شهید منوچهر اینانلو
تاریخ تولد :1340/06/22
تاریخ شهادت : 1364/04/02
محل شهادت : نامشخص
محل آرامگاه :تهران - بهشت زهرا
وصیتنامه
بسم الله الرحمن الرحیم
پس از عرض سلام از راه دور، روى چون ماه شما پدر و مادر عزیزم را مىبوسم. پدر و مادر دلبندم! اكنون كه شما این نامه را می خوانید دیگر من در این دار فانى نیستم و مدت هاست كه از نوشتن این نامه می گذرد و من آن را درون وسایل خودم در جبهه گذاشتم تا پس از این كه این ذره ناچیز جهان هستى به آرزویش كه همانا وصلت با معبود است، برسد تا شاید توسط همرزمان مهربان به دست شما برسد.
این نوشته تقریباً می شود گفت وصیت نامه من است كه شامل گفتگویى است ما بین من و شما عزیزان. اما بر خلاف اكثر وصیت نامههاى مرسوم در جامعه در این جا من حرفى از مال دنیوى نمىزنم. تنها دارایى من همان ایمان و اعتقادى است كه تا حدودى شما عزیزان از آن آگاهى دارید. حال كه لطف پروردگار عالمیان نصیب من حقیر و ناچیز شده همه شما نیز تشكر كنید كه من را از حسینیان زمان قرار داده است.
شهادت در اسلام خود یك اصل است، یك حكم است. هنگامی كه جبهه حق، یعنى وطن عزیز كه اسلام در آن جوشیده از طرف تمام جهانیان خلع سلاح شده، هنگامی كه دشمنان دین دارند سلطه پیدا مىكنند. به حق، افراد بىدفاع و انسان هاى تنها و مسلمان نمىتوانند تسلیم شوند، چرا که در اسلام فقط در برابر خداوند باید تسلیم بود و آن وقت انسان راه سوم را بر مى گزیند و مرگ خود را همچون سلاحى به دست مىگیرد و بر سر خصم مىكوبد. این فلسفه شهادت است.
شهادت، آشكار كردن حقایقى است كه پنهان مىكنند و شهید با خون خودش پرده این فریب را بر چهره دژخیم مىدرد كه شهادت دعوتى است به همه نسل ها در همه عصرها و زمان ها. به قول دكتر اگر می توانى بمیران و اگر نمىتوانى بگیر.
پدر و مادر دلبندم! برادران، دوستان، آشنایان و همكاران! از شما می خواهم كه این انسان متعالى، امام عزیزمان را در این راه تنها نگذارید. فراموش نكنید كه امام گفته اگر اسلام سیلى بخورد دیگر تا قرن ها نخواهد توانست سر پا بایستد. حقیقت را در یابید، خوب فكر كنید، گول ظاهر فریب این آسایش ها و آرامش ها و عیش و نوش های شیطانى را نخورید، دین و ناموس ما در خطر است به پا خیزید و به هر نحوى گوشهاى از این بلوا را بگیرید تا به سر منزل مقصود برسیم.
شهادت من و امثالهم نباید شما را افسرده كند كه این خطاست. من و امثال من با شهادت خویش حقیقت را در برابر شما عریانتر می كنیم و شما راسختر در این میدان وارد شوید كه زندگى با ذلت اگر چه قرن ها باشد، لذت لحظهاى زندگى با عزت را ندارد. از شكستها نترسید، از منافقان فریب نخورید كه این ها صورتى دلفریب و زیبا به شما نشان مىدهند كه در پس آن هیولایى با پنجههاى مرگبار خود به انتظار شما نشسته.
من اعتقاد دارم كه آفریدگار جهانیان انسان را به اندازه درد و رنجى كه در راه خدا تحمل كرده است پاداش می دهد و ارزش هر انسانى به اندازه درد و رنجى است كه در این راه متحمل شده است. انسان گاه گاهى فراموش مىكند كه در نظام طبیعت ذرهاى بیش نیست و چند صباحى بیشتر نمی ماند.
پیروزی هاى كاذب دنیوى و بى خبر از حقیقت تلخ به پیش مىتازد اما درد آدمى را به خود مىآورد و حقیقت وجود او را به انسان مىفهماند و ضعف و زوال و ذلت خود را درك مىكند و دست از غرور خود برمی دارد و معنى خودخواهى و مصلحت طلبى را مىفهمد و این ها را توجیه نمىكند.
عزیزان! مادر و پدرم! امیدوارم كه ذرهاى غم و اندوه به خود راه ندهید هر چند كه یكى از بزرگترین خواسته هایم این بود كه بتوانم در آینده زحمات جبران ناپذیر شما را ذرهاى تلافى كنم و اگر به این امر موفق نشدم امید است كه مرا ببخشید تا سبك بارتر به پیشگاه خداوند تبارك و تعالى قدم بگذارم.
مادرجان! هر چند بضاعت ما در زندگى آن قدر نبود اما بگو خدایا! تو را شكر مىكنم كه با فقر آشنایم كردى تا رنج گرسنگان را بفهمم. خوب به جمله امام عزیز فكر كنید كه می گوید جنگ، جنگ است و عزت و شرف ما در گرو همین جنگ است. هیچ انسان با شرفى اگر ذرهاى از معرفت و آزادگى در وجودش باشد زندگى با بردگى پیش اجنبى را بر زندگى آبرومند و مستقل ترجیح نمىدهد.
ان شاء الله كه پرچم سرخ اسلام و راه حقیقت امام را زمین نگذارید. مقاومت و تداوم در این مبارزه مسلماً پیروزى را به آغوش پاك و پر بركت سرزمین ایرانیان مسلمان به ارمغان خواهد آورد.
در آخر از طرف من به برادرانم، خواهرانم، دوستان، آشنایان و همسایگان خیلی سلام برسانید و از آنها بخواهید كه اگر چنانچه در طول زندگى خطایى از ما سر زد آنها به بزرگوارى خویش من را ببخشند و رنجشى از من به دل نداشته باشند.
به امید پیروزى حق بر باطل
والسلام علیكم و رحمة الله و بركاته
1364/01/18
منوچهر اینانلو[۱]