نمایش مبدأ برای شهيدسياوش شادمانی

[[شهید سیاوش شادمانی]] 

زندگینامه
فرزند قدرت الله، در تاریخ 1337/06/09 در یکی از روستاهای کوچک و کم جمعیت داراب، در خانواده ای مسلمان و متعهد دیده به جهان گشود. دوران ابتدایی را در همان روستا به پایان رساند و تابستان ها به پدر، در کار کشاورزی و دامداری کمک می کرد. پس از پایان دوران ابتدایی برای ادامه تحصیل راهی شهر شد و برای این که بتواند خرج تحصیل خود را در در بیاورد به کارگری رو آورد. با شروع جریانات انقلاب، او وارد دبیرستان شد، در سال دوم دبیرستان درس و مدرسه را رها کرد و به کار کردن مشغول شد و روزها همراه با مردم، در تظاهرات علیه رژیم شاه شرکت می کرد.
با شروع جنگ تحمیلی از طریق امتحان ورودی وارد [[ارتش]] شد و به [[لشکر 55 هوابرد شیراز]] وارد گردید. دوران آموزشی را با موفقیت به پایان رساند و به عنوان دانش آموز نمونه چنان لیاقت و شایستگی از خود نشان داد که همه رشادت ها و شجاعت های او را مثال می زدند. در [[عملیات فتح المبین]] و مرحله ی دوم [[عملیات بیت المقدس]] ، فرماندهی قسمتی از عملیات را به عهده داشت.
پس از یک سال و نیم خدمت خالصانه در راه آزاد سازی [[خرمشهر]] ی، در آخرین روزهای عملیات بیت المقدس در یییییاطراف منطقه [[شلمچه]] شربت شهادت نوشید و دعوت حق را لبیک گفت. پیکر مطهرش در تاریخ 1361/02/20 پس از تشیع جنازه ی باشکوه در [[گلزار شهدای فسا]] ، در کنار دیگر هم رزمانش آرام گرفت.


 وصیت نامه

با گذشت فراوان به لحظات یک فتح بزرگ نزدیک می شویم و در انتظار آخرین لحظاتی هستیم که با یاد خدا تمام طوفان و خیانت نامردان ضد اسلام را با ندای مظلومانه الله اکبرمان در دریایی از خون های پاک رهروان روح الله بپیچیم (در این لحظات مادران عزیزمان شاید پر افتخارترین لحظات و پربارترین لحظات زندگی را می گذارنند) و به آنها نشان می دهیم که هیچ سلاحی همچون بندگی خدا نیست و مهمترین سلاح ها نمی تواند جلو فریاد مظلومان را که برای اسلام قیام کرده اند بگیرند.
آنها اسلام را نشناخته اند و خود را در راهی انداختند که به قول امام تنها راه بیرون رفتن از این دام انتحار است. مادرم! در این لحظات بسیار خوشحالم که بزرگترین سعادت که جهاد در راه خدا می باشد نصیب من گردیده با این که خود می دانی که چنین لیاقتی ندارم. فکر کردم بد نیست در این آخرین لحظات وصیتی برای مردمم داشته باشم گر چه زبانم لال است من با وصیت سخن گویم.
خواهران و برادران عزیز! ما اکنون در زمانی قرار گرفته ایم که به قدرت برکت وجود امام عزیزمان راه سعادت از راه شقاوت به خوبی مشخص است و در زمانی که تمام اسلام در برابر کفر قرار گرفته است و تماماً در صف شیطانند. چون امروز راه های هدایت به خوبی آشکار است و آنهایی که نخواهند در این را حرکت کنند باید از دری که دربان آن شیطان است وارد شوند. چون اسلام انسان را مسئول می داند و برای همه آشکار است که ابراهیم بت شکن زمان ما اکنون [[امام خمینی]] است و اگر واقعاً اسلام و سعادت را می خواهید از امام پیروی کنید و پیروی از او را بر خود واجب بدانید، اطاعت از امام اطاعت از خداست.
من از تمام دوستان خودم می خواهم که من را حلال کنند چون می دانم که نتوانستم در طول زندگیم برای آنها که همه چیزشان را فدای اسلام کرده اند مؤثر باشم، از این بابت شرمنده ام و تنها چیز قابلی که داشتم به قربانگاه آورده ام تا ذره ای از این دین بزرگ که بر گردن من بوده است ادا نمایم، امیدوارم که مرا حلال کنند و به بزرگواری خویش ببخشند تا از این شرمندگی بیرون بیایم.
مادر! می دانی که شهادت سعادت می خواهد و من هنوز نتوانسته ام خود را برای شهادت آماده کنم. ولی مادر! اگر خدا از گناهانم درگذشت و من را بدین سعادت رسانید یادت نرود که بزرگترین افتخار نصیب من شده است. مادر! خدای نکرده در شهادت من «که شهادت نصیب کسانی می شود که خدا آنها را دوست دارد» فکر نمی کنم، هیچ وقت، همان طور که قبلاً گفته ام یادتان برود که همه باید بمیریم چه بهتر در راه کسی بمیریم که از اوییم و تمام هستی ما از اوست.
دوست دارم که خانه را برای من حجله بندی کنید و جشن وصال بگیرید چون به وصال معشوق رسیدم که تمام عشق از اوست. از تمام شما می خواهم که من را حلال کنید مخصوصاً مادر مهربانم، که زحمت زیادی کشیده است و می دانم که نتوانسته ام فرزند خوبی برای شما باشم.
از تمام شما می خواهم که وحدت را فراموش نکنید، از اسلام حراست نمایید چون اگر همگی در خط اسلام باشیم ابرقدرتی خواهیم بود که هیچ قدرتی نمی تواند با ما مقابله کند، نمازهای جمعه که سنگر تبلیغات اسلام است از یاد نبرید، دعا، مخصوصاً دعاهای کمیل و توسل را زیاد بخوانید تا آنجا که می توانید نماز شب را بخوانید و خلاصه اگر می خواهید انسان باشید خدا را فراموش نکنید، امام را تنها نگذارید.
خدایا! مرا در راه خویش ثابت قدم بفرما که در تمام مواقع تو را بخوانم و شهادت در راه خود را نصیب من بگردان، اگر چه بسیار گناهکارم. خداوندا! به ما رزمندگان توفیق بده تا کربلای حسین (علیه السلام) را زیارت نماییم. خدایا! رهبر انقلاب را برایمان نگه دار.
مادر! با این کوله بار گناه، تنها راهی که برای خود می بینم شهادت است چون تنها شهادت است که گناهانم را پاک می گرداند.
سخنی دارم با ورزشکاران عزیز:
عزیزان! اگر واقعاً می بیند که ورزش بهترین وسیله ترک گناه است آن را رها نکنید و خود را در این گذرگاه سرگرم نمایید. محیط ورزش خود را پاک کنید چنان که ورزش، سنگر انسان سازی و سرباز امام زمان (عجل الله فرجه) سازی باشد.
اکنون ورزش به صورتی در آمده است که اکثر ورزشکاران هدفشان این است که خوب ورزش کنند و برنده شوند و این هدف یک هدف عالی برای انسان های انقلابی نمی باشد بلکه باید شعار این باشد که ورزش می کنم تا انسان باشم. همچنان که شعار برادر شهیدم [[ابراهیم فرجام]] این بود که ورزش می کنم تا صبح زود بری نماز بیدار شوم و از شما می خواهم که راه او را بپیمایید.

 نامه ها

* نامه شهید خطاب به دوست:
بسم الله الرحمن الرحیم
خدمت دوست عزیز و گرامی خودم جناب آقای نجف قلی شادمانی
پس از سلام و احوالپرسی، سلامتی شما را از خداوند متعال خواهان و خواستارم و امیدوارم هیچ غبار غمی بر روی مبارک شما ننشسته باشد. اگر جویای حال دوست خودت بوده باشید، سلامتی برقرار و به دعاگویی شما مشغولم و ملالی نیست جز دوری از شما، آن هم امید است میسر و دیدارها تازه گردد. دوست عزیز، دو بار در موقعی که به مرخصی آمدم به خانه شما سر زدم اما دو بار شما رفته بودید ده پایین.
دوست عزیزم، دلم خیلی برایتان تنگ شده ولی باید فعلاً ساخت. امیدوارم که آنجا به شما خوش بگذرد می دانم که حالا چقدر برایتان سخت می گذرد اما این هفته های اول و دوم این طور است بعد خودش درست می شود. به هر حال امیدوارم بتوانی به سلامتی دوره آموزشی را بگذرانی و موفقیت شما را از خداوند متعال آرزومندم. زیاده بیش از این عرضی ندارم.
قربان شما سیاوش شادمانی
1360/03/31
* نامه شهید خطاب به پدر:
بسم الله الرحمن الرحیم
خدمت پدر گرامی خودم جناب آقای قدرت الله شادمانی سلام
پس از تقدیم عرض سلام، سلامتی شما را از درگاه خداوند متعال خواهان و خواستارم و امیدوارم که همیشه مانند گل های بهاری شاد و خندان باشید. لازم گردید چند خط از سرگذشت خودم برای شما بنویسم که بدانید فراموشی در کار نیست و نخواهد بود و هیچ کسالتی واقع و دلپذیر نیست و نمی باشد جز دوری شما، آن هم امید است به زودی زود میسر و دیدارها تازه گردد. حال من الحمدالله خیلی خوب و هیچ نمی خواهد نگران من نباشید. بیش از این عرضی ندارم، تمام قوم و خویشان از کوچک و بزرگ سلام می رسانم.
قربان شما فرزندتان سیاوش شادمان
1360/10/09
* نامه شهید خطاب به پدر:
بسم الله الرحمن الرحیم
خدمت پدر گرامی خودم جناب آقای قدرت الله شادمانی سلام
پس از تقدیم عرض سلام، سلامتی شما را از درگاه خداوند متعال خواهان و خواستارم و امیدوارم که همیشه مانند گل های بهاری شاد و خندان باشید. پدرجان! اگر بخواهید از حال من باخبر شوید الحمدالله صحیح و سالم و به دعاگویی شما مشغول می باشم و هیچ کسالتی واقع و دلپذیر نمی باشد جز دوری شما، آن هم امیدوارم که به زودی زود میسر و دیدارها تازه گردد.
پدرجان! حال من خیلی خوب است و به مادرم هم بگو که هیچ نمی خواهد فکر من باشد پدرجان! نامه پر مهر و محبت شما که به دست دانش آموز شیردژم داده بودید در بهترین ساعت به دستم رسید و خیلی خوشحال گردیدم. پدرجان! من هم به امید خدا همین روزها برای مرخصی می آیم، خدمت مادرم خیلی سلام و دعا می رسانم، خدمت خاله ام سلام و دعا می رسانم، خدمت تمام قوم و خویش از کوچک و بزرگ سلام و دعا می رسانم، دیگر بیش از این عرضی ندارم.
قربان شما فرزندت سیاوش شادمانی
مورخه 1360/11/28
* نامه شهید خطاب به پدر و مادر:
بسم الله الرحمن الرحیم
خدمت پدر و مادر گرامی خودم سلام. پس از تقدیم عرض سلام، سلامتی شما را از درگاه خداوند متعال خواهان و خواستارم و امیدوارم که همیشه مانند گل های بهاری شاد و خندان باشید اگر بخواهید از حال فرزندتان باخبر شوید الحمدالله، صحیح و سالم، و به دعاگویی شما مشغول می باشم و هیچ گونه ناراحتی ندارم جز دوری شما، آن هم امیدوارم که به زودی زود میسر و دیدارها تازه گردد.
پدرجان! حال من خیلی خوب است و هیچ نگران من نباشید فعلاً (در [[دارخوین]] ) هستیم در ضمن کار دایی چه شد؟ درست شده یا هنوز هم نامعلوم می باشد؟ برایم بنویسید دیگر بیش از این عرضی ندارم. خدمت مادرم خیلی خیلی سلام می رسانم، خدمت خاله ام سلام می رسانم، تمام قوم و خویشان از کوچک و بزرگ سلام و دعا می رسانم.
قربان شما فرزندتان سیاوش شادمانی
1361/02/04

منبع:سایت نویدشاهد