شادگان نام شهری است در استان خوزستان ایران. این شهر در زمینه شعر عربی در خوزستان مشهور است. ۹۸ درصد مردم شهرستان شادگان عرب و از تیره و طوایف بنیکعب، بنی تمیم، بنی مالک، باوی، مطور میباشند.
شهرستان شادگان دارای بیش از ۵۷ هزار هکتار اراضی قابل کشت است؛ ولی تنها نیمی از این اراضی کشت میشود. همچنین بیش از ۱۲ هزار هکتار نخیلات با دو میلیون اصله در این شهرستان وجود دارد که سالانه حدود ۵۰ هزار تن خرما که بیش از ۳۵ هزار تن از آن به خارج کشور صادر میشود. ضمن اینکه سالانه ۲۸ هزار تن گندم تولید میشود.
بنا به نوشتهی حاج علوان شویکی پس از مشاهدهی ناحیهی مزبور توسط یاران و افراد شیخ سلمان آنها ضمن پیشنهاد آن محل به شیخ سلمان به عنوان مکانی صعب الوصول جهت استقرار بنیکعب، خطاب به شیخ چنین میگویند: «هذا هو الفلاح». یعنی این مایهی نجات است. از این رو در آن ناحیه مسکن گزیدند و آن را «فلاحیه» نامیدند. شیخ سلمان به همهی طوایف و عشایر بنیکعب، چه آنهایی که در شط العرب بودند و چه آنهایی که بر رود کارون ساکن بودند دستور داد تا اطراف فلاحیه قلعهای بنا کنند. قلعه فلاحیه در سال ۱۱۶۰.ق بر گرد فلاحیه احداث شد و رود فلاحیه را از میان آن شهر گذراندند.
این منطقه در قدیم با نام دورَگ و بخشی از آن با نام دورق شناخته میشد. این نامها در زمان ورود اعراب به صورت دورق و سُرَّق تلفظ شد.
1. منطقه قطرانی: منطقه تاریخی قطرانی که اکنون سرزمینی عاری از سکنه است، در گذشتهی دور تا قبل از اسلام، این پایتخت محل گذر و حکمرانی سلاطین و وزیران قدرتمند شمرده میشد که البته این نقطه را به نام پادشاه آن وقت ملک روزبه نامگذاری کردند که قدمت آن قبل از اسلام بوده و اکنون موقعیت جغرافیایی این اثر مهم و تاریخی در اطراف روستای قطرانی از توابع دهستان بوزی واقع میباشد و در سال ۱۳۸۸ عملیات ثبت آن در آثار ملی به عنوان یکی از آثار تاریخی مهم این شهرستان توسط اداره کل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری خوزستان در دست اقدام میباشد.
2. روستای مدینه: یکی از روستا های اطراف شهرستان شادگان و از توابع دهستان بوزی میباشد. میگویند حکومت بنی خالد در حدود ۶۰۰ سال پیش در آن جا حکمرانی میکردند و در آن جا قلعه محکمی ساخته بودند که هنوز آثار آن پای هزاران گردشگر را به خود کشانده است.