شهید عباس زارع شحنه
شهید عباس زارع شحنه
تاریخ تولد :1341/08/15
تاریخ شهادت : 1361/01/21
محل شهادت : نامشخص
محل آرامگاه :تهران - بهشت زهرا
زندگینامه
شهيد عباس زارع شحنه در سال 1341 در تهران ديده به جهان گشود. پدرش از دانش آموختگان حوزه علميه و در كار معماري و طراحي و ساخت مسجد در سراسر ايران نيز زبانزد عام و خاص بودند.
او پس از طي دوران تحصيل در تهران در تمام دوران ابتدایی الی دبیرستان از دانش آموزان کوشا و ممتاز بود و در فعالیت های مختلف از جمله مسابقات قرآن جزو نفرات برتر بود و در سال 1359 موفق به گرفتن مدرك ديپلم در رشته رياضي فيزيك گرديد.
شهید زارع شحنه به واسطه پدربزرگش از لحاظ ديني سير تكاملي خوبي را طي كرده بود. در دوران انقلاب همزمان با دوره نوجوانی جزو مبارزان در فعالیت های مبارزه علیه رژیم شاه شرکت می کرد.
بعد از انقلاب با تشکیل بسیج در آن فعالیت داشت. او كه مي ديد چگونه گرگ صفتان بعثي ايران عزيزش را مورد حمله قرار داده و جوانان پاك اين مرز و بوم را به شهادت مي رسانند تصميم گرفت در تاریخ 1360/07/01 از طریق شرکت در کنکور ورودی دانشکده به استخدام ارتش در آید. بعد از پذیرفته شدن دوران خودسازی و درونگرایی در او بیشتر و چهره او روز به روز معنوی تر می شد.
سکوت، کم حرفی، به موقع سخن گفتن، تلاش و برخورد اسلامی او با دوستان برای همه الگو بود. قرآن، رساله و کتب ایدئولوژیک، یاران و مونس های او بودند و بدون آنها احساس تنهای می کرد. نوروز سال 1361 پس از آن که با اعزام او از طرف دانشکده مخالفت شد، همراه برادران بسیج کانون توحید به اردو رفت. این توفیقی برای او بود و بدون شک توفیق بالاتری برای دوستان بسیجی اش چرا که رفتار و اخلاق او تأثیر زیادی در دوستانش گذاشت.
شهید زارع شحنه دوره هاي آموزشي و نظامي خويش را در دانشكده افسري شروع نمود به اميد آن كه شهادت نصيبش گردد و چه زود به اين آرزويش رسيد.
زماني كه تنها دانشجوي سال اول دانشكده بود و به همراه ساير دانشجويان به قصد بازديد از عمليات غرور آفرين فتح به منطقه عملياتي جنوب كشور، جبهه شوش اعزام گرديد.
سرانجام این عاشق و دلباخته مکتب معصومین(علیهم السلام) در ساعت 10:30 مورخ 1361/01/21 بر اثر حمله تك هوايي هواپيماهاي ارتش بعثي عراق و اصابت تركش گلوله راکت به بدن مطهرش، شربت شيرين شهادت را نوشيد و به این فیض عظمی نائل گردید.
روحش شاد و یادش گرامی باد. یادداشت
دست نوشته های شهید عباس زارع شحنه
وی درباره ی شرکت در دانشکده ی افسری چنین می گوید:
چرا به دانشکده آمده ام؟ روز 15اسفند 1359 در امتحانات ورودی دانشکده افسری شرکت کردم و آن موقع دو دل بودم بعد در 25 خرداد 1360 بود که به دانشکده آمدیم و لباس گرفتیم. من با هدف اینجا آمدم و هدفم این بود که ارتش را طوری بسازیم که هر سرباز بعد از دو سال خدمت روحیه، روش، رفتار و طرز فکرش عوض شود.
از زمان طاغوت تعداد کمی بودند که از افکار شاهنشاهی و فرهنگ غربی در امان بودند که بستگی به ایمان دارد و وقتی از افکار و اعمال افسران در پادگان ها از طریق دوستان سربازم مطلع می شدم و نیز خیانت بعضی فرمانده هان ناکس و منافق، این امر را لازم و ضرورتش را احساس کردم و استخاره نیز خیلی خوب بود: ان شاء الله که راه صحیح را انتخاب کرده باشید.
وی درباره ی حضور کوتاهش در سپاه می گوید:
«بیست روز سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، بعد از انقلاب هر دانشجو یک رژه را در سپاه می بینند ما هم در ابتدای ورودمان به پادگان امام علی(علیه السلام) اسعد آباد رفتیم. این کار از ابتکارات سرتیپ شهید نامجو است. دروس ما ایدئولوژیک و نظامی بود که بسیار خوب و مفید بود. استادان برادران سپاهی بودند و کارکنان موفقی بودند و توانستند تحولی در بین برادران دانشجو به وجود آورند.
درباره دانشگاه افسری می گوید:
«دانشگاه افسری گل های ناز، سبز و رنگارنگ که از مسافت های دور و نزدیک با آب و هوای مختلف پرورده شده و عادت کرده را همه یک جا آوردند تا همه را به یک شکل و یک رنگ و یک قیافه و یک قدرت بسازند.
این کار بعضاً تحت دستور کدخداهای پروریده در طاغوت و تحت نظامی که قانون آن تنها برای حفظ کدخدای مرده دفن شده در گورستان تاریخ... بود.
اما چگونه می توان ان گل ها را ساخت؟ جز در فشار قرار دادن، با تندی برخورد کردن، به این آب و هوا عادت دادن و افسوس که طی 2 سال و 6 ماه سال گذشته تنها نسیمی از آب و هوا بهاری به این باغ رسیده و خدایا! چه موقع باغ ما هم مثل باغ های دیگر خوشبو و با صفا می شود؟ مسلماً تعدادی از گل ها نمی توانند طاقت بیاورند و تعدای که در اکثریت هستند سعی در نگهداری آنان دارند.
به امید روزی که این ابرها تبدیل به باران رحمت و خورشید شروع به تابیدن نماید و از زمستان سرد به بهاری نو و شکوفا و با مهر و محبت و باصفا تبدیل گردد. [۱]
