بازپس‌ گیری خاک پاک وطن به مقام والای [[شهادت]] نائل گشت و به آرزوی دیرینه خویش رسید. روحش شاد و یادش گرامی<br /> <br /> منبع:سایت شهدای ارتش<br /> http://ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/39145</div>

Shamirzae9711 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF%D9%87_%D9%BE%D8%B1%D9%88%D8%A7%D9%86%D9%87_%DA%86%D8%AA%D8%A7%D9%86%DB%8C 2019-08-07T22:16:06Z

<p>Shamirzae9711: </p> <hr /> <div><br /> ==زندگی نامه==<br /> <br /> [[شهيده]] [[پروانه چتاني]]، فرزند سعید، در روز [[دوم اسفند ماه سال 1341]] در روستای « روستای تایلر » از توابع شهرستان سنندج در استان [[کردستان]] به دنيا آمد .<br /> <br /> <br /> او تنها فرزند دختر خانواده بود .<br /> <br /> <br /> از نعمت سواد بی بهره بود و از نوجواني در منزل پدر به خانه داري مشغول بود .<br /> <br /> <br /> پروانه در امور مختلف مزرعه و پرورش دام و طیور به والدینش کمک می کرد .<br /> <br /> <br /> وی در انجام فرائض بسیار ساعی و کوشا بود و برای حجاب اهمیت ویژه ای قایل بود .<br /> <br /> <br /> سرانجام در ساعت 19 بعد الظهر روز [[اول خرداد ماه سال 1359]] در روستای محل زندگی خود در جریان یک درگیری مسلحانه که توسط نیروهای ضد انقلاب بر اثر اصابت گلوله به [[شهادت]] رسید .<br /> <br /> <br /> او به هنگام خروج از منزل در روستا ناگهان وارد معرکه درگیری شد و مورد اصابت گلوله عناصر تروریست حزب دموکرات واقع شد و به شهادت رسید .<br /> <br /> <br /> شهيده پروانه چتاني در زمان شهادت 18 سال و در [[گلزار شهدای روستای تایلر]] به خاک سپرده شدند .<br /> <br /> <br /> منبع سایت نوید شاهد<br /> <br /> http://navideshahed.com/fa/news/ 401376</div>

Shamirzae9711 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF%D9%87_%D9%86%D9%88%D8%B1%D8%B3%D8%AA%D9%87_%D8%AE%D9%88%D8%A7%D8%AC%DB%8C 2019-08-07T22:14:18Z

<p>Shamirzae9711: </p> <hr /> <div>[[شهيده]] [[نورسته خواجي]] <br /> <br /> ==زندگی نامه==<br /> <br /> فرزند كاظم ، در روز [[یازدهم مهر ماه سال 1311]]در قری ه «گِراش » در حومه شهرستان «لار» در استان فارس در خانواده اي متوسط و مذهبي به دنيا آمد.<br /> نورسته ؛ در دامان پر مهر مادري مومنه رشد يافت.<br /> او از دوران نوجواني در منزل پدر در كنار مادر و خواهرش به خانه داري مي پرداخت.<br /> در سال 1332 در سن 21سالگي ازدواج نمود كه ثمره آن 5 فرزند(3 پسر و2 دختر) مي باشد.<br /> اين بانوي شهيده در سال 1342 به همراه شوهر و فرزندان به شیراز مهاجرت نمود.<br /> پس از پیروزی انقلاب اسلامی و تشکیل نهاد بسیج مستضعفین؛ به عضویت بسیج خواهران مسجد قائم شیراز درآمد.<br /> وی نماینده بسیج در انجمن اولیاء و مربیان در آموزش و پرورش بود.<br /> در سال 1361 براي حج تمتع ثبت نام نمود كه در سال 1366 عازم اين سفر آسماني شد.<br /> آن حاجيه شهيده در كاوران شماره 17373 عازم سفر به بيت الله الحرام شد.<br /> حج تمتع سال 1366 براي زائران ايراني رنگ و بوي تازه اي داشت. بوي [[شهادت]] مكه مكرمه را فرا گرفته بود و اين رزمنده مجاهد افتخار شهادت در بيت الله الحرام را يافت.<br /> او در روز جمعه [[نهم مرداد ماه سال 1366]] در حالي كه فرياد بلند «الله اكبر» سر مي داد در خيابان عدن ، نزديك مسجد سهله بر اثر اصابت ضربات بسيار زياد باتوم شرطه هاي قتل سعودي به شدت مجروح و دچار خونريزي شديد شد كه در آن شرايط خاص كه جلادان وهابي امكان مداواي مجروحين و اعزام آنها به بيمارستان ها را نمي دادند، به فيض شهادت رسيد.<br /> آن بانوی شهيده والامقام 55 سال داشت و در [[«گلزار شهدای لار»]] به خاك سپرده شد.<br /> از آن بانوي شهيد يك قطعه عكس و يك برگ زندگي نامه برجاي مانده است.<br /> <br /> <br /> منبع:سایت نویدشاهد</div>

Shamirzae9711 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D9%87%DB%8C%D9%85_%D8%B1%D8%B6%D8%A7%DB%8C%DB%8C 2019-08-07T11:54:20Z

<p>Shamirzae9711: </p> <hr /> <div><br /> نام و نام خانوادگی : ابراهیم رضایی<br /> <br /> نام پدر : خلیل<br /> <br /> عضو : سرباز وظیفه<br /> <br /> تاریخ تولد : [[۱۴/۶/۱۳۳۸]]<br /> <br /> محل تولد : روستای شهید آباد<br /> <br /> تاریخ شهادت : [[۵/۸/۱۳۵۹]]<br /> <br /> محل شهادت : [[آبادان]]<br /> <br /> عملیّات :<br /> <br /> محل دفن : [[گلزار شهدای امام زاده عقیل (ع) شهید آباد]]<br /> <br /> rId5<br /> <br /> ==زندگی نامه==<br /> <br /> [[ارتشی شهید ابراهیم رضایی]] تا کلاس سوم راهنمایی تحصیل نمود و به خاطر مسئولیت سخت پدر در کار کشاورزی تحصیل را ترک کرد و به یاری پدر شتافت . او اولین فرزند خانواده بود و از این نظر مسئولیت هایی را هم به گردن داشت . زندگی این شهید عزیز بدین شکل گذشت تا اینکه به سن خدمت سربازی رسید با معرفی خود به حوزه نظام وظیفه ,به عنوان سرباز پیاده ارتش به خدمت مشغول شد. در دوران خدمتش دوبار به جبهه رفت , در مرحله اول از ناحیه پا زخمی شد و مدتی را در بیمارستان [[دزفول]] بستری بود ، بعد از آن در مرحله دوم در جبهه آبادان به خدمت مشغول شد و در اثر اصابت ترکش [[خمپاره]] زخمی شد و به بیمارستان اهواز منتقل شد که در حمله هوایی دشمن به بیمارستان به [[شهادت]] رسید و به خیل شهدای انقلاب اسلامی پیوست , و به عنوان اولین شهید روستای شهید آباد افتخاری ابدی را برای خود و خانواده و ملت ایران بوجود آورد .<br /> <br /> این شهید عزیز بیش از حد با خانواده و اطرافیان مهربان بود . احساس دلسوزی و همدردی در هنگام مشکلات ویاری نمودن آنها از جمله خصوصیات ایشان بود ، وقار و متانت ایشان درخور تحسین بود. در احترام به پدر و مادر تاکید فراوان داشت و خود نیز در این مهم زبانزد اقوام و آشنایان بود. اعتقادشان به فرایض دینی و احکام الهی در حد کمال بود ، همیشه به نماز اول وقت تاکید میکردند و خودشان نیز در موقع نماز هر کجا که بودند و مشغول هرکاری که بودند آنرا رها نموده و نماز را اقامه میکردند. از جمله سفارشهای مهم و زیاد ایشان احترام به بزرگترها خصوصاً پدر و مادر و رعایت حجاب اسلامی بود ایشان ریشه همه اعتقادات را حجاب دانسته و در لحظه ورود امام به [[ایران]] در کنار تلویزیون چنان شور و شعفی از خود نشان میداد که باور کردنی نبود.<br /> <br /> *پیام خانواده شهید:<br /> <br /> مردم باید راه شهیدان را ادامه داده و با کارهای خوب خود رهرو خوبی برای این شهیدان والا مقام باشند. باشد که در آن دنیا مورد شفاعت آنها قرار بگیریم و این مهم صورت نمی گیرد مگر با حفظ ارزشهای ناب و مقدس دین اسلام و پایبندی به مسائل مذهبی و اجرای کارهایی که شهیدان برای انجام آن جان خود را فدا کردند.<br /> <br /> منبع سایت شهدای استان فارس<br /> <br /> http://www.iranshahid.ir/?cat=27&amp;paged=10</div>

Shamirzae9711 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D9%87%DB%8C%D9%85_%D8%B1%D8%B6%D8%A7%DB%8C%DB%8C 2019-08-07T11:53:17Z

<p>Shamirzae9711: </p> <hr /> <div><br /> نام و نام خانوادگی : ابراهیم رضایی<br /> <br /> نام پدر : خلیل<br /> <br /> عضو : سرباز وظیفه<br /> <br /> تاریخ تولد : [[۱۴/۶/۱۳۳۸]]<br /> <br /> محل تولد : روستای شهید آباد<br /> <br /> تاریخ شهادت : [[۵/۸/۱۳۵۹]]<br /> <br /> محل شهادت : [[آبادان]]<br /> <br /> عملیّات :<br /> <br /> محل دفن : [[گلزار شهدای امام زاده عقیل (ع) شهید آباد]]<br /> <br /> rId5<br /> <br /> ==زندگی نامه==<br /> <br /> ارتشی شهید ابراهیم رضایی تا کلاس سوم راهنمایی تحصیل نمود و به خاطر مسئولیت سخت پدر در کار کشاورزی تحصیل را ترک کرد و به یاری پدر شتافت . او اولین فرزند خانواده بود و از این نظر مسئولیت هایی را هم به گردن داشت . زندگی این شهید عزیز بدین شکل گذشت تا اینکه به سن خدمت سربازی رسید با معرفی خود به حوزه نظام وظیفه ,به عنوان سرباز پیاده ارتش به خدمت مشغول شد. در دوران خدمتش دوبار به جبهه رفت , در مرحله اول از ناحیه پا زخمی شد و مدتی را در بیمارستان [[دزفول]] بستری بود ، بعد از آن در مرحله دوم در جبهه آبادان به خدمت مشغول شد و در اثر اصابت ترکش [[خمپاره]] زخمی شد و به بیمارستان اهواز منتقل شد که در حمله هوایی دشمن به بیمارستان به [[شهادت]] رسید و به خیل شهدای انقلاب اسلامی پیوست , و به عنوان اولین شهید روستای شهید آباد افتخاری ابدی را برای خود و خانواده و ملت ایران بوجود آورد .<br /> <br /> این شهید عزیز بیش از حد با خانواده و اطرافیان مهربان بود . احساس دلسوزی و همدردی در هنگام مشکلات ویاری نمودن آنها از جمله خصوصیات ایشان بود ، وقار و متانت ایشان درخور تحسین بود. در احترام به پدر و مادر تاکید فراوان داشت و خود نیز در این مهم زبانزد اقوام و آشنایان بود. اعتقادشان به فرایض دینی و احکام الهی در حد کمال بود ، همیشه به نماز اول وقت تاکید میکردند و خودشان نیز در موقع نماز هر کجا که بودند و مشغول هرکاری که بودند آنرا رها نموده و نماز را اقامه میکردند. از جمله سفارشهای مهم و زیاد ایشان احترام به بزرگترها خصوصاً پدر و مادر و رعایت حجاب اسلامی بود ایشان ریشه همه اعتقادات را حجاب دانسته و در لحظه ورود امام به [[ایران]] در کنار تلویزیون چنان شور و شعفی از خود نشان میداد که باور کردنی نبود.<br /> <br /> *پیام خانواده شهید:<br /> <br /> مردم باید راه شهیدان را ادامه داده و با کارهای خوب خود رهرو خوبی برای این شهیدان والا مقام باشند. باشد که در آن دنیا مورد شفاعت آنها قرار بگیریم و این مهم صورت نمی گیرد مگر با حفظ ارزشهای ناب و مقدس دین اسلام و پایبندی به مسائل مذهبی و اجرای کارهایی که شهیدان برای انجام آن جان خود را فدا کردند.<br /> <br /> منبع سایت شهدای استان فارس<br /> <br /> http://www.iranshahid.ir/?cat=27&amp;paged=10</div>

Shamirzae9711 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D9%87%DB%8C%D9%85_%D8%B0%D9%88%D8%A7%D9%84%D9%81%D9%82%D8%A7%D8%B1%DB%8C 2019-08-07T11:12:25Z

<p>Shamirzae9711: </p> <hr /> <div>{{جعبه اطلاعات افراد نظامی <br /> |نام فرد = ابراهیم ذوالفقاری<br /> |تصویر = eb_zolfaghari.jpeg<br /> |توضیح تصویر = <br /> |ملیت = [[پرونده:پرچم ایران.png|22px]] ایرانی<br /> |شهرت = <br /> |دین و مذهب = [[مسلمان]]، [[شیعه]]<br /> |تولد = فسا، نوبندگان، [[1330]] <br /> |شهادت = سقز، [[الگو:شهدای 20 مرداد |1360/05/20]] <br /> |وفات = <br /> |مرگ = <br /> |<br /> |مفقود = <br /> |جانباز = <br /> |اسارت = <br /> |نیرو = <br /> |یگانهای خدمت = <br /> |طول خدمت = <br /> |درجه = <br /> |سمت‌ها = افسر ارتش<br /> |جنگ‌‌ها = <br /> |نشان‌های لیاقت = <br /> |عملیات‌ = <br /> |فعالیت‌ها = <br /> |تحصیلات = <br /> |تخصص‌ها = <br /> |شغل = <br /> |خانواده = <br /> }}<br /> ==زندگی نامه==<br /> در سال [[1330]] در نوبندگان و در هنگام اوج گیری فریاد دادخواهی مردم علیه رژیم ستم شاهی پا به عرصه حیات گذاشت و این خود فال نیکی بود برای فرزندی خلف از تبار مظلوم. او پس از گذراندن دوره دبستان و دبیرستان در سن 17 سالگی وارد آموزشگاه درجه داری شد و از آنجا که روح پر تلاش او تحمل سکون و ایستادگی را نداشت پس از چندی موفق به اخذ دیپلم شد و از آنجا به دانشکده افسری وارد شد و سه سال پس از آن موفق به کسب مدرک لیسانس علوم گردید و این سال، ورود او به دوره جدید نظامی بود که انقلاب خونبار [[ایران]] به رهبری [[امام خمینی]] مراحل حساس سیر تکاملی خود را می پیمود و توده مردم را به خیابان ها و در برابر دژخیمان قرار می داد.<br /> او در این مدت آن چنان که عکس هایش شهادت می دهند با این که یک [[افسر ارتش]] بود در اکثر تظاهرات ها شرکت می کرد و با شرکت در همین اجتماعات بود که روحیه اش واقعاً دگرگون شده بود و جزء محدود افسرانی بود که در جریان اسلحه دادن به [[آیت الله طالقانی]] که تازه از زندان مرخص شده بود قرارگرفت. پس از چند ماه که رژیم از این موضوع با خبر شد، پیش از دستگیری آنها رستاخیز [[22 بهمن]] به وقوع پیوست و ابراهیم را از [[شهادت]] زودرس آن روزها محروم ساخت، اما روح متلاطم و پر فروغش او را ساکت نمی گذاشت و در این ایام نیز به مطالعه عینی و ذهنی شرایط موجود پرداخت و همین بود که کسانی که با او برخورد داشتند تعجب می کردند که یک افسر ارتش تا این اندازه واقع بین باشد و بر خورد با او، انسان را به فکر الگوی یک ارتشی مسلمان می انداخت.<br /> با آغاز درگیری های ایران و [[عراق]]، ابراهیم را در تیر ماه 1359 به جبهه [[فکه]] فرستادند و با اوج گیری این تجاوز که در اواخر شهریور ماه شروع شد، در سخترین شرایط مبارزه با نیروها و مهماتی بسیار کم در برابر هجوم مزدوران بعثی، دلاورانه مبارزه کرد و در این چند روز، یعنی تا اواسط مهر ماه اکثر سربازان خود را از دست داده بود و خود نیز بر اثر ترکش [[خمپاره]] به شدت صدمه دیده بود.<br /> <br /> وی پس از 15 روز بستری بودن در بیمارستان به مرخصی رفت و شاید جزء اولین کسانی بود که بر اثر زخمی شدن، زود از جبهه برگشته بود. همه درباره ی جبهه از او سؤال می کردند و او با وجود پشت سر گذاشتن یک درگیری سخت و روحیه ی نا امید کننده ای که در روزهای اول جنگ بر او تحمیل شده بود، با کمال شجاعت به همه جواب می داد که ما ان شاء الله پیروز هستیم و حتماً پیروز می شویم.<br /> چند روزی نگذشته بود که داوطلبانه به جبهه [[آبادان]] [[ماهشهر]] رفت و از آنجا برای آزادسازی [[سوسنگرد]] شتافت و در این پیروزی شرکت جست و پس از سه ماه دوباره برای چند روزی به مرخصی رفت. البته باید گفت که جنگ را با تمامی غرورش برای چند روزی رها می کرد و به دیار خود می رفت تا گفتنی ها را برای مردم بگوید و پیامش را به عاشقان راهش برساند. او جان کلامش و تمام پیامش را در این چند روز خلاصه کرد و به گفتار امام علی (علیه السلام) که «مردان خدا عقیده شان را بر شمشیر هایشان حمل می کنند» معنی بخشید.<br /> وی در گفتگو که با بچه ها داشت می گفت که فرماندهانی که بنی صدر به آنها مسئولیت داده، جبهه را به سکون کشانده اند. او در آن موقع که لیبرالیسم، جوّ کاذبی در جامعه به خصوص در جبهه ها در میان برادران ارتشی ایجاد کرده بود و از خون شهیدان برای رشد خود سوء استفاده می کرد، علیه بنی صدر می خروشید و با کمال جسارت می گفت که بنی صدر خیانت می کند و پاسداران را عقیم گذاشته است. شهید از خط امام بسیار تعریف می کرد و می گفت با اینکه من بسیار کم با پاسداران تماس داشته ام اما اینها الگوی یک ارتش اسلامی هستند و می گفت من هرگز به پادگان بر نمی گردم و در جبهه خواهم ماند تا در کنار برادران پاسدار و ارتشیم از انقلاب پاسداری کنم.<br /> ابراهیم، آن افسر دلاور اسلام که نمونه بارزی از یک مسلمان مؤمن، متدین و وفادار به انقلاب اسلامی بود، پس از چند روز به جبهه غرب شتافت و 4 ماه در این جبهه بود و در روز بیستم مرداد ماه آخرین تیر ترکشش را که همان هستی اش و تمام وجودش بود در کفه اخلاص نهاد و در راه خدا فدا نمود و به لقاء الله پیوست.<br /> او مظهر یک انسان کامل و شایسته و الگوی پاکی و اخلاق در ارتش بود. نماز را دوست داشت و به رهبر انقلاب حضرت امام خمینی عشق می ورزید و همیشه خود را سربازی از سربازان امام می دانست. سربازان تحت امرش، هنوز خاطرات زیبا و عرفانی، نمازهای شب و نمازهای جمعه او را به یاد دارند.<br /> آری او عاشق امام و عاشق یاران امام بود. همیشه از منافقین روی گردان بود. روزها و شب ها در جبهه ها تنها با یاد خدا به نبرد خویش ادامه می داد و همیشه یاد او یاد خدا و فکر او رهبر و انقلابی بود که او در راهش زحماتی کشیده بود. خاطرات دلاوری های ابراهیم را شهرهای قهرمان [[سردشت]]، فکه و سایر جبهه ها همچنان به یاد دارند.<br /> شهید ذوالفقاری، ده سال در ارتش خدمت کرد و از این مدت، بیش از دو سال در جبهه ها جنگید و سر انجام در تاریخ [[1360/05/20]] در [[سقز]] بر اثر برخورد با [[مین]] به درجه رفیع [[شهادت]] نائل آمد.<br /> <br /> ==خاطرات==<br /> <br /> * خاطره اول (از زبان دوستان شهید):<br /> خاطره ای که از دوستان شهید ذوالفقاری به یاد مانده است این است که در یکی از روزها با دوستانش به زیارت قبر شهدا می روند و در آنجا به دوستش می گوید: اینجا را که می بینی، به همین زودیا جای من است.<br /> <br /> * خاطره دوم (از زبان برادر شهید):<br /> روزی برادرم پیش من آمد و گفت: «برادر چون در اوج انقلاب هستیم و من مأمور اسلحه خانه هستم، می خواهم مقداری اسلحه را در اختیار آیت الله طالقانی که تازه از زندان آزاد شده است، بگذارم».<br /> در لیست سیاه ساواک، نام ابراهیم و 40 تن از افسران پیرو خط امام وجود داشت و همیشه حرف ابراهیم این بود که اگر انقلاب پیروز نشود من اعدام خواهد شد.<br /> <br /> <br /> ==وصیت نامه==<br /> بسم الله الرحمن الرحیم<br /> سلام بر امام زمان، مهدی موعود و سلام بر نایب بر حقش امام امت، این قلب تپنده مسلمین و سلام و درود بیکران به ارواح طیبه شهدا، از شهدای صدر اسلام تا شهدای گلگون کفن کربلای ایران.<br /> سلام به مادرم، پدرم، همسرم، خواهرم<br /> می دانم که همگی شما چشمتان در راه است و هر دقیقه برای آمدن من لحظه شماری می کنید تا من را از نزدیک ببینید، ولی مادرم به خاطر داشته باش که علی اکبر در جلوی چشم پدر و مادرش تکه تکه شد و امام حسین (علیه السلام) در جلوی چشمان زینب (سلام الله علیها) شهید شد و ای کاش در کنارم بودی و می دیدی موقعی که مأموریتی برایم پیش می آید چگونه به میدان رزم می روم و دشمن دین خدا را به تنگ می آوردم.<br /> ای کسانیکه مأمور دفن من هستید! وقتی که مرا در قبر می گذارند، مشت هایم را گره کنید تا همه بدانند من با مشت گره کرده به سوی دشمن رفتم، دهانم را باز بگذارید تا از خدا بی خبران آگاه شوند من با ندای الله اکبر بر دشمن تاختم و چشمانم را باز نگه دارید تا همه بدانند با چشم باز به این راه رفتم و دشمن را به زبونی کشیدم تا شهادت نصیبم شد. چنانچه شهید شدم در زادگاهم، نوبندگان فسا در قطعه شهدا به خاک سپرده شوم.<br /> و اما پدر و مادرم و برادرانم و همسر و خواهرانم! خواهش می کنم صبر و حوصله داشته باشید و خدا ان شاء الله به همگی شما صبر عنایت بفرماید و برای من گریه نکنید؛ چون که راهی که شهیدان انتخاب نموده اند، من هم همان راه را انتخاب کرده ام. دیگر شما را بیشتر ناراحت نمی کنم و زحمت نمی دهم.<br /> به امید پیروزی رزمندگان اسلام و زیارت قبر امام حسین (علیه السلام)<br /> پاینده باد پرچم جمهوری اسلامی ایران<br /> خدایا تا ظهور مهدی (عجل الله فرجه) خمینی را برای ما نگه دار<br /> چاکرتان اینجانب ابرهیم ذوالفقاری 1360/04/20<br /> پی نوشت: قابل ذکر است که جنازه شهید هنگام دفن، با چشمان باز و حالت لبخند و مشت گره کرده بود و موقع خاکسپاری هم کسی از متن وصیت نامه اطلاع نداشته است.&lt;ref&gt;[http://navideshahed.com/fa/news/415874/نگاهی-به-زندگی-و-وصیت-نامه-شهید-ابراهیم-ذوالفقاری سایت نویدشاهد]&lt;/ref&gt;<br /> <br /> <br /> ==پانویس==<br /> <br /> &lt;references /&gt;</div>

Shamirzae9711 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D9%87%DB%8C%D9%85_%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85_%D8%B2%D8%A7%D8%AF%D9%87_%D8%A8%D8%A7%D9%82%D8%B1%D8%A2%D8%A8%D8%A7%D8%AF 2019-08-07T11:04:35Z

<p>Shamirzae9711: </p> <hr /> <div>{{جعبه اطلاعات افراد نظامی <br /> |نام فرد = ابراهیم غلام زاده باقرآبادی<br /> |تصویر = eb_gholamzadeh.jpg<br /> |توضیح تصویر = <br /> |ملیت = [[پرونده:پرچم ایران.png|22px]] ایرانی<br /> |شهرت = <br /> |دین و مذهب = [[مسلمان]]، [[شیعه]]<br /> |تولد = نوبندگان، [[1346]] <br /> |شهادت = منطقه سومار<br /> |وفات = <br /> |مرگ = <br /> |مفقود = <br /> |جانباز = <br /> |اسارت = <br /> |نیرو = <br /> |یگانهای خدمت = <br /> |طول خدمت = <br /> |درجه = <br /> |سمت‌ها = <br /> |جنگ‌‌ها = <br /> |نشان‌های لیاقت = <br /> |عملیات‌ = <br /> |فعالیت‌ها = <br /> |تحصیلات = <br /> |تخصص‌ها = <br /> |شغل = <br /> |خانواده = <br /> }}<br /> <br /> ==زندگینامه==<br /> در سال [[1346]] در روستای نوبندگان در خانواده ای مذهبی و متدین به دنیا آمد. از همان دوران کودکی، ادب و آداب عشق ورزی به پروردگار جهانیان را در محضر پدر و مادر متدین یاد گرفت و آن را تا پایان زندگی، سرلوحه کارهای خود قرار داد.<br /> ابراهیم در سن 7 سالگی وارد مدرسه ابتدائی نوبندگان شد و از همان سال های آغازین، درس خواندن و تلاش در این زمینه را شروع کرد و از طرفی با شروع قیام ها و تظاهرات مردم علیه رژیم ستم شاهی، ابراهیم نیز با وجود سن کمی که داشت به همراه معلمان و دیگر همکلاسی هایش در این راهپیمائی ها شرکت می کرد. او سال های ابتدائی و راهنمائی را یکی پس از دیگری با موفقیت پشت سر گذاشت و از آنجا که علاقه زیادی به تحصیل داشت، خود را برای شرکت در دوره دبیرستان آماده می کرد که بنا به خواست پدر وارد [[ارتش]] شد.<br /> وی با ورود به ارتش عازم جبهه شد. او عاشق جبهه شده بود و هر بار که به خانه باز می گشت، حال و هوای مناطق جنگی را داشت. آن دلیر مرد ارتش، پس از چندین بار حضور در جبهه های نبرد، در منطقه [[سومار]] دچار مجروحیت شدید از ناحیه پا و شکم شد و به علت وضعیت وخیمی که داشت، در بیمارستان یزد بستری شد و بعد از مدتی به بیمارستان اصفهان منتقل گشت.<br /> ابراهیم با توکل بر خداوند متعال، درد و رنج زیاد جراحت ها را به جان خرید تا روز قیامت در پیشگاه سرور و سالار شهیدان (علیه السلام) سربلند گردد و سرانجام در بیمارستان اصفهان بر اثر همین مجروحیت به [[شهادت]] رسید. <br /> <br /> <br /> <br /> ==خاطرات==<br /> <br /> * خاطره اول (از زبان مادر شهید):<br /> پسرم از زمانی که وارد ارتش شد در رشته درجه داران بود. او مدت زیادی بود که سر کار می رفت ولی حقوقی دریافت نکرده بود ولی هیچ گاه پیش نیامد که از این اتفاق صحبتی کند و یا اعتراضی به فرماندهان خود کند. حتی یک بار که من توسط یکی از دوستانش برایش مقداری پول فرستادم آن را قبول نکرد و برایم پس فرستاد. او گفته بود که مادر و خانواده ام به این پول بیشتر احتیاج دارند. زمانی که ابراهیم مجروح و در بیمارستان بستری شده بود یک بار برای دیدنش به بیمارستان رفتم. حالش خیلی بد بود، اما با دیدن من حتی ناله ضعیفی هم که هر از چند گاهی می کرد قطع شد. خودش را خیلی سلامت و قوی نشان داد به طوری که وقتی من به خانه بازگشتم فکر می کردم همین روزها خوب می شود و به خانه باز می گردد. بار دیگر که به دیدنش رفته بودم، پس از عیادت، از من خواست که به خانه بازگردم. او خیلی ملاحظه حال من را می کرد و اصلاً دوست نداشت که در بیمارستان بمانم و درد کشیدنش را ببینم. <br /> <br /> <br /> * خاطره دوم (از زبان برادر شهید):<br /> ابراهیم علاقه شدیدی به درس خواندن داشت. هر روز که از مدرسه می آمد مستقیم به اتاق خودش می رفت و از همان ساعات اول شروع به درس خواندن می کرد. بعد از اتمام دوران راهنمائی به خواست پدرم وارد ارتش شد و در اوقات فراغتش هم به کار کشاورزی و دام پروری می پرداخت. او خیلی دوست داشت که خانواده از در آمدش استفاده کنند ولی پدر و مادرم هیچ گاه پول او را خرج نکردند و برای زندگی آینده اش پس انداز نمودند.<br /> او هرگاه که برای مرخصی به خانه می آمد، دستش پر بود. هر کجا که در راه برای استراحت پیاده می شدند مقداری سوغاتی می خرید و برای ما به فسا می آورد. ابراهیم خیلی نجیب و کم رو بود. هیچ گاه به تنهائی بیرون نمی رفت. اگر از طرف مدرسه دعوت نامه ای برای حضور پدر و مادر در مدرسه به او می دادند، خودش مستقیماً چیزی به آن ها نمی گفت. او همیشه حرف هایش را به من می زد تا من به پدر و یا مادر بگویم. در مورد مدرسه هم همیشه از من می خواست تا به پدر و مادر بگویم که باید فردا به مدرسه ابراهیم بروید.<br /> ابراهیم هرگاه می خواست به جبهه برود به دلیل نجابتش این مسئله را مستقیماً به پدر و مادر نمی گفت. او نامه ای می نوشت و زیر فرش می گذاشت و مادر یا خواهرم هنگام مرتب کردن اتاق، آن را پیدا می کردند. برادرم در همه نامه های خداحافظی از ما حلالیت می طلبید.<br /> شهید مدتی در امام زاده علی (یکی از امام زاده های نوبندگان) کار بنائی می کرد، اما هیچ گاه پولی از آن ها دریافت نکرد. او معتقد بود که این جور کارها باید برای رضای خدا باشد و پول گرفتن در این مواقع، کار درستی نیست. او هر بار که از جبهه به مرخصی می آمد اول به امام زاده می رفت و بعد به خانه می آمد. همیشه به ما توصیه می کرد که نمازمان را در اول وقت به جا بیاوریم و می گفت: کسی که نماز می خواند همچون شخص گرسنه ای است که سر سفره می نشیند و سیر می شود و توشه ای برای خود ذخیره می کند.<br /> <br /> زمانی که ابراهیم در بیمارستان اصفهان بستری بود من از او مراقبت می کردم. همان شبی که ابراهیم شهید شده بود ولی ما هنوز از شهادتش خبر نداشتیم، من خوابم برده بود و در خواب به دنبال ابراهیم می گشتم ولی او را پیدا نمی کردم. در همان لحظه ابراهیم جلوی در ظاهر شد و مرا صدا کرد و گفت: من این جا هستم، برگرد و به پشت سرت نگاه کن. به او گفتم: ابراهیم کجا بودی؟ من دنبال شما بودم. او گفت: من خوب شدم و دیگر زخمی نیستم، حال من خوب است.<br /> ابراهیم انسان بسیار مستقلی بود. هم چنین به ورزش علاقه زیادی داشت و هر روز با وسایلی که خودش ساخته بود، ورزش می کرد. گاهی با او شوخی می کردم و می گفتم که تو دیگر قوی شده ای و می توانی ما را هم بزنی. او می گفت: من هرگز به برادر بزرگترم چنین جسارتی نمی کنم.&lt;ref&gt;سایت نویدشاهد&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references/&gt;</div>

Shamirzae9711 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D9%87%DB%8C%D9%85_%D8%B4%DA%A9%D9%88%D8%B1%DB%8C_%D8%B1%D8%A7%D8%AF 2019-08-07T11:01:26Z

<p>Shamirzae9711: </p> <hr /> <div><br /> {{جعبه اطلاعات افراد نظامی <br /> |نام فرد = <br /> |تصویر = IMG_20190210_190154.jpg<br /> |توضیح تصویر = <br /> |ملیت = [[پرونده:پرچم ایران.png|22px]] ایرانی<br /> |شهرت = <br /> |دین و مذهب = [[مسلمان]]، [[شیعه]]<br /> |تولد = بجنورد، نکا، [[زادروزهای ۴ آذر |۱۳۴۷/۹/۴]] <br /> |شهادت = خوزستان، [[الگو:شهدای ۲۲ تیر |13۶۷/۴/۲۲]] <br /> |وفات = <br /> |مرگ = <br /> |محل شهادت = [[خوزستان]]<br /> |مفقود = <br /> |جانباز = <br /> |اسارت = <br /> |نیرو = <br /> |یگانهای خدمت = <br /> |طول خدمت = <br /> |درجه = <br /> |سمت‌ها = <br /> |جنگ‌‌ها = <br /> |نشان‌های لیاقت = <br /> |عملیات‌ = <br /> |فعالیت‌ها = <br /> |تحصیلات = مقطع راهنمایی<br /> |تخصص‌ها = <br /> |شغل = <br /> |خانواده = <br /> |محل ارامگاه =[[مازندران]] - [[نکا ]]- [[حسینیه کمشیان]]<br /> }}<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> ==زندگی نامه==<br /> <br /> [[شهيد]] [[ابراهيم شکوري راد]] در تاريخ [[04/09/1347]] در شهرستان بجنورد در خانواده ای مذهبي چشم به جهان گشود. پدرش علي و مادرش معصومه نام داشت. تا مقطع راهنمایي مشغول به تحصيل بود. پس از شروع جنگ شهید شکوری به [[ارتش]] پيوست و از همان طریق به جبهه های جنگ اعزام شد و در تاریخ [[22/04/1367]] در منطقه عملیاتی [[خوزستان]] به [[شهادت]] رسيد. پيکر مطهرش در [[گلزار شهدای روستاي رستم کلا نکا]] به خاک سپرده شد.<br /> <br /> <br /> <br /> شهید ابراهیم شکوری راد&lt;ref&gt;[http://ajashohada.ir/home/martyrdetails/15825سایت شهدای ارتش]&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references/&gt;<br /> == رده‌ها ==<br /> {{ترتیب‌پیش‌فرض: ابراهیم_شکوری_راد}}<br /> [[رده: شهدا]]<br /> [[رده: شهدای دوران دفاع مقدس ]]<br /> [[رده: شهدای ارتش جمهوری اسلامی ایران]]<br /> [[رده: شهدای ایران]]<br /> [[رده: شهدای استان مازندران ]]<br /> [[رده: شهدای شهرستان نکا ]]</div>

Shamirzae9711 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF%D8%AD%D8%B3%DB%8C%D9%86_%D8%A7%D9%84%D9%87%D8%AF%DB%8C 2019-08-06T20:26:36Z

<p>Shamirzae9711: </p> <hr /> <div><br /> <br /> ==زندگی‌نامه==<br /> سال [[1337]] سید حسین در خانواده‌ای معتقد و با ایمان در [[اهواز]] در آغوش پدرش آیت‌الله حاج مرتضي علم الهدي چشم به جهان گشود. او از همان ابتدا تربیت مذهبی او با مبارزات سیاسی توأم گشت. کودکی 8-7 ساله بود که صوت خوش قرآن او تحسین همگان را برانگیخت.<br /> در 11 سالگی مسئولیت تدریس قرآن به همسالانش را در مسجد محل به عهده گرفت. او با انتخاب آیاتی از قرآن که بیشتر در مورد جهاد فی سبیل الله بود، شوری دیگر به جلسات می‌بخشید. سید حسین در دوران رژیم شوم و ستمگر پهلوی به فعالیت‌های سیاسی، نظامی بسیار چشمگیری می‌پرداخت و همواره برای بیدارسازی جوانان و مردم [[ایران]] و مقابله با ظلم و اغواگری طاغوتیان تلاش می‌کرد. او همیشه در اقداماتی از قبیل راه‌اندازی راهپیمایی‌ها، ترور مزدوران رژیم و تخریب و نابودی مراکز فساد پیش‌قدم بود و با تشکیل گروه موحدین به مبارزات خود انسجام و نظم بیشتری بخشید. در سال 1356 وارد دانشگاه فردوسی مشهد شد و در رشته تاریخ ادامه تحصیل داد. او در طی دوران دانشجویی در کنار مبارزاتش به مطالعه عمیق و موضوعی نهج‌البلاغه پرداخت. در روز بازگشت امام امت به وطن، حسین از معدود افرادی بود که حفاظت مسلحانه از ایشان را برعهده داشت.<br /> وی پس از پیروزی انقلاب اسلامی هر جا خلائی احساس می‌کرد، فوراً خود را برای خدمت به اسلام و میهن اسلامی‌اش آماده می‌نمود. با شروع جنگ تحمیلی به اهواز بازگشت و در تجهیز سازمان‌دهی نیروها نقش فعالی ایفا نمود و همزمان به تهیه برنامه «جنگ‌های پیامبر» در رادیو اهواز پرداخت. دی ماه سال 1359 ندای خوش الرحیل، سید حسین را به جانب عرش فراخواند و او که در آن هنگام فرماندهی [[سپاه هویزه]] را بر عهده داشت در شانزدهمین روز از این ماه شربت شیرین [[شهادت]] نوشید و به دیدار یار شتافت. او درحالی‌که 22 سال داشت بر اثر انفجار گلوله [[تانک]] زمين [[هويزه]] را خون رنگ کرد و در گلزار شهداي همين شهر آرام گرفت.<br /> <br /> http://www.sobh.org/web/Pages/Shohada/Shahid.aspx?Id=107<br /> <br /> [[پرونده:Photo 2018-11-24 13-21-43.jpg|500px|بی‌قاب|وسط|شهید محمد حسین علم الهدی]]<br /> <br /> ==خاطرات==<br /> <br /> * مطالعات وسيع حسين و یادداشت‌برداری کتب تاريخ، سبب شده بود که او ديدگاهى عميق در تاريخ داشته باشد. به همین جهت هر گاه اساتيد دانشگاه سخنى از مورخين غربى نقل مى‏کردند. بلافاصله، حسين ديدگاه صحيح را مطرح مى‏کرد و پيرامون موضوعات مختلف تاريخى کنفرانس مى‏داد. حسين با اساتيدى که برداشت صحيح از تاريخ اسلام نداشتند، آن‌قدر بحث و گفتگو مى‏کرد که بعضى از این‌گونه اساتيد گفته بودند: اگر حسين، در کلاس باشد، ما به کلاس نمى‏آييم!<br /> <br /> منبع: نرم‌افزار شاهد<br /> <br /> * حسين در مشهد اتاق کوچکى کرايه کرده بود که اين اتاق کوچک، روزها محل رفت‌وآمد مکرر دانشجويان بود، به طوری که پس از چند ماه، مجبور مى‏شد، براى رفع مزاحمت از صاحب‌خانه، به جايى ديگر برود. چراغ اتاق حسين، معمولاً از شب تا صبح روشن بود و در مدت کوتاهى که در مشهد بود، بسيارى از کتب معتبر تاريخ اسلام به زبان عربى و فارسى را مطالعه و یادداشت‌برداری کرده بود. شبى ميهمان او بودم و چون از تهران به مشهد رفته بودم، ابتداى شب خوابيدم، نيمه شب، حسين با حالتی عجيب، مرا صدا زد و گفت، بلند شو، بلند شو. گفتم چه شده؟ حسن با حالت خاصى مى‏گفت: بلندشو، ببین در اين کتاب چه مطالب جایی از پيامبر (ص) نوشته...!<br /> <br /> * روزى به همراه حسين به اطراف مشهد رفتيم. بعد از طرقبه، به چشمه‏اى رسيديم که آبى صاف و خنک داشت و از ارتفاع چند مترى، به صورت آبشار به پايين مى‏آمد. حسين پيراهنش را درآورد و کمرش را زير آبشار قرار داد، و سعى مى‏کرد که بتواند فشار آب و سردى آن را تحمل کند. به او گفتم، چرا چنين مى‏کنى؟ گفت: بايد خودمان را بسازيم تا بتوانيم در مقابل شکنجه‏هاى ساواک مقاومت کنيم.<br /> <br /> * حسين در راه‏اندازى تظاهرات ضد رژيم شاه در مشهد مقدس، نقش بسيار فعال داشت. اولين تظاهرات وسيع مشهد، در تشييع جنازه حجةالاسلام کافى بود، که حسين در طراحى و راه‌اندازی آن تظاهرات، نقش بسزايى داشت. پس از فاجعه سينما رکس آبادان (سال 56) خیابان‌های اطراف حرم، پراز تانک، [[نفربر]] و نيروى نظامى بود و کسى جرئت راه‌اندازی تظاهرات نداشت. در اولين روز که خبر سينما رکس اعلام شد، حسن پرچم سياهى به دست مى‏گرفت و در فاصله حدود صد متری از سربازان رژيم فرياد «الله‌اکبر» سر مى‏داد، مردم با ديدن اين شهامت، او را همراهى مى‏کردند و همين که جمعيتى حدود 30 الى 40 نفر جمع مى‏شدند. مأموران نظامى با گاز اشک‌آور و تيراندازى، آن‌ها را متفرق مى‏کردند. در آن روز من شاهد بودم که چندین بار با فرياد حسين، تظاهرات خيابانى شکل گرفت.<br /> <br /> * حسين در سال 1365 در کنکور شرکت کرد و در رشته انتخابى و مورد علاقه‏اش يعنى تاريخ دانشگاه فردوسى مشهد پذيرفته شد. با اين که دانشجوى سال اول بود و از اهواز به شهر جديدى وارد شده بود، اما در همان چند ماه اول، چهرهاى سرشناس گرديد و غالب دانشجويان او را به عنوان فردى انقلابى و پرتلاش مس شناختند. در اين سال که اوج تظاهرات دانشجويى عليه رژيم شاه بود، روزى به دنبال تظاهرات، گارد دانشگاه وارد محوطه مى‏شود. يکى از مأمورين، به يکى از خواهران چادرى که در حال عبور از سالن دانشکده بودند، پرخاش مى‏کند. حسين که شاهد اين جسارت بوده، به مأمور، پاسخى تند مى‏دهد و مأمور، حسين را دستگير و پس از ضرب و شتم به داخل کاميون پرتاب مى‏کند. عده‏اى از خواهران دانشجو که شاهد ماجرا بودند، عليه آن مأمور شعار مى‏دهند و بعد همگى جلوى کامیون مى‏نشينند و مى‏گويند تا حسين را آزاد نکنيد، از اينجا حرکت نمى‏کنيم. سرانجام با آزادى حسين، اعتصاب خواهران به پايان رسيد.<br /> <br /> * در سال 53، که حسين، در رابطه با آتش زدن سيرک مصرى، در چنگال دژخيمان ساواک اسير شده بود، او را بسيار شکنجه کردند، از جمله شکنجه‏ها، استفاده از صندلى الکتريکى، ضرب و شتم شديد با کابل برق آويزان کردن پاها از سقف بود. حسين همه شکنجه‏ها را تحمل مى‏کرد و هرگز اطلاعاتى به ساواکی‌ها نمى‏داد. پس از گذشت مدت‌ها روزى اجازه ملاقات به يک نفر داده شد، و سيد کاظم، براى ملاقات برادرش به ساواک رفت. وقتى حسين وارد اتاق شد، کاظم با کمال تعجب ديد که حسين بلند قد شده است. بعد از آزادى که مسئله را جويا شد، حسين گفت: کف پايم بر اثر شکنجه‏ مها، به شدت زخمى شده بود و براى اينکه بتوانم به اتاق ملاقات بيايم، کفش مخصوص به من دادند که در کف آن حدود 10 سانتيمتر ابر و پنبه قرار داشت.<br /> <br /> * مأموران زندان به ساواک گزارش دادند که حسين، نوجوانان بزهکار زندان را نماز خوان کرده است بلافاصله مأمور ساواک وارد زندان شد و حسين را زير مشت و لگد قرار داد و بعد او را از بند بيرون برده و به درختى که در حياط زندان بود، ريسمان پيچ و او را در هواى سرد زمستان رها کرد. پس از گذشت چندين ساعت، نيمه‏هاى شب مأمور ديگرى ريسمان را باز کرد و حسين را که از حال رفته بود، به سلول زندانيان سياسى منتقل کرد. در ميان تاريکى سلول، يکى از برادران از خواب برخاسته و نام زندانى تازه وارد را سئول کرد همين که حسين خودش را معرفى کرد، آن برادر جاى خودش را به حسين داد تا استراحت کند و خودش نشست. زيرا آن سلول به حدى تنگ بوده که بايد چند نفر بنشينند تا ديگران بتوانند بخوابند.<br /> <br /> * در سال 53 که حسين را دستگير کردند، او را به بند نوجوانان زندان بردند. زندانيان اين بند، نوجوانانى بزه‌کار بودند که جرم دزدى و دعوا و... به زندان افتاده بودند. وقتى حسين وارد اين بند شد، بعضى از زندانيان او را مسخره مى‏کردند و مى‏گفتند: باکى دعوا کردى؟ چى دزديدى؟ و... اما حسين با صبر و حوصله بزودى توانست چند نفر از آن‌ها را نمازخوان کند. چند روز بعد مأموران زندان ناگهان متوجه شدند که همان نوجوانان بزه‌کار، به امامت حسين، نماز جماعت مى‏خوانند و جلسه قرائت قرآن بر پا کرده‏اند. به دنبال گزارش مأموران، حسين را از اين بند، خارج کردند. تا چند سال بعد هر چند وقت یک‌بار يکى از آن نوجوانان بزه‌کار به سراغ حسين آمده و مى‏گفتند، حسين آقا در زندان ما را هدايت کرد.<br /> <br /> * در اولين دستگيرى حسين، او را در بند نوجوانان زندانى کردند. پس از مدتى که به ملاقاتش رفتيم، مشاهده کرديم که زندان داراى اتاق‌های بسيار کوچک و قديمى و کاملاً غیربهداشتی است. از حسين سئول کرديم چه چيز لازم دارى که برايت بياوريم. گفت: فقط يک جلد قرآن برايم بياوريد.<br /> <br /> * در اوج پيروزى انقلاب، يکى از دانشجويان انقلابى توسط رژيم شاه دستگير شد. برادر خلقانى نقل مى‏کنند، به سيد حين گفتم: فلانى را دستگير کرده‏اند، آيا فکر مى‏کنى مى‏تواند در برابر شکنجه‏ها، مقاومت کند؟ حسين گفت: آيا قرآن مى‏خواند؟ گفتم منظورت چيست؟ گفت: اگر با قرآن انس داشته است، مى‏تواند مقاومت کند!<br /> <br /> * حسين در اتاق 9 مترى خود در طبقه فوقانى نهضت سوادآموزى مطالعه مى‏کرد و غالب شب‌ها، روى کتاب، خوابش مى‏برد. در نيمه يک شب يکى از دوستان به اتاق مراجعه مى‏کند و مى‏بيند که حسين روى کتاب، خواب رفته است، ايشان آرامى چراغ را خاموش مى‏کند. بلافاصله حسين از خواب برخاسته و مى‏گويد چراغ را روشن کن. آن برادر مى‏گويد، چرا نمى‏خوابيد، نزديک صبح است. حسين مى‏گويد فردا امتحان دارم. به او گفتم: چه امتحانى؟ چه درسى؟ گويا خواب هستى. حسين چشمانش را باز کرد و گفت، امتحان دارم، آرى هر روز خداوند از ما امتحان مى‏گيرد. چراغ را روشن کرد و باز به مطالعه خود ادامه داد.<br /> <br /> * روزى حسين به کلاس نهج‌البلاغه وارد شد و از خواهرى درخواست نمود که تحقيق خود را ارائه دهند، لکن ايشان آمادگى نداشت. نفر دوم و سوم نيز اعلام نمودند که متأسفانه فرصت مطالعه نداشته‏اند. حسين با ناراحتى شديد، از کلاس بيرون رفت و در حيات تربيت معلم قدم مى‏زد. [[شهيد على جمالپور]] که استاد فلسفه بود، حسين را ديد که بسيار نگران و ناراحت است و چيزى نگفت. خواهران کلاس سراسيمه از آقاى جمالپور خواستند که واسطه شود و از حسين معذرت‌خواهی نمايند. وقتى جمالپور از حسين معذرت‌خواهی کرد، ناگهان اشک‏هاى حسين از چشم سرازير شد. حسين با گريه گفت: من از خواهران ناراحت نيستم، من بر مظلوميت حضرت على (ع) گريه مى‏کنم که چرا حتى ما شيعيان، او را درک نمى‏کنيم.<br /> <br /> * پس از پيروزى انقلاب، حسين در عرصه فرهنگى تلاش چشمگيرى داشت و هر روز چندين کلاس را در سپاه، جهاد، نهضت سوادآموزى و شکرت نفت اداره مى‏کرد. دران زمان ماشین‌هایی در اختيار نهادهاى انقلابى بود، اما حسين از آن ماشين‏ها استفاده نمى‏کرد و با پولى که قرض کرده بود، يک دستگاه موتورگازی خريده بود و در گرمای تابستان اهواز با همان موتورگازی به کلاس‏ها مى‏رفت. وقتى که جنگ شروع شد و حسين فرماندهى اعزام نيروها را برعهده‌گرفته بود با موتورگازی به راديو اهواز مى‏رفت و سخنرانى جنگ‌های پيامبر را اجرا مى‏نمود و با همان موتور به جلسه فرماندهان مى‏رفت تا در جريان وضعيت جبهه قرار گيرد.<br /> <br /> *نهج البلاغه <br /> <br /> نیمه هاى شب بود كه نهج البلاغه میخواند. من نگاه كردم به ایشان، دیدم چهره اش برافروخته شده و دارد اشك میریزد. من با زیر چشم، شماره صفحه نهج البلاغه را نگاه كردم و به ذهن سپردم پس از مدتى، سید حسین نهج البلاغه را بست و براى استراحت به بیرون رفت. من صفحه نهج البلاغه را باز كردم، دیدم همان خطبهاى است كه حضرت على (ع) در فراق یاران باوفایش ناله میكند و مبفرماید :أین َ عمار؟ أین َ ذوالشهادتین؟ كجاست عمار؟ كجاست...<br /> <br /> خاطرات شهید علم الهدی<br /> <br /> منبع: سایت شهید آوینی<br /> <br /> https://old.aviny.com/Rahiyan_Noor/revaiat-eshgh/khatere/20.aspx<br /> <br /> *انس با قرآن<br /> <br /> در اوج پیروزی انقلاب، رژیم شاه، یکی از دانشجویان انقلابی را دستگیر کرد. برادر خلقانی نقل می کند به سید حسین گفتم: فلانی را دستگیر کرده اند؛ ایا فکر می کنی بتواند در برابر شکنجه ها مقاومت کند. حسین گفت: ایا قرآن می خواند؟ گفتم: منظورت چیست؟ گفت: اگر با قرآن انس داشته است، می تواند مقاومت کند<br /> <br /> منبع سایت اطلاع رسانی حوزه علمیه خراسان<br /> <br /> http://www.hozehkh.com/OneEntry?entryID=24011<br /> <br /> ==آثار==<br /> ===نامه===<br /> *خواهر عزیز پس از اهداء سلام و درود، رسيدن به فلاح را برايتان آرزو مى‏کنم. چون در آغاز قدم گذاشتن در سال جديد از شما دور بودم و نتوانستم خود را به اين راضى کنم که سال نو را آغاز کنيم و در اين لحظات حساس از عمر با شما سخن نگويم ناچار قلم به دست گرفتم تا با شما حرف بزنم. ساعتى پيش داشتم مطالعه مى‏کردم که به يک جمله رسيدم در مورد اين جمله زيبا فکر کردم و مناسب ديدم که نتيجه اين ساعات فکر را در آستانه شروع سال جديد بود، برايتان بنويسم. شاندل SHANDEL متفکر بزرگ اروپايى قرن بيستم در مورد چگونگى زندگى انسان در قرن بيستم مى‏گويد: «انسان اين عصر زندگى را وقف تهيه وسایل زندگى مى‏کند.» ما زندگى را در رنج مى‏گذرانيم تا راحتی و آسايش ايجاد کنيم تمام عمر مى‏دويم با این اميد که لحظاتى بنشينيم. تمام عمر زحمت مى‏کشيم تا استراحت کنيم و البته عمر مى‏گذرد و راحتى و نشستن و آرامش را لمس نمی‌کنیم و نمی‌یابیم زیرا مرتباً از طريق اجتماع به ما نيازهاى جديد تلقين مى‏شود. نيازهاى کاذب و مصنوعى که دائماً در انسان بوجود مى‏آورند به وسیله تبليغات است تلويزيون را روشن مى‏کنيد بعد از دو ساعت خاموش مى‏کنيد به خودتان نگاه مى‏کنيد مى‏بينيد هفت، هشت احتياج خريد تازه به وجود آمده که قبلاً لازم نداشتيم که قبلاً مثلاً با خاکستر ديگر را مشستيد امروز حتماً بايد پودر... بخريد.<br /> <br /> بوردا مى‏خريد، زن روز مى‏خريد، نگاه مى‏کنيد، در فکر تهيه لباس‌ها و مدل‌های آن مى‏افتيد. استعمار فرهنگى و فرهنگ زدايى از طريق تقليد، تشبيه رقابت مصرف‌های مصنوعى و سمبليک و جلب توجه است و اينجاست که به سخن عميق محمد (ص) «من يتشبه بقوم فهومنه» پى مى‏بريم که از کلمه شبيه استفاده‌شده اگر زندگى ما مثل اروپایی‌ها شد اگر وضع لباس ما مثل مدل‌های ارائه داده شده زن روز و بوردا و خانمو... شد خود نيز از نظر خصوصيات انسانى و درک و انتخاب راه زندگى به سوی او شدن ميل کرده‏ايم. يکنواختى قالبى شدن انسان‌ها در جوامع گوناگون مخصوصاً در ملت ما مرتباً به وسیله برنامه‌های فرهنگی‌مان در سطح وسيعى از طرف مسئولان امر پياده مى‏شود همه در قالب‌های ماشينيسم، به خاطر بالا بردن مصرف جهانى مخصوصاً جهان سوم، که دنياى صنعتى به ما تحميل مى‏کند. غارت اصالت‌ها در منابع معنوى از بين رفته خصوصيات زندگى شرقى و يا اسلامى که عبارت است از: مصرف هر چه کمتر و توليد هر چه بيشتر، بوسیله عوامل آموزشى دگرگون می‌شود. چرا که اروپا اروپاى صنعتى مى‏بايست براى توليدات اضافى خود مصرف‌کننده پيدا کند و چه کند که بتواند کالاى مصرفى بدهد و موارد توليدى بگیرد و منت هم بگذاريد و خود را هم بالاتر و متمدن قلمداد کند و اگر هم سوارى خواست خرخوبى تربيت کرده باشد و...<br /> ابتدا با استعمار فرهنگى کار خود را آغاز مى‏کند سپس از يک خصيصه پاک و اصيل خدايى که به رسم امانت به انسان داده شده استفاده مى‏کند و آن تنوع به شکلى از تکامل است. ما مى‏بينيم (همراه با درد) که تمام فلسفه‏ها و مذهب‌ها و ايده آل‌ها و عشق‌ها و خواستن‌ها و... خلاصه‌شده در اين اصالت مال زندگى مادى است. وقتى زندگى مادى اصالت دارد، هدف رفاه است. پس براى چه بايد کار کرد؟ براى ساختن وسایل آسايش. به نظر شما آيا انسان امروز بيشتر آسايش دارد یا انسان ديروز؟ پس همه نيروهايمان صرف فدا کردن آسايش زندگى، براى تهيه وسايل آسايش زندگى.<br /> داستان شازده کوچولو را خوانده ‏ايد؟ آيا قربانى شدن آسايش زندگى براى چه؟ براى تکامل؟ براى تعالى؟ براى رفتن به حقيقت؟ براى رسيدن به ایده‌آل‌های مقدس انسانى، براى تقرب و نزديکى به بهترين دوست و ياور او (الله)؟ نه براى به دست آوردن وسایل زندگى. زيستن براى مصرف، مصرف براى زيستن. يک دور باطل - دور حماقت - کار - استراحت- خوردن - خوابيدن همين و بس!!! بهتر است کمى فکر کنيم ملاکت ما براى شناختن افراد چيست؟ مثال مى‏زنم، آيا وقتى مثلاً به خواستگارى مى‏رويد چه مى‏پرسيد؟ مى‏پرسيد که، آيا شما آدم باهوشى هستى؟ با شهامت هستى؟ چه مقدار وقار و اصالت داريد؟ چه مقدار قرآن را درک کرده‏ايد؟ چه مقدار در تاريخ و اقتصاد و جامعه‏شناسى و تفسير و فهم سخنان ائمه مطالعه داريد؟ معلوماتتان چقدر است؟ و... هرگز! <br /> درست همان‌گونه مى‏انديشيم و همان‌گونه انتخاب مى‏کنيم که فرهنگ مادى بورژوازى غرب به ما تحميل کرده و معيار ارزش هامان بسته‌بندی‌شده از غرب مى‏آيد، اما خود نمى‏دانيم و نمى‏فهميم و خيال می‌کنیم که انديشه و فکرمان اسلامى است در صورتى که انديشه‏اى که قران به ما مى‏خواهد بدهد، درست عکس آن است و با آن در تضاد کامل است و اصلاً انديشه تربيتى قرآن براى از بين بردن چنين ارزش‌ها و معيارها و طرز فکرها و برداشت‌ها و چنين شناختى است نسبت به زندگى و وسايل مادى، نيازها، آرزوها، خواست‌ها، ایده‌آل‌ها، و... . و ما تلاشمان و ناراحتی‌هایمان و رنج‌ها و حتى نوع احساس هامان در اين است که بهتر زندگى کنيم و چرا؟ زندگى يعنى چه؟ تلاش براى چه؟ اصلاً چرا زندگى کنيم؟ و به این‌ها توجه نداريم چرا که نتوانستيم خود را از لجن فرهنگ بورژوازى نجات دهيم از لجن مصرف بدون توليد.<br /> از لجن زندگى خلاصه‌شده در ماديان، و تمام نيروهاى خلاق و نبوغ‌های سرشار را در وسيله خلاصه کردن. درست مثل کسى که پله‏اى گذاشته خود را به پشت‌بام برساند، اما همين که پا روى پلکان اول گذاشت آن‌قدر راجع به خود پله فکر کند، سوراخ سنبه‌های آن، رنگ آن و غيره که لحظه‏اى خواهد رسيد و گريبان مرگ او را فراگرفت و هنوز در فکر اين است که پله چوبى را تبديل به پله فلزى يا فلزى را تبديل به کائوچو و کائوچو يا طلا و يا... کند و در نتيجه عمر تمام مى‏شود و خود را به پشت‌بام نرسانده. خواهش مى‏کنم اين جمله را با دقت بخوان و فکر کن تا عظمت آن را درک کنى «الناس نيام اذا ما توانتبهو» (مردم خوابند وقتى که مردند متنبّه مى‏شوند، بيدار مى‏شوند) که حدس مى‏زنم اين جمله زيبا از فاطمه بزرگ باشد. آن الگوى دلاور، شاهد اسوه در همه زمان‌ها براى همه نسل‌ها و همه دختران و مادران تاريخ، آن چهره زنده‏اى که جز از وقايع مرگ او از تاريخ زندگی‌اش چيزى نمى‏دانيم و او که بايد در لحظه‏هاى زندگى در تصمیم‌ها، در انتخاب‌ها، در جلو چشمانمان باشد تا بياموزيم که چگونه زندگى کنيم و چگونه بميريم. نتايجى که من از اين جلمه گرفته‏ام به شما ارائه مى‏دهم چه بسا که شما فکر کنيد و به نتايج عمیق‌تری دست يابيد مردم خوابند:<br /> 1-خواب معمولاً در شب است و از خصوصيات شب تاريکى و سياهى است و ظلمات است.<br /> <br /> 2-کسى که خواب است از وقايعى که در اطرافش اتفاق مى‏افتد بی‌خبر است.<br /> 3-کسى که خواب است از خود نيز بی‌خبر است.<br /> <br /> 4-اگر دشمنى داشته باشد به سادگى مى‏تواند او را از بين ببرد يا در دام بياندازد.<br /> 5-هنگامی‌که خورشيد که مظهر نور است و روشنايى، طلوع مى‏کند، از خواب بيدار مى‏شود.<br /> <br /> 6-کلمه ناس بکار رفته به معنای توده مردم.<br /> 7-کسى متنبه و پشيمان مى‏شود که بيدار شود.<br /> کسى که مى‏فهمد مى‏داند که استعداد و نيروهاى بسيار در وجود داشته، سرمايه‏هاى عظيمى خدا به او عطا کرده است و نبايد آن‌ها را راکد در عالم خواب و ناآگاهى قرار دهد، همانند آب راکدى که مى‏گندد و بوى بد مى‏دهد و ناگهان کار از کار گذشته و مرگ فرا رسيده و راه بازگشتى نيست. هدف او (الله) از آفرينش انسان تکامل به سوی اوست و سرمايه‏هاى مادى را در اختيار انسان گذارده تا در خدمت آن هدف به کار بريم. اما... چگونه به دست خود استعدادها و نبوغ‌هایمان را دفن مى‏کنيم و در گورستان فراموشى رها مى‏کنيم و به قول قرآن زندگی‌مان کافرانه مى‏شود.<br /> «زين للذين کفرو الحيوة الدنيا و يسخرون من الذين آمنوا و الذين ابقو فوقهم يوم القيامه»<br /> <br /> کسانی که کفر ورزيدند و حيات دنيا براى آنان زينت داده شده و ايمان آورندگان را مسخره مى‏کند ولى کسانی که تقوی پيشه کردند روز قيامت و حيات اخروى برايشان بسيار برتر و مهتر است. به آيه 14 سوره آل عمران مراجعه کنيد و در يابيد که در اين آيه نقش زن در تعيين جهت فکری و مسير زندگى مرد و اجتماع چگونه مطرح‌شده. الدنيا مزرعه آخره<br /> <br /> <br /> <br /> 12-يونس، هر چه که نداشمى از خدا مى‏خوايم و هنگاميکه خدا آنرا به ما داد او را فراموش مى‏کنيم پس جزو مسرفين هستيم زيرا آنچه را از نعمت‌ها که خدا به ما داده، تا در راه رسيدن به او بکار بريم و اگر به کار نگرفتيم مسرفيم. کذالک زين للمسرفين ما کانوا يعملون، ان الله لا يحب القوم المسرفين.<br /> <br /> <br /> 21-اعراف، اين آيه بسيار عميق، زيبا و رسا است.<br /> <br /> <br /> خطاب به بنى اسرائيل (همان قومى که پيامبر ما را به آن‌ها تشبيه مى‏کند) متاع و زينت دنيا را حرام نکرديم بر مردم بلکه این‌ها وسيله‏اى است براى مردم باايمان و این‌ها فقط در دنياست و البته در آخرت بهتر از این‌ها را به مردم با ايمان خواهيم داد.<br /> <br /> <br /> سوره کهف آيه 7- سوره اعراف آيه 31 - سوره حديد آيه 20- سوره کهف آيه 28- سوره قصص آيه 78 و 79 - سوره احزاب آيه 28- سوره توبه آيه 38- سوره نسا آيه 77- سوره آل عمران آيه 185- سوره نحل آيه 117- سوره يونس آيه 33 و 70- سوره رعد آيه 26- سوره شورى آيه 36- سوره زخروف آيه 35- مراجعه کنيد با دقت به سخن خدا گوش کنيد تا چگونه زندگى و راه و هدف و نوع نيازها و خواتهايمان را از فرهنگ و ايدئولوژى قرآن بگيريم و به جهانيان ثابت کنيم که قرآن براى همه زمانهاست و عملکرد آن براى همه نسل‌ها.<br /> <br /> منتظر پاسخ شما به سخن من<br /> <br /> برادرتان از مشهد - حسين<br /> <br /> نرم‌افزار شاهد<br /> <br /> SUBDOC/25al-ashena.htm<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> *دست‌ نوشته شهید<br /> من در سنگر هستم در اين خانه محقر در اين خانه فرياد و سکوت<br /> فرياد عشق و سکوت تنهايي. در اين خانه سرد و گرم. سردي زمستان و گرماي خون. در اين خانه ساکن و پرجوش و خروش<br /> سکون در کنار رودخانه و هيجان قلب و شور شهادت<br /> خانه نمناک و شيرين نم آب باران و طعم شيريني و لذت شهادت<br /> خانه بی‌شکل و زيبا بيشکلي ساختنان و زيبايي ايمان<br /> <br /> <br /> خانه کوچک و باعظمت کوچکي قبر و عظمت آسمان<br /> <br /> <br /> امشب پاس دارم ساعت 1 تا 3 چه شب باشکوهي<br /> <br /> <br /> چه شب باشکوه است<br /> <br /> <br /> من به ياد انس علي بن ابيطالب با تاريکي شب و تنهايي او ميافتم او با اين آسمان پرستاره سخن می‌گفت.<br /> <br /> <br /> سر در چاه نخلستان می‌کرد می‌گریست<br /> <br /> <br /> راستي فاصله‌اش با من زياد نيست از دشت آزادگان تا کوفه و کربلا 20 کيلومتر است<br /> <br /> <br /> خدايا اين سرزمين پاک در دست اين ناپاکان است<br /> <br /> <br /> <br /> در همين 20 کيلومتري من در همين تاريکي شب علي برميخاست به نخلستان می‌رفت. فاطمه وضو می‌گرفت، پيامبر به مسجد می‌رفت حسن و حسين به عبادت می‌پرداختند.<br /> <br /> <br /> در اين دل شب ابوذر برمی‌خیزد نماز شب می‌خواند، سلمان برمی‌خیزد قرآن می‌خواند، صداي او را می‌شنوی؟<br /> <br /> <br /> و اين ياران در درگاه هيچ سخني ندارند جز آنکه ميگويند:<br /> <br /> <br /> و ما کان قولهم الایان قالوا<br /> <br /> <br /> ربّنا اغفرلنا ذنوبنا<br /> <br /> <br /> و اسرافنا في امرنا<br /> <br /> <br /> و ثبت اقدامنا<br /> <br /> <br /> وانصرنا علي القوم الکافرين<br /> <br /> <br /> بلال - ابوذر - صهيب - کميل - مالک اشتر - مصعب و ... . اينان ياران پيامبر بودند. دوشادوش او جهاد کردند تا پيروز شدند<br /> <br /> <br /> خدايا مرا به آنان نزديک کن؛ علي (ع) در نهج‌البلاغه در وصف آنان سخن می‌گوید. خدايا مرا متصف به اوصاف آنان گردان.<br /> <br /> SUBDOC/a-dast-11.htm<br /> <br /> <br /> <br /> [[پرونده:Photo 2018-11-23 07-05-13.jpg|300px|بی‌قاب|وسط]]<br /> <br /> *دست‌ نوشته شهید<br /> <br /> عمق غربت و اوج عزت<br /> <br /> <br /> من در سنگر هستم<br /> <br /> <br /> <br /> در اين تنهايي در اين خانه جديد با خود، با خدا و با شهدا سخن ميگويم سنگر من در کنار رودخانه کرخه است. سوز دل و آرامش قلب، خوف و رجاء<br /> <br /> <br /> وقتي به آب می‌نگرم به ياد سنگرهاي در کنار کارون ميافتم با خود ميگويم که آن برادرانم که در خونین‌شهر می‌جنگند در چه حال‌اند و نگران آنانم. خدايا آن برادرانم که در فاسيات و دارخوين در سنگرند در چه حال‌اند؟<br /> <br /> <br /> <br /> اينجا دشت‌آزادگان است من در سنگر هستم در کنار کرخه. دشمن در آن طرف رودخانه شهر را می‌کوبد وحشيانه جنابت می‌کند. هزار متر جلوتر کانالي هست که دوستم عزيزم منصور به شهادت رسيد. شايد هنوز خون پاکش و جاي آر. پي. جي او که بر زمين کنار جسد پاکش افتاده بود باشد. سمت چپ تقريباً در فاصله سيصد متري آن طرف درخت‌ها برادر عزيزم رضا شهيد شده و باز در همان سمت کمي پایین‌تر برادرم عزيزم اصغر شهيد شده. آن طرف رودخانه محمدرضا شهيد شده. در دهلاويه 30 تن از پاسداراني که هیچ‌کدام را نمی‌شناختم به شهادت رسیده‌اند در سمت شرقي شهر در اين کانال 22 تن از برادراني که چند بار به آن‌ها شبیخون شبانه رفته‌ام شهيد شده‌اند. در گردش زمين به دور خورشيد<br /> <br /> <br /> در لحظه بيش لحظات ديگر داغ اين خاطره‌ها را زنده می‌کند<br /> <br /> <br /> سرخي شفق و سرخي غروب در پشت نخلستان‌ها<br /> <br /> <br /> خورشيد عظمت قطره خون شهيد را می‌یابد و پاکي و عصمت قطره‌قطره خون آن عزيزان را فرياد می‌کند<br /> <br /> <br /> خدايا اين خانه کوچک در کنار رودخانه که در اطرافش گل‌ها پرپر شده کدام خانه است؟<br /> <br /> <br /> کمي در دل زمين شکافته چند گویی شن و... در کنار رودخانه<br /> <br /> <br /> رو به سوی دشمن<br /> <br /> وسط مکان شهادت بهترين دوستانم<br /> <br /> <br /> اين خانه محقر براي من يک قطب طپنده شده يک دل پر از سوز<br /> <br /> سوز فراق ياران و عزيزان از دست رفته<br /> <br /> منصور اصغر رضا....<br /> <br /> <br /> خاطره‌ها مانند ورق خوردن صفحات يک دفتر يک کتاب در ذهنم پشت هم صف گونه می‌گذرد...<br /> <br /> SUBDOC/a-dast-12.htm<br /> <br /> == رده‌ها ==<br /> {{ترتیب‌پیش‌فرض: محمدحسین_علم_الهدی}}<br /> [[رده: شهدا]]<br /> [[رده: شهدای دوران دفاع مقدس]]<br /> [[رده: شهدای ایران]]<br /> [[رده: شهدای استان خوزستان]]<br /> [[رده: شهدای شهرستان اهواز]]</div>

Shamirzae9711 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF_%D8%B1%D8%B6%D8%A7_%D9%86%D8%A7%D8%AF%D8%B1_%D9%81%D8%A7%D9%85 2019-08-06T20:15:53Z

<p>Shamirzae9711: </p> <hr /> <div>[[شهید]] [[محمدرضا نادرفام]]<br /> تاریخ تولد :[[1343/04/20]]�تاریخ شهادت : [[1363/02/04]]<br /> محل شهادت : نامشخص�محل آرامگاه :آذربایجان شرقی - تبریز - وادیرحمت</div>

Shamirzae9711 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF%D8%B3%DB%8C%D8%AF%D8%B1%D8%B6%D8%A7_%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C%D8%A7%D9%86 2019-08-06T20:14:45Z

<p>Shamirzae9711: </p> <hr /> <div>تاریخ تولد : [[1341/02/01]]<br /> نام : سیدرضا محل تولد : نیشابور<br /> نام خانوادگی : امامیان‌ تاریخ شهادت : [[1362/01/24]]<br /> نام پدر : جواد مکان شهادت : <br /> تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت : <br /> شغل : دانش آموز یگان خدمتی : <br /> گروه مربوط : سایر شهیدان استان خراسان<br /> نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : رزمنده‌<br /> گلزار : [[بهشت‌فضل‌]]<br /> <br /> <br /> ==وصیت نامه==<br /> بسم رب الشهدا والصديقين والفجر و ليال عشر انا لله و انا اله راجعون اشهد ان لا اله الله اشهد ان محمد رسول الله اشهد ان علي ولي الله سلام بر پيامبران الهي از آدم تا حضرت محمدبن عبدالله السلام علي الحسين و علي علي بن الحسين و علي اولاد الحسين سلام بر مهدي منجي انسانها و سلام بر امام امت و رزمندگان سلحشور سلام و درود به روان پاک شهيدان گلگون کفن اسلام از هابيل تا انقلاب عاشورا و از انقلاب عاشورا تا انقلاب اسلامي [[ايران]] و بويژه شهداي شهرمان نيشابور و سلام بر شما امت شهيدپرور و هميشه در صحنه ايران. ميگويند که چرا به جبهه ميروي چرا که نروم زيرا هنوز صداي هل من ناصر ينصرني حسين(ع)؟؟؟تاريخ زمان طنين افکنده است. هنوز صداي عمه سادات زينب کبري آن شيرزن کربلا به گوش ميرسد. هنوز صداي زنگوله شتران و قافله اسيران کربلا به گوش ميرسد هنوز صداي رقيه دختر امام حسين(ع) در خرابه هاي شام به گوش ميرسد که در غريبي و اسارت پدر را ميخواست و هنوز صداي غل و زنجيري که بر گردن امام سجاد که بدست دژخيمان و ابرقدرتهايي همچون يزيد بن معاويه آويخته بود به گوش ميرسد و هنوز صداي زنان و کودکان بنيهاشم و اولاد رسول الله که بدست دژخيمان زمان اسير شده بودند به گوش ميرسد و هنوز هم در حال حاضر اين جنايتها ادامه دارد. اينک اسلام عزيز که با خون هزاران شهيد بارور شده، ابرقدرتهاي شرق و غرب کمر به نابودي اسلام بستهاند و هزاران شهيد و معلول ببار آوردهاند. اينان ميخواهند صداي اسلام و قرآن را خاموش کنند و نگذارند اسلام و قرآن باز دوباره رونق پيدا کند و جلوه قلدران و متجاوزان را بگيرد. نه نه هرگز اگر قطعه قطعه گردم باز هر سلول بدنم فرياد ميزند صداي هل من ناصر حسيني لبيک يا خميني بارالها نميدانم اين توفيق نصيب اين بنده عاصي ميگردد نميدانم که اين بنده عاصي ميتواند به صداي هل من ناصر حسيني لبيک يا خميني پاسخ بدهد. خداوندا تو را شکر ميگويم که اين موهبت الهي را نصيبم فرمودي که بتوانم در راهت جهاد نمايم. بتوانم از دين و قرآن تو حمايت نمايم. ميروم تا راه کربلا را باز کنم. اي خداي بزرگ نميدانم اين آرزوي بزرگ برآورده ميشود که بتوانم خودم را به کربلا برسانم بتوانم قبر شش گوشه حسين را در بغل بگيرم. ولي به هرصورت نا اميد نميشوم چون درگاه خداوند بزرگ محل نا اميدي نميباشد. ميروم تا همچون قاسم و علي اکبر با خون خود حجله عروسيام را رنگين سازم و به جهانيان بگويم که اسلام با زورگويان و قلدران سر سازش ندارد. برادران و خواهران عزيز اينک که به جبهه ميروم و آرزوي آن دارم که در راه اسلام و قرآن جهاد نمايم ؟؟؟با شما سخني بس کوتاه دارم اميد آن است اگر توفيق شهادت نصيبم شد؟؟؟باشد در درگاه احديت خداوندي مورد لطف و عنايتش قرار گيرد. امت شهيدپرور اي ملت ايران دست از ياري نايب برحق مهدي برنداريد اگر چه بدن شما را قطعه قطعه کردند. اگر زن و مرد، پير و جوان همه شما تا آنجا که قطره اي خون در بدن داريد دست از ياري همين حسين زمان برنداريد براي چندمين بار سفارش ميکنم اين انقلاب اسلامي ايران را پشتيباني نمائيد. مساجد را خالي نگذاريد چرا که امام امت فرمودند مساجد سنگر است و سنگرها را خالي نکنيد که به حق سنگر است و دشمن ما هم از همين جمع شدن در مساجد ميترسد. پس شما را به خدا سوگند که مساجد را پر کنيد و در دعاي کميل و ندبه و سمات شرکت کنيد که اين دعاها انسان را ميسازد هرچه ميتوانيد به جبهه ها روي آوريد و سنگرها را پر کنيد همچنانکه تاکنون انجام داده ايد پشت جبهه ها را خالي نکنيد و به جبهه‌ها کمک کنيد. الآن سرنوشت قرآن و اسلام بسته به اين جنگ دارد تا ميتوانيد نياز جبهه را برآورده کنيد تا در قيامت در پيش جدم شرمنده نباشيد. حال سخني با پدر و مادر و برادران و خواهران خود دارم. پدر و مادر عزيز اگر مرا از دست داديد ناراحت نباشيد که مرا در راه اسلام فدا کرده ايد. اگر جوان نداريد همه جوانان ايران پسر شما ميباشند و به برادرانم بگوييد که راه ادامه دهند و راضي نيستم که در عزاي من گريه کنيد. شايد از گريه شما دشمن شاد شود. دل خودتان را ببريد به کربلاي حسين ببينيد که زينب(س) چطور صبر کرد. خواهرم اگر برادر نداري زانوي غم در بغل نگير به هر جوان که نظاره کني برادر؟؟؟به فرزندانتان آموزش دهيد که دائي آنها در چه راهي کشته گرديد. به برادرانم سفارش ميکنم که به پدر و مادر کمک کنند و نگذارند ناراحت شوند. به برادرم سفارش ميکنم که اذان مسجد امام زاده را برگزار کند همچنانکه تا موقعي که من بودم اذان مسجد برگزار بود. وصيت نامه :السلام علي الحسين و علي علي بن الحسين و علي اولاد الحسين من به جبهه ميروم زيرا هنوز صداي هل من ناصر ينصرني حسين به گوش تاريخ زمان بگوش ميرسد. اگر قطعه قطعه شوم، از هر سلول بدنم فرياد ميزند صداي هل من ناصر حسيني را، لبيک يا خميني. اي ملت شهيدپرور ايران دست از ياري نايب برحق مهدي برنداريد اگر بدن شما را قطعه قطعه کنند. مساجد را خالي نگذاريد که به فرموده امام مساجد سنگر است. سنگرها را خالي نگذاريد. در دعاهاي کميل، سمات و ندبه شرکت کنيد که انسان را ميسازد. &lt;ref&gt;[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=2889منبع سایت یاران رضا]&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references/&gt;</div>

Shamirzae9711 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF%D8%B3%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D9%87%DB%8C%D9%85_%D9%85%DB%8C%D8%B1_%D8%B3%D8%AC%D8%A7%D8%AF%DB%8C 2019-08-06T20:10:00Z

<p>Shamirzae9711: </p> <hr /> <div>[[شهید]] [[سید ابراهیم میرسجادی]]<br /> <br /> تاریخ تولد : [[1333/10/06]]<br /> <br /> تاریخ شهادت : [[1362/12/07]]<br /> <br /> <br /> <br /> rId2<br /> <br /> ==زندگینامه==<br /> <br /> میرسجادی، سیدابراهیم : ششم دی ۱۳۳۳ ، در شهر قزوین به دنیا آمد . پدرش سیدابوطالب، عطار بود و مادرش صفیه نام داشت . تا پایان دوره متوسطه درس خواند و دیپلم گرفت . کارگر کارخانه شیشه‌سازی بود . سال ۱۳۶۰ ازدواج کرد و صاحب یک دختر شد . از سوی [[بسیج]] در جبهه حضور یافت . هفتم اسفند ۱۳۶۲ ، در [[جزیره مجنون]] [[عراق]] به [[شهادت]] رسید . پیکرش مدت‌ها در منطقه برجا ماند و سال ۱۳۷۶ پس از تفحص در گلزار شهدای زادگاهش به خاک سپرده شد . برادرش سید محمود نیز به شهادت رسیده است .<br /> <br /> <br /> ==وصیت نامه==<br /> <br /> شهید، سیدابراهیم میرسجادی : ای زمین ! گواه باش و ای زمان ! شاهد باش، در حال رفتن به جبهه ی نبرد حق علیه باطل هستم تا به ندای حسین ( ع ) و نایب بر حقش، خمینی لبیک گویم و اگر خداوند خواست، شهید شوم . همسر عزیزم ! سلام عرض می کنم؛ امید است سلام مرا پذیرفته و سلام گرم مرا خدمت مادر بزرگوارم برسانی و بگویی مرا ببخشد که نتوانستم جبران زحماتش را بکنم . همسر عزیزم ! اگر شهید شدم و نبودم، فرزندمان را طوری تربیت کن که به اسلام خدمت کند . (۱۷۵۳۲۶۷) « این نوشتم تا بماند یادگار / من نمانم خط بماند پایدار » ۳۰/۱۱/۱۳۶۲<br /> <br /> ==منبع==<br /> سایت شهدای ارتش<br /> <br /> http://khatesorkh.ir/index.php?martyr_id=1019</div>

Shamirzae9711 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF%D8%AD%D8%B3%DB%8C%D9%86_%D8%A7%D8%A8%D9%88%D8%A7%D9%84%D9%82%D8%A7%D8%B3%D9%85%DB%8C 2019-08-06T20:07:21Z

<p>Shamirzae9711: </p> <hr /> <div>بسم رب الشهداء و الصدیقین<br /> نام: حسین<br /> نام خانوادگی: ابوالقاسمی<br /> تاریخ تولد: [[28/9/1335]]<br /> محل تولد: قم<br /> نام پدر: حسن<br /> نام مادر: خاور<br /> شغل: کارگر کارخانه<br /> تاریخ شهادت: [[12/9/1359]]<br /> محل شهادت: [[کرخه]]<br /> محل دفن: [[قم]]<br /> <br /> ==وصیت نامه==<br /> •جنگ است، جنگ میان کفر و اسلام و برماست که بجنگیم تا اسلام پیروز گردد.<br /> •همیشه به یاد خدا باشید.<br /> •از درگاه خداوند متعال بخواهید که هرچه زودتر اسلام پیروز گردد و جنگ به نفع اسلام پایان گیرد.<br /> بسم الله الرحمن الرحیم<br /> به نام خداوند دانا<br /> اینک هنگام جهاد است. جهاد فی سبیل الله برای حفظ اسلام وانقلاب اسلامی و اشاعه آن به سراسر جهان برای حفظ نظام جمهوری اسلامی. جهاد برای حفظ شرف و انسانیت. جهاد برای حفظ آزادی و استقلال. جهاد برای حفظ حرّیت و عظمت انسان. جهاد برای احیاء عدالت و جوانمردی. جهاد برای احیاء تقوی و صداقت ودیانت. جهاد برای از بین بردن موانع پرورش استعدادهای انسانی.<br /> آری! خانواده عزیزم، جنگ است، جنگ میان کفر و اسلام و بر ماست که بجنگیم تا اسلام پیروز گردد.<br /> سلام بر پدر عزیزم با آن روحیه ی قوی و روحانی که همیشه و در هر جا به یاد خداست. سلام بر مادر گرامی، مادری که یک عمر به من محبت کرد و در پستی و بلندی های زمانه استقامت نمود. سلام بر برادران گرامی مخصوصا برادر بزرگم که همیشه به یادم هست وبه یادش هستم. سلام بر زن مهربانم که قسمتی از زندگیم را تشکیل می دهد و همیشه به یادش هستم. سلام بر خواهرانم که همیشه غم مرا می خوردند و همچنین دامادهای مان.<br /> امید است که حالتان خوب باشد و همیشه به یاد خدا باشید. من حالم خوب است، از بابت من ناراحت نباشید، چون به هرحال جنگ است و در جنگ نقل و نبات خیر نمی کنند. به هر حال، زخمی شدن دارد و حتی کشته شدن.<br /> مگر آنهایی که جنازه هایشان را می آورند و تشییع می کنند آنها از ما نیستند؟ از درگاه خداوند متعال بخواهید که هرچه زودتر اسلام پیروز گردد و جنگ به نفع اسلام پایان گیرد.<br /> پدر جان! آهسته بخوان،امکان دارد که من تا چند روز نتوانم که حتی نامه و حتی تلفن به شما بکنم، و شاید هم هیچ وقت دیگر. اگر من زنده آمدم که هیچ و اگر خداوند دعوت نمود و به سویش رفتم، خانه ای هست به فروش برسد و قسط های بانک پرداخت گردد و اگر بچه ای بدنیا آمد و پسر بود حتما اسم خودم را رویش بگذارید.<br /> <br /> &lt;ref&gt;کتاب آثار و اسناد ایثارگران | شهدای استان قم | ناشر: بنیاد شهید&lt;/ref&gt;<br /> == رده‌ها ==<br /> {{ترتیب‌پیش‌فرض:حسین_ابوالقاسمی}}<br /> [[رده: شهدا]]<br /> [[رده: شهدای دفاع مقدس]]<br /> [[رده: شهدای ایران]]<br /> [[رده: شهدای استان قم]]<br /> [[رده: شهدای شهرستان قم]]<br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Shamirzae9711 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D9%85%DB%8C%D8%B1_%D8%AD%D8%B3%DB%8C%D9%86_%D8%A7%D8%B1%D9%85%DB%8C%D8%AF%D9%87 2019-08-06T20:01:55Z

<p>Shamirzae9711: </p> <hr /> <div>بسم الله الرحمن الرحیم <br /> [[شهید]] [[امیرحسین آرمیده]]<br /> <br /> نام : امیرحسین <br /> نام خانوادگی : آرمیده <br /> تاریخ تولد : [[۱/۳/۱۳۴۸]]<br /> محل تولد : قم <br /> نام پدر : غلامحسین <br /> نام مادر : کوکب <br /> شغل : پاسدار<br /> تاریخ شهادت : [[۲۱/۱/۱۳۶۶]]<br /> محل شهادت :‌ [[شلمچه]] <br /> محل دفن : [[قم]] <br /> ==وصیت نامه==<br /> الآن که در جبهه هستم صبح با یاد اباعبدالله شروع می کنم و شب ها را در اینجا به یاد اباعبدالله به صبح می رسانم . <br /> یاالله ترسم از آن است که نکند بر اثر سنگینی گناهم ، نتوانم سبک بشوم و به سویت پرواز کنم.<br /> آرزویم این است که آقایم مولا امام حسین (ع) شفاعتم را بکند چون بدون شفاعت او نمی توانم به دیدار دوستان شهیدم بروم . <br /> <br /> بسم الله الرحمن الرحیم <br /> خدایا خدایا تا انقلاب مهدی خمینی را نگهدار<br /> سلام علیکم ۱۴/۱۲/۶۳ <br /> به نام الله پاسدار حرمت خون پاک شهیدان انقلاب اسلامی و با درود فراوان به رهبر کبیر انقلاب .<br /> «السلام علیک یا اباعبدالله الحسین»<br /> «اشهدان لا اله الا الله و اشهد ان محمدا رسول الله و اشهد ان علیا ولی الله »<br /> اینجانب امیرحسین آرمیده متولد ۱۳۴۸ از [[بسیج سپاه پاسداران]] شهرستان قم عضو واحد بهداری چنین آرزو می کنم که ان شاءالله خداوند [[شهادت]] در راه خودش را قبول کند .<br /> یا الله !‌ یاالله ! یا الله !‌ ترسم از آن است که نکند بر اثر سنگینی گناهم ، نتوانم سبک بشوم و به سویت پرواز کنم ولی تو یا الله خودت می دانی که از بچگی عاشق حسین (ع) بودم و زندگی ام را وقف حسین (ع) کردم و هرموقع که از حسین (ع) نامی به میان می آید بی اختیار به گریه می افتادم و الآن هم که در جبهه هستم صبح با یاد اباعبدالله شروع می کنم و شب ها را در اینجا به یاد اباعبدالله به صبح می رسانم . به خدا همین جا مقبره آقا اباعبداالله الحسین (ع) و حضرت ابوالفضل العباس (ع) برایم نمایان است و آرزویم این است که آقایم مولا امام حسین (ع) شفاعتم را بکند چون بدون شفاعت او نمی توانم به دیدار دوستان شهیدم بروم و همانطور که امام مان گفت : تکلیف ما را سیدالشهدا معلوم کرده است . <br /> در ضمن پدر و برادران و خواهرانم که در این مدت زندگی زیاد اذیت و ناراحت تان کردم بنده را حلالم کنید . فقط مقداری پول دارم هر موقع که لازم باشد آن را خرج عزاداری پسر فاطمه زهرا (س) یعنی حسین بن علی (ع) بکنید و موقعی که به یاد من افتادید برای مظلومیت امام حسین (ع) گریه کنید . جنازه بنده حقیر را در کنار گلزار شهدا پیش شهیدان دفن کنید . لازم است بگویم در این مدت که بنده در جبهه ها بودم نتوانستم روزه بگیرم و اگر توانستید روحم را شاد کنید و روزه هایم را بگیرید . <br /> به امید پیروزی رزمندگان اسلام <br /> پیروز و موفق باشید <br /> حسین آرمیده&lt;ref&gt;کتاب آثار و اسناد شهدا و ایثارگران شهدای استان قم ، ناشر : بنیاد شهید&lt;/ref&gt;<br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Shamirzae9711 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D9%87%DB%8C%D9%85_%D9%85%D8%B1%D8%AA%D8%B6%D9%88%DB%8C_%D9%BE%D8%B3%D9%86%D8%AF 2019-08-06T19:55:09Z

<p>Shamirzae9711: </p> <hr /> <div><br /> {{جعبه اطلاعات افراد نظامی <br /> |نام فرد =ابراهیم مرتضوی پسند<br /> |تصویر = IMG_20190310_184657.jpg<br /> |توضیح تصویر = <br /> |ملیت = [[پرونده:پرچم ایران.png|22px]] ایرانی<br /> |شهرت = <br /> |دین و مذهب = [[مسلمان]]، [[شیعه]]<br /> |تولد = ، [[زادروزهای |۱۳۳۷]] <br /> |شهادت = پاسگاه زید، [[الگو:شهدای ۲۶ آذر |۱۳۶۱/۹/۲۶]] <br /> |وفات = <br /> |مرگ = <br /> |محل شهادت = پاسگاه زید<br /> |مفقود = <br /> |جانباز = <br /> |اسارت = <br /> |نیرو = <br /> |یگانهای خدمت = <br /> |طول خدمت = <br /> |درجه = ستوان دوم<br /> |سمت‌ها = <br /> |جنگ‌‌ها = <br /> |نشان‌های لیاقت = <br /> |عملیات‌ = <br /> |فعالیت‌ها = <br /> |تحصیلات = <br /> |تخصص‌ها = <br /> |شغل = <br /> |خانواده = <br /> }}<br /> <br /> ==زندگینامه==<br /> <br /> <br /> [[شهيد سيد ابراهيم مرتضوي پسند]] در [[آذر ماه سال 1337]] در خانواده اي از سلاله پاك رسول اكرم در شهرستان سردشت چشم به جهان گشود. دوران كودكي را پشت سر گذاشت و به مدرسه رفت. از سجاياي اخلاقي خوبي برخوردار بود و به والدين احترام فراواني مي گذاشت. به اصول اسلامي و اعتقادي نيز پاي بند بود و تكاليف شرعي خود را به خوبي انجام مي داد. پس از اخذ ديپلم در تاریخ 1357/07/01 از طریق شرکت در کنکور ورودی، وارد دانشكده افسري گرديد و پس از طی دوره سه ساله توانست در تاریخ 1360/07/01 در [[رسته زرهی]] به درجه [[ستواندومی]] نائل آید.<br /> پس از طی دوره مقدماتی رشته زرهی در مرکز آموزش زرهی شیراز به [[لشکر 77 پیاده خراسان]] اختصاص یافته و مشغول خدمت شد. پس از پيروزي انقلاب در خدمت به اسلام و امت مسلمان از هيچ تلاشي فروگذاري نمي كرد. با شروع جنگ تحميلي با شور و علاقه به سوي ميدان نبرد شتافت و از ابتداي جنگ در مناطق مختلف به نبرد با صدامیان پرداخت. <br /> شهید مرتضوی پسند در تاریخ 1361/09/26 پس از رشادت ها و فداکاری های فراوان هنگامی که فقط سیزده روز از ازدواجش گذشته بود، در منطقه پاسگاه زید بر اثر ترکش گلوله [[خمپاره]] تولدی دوباره را آغاز نمود و خون پاکش بر زمین جبهه نقش بست. &lt;ref&gt;[http://ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/25056 سایت شهدای ارتش]&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references/&gt;</div>

Shamirzae9711 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D9%87%DB%8C%D9%85_%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85_%D8%B2%D8%A7%D8%AF%D9%87 2019-08-06T19:49:35Z

<p>Shamirzae9711: </p> <hr /> <div>[[شهید]] [[ابراهیم غلام زاده]]<br /> <br /> <br /> ==زندگینامه==<br /> <br /> در سال [[1346]]<br /> در روستای نوبندگان در خانواده ای مذهبی و متدین به دنیا آمد. از همان دوران کودکی ، ادب و آداب عشق ورزی به پروردگار جهانیان را در محضر پدر و مادر متدین یاد گرفت و آن را تا پایان زندگی، سرلوحه کارهای خود قرار داد.<br /> <br /> ابراهیم در سن 7 سالگی وارد مدرسه ابتدائی نوبندگان شد و از همان سال های آغازین، درس خواندن و تلاش در این زمینه را شروع کرد و از طرفی با شروع قیام ها و تظاهرات مردم علیه رژیم ستم شاهی، ابراهیم نیز با وجود سن کمی که داشت به همراه معلمان و دیگر همکلاسی هایش در این راهپیمائی ها شرکت میکرد. او سال های ابتدائی و راهنمائی را یکی پس از دیگری با موفقیت پشت سر گذاشت و از آنجا که علاقه زیادی به تحصیل داشت، خود را برای شرکت در دوره دبیرستان آماده می کرد که بنا به خواست پدر وارد [[ارتش]] شد.<br /> وی با ورود به ارتش عازم جبهه شد. او عاشق جبهه شده بود و هر بار که به خانه باز می گشت، حال و هوای مناطق جنگی را داشت. آن دلیر مرد ارتش، پس از چندین بار حضور در جبهه های نبرد، در منطقه [[سومار]] دچار مجروحیت شدید از ناحیه پا و شکم شد و به علت وضعیت وخیمی که داشت، در بیمارستان یزد بستری شد و بعد از مدتی به بیمارستان اصفهان منتقل گشت.<br /> ابراهیم با توکل بر خداوند متعال، درد و رنج زیاد جراحت ها را به جان خرید تا روز قیامت در پیشگاه سرور و سالار شهیدان (علیه السلام) سربلند گردد و سرانجام در بیمارستان اصفهان بر اثر همین مجروحیت به [[شهادت]] رسید. <br /> rId5<br /> <br /> ==خاطرات==<br /> * خاطره اول (از زبان مادر شهید):<br /> پسرم از زمانی که وارد ارتش شد در رشته درجه داران بود. او مدت زیادی بود که سر کار می رفت ولی حقوقی دریافت نکرده بود ولی هیچ گاه پیش نیامد که از این اتفاق صحبتی کند و یا اعتراضی به فرماندهان خود کند. حتی یک بار که من توسط یکی از دوستانش برایش مقدار ی پول فرستادم آن را قبول نکرد و برایم پس فرستاد. او گفته بود که مادر و خانواده ام به این پول بیشتر احتیاج دارند. زمانی که ابراهیم مجروح و در بیمارستان بستری شده بود یک بار برای دیدنش به بیمارستان رفتم. حالش خیلی بد بود، اما با دیدن من حتی ناله ضعیفی هم که هر از چند گاهی می کرد قطع شد. خودش را خیلی سلامت و قوی نشان داد به طوری که وقتی من به خانه بازگشتم فکر می کردم همین روزها خوب می شود و به خانه باز می گردد. بار دیگر که به دیدنش رفته بودم، پس از عیادت، از من خواست که به خانه بازگردم. او خیلی ملاحظه حال من را می کرد و اصلاً دوست نداشت که در بیمارستان بمانم و درد کشیدنش را ببینم. <br /> rId6<br /> <br /> * خاطره دوم (از زبان برادر شهید):<br /> ابراهیم علاقه شدیدی به درس خواندن داشت. هر روز که از مدرسه می آمد مستقیم به اتاق خودش می رفت و از همان ساعات اول شروع به درس خواندن می کرد. بعد از اتمام دوران راهنمائی به خواست پدرم وارد ارتش شد و در اوقات فراغتش هم به کار کشاورزی و دام پروری می پرداخت. او خیلی دوست داشت که خانواده از در آمدش استفاده کنند ولی پدر و مادرم هیچ گاه پول او را خرج نکردند و برای زندگی آینده اش پس انداز نمودند.<br /> او هرگاه که برای مرخصی به خانه می آمد، دستش پر بود. هر کجا که در راه برای استراحت پیاده می شدند مقداری سوغاتی می خرید و برا ی ما به فسامی آورد. ابراهیم خیلی نجیب و کم رو بود. هیچ گاه به تنهائی بیرون نمی رفت. اگر از طرف مدرسه دعوت نامه ای برای حضور پدر و مادر در مدرسه به او می دادند، خودش مستقیماً چیزی به آن ها نمی گفت. او همیشه حرف هایش را به من می زد تا من به پدر و یا مادر بگویم. در مورد مدرسه هم همیشه از من می خواست تا به پدر و مادر بگویم که باید فردا به مدرسه ابراهیم بروید.<br /> ابراهیم هرگاه می خواست به جبهه برود به دلیل نجابتش این مسئله را مستقیماً به پدر و مادر نمی گفت. او نامه ای می نوشت و زیر فرش می گذاشت و مادر یا خواهرم هنگام مرتب کردن اتاق، آن را پیدا می کردند. برادرم در همه نامه های خداحافظی از ما حلالیت می طلبید.<br /> شهید مدتی در امام زاده علی ( یکی از امام زاده های نوبندگان) کار بنائی می کرد، اما هیچ گاه پولی از آن ها دریافت نکرد. او معتقد بود که این جور کارها باید برای رضای خدا باشد و پول گرفتن در این مواقع، کار درستی نیست. او هر بار که از جبهه به مرخصی می آمد اول به امام زاده می رفت و بعد به خانه می آمد. همیشه به ما توصیه می کرد که نمازمان را در اول وقت به جا بیاوریم و می گفت: کسی که نماز می خواند همچون شخص گرسنه ای است که سر سفره می نشیند و سیر می شود و توشه ای برای خود ذخیره می کند.<br /> rId7<br /> <br /> زمانی که ابراهیم در بیمارستان اصفهان بستری بود من از او مراقبت می کردم. همان شبی که ابراهیم شهید شده بود ولی ما هنوز از شهادتش خبر نداشتیم، من خوابم برده بود و در خواب به دنبال ابراهیم می گشتم ولی او را پیدا نمی کردم. در همان لحظه ابراهیم جلوی در ظاهر شد و مرا صدا کرد و گفت: من اینجا هستم، برگرد و به پشت سرت نگاه کن. به او گفتم: ابراهیم کجا بودی ؟ من دنبال شما بودم. او گفت: من خوب شدم و دیگر زخمی نیستم، حال من خوب است.<br /> ابراهیم انسان بسیار مستقلی بود. همچنین به ورزش علاقه زیادی داشت و هر روز با وسایلی که خودش ساخته بود، ورزش می کرد. گاهی با او شوخی می کردم و می گفتم که تو دیگر قوی شده ای و میتوانی ما را هم بزنی . او می گفت: من هرگز به برادر بزرگترم چنین جسارت ی نمی کنم.&lt;ref&gt;سایت نویدشاهد&lt;/ref&gt;<br /> rId8<br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references/&gt;</div>

Shamirzae9711 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D9%87%DB%8C%D9%85_%D8%B4%D9%87%D8%B1%DB%8C%D8%A7%D8%B1%DB%8C 2019-08-06T18:51:01Z

<p>Shamirzae9711: </p> <hr /> <div>[[شهید]] [[ابراهیم شهریاری]]<br /> <br /> تاریخ تولد: [[1336]]<br /> تاریخ جاویدالاثر: [[4/12/1359]]<br /> یگان: [[هوانیروز]]<br /> محل تولد: خیرآباد شهرکرد<br /> محل جاویدالاثر:[[سوسنگرد]]<br /> محل دفن: نامعلوم<br /> <br /> ==زندگینامه==<br /> <br /> در بررسی پرونده خدمتی و زندگینامه این درجه‌دار هوانیروز باید به مواردی اشاره گرددکه قابل تعمق هستند. نامبرده متولدروستای خیرآبادشهرکرد است که در سال 1354 به استخدام هوانیروز در می‌‌آید. پس از گذراندن دوره‌های نظامی و رسته کارگزینی به دوره آموزش پزشکیاری اعزام و با خاتمه این دوره در بهداری گروه هوانیروز [[مسجدسلیمان]] مستقر در اصفهان به انجام وظیفه مشغول می‌شود. پزشکیار شهریاری در بهمن ماه 59 جهت مأموریت به جنوب اعزام می‌گردد. در عصر روز 24/2/59 همراه با [[گروهبان دوم حسین سلیمی ساعتلو]] و افسری از نیروی هوایی (فیلمبردار ) به نام ستوان قمی با [بالگرد 214]] که خلبانان آن [[سروان اسماعیل شکیب]] و [[ستوانیار وهاب‌زاده]] بودند عازم منطقه مأموریتی به پایگاه باز می گردد. بر اثر اطلاعات به دست آمده از آن تاریخ تا امروز سرنوشت پزشکیار شهریاری نامعلوم می‌باشد. گویا در روز مذکور در اثر حمله نیروهای دشمن او و همراهانش دچار [[اسارت]] و [[شهادت]] می‌گردند که شامل موارد زیر می‌شود.<br /> 1ـ ستوان نیروی هوایی (قمی ) به شهادت می‌رسد.<br /> 2ـ گروهبان حسین سلیمی ساعتلو اسیر می‌گردد.<br /> 3ـ پزشکیار ابراهیم شهریار جاویدالاثر می‌گردد.<br /> خانواده شهید شهریاری با پیگیری وضعیت نامبرده و نامه‌نگاری با حسین سلیمی ساعتلو که نام ایشان از طریق جمعیت هلال‌احمر در لیست اسرائیت ثبت گردیده و در اردوگاه اسرا می‌باشد، موفق به دریافت جواب مبنی بر نوشته زیر می‌گردند.<br /> «ما در منطقه سوسنگرد از [[هلی‌کوپتر]] پیاده شدیم. متأسفانه آن دور نفر به درجه رفیع شهادت نائل شدند که یکی گروهبان یکم از پایگاه خودمان بود و دیگری ستوان سوم نیروی هوایی (فیلمبردار) به نام ستوان قمی شهید شدند و من هم اسیر شدم. آنها در برابر [[تانک]] ایستادند و تیر خوردند.»<br /> در نامه‌های دیگری که در پرونده این پزشکیار وجود دارد چندین نامه صلیب سرخ جهانی در جواب مکاتبات هوانیروز برای آگاهی از وضعیت این پزشکیار واصل گردیده که متضمن نبود نام ایشان در هیچ‌یک از آمار اسرای [[ایران]] و[[عراق ]]و اردوگاه‌ها می‌باشد.&lt;ref&gt;سایت نویدشاهد&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references/&gt;</div>

Shamirzae9711 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D9%87%DB%8C%D9%85_%D8%AD%D8%A7%D8%AC%DB%8C_%D8%A8%DB%8C%DA%AF%D9%84%D9%88 2019-08-06T18:40:00Z

<p>Shamirzae9711: </p> <hr /> <div>{{جعبه اطلاعات افراد نظامی <br /> |نام فرد = ابراهیم حاجی بیگلو<br /> |تصویر = شهید_ابراهیم_حاجی_بیگلو.jpg<br /> |ملیت = [[پرونده:پرچم ایران.png|22px]] ایرانی<br /> |شهرت = <br /> |دین و مذهب = [[مسلمان]]، [[شیعه]]<br /> |تولد = نیشابور، [[1334/11/20]]<br /> |شهادت = [[1360/11/18]] <br /> |وفات = <br /> |مرگ = <br /> |محل شهادت = نامشخص <br /> }}<br /> <br /> نام : ابراهیم‌ <br /> <br /> نام خانوادگی : حاجی‌بیگلو<br /> <br /> نام پدر : حسن‌ <br /> <br /> محل تولد : نیشابور<br /> <br /> تاریخ تولد : [[1334/11/20]]<br /> <br /> تاریخ شهادت : [[1360/11/18]] <br /> <br /> مکان شهادت : <br /> <br /> تحصیلات : نامشخص <br /> <br /> منطقه شهادت :<br /> <br /> شغل : <br /> <br /> یگان خدمتی : <br /> <br /> گروه مربوط : سایر شهیدان استان خراسان<br /> <br /> نوع عضویت : سایر شهدا <br /> <br /> مسئولیت : رزمنده‌<br /> <br /> گلزار : [[بهشت‌ فضل‌]]<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> ==خاطرات==<br /> • برای آموزش به مشهد رفته بود. بعد از مدتی من هم به مشهد رفته و به پادگان مراجعه کردم از طریق بلندگو ایشان را صدا زدند وقتی به درب پادگان آمد به او گفتم من می خواهم به نیشابور بروم با من نمی آیی ؟ گفت مرخصی نمی دهند ولی قرار است قرعه کشی کنند اگر اسمم در آمد به همراه شما می آیم گفتم من تا انجام قرعه کشی منتظرت می مانم اتفاقا وقتی قرعه کشی کرده بودند اولین نفری که اسمش در آمده بود ایشان بود.<br /> • خواب دیدم حاجی بیگلو آمده سر کوچه ایستاده و به خانه نمی آید . گفتم : بیا می خواهیم گوسفند برایت قربانی کنیم گفت: نمی آیم ، گفتم : چرا بدنت خونی است ؟ دستم را بالا بردم که به سرم بزنم . دست مرا گرفت گفت : تو باید صبور باشی . گفتم : فکر نکنی چون زخمی هستی تو را نمی خواهم . دستش را گرفتم که به خانه ببرم بیدار شدم . روز بعد به بنیاد شهید رفتم . گفتم : ایشان [[شهید]] شده است . گفتند: چه کسی به شما گفته ؟ من گفتم خواب دیده ام یک ساعت قبل از صبح شهید شده . گفتند: نه، دروغ است ، گفتم: من خواب دیدم با اینکه جنازه را روز یکشنبه آوردند.<br /> • می گفت : ما در سنگر ها هستیم . چند فشنگ و ترکش [[خمپاره]] آورده بود . از خاطراتش تعریف می کرد و چه کار می کند می گفت: روی کوه بودیم و شهداء را با قاطر به پایین می آوردیم . و با قاطر برای ما نان و غذا می آوردند وبعضی موقعها سه یا چهار روز غذا نمی آوردند و ما نانهای اضافه ای را قبلاً برای حیوانات می ریختیم جمع می کردیم و می خوردیم . چون خیلی از جبهه تعریف می کرد باعث شد که برادرانش هم به جبهه بروند.&lt;ref&gt; [http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=6425منبع سایت یاران رضا]&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references/&gt;</div>

Shamirzae9711 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D9%87%DB%8C%D9%85_%D8%AA%DB%8C%D9%85%D9%88%D8%B1%DB%8C 2019-08-06T18:38:17Z

<p>Shamirzae9711: </p> <hr /> <div>{{جعبه اطلاعات افراد نظامی <br /> |نام فرد = ابراهیم‌تیموری<br /> |تصویر = Ebrahim-taymori.jpg<br /> |توضیح تصویر = <br /> |ملیت = [[پرونده:پرچم ایران.png|22px]] ایرانی<br /> |شهرت = <br /> |دین و مذهب = [[مسلمان]]، [[شیعه]]<br /> |تولد = [[زادروزهای 4 شهریور|1342/06/04]] <br /> |شهادت = [[الگو:شهدای 4 شهریور|1367/06/04]]<br /> |وفات = <br /> |مرگ = <br /> |محل دفن = <br /> |مفقود = <br /> |جانباز = <br /> |اسارت = <br /> |نیرو = <br /> |یگانهای خدمت = <br /> |طول خدمت = <br /> |درجه = <br /> |سمت‌ها = <br /> |جنگ‌‌ها = <br /> |نشان‌های لیاقت = <br /> |عملیات‌ = <br /> |فعالیت‌ها = <br /> |تحصیلات = <br /> |تخصص‌ها = <br /> |شغل = <br /> |خانواده = <br /> }}<br /> <br /> <br /> [[شهید]] [[ابراهیم‌تیموری]]<br /> <br /> ==زندگینامه==<br /> <br /> در تاريخ [[1342/06/04]] در روستاي کوشک قاضي از توابع شهرستان فسا در خانواده اي که از نظر مذهبي و اعتقادي در سطح بالايي قرار داشتند به دنيا آمد. دوران کودکی را پشت سر گذاشت و در سن 6 سالگي به مدرسه رفت و دوران ابتدايي را در دبستان کوشک قاضي با موفقيت به پايان رسانيد.<br /> شهيد تیموری از دوران کودکي علاقه فراواني به نماز و قرائت قرآن داشت و به همين خاطر در کلاس هاي آموزش قرآن که در روستا تشکيل مي شد به صورت فعال شرکت مي کرد و به همين خاطر قبل از رسيدن به سن تکليف، نماز را به صورت کامل به جا مي آورد.<br /> ابراهیم به سبب نبود مدرسه راهنمایی در روستا، برای ادامه تحصیل راهی فسا گردید و در مدرسه فردوسي، اول و دوم راهنماييي را به پايان رسانيد و سوم راهنمايي را در مدرسه شهيد صالحي سپری نمود. با پایان دوره راهنمایی، وارد دبيرستان شد و کلاس اول دبيرستان را در مدرسه ولي عصر فسا به پايان رسانيد. سپس به خاطر علاقه اي که به [[ارتش]] داشت، در ارتش ثبت نام نمود و پس از گذراندن دوره آموزشي، فعالیت خود را آغاز نمود.<br /> <br /> <br /> آن شهید گرانقدر با شروع جنگ تحميلی، راهی جبهه های نبرد گردید و پس از چندین سال رشادت و ایثار، سرانجام در تاريخ 1367/06/04 و در روز تولدش، بر اثر انفجار [[مين]] به درجه رفیع [[شهادت]] نائل آمد.<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> ==خاطرات==<br /> <br /> - خاطره از زبان خواهر شهید:<br /> یادم هست که ابراهیم یک همکلاسی یتیم داشت که وضع مالی خانواده اش خوب نبود؛ ابراهیم بسیار به این دانش آموز کمک می کرد. یک روز آمد به خانه دیدم که خودکار ندارد؛ مشق بنویسد. مادرم گفت مگر خودکار نداری؟ گفت: آن را به دوستم دادم؛ چون او خودکار نداشت. او هر کاری از دستش بر می آمد برای دوستانش انجام می داد.<br /> آخرین باری که ابراهیم به مرخصی آمده بود. شب آخر دور هم نشسته بودیم و با هم صحبت می کردیم. آن شب تغییرات عجیبی در چهره ابراهیم احساس کردم؛ چهره اش مانند نور می درخشید. گفتم ابراهیم امشب چهره ات خیلی نورانی شده. ابراهیم گفت: خواهرم مگر نمی دانی؟ این نشانه دعوت است. گفتم: چه دعوتی؟ گفت: نشانه رفتن به سوی خداست. صبح همان روز با خواندن زیارت عاشورای ابراهیم از خواب بیدار شدم. چون ابراهیم آن روز می خواست به جبهه برود. ابراهیم به مادرم گفت: مادر مرا حلال کنید و ناراحت نباشید و واقعه روز عاشورا را به ما یادآور شد. ما برای خداحافظی تا درب حیاط با ایشان رفتیم و ایشان پیشانی مادر را بوسید و خداحافظی کرد و رفت.1&lt;ref&gt;سایت نویدشاهد&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Shamirzae9711 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D9%87%DB%8C%D9%85_%D8%A8%DB%8C%D8%AF%DB%8C 2019-08-06T18:35:24Z

<p>Shamirzae9711: </p> <hr /> <div>نام : ابراهیم‌ <br /> <br /> نام خانوادگی : بیدی‌ <br /> <br /> نام پدر : محمدعلی‌ <br /> <br /> محل تولد : سبزوار<br /> <br /> تاریخ تولد : [[1347/08/12]]<br /> <br /> تاریخ شهادت : [[1364/04/24]]<br /> <br /> مکان شهادت : <br /> <br /> تحصیلات : نامشخص <br /> <br /> منطقه شهادت : <br /> <br /> شغل : <br /> <br /> یگان خدمتی : <br /> <br /> گروه مربوط : سایر شهیدان استان خراسان<br /> <br /> نوع عضویت : سایر شهدا <br /> <br /> مسئولیت : رزمنده‌<br /> <br /> گلزار : شهدای‌روستای‌بی<br /> <br /> ==خاطرات==<br /> • من پنج دختر داشتم و خیلی دوست داشتم که یک پسری هم خدا به من عطا کند یک شب خواب دیدم که با یک پسر زیبایی در باغی هستیم و با هم در حال قدم زدن بودیم بعد از گذشت مدتی از آن خواب خدا به ما پسری عنایت کرد که نام او را ابراهیم گذاشتیم .<br /> • به خاطر دارم اول راهنمایی بودم که با یکی از معلم ها اختلاف داشتم ایشان (ابرهیم بیدی) را به عنوان شاهد معرفی کردم و او بدون هیچ ترس و واهمه ای حقیقت را گفت: که شما مقصرید با اینکه معلم از او انتظار نداشت این حرف را گفت.<br /> • در یک روز به پادگان [[بسیج]] رفتم که ایشان را آنجا دیدم. مانند یک پرنده ای که از قفس آزاد شده بود جلو آمد و دستش را در گردن من انداخت و با خوشحالی گفت: اسمم را برای رفتن به جبهه نوشتم.<br /> • یک شب خواب دیدم که در یک جلسه قرآن هستم . در همین لحظه ابراهیم وارد شد . من از دیدن او خیلی خوشحال شدم ، چون خیلی منتظر او بودم تا بیاید . وقتی از در وارد شد من بلند شدم و با او احوال پرسی کردم و به او گفتم چرا زود تر نیامدی ؟ او گفت : یک شب بیشتر نیستم ، آمدم تا شما را ببینم و بروم .<br /> • چند شب قبل از [[شهادت]] پسرم خواب دیدم که از پایین ده می آیم که ابراهیم مرا صدا زد و روی زمین افتاد وقتی من به پایین رسیدم و او را در بغل گرفتم دیدم که از دهانش خون می آید . در این لحظه از خواب بیدار شدم بعد از چند روز خبر شهادت او را برایم آوردند .&lt;ref&gt;[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=4553منبع سایت یاران رضا]&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references/&gt;</div>

Shamirzae9711 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B9%D9%84%DB%8C%D8%B1%D8%B6%D8%A7_%D8%AD%D9%84%D9%88%D8%A7%D9%86%DB%8C 2019-08-06T18:06:17Z

<p>Shamirzae9711: </p> <hr /> <div>• [[علیرضا حلوانی]]<br /> • فرزند : محمدحسن<br /> • متولد : [[1341/2/28]] در شاهرود<br /> • تحصیلات : زیر دیپلم<br /> • تاهل : مجرد<br /> • یگان: [[سپاه شاهرود-لشکر17]]-[[گردان کربلا]]<br /> • مدت حضور : 3ماه و1روز<br /> • مسئولیت : رزمنده<br /> • نوع عضویت : [[بسیجی]]<br /> • نوع شغل : آزاد<br /> • تاریخ شهادت : [[1362/8/16]]<br /> • محل شهادت : [[پنجوین عراق]]<br /> • عملیات : [[والفجر4]]<br /> • محل دفن : [[شاهرود گلزار شهدا]]<br /> <br /> ==وصیتنامه==<br /> بسم الله الرحمن الرحیم<br /> « انالله و انا الیه راجعون »<br /> « همه ما از خداییم و به سوی خدا باز می گردیم »<br /> با سلام و درود فراوان بر مهدی (عج) فاطمه (س) و رهبر کبیر انقلاب . اینجانب وصیت نامه خویش را آغاز می نمایم وصیت اینجانب به ملت شهیدپرور این است که از خط اهل بیت خارج نشوند و رهبر انقلاب را تنها مگذارند و از فرستادن فرزندان خویش به جبهه جنگ خودداری ننمایند زیرا که « عزت و شرف ما در جنگ می باشد » و تنها گذاردن امام موجب شکست می گردد . و از پدر و مادر گرامیم سپاسگزارم از اینکه گذاشتند که به جبهه حق علیه باطل بیایم و جان خویش را فدای اسلام نمایم. اینجانب متذکر می شوم که مدت 3 ماه روزه و 2 ماه نماز بدهکار هستم و از شماها می خواهم که اقدامات لازم را به عمل بیاورید.&lt;ref&gt;سایت ستاد کنگره بزرگداشت سه هزار شهید استان سمنان&lt;/ref&gt;<br /> « والعاقبۀ للمتقین »<br /> علیرضا حلوانی<br /> 1362/ 7/ 5<br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Shamirzae9711 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B9%D8%B3%DA%AF%D8%B1_%D8%B2%D9%85%D8%A7%D9%86%DB%8C 2019-08-06T18:03:25Z

<p>Shamirzae9711: </p> <hr /> <div>[[عسکر زمانی]]<br /> نام پدر: -<br /> محل تولد: روستای تیرازجان نورآباد ممسنی<br /> تاریخ تولد: [[۷۲/۱۱/۲۵]]<br /> تاریخ شهادت: [[۹۴/۹/۱۵]]<br /> محل شهادت: [[حلب]]، [[سوریه]]<br /> محل دفن: روستای تیرازجان نورآباد ممسنی<br /> وصعبت تاهل: متاهل<br /> تعداد فرزندان: -<br /> <br /> ==وصیت نامه==<br /> <br /> وصیت عمومی خاصی ندارم جز یک مورد و آن هم اینکه از اهالی روستای تیرازجان میخواهم که برای پیشرفت سریع روستا با هم متحد شوند و برنامه ریزی کنند به خصوص آن افرادی که معلم و یابه قولی فرهنگی هستند و همچنین همه ی آن افرادی که به نوعی کارمند و یا برای کمک به اهالی روستا در هر زمینه ای توانمند هستند. پیشرفت روستا را بر عهده این و آن نگذارند و یا بر عهده چندشخصیت قرار ندهند و یا اگر کسانی نمیخواهند اینچنین باشد به آنها اجازه ندهیم. از همه کسانیکه من را میشناسند یا وصیتم را می خوانند و یا گوش می دهند می خواهم من را حلال کنندتوانم همین بود. حرف آخرم هم این است که هر شخصی عهده دار ولایت شد برای ما واجب التعظیم است و وظیفه ما هست که از آن مواظبت کنیم تا به دست صاحب اصلیش برسد و همه ی ما را از این منجلاب در بیاورد ان شاءالله. خدا همه ی شما را صبر عظیم دهد.<br /> <br /> منبع:<br /> http://www.takrimeshahid.ir/2017/01/01/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF-%D8%B9%D8%B3%DA%A9%D8%B1-%D8%B2%D9%85%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D9%80-%D9%81%D8%A7%D8%B1%D8%B3/</div>

Shamirzae9711 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D8%B5%D8%A7%D9%84%D8%AD_%D8%B2%D8%A7%D8%B1%D8%B9%E2%80%8C%D8%A8%D9%87%D9%86%D9%85%DB%8C%D8%B1%DB%8C 2019-08-06T17:57:02Z

<p>Shamirzae9711: </p> <hr /> <div>{{جعبه اطلاعات افراد نظامی <br /> |نام فرد = عبدالصالح زارع بَهنَمیری<br /> |تصویر = Abdosaleh.jpg<br /> |توضیح تصویر = <br /> |ملیت = [[پرونده:پرچم ایران.png|22px]] ایرانی<br /> |شهرت = <br /> |دین و مذهب = [[مسلمان]]، [[شیعه]]<br /> |تولد = بابلسر، بَهنَمیر، [[زادروزهای 26 فروردین |1364/01/26]] <br /> |شهادت = سوریه، [[الگو:شهدای 16 بهمن |1394/11/16]] <br /> |وفات = <br /> |مرگ = <br /> |محل شهادت = [[سوریه]]، روستای رتیان در شمال [[حلب]]<br /> |مفقود = <br /> |جانباز = <br /> |اسارت = <br /> |نیرو = <br /> |یگانهای خدمت = <br /> |طول خدمت = <br /> |درجه = <br /> |سمت‌ها = <br /> |جنگ‌‌ها = <br /> |نشان‌های لیاقت = <br /> |عملیات‌ = <br /> |فعالیت‌ها = <br /> |تحصیلات = کارشناسی حقوق دانشگاه علمی کاربردی بابل<br /> |تخصص‌ها = <br /> |شغل = <br /> |خانواده = <br /> }}<br /> <br /> [[شهید مدافع حرم عبدالصالح زارع بهنمیری]] از مدافعین بابلسری است که بسیجیان و اهالی راهیان نور، غالباً‌ خادمی‌ او را در [[فکه]] به یاد دارند.شهید عبدالصالح زارع در [[26 فروردین 1364]] در خانواده‌ای مذهبی در شهر بَهنَمیر – واقع در شهرستان بابلسر- متولد شد و در [[16 بهمن ماه سال 1394]] در شمال [[حلب]] در کشور [[سوریه]] به [[شهادت]] رسید.&lt;ref&gt;[https://www.farsnews.com/news/13950131000545/%d9%85%d9%87%d9%85%e2%80%8c%d8%aa%d8%b1%db%8c%d9%86-%d9%be%db%8c%d8%ba%d8%a7%d9%85%db%8c-%da%a9%d9%87-%db%8c%da%a9-%d9%85%d8%af%d8%a7%d9%81%d8%b9-%d8%ad%d8%b1%d9%85-%d8%af%d8%b1-%d8%af%d8%b3%d8%aa%d9%85%d8%a7%d9%84-%da%a9%d8%a7%d8%ba%d8%b0%db%8c-%d9%86%d9%88%d8%b4%d8%aa خبرگزاری فارس]&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ==زندگی‌نامه==<br /> شهید عبدالصالح زارع در 26 فروردین 1364 در خانواده‌ای مذهبی در شهر بَهنَمیر – واقع در شهرستان بابلسر- متولد شد. تحصیلات ابتدایی و راهنمایی را در بَهنَمیر و دبیرستان را در بابلسر گذراند. در دوره تحصیلات ابتدایی به عضویت [[پایگاه مقاومت بسیج]] محله کریم‌کُلا درآمد. علاقه‌مند به ورزش رزمی تکواندو بود و از 9 سالگی به این ورزش می‌پرداخت.<br /> پس از اخذ دیپلم در رشته کامپیوتر، هم‌زمان با مهاجرت خانواده به شهر مقدس قم، در کنکور سال 1382 شرکت کرد و در رشته کامپیوتر دانشگاه آزاد اسلامیِ بابل پذیرفته شد. با مشورت خانواده از دانشگاه انصراف داد و [[سپاه]] را برای ادامه مسیر زندگی انتخاب کرد. پس از 9 ماه دوره آموزش در تبریز، وارد دوره درجه‌داری [[سپاه المهدی (عج)]] بابل شد و در مسیر پاسداری از انقلاب از هیچ تلاشی فروگذار نکرد.<br /> در سال 1383 بازهم در کنکور شرکت کرد و در رشته حقوق (مقطع فوق‌دیپلم) در دانشگاه جامع علمی کاربردی بابل پذیرفته شد.<br /> در سال 1388 به حج عمره مشرف شد. پس از اتفاقات ناگواری که در سال 88 در قالب فتنه رخ داد، برای تسلط بر مسائل روز، انگیزه بیشتری پیدا کرد و به همین منظور تحصیلات خود را در مقطع کارشناسی رشته حقوق ادامه داد.<br /> در سال 1391 ازدواج کرد و زندگی مشترکش را در بابلسر شروع کرد. ثمره این ازدواج پسری به نام محمدحسین است که در فروردین 1394 متولد شد.<br /> با آغاز جنگ در سوریه برای دفاع از حرم حضرت زینب (سلام‌الله‌علیها) و یاری جبهه مقاومت، داوطلبانه عازم سوریه شد. سرانجام پس از سه ماه حضور مداوم در جبهه سوریه در تاریخ 16 بهمن 1394 در روزهای نزدیک به ایام فاطمیه، در حین درگیری با مزدوران تکفیری در شمال شهر حلب، منطقه [[«رتیان»]] در اثر اصابت مستقیم گلوله به ناحیه سر، به فیض شهادت نائل آمد. پیکر مطهرش پس از تشییعِ باشکوه، در [[گلزار شهدای شهر قم]] آرام گرفت.<br /> <br /> ===روز شمار زندگی شهید===<br /> * 1364 تولد در بَهنَمیر بابلسر<br /> * 1371 ورود به مدرسه<br /> * 1372 ورود به فعالیت‌های پایگاه مقاومت بسیج مسجد<br /> * 1382 مهاجرت خانواده به شهر مقدس قم<br /> * 1382 کنکور و قبولی در رشته رایانه دانشگاه آزاد بابل<br /> * 1382 استخدام در سپاه و انصراف از دانشگاه و استخدام در سپاه<br /> * 1383 کنکور مجدد و قبولی در رشته حقوق (درکنار اشتغال به کار سپاه)<br /> * 1388 سفر حج عمره<br /> * 1391 (5 اسفند) ازدواج: عقد<br /> * 1392 (17 اسفند) ازدواج: عروسی<br /> * 1394 (فروردین) تولد فرزندش محمدحسین<br /> * 1394 (26 آبان) شروع دوره آموزشی جهت اعزام به سوریه<br /> * 1394 (اول آذر) اعزام به سوریه<br /> * 1394 (16 بهمن) شهادت<br /> * 1394 (20 بهمن) تشییع در شهرهای بابلسر و بَهنَمیر<br /> * 1394 (21 بهمن) تشییع در حرم مطهر حضرت معصومه سلام‌الله‌علیها و خاک‌سپاری در گلزار شهدای علی ابن جعفر علیه‌السلام قم (قطعه 22)<br /> <br /> <br /> ==خاطرات==<br /> * روزی که به دنیا آمد یعنی بیست و ششم فروردین سال شصت و چهار، درست مصادف بود با بیست و پنجم ماه رجب، شهادت امام موسی کاظم علیه‌السلام. هنوز برای نوزادمان اسمی انتخاب نکرده بودیم. آقا عیسی ذوالفقاری، شوهرخاله عبدالصالح بود. او بعدها در [[عملیات کربلای چهار]] در [[شلمچه]] به خیل شهیدان پیوست. آمده بود بَهنَمیر و نشسته بودیم به صحبت. رادیو داشت ویژه‌برنامه شهادت امام هفتم را پخش می‌کرد. گوینده رادیو گفت که یکی از القاب امام هفتم ما عبدالصالح است.<br /> همان‌جا تلنگری به ذهن عیسی خورد. اندکی سکوت کرد. بعد رو به بنده کرد و گفت: «اسم شما که عبدالوهاب است، امروز هم که شهادت امام هفتم است. اسم این نورسیده را بگذارید عبدالصالح که هم با نام خودت تناسب دارد؛ هم نام و لقبی نیک از امام موسی کاظم علیه‌السلام است.»<br /> حرفش به دلم نشست. به این امید که بنده صالح خدا بشود، همین نام را برایش پسندیدم. موضوع را با مادرش هم در میان گذاشتم. او هم خوشش آمد و استقبال کرد. گفت: «ان‌شاءالله او را به نیّت سربازی اهل‌بیت علیهم‌السلام و امام زمان علیه‌السلام تربیت می‌کنم.» این نام درواقع یادگاری از [[شهید ذوالفقاری]] است که باعث شد هر وقت عبدالصالح را صدا بزنیم یادی از او نیز در دلمان زنده شود.&lt;ref&gt;راوی: پدر شهید&lt;/ref&gt;<br /> <br /> * کبوتر بچه<br /> پسربچه بود و شیطنت‌هایش دردسر درست می‌کرد. اما در همان زمان هم روحی بزرگ و اراده‌ای پاک و خدایی داشت. پنجم ابتدایی بود که نامه‌ای به امام زمان عج الله تعالی فرجه الشریف نوشت:<br /> باسمه‌تعالی<br /> من آدمی هستم بی‌اختیار که برای پدر و مادرم دردسرهای بزرگی درست می‌کنم. خواهش می‌کنم هرچه زودتر یا مرا انسانی پاک و مخلص در پناه دین قرار بده یا این کار را به عده عزرائیل بگذارید.<br /> من از شما خواهش می‌کنم از شما خواهش می‌کنم. من مانند کبوتر بچه‌ای هستم که در قفس و اسارت شیطان قرار دارم. خواهش می‌کنم به‌حق فاطمه زهرا و به‌حق تشنه‌لبان و تشنه‌لب کربلا 9آزادم کن. اگر حاضر به این کار نیستی مرا هرچه زودتر از دنیا آزادم کن. به‌حق جدّت رسول‌الله قسمت می‌دهم.<br /> نویسنده: عبدالصالح زارع در سن 11 سالگی&lt;ref&gt;راوی: حجت‌الاسلام سید حر کاظم‌زاده، دوست شهید&lt;/ref&gt;<br /> <br /> * هم‌سفر<br /> کنار او بودن، همیشه شیرین و لذت‌بخش بود. دوست داشت اطرافیانش را شاد کند. می‌خندید و می‌خنداند. خودش هم آدم شاد و سرحالی بود. با شوخی‌ها و تیکه‌های به‌جا و نکته‌های طنزآلودش، بی‌آن‌که دل کسی را برنجاند یا توهینی به کسی کرده باشد، محیطی بانشاط را رقم می‌زد. <br /> وقتی مسیری طولانی را هم‌سفر می‌شدیم، بی‌هیچ منّتی با جان و دل، تنقلات و میوه می‌خرید تا بیشتر خوش بگذرد. اواخر زمستان بود که برای خادمی شهدا در اردوهای راهیان نور، باهم به جنوب رفتیم. می‌دانست من چقدر به کاهو علاقه‌مندم. خواص درمانی و طبی آن را هم بارها برای دوستانم تعریف کرده بودم. چند لحظه‌ای غیبش زد. وقتی آمد یک بغل کاهو همراهش بود. گفتیم: «ماشاالله، چقدر زیاد؟!» خندید و گفت: «نوش جان. می‌دانید که کاهو خون را هم رقیق می‌کند!»<br /> وقتی باهم تنها می‌شدیم از مسائل طب سنتی و توصیه‌های بهداشتی اسلام و نقشه‌های دشمن در زمینه بیوتروریسم سؤال می‌کرد و با دقت به حرف‌هایم گوش می‌داد. می‌گفت: «از این مدل حرف‌ها باز هم برایم تعریف کن.» از مسائل دینی و اعتقادی سوال می‌کرد و در موقع کار، بسیار جدی بود. قدر عمرش را می‌دانست.&lt;ref&gt;راوی: حجت‌الاسلام سید حر کاظم‌زاده، دوست شهید&lt;/ref&gt;<br /> <br /> <br /> * لحظه اجابت<br /> دوره نامزدی‌مان بود که به من گفت: «سر سفره عقد، دعا کردن به اجابت نزدیک‌تر است. آن لحظه حاجتی دارم که دوست دارم تو برایم دعا کنی.»<br /> قبول کردم و کنجکاو بودم که بدانم چه حاجتی برایش به این میزان اهمیت دارد که آن لحظه حساس را برای دعا انتخاب کرده است؟!<br /> سر عقد به ذهنم رسید حالا که قسمت مردانه و زنانه از هم جداست و عبدالصالح بافاصله از من نشسته چطور بدانم که چه در دلش می‌گذرد تا برایش دعا کنم؟ چند لحظه‌ای نگذشت که خواهرش آمد و دستمالی کاغذی را در دستم گذاشت. بازش کردم. خط صالح بود. حاجتش را در آن نوشته بود. از من خواسته بود تا برای شهادتش دعا کنم. من هم باور داشتم که عاقبت به خیری انسان مومن در گرو شهادت فی سبیل الله است. همان لحظه از ته دل و با صداقت از خدا خواستم تا عاقبتِ حیات او را با مهرِ شهادت به پایان برساند. پیش خودم می‌پنداشتم یک‌عمر برای خودش زندگی می‌کند و آن زمان که وقت اجلش سر رسید به لطف و عنایت خدا، شهادت، صفحه آخر کتاب زندگی‌اش خواهد بود. فکر نمی‌کردم دعایم به این زودی مستجاب شود. صالح فکر کرده بود و به این نتیجه رسیده بود که شهادت بهترین هدفی است که می‌تواند به سمت آن حرکت کند. قله را که مشخص کرده بود، مسیر هم برایش مشخص شده بود. برنامه‌های زندگی‌اش را بر همین مدار تنظیم کرده بود.<br /> در کنار دل پاک و رفتارهای مخلصانه‌اش، دعا برای شهادت را نیز هیچ‌گاه از قلم نینداخت. از آن پس به هر مکان زیارتی که می‌رفتیم از من می‌خواست همین دعا را برایش داشته باشم. من هم کوتاهی نمی‌کردم. خواست خدا این بود که در همین جوانی، هم‌نشین شهدا باشد و با خون سرخش مقابل عاشوراییان اباعبدالله علیه‌السلام روسفید شود. اعتراضی ندارم. عاقبت به خیری او همیشه آرزوی من بود. ضمن اینکه با شهید شدنش او را از دست نداده‌ام بلکه برای همیشه به دستش آورده‌ام. به‌راستی چه خیری برای عاقبت انسان فراتر از شهادت وجود دارد؟&lt;ref&gt;راوی: همسر شهید&lt;/ref&gt;<br /> <br /> <br /> * بی‌رحمانه<br /> هجدهم بهمن نود و چهار بود. از چند روز قبل کمی دل‌شوره داشتم. اخبار سوریه را پیگیری می‌کردم. درگیری‌ها شدت گرفته بود. دلم با صالح بود و زیر لب برایش دعا می‌کردم. بابلسر نبودم. رفته بودم پیش پدر و مادرم. برای لحظه‌ای احساس کردم قیافه پدر، جور دیگری است. انگار در دلش تلاطمی ایجاد شده و امواج آن عن‌قریب روی صورتش هویدا خواهد شد. به دلم بد راه ندادم. کمی استراحت کردم. از جایم که برخاستم، گوشی همراهم را روشن کردم. سری به اینترنت زدم تا از آخرین اخبار و اطلاعات روز باخبر بشوم که چشمم به خبر شهادت صالح افتاد. انگار دنیا روی سرم خراب شد. این بی‌رحمانه‌ترین حالتی است که یک نفر ممکن است از فقدان عزیزش باخبر شود.<br /> باور نکردم. خواستم به پدر صالح زنگ بزنم و تکذیب این خبر را از زبان او بشنوم که پدرم مانع شد. بغض راه گلویش را بسته بود. مکثی کرد. دست مرا گرفت و کنار خود نشاند و آرام‌آرام، تلخ‌ترین حقیقت زندگی را برایم شرح داد. صالح دو روز قبل، شهید شده بود.<br /> پدر در عمرش به من دروغ نگفته بود. این بار هم داشت راست می‌گفت؛ اما برای من همه‌چیز بهت‌آور و غیرقابل باور بود.<br /> پیکرش را زود آوردند. آرام و مطمئن در خوابی عمیق فرو رفته بود. بالای سرش نشستم و لحظاتی که نمی‌دانم چقدر بود و چطور گذشت. با او نجوا کردم. این بدن سرد و خموشِ عزیزترین فرد زندگی‌ام بود که آرام و بی‌صدا در کنارم قرار می‌گرفت. مطمئن بودم که مرا می‌بیند و صدایم را می‌شنود. دلم خیلی برایش تنگ شده بود. احساس کردم سال‌هاست که او را ندیده‌ام و به‌اندازه سال‌ها با او گفتنی‌ها دارم. حرف‌هایم را که زدم، سبک شدم. به صالح می‌گفتم: «کاری کردی که به من عزت دادی. شهادت و رفتن تو باعث شد که پیش خدا سربلند بشیم.» با او که خداحافظی کردم؛ باری بزرگ از قلبم برداشته شد. دیگر رفتنش را با همه وجود باور کردم. گفتم: «اللهم تقبل منّا هذا القلیل. خدایا این هدیه را که در برابر عظمت لطف و کرم تو ناچیز است از من پذیرا باش.»<br /> بلند شدم. مثل صالح، محکم و استوار روی پاهایم ایستادم. هدیه‌ای را که در راه حضرت زینب سلام‌الله‌علیها دادم مرا نیز زینبی ساخته بود. می‌دانستم صالح هم از من می‌خواهد که محکم و استوار باشم و خم به ابرو نیاورم. همیشه توصیه می‌کرد که از حضرت زینب سلام‌الله‌علیها صبر بخواهم. می‌گفت: «صِرف شرکت در مجلس روضه که هنر نیست. این اشک‌ها و روضه‌ها باید بهانه باشد تا از اهل‌بیت علیهم‌السلام الگو بگیریم.»<br /> احساس کردم همه می‌خواهند بدانند چه حرفی برای گفتن دارم. گفتم: «خوشحالم و از ته دل راضی که بهترین دسته گل زندگی‌ام را تقدیم راه اهل‌بیت علیهم‌السلام کردم. مگر نه آن‌که گفته‌اند از بهترین‌های خود در راه خدا هدیه بدهید؟ من بهتر و عزیزتر و گران‌بهاتر از صالح چه داشتم که به پیشگاه دوست تقدیم کنم؟ خوشحالم که صالحِ من به آرزوی دیرینه‌اش که سال‌ها برای به دست آوردن آن اشک ریخت و دعا کرد، رسید. خوشحالم که او دیگر شرمنده شهدا و خانواده‌هایشان نیست. اللهم تقبل منّا هذا القربان.»&lt;ref&gt;راوی: همسر شهید&lt;/ref&gt;<br /> <br /> <br /> <br /> ==وصیت نامه==<br /> بسم رب الحسین<br /> درود بر امام امت، نایب بر حق امام زمان علیه‌السلام حضرت امام خامنه‌ای (مدظله‌العالی). عزیزان من حواستان باشد که این انقلاب اسلامی را به امانت به ما سپردند و نکند در امانت خیانت کنید. این امانت، امانت الهی است. وظیفه همه ماست که از این انقلاب و دستاوردهای آن پاسداری کنیم. دست از این ماه تابان برندارید چرا که این ماه از خورشید عالم‌تاب نور گرفته و بازتاب می‌نماید. همان‌طور که امام خمینی (ره) فرمودند: «پشتیبان ولایت‌ فقیه باشید تا به مملکت شما آسیبی نرسد.» پشتیبان واقعی باشید و نکند به خود آیید و خود را توّاب معرفی کنید که آن روز هم پایان جهل نیست. خدایا از تو یاری می‌خواهم که مرا توان دهی تا در راه رضای تو قدم بردارم و هدفی جز رضایت تو نداشته باشم. ما می‌رویم تا مقابل دشمنان قسم‌خورده اسلام بایستیم و ان‌شاءالله با ایستادگی در برابر ظلم و با از میان برداشتن آنان زمینه‌ساز ظهور حضرت آقا امام زمان علیه‌السلام باشیم و به اذنِ الله زمانی که مهدیِ فاطمه علیهماالسلام ندای «یا لثارات الحسین» برآورد لبیک بگوییم و جزو سربازان آن حضرت باشیم.<br /> <br /> ==نگارخانه تصاویر==<br /> &lt;gallery&gt;<br /> Image:1.jpg<br /> Image:2.jpg<br /> Image:13941121191219287_PhotoL.jpg<br /> Image:13941121191221175_PhotoL.jpg<br /> Image:dore amozeshi.JPG<br /> Image:DSC00994.JPG<br /> Image:FullSizeRender 4.jpg<br /> Image:IMG_2185.JPG<br /> Image:makke.jpg<br /> Image:mazar.jpg<br /> Image:nahjashi.jpg<br /> Image:Picture 097.jpg<br /> Image:safar soriye1.jpg<br /> Image:soriye (2).JPG<br /> Image:soriye.JPG<br /> Image:tashee.jpg<br /> &lt;/gallery&gt;<br /> <br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;<br /> <br /> ==منابع==<br /> # بازنویس: مشتاقی نیا، سید حمید. کتاب عبدالصالح. قم، نشر: مطاف عشق، 1397<br /> <br /> == رده‌ها ==<br /> {{ترتیب‌پیش‌فرض:عبدالصالح_زارع_بهنمیری}}<br /> [[رده: شهدا]]<br /> [[رده: شهدای مدافع حرم]]<br /> [[رده: شهدای ایران]]<br /> [[رده: شهدای استان مازندران]]<br /> [[رده: شهدای شهرستان بابلسر]]</div>

Shamirzae9711 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B5%D8%AF_%D8%AF%D8%B3%D8%AA%DA%AF%D8%A7%D9%87 2019-08-06T17:16:27Z

<p>Shamirzae9711: </p> <hr /> <div><br /> صد دستگاه منطقه‌ای مسکونی در غرب [[خرمشهر]] و در حد فاصل جاده [[شلمچه]] و گمرک خرمشهر است که خانه‌های سازمانی کارکنان بندر در آن قرار دارد. با عبور نیروهای دشمن از نهر و سیل‌بند عرایض در 4 مهرماه 1359 دشمن به سمت منطقه صد دستگاه شروع به پیش‌روی نمود که با مقاومت مدافعان به خصوص نیروهای مردمی گروه محمدرضا دشتی‌زاده متوقف شدند.<br /> <br /> <br /> <br /> در روز 10 مهرماه نیروهای دشمن که از کشتارگاه تا صد دستگاه مستقر شده بودند، آماده ورود به شهر شدند اما مقاومت تکاوران نیروی دریایی و گروه اعزامی فدائیان اسلام و نیروهای دانشکده افسری به فرماندهی [[سروان پازوکی]] تا 21 مهرماه مانع سقوط این محور می‌شود. نیروهای سپاه آغاجاری به فرماندهی [[عبدالعظیم نساج]] نیز در صد دستگاه و پل نو مقاومت سختی از خود به نمایش گذاشتند.<br /> <br /> کتاب اطلس جغرافیای حماسی، ص 27</div>

Shamirzae9711 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF%D9%87_%D9%86%D8%B1%DA%98%D8%A7 2019-08-03T21:56:34Z

<p>Shamirzae9711: </p> <hr /> <div>نام پدر: محبعلی / متولد: [[1322]]- لنگرود/ تاریخ شهادت: [[21/11/1357]] محل شهادت: تهران/ نحوه شهادت: در نهضت اسلامی / شغل: کمک بهیاری<br /> <br /> ==زندگینامه==<br /> <br /> <br /> <br /> [[شهید بانو نرژا]] در سال 1322 در شهرستان لنگرود متولد شد . تحصیلات خود را تا مقطع دیپلم ادامه داد؛ سپس شغل کمک بهیاری را انتخاب کرد و در بیمارستان شهدای تجریش مشغول به کار شد. پس از ازدواج، صاحب سه فرزند (دو دختر و یک پسر) شد . <br /> <br /> در روز 21 بهمن 1357 که اوج انقلاب بود و هرلحظه بر تعداد شهدا و مجروحین افزوده می شد، این شهید بزرگوار به همراه عده ای از پزشکان و پرستاران با تعدادی از مجروحین را از خیابان دماوند به بیمارستان تجریش انتقال دادند و در مرحله دوم در همین خیابان، آمبولانس آنها مورد اصابت گلوله قرار گرفت و در پی آن، پیوند با حضرت دوست را برگزید. این شهید عزیز که در حال کمک به مجروحان حادثه نیروی هوایی به [[شهادت]] رسید، در هنگام شهادت با داشتن دو فرزند، سرپرستی دو برادر و یک خواهر یتیم خود را نیز برعهده داشت.<br /> <br /> آیا آنان که این گونه عاشقانه در راه خدا به خدمت خلق می پردازند، نمی بایست از سوی دوست گلچین شوند و به وصال معبود نایل شوند. بی تردید شهادت جامه ای است که بر قامت این سرو قامتان ببریده اند.<br /> <br /> منبع: جمعی از نویسندگان، آیینه و شقایق (یادنامه شهدای زن استان تهران (جلد دوم)، تهران، انتشارات منطقه مقاومت بسیج استان تهران، 1381</div>

Shamirzae9711 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF%D9%87_%D9%86%D8%A7%D8%AF%D8%B1%D9%87_%D8%B3%D8%A7%D8%B2%D8%B4 2019-08-03T21:55:09Z

<p>Shamirzae9711: </p> <hr /> <div>[[شهید نادره سازش]]<br /> نام پدر: جعفر متولد: [[1336]]- آبادان<br /> تاریخ شهادت: [[28/5/1357]] محل شهادت: سینما رکس [[آبادان]]<br /> نحوه شهادت: سوختن در آتش شغل: خانه دار<br /> ==زندگینامه==<br /> در سال 1336 در دیار زرخیز [[خوزستان]]، شهر آبادان، در خانه جعفر و خدیجه کودکی به دنیا آمد که او را نادره نامیدند. نادره در میان مردم این شهر و زیر سایه نخلهای استوار بزرگ شد. او بسیار خوشبخت بود: سلامتی، امنیت، خانواده ای مهربان و دلسوز و ...<br /> شهید نادره سازش در سال 1356 دیپلم خود را گرفت و بسیار امیدوار بود که کاری پیدا کند و در [[ایران]] که به سوی تحول گام بر می داشت خدمتی کند. سال 1357 بود، رژیم طاغوتی همچون مرده ای در حال جان دادن؟ تلاش های بیهوده ای می کرد اما مردم همچون سدی مقاوم ایستادگی می کردند نه مانند سد، بلکه همانند رودی خروشان پیش می رفتند. نادره هم از مقاومت مردم بسیار شاد بود، او دختری بود با ایمان و صبور و آرام.<br /> فصل تابستان فرا رسید. 28 مرداد سال 1357 بود نادره با خواهرانش (نیره، نیلوفر، ناهید) و برادر خود (ناصر) تصمیم گرفتند به سینما بروند. به ردیف کنار هم نشستند. نادره لبی خندان داشت اما دلهره ای به جهان او ریشه افکنده بود. و وقتی سینما منفجر شد؛ راز افشا گشت. و باز ققنوسی در آتش. نادره به خاطر گناه ناکرده در آتش زنده زنده سوخت. او همانند ققنوسی زیبا و پاک و صبور بود؛ او در آتش عشق الهی ذوب شد و به فنا فی الله رسید.<br /> آیا نابود شد؟ نه نادره و دیگران سوختند تا فریاد آزادی و آزادیخواهی را به گوش مردم برسانند. کالبد خاکی نادره و دیگر سوختگان مکتب عشق و آزادی در دارالرحمه آبادان به خاک سپرده شد. اکنون پدر و مادر این شهیدان، مهمان شهر ما، تهران هستند.<br /> منبع: جمعی از نویسندگان، آیینه و شقایق (یادنامه شهدای زن استان تهران (جلد دوم)، تهران، انتشارات منطقه مقاومت بسیج استان تهران، 1381</div>

Shamirzae9711 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF%D9%87_%D9%85%D8%B9%D8%B5%D9%88%D9%85%D9%87_%D8%B7%D8%A8%D8%B1%DB%8C 2019-08-03T21:52:25Z

<p>Shamirzae9711: </p> <hr /> <div>[[شهید معصومه طبری]]<br /> <br /> نام پدر: احمد<br /> متولد: [[1349]] تهران<br /> تاریخ شهادت: [[27/4/1361]]<br /> محل شهادت: تهران<br /> نحوه شهادت: انفجار بمب<br /> شغل: محصل<br /> <br /> ==زندگینامه==<br /> شهید معصومه طبری در سال 1349 در تهران دیده به جهان گشود. او در کلاس دوم راهنمایی مشغول به تحصیل بود و علی رغم آن که نوجوانی بیش نبود، در فعالیتهای اجتماعی حضور فعال داشت. از نظر اخلاقی نمونه و با قرآن مأنوس و در حال حفظ قرآن کریم بود. از خصوصیات بارز او، کمک به فقیران بود و در بسیاری از اوقات پول توجیبی خود را مصرف این کار می نمود.<br /> در زمانی که امام راحل (ره) در قم سکونت داشتند به اتفاق خانواده موفق به زیارت حضرت امام خمینی (ره) گردید که از این دیدار همیشه بعنوان یک خاطره شیرین و به یادماندنی یاد می نمود.<br /> او همیشه درباره منافقین می گفت: که آنها شیطان صفت ترین انسانهای دنیا هستند. آنها فکر می کنند با شهید کردن مردم و بمب گذاری می توانند انقلاب را به زانو درآورند. این نوجوان انقلابی با داشتن روح بلند و بصیرتی که داشت به مسائل جامعه نگاه می نمود. در سال 1361 زمانی که منافقین سعی داشتند با بمب گذاری و به [[شهادت]] رساندن مردم، انقلاب را به زانو درآورند، در یکی از روزها که در حال ساختن [[بمب]] در همسایگی منزل آنان بودند و معصومه نیز بعد از یک روز پرکار و زبان روزه در اتاق خود مشغول استراحت بود، بمب منفجر شد. و در پی آن معصومه بر سر خوان باریتعالی میهمان شد تا آنجا روزه خویش را افطار کند و همنشین بهشتیان گردد.<br /> او معصومانه پرکشید و به لقاءالله پیوست. بیست و هفتم تیرماه 1361 روز پرواز او بود.<br /> rId4<br /> <br /> <br /> &lt;ref&gt;سایت نویدشاهد&lt;/ref&gt;<br /> <br /> <br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Shamirzae9711 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF%D9%87_%D9%84%DB%8C%D9%84%D8%A7_%D8%B2%D8%A7%D8%B1%D8%B9 2019-08-03T21:51:00Z

<p>Shamirzae9711: </p> <hr /> <div>بانوي [[شهيد ليلا زارع]]<br /> <br /> ==زندگی نامه==<br /> فرزند محمد ، در روز [[دوم اردیبهشت ماه 1345]] در شهر مذهبي « شيراز » در استان فارس در خانواده اي متوسط و مذهبي به دنيا آمد.<br /> ليلا در دامان پر مهر مادر رشد يافت و در هنگامي كه به سن 7 سالگي رسيد، به مدرسه رفت.<br /> پدروي، مرحوم عبدالحسين زارع ،(متوفاي1358) کشاورزي مومن و ساده زيست بود.<br /> دوره ابتدايي تحصيلي را در دبستان «نهال» در شهرري سپري نمود و تا سال ششم ابتدايي نظام قديم ادامه تحصيل داد.<br /> او از دوران نوجواني در منزل پدر در كنار مادر و خواهرش به خانه داري مي پرداخت.<br /> در سال 1359 یک سال پس از وفات پدر به همراه خانواده اش (مادر و برادرانش) به تهران عزیمت کرد.<br /> آن بانوي شهیده در سال 1361 به تازگی ازدواج نموده بود و به خانه بخت رفته بود که در عصر روز [[نهم مهر ماه 1361]] در حال که به منزل باز مي گشت، در حال عبور از خيابان ناصر خسرو ، در جريان بمب گذاري عناصر ضد انقلاب، به [[شهادت]] رسيد.<br /> بانوي شهيده ليلا زارع در زمان شهادت 16 سال داشت و در [[گلزار شهدای دارالرحمه شیراز]] به خاك سپرده شد.&lt;ref&gt;سایت نویدشاهد&lt;/ref&gt;<br /> rId4<br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Shamirzae9711 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF%D9%87_%D9%81%D8%A7%D8%B7%D9%85%D9%87_%D8%B7%D8%A7%D9%87%D8%B1%DB%8C%D8%A7%D9%86 2019-08-03T21:48:42Z

<p>Shamirzae9711: </p> <hr /> <div>==زندگینامه==<br /> بانوي معلم [[شهيد فاطمه طاهریان]]، فرزند غلام رضا، در روز [[پانزدهم بهمن ماه سال 1332]] در شهرستان تاریخی و مذهبی همدان در خانواده اي روحاني و اهل فضیلت به دنيا آمد.<br /> مرحوم میرزا غلام رضا طاهریان، امام جماعت مسجد«مهاجران» بود.<br /> فاطمه پس از طی دوران طفولیت در سن 8 سالگي در زادگاه خود به مدرسه رفت و دوره ابتدايي را در دبستان «پروين اعتصامي» گذراند.<br /> وی در سال 1350 در رشته ریاضی و فیزیک در دبیرستان قوام دیپلم متوسطه گرفت.<br /> او در جوار پدر به آموزش دروس قرآني و مذهبي پرداخت.<br /> «آن بانوي شهیده در سن 18سالگي به عقد دائم [[شهید عبدالرحمان نفیسی]] درآمد و صاحب سه فرزند 2 پسر و يك دختر شد.<br /> شهیده فاطمه طاهری با توجه به انگیزه و علاقه بسیاری که به ادامه تحصیل داشت پس از ازدواج درسال 1355 به دانشسرای تربیت معلم راه یافت و پس از اخذ مدرک فوق دیپلم به عنوان معلم مدارس راهنمایی همدان و روستاهای اطراف مشغول به فعالیت شد.<br /> او در منزل شوهر به خانه داري و تربيت فرزندانش نیز همت گماشت.<br /> او فرزندانش را با الگو هاي اصيل اسلامي تربيت مي داد و در حد توان به نيازمندان كمك مي كرد.<br /> سرانجام در ساعت 12ظهر روز [[بیست و یکم بهمن ماه سال 1368]] در بانک کشاورزی شعبه میدان آرامگاه (محل کار شوهرش) یک حمله تروریستی به بانک کشاورزی انجام شد.<br /> در طی این عملیات که توسط عناصر خود فروخته سازمان منافقین انجام شد، تروریست ها برای رهایی از محاصره مردم به اسلحه سرد متوسل شدند.<br /> و در نهایت معله شهیده بانو فاطمه طاهریان و شوهرش عبدالرحمان نفیسی بر اثر اصابت چندین ضربه چاقو به [[شهادت]] رسید.<br /> آن شهيده والامقام در زمان شهادت 36 سال داشت و در «[[گلزار باغ بهشت شهرستان همدان]] به خاك سپرده شد. <br /> &lt;ref&gt;[http://%20http://navideshahed.com/fa/news/394322 سایت نویدشاهد]&lt;/ref&gt;<br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Shamirzae9711 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF%D9%87_%D8%B2%D9%87%D8%B1%D9%87_%D8%B1%D8%B6%D8%A7%DB%8C%DB%8C 2019-08-03T21:46:03Z

<p>Shamirzae9711: </p> <hr /> <div>نام : رضایی / زهره<br /> نام پدر : عباس<br /> تاریخ تولد : [[۱۳۴۵-۱۱-۲۲]]<br /> محل تولد : اصفهان<br /> تاریخ شهادت : [[۱۳۵۷-۹-۲۱]]<br /> محل شهادت : اصابت تیر<br /> شهرستان : اصفهان<br /> یگان :<br /> مسئولیت :<br /> تحصیلات : دانش اموز<br /> محل تحصیل :<br /> گلزار : [[تکیه باباایوب اصفهان]]<br /> <br /> <br /> <br /> ==زندگی نامه==<br /> زندگی نامه از زبان پدر:<br /> این شهیده نماز جمعت را ترک نمی کرد راهپیمائی ترک نمی شد. مسلمانی آن همیشه مرتب بود دوتیر توی کتفش بودند مریضخانه درآنجا مرده ایشان را دزدیدند آوردند پول می خواستند هزار تومان پول دوتا فشنگ می خواستند آوردند اینجا شبانه دفن کردند آهسته بچه ها خودمان آوردند نمی گذاشتند که بیاورند دزدیدند فردا یک فاتحه آهسته برایش گرفتیم تقریبا روز بعد از اینکه مجسمه ها را آوردند پایین ارتشیها سر فلکه افراد را به رگبار بستند سر این چهارراهها آتش سوزی بود از این لاستیکها می سوزاند وقتی ارتشیها می آمدند می دویدند توی یک باغ اینجا بود دیگر کسی نمی توانست آنها را پیدا کند. فردا از این چوب بدستها که مردم را می زدند پول به آنها داده بودند که مردم را بزند وقتی ارتشیها در راهپیمائیها تیر اندازی می کردند وقتی بچه ها را زدند 50 تا بچه آمدند بچه ما را بردند مریضخانه بچه ما خلاصی بود طلاهایش را هم نمی دادند بچه ما طلاهایش را گرفتند توی کوچه آن طرف سلطان ایوب شهیده را شبانه خاکش کرد بچه مارا چون از مریضخانه آورده بودند نمی گذاشتند نبش قبر کنند یک [[شهید]] دیگر بود که شب درخانه زدند آنرا هم سلطان ایوب خاک کردند آنرا بخاطر سابقه اش توی شرکت آب بود نبش قبر کردند ولی بچه مارا نبش قبر نکردند نمی گذاشتند اگر گردنم می رفت نمی گذاشتیم نبش قبر کنند اینها دوتا شهید هستند پهلوی مدرسه زهره رضائئ که سلطان ایوب خاک هستندروزه، نماز مرتب با آقا می رفت مسجد نماز می خواند<br /> <br /> منبع: سایت خین<br /> http://khayyen.ir/shahid/900</div>

Shamirzae9711 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF%D9%87_%D8%B2%D9%87%D8%B1%D8%A7_%D8%B2%D9%86%D8%AF%DB%8C_%D8%B2%D8%A7%D8%AF%D9%87 2019-08-03T21:44:19Z

<p>Shamirzae9711: </p> <hr /> <div><br /> <br /> نام : زندی زاده / زهرا<br /> <br /> <br /> نام پدر : مصطفی<br /> <br /> <br /> تاریخ تولد : [[۱۳۳۰-۵-۱]]<br /> <br /> <br /> محل تولد : اصفهان<br /> <br /> <br /> تاریخ شهادت : [[۱۳۵۶-۵-۶]]<br /> <br /> <br /> محل شهادت : زندان های ساواک<br /> <br /> <br /> شهرستان : اصفهان<br /> <br /> <br /> یگان :<br /> <br /> <br /> مسئولیت :<br /> <br /> <br /> تحصیلات : مهندسی شیمی<br /> <br /> <br /> محل تحصیل : دانشگاه اصفهان<br /> <br /> <br /> گلزار :<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> ==زندگی نامه==<br /> <br /> <br /> <br /> [[شهیده]] [[زهرا زندی زاده]] تحصیلات خود را تا اخذ مدرک کارشناسی در رشته شیمی دانشگاه اصفهان ادامه داد و در تمام مدت تحصیل چه در مدارس و چه در دانشگاه با آنکه قانون منع حجاب در همه کشور به سختی اجرا می شد هرگز حجاب را از سر نیفکند و با درس خواندن و رتبه همیشه ممتازش نه تنها بر دهان همه مهر سکوت نشانده بود بلکه زبان ستایش همه را بر خویش گشوده بود. تا آن که رتبه اول آزمون سراسری دانشگاه را از آن خود کرد و در بورسیه اعزام به خارج نیز پذیرفته شد. اما این همه باعث نشده بود که دست از مبارزه خود با رژیم شاه بردارد، و لذا با عضویت در گروه خداجوی مهدیون فعالیت های وسیع تری را شروع کرد و در مدت 3 سال مبارزه خود را در ابعاد سیاسی، نظامی، فرهنگی و ایدئولوژیک با رژیم پهلوی شدت داد و از فکر خود در رابطه با مبارزه مسلحانه و تجهیزات نظامی استفاده نمود و مجبور شد زندگی مخفیانه ای را نیز شروع نماید. ولی ساواک هر لحظه رد او را پی می گرفت و سرانجام به همراه تنی چند از همرزمانش توسط ساواک دستگیر گردید و پس از چندی آزار و شکنجه به طور صوری آزاد شد و این در حالی بود که ساواک او را تحت نظر داشت و در یک سانحه ساختگی در جاده مشهد او را در راه انتقال به بیمارستان بدون آنکه جراحتی از تصادف داشته باشد مورد شکنجه قرار داده و به [[شهادت]] رساندند.<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> ==وصیت نامه==<br /> <br /> <br /> <br /> فرازی از آخرین نامه شهیده زهرا زندی زاده به خانواده اش:<br /> <br /> همه ما باید در روش زندگی خود تجدید نظر کنیم. ببینیم که هستیم؟ چه می خواهیم بکنیم؟ زنده بودن یا نبودن ما چه اثری دارد؟ آیا قرآنی که این همه خود را پایبند او می دانیم ما را تأیید می کند و قبول دارد؟ آیا خدایی که در شبانه روز هزاران بار او را یاد می کنیم در مورد اعمال ما چه می گوید؟ ما باید کاری کنیم که خلیفِة الله و جانشین خدا بر روی زمین باشیم. این یعنی چه؟ یعنی این که در همه کارهای خود حق را نشان دهیم و از باطل دوری کنیم و از هیچ کس جز خدا ترسی نداشته باشیم و واقعا از گفتن حق و آشکار سازی حقیقت نهراسیم اگر چه جان ما در خطر باشد...<br /> <br /> ... انسان تا زنده است باید کار کند. کار در جهت حق. کاری که صفات خدایی را در انسان ایجاد کند. تنها خدا را در نظر بگیرید تا همه غصه ها و غم های دنیا قابل تحمل گردد...<br /> &lt;ref&gt;[http://%20http://khayyen.ir/shahid/106 سایت شهدای خین]&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Shamirzae9711 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF%D9%87_%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%A8%D9%87_%D9%87%D9%85%D8%AA%DB%8C 2019-08-03T21:41:31Z

<p>Shamirzae9711: </p> <hr /> <div>==زندگینامه==<br /> <br /> [[بانوي شهيده ربابه همتي]] ، فرزند علي، در روز [[بیستم دی ماه سال 1322]] در خانواه اي متوسط و مذهبي در شهر تاریخی «یزد » به دنيا آمد.<br /> ربابه در دامان پر مهر مادر رشد يافت و هنگامي كه به سن 7 سالگي رسيد، به مدرسه رفت و تا سال ششم ابتدايي نظام قديم ادامه تحصيل داد.<br /> او از دوران نوجواني در منزل پدر در كنار مادر و خواهرش به خانه داري مي پرداخت.<br /> در سن 19 سالگی به عقد ازدواج دائم يكي از اقوام نسبي(پدري) خود درآمد.( ازدواج نمود)<br /> سرانجام در مورخه [[یازدهم تیر ماه سال 1361]] در حال اقامه نماز در جریان بمب گذاری تروریستی عناصر ضد انقلاب که به قصد ترور [[آیت الله شهید شيخ محمد صدوقی (رضوان الله تعالی علیه)]] – عالم مبارز و سومین شهید محراب - در مسجد ملا اسماعیل یزد صورت گرفت به همراه چهارتن دیگر از مردم بی گناه و نمازگزار به فیض [[شهادت]] رسید.<br /> آن بانوی شهیده در زمان شهادت 39سال داشت و در گلزار شهدای خيرآباد درحومه یزد به خاک سپرده شد.<br /> در جریان این عملیات تروریستی که توسط اعضاء گروهک سازمان منافقین صورت گرفت به همراه شهید آیت الله صدوقی چهار بانوی نمازگزار به شهادت رسیدند که اسامی ایشان عبارت است از:<br /> [[بانوی شهیده ثريا تشكيلي]] خانه دار ، بانوی شهیده ربابه همتي خانه دار ، [[بانوی شهیده عصمت هوشياري]] خانه دار و [[بانوی شهیده فاطمه صغري جعفری]]. خانه دار و مدرس قرآن و حوزوی<br /> &lt;ref&gt;[http://%20http://navideshahed.com/fa/news/%20396931 سایت نوید شاهد]&lt;/ref&gt;<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> ==پانویس==<br /> <br /> <br /> &lt;references /&gt;</div>

Shamirzae9711 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF%D9%87_%D8%AE%D8%AF%DB%8C%D8%AC%D9%87_%DA%A9%D8%AF%DB%8C%D9%88%D8%B1 2019-08-03T21:39:20Z

<p>Shamirzae9711: </p> <hr /> <div>[[شهيده]] [[خديجه كديور]]<br /> ==زندگینامه==<br /> بانوي حاجیه شهيده خديجه كديور، فرزند حبيب الله، در روز [[هجدهم دیماه 1326]] در<br /> شهرستان تاریخی ومذهبی «فسا»در استان فارس در خانواده اي روحانی به دنیا آمد.<br /> عمویش حجت الاسلام قاسم کدیور از علمای برجسته شهرستان «فسا» بود.<br /> پدرش ملا حبیب فسایی از ذاکران اهل بیت بود و سالهای جوانی خود را در شهر مقدس مشهد به خادمی آستان رضوی(ع) گذرانیده بود.<br /> خديجه در دامان پر مهر مادري مومنه رشد يافت و هنگامي كه به سن 7 سالگي رسيد، به مدرسه رفت و تا سال سوم مقطع ابتدایی ادامه تحصيل داد.() تا زمان ازدواج)<br /> او از دوران نوجواني در منزل پدر در كنار مادر و خواهرش به خانه داري مي پرداخت.<br /> در سن 21 سالگي ازدواج نمود كه ثمره آن سه فرزند پسر مي باشد. <br /> خواهر کوچکش [[شهیده ملیحه کدیور]] در سال [[1342]] به دنیا آمد.<br /> آن دو خواهر مومنه در سال 1362 برای اعزام به حج تمتع ثبت نام نمودند.<br /> و سرانجام در در عصر روز جمعه [[نهم مرداد ماه سال 1366]] در حالي كه به همراه خدیجه به خیابان رفته بود و فرياد «الله اكبر» سر مي داد در خيابان عدن، نزديك مسجد سهله بر اثر اصابت ضربات باتوم شرطه هاي قتل سعودي به شدت مجروح و دچار خونريزي شديد شد كه در آن شرايط خاص كه جلادان وهابي امكان مداواي مجروحين و اعزام آنها به بيمارستان ها را نمي دادند، به فيض [[شهادت]] رسيد.<br /> بانوي حاجیه شهيده خديجه كديور 40 سال داشت و در [[«گلزار شهدای شهرستان <br /> فسا»]] در کنار خواهرش به خاك سپرده شد. <br /> &lt;ref&gt;[http://%20http://navideshahed.com/fa/news/394709 سایت نوید شاهد]&lt;/ref&gt;<br /> <br /> <br /> ==پانویس==<br /> <br /> &lt;references /&gt;</div>

Shamirzae9711 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF%D9%87_%D8%AB%D8%B1%DB%8C%D8%A7_%D8%AA%D8%B4%DA%A9%DB%8C%D9%84%DB%8C 2019-08-03T21:37:16Z

<p>Shamirzae9711: </p> <hr /> <div>==زندگی نامه==<br /> [[شهيده]] [[ثريا تشكيلي]]، فرزند حسين، در روز [[بیست و یکم بهمن ماه 1309]] در خانواده اي متوسط و مذهبي در شهر تاریخی «یزد»به دنيا آمد.<br /> ثريا در سن 11 سالگي هرگز به مكتب خانه نرفت اما نزد پدرش در حد قرائت قرآن و سواد خواندن و نوشتن تلمذ نمود.<br /> او در سنين جواني به عقد ازدواج دائم يكي از اقوام نسبي(پدري) خود درآمد.( ازدواج نمود)<br /> آن بانوي شهيده خانه دار و داراي 3 فرزند پسر و 2 فرزند دختر بود.<br /> سرانجام در مورخه [[یازدهم تیر ماه سال 1361]] در حال اقامه نماز در جریان بمب گذاری تروریستی عناصر ضد انقلاب که به قصد ترور [[آیت الله شهید شيخ محمد صدوقی (رض)]]- عالم مجاهد و سومین شهید محراب - در مسجد ملا اسماعیل یزد صورت گرفت به همراه چهارتن دیگر از مردم بی گناه و نمازگزار به فیض [[شهادت]] رسید.<br /> آن بانوی شهیده در زمان شهادت 52 سال داشت و در [[گلزار شهدای خلد برین]] شهرستان یزد به خاک سپرده شد. <br /> در جریان این عملیات تروریستی که توسط اعضاء گروهک سازمان منافقین صورت گرفت به همراه شهید آیت الله صدوقی چهار بانوی نمازگزار به شهادت رسیدند که اسامی ایشان عبارت است از: <br /> بانوی شهیده ثريا تشكيلي خانه دار ، [[بانوی شهیده ربابه همتي]] خانه دار ، [[بانوی شهیده عصمت هوشياري]] خانه دار و [[بانوی شهیده فاطمه صغري جعفری]]. خانه دار و مدرس قرآن و حوزوی<br /> <br /> &lt;ref&gt;[http://%20http://navideshahed.com/fa/news/394027/ سایت نویدشاهد]&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Shamirzae9711 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF%D9%87_%D8%A8%D8%AA%D9%88%D9%84_%DA%86%D8%B1%D8%A7%D8%BA%DA%86%DB%8C_%D9%85%D8%B3%D8%AC%D8%AF%DB%8C 2019-08-03T21:34:18Z

<p>Shamirzae9711: </p> <hr /> <div>تاریخ تولد : [[1306/12/20]]<br /> نام : بتول‌ محل تولد : مشهد<br /> نام خانوادگی : چراغچی‌مسجدی‌ تاریخ شهادت : [[1357/10/09]]<br /> نام پدر : نجف‌علی‌ مکان شهادت : [[چهارراه‌لشگر]]<br /> تحصیلات : ابتدایی منطقه شهادت : مشهد - وقایع انقلاب اسلامی - 9 دی 57<br /> شغل : خانه دار یگان خدمتی : -<br /> گروه مربوط : سایر شهیدان استان خراسان<br /> نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : سایر<br /> گلزار : [[بهشت‌رضا]]<br /> <br /> <br /> <br /> ==خاطرات==<br /> [[شهید بتول‌ چراغچی‌]] در مشهد در خانواده‌ای‌ مذهبی‌ متولد شد.پدر وی‌ مسئول‌ چراغهای‌ مسجد گوهر شاد بود. شهید خانه‌دار و دارای‌6 فرزند بود. وی‌ در سن‌ 51 سالگی‌ ضمن‌ شرکت‌ در راهپیمائی‌ ضد رژیم‌ شاه‌بر اثر برخورد با [[تانک‌]] و مجروح‌ شدن‌ از ناحیة‌ سر به‌ [[شهادت‌]] رسید.<br /> <br /> *ویژگی های اخلاقی <br /> بسیار متواضع‌ بود به‌ طوریکه‌ در برخورد با کودکان‌ برای‌ سلام‌گفتن‌ پیشقدم‌ می‌شد.<br /> به‌ والدین‌ بسیار احترام‌ می‌گذاشت‌ و هر کاری‌ که‌ از اومی‌خواستند بدون‌ چون‌ و چرا انجام‌ می‌داد. علیرغم‌ اینکه‌ از درد دست‌رنج‌ می‌برد هفته‌ای‌ یکبار به‌ خانة‌ پدرش‌ رفته‌ مادرش‌ را استحمام‌می‌کرد و کارهایش‌ را انجام‌ می‌داد.<br /> به‌ این‌ صفت‌ نیکوی‌ اخلاقی‌ بسیار پایبند بود حتی‌ اگر بخاطر آن‌متحمل‌ ضرر می‌شد.<br /> مدّتی‌ بخاطر مشکلات‌ مالی‌ مجبور شد به‌ روستا رفته‌ در آنجامرغداری‌ ایجاد کند. او از این‌ طریق‌ و باقناعت‌ و صرفه‌ جوئی‌ توانست‌مشکلات‌ مالی‌ خانواده‌ را حل‌ نماید. او برخلاف‌ برخی‌ از فامیل‌ که‌تجمل‌ گرا بودند زندگی‌ خیلی‌ ساده‌ای‌ داشت‌.<br /> به‌ نماز اول‌ وقت‌ مقید بود ـ به‌ مسئله‌ خمس‌ و زکات‌ بسیار اهمیت‌می‌داد چنانکه‌ وقتی‌ برای‌ دخترش‌ خواستگار می‌آمد از وی‌ در موردتقیّد به‌ خمس‌ سؤال‌ می‌کرد ـ از غیبت‌ پرهیز می‌کرد و چنانچه‌ مرتکب‌این‌ عمل‌ می‌شد، از فرد مورد غیبت‌ عذر خواهی‌ می‌کرد و حتی‌ دست‌ وپای‌ وی‌ را می‌بوسید تا او را راضی‌ کند.<br /> هیچگاه‌ نماز شبش‌ ترک‌ نشد حتّی‌ در شب‌ عروسی‌ دخترش‌ نمازشب‌ را بجای‌ آورد. با قرآن‌ و ادعیه‌ انس‌ ویژه‌ای‌ داشت‌ او هر روزهنگام‌ سحر قرآن‌ تلاوت‌ می‌کرد و زیارت‌ عاشورا و دعای‌ امام‌ زمان‌عجل‌ الله تعالی‌' فرجه‌ الشریف‌ را می‌خواند.<br /> از آنجا که‌ خود به‌ رعایت‌ حجاب‌ بسیار مقید بود در این‌ مورد به‌ دیگران‌نیز تذکر می‌داد. از امور حرام‌ جلوگیری‌ می‌کرد و در بیان‌ عقاید و امر بمعروف‌و نهی‌ از منکر قاطعیت‌ داشت‌ و حتّی‌ حاضر بود در این‌ راه‌ جان‌ خود را فدا کند.<br /> او با اقوامی‌ که‌ چندان‌ مقید نیز نبودند رفت‌ و آمد می‌کرد و وقتی‌مهمان‌ به‌ خانه‌اش‌ می‌رفت‌ در حد توان‌ از وی‌ پذیرائی‌ می‌نمود. همیشه‌برای‌ دیگران‌ طلب‌ خیر می‌کرد و سعی‌ در حفظ‌ و اصلاح‌ روابط‌ دوستی‌ داشت‌.<br /> بدون‌ وضو به‌ فرزندانش‌ شیر نمی‌داد و مراقب‌ بود که‌ بچه‌ها غذای‌ حرام‌ و یاشبهه‌ ناک‌ نخورند در امر حجاب‌ و ازدواج‌ دخترانش‌ بسیار دقیق‌ بود تا با فردی‌ مؤمن‌ازدواج‌ کنند. او همیشه‌ به‌ فرزندانش‌ سفارش‌ می‌کرد که‌ سحر خیز باشند و در جلسات‌مذهبی‌ که‌ شرکت‌ می‌کرد دخترانش‌ را نیز بهمراه‌ خود می‌برد.<br /> ارادت‌ خاصی‌ به‌ ائمه‌ اطهار (:) داشت‌. برای‌ فرج‌ امام‌ زمان‌(عج‌) دعا کرده‌ و می‌گریست‌ ـ در روضة‌ سیدالشهداء (7) شرکت‌ می‌کرد وخدمت‌ می‌نمود و دیگران‌ را نیز تشویق‌ به‌ شرکت‌ در مجالس‌ روضه‌ می‌کرد.<br /> عاشق‌ امام‌ بود و ایشان‌ را نائب‌ امام‌ زمان‌ می‌دانست‌ و پیروواقعی‌ امام‌ بود. او همیشه‌ می‌گفت‌: «جان‌ من‌ فدای‌ امام‌»<br /> چنان‌ آروزی‌ [[شهادت‌]] را در دل‌ می‌پروراند که‌ به‌ گفتة‌ فرزندش‌ چند روزقبل‌ از شهادت‌ از خداوند طلب‌ این‌ فوز عظیم‌ را نموده‌ بود و بارها دعا کرده‌ بودکه‌ خدایا من‌ طاقت‌ شهادت‌ فرزندانم‌ را ندارم‌ پس‌ چنان‌ کن‌ که‌ قبل‌ از ایشان‌ به‌شهادت‌ برسم‌ و خداوند دعای‌ این‌ مادر قهرمان‌ را اجابت‌ فرمود و او را چندسال‌ قبل‌ از شهادت‌ فرزندش‌ در جبهة‌ نبرد حق‌ علیه‌ باطل‌ به‌ فیض‌ شهادت‌ نائل‌ کرد.<br /> <br /> &lt;ref&gt;[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=6223 سایت یاران رضا]&lt;/ref&gt;<br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Shamirzae9711 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF%D9%87_%D8%A7%D9%84%D9%87%D9%87_%D9%85%D8%AE%D8%AA%D8%A7%D8%B1%D9%86%DB%8C%D8%A7 2019-08-03T21:31:00Z

<p>Shamirzae9711: </p> <hr /> <div>==زندگینامه==<br /> <br /> <br /> نام پدر: موسی متولد : [[1356]]- تهران<br /> <br /> تاریخ شهادت: [[22/1/1367]] محل شهادت: تهران<br /> <br /> نحوه شهادت: حمله موشک شغل: محصل<br /> <br /> بانوی [[شهید الهه مختارنیا]] در سال 1356 در تهران دیده به جهان گشود. الهه در دامان پدر پرتلاش و مادر دلسوز خود رشد می کرد و در خانواده ای شاد و پر از محبت و عاطفه روزگار سپری می کرد، الهه قد می کشید، دوران ابتدایی با خاطرات شیرین، طی می شد. الهه در کنار خواهر و پنج برادر خود به مدرسه می رفت و صدای هیاهوی بچه ها فضای مدرسه را پر می کرد و شوخی ها و خنده های کودکانه.<br /> <br /> الهه در کلاس چهارم ابتدایی بود. چند هفته از عید، بهار طبیعت و تعطیلات نوروزی گذشته بود که در تاریخ [[22/1/1367]] در پی حملات موشکی دشمن بعثی به مناطق مسکونی خیابان بابائیان تهران، الهه آن غنچه کوچک به ناگاه شکفته شد. آری او از جمع خانوادگی برگزیده شده بود، مظهر طراوت و زیبایی. سرخی را از تن عریتی گرفت و با بالهای ملکوتی اش قرین ساخت تا سرخ و خونین به مظهر پروردگارش عروج کند. و چه زیباست رقصی چنین بر روی دستهای مردم و عروجی چنان به پیشگاه حق تعالی.<br /> <br /> &lt;ref&gt;جمعی از نویسندگان، آیینه و شقایق (یادنامه شهدای زن استان تهران (جلد دوم)، تهران، انتشارات منطقه مقاومت بسیج استان تهران، 1381&lt;/ref&gt;<br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Shamirzae9711 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF%D9%87_%D8%A7%D8%B9%D8%B8%D9%85_%D8%AC%D9%85%D8%A7%D9%84%DB%8C 2019-08-03T21:29:14Z

<p>Shamirzae9711: </p> <hr /> <div>[[شهید اعظم جمالی]]<br /> <br /> ==زندگینامه==<br /> بانوی شهید &quot;اعظم جمالی&quot; فرزند هادی در روز [[بیست و هشتم فرودین ماه 1329]] در یک خانواده مذهبی و متوسط در شهرستان اردبیل دیده به جهان گشود.<br /> پس از طی دوران طفولیت به مدرسه رفت و تحصیلات خود را در رشته طبیعی تا اخذ مدرک دیپلم متوسطه ادامه داد.<br /> و ی تا قبل از ازدواجش کارمند &quot;اداره بهداری&quot; آن شهرستان بود و در سن 22 سالگی با دکتر یوسف پور ابوالقاسم ازدواج کرد و زندگی مشترک را آغاز نمود.<br /> ثمره 18 سال زندگی مشترک آنها سه دختر و یک پسر بود . <br /> شهید جمالی به جهت اهمیت و توجهی که به فرزندان و تربیت آنها داشت، از مشاغل اداری صرف نظر نمود.<br /> ایشان در تاریخ [[بیست و یکم اسفند ماه 1366]] درحالی که در منزل مسکونی اش در حال رسیدگی به دو فرزندش بود، به همراه دو فرزند دخترش سولماز 11 ساله و شیوا 14 ساله در جریان بمباران هوایی رژیم بعثی [[عراق]] به [[شهادت]] رسیدند . <br /> پیکر پاک این مادر شهید و دو فرزندش در [[گلزار بهشت زهرا]] به خاک سپرده شد. <br /> دکتر یوسف پور ابوالقاسم همسر شهیده اعظم جمالی ضمن بیان خاطراتی از همسر شهیدش می گوید:<br /> همسری کاردان و مادری لایق بود و آرزو داشت تا به همراه فرزندانش به زیارت مرقد مطهر حضرت زینب «س» مشرف شود.<br /> پایان<br /> &lt;ref&gt; اطلاعات موجود در پرونده فرهنگی شهید، اداره کل جمع‌آوری و نگهداری آثار شهدا و ایثارگران ؛ معاونت پژوهش و ارتباطات فرهنگی بنیاد شهید و امور ایثارگران.&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Shamirzae9711 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF%D9%86%D9%88%D8%B1%D9%88%D8%B2_%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF_%D8%B4%D8%AC%D8%A7%D8%B9%DB%8C 2019-08-02T09:30:42Z

<p>Shamirzae9711: </p> <hr /> <div>شهید نوروزمحمد شجاعی<br /> <br /> <br /> 1343/01/01تاریخ تولد : �1362/12/22تاریخ شهادت : <br /> محل شهادت : نامشخص�محل ارامگاه : خراسان رضوی - قوچان – کلوخی<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> ==زندگی نامه==<br /> <br /> [[سرباز شهید نوروز‌ محمد شجاعی]] به ‌تاریخ [[01/01/1343]] در روستای کلوخی از توابع استان قوچان در یک خانواده‌ی مذهبی و مومن دیده به جهان گشود. ‌دوران کودکی را در کانون پرمهر خانواده تحت سرپرستی پدر گرانقدرش گذراند. با ورود به سن 7 سالگی راهی دبستان شد. ‌شهید با هوش و فراست تؤام با استعداد خدادادی که داشت با وجود در‌آمد اندک پدرش و ضیغ مالی که خانواده با آن درگیر بود، تا اخذ دیپلم به تحصیلات خود ادامه داد. از خصوصیات اخلاقی وی اینکه بسیار خوش‌اخلاق بود و همواره بعنوان یک الگو در بین دوستان و آشنایان شناخته شده بود. در جریان انقلاب به رهبری امام خمینی او نیز همچون سیل امت به پا‌خاسته، به صفوف محکم انقلابیون پیوست و نقش موثری در پیروزی انقلاب داشت‌. بعد از اینکه انقلاب اسلامی به پیروزی رسید و نظام جمهوری اسلامی به استقرار رسید، شهید درتمامی زمینه‌هایی که می‌توانست برای حفظ نظام کاری کند، فعالیت می‌کرد . فعالیت‌های ‌عمده‌ی او در غالب نهضت سواد‌آموزی و عضویت در [[بسیج]] بود. در[[جهاد سازندگی]] روستاها مشارکت داشت.شبها به گشت زنی وپاسداری از دستاوردهای نظام از طرف مسجد محل مشغول بود. با شروع جنگ تحمیلی [[عراق]] علیه [[ایران]] او نیز همچون سایر امت حزب‌الله بنا به احساس وظیفه‌ی ملی عازم خدمت مقدس سربازی شد و پس از طی آموزش‌های لازم از طریق [[ارتش جمهوری اسلامی]] ایران عازم جبهه‌های نبرد حق علیه باطل شد. او پس از مبارزات فراوان و ابراز رشادت و جان‌فشانی‌های توصیف‌ناپذیر سرانجام در تاریخ ‌[[22/12/1362]]در منطقه‌ی [[کوشک]] بر اثر اصابت ترکش گلوله‌ی [[خمپاره]] به درجه‌ی رفیع [[شهادت]] رسید و روح بلندش به ملکوت اعلی پیوست.&lt;ref&gt;[http://ajashohada.ir/home/martyrdetails/15425 سایت شهدای ارتش]&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;</div>

Shamirzae9711 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF%D9%86%D8%B9%D9%85%D8%AA_%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%87_%D8%A7%D9%85%DB%8C%D8%B1%D8%B2%D8%A7%D8%AF%D9%87 2019-08-02T09:28:25Z

<p>Shamirzae9711: </p> <hr /> <div>[[شهید]] [[نعمت اله امیرزاده]]<br /> تاریخ تولد :[[1340/01/02]]<br /> تاریخ شهادت : [[1361/05/15]]<br /> <br /> ==زندگینامه==<br /> در اوّل فروردين ماه سال 1340 در خانواده¬اي مستضعف و مؤمن در روستايی در خطّه‌ی كوير به نام جعفر‌آباد ديده به جهان گشود. والدين به پاس اين نعمت خدادادي، نام ‌نعمت‌الله‌ بر وی نهادند. نعمت‌الله دوران كودكي را در محيط روستا سپري نمود تا اینکه به سنّ درس و مدرسه رسید. وی به علّت مشكلات مالي و معیشیتي، از نعمت تحصيل دانش محروم ماند و به ناچار در امور كشاورزي به والدين كمك و مساعدت مي¬نمود. وی با قوام جسم و به منظور كمك به معیشت خانواده، مبادرت به كارگري در كارگاه¬هاي قالي‌بافي نمود و در اين حرفه به درجه‌ی استادي دست يافت. شهيد اميرزاده از نظر مذهبي، فردي مؤمن و معتقد بود. به گونه¬ای که قبل از رسيدن به سنّ تكليف، مقّيد به انجام فرايض ديني و به ویژه خواندن نماز اوّل وقت بود. وی در مکتب خانواده با شرکت در مجالس و مراسم مذهبی، درس دینداری و عشق به اهل بیت عصمت و طهارت(ع) را آموخت. نعمت‌الله که طعم تلخ فقر و محروميت حاکم بر جامعه و ظلم و ستم خوانيني كه خود را مالك مطلق منطقه مي¬دانستد، كاملاً درك و لمس نموده بود. از این رو با پيروزي انقلاب شكوهمند اسلامي [[ايران]]، خيلي علاقه¬مند بود ‌ به این نظام مقدّس خدمتي نمايد. ليكن به علّت فقر سواد، نمي¬توانست به این مهم دست یابد. بنابراین با شروع جنگ تحميلي [[عراق]] بر عليه نظام مقدّس و نوپاي جمهوري اسلامي، سر از پا نمي¬شناخت تا به خيل رزمندگان اسلام به پيوندد. وی با فرا رسيدن موعود خدمت سربازي، از طريق ارتش عازم جبهه¬هاي نبرد حقّ علیه باطل در منطقه‌ی عملیاتی [[کوشک]] گردید و به دفع تجاوز دشمنان پرداخت. سرانجام وی در تاريخ 07/05/1361 در معرکه‌ی نبرد [[رمضان]]، جان خود را عاشقانه تقديم راه دفاع از دستاوردهای انقلاب نمود. پيكر مطّهرش پس از انتقال به شهرستان خلیل‌آباد، طی مراسمی باشکوه تشییع و سپس در [[گلزار شهدای روستای شوراب]] به خاك سپرده شد.&lt;ref name=&quot;پانويس شماره 1&quot;&gt;[http://ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/2187 سايت شهداي ارتش]، &lt;/ref&gt;<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> ==وصیت نامه==<br /> پدر، مادر و برادر مهربانم! بدانيد كه راه امام، همان راه اسلام است وآن را پيش گيريد و از خدا بخواهيد كه كمكتان كند تا از اسلام و قرآن جدا نشويد و باز هم تكرار مي¬كنم كه اگر مي¬خواهيد روح من شاد وآسوده و پيش شهدا سرافراز باشد، براي من زياد ناراحتي نكنيد و صابر باشيد كه خداوند هميشه با صابران است.&lt;ref name=&quot;پانويس شماره 1&quot;&gt;[http://ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/2187 سايت شهداي ارتش]، &lt;/ref&gt;<br /> <br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;<br /> <br /> ==منابع==<br /> [http://ajashohada.ir سایت شهدای ارتش]</div>

Shamirzae9711 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF%D9%85%D9%87%D8%AF%DB%8C_%D8%A7%D9%85%DB%8C%D8%B1%D9%BE%D9%88%D8%B1 2019-08-02T09:25:10Z

<p>Shamirzae9711: </p> <hr /> <div><br /> {{جعبه اطلاعات افراد نظامی <br /> |نام فرد = مهدی امیرپور<br /> |تصویر = Mehdi-amirpour.jpg<br /> |توضیح تصویر = <br /> |ملیت = [[پرونده:پرچم ایران.png|22px]] ایرانی<br /> |شهرت = <br /> |دین و مذهب = [[مسلمان]]، [[شیعه]]<br /> |تولد = [[زادروزهای 1 دی|1336/10/01]] <br /> |شهادت = [[الگو:شهدای 12 اردیبهشت|1360/02/12]]<br /> |وفات = <br /> |مرگ = <br /> |محل دفن = <br /> |مفقود = <br /> |جانباز = <br /> |اسارت = <br /> |نیرو = <br /> |یگانهای خدمت = <br /> |طول خدمت = <br /> |درجه = <br /> |سمت‌ها = <br /> |جنگ‌‌ها = <br /> |نشان‌های لیاقت = <br /> |عملیات‌ = <br /> |فعالیت‌ها = <br /> |تحصیلات = <br /> |تخصص‌ها = <br /> |شغل = <br /> |خانواده = <br /> }}<br /> <br /> [[شهید]] [[مهدی امیرپور]]<br /> تاریخ تولد :[[1336/10/01]]<br /> تاریخ شهادت : [[1360/02/12]]<br /> <br /> ==زندگینامه==<br /> شهید عالی قدر، مهدی امیرپور، در تاریخ، 1345/10/01 در منطقه شبستر، خطه آذربایجان ، چشم به جهان گشود و در طول تحصیل، همواره کمک و یاری صمیمی و دلسوز، براي پدر و مادر خود بود؛ پس از پیوستن به [[ارتش جمهوری اسلامی ایران]] آموزش های لازم را در مرکز آموزش نزاجا، [[لشکر 77 خراسان]] ، که در منطقه جنوب کشور، جهت دفاع مستقر بود، دید و سرانجام به فیض [[شهادت]] نائل شد و پيكر مطهرش، در [[مزار شهدای شبستر]] آرام گرفت.&lt;ref&gt;سایت شهدای ارتش&lt;/ref&gt;<br /> <br /> <br /> <br /> ==پانویس==<br /> <br /> &lt;references /&gt;</div>

Shamirzae9711 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF%D9%85%D9%82%D8%B5%D9%88%D8%AF_%D8%A7%DA%A9%D8%A8%D8%B1%DB%8C 2019-08-02T09:23:29Z

<p>Shamirzae9711: </p> <hr /> <div>{{جعبه اطلاعات افراد نظامی <br /> |نام فرد = مقصود اکبری<br /> |تصویر = Maghsod-akbari.jpg<br /> |توضیح تصویر = <br /> |ملیت = [[پرونده:پرچم ایران.png|22px]] ایرانی<br /> |شهرت = <br /> |دین و مذهب = [[مسلمان]]، [[شیعه]]<br /> |تولد = [[زادروزهای 3 فروردین|1339/01/02]] <br /> |شهادت = [[الگو:شهدای 29 فروردین|1359/01/27]]<br /> |وفات = <br /> |مرگ = <br /> |محل دفن = <br /> |مفقود = <br /> |جانباز = <br /> |اسارت = <br /> |نیرو = <br /> |یگانهای خدمت = <br /> |طول خدمت = <br /> |درجه = <br /> |سمت‌ها = <br /> |جنگ‌‌ها = <br /> |نشان‌های لیاقت = <br /> |عملیات‌ = <br /> |فعالیت‌ها = <br /> |تحصیلات = <br /> |تخصص‌ها = <br /> |شغل = <br /> |خانواده = <br /> }}<br /> <br /> [[شهید]] [[مقصود اکبری]]<br /> تاریخ تولد :[[1339/01/02]]<br /> تاریخ شهادت : [[1359/01/27]]<br /> <br /> ==زندگینامه==<br /> شهید مقصود اکبری در سال 1339 در یکی از توابع آباده به نام(درغوک ) دیده به جهان گشود در سن 6 سالگی به مدرسه ابتدایی رفت بعد از تحصیلات ابتدایی به یکی از دبیرستان های راهنمایی در آباده رفت تا در آن جا به تحصیل ادامه دهد اما بخاطر این که پدرش نتوانست خرج تحصیل او را بدهد ناچار بعد از یک سال مدرسه را کنار گذاشت و به کارگری پرداخت چندی بعد پدرش برای تامین زندگی خود راهی یکی از روستاهای آباده به نام علی آباد شد. شهید هم پدرش به آنجا رفت تا در کار کشاورزی پدرش را یاری دهد روزها کار می کرد تا شاید بتواند تحصیلات خود را شب ها ادامه دهد اما این کار هم امکان پذیر نبود چون وسیله رفت و آمد نداشت ناچار تحصیلات را کنار گذاشت و به کشاورزی پرداخت و شهید از کودکی به مسجد علاقه مند بود همین که حرف انقلاب پیش آمد و جلسات تشکیل شد در آنها شرکت می کرد وقتی که راهپیمایی و تظاهرات مردمی شروع شد به تظاهرات می رفت و شب ها هم در ده به نگهبانی مشغول بود چندی بعد برای خدمت مقدس سربازی اعزام شد و دوره آموزشی خود را در کرمان گذراند بعد از آن به [[تیپ هوابرد شیراز]] تقسیم شد بعد که جنگ [[کردستان]] شروع شد برای انجام ماموریت راهی این منطقه شد اما در [[کامیاران]] بعلت واژگون شدن اتومبیل در رودخانه مفقود گردید و اثری از او بدست نیامد.<br /> &lt;ref&gt;سایت شهدای ارتش&lt;/ref&gt;<br /> <br /> <br /> <br /> ==پانویس==<br /> <br /> &lt;references /&gt;</div>

Shamirzae9711