نمایش مبدأ برای شهید نوراله یزدانی



کد شهید:6315003
نام :سید نورالله
نام خانوادگی :یزدانی‌
نام پدر :سیدمیرزا
‌محل تولد :بجنورد
تاریخ شهادت :1363/10/15
مکان شهادت :سرو
تحصیلات :نامشخص
منطقه شهادت :
شغل :
یگان خدمتی :تیپ ویژه شهدا
گروه مربوط :گروهی برای این شهید ثبت نشده است.
نوع عضویت :سایر شهدا
مسئولیت :فرمانده‌گردان
‌گلزار :انصارالحسین

خاطرات

عنوان خاطرات جنگی
موضوع خاطرات جنگی
راوی علی جلالی راد


«در اواخر آذر ماه با وجود اینکه باران می آمد . گردان ما برای پاکسازی یکی از روستاهای پیرانشهر حرکت کرد . شهید یزدانی و منفردی در موقع پیشروی به سوی روستا در جلو حرکت می کردند . حدود ساعت 12 شب روستا را پاکسازی کردیم . در موقع برگشت از روستا مشاهده کردیم 4 ماشین آیفا و یک تویوتا از نیروهای مخصوص ارتش که به کمک نیروهای درگیر در روستا شتافته بود ،‌ در نزدیکی روستا به کمین دشمن خورده اند و همگی شهید شده اند کاسه سر یکی از فرمانده های آنها برداشته شده بود و نیز قنّاسه به پیشانی یکی از نیروها خورده بود که مغزش بیرون زده بود . عدّه ای از ماشین پرتاب شده بودند و دود و خون از داخل آیفاها جاری بود .

عنوان عشق به ائمه اطهار
موضوع عشق به ائمه اطهار
راوی علی محمد رحمانی


سید نورالله یزدانی خاطره ای را این گونه تعریف می کرد: اول جنگ مریض شده بودم به طوری که مدت بیش از یک سال در رختخواب افتاده بودم و به اندازه ای لاغر و ضعیف شده بودم که توان راه رفتن را نداشتم و به طور کلی فلج شده بودم و کارم به جایی رسیده بود که تمام اهالی خانه از تر و خشک کردن من خسته شده بودند به طوری که هر لحظه مرگم را از خدا در خواست می کردم به هر دکتری که مراجعه می کردم جواب منفی می داند در نهایت به این فکر افتادم که به حرم امام رضا (ع) بروم و به ایشان متوسل شوم و سلامتی ام را از ایشان بگیرم وقتی وارد حرم شدم با خدا عهد کردم که اگر من شفا یافتم به جبهه بروم وتا روز آخر جنگ تا شهادت به پشت جبهه برنگردم و سلامتی خود را مدیون اسلام و امام رضا(ع) می دانست.

عنوان استقامت و پایداری
موضوع استقامت و پايداري
راوی محمد حسن خیر


ما گردان ویژه به فرماندهی سید نورالله یزدانی به مقصد مرو حرکت کردیم .مرو منطقه ی مرزی ترکیه حد فاصل ایران و عراق بود شب را در گمرک مرزی منطقه ی مرو که در مرز ایران و ترکیه است گردان استراحت کرد چند ساعتی. شبی بسیار سرد بود دی ماه بود و برف زیادی روی زمین نشسته بود از لحاظ جوی رزمندگان اسلام با مشکلات بسیاری رو برو بودند بنده به لحاظ سردی هوا خوابم نمی برد بلند شدم دیدم که تعدادی از این بزرگواران مشغول راز و نیاز و عبادت هستند آقای یزدانی در این عملیات پیوسته پیگیر ایاب و ذهاب و نحوه اجرای عملیات را بعهده داشتند. کمترین وقت استراحت را داشتند و تا نیمه های شب پیگیر امورات بودند صبح حرکت کردیم به محل مورد نظر تا رسیدیم به روستای مورد نظر هوا روشن شده بود زمین زیر برف بود به هر حال ضد انقلاب ستون نظامی ما را مشاهده کرده بود از دو جناح حرکت کردند اما دقایقی چند حدود نیم ساعت بود که رسیدند به آنجا و در گیری شروع شد وبا کمین های متعدد ضد انقلاب مواجه شدند به ما اعلام شد که چند نفر مجروح داریم خودتان را برسانید به محل در گیری محل درگیری جناح سمت راست که آقای یزدانی هم با توجه به شدت درگیری خودشان به آن سمت رفته بودند منطقه مملو از درخت سپیدار بود یک تعداد باغ وتپه هم بود که از لحاظ عارضه ی زمین در موقعیتی که بود برای اجرای کمین جای مناسبی بود و ضد انقلاب ازآن استفاده می کرد و مقاومت می کردند در آن هوای بسیار سرد بچه های ما به هر حال می جنگیدند ضمن این که دشمن برتری داشت موقعیتشان آنجا بود در روستا امکانات داشتند و بچه های ما فقط تکاور بودند با امکانات کم لذا آقای یزدانی پیشاپیش همین ستون درگیر بودند. بهرحال ما رفتیم خودمان را رساندیم با یک تویوتا آنجا دو، سه تا مجروح را به عقب انتقال دادیم درگیری تن به تن بود یک وقت متوجه شدیم که یکی از فرمانده دسته ها در آنجا حضور داشتند و جراحات سطحی برداشته بودند دیدم آمد و از من رد شد پرسید اینجا چکار می کنی؟ برگرد عقب همین طور به عقب کی آمدیم از ایشان سوال کردیم که آقای یزدانی کجاست ، منفردی کجاست؟ گفتند منفردی مجروح شدند اما عقب نیامدند. حالت جنگ و گریز بود آنها گاهی می آمدند و گاهی ما می رفتیم جلو هم ما دست خالی بودیم و اسلحه نداشتیم و زمین زیر برف بود مجبور بودیم که به موضع خودمان برگردیم به هر حال درگیری همین طور ادامه داشت و طول کشید از صبح ساعت 8 تا غروب نیروها ی ما توانستند مقاومت دشمن را بشکنند و وارد روستا شوند که دیگر تاریکی فرا رسیده بود ضد انقلاب هم مجبور شد عقب نشینی کند با توجه به تلفاتی که داده بود در ضمن نیروهای کمکی از سلماس و جاهای دیگر هم رسید نیروهای ما وارد روستا شدند وظیفه ی ما این بود که شهداء و مجروحین را تخلیه کنیم .32 نفر شهید دادیم اما شهید منفردی ویزدانی را پیدا نکردیم گفتیم شاید آنها را اسیر کرده باشند نا امید شدیم و برگشتیم .صبح اول وقت دوباره به منطقه برگشتیم و جستجو و تفحص را شروع کردیم تا این که جسد شهید منفردی را پیدا کردیم اما شهید یزدانی را پیدا نکردیم خیلی گشتیم تا این که برادران آمدند و گفتند دو تا جنازه ضد انقلاب فلان جا افتاده است چون لباس کردی به تن داشتند فکر کردند ضد انقلاب هستند وقتی رفتیم که شنا سایی کنیم با کمال تعجب دیدیم یکی از آنها شهید یزدانی است که لباس کردی به تن کرده است.

عنوان ایجاد روحیه در رزمندگان موضوع ايجاد روحيه در رزمندگان
راوی حسین کهنسال


یک شب از طرف فرمانده گروهان گفتند فرمانده گردان سید نورالله یزدانی شما را کار دارد حدود یک ماهی بود که عملیات نرفته بودیم دیدیم ارگان گردان را صدا زدند. ویژه شهدا یک مسجد بزرگی داشتند ما حدود 15 نفری که بودیم اینقدر دور این مسجد شاید یکصد دور زدند و بیشین و پاشو با قاطعیت انجام دادند ما فکر کردیم خدایا چی شده است بعد که تمام شد و یک عرقی از ما گرفت از ما پذیرایی کردند وبا روی خوش گفت یک چند وقت عملیات نرفته اید یک حالت سستی در شما پیدا شده ،امشب این کار را کردیم که شما در آمادگی بسر ببرید که گردان ویژه همیشه آماده باشد.

عنوان اطاعت از فرماندهی
موضوع اطاعت از فرمانده ي
راوی حسین کهنسال


گردان امام حسن به فرماندهی سید نورالله یزدانی در ارومیه مستقر بود که شب تماس گرفتند که به سمت سرو حرکت کنید فردا صبحش حرکت کردیم شب به گمرک سرو رسیدیم و استراحت کردیم صبح وارد عملیات شدیم کنار روستا دو تا رود خانه ی خشک کوچولو بود. آقای منفردی با اولین گروه رفتند و در گیر شدند گروه بعد که ما به اتفاق آقای یزدانی رفتیم دیدیم تعدادی از بچه ها از جمله منفردی به شهادت رسیده اند بعد یک دسته را نصف کردیم نصف عقب ماندیم و نصف با آقای یزدانی رفتیم جلو نزد یک روستا که رسیدیم شیار دو تا می شد آقای یزدانی به من گفت شما این نیروها را به این شیار ببر خودش هم با تعدادی از بچه ها از این شیار بغلی حرکت کردند و بعد شنیدیم که آقای یزدانی تا آخرین لحظه جانفشانی کرده و مجروح شده و ضد انقلابها او را اسیر کرده و مقداری هم با خودش برده بود، بعد او را به شهادت رسانده بود.
عنوان شرح عملیات
موضوعشرح عمليات
راوی محسن محسن نیا


گردان امام حسن (ع) به فرماندهی سید نورالله یزدانی توی ارومیه مستقر بود به خاطر این که اگر خطری در قسمت مرز با ترکیه پیش آمد نیروها به راحتی بتوانند تردد کنند .روز به گردان اطلاع رسید که یک عده ضد انقلاب در منطقه ی سرو التیماتوم داده اند به سپاه ،که اگر سپاه می تواند بیاید اینجا با ما مبارزه کند. اطلاعاتی هم که از منطقه رسیده بود می گفتند که ضد انقلاب در حد 150 نفر هستند فرماندهی گردان دو تا از گروهان هایش را آماده کرد و به سمت منطقه سرو راه افتادیم شب را توی منطقه سرو مرز ترکیه استراحت کردیم و صبح اول طلوع آفتاب راه افتادیم به سمت منطقه ای که ضد انقلاب در آن مستقر بود. یک روستایی بود که می گفتند ضد انقلاب توی روستا مستقراست و شما باید بروید پاکسازی کنید قرار شد یکی از دسته ها برود روی ارتفاع مستقر شود و یکی از دسته ها ی دیگر هم از شیار سمت راست روستا وارد شوند، توانی که از ضد انقلاب بر آورد کرده بودند بیشتر از این حد بود درحدود400 نفر بودند خلاصه درگیری شدید شروع شد، آقای منفردی که جانشین گردان بود با دسته ای که وارد روستا شده بود رفته بود و درگیری آنجا شدید شده بود نزدیکی های ظهر تقریبا دسته ی 6 و7 بودیم که می خواستیم وارد روستا شویم خود آقای یزدانی با دسته ی ما آمدند داخل روستا که ما از شیار سمت راست روستا راه افتادیم و رفتیم به سمت روستا توی مسیر که می رفتیم نزدیک به دو کیلو متر تا روستا فاصله بود محلی که ما مستقر بودیم محلی بود که ادوات مستقر بود و از آنجا روی روستا آتش می ریخت به مسیری که می رفتیم متوجه شدیم یک عده از جنازه بچه ها که شهید شده بودند در حالی که به سمت عقب می آمدند مجروح بودند ضد انقلاب کمین زده بود به اینها و بعد می آمد تیر خلاصی را می زد. جنازه ها همین طور توی مسیر افتاده بود و تا رسیدیم به جنازه شهید منفردی اصلا یزدانی حالت از خود بی خود به ایشان دست داد و دیگر ما از جنازه شهید منفردی شاید حدود 50 متری فاصله گرفتیم که یکی از بچه ها را گذاشته بودند قسمت بالای بال به عنوان دیده بان یکدفعه صدای ایستش آمد دیگر سریع بچه ها آمدند توی دامنه پناه گرفتند و سنگر گرفتند که دیدند چند تا از ضد انقلاب که قصد داشتند با ورود ما با داخل شیار از پشت ما را دور بزنند تا دیده بان را دیدند فرار کردند به سمت عقب خلاصه بچه ها تیر اندازی کردند به سمتشان درگیری شدید شروع شد اولین کسی که آنجا مجروح شد خود آقا ی یزدانی بود یک تیر خورد به زیر زانوی ایشان که خون می آمد درگیری آنقدر شدید شد که از هر سمتی شما فکر کنید تیر می آمد روی سر بچه ها از قسمت بالای ارتفاع که ضد انقلاب بود آنجا متاسفانه هر کدام از دسته ها ی ما می رفتند داخل روستا به این شیوه اینها همه را قتل عام می کردند که دیگر ما آنجا متوجه شدیم خلاصه درگیر شدیم با ضد انقلاب توی همین بحبوحه ی درگیری من هم یک تیر به پای چپم خورد دیگر آمدم داخل شیار و آقای یزدانی آمدند بالای سرم گفتند هیچ کس از بچه ها یی که مجروح شدند اینجا نمانند هر کس می تواند خودش برود عقب که اگر اینجا کسی ماند عاقبتش می شود مثل شهدای دیگر بعد بچه ها به خود ایشان خیلی اصرار کردند گفتند که شما خودتان هم مجروح هستید بیایید بروید عقب احتمال خطر برایتان است ایشان قبول نکرد گفت نه من هستم اینجا خلاصه بچه های مجروح را عقب فرستاد و خودش آنجا ماند که بعدا خبر رسید که ایشان تا آخرین لحظه و آخرین تیرش مقاومت کرده در برابر دشمن بعدا ضد انقلاب مثل این که آمده ایشان را اسیر کرده و یک کیلومتری ایشان را تا دامنه ی ارتفاع برده بود بعد ایشان را آنجا به شهادت رسانده بود که بعدا خبر رسید و بچه ها هم خیلی متاسف شدند از این صحنه ولی فکر کنم بیشترین ضربه ای که ایشان خورد همان صحنه ی دیدن پیکر شهید منفردی بود که ایشان را به نحو فجیهی به شهادت رسانده بودند.

عنوان عشق به جهاد
موضوع عشق به جهاد
راوی قربانعلی ایزانلو


در حین آموزشی که در تهران می دیدیم، یک روز قرار شد بچه ها را ببرند آموزش شنا به سد لتیان همین طور که آقای یزدانی داشت لباس هایش را در می آورد دیدم یک پای ایشان باریک و ضعیف است یک مقداری هم پایش را می کشید آنجا چیزی نگفتیم وقتی به پادگان برگشتیم و توی اتاق نشستیم با ایشان خصوصی صحبت کردیم و گفتیم آقای یزدانی این پا چرا این جوری شده ایشان فرمودند من قبل از جنگ کلا ً فلج بودم از ناحیه کمر به پایین حتی توان بیرون از خانه و رفتن به دستشویی را نداشتم که پدرم مرا بغل می کرد و می برد خیلی ناراحت بودم از این که جنگ شروع شده و من توان حضور در جبهه را ندارم که بروم وبا دشمن بجنگم یک شب همین طوری که داشتم رادیو گوش می دادم صدای مارش جنگ و رزمنده ها به گوشم رسید من دراز کشیده لای پتو بودم با خودم گفتم خدایا چی می شود که من سالم بشوم و بروم جنگ مگر من از دیگران چه کم دارم عاجزانه از تو می خواهم که مرا شفا بدهی که من بتوانم در جبهه حضور پیدا کنم نصف شب بود که همین طور با خودم زمزمه داشتم وبا خدا عهد کردم که اگر شفا پیدا کنم تا پایان جنگ در جبهه باشم وبا دشمنان اسلام بجنگم آن شب بی نهایت منقلب شدم، اشکم سرازیر شد با حالت گریه و زاری خوابم برد در عالم خواب دیدم سیدی آمد بالای سر من و به نام مرا صدا زد گفت: سید بلند شو حالت خوبه وقت نماز است. گفتم: آقا من نمی توانم راه بروم تا به خود آمدم دیدم سیدی در کار نیست شروع کردم به گریه کردن خودم رفتم دستشویی وضو گرفتم و نماز خواندم رفتم بخوابم پدر و مادرم بلند شدند پدرم گفت :بلند شو دستشویی برویم و نماز بخوان. گفتم: من نماز خواندم تا این را گفتم اینها یک دفعه تعجب کردند. گفتند: چطوری، گفتم: من چنین چیزی نیت کردم خدا شفایم داده فردا می خواهم اعزام به جبهه شوم. بعد به ایشان گفتم بهتر است این موضوع را در میدان صبحگاه برای بچه ها تعریف کنی بخاطر این که عقیده بچه ها قوی تر شود من موضوع شفا یافتن ایشان را با فرمانده گردان در میان گذاشتم که آقای سید نورالله می خواهد یک صحبتی درباره شفایی که دیده در میدان صبحگاه برای بچه ها داشته باشد ایشان هم موافقت کردند و سید آماده شد که فردا در میدان صبحگاه چند دقیقه ای صحبت کند ایشان رفتند در جایگاه میدان صبحگاه و یک، ده دقیقه ای صحبت کردند همه ی بچه های حاضر در میدان شروع به گریه کردند در پایان هم گفت من الان هیچ احساس خستگی و دردی ندارم هر کس دوست دارد می تواند با من کوه بیاید.

عنوان عشق به ائمه اطهار
موضوع عشق به ائمه اطهار
راوی مراد علی فسنقری


یادم نمی رود با ماشین به اتفاق سید نورالله یزدانی یک روز از ارومیه به مهاباد رفتیم قبل از رفتن به من گفت: فسنقری شما پنج شنبه ها خانه می آیی ؟ گفتم: بله پنج شنبه بعد از ظهر می آیم و صبح شنبه می روم گفت: پس با هم برویم و خلاصه یک روز خدا توفیق داد از ارومیه با ایشان رفتیم .من رانندگی می کردم و ایشان کنار من نشسته بود به ایشان گفتم: آقای یزدانی شما خانواده را که آوردی اینجا ناراحت نیستی. گفت: مگر امام حسین (ع) که خانواده اش را آورد ناراحت بود. شما ناراحتی؟ گفتم: نه، من اولین کسی بودم که خانواده ام را آوردم . گفت : فرقی نمی کند اگر آنها زیر بمباران شهید می شوند ما در جبهه ها شهید می شویم و هیچ مشکلی نداریم و ما خوشحالیم که خدا بر ما منت گذاشت که با خانواد ه در جبهه باشیم خدا به ما توفیق دهد که یک ذره ای ما هم از یاران امام حسین (ع)به حساب آئیم و همسران ما هم الگویی باشند که بگویند ما پیروی حضرت زینبیم . من گریه ام گرفت و ایشان خندید . پرسیدم ؟ برادر چرا می خندی ؟ گفت: رزمنده که گریه نمی کند. گفتم :نه شما با ذکر نام امام حسین(ع) و اهل بیتش ما را منقلب کردی . به مهاباد که رسیدیم من را بوسید. گفتم: چیه آقای یزدانی مرا می بوسی ما قرار است برویم با شما . گفت: خدا لایق بداند هر دوتا یمان و اگر ندانست اقلا گرد و باد این رزمندگان به سر وصورت ما رسیده باشد که در قیامت مورد شفاعتشان قرار بگیریم.

عنوان شرح عملیات
موضوع شرح عمليات
راوی حمید عسگری


در عملیات جمیلان بودیم ،عملیاتی بود در یک منطقه خاص و ویژه و از دست رفته ی جمهوری اسلامی انجام می شد، منطقه ای که واقعا نفوذ ناپذیر بود و عملیات در آنجا خیلی سخت بود به دلیل ارتفاعات زیادی که داشت به همراه گردانها راهی منطقه ی عملیاتی شدیم این خاطره را از سید نورالله یزدانی و منفردی شنیدم بدلیل این که من در خود منطقه ی عملیاتی حضور داشتم و گردانها را همراهی می کردیم تا در گیری با دشمن در قرار گاه اصلی فرماندهی محمد کاوه مستقر بودند که به دلیل حضور عزیزان یزدانی و منفردی به عنوان مشاور عملیاتی کاوه در آن قرارگاه هر سه ی این عزیزان مطلع می شوند که دشمن در حال محاصره کردن آن قرارگاه فرماندهی است خوب اینها می توانستند این قضیه را به گردانها اطلاع بدهند از این که قرارگاه اصلی فرماندهی در واقع مورد تعرض دشمن قرار گرفته و در واقع واحد های عمل کننده را متزلزل بکنند با این پیامشان حتی می توانستند در خواست کمک کنند که بخشی از نیروها یتان را شما به قرار گاه اصلی اعزام بکنید که باز خود این خبر و اطلاع رسانی اسباب تضعیف روحیه رزمندگان خط مقدم می شد به هر حال تصمیم می گیرند که در واقع در یک نبرد نابرابر در منطقه س?ه کان این سه نفر سردار رشید اسلام خودشان به تنهایی با دشمن درگیر بشوند، آقای یزدانی برای من تعریف می کرد که مثل باران گلوله بر سرما می آمد طوری که متوجه شدیم ما را دور زده اند به صورت یک نعل اسبی یک راه گریز داشتیم گلوله ها و فشنگ های ما دیگر به پایان رسید و شرایط خیلی سختی به ما تحمیل شده بود تصمیم گرفتیم حتی بعد از آن که دیگر آخرین فشنگها را از دست دادیم ،عرض کنم که با راهنمایی آقای کاوه باز هم مقاومت کنیم آقای منفردی عنوان کردند که من دیدم هر دوی این بزرگوار و عزیزان را داریم از دست می دهیم به خاطر احساس مسئولیت و تکلیفی که کردم به این دو بزرگوار پیشنهاد عقب نشینی دادم که یک عقب نشینی تاکتیکی داشته باشیم که این حلقه ی محاصره ما کامل نشود ما هردو مقاومت می کردند و من ناچار شدم که برای در امان نگه داشتن آقای کاوه ایشان را بغل گرفتم و علیرغم عصبانیتش که می گفت مرا در زمین بگذار توجهی نکردم واز آن معرکه ی سخت کاوه را نجات دادم و آقای یزدانی را هم متقاعد کردم که به عقب بیاید دشمن وقتی این سر سختی را از این فرماندهان عزیز می بیند متوقف می شود وآن عملیات در زمان بندیهای خودش توسط گردان ها به پایان رسید و بعد هم گردان ها آمدند و قرارگاه اصلی را تامین بیشتری کردند این خاطره مشهور است در تیپ ویژه شهدا به نبرد س?ه کان و مقاومت سه جانبه ی این فرماندهان عزیز.
عنوان سخنرانی شهید
موضوع سخنرانی شهید
راوی حمید عسگری


عملیات والفجر 2 تقریبا می شود گفت یک نقطه ی عطفی در عملیات ی لشکر ویژه ی شهدا است میشود گفت ما تا سال 62همه ی عملیاتهایی که انجام میدادیم فقط با ضد انقلاب بود چرا که گفتیم این یگان آماده شده بود برای نبرد با ضد انقلاب اما فرمانده ای شمال غرب تصمیم گرفتند به دلیل ویژگی که فرماندهان این یگان و نیروهایش داشتند با عراق هم درگیر کنند منطقه ی والفجر2توی شمال غرب و حاج عمران واقع شده بود در چنین نبرد ی واحدهای تیپ ویژه ی شهدا از جمله یگان و واحد یزدانی وارد عمل میشود درآنجا هم نبرد سختی بود ما در واقع جناح چپ آن منطفه ی عملیاتی را اداره میکردیم جناح میانی را لشکرها و تیپ ها ی دیگر فعال بودند تنها واحدی که آنجا پیشروی داشت در واقع همین جناح چپ و توسط تیپ ویژه شهدا و در واقع گردانهایی از جمله گردان سید نورالله یزدانی بود که موفقیتشان هم بسیار چشمگیر و آنجا هم پیروزیهای زیادی به دست آمد این عملیات یک اثر دیگر هم داشت که صیاد شیرازی در آن عملیات فقط نقش هلیبرن نیروهای ما را به عهده داشت که ما را از زمین با هلیکوپتر بردند روی ارتفاعات پیاده می کردند.<ref>[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=22087 سایت یاران رضا]</ref>
==پانویس==
<references />