نام : سادات الحسینی / سیدعباس
نام پدر : سیدهاشم
تاریخ تولد : ۱۳۴۵-۱-۱
محل تولد : نوش آباد
تاریخ شهادت : ۱۳۶۵-۱۰-۴
محل شهادت : ام الرصاص-کربلای4
شهرستان : آران وبیدگل
یگان :
مسئولیت : رزمی تبلیغی
تحصیلات :
محل تحصیل :
گلزار : گلزار شهدای نوش آباد
زندگی نامه
روحانی شهید: سید عباس سادات الحسینی در روزگاری که سیطرة دیوصفتان زشت خوی، هنوز بر خاک پرگهر این مرز و بوم سایه انداخته بود و آن زمان که هنوز شیهة اسب تک سوار خمینی، گوش ما را نوازش نکرده بود. به سال 1345 در «نوش آباد» آران نوزادی از سلالة پاک رسول، چشم به جهان هستی گشود و زندگی جاوید خویش را از چشمان نیمه بازش مرور کرد. پدر به یمن قداست نام مبارک سقای کربلا، «عباس» نامیدش تا زندگانی را در کنف حمایت سردار بی دست آغاز کند. در همان کودکی به همراه پدر در جلسات قرائت قرآن و مراسم مذهبی شرکت و قلب کوچک خود را به نور ایمان و محبّت خاندان وحی مزیّن می کرد. پس از اتمام تحصیلات ابتدایی راهی مدرسة راهنمایی شد تا الفبای علم و معرفت بیاموزد و در کنار درس، با پخش اعلامیه و شرکت در تظاهرات مردم علیه ظلم و تباهی، پیروزی انقلاب را جشن گرفت. او با اخلاص و تواضعی که داشت، اعمال نیکوی خود را از دیگران مخفی می کرد و همیشه به دنبال گمشده ای می گشت و خطاب به خویش می سرود: ای دل به کوی عشق گذاری نمی کنی اسباب همه جمع داری و کاری نمی کنی آری، جذبة دل ربای حضرت دوست او را در جوار پاکان روزگار، حجره نشین مدرسة علمیة «آیت الله یثربی» کاشان کرد تا در فضای معنوی حوزه و نشستن در پای درس فرزانگان و سحرخیزی و مناجات، روح بی قرار خود را مزیّن به علوم اهل بیت - علیه السلام- نماید. نوجوان پرنشاط آرانی با استعداد وافر خدادادی، ضمن تحصیل علوم دینی و تزکیة نفس، توانست تحصیلات دبیرستان را نیز به صورت شبانه به پایان رساند. آن هنگام کـه جبهه های سراسر نور، مشهد شهیـدان کوی یـار شده بود، او با شنیدن ندای ملکوتی پیرخمین، بی سر و سامان به کربلای ایران شتافت تا شاید محبوب خویش را در میان سنگرهای خاکی بیابد. عباس با تبسم و روحیة شاداب خود، هنرش را در جبهه نیز به کار گرفت و به طراحی و خطاطی بر روی لباس های رزمندگان می پرداخت. سرانجام این خط شکن گردان موسی بن جعفر - علیه السلام- با رزمی نمایان، سرزمین «ام الرصاص» را عرصة تجلّی عشق بازی خویش کرد و در تاریخ 4/10/65 در خون خویش غوطه ور شد و تا اوج آسمان خوبی ها پروازکرد. پیکر مطهرش پس از سال ها غربت در خرداد ماه 68 تشییع و در گلزار شهدای «نوش آباد» به خاک سپرده شد. «نام و یاد دل ربایش فریاد بلند روزگاران باد»
وصیت نامه
ای خدا! به نام تو شروع می کنم؛ ولی نمی دانم از کجا شروع کنم که تو علام الغیوبی و کاشف الکروبی. خدایا! مرا از تاریکی و ظلمات به سوی نور هدایتم کن؛ چون می دانم صراط مستقیم از مو باریک تر است و می دانم اگر در تاریکی باشم، حتماً به فساد و تباهی کشیده می شوم و می دانم که گمراهی و فساد چه بلای خطرناکی است. خداوندا! من اگر همیشه و حداکثر در نمازهای یومیه تو را عبادت می کنم، به وسیله عجب عبادتم را خراب نکن و مرا از عجب و فخر و کبر و غرور رهایم ساز. «و اعزنی و لاتبتلینی بالکبر و عبدنی لک و لا تفسد عبادتی بالعجب و اجر للناس علی یدی الخیر و لاتمحقه بالمن و هب لی مطالی لاخلاق و اعتمنی من الفخر.» امام سجاد - علیه السلام- خداوندا! قلبم سیاه است و آن قدر قصاوت قلب دارم که نمی توانم زیبایی های جمال تو را درک کنم و آن قدر گناه کرده ام که پرده گناه مرا از دیدن امام زمانم معاف می دارد. خداوندا! در واپسین لحظات عمرم به تو پناه می آورم، از تو کمک می خواهم و دست به دامن تو می شوم. خداوندا! به قول چمران پر کاهی در مقابل یک طوفان هستم. به مخصوص ترین نام هایت و به خون تمام شهیدان راهت و به حلقوم بریده امام حسین - علیه السلام- قسمت می دهم؛ چون خودت گفتی هر کس مرا به حسین - علیه السلام- قسم بدهد، دست رد به سینه او نمی زنم و نخواهی زد. خداوندا! به عزت و جلال شکوهمندیت و عصمت پیامبرانت و به فروغ اولیایت و به دعای شایسته گانت قسمت می دهم، توبه قبل از مرگم را بپذیر و آرامشی به هنگام مرگم و آمرزشی بعد از مرگم بده و مرا از عذاب آتش برهان و مرا به بهشت وارد کن. «امن یجیب المضطر اذا دعاه و یکشف السوء....» (نمل/ 62) ای کسی که اجابت می کنی درمانده را موقعی که تو را ندا کند و غم و اندوه را بر طرف می کنی! ای فریادرس درماندگان! به فریادم برس به حق امام زمان -عجل الله تعالی فرجه- که ما همه درمانده ایم. «و صلی الله علی سیدنا محمد واله الطاهرین» از آن جا که یک فرد مسلمان از وقتی به دنیا می آید باید وصیت نامه داشته باشد، من وصیت نامة خود را می نویسم؛ ولی قبلاً یک تذکراتی می دهم، امیدوارم به آنها عمل کنید که شما عمل می کنید و من خیلی کوچک تر از آنم؛ ولی از آن جا که «فان الذکری تنفع المومنین» (ذاریات/ 55) به درستی که تذکر به سود مؤمنین است، من این تذکرات را می دهم و امیدوارم که برای شما سود داشته باشد، ان شاء الله. «یا ایها الذین آمنوا هل ادلکم علی تجارة تنجیکم من عذاب الیم تومنون بالله و رسوله و تجاهدون فی سبیل الله باموالهم و انفسهم و انفسکم ذالکم خیر لکم ان کنتم تعلمون. . . (صف /10-11) ای کسانی که ایمان آورده اید! آیا شما را راهنمایی کنم به تجارتی که شما را از عذاب دردناک الهی نجات دهد؟ ایمان بیاورید به خدا و پیامبرانش و جهاد کنید در راه خدا با اموالتان و جانتان که این کار برای شما بهتر است، اگر آگاه باشید. با درود و سلام بر حضرت مهدی -عجل الله تعالی فرجه- یاری دهنده رزمندگان در جبهه های نبرد حق علیه باطل و با سلام و درود بر نایب بر حقش، امام خمینی ـ که با بصیرتی تام این امت اسلامی را رهبری می کند- خطاب به تمامی برادران عزیزم که ماشین بدون فرمان، در ته دره جای دارد و جامعه بدون رهبر هم در ته دره، یعنی هم در فساد، هم در فحشا و هم در تباهی جای دارد. ای برادران! افتخار کنید که در چنین زمانه ای در حضور چنین رهبری واقع شده اید. ]و اما خطابم به آنهایی که مخالفت کرده و به گمراهی افتادند[ آیا فکر و اندیشه ندارید؟ آیا از این همه بصیرت و رهبری آگاهانه درس نمی گیرید؟ خدا مهر به دل هایتان زده است، نمی بینید و نمی فهمید و نمی شنوید و شما از چیزهای اسلامی فراری هستید و در عین این که شما نمی فهمید، فراری هم هستید. بعضی نمی فهمند؛ ولی می روند و در مجالس شرکت می کنند و فهمشان قوی می شود و به لقاءالله می رسند؛ ولی شما هم نمی فهمید و اگر کسی خواست شما را راهنمایی کند فرار می کنید که صدایش را هم نشنوید. کمی خودتان بنشینید و فکر کنید! «تفکر ساعة خیر من عبادته سنة» می دانم که این ها را هم که من بگویم شما فراری هستید و من می گویم شاید خدا به شما رحم کند و یا حداقل شهید شدن من شما را هدایت کند و شما متفکر شوید. امام، خورشیدی است که بر تارک قلب های رنج دیده مستضعفین جهان می درخشد. امام، مثل قلب در بدن انسان است که اگر نباشد از کار می افتد و مثل سر انسان است که اگر نباشد، انسان و این ملت گمراه می شود. برای خاطر خدا هم که شده گوش کنید. در امر ولایت فقیه و رهبری وحدت داشته باشید و همه او را اطاعت کنید. دعا به امام یادتان نرود و برای پیوند با روحانیت، در نمازهای جماعت، این جمله را که من خیلی دوست دارم بگویید: «با مشت محکم می زند این ملت بر دهن دشــمن روحانیت» برادران! کسانی هستند که می خواهند شخصیت افراد روحانی را با حرف های بد ترور کنند؛ چون که شخصیت بهشتی مظلوم، با حرف های منافقان نزدیک نبود ترور شد؛ ولی دیدید که با ترور کردن جسم او، شخصیت او را نتوانستند ترور کنند، بلکه شخصیت او را به او باز گرداندند. منافقان کوردل، به هیچ وجه نمی توانند با ترور شخص، شخصیت او را ترور کنند و خودشان هم می دانند و بدین منظور می آیند و در بین افراد عامی و با حرف های فریبنده شخصیت ها را ترور می کنند؛ پس برادران متوجه این منافقان باشید. برادران! چون حرف نماز جماعت شد، یک حدیث می گویم. پیامبر فرمود: به یهود و نصارا سلام کنید، ولی به یهود نصارای امت من ـ کسانی که صدای اذان و نماز جماعت را بشنوند، ولی به نماز نروند ـ سلام نکنید. و از برادران می خواهم که با همدیگر که برخورد کردید، بدون این که حرف زده باشید، سلام کنید و سلام مهر و محبت در دل دو مؤمن می کارد و سلام هفتاد حسنه دارد، شصت و نه حسنه برای سلام کننده و یک حسنه دیگر برای شخص جواب دهنده است و تا کسی سلام نکرده، نباید با او حرف زد. و اما ای خواهر مسلمان! سیاهی چادر تو بیش از سرخی خون من کاخ های واشنگتن و کاخ های سفید را می لرزاند وحتی آنها را واژگون می کند. ای مادران و ای خواهران! فرزندانتان را شجاعانه و در همه زمینه ها، فعال تربیت کنید. «قال الصادق: - علیه السلام- بادروا اولادکم بالحدیث قبل ان یسبقکم الیهم المزجئة.» پیش از آن که مخالفین بر شما سبقت گیرند و دل های عزیزانتان را با سخنان گمراه کننده آلوده سازند، احادیث مذهبی و معارف اسلامی را به فرزندانتان یاد دهید. بله دشمنان اسلام، برای تخدیر افکار مسلمانان و اغفال کودکان آنها هر لحظه در کمین نشسته اند و برای عملی ساختن نقشه های خائنانه خویش، هر دم دنبال فرصت می گردند، در صورتی که پدران و مادران و مربیان کودک، برنامه های حیات بخش و سازنده اسلامی را به عزیزان خود نیاموزند و تربیت نونهالان خویش را به افراد غیر متعهد و ناآگاه واگذار نمایند، سوژه ای به دست دشمنان اسلام داده اند و کودکان خود را به دست آن ها گرفتار کرده اند. از وضع فرزندانتان با خبر باشید، ببینید آن ها با چه کسانی رفت و آمد می کنند. آن ها را اگر خودتان بلد نیستید هدایت و تشویق کنید در مجالس ایدئولوژی و اسلامی شرکت کنند تا از این راه کمک به اسلام بکنید و خون شهیدان را پایمال نکنید. حضرت محمد می فرماید: «ان لقتل الحسین حرارة فی قلوب المومنین لاتبرد ابداً.» به راستی که شهادت امام حسین - علیه السلام- در دل های افراد با ایمان، آتش و حرارتی ایجاد می کند که هرگز خاموش نخواهد شد. ای برادران! این شعله ها در دل بعضی کم شعله است. شما باید با تبلیغات فراوان، دل آن ها را شعله ورتر کنید و نگذارید تحت تبلیغات سوء منافقان قرار گیرند و این شعله کم تماماًخاموش شود. هر کس که می آید آموزش ببیند، او را با دل گرمی پذیرایی کنید و از او فردی شجاع و مجاهد اسلامی بسازید. برادران دانش آموز! حضرت علی - علیه السلام- می فرماید: «اضاعة الفرصة غصه» از دست دادن فرصت، غم و اندوه است. وقتی که کلاس درس تمام شد ننشینید؛ به نحو احسن از آن فرصت هر چند کوتاه با یک حدیث از هم استفاده کنید و فرصت را که چون باد زود گذر است، از دست ندهید. ای برادران معلم! در کنار درس هایتان به دانش آموزان از مثال های اسلامی و ایدئولوژی استفاده کنید این ها امانتند نزد شما، یک مرد با هزار رنج و اندوه فرزندش را به مدرسه می فرستد که وقتی می خواهد این فرزندش را به خدا بدهد، به همان صورتی که تحویل گرفته و به همان صورتی که خدا راضی است، تحویل بدهد؛ ولی این فرزندش به دست یک معلم خائن به فساد کشیده می شود. ای مردم! این فرزندان را خدا به شما امانت داده است، حال این امانت که به دست خدا می رسد، درست نگه داری شده است یا نه؟ با خداست. ان شاءالله که خدا به شما توفیق بدهد که در حفظ امانتش کوشا باشید. اما ای برادران معلم و دانش آموز! با بیان یک حدیث شما را به خدا می سپارم: «قال علی - علیه السلام- الا لاخیر فی قرائة لیس فیها تدبر، الا لاخیر فی عبادة لیس فیها تفکر» آگاه باشید دانشی که در آن درک و فهم نباشد سودی ندارد. آگاه باشیدتلاوت قرآنی که در آن تدبر واندیشه نباشد، نفعی ندارد. آگاه باشید عبادتی که در آن تفکر نیست بی اثر است. و اما ای برادران مسؤول عزیز! از شما می خواهم که در همه زمینه ها فعال باشید. از خدا جدا نشوید و همیشه به یاد خدا باشید «الا بذکر الله تطمئن القلوب و ذکرالله شفاء القلوب » وبیشتر فکر کنید. برای عهد و پیمان اهمیت قائل شوید « قال علی - علیه السلام- المسؤول حرّ حتی یعد » کسی که از او چیزی در خواست شود، آزاد است تا وقتی که وعده کند. حضرت علی - علیه السلام- در جای دیگر می فرماید: «فلیضحکوا قلیلاً ولیبکوا کثیراً» حضرت کم بخندید و زیاد گریه کنید... . در پایان از تمام اهالی نوش آباد خواهش می کنم اگر دینی نسبت به من دارند، مطرح کنند و پاک کنند و یا ببخشند و از خدا برای من آمرزش بخواهید. و اما ای پدر و مادر و برادران عزیزم! همه و همه مرا حلال کنید. عمری در جهالت به سر بردم، الان حس کردم که در گمراهی بوده ام. شما از خدا برای من طلب بخشش کنید؛ چون خداوند دعای پدر و مادر را در حق فرزندشان می پذیرد و مستجاب می کند. می خواهم به شما بگویم که امانت را درست به خدا رسانده اید، «انا لله و انا الیه راجعون» ما همه از اوییم و باید به سوی او برویم، پس چه بهتر که با رویی گشاده و قلبی پاک برویم. از شما می خواهم ناراحت نباشید، اگر تمام مردم هم دور شما جمع شدند، شما مغرور نشوید؛ چون ما در راه خدا جهاد کرده ایم و از کسی اجری و مزدی نمی خواهیم و اگر کسی دور شما نیامد هم ناراحت نشوید چون چیزی که به خدا داده ایم باز نمی گیریم و هیچ ناراحت هم نیستیم. مادرم! فرزندانت را چون شیر تربیت کن تا آنها هم در راه خدا جهاد کنند و حق مستضعفان دنیا از این جهان خواران خونخوار بگیرند. الان چند میلیون مسلمان در لبنان و آفریقا چشم به راه ما هستند تا ما آنها را نجات دهیم. وقتی فرزندت خواست به جبهه بیاید جلو آن ها را نگیر! این ها همه امتحان است. دست هایت را به صورت نیم دایره بگیر و کف دست هایت رو به بالا، آن وقت دعا کن، رحمت خداوند در دستت جمع می شود؛ ولی اگر پشت دستت را بگیری رحمت خداوند از پشت دستت پایین می ریزد و رحمتی به تو نمی رسد. الان، خدا بر ما منت گذاشته و امام خمینی را برای ما فرستاده، ما هم اهل کوفه نیستیم که حسین زمان خود را رها کنیم. ما بر اماممان می نازیم و افتخار می کنیم و از خداوند سلامتی ایشان را تا ظهور حضرت مهدی -عجل الله تعالی فرجه- و تعجیل در فرج امام زمان -عجل الله تعالی فرجه- بفرمایند. «والسلام» خدایا، خدایا! تا انقلاب مهدی. خمینی را نگهدار از عمرما بکاه و برعمر او بی افزا
.jpg)