نمایش مبدأ برای شهید حیدرعلی پسندیده قره باغ

==زندگینامه==

حيدرعلى پسنديده قره باغ اولين فرزند خانواده مذهبى و پرجمعيت احمد پسنديده و طوران رضا قره باغ بود كه در روستاى قره باغ از توابع شهرستان اروميه آذربايجان غربى به دنيا آمد. پدر به شغل كشاورزى و دامدارى اشتغال داشت.

حيدرعلى پس از گذراندن دوران طفوليت وارد مدرسه قره باغ در بخش انزل روستاى محل سكونت خود شد. پس از پايان دوره ابتدايى در سال 1353 در مدرسه راهنمايى قره باغ ثبت‏نام كرد و پس از اتمام اين دوره وارد دبيرستان شد و تا سال 1359 به تحصيل اشتغال داشت و تا سوم متوسطه ادامه تحصيل داد. پس از آن به عضويت سپاه پاسداران درآمد. با افزايش مشغله مجبور به ترك تحصيل شد. در سال 1360 بار ديگر به تحصيل روى آورد و در دوره شبانه به ادامه تحصيل پرداخت و بعد از مدتى موفق به اخذ ديپلم در رشته علوم انسانى شد. از همين سال (1360) مرتب در جبهه ‏هاى نبرد حضور يافت و در يكى از يگانهاى مستقر در كردستان مشغول خدمت بود. از سال 1361 به همراه شهيد نامجو و تعداد ديگرى از نيروهاى سپاه در عمليات هاى انهدامى عليه ضدانقلاب داخلى حضورى فعال داشت و در حين عمليات با لباس كردى در جنگلهاى آلباتان سردشت به عنوان ديده‏ ور در جلوى ستون حركت مى ‏كرد. در سال 1365 در منطقه عمومى حاج عمران به عنوان جانشين گروهان در جريان پاتك سنگين ارتش عراق - كه بر اثر اجراى آتش سنگين چند تن از نيروهاى گروهان در همان لحظه‏هاى اوليه به شهادت رسيده و يا زخمى شدند - حيدرعلى با دادن روحيه به نيروهاى باقيمانده گروهان، توانست به خطوط دفاعى دشمن (در حيطه وظايف محوله به گروهان) دست يابند و به مدت پانزده روز در ارتفاعات يال اسبى و 19 و 25 مستقر شوند. او همواره به استفاده صحيح از بيت‏المال و حفاظت از آن تاكيد داشت و تذكر مى ‏داد كه سوخت خودروها از خون شهدا و سهم فقرا و يتيمان به دست آمده است و بايد با حداقل امكانات كارها را به انجام برسد. علاوه براين بر مراعات نظم و انضباط و اطاعت از فرماندهى تاكيد داشت و خود از فرماندهان ارشد به جديت اطاعت مى‏كرد.

او اوقات فراغت خود را با مطالعه كتابهاى مذهبى و نظامى مى ‏گذراند و تمام ادعيه ايام هفته را قرائت مى‏كرد. تعلق به زندگى دنيوى نداشت. بشير رودگر - يكى از دوستانش - در اين باره مى‏گويد: در سپاه پاسداران اروميه قطعه زمينى در منطقه ميثم به تعدادى از پاسداران داده بودند وقتى كه من و حيدرعلى زمين خود را تحويل گرفتيم؛ به من گفت: «اصلاً اين زمين به دلم نمى ‏چسبد.» گفتم چرا؟ گفت: «احساس مى‏كنم چند روزى در اين دنيا مهمان هستيم. به همين علت اگر همه اين زمين از طلا باشد كوچك ‏ترين خوشحالى در من ايجاد نمى ‏كند.» حيدرعلى پس از فوت پدر مسئوليت اداره خانواده را عهده‏ دار شد و در مواقع مراجعت از جبهه به آموزش نظامى بسيجيان روستاى قره باغ مى ‏پرداخت. او در مهرماه 1366 جهت گذراندن دوره فرماندهى وارد دانشگاه امام حسين (ع) شد و بعد از پايان اين دوره كه چهارماه به طول انجاميد، به عنوان فرمانده گردان شهيد حسينى اروميه مشغول انجام وظيفه شد. پس از پذيرش قطعنامه 598 در سال 1367 با دختر خاله‏اش - خانم فاطمه مقبول - ازدواج كرد. مراسم ازدواج آنها در نهايت سادگى برگزار شد و آنها زندگى مشترك خود را در روستاى قره باغ آغاز كردند.

از سال 1367 تا 1369 در سمتهاى مختلفى از قبيل فرماندهى دسته، گروهان و گردان و حتى پاسگاه به انجام وظيفه پرداخت و در مناطق مختلف كردستان در مبارزه عليه ضدانقلاب حضور داشت. سرانجام در هفدهم خرداد 1369 به هنگام پاكسازى ارتفاعات ماسور نقده در كمين ضدانقلاب افتاد و به شهادت رسيد. برخى حوادث منتهى به شهادت حيدرعلى از زبان دوستان و همرزمانش به قرار زير است:

صبح روز هفتم خردادماه 1369 براى اخذ مدرك ديپلم در مجتمع آموزشى رزمندگان امتحان داد و عصر همان روز به محل خدمت خود - گردان شهيد عليزاده - كه فرماندهى آن را به عهده داشت، رفت تا عمليات پاكسازى ارتفاعات ماسور نقده را هدايت كند. پس از انجام مأموريت در بازگشت در منطقه گولان سيدبهار، زمانى كه قصد دور زدن عناصر مسلح ضدانقلاب در دره شاه محمديار را داشتند، در كمين عناصر ضدانقلاب افتادند.

حيدرعلى به نيروهايش دستور داد هرچه سريع‏تر از صحنه خارج شوند و خود به همراه يكى ديگر از همرزمان در كمين ماند و در مقابل هجوم ضدانقلاب مقاومت كرد تا سرانجام هر دو در اثر اصابت گلوله به شهادت رسيدند. علت شهادت حيدرعلى را اصابت گلوله به سر اعلام كردند. بعد از شهادت، جنازه او را در باغ رضوان شهرستان اروميه به خاك سپردند. از شهيد حيدرعلى پسنديده قره باغ دخترى به يادگار مانده است كه حيدرعلى او را نازبالا مى‏خواند.<ref>[http://navideshahed.com/fa/news/439689 سایت شهدای ارتش]</ref>
==پانویس==
<references />