شهید محمد بهمدی تاریخ تولد :1342/07/01 تاریخ شهادت : 1364/12/10 محل شهادت : نامشخص محل آرامگاه :خراسان جنوبی - بیرجند – سروباد
زندگینامه
شهید محمد بهمدی در اول مهرماه 1342 در خانوادهای مذهبی و روستایی به دنیا آمد. پس از گذراندن سالهای آغازین زندگی، وارد مدرسه شد و دورهی ابتدایی را در روستا سپری نمود، سپس برای ادامه تحصیل راهی شهرستان بیرجند شد. دورهی راهنمایی را در بیرجند گذراند و در کنار تحصیل اوقات فراغتش را به کار میپرداخت تا از این طریق اندکی از مخارج تحصیل را خود به دوش بکشد و کمک خرج خانواده باشد. در سال 1363 از دبیرستان دکتر علی شریعتی بیرجند در رشتهی اقتصاد اجتماعی دیپلم گرفت. عشق به شهادت او را بر آن داشت، تا پس از گرفتن دیپلم به جبهه اعزام گردد و لذا در تاریخ 15/07/1363 راهی خدمت مقدس سربازی گردد. وی ابتدا به تهران اعزام شد و دورهی آموزشی را در مرکز آموزش درجهداری ارتش و نزاجا سپری کرد. بعد از آن وارد پادگان جی تهران گردید و مدتی را در این مرکز سپری و پس از آن به صنایع دفاع ملی، مرکز پدافند هوایی رفت و در این مرکز کار با توپها و آتشبارهای پدافند هوایی را فرا گرفت. بعد از اتمام این دوره که همزمان با بمبارانهای هوایی تهران نیز بود، به آبادان اعزام گردید. مدتی بعد به جزیزه مجنون اعزام شد و پس از آن برای شرکت در عملیات والفجر 8 به منطقهی عملیاتی فاو عراق فرستاده شد و در همین منطقه بود که آتشبارش از سوی سپاهیان دشمن مورد هدف قرار گرفت و شهید بهمدی بر اثر اصابت ترکش خمپارهی دشمن در تاریخ 10/12/1364 به شهادت رسید.
خاطرات
- راوی برادر شهید
در اردیبهشت سال 6513 در حالیکه ظهر از مدرسه به خانه برمیگشتم، تعدادی از بچههای محل به پیشوازم آمدند و خبر شهادت ایشان را به من اطلاع دادند، وقتی به خانه آمدم صحنه عجیبی دیدم همه در خانه ما جمع بودند و گریه میکردند و بر سر و سینه میزدند و تعدادی از برادران سپاه هم آمده بودند تا خبر شهادت را اطلاع دهند. به همراه عموهایم و داییهایم با ماشین به طرف خوسف حرکت کردیم و در ستاد ناحیه شهید چمران خوسف صحنهای دیدم که به کلی بیهوش شدم. بر روی پارچهای با خط درشت نوشته بود، عروج عارفانه شهید محمد بهمدی را به آقا امام زمان(عج) و خانوادهی محترمش تبریک و تسلیت عرض مینماییم. صبح روزه تشیع جنازه وقتی به چهره نورانیاش نگاه کردم، انگار لبخند میزد. از اینکه به آرزوی دیرینهاش یعنی مرگ سرخ و شهادت رسیده بود، خوشحال بود.[۱]
