نمایش مبدأ برای پل متحرک خضر



طراحی و اجرای اسکله‌های فلزی چند منظوره در دو سوی [[اروندرود]] و پل متحرک خضر (شهید پازوکی) در سال 1365 یک ضرورت اجتناب‌ناپذیر بود، چراکه حفظ مناطق آزاد شده، نیازمند پشتیبانی قوی، تدارک و تجهیز رزمندگان بود.


در شرایطی که انتقال یک کامیون مهمات نظامی با تخلیه مهمات در ساحل خودی و انتقال آن از ساحل خودی به آن‌سوی اروند و بارگیری مجدد به کامیون دیگر و روانه نمودن آن به خطوط مقدم تقریباً یک روز وقت می‌گرفت و در همین اثنا نیز تلفات جانی در ساحل اروند به علت حملات هوایی و توپخانه‌ای شدت می‌گرفت؛ طراحی و اجرای پل‌های متحرک برای تسریع در انتقال مهمات مصرفی، در دستور کار مهندسی ستاد [[لشکر 27 محمد رسول‌الله (ص)]] و جهاد سازندگی قرار گرفت و یک گروه 9 نفره با فراهم کردن یک دستگاه کامیون، یک دستگاه لودر و یک دستگاه بیل مکانیکی نسبت به طراحی و احداث اسکله‌های فلزی پل متحرک خضر اقدام نمودند.


این گروه با روشی کاملاً ابتکاری با قطع لوله‌های موجود در پالایشگاه فاو و انتقال آن به ساحل و ساخت شمع‌های فلزی به قطر چهل و پنج سانتیمتر و طول دوازده تا هجده متر و شمع‌کوبی در طرفین ساحل اروندرود و شاسی‌کشی و اجرای شیب‌بندی و محوربندی با دوربین‌های دیدبانی نظامی در طی مدت چهل و پنج روز، دو اسکله را آماده نمودند. در نهایت با بهره‌گیری از دوبه متحرک و کابل‌کشی بین دو اسکله و نصب موتور تراکتور به عنوان نیروی محرکه توانستند به انتقال نیرو، [[تانک]]، [[نفربر]] و کامیون مهمات اقدام نمایند. از آنجاکه ظرفیت بارگذاری اسکله‌ها 290 تن بر متر مربع محاسبه شده بود، امکان عبور سریع تانک و ادوات زرهی سنگین و توپخانه و نیز [[گردان‌های پیاده]] و لشکرها میسر شد؛ به نحوی که در هر مرحله چهاردستگاه کامیون پر از مهمات در مدت سه دقیقه به آن سوی اروندرود منتقل می‌شد.


تا قبل از ساخت [[پل بعثت]] علاوه بر این پل از شناور طارق و دوبه‌های بزرگی که با یدک‌کش حمل می‌شد و پل فجر(یونی‌فلوت) که از وسط به دو نیم شده و با کابل مهار می‌شد، در [[منطقه فاو]] استفاده می‌شد.<ref>کتاب اطلس جغرافیای حماسی، ص 103 ـ 104</ref>

==نگارخانه تصاویر==
<gallery>

Image:1 (1).jpg
Image:1 (2).jpg
Image:1 (3).jpg
Image:1 (4).jpg
Image:1 (5).jpg
Image:1 (6).jpg
Image:1 (7).jpg
Image:1 (8).jpg

</gallery>
==پانویس==


<references />