غلامرضا ابراهیم طوسی فرزند : علی اصغر متولد : 1349/02/01 در روستای غنی آباد تحصیلات : زیر دیپلم تاهل : مجرد یگان: سپاه دامغان-تیپ 12-گردان رزمی مدت حضور : 7 ماه 26 روز مسئولیت : رزمنده نوع عضویت : بسیج نوع شغل : محصل تاریخ شهادت : 1366/12/24 محل شهادت : ماووت عراق عملیات : بیت المقدس3 محل دفن : دامغان روستای غنی آباد
وصیت نامه
بسم الله الرحمن الرحیم « فلیقاتل فی سبیل الله الذین یشرون الحیوة الدنیا بالآخرة و من یقاتل فی سبیل الله فیقتل او یغلب فسوف نؤتیۀ اجر اً عظیماً » آنها که زندگی دنیا را به آخرت فروخته اند، باید در راه خدا پیکار کنند و آن کس که در راه خدا پیکار کند و کشته شود تا پیروز گردد پاداش بزرگی به او خواهیم داد. این وصیت نامه غلامرضا ابراهیم طوسی است به امت همیشه بیدار و متدین ایران سفارش و وصیت به شما عزیزان جز تذکر، یادآوری چیز دیگری نمی تواند باشد. چر ا که ملت ما نشان داده است که چگونه به ندای پیامبرگونه امام امت مان لبیک گفتند و از جان و مال و دنیایشان گذشتند. چرا که به این حقیقت رسیده اند که تمامی هستی امانتی است در اختیار بشر و زمانی فرا رسد که این امانت باید بازپس داده شود. پس چه زیباست که جان را با شهادت بازپس داد و مال را در اختیار عاشقان حسین قرار داد. اما به خفتگان بگویم، به آنان که پس از چندین سال از انقلابمان هنوز در خواب غفلت به سر می برند و پشت به صراط مستقیم و نور نموده اند، از این غفلت و خواب بیدار شوید که این انقلاب مانند کشتی نجات است و حبل الله است و باید همگی و تمامی مسلمانان به این حبل و علیه الصلا ة » رسیمان الهی چنگ زنیم تا از صراط مستقیم که صراط ائمه نور و حسین و فرزندان شهیدش می باشد، منحرف نشویم و باید همان گونه که در آیه فوق آمده « والسلام است، زندگی دنیا را به آخرت بفروشیم که این تجارتی است با ارزش و نیک چون در قبال این تجارت جاودانی بودن در جنت و به لقاءالله رسیدن نصیب مان می گردد. وصیتم به پدر و مادرم این است که هرگز از شهادتم ناراحت نشوید، زیرا من راه حسین را انتخاب کردم و وصیت دیگر من به برادرانم این است که راه مرا ادامه دهید و سلاح بر زمین افتاده مرا برگیرید و به میدان نبرد بشتابید و وصیتم به خواهرانم این است که هرگز از شهادتم ناراحت نشوید و هر وقت به یاد شهادتم افتادید، به یاد امام مظلومان، حسین، بیفتید و صحنه کربلا را به خاطر آورید و وصیت آخرم به امت حزب الله این است که در دعاهای کمیل و توسل و دیگر ادعیه شرکت نمایید و سنگر مساج د و جمعه ها و جماعت ها را خالی نگذارید. مبلغ ده هزار ریال را به عنوان رد مظالم بپردازید و یک ماه نماز و یک ماه روزه برایم بگیرید و در آخر از مردم غنی آباد حلالیت م یطلبم و از آنها میخواهم که مرا در کنار مزار شهدای همین قریه به خاک بسپارید. « والسلام علیکم و رحمۀ الله و برکاته ».[۱]