https://fa.jahad.ir/api.php?action=feedcontributions&feedformat=atom&user=Torkasvand98 2026-06-05T07:09:53Z مشارکت‌های کاربر MediaWiki 1.23.5 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B1%D8%AF%D9%87:%D8%B4%D9%87%D8%AF%D8%A7%DB%8C_%D8%B4%D9%87%D8%B1%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86_%DA%AF%D9%86%D8%A8%D8%AF_%DA%A9%D8%A7%D9%88%D9%88%D8%B3 2020-01-22T11:46:31Z

<p>Torkasvand98: صفحه‌ای جدید حاوی «دراین صفحه میتوانیدفهرست شهدای شهرستان گنبد کاووس رامشاهده کنید» ایجاد کرد</p> <hr /> <div>دراین صفحه میتوانیدفهرست شهدای شهرستان گنبد کاووس رامشاهده کنید</div>

Torkasvand98 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%85%D9%86%D8%B5%D9%88%D8%B1_%D8%A7%D8%B3%DA%A9%D9%86%D8%AF%D8%B1_%D9%86%DA%98%D8%A7%D8%AF 2020-01-22T11:41:25Z

<p>Torkasvand98: </p> <hr /> <div>[[شهید]] [[منصور اسکندرنژاد]]<br /> تاریخ تولد :[[1345/06/19]] تاریخ شهادت : [[1364/12/12]]<br /> <br /> ==زندگینامه==<br /> منصور اسكندر نژاد متولد 1345 از روستای پشمك پناده شهرستان [[گنبد كاوس]] از دوستان [[شهید اسماعیل پشمكی]] می باشند. كودكی منصور با خاطرات كودكی شهید اسماعیل رقم خورده است. او نیز همانند دیگر مردم روستای پشمك در كار كشاورزی به سختی كار كرد و در كنار پدر توانسته است سهمی از در آمد خانواده را به خود اختصاص دهد.<br /> او تحصیلات خود را تا پایان راهنمایی ادامه داد و چند مدتی در مقطع دبیرستان درس خواند. اما نتواست ادامه دهد. به كار كشاورزی پرداخت و اوقات فراغت خود را با والیبال پر كرد.<br /> از جوانان خوب روستا بوده اند. او نیز یكی از گروه های منتخب اسماعیل پشمكی بود.<br /> حضور او در [[مسجد]] با همان دوستانش برای اهالی روستا از خاطرات ماندنی است.<br /> منصور نیز مانند دیگر جوانان روستا در برابر تجاوز بیرحمانه ی نیروهای [[بعثی]]<br /> احساس دین كرد و به خدمت اعزام شد تا بتواند ازدین، شرف، آیین خود و ملت ایران دفاع كند و مردانه در برابر ظلم ایستاد. منصور، دایی خود را از رازداران زندگی اش می دانست و حرف های نا گفته را با او درمیان می گذاشت.آن زمان كه احساس كرد بوی حمله آمده و [[شهادت]] در چند قدمی او منتظر ایستاده است، فوری قلم به دست گرفت و در گوشه ی از سنگرش به مونس رازهایش چنین نوشت. دایی عزیز خدا خواست كه انشالله شهید شوم. به پدر و مادر م بگویید كه مرا حلال كنند. از خواهرانم بخواهید مرا حلال كنند. این چیز ها را بعد از مرگم بگویید و این تمبر ها را برای یادگاری داشته باشید وضعف را به خود راه ندهید و قطعا&quot; مرگ در ید خداوند است.<br /> با همین احساس در نبرد شركت كرد و سرانجام سال 1365 در منطقه ی [[فاو]] به [[شهادت]] رسید.<br /> او نیز هم چون دیگر شهیدان دربدرقه ی گرم اهالی و مردم شهر رهسپار مزار روستا گردید تا برای همیشه با هم سنگران در آغوش خاك باشند.<br /> &lt;ref&gt;سایت شهدای ارتش&lt;/ref&gt;<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;<br /> <br /> == رده‌ها ==<br /> {{ترتیب‌پیش‌فرض:منصور_اسکندر_نژاد}}<br /> [[رده: شهدا]]<br /> [[رده: شهدای دفاع مقدس]]<br /> [[رده: شهدای ارتش جمهوری اسلامی]]<br /> [[رده: شهدای ایران]]<br /> [[رده: شهدای استان گلستان]]<br /> [[رده: شهدای شهرستان گنبد کاووس]]</div>

Torkasvand98 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%B9%DB%8C%D9%86%D8%B9%D9%84%DB%8C_%D8%A7%D8%B3%D9%81%D9%86%D8%AF%DB%8C%D8%A7%D8%B1%DB%8C_%D9%82%D9%84%D8%A7%D8%AA%DB%8C 2020-01-22T11:24:50Z

<p>Torkasvand98: </p> <hr /> <div>[[شهید]] [[عینعلی اسفندیاری قلاتی]]<br /> تاریخ تولد: [[1332/09/01]]<br /> تاریخ شهادت : [[1363/02/05]]<br /> <br /> ==زندگینامه :==<br /> بسم الله الرحمن الرحیم<br /> [[شهید]] [[عینعلی اسفندیاری]] در 1 آذر سال 1332 در یکی از روستاها ی استان [[فارس]] به نام قلات در یک خانواده متدین و پاک دیده به جهان گشود. دوران ابتدائی و راهنمایی را در مدرسه تختی واقع در همان زادگاهش گذراند و برای ادامه تحصیل به [[شیراز]] عزیمت کرد در یک اطاق اجاره ای ساکن شد. دوره دبیرستان را در مدرسه حاج قوام شیرازی سپری کرد. و موفق به اخذ مدرک دیپلم در رشته اقتصاد ( علوم انسانی ) شد. در سال 1353 وارد [[نیروی هوایی]] شد و با علاقه دوره تخصصی فنی را سپری کرده موفق به دریافت درجه استوار فنی نیروی هوایی شیراز شد. از بی عدالتی [[طاغوت]] رنج می برد تا اینکه همگام با سایر کارکنان پیشگام نیروی هوایی به امام خود لبیک گفتند به فعالیتهای انقلابی زدند. سال 1359 ازدواج کرد که ثمره این ازدواج 2 فرزند پسر به نامهای عباس که فوق لیسانس اقتصاد ( کارمند اداره شهرداری ) و دیگری امین لیسانس حقوق ( کارمند اداره ثبت احوال ) می باشد. در سال 1360 و 1361 به ماموریتهای مختلفی به [[جبهه]] اعزام شد. عشق به مملکت دفاع از جان و ناموس و امنیت مملکت آرام و قرار را از او گرفته بود و به همین علت راهی جبهه می شد. جان بی قرار او گویی میل سفری که باید به معشوق می رسید، سفری که او را باید تا ابد در تاریخ جاودان کند. و عشق به [[شهادت]] در درونش شعله ور شده بود و جان تشنه او در 1363/02/05 در منطقه عملیاتی [[جفیر]] بر اثر اصابت ترکش و [[خمپاره]] به سر و گردن شربت شهادت را نوشاند و به دیدار معشوق خود شتافت.<br /> روحش شاد و یادش گرامی باد<br /> &lt;ref&gt;سایت شهدای ارتش&lt;/ref&gt;<br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;<br /> <br /> <br /> == رده‌ها ==<br /> {{ترتیب‌پیش‌فرض:عینعلی_اسفندیاری_قلاتی}}<br /> [[رده: شهدا]]<br /> [[رده: شهدای دفاع مقدس]]<br /> [[رده: شهدای ارتش جمهوری اسلامی]]<br /> [[رده: شهدای ایران]]<br /> [[رده: شهدای استان فارس]]</div>

Torkasvand98 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%B9%D9%84%DB%8C_%D8%B1%D8%B6%D8%A7_%D8%A7%D8%B3%D9%85%D8%A7%D8%B9%DB%8C%D9%84_%D8%B2%D8%A7%D8%AF%D9%87 2020-01-22T11:18:49Z

<p>Torkasvand98: </p> <hr /> <div>[[شهید]] [[علی رضا اسماعیل زاده]]<br /> تاریخ تولد :[[1339/03/05]] <br /> تاریخ شهادت : [[1361/07/27]]<br /> <br /> ==وصیت نامه :==<br /> بسم رب الشهداء و الصدیقین<br /> مادر مهربانم و پدر گرامی، درود و سلام مرا بپذیرید.اکنون که این وصیت نامه را برایتان می نویسم، روز شنبه مورخ، 1366/01/08 می باشد، اگر چه دوریتان برایم بسیار ملال انگیز است، وظیفه ای را که [[اسلام]] عزیز بر عهده من قرار داده است وادارم می سازد با همه مشکلات، در منطقه بمانم و آن چه از دستم بر می آید انجام دهم و هیچ ساعتی نخواهد بود که از یاد شما غافل باشم.شما نیز باید به این وظیفه، کمال توجه را داشته باشید و بدانید که در معرض امتحان الهی هستید و در پیشگاه او مسئولیت های بسیاری دارید و خداوند بزرگ با گرفتن آن چه که به شما داده، ایمانتان را در معرض آزمایش قرار می دهد، اگر چه من فرزند شما هستم و در این مدت 22 سال، زحمات زیادی به خاطر من متحمل شده اید که اگر همه نعمت های دنیا را برایتان فراهم کنم، قطره ای از آن همه رنج و ناراحتی را نمی توانم جبران نمایم، اما بدانید که امروز، اسلام و مسلمانان از جانب گروه های مختلفی که حلقه به گوش آمریکا هستند، تهدید می شوند.بنابراین برای دفاع از اسلام است که هر روز جوانان و نوجوانان ما و علما و پیشوایان دین ما، در کوچه و خیابان ها به دست [[منافقین]] و در [[جبهه]] به دست مزدوران [[آمریکا]] یی به [[شهادت]] می رسند و من نیز از آن ها جدا نیستم و برای پیروزی [[اسلام]] ، جان فشانی می کنم و در این راه، اگر چه قطعه قطعه ام کردند، شما به عنوان افراد مسلمان و بدون هیچ گونه ناراحتی، آن را در کمال صبر و بردباری تحمل کنید و متوجه باشید که محبت فرزند، شما را از راه خدا باز ندارد.<br /> مقداری پس انداز که از قبل کار کرده ام دارم، آن چه مورد احتیاج شما است استفاده، و بقیه آن را به هر کدام از بچه ها که داماد شدند، هدیه دهید و بگویید که هدیه یک [[شهید]] ، ناقابل است و پذیرا باشید.در پایان، از همه برادرانم و خواهرانم خداحافظی می کنم و فقط راهم را ادامه دهید.<br /> علیرضا اسماعیل زاده&lt;ref&gt;سایت شهدای ارتش&lt;/ref&gt;<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;<br /> <br /> == رده‌ها ==<br /> {{ترتیب‌پیش‌فرض:علی_رضا_اسماعیل_زاده}}<br /> [[رده: شهدا]]<br /> [[رده: شهدای دفاع مقدس]]<br /> [[رده: شهدای ارتش جمهوری اسلامی]]<br /> [[رده: شهدای ایران]]</div>

Torkasvand98 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%B9%D9%84%DB%8C_%D8%B1%D8%B6%D8%A7_%D8%A7%D8%B3%D8%AF%DB%8C 2020-01-22T11:15:01Z

<p>Torkasvand98: </p> <hr /> <div>[[شهید]] [[علی رضا اسدی]]<br /> تاریخ تولد :[[1347/03/10]]<br /> تاریخ شهادت : [[1367/04/21]]<br /> بسم الله الرحمن الرحيم<br /> <br /> نام: علي رضا<br /> نام خانوادگي: اسدي<br /> نام پدر: كريم علي<br /> <br /> ==زندگینامه==<br /> [[شهيد]] [[عليرضا اسدي]] در سال 1347 در آغوش خانواده اي پر شور و نشاط و با ايمان در [[ساوه]] چشم به دنيا گشود. بعد از رشد و شكوفايي در هفت سالگي به مدرسه راه يافت و دوران تحصيلي خود را با موفقيت تا پاية سوم راهنمائي ادامه داد وي نمونة كاملي از خصوصيات بارز اخلاقي را دارا بود. مهرباني و خوشرفتاري او با والدين و اطرافيان زبان زد بود. شركت در [[نماز جمعه]] را تكليف شرعي خود مي دانست و در نماز جماعت مسجد محل حضوري فعال داشت. با شور و نشاطي خاص در عزاداري سالار شهيدان [[حسين ابن علي(ع)]] شركت مي كرد و نيز در [[تظاهرات]] و [[راهپيمائي]] هاي زمان انقلاب هم دوش مردم مسلمان به خيابان ها مي آمد و فرياد مرگ بر آمريكا سر مي داد. تا اينكه موعد [[سربازي]] او فرا رسيد و در شهريور ماه 1366 به [[جبهه]] اعزام شد و به مدت يازده ماه با نيروهاي متجاوز و فريب خوردة [[عراق]] جنگيد تا اينكه [[منافقين]] كوردل با همراهي [[آمريكا]] و [[عراق]] به فكر تجاوز و رخنه به درون ايران افتادند و لشگر [[سپاه]] [[اسلام]] در جبهه اي جديد به دفع تجاوز پرداخت و شهيد اسدي نيز يكي از سپاهيان فداكار اسلام بود. وي جانانه با [[منافقين]] جنگيد و با [[خمپاره انداز]] خود خيلي از آنان را به درك واصل كرد، اما سرانجام در منطقة [[فكه]] به جرگة [[مفقودالاثر]] هاي [[جنگ تحميلي]] پيوست و از جنازة مطهر او اثري پدا نشد.<br /> <br /> <br /> ==وصیت نامه==<br /> من آرزوي [[شهادت]] و رسيدن به لقاءالله را دارم و از شما پدر و مادر مهربانم مي خواهم كه به همه سفارش كنيد فقط در راه خدا قدم بردارند. من هميشه خواهان اين بوده ام كه راه شهيدان [[اسلام]] را ادامه دهم و با ميل و خواستة خود در اين راه مقدس قدم گذاشته ام.<br /> <br /> ==خاطرات==<br /> *روزي عليرضا به منزل آمد در حالي كه بسيار خوشحال بود، از او پرسيدم: مادر جان چرا اينقدر خوشحال هستي ؟ او در حالي كه مي خنديد گفت: امروز در مسابقة تيراندازي نفر اول شدم و از طرف فرماندة خود تشويقي گرفتم و دو روز مرخصي تشويقي به اينجانب داده است و من هم از ديدار او خيلي خوشحال شدم.خداوندا تو را به خون پاك و مقدس شهيدان [[سپاه]] سرافراز [[اسلام]] قسم مي دهم ما را لياقتي عطا فرما كه بتوانيم راه آن ها را ادامه دهيم.&lt;ref&gt;سایت شهدای ارتش&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;<br /> <br /> == رده‌ها ==<br /> {{ترتیب‌پیش‌فرض:علی_رضا_اسدی}}<br /> [[رده: شهدا]]<br /> [[رده: شهدای دفاع مقدس]]<br /> [[رده: شهدای ارتش جمهوری اسلامی]]<br /> [[رده: شهدای ایران]]<br /> [[رده: شهدای استان مرکزی]]<br /> [[رده: شهدای شهرستان ساوه]]</div>

Torkasvand98 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%B8%D8%A7%D9%87%D8%B1_%D8%A7%D8%B9%D8%AA%D9%85%D8%A7%D8%AF%DB%8C_%D8%B3%D8%A7%D9%86%DA%A9%D8%B3 2020-01-19T09:38:20Z

<p>Torkasvand98: </p> <hr /> <div>[[شهید]] [[ظاهر اعتمادی سانکس]]<br /> تاریخ تولد :[[1342/01/19]]<br /> تاریخ شهادت : [[1364/05/22]]<br /> <br /> ==زندگینامه :==<br /> [[شهید]] ظاهر اعتمادی [[مسجد سلیمان]] در یک خانواده محروم و نجیب دیده به جهان گشود وی پس از دوران کودکی به دبستان رفت.<br /> تا سال چهارم ابتدائی درس خواند وی بر اثر نبود مدرسۀ راهنمایی و مشکلاتی که گریبان گیر خانواده شان بود ناچار ترک تحصیل نمود و همراه پدرشان که بکار شریف کشاورزی پرداخت تا اینکه در سال 1356همراه یکی از دوستان به شهرستان [[تهران]] سفر کرد و یکی دو سالی هم در آنجا به کارگری مشغول شد. [[شهید]] اعتمادی در شهرهای دیگر چون هفتکل [[اصفهان]] [[شهرکرد]] و دیگر شهرها مشغول و جویای کار بودند.وی بار دیگر به روستا یمن زادگاهش مراجعت نمود و به کمک دیگر برادران خود کار شریف کشاورزی را دنبال نمود [[شهید]] اعتمادی هم در شهر و روستا برای بدست آوردن مخارج خانواده مجبور بود تلاش کند تا اینکه به 20 سالگی رسید در مورخه 1363/12/18 در سال هزار و سیصد و شصت و دو به [[خدمت مقدس سریازی]] اعزام گردید و به مدت 15 ماه تمام در [[جبهه]] های غرب کشور حضور فعال داشت تا اینکه در مورخه 1364/05/22 در جبهه غرب در منطقه [[سومار]] به درجۀ رفیع [[شهادت]] نائل گردید و پیکر پاک او را در زادگاهش یعنی همان روستای تاچراک به خاک سپردند .<br /> روحش شاد و راهش پر رهرو باد.<br /> منبع: سایت شهدای ارتش<br /> <br /> == رده‌ها ==<br /> {{ترتیب‌پیش‌فرض:ظاهر_اعتمادی_سانکس}}<br /> [[رده: شهدا]]<br /> [[رده: شهدای دفاع مقدس]]<br /> [[رده: شهدای ارتش جمهوری اسلامی]]<br /> [[رده: شهدای ایران]]<br /> [[رده: شهدای استان خوزستان]]</div>

Torkasvand98 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%B3%DB%8C%D8%AF_%D8%AD%D8%B3%D9%86_%D8%A7%D9%81%D8%AA%D8%AE%D8%A7%D8%B1%DB%8C 2020-01-19T09:19:15Z

<p>Torkasvand98: </p> <hr /> <div>[[شهید]] [[سیدحسن افتخاری]]<br /> تاریخ تولد :[[1341/10/10]]<br /> تاریخ شهادت : [[1359/08/07]]<br /> <br /> ==خاطرات==<br /> راوی مادر شهید<br /> سید حسن در تاریخ 1341/10/10 بدنیا آمد. خودم خانه دار و پدرش کارگر ساده کارخانه بود.<br /> سید حسن سومین فرزندم بود. او یک برادر و یک خواهر بزرگتر داشت. سید حسن تا کلاس پنجم ابتدایی تحصیل کرده و هر سه ماه تابستان هم مشغول به کار می شد. و از بیکاری متنفر بود تا جایی که بعد از ترک تحصیل مشغول به کار شد.<br /> همیشه برای بزرگتر ها احترام خاصی قائل بود. او دست بیچارگان و افتادگان را می گرفت و از در آمد کاری خود گوسفند می خرید و نزد فقرا تقسیم می کرد.<br /> سید حسن روی مسئله حجاب تاکید می کرد. و همیشه به من و خواهرانش می گفت که الگوی شما باید [[حضرت زهرا]] باشد.<br /> علاقه زیادی به [[امام رضا(ع)]] داشت به طوری که کار خود را جوری تنظیم می کرد که موقع شهادت امام رضا ع [[مشهد]] باشد.<br /> در زمان [[انقلاب]] ، همراه انقلابیون در [[تظاهرات]] شرکت می کرد. [[اعلامیه های حضرت امام]] را هر جوری که بود تهیه می کرد و به خانه می آورد و در گوشه ای خلوت می خواند. سپس در باغچه خانه مخفی می کرد تا مبادا کسی بفهمد. سپس گفته های امام را برای بقیه توضیح می داد و همیشه می گفت [[امام خمینی]] گفته ما پیروز هستیم. زمانی که از خانه به قصد [[تظاهرات]] و [[راهپیمایی]] رفت به من تذکر می داد که اگر خبر [[شهادت]] را آوردند نگران نباش و برای من اشک نریز و به یاد مصیبت های [[حضرت زینب(س)]] در واقعه [[عاشورا]] اشک بریزید. سید حسن در سال 59 شروع جنگ به عنوان کمک راننده ماشین باری به [[جبهه]] اعزام شد.<br /> به اتفاق یکی از بستگان خود زمانی که برای مناطق جنگ آذوقه می بردند به دست [[عراق]]یها دستگیر می شوند و به شهر [[موصل]] میبرند که در آنجا هر کدام را به طرف زندانی جداگانه بردند. به گفته همکار و دوست او چون سن و سال سید حسن کم بود آن را در سلول دیگری بردند و دیگر خبری از سید حسن نداشت. تا زمانی که [[آزادگان]] سر افراز به وطن عزیز بازگشتند اما از او خبری نداشتند. به امید این بودیم که جنگ تمام شود و سید حسن باز می گردد. اما تقدیرش این چنین شد که او در [[اسارت]] [[دشمن بعثی]] جان به جان آفرین تسلیم کند.روحش شاد به امید اینکه در آن دنیا شفاعت ما را بکند و در این دنیا ما را از دعای خیرش محروم نگرداند.<br /> والاسلام.<br /> <br /> &lt;ref&gt;سایت شهدای ارتش&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;<br /> <br /> == رده‌ها ==<br /> {{ترتیب‌پیش‌فرض:سید_حسن_افتخاری}}<br /> [[رده: شهدا]]<br /> [[رده: شهدای دفاع مقدس]]<br /> [[رده: شهدای ارتش جمهوری اسلامی]]<br /> [[رده: شهدای ایران]]</div>

Torkasvand98 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%B3%D9%87%DB%8C%D9%84_%D8%A7%D8%B9%D9%84%D8%A7%D8%AA%D8%A7%D8%A8 2020-01-19T09:17:33Z

<p>Torkasvand98: </p> <hr /> <div>[[شهید]] [[سهیل اعلاتاب]]<br /> تاریخ تولد :[[1342/10/10]]<br /> تاریخ شهادت : [[1364/12/26]]<br /> <br /> ==زندگینامه :==<br /> به نام خداوند بخشنده مهربان<br /> [[شهید]] [[سهیل اعلاتاب]] فرزند حسین یکی از شهدای والامقام [[هشت سال دفاع مقدس]] در 1342/10/10 در خانواده ای متدین و [[مذهبی]] از قشر متوسط جامعه دیده به جهان گشود. او در محیط آرام و با صفای خانواده تربیت و پرورش یافت. پس از طی دوران طفولیت در سن هفت سالگی به مدرسه رفت و تحصیلاتش را تا پایان مقطع راهنمایی با موفقیت سپری نمود. او دوره متوسطه را نیز با موفقیت پشت سر گذاشت او علاوه بر تحصیل در مغازه خواربار فروشی نیز کار می کرد. او فردی مؤمن و با اخلاص و درستکار بود به والدین خود احترام می گذاشت. در صحنه پیروزی [[انقلاب]] حضور پر رنگ و پر شوری داشت. با شروع [[جنگ تحمیلی]] همواره علاقه داشت تا در [[جبهه]] حضور پیدا کند و با رسیدن به سن خدمت [[سربازی]] دفترچه آماده به خدمت گرفت و پس از گذراندن دوره آموزشی و [[نظامی]] راهی [[جبهه]] جنگ شد. او در [[منطقه عملیاتی]] [[کوشک]] مشغول به خدمت بود و در راه دین و وطنش می جنگید. او در بیست و ششم اسفند ماه سال 1364 پس از ابراز رشادت حین درگیری با [[مزدوران بعثی]] به آرزویش رسید و به فیض [[شهادت]] نایل گشت.<br /> روحش شاد و راهش پر رهرو باد<br /> &lt;ref&gt;سایت شهدای ارتش&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;<br /> <br /> == رده‌ها ==<br /> {{ترتیب‌پیش‌فرض:سهیل_اعلاتاب}}<br /> [[رده: شهدا]]<br /> [[رده: شهدای دفاع مقدس]]<br /> [[رده: شهدای ارتش جمهوری اسلامی]]<br /> [[رده: شهدای ایران]]</div>

Torkasvand98 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%B3%DB%8C%D8%AF_%D8%AD%D8%B3%D9%86_%D8%A7%D9%81%D8%AA%D8%AE%D8%A7%D8%B1%DB%8C 2020-01-14T13:38:25Z

<p>Torkasvand98: </p> <hr /> <div>[[شهید]] [[سیدحسن افتخاری]]<br /> تاریخ تولد :[[1341/10/10]]<br /> تاریخ شهادت : [[1359/08/07]]<br /> <br /> ==خاطرات==<br /> راوی مادر شهید<br /> سید حسن در تاریخ 1341/10/10 بدنیا آمد. خودم خانه دار و پدرش کارگر ساده کارخانه بود.<br /> سید حسن سومین فرزندم بود. او یک برادر و یک خواهر بزرگتر داشت. سید حسن تا کلاس پنجم ابتدایی تحصیل کرده و هر سه ماه تابستان هم مشغول به کار می شد. و از بیکاری متنفر بود تا جایی که بعد از ترک تحصیل مشغول به کار شد.<br /> همیشه برای بزرگتر ها احترام خاصی قائل بود. او دست بیچارگان و افتادگان را می گرفت و از در آمد کاری خود گوسفند می خرید و نزد فقرا تقسیم می کرد.<br /> سید حسن روی مسئله حجاب تاکید می کرد. و همیشه به من و خواهرانش می گفت که الگوی شما باید [[حضرت زهرا]] باشد.<br /> علاقه زیادی به [[امام رضا(ع)]] داشت به طوری که کار خود را جوری تنظیم می کرد که موقع شهادت امام رضا ع [[مشهد]] باشد.<br /> در زمان [[انقلاب]] ، همراه انقلابیون در [[تظاهرات]] شرکت می کرد. [[اعلامیه های حضرت امام]] را هر جوری که بود تهیه می کرد و به خانه می آورد و در گوشه ای خلوت می خواند. سپس در باغچه خانه مخفی می کرد تا مبادا کسی بفهمد. سپس گفته های امام را برای بقیه توضیح می داد و همیشه می گفت [[امام خمینی]] گفته ما پیروز هستیم. زمانی که از خانه به قصد [[تظاهرات]] و [[راهپیمایی]] رفت به من تذکر می داد که اگر خبر [[شهادت]] را آوردند نگران نباش و برای من اشک نریز و به یاد مصیبت های [[حضرت زینب(س)]] در واقعه [[عاشورا]] اشک بریزید. سید حسن در سال 59 شروع جنگ به عنوان کمک راننده ماشین باری به [[جبهه]] اعزام شد.<br /> به اتفاق یکی از بستگان خود زمانی که برای مناطق جنگ آذوقه می بردند به دست [[عراق]]یها دستگیر می شوند و به شهر [[موصل]] میبرند که در آنجا هر کدام را به طرف زندانی جداگانه بردند. به گفته همکار و دوست او چون سن و سال سید حسن کم بود آن را در سلول دیگری بردند و دیگر خبری از سید حسن نداشت. تا زمانی که [[آزادگان]] سر افراز به وطن عزیز بازگشتند اما از او خبری نداشتند. به امید این بودیم که جنگ تمام شود و سید حسن باز می گردد. اما تقدیرش این چنین شد که او در [[اسارت]] [[دشمن بعثی]] جان به جان آفرین تسلیم کند.روحش شاد به امید اینکه در آن دنیا شفاعت ما را بکند و در این دنیا ما را از دعای خیرش محروم نگرداند.<br /> والاسلام.<br /> <br /> &lt;ref&gt;سایت شهدای ارتش&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;<br /> <br /> == رده‌ها ==<br /> {{ترتیب‌پیش‌فرض:سید_حسن_افتخاری}}<br /> [[رده: شهدا]]<br /> [[رده: شهدای دفاع مقدس]]<br /> [[رده: شهدای ارتش جمهوری اسلامی]]<br /> [[رده: شهدای ایران]]<br /> [[رده: شهدای استان]]</div>

Torkasvand98 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%B3%D9%87%DB%8C%D9%84_%D8%A7%D8%B9%D9%84%D8%A7%D8%AA%D8%A7%D8%A8 2020-01-14T13:33:42Z

<p>Torkasvand98: </p> <hr /> <div>[[شهید]] [[سهیل اعلاتاب]]<br /> تاریخ تولد :[[1342/10/10]]<br /> تاریخ شهادت : [[1364/12/26]]<br /> <br /> ==زندگینامه :==<br /> به نام خداوند بخشنده مهربان<br /> [[شهید]] [[سهیل اعلاتاب]] فرزند حسین یکی از شهدای والامقام [[هشت سال دفاع مقدس]] در 1342/10/10 در خانواده ای متدین و [[مذهبی]] از قشر متوسط جامعه دیده به جهان گشود. او در محیط آرام و با صفای خانواده تربیت و پرورش یافت. پس از طی دوران طفولیت در سن هفت سالگی به مدرسه رفت و تحصیلاتش را تا پایان مقطع راهنمایی با موفقیت سپری نمود. او دوره متوسطه را نیز با موفقیت پشت سر گذاشت او علاوه بر تحصیل در مغازه خواربار فروشی نیز کار می کرد. او فردی مؤمن و با اخلاص و درستکار بود به والدین خود احترام می گذاشت. در صحنه پیروزی [[انقلاب]] حضور پر رنگ و پر شوری داشت. با شروع [[جنگ تحمیلی]] همواره علاقه داشت تا در [[جبهه]] حضور پیدا کند و با رسیدن به سن خدمت [[سربازی]] دفترچه آماده به خدمت گرفت و پس از گذراندن دوره آموزشی و [[نظامی]] راهی [[جبهه]] جنگ شد. او در [[منطقه عملیاتی]] [[کوشک]] مشغول به خدمت بود و در راه دین و وطنش می جنگید. او در بیست و ششم اسفند ماه سال 1364 پس از ابراز رشادت حین درگیری با [[مزدوران بعثی]] به آرزویش رسید و به فیض [[شهادت]] نایل گشت.<br /> روحش شاد و راهش پر رهرو باد<br /> &lt;ref&gt;سایت شهدای ارتش&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;<br /> <br /> == رده‌ها ==<br /> {{ترتیب‌پیش‌فرض:سهیل_اعلاتاب}}<br /> [[رده: شهدا]]<br /> [[رده: شهدای دفاع مقدس]]<br /> [[رده: شهدای ارتش جمهوری اسلامی]]<br /> [[رده: شهدای ایران]]<br /> [[رده: شهدای استان]]</div>

Torkasvand98 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%B9%D9%84%DB%8C_%D8%A7%D8%B5%D8%BA%D8%B1_%D8%A7%D9%81%D8%AA%D8%AE%D8%A7%D8%B1%DB%8C 2020-01-12T19:06:49Z

<p>Torkasvand98: </p> <hr /> <div>[[شهید]] [[علی اصغر افتخاری]]<br /> تاریخ تولد :[[1344/07/28]]�تاریخ شهادت : [[1367/08/25]]<br /> <br /> ==زندگینامه :==<br /> [[شهيد]] [[علي اصغر افتخاري]] ، در تاریخ، 1346/07/18 در استان [[تهران]] ، شهر [[تهران]] متولد شد، پدرش مراد علی و مادرش خورشید علی خانی نام داشتند، وی تا مقطع سوم دبیرستان تحصیل کرد و قبل از [[شهادت]] [[سرباز]] و مجرد بود، این [[شهید]] معزز، در سال 1365 با عضویت در [[ارتش]] ، به عنوان [[سرباز]] به [[جبهه]] اعزام شد و در سال 1367 بر اثر اصابت [[ترکش]] ، در [[منطقه عملیاتی]] [[مهران]] ، توسط [[دشمن بعثی]] ، به [[شهادت]] رسید و هنوز این [[شهید]] گرامي، [[مفقودالاثر]] می باشد.<br /> روحش شاد و یادش گرامی باد<br /> <br /> منبع: سایت شهدای ارتش<br /> <br /> <br /> == رده‌ها ==<br /> {{ترتیب‌پیش‌فرض:علی_اصغر_افتخاری}}<br /> [[رده: شهدا]]<br /> [[رده: شهدای دفاع مقدس]]<br /> [[رده: شهدای ارتش جمهوری اسلامی]]<br /> [[رده: شهدای ایران]]<br /> [[رده: شهدای استان تهران]]</div>

Torkasvand98 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%87%D8%A7%D8%B4%D9%85%D8%B9%D9%84%DB%8C_%D8%A7%D8%B5%D9%84%D8%A7%D9%86%DB%8C_%DA%A9%D9%84%D9%88%D8%B1 2020-01-11T12:34:09Z

<p>Torkasvand98: </p> <hr /> <div>[[شهید]]  [[هاشمعلی اصلانی کلور]]<br /> تاریخ تولد :[[1339/01/06]] �تاریخ شهادت : [[1359/08/13]]<br /> <br /> ==زندگینامه==<br /> اصلانی عزیز از خون سرخت جوانه های سرخ دمیدن گرفت و کمبوتر سپید آزادی بر فراز پیکر نیم سوخته ات به پرواز در آمد و از خون سرخ و جوشانت حقیقتی بر پهنه زمان هویدا شد که گویی اختران آسمان در سوگت گریانند.<br /> تو که تولد اولت در سال 1339 در شهرستان [[خلخال]] و در آغوش خانواده ای متعهد بود بار دیگر تولد یافتی و [[شهادت]] را تنها راه سعادت برای آزادگان است انتخاب کردی و به ندای سرور [[آزادگان]] [[حسین بن علی]] لبیک گفتی. باشد که از هر قطره ی خونت هزاران نوجوان الهام گیرند و خون تو در راه نابودی همه مستکبران جهان بپا خیزند.<br /> &lt;ref&gt;سایت شهدای ارتش&lt;/ref&gt;<br /> <br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;<br /> <br /> <br /> == رده‌ها ==<br /> {{ترتیب‌پیش‌فرض:هاشمعلی_اصلانی_کلور}}<br /> [[رده: شهدا]]<br /> [[رده: شهدای دفاع مقدس]]<br /> [[رده: شهدای ارتش جمهوری اسلامی]]<br /> [[رده: شهدای ایران]]<br /> [[رده: شهدای استان اردبیل]]<br /> [[رده: شهدای شهرستان خلخال]]</div>

Torkasvand98 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%85%D8%B5%D8%B7%D9%81%DB%8C_%D8%A7%D8%B7%D8%A7%D8%B9%D8%AA%DB%8C 2020-01-11T12:15:49Z

<p>Torkasvand98: </p> <hr /> <div>شهید [[مصطفی اطاعتی]]<br /> تاریخ تولد : [[1314/11/24]]�تاریخ شهادت : [[1362/02/28]]<br /> <br /> ==زندگینامه :==<br /> [[سرهنگ دوم]] ، [[شهید]] [[مصطفی اطاعتی]] ، فرزند میرزا، در تاريخ، 1314/07/09 در [[شیراز]] به دنیا آمد، پس از طی دوران طفولیت، به مدرسه رفت و پس از اخذ دیپلم متوسطه، در سن 20 سالگی، وارد [[دانشكده افسری]] [[نیروی زمینی ارتش]] شد، او ضمن تحصیل به فعالیت های ورزشی نیز می‌پرداخت و پس از اتمام تحصیلات در [[رسته زرهی]] در [[مركز پیاده شیراز]] ، مشغول به خدمت شد، وی پس از گذراندن [[دوره فرماندهی]] ستاد و اخذ مدرك فوق لیسانس در سمت&quot; [[استاد زرهی]] و [[دافوس]] &quot; ادامه خدمت داد، او اولین [[افسر]] ایرانی بود كه [[كانال مانش]] در [[دریای سرخ]] را به تنهایی شنا كرد.<br /> افسر [[مذهبی]] و [[انقلابی]] ــ [[مصطفی اطاعتی]] ــ درتشیع جنازه شهید دكتر نجات الهی، در تاريخ، 1357/10/06، به خاطر جلوگیری از كشتار مردم توسط [[نظامیان]] ، خود را به خطر انداخته، به جلوی مردم آمد و مورد اصابت [[گلوله]] قرار گرفت، به همین علت دستش معلول شد و سال بعد به همین علت او را بازنشسته نمودند.<br /> پس از [[پیروزی انقلاب اسلامی]] و لزوم استفاده از [[افسر]] ان متعهد و متشخص، به خدمت اعاده شد و به عنوان [[استاد رزمی]] ، در [[لشگر 23 تكاور]] ، مشغول به خدمت گردید. سرانجام، در تاریخ، 1362/02/28 در [[اردوگاه پادگان تیپ 23 نوهد]] ــ واقع در سد [[كرج]] ــ در حین آموزش اصول عملی [[جنگ ‌های چریكی]] به پرسنل [[سپاه]] و [[ارتش]] ، در اثر حادثه سیل و تخریب [[پادگان]] به شهادت رسید.<br /> روحش شاد و یادش گرامی باد<br /> <br /> <br /> ==خاطرات :==<br /> تنها فرزند ذكور خانواده بودند به همین لحاظ هم بار عاطفی و هم اخلاقی بسیار سنگینی داشتند و هر زمان به كوچكترین وقتی پیدا می‌شد بلافاصله به خانواده خود می‌پیوست و این وقت كوتاه را به قدری به شیرینی و خوب در كنار والدین و خانواده‌اش می‌گذراند كه تقریباً برای همگی مثل یك رویا یا خواب شیرین می‌شد و همگی برای تكرار دوباره این وضعیت لحظه شماری می‌كردند.<br /> <br /> <br /> منبع: سایت شهدای ارتش<br /> <br /> == رده‌ها ==<br /> {{ترتیب‌پیش‌فرض:مصطفی اطاعتی}}<br /> [[رده: شهدا]]<br /> [[رده: شهدای دفاع مقدس]]<br /> [[رده: شهدای ارتش جمهوری اسلامی]]<br /> [[رده: شهدای ایران]]<br /> [[رده: شهدای استان فارس]]</div>

Torkasvand98 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%85%D8%B1%D8%AA%D8%B6%DB%8C_%D8%A7%D8%B9%D9%84%D8%A7%D8%A6%DB%8C_%D8%A7%D8%B3%D9%81%D9%86%D8%AC%D8%A7%D9%86%DB%8C 2020-01-11T12:11:20Z

<p>Torkasvand98: </p> <hr /> <div>&lt;ref&gt;سایت شهدای ارتش&lt;/ref&gt;[[شهید]] [[مرتضی اعلائی اسفنجانی]]<br /> تاریخ تولد :[[1346/12/14]] �تاریخ شهادت : [[1367/04/21]]<br /> ==زندگینامه :==<br /> بسمه تعالی<br /> در یک خانواده مذهبی و متوسط در [[تبریز]] دیده به جهان گشود. مرتضی دومین فرزند خانواده بود. دوران کودکی مرتضی با رفتارهای کودکانه سپری شد تا که به سن هفت سالگی رسید و در مدرسه ابتدایی واقع در بارنج شروع به تحصیل کرد ولی با علاقه زیادی که با کار و صنعت داشت، در پنجم ابتدایی ترک تحصیل کرد و به کار لوله کشی مشغول شد. مرتضی با وجود اینکه مشغله زیادی داشت از نماز و روزه اش غافل نمی شد. و در [[راهپیمایی]] ها شرکت فعالانه داشت و به سخنرانی های امام گوش می داد و به آن ها به نحو احسن عمل می کرد و روز و شب مشغول [[اعلامیه]] پخش کردن بود. صبح می رفت سر کار و شب و خسته و بی حال می آمد. بیشتر وقتش را در مساجد سپری می کرد او در همه حال و در هر شرایط احترام گذاشتن به پدر و مادر و صله رحم را از واجبات دین می دانست و سعی می کرد که دیگران را نیز به این عمل تشویق کند. مرتضی در سر هوای [[جبهه]] و [[جنگ]] داشت و همیشه از [[جبهه]] و [[جنگ]] صحبت می کرد و شهامت [[رزمندگان]] را تقدیر می کرد و عاشق [[جبهه]] بود.<br /> خصوصیات اخلاقی مرتضی این چنین بود که روزی که خودش را شناخت فردی مومن و خدا پرست بود و همیشه واجبات و احسان را در عمل شعار خود قرار می داد و دارای اخلاق و رفتار خوبی بود. وی بالاخره در [[عملیات تیپ 40 سراب]] [[مفقودالاثر]] شد.<br /> روحش شاد و یادش گرامی باد.&lt;ref&gt;سایت شهدای ارتش&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;<br /> <br /> == رده‌ها ==<br /> {{ترتیب‌پیش‌فرض:مرتضی_اعلائی_اسفنجانی}}<br /> [[رده: شهدا]]<br /> [[رده: شهدای دفاع مقدس]]<br /> [[رده: شهدای ارتش جمهوری اسلامی]]<br /> [[رده: شهدای ایران]]<br /> [[رده: شهدای استان آذربایجان شرقی]]<br /> [[رده: شهدای شهرستان تبریز]]</div>

Torkasvand98 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%85%D8%B1%D8%AA%D8%B6%DB%8C_%D8%A7%D8%B9%D9%84%D8%A7%D8%A6%DB%8C_%D8%A7%D8%B3%D9%81%D9%86%D8%AC%D8%A7%D9%86%DB%8C 2020-01-11T12:06:39Z

<p>Torkasvand98: </p> <hr /> <div>&lt;ref&gt;سایت شهدای ارتش&lt;/ref&gt;[[شهید]] [[مرتضی اعلائی اسفنجانی]]<br /> تاریخ تولد :[[1346/12/14]] �تاریخ شهادت : [[1367/04/21]]<br /> ==زندگینامه :==<br /> بسمه تعالی<br /> در یک خانواده مذهبی و متوسط در [[تبریز]] دیده به جهان گشود. مرتضی دومین فرزند خانواده بود. دوران کودکی مرتضی با رفتارهای کودکانه سپری شد تا که به سن هفت سالگی رسید و در مدرسه ابتدایی واقع در بارنج شروع به تحصیل کرد ولی با علاقه زیادی که با کار و صنعت داشت، در پنجم ابتدایی ترک تحصیل کرد و به کار لوله کشی مشغول شد. مرتضی با وجود اینکه مشغله زیادی داشت از نماز و روزه اش غافل نمی شد. و در [[راهپیمایی]] ها شرکت فعالانه داشت و به سخنرانی های امام گوش می داد و به آن ها به نحو احسن عمل می کرد و روز و شب مشغول [[اعلامیه]] پخش کردن بود. صبح می رفت سر کار و شب و خسته و بی حال می آمد. بیشتر وقتش را در مساجد سپری می کرد او در همه حال و در هر شرایط احترام گذاشتن به پدر و مادر و صله رحم را از واجبات دین می دانست و سعی می کرد که دیگران را نیز به این عمل تشویق کند. مرتضی در سر هوای [[جبهه]] و [[جنگ]] داشت و همیشه از [[جبهه]] و [[جنگ]] صحبت می کرد و شهامت [[رزمندگان]] را تقدیر می کرد و عاشق [[جبهه]] بود.<br /> خصوصیات اخلاقی مرتضی این چنین بود که روزی که خودش را شناخت فردی مومن و خدا پرست بود و همیشه واجبات و احسان را در عمل شعار خود قرار می داد و دارای اخلاق و رفتار خوبی بود. وی بالاخره در [[عملیات تیپ 40 سراب]] [[مفقودالاثر]] شد.<br /> روحش شاد و یادش گرامی باد.&lt;ref&gt;سایت شهدای ارتش&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;<br /> <br /> == رده‌ها ==<br /> {{ترتیب‌پیش‌فرض:مرتضی_اعلائی_اسفنجانی}}<br /> [[رده: شهدا]]<br /> [[رده: شهدای دفاع مقدس]]<br /> [[رده: شهدای ارتش جمهوری اسلامی]]<br /> [[رده: شهدای ایران]]<br /> [[رده: شهدای استان تبریز]]</div>

Torkasvand98 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%B9%D9%84%DB%8C_%D8%A7%D8%B5%D9%84%D8%A7%D9%86_%D8%A8%DB%8C%DA%A9 2020-01-08T11:13:48Z

<p>Torkasvand98: </p> <hr /> <div>[[شهید]] [[علی اصلان بیک]]<br /> تاریخ تولد :[[1340/07/01]]�تاریخ شهادت : [[1365/01/01]]<br /> <br /> ==زندگینامه :==<br /> [[شهید]] [[علی اصلان بیک]] ، در تاريخ، 1340/07/01 در [[تهران]] ، از خانواده ای [[مذهبی]] دیده به جهان گشود، پس از سپری نمودن تحصیلات اولیه و اخذ مدرک دیپلم از طریق شرکت در کنکور ورودی [[دانشکده افسری]] ، در تاریخ،1359/07/01 به استخدام [[ارتش]] در آمد، پس از طی دوره سه ساله [[دانشکده افسری]] در تاریخ، 1362/07/01 در [[رسته پیاده]] ، به درجه [[ستوان دوم]] ی نائل گردید، پس از طی دوره مقدماتی [[رسته پیاده]] ، در [[مرکز آموزش پیاده]] [[شیراز]] ، به [[تیپ 55 مستقل پیاده هوابرد]] اختصاص یافته و در آنجا مشغول انجام وظیفه گردید؛ لازم به ذکر است [[شهید]] متاهل بوده و از وی 1 فرزند پسر به جای مانده است.<br /> وی سابقه مجروحیت نیز دارد، در عملیاتی که در [[جزیره مجنون]] انجام شد [[ترکش خمپاره]] به 12 نقطه بدن شهید اصابت نموده است، در تاریخ، 1365/01/01 در منطقه [[تپه های سلیمانیه]] در [[عملیات والفجر 8]] بر اثر اصابت [[گلوله]] [[دشمن بعثی]] به ناحيه ي پهلو، به فیض [[شهادت]] نائل آمد، پیکر مطهر اين [[شهيد]] عزيز، در [[بهشت زهرا]] ی [[تهران]] به خاک سپرده شد.<br /> روحش شاد و یادش گرامی<br /> <br /> &lt;ref&gt;سایت شهدای ارتش&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;<br /> <br /> == رده‌ها ==<br /> {{ترتیب‌پیش‌فرض:علی_اصلان_بیک}}<br /> [[رده: شهدا]]<br /> [[رده: شهدای دفاع مقدس]]<br /> [[رده: شهدای ارتش جمهوری اسلامی]]<br /> [[رده: شهدای ایران]]<br /> [[رده: شهدای استان تهران]]</div>

Torkasvand98 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%B9%D9%84%DB%8C_%D8%A7%D8%B5%D9%84%D8%A7%D9%86_%D8%B5%D9%81%D8%AA 2020-01-08T11:11:02Z

<p>Torkasvand98: </p> <hr /> <div> [[شهید]] [[علی اصلان صفت]]<br /> تاریخ تولد :[[1318/12/26]]تاریخ شهادت : [[1359/11/26]]<br /> <br /> ==زندگینامه :==<br /> [[شهید]] [[علی اصلان صفت]] در بیست و ششم اسفند ماه سال 1318 در [[رشت]] دیده به جهان گشود. وی شخصی مهربان، ایثارگر، متواضع، صادق و تمامی رفتار و کردارش منطبق به رفتار و کردار مولایش بود.<br /> تحصیلاتش را تا سوم راهنمایی ادامه داد. با اینکه موفق به دریافت مدارک بالاتر نشد، اما در تمام کارهایش مانند شخص تحصیل کرده بود. از راه حق و حقیقت خارج نمی گشت و تا آخرین لحظه از ناموس و شرف و میهن خود دفاع کرد.<br /> ایشان در [[ارتش جمهوری اسلامی ایران]] استخدام شد و پس از مدتی برای مأموریتی به [[مراغه]] انتقال یافت. در [[مراغه]] ازدواج کرد و پس از 5 ماه دوباره به [[تهران]] بازگشت.<br /> از همان اوایل جنگ به عنوان توپچی در جبهه حضور داشت. ایشان ظاهری ارام و متواضع داشت و دوستان خود را به اخلاق نیکو عبادت سفارش می کرد. وی فوق العاده خانواده دوست بود و فرزندان و همسرش محبت بسیار می کرد. سرانجام ایشان در بیست و هشتم بهمن ماه سال هزار و سیصد و پنجاه و نه 1359 در حال انتقال [[مهمات]] و برخورد با ماشین روبرویی در جاده در محله [[سر پل ذهاب]] به شهادت رسید.<br /> پیکر پاکش در قطعه 24 [[بهشت زهرا]] ی [[تهران]] به خاک سپرده شد.<br /> روحش شاد و یادش گرامی باد.<br /> <br /> <br /> ==خاطرات :==<br /> هو المحبوب<br /> بنام آنکه هر چه داریم از اوست<br /> دستخطی را که ملاحظه می فرمایید از [[شهید]] زنده یاد [[علی اصلان صنعت]] است نه داستان نه رمانتیك بلکه حقیقتی است هر چند مختصر از زندگی علی گونه او که [[سرباز]] فداکار [[اسلام]] بود. و از مولایش علی علیه السلام درس انسانیت و عشق و دلدادگی و محبت و ایثار به انسانها را آموخت. و تمامی رفتار و کردارش منطبق به رفتار و کردار مولایش بود. او عباس گونه در بدترین و سخت ترین شرایط [[جبهه]] و جنگ و در میان تیر و [[ترکش]] و دود و خون به همه درس شجاعت داد. به همرزمانش هدیه نمود، و تا آخرین قطره های خونش جاودانه و مردانه در مقابل دشمن [[بعثی]] ایستاد و از ناموس و شرف و میهنش صادقانه دفاع نمود. و راه آزادگی و ایثار و شهادت را روشن ساخت و جانش را در طبق اخلاص برای سرافرازی [[ایران]] اسلامی مردانه تقدیم نمود. آنچه از نوشته های این شهید عزیز مکتوب مانده و براحتی می توان حس نمود اینست که همراهی و مساعدت گذشت و ایثار مردانگی و صداقت ایمان و [[شهادت]] از جمله خصایص بارز این انسان بود. مردانه زیستن و رسیدن به کمال و انسانیت سر لوحه کارش بود. او برای رسیدن به کمال انسانیت و معبودش از هیچ کس و هیچ چیز نهراسید. و زندگی را با همه زیباییها و ظاهر فریبی ناچیز شمرد. و از راه حق و حقیقت خارج نگشت و تا آخرین لحظه های عمر پر بارش پیرو مولا مقتدایش بود. همچنان که هیچگاه از مرگ نهراسید. و در همان لحظات خطرناک به یاری و مساعدت [[همرزمان]] ش شتافت اکنون بر ماست که از روح بلند او و رفتار و کردارش و همچنین از آرمانهای بزرگش درس عبرت گیریم و از اعمال انسانی و بشر دوستانه او درس گرفته و راه انسانی او را سر مشق خود قرار داده و یاد خاطره او را گرامی بداریم. و با پیگیری راه این عزیز از دست رفته روح بلندش را مسرورتر گردانیم انشاءالله.<br /> و با شعار کوتاه سخن را به پایان بریم &quot;گو اینکه راه بی انتهاست و خدا ناظر بر اعمال ما&quot;<br /> خدایا چنان کن سرانجام کار                              تو خشنود باشی و ما رستگار<br /> <br /> <br /> منبع: سایت شهدای ارتش<br /> <br /> == رده‌ها ==<br /> {{ترتیب‌پیش‌فرض:علی_اصلان_صفت}}<br /> [[رده: شهدا]]<br /> [[رده: شهدای دفاع مقدس]]<br /> [[رده: شهدای ارتش جمهوری اسلامی]]<br /> [[رده: شهدای ایران]]<br /> [[رده: شهدای استان تهران]]</div>

Torkasvand98 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%B9%D9%84%DB%8C_%D8%A7%D9%81%D8%AA%D8%A7%D8%AF%D9%87 2020-01-08T11:06:17Z

<p>Torkasvand98: </p> <hr /> <div>[[شهید]] [[علی افتاده]]<br /> تاریخ تولد :[[1341/06/25]]�تاریخ شهادت : [[1360/12/05]]<br /> <br /> ==وصیت نامه :==<br /> نام: على<br /> نام خانوادگى: افتاده<br /> نام پدر: رمضان<br /> تاریخ‌تولد: 1341/06/25<br /> ش.ش: 7798<br /> محل‌صدورشناسنامه: [[دزفول]]<br />  تاریخ شهادت: 1360/12/05<br /> نوع حادثه: حوادث‌ مربوط به [[‌جنگ‌ تحمیلى]]<br /> شرح حادثه: حوادث ناشى ازدرگیرى مستقیم بادشمن-توسط دشمن‌ در جبهه<br /> استان: [[بنیاد شهید]] استان‌ [[خوزستان]]<br /> شهر: اداره‌ [[بنیاد شهید]] [[دزفول]]<br />  <br /> بسم‌الله الرحمن الرحیم<br /> با درود فراوان بر منجى بشریت حضرت حجة‌بن‌الحسن‌العسكرى و نایب برحقش [[امام خمینى]] بت ‌شكن و ملت عزیز و قهرمان ایران.<br /> و لا تحسبن الذین قتلوا فی سبیل الله امواتا بل احیا عند ربهم یرزقون.<br /> مپندارید آنانكه كشته شدند در راه خدا مرده‌اند بلكه آنها زنده‌اند و نزد پروردگارشان روزى میبرند.<br /> پدر و مادر خوب و مهربان باید بدانید فرزندان نزد والدین امانتى بیش نیستند اكنون این امانت در راه انقلاب حسینى به [[رهبرى]] خمینى قرار گرفته اگر سعادت [[شهادت]] نصیبم شود خون پاكم نهال [[انقلاب اسلامى]] را آبیارى خواهد كرد. مادرم از تو میخواهم زینب‌ گونه زندگى كنى و هرگز در [[شهادت]] من اشك نریزى زیرا دشمنان از این اشك تو شادمان میشوند. پدر عزیزى كه با محبت و نوازشهایت مرا بزرگ نمودى از زحمات گرانقدرت سپاسگزارم و امیدوارم كه مرا عفو نموده حلال نمایى از قول من برادران و خواهرانم را سلام برسانید و به ایشان بگویید راه مرا ادامه دهند.<br /> و اعتصموا بحبل الله جمیعا و لا تفرقوا، چنگ بزنید به ریسمان خدا و متفرق نشوید پیوسته گوش به فرمان رهبر باشید و در این راه تا پیروزى نهایى و استقرار [[حكومت اسلامى]] به رهبرى ا[[مام خمینى]] بت ‌شكن امام را یارى نمایید.<br /> و السلام خداحافظ  <br />  مورخ 1360/10/24<br /> <br /> &lt;ref&gt;سایت شهدای ارتش&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;<br /> <br /> <br /> == رده‌ها ==<br /> {{ترتیب‌پیش‌فرض:علی_افتاده}}<br /> [[رده: شهدا]]<br /> [[رده: شهدای دفاع مقدس]]<br /> [[رده: شهدای ارتش جمهوری اسلامی]]<br /> [[رده: شهدای ایران]]<br /> [[رده: شهدای استان خوزستان]]<br /> [[رده: شهدای شهرستان دزفول]]</div>

Torkasvand98 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%B9%D9%84%DB%8C_%D8%A7%DA%A9%D8%A8%D8%B1_%D8%A7%D8%B5%D9%84%D8%A7%D9%86%DB%8C 2020-01-08T11:02:25Z

<p>Torkasvand98: </p> <hr /> <div>[[شهید]] [[علی اکبر اصلانی]]<br /> تاریخ تولد :[[1347/02/13]]�تاریخ شهادت : [[1367/04/04]]<br /> <br /> ==زندگینامه :==<br /> بسمه تعالی<br /> [[شهید]] [[علی اكبر اصلانی]] فرزند رمضان اصلانی و جانی ابراهیمی نیا در تاریخ 1347/02/13 در دامان خانواده ای [[مذهبی]] و مستضعف در روستای پیچك محله ار توابع [[علی آباد كتول]] دیده به جهان گشود. او در خانواده ای متولد شد كه فاقد درآمد كافی و مال و اموال دنیایی بود به همین جهت نتوانستند به مدرسه بروند و از همان كودكی جوهره كار را در وجود خویش پرورش داده بود كه كمك حالی برای خانواده خود باشد و از راه حلال و كارگری برای مردم مخارج خانواده خویش را فراهم می نمود. شهید در اوایل انقلاب با ایجاد نهضت سوادآموزی توانست در كلاس درس حاضر شود و سواد خواندن و نوشتن را فرا گیرد. از خصوصیات اخلاقی ایشان این بود كه در خانواده و در جمع دوستان انسان پاك و وارسته ای بود. دائما باحضور در بین دوستان و شوخ طبعی و بذله گویی آنها را سرگرم می كرد. او بسیار مهربان و خوش اخلاق بود و نسبت به اصول مذهبی ودینی، نماز،روزه و حجاب بسیار پایبند بود و از آنجایی كه ایشان یك خواهر بیشتر نداشتند خیلی نسبت به خواهر خویش اظهار ارادت و مهربانی می نمود و همیشه ایشان را به حفظ حجاب و برپایی نماز و روزه سفارش می كرد. او نسبت به پدر و مادر خود خیلی مهربان بود و همیشه احترام آنها را نگه می داشت. در دوران جنگ در [[تظاهرات]] و نماز جمعه شركت داشت ودر مساجد و دستجات [[مذهبی]] و برگزاری مراسمات حضور فعال داشت. ایشان در سن 18 سالگی برای [[خدمت مقدس سربازی]] اقدام كردند. دوره آموزشی را در دواب گذراند بعد از دوره آموزشی در تاریخ 1366/09/18 از طریق [[لشگر 92 زرهی اهواز]] - [[گروهان دوم]] تقسیم شدند وایشان در منطقه [[كوشك]] خدمت كردند. قبل از اینكه به [[كوشك]] بروند ماشین آنها در راه تصادف كرد و همین امر سبب شد در [[بیمارستان]] [[اهواز]] بستری شود و سپس به مدت 12 روز در منزل استراحت داشت و بعدعازم [[جبهه]] شد. در [[جبهه]] [[همسنگر]] ان و [[فرماندهان]] از [[شهید]] بسیار راضی بودند و همیشه از او به عنوان فردی مومن و مذهبی یاد می كردند. تا اینكه در تاریخ 1367/04/04 به آرزوی دیرینه اش یعنی [[شهادت]] رسید و مانند كبوتری كه از قفس رها شده باشد به سوی ابدیت شتافت. و برای همیشه دوستان و خانواده اش را تنها گذاشت. پیكرایشان بعد از تشییع باشكوه در علی آباد و همانطور كه خود ایشان قبل از [[شهادت]] پیش بینی كرده بودند در [[گلزار شهدا]] ی امامزاده الازمن علی آباد كتول به خاك سپرده شد.&lt;ref&gt;سایت شهدای ارتش&lt;/ref&gt;<br /> <br /> <br /> ==پانویس==<br /> <br /> &lt;references /&gt;<br /> <br /> <br /> == رده‌ها ==<br /> {{ترتیب‌پیش‌فرض:علی_اکبر_اصلانی}}<br /> [[رده: شهدا]]<br /> [[رده: شهدای دفاع مقدس]]<br /> [[رده: شهدای ارتش جمهوری اسلامی]]<br /> [[رده: شهدای ایران]]<br /> [[رده: شهدای استان گلستان]]<br /> [[رده: شهدای شهرستان علی آباد کتول]]</div>

Torkasvand98 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF_%D8%B1%D8%B6%D8%A7_%D8%A7%D9%81%D8%AA%D8%AE%D8%A7%D8%B1%DB%8C 2020-01-08T10:57:48Z

<p>Torkasvand98: </p> <hr /> <div>[[شهید]]  [[محمدرضا افتخاری]]<br /> تاریخ تولد :[[1340/02/23]] �تاریخ شهادت : [[1360/03/03]]<br /> <br /> ==زندگینامه :==<br /> بسمه تعالی<br /> خلاصه ای از زندگی نامه شهید والامقام محمد رضا افتخاری<br /> [[شهید]] محمدرضا فرزند علی در یکی از روزهای سال 1340 در خانواده ای [[مذهبی]] بدنیا آمد از همان اول جوانی نسبت به انقلاب و [[اسلام]] حساسیت نشان میداد و دفاع از کشور را مخصوصا در زمانی که [[استکبار جهانی]] بی رحمانه از همه جا به کشورمان یورش برده بود برخود و سایرین ار اهم واجبات میدانست بعلت گرفتاری های متعددی که داشت نتوانست تحصیل خود را ادامه دهد و بالاخره در تاریخ 1359/10/21 جهت به اجرا در آوردن عشق و محبت دفاع از دین و کشور به [[خدمت مقدس سربازی]] اعزام گردید و در یکی از [[یگانهای عملیاتی]] [[لشگر 21 حمزه]] در منطقه [[کرخه نور]] مشغول انجام وظیفه گردید و در عملیاتهای مختلف شرکت مینمود تا اینکه دست قضا در تاریخ 1360/03/03 در منطقه [[کرخه نور]] این گل را پرپر نمود و او را نیز به خیل عاشقان شهید پیوند داد و هم اکنون مزار مطهرش در [[تهران]] زینت بخش آن خطه میباشد.<br /> روحش شاد ویادش گرامی<br /> <br /> <br /> ==وصیت نامه :==<br />    بسم الله الرحمن الرحيم �<br />   هرگز نميرد دلى كه زنده شد به عشق ...<br />   [[شهيد]] قلب تاريخ است.<br /> حال كه من توانستم دين خود را به [[اسلام]] عزيز با دادن جان خود ادا كنم خالق خويش را سپاس مى‌گويم كه توانستم اين چنين با افتخار به استقبال [[شهادت]] ، اين مرگ با شرف بروم، از تمام آشنايان به خصوص خانواده خود مى‌خواهم خداى را شكر كنند كه توانستند در راه به ثمر رساندن اين [[انقلاب]] كه جز [[انقلاب]] و قيام براى الله نيست فرزندى بدهند و اميدوارم كه از اين پس هر چه بيشتر از پيش در تداوم اين [[انقلاب]] بكوشيد و از مال و جان خود هيچ دريغ نكنيد كه اين انقلاب، انقلاب الهى است و هرگز كوشش در اين [[انقلاب]] بى‌ اجر و پاداش نيست.<br /> براى خشنودى من و رضايت كامل از شما خواهانم كه هر چه (نقدى و جنسى ) از من به جاى مانده صدقه دهيد و اگر كسى ادعا و طلبي كرد، طلب او را بدهيد من يادم نيست كه از چه كسى طلب دارم و يا به چه كسى بدهكارم. از همه دوستان و آشنايان و همسايگان طلب حلاليت بگيريد و من از هيچ كس كينه اي ندارم. <br /> براى من 3 ماه روزه و 3 سال هم نماز قضا بخوانيد و يا بدهيد كه بخوانند، من اين وصيت نامه را در روزهايى كه نرفته بودم [[سربازى]] نوشتم و در [[انديمشك]] كامل كردم و فرستادم براى بچه‌ها، كه در زمان احتياج به دست شما بدهند از آورنده نامه هم تشكر كنيد براى هميشه خدانگهدار.<br /> پنجشنبه، 1359/12/21<br /> [[انديمشك]] صبح ساعت ده دقيقه به 10<br /> تاريخ‌تولد : 1340/02/27<br /> تاريخ شهادت : 1360/03/03�<br /> <br /> &lt;ref&gt;سایت شهدای ارتش&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;<br /> <br /> == رده‌ها ==<br /> {{ترتیب‌پیش‌فرض:محمدرضا_افتخاری}}<br /> [[رده: شهدا]]<br /> [[رده: شهدای دفاع مقدس]]<br /> [[رده: شهدای ارتش جمهوری اسلامی]]<br /> [[رده: شهدای ایران]]<br /> [[رده: شهدای استان تهران]]</div>

Torkasvand98 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF_%D9%82%D9%86%D8%A8%D8%B1%DB%8C%D8%A7%D9%86 2020-01-07T18:38:40Z

<p>Torkasvand98: </p> <hr /> <div>بسمه تعالی<br /> <br /> -شهید محمود قنبریان :<br /> <br /> تاریخ تولد : 02/03/1341<br /> <br /> تاریخ شهادت : 14/09/1361<br /> <br /> محل شهادت : نامشخص<br /> <br /> محل آرامگاه : مرکزی – اراک- اراک<br /> <br /> <br /> rId5<br /> <br /> <br /> ==زندگی نامه==<br /> <br /> شهید والامقام محمود قنبریان فرزند علی اصغر در سال 1341 در شهر اراک به دنیا آمد. محمود در دوران کودکی بسیار بازیگوشی می کرد یک روز در حوض بزرگ کاهگلی که در وسط حیاط بود، افتاد که نزدیک بود خفه شود و خداوند به او جان دوباره داد. تحصیلات را تا سال سوم راهنمایی ادامه داد. در دوران مدرسه در اوقات فراغت با همکلاسی هایش به کوه و بیابان می رفت.<br /> <br /> از خصوصیات اخلاقی شهید قنبریان این که جوانی سر به زیر و کم حرف بود و همیشه اوقات بی کاری خود را با مطالعه کتاب های دینی و مذهبی می گذراند. خواهر و برادرهای خود را در خانه راهنمایی می کرد که درس بخوانند و همیشه به یاد خدا باشند.<br /> <br /> او بعد از این که سال سوم راهنمایی را به پایان رساند، ترک تحصیل کرد. در اوایل انقلاب بعد از تشکیل سپاه پاسداران مدت 6 ماه موقتاً پاسدار بود تا این که موعد سربازی فرا رسید و به خدمت اعزام شد. بعد از گذراندن دوره آموزشی و شروع جنگ تحمیلی مرتباً در جبهه بود و در چندین حمله ی مهّم از جمله عملیات فتح المبین شرکت داشت که به گرفتن کارت افتخار هم نائل گشت تا این که در تاریخ 1361/09/14 در منطقه ی جنوب شلمچه بر اثر اصابت ترکش به پشت، پهلوی چپ و مغز به درجه رفیع شهادت رسید.<br /> <br /> ==وصیت نامه==<br /> <br /> به نام خداوند بخشنده مهربان<br /> <br /> وصیت نامه سرباز اسلام، محمود قنبریان در جبهه جنوب، تنگه چزابه، مورخ 1360/11/28<br /> <br /> اینجانب سرباز وظیفه، محمود قنبریان، اهل اراک که هدفی جز خدمت به این مردم مظلوم و ستم کشیده نداشتم و ندارم، از طریق ارتش جمهوری اسلامی ایران به جبهه جنگ حق علیه باطل اعزام شده ام و چقدر خوب است ملتی که از رژیم پوشالی و ستمگر آزاد شده اند و من افتخار می کنم که از هر طریق که شده، از این مملکت اسلامی و الهی پاسداری کنم.<br /> <br /> ای برادر و خواهر مسلمان! قدر و منزلت خودت را در این موقعیت حساس بدان و هر چه در توان داری، به ملت اسلام عزیز خود خدمت کن، چه در خط مقدم جبهه و یا در پشت جبهه و یا سر کلاس با همان قلم و خودکار خود، خلاصه در هر کجا هستید، نگذارید که منافقین به هدف های کثیف و شوم خود برسند.<br /> <br /> قدر این امام عزیز و بزرگوارمان را بدانید، چون رهبری چنین انسانی بود که ما را از خواب غفلت بیدار کرد و چگونه زیستن را به ما آموخت. باز برادر و خواهر مسلمان و عزیز! بازگو می کنم ملت شهیدپرور، سال های طولانی در جنگ خواهد بود، پس شماها نگذارید که نیروهای خارجی همان کشورها که دست نشانده شرق و غرب می باشند و چه نیروهای داخلی که همان منافقین که آلت دست آمریکای جنایتکار و شوروی تجاوزگر می باشند، در کشور عزیز ما نفوذ کنند و هستی و نیستی ما را به نابودی بکشانند. ؟؟؟ شما عزیزان به امید خداوند تبارک و تعالی و رهبری پیامبرگونه امام عزیزمان، امام خمینی، این توطئه ها و دسیسه ها خنثی بشود، ان شاء الله.<br /> <br /> در ادامه چند سخن با خانواده عزیز، گرامی و مهربان داشته باشم:<br /> <br /> پدر و مادر مهربان و خواهر و برادر عزیزم! اگر تا به حال آزار و اذیّتی به شماها کردم، امیدوارم که به بزرگی خودتان مرا ببخشید. اگر تا به حال شما را ناراحت کرده ام، کمی از روی نادانی و آگاه نبودن به انسانیّت من بوده است، به شما توصیه می کنم که نمازهایتان را مرتب بخوانید تا خداوند در تمامی کارهایتان یار و یاور شما باشد و هر کاری که می کنید، به یاد خدا کنید و همیشه او را ستایش کنید. در آخر نوشته هایم از شما می خواهم اگر لیاقت و سعادت شهید شدن نصیب من شد، هیچ موقع برای من گریه نکنید، چون اگر برای من گریه کنید، پیش خداوند خود شرمنده خواهم شد. امیدوارم که برایم گریه نکنید و همیشه به یاد خدا و برای خدا و در راه خدا خدمت کنید، ان شاء الله.<br /> <br /> ؟؟؟ پس از شهادت، مرا پیش مزار شهدای پاک و آسوده اراک دفن کنید.<br /> <br /> فرزند شما محمود<br /> <br /> 28/11/1360<br /> <br /> سلام و درود بر رهبر گرانقدر و پیروزمند ما امام خمینی؛<br /> <br /> و سلام بر تمامی شهدای راه دین، آزدی و اسلام عزیز؛<br /> <br /> با امید هر چه زودتر پیروزی رزمندگان اسلام در تمامی جبهه های جنگ<br /> <br /> به امید پیروزی نهایی ارتش جمهوری اسلامی ایران<br /> <br /> نام و نشان: محمود قنبریان<br /> <br /> آدرس: اراک، خیابان ولی عصر (ولی عهد سابق)، کوچه بن بست شماره 4 ولی عصر، پلاک 37، منزل علی اصغر قنبریان.<br /> <br /> نسخه ی دوم این در جیب خود من می باشد.<br /> <br /> ==خاطرات==<br /> شهید محمود قنبریان در تنگه چزابه، در حمله اسفند ماه 1360 مزدوران بعثی برای تصرف مجدد بستان، از خود شجاعت فوق العاده نشان داد. او با آر پی چی دو عدد از تانک های مزدوران را منهدم کرده و تمام سرنشینان بعثی آنها را کشت. در عمیلات قبل از فتح المبین در منطقه بعثیان کافر دست به حمله زده بودند، شهید محمود قنبریان و دیگر دوستانش توانستند بعد از دفع و منهدم کردن تانک ها و کشتن مزدوران حدود 170 نفر از کُماندهای گارد صدام را به اسارت بگیرند. او در عملیات فتح المبین، رمضان، بیت المقدس و طریق القدس شرکت داشت و از خود رشادت های زیادی نشان داد و مورد تشویق فرماندهان سپاه و ارتش قرار گرفت.&lt;ref&gt;[http://ajashohada.ir/home/martyrdetails/44983 سایت شهدای ارتش]&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ==پانویس==<br /> <br /> &lt;references /&gt;<br /> <br /> <br /> == رده‌ها ==<br /> {{ترتیب‌پیش‌فرض:محمود_قنبریان}}<br /> [[رده: شهدا]]<br /> [[رده: شهدای دفاع مقدس]]<br /> [[رده: شهدای ارتش جمهوری اسلامی]]<br /> [[رده: شهدای ایران]]<br /> [[رده: شهدای استان مرکزی]]</div>

Torkasvand98 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B1%D8%AF%D9%87:%D8%B4%D9%87%D8%AF%D8%A7%DB%8C_%D8%B4%D9%87%D8%B1%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86_%D8%A7%DB%8C%D9%88%D8%A7%D9%86 2020-01-07T18:29:22Z

<p>Torkasvand98: صفحه‌ای جدید حاوی «در این صفحه می توانید لیست شهدای شهرستان ایوان غرب را ببینید» ایجاد کرد</p> <hr /> <div>در این صفحه می توانید لیست شهدای شهرستان ایوان غرب را ببینید</div>

Torkasvand98 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%85%D8%B1%D8%A7%D8%AF_%DA%A9%D8%B1%DB%8C%D9%85%DB%8C 2020-01-07T18:26:12Z

<p>Torkasvand98: </p> <hr /> <div>بسمه تعالی<br /> <br /> - شهید مراد کریمی :<br /> <br /> تاریخ تولد : 01/02/1349<br /> <br /> تاریخ شهادت : 12/08/1369<br /> <br /> محل شهادت : نامشخص<br /> <br /> محل آرامگاه : ایلام – ایوان – حاجی حاضر ایوان<br /> <br /> rId6<br /> <br /> ==زندگینامه==<br /> <br /> شهید مراد کریمی فرزند حسین و گیسیا در اولین روز از اردیبهشت ماه سال 1349 شمسی در روستای بلیین بخش مرکزی ایوان غرب دیده به جهان گشود. وی تحصیلات خود را تا کلاس پنجم ابتدایی ادامه داد و با رسیدن به سن قانونی انجام خدمت نظام وظیفه به عنوان نیروی رزمی به ارتش جمهوری اسلامی ایران پیوست و راهی جبهه های نبرد با دشمن بعثی گردید تا آن که سرانجام به تاریخ سیزدهم آبانماه سال 1369 در منطقه دشت عباس از ناحیه سر مورداصابت ترکش قرار گرفت و به شهادت رسید.<br /> <br /> مزار این شهید در گلزار شهدای حاجی حاضر ایوان غرب قرار دارد<br /> <br /> <br /> &lt;ref&gt;[http://ajashohada.ir/home/martyrdetails/44 سایت شهدای ارتش]&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ==پانویس==<br /> <br /> &lt;references /&gt;<br /> <br /> <br /> == رده‌ها ==<br /> {{ترتیب‌پیش‌فرض:مراد_کریمی}}<br /> [[رده: شهدا]]<br /> [[رده: شهدای دفاع مقدس]]<br /> [[رده: شهدای ارتش جمهوری اسلامی]]<br /> [[رده: شهدای ایران]]<br /> [[رده: شهدای استان ایلام]]<br /> [[رده: شهدای شهرستان ایوان]]</div>

Torkasvand98 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%85%D8%B1%D8%A7%D8%AF_%DA%A9%D8%B1%DB%8C%D9%85%DB%8C 2020-01-07T18:25:29Z

<p>Torkasvand98: </p> <hr /> <div>بسمه تعالی<br /> <br /> - شهید مراد کریمی :<br /> <br /> تاریخ تولد : 01/02/1349<br /> <br /> تاریخ شهادت : 12/08/1369<br /> <br /> محل شهادت : نامشخص<br /> <br /> محل آرامگاه : ایلام – ایوان – حاجی حاضر ایوان<br /> <br /> rId6<br /> <br /> ==زندگینامه==<br /> <br /> شهید مراد کریمی فرزند حسین و گیسیا در اولین روز از اردیبهشت ماه سال 1349 شمسی در روستای بلیین بخش مرکزی ایوان غرب دیده به جهان گشود. وی تحصیلات خود را تا کلاس پنجم ابتدایی ادامه داد و با رسیدن به سن قانونی انجام خدمت نظام وظیفه به عنوان نیروی رزمی به ارتش جمهوری اسلامی ایران پیوست و راهی جبهه های نبرد با دشمن بعثی گردید تا آن که سرانجام به تاریخ سیزدهم آبانماه سال 1369 در منطقه دشت عباس از ناحیه سر مورداصابت ترکش قرار گرفت و به شهادت رسید.<br /> <br /> مزار این شهید در گلزار شهدای حاجی حاضر ایوان غرب قرار دارد<br /> <br /> <br /> &lt;ref&gt;[http://ajashohada.ir/home/martyrdetails/44 سایت شهدای ارتش]&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ==پانویس==<br /> <br /> &lt;references /&gt;<br /> <br /> <br /> == رده‌ها ==<br /> {{ترتیب‌پیش‌فرض؛مراد_کریمی}}<br /> [[رده: شهدا]]<br /> [[رده: شهدای دفاع مقدس]]<br /> [[رده: شهدای ارتش جمهوری اسلامی]]<br /> [[رده: شهدای ایران]]<br /> [[رده: شهدای استان ایلام]]<br /> [[رده: شهدای شهرستان ایوان غرب]]</div>

Torkasvand98 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%85%D9%86%D8%B5%D9%88%D8%B1_%D9%88%D8%A7%D8%AD%D8%AF%DB%8C 2020-01-07T18:20:55Z

<p>Torkasvand98: </p> <hr /> <div><br /> شهید منصور واحدی<br /> <br /> تاریخ تولد : 1341<br /> تاریخ شهادت: 13/12/57<br /> یگان: هوانیروز (پایگاه وطن‌پور اصفهان)<br /> محل تولد: اردبیل<br /> محل شهادت : اردبیل<br /> محل دفن: اردبیل<br /> گر روی پاک و مجرد چو مسیحا به فلک<br /> از چراغ تو به خورشید رسد صد پرتو<br /> <br /> ==زندگی نامه==<br /> منصور واحدی در سال 1341 در شهر اردبیل پا به عرصه حیات نهاد و تحصیلات را در همان شهرستان تا اخذ مدرک دیپلم حسابداری ادامه داد. در سال 1363 در نیروی زمینی ارتش جمهوری اسلامی ایران استخدام شد و پس از یکسال در آموزشگاه افسری جزء به درجه ستوان سومی رسید. دروس یادگیری زبان انگلیسی، دوره‌های مقدمات فنی بالگرد و تخصص تعمیر رادیو(اویونیک) را در پایگاه شهید وطن‌پور اصفهان گذراند و در همان پایگاه به خدمت مشغول شد. منصور واحدی از افسران باایمان و متعهد هوانیروز بود که درحیطه شغلی بسیار کارآمد و در انجام وظیفه بسیار کوشا، بود. حضور او در عملیات غرب مهران و همراهی با تیپ ذوالفقار بر علیه دشمن در دوران 8 سال دفاع مقدس در پرونده خدمتی ایشان ثبت شده است. آخرین مأموریت این متخصص هوانیروز در تاریخ 13/12/75 می‌باشد که در یک عملیات مردمیاری به یاری زلزله زدگان مردم زادگاهش اردبیل شتافت و پس از اتمام مأموریت که با هواپیمای فالکن در حال بازگشت بود دچار سانحه گردید. در آن سانحه و سقوط سروان منصور واحدی و سه پایور هوانیروز خلبان براتعلی صدقی چوگانلو، خلبان محمد عندلیب و سروان فنی رسول فرهادی به شهادت رسیدند.<br /> rId4 فن ی هوایی منصور واحدی با درجه سرگردی در آمار شهدای هوانیروز و جنگ منظور شده و مزارش درگلستان شهدای اردبیل می‌باشد.&lt;ref&gt;سایت نوید شاهد&lt;/ref&gt;<br /> <br /> <br /> ==پانویس==<br /> <br /> &lt;references /&gt;<br /> <br /> == رده‌ها ==<br /> {{ترتیب‌پیش‌فرض:منصور_واحدی}}<br /> [[رده: شهدا]]<br /> [[رده: شهدای دفاع مقدس]]<br /> [[رده: شهدای ارتش جمهوری اسلامی]]<br /> [[رده: شهدای ایران]]<br /> [[رده: شهدای استان اردبیل]]</div>

Torkasvand98 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%B9%D9%84%DB%8C_%D8%A7%DA%A9%D8%A8%D8%B1_%D8%A7%D8%B5%D8%BA%D8%B1%D8%B2%D8%A7%D8%AF%D9%87 2020-01-07T17:56:12Z

<p>Torkasvand98: </p> <hr /> <div>{{جعبه اطلاعات افراد نظامی <br /> |نام فرد = علی اکبر اصغرزاده<br /> |تصویر = Aliakbar-asgharzadeh.jpg<br /> |توضیح تصویر = <br /> |ملیت = [[پرونده:پرچم ایران.png|22px]] ایرانی<br /> |شهرت = <br /> |دین و مذهب = [[مسلمان]]، [[شیعه]]<br /> |تولد = [[زادروزهای 16 اسفند|1343/12/16]] <br /> |شهادت = [[الگو:شهدای 14 بهمن|1363/11/14]]<br /> |وفات = <br /> |مرگ = <br /> |محل دفن = <br /> |مفقود = <br /> |جانباز = <br /> |اسارت = <br /> |نیرو = <br /> |یگانهای خدمت = <br /> |طول خدمت = <br /> |درجه = <br /> |سمت‌ها = <br /> |جنگ‌‌ها = <br /> |نشان‌های لیاقت = <br /> |عملیات‌ = <br /> |فعالیت‌ها = <br /> |تحصیلات = <br /> |تخصص‌ها = <br /> |شغل = <br /> |خانواده = <br /> }}<br /> <br /> <br /> شهید علی اکبر اصغرزاده<br /> تاریخ تولد : [[1343/12/16]] <br /> تاریخ شهادت : [[1363/11/14]]<br /> <br /> <br /> ==زندگینامه==<br /> <br /> بسمه تعالی زندگی‌نامه شهید شهید [[علی اکبر اصغر زاده]] در سال 1343 در شهرستان [[اسفراین]] در خانواده‌ای مستضعف دیده به جهان گشود. پدرش نظامی بود و ضرورت شغلی‌اش ایجاب میکرد هرچند یکسال تغییر مکان دهند. شهید دوره ابتدایی را در [[بندر جاسک]] به اتمام رساند و تحصیل در مقطع راهنمایی را در [[کبکن درگز]] آغاز نمود. نقل مکانهای متعدد موجب عدم بهره‌وری وتوفیق شهید در مقوله‌ی تحصیل شد. به ناچار مجبور به ترک تحصیل شد . وی به مطالعه‌ی کتب مذهبی و روزنامه‌ علاقه داشت و با این وسیله تلاش می‌کرد سطح آگاهی‌‌ سیاسی و مذهبی خود را بالا ببرد. وی به ادای فرائض و عمل به واجبات و ترک محرمات بسیار پایبند بود و به نماز عشق می‌ورزید . یکی از دوستانش می گفت: شهید را درحال نماز دیدم که با آرامش کامل مشغول به راز و نیاز با خالق خود بود. پس از اتمام نماز از او پرسیدم: علی جان تو به [[سربازی]] آمده‌ای یا حوزه؟ ، گویا عاشق شده‌ای. او در جواب گفت: جبهه مدرسه عشق است . شهید در برگیرنده‌ی همه حسنات بود. قناعت، انفاق، ایثار، ازخودگذشتگی و نوع دوستی از ویژگی‌های اخلاقی او بود. او نه تنها فرزندی مهربان برای والدین بود بلکه معلم اخلاقی نیز برای آنان محسوب می‌شد. پدر را محترمانه ارشاد و مادر را مهربانانه به روش و سیره‌ی ‌خاندان [[رسول اکرم(ص)]] راهنمایی میکرد. با شروع انقلاب وی خودرا به دریای پر خروش خشم و عصیان امت مبارز سپرد‌ و همگام با آنان به جدال با صخره‌های کفر و شرک و ستم پرداخت. با پیروزی [[انقلاب]] وی به عضو نهاد انقلابی [[بسیج]] در آمد و به پاسداری از حریم آزادی و ایمان پرداخت. وی پس از ترک تحصیل خود را جهت انجام خدمت مقدس سربازی معرفی کرد و پس از گذراندن دوره‌ی آموزش نظامی به جبهه [[سومار]] منتقل شد. وی 9 ماه دلاورانه جنگید و در پست [[دیده‌بان]]ی با دوربین رفت و آمد دشمن را زیر نظر داشت و هوشیارانه نیات پلید آنان را کشف و زمینگیرشان می‌کرد. روحش قرین رحمت و یادش جاویدان باد<br /> <br /> <br /> ==خاطرات==<br /> <br /> بسمه تعالی<br /> <br /> خاطره شهید کار من در منطقه دیده‌بانی بود. روزی افراد زیادی از نیروهای خودی به قصد جابجایی در کانالی که حفره شده بود، در حال تردد بودند. من نیز به دیده‌بانی مشغول بودم. انعکاس نور دوربین من نیروهای [[عراقی]] را متوجه اوضاع منطقه کرد. بلافاصله محل کانال توسط عراقی ها زیر آتش سنگین قرار گرفت. من نگران و هراسان‌ نجات جان هم‌رزمانم را از خداوند مهربان خواستار شدم. عاجزانه دعا می‌کردم که بناگاه مه غلیظی منطقه را فراگرفت و آتش دشمن خاموش شد. در این فرصت نیروهای ما بسلامت منطقه را ترک کردند .‌ پدر شهید نیز می گوید: روزی به دلیل گرفتاری که برایم پیش آمده بود به جهت تسکین و رسیدن به آرامش درونی‌ام به سیگار روی آوردم. فرزندم به آرامی در کنارم نشست. سیگار را به نرمی از دستم گرفت و خاموش کرد و مهربانانه و محترمانه گفت: پدر جان بگذار همیشه سالم و با طراوت بمانی . <br /> <br /> &lt;ref&gt;سایت شهدای ارتش&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;<br /> <br /> == رده‌ها ==<br /> {{ترتیب‌پیش‌فرض:علی_اکبر_اصغرزاده}}<br /> [[رده: شهدا]]<br /> [[رده: شهدای دفاع مقدس]]<br /> [[رده: شهدای ارتش جمهوری اسلامی]]<br /> [[رده: شهدای ایران]]<br /> [[رده: شهدای استان خراسان شمالی]]<br /> [[رده: شهدای شهرستان اسفراین]]</div>

Torkasvand98 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%82%D8%A7%D8%B3%D9%85_%D8%A2%D9%85%D9%86%D9%87 2020-01-07T03:21:23Z

<p>Torkasvand98: </p> <hr /> <div><br /> <br /> شهید قاسم آمنه<br /> <br /> تاریخ تولد :1339/03/07<br /> <br /> تاریخ شهادت : 1360/10/21<br /> <br /> محل شهادت : نامشخص<br /> <br /> محل آرامگاه : مرکزی - ساوه – هریسان<br /> <br /> <br /> rId5<br /> <br /> ==زندگی نامه==<br /> <br /> شهيد قاسم آمنه، فرزند حسین، در سال 1330 ، در طرخوران ساوه به دنيا آمد، تحصيلات را تا سطح دیپلم ادامه داد و به شغل شريف کشاورزی پرداخت، او خیلی بی آزار، آرام و ساکت بود، همیشه سعی می کرد تا می تواند با همه مهربان باشد و دل همه را به دست می آورد، کسی را از خودش ناراحت نمی کرد و از بدگویی ها و غیبت مردم فرار می کرد، در هر بحث و گفتگو، اسلامی برخورد داشت و به دوستان و نزدیکان سفارش می کرد صحبت ها نباید خارج از حد اسلام باشد و رابطه اش با دوستان خیلی خوب بود، هر کس با او چند کلمه صحبت می کرد شیفته اخلاقش می شد، نسبت به مادر و پدر احترام خاصی مي گذاشت و به برادرانش سفارش می کرد دین اسلام سفارش کرده به پدر و مادر احترام بگذارید و به حرفشان گوش بدهید چون آنها سعادت شما را می خواهند .<br /> <br /> <br /> شهید آمنه، همیشه سعی می کرد با منطق، دلیل و برهان افراد ضد انقلاب را ارشاد کند، با بعضی از آنها که منطق سرشان نمی شد مشاجره می کرد . یک روز چند تا از نزدیکان مهمان پدر شهید بود ( حدود سال 1359 ) بود و در مورد انقلاب بحث می کردند، یکی از آنها که یک مقداري منحرف بود خیلی سعی کرد با منطق او را راهنمایی کند اما نشد و در نهایت به مشاجره کشید، فرد منحرف را گرفت از اطاق بیرون انداخت، پدر شهید گفت : هر چه باشد میهمان است شهید آمنه گفت : ما چنین میهمانی را نمی خواهیم .<br /> <br /> <br /> او قبل از این که به جبهه حق علیه باطل برود از روحیه خوبي برخوردار بود، چون خیلی تلاش کرد تا به خدمت مقدس سربازی برود، حتی خیلی ها گفتند : الان موقع جنگ است نرو، اما او دلشاد بود و می گفت : ما پیروزیم و ای کاش بود و پیروزی اسلام و ذلیل شدن کفر را می دید، همیشه توصیه می کرد سخنان امام را گوش بدهید و هرچه امام می گوید عمل کنید، به جوانان بگوئید این جنگ، جنگ اسلام با کفر است .<br /> <br /> <br /> علاقه شهید آمنه به امام خیلی زیاد بود، چون تمام سخنان و صحبت های امام را یک به یک گوش می داد و به آنها عمل می کرد حتی نسبت به امام تعصبی خاص داشت، چنانچه کسی پشت سر امام می گفت، خیلی ناراحت می شد و به هر نحوی بود تلافی می كرد و به تمام خانواده و دوستان و اهالی روستا مي گفت : پیروی از امام، عین نماز واجب است .<br /> <br /> <br /> سرانجام در تاريخ، 1360/10/21 ، در منطقه عملیاتی جنوب کشور به درجه رفیع شهادت نائل گردید .<br /> <br /> <br /> منبع: سایت شهدای ارتش<br /> <br /> http://ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/ 3283<br /> <br /> <br /> == رده‌ها ==<br /> {{ترتیب‌پیش‌فرض:قاسم-آمنه}}<br /> [[رده: شهدا]]<br /> [[رده: شهدای دفاع مقدس]]<br /> [[رده: شهدای ارتش جمهوری اسلامی]]<br /> [[رده: شهدای ایران]]<br /> [[رده: شهدای استان مرکزی]]<br /> [[رده: شهدای شهرستان ساوه]]</div>

Torkasvand98 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF%D8%AD%D8%B3%DB%8C%D9%86_%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D9%86 2020-01-06T10:18:15Z

<p>Torkasvand98: </p> <hr /> <div>شهید حسین ادبیان<br /> <br /> <br /> ==زندگینامه==<br /> <br /> شهید حسین ادبیان در بیستم فروردین ماه سال ۱۳۳۰ در [[روستای مرادحاصل]] از توابع شهرستان [[کرمانشاه]] چشم به جهان گشود . دوران تحصیلات ابتدایی را در روستای محل تولد و مدرک دوره متوسطه را در شهر کرمانشاه اخذ نمود ، در تاریخ ۱۳۵۱/۹/۱۸ وارد دانشکده افسری نیروی زمینی ارتش گردید . دوره سه ساله دانشکده افسری را در تاریخ ۰۱/۰۷/۱۳۵۴ به اتمام و بلافاصله جهت طی دوره مقدماتی رسته پیاده راهی مرکز آموزش پیاده شیراز شد و پس از طی دوره مقدماتی به پشتیبانی منطقه یک کرمانشاه اختصاص یافت .<br /> <br /> <br /> با شروع نا آرامی ها و درگیری های کردستان ، وی بمنظور کمک به همرزمان و مردم منطقه به تیپ [[سقز]] مامور گردید و پس از آن به [[پاوه]] رفته و در تاریخ ۳۱/۵/۱۳۵۸ از ماموریت جنگی پاوه به کرمانشاه مراجعت نمود<br /> <br /> جددا” در تاریخ ۱/۶/۱۳۵۸ همراه فرمانده جدید تی گپ سقز با هلی کوپتر به سقز اعزام و دررهایی یگانهایی که توسط عناصر ضد انقلاب به کمین افتاده بودند و راه ورود به شهر را مسدود نموده بودند نقش اساسی را ایفا نمود ، همچنین در مورخه ۲/۶/۱۳۵۸ با سازمانده ی و هدایت کارکنان ورزیده تیپ قبل از اذان صبح در به کنترل درآوردن نقاط مهم شهر شرکت نمودو پس از دستگیری عناصر محارب و [[ضد انقلاب]] به همرا [[آقای خلخالی]] به محاکمه آنان پرداخت .<br /> <br /> <br /> در تاریخ ۱۵/۰۲/۱۳۵۸ بعنوان فرمانده گروهان قرارگاه پشتیبانی منطقه ۱ منصوب و بعد از آن به لشکر ۸۱ زرهی کرمانشاه منتقل گردد . در تاریخ ۰۴/۱۲/۱۳۵۸ به گردان تکاوران مالک اشتر ( گردان ۱۶۶ تیپ ۲ زرهی ) اعزام گردید .<br /> <br /> <br /> در فاصله زمانی ۲۰/۰۱/۱۳۵۹ الی ۰۵/۰۲/۱۳۵۹ در سمت فرمانده گروه رزمی بهمن با کمال شجاعت کلیه <br /> ماموریتهای رزمی را انجام داده و با انجام گشتی شناسایی تا حوالی پاسگاه عراقی واقع در [[تنگه باویسی]] پیش رفته و پرچم جمهوری اسلامی ایران را در پاسگاه باویسی که مدت ۳ ماه فاقد پرچم بود به احتزاز درآورد،به همین علت برای وی در خواست قدردانی شد و به علت انجام رشادت در [[کردستان]] و رشادت ها ی منطقه غرب به یک درجه ارشدیت مفتخر گردید .<br /> <br /> در تاریخ ۰۱/۱۲/۱۳۵۹ با درجه سروانی بعنوان فرمانده گردان تکاوران مالک اشتر(گردان ۱۶۶ تیپ ۲ل شکر۸۱ زرهی ) منصوب گردید و در تاریخ ۰۲/۰۱/۱۳۶۰ به درجه سرگردی نائل آمد .<br /> <br /> وی در تاریخ ۰۲/۰۲/۱۳۶۰ در ارتفاعات بازی دراز ، پس از منهدم نمودن تعدادی از تانک های دشمن بعثی و کشتن متجاوزان عراقی به عمق جبهه دشمن نفوذ و از خود مقاومت شجاعانه و دلیرانه ای به نمایش می گذارد ولی به علت تعداد زیاد نیروهای دشمن به محاصره در آمده و در حوالی ارتفاع ۱۱۵۰ به فیض عظمای شهادت نائل آمد .<br /> <br /> <br /> در تاریخ ۳۰/۰۷/۱۳۶۰ برابر اطلاع واصله از پای گاههای اطلاعاتی منطقه ، نامبرده از طریق رادیو عراق صحبت نموده و اخیراً در تلویزیون آن کشور ظاهر و پیام سلامتی و تندرست ی خود را به خانواده اعلام داشته است . لذا در خواست بررسی بیشتر از طریق هلال احمر در این مورد شده بود . لازم به ذکر است پیکر مطهر شهید در زمان شهادت از منطقه تخلیه نگردیده و پس از عقب نشینی نیروهای بعثی از منطقه نیز آثاری از وی بدست نیامد . لذا از طریق [[هلال احمر]] ایران در خواست بررسی موضوع از [[صلیب سرخ]] جهانی گردید .<br /> <br /> خانواده شهید بعلت عدم تحویل جنازه در مورد شهادت دچار شک و تردید شده و از تحویل مدارک به ایثارگران لشکر خودداری و به علت اعتقادات معنوی و مذهبی از دریافت حقوق و مزایای شهید نیز خودداری می نمودند . پدر شهید بازنشسته شرکت نفت بوده و پس از بازنشستگی تا زمان فوت در پاساژ رشیدی کرمانشاه به کار بزازی مشغول بودند .<br /> <br /> از طریق تعاونی مسکن ارتش قطعه زمینی در میدان آزادگان کرمانشاه به خانواده شهید واگذار گردید که جهت مرمت و بازسازی [[مسجد حاج شهباز خان]] توسط خانواده اهداء گردید . هم اکنون خیابان دلگشای کرمانشاه بنام شهید سرلشکر حسین ادبیان نامگذاری گردیده است .<br /> <br /> روحش شاد و یادش گرامی باد&lt;ref&gt;منبع سایت شهدای کرمانشاه&lt;/ref&gt;<br /> <br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references/&gt;<br /> <br /> <br /> == رده‌ها ==<br /> {{ترتیب‌پیش‌فرض:حسین_ادبیان}}<br /> [[رده: شهدا]]<br /> [[رده: شهدای دفاع مقدس]]<br /> [[رده: شهدای ارتش جمهوری اسلامی]]<br /> [[رده: شهدای ایران]]<br /> [[رده: شهدای استان کرمانشاه]]</div>

Torkasvand98 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF%D8%A7%DA%A9%D8%A8%D8%B1_%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF%DB%8C_%DB%B1%DB%B3%DB%B3%DB%B9 2020-01-06T10:10:42Z

<p>Torkasvand98: </p> <hr /> <div>شهید اکبر احمدی<br /> درجه:سرهنگ تمام رسته : نام:اکبر نام خانوادگی :احمدی<br /> نام پدر:غلامحسین تاریخ تولد:۱۳۳۹ محل تولد :[[اسلام آبادغرب]] تاریخ شهادت:۳۰/۸/۸۰ <br /> علت شهادت:خونریزی ریه و از دست دادن کلیه در اثر مجروحیت<br /> ==زندگینامه :==<br /> شهید اکبر احمدی در سال ۱۳۳۹ در روستای کوچکی بدنیا آمد و در سن سه سالگی درمادرش را از دست داد و چون پدرش ازدواج مجدد کرد مجبور بود در سن ۵ سالگی در خانه خواهر بزرگ تنی‌اش زندگی کند در خانه او ادامه تحصیل داد بعد از دیپلم وارد نظام ارتش جمهوری اسلامی ایران شد و به درجه فرماندهی پدافند هوایی شدن و در سال ۶۶ بعد از ازدواج در اثر موج انفجار هواپیما به درجه جانبازی نائل گردید و قطع نخاع از گردن شد طبق مراقبتهای پزشکی ۱۴ سال صبورانه بر روی ویلچر ادامه زندگی داد. پدرم در سال ۱۳۸۰ براثر مجروحیت هر دو کلیه اش از کار افتاد و با تلاشهای مادرم در بیمارستان بقیه ا… پیوند کلیه زد ولی در اثر خونریزی ریه که قبلاً اثر شیمیایی جنگ بر روی او تأثیر گذاشت به بخش سی سی یو انتقال یافت که بعد از ۵۵ روز در ۵ رمضان ۱۳۸۰ به درجه رفیع شهادت که آرزوی قلبی او بود نائل گردید.<br /> ==خاطره و سیره اخلاقی شهید:==<br /> پدر من از لحاظ ایمان و عبادت در حدی بود که قابل توصیف نمی‌باشد پدر من علاقه زیادی به خواندن قرآن و کتابهای معنوی داشت و حتماً سالی دو بار قرآن را ختم می کرد. قرآن و کتابهای معنوی و مذهبی را الگوی زندگی خود قرار می داد و بوسیله آن ها خود را تزکیه نفس می نمود او همچنین به حجاب زنان از جمله حجاب خودم سفارش فراوانی نمودند و می گفتند حجاب زن مثل صدفی است که گوهر وجود تو یعنی عفتت را حفظ می کند همچنین می گفت که پشتیبان ولایت فقیه باشید تا آسیبی به مملکت شما نرسد. نمازتان را اول وقت بخوانید.&lt;ref&gt;[http://www.shohadayekermanshah.ir/ سایت شهدای کرمانشاه]&lt;/ref&gt;<br /> ==پانویس==<br /> &lt;references/&gt;<br /> <br /> == رده‌ها ==<br /> {{ترتیب‌پیش‌فرض:اکبر_احمدی}}<br /> [[رده: شهدا]]<br /> [[رده: شهدای دفاع مقدس]]<br /> [[رده: شهدای ارتش جمهوری اسلامی]]<br /> [[رده: شهدای ایران]]<br /> [[رده: شهدای استان کرمانشاه]]<br /> [[رده: شهدای شهرستان اسلام آباد غرب]]</div>

Torkasvand98 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF_%D8%B9%D9%84%DB%8C%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%87 2020-01-06T10:06:20Z

<p>Torkasvand98: </p> <hr /> <div>شهید احمد علیخواه<br /> درجه: ستوان نام پدر: صادق تاریخ تولد :۱۳۲۷ محل تولد : [[کرمانشاه]] تاریخ شهادت :۱۳۷۶ علت شهادت : مجروحیت شدید<br /> ==زندگینامه :==<br /> شهید معظم حاج احمد علیخواه افسر جانباز ارتش جمهوری اسلامی ایران از همان دوران کودکی و نوجوانی توأم با تحصیل به کار و فعالیت مشغول بود و پس از آن به استخدام ارتش جمهوری اسلامی ایران درآمد و قریب به ۳۰ سالگی به میهن و مرز و بوم کشور اسلامی خدمت نمود و بیشتر خدمت خود را در جبهه های جنگ و مرزهای میهن به سر برد و در بسیاری از عملیاتهای جنگی حضور مستمر و بی شائبه ای داشت و تمامی دوران جنگ در مناطق جنگی با دشمن بعثی جنگید و در اواخر جنگ در سال ۱۳۶۶ به شدت مجروح گردید و حدود یک تا دو سال در بیمارستانهای [[کرمانشاه]] و تهران بستری بود و پس از آن از طریق خود ارتش بازنشسته گردید و چند سال با ناراحتی و عذاب بسیار و مجروحیت زندگی نمود تا اینکه در سال ۱۳۷۶ به درجه ی رفیع شهادت نائل گردید .<br /> <br /> ==خاطره و سیره ی اخلاقی شهید :==<br /> شهید والامقام حاج احمد علیخواه ، فردی برجسته ، مقید و پایبند به اسلام و مقدمات ، راستگو ، نیک کردار ، خیرخواه ، فداکار ، بسیار مهربان با قلبی فوق العاده رئوف ، با سیرتی زیبا بود ، او تمامی صفات نیک رو پسندیده را دارا بود و به تمامی افراد، بستگان، خویشاوندان، همسایگان و آشنایان و همزمان نیکی می کرد، قلب و نیت پاک و روحی الهی داشت.&lt;ref&gt;[http://www.shohadayekermanshah.ir سایت شهدای کرمانشاه]&lt;/ref&gt;<br /> <br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;references /&gt;<br /> <br /> <br /> == رده‌ها ==<br /> {{ترتیب‌پیش‌فرض:احمد_علیخواه}}<br /> [[رده: شهدا]]<br /> [[رده: شهدای دفاع مقدس]]<br /> [[رده: شهدای ارتش جمهوری اسلامی]]<br /> [[رده: شهدای ایران]]<br /> [[رده: شهدای استان کرمانشاه]]</div>

Torkasvand98 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B1%D8%AF%D9%87:%D8%B4%D9%87%D8%AF%D8%A7%DB%8C_%D8%B4%D9%87%D8%B1%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86_%D8%AF%D8%A7%D9%84%D8%A7%D9%87%D9%88 2020-01-06T09:59:52Z

<p>Torkasvand98: صفحه‌ای جدید حاوی «دراین صفحه میتوانیدفهرست شهدای شهرستان دالاهو رامشاهده کنید» ایجاد کرد</p> <hr /> <div>دراین صفحه میتوانیدفهرست شهدای شهرستان دالاهو رامشاهده کنید</div>

Torkasvand98 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF%D8%A7%DA%A9%D8%A8%D8%B1_%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF%DB%8C 2020-01-06T09:53:44Z

<p>Torkasvand98: </p> <hr /> <div>شهید اکبر محمدی<br /> درجه: استوار رسته : نام:اکبر نام خانوادگی : محمدی<br /> نام پدر:اله مراد تاریخ تولد:۱۳۴۳ محل تولد : [[بانسولاب شیرزاد]] تاریخ شهادت: ۳/۱/۶۲<br /> علت شهادت : سانحه اتومبیل نوع مأموریت : زرهی<br /> ==زندگینامه :==<br /> شرحی از زندگینامه شهید اکبر محمدی که در سال ۱۳۴۳ در روستایی بانسولاب شیرزاد بدنیا آمد این روستا در بخش اسلام آباد واقع می باشد و در سن هفت سالگی در همان روستا دوره ی ابتدایی خود را با موفقیت به پایان رساند و دوران تحصیلات راهنمایی را در یکی از روستاهای که دورتر از آنجا قرار دارد با مشکلات بسیار زیاد به پایان رسانید و بعد از گرفتن مدرک سیکل چون که علاقه ی و عشق بسیار به خدمت مقدس سربازی داشتن و بدلیل همان علاقه که داشتن لباس مقدس نظام جمهوری اسلامی را در با درجه ی گروهبانی پوشید و بعد از چند سال دفاع از سرزمین در سال ۱۳۶۲ به درجه ی شهادت نائل گردید.<br /> <br /> *خاطره و سیره اخلاقی شهید<br /> سیره اخلاقی شهید این بود که تنها در فکر استخدام به ارتش جمهوری اسلامی و پوشیدن لباس نظام بود تا اینکه در دفاع از خاک و میهن سهمی داشته باشد و همیشه به فکر کمک های مادی و معنوی به کسانی که احتیاج داشتن می بود چونکه خودش بسیار سختی در زندگی دید بودن.1&lt;ref&gt;[http://www.shohadayekermanshah.ir سایت شهدای کرمانشاه]&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ==پانویس==<br /> <br /> <br /> &lt;references /&gt;<br /> <br /> <br /> == رده‌ها ==<br /> {{ترتیب‌پیش‌فرض:اکبر-محمدی}}<br /> [[رده: شهدا]]<br /> [[رده: شهدای دفاع مقدس]]<br /> [[رده: شهدای ارتش جمهوری اسلامی]]<br /> [[رده: شهدای ایران]]<br /> [[رده: شهدای استان کرمانشاه]]<br /> [[رده: شهدای شهرستان دالاهو]]</div>

Torkasvand98 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%82%D8%A7%D8%B3%D9%85_%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA_%D8%A7%D8%B3%D9%81%D9%86%D8%AF%DB%8C%D8%A7%D8%B1%DB%8C 2020-01-05T14:16:01Z

<p>Torkasvand98: </p> <hr /> <div>شهید قاسم اسفندیاری بیات<br /> تاریخ تولد :1340/01/08<br /> تاریخ شهادت : 1360/09/09<br /> نام پدر: حسین<br /> ش.ش: 2<br /> محل‌صدورشناسنامه: شیراز<br /> نوع حادثه: حوادث‌مربوطبه‌جنگ‌تحمیلى<br /> شرح حادثه: حوادث ناشى ازدرگیرى مستقیم بادشمن-توسطدشمن‌درجبهه<br /> استان: بنیادشهیداستان‌فارس<br /> شهر: اداره‌بنیادشهیدشیراز<br /> <br /> ==وصیت نامه==<br /> <br /> بسم الله الرحمن الرحیم<br /> إنا لله و إنا إلیه راجعون<br /> امروز روز پنج‌شنبه به تاریخ 1360/06/12 مى‌باشد. روز خوشحالى من مى‌باشد، چرا كه به ما خبر حمله داده‌اند و دستور داده‌اند كه وسایل فردى خود را جمع و جور نماییم و شب جمعه ساعت 3 الى 4 حمله مى‌كنیم و من جزء گروه 1 مى‌باشم و روحیه گروه در سطح عالى مى‌باشد... خدایا من فقط در این زندگى جانى دارم كه خودت به من عطا فرموده‌اى و از تو مى‌خواهم اول از این حمله پیروزى و وقتى پیروزى را مشاهده كردم مرگ به من عطا كنى. خیلى دلم مى‌خواهد به شهداء بپیوندم. هرچند كه لیاقت شهید شدن را در خود نمى‌بینم. گرچه مى‌دانم تنها در سایه رهبرى و وجود امام مى‌باشد كه كوخ‌نشینها بر كاخ‌نشینها پیروز خواهند شد مرگ را در این حمله بر خود ترجیح مى‌دهم. گرچه مى‌دانم كه تنها اسلام یار و مددكار مستضعفان جهان مى‌باشد. تنها امام و ولایت فقیه مى‌باشد كه مى‌تواند حكومت توحیدى ترا بر جهان بگستراند و زمینه‌اى براى ظهور امام زمان(عج) باشد.<br /> خدایا خودم هم نمى‌دانم چه مى‌نویسم اما مى‌خواهم تجربه زندگى‌ام را فقط روى تكه كاغذى بنویسم و در این شك هم مى‌باشم كه درست مى‌نویسم یا نه؟<br /> خدایا از تو از ته قلب مى‌خواهم كه خواهش بنده ناچیز خود را قبول نمایى و تا ظهور حضرت مهدى(عج) خمینى عزیز را براى ملت ایران زنده بدارى.<br /> اما به پدر و مادر عزیزم. امیدوارم كه مرا ببخشید. چون هیچ زمانى فرزند لایقى براى شما نبودم. لیاقت فرزند لایق بودن را هم تقصیر خود نمى‌دانم. چون وقتى به زندگى مادى اطراف بالاتر از خود مى‌نگریستم چیزهایى مى‌دیدم كه در خود نمى‌یافتم. اگرچه در سایه انقلاب ایران زندگى آنها براى من پوچ ماندند. چون فهیدم از امام كه مى‌گوید این انقلاب مال كوخ‌نشینهاست و در آخر از پدر عزیز و بزرگوارم مى‌خواهم اگر مى‌شود مرا ببخشید. اما از مادر عزیزم كه همیشه و همه زمان به فكر او مى‌باشم. براى فرزندانش بخصوص من زحمت بسیار كشید. مادر عزیز من هیچ‌وقت زحمات تو را از یاد نبردم و زمانى قدر تو را فهمیدم كه كارى از دستم برنمى‌آمد. زمانى بود كه به سربازى آمده بودم. یعنى قبل از سربازى هیچ‌وقت به تو فكر نكرده بودم و تو باید افتخار كنى فرزندى را بزرگ نمودى، شب و روز براى او سوختى و بزرگ نمودى و آلان در برار دشمنان اسلام جان خود را گذاشته و آرزوى مرگ مى‌كند و از خداى خود مى‌خواهد كه اسلام و امام را پیروز نماید و بعد از آن مرگ مى‌خواهد. مادر عزیز دلم مى‌خواهد مانند حضرت زینب شكیبا و بردبار باشى و هیچ‌زمان از امام امت برنگردى و اگر زمانى هم رسید كه احتیاج به تو براى حفاظ اسلام باشد با جان بپذیرى. هرچند كه عمرى را با زحمت پشت سرگذاشته‌اى و در پایان از تو و پدرم مى‌خواهم كه همیشه شكیبا و بردبار باشى. به امید پیروزى مسلمین و مستضعفین جهان.<br /> خدایا خدایا تا انقلاب مهدى خمینى را نگهدار- مرگ بر منافقین كافر- مرگ بر دشمنان اسلام<br /> و در آخر از خواهران و برادران خداحافظى مى‌نمایم و براى آنها آرزوى موفقیت در راه اسلام و امام مى‌نمایم. از كلیه دوستان و آشنایان و قوم و خویشان خداحافظى مى‌نمایم و امیدوارم كه هرچه بدى دیدید ببخشید.<br /> قاسم اسفندیارى<br /> 1360/06/12<br /> &lt;ref&gt;سایت شهدای ارتش&lt;/ref&gt;<br /> &lt;references/&gt;<br /> <br /> <br /> == رده ها ==<br /> {{ترتیب‌پیش‌فرض:قاسم-بیات-اسفندیاری}}<br /> [[رده: شهدا]]<br /> [[رده: شهدای دفاع مقدس]]<br /> [[رده: شهدای ارتش جمهوری اسلامی]]<br /> [[رده: شهدای ایران]]<br /> [[رده: شهدای استان فارس]]<br /> [[رده: شهدای شهرستان شیراز]]</div>

Torkasvand98 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF_%D8%A7%D8%B1%D8%AF%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86%DB%8C 2020-01-05T14:13:56Z

<p>Torkasvand98: </p> <hr /> <div>شهید محمود اردستانی<br /> تاریخ تولد : 1339/01/04 <br /> تاریخ شهادت : 1367/03/29<br /> <br /> <br /> ==زندگینامه==<br /> <br /> <br /> بسمه تعالی<br /> با سلام و در ود بر یگانه منجی عالم بشریت آقا امام زمان (عج الله) و نایب بر حقش حضرت امام خمینی، و با درود به ارواح طیبه شهداي گلگون کفن اسلام، و سلام به روان پاک و مطهر سردار رشید اسلام و قرآن، استوار دوم برادر شهيد محمود اردستانی .<br /> شهید محمود اردستانی در تاريخ، 1339/1/4 در خانواده ای مذهبی و مستضعف در روستای محمد آباد از توابع ورامین به دنیا آمد، وی در دامان پاک مادری مهربان و مذهبی و با دسترنج پدری زحمت کش و علاقمند به خاندان نبوت و اهل بیت پرورش یافت. از همان دوران کودکی ضمن حضور در مجالس مذهبی علاقه خود را نسبت به خاندان نبوت و امامت اشکار ساخت و با الهام از رهنمودهای ائمه معصومین و پیامبر اکرم &quot; صلي الله &quot; به تزکیه نفس و تطهیر روان خویش پرداخت .<br /> شهید اردستانی هیچ گاه لحظه ای از وقت خود را به بطالت و بیهودگی سپری نساخت، او در بیابان گرم و سوزان، همواره یار پدر بود و در کشاورزی او را یاری می کرد. پس از اتمام دوران ابتدایی جهت تحصیل و گذراندن دوره متوسطه به پیشوا رفت و آمد می کرد، وی از اوایل انقلاب به فرمان امام و ولی خویش، فعالیتهای سیاسی و مذهبی خویش را آغاز نمود، شهید اردستانی سهم به سزایی در به ثمر رسانیدن انقلاب شکوهمند ايران داشت .<br /> پس از اتمام دوران متوسطه، به فرمان امام در جهت تقویت ارتش اسلام لباس مقدس نظامی به تن کرد و پس از گذراندن دوره های مختلف آموزشی همزمان با شروع جنگ تحمیلی جهت مقابله با سپاه کفر به جبهه های جنوب و غرب کشور عزیمت، و نبرد بی امان خویش را بر علیه کفار بعثی آغاز نمود. وی از آغاز تجاوز دشمن به طور مستمر در جبهه های اهواز دهلاویه ـ ابو غریب شوش و مهران و ..... و در عملیات هاي مختلف حضور داشت و هرگز خستگی در چهره او احساس نمی شد، او با قلبی مملو از عشق به خدا و گام هایی استوار و مقاوم در جبهه ها گام بر می داشت، ایثارگری، شجاعت، صبر و استقامت، شهامت و ایمان او در مقابله با مشکلات قابل تحسین، و از خصوصیات بارز او محسوب می شود همواره خنده بر لب داشت و مرد عمل بود، هرگاه زمزمه ای از سازش می شنید فریاد رسایش بلند بود که امروز روز پاسخ به ندای هل من ناصر ینصرنی حسین است، شهید محمود اردستانی چندین بار در عملیات هاي گوناگون مجروح شد.<br /> این شهید در سال 1366 با عضویت ارتشی به جبهه اعزام شد و در تاريخ، 1367/3/29 بر اثر درگیری مستقیم با دشمن در منطقه عملیاتی مهران توسط دشمن بعثي در جبهه به شهادت رسید . مزار این شهید عزيز، در پیشوا ( محمد آباد ) واقع شده است .&lt;ref&gt;سایت شهدای ارتش&lt;/ref&gt;<br /> <br /> <br /> ==پانویس==<br /> <br /> &lt;references /&gt;<br /> <br /> <br /> == رده‌ها ==<br /> {{ترتیب‌پیش‌فرض:محمود-اردستانی}}<br /> [[رده: شهدا]]<br /> [[رده: شهدای دفاع مقدس]]<br /> [[رده: شهدای ارتش جمهوری اسلامی]]<br /> [[رده: شهدای ایران]]<br /> [[رده: شهدای استان تهران]]<br /> [[رده: شهدای شهرستان ورامین]]</div>

Torkasvand98 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF_%D8%A7%D8%B1%D8%AF%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86%DB%8C 2020-01-05T14:10:16Z

<p>Torkasvand98: </p> <hr /> <div>شهید محمود اردستانی<br /> تاریخ تولد : 1339/01/04 <br /> تاریخ شهادت : 1367/03/29<br /> <br /> <br /> ==زندگینامه==<br /> <br /> <br /> بسمه تعالی<br /> با سلام و در ود بر یگانه منجی عالم بشریت آقا امام زمان (عج الله) و نایب بر حقش حضرت امام خمینی، و با درود به ارواح طیبه شهداي گلگون کفن اسلام، و سلام به روان پاک و مطهر سردار رشید اسلام و قرآن، استوار دوم برادر شهيد محمود اردستانی .<br /> شهید محمود اردستانی در تاريخ، 1339/1/4 در خانواده ای مذهبی و مستضعف در روستای محمد آباد از توابع ورامین به دنیا آمد، وی در دامان پاک مادری مهربان و مذهبی و با دسترنج پدری زحمت کش و علاقمند به خاندان نبوت و اهل بیت پرورش یافت. از همان دوران کودکی ضمن حضور در مجالس مذهبی علاقه خود را نسبت به خاندان نبوت و امامت اشکار ساخت و با الهام از رهنمودهای ائمه معصومین و پیامبر اکرم &quot; صلي الله &quot; به تزکیه نفس و تطهیر روان خویش پرداخت .<br /> شهید اردستانی هیچ گاه لحظه ای از وقت خود را به بطالت و بیهودگی سپری نساخت، او در بیابان گرم و سوزان، همواره یار پدر بود و در کشاورزی او را یاری می کرد. پس از اتمام دوران ابتدایی جهت تحصیل و گذراندن دوره متوسطه به پیشوا رفت و آمد می کرد، وی از اوایل انقلاب به فرمان امام و ولی خویش، فعالیتهای سیاسی و مذهبی خویش را آغاز نمود، شهید اردستانی سهم به سزایی در به ثمر رسانیدن انقلاب شکوهمند ايران داشت .<br /> پس از اتمام دوران متوسطه، به فرمان امام در جهت تقویت ارتش اسلام لباس مقدس نظامی به تن کرد و پس از گذراندن دوره های مختلف آموزشی همزمان با شروع جنگ تحمیلی جهت مقابله با سپاه کفر به جبهه های جنوب و غرب کشور عزیمت، و نبرد بی امان خویش را بر علیه کفار بعثی آغاز نمود. وی از آغاز تجاوز دشمن به طور مستمر در جبهه های اهواز دهلاویه ـ ابو غریب شوش و مهران و ..... و در عملیات هاي مختلف حضور داشت و هرگز خستگی در چهره او احساس نمی شد، او با قلبی مملو از عشق به خدا و گام هایی استوار و مقاوم در جبهه ها گام بر می داشت، ایثارگری، شجاعت، صبر و استقامت، شهامت و ایمان او در مقابله با مشکلات قابل تحسین، و از خصوصیات بارز او محسوب می شود همواره خنده بر لب داشت و مرد عمل بود، هرگاه زمزمه ای از سازش می شنید فریاد رسایش بلند بود که امروز روز پاسخ به ندای هل من ناصر ینصرنی حسین است، شهید محمود اردستانی چندین بار در عملیات هاي گوناگون مجروح شد.<br /> این شهید در سال 1366 با عضویت ارتشی به جبهه اعزام شد و در تاريخ، 1367/3/29 بر اثر درگیری مستقیم با دشمن در منطقه عملیاتی مهران توسط دشمن بعثي در جبهه به شهادت رسید . مزار این شهید عزيز، در پیشوا ( محمد آباد ) واقع شده است .&lt;ref&gt;سایت شهدای ارتش&lt;/ref&gt;<br /> <br /> <br /> ==پانویس==<br /> <br /> &lt;references /&gt;<br /> <br /> <br /> == رده‌ها ==<br /> {{ترتیب‌پیش‌فرض:محمود-اردستانی}}<br /> [[رده: شهدا ارتش]]<br /> [[رده: شهدای دفاع مقدس]]<br /> [[رده: شهدای ایران]]<br /> [[رده: شهدای استان تهران]]<br /> [[رده: شهدای شهرستان ورامین]]</div>

Torkasvand98 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%AF%D8%A7%D9%86%D8%B4%E2%80%8C%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87:%D8%B5%D9%81%D8%AD%D9%87_%D8%AA%D9%85%D8%B1%DB%8C%D9%86 2020-01-05T13:12:11Z

<p>Torkasvand98: </p> <hr /> <div>نام و نام خانوادگی: عبدالصالح زارع بَهنَمیری<br /> متولد: بابلسر، بَهنَمیر،1364/01/26 <br /> محل شهادت: سوریه، روستای رتیان در شمال حلب، 1394/11/16<br /> کارشناسی حقوق دانشگاه علمی کاربردی بابل<br /> <br /> شهید مدافع حرم عبدالصالح زارع بهنمیری از مدافعین بابلسری است که بسیجیان و اهالی راهیان نور، غالباً‌ خادمی‌ او را در فکه به یاد دارند.شهید عبدالصالح زارع در 26 فروردین 1364 در خانواده‌ای مذهبی در شهر بَهنَمیر – واقع در شهرستان بابلسر- متولد شد و در 16 بهمن ماه سال 1394 در شمال حلب در کشور سوریه به شهادت رسید.<br /> <br /> https://www.farsnews.com/news/13950131000545/%d9%85%d9%87%d9%85%e2%80%8c%d8%aa%d8%b1%db%8c%d9%86-%d9%be%db%8c%d8%ba%d8%a7%d9%85%db%8c-%da%a9%d9%87-%db%8c%da%a9-%d9%85%d8%af%d8%a7%d9%81%d8%b9-%d8%ad%d8%b1%d9%85-%d8%af%d8%b1-%d8%af%d8%b3%d8%aa%d9%85%d8%a7%d9%84-%da%a9%d8%a7%d8%ba%d8%b0%db%8c-%d9%86%d9%88%d8%b4%d8%aa خبرگزاری فارس<br /> شهید عبدالصالح زارع در 26 فروردین 1364 در خانواده‌ای مذهبی در شهر بَهنَمیر – واقع در شهرستان بابلسر- متولد شد. تحصیلات ابتدایی و راهنمایی را در بَهنَمیر و دبیرستان را در بابلسر گذراند. در دوره تحصیلات ابتدایی به عضویت پایگاه مقاومت بسیج محله کریم‌کُلا درآمد. علاقه‌مند به ورزش رزمی تکواندو بود و از 9 سالگی به این ورزش می‌پرداخت.<br /> پس از اخذ دیپلم در رشته کامپیوتر، هم‌زمان با مهاجرت خانواده به شهر مقدس قم، در کنکور سال 1382 شرکت کرد و در رشته کامپیوتر دانشگاه آزاد اسلامیِ بابل پذیرفته شد. با مشورت خانواده از دانشگاه انصراف داد و سپاه را برای ادامه مسیر زندگی انتخاب کرد. پس از 9 ماه دوره آموزش در تبریز، وارد دوره درجه‌داری سپاه المهدی (عج) بابل شد و در مسیر پاسداری از انقلاب از هیچ تلاشی فروگذار نکرد.<br /> در سال 1383 بازهم در کنکور شرکت کرد و در رشته حقوق (مقطع فوق‌دیپلم) در دانشگاه جامع علمی کاربردی بابل پذیرفته شد.<br /> در سال 1388 به حج عمره مشرف شد. پس از اتفاقات ناگواری که در سال 88 در قالب فتنه رخ داد، برای تسلط بر مسائل روز، انگیزه بیشتری پیدا کرد و به همین منظور تحصیلات خود را در مقطع کارشناسی رشته حقوق ادامه داد.<br /> در سال 1391 ازدواج کرد و زندگی مشترکش را در بابلسر شروع کرد. ثمره این ازدواج پسری به نام محمدحسین است که در فروردین 1394 متولد شد.<br /> با آغاز جنگ در سوریه برای دفاع از حرم حضرت زینب (سلام‌الله‌علیها) و یاری جبهه مقاومت، داوطلبانه عازم سوریه شد. سرانجام پس از سه ماه حضور مداوم در جبهه سوریه در تاریخ 16 بهمن 1394 در روزهای نزدیک به ایام فاطمیه، در حین درگیری با مزدوران تکفیری در شمال شهر حلب، منطقه «رتیان» در اثر اصابت مستقیم گلوله به ناحیه سر، به فیض شهادت نائل آمد. پیکر مطهرش پس از تشییعِ باشکوه، در گلزار شهدای شهر قم آرام گرفت.<br /> <br /> روز شمار زندگی شهید<br /> 1364 تولد در بَهنَمیر بابلسر<br /> 1371 ورود به مدرسه<br /> 1372 ورود به فعالیت‌های پایگاه مقاومت بسیج مسجد<br /> 1382 مهاجرت خانواده به شهر مقدس قم<br /> 1382 کنکور و قبولی در رشته رایانه دانشگاه آزاد بابل<br /> 1382 استخدام در سپاه و انصراف از دانشگاه و استخدام در سپاه<br /> 1383 کنکور مجدد و قبولی در رشته حقوق (درکنار اشتغال به کار سپاه)<br /> 1388 سفر حج عمره<br /> 1391 (5 اسفند) ازدواج: عقد<br /> 1392 (17 اسفند) ازدواج: عروسی<br /> 1394 (فروردین) تولد فرزندش محمدحسین<br /> 1394 (26 آبان) شروع دوره آموزشی جهت اعزام به سوریه<br /> 1394 (اول آذر) اعزام به سوریه<br /> 1394 (16 بهمن) شهادت<br /> 1394 (20 بهمن) تشییع در شهرهای بابلسر و بَهنَمیر<br /> 1394 (21 بهمن) تشییع در حرم مطهر حضرت معصومه سلام‌الله‌علیها و خاک‌سپاری در گلزار شهدای علی ابن جعفر علیه‌السلام قم (قطعه 22)<br /> <br /> <br /> خاطرات<br /> روزی که به دنیا آمد یعنی بیست و ششم فروردین سال شصت و چهار، درست مصادف بود با بیست و پنجم ماه رجب، شهادت امام موسی کاظم علیه‌السلام. هنوز برای نوزادمان اسمی انتخاب نکرده بودیم. آقا عیسی ذوالفقاری، شوهرخاله عبدالصالح بود. او بعدها در عملیات کربلای چهار در شلمچه به خیل شهیدان پیوست. آمده بود بَهنَمیر و نشسته بودیم به صحبت. رادیو داشت ویژه‌برنامه شهادت امام هفتم را پخش می‌کرد. گوینده رادیو گفت که یکی از القاب امام هفتم ما عبدالصالح است.<br /> همان‌جا تلنگری به ذهن عیسی خورد. اندکی سکوت کرد. بعد رو به بنده کرد و گفت: «اسم شما که عبدالوهاب است، امروز هم که شهادت امام هفتم است. اسم این نورسیده را بگذارید عبدالصالح که هم با نام خودت تناسب دارد؛ هم نام و لقبی نیک از امام موسی کاظم علیه‌السلام است.»<br /> حرفش به دلم نشست. به این امید که بنده صالح خدا بشود، همین نام را برایش پسندیدم. موضوع را با مادرش هم در میان گذاشتم. او هم خوشش آمد و استقبال کرد. گفت: «ان‌شاءالله او را به نیّت سربازی اهل‌بیت علیهم‌السلام و امام زمان علیه‌السلام تربیت می‌کنم.» این نام درواقع یادگاری از شهید ذوالفقاری است که باعث شد هر وقت عبدالصالح را صدا بزنیم یادی از او نیز در دلمان زنده شود.راوی: پدر شهید<br /> <br /> کبوتر بچه<br /> پسربچه بود و شیطنت‌هایش دردسر درست می‌کرد. اما در همان زمان هم روحی بزرگ و اراده‌ای پاک و خدایی داشت. پنجم ابتدایی بود که نامه‌ای به امام زمان عج الله تعالی فرجه الشریف نوشت:<br /> باسمه‌تعالی<br /> من آدمی هستم بی‌اختیار که برای پدر و مادرم دردسرهای بزرگی درست می‌کنم. خواهش می‌کنم هرچه زودتر یا مرا انسانی پاک و مخلص در پناه دین قرار بده یا این کار را به عده عزرائیل بگذارید.<br /> من از شما خواهش می‌کنم از شما خواهش می‌کنم. من مانند کبوتر بچه‌ای هستم که در قفس و اسارت شیطان قرار دارم. خواهش می‌کنم به‌حق فاطمه زهرا و به‌حق تشنه‌لبان و تشنه‌لب کربلا 9آزادم کن. اگر حاضر به این کار نیستی مرا هرچه زودتر از دنیا آزادم کن. به‌حق جدّت رسول‌الله قسمت می‌دهم.<br /> نویسنده: عبدالصالح زارع در سن 11 سالگی راوی: حجت‌الاسلام سید حر کاظم‌زاده، دوست شهید<br /> <br /> هم‌سفر<br /> کنار او بودن، همیشه شیرین و لذت‌بخش بود. دوست داشت اطرافیانش را شاد کند. می‌خندید و می‌خنداند. خودش هم آدم شاد و سرحالی بود. با شوخی‌ها و تیکه‌های به‌جا و نکته‌های طنزآلودش، بی‌آن‌که دل کسی را برنجاند یا توهینی به کسی کرده باشد، محیطی بانشاط را رقم می‌زد. <br /> وقتی مسیری طولانی را هم‌سفر می‌شدیم، بی‌هیچ منّتی با جان و دل، تنقلات و میوه می‌خرید تا بیشتر خوش بگذرد. اواخر زمستان بود که برای خادمی شهدا در اردوهای راهیان نور، باهم به جنوب رفتیم. می‌دانست من چقدر به کاهو علاقه‌مندم. خواص درمانی و طبی آن را هم بارها برای دوستانم تعریف کرده بودم. چند لحظه‌ای غیبش زد. وقتی آمد یک بغل کاهو همراهش بود. گفتیم: «ماشاالله، چقدر زیاد؟!» خندید و گفت: «نوش جان. می‌دانید که کاهو خون را هم رقیق می‌کند!»<br /> وقتی باهم تنها می‌شدیم از مسائل طب سنتی و توصیه‌های بهداشتی اسلام و نقشه‌های دشمن در زمینه بیوتروریسم سؤال می‌کرد و با دقت به حرف‌هایم گوش می‌داد. می‌گفت: «از این مدل حرف‌ها باز هم برایم تعریف کن.» از مسائل دینی و اعتقادی سوال می‌کرد و در موقع کار، بسیار جدی بود. قدر عمرش را می‌دانست.راوی: حجت‌الاسلام سید حر کاظم‌زاده، دوست شهید<br /> <br /> <br /> لحظه اجابت<br /> دوره نامزدی‌مان بود که به من گفت: «سر سفره عقد، دعا کردن به اجابت نزدیک‌تر است. آن لحظه حاجتی دارم که دوست دارم تو برایم دعا کنی.»<br /> قبول کردم و کنجکاو بودم که بدانم چه حاجتی برایش به این میزان اهمیت دارد که آن لحظه حساس را برای دعا انتخاب کرده است؟!<br /> سر عقد به ذهنم رسید حالا که قسمت مردانه و زنانه از هم جداست و عبدالصالح بافاصله از من نشسته چطور بدانم که چه در دلش می‌گذرد تا برایش دعا کنم؟ چند لحظه‌ای نگذشت که خواهرش آمد و دستمالی کاغذی را در دستم گذاشت. بازش کردم. خط صالح بود. حاجتش را در آن نوشته بود. از من خواسته بود تا برای شهادتش دعا کنم. من هم باور داشتم که عاقبت به خیری انسان مومن در گرو شهادت فی سبیل الله است. همان لحظه از ته دل و با صداقت از خدا خواستم تا عاقبتِ حیات او را با مهرِ شهادت به پایان برساند. پیش خودم می‌پنداشتم یک‌عمر برای خودش زندگی می‌کند و آن زمان که وقت اجلش سر رسید به لطف و عنایت خدا، شهادت، صفحه آخر کتاب زندگی‌اش خواهد بود. فکر نمی‌کردم دعایم به این زودی مستجاب شود. صالح فکر کرده بود و به این نتیجه رسیده بود که شهادت بهترین هدفی است که می‌تواند به سمت آن حرکت کند. قله را که مشخص کرده بود، مسیر هم برایش مشخص شده بود. برنامه‌های زندگی‌اش را بر همین مدار تنظیم کرده بود.<br /> در کنار دل پاک و رفتارهای مخلصانه‌اش، دعا برای شهادت را نیز هیچ‌گاه از قلم نینداخت. از آن پس به هر مکان زیارتی که می‌رفتیم از من می‌خواست همین دعا را برایش داشته باشم. من هم کوتاهی نمی‌کردم. خواست خدا این بود که در همین جوانی، هم‌نشین شهدا باشد و با خون سرخش مقابل عاشوراییان اباعبدالله علیه‌السلام روسفید شود. اعتراضی ندارم. عاقبت به خیری او همیشه آرزوی من بود. ضمن اینکه با شهید شدنش او را از دست نداده‌ام بلکه برای همیشه به دستش آورده‌ام. به‌راستی چه خیری برای عاقبت انسان فراتر از شهادت وجود دارد؟<br /> راوی: همسر شهید<br /> <br /> <br /> بی‌رحمانه<br /> هجدهم بهمن نود و چهار بود. از چند روز قبل کمی دل‌شوره داشتم. اخبار سوریه را پیگیری می‌کردم. درگیری‌ها شدت گرفته بود. دلم با صالح بود و زیر لب برایش دعا می‌کردم. بابلسر نبودم. رفته بودم پیش پدر و مادرم. برای لحظه‌ای احساس کردم قیافه پدر، جور دیگری است. انگار در دلش تلاطمی ایجاد شده و امواج آن عن‌قریب روی صورتش هویدا خواهد شد. به دلم بد راه ندادم. کمی استراحت کردم. از جایم که برخاستم، گوشی همراهم را روشن کردم. سری به اینترنت زدم تا از آخرین اخبار و اطلاعات روز باخبر بشوم که چشمم به خبر شهادت صالح افتاد. انگار دنیا روی سرم خراب شد. این بی‌رحمانه‌ترین حالتی است که یک نفر ممکن است از فقدان عزیزش باخبر شود.<br /> باور نکردم. خواستم به پدر صالح زنگ بزنم و تکذیب این خبر را از زبان او بشنوم که پدرم مانع شد. بغض راه گلویش را بسته بود. مکثی کرد. دست مرا گرفت و کنار خود نشاند و آرام‌آرام، تلخ‌ترین حقیقت زندگی را برایم شرح داد. صالح دو روز قبل، شهید شده بود.<br /> پدر در عمرش به من دروغ نگفته بود. این بار هم داشت راست می‌گفت؛ اما برای من همه‌چیز بهت‌آور و غیرقابل باور بود.<br /> پیکرش را زود آوردند. آرام و مطمئن در خوابی عمیق فرو رفته بود. بالای سرش نشستم و لحظاتی که نمی‌دانم چقدر بود و چطور گذشت. با او نجوا کردم. این بدن سرد و خموشِ عزیزترین فرد زندگی‌ام بود که آرام و بی‌صدا در کنارم قرار می‌گرفت. مطمئن بودم که مرا می‌بیند و صدایم را می‌شنود. دلم خیلی برایش تنگ شده بود. احساس کردم سال‌هاست که او را ندیده‌ام و به‌اندازه سال‌ها با او گفتنی‌ها دارم. حرف‌هایم را که زدم، سبک شدم. به صالح می‌گفتم: «کاری کردی که به من عزت دادی. شهادت و رفتن تو باعث شد که پیش خدا سربلند بشیم.» با او که خداحافظی کردم؛ باری بزرگ از قلبم برداشته شد. دیگر رفتنش را با همه وجود باور کردم. گفتم: «اللهم تقبل منّا هذا القلیل. خدایا این هدیه را که در برابر عظمت لطف و کرم تو ناچیز است از من پذیرا باش.»<br /> بلند شدم. مثل صالح، محکم و استوار روی پاهایم ایستادم. هدیه‌ای را که در راه حضرت زینب سلام‌الله‌علیها دادم مرا نیز زینبی ساخته بود. می‌دانستم صالح هم از من می‌خواهد که محکم و استوار باشم و خم به ابرو نیاورم. همیشه توصیه می‌کرد که از حضرت زینب سلام‌الله‌علیها صبر بخواهم. می‌گفت: «صِرف شرکت در مجلس روضه که هنر نیست. این اشک‌ها و روضه‌ها باید بهانه باشد تا از اهل‌بیت علیهم‌السلام الگو بگیریم.»<br /> احساس کردم همه می‌خواهند بدانند چه حرفی برای گفتن دارم. گفتم: «خوشحالم و از ته دل راضی که بهترین دسته گل زندگی‌ام را تقدیم راه اهل‌بیت علیهم‌السلام کردم. مگر نه آن‌که گفته‌اند از بهترین‌های خود در راه خدا هدیه بدهید؟ من بهتر و عزیزتر و گران‌بهاتر از صالح چه داشتم که به پیشگاه دوست تقدیم کنم؟ خوشحالم که صالحِ من به آرزوی دیرینه‌اش که سال‌ها برای به دست آوردن آن اشک ریخت و دعا کرد، رسید. خوشحالم که او دیگر شرمنده شهدا و خانواده‌هایشان نیست. اللهم تقبل منّا هذا القربان.»<br /> راوی: همسر شهید<br /> <br /> <br /> <br /> وصیت نامه<br /> بسم رب الحسین<br /> درود بر امام امت، نایب بر حق امام زمان علیه‌السلام حضرت امام خامنه‌ای (مدظله‌العالی). عزیزان من حواستان باشد که این انقلاب اسلامی را به امانت به ما سپردند و نکند در امانت خیانت کنید. این امانت، امانت الهی است. وظیفه همه ماست که از این انقلاب و دستاوردهای آن پاسداری کنیم. دست از این ماه تابان برندارید چرا که این ماه از خورشید عالم‌تاب نور گرفته و بازتاب می‌نماید. همان‌طور که امام خمینی (ره) فرمودند: «پشتیبان ولایت‌ فقیه باشید تا به مملکت شما آسیبی نرسد.» پشتیبان واقعی باشید و نکند به خود آیید و خود را توّاب معرفی کنید که آن روز هم پایان جهل نیست. خدایا از تو یاری می‌خواهم که مرا توان دهی تا در راه رضای تو قدم بردارم و هدفی جز رضایت تو نداشته باشم. ما می‌رویم تا مقابل دشمنان قسم‌خورده اسلام بایستیم و ان‌شاءالله با ایستادگی در برابر ظلم و با از میان برداشتن آنان زمینه‌ساز ظهور حضرت آقا امام زمان علیه‌السلام باشیم و به اذنِ الله زمانی که مهدیِ فاطمه علیهماالسلام ندای «یا لثارات الحسین» برآورد لبیک بگوییم و جزو سربازان آن حضرت باشیم.<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> منابع بازنویس: مشتاقی نیا، سید حمید. کتاب عبدالصالح. قم، نشر: مطاف عشق، 1397<br /> <br /> == رده‌ها ==<br /> {{ترتیب‌پیش‌فرض:عبدالصالح-زارع-بَهنَمیری}}<br /> [[رده: شهدا ]]<br /> [[رده: شهدای مدافع حرم ]]<br /> [[رده: شهدای ایران]]<br /> [[رده: شهدای استان مازندران]]<br /> [[رده: شهدای شهرستان بابلسر]]</div>

Torkasvand98 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%AF%D8%A7%D9%86%D8%B4%E2%80%8C%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87:%D8%B5%D9%81%D8%AD%D9%87_%D8%AA%D9%85%D8%B1%DB%8C%D9%86 2020-01-05T13:10:24Z

<p>Torkasvand98: </p> <hr /> <div>نام و نام خانوادگی: عبدالصالح زارع بَهنَمیری<br /> متولد: بابلسر، بَهنَمیر،1364/01/26 <br /> محل شهادت: سوریه، روستای رتیان در شمال حلب، 1394/11/16<br /> کارشناسی حقوق دانشگاه علمی کاربردی بابل<br /> <br /> شهید مدافع حرم عبدالصالح زارع بهنمیری از مدافعین بابلسری است که بسیجیان و اهالی راهیان نور، غالباً‌ خادمی‌ او را در فکه به یاد دارند.شهید عبدالصالح زارع در 26 فروردین 1364 در خانواده‌ای مذهبی در شهر بَهنَمیر – واقع در شهرستان بابلسر- متولد شد و در 16 بهمن ماه سال 1394 در شمال حلب در کشور سوریه به شهادت رسید.<br /> <br /> https://www.farsnews.com/news/13950131000545/%d9%85%d9%87%d9%85%e2%80%8c%d8%aa%d8%b1%db%8c%d9%86-%d9%be%db%8c%d8%ba%d8%a7%d9%85%db%8c-%da%a9%d9%87-%db%8c%da%a9-%d9%85%d8%af%d8%a7%d9%81%d8%b9-%d8%ad%d8%b1%d9%85-%d8%af%d8%b1-%d8%af%d8%b3%d8%aa%d9%85%d8%a7%d9%84-%da%a9%d8%a7%d8%ba%d8%b0%db%8c-%d9%86%d9%88%d8%b4%d8%aa خبرگزاری فارس<br /> شهید عبدالصالح زارع در 26 فروردین 1364 در خانواده‌ای مذهبی در شهر بَهنَمیر – واقع در شهرستان بابلسر- متولد شد. تحصیلات ابتدایی و راهنمایی را در بَهنَمیر و دبیرستان را در بابلسر گذراند. در دوره تحصیلات ابتدایی به عضویت پایگاه مقاومت بسیج محله کریم‌کُلا درآمد. علاقه‌مند به ورزش رزمی تکواندو بود و از 9 سالگی به این ورزش می‌پرداخت.<br /> پس از اخذ دیپلم در رشته کامپیوتر، هم‌زمان با مهاجرت خانواده به شهر مقدس قم، در کنکور سال 1382 شرکت کرد و در رشته کامپیوتر دانشگاه آزاد اسلامیِ بابل پذیرفته شد. با مشورت خانواده از دانشگاه انصراف داد و سپاه را برای ادامه مسیر زندگی انتخاب کرد. پس از 9 ماه دوره آموزش در تبریز، وارد دوره درجه‌داری سپاه المهدی (عج) بابل شد و در مسیر پاسداری از انقلاب از هیچ تلاشی فروگذار نکرد.<br /> در سال 1383 بازهم در کنکور شرکت کرد و در رشته حقوق (مقطع فوق‌دیپلم) در دانشگاه جامع علمی کاربردی بابل پذیرفته شد.<br /> در سال 1388 به حج عمره مشرف شد. پس از اتفاقات ناگواری که در سال 88 در قالب فتنه رخ داد، برای تسلط بر مسائل روز، انگیزه بیشتری پیدا کرد و به همین منظور تحصیلات خود را در مقطع کارشناسی رشته حقوق ادامه داد.<br /> در سال 1391 ازدواج کرد و زندگی مشترکش را در بابلسر شروع کرد. ثمره این ازدواج پسری به نام محمدحسین است که در فروردین 1394 متولد شد.<br /> با آغاز جنگ در سوریه برای دفاع از حرم حضرت زینب (سلام‌الله‌علیها) و یاری جبهه مقاومت، داوطلبانه عازم سوریه شد. سرانجام پس از سه ماه حضور مداوم در جبهه سوریه در تاریخ 16 بهمن 1394 در روزهای نزدیک به ایام فاطمیه، در حین درگیری با مزدوران تکفیری در شمال شهر حلب، منطقه «رتیان» در اثر اصابت مستقیم گلوله به ناحیه سر، به فیض شهادت نائل آمد. پیکر مطهرش پس از تشییعِ باشکوه، در گلزار شهدای شهر قم آرام گرفت.<br /> <br /> روز شمار زندگی شهید<br /> 1364 تولد در بَهنَمیر بابلسر<br /> 1371 ورود به مدرسه<br /> 1372 ورود به فعالیت‌های پایگاه مقاومت بسیج مسجد<br /> 1382 مهاجرت خانواده به شهر مقدس قم<br /> 1382 کنکور و قبولی در رشته رایانه دانشگاه آزاد بابل<br /> 1382 استخدام در سپاه و انصراف از دانشگاه و استخدام در سپاه<br /> 1383 کنکور مجدد و قبولی در رشته حقوق (درکنار اشتغال به کار سپاه)<br /> 1388 سفر حج عمره<br /> 1391 (5 اسفند) ازدواج: عقد<br /> 1392 (17 اسفند) ازدواج: عروسی<br /> 1394 (فروردین) تولد فرزندش محمدحسین<br /> 1394 (26 آبان) شروع دوره آموزشی جهت اعزام به سوریه<br /> 1394 (اول آذر) اعزام به سوریه<br /> 1394 (16 بهمن) شهادت<br /> 1394 (20 بهمن) تشییع در شهرهای بابلسر و بَهنَمیر<br /> 1394 (21 بهمن) تشییع در حرم مطهر حضرت معصومه سلام‌الله‌علیها و خاک‌سپاری در گلزار شهدای علی ابن جعفر علیه‌السلام قم (قطعه 22)<br /> <br /> <br /> خاطرات<br /> روزی که به دنیا آمد یعنی بیست و ششم فروردین سال شصت و چهار، درست مصادف بود با بیست و پنجم ماه رجب، شهادت امام موسی کاظم علیه‌السلام. هنوز برای نوزادمان اسمی انتخاب نکرده بودیم. آقا عیسی ذوالفقاری، شوهرخاله عبدالصالح بود. او بعدها در عملیات کربلای چهار در شلمچه به خیل شهیدان پیوست. آمده بود بَهنَمیر و نشسته بودیم به صحبت. رادیو داشت ویژه‌برنامه شهادت امام هفتم را پخش می‌کرد. گوینده رادیو گفت که یکی از القاب امام هفتم ما عبدالصالح است.<br /> همان‌جا تلنگری به ذهن عیسی خورد. اندکی سکوت کرد. بعد رو به بنده کرد و گفت: «اسم شما که عبدالوهاب است، امروز هم که شهادت امام هفتم است. اسم این نورسیده را بگذارید عبدالصالح که هم با نام خودت تناسب دارد؛ هم نام و لقبی نیک از امام موسی کاظم علیه‌السلام است.»<br /> حرفش به دلم نشست. به این امید که بنده صالح خدا بشود، همین نام را برایش پسندیدم. موضوع را با مادرش هم در میان گذاشتم. او هم خوشش آمد و استقبال کرد. گفت: «ان‌شاءالله او را به نیّت سربازی اهل‌بیت علیهم‌السلام و امام زمان علیه‌السلام تربیت می‌کنم.» این نام درواقع یادگاری از شهید ذوالفقاری است که باعث شد هر وقت عبدالصالح را صدا بزنیم یادی از او نیز در دلمان زنده شود.راوی: پدر شهید<br /> <br /> کبوتر بچه<br /> پسربچه بود و شیطنت‌هایش دردسر درست می‌کرد. اما در همان زمان هم روحی بزرگ و اراده‌ای پاک و خدایی داشت. پنجم ابتدایی بود که نامه‌ای به امام زمان عج الله تعالی فرجه الشریف نوشت:<br /> باسمه‌تعالی<br /> من آدمی هستم بی‌اختیار که برای پدر و مادرم دردسرهای بزرگی درست می‌کنم. خواهش می‌کنم هرچه زودتر یا مرا انسانی پاک و مخلص در پناه دین قرار بده یا این کار را به عده عزرائیل بگذارید.<br /> من از شما خواهش می‌کنم از شما خواهش می‌کنم. من مانند کبوتر بچه‌ای هستم که در قفس و اسارت شیطان قرار دارم. خواهش می‌کنم به‌حق فاطمه زهرا و به‌حق تشنه‌لبان و تشنه‌لب کربلا 9آزادم کن. اگر حاضر به این کار نیستی مرا هرچه زودتر از دنیا آزادم کن. به‌حق جدّت رسول‌الله قسمت می‌دهم.<br /> نویسنده: عبدالصالح زارع در سن 11 سالگی راوی: حجت‌الاسلام سید حر کاظم‌زاده، دوست شهید<br /> <br /> هم‌سفر<br /> کنار او بودن، همیشه شیرین و لذت‌بخش بود. دوست داشت اطرافیانش را شاد کند. می‌خندید و می‌خنداند. خودش هم آدم شاد و سرحالی بود. با شوخی‌ها و تیکه‌های به‌جا و نکته‌های طنزآلودش، بی‌آن‌که دل کسی را برنجاند یا توهینی به کسی کرده باشد، محیطی بانشاط را رقم می‌زد. <br /> وقتی مسیری طولانی را هم‌سفر می‌شدیم، بی‌هیچ منّتی با جان و دل، تنقلات و میوه می‌خرید تا بیشتر خوش بگذرد. اواخر زمستان بود که برای خادمی شهدا در اردوهای راهیان نور، باهم به جنوب رفتیم. می‌دانست من چقدر به کاهو علاقه‌مندم. خواص درمانی و طبی آن را هم بارها برای دوستانم تعریف کرده بودم. چند لحظه‌ای غیبش زد. وقتی آمد یک بغل کاهو همراهش بود. گفتیم: «ماشاالله، چقدر زیاد؟!» خندید و گفت: «نوش جان. می‌دانید که کاهو خون را هم رقیق می‌کند!»<br /> وقتی باهم تنها می‌شدیم از مسائل طب سنتی و توصیه‌های بهداشتی اسلام و نقشه‌های دشمن در زمینه بیوتروریسم سؤال می‌کرد و با دقت به حرف‌هایم گوش می‌داد. می‌گفت: «از این مدل حرف‌ها باز هم برایم تعریف کن.» از مسائل دینی و اعتقادی سوال می‌کرد و در موقع کار، بسیار جدی بود. قدر عمرش را می‌دانست.راوی: حجت‌الاسلام سید حر کاظم‌زاده، دوست شهید<br /> <br /> <br /> لحظه اجابت<br /> دوره نامزدی‌مان بود که به من گفت: «سر سفره عقد، دعا کردن به اجابت نزدیک‌تر است. آن لحظه حاجتی دارم که دوست دارم تو برایم دعا کنی.»<br /> قبول کردم و کنجکاو بودم که بدانم چه حاجتی برایش به این میزان اهمیت دارد که آن لحظه حساس را برای دعا انتخاب کرده است؟!<br /> سر عقد به ذهنم رسید حالا که قسمت مردانه و زنانه از هم جداست و عبدالصالح بافاصله از من نشسته چطور بدانم که چه در دلش می‌گذرد تا برایش دعا کنم؟ چند لحظه‌ای نگذشت که خواهرش آمد و دستمالی کاغذی را در دستم گذاشت. بازش کردم. خط صالح بود. حاجتش را در آن نوشته بود. از من خواسته بود تا برای شهادتش دعا کنم. من هم باور داشتم که عاقبت به خیری انسان مومن در گرو شهادت فی سبیل الله است. همان لحظه از ته دل و با صداقت از خدا خواستم تا عاقبتِ حیات او را با مهرِ شهادت به پایان برساند. پیش خودم می‌پنداشتم یک‌عمر برای خودش زندگی می‌کند و آن زمان که وقت اجلش سر رسید به لطف و عنایت خدا، شهادت، صفحه آخر کتاب زندگی‌اش خواهد بود. فکر نمی‌کردم دعایم به این زودی مستجاب شود. صالح فکر کرده بود و به این نتیجه رسیده بود که شهادت بهترین هدفی است که می‌تواند به سمت آن حرکت کند. قله را که مشخص کرده بود، مسیر هم برایش مشخص شده بود. برنامه‌های زندگی‌اش را بر همین مدار تنظیم کرده بود.<br /> در کنار دل پاک و رفتارهای مخلصانه‌اش، دعا برای شهادت را نیز هیچ‌گاه از قلم نینداخت. از آن پس به هر مکان زیارتی که می‌رفتیم از من می‌خواست همین دعا را برایش داشته باشم. من هم کوتاهی نمی‌کردم. خواست خدا این بود که در همین جوانی، هم‌نشین شهدا باشد و با خون سرخش مقابل عاشوراییان اباعبدالله علیه‌السلام روسفید شود. اعتراضی ندارم. عاقبت به خیری او همیشه آرزوی من بود. ضمن اینکه با شهید شدنش او را از دست نداده‌ام بلکه برای همیشه به دستش آورده‌ام. به‌راستی چه خیری برای عاقبت انسان فراتر از شهادت وجود دارد؟<br /> راوی: همسر شهید<br /> <br /> <br /> بی‌رحمانه<br /> هجدهم بهمن نود و چهار بود. از چند روز قبل کمی دل‌شوره داشتم. اخبار سوریه را پیگیری می‌کردم. درگیری‌ها شدت گرفته بود. دلم با صالح بود و زیر لب برایش دعا می‌کردم. بابلسر نبودم. رفته بودم پیش پدر و مادرم. برای لحظه‌ای احساس کردم قیافه پدر، جور دیگری است. انگار در دلش تلاطمی ایجاد شده و امواج آن عن‌قریب روی صورتش هویدا خواهد شد. به دلم بد راه ندادم. کمی استراحت کردم. از جایم که برخاستم، گوشی همراهم را روشن کردم. سری به اینترنت زدم تا از آخرین اخبار و اطلاعات روز باخبر بشوم که چشمم به خبر شهادت صالح افتاد. انگار دنیا روی سرم خراب شد. این بی‌رحمانه‌ترین حالتی است که یک نفر ممکن است از فقدان عزیزش باخبر شود.<br /> باور نکردم. خواستم به پدر صالح زنگ بزنم و تکذیب این خبر را از زبان او بشنوم که پدرم مانع شد. بغض راه گلویش را بسته بود. مکثی کرد. دست مرا گرفت و کنار خود نشاند و آرام‌آرام، تلخ‌ترین حقیقت زندگی را برایم شرح داد. صالح دو روز قبل، شهید شده بود.<br /> پدر در عمرش به من دروغ نگفته بود. این بار هم داشت راست می‌گفت؛ اما برای من همه‌چیز بهت‌آور و غیرقابل باور بود.<br /> پیکرش را زود آوردند. آرام و مطمئن در خوابی عمیق فرو رفته بود. بالای سرش نشستم و لحظاتی که نمی‌دانم چقدر بود و چطور گذشت. با او نجوا کردم. این بدن سرد و خموشِ عزیزترین فرد زندگی‌ام بود که آرام و بی‌صدا در کنارم قرار می‌گرفت. مطمئن بودم که مرا می‌بیند و صدایم را می‌شنود. دلم خیلی برایش تنگ شده بود. احساس کردم سال‌هاست که او را ندیده‌ام و به‌اندازه سال‌ها با او گفتنی‌ها دارم. حرف‌هایم را که زدم، سبک شدم. به صالح می‌گفتم: «کاری کردی که به من عزت دادی. شهادت و رفتن تو باعث شد که پیش خدا سربلند بشیم.» با او که خداحافظی کردم؛ باری بزرگ از قلبم برداشته شد. دیگر رفتنش را با همه وجود باور کردم. گفتم: «اللهم تقبل منّا هذا القلیل. خدایا این هدیه را که در برابر عظمت لطف و کرم تو ناچیز است از من پذیرا باش.»<br /> بلند شدم. مثل صالح، محکم و استوار روی پاهایم ایستادم. هدیه‌ای را که در راه حضرت زینب سلام‌الله‌علیها دادم مرا نیز زینبی ساخته بود. می‌دانستم صالح هم از من می‌خواهد که محکم و استوار باشم و خم به ابرو نیاورم. همیشه توصیه می‌کرد که از حضرت زینب سلام‌الله‌علیها صبر بخواهم. می‌گفت: «صِرف شرکت در مجلس روضه که هنر نیست. این اشک‌ها و روضه‌ها باید بهانه باشد تا از اهل‌بیت علیهم‌السلام الگو بگیریم.»<br /> احساس کردم همه می‌خواهند بدانند چه حرفی برای گفتن دارم. گفتم: «خوشحالم و از ته دل راضی که بهترین دسته گل زندگی‌ام را تقدیم راه اهل‌بیت علیهم‌السلام کردم. مگر نه آن‌که گفته‌اند از بهترین‌های خود در راه خدا هدیه بدهید؟ من بهتر و عزیزتر و گران‌بهاتر از صالح چه داشتم که به پیشگاه دوست تقدیم کنم؟ خوشحالم که صالحِ من به آرزوی دیرینه‌اش که سال‌ها برای به دست آوردن آن اشک ریخت و دعا کرد، رسید. خوشحالم که او دیگر شرمنده شهدا و خانواده‌هایشان نیست. اللهم تقبل منّا هذا القربان.»<br /> راوی: همسر شهید<br /> <br /> <br /> <br /> وصیت نامه<br /> بسم رب الحسین<br /> درود بر امام امت، نایب بر حق امام زمان علیه‌السلام حضرت امام خامنه‌ای (مدظله‌العالی). عزیزان من حواستان باشد که این انقلاب اسلامی را به امانت به ما سپردند و نکند در امانت خیانت کنید. این امانت، امانت الهی است. وظیفه همه ماست که از این انقلاب و دستاوردهای آن پاسداری کنیم. دست از این ماه تابان برندارید چرا که این ماه از خورشید عالم‌تاب نور گرفته و بازتاب می‌نماید. همان‌طور که امام خمینی (ره) فرمودند: «پشتیبان ولایت‌ فقیه باشید تا به مملکت شما آسیبی نرسد.» پشتیبان واقعی باشید و نکند به خود آیید و خود را توّاب معرفی کنید که آن روز هم پایان جهل نیست. خدایا از تو یاری می‌خواهم که مرا توان دهی تا در راه رضای تو قدم بردارم و هدفی جز رضایت تو نداشته باشم. ما می‌رویم تا مقابل دشمنان قسم‌خورده اسلام بایستیم و ان‌شاءالله با ایستادگی در برابر ظلم و با از میان برداشتن آنان زمینه‌ساز ظهور حضرت آقا امام زمان علیه‌السلام باشیم و به اذنِ الله زمانی که مهدیِ فاطمه علیهماالسلام ندای «یا لثارات الحسین» برآورد لبیک بگوییم و جزو سربازان آن حضرت باشیم.<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> منابع بازنویس: مشتاقی نیا، سید حمید. کتاب عبدالصالح. قم، نشر: مطاف عشق، 1397<br /> <br /> == رده‌ها ==<br /> {{ترتیب‌پیش‌فرض:عبدالصالح-زارع-بَهنَمیری}}<br /> [[رده: شهدا ]]<br /> [[رده: شهدای مدافع حرم ]]<br /> [[رده: شهدای ایران]]<br /> [[رده: شهدای استان قم]]<br /> [[رده: شهدای شهرستان قم]]</div>

Torkasvand98 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%AF%D8%A7%D9%86%D8%B4%E2%80%8C%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87:%D8%B5%D9%81%D8%AD%D9%87_%D8%AA%D9%85%D8%B1%DB%8C%D9%86 2020-01-05T13:07:26Z

<p>Torkasvand98: </p> <hr /> <div>نام و نام خانوادگی: عبدالصالح زارع بَهنَمیری<br /> متولد: بابلسر، بَهنَمیر،1364/01/26 <br /> محل شهادت: سوریه، روستای رتیان در شمال حلب، 1394/11/16<br /> کارشناسی حقوق دانشگاه علمی کاربردی بابل<br /> <br /> شهید مدافع حرم عبدالصالح زارع بهنمیری از مدافعین بابلسری است که بسیجیان و اهالی راهیان نور، غالباً‌ خادمی‌ او را در فکه به یاد دارند.شهید عبدالصالح زارع در 26 فروردین 1364 در خانواده‌ای مذهبی در شهر بَهنَمیر – واقع در شهرستان بابلسر- متولد شد و در 16 بهمن ماه سال 1394 در شمال حلب در کشور سوریه به شهادت رسید.<br /> <br /> https://www.farsnews.com/news/13950131000545/%d9%85%d9%87%d9%85%e2%80%8c%d8%aa%d8%b1%db%8c%d9%86-%d9%be%db%8c%d8%ba%d8%a7%d9%85%db%8c-%da%a9%d9%87-%db%8c%da%a9-%d9%85%d8%af%d8%a7%d9%81%d8%b9-%d8%ad%d8%b1%d9%85-%d8%af%d8%b1-%d8%af%d8%b3%d8%aa%d9%85%d8%a7%d9%84-%da%a9%d8%a7%d8%ba%d8%b0%db%8c-%d9%86%d9%88%d8%b4%d8%aa خبرگزاری فارس<br /> شهید عبدالصالح زارع در 26 فروردین 1364 در خانواده‌ای مذهبی در شهر بَهنَمیر – واقع در شهرستان بابلسر- متولد شد. تحصیلات ابتدایی و راهنمایی را در بَهنَمیر و دبیرستان را در بابلسر گذراند. در دوره تحصیلات ابتدایی به عضویت پایگاه مقاومت بسیج محله کریم‌کُلا درآمد. علاقه‌مند به ورزش رزمی تکواندو بود و از 9 سالگی به این ورزش می‌پرداخت.<br /> پس از اخذ دیپلم در رشته کامپیوتر، هم‌زمان با مهاجرت خانواده به شهر مقدس قم، در کنکور سال 1382 شرکت کرد و در رشته کامپیوتر دانشگاه آزاد اسلامیِ بابل پذیرفته شد. با مشورت خانواده از دانشگاه انصراف داد و سپاه را برای ادامه مسیر زندگی انتخاب کرد. پس از 9 ماه دوره آموزش در تبریز، وارد دوره درجه‌داری سپاه المهدی (عج) بابل شد و در مسیر پاسداری از انقلاب از هیچ تلاشی فروگذار نکرد.<br /> در سال 1383 بازهم در کنکور شرکت کرد و در رشته حقوق (مقطع فوق‌دیپلم) در دانشگاه جامع علمی کاربردی بابل پذیرفته شد.<br /> در سال 1388 به حج عمره مشرف شد. پس از اتفاقات ناگواری که در سال 88 در قالب فتنه رخ داد، برای تسلط بر مسائل روز، انگیزه بیشتری پیدا کرد و به همین منظور تحصیلات خود را در مقطع کارشناسی رشته حقوق ادامه داد.<br /> در سال 1391 ازدواج کرد و زندگی مشترکش را در بابلسر شروع کرد. ثمره این ازدواج پسری به نام محمدحسین است که در فروردین 1394 متولد شد.<br /> با آغاز جنگ در سوریه برای دفاع از حرم حضرت زینب (سلام‌الله‌علیها) و یاری جبهه مقاومت، داوطلبانه عازم سوریه شد. سرانجام پس از سه ماه حضور مداوم در جبهه سوریه در تاریخ 16 بهمن 1394 در روزهای نزدیک به ایام فاطمیه، در حین درگیری با مزدوران تکفیری در شمال شهر حلب، منطقه «رتیان» در اثر اصابت مستقیم گلوله به ناحیه سر، به فیض شهادت نائل آمد. پیکر مطهرش پس از تشییعِ باشکوه، در گلزار شهدای شهر قم آرام گرفت.<br /> <br /> روز شمار زندگی شهید<br /> 1364 تولد در بَهنَمیر بابلسر<br /> 1371 ورود به مدرسه<br /> 1372 ورود به فعالیت‌های پایگاه مقاومت بسیج مسجد<br /> 1382 مهاجرت خانواده به شهر مقدس قم<br /> 1382 کنکور و قبولی در رشته رایانه دانشگاه آزاد بابل<br /> 1382 استخدام در سپاه و انصراف از دانشگاه و استخدام در سپاه<br /> 1383 کنکور مجدد و قبولی در رشته حقوق (درکنار اشتغال به کار سپاه)<br /> 1388 سفر حج عمره<br /> 1391 (5 اسفند) ازدواج: عقد<br /> 1392 (17 اسفند) ازدواج: عروسی<br /> 1394 (فروردین) تولد فرزندش محمدحسین<br /> 1394 (26 آبان) شروع دوره آموزشی جهت اعزام به سوریه<br /> 1394 (اول آذر) اعزام به سوریه<br /> 1394 (16 بهمن) شهادت<br /> 1394 (20 بهمن) تشییع در شهرهای بابلسر و بَهنَمیر<br /> 1394 (21 بهمن) تشییع در حرم مطهر حضرت معصومه سلام‌الله‌علیها و خاک‌سپاری در گلزار شهدای علی ابن جعفر علیه‌السلام قم (قطعه 22)<br /> <br /> <br /> خاطرات<br /> روزی که به دنیا آمد یعنی بیست و ششم فروردین سال شصت و چهار، درست مصادف بود با بیست و پنجم ماه رجب، شهادت امام موسی کاظم علیه‌السلام. هنوز برای نوزادمان اسمی انتخاب نکرده بودیم. آقا عیسی ذوالفقاری، شوهرخاله عبدالصالح بود. او بعدها در عملیات کربلای چهار در شلمچه به خیل شهیدان پیوست. آمده بود بَهنَمیر و نشسته بودیم به صحبت. رادیو داشت ویژه‌برنامه شهادت امام هفتم را پخش می‌کرد. گوینده رادیو گفت که یکی از القاب امام هفتم ما عبدالصالح است.<br /> همان‌جا تلنگری به ذهن عیسی خورد. اندکی سکوت کرد. بعد رو به بنده کرد و گفت: «اسم شما که عبدالوهاب است، امروز هم که شهادت امام هفتم است. اسم این نورسیده را بگذارید عبدالصالح که هم با نام خودت تناسب دارد؛ هم نام و لقبی نیک از امام موسی کاظم علیه‌السلام است.»<br /> حرفش به دلم نشست. به این امید که بنده صالح خدا بشود، همین نام را برایش پسندیدم. موضوع را با مادرش هم در میان گذاشتم. او هم خوشش آمد و استقبال کرد. گفت: «ان‌شاءالله او را به نیّت سربازی اهل‌بیت علیهم‌السلام و امام زمان علیه‌السلام تربیت می‌کنم.» این نام درواقع یادگاری از شهید ذوالفقاری است که باعث شد هر وقت عبدالصالح را صدا بزنیم یادی از او نیز در دلمان زنده شود.راوی: پدر شهید<br /> <br /> کبوتر بچه<br /> پسربچه بود و شیطنت‌هایش دردسر درست می‌کرد. اما در همان زمان هم روحی بزرگ و اراده‌ای پاک و خدایی داشت. پنجم ابتدایی بود که نامه‌ای به امام زمان عج الله تعالی فرجه الشریف نوشت:<br /> باسمه‌تعالی<br /> من آدمی هستم بی‌اختیار که برای پدر و مادرم دردسرهای بزرگی درست می‌کنم. خواهش می‌کنم هرچه زودتر یا مرا انسانی پاک و مخلص در پناه دین قرار بده یا این کار را به عده عزرائیل بگذارید.<br /> من از شما خواهش می‌کنم از شما خواهش می‌کنم. من مانند کبوتر بچه‌ای هستم که در قفس و اسارت شیطان قرار دارم. خواهش می‌کنم به‌حق فاطمه زهرا و به‌حق تشنه‌لبان و تشنه‌لب کربلا 9آزادم کن. اگر حاضر به این کار نیستی مرا هرچه زودتر از دنیا آزادم کن. به‌حق جدّت رسول‌الله قسمت می‌دهم.<br /> نویسنده: عبدالصالح زارع در سن 11 سالگی راوی: حجت‌الاسلام سید حر کاظم‌زاده، دوست شهید<br /> <br /> هم‌سفر<br /> کنار او بودن، همیشه شیرین و لذت‌بخش بود. دوست داشت اطرافیانش را شاد کند. می‌خندید و می‌خنداند. خودش هم آدم شاد و سرحالی بود. با شوخی‌ها و تیکه‌های به‌جا و نکته‌های طنزآلودش، بی‌آن‌که دل کسی را برنجاند یا توهینی به کسی کرده باشد، محیطی بانشاط را رقم می‌زد. <br /> وقتی مسیری طولانی را هم‌سفر می‌شدیم، بی‌هیچ منّتی با جان و دل، تنقلات و میوه می‌خرید تا بیشتر خوش بگذرد. اواخر زمستان بود که برای خادمی شهدا در اردوهای راهیان نور، باهم به جنوب رفتیم. می‌دانست من چقدر به کاهو علاقه‌مندم. خواص درمانی و طبی آن را هم بارها برای دوستانم تعریف کرده بودم. چند لحظه‌ای غیبش زد. وقتی آمد یک بغل کاهو همراهش بود. گفتیم: «ماشاالله، چقدر زیاد؟!» خندید و گفت: «نوش جان. می‌دانید که کاهو خون را هم رقیق می‌کند!»<br /> وقتی باهم تنها می‌شدیم از مسائل طب سنتی و توصیه‌های بهداشتی اسلام و نقشه‌های دشمن در زمینه بیوتروریسم سؤال می‌کرد و با دقت به حرف‌هایم گوش می‌داد. می‌گفت: «از این مدل حرف‌ها باز هم برایم تعریف کن.» از مسائل دینی و اعتقادی سوال می‌کرد و در موقع کار، بسیار جدی بود. قدر عمرش را می‌دانست.راوی: حجت‌الاسلام سید حر کاظم‌زاده، دوست شهید<br /> <br /> <br /> لحظه اجابت<br /> دوره نامزدی‌مان بود که به من گفت: «سر سفره عقد، دعا کردن به اجابت نزدیک‌تر است. آن لحظه حاجتی دارم که دوست دارم تو برایم دعا کنی.»<br /> قبول کردم و کنجکاو بودم که بدانم چه حاجتی برایش به این میزان اهمیت دارد که آن لحظه حساس را برای دعا انتخاب کرده است؟!<br /> سر عقد به ذهنم رسید حالا که قسمت مردانه و زنانه از هم جداست و عبدالصالح بافاصله از من نشسته چطور بدانم که چه در دلش می‌گذرد تا برایش دعا کنم؟ چند لحظه‌ای نگذشت که خواهرش آمد و دستمالی کاغذی را در دستم گذاشت. بازش کردم. خط صالح بود. حاجتش را در آن نوشته بود. از من خواسته بود تا برای شهادتش دعا کنم. من هم باور داشتم که عاقبت به خیری انسان مومن در گرو شهادت فی سبیل الله است. همان لحظه از ته دل و با صداقت از خدا خواستم تا عاقبتِ حیات او را با مهرِ شهادت به پایان برساند. پیش خودم می‌پنداشتم یک‌عمر برای خودش زندگی می‌کند و آن زمان که وقت اجلش سر رسید به لطف و عنایت خدا، شهادت، صفحه آخر کتاب زندگی‌اش خواهد بود. فکر نمی‌کردم دعایم به این زودی مستجاب شود. صالح فکر کرده بود و به این نتیجه رسیده بود که شهادت بهترین هدفی است که می‌تواند به سمت آن حرکت کند. قله را که مشخص کرده بود، مسیر هم برایش مشخص شده بود. برنامه‌های زندگی‌اش را بر همین مدار تنظیم کرده بود.<br /> در کنار دل پاک و رفتارهای مخلصانه‌اش، دعا برای شهادت را نیز هیچ‌گاه از قلم نینداخت. از آن پس به هر مکان زیارتی که می‌رفتیم از من می‌خواست همین دعا را برایش داشته باشم. من هم کوتاهی نمی‌کردم. خواست خدا این بود که در همین جوانی، هم‌نشین شهدا باشد و با خون سرخش مقابل عاشوراییان اباعبدالله علیه‌السلام روسفید شود. اعتراضی ندارم. عاقبت به خیری او همیشه آرزوی من بود. ضمن اینکه با شهید شدنش او را از دست نداده‌ام بلکه برای همیشه به دستش آورده‌ام. به‌راستی چه خیری برای عاقبت انسان فراتر از شهادت وجود دارد؟<br /> راوی: همسر شهید<br /> <br /> <br /> بی‌رحمانه<br /> هجدهم بهمن نود و چهار بود. از چند روز قبل کمی دل‌شوره داشتم. اخبار سوریه را پیگیری می‌کردم. درگیری‌ها شدت گرفته بود. دلم با صالح بود و زیر لب برایش دعا می‌کردم. بابلسر نبودم. رفته بودم پیش پدر و مادرم. برای لحظه‌ای احساس کردم قیافه پدر، جور دیگری است. انگار در دلش تلاطمی ایجاد شده و امواج آن عن‌قریب روی صورتش هویدا خواهد شد. به دلم بد راه ندادم. کمی استراحت کردم. از جایم که برخاستم، گوشی همراهم را روشن کردم. سری به اینترنت زدم تا از آخرین اخبار و اطلاعات روز باخبر بشوم که چشمم به خبر شهادت صالح افتاد. انگار دنیا روی سرم خراب شد. این بی‌رحمانه‌ترین حالتی است که یک نفر ممکن است از فقدان عزیزش باخبر شود.<br /> باور نکردم. خواستم به پدر صالح زنگ بزنم و تکذیب این خبر را از زبان او بشنوم که پدرم مانع شد. بغض راه گلویش را بسته بود. مکثی کرد. دست مرا گرفت و کنار خود نشاند و آرام‌آرام، تلخ‌ترین حقیقت زندگی را برایم شرح داد. صالح دو روز قبل، شهید شده بود.<br /> پدر در عمرش به من دروغ نگفته بود. این بار هم داشت راست می‌گفت؛ اما برای من همه‌چیز بهت‌آور و غیرقابل باور بود.<br /> پیکرش را زود آوردند. آرام و مطمئن در خوابی عمیق فرو رفته بود. بالای سرش نشستم و لحظاتی که نمی‌دانم چقدر بود و چطور گذشت. با او نجوا کردم. این بدن سرد و خموشِ عزیزترین فرد زندگی‌ام بود که آرام و بی‌صدا در کنارم قرار می‌گرفت. مطمئن بودم که مرا می‌بیند و صدایم را می‌شنود. دلم خیلی برایش تنگ شده بود. احساس کردم سال‌هاست که او را ندیده‌ام و به‌اندازه سال‌ها با او گفتنی‌ها دارم. حرف‌هایم را که زدم، سبک شدم. به صالح می‌گفتم: «کاری کردی که به من عزت دادی. شهادت و رفتن تو باعث شد که پیش خدا سربلند بشیم.» با او که خداحافظی کردم؛ باری بزرگ از قلبم برداشته شد. دیگر رفتنش را با همه وجود باور کردم. گفتم: «اللهم تقبل منّا هذا القلیل. خدایا این هدیه را که در برابر عظمت لطف و کرم تو ناچیز است از من پذیرا باش.»<br /> بلند شدم. مثل صالح، محکم و استوار روی پاهایم ایستادم. هدیه‌ای را که در راه حضرت زینب سلام‌الله‌علیها دادم مرا نیز زینبی ساخته بود. می‌دانستم صالح هم از من می‌خواهد که محکم و استوار باشم و خم به ابرو نیاورم. همیشه توصیه می‌کرد که از حضرت زینب سلام‌الله‌علیها صبر بخواهم. می‌گفت: «صِرف شرکت در مجلس روضه که هنر نیست. این اشک‌ها و روضه‌ها باید بهانه باشد تا از اهل‌بیت علیهم‌السلام الگو بگیریم.»<br /> احساس کردم همه می‌خواهند بدانند چه حرفی برای گفتن دارم. گفتم: «خوشحالم و از ته دل راضی که بهترین دسته گل زندگی‌ام را تقدیم راه اهل‌بیت علیهم‌السلام کردم. مگر نه آن‌که گفته‌اند از بهترین‌های خود در راه خدا هدیه بدهید؟ من بهتر و عزیزتر و گران‌بهاتر از صالح چه داشتم که به پیشگاه دوست تقدیم کنم؟ خوشحالم که صالحِ من به آرزوی دیرینه‌اش که سال‌ها برای به دست آوردن آن اشک ریخت و دعا کرد، رسید. خوشحالم که او دیگر شرمنده شهدا و خانواده‌هایشان نیست. اللهم تقبل منّا هذا القربان.»<br /> راوی: همسر شهید<br /> <br /> <br /> <br /> وصیت نامه<br /> بسم رب الحسین<br /> درود بر امام امت، نایب بر حق امام زمان علیه‌السلام حضرت امام خامنه‌ای (مدظله‌العالی). عزیزان من حواستان باشد که این انقلاب اسلامی را به امانت به ما سپردند و نکند در امانت خیانت کنید. این امانت، امانت الهی است. وظیفه همه ماست که از این انقلاب و دستاوردهای آن پاسداری کنیم. دست از این ماه تابان برندارید چرا که این ماه از خورشید عالم‌تاب نور گرفته و بازتاب می‌نماید. همان‌طور که امام خمینی (ره) فرمودند: «پشتیبان ولایت‌ فقیه باشید تا به مملکت شما آسیبی نرسد.» پشتیبان واقعی باشید و نکند به خود آیید و خود را توّاب معرفی کنید که آن روز هم پایان جهل نیست. خدایا از تو یاری می‌خواهم که مرا توان دهی تا در راه رضای تو قدم بردارم و هدفی جز رضایت تو نداشته باشم. ما می‌رویم تا مقابل دشمنان قسم‌خورده اسلام بایستیم و ان‌شاءالله با ایستادگی در برابر ظلم و با از میان برداشتن آنان زمینه‌ساز ظهور حضرت آقا امام زمان علیه‌السلام باشیم و به اذنِ الله زمانی که مهدیِ فاطمه علیهماالسلام ندای «یا لثارات الحسین» برآورد لبیک بگوییم و جزو سربازان آن حضرت باشیم.<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> منابع بازنویس: مشتاقی نیا، سید حمید. کتاب عبدالصالح. قم، نشر: مطاف عشق، 1397<br /> <br /> جهادگری:<br /> == رده‌ها ==<br /> {{ترتیب‌پیش‌فرض:عبدالصالح-زارع-بَهنَمیری}}<br /> [[رده: شهدا ]]<br /> [[رده: شهدای مدافع حرم ]]<br /> [[رده: شهدای ایران]]<br /> [[رده: شهدای استان قم]]<br /> [[رده: شهدای شهرستان قم]]</div>

Torkasvand98 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%AF%D8%A7%D9%86%D8%B4%E2%80%8C%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87:%D8%B5%D9%81%D8%AD%D9%87_%D8%AA%D9%85%D8%B1%DB%8C%D9%86 2020-01-05T13:02:44Z

<p>Torkasvand98: </p> <hr /> <div>نام و نام خانوادگی: عبدالصالح زارع بَهنَمیری<br /> متولد: بابلسر، بَهنَمیر،1364/01/26 <br /> محل شهادت: سوریه، روستای رتیان در شمال حلب، 1394/11/16<br /> کارشناسی حقوق دانشگاه علمی کاربردی بابل<br /> <br /> شهید مدافع حرم عبدالصالح زارع بهنمیری از مدافعین بابلسری است که بسیجیان و اهالی راهیان نور، غالباً‌ خادمی‌ او را در فکه به یاد دارند.شهید عبدالصالح زارع در 26 فروردین 1364 در خانواده‌ای مذهبی در شهر بَهنَمیر – واقع در شهرستان بابلسر- متولد شد و در 16 بهمن ماه سال 1394 در شمال حلب در کشور سوریه به شهادت رسید.<br /> <br /> https://www.farsnews.com/news/13950131000545/%d9%85%d9%87%d9%85%e2%80%8c%d8%aa%d8%b1%db%8c%d9%86-%d9%be%db%8c%d8%ba%d8%a7%d9%85%db%8c-%da%a9%d9%87-%db%8c%da%a9-%d9%85%d8%af%d8%a7%d9%81%d8%b9-%d8%ad%d8%b1%d9%85-%d8%af%d8%b1-%d8%af%d8%b3%d8%aa%d9%85%d8%a7%d9%84-%da%a9%d8%a7%d8%ba%d8%b0%db%8c-%d9%86%d9%88%d8%b4%d8%aa خبرگزاری فارس<br /> شهید عبدالصالح زارع در 26 فروردین 1364 در خانواده‌ای مذهبی در شهر بَهنَمیر – واقع در شهرستان بابلسر- متولد شد. تحصیلات ابتدایی و راهنمایی را در بَهنَمیر و دبیرستان را در بابلسر گذراند. در دوره تحصیلات ابتدایی به عضویت پایگاه مقاومت بسیج محله کریم‌کُلا درآمد. علاقه‌مند به ورزش رزمی تکواندو بود و از 9 سالگی به این ورزش می‌پرداخت.<br /> پس از اخذ دیپلم در رشته کامپیوتر، هم‌زمان با مهاجرت خانواده به شهر مقدس قم، در کنکور سال 1382 شرکت کرد و در رشته کامپیوتر دانشگاه آزاد اسلامیِ بابل پذیرفته شد. با مشورت خانواده از دانشگاه انصراف داد و سپاه را برای ادامه مسیر زندگی انتخاب کرد. پس از 9 ماه دوره آموزش در تبریز، وارد دوره درجه‌داری سپاه المهدی (عج) بابل شد و در مسیر پاسداری از انقلاب از هیچ تلاشی فروگذار نکرد.<br /> در سال 1383 بازهم در کنکور شرکت کرد و در رشته حقوق (مقطع فوق‌دیپلم) در دانشگاه جامع علمی کاربردی بابل پذیرفته شد.<br /> در سال 1388 به حج عمره مشرف شد. پس از اتفاقات ناگواری که در سال 88 در قالب فتنه رخ داد، برای تسلط بر مسائل روز، انگیزه بیشتری پیدا کرد و به همین منظور تحصیلات خود را در مقطع کارشناسی رشته حقوق ادامه داد.<br /> در سال 1391 ازدواج کرد و زندگی مشترکش را در بابلسر شروع کرد. ثمره این ازدواج پسری به نام محمدحسین است که در فروردین 1394 متولد شد.<br /> با آغاز جنگ در سوریه برای دفاع از حرم حضرت زینب (سلام‌الله‌علیها) و یاری جبهه مقاومت، داوطلبانه عازم سوریه شد. سرانجام پس از سه ماه حضور مداوم در جبهه سوریه در تاریخ 16 بهمن 1394 در روزهای نزدیک به ایام فاطمیه، در حین درگیری با مزدوران تکفیری در شمال شهر حلب، منطقه «رتیان» در اثر اصابت مستقیم گلوله به ناحیه سر، به فیض شهادت نائل آمد. پیکر مطهرش پس از تشییعِ باشکوه، در گلزار شهدای شهر قم آرام گرفت.<br /> <br /> روز شمار زندگی شهید<br /> 1364 تولد در بَهنَمیر بابلسر<br /> 1371 ورود به مدرسه<br /> 1372 ورود به فعالیت‌های پایگاه مقاومت بسیج مسجد<br /> 1382 مهاجرت خانواده به شهر مقدس قم<br /> 1382 کنکور و قبولی در رشته رایانه دانشگاه آزاد بابل<br /> 1382 استخدام در سپاه و انصراف از دانشگاه و استخدام در سپاه<br /> 1383 کنکور مجدد و قبولی در رشته حقوق (درکنار اشتغال به کار سپاه)<br /> 1388 سفر حج عمره<br /> 1391 (5 اسفند) ازدواج: عقد<br /> 1392 (17 اسفند) ازدواج: عروسی<br /> 1394 (فروردین) تولد فرزندش محمدحسین<br /> 1394 (26 آبان) شروع دوره آموزشی جهت اعزام به سوریه<br /> 1394 (اول آذر) اعزام به سوریه<br /> 1394 (16 بهمن) شهادت<br /> 1394 (20 بهمن) تشییع در شهرهای بابلسر و بَهنَمیر<br /> 1394 (21 بهمن) تشییع در حرم مطهر حضرت معصومه سلام‌الله‌علیها و خاک‌سپاری در گلزار شهدای علی ابن جعفر علیه‌السلام قم (قطعه 22)<br /> <br /> <br /> خاطرات<br /> روزی که به دنیا آمد یعنی بیست و ششم فروردین سال شصت و چهار، درست مصادف بود با بیست و پنجم ماه رجب، شهادت امام موسی کاظم علیه‌السلام. هنوز برای نوزادمان اسمی انتخاب نکرده بودیم. آقا عیسی ذوالفقاری، شوهرخاله عبدالصالح بود. او بعدها در عملیات کربلای چهار در شلمچه به خیل شهیدان پیوست. آمده بود بَهنَمیر و نشسته بودیم به صحبت. رادیو داشت ویژه‌برنامه شهادت امام هفتم را پخش می‌کرد. گوینده رادیو گفت که یکی از القاب امام هفتم ما عبدالصالح است.<br /> همان‌جا تلنگری به ذهن عیسی خورد. اندکی سکوت کرد. بعد رو به بنده کرد و گفت: «اسم شما که عبدالوهاب است، امروز هم که شهادت امام هفتم است. اسم این نورسیده را بگذارید عبدالصالح که هم با نام خودت تناسب دارد؛ هم نام و لقبی نیک از امام موسی کاظم علیه‌السلام است.»<br /> حرفش به دلم نشست. به این امید که بنده صالح خدا بشود، همین نام را برایش پسندیدم. موضوع را با مادرش هم در میان گذاشتم. او هم خوشش آمد و استقبال کرد. گفت: «ان‌شاءالله او را به نیّت سربازی اهل‌بیت علیهم‌السلام و امام زمان علیه‌السلام تربیت می‌کنم.» این نام درواقع یادگاری از شهید ذوالفقاری است که باعث شد هر وقت عبدالصالح را صدا بزنیم یادی از او نیز در دلمان زنده شود.راوی: پدر شهید<br /> <br /> کبوتر بچه<br /> پسربچه بود و شیطنت‌هایش دردسر درست می‌کرد. اما در همان زمان هم روحی بزرگ و اراده‌ای پاک و خدایی داشت. پنجم ابتدایی بود که نامه‌ای به امام زمان عج الله تعالی فرجه الشریف نوشت:<br /> باسمه‌تعالی<br /> من آدمی هستم بی‌اختیار که برای پدر و مادرم دردسرهای بزرگی درست می‌کنم. خواهش می‌کنم هرچه زودتر یا مرا انسانی پاک و مخلص در پناه دین قرار بده یا این کار را به عده عزرائیل بگذارید.<br /> من از شما خواهش می‌کنم از شما خواهش می‌کنم. من مانند کبوتر بچه‌ای هستم که در قفس و اسارت شیطان قرار دارم. خواهش می‌کنم به‌حق فاطمه زهرا و به‌حق تشنه‌لبان و تشنه‌لب کربلا 9آزادم کن. اگر حاضر به این کار نیستی مرا هرچه زودتر از دنیا آزادم کن. به‌حق جدّت رسول‌الله قسمت می‌دهم.<br /> نویسنده: عبدالصالح زارع در سن 11 سالگی راوی: حجت‌الاسلام سید حر کاظم‌زاده، دوست شهید<br /> <br /> هم‌سفر<br /> کنار او بودن، همیشه شیرین و لذت‌بخش بود. دوست داشت اطرافیانش را شاد کند. می‌خندید و می‌خنداند. خودش هم آدم شاد و سرحالی بود. با شوخی‌ها و تیکه‌های به‌جا و نکته‌های طنزآلودش، بی‌آن‌که دل کسی را برنجاند یا توهینی به کسی کرده باشد، محیطی بانشاط را رقم می‌زد. <br /> وقتی مسیری طولانی را هم‌سفر می‌شدیم، بی‌هیچ منّتی با جان و دل، تنقلات و میوه می‌خرید تا بیشتر خوش بگذرد. اواخر زمستان بود که برای خادمی شهدا در اردوهای راهیان نور، باهم به جنوب رفتیم. می‌دانست من چقدر به کاهو علاقه‌مندم. خواص درمانی و طبی آن را هم بارها برای دوستانم تعریف کرده بودم. چند لحظه‌ای غیبش زد. وقتی آمد یک بغل کاهو همراهش بود. گفتیم: «ماشاالله، چقدر زیاد؟!» خندید و گفت: «نوش جان. می‌دانید که کاهو خون را هم رقیق می‌کند!»<br /> وقتی باهم تنها می‌شدیم از مسائل طب سنتی و توصیه‌های بهداشتی اسلام و نقشه‌های دشمن در زمینه بیوتروریسم سؤال می‌کرد و با دقت به حرف‌هایم گوش می‌داد. می‌گفت: «از این مدل حرف‌ها باز هم برایم تعریف کن.» از مسائل دینی و اعتقادی سوال می‌کرد و در موقع کار، بسیار جدی بود. قدر عمرش را می‌دانست.راوی: حجت‌الاسلام سید حر کاظم‌زاده، دوست شهید<br /> <br /> <br /> لحظه اجابت<br /> دوره نامزدی‌مان بود که به من گفت: «سر سفره عقد، دعا کردن به اجابت نزدیک‌تر است. آن لحظه حاجتی دارم که دوست دارم تو برایم دعا کنی.»<br /> قبول کردم و کنجکاو بودم که بدانم چه حاجتی برایش به این میزان اهمیت دارد که آن لحظه حساس را برای دعا انتخاب کرده است؟!<br /> سر عقد به ذهنم رسید حالا که قسمت مردانه و زنانه از هم جداست و عبدالصالح بافاصله از من نشسته چطور بدانم که چه در دلش می‌گذرد تا برایش دعا کنم؟ چند لحظه‌ای نگذشت که خواهرش آمد و دستمالی کاغذی را در دستم گذاشت. بازش کردم. خط صالح بود. حاجتش را در آن نوشته بود. از من خواسته بود تا برای شهادتش دعا کنم. من هم باور داشتم که عاقبت به خیری انسان مومن در گرو شهادت فی سبیل الله است. همان لحظه از ته دل و با صداقت از خدا خواستم تا عاقبتِ حیات او را با مهرِ شهادت به پایان برساند. پیش خودم می‌پنداشتم یک‌عمر برای خودش زندگی می‌کند و آن زمان که وقت اجلش سر رسید به لطف و عنایت خدا، شهادت، صفحه آخر کتاب زندگی‌اش خواهد بود. فکر نمی‌کردم دعایم به این زودی مستجاب شود. صالح فکر کرده بود و به این نتیجه رسیده بود که شهادت بهترین هدفی است که می‌تواند به سمت آن حرکت کند. قله را که مشخص کرده بود، مسیر هم برایش مشخص شده بود. برنامه‌های زندگی‌اش را بر همین مدار تنظیم کرده بود.<br /> در کنار دل پاک و رفتارهای مخلصانه‌اش، دعا برای شهادت را نیز هیچ‌گاه از قلم نینداخت. از آن پس به هر مکان زیارتی که می‌رفتیم از من می‌خواست همین دعا را برایش داشته باشم. من هم کوتاهی نمی‌کردم. خواست خدا این بود که در همین جوانی، هم‌نشین شهدا باشد و با خون سرخش مقابل عاشوراییان اباعبدالله علیه‌السلام روسفید شود. اعتراضی ندارم. عاقبت به خیری او همیشه آرزوی من بود. ضمن اینکه با شهید شدنش او را از دست نداده‌ام بلکه برای همیشه به دستش آورده‌ام. به‌راستی چه خیری برای عاقبت انسان فراتر از شهادت وجود دارد؟<br /> راوی: همسر شهید<br /> <br /> <br /> بی‌رحمانه<br /> هجدهم بهمن نود و چهار بود. از چند روز قبل کمی دل‌شوره داشتم. اخبار سوریه را پیگیری می‌کردم. درگیری‌ها شدت گرفته بود. دلم با صالح بود و زیر لب برایش دعا می‌کردم. بابلسر نبودم. رفته بودم پیش پدر و مادرم. برای لحظه‌ای احساس کردم قیافه پدر، جور دیگری است. انگار در دلش تلاطمی ایجاد شده و امواج آن عن‌قریب روی صورتش هویدا خواهد شد. به دلم بد راه ندادم. کمی استراحت کردم. از جایم که برخاستم، گوشی همراهم را روشن کردم. سری به اینترنت زدم تا از آخرین اخبار و اطلاعات روز باخبر بشوم که چشمم به خبر شهادت صالح افتاد. انگار دنیا روی سرم خراب شد. این بی‌رحمانه‌ترین حالتی است که یک نفر ممکن است از فقدان عزیزش باخبر شود.<br /> باور نکردم. خواستم به پدر صالح زنگ بزنم و تکذیب این خبر را از زبان او بشنوم که پدرم مانع شد. بغض راه گلویش را بسته بود. مکثی کرد. دست مرا گرفت و کنار خود نشاند و آرام‌آرام، تلخ‌ترین حقیقت زندگی را برایم شرح داد. صالح دو روز قبل، شهید شده بود.<br /> پدر در عمرش به من دروغ نگفته بود. این بار هم داشت راست می‌گفت؛ اما برای من همه‌چیز بهت‌آور و غیرقابل باور بود.<br /> پیکرش را زود آوردند. آرام و مطمئن در خوابی عمیق فرو رفته بود. بالای سرش نشستم و لحظاتی که نمی‌دانم چقدر بود و چطور گذشت. با او نجوا کردم. این بدن سرد و خموشِ عزیزترین فرد زندگی‌ام بود که آرام و بی‌صدا در کنارم قرار می‌گرفت. مطمئن بودم که مرا می‌بیند و صدایم را می‌شنود. دلم خیلی برایش تنگ شده بود. احساس کردم سال‌هاست که او را ندیده‌ام و به‌اندازه سال‌ها با او گفتنی‌ها دارم. حرف‌هایم را که زدم، سبک شدم. به صالح می‌گفتم: «کاری کردی که به من عزت دادی. شهادت و رفتن تو باعث شد که پیش خدا سربلند بشیم.» با او که خداحافظی کردم؛ باری بزرگ از قلبم برداشته شد. دیگر رفتنش را با همه وجود باور کردم. گفتم: «اللهم تقبل منّا هذا القلیل. خدایا این هدیه را که در برابر عظمت لطف و کرم تو ناچیز است از من پذیرا باش.»<br /> بلند شدم. مثل صالح، محکم و استوار روی پاهایم ایستادم. هدیه‌ای را که در راه حضرت زینب سلام‌الله‌علیها دادم مرا نیز زینبی ساخته بود. می‌دانستم صالح هم از من می‌خواهد که محکم و استوار باشم و خم به ابرو نیاورم. همیشه توصیه می‌کرد که از حضرت زینب سلام‌الله‌علیها صبر بخواهم. می‌گفت: «صِرف شرکت در مجلس روضه که هنر نیست. این اشک‌ها و روضه‌ها باید بهانه باشد تا از اهل‌بیت علیهم‌السلام الگو بگیریم.»<br /> احساس کردم همه می‌خواهند بدانند چه حرفی برای گفتن دارم. گفتم: «خوشحالم و از ته دل راضی که بهترین دسته گل زندگی‌ام را تقدیم راه اهل‌بیت علیهم‌السلام کردم. مگر نه آن‌که گفته‌اند از بهترین‌های خود در راه خدا هدیه بدهید؟ من بهتر و عزیزتر و گران‌بهاتر از صالح چه داشتم که به پیشگاه دوست تقدیم کنم؟ خوشحالم که صالحِ من به آرزوی دیرینه‌اش که سال‌ها برای به دست آوردن آن اشک ریخت و دعا کرد، رسید. خوشحالم که او دیگر شرمنده شهدا و خانواده‌هایشان نیست. اللهم تقبل منّا هذا القربان.»<br /> راوی: همسر شهید<br /> <br /> <br /> <br /> وصیت نامه<br /> بسم رب الحسین<br /> درود بر امام امت، نایب بر حق امام زمان علیه‌السلام حضرت امام خامنه‌ای (مدظله‌العالی). عزیزان من حواستان باشد که این انقلاب اسلامی را به امانت به ما سپردند و نکند در امانت خیانت کنید. این امانت، امانت الهی است. وظیفه همه ماست که از این انقلاب و دستاوردهای آن پاسداری کنیم. دست از این ماه تابان برندارید چرا که این ماه از خورشید عالم‌تاب نور گرفته و بازتاب می‌نماید. همان‌طور که امام خمینی (ره) فرمودند: «پشتیبان ولایت‌ فقیه باشید تا به مملکت شما آسیبی نرسد.» پشتیبان واقعی باشید و نکند به خود آیید و خود را توّاب معرفی کنید که آن روز هم پایان جهل نیست. خدایا از تو یاری می‌خواهم که مرا توان دهی تا در راه رضای تو قدم بردارم و هدفی جز رضایت تو نداشته باشم. ما می‌رویم تا مقابل دشمنان قسم‌خورده اسلام بایستیم و ان‌شاءالله با ایستادگی در برابر ظلم و با از میان برداشتن آنان زمینه‌ساز ظهور حضرت آقا امام زمان علیه‌السلام باشیم و به اذنِ الله زمانی که مهدیِ فاطمه علیهماالسلام ندای «یا لثارات الحسین» برآورد لبیک بگوییم و جزو سربازان آن حضرت باشیم.<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> منابع بازنویس: مشتاقی نیا، سید حمید. کتاب عبدالصالح. قم، نشر: مطاف عشق، 1397<br /> <br /> جهادگری:<br /> == رده‌ها ==<br /> {{ترتیب‌پیش‌فرض:عبدالصالح-زارع-بَهنَمیری}}<br /> [[رده: شهدا مدافع حرم]]<br /> [[رده: شهدای دفاع ]]<br /> [[رده: شهدای ایران]]<br /> [[رده: شهدای استان قم]]<br /> [[رده: شهدای شهرستان قم]]</div>

Torkasvand98 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%AF%D8%A7%D9%86%D8%B4%E2%80%8C%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87:%D8%B5%D9%81%D8%AD%D9%87_%D8%AA%D9%85%D8%B1%DB%8C%D9%86 2020-01-05T12:45:28Z

<p>Torkasvand98: </p> <hr /> <div>نام و نام خانوادگی: عبدالصالح زارع بَهنَمیری<br /> متولد: بابلسر، بَهنَمیر،1364/01/26 <br /> محل شهادت: سوریه، روستای رتیان در شمال حلب، 1394/11/16<br /> کارشناسی حقوق دانشگاه علمی کاربردی بابل<br /> <br /> شهید مدافع حرم عبدالصالح زارع بهنمیری از مدافعین بابلسری است که بسیجیان و اهالی راهیان نور، غالباً‌ خادمی‌ او را در فکه به یاد دارند.شهید عبدالصالح زارع در 26 فروردین 1364 در خانواده‌ای مذهبی در شهر بَهنَمیر – واقع در شهرستان بابلسر- متولد شد و در 16 بهمن ماه سال 1394 در شمال حلب در کشور سوریه به شهادت رسید.<br /> <br /> https://www.farsnews.com/news/13950131000545/%d9%85%d9%87%d9%85%e2%80%8c%d8%aa%d8%b1%db%8c%d9%86-%d9%be%db%8c%d8%ba%d8%a7%d9%85%db%8c-%da%a9%d9%87-%db%8c%da%a9-%d9%85%d8%af%d8%a7%d9%81%d8%b9-%d8%ad%d8%b1%d9%85-%d8%af%d8%b1-%d8%af%d8%b3%d8%aa%d9%85%d8%a7%d9%84-%da%a9%d8%a7%d8%ba%d8%b0%db%8c-%d9%86%d9%88%d8%b4%d8%aa خبرگزاری فارس<br /> شهید عبدالصالح زارع در 26 فروردین 1364 در خانواده‌ای مذهبی در شهر بَهنَمیر – واقع در شهرستان بابلسر- متولد شد. تحصیلات ابتدایی و راهنمایی را در بَهنَمیر و دبیرستان را در بابلسر گذراند. در دوره تحصیلات ابتدایی به عضویت پایگاه مقاومت بسیج محله کریم‌کُلا درآمد. علاقه‌مند به ورزش رزمی تکواندو بود و از 9 سالگی به این ورزش می‌پرداخت.<br /> پس از اخذ دیپلم در رشته کامپیوتر، هم‌زمان با مهاجرت خانواده به شهر مقدس قم، در کنکور سال 1382 شرکت کرد و در رشته کامپیوتر دانشگاه آزاد اسلامیِ بابل پذیرفته شد. با مشورت خانواده از دانشگاه انصراف داد و سپاه را برای ادامه مسیر زندگی انتخاب کرد. پس از 9 ماه دوره آموزش در تبریز، وارد دوره درجه‌داری سپاه المهدی (عج) بابل شد و در مسیر پاسداری از انقلاب از هیچ تلاشی فروگذار نکرد.<br /> در سال 1383 بازهم در کنکور شرکت کرد و در رشته حقوق (مقطع فوق‌دیپلم) در دانشگاه جامع علمی کاربردی بابل پذیرفته شد.<br /> در سال 1388 به حج عمره مشرف شد. پس از اتفاقات ناگواری که در سال 88 در قالب فتنه رخ داد، برای تسلط بر مسائل روز، انگیزه بیشتری پیدا کرد و به همین منظور تحصیلات خود را در مقطع کارشناسی رشته حقوق ادامه داد.<br /> در سال 1391 ازدواج کرد و زندگی مشترکش را در بابلسر شروع کرد. ثمره این ازدواج پسری به نام محمدحسین است که در فروردین 1394 متولد شد.<br /> با آغاز جنگ در سوریه برای دفاع از حرم حضرت زینب (سلام‌الله‌علیها) و یاری جبهه مقاومت، داوطلبانه عازم سوریه شد. سرانجام پس از سه ماه حضور مداوم در جبهه سوریه در تاریخ 16 بهمن 1394 در روزهای نزدیک به ایام فاطمیه، در حین درگیری با مزدوران تکفیری در شمال شهر حلب، منطقه «رتیان» در اثر اصابت مستقیم گلوله به ناحیه سر، به فیض شهادت نائل آمد. پیکر مطهرش پس از تشییعِ باشکوه، در گلزار شهدای شهر قم آرام گرفت.<br /> <br /> روز شمار زندگی شهید<br /> 1364 تولد در بَهنَمیر بابلسر<br /> 1371 ورود به مدرسه<br /> 1372 ورود به فعالیت‌های پایگاه مقاومت بسیج مسجد<br /> 1382 مهاجرت خانواده به شهر مقدس قم<br /> 1382 کنکور و قبولی در رشته رایانه دانشگاه آزاد بابل<br /> 1382 استخدام در سپاه و انصراف از دانشگاه و استخدام در سپاه<br /> 1383 کنکور مجدد و قبولی در رشته حقوق (درکنار اشتغال به کار سپاه)<br /> 1388 سفر حج عمره<br /> 1391 (5 اسفند) ازدواج: عقد<br /> 1392 (17 اسفند) ازدواج: عروسی<br /> 1394 (فروردین) تولد فرزندش محمدحسین<br /> 1394 (26 آبان) شروع دوره آموزشی جهت اعزام به سوریه<br /> 1394 (اول آذر) اعزام به سوریه<br /> 1394 (16 بهمن) شهادت<br /> 1394 (20 بهمن) تشییع در شهرهای بابلسر و بَهنَمیر<br /> 1394 (21 بهمن) تشییع در حرم مطهر حضرت معصومه سلام‌الله‌علیها و خاک‌سپاری در گلزار شهدای علی ابن جعفر علیه‌السلام قم (قطعه 22)<br /> <br /> <br /> خاطرات<br /> روزی که به دنیا آمد یعنی بیست و ششم فروردین سال شصت و چهار، درست مصادف بود با بیست و پنجم ماه رجب، شهادت امام موسی کاظم علیه‌السلام. هنوز برای نوزادمان اسمی انتخاب نکرده بودیم. آقا عیسی ذوالفقاری، شوهرخاله عبدالصالح بود. او بعدها در عملیات کربلای چهار در شلمچه به خیل شهیدان پیوست. آمده بود بَهنَمیر و نشسته بودیم به صحبت. رادیو داشت ویژه‌برنامه شهادت امام هفتم را پخش می‌کرد. گوینده رادیو گفت که یکی از القاب امام هفتم ما عبدالصالح است.<br /> همان‌جا تلنگری به ذهن عیسی خورد. اندکی سکوت کرد. بعد رو به بنده کرد و گفت: «اسم شما که عبدالوهاب است، امروز هم که شهادت امام هفتم است. اسم این نورسیده را بگذارید عبدالصالح که هم با نام خودت تناسب دارد؛ هم نام و لقبی نیک از امام موسی کاظم علیه‌السلام است.»<br /> حرفش به دلم نشست. به این امید که بنده صالح خدا بشود، همین نام را برایش پسندیدم. موضوع را با مادرش هم در میان گذاشتم. او هم خوشش آمد و استقبال کرد. گفت: «ان‌شاءالله او را به نیّت سربازی اهل‌بیت علیهم‌السلام و امام زمان علیه‌السلام تربیت می‌کنم.» این نام درواقع یادگاری از شهید ذوالفقاری است که باعث شد هر وقت عبدالصالح را صدا بزنیم یادی از او نیز در دلمان زنده شود.راوی: پدر شهید<br /> <br /> کبوتر بچه<br /> پسربچه بود و شیطنت‌هایش دردسر درست می‌کرد. اما در همان زمان هم روحی بزرگ و اراده‌ای پاک و خدایی داشت. پنجم ابتدایی بود که نامه‌ای به امام زمان عج الله تعالی فرجه الشریف نوشت:<br /> باسمه‌تعالی<br /> من آدمی هستم بی‌اختیار که برای پدر و مادرم دردسرهای بزرگی درست می‌کنم. خواهش می‌کنم هرچه زودتر یا مرا انسانی پاک و مخلص در پناه دین قرار بده یا این کار را به عده عزرائیل بگذارید.<br /> من از شما خواهش می‌کنم از شما خواهش می‌کنم. من مانند کبوتر بچه‌ای هستم که در قفس و اسارت شیطان قرار دارم. خواهش می‌کنم به‌حق فاطمه زهرا و به‌حق تشنه‌لبان و تشنه‌لب کربلا 9آزادم کن. اگر حاضر به این کار نیستی مرا هرچه زودتر از دنیا آزادم کن. به‌حق جدّت رسول‌الله قسمت می‌دهم.<br /> نویسنده: عبدالصالح زارع در سن 11 سالگی راوی: حجت‌الاسلام سید حر کاظم‌زاده، دوست شهید<br /> <br /> هم‌سفر<br /> کنار او بودن، همیشه شیرین و لذت‌بخش بود. دوست داشت اطرافیانش را شاد کند. می‌خندید و می‌خنداند. خودش هم آدم شاد و سرحالی بود. با شوخی‌ها و تیکه‌های به‌جا و نکته‌های طنزآلودش، بی‌آن‌که دل کسی را برنجاند یا توهینی به کسی کرده باشد، محیطی بانشاط را رقم می‌زد. <br /> وقتی مسیری طولانی را هم‌سفر می‌شدیم، بی‌هیچ منّتی با جان و دل، تنقلات و میوه می‌خرید تا بیشتر خوش بگذرد. اواخر زمستان بود که برای خادمی شهدا در اردوهای راهیان نور، باهم به جنوب رفتیم. می‌دانست من چقدر به کاهو علاقه‌مندم. خواص درمانی و طبی آن را هم بارها برای دوستانم تعریف کرده بودم. چند لحظه‌ای غیبش زد. وقتی آمد یک بغل کاهو همراهش بود. گفتیم: «ماشاالله، چقدر زیاد؟!» خندید و گفت: «نوش جان. می‌دانید که کاهو خون را هم رقیق می‌کند!»<br /> وقتی باهم تنها می‌شدیم از مسائل طب سنتی و توصیه‌های بهداشتی اسلام و نقشه‌های دشمن در زمینه بیوتروریسم سؤال می‌کرد و با دقت به حرف‌هایم گوش می‌داد. می‌گفت: «از این مدل حرف‌ها باز هم برایم تعریف کن.» از مسائل دینی و اعتقادی سوال می‌کرد و در موقع کار، بسیار جدی بود. قدر عمرش را می‌دانست.راوی: حجت‌الاسلام سید حر کاظم‌زاده، دوست شهید<br /> <br /> <br /> لحظه اجابت<br /> دوره نامزدی‌مان بود که به من گفت: «سر سفره عقد، دعا کردن به اجابت نزدیک‌تر است. آن لحظه حاجتی دارم که دوست دارم تو برایم دعا کنی.»<br /> قبول کردم و کنجکاو بودم که بدانم چه حاجتی برایش به این میزان اهمیت دارد که آن لحظه حساس را برای دعا انتخاب کرده است؟!<br /> سر عقد به ذهنم رسید حالا که قسمت مردانه و زنانه از هم جداست و عبدالصالح بافاصله از من نشسته چطور بدانم که چه در دلش می‌گذرد تا برایش دعا کنم؟ چند لحظه‌ای نگذشت که خواهرش آمد و دستمالی کاغذی را در دستم گذاشت. بازش کردم. خط صالح بود. حاجتش را در آن نوشته بود. از من خواسته بود تا برای شهادتش دعا کنم. من هم باور داشتم که عاقبت به خیری انسان مومن در گرو شهادت فی سبیل الله است. همان لحظه از ته دل و با صداقت از خدا خواستم تا عاقبتِ حیات او را با مهرِ شهادت به پایان برساند. پیش خودم می‌پنداشتم یک‌عمر برای خودش زندگی می‌کند و آن زمان که وقت اجلش سر رسید به لطف و عنایت خدا، شهادت، صفحه آخر کتاب زندگی‌اش خواهد بود. فکر نمی‌کردم دعایم به این زودی مستجاب شود. صالح فکر کرده بود و به این نتیجه رسیده بود که شهادت بهترین هدفی است که می‌تواند به سمت آن حرکت کند. قله را که مشخص کرده بود، مسیر هم برایش مشخص شده بود. برنامه‌های زندگی‌اش را بر همین مدار تنظیم کرده بود.<br /> در کنار دل پاک و رفتارهای مخلصانه‌اش، دعا برای شهادت را نیز هیچ‌گاه از قلم نینداخت. از آن پس به هر مکان زیارتی که می‌رفتیم از من می‌خواست همین دعا را برایش داشته باشم. من هم کوتاهی نمی‌کردم. خواست خدا این بود که در همین جوانی، هم‌نشین شهدا باشد و با خون سرخش مقابل عاشوراییان اباعبدالله علیه‌السلام روسفید شود. اعتراضی ندارم. عاقبت به خیری او همیشه آرزوی من بود. ضمن اینکه با شهید شدنش او را از دست نداده‌ام بلکه برای همیشه به دستش آورده‌ام. به‌راستی چه خیری برای عاقبت انسان فراتر از شهادت وجود دارد؟<br /> راوی: همسر شهید<br /> <br /> <br /> بی‌رحمانه<br /> هجدهم بهمن نود و چهار بود. از چند روز قبل کمی دل‌شوره داشتم. اخبار سوریه را پیگیری می‌کردم. درگیری‌ها شدت گرفته بود. دلم با صالح بود و زیر لب برایش دعا می‌کردم. بابلسر نبودم. رفته بودم پیش پدر و مادرم. برای لحظه‌ای احساس کردم قیافه پدر، جور دیگری است. انگار در دلش تلاطمی ایجاد شده و امواج آن عن‌قریب روی صورتش هویدا خواهد شد. به دلم بد راه ندادم. کمی استراحت کردم. از جایم که برخاستم، گوشی همراهم را روشن کردم. سری به اینترنت زدم تا از آخرین اخبار و اطلاعات روز باخبر بشوم که چشمم به خبر شهادت صالح افتاد. انگار دنیا روی سرم خراب شد. این بی‌رحمانه‌ترین حالتی است که یک نفر ممکن است از فقدان عزیزش باخبر شود.<br /> باور نکردم. خواستم به پدر صالح زنگ بزنم و تکذیب این خبر را از زبان او بشنوم که پدرم مانع شد. بغض راه گلویش را بسته بود. مکثی کرد. دست مرا گرفت و کنار خود نشاند و آرام‌آرام، تلخ‌ترین حقیقت زندگی را برایم شرح داد. صالح دو روز قبل، شهید شده بود.<br /> پدر در عمرش به من دروغ نگفته بود. این بار هم داشت راست می‌گفت؛ اما برای من همه‌چیز بهت‌آور و غیرقابل باور بود.<br /> پیکرش را زود آوردند. آرام و مطمئن در خوابی عمیق فرو رفته بود. بالای سرش نشستم و لحظاتی که نمی‌دانم چقدر بود و چطور گذشت. با او نجوا کردم. این بدن سرد و خموشِ عزیزترین فرد زندگی‌ام بود که آرام و بی‌صدا در کنارم قرار می‌گرفت. مطمئن بودم که مرا می‌بیند و صدایم را می‌شنود. دلم خیلی برایش تنگ شده بود. احساس کردم سال‌هاست که او را ندیده‌ام و به‌اندازه سال‌ها با او گفتنی‌ها دارم. حرف‌هایم را که زدم، سبک شدم. به صالح می‌گفتم: «کاری کردی که به من عزت دادی. شهادت و رفتن تو باعث شد که پیش خدا سربلند بشیم.» با او که خداحافظی کردم؛ باری بزرگ از قلبم برداشته شد. دیگر رفتنش را با همه وجود باور کردم. گفتم: «اللهم تقبل منّا هذا القلیل. خدایا این هدیه را که در برابر عظمت لطف و کرم تو ناچیز است از من پذیرا باش.»<br /> بلند شدم. مثل صالح، محکم و استوار روی پاهایم ایستادم. هدیه‌ای را که در راه حضرت زینب سلام‌الله‌علیها دادم مرا نیز زینبی ساخته بود. می‌دانستم صالح هم از من می‌خواهد که محکم و استوار باشم و خم به ابرو نیاورم. همیشه توصیه می‌کرد که از حضرت زینب سلام‌الله‌علیها صبر بخواهم. می‌گفت: «صِرف شرکت در مجلس روضه که هنر نیست. این اشک‌ها و روضه‌ها باید بهانه باشد تا از اهل‌بیت علیهم‌السلام الگو بگیریم.»<br /> احساس کردم همه می‌خواهند بدانند چه حرفی برای گفتن دارم. گفتم: «خوشحالم و از ته دل راضی که بهترین دسته گل زندگی‌ام را تقدیم راه اهل‌بیت علیهم‌السلام کردم. مگر نه آن‌که گفته‌اند از بهترین‌های خود در راه خدا هدیه بدهید؟ من بهتر و عزیزتر و گران‌بهاتر از صالح چه داشتم که به پیشگاه دوست تقدیم کنم؟ خوشحالم که صالحِ من به آرزوی دیرینه‌اش که سال‌ها برای به دست آوردن آن اشک ریخت و دعا کرد، رسید. خوشحالم که او دیگر شرمنده شهدا و خانواده‌هایشان نیست. اللهم تقبل منّا هذا القربان.»<br /> راوی: همسر شهید<br /> <br /> <br /> <br /> وصیت نامه<br /> بسم رب الحسین<br /> درود بر امام امت، نایب بر حق امام زمان علیه‌السلام حضرت امام خامنه‌ای (مدظله‌العالی). عزیزان من حواستان باشد که این انقلاب اسلامی را به امانت به ما سپردند و نکند در امانت خیانت کنید. این امانت، امانت الهی است. وظیفه همه ماست که از این انقلاب و دستاوردهای آن پاسداری کنیم. دست از این ماه تابان برندارید چرا که این ماه از خورشید عالم‌تاب نور گرفته و بازتاب می‌نماید. همان‌طور که امام خمینی (ره) فرمودند: «پشتیبان ولایت‌ فقیه باشید تا به مملکت شما آسیبی نرسد.» پشتیبان واقعی باشید و نکند به خود آیید و خود را توّاب معرفی کنید که آن روز هم پایان جهل نیست. خدایا از تو یاری می‌خواهم که مرا توان دهی تا در راه رضای تو قدم بردارم و هدفی جز رضایت تو نداشته باشم. ما می‌رویم تا مقابل دشمنان قسم‌خورده اسلام بایستیم و ان‌شاءالله با ایستادگی در برابر ظلم و با از میان برداشتن آنان زمینه‌ساز ظهور حضرت آقا امام زمان علیه‌السلام باشیم و به اذنِ الله زمانی که مهدیِ فاطمه علیهماالسلام ندای «یا لثارات الحسین» برآورد لبیک بگوییم و جزو سربازان آن حضرت باشیم.<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> منابع بازنویس: مشتاقی نیا، سید حمید. کتاب عبدالصالح. قم، نشر: مطاف عشق، 1397<br /> <br /> <br /> == رده‌ها ==<br /> {{ترتیب‌پیش‌فرض:عبدالصالح-زارع-بَهنَمیری}}<br /> [[رده: شهدای ارتش]]<br /> [[رده: شهدای دفاع مقدس]]<br /> [[رده: شهدای ایران]]<br /> [[رده: شهدای استان مازندران]]<br /> [[رده: شهدای شهرستان بابلسر]]</div>

Torkasvand98 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%82%D8%A7%D8%B3%D9%85_%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA_%D8%A7%D8%B3%D9%81%D9%86%D8%AF%DB%8C%D8%A7%D8%B1%DB%8C 2020-01-05T12:36:17Z

<p>Torkasvand98: </p> <hr /> <div>شهید قاسم اسفندیاری بیات<br /> تاریخ تولد :1340/01/08<br /> تاریخ شهادت : 1360/09/09<br /> نام پدر: حسین<br /> ش.ش: 2<br /> محل‌صدورشناسنامه: شیراز<br /> نوع حادثه: حوادث‌مربوطبه‌جنگ‌تحمیلى<br /> شرح حادثه: حوادث ناشى ازدرگیرى مستقیم بادشمن-توسطدشمن‌درجبهه<br /> استان: بنیادشهیداستان‌فارس<br /> شهر: اداره‌بنیادشهیدشیراز<br /> <br /> ==وصیت نامه==<br /> <br /> بسم الله الرحمن الرحیم<br /> إنا لله و إنا إلیه راجعون<br /> امروز روز پنج‌شنبه به تاریخ 1360/06/12 مى‌باشد. روز خوشحالى من مى‌باشد، چرا كه به ما خبر حمله داده‌اند و دستور داده‌اند كه وسایل فردى خود را جمع و جور نماییم و شب جمعه ساعت 3 الى 4 حمله مى‌كنیم و من جزء گروه 1 مى‌باشم و روحیه گروه در سطح عالى مى‌باشد... خدایا من فقط در این زندگى جانى دارم كه خودت به من عطا فرموده‌اى و از تو مى‌خواهم اول از این حمله پیروزى و وقتى پیروزى را مشاهده كردم مرگ به من عطا كنى. خیلى دلم مى‌خواهد به شهداء بپیوندم. هرچند كه لیاقت شهید شدن را در خود نمى‌بینم. گرچه مى‌دانم تنها در سایه رهبرى و وجود امام مى‌باشد كه كوخ‌نشینها بر كاخ‌نشینها پیروز خواهند شد مرگ را در این حمله بر خود ترجیح مى‌دهم. گرچه مى‌دانم كه تنها اسلام یار و مددكار مستضعفان جهان مى‌باشد. تنها امام و ولایت فقیه مى‌باشد كه مى‌تواند حكومت توحیدى ترا بر جهان بگستراند و زمینه‌اى براى ظهور امام زمان(عج) باشد.<br /> خدایا خودم هم نمى‌دانم چه مى‌نویسم اما مى‌خواهم تجربه زندگى‌ام را فقط روى تكه كاغذى بنویسم و در این شك هم مى‌باشم كه درست مى‌نویسم یا نه؟<br /> خدایا از تو از ته قلب مى‌خواهم كه خواهش بنده ناچیز خود را قبول نمایى و تا ظهور حضرت مهدى(عج) خمینى عزیز را براى ملت ایران زنده بدارى.<br /> اما به پدر و مادر عزیزم. امیدوارم كه مرا ببخشید. چون هیچ زمانى فرزند لایقى براى شما نبودم. لیاقت فرزند لایق بودن را هم تقصیر خود نمى‌دانم. چون وقتى به زندگى مادى اطراف بالاتر از خود مى‌نگریستم چیزهایى مى‌دیدم كه در خود نمى‌یافتم. اگرچه در سایه انقلاب ایران زندگى آنها براى من پوچ ماندند. چون فهیدم از امام كه مى‌گوید این انقلاب مال كوخ‌نشینهاست و در آخر از پدر عزیز و بزرگوارم مى‌خواهم اگر مى‌شود مرا ببخشید. اما از مادر عزیزم كه همیشه و همه زمان به فكر او مى‌باشم. براى فرزندانش بخصوص من زحمت بسیار كشید. مادر عزیز من هیچ‌وقت زحمات تو را از یاد نبردم و زمانى قدر تو را فهمیدم كه كارى از دستم برنمى‌آمد. زمانى بود كه به سربازى آمده بودم. یعنى قبل از سربازى هیچ‌وقت به تو فكر نكرده بودم و تو باید افتخار كنى فرزندى را بزرگ نمودى، شب و روز براى او سوختى و بزرگ نمودى و آلان در برار دشمنان اسلام جان خود را گذاشته و آرزوى مرگ مى‌كند و از خداى خود مى‌خواهد كه اسلام و امام را پیروز نماید و بعد از آن مرگ مى‌خواهد. مادر عزیز دلم مى‌خواهد مانند حضرت زینب شكیبا و بردبار باشى و هیچ‌زمان از امام امت برنگردى و اگر زمانى هم رسید كه احتیاج به تو براى حفاظ اسلام باشد با جان بپذیرى. هرچند كه عمرى را با زحمت پشت سرگذاشته‌اى و در پایان از تو و پدرم مى‌خواهم كه همیشه شكیبا و بردبار باشى. به امید پیروزى مسلمین و مستضعفین جهان.<br /> خدایا خدایا تا انقلاب مهدى خمینى را نگهدار- مرگ بر منافقین كافر- مرگ بر دشمنان اسلام<br /> و در آخر از خواهران و برادران خداحافظى مى‌نمایم و براى آنها آرزوى موفقیت در راه اسلام و امام مى‌نمایم. از كلیه دوستان و آشنایان و قوم و خویشان خداحافظى مى‌نمایم و امیدوارم كه هرچه بدى دیدید ببخشید.<br /> قاسم اسفندیارى<br /> 1360/06/12<br /> &lt;ref&gt;سایت شهدای ارتش&lt;/ref&gt;<br /> &lt;references/&gt;<br /> <br /> <br /> == رده ها ==<br /> {{ترتیب‌پیش‌فرض:قاسم-بیات-اسفندیاری}}<br /> [[رده: شهدای ارتش]]<br /> [[رده: شهدای دفاع مقدس]]<br /> [[رده: شهدای ایران]]<br /> [[رده: شهدای استان فارس]]<br /> [[رده: شهدای شهرستان شیراز]]</div>

Torkasvand98 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%82%D8%A7%D8%B3%D9%85_%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA_%D8%A7%D8%B3%D9%81%D9%86%D8%AF%DB%8C%D8%A7%D8%B1%DB%8C 2020-01-05T12:32:32Z

<p>Torkasvand98: </p> <hr /> <div>شهید قاسم اسفندیاری بیات<br /> تاریخ تولد :1340/01/08<br /> تاریخ شهادت : 1360/09/09<br /> نام پدر: حسین<br /> ش.ش: 2<br /> محل‌صدورشناسنامه: شیراز<br /> نوع حادثه: حوادث‌مربوطبه‌جنگ‌تحمیلى<br /> شرح حادثه: حوادث ناشى ازدرگیرى مستقیم بادشمن-توسطدشمن‌درجبهه<br /> استان: بنیادشهیداستان‌فارس<br /> شهر: اداره‌بنیادشهیدشیراز<br /> <br /> ==وصیت نامه==<br /> <br /> بسم الله الرحمن الرحیم<br /> إنا لله و إنا إلیه راجعون<br /> امروز روز پنج‌شنبه به تاریخ 1360/06/12 مى‌باشد. روز خوشحالى من مى‌باشد، چرا كه به ما خبر حمله داده‌اند و دستور داده‌اند كه وسایل فردى خود را جمع و جور نماییم و شب جمعه ساعت 3 الى 4 حمله مى‌كنیم و من جزء گروه 1 مى‌باشم و روحیه گروه در سطح عالى مى‌باشد... خدایا من فقط در این زندگى جانى دارم كه خودت به من عطا فرموده‌اى و از تو مى‌خواهم اول از این حمله پیروزى و وقتى پیروزى را مشاهده كردم مرگ به من عطا كنى. خیلى دلم مى‌خواهد به شهداء بپیوندم. هرچند كه لیاقت شهید شدن را در خود نمى‌بینم. گرچه مى‌دانم تنها در سایه رهبرى و وجود امام مى‌باشد كه كوخ‌نشینها بر كاخ‌نشینها پیروز خواهند شد مرگ را در این حمله بر خود ترجیح مى‌دهم. گرچه مى‌دانم كه تنها اسلام یار و مددكار مستضعفان جهان مى‌باشد. تنها امام و ولایت فقیه مى‌باشد كه مى‌تواند حكومت توحیدى ترا بر جهان بگستراند و زمینه‌اى براى ظهور امام زمان(عج) باشد.<br /> خدایا خودم هم نمى‌دانم چه مى‌نویسم اما مى‌خواهم تجربه زندگى‌ام را فقط روى تكه كاغذى بنویسم و در این شك هم مى‌باشم كه درست مى‌نویسم یا نه؟<br /> خدایا از تو از ته قلب مى‌خواهم كه خواهش بنده ناچیز خود را قبول نمایى و تا ظهور حضرت مهدى(عج) خمینى عزیز را براى ملت ایران زنده بدارى.<br /> اما به پدر و مادر عزیزم. امیدوارم كه مرا ببخشید. چون هیچ زمانى فرزند لایقى براى شما نبودم. لیاقت فرزند لایق بودن را هم تقصیر خود نمى‌دانم. چون وقتى به زندگى مادى اطراف بالاتر از خود مى‌نگریستم چیزهایى مى‌دیدم كه در خود نمى‌یافتم. اگرچه در سایه انقلاب ایران زندگى آنها براى من پوچ ماندند. چون فهیدم از امام كه مى‌گوید این انقلاب مال كوخ‌نشینهاست و در آخر از پدر عزیز و بزرگوارم مى‌خواهم اگر مى‌شود مرا ببخشید. اما از مادر عزیزم كه همیشه و همه زمان به فكر او مى‌باشم. براى فرزندانش بخصوص من زحمت بسیار كشید. مادر عزیز من هیچ‌وقت زحمات تو را از یاد نبردم و زمانى قدر تو را فهمیدم كه كارى از دستم برنمى‌آمد. زمانى بود كه به سربازى آمده بودم. یعنى قبل از سربازى هیچ‌وقت به تو فكر نكرده بودم و تو باید افتخار كنى فرزندى را بزرگ نمودى، شب و روز براى او سوختى و بزرگ نمودى و آلان در برار دشمنان اسلام جان خود را گذاشته و آرزوى مرگ مى‌كند و از خداى خود مى‌خواهد كه اسلام و امام را پیروز نماید و بعد از آن مرگ مى‌خواهد. مادر عزیز دلم مى‌خواهد مانند حضرت زینب شكیبا و بردبار باشى و هیچ‌زمان از امام امت برنگردى و اگر زمانى هم رسید كه احتیاج به تو براى حفاظ اسلام باشد با جان بپذیرى. هرچند كه عمرى را با زحمت پشت سرگذاشته‌اى و در پایان از تو و پدرم مى‌خواهم كه همیشه شكیبا و بردبار باشى. به امید پیروزى مسلمین و مستضعفین جهان.<br /> خدایا خدایا تا انقلاب مهدى خمینى را نگهدار- مرگ بر منافقین كافر- مرگ بر دشمنان اسلام<br /> و در آخر از خواهران و برادران خداحافظى مى‌نمایم و براى آنها آرزوى موفقیت در راه اسلام و امام مى‌نمایم. از كلیه دوستان و آشنایان و قوم و خویشان خداحافظى مى‌نمایم و امیدوارم كه هرچه بدى دیدید ببخشید.<br /> قاسم اسفندیارى<br /> 1360/06/12<br /> &lt;ref&gt;سایت شهدای ارتش&lt;/ref&gt;<br /> &lt;references/&gt;<br /> <br /> <br /> == رده ها ==<br /> {{ترتیب‌پیش‌فرض:قاسم-اسفندیاری-بیات}}<br /> [[رده: شهدای ارتش]]<br /> [[رده: شهدای دفاع مقدس]]<br /> [[رده: شهدای ایران]]<br /> [[رده: شهدای استان فارس]]<br /> [[رده: شهدای شهرستان شیراز]]</div>

Torkasvand98 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%82%D8%A7%D8%B3%D9%85_%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA_%D8%A7%D8%B3%D9%81%D9%86%D8%AF%DB%8C%D8%A7%D8%B1%DB%8C 2020-01-05T12:27:52Z

<p>Torkasvand98: </p> <hr /> <div>شهید قاسم اسفندیاری بیات<br /> تاریخ تولد :1340/01/08<br /> تاریخ شهادت : 1360/09/09<br /> نام پدر: حسین<br /> ش.ش: 2<br /> محل‌صدورشناسنامه: شیراز<br /> نوع حادثه: حوادث‌مربوطبه‌جنگ‌تحمیلى<br /> شرح حادثه: حوادث ناشى ازدرگیرى مستقیم بادشمن-توسطدشمن‌درجبهه<br /> استان: بنیادشهیداستان‌فارس<br /> شهر: اداره‌بنیادشهیدشیراز<br /> <br /> ==وصیت نامه==<br /> <br /> بسم الله الرحمن الرحیم<br /> إنا لله و إنا إلیه راجعون<br /> امروز روز پنج‌شنبه به تاریخ 1360/06/12 مى‌باشد. روز خوشحالى من مى‌باشد، چرا كه به ما خبر حمله داده‌اند و دستور داده‌اند كه وسایل فردى خود را جمع و جور نماییم و شب جمعه ساعت 3 الى 4 حمله مى‌كنیم و من جزء گروه 1 مى‌باشم و روحیه گروه در سطح عالى مى‌باشد... خدایا من فقط در این زندگى جانى دارم كه خودت به من عطا فرموده‌اى و از تو مى‌خواهم اول از این حمله پیروزى و وقتى پیروزى را مشاهده كردم مرگ به من عطا كنى. خیلى دلم مى‌خواهد به شهداء بپیوندم. هرچند كه لیاقت شهید شدن را در خود نمى‌بینم. گرچه مى‌دانم تنها در سایه رهبرى و وجود امام مى‌باشد كه كوخ‌نشینها بر كاخ‌نشینها پیروز خواهند شد مرگ را در این حمله بر خود ترجیح مى‌دهم. گرچه مى‌دانم كه تنها اسلام یار و مددكار مستضعفان جهان مى‌باشد. تنها امام و ولایت فقیه مى‌باشد كه مى‌تواند حكومت توحیدى ترا بر جهان بگستراند و زمینه‌اى براى ظهور امام زمان(عج) باشد.<br /> خدایا خودم هم نمى‌دانم چه مى‌نویسم اما مى‌خواهم تجربه زندگى‌ام را فقط روى تكه كاغذى بنویسم و در این شك هم مى‌باشم كه درست مى‌نویسم یا نه؟<br /> خدایا از تو از ته قلب مى‌خواهم كه خواهش بنده ناچیز خود را قبول نمایى و تا ظهور حضرت مهدى(عج) خمینى عزیز را براى ملت ایران زنده بدارى.<br /> اما به پدر و مادر عزیزم. امیدوارم كه مرا ببخشید. چون هیچ زمانى فرزند لایقى براى شما نبودم. لیاقت فرزند لایق بودن را هم تقصیر خود نمى‌دانم. چون وقتى به زندگى مادى اطراف بالاتر از خود مى‌نگریستم چیزهایى مى‌دیدم كه در خود نمى‌یافتم. اگرچه در سایه انقلاب ایران زندگى آنها براى من پوچ ماندند. چون فهیدم از امام كه مى‌گوید این انقلاب مال كوخ‌نشینهاست و در آخر از پدر عزیز و بزرگوارم مى‌خواهم اگر مى‌شود مرا ببخشید. اما از مادر عزیزم كه همیشه و همه زمان به فكر او مى‌باشم. براى فرزندانش بخصوص من زحمت بسیار كشید. مادر عزیز من هیچ‌وقت زحمات تو را از یاد نبردم و زمانى قدر تو را فهمیدم كه كارى از دستم برنمى‌آمد. زمانى بود كه به سربازى آمده بودم. یعنى قبل از سربازى هیچ‌وقت به تو فكر نكرده بودم و تو باید افتخار كنى فرزندى را بزرگ نمودى، شب و روز براى او سوختى و بزرگ نمودى و آلان در برار دشمنان اسلام جان خود را گذاشته و آرزوى مرگ مى‌كند و از خداى خود مى‌خواهد كه اسلام و امام را پیروز نماید و بعد از آن مرگ مى‌خواهد. مادر عزیز دلم مى‌خواهد مانند حضرت زینب شكیبا و بردبار باشى و هیچ‌زمان از امام امت برنگردى و اگر زمانى هم رسید كه احتیاج به تو براى حفاظ اسلام باشد با جان بپذیرى. هرچند كه عمرى را با زحمت پشت سرگذاشته‌اى و در پایان از تو و پدرم مى‌خواهم كه همیشه شكیبا و بردبار باشى. به امید پیروزى مسلمین و مستضعفین جهان.<br /> خدایا خدایا تا انقلاب مهدى خمینى را نگهدار- مرگ بر منافقین كافر- مرگ بر دشمنان اسلام<br /> و در آخر از خواهران و برادران خداحافظى مى‌نمایم و براى آنها آرزوى موفقیت در راه اسلام و امام مى‌نمایم. از كلیه دوستان و آشنایان و قوم و خویشان خداحافظى مى‌نمایم و امیدوارم كه هرچه بدى دیدید ببخشید.<br /> قاسم اسفندیارى<br /> 1360/06/12<br /> &lt;ref&gt;سایت شهدای ارتش&lt;/ref&gt;<br /> <br /> <br /> == رده ها ==<br /> {{ترتیب‌پیش‌فرض:قاسم-اسفندیاری-بیات}}<br /> [[رده: شهدای ارتش]]<br /> [[رده: شهدای دفاع مقدس]]<br /> [[رده: شهدای ایران]]<br /> [[رده: شهدای استان فارس]]<br /> [[رده: شهدای شهرستان شیراز]]</div>

Torkasvand98 https://fa.jahad.ir/index.php/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D9%82%D8%A7%D8%B3%D9%85_%D8%A2%D9%85%D9%86%D9%87 2020-01-05T12:00:49Z

<p>Torkasvand98: </p> <hr /> <div><br /> <br /> شهید قاسم آمنه<br /> <br /> تاریخ تولد :1339/03/07<br /> <br /> تاریخ شهادت : 1360/10/21<br /> <br /> محل شهادت : نامشخص<br /> <br /> محل آرامگاه : مرکزی - ساوه – هریسان<br /> <br /> <br /> rId5<br /> <br /> ==زندگی نامه==<br /> <br /> شهيد قاسم آمنه، فرزند حسین، در سال 1330 ، در طرخوران ساوه به دنيا آمد، تحصيلات را تا سطح دیپلم ادامه داد و به شغل شريف کشاورزی پرداخت، او خیلی بی آزار، آرام و ساکت بود، همیشه سعی می کرد تا می تواند با همه مهربان باشد و دل همه را به دست می آورد، کسی را از خودش ناراحت نمی کرد و از بدگویی ها و غیبت مردم فرار می کرد، در هر بحث و گفتگو، اسلامی برخورد داشت و به دوستان و نزدیکان سفارش می کرد صحبت ها نباید خارج از حد اسلام باشد و رابطه اش با دوستان خیلی خوب بود، هر کس با او چند کلمه صحبت می کرد شیفته اخلاقش می شد، نسبت به مادر و پدر احترام خاصی مي گذاشت و به برادرانش سفارش می کرد دین اسلام سفارش کرده به پدر و مادر احترام بگذارید و به حرفشان گوش بدهید چون آنها سعادت شما را می خواهند .<br /> <br /> <br /> شهید آمنه، همیشه سعی می کرد با منطق، دلیل و برهان افراد ضد انقلاب را ارشاد کند، با بعضی از آنها که منطق سرشان نمی شد مشاجره می کرد . یک روز چند تا از نزدیکان مهمان پدر شهید بود ( حدود سال 1359 ) بود و در مورد انقلاب بحث می کردند، یکی از آنها که یک مقداري منحرف بود خیلی سعی کرد با منطق او را راهنمایی کند اما نشد و در نهایت به مشاجره کشید، فرد منحرف را گرفت از اطاق بیرون انداخت، پدر شهید گفت : هر چه باشد میهمان است شهید آمنه گفت : ما چنین میهمانی را نمی خواهیم .<br /> <br /> <br /> او قبل از این که به جبهه حق علیه باطل برود از روحیه خوبي برخوردار بود، چون خیلی تلاش کرد تا به خدمت مقدس سربازی برود، حتی خیلی ها گفتند : الان موقع جنگ است نرو، اما او دلشاد بود و می گفت : ما پیروزیم و ای کاش بود و پیروزی اسلام و ذلیل شدن کفر را می دید، همیشه توصیه می کرد سخنان امام را گوش بدهید و هرچه امام می گوید عمل کنید، به جوانان بگوئید این جنگ، جنگ اسلام با کفر است .<br /> <br /> <br /> علاقه شهید آمنه به امام خیلی زیاد بود، چون تمام سخنان و صحبت های امام را یک به یک گوش می داد و به آنها عمل می کرد حتی نسبت به امام تعصبی خاص داشت، چنانچه کسی پشت سر امام می گفت، خیلی ناراحت می شد و به هر نحوی بود تلافی می كرد و به تمام خانواده و دوستان و اهالی روستا مي گفت : پیروی از امام، عین نماز واجب است .<br /> <br /> <br /> سرانجام در تاريخ، 1360/10/21 ، در منطقه عملیاتی جنوب کشور به درجه رفیع شهادت نائل گردید .<br /> <br /> <br /> منبع: سایت شهدای ارتش<br /> <br /> http://ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/ 3283<br /> <br /> <br /> == رده‌ها ==<br /> {{ترتیب‌پیش‌فرض:قاسم-آمنه}}<br /> [[رده: شهدای ارتش]]<br /> [[رده: شهدای دفاع مقدس]]<br /> [[رده: شهدای ایران]]<br /> [[رده: شهدای استان مرکزی]]<br /> [[رده: شهدای شهرستان ساوه]]</div>

Torkasvand98