نمایش مبدأ برای پل وبند لشکر


معرفی پل لشکر


پل لشکر

پل بند لشکر در خارج از دروازه لشکر شوشتر ساخته شده و کنار بقعه امامزاده عبدالله (ع) قرار دارد. این پل دارای نقش حیاتی در ارتباط بین شوشتر با آبادی‌های جنوب آن بوده.

در انتهای ضلع شمالی بر فراز صخره‌ای که ابتدای پل بند محسوب می‌شود یک اتاقک صخره‌ای به شکل چهارطاقی قرار دارد که ظاهراً قبل از اسلام کاربرد مذهبی (سمبل چهار عنصر مقدس آب، باد، خاک و آتش) و بعد از اسلام به نواقلی (اتاقک نگهبانی) تبدیل شده است. در ضلع جنوبی پل بند بقایای سه آسیاب سنگی وجود دارد که آرد مورد نیاز ساکنان محلات مجاور را تأمین می‌کرد.

رفتن به گالری
کلمه لشکر فارسی شده‌ی کلمه عسکر است و بسیاری از مورخین معتقدند نام عسکر برگرفته از عسکر مکرم فرمانده سپاه عرب (اسلام) می‌باشد که در هنگام محاصره شهری در جنوب شوشتر بنام رستم کواز (رستم خباز) در جای فعلی روستای بندقیر که دارای قلعه و باروی بسیار مستحکمی بوده اردوگاهی نظامی ایجاد می‌کند و به علت طولانی شدن محاصره، سربازان عرب درون این اردوگاه مستقر می‌شوند. با پیروزی سربازان عرب و وارد شدن آنها به درون شهر، این اردوگاه تخلیه شده و بعد از بازگشت اعراب، افراد محلی در این اردوگاه مستقر شدند و کم کم این اردوگاه تبدیل به یک شهر بزرگ بنام عسکرمکرم، که همپای شهرهای مهمی چون اهواز و شوشتر بود، شد. ساکنان این شهر در ساختن بادبان‌های ابریشمی و مقنعه شهرت بسیار یافتند. با توجه به قرار گرفتن این شهر در جنوب شوشتر، راه عسکر مکرم از طریق پل بند لشکر برقرار می‌شد و به همین دلیل این پل بند به نام لشکر معروف شده است.

در حدود دویست متر پایین‌تر از پل بند لشکر، حصار باروی قدیمی به نام قلعه نظامی خرم قرار دارد که شاید در نامیدن این پل به لشکر بی تأثیر نبوده.

این پل به همراه بقعه امام زاده عبدالله (ع) یکی از زیباترین چشم اندازهای شهر را تجسم می‌کند. ظاهراً در جای فعلی بقعه امامزاده عبدالله (ع) عبادتگاه زرتشتی قرار داشته است. احمد اقتداری نویسنده کتاب دیار شهریاران، عکسی از آتشدان و پایه آن در امامزاده عبدالله (ع) را ارائه می‌دهد.

پل بند لشکر دارای 13 دهانه آبرو است (چندی پیش سه دهانه در ضلع جنوبی آن زیر خاک مدفون شده بود و اکنون بیرون آورده شده‌اند.) جنس مصالح به کار رفته در ساختمان بند، ماسه سنگ و ملات ساروج است. طول پل 124 متر و میانگین ارتفاع آن 35/8 متر است. طاق‌ها و شکل آنها از طاق‌های دوره صفوی است. این پل بند در دوره صفوی تعمیر شده است. ولی شالوده اصلی پل مربوط به دوره ساسانی است. در زمان حشمت الدوله در عصر قاجار 5 دهانه پل ویران شد که مخارج بازسازی آن برآورد شده بود ولی چون تعمیر نشد مردم با الوار آن را تعمیر کردند که بر اثر فشار آب ویران شد. درحال حاضر این پل سالم‌ترین پل بند به جا مانده از دوره‌ی ساسانی است.

رفتن به گالری
حاج نجم الملک در سفرنامه خود (سفرنامه خوزستان) درباره این پل اینگونه آورده است: دو پل دیگر در شوشتر از قدیم در خارج دروازه لشکر که به سمت اهواز می رود از راه میاناب این دو پل را یکی شاه علی گویند که سه چشمه است و دیگر لشکر 13 چشمه است.

http://forum.saramad.ir/showthread.php?38625-%D9%BE%D9%84-%D8%A8%D9%86%D8%AF-%D9%84%D8%B4%D9%83%D8%B1-%D8%B4%D9%88%D8%B4%D8%AA%D8%B1