نمایش مبدأ برای امامزاده عباس


دشت عباس در مسیر [[دهلران]] ـ [[اندیمشک]] و در غرب [[عین خوش]] قرار دارد.این دشت منطقه وسیعی از غرب رودخانه [[کرخه]] تا حوالی سه راهی ابوغریب را شامل می‌شود و به دلیل وجود مدفن امام زاده عباس از نوادگان حضرت عباس (ع) در آن ، بدین نام معروف شده است. ارتش عراق پس از اشغال عین خوش به سوی دشت عباس حرکت کرد و تیپ ۴۲ لشگر ۱۰ زرهی عراق در04/07/1359 در دشت عباس مستقر شد.دشت عباس حدود ۱۸ ماه اشغال ماند،رزمندگان اسلام به ویژه گردان انصار [[لشگر ۲۷ محمد رسول ا... (ص)]] به فرماندهی [[شهید اسماعیل قهرمانی]] در [[عملیات فتح‌المبین]] نبرد سختی در اطراف امامزاده عباس داشتند که موفق شدند بسیاری از تانک‌ها و نفر برهای دشمن بعثی را منهدم و اراضی اطراف مرقد امام زاده را آزاد کنند.در سال ۱۳۶۴، شش [[شهید]] گمنام عملیات فتح‌المبین توسط رزمندگان لشگر ۵۸ ذوالفقار ارتش کشف و در قبرستان کنار امام زاده به خاک سپرده شدند که امروز زیارتگاه اهالی منطقه و زائران [[راهیان نور]] می‌باشد.




==خاطرات مرتبط با امامزاده عباس علیه السلام==


*ماجرای یک عراقی که به امامزاده عباس پناه آورده بود

خبرگزاری فارس: در عملیات فتح‌المبین، یک دستگاه کامیون ایفای عراقی در هنگام فرار از منطقه دشت عباس به داخل کانال افتاد. با کشته شدن راننده آن، سرنشین هم از ترس، به [[امامزاده]] عباس رفته و روی سنگ مقبره می‌خوابد.



به گزارش خبرنگار حماسه و مقاومت فارس (باشگاه توانا)، در طول [[جنگ تحمیلی]] عراق علیه ایران، علی رغم تجهیزات پیشرفته ای که ارتش عراق در اختیار داشت و در مقابل نیرو‌های ما به ویژه در ماه های ابتدایی جنگ تجهیزات نظامی کمتری داشتند، اما آن چیز که باعث برتری ما بر نیروهای عراقی می‌شد، شجاعت و روحیه بالای نیروها بود.




*خاطره زیر درباره یکی از رویارویی نیرو های ایرانی در مقابل روحیه شکننده و زبون نیروهای عراقی است که توسط «علی بمان فهیمی» در کتاب «سنگر سازان بی سنگر» بیان شده است.


فروردین ماه سال 1360 اولین باری بود که به جبهه اعزام شدم. به منطقه عملیات «فتح‌المبین» واقع در جاده اندیمشک ـ مهران رفتیم. نیروهای خودی با حداقل امکانات نظامی و لجستیکی در مقابل لشکرهای مجهز عراق دست به عملیاتی زدند که [[امام خمینی(ره)]] آن را «فتح‌الفتوح» نامیدند.



در منطقه امامزاده عباس(دشت عباس) [[تیپ زرهی ذوالفقار مشهد]] با تانک‌های چیفتن و تعدادی از تیپ‌های ارتش فعال بودند. از [[سپاه پاسداران]] نیز تیپ‌های زیادی شرکت داشتند.



آنچه که مشهود بود، فرماندهی فعال سپاه در منطقه و انجام تک‌های گسترده و عظیم دشمن بود، به گونه ای که شاید ظرف 48 ساعت، عراقی‌ها از منطقه دشت عباس جاده اندیمشک سایت دزفول و بلندی‌های منطقه، عقب نشینی کردند و غنایم زیادی به دست سپاه افتاد که تیپ‌های زرهی سپاه از ادوات و نفربرها و تانک‌های 68T عراق تشکیل شد.



در پاک‌سازی سنگرها به وسایلی برمی‌خوردیم که برای هیچ یک از بچه‌ها قابل شناسایی نبود؛ از جمله ماسک‌های ضد حمله شیمیایی در سنگرهای عراقی بود که برای همه تازگی داشت؛ هر یک از بچه‌ها بنا به اطلاعات خود، اسمی بر آن می‌گذاشتند؛ یکی می‌گفت این فیلتر هوای خودرو است، دیگری می‌گفت شاید بعضی از وسایل پخت و پز آشپزخانه باشد؛ منظور آن که دشمن در آن عملیات هم، ماسک‌های ضد حمله شیمیایی برای سربازان خود تدارک دیده بود که در جبهه خودی کسی آن‌ها را حتی ندیده بود.



در آن عملیات، مهندس مسعودی که از همکاران کمیته عمران جهاد یزد بود، به همراه چند نفر دیگر اسیر شدند که با اولین گروه آزادگان به کشور بازگشتند. تلفات عراقی‌ها در عملیات «فتح‌المبین» بسیار بالا بود، زیرا حجم آتش پشتیبانی ارتشی‌ها، همه آن‌ها را در منطقه زمین‌گیر کرده، باعث شده بود حمله به خطوط دشمن و حتی عقبه آن‌ها با کمترین تلفات خودی انجام شود.


«اکبر ترکان» که در آن زمان استاندار ایلام بود، با یک دستگاه جیپ غنیمتی عراق، مرتب در منطقه رفت و آمد می‌کرد؛ خودش راننده بود و به سنگرها سرکشی می‌کرد و کمبودها را گزارش می‌داد؛ حرم امامزاده عباس در اثر شلیک [[توپ]] عراقی به صورت نیمه مخروبه درآمده بود.



یک دستگاه کامیون ایفای عراقی در هنگام فرار از منطقه به داخل کانال جاده افتاده بود و راننده آن کشته شده بود. سرنشین آن هم از ترس خود را به امامزاده عباس رسانده در تاریکی شب روی سنگ مقبره خوابیده بود؛ از پارچه سبز روی مرقد به عنوان روانداز استفاده کرده بود تا شاید از دید رزمندگان دور مانده و در وضعیت مناسبی فرار کند.



وقتی رزمندگان اسلام برای ادای احترام به امامزاده، وارد آن شدند، جنبشی در پارچه سبز مشاهده کردند و دیدند که سرباز عراقی زیر پارچه سبز است، او از ترس قادر به تکلم نبود و بعد هم اسیر شد
==نگارخانه تصاویر==
<gallery>

Image:1 (1).jpg
Image:1 (2).jpg

</gallery>