نمایش مبدأ برای شهیدابراهیم نصراللهی



نام : نصرالهی / ابراهیم


نام پدر : امام قلی


تاریخ تولد : ۱۳۴۴-۰۹-۰۲


محل تولد : وینیچه مبارکه


تاریخ شهادت : ۱۳۶۲-۸-۱


محل شهادت : مریوان-والفجر4


شهرستان : مبارکه


یگان :


مسئولیت : آرپیجی زن


تحصیلات :


محل تحصیل :


گلزار : گلزار شهدای وینیچه




==زندگی نامه==



روحانی [[شهید ابراهیم نصرالهی]] بارالها! به سنگینی اخلاص عاشقان به راز و نیاز سجاده ‌ نشینان به اشکهای خونین عرش نشسنان ما را نیز از خم وچة تنگ و تاریک دنیا رها ساز و به لاله ‌ هایمان چگونگی پرواز را بیاموز تا همچون شهیدان در آسمان آبی عشقت پرواز کنیم و طعم شیرین وصال را به ذائقه روح مشتاقمان بچشانیم. در سال 1344 آن گاه که گلبوته ‌ های عشق شکفتند و بلبلان بهشتی نغمه شادی سر دادند در روستای وینیچه از توابع شهرستان مبارکه پنجره ای از نور و روشنایی در مقابل دیدگان خانواده ‌ ای متدین و زحمتتکش گشده شد و نوزد خوش آمدن نوزادی زیبا را به گوش جانشان رسانید. نوزادی که همچون خورشید از افق روشن آزادگی طلوع کرد و با پشت سرگذاشتن دوران راهنمایی بالهای کوچک خوش را به سمت معنویت و ایمان گشود و قدم در حوزة علمیه [[اصفهان]] نهاد تا با فراگیری علوم و معارف دشنه تیز ایمان و اعتقاد خویش را به فرق کفر و باطل فرود آورد و با شهد کلامات نورانی و زلال اندیشه نابش شراب هوشیاری را در جان ‌ های غفلت زده بنوشاند او عاشق جنگ و [[جهاد]] بود وو وجودش عطشناک شهادت در راه یار بود. پس با سپری شدن چند سالی از عمرش در سنگر علم و دانش در سال 1362 قدم در به دیار ایثار و شهادت نهاد تا چند صبای را در [[سنگر]]جهاد گوش های خویش را به شنیدن ترنم زیبای عشق وا دارد. سرانجام نیز در اول آبان ماه سال 1362 در شهر مریون با شرکت در [[عملیات والفجر چهار]] در سن 18 سالگی به مقام رفیع شهادت نائل شد و به دیدار حق شتافت. «روحش شاد و راهش پررهرو باد»




==وصیت نامه==




«روحانی [[شهیدابراهیم نصراللهی]]» وَلا تَحْسبنَ الذینَ قتُِلوُا فی ‌ سَبیلِ اللهِ اَمْواتاً بَلْ اَحْیاءٍ عِنْدَ رَبِهمْ یزْقونْ گمان نکنید، کسانی که در راه خدا کشته می ‌ شوند، مرده ‌ اند، بلکه زنده ‌ اند و نزد خدای خویش روزی می ‌ خورند. با نام آن خداوندی که تمام ابرقدرتها از نام او یعنی الله اکبر، به لرزه درآمده ‌ اند. برادران و خواهران مسلمان، امام را تنها نگذارید که مورد خشم خدا قرار می ‌ گیرید و فردا و روز قیامت جواب پیامبر(ص) را نمی ‌ توانید بدهید که از شما سوال می ‌ کنند: از یار و یاور من چه بهره ‌ ای بردید؟ و کی او را یاری کردید؟ وای به حال افرادی که بخواهند، امام را تنها بگذارند و در این مورد سستی کنند و از این نعمت الهی بهره ‌ ای نبرند. برادران اگر خدای ناکرده، یاور امام نبوده ‌ اید، توجه کنید که خداوند، توابین را دوست دارد و آغوشش برای توبه کنندگان خود، باز است و آن ‌ ها را به ‌ خوبی می ‌ پذیرد، به خود جنبیده و این اسطوره تاریخ را سرمشق خود قرار دهید. آری او نعمت الهی است، او دل سوخته مستضعفان، بیچارگان و بینوایان است.زندگی او علی گونه است، او نوازش ‌ کننده یتیمان است. پیامی دارم برای پدر، مادرم، همسر، خواهرم و بردرانم و جوانان ونوجوانان و اهالی روستا: پدر و مادر عزیز، سلام. اما پس از سلام، باید ببخشید که نتوانستم در زندگی برای شما مثمر ثمر باشم و ب ‌ بخشید از اینکه با شما خداحافظی نکردم و به جبهه آمد.م شما باید این را بدانید که اگر کسی شوق خدا در قلب او راه پیدا کرد و اگر [[عشق حسین]]([[ع]]) و [[امام زمان]]([[عج]]) بر قلب او نقش بست، چه حالتی دارد؟ حالتی به او دست می ‌ دهد که خیال می ‌ کند، دیگر در این دنیا نیست و در عالم دیگراست و این دنیا برای او همچون قفس تنگی می ‌ شود، همیشه ناراحت است و مثل اینکه یک چیزی را گم کرده، بدنبال گم کرده خود می ‌ گردد و شهداء گم کرده خود را پیدا کرده ‌ اند و بسوی او رفته ‌ اند، به هر حل مرا ببخشید و نگذارید که خون مرا یک عده از خدا بی ‌ خبر، پای ‌ مال کنند و به آن افرادی که خود شما می ‌ دانید، بگوئید که فرزند ما از دست شما گله داشت که اینچنین او را بخاطر طرفداری از حق زیر مشتان خود قرار دادید و من به [[رسول الله]]([[ص]]) گله می ‌ کنم که چگونه مرا مظلومانه کتک زدند؟ اما پیامی به همسرم و خواهرم، شما همچون [[زینب]]([[س]]) در زندگی رفتار کنید و زینب گونه باشید و صبر را پیشه خود سازید که «الله مع الصابرین»، خداوند با صابرین است. آری خداوند در [[قرآن]] کریم می ‌ فرماید: «ما بندگان خود را امتحان می ‌ کنیم»، البته از راههای گوناگون و وای به حال افرادی که از این امتحان مردود شوند و خوشا به حال افرادی که در این امتحان قبول شوند، به هر حال رفتار شما در زندگی همچون [[حضرت زهرا]]([[س]]) باشد. اما پیامی به برادرانم، شما هم مسائل اسلام را رعایت کنید و طوری با مردم رفتار کنید که در بین آن ‌ ها الگو باشید و برخورد شما با مردم طوری باشد که خدای نکرده یک موقع مردم (البته عده ‌ ای بخصوص) بگویند، چون برادر شهید است، می ‌‌ خواهد سوء استفاده کند. پدر و مادر عزیزم را دلداری دهید و آن ‌ ها را تنها نگذارید. پیامی برای جوانان و نوجوانان: ای جوانان عزیز! ای نیروهای پاینده اسلام! ای مجاهدان راه خدا! بیدار و هشیار باشید که دشمن در کمین است، این را بدانید که دشمن هیچ موقع بیکار ننشسته و همیشه در صدد براندازی نیروهای اسلام است. تقوا را پیشه خود سازید که خدا پرهیزکاران را دوست دارد. زیاد مطالعه کنید، کتاب است که انسان را از لجن ‌ زار جهنم، نجات می ‌ دهد و او را به گلزار می ‌ کشاند. مطالعه کنید که بی ‌ عمل به هیچ درد نمی ‌ خورد. [[قرآن]] و [[نهج ‌ البلاغه]] را زیاد مطالعه کنید که هرچه داریم از این دو کتاب مقدس، مفید و ارزنده ‌ داریم، چون آن دو کتاب، راهنمای بشریت هستند. و انسان را از کارهای ناشایست نهی و به کارهای خوب و پسندیده دعوت می ‌ نماید. آری آری، جوانان عزیز، از این امانت بزرگ که شهید عطائی در اختیار شما گذاشت (کتابخانه [[مسجد]] محل) و رفت به طور احسن استفاده کنید، زیرا کتابخانه، شعور فرهنگی هر دولت و ملتی است. شهید عطائی زحمات فراوان به خاطر این کتابخانه کشیدند، آن را به هیچ عنوان رها نکنید که فردای قیامت، شهید عطائی درمورد امانتش، از شما سوال می ‌ کند. پیامی به اهالی روستا، به این باخدایان، به این مؤمنین، به این زحمتکشان، آری آری، اهالی روستا، شما هم درسنگر کشاورزی با ابر قدرتها بجنگید که کشاورزی در این عصر، مستحب است و روزهای جمعه، کار و خانه و زندگی خود را رها کنید و به سوی [[نماز جمعه]] ، این میعادگاه عاشقان الله بشتابید و خوشا بحال آن افرادی که نماز جمعه ‌ شان ترک نمی ‌ شود. بلی این [[نمازجمعه]] است که تمام ابر قدرتها را به لرزه در می ‌‌ آورد و دست و پایشان را خورد کرده است. پشتیبانی خود را از [[ولایت فقیه]] در [[نماز جمعه]] اعلام کنید، تا مشت محکمی باشد، بر دهان آن افرادی که ولایت فقیه را قبول ندارند (مثل انجمن حجتیه که نوکر آمریکا و شوروری است)، شما باید بر دهان این از خدا بی ‌ خبرها بزنید، هوشیار و بیدار باشید، حواس خود را جمع کنید که در خواب غفلت فرو نروید و مساجد را خالی نگذارید که امام عزیز فرمود: «[[مسجد]] [[سنگر]] است، سنگرها را حفظ کنید». از شما مردم غیور می ‌ خواهم که اگر در روستا اشتباهی و یا ناراحتی از من دیدید، به بزرگی خود ببخشید. در پایان چند گله دارم به بعضی افراد که من از دست آنها راضی نیستم، بخاطر اینکه آنها مرا به علت طرفداری از حق، مظلومانه کتک زدند، و من در این دنیا چیزی نگفتم و اما در آن دنیا گلة آن ‌ ها را به [[رسول الله]]([[ص]]) می ‌ کنم، این افراد خود می ‌ دانند و آگاه هستند که بدون جهت مرا مظلومانه کتک زدند. به هر حال اینها باید توبه کنند که خداوند توابین را دوست می ‌ دارد. خداحافظ شهر خون و حماسه، خداحافظ ای شهر شهید پرور و خداحافظ ای شهر قیام. خدایا خدایا تا انقلاب مهدی خمینی را نگهدار،[[رزمندگان]] اسلام در جنگ حق و باطل پیروزشان بگردان، زیارت کربلا نصیب ‌ شان بگردان، صدام و لشگرش را نابودشان بگردان، معلولین و مجروحین شفا عنایت فرما. آمین یارب العالمین ابراهیم نصرالهی 6/6/1362<ref>[http://khayyen.ir/shahid/186 سایت شهدای خین]</ref>
==نگارخانه تصاویر==
<gallery>

Image:186.jpg

</gallery>

==پانویس==
<references />