شهید علی شمسی پورقازانقوزان
1341/06/01تاریخ تولد :
1366/03/10تاریخ شهادت :
محل شهادت : نامشخص
محل ارامگاه : آذربایجان شرقی - تبریز – امامیه
زندگی نامه
با درود و سلام به روح پر فتوح و والامقام بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران حضرت آیت الله امام خمینی (ره) و شهدای گرانقدر اسلام و هشت سال دفاع مقدس.
شهید شمسی پور در سال 1341 در روستای تازان توزان از توابع شهرستان بستان آباد دیده به جهان گشود. وی فرزند پنجم خانواده و دومین فرزند پسر بود. در آن زمان با نبود امکانات آموزشی مناسب با پشتکار و علاقه ای که به درس خواندن داشت تحصیلات ابتدایی را فرا گرفت. از همان دوران کودکی اخلاق و رفتار و طرز برخوردش از بقیه افراد خانواده و حتی همسن و سالان خود در روستا متفاوت بود. مهربان و دلسوز و پر محبت بود. اخلاق حسنه ای داشت و کسی را از خودش نمی رنجاند. عاشق خدا و اهل بیت بودند. به نماز و مسجد و هیئت علاقمند بود. اخلاق و رفتار زیبا و دلپسندی موجب محبوبیت وی نزد خانواده و کل روستا بود. در 10 سالگی پدر بزرگوارش به علت بیماری قلبی به رحمت خدا رفت. بعد از فوت پدر به سرپرستی برادر بزرگتر و مادرش تا سن پانزده سالگی مشغول کار و فعالیت در روستا بود. در این موقعیت سنی به شهر تبریز آمده و مشغول کار می شود و در خانه خواهرش زندگی می کند. پس از چندین سال کار و زحمت طاقت فرسا با پس اندازی که مهیا کرده بود خانه ای در محله طالقانی خریده و به همراه مادر بزرگوارشان و برادر کوچکترش در آنجا سکونت کردند. در اوایل سال 1364 ازدواج کردند. بعد از 6 ماه نامزدی عروسی کردند و در اسفند ماه همان سال به لحاظ موقعیت کشور و جهت اداء فریضه جهاد و دفاع از ناموس و شرف و دین اسلام به خدمت مقدس سربازی رفتند و بعد از طی دوره آموزشی به جبهه های حق علیه باطل اعزام شدند و به مدت 14 ماه در منطقه ای به نام عین خوش خدمت کردند. شهید بزرگوار در طول دوران خدمت هر موقع که برای مرخصی می آمدند به صله رحم و دیدار از اقوام و فامیل پافشاری میکردند و در پایان مدت مرخصی شور و شوق خاصی برای برگشت به جبهه داشتند در مورخ 23/09/1365 صاحب فرزند پسری بنام نادر شدند که هنگام تولد فرزندش نزد خانواده بودند. شهید گرانقدر بعد از تولد فرزندش دو بار به دیدار خانواده آمدند که آخرین دیدار به تاریخ 30/02/1362 بود که بعد از یازده روز خبر شهادتش را به خانواده اش دادند. همسر شهید در آن موقع خانه پدرشان میهمان بودند که وی را به بهانه اینکه مادر شوهرش مریض هستند به خانه آوردند با دیدن حال و روز مادر شوهرش و بقیه اعضاء خانواده، قضیه شهید شدن همسر گرانقدر خویش را فهمیدند. محل شهادتش منطقه عین خوش و ناحیه چمسری بود.[۱]
