بسمه تعالی
شهید علی اکبر امیری فرخد
تاریخ تولد : 1330/08/02
تاریخ شهادت : 1360/02/31
زندگینامه
شهید علی اکبر امیری در سال 1330 در روستای فرخد در یک خانواده ساده ولی بی آلایش روستایی پا به عرصه وجود نهاد و در طی دوران کودکی با مشکلات و سختی های زیادی من جمله فقر مادی روبرو بود. تا اینکه برای ادامه تحصیل به مشهد فرستاده می شود و روزها درس می خواند و شبها در مسافرخانه ای که مدیر آن مدیر مدرسه اش بود کار میکرد و از این طریق خرج تحصیل خود را به دست می آورد. و بالاخره با هر مشتقتی که بود توانست موفق به اخذ دیپلم گردد.
او از زمانی که بر او واجب شد در انجام فرائض مذهبی خود کوشا بود و هرگز از آن غفلت نمی ورزید و نیز از اخلاق و رفتاری حسنه برخوردار بود. او پس از اخذ دیپلم به استخدام موقت فرمانداری مشهد درآمد و در فرصتهایی که گاهی دست میداد به روستای زادگاهش بازگشته و به پدر در امر کشاورزی یاری می رساند و چون زمان انقلاب و حرکت اسلامی در میهنمان رسید او از هر فرصتی در آگاهانیدن اهالی روستاش و شناسائی ماهیت ننگین استعمار جهانی و ایادی آن استفاده میکرد و به تدریس کودکان روستائی می پرداخت به طوری که کار خود را در فرمانداری به 3 ماه تعطیلی اختصاص داد و در طی سال تدریس فی سبیل الله را پیشه خود ساخت. او همچنین در شورای ده کار و فعالیت داشت و در تعمیر حمام و مسجد ده نقش مهمی ایفا کرد و نیز مدرسه نیمه تمام روستای فرخد به همت او اتمام گردید.
او بسیار نوع دوست و مهربان بود و از آنجا که همسر و خواهرانش از فیض سواد محروم بودند در فراغت خود به ایشان خواندن و نوشتن می آموخت. با شروع جنگ تحمیلی ایادی استکبار و استعمار، شهید علی اکبر که وطن خویش را در محاصره ابرجانیان روبه صفت می دید با عزمی راسخ و اراده ای پولادین به مصاف با کفر صدامی پرداخت و از طریق ارتش به جبهه آبادان روانه گشت. او در جواب مادرش که از رفتن او ممانعت می نمود چنین گفت: ("مادر زمان زمان مبارزه و نبرد است و من می بایست در روز حمله به بیمارستان امام رضا شهید می شدمم و این چند روز اضافی هم برای امتحان بوده...") و سرانجام در آبادان در تاریخ 1360/03/07 شربت گوارای شهادت را عاشقانه سر کشید و نام خویش را بر جریده سرخ و شهادت نامه جاودانه عالم ثبت نمود. پیکر مطهرش پس از تشییع در کنار مرقد امام هستم به خاک سپرده شد و این است آخر و انجام عاشقی و گسستن تمام قیود زمینی و رهائی از حصار مادی...[۱]