شهیدبرات علی شمسایی
شه ی د برات عل ی شمسا یی
تار ی خ تولد :1344/06/01
تار ی خ شهادت : 1364/06/27
محل شهادت : عمل ی ات قـادر شمــال غــرب کــردستان
محل آرامگاه :اصفهان - خوروب ی ابانک – مهرجان
rId4
زندگی نامه
تکـــاور شه ی د بــــراتعلــــــ ی ، متولد سال 1344 ، جمع ی گردان 172 لشکر ب ی ست و سه ن ی رو ی مخصوص « کلاه سبزها » در ت ی ر ماه سال 1364 در عمل ی ات قـادر درمنطقـه عمل ی ـاتــ ی شمــال غــرب کــردستان «س ی د کان عراق» واقــع در 60 ک ی ـــلومتر ی خاک عراق مفقود الاثر گرد ی د . پ ی کـــــر مطهــــرا ی ن شه ی د بزرگوار پس از 11 سال توسط گـــروه ها ی تفحص پ ی ـکرها ی مطهــــر شهـــدا شناسا ی ــ ی و در روز جمعــه 18 خــرداد ، 1375 پس از تش یی ــــــع با شکـوهــ ی بـه زادگاهـــش ، منتقل گرد ی د
وصیت نامه
بسم الله الرحمن الرحيم
من بـراتعلي ازسرزمين هجران كشيده كوير وازديارنخلستان ، اين دهكده پرماجرا باشماسخن مي گويم دوستتان دارم وسلامتان مي كنم وبااين شعـر كـه سروده يكـي از دوستان برادرم «حسين »است باب سخن را باز مي كنم
كــويـــر اي خشكـسال زنـدگيــــها *** كــويـــــــر اي نغمــــه وارستگيـــها
درون تــــو هــــزاران قصـــــــه و راز *** برونـــت خنده خورشيــــد طنـــــاز
ســرود بسترت همـخوابگي نيست *** بــگو پس جفــت تو در خانه كيست
ز گـــرمـاي تنـــت مسرورم امــــروز *** منم براتعلي آن مهمان ديــــروز
صــداي تو چو امـواج سكوت اســت *** نگاهــت از نمـك يا سهم لوت است
تـــو در اين صحنـــه زيبــا چـــه داري*** چــرا يك گـــــــل به دامـــانت نـداري
به وقت تشنگــــي آب آورت كيست *** نشان قـدرت و تاج ســــرت چيست
چــرا با عشــق خود مستانه خفتي *** چـــرا راز دلـت بـــا مـــــــا نــگفتـــي
نخــواندي يك دعـا از بـهر يــــــــاران *** به خودچسبيده اي همچـون بخيلان
من احساسات فرو ريخته آسمان عشق و محبتـم ؛ كارم به خاك سپاري خصومـت و كينه است . هر جا غم جاري است ، شادي نثار مي كنم و هر جا تنفر است بذر عشق مي پاشم . من پيكر عريان عشق را در اختيار دارم. هر كس به دنبال من مي گردد بايد باكائنات هم آهنگ گردد، تا مرادر فراسوي عالي ترين نقطه آن؛ يعني بخشش سياحت كند. من با دفتر دار بزرگ خاطره ها پيمان بسته ام كه جزئي از او و براي او باشم . بين مـن و او و تـو جدايي نيست ، اگر به دقت به درون خود بنگري مي بيني كه ما همه يـكي هستيم و بايد مهربان باشيم ؛ و با آموزش الفبـاي عشــق به ديگران دركشيــدن صـداي عشــق نهايت دقــت را به خــرج دهيــم و در تقسيم محبتهــا ضريبــي را بــا تـــوان بــالا انتخـــاب كنـــيم كه بــا عشـــق ديگــران جمـــــع شده و مـــــا را از همــــه بــديهــا منهــا كند
والسلام براتعلـــي[۱]
