شهیدحسن علی محمودیه چم پیری
شهید حسن علی محمودیه چم پیری
تاریخ تولد :1336/09/15
تاریخ شهادت : 1359/11/22
محل شهادت : نامشخص
محل آرامگاه :اصفهان - لنجان - چم پیر
زندگینامه
شهيد حسن علي محموديه نيز يكي از فرزندان پاك و صادق اين آب و خاك بود كه دين خود را اين گونه به اسلام اداء كرد. او در سال 1336 در مسجد سليمان، شهري كوچك از شهرهاي جنوب متولد شد. دوران ابتدايي تحصيلات خود را در سوسنگرد به پايان رساند؛ سپس دوران متوسطه تحصيلاتش را تا كلاس دهم دبيرستان ادامه داد. در طول تحصيلات ده ساله اش هميشه شاگرد ممتاز و بسيار خوبي بود. كتاب هايي كه او به عنوان جايزه مي گرفت و نيز كارنامه هاي قبولي او همه مؤيّد اين امر ميباشد. شهید محمودیه از همان ابتداي زندگي با سختي و رنج ها و دردهاي اجتماعي دست به گريبان شد و طعم تلخي ها و سختي ها را در آغاز دوران جواني چشيد. نيازهاي مادي خانواده كه او خود را در قبال آن مسئول مي ديد، او را وادار كرد تا ضمن تحصيل، كار كند و با تأمين معاش هر چند اندك، در رفع نياز خانواده نقشي داشته باشد. همين مسئله باعث شد كه در سال 1352 با وجود داشتن هوش و استعداد كافي جهت ادامه تحصيل، دبيرستان را ترك و به هوانيروز ملحق شود. دوران آموزي خويش را در تهران گذراند و سپس براي آموزش فنون خلباني هلي كوپتر، به اصفهان منتقل گرديد. آموزش خلباني را نيز به خوبي تمام كرد و به عنوان خلبان «214» با درجه ستوانيار سومي پرواز را آغاز كرد. از خصوصيات بارز اخلاقي او، مهرباني و رأفت قلبي بسيار بود. چنانكه صحبت هاي خانواده و همكارانش همه بيانگر اين موضوع است. او در سال 1358 ازدواج كرد و فرزندي به نام «سارن» از خود به يادگار گذاشت. شهيد حسن علي در مدت كوتاه دوران خلباني خويش، مأموريت هاي بسيار مهمي انجام داد. هلي كوپتر او بارها مورد اصابت گلوله هاي دشمن قرار گرفت و او با مهارت، هلي كوپتر را به منطقه اي امن هدايت كرد. در يكي از مأموريت هايش كه در ابتداي جنگ تحميلي در جنوب كشور انجام داد، شيشه جلوي هلي كوپتر او به وسيله گلوله هاي دشمن خرد و كمك خلبان هلي كوپتر شهيد شد؛ اما او موفق شد هلي كوپتر را به پادگان برساند. در يكي ديگر از مأموريت ها نيز توانست به وسيله هلي كوپتر چند مزدور عراقي را به اسارت گيرد. در آخرين مأموريتي كه به اروميه اعزام شد، سخت بيمار بود و مدت يك هفته را در بيمارستان سپري كرد. با آن كه پزشكان معالجش معتقد بودند كه به استراحت نياز دارد، اما او با اصرار بيش از حد، حكم مأموريت گرفت. در بهمن ماه سال 1359، زماني كه كشور عزيزمان طعم دومين بهار آزادي را مي چشيد، در حين پرواز در حوالي درياچه اروميه، هلي كوپترش مورد اصابت گلوله مزدوران آمريكا كه به لباس خلق درآمده بودند، قرار گرفت. او سعي و تلاش بسيار كرد تا جان همه سرنشينان را نجات دهد و با ايثار و گذشت جان خويش، هلي كوپتر را از سمت خود يك طرفه كرد تا از طرف خودش در آب سقوط كند. لحظه اي كه پروانه هلي كوپتر با آب برخورد كرد، متوقف شد و اكثر سرنشينان از در ديگر خارج شدند و نجات يافتند؛ ولي او در اوج ايثار و گذشت آگاهانه جان خويش را فداي همرزمانش كرد. آري، چنين شهادتي سرنوشت همه آزاد مردان و صادقان پاك راه خدا در طول تاريخ بوده است. جنازه او پس از يك هفته پيدا شد و با احترام ويژه اي به اصفهان منتقل گرديد. هم اينك پيكر پاك شهيد گرامي در روستاي «چم پير» به خاك سپرده شده است. روحش شاد و یادش گرامی باد[۱]
