ویرایش‌ها

شهید، على‏اکبر اکراد‎چگینى: خدایا! تویى مولاى من؛ تویى آقاى من؛ تویى سرور یلى زدند و سالار من؛ تویى نیرو دهنده‎ی من خیمه ‏هایش را آتش زدند و تویى گیرنده‎ی توانایی‎امخانواده ‏اش را به اسارت بردند و چه جنایت‎ها که یزیدیان نکردند. خدایا! هر آنچه اگر خواستى در هستى هست، تویى. خدایا! چیزى جز وجود مقدس تو در جهان هستى وجود ندارد؛ هر چه هست جلوه‏ اى است، از جمال زیبایت. پس مَنى وجود ندارد؛ هر چه هست، تویى. اى معبود داغ من! تو پاک گریه کنى، براى مظلومیت امام حسین(ع)، اهل بیت طاهرین و منزه از هر عیب و نقصى و مُبرایى از هر اشتباه و لغزشى؛ پس خدایا! مرا بپذیر به درگاهت؛ تمامى ائمه اطهار(ع) گریه کن؛ چرا که هشدارم دادى که مبادا پیرو هوا همه‎ی آنها مظلومانه و هوس‎هاى شیطانى باشم، ولى پیروى نکردم و شیطان فریبم داد و روحم -که پاک و منزه بود- در زیر گناه و معصیت‏ ها هم‎چون دوده ‏اى که بر روى سفیدى بنشیند و سفیدى راه تو را بپوشاند، پوشیده مانده و هم‎چون زندانى در قفس خواهش‎هاى مادى و نفسانى زندانى شده استغریبانه به شهادت رسیدند. خدایامادر مهربان! حال نسبت به درگاهت استغفار مى ‏نمایم؛ «استغفرالله ربى اسلام و اتوب الیه» انقلاب و از کارهاى زشتى که در گذشته کرده ‏ام امام، ثابت‎قدم و به نفس خود ستم کرده‎ام، پشیمانمهمیشه مشغول عبادت خداوند بخشنده مهربان باش. خدایا! على(ع) با آن شُکوه و عظمت و با آن پاکى -که زاهد شب بود و هم‎چون شیر مبادا در روز مى ‏خروشید- به درگاهت استغفار دلت ذره ‏اى لغزش و طلب عفو و بخشش مى‏ کرد؛ من خطا باشد؛ چرا که بنده‎ی گنه‎کار و معصیت‏ کار تواَم؛ من که رو سیاه و شرمنده ‏ام! خدایا! ببخش مرا؛ خدایا! مى‏ دانم که تو رحمان و رحیمى؛ ولى خودم خجالت مى‏ کشم و خیال مى‏ کنم به خاطر سنگینى گناه و معصیتم و... پروردگارا! من کسى این راه را جز تو ندارمآگاهانه انتخاب کرده‎ام. اى غیاث‏ المستغیثینخواهر مهربانم! تو را به حق فاطمه ‏زهرا(س)، تو را به سیدالشهدا(ع) ، گناهانم را ببخش نیز هم‎چون دیگر خواهران محجوب، در حفظ حجابت کوشا باش و مرا بیامرزتقوى پیشه‎ی خود کن. صبور و مقاوم باش. ...و اما چند کلمه‏ اى در آخر، نکته ‏اى هم با مادر عزیز و مهربانمبه دانش‏ آموزان عزیز، این امیدان آینده‎ی انقلاب اسلامى دارم: مادر مهربانمعزیزانم! مى‏ دانم اگر چه حقیر نتوانستم در حضور شما باشم، چرا که من جگرگوشه‎ی تو بودم؛ بلکه بالاتر، بگویم پاره‎ی قلبت بودم مسأله‎ی [[جنگ]] و تنها فرزند ذکورت بودم؛ ولی از تو جدا جهاد مهم‎تر بود؛ لذا شما در سنگر مدارس و راهى دانشگاه عشق شدم. دانشگاهى که تمام دانشجویانش عاشق کلاس، مشغول تحصیل علم همراه با ایمان باشید و تحصیلاتشان تقوى سعى کنید با علم، به یقین برسید و ایمان گوش به گفته‏ هاى معلمان و کلاس‎هایشان بیابان‎ها دبیران دلسوز و کوه‎ها علاقه‎مند داشته باشید. چرا که آنها مشفق و سنگرهاست دلسوز شما هستند و قلم امیدوارم که معلمین و کاغذشان خون گرم‎شان دبیران گرامى و تُربت زمین‎هاى غرب عزیز، سنگردار و جنوب است خدمتگزار بچه‏ هاى معصوم ملت مظلوم و مدرک تحصیلى مسلمان باشند. در این دانشگاه، شهادت فى ‏سبیل‏ الله است، آخر، از همه‎ی کسانى که امیدوارم اگر لیاقت یافتم، این مدرک نصیب این بنده‎ی عاصى نیز بشود. مادر عزیز! در فراق حقى بر گردن من ناراحت دارند، طلب حلالیت و نگران نباش و صبور و شکیبا باش و اگر ناراحت و غم‎ناک شدى، به حال اسیرى زینب کبرىبخشش مى ‏نمایم.۱ (س۱۰۶۶۸۳۴) باش که زجرها و شکنجه‏ على ‏اکبر اکراد چگینى==آثار==*دست نوشته ها و ناراحتى‏ ها کشید. مادر عزیزم! نمى‏ گویم گریه نکن، گریه بکن؛ ولى از یاد نبر که امام حسین(ع) با لب تشنه سرش را از تن خدا کردند. دختران نازدانه‏ اش را س

یلى زدند خدایا! هر آنچه در هستی هست تویی و خیمه ‏هایش را آتش زدند چیزی جز وجود مقدس تو در جهان هستی وجود ندارد، هر چه هست تویی، ای معبود من، تو از هر عیب و خانواده ‏اش را به اسارت بردند نقصی پاک و چه جنایت‎ها که یزیدیان نکردند. اگر خواستى در داغ من گریه کنى، براى مظلومیت امام حسین(ع)، اهل بیت طاهرین منزه‌ای و تمامى ائمه اطهار(ع) گریه کن؛ از هر اشتباه و لغزشی مبرائی، پس بار خدایا مرا به درگاهت بپذیر، چرا که همه‎ی آنها مظلومانه من هم جلوه‌ای از تو هستم، اگر چه معصیت کارم و غریبانه به شهادت رسیدندروسیاه. مادر مهربانخدایا! نسبت به اسلام اگر چه هشدارم دادی که مبادا پیرو هوا و انقلاب هوسهای شیطانی باشم، ولی پیروی کردم و امام، ثابت‎قدم شیطان فریبم داد و همیشه مشغول عبادت خداوند بخشنده مهربان باش. مبادا روح پاک و منزهم در دلت ذره ‏اى لغزش زیر گناهها و خطا باشد؛ چرا معصیتها، همچون دوده‌ای که من این راه بر روی سفیدی بنشیند و سفیدی آن را آگاهانه انتخاب کرده‎امبپوشاند، پوشیده مانده و همچون زندانی در قفس خواهشهای مادی و نفسانی زندانی شده است. خواهر مهربانمخدایا! تو نیز هم‎چون دیگر خواهران محجوب، حال به درگاهت استغفار می نمایم و از کارهای زشتی که در حفظ حجابت کوشا باش گذشته کرده و تقوى پیشه‎ی به نفس خود کنستم کرده ام پشیمانم. صبور خدایا! علی(ع) با آن شکوه و مقاوم باش. ...عظمت و اما در آخر، نکته ‏اى هم به دانش‏ آموزان عزیز، این امیدان آینده‎ی انقلاب اسلامى دارم: عزیزانم! اگر چه حقیر نتوانستم در حضور شما باشم، چرا پاکی که مسأله‎ی جنگ و جهاد مهم‎تر بود؛ لذا شما همچون شیر در سنگر مدارس روز می‌خروشید، زاهد شب بود و کلاس، مشغول تحصیل علم همراه با ایمان باشید و سعى کنید با علم، به یقین برسید درگاهت استغفار و گوش به گفته‏ هاى معلمان و دبیران دلسوز طلب عفو و علاقه‎مند داشته باشید. چرا بخشش می‌کرد، چه رسد به من که آنها مشفق بنده گناهکار و دلسوز شما هستند و امیدوارم معصیت کار توام، من که معلمین روسیه و دبیران گرامى و عزیز، سنگردار و خدمتگزار بچه‏ هاى معصوم ملت مظلوم و مسلمان باشندشرمنده‌ام. در آخر، از همه‎ی کسانى که حقى بر گردن من دارند، طلب حلالیت خدایا! ببخش مرا، می‌دانم تو رحمان و بخشش مى ‏نمایمرحیمی، پروردگارا! من جز تو کسی را ندارم، ای غیاث المستغیثین، تو را به حق فاطمه زهرا، تو را به حق سیدالشهدا قسمت می‌دهم که از گناهانم درگذر.۱ (۱۰۶۶۸۳۴) على ‏اکبر [[شهید علی اکبر اکراد چگینىچگینی]]<ref>[http://khatesorkh.ir/index.php?martyr_id=1922 پایگاه اطلاع رسانی سرداران و 3000 شهید استان قزوین]</ref>

� HYPERLINK "http://khatesorkh.ir/index.php?martyr_id=1922" �http://khatesorkh.ir/index.php?martyr_id=1922�رده‌ها =={{ترتیب‌پیش‌فرض:علی_اکبر_اکراد_چگینی}}[[رده: شهدا]][[رده: شهدای دفاع مقدس]][[رده: شهدای ایران]][[رده: شهدای استان قزوین]][[رده: شهدای شهرستان بوئین زهرا]]