دانش‌نامه فرهنگ ایثار , جهاد و شهادت - مشارکت‌های کاربر [fa]

شهید حسینعلی احمدنژاد سرحمامی

2019-09-15T04:24:59Z

Vesali98: صفحه‌ای جدید حاوی «شهید حسینعلی احمدنژاد سرحمامی مشخصات شهر : بخش : شهرستان : بابلسر استان :...» ایجاد کرد

شهید حسینعلی احمدنژاد سرحمامی

مشخصات

شهر :

بخش :

شهرستان : بابلسر

استان : مازندران

جنسیت : مرد

وضعیت تاهل : مجرد

شغل : دانش آموزی - کارگری –

آبادی :

یگان :

نوع عضویت : بسیج

مذهب : شیعه

دین : اسلام‌‌

نام پدر : شعبان

مسئولیت :

رشته تحصیلی :

تحصیلات : راهنمایی

تخصص :

کد شهید : 146

رسته : پیاده

نام مادر : سیده فاطمه قریشی

شناسنامه شهادت

موضوع شهادت :

جبهه عملیات : عملیات طریق القدس

محل شهادت : بستان

تاریخ شهادت : 1360/09/09

نحوه شهادت : اصابت ترکش خمپاره

شناسنامه تدفین

شهر : سرحمام

بخش :

شهرستان : بابلسر

استان : مازندران

گلزار : سرحمام

تاریخ تدفین : 1360/09/09

زندگی نامه

شهید در تاریخ10/09/1343 ،و دذ روستای سرحمام از شهرستان بابلسر چشم به جهان گشود ند.پدشان شعبان ، خیاط و مادرشان سیده فاطمه ، خانه دار بودند.
در بین شش فرزند، ایشان فرزند سوم بودند.
در خانواده مؤمن و خدا دوست که با اوضاع اقتصادی که از زحمات و رنج های شبانه روزی والدین تأمین می شد ، به رشد و نبوغ رسید.
به کلاس قرآن می رفتند.
در دبستان 25 شهریور امیرکلا و مدرسه کوروش کبیر سابق (آیت الله غفاری فعلی) تحصیل کردند.
در کار جعبه بندی و مغازه داری مشغول بود ،تا کمک خرج خانواده باشد.
دوم راهنمایی، به خاطر عشق و علاقه اش به جبهه و دفاع از مملکت و نوامیس، کسب علم را رها نمود و به میادین حق علیه باطل شتافت.
رفتارش با پدر و مادر بسیار خوب بود ، هیچوقت صدایش بالاتر از صدای والدین نمی شد. بسیار مهربان و دلسوز بود . کار میکرد و حقوقش را هر هفته به پدر و مادرش میداد.
در پیروزی انقلاب امام خمینی و در جبهه و جنگ نقش مؤثری داشت.
تواضع ، فروتن، روحیه مذهبی و حسنه و دوست داشتنی که با دوستان داشت، در تأثیر پذیری روی دوستانش مؤثر بود.
بعد از پیروزی انقلاب اسلامی و تشکیل بسیج به فرمان رهبر ، لباس خاکی بسیج را بر تن کرد و در فعالیت ها حضور مداوم داشت.

طی دو مرحله ، از تاریخ 03/01/1360 تا 09/09/1360 ، از فدائیان اسلام بابل با عضویت بسیجی به منطقه آبادان اعزام شد.
در تاریخ 09/09/1360 در منطقه سیستان با اصابت خمپاره به شهادت رسید.
دو روز بعد از شهادت در گلزار شهدای روستای سرحمام به خاک سپرده شد.
خاطرات
خواهران شهید از خصوصیاتش می گویند: بسیار مهربان و دوست داشتنی بود، اوقات فراغتش را با فوتبال و کمک به خانواده میگذراند. خاصی به علاقه روحانیت داشت و اکثر اوقات در نماز جماعت حضور داشت.

با این که سن و سالش کم بود ولی دفاع از میهن و مملکت و ناموس را بر خودش واجب می دانست. عاشق انقلاب بودو به همه توصیه می کرد که از انقلاب اسلامی پیروی کنند و دست از انقلاب نکشند.

وصیت نامه
سفارش من به شما این است که نسبت به انقلاب و رهبر عزیزمان وفادار باشید و از روحانیون متعهد پیروی کنید تا از مسیر اسلام خارج نشوید. در انجام واجبات و ترک محرمات به خصوص رعایت حق الناس بکوشید. با قرآن مانوس باشید تا چراغ راهتان و مانع لغزش شما گردد. و از خواهران عزیزم می خواهم که در حفظ حجاب خود کوشا باشند چرا که حجاب آنان باارزش تر از خون شهید است

منبع سایت جنگ و درنگ

شهید غلامرضا احدزاده

2019-09-15T04:22:56Z

Vesali98: صفحه‌ای جدید حاوی «غلامرضا احدزاده مشخصات شهر : بخش : شهرستان : ساری استان : مازندران جنسیت :...» ایجاد کرد

غلامرضا احدزاده

مشخصات

شهر :

بخش :

شهرستان : ساری

استان : مازندران

جنسیت : مرد

وضعیت تاهل : مجرد

شغل : دانش آموزی - کارگری –

آبادی :

یگان : لشگر 25 کربلا

نوع عضویت : بسیج

مذهب : شیعه

دین : اسلام‌‌

نام پدر : اسرافیل

مسئولیت :

رشته تحصیلی :

تحصیلات : راهنمایی

تخصص :

کد شهید : 159

رسته : پیاده

نام مادر : -

شناسنامه شهادت

موضوع شهادت : جبهه

عملیات : عملیات کربلای 4

محل شهادت : ام الرصاص

تاریخ شهادت : 1365/10/04

نحوه شهادت : جراحات وارده به بدن

شناسنامه تدفین

شهر : ساری

بخش :

شهرستان : ساری

استان : مازندران

گلزار : گلزار ملا مجدالدین ساری

تاریخ تدفین : 1374/04/30آبادی :

زندگی نامه

شهید در تاریخ25/5/1350 ، و درشهر ساری چشم به جهان گشود.پدرش اسرافیل ، مغازه دارو مادرش
حمایل ، خانه دار بود.وی دربین۷ فرزند، فرزند پنجم بود.
در خانواده ای مومن و پیرو اهل بیت که از امرار معاش والدین و کسب روزی حلال به رشد و بلوغ رسید و عمرکوتاه و پر ثمر خویش را در کنار آنان سپری کرد .
بعد از انجام تکالیف مدرسه به والدینش در انجام امور زندگی به ویژه به پدرش در شغل مغازه داری کمک و یاری می داد تا بتواند باری از دوش آنان بردارد .
بله ، عشق و علاقه به جهاد در راه خدا و دفاع از کیان کشور وی را از تحصیل باز داشت و به سوی جبهه ها رهسپار شد .
نسبت به والدین مهربان و رئوف بود همواره در صدد رفع مشکلات و گرفتاری های آنان بر می آمد و مطیع سخنان آنان بود . در کارها همراه و یاور پدر و مادرش بود . غلامرضا سعی می کرد فرزندی شایسته و صالح برای آنان باشد . والدینش از او رضایت داشته و در حقش دعای خیر می کردند .
عشق و علاقه به امام خمینی و گوش جان سپردن به رهنمودهای ایشان ، دیدن رشادت های رزمندگان اسلام از صدا و سیما از عوامل تاثیرگذار بر روحیه و شخصیت او بود .
از خصوصیات بارز و ممتاز غلامرضا که سبب تاثیر پذیری اطرافیان شده بود حفظ عفاف و حریم دیگران و رعایت شئونات اسلامی ، خوش خلقی نسبت به خانواده و همسایگان همچنین به نوارهای مبتذل و غیرمجاز حساسیت داشت و خواهرانش را به گوش دادن نوارهای قرآنی و مذهبی تشویق می کرد. این خصوصیات در ذهن خانواده باقی مانده است .

با فراگیر شدن انقلاب و نهضت امام خمینی (ره) همراه با پدر و دیگر مردم حزب الله در تظاهرات شرکت می کرد و شعار انقلابی سر می داد . در ضمن اعلامیه هایی را که پدرش تهیه می کرد به دست دیگران می رساند .

با تحقق نظام جمهوری اسلامی و تشکیل بسیج به فرمان امام خمینی (ره) به عضویت این نهاد در آمد . ضمن فعالیت های بسیار مانند شرکت در جلسات مذهبی ، تشویق جوانان برای عضویت در بسیج و همکاری های دیگر ، نهایتاً از طریق این نهاد به جبهه اعزام شد .
وی طی یک مرتبه در تاریخ 15/6/65 ، از سپاه ساری با عضویت بسیجی ، لشکر 25 کربلا به منطقه جنوب اعزام شد .
4 ماه
در تاریخ 15/6/65 منطقه جنوب ، ام الرصاص (کربلای 4 ) بر اثر اصابت ترکش به مقام رفیع شهادت نائل آمد .

پیکر مطهر شهید در تاریخ 12/3/74 در گلزار شهدای ملامجدالدین ساری خاکسپاری شد .

خاطرات
از خصوصیات اخلاقی وی می توان گفت : اهمیت و توجه به واجبات و ترک محرمات داشت تا جایی که مربی کشتی اش به پدرش گفته بود که غلام رضا با زبان روزه ورزش می کند. عشق و علاقه وافری به ائمه اطهارداشت و شرکت در جلسات مذهبی و دسته روی و سینه زنی و عزا داری ها داشت . احساس مسئولیت در قبال خانواده تامین معاش شان ، ولایت پذیری اش همیشه می گفت : امام خمینی بیدار کننده ملت و نجات دهنده ی همه ی ماست . فردی رازدار و امانتدار بود و با همه ی عشقی که به انقلاب داشت راهی میادین نبرد شد.

والدین از او راضی بودند و او را دوست داشتند و او را فرزند صالح خود می دانستند و عاقبت اشتیاق در راه خدا و احساس تکلیف در قبال کشور وی را به سوی جبهه های گرم سوزان جنوب کشاند و در نهایت با خون پاک خود درخت نوپای انقلاب را آبیاری کرد .

منبع سایت جنگ و درنگ

شهید حشمت الله احمدپور

2019-09-15T04:21:21Z

Vesali98: صفحه‌ای جدید حاوی «شهید حشمت الله احمدپور مشخصات شهر : بخش : شهرستان : قائم شهر استان : مازند...» ایجاد کرد

شهید حشمت الله احمدپور

مشخصات

شهر :

بخش :

شهرستان : قائم شهر

استان : مازندران

جنسیت : مرد

وضعیت تاهل : متاهل

شغل : کارگری آبادی :

یگان : لشگر 10 سید الشهدا

نوع عضویت : بسیج

مذهب : شیعه

دین : اسلام‌‌

نام پدر : ولی الله

مسئولیت : فرمانده

رشته تحصیلی : ---------

تحصیلات : ابتدایی

تخصص :

کد شهید : 157

رسته : پیاده

نام مادر : زلیخا رستخیر

شناسنامه شهادت

موضوع شهادت : ترور

عملیات :

محل شهادت : جنگل ساری

تاریخ شهادت : 1361/03/31

نحوه شهادت : اصابت تیر مستقیم منافقین

شناسنامه تدفین

شهر : روستای قادیکلا

بخش : شهرستان : قائم شهر

استان : مازندران

گلزار : مسجد شهید اسلام نیا

تاریخ تدفین : 1361/03/0آبادی :

زندگی نامه

شهید در تاریخ1/8/1333، ودر قادی کلای بزرگ به دنیا آمد.پدرش ولی الله ، کشاورز و مادرش
زلیخا، خانه دار بود.وی در بین 6فرزند، فرزند دوم خانواده بود.
درخانواده ای مومن،معتقددردامان پدرومادری مهربان ودلسوزبااوضاع اقتصادی که باکاروتلاش مستمر والدین درزمینهای کشاورزی جهت کسب روزی حلال تامین میشدبه رشدوتکامل رسید
وی متاهل بود و نام همسرش فرنگیس علیپور بود. وی دارای4فرزند، به نام های علی اصغر، سکینه، سمیه و حشمت ا لله بود.
پدر و مادرش را خیلی دوست داشت برای شان خیلی خرید می کرد و به خانه شان می برد. رفتارش با همسرش بسیار محترمانه بود . رفتارش با فرزندان به این صورت بود هر وقت به خانه می آمد آن ها را بغل می گرفت یا پشتش را می گذاشت و بچه ها را سواری می داد.
مواردی چون پیروزی انقلاب اسلامی،افکاروعقایدحضرت امام و شخصیت های سیاسی و مذهبی چون شهید بهشتی و مطهری در تغییر و تحول او بسیار تاثیرگذار بود.
در جریان انقلاب اسلامی در تمامی راهپیمایی ها و تظاهرات و تحصن ها شرکت فعالانه ای داشت همچنین در پخش اعلامیه های حضرت امام در سطح شهر بسیار کوشا بود.
بعدازپیروزی انقلاب اسلامی بافرمان امام مبنی برتشکیل ارتش 20 میلیونی بالباس خاکی بسیجی رابرتن کردودر انجمن اسلامی ، پایگاه مقاومت و هیئت امنای محل و ایست و بازرسی شبانه فعالیت چشمگیری داشت.
تشنه خون مخالفان انقلاب اسلامی از جمله منافقان کوردل بود و هر روز در کوچه و خیابان با آنان درگیر می شد و چندین بار هم مجروح شد.
به عنوان یک عضو فعال در پایگاه مقاومت جهت مبارزه با منافقان در جنگل های مازندران حضورداشت حدود 9 ماه در طرح جنگل با منافقین مبارزه کرد.
نیروی عملیاتی جنگل بود
مورخ 1/3/61 در جنگل ساری به علت ترور منافقین به شهادت رسید.
سه روز پس از شهادت در گلزار مسجد شهید الام نیا روستای قادی کلا قائمشهر به خاک سپرده شد.

وصیت نامه
به شما عزیزان توصیه می کنم با انصاف باشید و به حق کسی به خصوص همسایه ها تجاوز نکنید که خداوند از حق الناس نمی گذرد. امانت دار باشید که از نشانه های بارز مومنان است.به ارزش های انقلاب پایبند باشید تا خون شهدا پایمال نشود.در نماز جمعه پیش قدم باشید؛چرا که نماز جمعه مظهر شکوه اسلام است.به والدین خود احترام بگذارید و با آن ها به مهربانی رفتار کنید که سبب طولانی شدن عمر است.

منبع سایت جنگ و درنگ

شهید حسن احمد معظم

2019-09-15T04:19:36Z

Vesali98: صفحه‌ای جدید حاوی «شهید حسن احمدمعظم مشخصات شهر : بخش : شهرستان : رامسر استان : مازندران جنس...» ایجاد کرد

شهید حسن احمدمعظم

مشخصات

شهر :

بخش :

شهرستان : رامسر

استان : مازندران

جنسیت : مرد

وضعیت تاهل : مجرد

شغل : دانش آموزی

آبادی :

یگان : لشگر 25 کربلا

نوع عضویت : بسیج

مذهب : شیعه

دین : اسلام‌‌

نام پدر : عباس

مسئولیت :

رشته تحصیلی :

تحصیلات : متوسطه

تخصص :

کد شهید : 143

رسته : پیاده

نام مادر : -

شناسنامه شهادت

موضوع شهادت :

جبهه عملیات : عملیات رمضان

محل شهادت : شلمچه

تاریخ شهادت : 1361/04/31

نحوه شهادت : ترکش خمپاره

شناسنامه تدفین

شهر : -

بخش :

شهرستان : -

استان : مفقود

نام پدر : عباس

زندگی نامه

شهید در سال ۱۳۴۵- در سادات شهر رامسر به دنیا آمدند .پدرشان
عباس، کشاورز و مادرشان
سیده آمنه موسوی ، خانه دار بودند.
وی دارای سه برادر و سه خواهر و فرزند هفتم خانواده بودند.
موسی- برادرشهید: شهید در خواندن قرآن صوت قشنگی داشت.
مهدی- برادر بزرگ شهید: در مراسم صبحگاه مدرسه همیشه قرآن می خواند حتی زمانی که اعزام نیرو داشتیم در میدان سادات شهر آن جا هم قرآن می خواند. از بدو تولد تا زمانی که خود را شناخت به اعمال دینی مثل نماز، روزه و قرآن بسیار علاقمند بود و هنگام اعزام از اردوگاه رامسر با دهان روزه به جبهه رفت. بارها تأکید می کرد که خداوند ممکن است حق خود را ببخشد
اما حق دیگران را هرگز نمی بخشد و باید مراعات کامل شود. خیلی پایبند بود. در نماز جماعت شرکت بسیار فعال داشت در نماز جمعه هم با وجود مسافت راه و کمبود وسیله نقلیه شرکت می کرد و می گفت در نماز جمعه شرکت کنید که یک مسئله ی سیاسی و عبادی است. قرآن را از اهل بیت جدا نمی دانست همیشه سفارش به فرمایش پیغمبر که می فرمودند: 2 چیز گرانبها را در میان شما می گذارم می کرد و در مورد به پایبندی آن می گفت:« نکند روزی شود که ما از این دو جدا شویم.»

زینب- خواهرشهید: جابر همیشه در اتاق دیگر می خوابید و زمانی که پدر نصف شب از خواب بیدار می شد می دید که او دارد نماز شب می خواند. در دعای کمیل در مسجد شرکت می کرد و قرآن هم تلاوت می کرد. به ائمه ی اطهار علاقه و ارادت داشت. کتابهای مذهبی مطالعه می کرد.

محمدتقی احمد اشرفی- دوست و همرزم شهید: در رابطه با نماز باید بگویم که زمانی که در سپاه رامسر نگهبانی می دادیم موقع شام می گفت:« اول نماز بخوانیم بعد شام بخوریم.»
در مدرسه ی ادیب سابق، شهید احمد معظم فعلی- سادات شهر رامسر و
مدرسه شهید بابائی سادات شهر و
مدرسه شهید ایرج کوزه گر ـ سادات شهر رامسر (یک سال) و دوران تحصیل خود را گذراندند.
سال دوم دبیرستان به دلیل شوق رفتن به جبهه ترک تحصیل کردند.
پدر شهید: ایشان در 15 سالگی بیماری مننژیت گرفت و در بیمارستان تنکابن 3 الی 4 روز بستری شدند و بی هوش بودند و در این چند روز 18 تا آمپول به ایشان زدند تا اینکه به هوش آمد و به حرف او، او را به خانه آوردیم.
موسی- برادرشهید: شهید فردی شجاع و نترس بود و دلیل این امر هم این بود که ایشان به جبهه می رفت و می گفت:« جبهه جای ترسو ها نیست» یک روز زمان فعالیت کمونیست ها در سادات شهر که راهپیمائی برپا کردند ایشان وارد جمع تظاهراتی آنها شد و شروع کرد به مرگ بر کمونیست گفتن و با تعدادی از آنها درگیر شد و برگشت.حتی در مدرسه که قرآن می خواندند سر صف سعی می کرد آیاتی که مربوط به منافقین هست را بخواند چون آن زمان، زمان فعالیت کمونیست ها بود و در مدارس هم بودند. ترجمه اش را می خواند که مخصوصاً بچه های منافقین را سرزنش بکند وقتی یکی از فرزندان منافق با او درگیر می شود و زیر گوش اش می زند. فردی بسیار تمیز بود و لباسهای ایشان همیشه مرتب بود مخصوصاً به موهای خودش خیلی می رسید به آراستگی واقعاً اهمیت می داد. کتابهای ایشان همیشه مرتب بود و کسی بود که در همه ی مسائل وظیفه شناس بود.

مهدی برادر- بزرگ شهید : حسن در درس بسیار فعال بود به دوستانش همیشه توصیه می کرد که درس هایشان را بخوانند و تابستان به جبهه بروند. خودش هم همین کار را می کرد تا جایی که می توانست دست ضعفا را می گرفت. یکی از دوستانش می گفت: یک روز به آب معدنی رفته بودیم، پیرمردی بود که داخل آب مشکل داشت و برای بیرون آمدن از آب بعضی از دوستانش به او می خندیدند، شهید ناراحت شد و دست پیر مرد را گرفت و بیرون آورد و بدنش را خشک کرد و فرستادش تا برود.

حسین- برادرشهید: دوستانش در مدرسه می گفتند که شهید چقدر شوخ طبع و چقدر در درس جدی بود.

مهدی - برادرشهید : خوش رو و خوش اخلاق بود. برای کوچکترها داستان می گفت و اینها خود باعث محبوبیت زیاد بین خانواده می شد. احترام قابل توجهی به پدر و مادر می کرد و خصوصاً به دوستان سفارش می کرد به احترام به پدر و مادر طبق آیه قرآن. به بزرگترهای فامیل هم احترام می کرد و از نظر تربیتی خوب تربیت شده بود. به امانتداری و راستگویی خیلی پایبند بود و از بچه هایی بود که در این ردیف قرار داشت.

پدر و مادر او را به جبهه تشویق می کردند که در راه اسلام برود.

زینب - خواهرشهید : پسر مؤدبی بود و در درس بسیار زرنگ. پدر و مادر هم از او راضی بودند و رفتارش با آنها خوب بود. با سایر افراد خانواده هم رفتار خوبی داشت. به آقای بهشتی علاقه فراوانی داشت حتی زمانی که ایشان شهید شد و او در جبهه غرب بود روی سنگرها نوشته بود بعد از شهادت شهید بهشتی زندگی برای من مفهومی ندارد.

محمدتقی احمد اشرفی- دوست و همرزم شهید : بی نهایت خوب بود و با همه سلام علیک داشت و هیچ وقت احساس غرور نمی کرد از اینکه خودش را بگیرد.

محمد قانع- همرزم و دوست شهید : از کوچکی هم محلی و هم کوچه ای بودیم. جابر یک جوان خوش اخلاق و خوش زبان بود و یک ورزشکار بود که به کوچک و بزرگ احترام می گذاشت.

تحت تأثیر امام و شهید بهشتی
حسین - برادرشهید : یک روز منافقین جلوی مسجد سادات شهر جمع شده بودند و یک شخصی را شکل آخوند درآورده بودند که آخوند نبود واقعاً ،که آورده بودنش تا برای آنها صحبت کند. جابر هم رفت وسط آنها نشست وقتی آنها شروع کردند به تکبیر گفتن وقتی تمام شد ایشان گفت الله اکبر خمینی رهبر! همه برگشتند او را نگاه کردند و گفتند این دیگر کیست که اینجا نشسته و ایشان با تمام شجاعت از انقلاب دفاع کرد.

محمد قانع- دوست و همرزم شهید : یک روز داخل بازار قدم می زدیم دیدیم این حزب های مختلف در داخل بازار می خواهند تظاهرات بکنند شهید به من گفت: محمد سریع برویم بچه ها را خبر کنیم تا با هم تظاهرات کنیم و شعارهای آنان را پاسخ بدهیم. ما رفتیم چند نفر از بچه ها را جمع کردیم مثل شهید میرباقری و غیره که جمع شدیم و رفتیم جلوی میدان سادات شهر ایستادیم. یکی به ما گفت آنها سلاح دارند داخل ماشین شهید جابر گفت: ما از مرگ نمی ترسیم برویم جلوی آنها شعار بدهیم که بین آنها زنها هم بودند که روسری از سر می گرفتند و می گفتند ما آزادی می خواهیم. شهید جابر هم دوید رفت جلوی تظاهرات کنندگان مشت گره کرد و فریاد زد مرگ بر بی حجاب. تا به شهید برسیم ایشان را زیر مشت و لگد زدند و وقتی رسیدیم درگیر شدیم و پخش شدند. با شهید گشت می زدیم و پوستر و اعلامیه به دیوار می زدیم.
محمدتقی احمد اشرفی - همرزم و دوست شهید : زمانی که ( سال60،59) انجمن اسلامی در سپاه رامسر بود با ماشین می رفتیم آن جا و شبها نگهبانی می دادیم.
درگیری با منافقین در سادات شهر و زیر مشت ولگد قرار گرفتن شهید که ایشان دوید جلوی تظاهر کنندگان منافق که در بین این ها زنان هم بودند این زن ها روسری های شان را از سر سرشان برداشتند شهید با مشت گره زده فریاد می زد مرگ بر بی حجاب که ایشان را زیر مشت و لگد گرفتند.

اول بار پانزده سالگی رفت جبهه که اول وارد بسیج شد و سه ماه کرمانشاه رفت (یعنی بسیجی از سپاه رامسر اعزام شد) وقتی شانزده ساله هم بود بسیجی از سپاه رامسر راهی جنوب شد.
31/4/61 در عملیات رمضان، شلمچه بر اثر اصابت ترکش به سر به شهادت رسید و همچنان مفقودالأثر است.
خاطرات
پدرشهید: یک روز تعریف می کرد که ما وقتی کتالم مدرسه شهید کوزه گر می رفتیم یک مدیر داشتیم که کمونیست بود و داخل مدرسه می گفت: شما که می گوئید خدا پیداست خدا پیدا نیست، نمی شود او را ببینیم. گفت: کسی می تواند جواب من را بدهد؟ هیچ کس صحبت نکرد. من گفتم اگر اجازه بدهید من جواب می دهم. گفت: شما عقل دارید. مدیر گفت: اگر نداشته باشم دیوانه ام. گفت شما عقل خود را می توانید ببینید؟ گفت نه! گفت:« همان خدا است که به تو عقل داده.» مدیر دیگر حرف نزد.

مهدی -برادرشهید : روزی جلوی مسجد ما برای نماز بودیم در مورد جبهه صحبت می کرد و می گفت: مگر ما بر حق نیستیم؟ چرا اینها از رفتن به جبهه می ترسند و توصیه می کرد که نباید از رفتن به جبهه ترسید باید جلو رفت و اسلام را زنده نگه داشت.

مهدی- برادر شهید : در آخرین اعزام در ییلاق بود پیش خانواده و سایر برادر و خواهرها. از آنها خداحافظی کرد و به دوستانش گفته بود که من دیگر بر نمی گردم.

- حسین احمد معظم (برادر شهید) می گوید: شهید وقتی که بار دوم به جبهه رفته بود یکی از همرزمان شهید تعریف می کردوقتی همه قمقمه آب خوردنشان را گرفته بودند و رفته بودند جلو، موقع حمله یکی تمام آبی که همراهش بود راخورد ، بعد آمد به ایشان (شهید) گفت: یکم از آب خودت را به من بده ایشان گفت نمیدهم .آن طرف گفت وقتی تو قمقه ی آب خودت را به من نمی دهی چه طور آمدی جنگ بکنی و شهید بشوی. گفت: حالا آن را هم می بینیم آسیاب به نوبت آب خودت را سر کشیدی.آب باید سهمیه بندی می شد.

موسی احمد معظم (برادر شهید) می گوید: زمان فعالیت کمونیست ها در سادات شهر یک روز در همین بازار سادات شهر تعداد آن ها خیلی زیاد بود و راه پیمایی می کردند مسئولین رده بالا عقیده داشتند اگر این ها برنامه ای را اجرا کردند مردم با این ها در گیر نشوند به خاطر مسایل سیاسی . حدود هفت، هشت نفری از بچه هایش حزب اللهی کنار پیاده روی بازار جمع بودیم ایشان با ما درگیر بود که چرا نمی آیید جلوی این ها را نمی گیرید گفتم فعلا دستور این است مسئولین گفتند با آن ها درگیر نشوید گفت نه. من باید بروم جلو گفتیم نرو خلاصه هر کار کردیم نتوانستیم جلوی او را بگیریم و رفت بین تظاهر کننده ها. شعار مرگ بر کمونیست میدهد و این ها با او درگیر می شوند وقتی که شعار داد یک احساس سبکی میکند خیالش راحت می شود از اینکه به وظیفه اش عمل کرده است

پدر شهید نقل میکند : در یک روز ایشان ( شهید)می روند به معدنی در سادات محله، می بیند یک ماشین آن جا هست و صاحب اش نیست یواش یواش می رود زیر کوه، میبیند چند تا از آقایان دارند قمار بازی میکنند وقتی شهید را می بینند فرار می کنند ایشان ورق ها را جمع می کند و می آید پیش ماشین می ایستد تا ببیند این ها چه کسانی هستند یکی می آید و میگوید آقا جابر راز ما را به کسی نگو، دیگر این کار را نمی کنیم ورق های ما را بده یا به کسی نگو.ایشان می آید خانه، کبریت می گیرد و همه را آتش می زند ما هرچه به او گفتیم چه کسانی بودند گفت قسم خوردم نمی توانم به شما بگویم

منبع سایت جنگ و درنگ

شهید هادی احمدی

2019-09-15T04:17:40Z

Vesali98: صفحه‌ای جدید حاوی «هادی احمدی مشخصات شهر : بخش : شهرستان : بهشهر استان : مازندران جنسیت : مرد...» ایجاد کرد

هادی احمدی

مشخصات
شهر :

بخش :

شهرستان : بهشهر

استان : مازندران

جنسیت : مرد

وضعیت تاهل : متاهل

شغل : كارمندان

آبادی :

یگان : لشگر 25 کربلا

نوع عضویت : بسیج

مذهب : شیعه

دین : اسلام‌‌

نام پدر : رحیم

مسئولیت :

رشته تحصیلی :

تحصیلات : دیپلم

تخصص :

کد شهید : 153

رسته : پیاده

نام مادر : زینب روحانی نژاد

شناسنامه شهادت

موضوع شهادت :

جبهه عملیات : عملیات والفجر6

محل شهادت : دهلران

تاریخ شهادت : 1362/12/04

نحوه شهادت : اصابت تیر به گلو و پشت

شناسنامه تدفین

شهر : بهشهر

بخش :

شهرستان : بهشهر

استان : مازندران

گلزار : بهشت فاطمه بهشهر

تاریخ تدفین : 1362/12/12آبادی :

زندگی نامه

شهید در تاریخ8/8/1333چشم به جهان گشود پدرش رحیم و مادرش زینب بود.وی دربین
نه فرزند، سومین فرزند بود.
او در خانواده ای مذهبی و متدین با اوضاع اقتصادی نسبتاً معمولی که از تلاش پدر در کارگری تأمین می شد به رشد و شکوفایی رسید.
وی نزد مادربزرگش به فراگیری قرآن مجید می پرداخت.
در مدرسه ابتدایی نظامی (5 سال)و
دبیرستان سعدی (پانزده خرداد) (3 سال)تحصیل کرد.
وی ضمن درس خواندن و انجام تکالیف در تأمین معاش خانواده یار و یاور والدینش بود. از جمله: در فراهم کردن هیزم برای پخت نان، آوردن آب شرب از شیرآب خیابان.
در ژاندارمری شاهرود و چهل دختر در سالهای 56 ـ 54 انجام وظیفه نمود.
همسرش سیکنه احمدبود و دارای2 فرزند، به نام سعیدو سوده بود
او رفتاری توأم با مهر و محبت با والدینش داشت. گوش به فرامین آنها می داد هادی همواره درصدد این بود که فرزندی شایسته و صالح برای والدینش باشد. وقتی که از سر کارش بر می گشت دست دور گردن مادرش می انداخت و او را می بوسید. در خانواده اش مردی مؤمن و متهد به خانواده بود. با همسرش رابطه ی عاطفی و عاشقانه ای داشت به فرزندانش علاقه داشت و در تربیت اسلامی آنها کوشا بود. در کارها به همسرش کمک و یاری می داد در رفاه آن ها کوشا بود و در امور زندگی با وی مشورت می کرد.
با پست کارمندی در نکاء به مدت 5 سال خدمت می کرد.
قرار داشتن در خانواده مذهبی، متدین و روحانی، گوش جان سپردن به سخنان پیامبر گونه ی امام خمینی (ره) و علاقه به روحانیت در روحیه و شخصیت وی تأثیر بسزایی داشت.
او دارای خصوصیت و شخصیت ممتازی بود که توانست نزد خانواده و دیگران به عنوان یک الگو و اسوه مطرح شود. حسن خلق، تأکید به انجام صله رحم، خوش طبعی، کمک به معاش خانواده، انجام واجبات، امربه معروف و نهی از منکر، یاری و کمک به مستمندان و نیازمندان، شرکت گسترده در مسجد و محافل مذهبی، ارادت و علاقه نسبت به ائمه اطهار (ع)، رعایت حق الناس می توان ذکر کرد.

وی در تظاهرات و راهپیمایی قبل از انقلاب شرکت می کرد و نقش مؤثری داشت در این فعالیت های انقلابی فرزندانش را با خود همراه می کرد. عقیده اش بر این بود که آنها با انقلاب آشنا بشوند.
بعد از انقلاب و شکل گیری نهاد بسیج به عضویت این نهاد درآمد و با انجام فعالیت های مستمر به پایگاه کمک می کرد مانند شرکت در جلسات مذهبی و فرهنگی. نهایتاً از این نهاد راهی جبهه حق شد.

او طی 3 بار از تاریخ 1360 تا 1362، از ساری با عضویت ارتش به منطقه سوسنگرد و از بهشهر با عضویت بسیجی از سپاه به منطقه بلوچستان و دهلران اعزام شد.
یک بار از ناحیه دست و پا بر اثر اصابت ترکش در منطقه سوسنگرد مجروح شد.

در تاریخ 7/12/62، در منطقه دهلران عملیات والفجر 6 بر اثر برخورد با میدان مین به درجه شهادت رسید.

در تاریخ 11/12/62 در گلزار بهشت فاطمه بهشهر خاکسپاری شد.
خاطرات
از خصوصیات و ویژگی های شهیدهادی احمدی که در کالبد وی نقش بسته بود و با جمع شدن در کنار هم شخصیتی متفاوت از او ساخته بود از جمله می توان به این موارد اشاره کرد: حسن معاشرت، تأکید بر صله رحم (که بگفته اکثر اطرافیان بزرگترین حسن وی بود) علاقه وافر به روحانیت و ولایت پذیری، داشتن سعه صدر در مشکلات زندگی، احترام به والدین، خانواده و مراجعه کنندگان در اداره تا جایی که وقتی کسی حاجتی داشت و نزد وی می آمد به او مانند یک دوست نگاه می کرد و به کارهایش رسیدگی می کرد. احساس مسئولیت نسبت به خانواده، شجاعت و دلیری چه در زندگی چه در محیط جبهه مادرش، زینب، ضمن بیان مطالبی، خاطره ای از طرف دوستانش نقل می کند: «در عملیات والفجر 6 برای عبور از کانال بزرگی ایشان بعنوان یک پل عمل کرده و با بازوهای قوی و قدرت بدنی بالای خود همرزمانش را به آن طرف پل می برد. نقش بسزایی در آن عملیات داشت» در جبهه مسئول توزیع غذا برای رزمندگان بود، در زمان تقسیم مواد غذایی همه را بین سربازان تقسیم می کرد و خودش خیلی کم غذا می گرفت (تک دیگ). گذشت و جوانمردی وی مثال زدنی بود. او با شرکت در طرح لبیک یا خمینی (ره) به فرمان امام زمانه خود لبیک گفت دین خود را ادا نمود.

منبع سایت جنگ و درنگ

ارتش جمهوری اسلامی ایران

2019-09-15T04:15:49Z

Vesali98: صفحه‌ای جدید حاوی «ارتش جمهوری اسلامی ایران ارتش جمهوری اسلامی ایران که به‌اختصار آجا نیز نامی...» ایجاد کرد

ارتش جمهوری اسلامی ایران
ارتش جمهوری اسلامی ایران که به‌اختصار آجا نیز نامیده می‌شود، پیکرهٔ اصلی نیروهای مسلح ایران را تشکیل می‌دهد.وظیفهٔ اصلی ارتش «پاسداری از استقلال و تمامیت ارضی و نظام جمهوری اسلامی کشور» است.

ارتش ایران، به‌همراه سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و نیروی انتظامی جمهوری اسلامی ایران، نیروهای مسلح ایران را تشکیل می‌دهند. ارتش ایران خود شامل چهار نیروی زمینی، پدافند هوایی، دریایی و نیروی هوایی است.

اکنون فرماندهی کل ارتش ایران را سرلشکر سید عبدالرحیم موسوی به عهده دارد که پس از سرلشکر سید عطاءالله صالحی از جانب فرماندهی کل قوا به‌این سِمت منصوب شده‌است.

استراتژی نظامی
دکترین نظامی نیروهای مسلح در ماده ششم قانون آجا اینگونه بیان شده‌است:

اسلامی بودن: در تشکیل و تجهیز نیروهای مسلح اساس و ضابطه مکتب اسلام است به نحوی که بر همه شئون و ابعاد آن، ضوابط و مقررات شرع حاکمیت داشته‌باشد.
ولایی بودن: نیروهای مسلح تحت فرمان فرماندهی کل بوده و اصل وحدت فرماندهی در تمامی رده‌های آن حاکم می‌باشد. دستور فرمانده در صورتی که مغایر با دستورهای مسلم شرع، فرمان‌های فرماندهی کل و حاکمیت نظام و قوانین جمهوری اسلامی ایران نباشد، لازم‌الاجرا است.
مردمی بودن: نیروهای مسلح همواره در کنار مردم و در جهت مصالح و آرمان‌های امت اسلامی انجام وظیفه می‌نمایند و در زمان صلح نیز به درخواست دولت افراد و تجهیزات فنی خود را در حدی که به آمادگی رزمی آن‌ها آسیبی وارد نشود، در جهت خدمت به مردم به کار می‌گیرند.
خودکفایی: نیروهای مسلح با بهره‌گیری از تمامی توان خود در جهت رسیدن به خودکفایی تلاش می‌نمایند.
انضباط: نیروهای مسلح باید با ایجاد انضباط معنوی برخاسته از اعتقاد و ایمان پرسنل، وضع مقررات منطقی و عادلانه و برقراری سیستم‌های تشویق و تنبیه، زمینه اجرای کامل دستورها و مقررات را فراهم سازند.
سادگی: در نیروهای مسلح در تمامی زمینه‌ها اعم از طرح‌ریزی‌های ستادی، اعمال مدیریت، بکارگیری سیستم‌ها و روش‌ها، گزینش تکنولوژی و صدور دستورالعمل‌ها باید اصل سادگی رعایت شود. تشکیلات غیر ضروری و تشریفات بی‌مورد حذف و روش‌های یکنواخت‌سازی مورد توجه قرار گیرد.
اقتدار: نیروهای مسلح می‌بایست از چنان آمادگی، تحرک و اقتداری برخوردار باشند که بتوانند با بهره‌گیری از تمامی امکانات جمهوری اسلامی، جرأت تعرض را از دشمنان آشکار و نهان سلب نمایند.
دفاعی بودن: نیروهای مسلح با بهره‌گیری از تمامی توان خود دشمن را از تعرض بازداشته و در برابر هر گونه تجاوز دفاع نموده و متجاوز را تنبیه و سرکوب می‌نمایندو در عین اعتقاد به اصل عدم تعرض، ملل مسلمان یا مستضعف غیر معارض با اسلام را برای دفاع از خودیاری می‌کنند.

ماموریت و وظایف
مأموریت اصلی ارتش آمادگی و مقابله در برابر هر گونه تجاوز نظامی علیه استقلال، تمامیت ارضی، نظام جمهوری اسلامی ایران و منافع کشور ایران است.
بنابر ماده هفتم قانون ارتش جمهوری اسلامی ایران مصوب مهر ماه ۱۳۶۶ مأموریت و وظایف ارتش به شرح زیر است:
آمادگی و مقابله در برابر هر گونه تجاوز نظامی علیه استقلال، تمامیت ارضی، نظام جمهوری اسلامی ایران و منافع کشور.
همکاری با نیروهای انتظامی سپاه پاسداران در مقابله با اشرار، یاغیان، قاچاقچیان، تجزیه‌طلبان و جریانات براندازی در مواقع ضروری بنا به‌دستور.
آمادگی جهت همکاری با سپاه پاسداران در کمک به ملل مسلمان و مستضعف غیر معارض با اسلام جهان، در دفاع از خود در برابر تهدید و تجاوز نظامی بنا به درخواست آنان و بنا به دستور.
در اختیار قرار دادن افرادی که در استخدام ارتش هستند و تجهیزات فنی خود بنا به درخواست دولت در اجرای اصل ۱۴۷ قانون اساسی و با رعایت کامل موازین عدل اسلامی در حدی که بنا به تشخیص شورای عالی دفاع به آمادگی رزمی ارتش آسیبی وارد نشود.
سازماندهی، آموزش، تجهیزات و گسترش نیروهای زمینی، هوایی و دریایی متناسب با امکانات و تهدیدات، برای انجام مأموریت‌های محوله.
تلاش مداوم و مستمر در جهت حاکمیت کامل فرهنگ و ضوابط اسلامی در ارتش و وزارت دفاع و سازمان‌های وابسته به آنها.
آماده نمودن مردم برای دفاع مسلحانه از کشور و نظام جمهوری اسلامی در چهار چوب قانون خدمت وظیفه عمومی.
کمک به سپاه پاسداران در آموزش و سازماندهی بنا به دستور.
اقدامات لازم در جهت نیل به خودکفایی در کلیه زمینه‌ها از قبیل صنعتی، آموزشی، تدارکاتی، اطلاعاتی، روش‌ها و سازماندهی.
اقدامات لازم در زمینه کسب اطلاع از اوضاع، رویدادها و تحولات سیاسی، نظامی آشکار و نهان منطقه و جهان و ارزیابی مستمر تهدیدات و توان رزمی دشمنان بالفعل و بالقوه.
تلاش مداوم و مستمر در جهت حفظ و صیانت ارتش و وزارت دفاع و سازمان‌های وابسته به آن‌ها در زمینه‌های امنیتی.
ایجاد تسهیلات لازم برای همکاری سپاه پاسداران با ارتش در مواقع ضروری که شورای عالی دفاع تعیین می‌نماید.

منبع
سایت فرمانداری شهرستان مشهد

شهید نعمت الله احمدپناه

2019-09-15T04:14:52Z

Vesali98: صفحه‌ای جدید حاوی «شهيد نعمت‌الله احمدپناه مشخصات شهر : بخش : شهرستان : آمل استان : مازندران...» ایجاد کرد

شهيد نعمت‌الله احمدپناه

مشخصات

شهر :

بخش :

شهرستان : آمل

استان : مازندران

جنسیت : مرد

وضعیت تاهل :

شغل :

آبادی :

یگان : لشگر 25 کربلا

نوع عضویت : سپاه – كادر

مذهب : شیعه

دین : اسلام‌‌

نام پدر : محمد علی

مسئولیت :

رشته تحصیلی : ---------

تحصیلات : راهنمایی

تخصص :

کد شهید : 155

رسته : مخابرات و الکترونیک

نام مادر : نرگس رحمانی

شناسنامه شهادت

موضوع شهادت : جبهه

عملیات : عملیات والفجر6

محل شهادت : چیلات – دهلران

تاریخ شهادت : 1362/12/06

نحوه شهادت : جراحات وارده به بدن

شناسنامه تدفین

شهر : پاشاکلا دابو

بخش : شهرستان : آمل

استان : مازندران

گلزار : شهدای پاشاکلا دابو

تاریخ تدفین : 1377/06/02آبادی :

زندگی نامه

در چهارمين برگ تقويم اسفند 1344 در روستاي «پاشاكلا» از توابع بخش «دابو»ی آمل چشم به جهان گشود. «نعمت» دومين ثمره زندگي «محمّدعلي و نرگس» بود؛ زوج سخت‌كوشي كه با پيشه كشاورزي، روزگار مي‌گذراندند و علي‌رغم سختي‌هاي آن زمان، در تربيت ديني فرزندان كوتاهي نمي‌كردند.

نعمت، سه سال اول دوران ابتدائي را در دبستان زادگاهش، و دو سال پاياني اين دوره را، در دبستان «جابربن‌حيان» در «حاجي‌آباد» سپري کرد. سپس به مدرسه راهنمایي «شهيد نامجو» در همين روستا رفت.

او در دوران تحصيل، هم كمك‌كار خانواده در امور خانه‌داري و كشاورزي بود و هم در مغازه صافكاري كار مي‌كرد. با این‌حال، در پايه اول راهنمايي بود كه سنگر علم را به عزم جهاد در راه خدا ترك كرد.

پدرش در این مورد می‌گوید: «در حال تحصیل بود که عزم جهاد کرد. به او گفتم: سنگر علم را ترک نکن. تحصیل علم هم نوعی جهاد است. گفت: برای کسب علم همیشه وقت است. اول باید کشور را از دست دشمن نجات دهیم. اگر کشوری مستقل نداشته باشیم، تحصیل علم چه فایده‌ای دارد!»

در بيان تقيّدات عبادي و ديني او، همين بس كه قبل از رسيدن به سنّ تكليف، به نماز و روزه روي آورد. علاوه بر آن، پاي ثابت محافل عزاداري اهل بيت بود.

نعمت در 20 فروردين 1362 به عضويت سپاه در آمد و همراه با گردان رزمي، عازم جبهه دهلران شد.

خواهرش می‌گوید: «از جبهه، یک‌راست به منزل ما می‌آمد. صبر می‌کرد هوا تاریک شود، بعد به روستا می‌رفت. یک‌بار به او گفتم: چرا زودتر نمی‌روی؟ پدر و مادر چشم به راهت هستند. می‌گفت: خواهر! زنان روستا تا مرا می‌بینند، مرا در آغوش می‌گیرند و می‌بوسند. آن‌ها نامحرم هستند. برای همین دیرتر می‌روم که کوچه، خلوت باشد. نعمت خیلی کم به مرخصی می‌آمد. یک روز دلیلش ‌را پرسیدم؛ گفت: صداقت و پاکی‌ای که در جبهه هست، این‌جا نیست. وقتی به مرخصی می‌آیم، احساس می‌کنم نمی‌توانم در هوای شهر نفس بکشم. برای همین کمتر به مرخصی می‌آیم.»

نعمت‌الله از 26/4/1362 الي 27/11/1362 به عنوان نيروي گشت عملياتي، مشغول به خدمت بود. سپس از 28/11/1362 با سِمَت بيسيمچي گردان امام محمدباقر (ع)، به دهلران عزيمت كرد.

و عاقبت، نعمت‌الله در پنجمين طلوع اسفند 1362، طي عمليات والفجر 6 در منطقه چيلات، به جمع هم‌سنگران شهيدش پيوست. جسم پاك اين فرزند برومند وطن نيز، بعد از گذشت پانزده سال از تقويم روزگار، در گلستان شهداي زادگاهش به خاك آرميد.

وصیت نامه

بنام خداوند بخشنده و مهربان

گمان مکنید آنهائی که درراه خدا کشته شده اند مرده اند بلکه زنده اند و در نزد خدای خویش روزی می خورند (قرآن کریم )

با درود و سلام خدمت مهدی موعود و نائب بر حقش امام خمینی و با سلام به امت شهید پرور ایران و با سلام و درود به تمامی شهیدان گلگون کفن جمهوری اسلامی ایران .

اول از مادر عزیزم می خواهم که از خطاهای من بگذرد و اشتباهات مرا عفو کند و شیر خودش را بر من حلال کند و آن زحمت هائی که برای من کشیدی از شما تشکر می کنم و از پدر بزرگوارم می خواهم که از اشتباهات من بگذرد و مرا ببخشد و از زحماتی که برای من کشیدی از شما تشکر می کنم . و از شما خواهر بزرگم می خواهم که مثل کوه باشید و از شهادت من ناراحت نباشید چرا که شهادت افتخار بزرگی است برای ما .

و از شما برادران و خواهران می خواهم که برای من ناراحت نباشید و مرا عفو کنید .

و از دوستان و هم محلی هایم می خواهم هر بدی از من دیده اند به بزرگواری خودشان مرا ببخشند و از پدر و مادرم می خواهم که نماز و روزه های قضای مرا بجا آورند و از خواهرانم می خواهم که حجاب اسلامی را حتماً رعایت کنند که مشت محکمی است بر دهن ضد انقلاب . ای مردم حزب الله جبهه ها را پر کنید که در این زمان حساس اسلام احتیاج به شما دارد . ما برای رشد یافتن اسلام تلاش و کوشش می کنیم و ضد انقلاب را سرکوب می کنیم و از شما می خواهم که راهای شهدای عزیز راه اسلام را ادامه دهید تا اسلام عزیز به رهبری امام خمینی و منجی عالم مهدی (عج) جهانگیر شود . به امید آن روز

خدایا ، خدایا ، تا انقلاب مهدی خمینی را نگهدار از عمر ما بکاه و بر عمر او بیفزای

به امید برافراشته شدن پرچم اسلام بر تمام قله های جهان

والسلام 1/12/62 نعمت احمد پناه

انشاءالله به امید آن روز

منبع سایت جنگ و درنگ

شهید شعبانعلی احمدنیا مرزونی

2019-09-15T04:12:41Z

Vesali98:

شعبانعلی احمدنیا مرزونی

مشخصات

شهر :

بخش :

شهرستان : بابلسر

استان : مازندران

جنسیت : مرد

وضعیت تاهل : مجرد

شغل : دانش آموزی

آبادی :

یگان :

نوع عضویت : بسیج

مذهب : شیعه

دین : اسلام‌‌

نام پدر : رجب علی

مسئولیت :

رشته تحصیلی :

تحصیلات : متوسطه

تخصص :

کد شهید : 148

رسته : پیاده

نام مادر : ساره خاتون شعبان نژاد

شناسنامه شهادت

موضوع شهادت :

جبهه عملیات :

محل شهادت : رقابیه

تاریخ شهادت : 1361/01/02

نحوه شهادت : اصابت ترکش خمپاره

شناسنامه تدفین

شهر : بابلسر

بخش :

شهرستان : بابلسر

استان : مازندران

گلزار : امام زاده ابراهیم

تاریخ تدفین : 1361/01/04آبادی

زندگی نامه

شهید در تاریخ29/10/1341 ، بابلسر در نیمه ماه شعبان مصادف با تولد صاحب الزمان به دنیا آمد.پدرش
رجبعلی ، کشاورز و مادرش ساره خاتون ، خانه دار بود.وی در بین شش فرزند، فرزند دوم خانواده بود.
در خانواده مذهبی و متدین رشد و نمو کرد ، از همان دوران کودکی نماز می خواند و روزه می گرفت . حق و الناس و حلال و حرام را رعایت میکرد . از نظر اقتصادی مشکلات بسیاری داشتند و با درآمد اندک کشاورزی امرار معاش می کردند.
در مدرسه عیسی خرازی ومدرسه آیت الله طالقانی بابلسر ومدرسه شهید علیپور تحصیل کرد.
به پدر و مادرش در کار کشاورزی کمک می کرد.
سوم دبیرستان ، عشق و علاقه به بسیج به او اجازه نداد که ادامه تحصیل بدهد و به جبهه ی حق علیه باطل رفت.

بسیار آرام، مظلوم، خوش اخلاق، معاشرتی و اهل کمک به دیگران بود.به خاطر همین درخانواده و محله زبانزد بود. رفتارش با همه خوب بود . در کمک به پدر و مادر و حل کردن مشکلات اعضای خانواده خیلی پشتکار داشت.
بعد از انقلاب روحیه اش خیلی تغییر کرد و فعالیت بیشتری داشت . انقلاب و امام راحل عوامل مؤثر در تغییر و تحولش بودند.
اخلاق خوبش ، منجمله کمک به دیگران در کار کشاورزی و کارهای دیگر باعث محبوبیت شهید در میان خانواده و دوستان بود.

شب ها مخفیانه برای نوشتن شعار علیه شاه اقدام میکرد و در راهپیمایی ها شرکت داشت
بعد از پیروزی انقلاب اسلامی در پایگاه بسیج فعالیت می کرد.
طی سه مرحله ، از سال 1360 تا 1361 ، از لشکر 25 کربلا به منطقه جنوب رقابیه با عضویت بسیجی اعزام شد
در تاریخ 02/01/1361 در منطقه رقابیه عملیات فتح المبین بر اثر اصابت ترکش به شهادت رسید.

دو الی سه روز بعد از شهادت در گلزار شهدای امامزاده ابراهیم بابلسر به خاک سپرده شد.
خاطرات
از همان زمان کودکی بسیار مقید بود ، یادم می آید اگر برای نماز صبح بیدار نمی شد یا نمازش قضا می شد، به من می گفت:« صورتم را آب بزن تا بیدار شوم و نمازم را بخوانم.»

فردی بسیار مهربان و دلسوز بود ، چنانکه برادر شهید – محمد ابراهیم – می گوید : آنقدر دلسوز و مهربان بود که به مادرم می گفت :« مادر من در سرما می خوابم ، شما سهمیه ی نفت مرا به آنهایی که محتاج هستند بدهید.»

در میان مردم از جاذبه و محبوبیت بسیاری برخوردار بود ، چنانکه ، روزی در منزل یکی از دوستان نشسته بودیم، صاحب آن خانه تعریف می کرد ، شعبانعلی آنقدر مهربان و دوست داشتنی بود که به دیگران در انجام کارهایی مثل ساخت منزل و مغازه ، بدون دریافت اجرت کار می کرد. و در ادامه صاحب خانه گفت ، این خانه یادگار سه شهید است که در ساخت و ساز آن زحمت کشیدند، که یکی از آنها شعبانعلی است.

منبع سایت جنگ و درنگ

شهید شعبانعلی احمدنیا مرزونی

2019-09-15T04:11:00Z

Vesali98: صفحه‌ای جدید حاوی «شعبانعلی احمدنیا مرزونی مشخصات شهر : بخش : شهرستان : بابلسر استان : مازندرا...» ایجاد کرد

شعبانعلی احمدنیا مرزونی

مشخصات
شهر :
بخش :
شهرستان : بابلسر
استان : مازندران
جنسیت : مرد
وضعیت تاهل : مجرد
شغل : دانش آموزی
آبادی :
یگان :
نوع عضویت : بسیج
مذهب : شیعه
دین : اسلام‌‌
نام پدر : رجب علی
مسئولیت :
رشته تحصیلی :
تحصیلات : متوسطه
تخصص :
کد شهید : 148
رسته : پیاده
نام مادر : ساره خاتون شعبان نژاد
شناسنامه شهادت
موضوع شهادت :
جبهه عملیات :
محل شهادت : رقابیه
تاریخ شهادت : 1361/01/02
نحوه شهادت : اصابت ترکش خمپاره
شناسنامه تدفین
شهر : بابلسر
بخش :
شهرستان : بابلسر
استان : مازندران
گلزار : امام زاده ابراهیم
تاریخ تدفین : 1361/01/04آبادی
زندگی نامه

شهید در تاریخ29/10/1341 ، بابلسر در نیمه ماه شعبان مصادف با تولد صاحب الزمان به دنیا آمد.پدرش
رجبعلی ، کشاورز و مادرش ساره خاتون ، خانه دار بود.وی در بین شش فرزند، فرزند دوم خانواده بود.
در خانواده مذهبی و متدین رشد و نمو کرد ، از همان دوران کودکی نماز می خواند و روزه می گرفت . حق و الناس و حلال و حرام را رعایت میکرد . از نظر اقتصادی مشکلات بسیاری داشتند و با درآمد اندک کشاورزی امرار معاش می کردند.
در مدرسه عیسی خرازی ومدرسه آیت الله طالقانی بابلسر ومدرسه شهید علیپور تحصیل کرد.
به پدر و مادرش در کار کشاورزی کمک می کرد.
سوم دبیرستان ، عشق و علاقه به بسیج به او اجازه نداد که ادامه تحصیل بدهد و به جبهه ی حق علیه باطل رفت.

بسیار آرام، مظلوم، خوش اخلاق، معاشرتی و اهل کمک به دیگران بود.به خاطر همین درخانواده و محله زبانزد بود. رفتارش با همه خوب بود . در کمک به پدر و مادر و حل کردن مشکلات اعضای خانواده خیلی پشتکار داشت.
بعد از انقلاب روحیه اش خیلی تغییر کرد و فعالیت بیشتری داشت . انقلاب و امام راحل عوامل مؤثر در تغییر و تحولش بودند.
اخلاق خوبش ، منجمله کمک به دیگران در کار کشاورزی و کارهای دیگر باعث محبوبیت شهید در میان خانواده و دوستان بود.

شب ها مخفیانه برای نوشتن شعار علیه شاه اقدام میکرد و در راهپیمایی ها شرکت داشت
بعد از پیروزی انقلاب اسلامی در پایگاه بسیج فعالیت می کرد.
طی سه مرحله ، از سال 1360 تا 1361 ، از لشکر 25 کربلا به منطقه جنوب رقابیه با عضویت بسیجی اعزام شد
در تاریخ 02/01/1361 در منطقه رقابیه عملیات فتح المبین بر اثر اصابت ترکش به شهادت رسید.

دو الی سه روز بعد از شهادت در گلزار شهدای امامزاده ابراهیم بابلسر به خاک سپرده شد.
خاطرات
از همان زمان کودکی بسیار مقید بود ، یادم می آید اگر برای نماز صبح بیدار نمی شد یا نمازش قضا می شد، به من می گفت:« صورتم را آب بزن تا بیدار شوم و نمازم را بخوانم.»

فردی بسیار مهربان و دلسوز بود ، چنانکه برادر شهید – محمد ابراهیم – می گوید : آنقدر دلسوز و مهربان بود که به مادرم می گفت :« مادر من در سرما می خوابم ، شما سهمیه ی نفت مرا به آنهایی که محتاج هستند بدهید.»

در میان مردم از جاذبه و محبوبیت بسیاری برخوردار بود ، چنانکه ، روزی در منزل یکی از دوستان نشسته بودیم، صاحب آن خانه تعریف می کرد ، شعبانعلی آنقدر مهربان و دوست داشتنی بود که به دیگران در انجام کارهایی مثل ساخت منزل و مغازه ، بدون دریافت اجرت کار می کرد. و در ادامه صاحب خانه گفت ، این خانه یادگار سه شهید است که در ساخت و ساز آن زحمت کشیدند، که یکی از آنها شعبانعلی است.

منبع سایت جنگ و درنگ

استان آذربایجان شرقی

2019-09-15T04:09:45Z

Vesali98: صفحه‌ای جدید حاوی «استان آذربایجان شرقی معرفی استان آذربایجان شرقی با مساحتی بالغ بر ۴۵۶۶۰ کیل...» ایجاد کرد

استان آذربایجان شرقی

معرفی
استان آذربایجان شرقی با مساحتی بالغ بر ۴۵۶۶۰ کیلومتر مربع بین ۳۶ درجه و ۴۵ دقیقه تا ۳۹ درجه و ۲۵ دقیقه عرض شمالی و بین ۴۵ درجه و ۰۵ دقیقه تا ۴۸ درجه و دقیقه طول شرقی از نصف النهار گرینویچ واقع شده است. این استان که در شمال غرب فلات ایران واقع شده از شمال به کشورهای جمهوری ارمنستان، جمهوری آذربایجان و جمهوری خودمختار نخجوان، از شرق به استان اردبیل، از جنوب به استان زنجان و از غرب و جنوب غربی به آذربایجان غربی محدود می‌شود.

براساس آخرین نتایج سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۸۵ استان آذربایجان شرقی ۳,۶۰۳,۴۵۶ نفر جمعیت داشته و طبق محاسبات انجام شده این استان تا سال ۱۳۹۲ دارای بیش از ۴,۰۰۰,۰۰۰ نفر جمعیت می‌باشد. (۶۷ درصد شهری و ۳۳ درصد روستایی) که نزدیک به ۹۰ درصد از جمعیت آن باسواد می‌باشند.برای سفر به این استان علاوه بر راه های ذکر شده با تهیه بلیت هواپیمای داخلی میتوان به این استان سفر کرد یا از خدمات تور داخلی بهره برد.در ادامه به بررسی سایر راه ها و دیدنی های آذربایجان شرقی خواهیم پرداخت.
براساس آخرین تقسیمات کشوری استان آذربایجان شرقی دارای ۱۹ شهرستان، ۴۲ بخش، ۵۸ بخش و ۱۴۱ دهستان است.

شهرستان‌های آذربایجان شرقی
تبریز
مراغه
میانه
بناب
آذرشهر
مرند
جلفا
سراب
اهر
هشترود
ملکان
بستان آباد
شبستر
کلیبر
اسکو
قرهآغاج
عجبشیر
ورزقان
هریس

نقش استان در دفاع مقدس
پیشینه در خشان در عرصه دفاع از تمامیت ارضی و مبارزه با استیلای بیگانه در جلو گیری از توسعه طلبی ترکان عثمانی و روس، بویژه نقش سترگ در طول 8سال دفاع مقدس، بطوری که تنها آذربایجان غربی در شمال غربی ترین نقطه ایران اسلامی با جوانان برومندش در 20عملیات مهم از جمله دارلک، والفجر2، قادر، عاشورای یک، کربلای 2و 7و نصر5 ،7 و9 در محدوده استان و با اجرای 11 عملیات، ثامن الائمه، فتح المبین، بیت المقدس، رمضان، والفجر4، خیبر، بدر، والفجر8 و 9،کربلای5 و10درمناطق عملیاتی خوزستان، ایلام،کرمانشاه و کردستان به دست توانای سرداران نامداری چون شهیدان مهدی و حمید باکری و مشارکت هزاران جوان آذربایجانی اعم از شیعه و سنی و پیروان اقلیت های مذهبی، حماسه هایی ماندگار از ایثار و مقاومت خلق کرد.
تقدیم12هزارشهید سر افراز از جمله 120 فرمانده دلاور برای دفاع از اسلام و حفظ تمامیت ارضی این مرز و بوم، سندگویایی بر رشادت های مردم آذربایجان غربی در طول 8 سال دفاع مقدس است. ایثار گری ها و دلاوری های فرزندان استان آذربایجانی شرقی، اردبیل و زنجان نیز در قالب لشکر دریادل 31عاشورا در ایام جنگ تحمیلی همگی نمونه ای از غیرت و حمیّت ملّی آذربایجان در صیانت از تمامیت ارضی کشور و مقابله با هجوم و نفوذ بیگانگان بوده است.
مقام معظم رهبری با مقایسه جوانان امروز این مرز و بوم با جوانان غیوردوران دفاع مقدس می فرمایند: «من گفته ام، تاکید می کنم بر این معنا و با یقین این را عرض می کنم که جوان امروز- جوان نسل سوم – در آمادگی خود و شجاعت خود و غیرت خودبرای دفاع از هویت دینی و انقلابی خود، از جوان نسل اول که در دوره ی جنگ تحمیلی و دفاع مقدس حضور داشت – هیچ کمتر نیست، شاید هم جلوتر است». ۱۳۸۵/۱۱/۲۸

نقاط تفریحی
بقعه و مسجد امامزاده سید حمزه تبریز-آستان مقدس امام زادگان دال و ذال در تبریز-امامزاده سید ابراهیم شتربان -امام زاده عون بن علی تبریز -امام زاده سید محمد کججانی تبریز-امام زاده سید ابراهیم شهرستان مراغه-امام زاده سید محمد مراغه (عطاالله)-امام زاده نوجه مهر شهرستان جلفا -امام زاده سید اسماعیل مراغه-امام زاده سید احمد مرند منبع پایگاه اطلاع رسانی آناج
مراکز دیدنی آذربایجان شرقی: قلعه پشتو (قلعه پشتاب)_روستای صخره ای کندوان _پارک ائل گلی (شاه گلی تبریز)_جنگل های ارسباران _ کاخ شهرداری تبریز _ مجموعه دانشگاهی ربع رشیدی _مجموعه تفریحی و تفرجگاه عینالی_ خانه بهنام_ خانه شربت اوغلی(فرهنگ سرای تبریز)- خانه مشروطه تبریز - خانه حیدر زاده- برج آتش نشانی تبریز (برج یانقین)- مسجد جامع تبریز - ارگ علیشاه- مسجد کبود تبریز - مقبره دو کمال تبریز- مقبره الشعرا - موزه آذربایجان - موزه عصر آهن - موزه سنجش - آبشار آسیاب خرابه جلفا - حمام تاریخی کردشت- رود ارس -روستای اشتبین-پل خدا آفرین - قلعه بابک -کلیبر _ گنبد سرخ مراغه- گنبد غفاریه‌ مراغه-گنبد کبود-برج مدور مراغه - کاروانسرای شاه عباسی پیام مرند- آبشار گل آخور- قلعه ضحاک

شهید نورالله احمدی پرکلایی

2019-09-15T04:08:18Z

Vesali98: صفحه‌ای جدید حاوی « نورالله احمدی پرکلایی مشخصات شهر : بخش : شهرستان : بهشهر استان : مازندران ج...» ایجاد کرد

نورالله احمدی پرکلایی

مشخصات
شهر :
بخش :
شهرستان : بهشهر
استان : مازندران
جنسیت : مرد
وضعیت تاهل : مجرد
شغل : اصناف
آبادی :
یگان : لشگر 25 کربلا
نوع عضویت : بسیج
مذهب : شیعه
دین : اسلام‌‌
نام پدر : عین الله
مسئولیت :
رشته تحصیلی :
تحصیلات : ابتدایی
تخصص :
کد شهید : 149
رسته : پیاده
نام مادر : خدیجه مهدوی
شناسنامه شهادت
موضوع شهادت : جبهه
عملیات : عملیات کربلای 4
محل شهادت : ام الرصاص
تاریخ شهادت : 1365/10/04
نحوه شهادت : -
شناسنامه تدفین
شهر : بهشهر
بخش :
شهرستان : بهشهر
استان : مازندران
گلزار : بهشت فاطمه بهشهر
تاریخ تدفین : 1374/05/07آبادی
زندگی نامه
شهید در تاریخ9/10/1347، ودر شهرستان بهشهر، روستای پرکلا چشم به جهان گشود.پدرش عین الله،دارای شغل آزاد ومادرش خدیجه، خانه دار بود.
در بین شش فرزند اولین فرزند بود.
در خانواده ای مومن و مذهبی با اوضاع اقتصادی نسبتاً معمولی که از امرار معاش پدر در شغل کارگری و نجاری، تأمین می شد به رشد جسمی و کمال عقلی رسید.
در مدرسه ابتدایی: شهید قاضی طباطبایی (5 سال) تحصیل کرد.
وی برای کمک به پدر در تأمین معاش روزمره زندگی کار می کرد (از جمله: نجاری، کارگری)

ایشان به کار کردن و تلاش برای امرار معاش خانواده بیشتر علاقه داشت به این دلیل ترک تحصیل نمود.

رابطه اش با والدینش عاطفی و توأم با صمیمیت بود. پدر و مادر در توصیف اش او را فردی مهربان و دلسوز می دانند. در کارهای خانه یار و یاور مادرش بود. از جمله: لباس شستن، غذا درست کردن، ایشان سعی می کردند فرزند صالحی برای خانواده اش باشند. با پدرش در تأمین معاش خانواده همکاری می کرد.
گوش جان سپردن به فرامین امام خمینی (ره)، درک و فهم بالا از اوضاع روز جامعه احساس مسئولیت در قبال کشور، تبعیت از امام خمینی عواملی بود که شخصیت و رفتار وی را تحت تأثیر قرار داد.

از خصوصیات بارز شهید که او را بعنوان فردی مؤثر و تأثیرگذار جلوه می داد می توان به وفای به عهد، خوش خلقی، انجام واجبات، امانتداری، در نظر داشتن خداوند در کارها، احترام به والدین و کمک به آنها نام برد.که اثرگذار بر خانواده ودیگران بود.
قبل از انقلاب در راهپیمایی و تظاهرات شرکت فعالی داشت وی به همراه دوستان و دیگر مردم انقلابی شعار الله اکبر سر می دادند.
بعد از تحقق انقلاب اسلامی به عضویت نهاد بسیج درآمد وی عضو پایگاه بسیج مسجد جان نثاران بود. در آنجا ضمن فعالیت بسیار نهایتاً از این نهاد راهی جبهه حق شد.
او یک بار در تاریخ، 31/3/65، از سپاه بهشهر با عضویت بسیج در منطقه فاو و (هفت تپه) به عملیات ام الرصاص اعزام شد.
در تاریخ، 4/10/65، منطقه ام الرصاص کربلای 4، به درجه شهادت نائل آمد.

مورخ 4/10/74 در گلزار بهشت فاطمه خاکسپاری شد.
خاطرات
در کالبد وجود او اعمال و رفتاری پسندیده و زیبایی نقش آفرینی داشت و با جمع شدن در کنار هم از او شخصیتی بی نظیر ساخت از آن جمله می توان به: سادگی، اتکا خداوند در کارها، مهربانی و عطوفت، بی توجهی به ظواهر دنیا، ولایت پذیری، انجام واجبات و ترک محرمات، داشتن روحیه بالای معنوی، احترام به والدین و صمیمیت در خانواده و کمک به معاش خانواده می توان نام برد. نورالله با توجه به داشتن قدرت بدن بالا، شهامت و رشادت خاصی در جبهه از خود بروز می داد. به کارهای سخت و سنگین می پرداخت. مورد اعتماد همگان بود. احساس مسئولیت وافری در کارهای محوله به وی داشت، اگر چیزی یا کاری به او سپرده می شد تمام و کمال انجام می داد. او کشور و ناموس خود را در خطر دید پس بر خود فرض می دانست برای دفاع برود. پدرش، عین الله، ضمن بیان مطالبی، خاطره ای، نقل می ند: «پدر بزرگش به شهید می گوید شما نروید، خطر دارد موقع جنگ است. می گفت: اگر من نروم دشمن آمده در حیاط خانه ما. وظیفه مان است دفاع کنم. اگر شهید شدم در راه خداست، اگر برگشتم باز در راه خداست. نهایت جان پاک و شیرین خود را بر سر عهد و اعتقادش نهاد. خون پاکش نهال انقلاب را آبیاری کرد.

منبع سایت جنگ و درنگ

شهیداحمداحمدزاده

2019-09-15T04:07:16Z

Vesali98: صفحه‌ای جدید حاوی « احمد احمدزاده مشخصات شهر : _ بخش :_ شهرستان : آمل استان : مازندران جنسیت : مرد...» ایجاد کرد

احمد احمدزاده

مشخصات
شهر : _
بخش :_
شهرستان : آمل
استان : مازندران
جنسیت : مرد
وضعیت تاهل : مجرد
شغل : دانش آموزی
آبادی :
یگان : لشگر 10 سید الشهدا
نوع عضویت : بسیج
مذهب : شیعه
دین : اسلام‌‌
نام پدر : عبدالله
مسئولیت : فرمانده
رشته تحصیلی : ---------
تحصیلات : راهنمایی
تخصص :
کد شهید : 158
رسته :
نام مادر : سکینه امینی
شناسنامه شهادت
موضوع شهادت : ماموریت
عملیات :
محل شهادت : منطقه عمومی نیاک آمل
تاریخ شهادت : 1362/12/12
نحوه شهادت : اصابت تیر
شناسنامه تدفین
شهر : نیاگ لاریجان
بخش : لاريجان
شهرستان : آمل
استان : مازندران
گلزار : سید حسن ولی
تاریخ تدفین : 1362/12/15آبادی :
زندگی نامه
6/شهید در تاریخ 1350 ـ در روستای نیاک، منطقه بالا لاریجان آمل 25 ماه رمضان به دنیا آمدند .پدرشان
عبدالله ـ کشاورز و مادرشان سکینه امینی ـ خانه دار بودند.وی فرزند هفتم و آخرین فرزند خانواده بودند.
شهید در خانواده مذهبی و زحمت کش متولد شدند و از همان دوران کودکی با افکار امام و انقلاب آشنا شدند .وی در دلستان شهید حسنی ـ روستای نیاک ـ آمل و راهنمایی شهید محسن خاتمی ـ روستای نیاک ـ آمل تحصیل کردند.و در هنگام تحصیل در کارهای کشاورزی به پدر خود کمک می کردند.
شهید در مقطع دوم راهنمایی به شهادت رسیدند .
به پدر و مادر بسیار احترام می گذاشت. با همه ی افراد خانواده بسیار صمیمی و مهربان بودند و نسبت به آن ها احساس مسئولیت می کرد . مادر ایشان در راه رفتن مشکل داشتند ایشان را سوار چرخ دستی می گذاشتند و به مسجد می ردند .
در حین آموزش تقریباً در سن 12 سالگی به شهادت رسیدند.
در تاریخ12/12/1362 ـتاریخ و در منطقه عمومی ـ نیاک آمل اصابت تیر در حین آموزش سبب شهادت ایشان شد.آملو در تاریخ15/12/62 ـ در گلزار شهدای سید حسن ولی روستای نیاک لاریجان آمل به خاک سپرده شدند.
خاطرات
مادر شهید : صبح روزی که احمد می خواست به جبهه برود بسیج، پدرش گفت می خواهم کود ببرم سر زمین به من کمک کن. احمد گفت :« نامه ای دارم باید به بسیج ببرم» از ما خداحافظی کرد و رفت . چند ساعت بعد آمدند به ما گفتند احمد زمین خورده پایش شکسته و الان در بیمارستان است و شما باید بیائید و ما هم رفتیم بیمارستان دیدیم هنگام آموزش نظامی تیر خورد و شهید شد.

خواهر شهید ـ مرضیه ـ می گوید: زمانی که می خواست از بسیج نامه بگیرد برای رفتن به آموزشی و جبهه به او به خاطر سن کم اش ندادند آنقدر رفت و آمد تا به او نامه دادند و پدرم امضا کرد و برد و به آنها تحویل داد. لباس بسیجی که به او دادند برایش بسیار بزرگ بود وقتی آورد به خانه، پوشید گفتیم برایت بزرگ است گفت اشکال ندارد مهم پوشیدن لباس مقدس جبهه است .

در آن زمان زن های روستای برای گل درست کردن باید مسافتی را طی می کردند و گل را با دست می آوردند ایشان الاغ را بر می داشت و به کمک آن ها می رفت .

اکثراً به امام زاده حسن می رفت. آن جا همیشه زائر داشت او می رفت به مسافران آن جا کمک می کرد .

وصیت نامه
توصیه می کنم شما را به نظم در کارهایتان. همواره در مراسمات مذهبی حضور فعالانه داشته باشید و به افراد ناتوان جامعه کمک کنید و یار و یاور همدیگر باشید از ولایت فقیه جدا نشوید. پشت سر ولی زمان خود حرکت کنید تا از مسیر درست منحرف نشوید.

منبع سایت جنگ و درنگ

شهید عیدالله رجبی

2019-09-15T04:06:00Z

Vesali98: صفحه‌ای جدید حاوی «بسمه تعالی نام عیدالله رجبی نام پدر رمضان علی نام مادر گل پسند محل شهادت با...» ایجاد کرد

بسمه تعالی

نام عیدالله رجبی

نام پدر رمضان علی

نام مادر گل پسند

محل شهادت بانه

محل تولد قزوین - بهرام آباد

تاریخ تولد ۱۳۴۴/۰۲/۰۸

محل شهادت بانه

تاریخ شهادت ۱۳۶۴/۰۳/۲۰

استان محل شهادت کردستان

شهر محل شهادت بانه

وضعیت تاهل مجرد

تحصیلات چهارم ابتدائی

محل کار بنیاد تحت پوشش

مزار شهید قزوین - قزوین

زندگی نامه

رجبی، عیدالله: هشتم اردیبهشت ۱۳۴۴، در روستای بهرام‌آباد از توابع شهر قزوین به دنیا آمد. پدرش رمضانعلی، کارگر بود و مادرش گل‌پسند نام داشت. تا چهارم ابتدایی درس خواند. به عنوان سرباز ارتش در جبهه حضور یافت. بیستم خرداد ۱۳۶۴، در بمباران هوایی بانه بر اثر اصابت ترکش به شهادت رسید. مزار او در گلزار شهدای شهر زادگاهش واقع است.

منبع : پایگاه اطلاع رسانی سرداران و 3000 شهید استان قزوین

شهید محرم رحمانی

2019-09-15T04:04:32Z

Vesali98: صفحه‌ای جدید حاوی «بسمه تعالی نام محرم رحمانی نام پدر علی نام مادر معصومه محل شهادت صالح آباد...» ایجاد کرد

بسمه تعالی

نام محرم رحمانی

نام پدر علی

نام مادر معصومه

محل شهادت صالح آباد

محل تولد تاکستان

تاریخ تولد ۱۳۴۰/۰۴/۱۰

محل شهادت صالح آباد

تاریخ شهادت ۱۳۶۴/۱۰/۱۰

استان محل شهادت ایلام

شهر محل شهادت مهران

وضعیت تاهل متاهل

تعداد پسر ۱

تعداد دختر ۰

تحصیلات سوم متوسطه

رشته علوم انسانی

محل کار بنیاد تحت پوشش

مزار شهید قزوین - تاکستان

زندگی نامه

رحمانی، محرم: دهم تیر ۱۳۴۰، در شهر تاکستان به دنیا آمد. پدرش علی، کارمند آموزش‌وپرورش بود و مادرش معصومه نام داشت. تا سوم متوسطه در رشته انسانی درس خواند. گروهبان‌دوم ارتش بود. سال ۱۳۶۳ ازدواج کرد و صاحب یک پسر شد. دهم دی ۱۳۶۴، در بمباران هوایی صالح‌آباد بر اثر اصابت ترکش به سر، شهید شد. مزار او در گلزار شهدای زادگاهش واقع است

وصیت نامه

بى عشق خمینى نتوان عاشق مهدى شد. درود به رهبر کبیر انقلاب اسلامى ایران، امام خمینى. من چند ماه بعد از حمله صدامیان کافر به مملکت اسلامی مان، آرزو مى‌کردم که به جنگ با آن ها رفته تا کمکى به برادران رزمنده باشم و با این کار بتوانم دینم را به اسلام و قرآن و ایران انجام دهم، اما چون به مدرسه مى‌رفتم، نمى‌توانستم به جبهه بروم. آن روز ها در مدرسه، خانه، مسجد و در همه جا آرزو مى‌کردم به جبهه نور علیه ظلمت عزیمت کنم ولى نمى‌شد. همیشه سر نماز از خداوند مى‌خواستم که مرا به آرزویم رسانیده و به جبهه بیایم. آرزوى دیگرم پیروزى رزمندگان در جنگ بود. و روزى به این آرزویم رسیدم که امام فرمودند:((جوانان به جبهه رفته و کار را یکسره کنند)) این فرمایشات مانند یک وحى آسمانى بود و شوق مرا براى آمدن به جبهه صد چندان کرد، دیگر حوصله درس خواندن نداشتم و از خداوند مى‌خواستم مانند کبوتران به من دو بال بدهد تا بتوانم به سوى جبهه پرواز کنم و همین فکر باعث شد نتوانم درسم را به خوبى خوانده و در کلاس دوازده قبول نشدم. البته از این موضوع ناراحت نشدم چون توانستم به خدمت مقدس سربازى رفته و از این طریق راهى جبهه شوم. چند مرتبه خواستم از کانال بسیج وارد شوم که نشد. تا اینکه در تاریخ ۱۵/۷/۶۲، به استخدام نیروى زمینى ارتش جمهورى اسلامى ایران درآمدم و دعا مى‌کردم که ارتش مرا به جبهه بفرستد اما چون در قسمت اطلاعات و حفاظت لشگر بیست و یک حمزه بودم مرا در تهران نگه داشتند. مدتى در تهران بوده و براى آمدن جبهه روزشمارى مى‌کردم و آخر سر من به صورت داوطلبانه راهى جبهه شدم. در قسمتى که من کار مى‌کردم و تمامى خواسته‌ام رفتن به خط مقدم بود و هر وقت بچه‌ها به خط مقدم مى‌رفتند، با حسرت به آن ها نظاره مى‌کردم، نمى‌دانم چرا شانس با من یار نبود که در خط مقدم باشم ولى امیدوارم آن روز فرا برسد. ان شااله، تا در خط مقدم اسلحه بر دوش گرفته و با صدامیان کافر جنگیده، پیروزى نهایى نصیب لشگریان اسلام گردد و اگر در این راه شهید شدم، چند وصیت دارم: اول سخنم با پدر عزیزم مى‌باشد! در موقع خواندن نماز و قرآن، اول پدر جان براى سلامتى رهبر کبیر انقلاب امام عزیز دعا کن. پدر جان! اگر من شهید شدم، زیاد ناراحت نباش که من به آرزویم رسیده‌ام، دیگر این که براى پیروزى رزمندگان اسلام دعا کنید. و سخنى با مادر عزیزم! مادر جان اولاِ شیرت را حلالم کن، اگر شهید شدم برایم، زیاد ناراحتى نکرده و به جاى آن از همسرم مواظبت کن که او در تاکستان غریب. است از او خیلى مواظبت کن و من هم روز قیامت نزد سرور شهیدان حضرت امام حسین (ع) و مادر بزرگوارش حضرت زهرا (س) از شما پدر و مادر شفاعت خواهم کرد. وصیتى با برادرم اسحق دارم: برادر جان! از پدر و مادر، فرزند و همسرم کاملاِ مواظبت کن آن ها را دلدارى داده و مراقب زندگیم باش، انشااله، روز قیامت نزد على‌اکبر (ع) از تو شفاعت خواهم کرد. وصیتى با همسرم: همسر مهربانم از یگانه فرزندمان مصطفى به خوبى پرستارى نما. تا آنجا که ممکن است او را بى‌سرپرست نگذار که به یارى خدا روز قیامت نزد زینب (س) تو را شفاعت مى‌کنم. قرض و طلب و دیگر موارد را به همسرم گفته ام و او مى‌داند. به پدر و مادر گفته تا آن ها عمل نمایند. برادرانم! کرم، خیراله، جمشید و محمد وصیت مى‌کنم که ادامه دهنده راه من باشید. امام عزیز و رهبر کبیر انقلاب اسلامى و رزمندگان غیور را در جبهه‌ها تنها نگذارید. با رهبرى امام بزرگوار و یارى رزمندگان، صدام و صدامیان را از مملکت اسلامى دور ریخته و مرقد مطهر حسین‌بن على (ع) را آزاد سازید. به خواهرانم وصیت مى‌کنم که از همسر و فرزندم به خوبى مراقبت به عمل آورید و نگذارید زیاد ناراحت شود و خودتان نیز ناراحت نبوده و گریه نکنید، در آخر باز هم سفارش مى‌کنم از همسر و فرزندم مصطفى به خوبى مراقبت کنید. خدایا، خدایا! تا انقلاب مهدى (عج) خمینى را نگهدار. والسلام علیکم و رحمک‌اله و برکاته. محرمعلى رحمانى

منبع : پایگاه اطلاع رسانی سرداران و 3000 شهید استان قزوین

شهید ولی رجبی

2019-09-15T04:02:31Z

Vesali98: صفحه‌ای جدید حاوی « بسمه تعالی نام ولی رجبی نام پدر بهرامعلی نام مادر فرخنده محل شهادت مریوان...» ایجاد کرد

بسمه تعالی

نام ولی رجبی

نام پدر بهرامعلی

نام مادر فرخنده

محل شهادت مریوان

محل تولد تاکستان - فارسجین

تاریخ تولد ۱۳۴۲/۱۱/۱۴

محل شهادت مریوان

تاریخ شهادت ۱۳۶۴/۱۱/۰۷

استان محل شهادت کردستان

شهر محل شهادت مریوان

وضعیت تاهل مجرد

تحصیلات دوم راهنمائی

محل کار بنیاد تحت پوشش

مزار شهید قزوین - تاکستان - فارسجین

زندگی نامه

رجبی، ولی‌: چهاردهم بهمن ۱۳۴۲، در روستای فارسجین از توابع شهرتاکستان به دنیا آمد. پدرش بهرامعلی، کشاورز بود و مادرش فرخنده نام داشت. تا دوم راهنمایی درس خواند. به عنوان سرباز ارتش در جبهه حضور یافت. هفتم بهمن ۱۳۶۴، در بمباران هوایی مریوان بر اثر اصابت ترکش به شهادت رسید. مزار او در زادگاهش واقع است.

وصیت نامه

شهید، ولی رجبی: پدر جان! این جانب که در منطقه و در عملیات جنگی می باشم، بر خود واجب دانستم وصیتی بنویسم، که وصیت بر هر فرد مسلمان واجب است. شما افتخار کنید که من در سنگر جنگ حق علیه باطل تا آخرین قطره خونم از اسلام و از وطنم دفاع می نمایم. مادر جان! اگر شهادت نصیب من گردید، هیچ وقت گریه نکنید و به یاد کربلا و روز عاشورا باشید، که امام حسین(ع) و یارانش برای حق شهید شدند و در حال حاضر هم امام بزرگوارمان دستور داده که در مقابل کفار بایستیم. مادر جان! اگر شهید شدم و مرا به گلزار شهدای «فارسجین» آوردند، از همه جلوتر راه می روی و می گویی: «خدایا! افتخار می کنم فرزندم در راه اسلام و مرز و بوم ایران شهید شد»، تا من از شما راضی باشم. خواهشمندم نمازجمعه را فراموش نکنید و همیشه بروید. دیگر هیچ گونه عرضی ندارم.۱ (۱۳۱۸۴۷۸) سرباز وظیفه؛ ولی رجبی ۱۲/۰۸/۱۳۶۴

منبع : پایگاه اطلاع رسانی سرداران و 3000 شهید استان قزوین

شهید محمود دوست علی زاده

2019-09-15T04:00:50Z

Vesali98: صفحه‌ای جدید حاوی « بسمه تعالی نام محمود دوست علی زاده نام پدر رضا نام مادر زهرا محل شهادت فاو...» ایجاد کرد

بسمه تعالی

نام محمود دوست علی زاده

نام پدر رضا

نام مادر زهرا

محل شهادت فاو

محل تولد قزوین

تاریخ تولد ۱۳۴۳/۰۲/۲۸

محل شهادت فاو

تاریخ شهادت ۱۳۶۴/۱۲/۰۴

استان محل شهادت بصره

شهر محل شهادت فاو

وضعیت تاهل مجرد

تحصیلات دوم راهنمائی

محل کار بنیاد تحت پوشش

مزار شهید قزوین - قزوین

زندگی نامه

دوستعلی‌زاده، محمود: بیست و هشتم اردیبهشت ۱۳۴۳، در شهر قزوین به دنیا آمد. پدرش رضا (فوت۱۳۵۰) و مادرش زهرا نام داشت. تا دوم راهنمایی درس خواند. از سوی بسیج در جبهه حضور یافت. چهارم اسفند ۱۳۶۴، در فاو عراق بر اثر اصابت ترکش به سر و صورت، شهید شد. مزار او در گلزار شهدای زادگاهش واقع است.

منبع : پایگاه اطلاع رسانی سرداران و 3000 شهید استان قزوین

شهید محمود رحمنی

2019-09-15T03:59:14Z

Vesali98: صفحه‌ای جدید حاوی «بسمه تعالی نام محمود رحمنی نام پدر حسین نام مادر ریحان محل شهادت تاکستان -...» ایجاد کرد

بسمه تعالی

نام محمود رحمنی

نام پدر حسین

نام مادر ریحان

محل شهادت تاکستان - پایگاه بسیج

محل تولد تاکستان

تاریخ تولد ۱۳۴۶/۱۰/۰۱

محل شهادت تاکستان - پایگاه بسیج

تاریخ شهادت ۱۳۶۴/۰۳/۲۷

استان محل شهادت قزوین

شهر محل شهادت تاکستان

وضعیت تاهل مجرد

تحصیلات سوم متوسطه

رشته -

محل کار بنیاد تحت پوشش

مزار شهید قزوین - تاکستان

زندگی نامه

رحمنی، محمود/ الف-ش: یکم دی ۱۳۴۶، در شهرستان تاکستان به دنیا آمد. پدرش حسین (فوت۱۳۴۶) و مادرش ریحان نام داشت. دانش¬آموز سوم متوسطه بود. بسیجی بود. بیست و هفتم خرداد ۱۳۶۴، در زادگاهش مورد سوءقصد گروه¬های ضدانقلاب قرار گرفت و به شهادت رسید. مزار او در گلزار شهدای زادگاهش واقع است.

منبع : پایگاه اطلاع رسانی سرداران و 3000 شهید استان قزوین

شهید عظیم احمدی ۱۳۴۸/۱۲/۱۰

2019-09-15T03:56:40Z

Vesali98: صفحه‌ای جدید حاوی « تعالی نام عظیم احمدی نام پدر ابوالفضل نام مادر ام البنین محل شهادت فاو مح...» ایجاد کرد

تعالی

نام عظیم احمدی

نام پدر ابوالفضل

نام مادر ام البنین

محل شهادت فاو

محل تولد قزوین

تاریخ تولد ۱۳۴۸/۱۲/۱۰

محل شهادت فاو

تاریخ شهادت ۱۳۶۴/۱۱/۲۵

استان محل شهادت بصره

شهر محل شهادت فاو

وضعیت تاهل مجرد

تحصیلات اول متوسطه

رشته تجربی

محل کار بنیاد تحت پوشش

مزار شهید قزوین - قزوین

زندگی نامه

احمدی، عظیم: دهم اسفند ۱۳۴۸، در شهر قزوین به دنیا آمد. پدرش ابوالفضل، کارگری می‌کرد و مادرش ام‌البنین نام داشت. دانش‌آموز اول متوسطه در رشته تجربی بود. از سوی بسیج در جبهه حضور یافت. بیست و پنجم بهمن ۱۳۶۴، در فاو عراق بر اثر اصابت ترکش به شهادت رسید. مزار او در گلزار شهدای زادگاهش واقع است.

وصیت نامه

شهید، عظیم احمدی: من، وصیت خود را در حالی شروع می کنم که نمی دانم کدام یک از هموطنانم با گلوله های خصم در خون خفته و کدام پدر و مادری بی فرزند و کدام کودکی بی پدر و یا کدام انسانی به سعادت رسیده است. آری! به راستی که شهادت، کمال انسانیت و یک سعادت است و من، خدا را شکر می کنم که در ایران حکومتی به وجود آمد که راه رسیدن به سعادت را به ما نشان داد. حکومتی که باعث شد انسان های زیادی از هلاکت نجات یافته و به سعادت برسند. حکومتی که لرزه بر اندام دشمنان اسلام انداخته است. هر کس به مبارزه با این حکومت برخیزد، باطل است و با خدا به مبارزه برخاسته است؛ چون این حکومت، حکومتی خداییست و از این جا می فهمیم که به جای این که یک نوجوان ساعت ۱۲ شب در خانه و در رختخواب باشد، خدا این دل و جرأت را به او داده است تا در این ساعت شب، مواظب این باشد که دشمن به آب و خاکش و دینش تجاوز نکند. ای دشمنان اسلام! بدانید -که می دانم و می دانید- من و امثال من با زور به این جبهه ها نیامده ایم. من و امثال من با علاقه ی خود به جنگ با شما آمده ایم. من، راه خود را پیدا کرده ام. سعادت خود را در ادامه دادن این راه میدانم و برای این آمده ام که لااقل در راه خدا بمیرم؛ اگر خدا قبول کند -که امیدوارم قبول کند- خوشحالم از این که فرصتی پیش آمد تا در راه خدا جهاد کنم. امیدوارم، خدا گناهانم را ببخشد و از خدا می خواهم مرا هم به عنوان خاک پای شهدا بپذیرد، که من به خاطر این به اینجا آمده ام؛ نه به این عنوان که به بهشت بروم و یا این که از جهنم می ترسم؛ بلکه می خواهم در آن دنیا از خدا شرمنده نباشم و امامان و پیامبر(ص) به عنوان یکی از پیروانش به من یک نگاه محبت آمیز بکنند. امیدوارم که به این مقام برسم و از خدا می خواهم که مرا به این مقام برساند. ای مردم! این حکومت را تا موقعی که امام زمان(عج) ظهور کند، یاری کنید، که اگر یاری نکنید، خدا را یاری نکرده اید و اگر شما با خدا باشید، مطمئن باشید که خدا نیز با شماست. ...و ای پدر، مادر و برادرانم! اگر به کربلا رفتید -که انشاء الله خواهید رفت- از طرف من زیارت کنید و از امام حسین(ع) بخواهید که مرا به عنوان عاشق خودش بپذیرد و در آن دنیا شفاعتم کند. ...و ای دوستان! از شما می خواهم که برای آمرزش من دعا کنید و همین طور می خواهم مواظب خودتان باشید که به دام دشمنان نیفتید و با پُر کردن جای من، چشم دشمنان را کور کنید. فامیل های عزیز! مرا ببخشید، حلالم کنید و این حکومت و رهبر را یاری کنید و از خدا بخواهید که گناهانم را ببخشد.۱ (۱۰۲۳۰۳۱) و السلام ـ عظیم احمدی ساعت ۴۵/۱ بعد از ظهر ۲۷/۰۸/۱۳۶۶

منبع : پایگاه اطلاع رسانی سرداران و 3000 شهید استان قزوین

شهید مرتضی آذربایجانی

2019-09-15T03:53:03Z

Vesali98: صفحه‌ای جدید حاوی «بسمه تعالی نام مرتضی آذربایجانی نام پدر خداوردی نام مادر معصومه محل شهادت...» ایجاد کرد

بسمه تعالی

نام مرتضی آذربایجانی

نام پدر خداوردی

نام مادر معصومه

محل شهادت سومار

محل تولد تاکستان - خورهشت

تاریخ تولد ۱۳۴۴/۰۹/۲۶

محل شهادت سومار

تاریخ شهادت ۱۳۶۴/۰۴/۲۷

استان محل شهادت کرمانشاه

شهر محل شهادت قصرشیرین

وضعیت تاهل مجرد

تحصیلات سوم راهنمائی

محل کار بنیاد تحت پوشش

مزار شهید قزوین - قزوین

زندگی نامه

آذربایجانی، مرتضی: بیست و ششم آذر ۱۳۴۴، در روستای خورهشت از توابع شهر تاکستان به دنیا آمد. پدرش خداوردی، مغازه‌دار بود و مادرش معصومه نام داشت. تا پایان دوره راهنمایی درس خواند. شاگرد لوله‌کش بود. به عنوان سرباز ارتش در جبهه حضور یافت. بیست و هفتم تیر ۱۳۶۴، در سومار توسط نیروهای عراقی بر اثر اصابت ترکش به سر و سینه، شهید شد. مزار او در گلزار شهدای شهر قزوین واقع است.

منبع : پایگاه اطلاع رسانی سرداران و 3000 شهید استان قزوین

شهید عزت الله دودانگه

2019-09-15T03:51:05Z

Vesali98: صفحه‌ای جدید حاوی « تعالی نام عزت الله دودانگه نام پدر یدالله نام مادر ملک ناز محل شهادت فاو م...» ایجاد کرد

تعالی

نام عزت الله دودانگه

نام پدر یدالله

نام مادر ملک ناز

محل شهادت فاو

محل تولد قزوین - یزدرود

تاریخ تولد ۱۳۲۵/۱۲/۱۰

محل شهادت فاو

تاریخ شهادت ۱۳۶۴/۱۱/۳۰

استان محل شهادت بصره

شهر محل شهادت فاو

وضعیت تاهل متاهل

تعداد پسر ۲ تعداد دختر ۴

تحصیلات پنجم ابتدائی

محل کار بنیاد تحت پوشش

مزار شهید قزوین - قزوین

زندگی نامه

دودانگه، عزت‌الله: دهم اسفند ۱۳۲۵، در روستای یزدرود از توابع شهر قزوین به دنیا آمد. پدرش یدالله و مادرش ملک‌ناز نام داشت. تا پایان دوره ابتدایی درس خواند. کارگر بود. سال ۱۳۴۵ ازدواج کرد و صاحب دو پسر و چهار دختر شد. از سوی بسیج در جبهه حضور یافت. سی‌ام بهمن ۱۳۶۴، در فاو عراق بر اثر اصابت ترکش به دست و شکم، شهید شد. مزار او در گلزار شهدای شهر زادگاهش واقع است.

وصیت نامه

شهید، عزت الله دودانگه: به همسرم وصیت می کنم؛ همه این عالم بسوی خداوند -تبارک و تعالی- باز خواهد گشت. بچه ها را تشویق کن تا درس شان را به پایان برسانند و بتوانند در راه دین اسلام خدمت کنند. اگر می خواهی من و خدای من از شما راضی باشیم، از بچه ها نگهداری کن تا -ان شاء الله- خداوند -تبارک و تعالی¬- از شما راضی گردد؛ چون شما بودید که زحمت بچه ها را عهده دار شدید و من در جبهه های حق علیه باطل شرکت نمودم؛ -ان شاء الله- در آن دنیا خداوند پاداش شما را خواهد داد. وصیت می کنم به پدر، مادر و خواهرانم؛ برایم گریه نکنید. شُکر خدا را بجا آوردید؛ چرا که خواست خدا بر این بود تا در این زمان به یاری امام زمان (عج) بشتابم و در این راه شهید شوم.۱ (۱۳۰۰۳۰۸) عزت الله دودانگه ۰۲/۱۱/۱۳۶۴

منبع : پایگاه اطلاع رسانی سرداران و 3000 شهید استان قزوین

شهید محمود آذربایجانی

2019-09-15T03:49:27Z

Vesali98: صفحه‌ای جدید حاوی «بسمه تعالی نام محمود آذربایجانی نام پدر عبدالعلی نام مادر رقیه محل شهادت ف...» ایجاد کرد

بسمه تعالی

نام محمود آذربایجانی

نام پدر عبدالعلی

نام مادر رقیه

محل شهادت فاو

محل تولد قزوین

تاریخ تولد ۱۳۴۵/۰۴/۱۶

محل شهادت فاو

تاریخ شهادت ۱۳۶۴/۱۱/۲۵

استان محل شهادت بصره

شهر محل شهادت فاو

وضعیت تاهل مجرد

تحصیلات پنجم ابتدائی

عملیات سال تفحص

محل کار بنیاد تحت پوشش

مزار شهید قزوین - قزوین

زندگی نامه

آذربایجانی، محمود: شانزدهم تیر ۱۳۴۵، در شهر قزوین به دنیا آمد. پدرش عبدالعلی، در اداره آب کار می‌کرد و مادرش رقیه نام داشت. تا پایان دوره ابتدایی درس خواند. آهنگری و جوشکاری می‌کرد. از سوی بسیج در جبهه حضور یافت. بیست و پنجم بهمن ۱۳۶۴، در فاو عراق بر اثر اصابت ترکش به شهادت رسید. مزار او در گلزار شهدای زادگاهش قرار دارد. برادرش مهدی نیز به شهادت رسیده است.

وصیت نامه

شهید، محمود آذربایجانی: سلام و درود خداوند بر رزمندگان پُرتوان اسلام؛ رزمندگانی که سفیران جمهوری اسلامی در جنوب و غرب کشورند. شکر بی حد خدای تعالی را، که ما را نیز توفیق ایستادن در صفوف محکم رزمندگان عنایت فرمود. حال که در جبهه هستم و سلاح برادر شهیدم را در دست گرفته و دشمنم را برای رضای خدا نشانه می روم، اعلام می کنم که آمدنم آگاهانه بوده و می دانم که این راه، «شهادت»، «اسارت» و «معلولیت» هم با خود به همراه دارد؛ پس این راه را کورکورانه انتخاب نکرده ام و تا وقتی «شهدا شمع محفل بشریتند»، هیچ مسلمانی «راه» را با «چاه» اشتباه نمی کند و من نیز آرزو داشتم که شمع جمع دوستان شوم و امیدوارم که با شهادتم بتوانم خدمتی کرده باشم؛ البته اگر خداوند بخواهد. نمی گویم آرزویم -فقط و فقط- شهادت است؛ نه! هدفم آوردن پیروزی برای اسلام و جمهوری اسلامی است؛ اما باز هم از خدا می خواهم که مُردنم را شهادت در راه خودش قرار دهد. ...و باز به جهت عمل کردن به یکی دیگر از وظایفم، نکاتی چند را به عنوان وصیت می نویسم: سعی کنید پیرو ولایت فقیه باشید و از آن حمایت کنید، که امام حق بزرگی بر گردن ما دارد. او ما را از منجلاب فساد -که داشتیم در آن غرق می شدیم- نجات داد و صراط مستقیم را به ما نشان داد؛ پس ما هرگز دست از امام بر نمی داریم و تا آخرین نفس پیرو خط رهبریم، حتی اگر در این راه تکه تکه شویم. پس وصیتم به شما «حمایت و پیروی از ولایت فقیه» است. ای ملت ایران! به خود اجازه ندهید که منافقین در داخل شما جایی پیدا کنند و به انقلاب ضربه وارد آورند؛ چون میدانم نسل منافقین را ریشه کن کرده و راه شهدا را ادامه خواهید داد، که شهیدان دینی بزرگ بر گردن مسلمان های دنیا دارند؛ پس به خون شهیدان سوگند، نشستن خیانت است و ما نمی گذاریم خون شهدا پایمال شود. من در «کردستان» مبلغ ۶۰ تومان از یک روستایی در «بانه» قرض کرده بودم، که از شما پدر و مادر عزیزم خواهشمندم این مبلغ را به آدرس: «کردستان ـ بانه، پایگاه حاج عبدل، روستای «حاج عبدل»، برسد به دست کاکا محمود بقال» ارسال کنید.۱ (۱۰۰۱۳۵۳) محمود آذربایجانی لشکر(ع)نجف اشرف ۱۳/۱۱/۶۴

منبع : پایگاه اطلاع رسانی سرداران و 3000 شهید استان قزوین

شهید مهدی رجبلو

2019-09-15T03:47:45Z

Vesali98:

بسمه تعالی

نام مهدی رجبلو

نام پدر محمد حسین

نام مادر قمر

محل شهادت شلمچه

محل تولد قزوین

تاریخ تولد ۱۳۴۶/۰۱/۰۲

محل شهادت شلمچه

تاریخ شهادت ۱۳۶۴/۱۱/۲۱

استان محل شهادت خوزستان

شهر محل شهادت خرمشهر

وضعیت تاهل مجرد

تحصیلات دوم راهنمائ

محل کار بنیاد تحت پوشش

مزار شهید قزوین - قزوین

زندگی نامه

رجبلو، مهدی: دوم فروردین ۱۳۴۶، در شهر قزوین به دنیا آمد. پدرش محمدحسین و مادرش قمر نام داشت. تا دوم راهنمایی درس خواند. کارگر کارخانه بود. از سوی بسیج در جبهه حضور یافت. بیست و یکم بهمن ۱۳۶۴، در شلمچه بر اثر اصابت ترکش به شهادت رسید. مزار او در گلزار شهدای زادگاهش قرار دارد. برادرش علی نیز به شهادت رسیده است.

وصیت نامه

شهید، مهدی رجبلو: این جانب مهدی رجبلو، فرزند محمدحسین، تاریخ تولد ۱۳۴۶، صادره از قزوین وصیتی با خانواده ام دارم. «ای خوشا با فرق خونین سوی یار رفتن/ سر جدا پیکر جدا در محفل دلدار رفتن». «چه خوشست اگر ببینم رخ دلگشای مهدی(عج)/ چه خوشست اگر نمایم سر و جان فدای مهدی(عج) ». بنویس برادرم حدیث عشق را؛ روایت فتح را؛ وصیت نامه ات را. «ای خالق ارض و سما، ای حاکم روز جزا!/ در پیشگاهت ای خدا! از بهر غفران آمدم/ با چشم گریان آمدم/ عمری به عصیان زیستم، نشناختم خود کیستم؟/ من جز گدایی نیستم، در نزد سلطان آمدم/ ای پشیمانم از کرده ه ایم، درگذر پرده تو از کارم مدر/ زار و پریشان آمدم، با چشم گریان آمدم/ من بنده ام، شرمنده ام، از راه طاعت مانده ام/ مولا تویی، بنده ام، سوی تو نالآن آمدم/ با چشم گریان آمدم/ یارب منم غرق گناه، رویم ز عصیان شد سیاه/ عمرم به غفلت شد تباه، العفو گویان آمدم/ با چشم گریان آمدم/ ای مالک هر دو سرا، ای پرده پوش عیب ها!/ ای که از جهر خفا با قلب سوزان آمدم/ با چشم گریان آمدم/ عفو فرما ای رئوف خدا در پیش اولین و آخرین/ هی مکن شرمنده ام در واپسین/ با چشم گریان آمدم.» خدایا ما آرزوی آن روزی را داریم که احساس کنیم هیچ گناهی نداریم و هیچ گناهی مرتکب نشده ایم؛ پس خدایا! بر ما ببخش آن گناهانی را که مرتکب شدیم و به ما توفیق بده تا از محرمات تو دوری کنیم و دیگر مرتکب گناه نشویم. خدایا! به ما توفیق بده تا در عبادت تو پا برجا و راسخ باشیم. خدایا! ما قرآن می خوانیم؛ اما در قلب ما اثر نمی کند. نماز و دعا می خوانیم؛ اما در قلب ما اثر نمی کند. روزه می گیریم؛ باز هم در قلب ما اثر نمی کند. ای خدایی که مقلب القلوب هستی! قلب های ما را تحت تأثیر قرآنت قرار بده. خوشا به حال خانواده ای که امانت خدا را در راهش قربانی می کند. خانواده عزیزم! من نادان بودم و نمی دانستم چه می کنم. هوا های نفسانی بر من غلبه کرده بود. تنها خواسته ام این است که اگر به حرف شما نمی رفتم و دِینَم را در حق شما پدر و مادر مهربانم انجام نمی دادم، مرا ببخشید؛ نادان بودم. اگر زنده ماندم دِینَم را انجام می دهم؛ ولی اگر مدال افتخار شهادت را گرفتم -و خدا شفاعت مرا قبول کرد- شما را شفیع می شوم؛ -ان شاء الله. مادرم! اگر می خواهید برای من گریه کنید، حق دارید؛ چون جوانی را از دست دادید که برایش زحمت کشیدید و امّا مادرم و پدرم! این را باید بدانید که ما همه امانت خداییم و عاریه هستیم که خداوند به شما سپرده است و هر وقت بخواهد می گیرد؛ پس خوشا به حال خانواده ای که امانت خدا را در راهش قربانی می کند؛ مثل ابراهیم که اسماعیلش را به قتلگاه ُبرد تا در راه خدا قربانی کند؛ پس پدرم و مادرم! شما سربلند باشید که خداوند با صابران است؛ نکند ناخواسته شیطان بر نفس شما غلبه کند –چه آگاهانه و چه غیرآگاهانه- که ما شهید دادیم؛ خداوند خوشش نمی آید! نگذارید دشمنان بر اسلام غلبه کنند! پدر عزیزم! می دانم خیلی زحمت مرا کشیدید و من نتوانستم جبران این همه مهربانی ها و کارهای خوبتان را بکنم و تنها کاری که من توانستم برای شما انجام دهم، این بود که در راه خدا جهاد کنم و در راه حق و آزادی بجنگم و اگر خدا خواست، شهید شوم و شما را -در پیش پدران شهید داده- سرافراز کنم و همین طور در پیش امام زمان(عج) و نایب بر حقش امام خمینی -ماه جماران- سربلندتان کنم؛ من جز این کار، نتوانستم جبران کارهای شما را انجام بدهم؛ -ان شاء الله- مرا می بخشید. پدرم! من خجالت می کشم شهید شوم و سَر داشته باشم! ...و با عرض سلام به مادر مهربانم؛ امیدوارم شما هم از خبر شهادتم ناراحت نشوید. با عرض سلام به تو مادری که شب و روز بی خوابی کشیدی تا به من شیر دادی و از من نگهداری و حفاظت کردی و مرا بزرگ کردی. من می دانم شما خبر شهادت مرا بشنوید، ناراحت می شوید؛ ولی من از شما می خواهم اگر خبر شهادتم را شنیدید، فقط بگویید: «انا لله و انا الیه راجعون»؛ همه از خداییم و بسوی خدا باز می گردیم. شما هم باید هم چون فاطمه زهرا (س) -مادر امام حسین(ع)- صبر داشته باشید. ...و تو مادرم که شب و روز به من شیر دادی و برای من زحمت کشیدی، تا مرا بزرگ کردی و آرزو داشتی شب دامادی مرا ببینی، اما مرا در راه اسلام فدا کردی؛ -ان شاء الله- شیرت را حلالم می کنی و از من راضی و خشنود می شوی؛ هر چند من نتوانستم همه کارهای خوب شما را جبران کنم. اگر شما پدر و مادر عزیزم راضی نباشید، خدا هم از من راضی نمی شود؛ امیدوارم راضی باشید! وصیتی به برادران عزیز مهربانم؛ شما برادران عزیز و بزرگوارم که یک عمر برای من زحمت کشیدید و مرا یاری کردید و به راه راست هدایتم کردید و آخرش هم مرا در راه خدا و قرآن و اسلام قربانی کردید، امیدوارم اجر همه این کارها را از خداوند بگیرید. ...و از شما برادرانم می خواهم بعد از شهید شدن من، اسلحه مرا بردارید و با دشمنان اسلام بجنگید؛ چه دشمن داخلی و چه خارجی. تا آخرین قطره خون خود، از اسلام و حق مستضعفان دفاع کنید و نگذارید دشمنان بر اسلام غلبه کنند و فعالیت های خود را با ارگان های انقلابی بیشتر کنید و در نماز جماعت ها و نمازجمعه ها و دعاها، بیشتر شرکت کنید که ما هر چه داریم از این دعاهاست. شما باید خیلی مواظب خودتان باشید؛ که شیطان خیلی قوی است. از شما برادرانم می خواهم که هر چه بدی از من دیدید، ببخشید؛ چون من نیستم تا بدی هایم را جبران کنم. ...و امّا وصیتی با خواهرانم؛ با عرض سلام به خواهرانم؛ شما خواهرانم برای من خیلی زحمت کشیدید و رنج های زیادی به خاطر من کشیدید. من از شما تشکر می کنم؛ ولی شما باید مرا ببخشید که نتوانستم جبران این همه فداکاری شما را انجام دهم. شما خواهرانم اگر خبر شهادتم را شنیدید، صبر داشته باشید؛ من که شهید شدم به رضای خدا کشته شدم و در راه خدا جهاد کردم و خدا هم خواست من شهید شوم و به آن دنیا هجرت کنم. من از شما خواهرانم می خواهم بعد از شهادت من شما جای مرا با رفتن به نماز جماعت ها و نماز جمعه ها و دعاهای کمیل و توسل و دیگر دعاها، پُر کنید و از شما می خواهم با کمک های نقدی و جنسی و کمک های دیگری که از دست تان برمی آید، برای رضای خدا انجام دهید و به اسلام کمک کنید و از شما می خواهم هر چه بدی از من دیدید، ببخشید؛ چون من دیگر در پیش شما نیستم که کارهای بَدَم را جبران کنم. پدر و مادر عزیز و مهربانم! برای من دعا کنید، موقعی که شهید می شوم سر به بدن نداشته باشم؛ چون امام حسین(ع) سر به بدن نداشت و هم چنین خجالت می کشم به بدن دست داشته باشم؛ چون عباس(ع) -ساقی دشت کربلا- دست به بدن نداشت؛ خلاصه خجالت می کشم بدنم سالم باشد. مهدی رجبلو ۲۸/۱۲/۱۳۶۲

منبع : پایگاه اطلاع رسانی سرداران و 3000 شهید استان قزوین

شهید مهدی رجبلو

2019-09-15T03:46:30Z

Vesali98: صفحه‌ای جدید حاوی «بسمه تعالی نام مهدی رجبلو نام پدر محمد حسین نام مادر قمر محل شهادت شلمچه محل...» ایجاد کرد

بسمه تعالی
نام مهدی رجبلو
نام پدر محمد حسین
نام مادر قمر
محل شهادت شلمچه
محل تولد قزوین تاریخ تولد ۱۳۴۶/۰۱/۰۲
محل شهادت شلمچه تاریخ شهادت ۱۳۶۴/۱۱/۲۱
استان محل شهادت خوزستان شهر محل شهادت خرمشهر
وضعیت تاهل مجرد درجه نظامی
تحصیلات دوم راهنمائی رشته -
عملیات سال تفحص
محل کار بنیاد تحت پوشش
مزار شهید قزوین - قزوین

زندگی نامه
رجبلو، مهدی: دوم فروردین ۱۳۴۶، در شهر قزوین به دنیا آمد. پدرش محمدحسین و مادرش قمر نام داشت. تا دوم راهنمایی درس خواند. کارگر کارخانه بود. از سوی بسیج در جبهه حضور یافت. بیست و یکم بهمن ۱۳۶۴، در شلمچه بر اثر اصابت ترکش به شهادت رسید. مزار او در گلزار شهدای زادگاهش قرار دارد. برادرش علی نیز به شهادت رسیده است.

وصیت نامه
شهید، مهدی رجبلو: این جانب مهدی رجبلو، فرزند محمدحسین، تاریخ تولد ۱۳۴۶، صادره از قزوین وصیتی با خانواده ام دارم. «ای خوشا با فرق خونین سوی یار رفتن/ سر جدا پیکر جدا در محفل دلدار رفتن». «چه خوشست اگر ببینم رخ دلگشای مهدی(عج)/ چه خوشست اگر نمایم سر و جان فدای مهدی(عج) ». بنویس برادرم حدیث عشق را؛ روایت فتح را؛ وصیت نامه ات را. «ای خالق ارض و سما، ای حاکم روز جزا!/ در پیشگاهت ای خدا! از بهر غفران آمدم/ با چشم گریان آمدم/ عمری به عصیان زیستم، نشناختم خود کیستم؟/ من جز گدایی نیستم، در نزد سلطان آمدم/ ای پشیمانم از کرده ه ایم، درگذر پرده تو از کارم مدر/ زار و پریشان آمدم، با چشم گریان آمدم/ من بنده ام، شرمنده ام، از راه طاعت مانده ام/ مولا تویی، بنده ام، سوی تو نالآن آمدم/ با چشم گریان آمدم/ یارب منم غرق گناه، رویم ز عصیان شد سیاه/ عمرم به غفلت شد تباه، العفو گویان آمدم/ با چشم گریان آمدم/ ای مالک هر دو سرا، ای پرده پوش عیب ها!/ ای که از جهر خفا با قلب سوزان آمدم/ با چشم گریان آمدم/ عفو فرما ای رئوف خدا در پیش اولین و آخرین/ هی مکن شرمنده ام در واپسین/ با چشم گریان آمدم.» خدایا ما آرزوی آن روزی را داریم که احساس کنیم هیچ گناهی نداریم و هیچ گناهی مرتکب نشده ایم؛ پس خدایا! بر ما ببخش آن گناهانی را که مرتکب شدیم و به ما توفیق بده تا از محرمات تو دوری کنیم و دیگر مرتکب گناه نشویم. خدایا! به ما توفیق بده تا در عبادت تو پا برجا و راسخ باشیم. خدایا! ما قرآن می خوانیم؛ اما در قلب ما اثر نمی کند. نماز و دعا می خوانیم؛ اما در قلب ما اثر نمی کند. روزه می گیریم؛ باز هم در قلب ما اثر نمی کند. ای خدایی که مقلب القلوب هستی! قلب های ما را تحت تأثیر قرآنت قرار بده. خوشا به حال خانواده ای که امانت خدا را در راهش قربانی می کند. خانواده عزیزم! من نادان بودم و نمی دانستم چه می کنم. هوا های نفسانی بر من غلبه کرده بود. تنها خواسته ام این است که اگر به حرف شما نمی رفتم و دِینَم را در حق شما پدر و مادر مهربانم انجام نمی دادم، مرا ببخشید؛ نادان بودم. اگر زنده ماندم دِینَم را انجام می دهم؛ ولی اگر مدال افتخار شهادت را گرفتم -و خدا شفاعت مرا قبول کرد- شما را شفیع می شوم؛ -ان شاء الله. مادرم! اگر می خواهید برای من گریه کنید، حق دارید؛ چون جوانی را از دست دادید که برایش زحمت کشیدید و امّا مادرم و پدرم! این را باید بدانید که ما همه امانت خداییم و عاریه هستیم که خداوند به شما سپرده است و هر وقت بخواهد می گیرد؛ پس خوشا به حال خانواده ای که امانت خدا را در راهش قربانی می کند؛ مثل ابراهیم که اسماعیلش را به قتلگاه ُبرد تا در راه خدا قربانی کند؛ پس پدرم و مادرم! شما سربلند باشید که خداوند با صابران است؛ نکند ناخواسته شیطان بر نفس شما غلبه کند –چه آگاهانه و چه غیرآگاهانه- که ما شهید دادیم؛ خداوند خوشش نمی آید! نگذارید دشمنان بر اسلام غلبه کنند! پدر عزیزم! می دانم خیلی زحمت مرا کشیدید و من نتوانستم جبران این همه مهربانی ها و کارهای خوبتان را بکنم و تنها کاری که من توانستم برای شما انجام دهم، این بود که در راه خدا جهاد کنم و در راه حق و آزادی بجنگم و اگر خدا خواست، شهید شوم و شما را -در پیش پدران شهید داده- سرافراز کنم و همین طور در پیش امام زمان(عج) و نایب بر حقش امام خمینی -ماه جماران- سربلندتان کنم؛ من جز این کار، نتوانستم جبران کارهای شما را انجام بدهم؛ -ان شاء الله- مرا می بخشید. پدرم! من خجالت می کشم شهید شوم و سَر داشته باشم! ...و با عرض سلام به مادر مهربانم؛ امیدوارم شما هم از خبر شهادتم ناراحت نشوید. با عرض سلام به تو مادری که شب و روز بی خوابی کشیدی تا به من شیر دادی و از من نگهداری و حفاظت کردی و مرا بزرگ کردی. من می دانم شما خبر شهادت مرا بشنوید، ناراحت می شوید؛ ولی من از شما می خواهم اگر خبر شهادتم را شنیدید، فقط بگویید: «انا لله و انا الیه راجعون»؛ همه از خداییم و بسوی خدا باز می گردیم. شما هم باید هم چون فاطمه زهرا (س) -مادر امام حسین(ع)- صبر داشته باشید. ...و تو مادرم که شب و روز به من شیر دادی و برای من زحمت کشیدی، تا مرا بزرگ کردی و آرزو داشتی شب دامادی مرا ببینی، اما مرا در راه اسلام فدا کردی؛ -ان شاء الله- شیرت را حلالم می کنی و از من راضی و خشنود می شوی؛ هر چند من نتوانستم همه کارهای خوب شما را جبران کنم. اگر شما پدر و مادر عزیزم راضی نباشید، خدا هم از من راضی نمی شود؛ امیدوارم راضی باشید! وصیتی به برادران عزیز مهربانم؛ شما برادران عزیز و بزرگوارم که یک عمر برای من زحمت کشیدید و مرا یاری کردید و به راه راست هدایتم کردید و آخرش هم مرا در راه خدا و قرآن و اسلام قربانی کردید، امیدوارم اجر همه این کارها را از خداوند بگیرید. ...و از شما برادرانم می خواهم بعد از شهید شدن من، اسلحه مرا بردارید و با دشمنان اسلام بجنگید؛ چه دشمن داخلی و چه خارجی. تا آخرین قطره خون خود، از اسلام و حق مستضعفان دفاع کنید و نگذارید دشمنان بر اسلام غلبه کنند و فعالیت های خود را با ارگان های انقلابی بیشتر کنید و در نماز جماعت ها و نمازجمعه ها و دعاها، بیشتر شرکت کنید که ما هر چه داریم از این دعاهاست. شما باید خیلی مواظب خودتان باشید؛ که شیطان خیلی قوی است. از شما برادرانم می خواهم که هر چه بدی از من دیدید، ببخشید؛ چون من نیستم تا بدی هایم را جبران کنم. ...و امّا وصیتی با خواهرانم؛ با عرض سلام به خواهرانم؛ شما خواهرانم برای من خیلی زحمت کشیدید و رنج های زیادی به خاطر من کشیدید. من از شما تشکر می کنم؛ ولی شما باید مرا ببخشید که نتوانستم جبران این همه فداکاری شما را انجام دهم. شما خواهرانم اگر خبر شهادتم را شنیدید، صبر داشته باشید؛ من که شهید شدم به رضای خدا کشته شدم و در راه خدا جهاد کردم و خدا هم خواست من شهید شوم و به آن دنیا هجرت کنم. من از شما خواهرانم می خواهم بعد از شهادت من شما جای مرا با رفتن به نماز جماعت ها و نماز جمعه ها و دعاهای کمیل و توسل و دیگر دعاها، پُر کنید و از شما می خواهم با کمک های نقدی و جنسی و کمک های دیگری که از دست تان برمی آید، برای رضای خدا انجام دهید و به اسلام کمک کنید و از شما می خواهم هر چه بدی از من دیدید، ببخشید؛ چون من دیگر در پیش شما نیستم که کارهای بَدَم را جبران کنم. پدر و مادر عزیز و مهربانم! برای من دعا کنید، موقعی که شهید می شوم سر به بدن نداشته باشم؛ چون امام حسین(ع) سر به بدن نداشت و هم چنین خجالت می کشم به بدن دست داشته باشم؛ چون عباس(ع) -ساقی دشت کربلا- دست به بدن نداشت؛ خلاصه خجالت می کشم بدنم سالم باشد. مهدی رجبلو ۲۸/۱۲/۱۳۶۲
منبع : پایگاه اطلاع رسانی سرداران و 3000 شهید استان قزوین

شهید محمد یوسفی

2019-09-11T12:19:51Z

Vesali98: صفحه‌ای جدید حاوی «بسمه تعالی نام محمد یوسفی نام پدر ابوالقاسم نام مادر گل نساء محل شهادت دشت...» ایجاد کرد

بسمه تعالی

نام محمد یوسفی

نام پدر ابوالقاسم

نام مادر گل نساء

محل شهادت دشت آزادگان

محل تولد قزوین - شفیع آباد

تاریخ تولد ۱۳۴۶/۱۲/۰۱

محل شهادت دشت آزادگان

تاریخ شهادت ۱۳۶۳/۱۲/۲۱

استان محل شهادت خوزستان

شهر محل شهادت دشت آزادگان

وضعیت تاهل مجرد

تحصیلات دوم راهنمائی

رشته -
عملیات سال تفحص

محل کار بنیاد تحت پوشش

مزار شهید قزوین – قزوین

زندگی نامه

یوسفی، محمد: یکم اسفند ۱۳۴۶، در روستای شفیع‌آباد از توابع شهر قزوین به دنیا آمد. پدرش ابوالقاسم، کشاورز بود و مادرش گل‌نسا نام داشت. تا دوم راهنمایی درس خواند. از سوی بسیج در جبهه حضور یافت. بیست و یکم اسفند ۱۳۶۳، در دشت آزادگان بر اثر اصابت ترکش به شهادت رسید. مزار او در گلزار شهدای شهر زادگاهش قرار دارد. برادرش نقی نیز به شهادت رسیده است.

وصیت نامه

شهید، محمد یوسفی: پدر دلسوز و مادر مهربانم! من کوچک تر از آنم که برای ملت شهیدپرور نصیحتی بنویسم؛ فقط چند کلامی با شما سخن دارم. نمی دانم چگونه زحمات بی کران شما را -که در طول دوران زندگی برای من کشیدید- بیان و جبران کنم؟ نمی دانم در این ساعاتی که به عملیات و ملاقات با حضرت حق مانده است، چه بگویم؟! من در مدتی که جبهه بودم، در هر عملیاتی که می شد، عده ای از برادرانم -این عاشقان امام زمان(عج)- از کنارم می رفتند و من در هِجر آنان غمگین بودم. بارها به خودم می گفتم: «من که شهید نمی شوم!.. حتماً گناهانم آن قدر زیاد است که شهادت نصیبم نمی شود!» بارها می خواستم ناامید شوم؛ ولی چون خداوند گفته بود «ناامیدی گناه بزرگی است»، امید خودم را از دست ندادم و الآن هم که می خواهم به عملیات بروم، امیدوارم به آرزوی دیرینه ی خود برسم. پدر عزیزم! اگر شهید شوم، حتماً خداوند مصلحتی دیده است و در کار خدا هم -همان طور که همیشه گفتی- نباید چرا آورد! مادرم! می دانم چقدر برایم زحمت کشیدی و مرا بزرگ کردی و می دانم چقدر بر بالینم بیدار نشستی و حتماً هم بعد از شهادتم ناراحت می شوی؛ ولی مادرم! مگر من از علی اکبر و علی اصغر بهترم که مادرشان آنگونه صبر کرد؟ مادرم! بالاخره روزی می رسد که من تکلیف خودم را نسبت به اسلام و انقلاب ادا کنم و اگر آن روز رسید و من شهید شدم و خداوند مرا قبول کرد، باید هاجر باشی که اسماعیل(ع) خود را به قربان گاه فرستاد. خواهشی که از تو دارم این است که ناله و زاری در میان مردم نکن، که دشمنان ما خوشحال خواهند شد. خواهرانم! شما فرزندان خود را طوری تربیت کنید که در آینده برای انقلاب و اسلام مفید باشند. برادرانم! می دانم که من برای شما برادر خوبی نبودم و آن گونه که باید وظیفه ی خودم را نسبت به شما انجام ندادم؛ ولی شما نیز همیشه به فکر آخرت باشید و هرگز دل به این دنیا نبندید، که این دنیا محل گذر است. پدر و مادر عزیزم! از همه ی دوستان، آشنایان و مردم برای من حلالیت بطلبید. از همه ی کسانی که از دست من ناراحتی و بدی دیدند، خواهش می کنم مرا ببخشند. اگر من شهید شدم، مبادا انتظارتان از انقلاب بیشتر شود؛ بلکه بگویید فرزندمان در راه خدا شهید شده است، که در غیر این صورت، اَجر شما از بین خواهد رفت. امام عزیز را همیشه دعا نمایید و در نماز جمعه ها و دعاها شرکت کنید. (۱۸۳۶۶۵۳) محمد یوسفی ساعت ۱۰ صبح؛ ۲۰/۱۲/۱۳۶۳

منبع : ایگاه اطلاع رسانی سرداران و 3000 شهید استان قزوین

شهید امیرباقری

2019-09-11T12:18:13Z

Vesali98: صفحه‌ای جدید حاوی «بسمه تعالی نام امیر باقری نام پدر نقی نام مادر طوبی محل شهادت جزیره مجنون...» ایجاد کرد

بسمه تعالی

نام امیر باقری

نام پدر نقی

نام مادر طوبی

محل شهادت جزیره مجنون

محل تولد تهران

تاریخ تولد ۱۳۴۱/۱۲/۰۲

محل شهادت جزیره مجنون

تاریخ شهادت ۱۳۶۳/۱۲/۲۱

استان محل شهادت بصره

شهر محل شهادت -

وضعیت تاهل مجرد

تحصیلات دیپلم

رشته -

عملیات سال تفحص

محل کار بنیاد تحت پوشش

مزار شهید قزوین - تاکستان – داکان

زندگی نامه

باقری، امیر: دوم اسفند ۱۳۴۱، در شهر تهران به دنیا آمد. پدرش نقی، کشاورز بود و مادرش طوبا نام داشت. تا پایان دوره متوسطه درس خواند و دیپلم گرفت. به عنوان پاسدار در جبهه حضور یافت. بیست و یکم اسفند ۱۳۶۳، در جزیره مجنون عراق بر اثر اصابت ترکش و سوختگی به شهادت رسید. مزار او در گلزار شهدای روستای داکان از توابع شهر تاکستان واقع است.

وصیت نامه

شهید، امیر باقری: قبل از هر چیز، امیدوارم که تمامى رزمندگان اسلام، با پیروزى در این حمله نهایى، به آغوش خانواده‏ هاى خودشان برگردند. ...و اما موضوع وصیت‏نامه ی این حقیر؛ در ابتدا از خانواده ی خود حلالیت مى‏ طلبم و امیدوارم هر بى‏ احترامى که به شما کردم، مرا بخشیده باشید. ...و اگر این حقیر، لیاقت شهادت را داشته باشم، قبل از هر چیز از پدر و مادرم مى‏ خواهم که صبور باشند و بر سر جنازه ام گریه نکنند؛ بلکه خوشحال هم باشند و هیچ‏گونه ناراحتى نکنند و مجلس ختمم را هم تشریفاتى برگزار نکنند. ...و از برادرانم مى‏ خواهم که از این انقلاب پیروى کنند و پیرو انقلاب باشند تا خون شهدا پایمال نشود. ...و در پایان از خداوند متعال خواهانم که ما را با شهداى کربلا محشور بگرداند و با لب خندان به قبر بفرستد. ضمناً از امت شهیدپرور هم مى‏ خواهم که امام را رها نکنند؛ او را تنها نگذارند و از انقلاب پیروى کنند و به شایعات ضد انقلابی ها و بدگویان گوش ندهند و با حضور خود در جبهه‏ هاى نبرد حق علیه باطل، از پایمال شدن خون شهدا جلوگیرى کنند.۱ (۱۱۰۱۷۳۰) امیر باقریان ۲۸/۹/۶۵

منبع : پایگاه اطلاع رسانی سرداران و 3000 شهید استان قزوین

شهید نایب علی بابایی

2019-09-11T12:16:45Z

Vesali98: صفحه‌ای جدید حاوی «بسمه تعالی نام نایبعلی بابایی نام پدر محمد نام مادر خانم سلطان محل شهادت ن...» ایجاد کرد

بسمه تعالی

نام نایبعلی بابایی

نام پدر محمد

نام مادر خانم سلطان

محل شهادت نقده - پایگاه انجوره

محل تولد آبیک - کهوانک

تاریخ تولد ۱۳۴۳/۰۱/۰۸

محل شهادت نقده - پایگاه انجوره

تاریخ شهادت ۱۳۶۳/۰۱/۱۲

استان محل شهادت آذربایجان غربی

شهر محل شهادت نقده

وضعیت تاهل مجرد

تحصیلات سوم ابتدائی

رشته -

عملیات سال تفحص

محل کار بنیاد تحت پوشش

مزار شهید قزوین - آبیک – کهوانک

زندگی نامه

بابایی، نایبعلی: هشتم فروردین ۱۳۴۳، در روستای کهوانک از توابع شهر آبیک به دنیا آمد. پدرش محمد و مادرش خانم‌سلطان نام داشت. تا سوم ابتدایی درس خواند. به عنوان سرباز ژاندارمری خدمت می‌کرد. دوازدهم فروردین ۱۳۶۳، در پایگاه انجوره نقده توسط گروه‌های ضدانقلاب بر اثر اصابت گلوله به سر و سینه، شهید شد. مزار او در امامزاده یالش زادگاهش واقع است.

منبع : پایگاه اطلاع رسانی سرداران و 3000 شهید استان قزوین

شهید سیف الله اینانلو خاجالو

2019-09-11T12:14:05Z

Vesali98: صفحه‌ای جدید حاوی « تعالی نام سیف الله اینانلوخوجالو نام پدر حجت الله نام مادر تاجمان محل شها...» ایجاد کرد

تعالی

نام سیف الله اینانلوخوجالو

نام پدر حجت الله

نام مادر تاجمان

محل شهادت تپه های الله اکبر

محل تولد بوئین زهرا - فیض آباد

تاریخ تولد ۱۳۴۲/۰۱/۰۱

محل شهادت تپه های الله اکبر

تاریخ شهادت ۱۳۶۳/۰۷/۲۵

استان محل شهادت خوزستان

شهر محل شهادت سوسنگرد

وضعیت تاهل متاهل

تعداد پسر ۲

تعداد دختر ۰

تحصیلات سوم راهنمائی

رشته -

محل کار بنیاد تحت پوشش

مزار شهید قزوین - بوئین زهرا - فیض آباد

زندگی نامه

اینانلو‌ ‌خوجالو، سیف‌الله: یکم فروردین ۱۳۴۲، در روستای فیض‌آباد از توابع شهر بوئین‌زهرا به دنیا آمد. پدرش حجت‌الله، کشاورز بود و مادرش تاجمان نام داشت. تا پایان دوره راهنمایی درس خواند. سال ۱۳۶۱ ازدواج کرد و صاحب دو پسر شد. به عنوان گروهبان یکم ارتش در جبهه حضور یافت. بیست و پنجم مهر ۱۳۶۳، در تپه‌های الله‌اکبر بر اثر اصابت ترکش به دست و سر، شهید شد. مزار او در گلزار شهدای زادگاهش واقع است.

وصیت نامه

شهید، سیف الله اینانلوخوجالو: با درود فراوان به روان پاک شهیدان گلگون کفن وطن عزیزمان؛ خدمت پدر عزیز و ارجمندم و مادر مهربان و نور چشمم، سلام؛ مادرجان! در نامه هایتان می نویسید که شما درباره ی من خیلی ناراحتی می کنید؛ هیچگونه ناراحت نباشید؛ من صحیح و سالم هستم و با کفار بعثی تا آخرین قطره ی خونم جنگ خواهم کرد تا به یاری خداوند بزرگ این یاوه گویان را از وطن عزیزمان بیرون کنیم. مادرم! ما پرچمدار حسین(ع) هستیم و راه حسین(ع) را انتخاب کرده و مانند انصار حسین(ع) از اسلام دفاع خواهیم کرد. مادر جان! این را بدانید که من و همسنگرهایم تصمیم گرفته ایم تا آخرین فشنگ با عراقی ها بجنگیم تا دِین خودمان را به اسلام عزیزمان ادا کرده باشیم.۱ (۱۰۹۰۸۴۴) قربانتان؛ پسر حقیرتان؛ سیف الله اینانلو ۱۶/۵/۶۳

دست نوشته

مادر مهربانم! نامه پر مهر و محبت شما به دست عزیزتان رسیده و با رسیدن نامه شما، قلب مثل باران گرفته ام باز شد و خوشحال شدم از اینکه مادرم در فکر فرزندش در این دیار غربت می باشد. پدرجان! دلم خیلی خیلی برایت تنگ شده و مثل هوای ابری دلم گرفته برایتان، البته دلم برای همه ی شما عزیزان تنگ شده ولی عزیزانم از طرف فرزند دور افتاده تان هیچ ناراحتی نداشته باشید. پدرجان و مادر عزیزم! موقعی که با شما صحبت می کردم انگار به آسمان پرواز می کردم و انگار تمام دنیا را به من می دادند، ولی افسوس که صدایتان ضعیف بود. پدرجان! از طرف فرزندت هیچ گونه ناراحتی نداشته باشید، فرزندتان مثل شیر در جبهه حق علیه باطل می جنگد و پیش می رود تا این بعثیان کافر را نابود سازد. انشاءاله. این روزها ما حمله داریم به نفت شهر، چون برایمان نیرو آمده است و شما ناراحت نباشید. شهید سیف اله اینانلوخرجالو/ ۲۹/۵/۱۳۶۳

منبع : پایگاه اطلاع رسانی سرداران و 3000 شهید استان قزوین

شهید هرمز بابایی

2019-09-11T12:12:13Z

Vesali98: صفحه‌ای جدید حاوی «بسمه تعالی نام هرمز بابایی نام پدر فضل الله نام مادر ملکی محل شهادت شرق دج...» ایجاد کرد

بسمه تعالی

نام هرمز بابایی

نام پدر فضل الله

نام مادر ملکی

محل شهادت شرق دجله

محل تولد قزوین - باقرآباد ترک

تاریخ تولد ۱۳۴۲/۰۷/۳۰

محل شهادت شرق دجله

تاریخ شهادت ۱۳۶۳/۱۲/۲۸

استان محل شهادت -

شهر محل شهادت -

وضعیت تاهل مجرد

تحصیلات ششم ابتدائی

رشته -

عملیات سال تفحص

محل کار بنیاد تحت پوشش

مزار شهید قزوین - آبیک – کهوان

زندگی نامه

بابایی، هرمز: سی‌ام مهر ۱۳۴۲، در روستای باقرآباد ترک از توابع شهر قزوین به دنیا آمد. پدرش فضل‌الله و مادرش ملکی نام داشت. تا پایان دوره ابتدایی درس خواند. به عنوان سرباز ارتش در جبهه حضور یافت. بیست و هشتم اسفند ۱۳۶۳، در شرق رود دجله عراق بر اثر اصابت ترکش به سر، شهید شد. مزار او در گلزار شهدای روستای کهوان تابعه شهر آبیک واقع است.

وصیت نامه

شهید، هرمز بابایی: بالاخره پس از ماه ها انتظار توفیق یافتم که در صف سربازان (خدمتگزاران) امام زمان (عج) حضور یافته و به ملت شهیدپرور آن حضرت، خدمتگزاری کرده و علیه کفر جهانی و -شیطان کوچکِ آمریکا- صدام یزید کافر، بجنگیم. من می روم؛ چرا که باید رفت. آری! باید رفت اگر چه در این رفتن، سختی ها و بلاهای زیادی به انسان تحمیل شود. باید عاشق شد و دنیا را رها کرد و رفت. گاهی آرزو می کنم ای کاش نبودم و دلم می خواهد از این دنیا بروم و آرزو دارم شهید شوم؛ چرا که «این دل تنگم غصه ها دارد / گوییا میل کربلا دارد» پدر جان! من شهادت در راه خدا تنها آرزویم بود و آخر هم به آرزویم رسیدم؛ از شما می خواهم که برایم اشک نریزید، اگر هم اشک می ریزید، برای آقامان امام حسین(ع) بریزید. پدر جان! هر چه می توانی از مردم شفاعت مرا بگیر؛ از فامیلها بخواه که مرا حلال کنند و هر بدی که از من دیده اند، مرا ببخشند؛ چون من به آنها نتوانستم خوبی کنم. من برای این به جبهه آمدم که وظیفه الهی است و این که برای خداوند و جامعه خدمتی کرده باشم و وظیفه ی هر مسلمان است که در راه خداوند به خلق خدمت کند. ممکن است مرگ در حالت عادی و هر موقع که بشود به سراغ انسان بیاید؛ پس چه بهتر که انسان در راه خدا بجنگد و شهید شود. اما مادر عزیزتر از جانم! شما خیلی برایم زحمت کشیدی؛ خیلی رنج بُردی و به گردنم حق زیادی داری که با زبان نمی شود بیان کرد؛ ولی من متأسفانه نتوانستم به شما خدمتی بکنم؛ چون سعادت آن را پیدا نکردم. مادر جان! شهید نَمُرده؛ شهید قلب تاریخ است. مادر جان! دعایت این باشد که خداوند رزمندگان اسلام را پیروز گرداند و طول عمر برای رهبر عزیزمان امام خمینی عنایت فرماید. خواهران و برادران عزیز و بهتر از جانم! امیدوارم هر بدی از من دیدید، مرا حلال کنید و از شما می خواهم که راهم را ادامه دهید و نگذارید خون شهیدانمان به هدر رود. برادرانم! از شما می خواهم مثل گذشته در پیشبرد انقلاب کوشا باشید و خواهرانم! از شما انتظار دارم که فرزندانی تربیت کنید مؤمن و مفید که راه ما را ادامه دهند، که راه ما راه آقامان امام حسین(ع) می باشد. امیدوارم مثل گذشته نماز و عبادت خود را بر پا دارید و در مسجد و نماز جماعت ها و نماز جمعه ها شرکت کرده و مرا حلال کنید.۱ (۱۰۹۳۹۲۰) سرباز، هرمز بابایی

منبع : پایگاه اطلاع رسانی سرداران و 3000 شهید استان قزوین

شهید رحیم یونسی

2019-09-11T12:10:35Z

Vesali98: صفحه‌ای جدید حاوی «بسمه تعالی نام رحیم یونسی نام پدر محمدالشهیربه نام مادر عذرا محل شهادت جزی...» ایجاد کرد

بسمه تعالی

نام رحیم یونسی

نام پدر محمدالشهیربه

نام مادر عذرا

محل شهادت جزیره مجنون

محل تولد دزفول

تاریخ تولد ۱۳۴۶/۰۴/۰۱

محل شهادت جزیره مجنون

تاریخ شهادت ۱۳۶۳/۱۲/۲۱

استان محل شهادت بصره

شهر محل شهادت -

وضعیت تاهل مجرد

درجه نظامی

تحصیلات سوم راهنمائی

رشته -

عملیات سال تفحص

محل کار بنیاد تحت پوشش

مزار شهید قزوین – آبیک

زندگی نامه

یونسی، رحیم: یکم تیر ۱۳۴۶، در شهر دزفول به دنیا آمد. پدرش محمدالشهیربه، فروشنده بود و مادرش عذرا نام داشت. تا پایان دوره راهنمایی درس خواند. از سوی بسیج در جبهه حضور یافت. بیست و یکم اسفند ۱۳۶۳، در جزیره مجنون عراق بر اثر اصابت ترکش به سر، شهید شد. مزار او در گلزار شهدای شهر آبیک قرار دارد.
وصیت نامه شهید، رحیم یونسى:
خداى را سپاس مى‏ گویم که به من فهم رفتن در راه خودش (حق) را عطا کرده است. خدایا! از گناهان من حقیر در گذر و مرا به راه نیکى و پاکى هدایت فرما؛ بارالها! اگر عُمْرِ من به فرضْ پنجاه سال است، آن را بگیر و به قدر یک چشم به هم‏ زدن، به عُمْرِ رهبرم بیفزا؛ خدایا! در جوانى گناه نمودم و نعمت دادى؛ شُکر آن را بجا نیاوردم!... همّتم دادى؛ لکن بى‏ همّتى نمودم!... دین، ایمان، قرآن، شرف و حیثیّت دادى؛ به آن اعتنا نکردم! حال نمى‏ دانم با چه رویى به درگاهت بیایم؟! بارالها! به حقّ خون حسین مظلوم(ع) - خونى که چشم ما لیاقت دیدن برکت آن را ندارد- مرا به راه راست هدایت کن و مرا جزو سربازان اسلام قرار ده و اگر لیاقت دارم، شهادت را نصیبم گردان. سخنى با شما؛ پدر و مادر عزیزم! نمى‏ دانم این زبان با چه رویى قادر و طالب به جلبِ رضایت شما است؟ الآن که در حال نوشتن وصیت نامه ی خود مى ‏باشم، نمى‏ دانم چگونه شما را نسبت به خود راضى کنم؟ در طول عُمْر کوتاهم، آن قدر شما را آزردم که نمى ‏توانم راضی تان نمایم و در آن دنیا برگه ی رضایت از شما دریافت کنم؛ ولى این را مى ‏دانم که با همه ی این احوال، دوسْتَم دارید و مى ‏دانم اى پدر و مادرم! اگر خبر شهادت مرا به شما بدهند، ناراحت مى‏ شوید؛ لکن صبرتان براى خدا زیاد است و -ان شاء الله- زیادتر هم مى‏ شود؛ بدانید که خداى متعال مى ‏فرماید: آفرین بر شما که امانت دار خوبى بودید. پدر عزیزم! هم چون کوه استوار باش و مگذار که یک لحظه افراد فرصت طلب از گَردِ راه برسند و دست رنج تو را -که همان خون فرزندت مى ‏باشد- از تو بگیرند و اَجر شما را در مقابل خدا ضایع نمایند. (۱۸۳۸۳۲۶) رحیم یونسى ۲۳/۳/۱۳۶۳

منبع :پایگاه اطلاع رسانی سرداران و 3000 شهید استان قزوین

شهید عیسی یوسفی

2019-09-11T12:08:49Z

Vesali98: صفحه‌ای جدید حاوی «بسمه تعالی نام عیسی یوسفی نام پدر یعقوب نام مادر هاجر محل شهادت شرهانی مح...» ایجاد کرد

بسمه تعالی

نام عیسی یوسفی

نام پدر یعقوب

نام مادر هاجر

محل شهادت شرهانی

محل تولد بوئین زهرا - لیا

تاریخ تولد ۱۳۴۴/۰۸/۰۱

محل شهادت شرهانی

تاریخ شهادت ۱۳۶۳/۱۲/۱۴

استان محل شهادت ایلام

شهر محل شهادت ایلام

وضعیت تاهل مجرد

عملیات سال تفحص

محل کار بنیاد تحت پوشش

مزار شهید قزوین - بوئین زهرا – لیا

زندگی نامه

یوسفی، عیسی/ الف-ش: یکم آبان ۱۳۴۴، در روستای لیا از توابع شهرستان بوئین¬زهرا به دنیا آمد. پدرش یعقوب، کشاورز بود و مادرش هاجر نام داشت. خواندن و نوشتن نمی¬دانست. کارگر بود. به عنوان سرباز ارتش در جبهه حضور یافت. چهاردهم اسفند ۱۳۶۳، در شرهانی توسط نیروهای عراقی بر اثر اصابت ترکش به سر، شهید شد. مزار او در گلزار شهدای زادگاهش واقع است.

منبع : پایگاه اطلاع رسانی سرداران و 3000 شهید استان قزوین

شهیدداود یوسفعلی

2019-09-11T12:06:20Z

Vesali98: صفحه‌ای جدید حاوی «نام داود یوسفعلی نام پدر رمضان نام مادر طوبی محل شهادت بانه محل تولد شهرری...» ایجاد کرد

نام داود یوسفعلی

نام پدر رمضان

نام مادر طوبی

محل شهادت بانه

محل تولد شهرری

تاریخ تولد ۱۳۴۳/۰۱/۰۳

محل شهادت بانه

تاریخ شهادت ۱۳۶۳/۱۱/۰۷

استان محل شهادت کردستان

شهر محل شهادت بانه

وضعیت تاهل مجرد

تحصیلات پنجم ابتدائی

رشته -

عملیات سال تفحص

محل کار بنیاد تحت پوشش

مزار شهید قزوین - آبیک – حصارخروان

زندگی نامه

یوسفعلی، داود: سوم فروردین ۱۳۴۳، در شهر ری به دنیا آمد. پدرش رمضان، کشاورز بود و مادرش طوبا نام داشت. تا پایان دوره ابتدایی درس خواند. به عنوان سرباز ارتش در جبهه حضور یافت. هفتم بهمن ۱۳۶۳، در بانه بر اثر اصابت سهوی گلوله به شهادت رسید. مزار او در گلزار شهدای روستای حصار خروان از توابع شهر آبیک قرار دارد.

منبع :پایگاه اطلاع رسانی سرداران و 3000 شهید استان قزوین

شهید محمد حسین یوسف زاده سعیدی

2019-09-11T12:03:35Z

Vesali98: صفحه‌ای جدید حاوی «بسمه تعالی نام محمد حسین یوسف زاده سعیدی نام پدر عباس نام مادر ثریا محل شها...» ایجاد کرد

بسمه تعالی

نام محمد حسین یوسف زاده سعیدی

نام پدر عباس

نام مادر ثریا

محل شهادت شرق دجله

محل تولد تاکستان - ضیاء آباد

تاریخ تولد ۱۳۴۷/۰۹/۲۹

محل شهادت شرق دجله

تاریخ شهادت ۱۳۶۳/۱۲/۲۴

استان محل شهادت -

شهر محل شهادت -

وضعیت تاهل مجرد

تحصیلات دوم راهنمائی

رشته -

سال تفحص 1376

محل کار بنیاد تحت پوشش

مزار شهید قزوین - تاکستان - ضیاء آباد

زندگی نامه

یوسف‌زاده‌سعیدی، محمدحسین: بیست و نهم آذر ۱۳۴۷، در روستای ضیاآباد از توابع شهر تاکستان به دنیا آمد. پدرش عباس، کشاورز بود و مادرش ثریا نام داشت. تا دوم راهنمایی درس خواند. از سوی بسیج در جبهه حضور یافت. بیست و چهارم اسفند ۱۳۶۳، در شرق رود دجله عراق به شهادت رسید. پیکرش مدت‌ها در منطقه بر جا ماند و سال ۱۳۷۶ پس از تفحص در گلزار شهدای زادگاهش به خاک سپرده شد.
منبع : پایگاه اطلاع رسانی سرداران و 3000 شهید استان قزوین

شهید مروت یکه زارع

2019-09-11T12:00:46Z

Vesali98: صفحه‌ای جدید حاوی «بسمه تعالی نام مروت یکه زارع نام پدر حمزه علی نام مادر فاطمه محل شهادت شرها...» ایجاد کرد

بسمه تعالی

نام مروت یکه زارع

نام پدر حمزه علی

نام مادر فاطمه

محل شهادت شرهانی

محل تولد تاکستان - جعفرآباد

تاریخ تولد ۱۳۴۲/۰۱/۰۱

محل شهادت شرهانی

تاریخ شهادت ۱۳۶۳/۰۳/۱۰

استان محل شهادت ایلام

شهر محل شهادت ایلام

وضعیت تاهل مجرد

تحصیلات سوم متوسطه

رشته علوم انسانی

عملیات سال تفحص

محل کار بنیاد تحت پوشش

مزار شهید قزوین - تاکستان – نهب

زندگی نامه

یکه‌زارع، مروت: یکم فروردین ۱۳۴۲، در روستای جعفرآباد از توابع شهر تاکستان به دنیا آمد. پدرش حمزه‌علی، کشاورزی می‌کرد و مادرش فاطمه نام داشت. تا سوم متوسطه در رشته انسانی درس خواند. نقاش بود. به عنوان سرباز ارتش در جبهه حضور یافت. دهم خرداد ۱۳۶۳، در شرهانی توسط نیروهای عراقی بر اثر اصابت گلوله به سر، شهید شد. مزار او در گلزار شهدای روستای نهب تابعه تاکستان قرار دارد.

منبع : پایگاه اطلاع رسانی سرداران و 3000 شهید استان قزوین

شهید نصرالله های زاده صفاری

2019-09-11T11:58:28Z

Vesali98: صفحه‌ای جدید حاوی « نصرالله هادی زاده صفاری نام پدر محمد باقر نام مادر خدیجه محل شهادت شرق دجل...» ایجاد کرد

نصرالله هادی زاده صفاری

نام پدر محمد باقر

نام مادر خدیجه

محل شهادت شرق دجله

محل تولد قزوین

تاریخ تولد ۱۳۴۷/۰۱/۰۱

محل شهادت شرق دجله

تاریخ شهادت ۱۳۶۳/۱۲/۲۴

استان محل شهادت -

شهر محل شهادت -

وضعیت تاهل مجرد

تحصیلات سوم راهنمائی

رشته -

عملیات سال تفحص

محل کار بنیاد تحت پوشش

مزار شهید قزوین – قزوین

زندگی نامه

هادی‌زاده‌صفاری، نصرالله: یکم فروردین ۱۳۴۷، در شهر قزوین به دنیا آمد. پدرش محمدباقر، کارگر کارخانه بود و مادرش خدیجه نام داشت. تا پایان دوره راهنمایی درس خواند. از سوی بسیج در جبهه حضور یافت. بیست و چهارم اسفند ۱۳۶۳، با سمت آرپی‌جی‌زن در شرق رود دجله عراق بر اثر اصابت ترکش به شهادت رسید. مزار او در گلزار شهدای زادگاهش قرار دارد. او را علی نیز می‌نامیدند.

وصیت نامه

شهید، نصرالله (علی) هادی زاده صفاری: خدایا! شاهد باش که از تمامی مظاهر مادی، بریدم تا به تو پیوستم. خدایا! شاهد باش به عشق توْ در راه تو حرکت کردم و اینک فقط پیوستن به تو را انتظار دارم. می خواهم شهید شوم تا خونم به علی(ع) و حسین(ع) گواهی دهد که رهرو راه شان بودم. خدایا! شهادت را بلندترین درجه ی انسانی قرار دادی؛ می خواهم مرگم را -هر لحظه و هر جا- شهادت در راه خودت قرار دهی. ...و شما برادران و خواهرانی که زیر پرچم اسلام زندگی می کنید! باید با تمام وجود شُکرگزار این نعمت الهی باشید که الآن با آسایش کامل در کشور جمهوری اسلامی به رهبری امام خمینی هستید. پدر و مادرم! ما که لایق شهادت نیستیم؛ ولی اگر خدا خواست و عُمر ما را در راه خدمت به خویش تمام کرد و از شهدای درگاه خودش قرار داد، شفیع شما در درگاه خداوندی خواهم شد. چون در بستر مُردن برای یک فرد مسلمان خوب نیست و چونْ جهاد دَری از دَرهای بهشت است، به سوی جبهه آمدم و از خداوند می خواهم این خدمت کوچک را به اسلام قبول کند و اگر خواستیم بمیریم، در بستر نمیریم. (۱۸۱۷۳۷۹)
خاطرات
مهدی کیامیری: از شب قبل، عملیات «بدر» آغاز شده بود. بچه‌ها واقعاً از جان مایه گذاشته بودند. امروز هم از صبح تا بعدازظهر پاتک دشمن ادامه داشت و شلیک گلوله‌های تانک آن‌ها برای یک لحظه هم قطع نمی‌شد. تعدادی از بچه‌ها شهید و مجروح شده بودند. در فکر درگیری بودم، که دیدم تانک‌های دشمن، یکی پس از دیگری منفجر می‌شوند! با انفجار چندین تانک، بقیه‌ی تانک‌ها مجبور به فرار شدند. از لابه‌لای دود و آتش، به میانه‌ی میدان نگاه کردم. «اکبری رضایی» را دیدم که با قامتی بلند، دلاورانه «آرپی‌جی» را روی دوشش گذاشته و در میان تانک‌های دشمن، به این سو و آن سو می‌دَوَد و از پهلو و از پشت، آن‌ها را شکار می‌کند. بعد از فرار تانک‌ها، به سنگر «اکبری» رفتم. دیدم آرام نشسته است. صورتش را گرد و غبار پوشانده بود. با دیدنم لبخندی زد و با دست اشاره کرد که پهلویش بنشینم. فوراً نشستم. در همین حال، «محسن برکابی» آمد و گفت: «اکبری! مهمات نداریم ... تلفات زیاد است ... «حجت‌» هم سرش قطع شده ... چه کار کنم؟» «اکبری» لبخندی زد و گفت: «امروز «عاشورا»ست … برو که نوبت تو هم می‌رسد!» «محسن» راهی شد؛ بدون این که حرفی برای گفتن داشته باشد. از «اکبری» خداحافظی کردم. بین راه، بسیجی دلاور «صفاری» را دیدم. آن‌قدر گلوله‌ی «آرپی‌جی» زده بود که به سختی صدایم را می‌شنید؛ اما با دیدنم لبخندی زد و گفت: «بیا جلو.» جلو رفتم. دستش را توی جیبش کرد و چند عدد شکلات ـ که از «سوپرمارکت» عراقی‌ها (!) خریده بود ـ به من داد. خداحافظی کردم و به سمت بالا رفتم. همراه «مرتضی» و «سید محسن» مشغول دیده‌بانی آرایش تانک‌های دشمن بودم، که متوجه شدم، صورتم داغ شد. به کنار دستم نگاه کردم. «محسن» را ندیدم. به پشت سر برگشتم. دیدم گلوله‌ی تانک، سر «محسن» را برده و خون گرم اوست که به صورتم پاشیده شده است.

منبع : پایگاه اطلاع رسانی سرداران و 3000 شهید استان قزوین

شهید ابوالفظل هاشم خانلویی

2019-09-11T11:55:06Z

Vesali98: صفحه‌ای جدید حاوی «نام ابوالفضل هاشم خانلویی نام پدر ستار نام مادر خدیجه محل شهادت دشت آزادگا...» ایجاد کرد

نام ابوالفضل هاشم خانلویی

نام پدر ستار

نام مادر خدیجه

محل شهادت دشت آزادگان

محل تولد تاکستان - شیزند افشاریه

تاریخ تولد ۱۳۴۵/۰۳/۰۵

محل شهادت دشت آزادگان

تاریخ شهادت ۱۳۶۳/۱۲/۲۵

استان محل شهادت خوزستان

شهر محل شهادت دشت آزادگان

وضعیت تاهل مجرد

تحصیلات سوم راهنمائی

محل کار بنیاد تحت پوشش

مزار شهید قزوین - تاکستان – شیزندافشاریه

زندگی نامه

هاشم‌خانلویی، ابوالفضل: پنجم خرداد ۱۳۴۵، در روستای شیزند افشاریه از توابع شهر تاکستان به دنیا آمد. پدرش ستار، کشاورز بود و مادرش خدیجه نام داشت. تا پایان دوره راهنمایی درس خواند. او نیز کشاورز بود. از سوی بسیج در جبهه حضور یافت. بیست و پنجم اسفند ۱۳۶۳، در دشت آزادگان بر اثر اصابت گلوله به کمر، شهید شد. مزار او در گلزار شهدای زادگاهش واقع است.

وصیت نامه

شهید، ابوالفضل هاشم خانلویی: در این موقعیت حساس از زمان که اسلام به یاری و ناصر احتیاج دارد، من چون دیگر رزمندگان اسلام بر خود لازم دانستم که جبهه ی حق را با جان خود یاری کنم و به ندای «هل من ناصرٍ ینصرنی؟» امام حسین(ع) -پس از ۱۴ قرن- از زبان امام خمینی لبیک گویم و با دیگر هم رزمانم از حریم اسلامی مان دفاع کنم. ...و من با چشمی باز و با مشتی محکم، این راه را انتخاب کردم و اگر شهید شدم، تنها آرزویم این است که شما ملت غیورْ عموماً و خانواده ی عزیزمْ خصوصاً، دست از امام عزیزمان -این نور الهی و این پیرمردی که تمام عُمرش را صرف اسلام، مسلمین و مستضعفین کرده است- بر ندارید و تنها از او خط و سرمشق بگیرید. امیدوارم این شهادت، باعث سربلندی اسلام و خانواده ام گردد. (۱۸۱۷۸۹۷) ابوالفضل هاشم خانلویی ۸/۴/۶۳
منبع : پایگاه اطلاع رسانی سرداران و 3000 شهید استان قزوین

شهید علی اکبر ابراهیمی سیاوش

2019-09-11T11:49:39Z

Vesali98: صفحه‌ای جدید حاوی «شهید علی اکبر ابراهیمی سیاوش مشخصات شهر : بخش : شهرستان : نكا استان : مازندر...» ایجاد کرد

شهید علی اکبر ابراهیمی سیاوش

مشخصات

شهر : بخش : شهرستان : نكا

استان : مازندران

جنسیت : مرد

وضعیت تاهل : متاهل

شغل : کشاورزی

یگان : لشگر 25 کربلا

نوع عضویت : بسیج

مذهب : شیعه

دین : اسلام‌‌

نام پدر : محمد صادق

تحصیلات : ابتدایی

کد شهید : 88

رسته : پیاده

نام مادر : هاجر فلاح

موضوع شهادت : جبهه

عملیات : عملیات کربلای 4

محل شهادت : ام الرصاص

تاریخ شهادت : 1365/10/04

نحوه شهادت : اصابت تیر و ترکش

شهر : سیاوشکلا

بخش : شهرستان : نكا

استان : مازندران

گلزار : امام زاده علی اکبرتاریخ تدفین : 1367/10/00

تاریخ تولد :1326/04/08

تاریخ شهادت : 1365/10/04

زندگی نامه

شهید در سال 1326 در روستای سیاوشکلا ـ نکا به دنیا آمد.شهید در خانواده مذهبی و زحمت کش متولد شد.شهید تا کلاس ششم ابتدایی تحصیل کرده و بعد از آن ترک تحصیل کردند و با پدر به شغل کشاورزی می پرداختند . ایشان در تاریخ 12/7/49 ازدواج کردند. و دارای 4فرزند شدند.به پدر و مادر و همسر و فرزندان بسیار احترام می گذاشت .
شهید در تظاهرات و پخش اعلامیه فعالیت داشت. ایشان در تاریخ 7/10/65 در شلمچه در عملیات کربلای 4 به شهادت رسیدند. و پیکر پاکش در امامزاده علی اکبر روستای سیاوشکلا ـ نکا به خاک سپرده شد.

خاطرات

• فرزند شهید : پدرم مهربان بود .وقتی مادرم در امور خانه اگر به ما دستور می داد پدرم ناراحت می شد و خود شخصاً در امور خانه و کارها به ما کمک می کرد اگر مادرم می گفت که من سفره را جمع کنم پدرم به کمک من آمد و با هم سفره را جمع می کردیم.
• دختر شهید : رابطه ی پدرم با مادرم بسیار خوب و عالی بود پدرم هیچگاه ، مادرم را ناراحت نمی کرد حتی کوچکترین حرفی که باعث رنجش مادرم بشود به مادرم نمی گفت چنان با مادرم رفتار می کرد که تمام افراد محل از زندگی این دو به خوبی یاد می کنند آن ها یکدیگر را بسیار دوست داشتند پدرم اجازه نمی داد مادرم کارهای سنگین انجام دهد همیشه او را یاری می کرد اگر مادربزرگم به مادرم چیزی می گفت پدرم از مادرم عذر خواهی می کرد.

• همسر شهید : خاطره از شهید بسیار است ولی بهترین خاطره من از شهید این که شب عروسی ما هوا بسیار سرد و زمستانی بود وهوا برف می بارید و به طوری که بنده به جای کفش عروسی چکمه به پا کرده بودم و به خانه داماد رفتم و این برایم خاطره شد .

• شهید در بیشتر جمعه ها به نماز جمعه می رفتند و موقع برگشتن از نماز با خود مهمان می آوردند . برای ناهار به منزل که یک مرتبه دیدم شهید طوسی و پدرشان را برای ناهار به منزل دعوت کردند .

• برادر شهید: بسیارراستگو،شجاع ، امانتدار،خوش اخلاق،باایمان،صبور،مهربان وپایبند به اصول مذهبی ودینی ومسائل شرعی ازجمله نمازخواندن اول وقت،گرفتن روزه،تلاوت قرآن،دعاورازونیاز بودند . درنمازجماعت حضورداشتندوحق وحقوق دیگران رارعایت می کردند .

منبع سایت جنگ و درنگ

شهید محمدعلی ابراهیمی جمنانی

2019-09-11T11:35:28Z

Vesali98: صفحه‌ای جدید حاوی «شهید محمدعلی ابراهیمی جمنانی مشخصات شهر : بخش : شهرستان : قائم شهر استان : م...» ایجاد کرد

شهید محمدعلی ابراهیمی جمنانی

مشخصات

شهر : بخش : شهرستان : قائم شهر

استان : مازندران
جنسیت : مرد

وضعیت تاهل : مجرد

شغل : دانش آموزی

یگان : لشگر 25 کربلا

نوع عضویت : بسیج

مذهب : شیعه

دین : اسلام‌‌

نام پدر : محمد ابراهیم

مسئولیت : فرمانده دسته

تحصیلات : متوسطه

کد شهید : 86

رسته : غواصی

نام مادر : مهری جعفری

موضوع شهادت : جبهه

محل شهادت : هورالعظیم

تاریخ شهادت : 1364/06/01

نحوه شهادت : اصابت گلوله مستقیم
شهر : سید نظام قائمشهر بخش : شهرستان : قائم شهر

استان : مازندران

گلزار : سید نظام الدینتاریخ تدفین : 1377/08/02آبادی :

زندگی نامه

ایشان در تاریخ 2/1/1347 در قائمشهر به دنیا امد.درخانواده ای مومن و معتقد و در دامان پدرومادری مهربان ودلسوز ،با اوضاع اقتصادی که باکاروتلاش مستمروالدین درجهت کسب روزی حلال تامین می شد به رشدوتکامل رسید. تحصیلات را تا مقطع دبیرستان ادامه داد.رفتارش با پدر و مادرش بسیار خوب بود. به حرف شان گوش می داد .شوخ طبع بود و با مادرش شوخی می کرد. مواردی چون پیروزی انقلاب اسلامی،افکار و عقایدحضرت امام خصوصاً پایگاه بسیج در تغییر و تحول او بسیار تاثیرگذار بود.به خاطر رئوف و مهربان بودنش و اخلاق خوش ،پدران بچه های محل از او می خواستند که بچه شان با او باشد تا از رفتار و اخلاقش الگو بگیرند.بعدازپیروزی انقلاب اسلامی بافرمان امام مبنی برتشکیل ارتش 20 میلیونی لباس خاکی بسیجی رابرتن کرد ودر سپاه و پایگاه بسیج فعالیت می کرد.
در درگیری با منافقین حضور داشت که گهگاهی با صورت زخمی به خانه می آمد. دوره آموزشی را در گهرباران در ساری گذراند. طی دو مرحله سال 63 تا 64 از سپاه قائمشهر لشکر 25 کربلا با عضویت بسیج به منطقه کردستان و جنوب اعزام شد.
شهید مورخ 1/6/64 در منطقه هورالهویزه بر اثر اصابت تیر به شهادت رسید.مورخ 2/8/77 در گلزار شهدای سید نظام الدین قائمشهر به خاک سپرده شد.

خاطرات

• پدر شهید می گوید: ایشان علاقه زیادی به مدرسه داشت همیشه قبل از این که مدرسه باز شود در مدرسه حضور داشت و تا آخرین سال تحصیلی اش شاگرد نمونه کلاس بود . اوقات فراغتش را اصلاً به بطالت نمی گذراند به ورزش فوتبال و کشتی می پرداخت یا به بچه های کوچکتر از خودش قرآن و نماز یاد می داد .بسیار به مقید به حق و حقوق مردم بود. چنانکه یک بار با اعضای خانواده می خواستیم با ماشین به مشهد برویم در نزدیکی جنگل گلستان چوپانی با دست به من اشاره کرد و می خواست سوالی از من بپرسد . من با شوخی فرمان ماشین را به سمت چوپان گرفتم و چوپان ترسید و از جاده فرار کرد. محمدعلی بسیار ناراحت شد با وجود این که حدود 100 متر از او دور شده بودیم از من خواست که برگردم و ایشان پیاده شدند و چوپان را بغل کرد و بوسید و از این کار من معذرت خواهی کرد. یا زمانی که من داشتم خانه مان را سنگ کاری می کردم به من گفت :«پدر جان این کار را نکنید با این کار عرش خدا به لرزه در می آید . » گفتم چطور ؟ گفت :«الان وضع مردم ما خوب نیست .» گفت: «با این کار شما اذیت می شوند . »

• مادر شهید می گوید : بسیار مهربان و رئوف بود و حاضر بود خودش چیزی نخورد و به برادر و خواهرش بدهد .او همراه استاد قربان به کار بنایی مشغول شد و پولی که از این کار به دست می آورد به آن هایی که وضع مالی شان خوب نبود کمک می کرد در همه حال بسیجی وار زندگی می کرد . چنانکه در منزل پدرش تشک پهن می کردند بسیار ناراحت می شد و می گفت من روی زمین می خوابم مگر بچه هایی که روی زمین می خوابند چه فرقی دارم . یا یک شب پدرش ماهی سفید خرید .آن ماهی سفید را برای ما زهر مار کرد می گفت:« پیرزن با دادن 4 تا تخم مرغ به جبهه کمک می کند . حالا پدر برای ما ماهی سفید خرید بخوریم .من نمی خورم!»

• در خصوص امانت داری اش این که یک بار 200 تومان پول پیدا کرد به من گفت مادر من 200 تومان پول پیدا کردم دادم به شخصی در مسجد صبوری تا صاحبش را پیدا کند . این چنین اتفاق خیلی برایش پیش می آمد که حق را رعایت کند.

منبع سایت جنگ و درنگ

شهیدحسین ابراهیمی اسپاهی

2019-09-11T11:28:25Z

Vesali98: صفحه‌ای جدید حاوی «شهید حسین ابراهیمی اسپاهی مشخصات شهر : بخش : شهرستان : آمل استان : مازندران...» ایجاد کرد

شهید حسین ابراهیمی اسپاهی

مشخصات

شهر : بخش : شهرستان :

آمل استان : مازندران

جنسیت : مرد
وضعیت تاهل : مجرد
شغل : اصناف آبادی

یگان : لشگر 25 کربلا

نوع عضویت : بسیج

مذهب : شیعه

دین : اسلام‌‌

نام پدر : علی

مسئولیت : فرمانده رشته

تحصیلی : ---------

تحصیلات : ابتدایی

کد شهید : 93

رسته : پیاده

نام مادر : بتول صبری

موضوع شهادت : جبهه

عملیات : عملیات والفجر 8

محل شهادت : فاو

تاریخ شهادت : 1364/11/22

نحوه شهادت : اصابت خمپاره

شهر : آمل بخش : شهرستان : آمل

استان : مازندران

گلزار : امام زاده ابراهیمتاریخ تدفین : 1364/10/28آبادی :

زندگی نامه

ایشان در تاریخ 30/6/1349در آمل به دنیا امد.شهید در خانواده مذهبی و زحمت کش متولد شدند و در کنار پدر و مادر به مسائل دینی و مذهبی را اموخت . تحصیلات را در مقطع ابتدایی ادامه داد و ترک تحصیل کرد در کنار پدر نجاری می کرد .
از سال پنجم ابتدایی با شروع انقلاب اسلامی و فعالیت انقلابی ادامه تحصیل ندادند.به پدر و مادر بسیار احترام می گذاشت. پسر شوخ طبع و پرجنب و جوشی بود و در کارهای بیرون به پدر و در کارهای منزل به مادر کمک می کرد و همیشه رضایت آن ها را جلب می کرد .در راهپیمایی ها شرکت می کرد و در نگهبانی های شبانه در پایگاه محل فعالیت داشت.
3بار در تاریخ های 8/5/62 به مدت 1ماه و 13 روزـسپاه آمل ـلشکر 25 کربلا ـ گیلان ـ اموزشی و 22/6/62 به مدت 3 ماه و 15 روز ـسپاه آمل ـ لشکر 25 کربلا ـ غرب ـ مریوان و 12/11/64 به مدت 10 روز ـسپاه آمل ـ لشکر 25 کربلا جنوب به جبهه اعزام شدند. در تاریخ 22/11/64 در فاو بر اثر انفجار به شهادت رسیدند. ودر تاریخ 28/10/64 در گلزار شهدای امامزاده ابراهیم آمل به خاک سپرده شدند.

خاطرات

• مادر شهید : ماه رمضان بود که حسین به دنیا امد پدرش نبود موقع به دنیا آمدنش چون پدرش هر یک ماه می آمد خانه و من تنهایی او را نگه می داشتم . از دوران کودکی تا 18 سالگی اش اتفاقات زیادی برایش افتاد یک بار تصادف کرد، یکبار غرق شد و یک بار هم برق او را گرفت اما خدا کمک کرد که زنده بماند با بدختی و مستاجری تا سن 18 سالگی بزرگش کردیم و بالاخره در راه خدا شهید شد .

• آخرین باری که می خواست به جبهه برود با من خیلی صحبت کرد تا اجازه رفتن به او را دادم و خداوند هم تازه به من فرزندی دیگر داد . از من مبلغی پول برای جبهه خواست به او دادم . صبح وقتی می خواست به جبهه برود خیلی خوشحال بود از خوشحالی بند کفشش را نبست و رفت و دوباره برگشت و گفت وقتی من برگردم این بچه بزرگ می شود برای بدرقه اش به کوچه رفتم و گفت نمی خواهد بیایی و این آخرین دیدار ما شد .

منبع سایت جنگ و درنگ

شهید قاسم قارایی

2019-09-07T12:05:35Z

Vesali98: صفحه‌ای جدید حاوی «بسمه تعالی نام قاسم قارایی نام پدر محمد نام مادر صدری محل شهادت فاو محل تو...» ایجاد کرد

بسمه تعالی

نام قاسم قارایی

نام پدر محمد

نام مادر صدری

محل شهادت فاو

محل تولد تاکستان - آقچه کند

تاریخ تولد ۱۳۴۶/۰۱/۰۱

تاریخ شهادت ۱۳۶۴/۱۱/۲۵

استان محل شهادت بصره

شهر محل شهادت فاو

وضعیت تاهل مجرد

تحصیلات سوم متوسطه

رشته تجربی

محل کار بنیاد تحت پوشش

مزار شهید قزوین – تاکستان

زندگی نامه

قارایی، قاسم: یکم فروردین ۱۳۴۶، در روستای آقچه‌کند از توابع شهر تاکستان به دنیا آمد. پدرش محمد (فوت۱۳۵۶) و مادرش صدری نام داشت. دانش‌آموز سوم متوسطه در رشته تجربی بود. از سوی بسیج در جبهه حضور یافت. بیست و پنجم بهمن ۱۳۶۴، در فاو عراق بر اثر اصابت ترکش به پا، شهید شد. مزار او در گلزار شهدای شهر زادگاهش واقع است.

منبع : پایگاه اطلاع رسانی سرداران و 3000 شهید استان قزوین

شهید محمدعلی قاسمی

2019-09-07T12:03:43Z

Vesali98: صفحه‌ای جدید حاوی «بسمه تعالی نام محمد علی قاسمی نام پدر عبدالله نام مادر فاطمه محل شهادت پاو...» ایجاد کرد

بسمه تعالی

نام محمد علی قاسمی

نام پدر عبدالله

نام مادر فاطمه

محل شهادت پاوه

محل تولد قزوین

تاریخ تولد ۱۳۲۸/۰۷/۱۴

محل شهادت پاوه

تاریخ شهادت ۱۳۶۴/۰۸/۱۵

استان محل شهادت کرمانشاه

شهر محل شهادت پاوه

وضعیت تاهل متاهل

تعداد پسر ۱

تعداد دختر ۱

تحصیلات دیپلم

رشته ریاضی

عملیات سال تفحص

محل کار بنیاد تحت پوشش

مزار شهید قزوین – قزوین

زندگی نامه

قاسمی، محمدعلی: چهاردهم مهر ۱۳۲۸، در شهر قزوین به دنیا آمد. پدرش عبدالله، باغدار بود و مادرش فاطمه نام داشت. تا پایان دوره متوسطه در رشته ریاضی درس خواند و دیپلم گرفت. معلم بود. سال ۱۳۶۰ ازدواج کرد و صاحب یک پسر و یک دختر شد. از سوی بسیج در جبهه حضور یافت. پانزدهم آبان ۱۳۶۴، در پاوه توسط نیروهای عراقی بر اثر اصابت ترکش به پهلو و کمر، شهید شد. مزار او در گلزار شهدای زادگاهش واقع است.

منبع : پایگاه اطلاع رسانی سرداران و 3000 شهید استان قزوین

شهید هاتف غفوری

2019-09-07T12:01:53Z

Vesali98: صفحه‌ای جدید حاوی «بسمه تعالی نام هاتف غفوری نام پدر لطیف نام مادر کبری محل شهادت اروندرود مح...» ایجاد کرد

بسمه تعالی

نام هاتف غفوری

نام پدر لطیف

نام مادر کبری

محل شهادت اروندرود

محل تولد تاکستان - نهاوند

تاریخ تولد ۱۳۴۶/۰۴/۰۱

محل شهادت اروندرود

تاریخ شهادت ۱۳۶۴/۱۱/۲۶

استان محل شهادت خوزستان

شهر محل شهادت آبادان

وضعیت تاهل مجرد

تحصیلات دوم متوسطه

محل کار بنیاد تحت پوشش

مزار شهید قزوین - تاکستان -شهر خرمدشت – نهاوند

زندگی نامه

غفوری، هاتف: یکم تیر ۱۳۴۶، در روستای نهاوند از توابع شهر تاکستان به دنیا آمد. پدرش لطیف، کشاورز بود و مادرش کبرا نام داشت. تا دوم متوسطه درس خواند. از سوی بسیج در جبهه حضور یافت. بیست و ششم بهمن ۱۳۶۴، در اروندرود بر اثر اصابت ترکش به سر، شهید شد. مزار او در گلزار شهدای زادگاهش واقع است.

وصیت نامه

شهید، هاتف غفوری: اینجانب با لطف خداوند منّان و توفیق و یاری او، در راهی قدم نهادم که راهی روشن و آشکار و بدون هیچ گونه تاریکی است. پدر و مادرم! خداوند شما را از اهل بهشت قرار داده و به شما صبر و اَجر دهد و در قیامت روسفیدتان نماید. پدرم! انسان رفتنی است و امروز و فردا هم ندارد. مرگ، این ساعت و آن ساعت دیگر را نمی شناسد و هر لحظه ممکن است سراغ آدم بیاید؛ چه آدم در دریای گلوله ها شناور یا در خانه آرمیده باشد. برادرانم! بدانید و آگاه باشید که من خود می دانم که این لحظات، آخرین لحظات عُمرَم می باشد؛ لیکن دلم خون است و با دست خالی به سوی پروردگار خویش می روم؛ چرا که در دنیا توشه ای برای خویش و آخرت بر نداشتم. برادران گرامی! ما چشم امیدمان به شما و دعاهای خیرتان می باشد و امید دارم که خداوند متعال به واسطه ی دعاهای توام با عمل شما، گناهان ما را ببخشد. از شما خواهران مهربانم می خواهم هم چون زینب(س) -که پاسدار خون حسین(ع) بود- پاسدار خون من و دیگر شهدا باشید. اما قبل از هر سخنی با امت همیشه حزب الله -که با عمل به وظیفه ی شرعی خود و دادن شهید در راه خدا، دین خدا را بیمه نمودند و کشور خود را بر بال ملائکه الله نشاندند- حرف دارم. وحدت جامعه در میان مسلمین حکم فرما باشد. امام و یارانش صادقانه در راه پیشبرد اهداف مقدس اسلام عزیزاز هیچ گونه تلاشی دریغ ندارند، آنان را یاری کنید و هیچ گاه آن ها را تنها نگذارید که اگر علی(ع) را تنها نگذاشته بودیم، حق علی(ع) از بین نمی رفت و اجرای احکام قرآن تعطیل نمی شد. جامعه نیاز به رهبری شایسته، آگاه و دلسوز به اسلام دارد که –الحمدلله- خداوند این موهبت را نصیب امت اسلام و مخصوصاً ملت عزیز ایران کرده است. ما برای یاری اسلام به جبهه رفتیم و هیچ چشم داشتی هم از کسی و اُرگانی نداریم؛ جز جلب رضای خداوند تبارک و تعالی... زنان جامعه ی ما، فاطمه زهرا(س) را الگو و نمونه ی خود قرار دهند و حجاب خود را -که کوبنده تر و مؤثرتر از خون شهید است- به خوبی حفظ کنند و دستورات الهی را کاملاً اجرا نمایند تا سعادت آخرت از آنِ آنان باشند. (۱۵۴۳۹۹۵) هاتف غفوری

منبع : پایگاه اطلاع رسانی سرداران و 3000 شهید استان قزوین

شهید محمد غفاری

2019-09-07T11:59:28Z

Vesali98: صفحه‌ای جدید حاوی «بسمه تعالی نام محمد غفاری نام پدر شادالله نام مادر رخشنده محل شهادت کامیار...» ایجاد کرد

بسمه تعالی

نام محمد غفاری

نام پدر شادالله

نام مادر رخشنده

محل شهادت کامیاران

محل تولد زنجان

تاریخ تولد ۱۳۴۴/۱۰/۰۲
محل شهادت کامیاران

تاریخ شهادت ۱۳۶۴/۰۴/۰۸

استان محل شهادت کردستان

شهر محل شهادت کامیاران

وضعیت تاهل مجرد

تحصیلات ششم ابتدائی

محل کار بنیاد تحت پوشش

مزار شهید قزوین – قزوین

زندگی نامه

غفاری، محمد: دوم دی ۱۳۴۴، در شهر زنجان به دنیا آمد. پدرش شادالله، کارگر بود و مادرش رخشنده نام داشت. تا پایان دوره ابتدایی درس خواند. به عنوان پاسدار وظیفه در جبهه حضور یافت. هشتم تیر ۱۳۶۴، در کامیاران هنگام درگیری با گروه‌های ضدانقلاب بر اثر اصابت گلوله به شهادت رسید. مزار او در گلزار شهدای شهر قزوین واقع است.

منبع : پایگاه اطلاع رسانی سرداران و 3000 شهید استان قزوین

شهید نقی قزوینی

2019-09-07T11:57:05Z

Vesali98: صفحه‌ای جدید حاوی «بسمه تعالی نام نقی قزوینی نام پدر محمد علی نام مادر صدف محل شهادت جاده مهاب...» ایجاد کرد

بسمه تعالی

نام نقی قزوینی

نام پدر محمد علی

نام مادر صدف

محل شهادت جاده مهاباد - سردشت

محل تولد قزوین تاریخ تولد ۱۳۴۵/۱۲/۱۵

محل شهادت جاده مهاباد - سردشت

تاریخ شهادت ۱۳۶۴/۰۹/۲۳

استان محل شهادت آذربایجان غربی

شهر محل شهادت سردشت

وضعیت تاهل مجرد

تحصیلات پنجم ابتدائی

محل کار بنیاد تحت پوشش

مزار شهید قزوین - بوئین زهرا - ساغران علیا-بخش آبگرم

زندگی نامه

قزوینی، نقی: پانزدهم اسفند ۱۳۴۵، در شهر قزوین به دنیا آمد. پدرش محمدعلی، کشاورز بود و مادرش صدف نام داشت. تا پایان دوره ابتدایی درس خواند. به عنوان پاسدار وظیفه در جبهه حضور یافت. بیست و سوم آذر ۱۳۶۴، در جاده مهاباد – سردشت هنگام درگیری با گروه‌های ضدانقلاب بر اثر اصابت گلوله به سر، شهید شد. پیکر او را در گلزار شهدای روستای ساغران‌علیا از توابع شهر بوئین‌زهرا به خاک سپردند.

منبع : پایگاه اطلاع رسانی سرداران و 3000 شهید استان قزوین

شهید ابراهیم کریمی کلایه

2019-09-07T11:54:42Z

Vesali98:

بسمه تعالی

نام ابراهیم کریمی کلایه

نام پدر محمد شفیع

نام مادر مریم

محل شهادت جزیره مجنون

محل تولد قزوین - کلایه-بخش رودبار الموت

تاریخ تولد ۱۳۴۰/۰۱/۰۱

محل شهادت جزیره مجنون

تاریخ شهادت ۱۳۶۴/۰۴/۱۲

استان محل شهادت بصره

شهر محل شهادت -

وضعیت تاهل متاهل

تعداد پسر ۰

تعداد دختر۰

تحصیلات دیپلم

رشته علوم انسانی

محل کار بنیاد تحت پوشش

مزار شهید قزوین - قزوین - کلایه-بخش رودبار الموت

زندگی نامه

کریمی‌کلایه، ابراهیم: یکم فروردین ۱۳۴۰، در روستای کلایه از توابع شهر قزوین به دنیا آمد. پدرش محمدشفیع (فوت۱۳۵۴) کشاورز بود و مادرش مریم نام داشت. تا پایان دوره متوسطه در رشته انسانی درس خواند و دیپلم گرفت. سال ۱۳۶۳ ازدواج کرد. به عنوان سرباز ارتش در جبهه حضور یافت. دوازدهم تیر ۱۳۶۴، در جزیره مجنون عراق بر اثر اصابت ترکش به شهادت رسید. مزار او در گلزار شهدای زادگاهش واقع است.

منبع : پایگاه اطلاع رسانی سرداران و 3000 شهید استان قزوین

شهید ابراهیم کریمی کلایه

2019-09-07T11:53:54Z

Vesali98: صفحه‌ای جدید حاوی «بسمه تعالی نام ابراهیم کریمی کلایه نام پدر محمد شفیع نام مادر مریم محل شهادت...» ایجاد کرد

بسمه تعالی
نام ابراهیم کریمی کلایه
نام پدر محمد شفیع
نام مادر مریم
محل شهادت جزیره مجنون
محل تولد قزوین - کلایه-بخش رودبار الموت
تاریخ تولد ۱۳۴۰/۰۱/۰۱
محل شهادت جزیره مجنون
تاریخ شهادت ۱۳۶۴/۰۴/۱۲
استان محل شهادت بصره
شهر محل شهادت -
وضعیت تاهل متاهل

تعداد پسر ۰
تعداد دختر۰
تحصیلات دیپلم
رشته علوم انسانی
محل کار بنیاد تحت پوشش
مزار شهید قزوین - قزوین - کلایه-بخش رودبار الموت

زندگی نامه

کریمی‌کلایه، ابراهیم: یکم فروردین ۱۳۴۰، در روستای کلایه از توابع شهر قزوین به دنیا آمد. پدرش محمدشفیع (فوت۱۳۵۴) کشاورز بود و مادرش مریم نام داشت. تا پایان دوره متوسطه در رشته انسانی درس خواند و دیپلم گرفت. سال ۱۳۶۳ ازدواج کرد. به عنوان سرباز ارتش در جبهه حضور یافت. دوازدهم تیر ۱۳۶۴، در جزیره مجنون عراق بر اثر اصابت ترکش به شهادت رسید. مزار او در گلزار شهدای زادگاهش واقع است.

منبع : پایگاه اطلاع رسانی سرداران و 3000 شهید استان قزوین

شهید رضا کلبی قلعه

2019-09-07T11:49:25Z

Vesali98: صفحه‌ای جدید حاوی «بسمه تعالی نام رضا کلبی قلعه نام پدر نبی الله نام مادر اقدسه محل شهادت مریوان...» ایجاد کرد

بسمه تعالی
نام رضا کلبی قلعه
نام پدر نبی الله
نام مادر اقدسه
محل شهادت مریوان
محل تولد بوئین زهرا - قلعه هاشم خان

تاریخ تولد ۱۳۴۴/۰۲/۰۱
محل شهادت مریوان

تاریخ شهادت ۱۳۶۴/۱۲/۰۷

استان محل شهادت کردستان

شهر محل شهادت مریوان

وضعیت تاهل مجرد

تحصیلات اول راهنمائی

مزار شهید قزوین - بوئین زهرا - قلعه هاشم خان

زندگی نامه

کلبی‌قلعه، رضا: یکم اردیبهشت ۱۳۴۴، در روستای قلعه‌هاشم‌خان از توابع شهر بوئین‌زهرا به دنیا آمد. پدرش نبی‌الله، کشاورز بود و مادرش اقدسه نام داشت. تا اول راهنمایی درس خواند. به عنوان سرباز ارتش در جبهه حضور یافت. هفتم اسفند ۱۳۶۴، در مریوان توسط نیروهای عراقی بر اثر اصابت ترکش به سر، شهید شد. مزار او در گلزار شهدای زادگاهش واقع است.

شهید سبزعلی کریمی تیره

2019-09-07T11:46:49Z

Vesali98: صفحه‌ای جدید حاوی «بسمه تعالی نام سبزعلی کریمی تیره نام پدر مراد علی نام مادر جان پری محل شهادت...» ایجاد کرد

بسمه تعالی
نام سبزعلی کریمی تیره
نام پدر مراد علی
نام مادر جان پری
محل شهادت هورالهویزه
محل تولد تاکستان - خرقان
تاریخ تولد ۱۳۴۰/۰۱/۰۱
محل شهادت هورالهویزه
تاریخ شهادت ۱۳۶۴/۰۲/۱۵
استان محل شهادت خوزستان
شهر محل شهادت هویزه
وضعیت تاهل مجرد
درجه نظامی

تحصیلات سوم متوسطه
محل کار بنیاد تحت پوشش

مزار شهید قزوین - بوئین زهرا

زندگی نامه

کریمی‌تیره، سبزعلی: یکم فروردین ۱۳۴۰، در روستای خرقان از توابع شهر تاکستان به دنیا آمد. پدرش مرادعلی، کشاورزی می‌کرد و مادرش جان‌پری‌ نام داشت. تا سوم متوسطه درس خواند. کارگر کارخانه بود. از سوی بسیج در جبهه حضور یافت. پانزدهم اردیبهشت ۱۳۶۴، در هورالهویزه بر اثر اصابت ترکش به پهلو، شهید شد. مزار او در بهشت فاطمه شهر بوئین‌زهرا قرار دارد. برادرش صفرعلی نیز به شهادت رسیده است.

شهیداحمد کاشی

2019-09-07T11:43:08Z

Vesali98: صفحه‌ای جدید حاوی «نام احمد کاشی نام پدر محرمعلی نام مادر شوکت محل شهادت اروندرود محل تولد بوئی...» ایجاد کرد

نام احمد کاشی
نام پدر محرمعلی
نام مادر شوکت
محل شهادت اروندرود

محل تولد بوئین زهرا - تفک
تاریخ تولد ۱۳۴۵/۰۴/۱۵
محل شهادت اروندرود
تاریخ شهادت ۱۳۶۴/۱۲/۰۹
استان محل شهادت خوزستان
شهر محل شهادت آبادان
وضعیت تاهل مجرد
درجه نظامی
تحصیلات دوم راهنمائی
محل کار بنیاد تحت پوشش

مزار شهید قزوین - بوئین زهرا – تفک

زندگی نامه
کاشی، احمد: پانزدهم تیر ۱۳۴۵، در روستای تفک از توابع شهر بوئین‌زهرا به دنیا آمد. پدرش محرمعلی، کشاورز و دامدار بود و مادرش شوکت نام داشت. تا دوم راهنمایی درس خواند. به عنوان پاسدار وظیفه در جبهه حضور یافت. نهم اسفند ۱۳۶۴، در اروندرود بر اثر اصابت ترکش به پا، شهید شد. مزار او در گلزار شهدای زادگاهش واقع است.

وصیت نامه

شهید، احمد کاشی: به علت کمبود وقت و اینکه باید در عملیات شرکت کنم، فقط چند پیام به شما امت بزرگوار و خانواده ی عزیزم دارم. پیام من به امت حزب الله این است که: کارى نکنید خون شهیدان پایمال شود و روز آخرت نتوانید جواب گو باشید. از شما مى خواهم همیشه دنباله رو امام و گوش به فرمان او باشید و وحدت خودتان را حفظ کنید تا منافقین و کسانى که علیه انقلاب کارشکنى مى کنند، نابود شوند. به تمامى امت شهیدپرور توصیه مى کنم: از گروه گرایى -که بر خلاف اسلام و مسلمین است- پرهیز کنید. ما باید کارى کنیم که دشمنان انقلاب نتوانند کوچک ترین ضربه اى به انقلاب بزنند. در نماز جمعه و جماعت شرکت کنید که تمام پیروزى ما از همین نماز و دعاهاست. شهدا متعلق به کسى نیستند و فقط متعلق به خداوند هستند. موقعى که جنازه ی گناهکار مرا تشییع مى کنید، مدح على(ع) را بخوانید؛ چون شهادت از عسل براى من شیرین تر است. امت حزب الله! گناهان من زیاد است؛ به قدرى که -شاید با ریخته شدن خونم- بخشیده نشود. فقط، دعا کنید تا خدا مرا ببخشد که ما انسان هاى توبه کار هستیم. ...و اما پیام من به خانواده ام؛ مى دانم پس از شهادتم صبر مى کنید و به خاطر اینکه فرزندتان در راه اسلام شهید شده است، خوشحال مى شوید. عزیزانم! باید خدا را شُکر کنید که مرگ من در راه خدا بود. چه شیرین است مرگى که در جدال با کافران باشد. مگر ما از امام حسین(ع) مظلوم تر هستیم؟ اگر گریه مى کنید، باید -فقط و فقط- براى امام حسین(ع) گریه کنید. شما خواهران! باید ارزش و قدر حجاب تان را بدانید و حفظ کنید؛ چرا که حجاب شما از خون ما کوبنده تر است. شرافتمندانه ترین مرگ، مرگى است که در راه خدا باشد و تنها شهادت است که در هاله اى از تَقدُّس و شرافت و افتخار قرار دارد.۱ (۱۶۰۶۳۶۱) ۲۱/۵/۶۴

شهید اسماعیل اکبری

2019-09-07T11:36:12Z

Vesali98: صفحه‌ای جدید حاوی «نام : اکبری / اسماعیل نام پدر : اکبر تاریخ تولد : ۱۳۳۶-- محل تولد : روستای ازیران...» ایجاد کرد

نام : اکبری / اسماعیل
نام پدر : اکبر
تاریخ تولد : ۱۳۳۶--
محل تولد : روستای ازیران
تاریخ شهادت : ۱۳۶۰-۱۲-۲۵
محل شهادت : دزفول - ام ‏الحسین
شهرستان : اصفهان
یگان :
مسئولیت : تکنسین بیهوشی
تحصیلات :
محل تحصیل : کارمند مرکز پزشکی امین
گلزار : گلستان شهدای اصفهان

زندگی نامه
شهید در سال 1336 در روستای کوچک ازیران دیده به جهان گشود و از کودکی روحش همچون روستا آرام و پروقار بود . شهید تحصیلات ابتدایی را در همان روستا گذراند و با محرومیت بزرگ شد و درد و رنج مردم مستضعف را با گوشت و پوست خود لمس کرد . او در طول تحصیل شاگردی نمونه بود. بعد از پایان دوره دبستان چون امکانات برای ادامه تحصیل وی در آن روستا فراهم نبود، به یکی از دهات دور افتاده جرقویه سفر کرد و دو سال در بدترین شرایط، در آن روستا تحصیل نمود. وقتی خاطرات خود را از این دو سال تعریف می کرد، انسان از استقامت شهید در شگفت میماند؛ زیرا شهید در یک اطاق کاهگلی و نمناک به سر می برد و خوراک او اکثراً نان خشک بود. سپس برای ادامه تحصیل به اصفهان آمد و در این شهر بود، تا دیپلم گرفت.

او تابستان های هر سال در مواقع تعطیل، حتی جمعه ها به ده می رفت و از تفریح و استراحت
چشم می پوشید و به کارمشغول می شد. حدود سال 54 بود که با کتاب های مذهبی آشنا شد و از نظر اطلاعات مذهبی سیاسی توشه ای فراهم کرد و قبل از انقلاب اسلامی هر جا امکانی می یافت چهره پلید شاه را افشا می کرد . بالأخره به خدمت سربازی رفت و در طول مدت خدمت، حتی در شرایط پادگان دعا و قرآن را فراموش نکرد و ش ب های جمعه را با یکی از
دوستانش دعای کمیل برپا می کرد. بعد از پایان دوره سربازی تصمیم گرفت که برای ادامه تحصیل به خارج از کشور برود. وقتی مراحل آن را پشت سرگذاشت و موفق به اخذ پذیرش شد، انقلاب اسلامی در حال اوج گرفتن بود، در نتیجه از رفتن به خارج چشم پوشید و وجود خود را در کشور ضروری دید.

در طول انقلاب اسلامی، کار او شرکت در تظاهرات و فعالیت های فرهنگی، بخصوص در سطح روستاهای اطراف زادگاهش بود. او یکی از عاملان اصلی آگاهی مردم روستا و آشنایی آنها با امام و رهنمودهای ایشان بود. در سال های آخر حکومت رژیم ستم شاهی که فعالیتهای ضد رژیم بخصوص در دهات سخت مشکل بود، شب ها تا پاسی از نیمه شب بیدار می ماند و صبح مردم روستا دیواره های ده را پر از شعار و اعلامیه های امام می دیدند.

حدود یک سال بعد از انقلاب اسلامی که برای سپری کردن یک دوره تکنسین بیهوشی وارد دانشکده پزشکی شد پس از پایان دوره، هر جا بیماری با او در ار تباط بود از اخلاق و رفتار اسلامی او دم می زد. از آغاز جنگ تحمیلی چندین بار با اکیپ پزشکی اعزامی از دانشگاه، برای کمک به مجروحان انقلاب اسلامی به جبهه رفت. حدود یک ماه قبل از آخرین باری که در تاریخ 60/12/24 به جبهه می رفت، تصمیم به ازدواج گرفته بود و نامزد انتخاب کرده بود، ولی بدون توجه به امیال و امیدهایش، همه دلبستگی ها را برید. مدت کوتاهی بود که به بیماری سینوزیت دچار شده بود و هنگامی که در بستر بیماری بود ، برای جبهه داوطلب می خواستند. او داوطلبانه عزم جبهه کرد و وقتی که دوستش ساعت اعزام را به او گفت از بستر بیماری برخاست گویی شهد شهادت بیماری اش را بهبود داده بود.

روز دومی که در راه جبهه بودند به دوستش گفته بود من دیشب خواب دیدم و چنین بود که گویی پیش خدا رفته بودم و هر چه به تو اصرار کردم، تو نیامدی و امکان دارد امروز شهید بشوم. ساعات قبل از شهادت چهره اش باز شده بود و از همه جا سخن می گفت: "مبادا امام را تنها بگذارید، مبادا برادران رزمنده را در جبهه های نبرد یاری نکنید ..."ساعتی بعد (یک ربع به ساعت 12 ظهر)،ماشین جیپ آنها حامل 4 نفر از اکیپ پزشکی در 10 کیلومتری دزفول، ظاهراً بر اثر موج انفجار از جاده منحرف شد و پس از وارونه شدن، به داخل دره پرتاب شد . دوست اسماعیل به طور معجزه آسا از داخل جیپ به بیرون پرتاب شد و پس از چند دقیقه سراسیمه به طرف اتومبیل منهدم شده رفت و متوجه شد که پیشانی اسماعیل عزیز شکافته شده و گویی ذکر تکبیر بر لب دارد. او ساعتی بعد (حدود ساعت یک و نیم بعداز ظهر روز 60/12/25 ) در داخل آمبولانس، در 10 کیلومتری دزفول به درجه رفیع شهادت نایل گردید و به پیمانی که با امام امت و اسلام و قرآن بسته بود وفا کرد، و این چنین زندگی پرافتخار 24 ساله اش با مرگی سرخ و الهام گرفته از مکتب امام حسین(ع) پایان یافت. راهش جاودان و پررهرو باد و به امید پیروزی سپاه اسلام بر کفر.

وصیت نامه
بسم رب الشهداء و الصدیقین
چون وقت نیست و می خواهم بروم، چیزی نمی نویسم ؛ فقط از خداوند تبارک و تعالی می خواهم سعادت شهادت را نصیب من کند، و به همه شما سفارش میکنم که دست از اسلام و ائمه اطهار و خمینی بت شکن برندارید.
در پایان همه شما عزیزان، دوستان، آشنایان و اقوام را به خداوند بزرگ، خداوند شهیدان
می سپارم.

شهید پرویز قاضیان

2019-09-07T11:30:54Z

Vesali98: صفحه‌ای جدید حاوی «نام : قاضیان / پرویز نام پدر : حسین تاریخ تولد : ۱۳۳۴-۰۸-۰۲ محل تولد : آبادان تار...» ایجاد کرد

نام : قاضیان / پرویز
نام پدر : حسین
تاریخ تولد : ۱۳۳۴-۰۸-۰۲
محل تولد : آبادان
تاریخ شهادت : ۱۳۵۹-۰۷-۲۴
محل شهادت : خرمشهر
شهرستان : اصفهان
یگان :
مسئولیت :
تحصیلات : مهندسی مکانیک
محل تحصیل : دانشگاه آبادان
گلزار :

زندگی نامه
شهید دوران ابتدایی و راهنمایی و متوسطه را در آبادان گذراند. در دوران انقلاب در تظاهرات و راهپیمایی ها بسیار فعال بود و شرکت می کرد حتی در بمب گذاری سینما رکس آبادان با دوستان خودش از زیر آوار جنازه ها را بیرون می کشیدند. همیشه عکس امام و اعلامیه های امام را همراه داشت .... شهید به همراه دوستانش برای آزاد سازی آبادان بسیار فعالیت می کردند، و جلوی دشمنان مقاومت کردند تا آبادان به دست نا اهلان نیفتد.