نمایش مبدأ برای شهید خداکرم آقابابایی

==زندگی نامه==

خداکرم سال ۱۳۴۲ در طاقانک به دنیا آمد . از دوران كودكی و نوجوانی متانت و رفتار مردانه‌ای در وجودش موج می‌زد . دوران دبستان و راهنمایی را در طاقانک طی كرد . او در دوران متوسطه یكی از فعال‌ترین اعضاء انجمن اسلامی مرکز تربیت‌معلم شهركرد بود .



*مبارزات انقلاب

[ ویرایش ]


هم‌زمان با خیزش مردم ایران علیه ظلم و ستم محمدرضا پهلوی، دیكتاتور ایران، خداكرم هم به صفوف مردم ایران پیوست و از پیشگامان مبارزه با طاغوت شد .

او بعد از تعطیلی مدرسه بیشتر اوقات خود را در پایگاه بسیج المهدی ( عج ) طاقانك سپری می‌کرد .

خداكرم در كنار درس خواندن و حضور در پایگاه بسیج، تابستان‌ها برای كمك به معاش خانواده‌اش یا در کوره‌پز خانه‌های آجر سازی کار می‌کرد یا در كارهای كشاورزی به پدرش كمك می‌کرد . از هر چیز دنیا به حداقل آن اكتفا می‌کرد و در بسیاری از موارد قسمتی از این حداقل را هم به آن‌هایی که فکر می‌کرد از خودش محتاج‌ترند می‌بخشید .



*حضور در جبهه

[ ویرایش ]


خیلی تلاش كرد تا بتواند به جبهه برود اما خانواده‌اش رضایت نمی‌دادند .

یکی از روزهای اعزام رزمندگان، خداکرم مشتاقانه خودش را مرکز اعزام شهرکرد رسانده بود .

پدر و خانواده که متوجه شده بودند، برای بازگرداندن او به مرکز اعزام نیرو آمدند و هر طور بود خداکرم را با خود به خانه برگرداندند . او در خانه خیلی تلاش کرد رضایت خانواده را بگیرد .

در آخرین اصرارهایی كه به پدر داشتند، وقتی مقاومت ایشان را در ممانعت از جبهه رفتن دید، گفت جبهه نمی‌روم ! همه خوشحال شدند . او به پدر گفت : ایرادی ندارد، اگر شما راضی نیستید من به جبهه نمی‌روم اما در قیامت اگر حضرت زهرا ( س ) از من پرسید چرا فرزندم امام خمینی را یاری نكردی، شما باید جوابش را بدهی، چون من جوابی ندارم ! این را که گفت : اشک در چشمان پدر جمع شد، بی‌آنکه چیزی بگوید .

نه پدر حرفی برایِ گفتن داشت، نه مادر و نه هیچ‌کس دیگر . خداکرم با این چند جمله موافقت همه اعضای خانواده را گرفت و به جبهه رفت .



*شهادت

[ ویرایش ]


خداكرم در بهار سال ۱۳۶۱ به جبهه رفت و چند ماه بعد در عملیات رمضان كه در مردادماه ۱۳۶۱ انجام شد، شركت كرد . او در تاریخ ۷/۵/۱۳۶۱ در منطقه کوشک، درحالی‌که داشت به سمت دشمن یورش می‌برد . براثر اصابت گلوله تیربار سنگین دشمن به شهادت رسید . خداكرم قبل از شهادت و دریکی از مراحل اولیه عملیات یکی از دوستان مجروحش را صدها متر به عقب آورد تا مانع از دسترسی دشمن به او و یا شهادتش شود .



==خاطرات==

[ ویرایش ]


به چهره او نگاه می‌کردم، چهره‌ای آفتاب‌خورده و اندامی استخوانی، هنوز گردوخاک زمین‌های کشاورزی بر صورت و لب‌های او وجود داشت . با همان لباس‌های کشاورزی آمده بود و درعین‌حال درونش هیاهو و غوغا بود، انقلاب بود، او یک انقلابی بود چراکه انقلابی بودن ابتدا در درونش و فکرش به وجود آمده بود .




*← كرامت ( فرامرز ) رفیعی


عصر یکی از روزهای بهار ۱۳۶۱ از مرکز تربیت‌معلم شهرکرد قرار بود نیروهای بسیج برای جبهه‌های حق علیه باطل اعزام شوند . من همه به‌اتفاق تعدادی از برادرانم از شهر طاقانک برای بدرقه این عزیزان به آنجا رفته بودیم .

خداکرم هم می‌خواست به جبهه اعزام شود نمی‌دانم چرا بیشتر او مرا به خود جلب کرد . من برحسب شغلم نوجوانان و جوانان را بیشتر ازنظر خلق‌وخوی و رفتار مدنظر دارم . شهید خداکرم را خیلی پیشتر هم ناخودآگاه مدنظر داشتم، شاید به خاطر حجب و حیای او، به سکوت او، کم‌حرفی او، در بین بچه‌های طاقانک و در بین هم سن و سال‌هایش او را بیشتر زیر نظر داشتم و فقط خودم این را می‌دانستم و بس .

به چهره او نگاه می‌کردم، چهره‌ای آفتاب‌خورده و اندامی استخوانی، هنوز گردوخاک زمین‌های کشاورزی بر صورت و لب‌های او وجود داشت . با همان لباس‌های کشاورزی آمده بود و درعین‌حال درونش هیاهو و غوغا بود، انقلاب بود، او یک انقلابی بود چراکه انقلابی بودن ابتدا در درونش و فکرش به وجود آمده بود .

آتش و جنگ و جبهه و بودن با هم‌رزمانش و مبارزه با استکبار و ایادی او و دفاع از دین اسلام و میهن در وجودش مشهود بود؛ و درعین‌حال آخرین پسر خانواده هم بود و به قول محلی‌ها عصای پدرش هم بود . در زمین‌های کشاورزی به پدرش کمک می‌کرد پدرش به دلیل کهولت سن دیگر توان کار کشاورزی را نداشت پاهایش هم درد می‌کرد و حتی به‌سختی راه می‌رفت و خداکرم آن شیرپاک‌خورده و نان حلال دسترنج كار مقدس کشاورزی خورده در برابر پدر سالخورده‌اش سر تعظیم فرود می‌آورد و درحالی‌که به ادامه تحصیل مشغول بود به پدرش هم کمک می‌کرد . ولی او تصمیم خود را گرفته بود چراکه او در دل محبت خدا را یافته بود و خدا هم از هدایت خود او را برخوردار نموده بود .



*←← برای خدا


او برای خدا قیام کرده بود و تو میدانی کسی که برای خدا قیام کند تمام عوالم خلقت دلیل راه او می‌شوند چون کمال خود را در فنای او می‌بیند . اگر انسان برای خدا قیام کند همه عوالم وجود سر راه او صف می‌کشند تا آنچه را در خوددارند به او عرضه کنند و راهنمای او باشند

و وَالَّذِینَ جَاهَدُوا فِینَا لَنَهْدِینَّهُمْ سُبُلَنَا.<ref>عنکبوت (۲۹) آیه ۶۹</ref>

مصداق پیدا کند و کسی که کمال خود را در فنای پروردگار می‌بیند بارها حدیث قدسی در خاطره زنده می‌شود که « مَن طَلَبَنی وَجَدَنی، مَن وَجَدَنی عَرَفَنی وَ مَن عَرَفَنی اَحَبَّنی وَ مَن اَحَبَّنی عَشَقَنی وَ مَن عَشَقَنی عَشَقتَهُ وَ مَن عَشَقَتَهُ قَتَلتَهُ وَ مَن قَتَلتَهُ فَعَلی دِیَتَهُ وَ مَن عَلی دِیَتَهُ فَاِنّا دِیَتُهُ.<ref>پایگاه اطلاع‌رسانی حوزه علمیه</ref>

و خدا می‌فرماید :... و کسی که عاشقم شد می‌کشم او را و کسی را که کشتم پس دیه و خون بهایی طلب دارد، پس من خود ( خدا ) دیه او هستم !

بچه‌های بسیجی دیگر و دوستان و اقوام آن‌ها آمده بودند برای بدرقه و خداحافظی، دسته‌دسته باهم صحبت می‌کردند دعا می‌خواندند و ... آیا تاکنون به این فکر کرده‌اید وقتی کسی می‌خواهد به مسافرت برود چگونه او را بدرقه و خداحافظی می‌کنند ولی این خداحافظی با بقیه بدرقه‌ها متفاوت بود .

هوا کم‌کم تاریک می‌شد به خودم گفتم چرا اتوبوس‌ها برای سوار کردن بچه‌ها نمی‌آیند؟ شاید حکمتی باشد و ... انگار زمان دیر حرکت می‌کرد و گویا همه منتظر بودند کسی از راه برسد و عزیزش را ببیند . ما نمی‌دانستیم او کیست شاید هم بلی، ولی درست است پدر خداکرم بود، پیش خود گفتم او باید فرزندش را می‌دید و با او خداحافظی می‌نمود . از دور آن‌ها را زیر نظر داشتم ولی احساس کردم پدر خداکرم از اعزام فرزندش راضی نیست ! او با خداکرم صحبت می‌کرد، ولی خداکرم باحالتی که اطرافیان متوجه نشوند پدر و خانواده‌اش را به کناری می‌برد و سعی داشت آن‌ها را متقاعد کند که پدر هم راضی باشد . ولی احساس پدر را درک می‌کردم، خداکرم برحسب وظیفه و احترام پدر با او به‌طرف خانه برگشتند .



*←← فوق عشق


همه رزمندگان سوار اتوبوس‌ها شدند من هم به‌اتفاق دوستان دیگر به‌سوی خانه برگشتیم . هرکس در افکار و حالات درونی خود بود و سکوت . ناگاه چشمم به یک موتورسواری افتاد که به‌طرف ما درحرکت بود، بلی او خداکرم بود حتماً رضایت پدر را فراهم کرده بود و برگشته بود برای اعزام، صحنه‌ای بسیار جالب و ماندگار، او را دیدم با چنان سرعتی با موتور حرکت می‌کرد که وقتی از مقابلم عبور کرد این به فکرم تداعی شد که در شوق پرواز و دیدار معشوق ظاهراً و جسماً با موتور نیز در پرواز بود او دنیای مادی و از همه مهم‌تر غبار شرک را از آینه دل زدوده بود و غیر از خدا کسی و چیزی را نمی‌دید و همه توجهش به خدا بود و نسبت به حقایق هستی محرم شده بود و از باطن خلقت آگاه شده بود که با چشم ظاهری من هم در پرواز بود . او مراندید چراکه شوق پرواز او را متوجه معبود خویش کرده بود، او کسی را در دل راه نداده بود و آنچه را که من نمی‌دیدم او می‌دید . در دلم گفتم خداکرم با این پروازی که من دیدم شهید می‌شود . پرواز او را قبل از شهادت دیدم . او رفت و خود را به خیل عظیم رزمندگان و به مقصود و منظور خود رسید . به خود گفتم : خدایا تو را سپاس می‌گویم و به تو پناه می‌برم هر آنچه را تو بخواهی خواهد شد . محبت به تو آخرین منزل بندگی است محبت تو فوق عشق است . آن روز گذشت، هرازگاهی پدر خداکرم را می‌دیدم و جویای حال او می‌شدم .

بعد از مدتی باز پدرش مرحوم علی کرم آقا بابایی را دریکی از مزارع طاقانک به نام بادکی دیدم بعد از سلام و احوالپرسی باهم درد و دلی و گپی زدیم ... پدرش می‌گفت : هرروز به این مزرعه می‌آیم زیر برق آفتاب می‌نشینم و به آفتاب نگاه می‌کنم تا غروب کند و روز بعد هم همین کار را می‌کنم و دست و فکرم به کار نمی‌رود و منتظر می‌مانم تا پسرم از جبهه برگردد . دوباره روز اعزام و پرواز با موتور برایم تداعی می‌شد و با خود گفتم : او با پرواز به‌ظاهر زمینی و درعین‌حال آسمانی شهید خواهد شد . عملیات والفجر مقدماتی شروع شد و بعد از کسب پیروزی‌های زیادی برای رزمندگان اسلام، عملیات به اتمام رسید . بعد از عملیات رزمندگان برای استراحت و تجدیدقوا به خانه‌هایشان برمی‌گردند و همچنین همه منتظر برگشت شهدای عملیات نیز می‌باشند .



*←← پرواز زمینی


مردم همه نجواکنان و یا به‌صورت شایعه و یا واقعی به یکدیگر اعلام می‌کنند چه کسانی در جبهه به شهادت رسیده‌اند؛ و صبح یکی از روزها مردم طاقانک دسته‌دسته در خیابان شهر ایستاده بودند، گویا منتظر شنیدن خبری بودند و یا خبری درراه بود همگی می‌دانستند که طاقانک هم شهید دارد ولی تعداد آن را نمی‌دانستند . مردم آماده اعزام به شهرکرد و تحول گرفتن شهدا برای تشییع بودند .

رسم بر این بود که از طریق میز خطابه مسجد اعلام شود که اهالی طاقانک از کجا و چگونه برای تشییع شهدا خود آماده شوند . قبل از اعلام از طریق مسجد، خاطرم است که یک وانت تویوتا سپاه به رانندگی یکی از نیروهای محلی درحالی‌که در خیابان اصلی درحرکت بود و مردم همه او را نگاه می‌کردند پرچم سه رنگ جمهوری اسلامی و پرچم یا مهدی ادرکنی بر روی ماشین با نسیم ملایم صبح گاهی درحرکت بود در کنارم ایستاد و مرا صدا کرد و از من خواست که از طریق میکروفون دستگاه وانت اطلاعیه شهدای طاقانک را به اطلاع مردم شهیدپرور برسانم درحالی‌که بسیار آرام و در حالت سکون باهم صحبت می‌کردیم ولی نگاهم به اهالی هم بود، سکوتی غمگین خیابان اصلی را گرفته بود، وسیله نقلیه‌ای هم دررفت و آمد نمی‌کرد گویی هم در غم و اندوه از دست دادن عزیزانشان در ماتم فرورفته بود و عزادار شهدا بودند .



*←← عروج خداکرم


سنگینی زمان و کند حرکت کردن آن محسوس بود نمی‌دانم چرا من باید این اطلاعیه را از طریق میکروفون اعلام می‌کردم اعلام چنین خبری سخت و سنگین است درعین‌حال که بعض گلویم را گرفته بود و توان اعلام خبر را نداشتم به خاطرم آمد که جهاد درراه خدا، دری از درهای بهشت است که خدا آن را به روی بندگان بخصوص خود گشوده است . امیرمومنان علی علیه‌السلام فرمود : جهاد لباس تقوا و زره محکم و سپر مطمئن خداوند است . کسی که جهاد را ناخوشایند دانسته و ترک کند، خدا لباس ذلت و خواری بر او می‌پوشاند و دچار بلا و مصیبت می‌شود و کوچک و ذیل می‌گردد .

علی‌رغم میل باطنی میکروفون را به دست گرفته و بادلی پر از غم و اندوه از دست دادن بهترین فرزندان اهالی طاقانک و درحالی‌که اسامی شهدا را که رؤیت کردم اسم شهید خداکرم هم جزء شهدا بود ! خدایا به تو پناه می‌برم . خاطرم هست که گفتم : بسم رب الشهداء و الصدقین وَلاَ تَحْسَبَنَّ الَّذِینَ قُتِلُواْ فِی سَبِیلِ اللّهِ أَمْوَاتًا بَلْ أَحْیاء عِندَ رَبِّهِمْ یرْزَقُونَ.<ref>آل عمران (۳) ،آیه ۱۶۹</ref>

مپندارید آنان که درراه خدا کشته می‌شوند مرده‌اند بلکه زنده‌اند و در نزد خدا روزی می‌خورند .

بعدازآن تعداد و اسامی شهدا و چگونگی تشییع شهدا به اطلاع مردم شهیدپرور طاقانک رسید .
رده‌های این صفحه : شهیدان استان چهارمحال و بختیاری | شهیدان بسیج | شهیدان تیپ 44 قمربنی‌هاشم ( ع ) | شهیدان دانش آموز | شهیدان طاقانک | شهیدان متولد 1342 | شهیدان 1361
==پانویس==
<references />
== رده‌ها ==
{{ترتیب‌پیش‌فرض:خداکرم_اقابابایی}}
[[رده: شهدا]]
[[رده: شهدای دفاع مقدس]]
[[رده: شهدای ایران]]
[[رده: شهدای استان چهارمحال بختیاری]]
[[رده: شهدای شهرستان شهرکرد]]