ویرایش‌ها

شهيد يدالله اسکندري، در سال 1343 در ارسنجان، در خانواده اي فقير از لحاظ مادي، ولي سرشار و مملو از معنويت، چشم به جهان گشود و نام پر محتواي يدالله را به خود اختصاص داد؛ وي دوران طفوليت را در زادگاه خود سپري کرد تا به سن هفت سالگي رسيد، در اين هنگام در دبستان ششم بهمن سابق، ثبت نام کرد و مدت 5 سال با موفقيت به تحصيل ادامه داد، سپس راهي مدرسه راهنمايي شهيد بهشتي (سالار) شد و يک سال در اين مدرسه به تحصيل مشغول بود وي به علت فقر مالي از ادامه تحصيل باز ماند و جهت کمک مالي به خانواده اش به کارگري پرداخت تا حداقل گوشه اي از مخارج سنگين خانواده را شخصاً به عهده بگيرد.

مدت سه سال همچنان جهت کمک به تأمين مخارج خانواده به کارگري اشتغال داشت تا اين که سيل خروشان طاغوت زدايي و حرکت عظيم ضد استعماري، در ميان مردم زجر کشيده ايران به راه افتاد، شهيد اسکندري نيز مانند ساير جوانان مسئوليت خود را که همانا شوريدن بر عليه طاغوت و شرکت فعالانه در تظاهرات بود دريافته و نظير هر فرد مسلمان ديگر، خواستار پايان حکومت ستم شاهي، و استقرار نظام اسلامي و كوتاه شدن دست اجانب و سلطه گران از کشور بود.

ديگر تا اندازه اي قلبش تسکين يافته بود چون اينجا جايي بود که مي توانست به هدف نهايي خود دسترسي داشته باشد، آخرين مرخصي شهيد با ساير مرخصي هاي او تفاوت زياد داشت، اين بار شهيد روحيه و قيافه ديگري به خود گرفته بود، هنگام پايان مرخصي، با يکايک اقوام و نزديکان وداع، و طلب عفو و بخشش کرد و دوباره به پادگان بازگشت، حضور وي در جبهه، مصادف با حملات موشکي و هوايي مزدوران بعثي به مناطق مسکوني شهرهاي کشورمان بود، چون رژيم عراق از مقابله و رو به روي با قواي اسلام عاجز شده بود لذا براي تقويت و ارتقاء روحيه سربازان خود متوسل به چنين اعمال غير انساني گرديد و در مورخ، 1363/12/18، پادگان نظامي پسوه که شهيد اسکندري در آنجا انجام وظيفه مي کردند، مورد حملات هوايي هواپيماهاي رژيم مزدور عراق مي شود و به ديدار معبود خويش شتافت.

ان شاء الله که با اطاعت از فرامين رهايي بخش اسلام عزيز، و عمل به وصاياي اين عزيزان، رهرو واقعي آنان بوده و در روز قيامت در مقابل سرور شهيدان، سيدالشهدا (ع) رو سفيد و سربلند باشيم.

بسم الله الرحمن الرحيم

و لاتحسبن الذين قتلوا فى سبيل الله امواتاً بل احياء عند ربهم يرزقون؛