بسمه تعالی شهید مرادعلی غلام علی قیطاقی : تاریخ تولد : 10/06/1344 تاریخ شهادت : 19/08/1366 محل شهادت : نامشخص محل آرامگاه : خراسان رضوی – قوچان - قیطاقی
وصیت نامه
نام : مرادعلى نام خانوادگى : غلامعلىقيطاقى نام پدر: امير تاريخ تولد : 10/06/1344 ش. ش : 430 محل صدور شناسنامه : قوچان تاريخ شهادت : 19/08/1366 نوع حادثه : حوادث مربوط به جنگت حميلى شرح حادثه : حوادث غيرمترقبه مناطق عملياتى –تيرسهوى نيروى خودى استان : بنياد شهيد استانخ راسان شهر: اداره بنيادشهيد قوچان
بسم الله الرحمن الرحيم
حضور محترم پدر و مادر عزيزم سلام عليكم. سلام اى مادر و پدر مهربانم و سلام بر روحى روانتان كه زحمت كشيديد فرزندى چون امثال من و غير پرورانديد. بايد از شما تشكر و قدردانى و بعد از آن طلب كنم. من يك جوان 20 ساله و سربازامام زمان هستم بايد در برابر دشمن زبون ايستادگى و مقاومت كنم، تا به وطن عزيزم صدمه نرسد و نرسانند و برابر امت جنگيدن با گلوله، اگر شهيد شدم ناراحت نباشيد خود را براى تحمل رنجها و مصيبتها و ناكاميها و نارواييها آماده سازيد و دل قوى داريد كه قادر يكتا، پشتيبان و نگهبان شماست و تنها اوست كه شما را از شر دشمنان نجات مى دهد و عاقبت شما را به خير ميگرداند و دشمنان شما را به انواع عذابها و شكستها دچار ميگرداند. اين مصيبت ها و سختيها، زودگذر و تمام شدنى است، ولى پاداش اين جانفشانيها و فداكاريها، به نعمتهاى ابدى و بى پايان خداوندى خواهيد رسيد و به كرامت و بزرگوارى تكيه خواهيد زد. اگــر ميخواهيد در مقام و عظمت شما خللى وارد نشود، هيچگاه زبان به مشكلات نگشاييد و آنچه را كه از قدر و منزلت الهى شما ميكاهد بر زبان نياوريد. در ضمـــن، از برادرانم مى خواهــم كه، اين راهى كه من پيش گرفته ام، چنانچه شهيد شدم، راه را ادامه دهيد و از من اگر بدى ديديد، مــرا ببخشيد. خداحافظ تا ابد، ديدار بماند تا به قيامت. فرزند شما مراد غلامعلى قيطاقى
- وصیت نامه دوم
وصيتنامه مرادعلى غلامعلىقيطاقى حضور محترم پدر و مادر عزيزم سلام عليكم. من جوانی 20 ساله و سرباز امام زمان(عج) هستم، بايد در برابر دشمن زبون ايستادگى و مقاومت كنم، تا به وطن عزيزم صدمهای نرسد. اگر شهيد شدم ناراحت نباشيد و خود را براى تحمل رنجها و مصيبتها و ناكاميها و نارواييها آماده سازيد و بدانید كه قادر يكتا، پشتيبان و نگهبان شماست،تنها اوست كه شما را از شر دشمنان نجات میدهد و عاقبت شما را به خير ميگرداند. اين مصيبتها و سختيها، زودگذر و تمام شدنى است، ولى خداوند پاداش اين جانفشانيها و فداكاريها را با نعمتهاى ابدى و بىپايان خواهد داد. اگر ميخواهيد در مقام و عظمت شما خللى وارد نشود، هيچگاه زبان به مشكلات نگشاييد و آنچه را كه از قدر و منزلت الهى شما ميكاهد بر زبان نياوريد. در ضمـن، از برادرانم مىخواهم كه چنانچه شهيد شدم راهم را ادامه دهید و اگر از من بدى ديديد، ببخشيد. خداحافظ تا ابد، ديدار بماند تا به قيامت[۱]