نمایش مبدأ برای شهید عبدالمجید حسینی فر

بسمه تعالی
[[شهید سید عبدالمجید حسینی فر]] :
تاریخ تولد : [[30/06/1354]]
تاریخ شهادت : [[12/12/1373]]
محل شهادت : نامشخص
محل آرامگاه: [[فارس]] – ممسنی – بانوان  

==زندگی نامه==

[[شهید سید عبدالمجید حسینی]] در سال 1354 در روستای باتون در خانواده ای مذهبی و متدین چشم به جهان گشود. این شهید بزرگوار دوره ابتدایی و راهنمایی تحصیلاتش را در روستای خود گذراند و ضمن تحصیل به کشاورزی می پرداخت. از همان دوران کودکی ساده و بی آلایش بود و با همه مردم با مهربانی برخورد می کرد و به ضعفا کمک می کرد شهید علاقه خاصی به شغل نظامی داشت و با تلاش بسیار و راضی کردن خانواده بالاخره به هدف خود رسید و مراحل امتحانات ورود به نظام را پشت سر گذاشت بعد از قبولی به شیراز رفت و سه ماهه دوره اولیه را در آنجا گذرانید. بعد به [[تهران]] اعزام شد و یک سال و چند ماه در آنجا انجام وظیفه می کردند و در [[لشکر 21 حمزه]] دهلران [[تبریز]] به سمت [[گروهبان]] پادگان 104 انتخاب شدند و شور و شوقی که در وجود ایشان بود خبر از چنین حادثه ای می داد که در سن 19 سالگی در سال 1373 به درجه رفیع شهادت نائل شدند.

==وصیت نامه==

سلام و درود به روح پاک امام خمینی سلام و درود بر حضرت آدم اولین پیغمبر و سلام و درود به محمد (ص) پیغمبر آخر ما سلام و درود بر نسل جوان سلام بر پیرمردان ـ سلام بر بیوه زنان سلام بر یتیمان سلام بر حسین سلام بر سید مظلوم سلام بر فاطمه بنت رسول الله سلام بر اهل تقوا امید است که همه ملتمان نماز را کوچک نشمارند و همیشه دنبال امر به معروف و نهی از منکر باشند در صلح جویی خویشتن داری تلاش کنند. مردم آزاری نکنید. طلب خواهی نکنید به همسایه قوم خویش دوستان مدارا کنید در برابر همه مسلمانان خدا کوچک شماری کنید به مسجدها روی آورید نگذارید که مسجدها خالی شود چون خانه خدا است دفاع از دین و ناموس خودتان کنید در هیچ لحظه ای دریغ نکنید چون چنین دینی نه وجود دارد و نخواهد آمد قدر این نعمتهای خدا را بدانید همیشه با شکم خالی شکرگذار باشید به حق و حریم مردم تجاوز نکنید همه قاضی باشید و نسبت به حق خود و دیگران خوب قضاوت کنید با مردم مهربان بخصوص کودکان را دوست داشته باشید و آنها را به دین اسلام ارشاد و راهنمایی کنید که دنیا زودگذراست خداحافظ که من رفتم و در جمع شما نمی باشم ما دنیای بهتری داریم اگر ایمان داشته باشیم در کنار ائمه طهار زندگی می نماییم دنیا و زندگی ابدی ما باقی مانده است به یاد خدا باشید اگر کسی از من آزرده شده است این خلاف مرا ببخشد که بخشش حسن خوبی انسان است یادی از بی پناهی یتیمان نمائید که این امر واجب الرعایه است مادر به من گفت که پسرم رسم بزرگی نه چنین بود، گفتم چه توان کرد که تقدیر چنین بود. گفت که وقت رفتنت نبود چنین زود، گفتم که مگو مصلحت چنین بود.<ref>[http://ajashohada.ir/home/martyrdetails/44063 سایت شهدای ارتش]</ref>
==نگارخانه تصاویر==
<gallery>

Image:1239934KAKA002-001.jpg
Image:1239934KAKA001-001.jpg

</gallery>

==پانویس==

	<references />