شهید مرتضی کمالی بنیس
تاریخ تولد : 1343/08/04 تاریخ شهادت : 1362/10/01
محل شهادت : نامشخص محل آرامگاه : البرز - کرج - امامزاده محمد
زندگی نامه
شهید مرتضی کمالی بینش در سال 1343 در کرج چشم به جهان گشود و پس از طی دوران کودکی خویش در سن شش سالگی پدرش را از دست داد و با کوله باری از غم به مسیر زندگیش ادامه داد. او در هفت سالگی به دبستان رفت و پس از پایان دوره ی ابتدایی وارد مدرسه ی راهنمایی شد و تا کلاس دوم راهنمایی به تحصیل ادامه داد و سپس ترک تحصیل نمود. او در زمان انقلاب در اکثر تظاهرات و راهپیمایی ها شرکت داشت و فعالیت می نمود و پس از پیروزی انقلاب نیز همیشه در صحنه حضور داشت. او مدتی در بسیج مسجد جامع خدمت می کرد و پس از آن در بیمارستان بوعلی مشغول به کار گردید. او با منافقین و گروهک های محارب مبارزه می کرد و چندین بار با آنها درگیری داشت. در زمان جنگ به خدمت شریف سربازی خوانده شد و با بر تن کشیدن لباس شریف سربازی و با دیدن آموزش های لازم عازم جبهه های نور علیه ظلمت گردید و پس از حماسه آفرینی های بسیار سرانجام در تاریخ 1362/10/01 در مهران به درجه ی رفیع شهادت نائل گردید. او بسیار خوش اخلاق و خوش رفتار بود و با همه ی اطرافیانش برخوردی کاملاً اسلامی داشت. همیشه به والدین و بزرگترها احترام می گذاشت، آنها را دوست داشت و برای آنها احترام خاصی قائل بود، در برخورد با مسائل و مشکلات بسیار صبور و با گذشت بود. روحش شاد و یادش گرامی باد
وصیت نامه
با سلام، ای دوستان! من با ایمانی که به خدا و روز قیامت داشتم وظیفه شرعی خود دانستم که پا به عرصه جهاد بگذارم و شاید در راه خدا کشته شوم ولی آیا کشته شدن مرا می توان شهادت نامید؟ خدایا! ناامید نیستم، من در خود هیچ لیاقت شهادت نمی بینم ولی آگاهم که تو توبه پذیر هستی. برادران و دوستان همراهم! شهادت یک انتخاب است، انتخابی آگاهانه و مشتاقانه و حرکت عاشق است که به سوی معشوق خویش می رود که نصیب هر کس نمی شود. از مادر عزیزم سپاسگذارم به خاطر فداکاری هایش که در حق من نموده است؛ زیرا او برای من هم مادر بود و هم پدر. مادر عزیزم! از شما می خواهم که از طرف من از تمام دوستان و اهل فامیل طلب بخشش کنی و تقاضا دارم که از خواهرانم و برادرم خوب مراقبت کنی و از طرف من روی مهدی و بهروز و مریم جان ببوسی . دیگر عرضی ندارم، خدانگهدارتان باشد. ای مادر! خداحافظ، خداحافظ، مرتضی من چو شمع خواهم سوخت تا روشنگر راه همه ی شما باشم.[۱]
