در تمام مدت تحصیل دانش آموز و دانشجویی درس خوان و جدی بود و در کنار درس و مدرسه به هنر نیز گرایش و در زمینه نواختن ارگ فعالیت می کرد و در عین حال جوانی متدین، معتقد و پایبند به اصول مذهبی بود.
از نظر مالی سعی داشت متکی به خانواده اش نباشد. لذا با اندک پس انداز و حقوق دانشجویی خود، خودرو دست دومی تهیه و در اوقات فراغت از درس با آن کار می کرد.
وي در دوران اوج گيري انقلاب اسلامي براي رسيدن به آرمان بزرگ ملّت قهرمان ايران، شروع به مبارزه كرد. او در داخل دانشكده افسري با اشاعه فرهنگ اسلامي و علوي، دانشجويان دانشكده را ترغيب نمود تا به صفوف بهم پيوسته مردم بپيوندند. شهيد اوجاني بعد از [[انقلاب اسلامي ايران]] نيز همچنان در معيت ارتش جمهوري اسلامي ايران باقي ماند و در صحنه هاي حساس پس از پيروزي انقلاب اسلامي و همچنين [[جنگ تحميلي]] هميشه يكي از فدایيان مردم به شمار مي آمد. او با سرلوحه قرار دادن منش انساني خويش، خود را فدايي امت و رهبر مي دانست.
عباس با توجه به این که پدرش اقدام به ازدواج مجدد نموده بود به همراه مادرش زندگی می کرد. وی در تاریخ 1359/01/14 اقدام به ازدواج نمود و به علت مشغول تحصیل بودن و شروع نا آرامی های [[کردستان]] جشن ازدواج را به فرصتی دیگر و پس از جشن فارغ التحصیلی موکول نمود .
وی در تابستان سال 1359 جهت انجام مأموریت به منطقه کردستان اعزام و پس از اتمام مأموریت جهت برپایی جشن فارغ التحصیلی به تهران بازگشت. همچنین می بایست در تاریخ 1359/07/01 با درجه [[ستوان دومی]] و [[رسته پیاده]] فارغ التحصیل و جهت ادامه خدمت به [[شیراز]] اعزام می گردید که به علت حمله ناجوانمردانه [[ارتش بعث عراق]] به میهن اسلامی، تقدیر بر این بود که بدون اجرای مراسم تحلیف درجه راهی جبهه نبرد حق علیه باطل شود. لذا همراه سایر دانشجویان و فرماندهان مربوطه جهت دفاع از [[خرمشهر]] به این شهر عزیمت نمود.
شهید عباس اوجانی یکی از جان برکفان ارتش اسلام بود که در [[گردان ششم دانشجویی]] و [[گروهان (دانش) 5]] خدمت نموده و همراه با فرماندهان وقت خود و همچنین دوشادوش و همگام با سایر [[نیروهای مسلح]] و نهادهای انقلابی به منظور سد تهاجم دشمن بعثی و سرکوبی و انهدام [[کفار]] و متجاوزین به خاک وطن، مشتاقانه و با اراده ای استوار به سوی مرزهای جنوبی کشور روانه گردید تا وظیفه شرعی و میهنی خود را به انجام برساند و همچون سایر رزمندگان با پایمردی و شجاعت بی نظیر خود در حین انجام مأموریت به درجه رفیع شهادت نائل گردید.
پیکر مطهر و پاک وی در تاریخ 1359/07/27 به [[پزشکی قانونی]] منتقل و تشیع جنازه در تاریخ 1359/07/30 انجام گردید و در قطعه 24 [[بهشت به زهرا]] ی تهران دفن شد. هم اکنون خیابان محل سکونت خانواده اش به نام این شهید نامگذاری شده است.
یادش گرامی و راهش پر رهرو باد.
منبع: سایت شهدای ارتش