نمایش مبدأ برای شهید علی ملکی 3/12/1333

هید علی ملکی

تاریخ تولد :1333/12/03

تاریخ شهادت : 1360/09/21

محل شهادت : نامشخص

محل آرامگاه :شهرستان های استان تهران - دماوند - امامزاده محمد



==زندگی نامه==

شهيد علي ملكي نه تنها با انتخاب راه خود در زندگي، بلكه با آنچه نوشت و براي ما به يادگار نهاد، جواب سوالات بسياري را در زندگي به ما داد. هر مسلماني با يك بار مطالعه ي كتاب زندگي او، ضمن گذراندن لحظاتي به خوشي، درس ها و پندهاي بسياري را خواهد آموخت. اين آموزگار خوبي ها در زمستان سال 1333 و در منطقه ي كوهستاني و سردسير دماوند چشم به جهان گشود. وجود او به كانون خانواده گرمي بخشيد.

او كه فردي متديّن و خداشناس بود، در سال 1350 به استخدام ارتش در آمد، سپس دوره هاي فني هوانيروز را گذراند و با تخصصي كافي به ميدان عمل، گام نهاد. در دوران انقلاب، يكي از حاميان جان بر كف انقلاب اسلامي بود و با جان و دل در راه به ثمر رسيدن آن تلاش مي كرد. پس از پيروزي انقلاب اسلامي به علت اين كه به كارهاي رزمي آشنايي داشت، داوطلبانه به نيروي زميني رفت تا در عمليات رزمي شركت نمايد.

شهيد علي ملكي از ابتداي زندگي طبق قوانين اسلام زندگي مي كرد و هيچ گاه براي انجام كارهاي خداپسندانه اهمال و سستي نمي نمود. با پدر و مادر خود مهربان و براي همسر و فرزند خود فردي دلسوز بود.

وقتي از همسرش در مورد خصوصيات قبل و بعد از انقلاب سؤال شد، گفت: علي از نظر اخلاقي نمونه بود به نظر من او بايد سرمشق همه قرار گيرد چون به اخلاق اسلامي پايبند بود و پيش از انقلاب همانقدر به اصول مذهبي معتقد بود كه پس از انقلاب، اين مرد بزرگوار تا پاي جان از فرمان رهبر خود اطاعت و در راه پيروزي انقلاب از هيچ كوششي دريغ نكرد و براي اشاعه ي اسلام لحظه اي كوتاهي نورزيد تا اين كه در تاريخ ..... در حين مأموريت همراه با عده اي از دوستانش مفقودالاثر شد.

پس از گذشت اين مدت، هنوز دوستان و خانواده اش به خصوص پسرش محمد چشم به راه او هستند و متأسفانه هنوز خبري از وي و دوستانش كه همراه او بودند، به دست نيامده است.

==وصیت نامه==

« فرازهايى از وصيت نامه شهيد علي ملكي »

اكنون كه عازم جبهه هستم، هيچ گونه وحشت و نگرانى در خود احساس نمى كنم و از آنچه مي كنم، آگاهم. چرا كه فرمان امام بايد بلا درنگ اجرا شود، اطاعت از امام وظيفه شرعى هر مسلمان است، اماممان « هل من ناصر ينصرنى » صدا مى زند و ما بايد به او لبيك بگوئيم.

تمام دشمنان دين و قرآن و آن كوردلانى كه نمى توانند عظمت اين انقلاب را در يابند، بايد نابود شوند. خداوندا، تمام ضد انقلابيون و دشمنان اسلام را به عذاب اليم گرفتار كن و هر جا كه هستند ذليل و رسوايشان بگردان تا هر چه زودتر ريشه كن شوند.

به خانواده‌ام مى گويم: شما هر جا كه هستيد، طرفدار حق، دين، قرآن و اسلام باشيد و هرگز بى تفاوت نباشيد، هر يك از شما در مقابل انقلاب سهمى داريد، اداى دين هر كس، از وظايف شرعى خود اوست.

از شما مي خواهم قدر امام را بدانيد كه اطاعت از او واجب است.

مادرجان، سلام بر تو كه بالاخره بر احساس مادرانه‌ات پيروز شدى و مرا با دست خود به ميدان نبرد فرستادى و گفتى كه تو را در راه خدا هديه مي كنم. افتخار مي كنم كه چنين مادر قهرمان و شجاعى دارم. مادرجان! راهى كه من انتخاب كرده‌ام، راه حقيقت و درستى است.

مادرجان، در غياب من هر گونه افسردگى و ناراحتى، مطمئناً باعث عذاب روحم خواهد شد. در صورت از دست دادن من، به اين انقلاب اميدوار باش و براى من هيچ ناراحت نباش چون من در راه خدا و قرآن قدم برداشته‌ام.

برادرم، مگذار كه من در ميدان جنگ تنها باشم و بدان كه بهترين راه در اسلام، جنگيدن در راه خداست.

خواهرم، حجاب و عفت و پاكدامنى را سر مشق زندگى خود قرار بده و به قرآن و اسلام و امام پايبند باش.

همسرم، افتخار كن كه همسرت يك سرباز است و در راه خدا جهاد مي كند.

زندگى مانند يك امتحان است كه آدم بايد دير يا زود آن را بدهد، اگر من براى اسلام به جبهه عازم شده ام، حتماً موقع امتحان من رسيده است. اميدوارم از پس اين امتحان به خوبى برآيم و از محضر خدا نمره قبولى بگيرم.

« همسرم، از تو مي خواهم كه هميشه احترام خانواده‌ام را حفظ كنى. » �

منبع:سایت شهدای ارتش

http://ajashohada.ir/home/MartyrDetails/25882