بهشت من کنارتوست - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Hasani98 در ‏۱۶ بهمن ۱۳۹۸، ساعت ۱۹:۴۱

2020-02-05T19:41:49Z

Salehi98: Salehi98 صفحهٔ بهشت من کنار توست را به بهشت من کنارتوست منتقل کرد

2019-08-07T10:47:25Z

Salehi98 صفحهٔ بهشت من کنار توست را به بهشت من کنارتوست منتقل کرد

Beiranvand297 در ‏۵ آذر ۱۳۹۷، ساعت ۰۸:۵۲

2018-11-26T08:52:04Z

Kolahkaj9706 در ‏۲۴ مهر ۱۳۹۷، ساعت ۰۸:۴۸

2018-10-16T08:48:40Z

Mirdadi9705: صفحه‌ای جدید حاوی «rId5 پدیدآورنده : مریم بصیری نوبت چاپ : اول / 1397 قیمت : 13000 تومان معرفی رمان به...» ایجاد کرد

2018-10-15T16:23:28Z

صفحه‌ای جدید حاوی «rId5 پدیدآورنده : مریم بصیری نوبت چاپ : اول / 1397 قیمت : 13000 تومان معرفی رمان به...» ایجاد کرد

صفحهٔ جدید

rId5

پدیدآورنده : مریم بصیری

نوبت چاپ : اول / 1397

قیمت : 13000 تومان

معرفی

رمان بهشت من کنار توست، داستان دختری است که زندگی اش با یک رزمندۀ دوران دفاع مقدس گره می خورد . راضیه در کشاکش زندگی بزرگ می شود و یاد می گیرد چطور در بحبوحۀ جنگ از خودش و خانواده اش حمایت کند . راضیه در پی زندگی است و زندگی در پی نشان دادن عجایبش به راضیه .

نمونه محتوا

* راضیه حساب روز و ماه را از دست داده بود . تازه با حرف‌های خانم جان و مادرش فهمید که صدوده روز است از آن روز گذشته است، روزی که او برای آخرین بار صورت یاسر را دیده بود . روزی که پس از آن برای همیشه از دیدارش محروم شده و حتی نامه‌ای هم از او به دستش نرسیده بود . تمام شب‌ها و روزهایی که قبل از زایمانش به فکر یاسر بود و دل‌شوره داشت، یاسر او پر کشیده بود . قفس تنگ حیات شکسته و شوهرش رها شده بود . پس چرا او رها نمی‌شد؟ * رحمان متوجه صدای پایی شد . شک کرد که صدای پای پیرزن را شنیده باشد، اما گفت :« سلام خانم جان !» راضیه هیچ نگفت، دستش را گرفت به در و همان جا ایستاد و نگاهی به حیاط مسجد کرد تا ببیند کسی آن ها را دیده است یا نه . رحمان مطمئن شد که صدا، صدای پای خانم جان نیست .

- شمایین راضیه خانوم؟

راضیه تنها توانست جواب سلام رحمان را بدهد و دوباره خاموش بماند سرجایش . چشم دوخته بود به چشمان رحمان که دوخته شده بودند روی زمین . خواست برود که رحمان گفت : « راضیه خانوم ما رو هم حلال کنین، ما قصدمون خیر بود، ولی آقاناصر آب پاکی رو ریخت رو دستمون .» راضیه آمد چیزی بگوید، ولی نه حرفی برای گفتن داشت و نه زبانش می چرخید تا چیزی بگوید .

رحمان آرام رفت، رحمان بدون عصا رفت و جای قدم هایش بزرگ تر از همیشه بر روی برف ها جا ماند . سوز سردی می آمد، ولی راضیه تکیه بر دیوار ایستاده بود و پردۀ جلوی در را پیچیده بود دورش و گریه می کرد .

منبع سایت نشر شهید کاظمی

http://nashreshahidkazemi.ir

@@ سطر ۱۰: / سطر ۱۰: @@
 ==معرفی==
-رمان بهشت من کنار توست، داستان دختری است که زندگی اش با یک رزمندۀ دوران دفاع مقدس گره می خورد . راضیه در کشاکش زندگی بزرگ می شود و یاد می گیرد چطور در بحبوحۀ جنگ از خودش و خانواده اش حمایت کند . راضیه در پی زندگی است و زندگی در پی نشان دادن عجایبش به راضیه .
+رمان بهشت من کنار توست، داستان دختری است که زندگی اش با یک رزمندۀ دوران [[دفاع مقدس]] گره می خورد . راضیه در کشاکش زندگی بزرگ می شود و یاد می گیرد چطور در بحبوحۀ جنگ از خودش و خانواده اش حمایت کند . راضیه در پی زندگی است و زندگی در پی نشان دادن عجایبش به راضیه .
 ==نمونه محتوا==
-* راضیه حساب روز و ماه را از دست داده بود . تازه با حرف‌های خانم جان و مادرش فهمید که صدوده روز است از آن روز گذشته است، روزی که او برای آخرین بار صورت یاسر را دیده بود . روزی که پس از آن برای همیشه از دیدارش محروم شده و حتی نامه‌ای هم از او به دستش نرسیده بود . تمام شب‌ها و روزهایی که قبل از زایمانش به فکر یاسر بود و دل‌شوره داشت، یاسر او پر کشیده بود . قفس تنگ حیات شکسته و شوهرش رها شده بود . پس چرا او رها نمی‌شد؟ * رحمان متوجه صدای پایی شد . شک کرد که صدای پای پیرزن را شنیده باشد، اما گفت :« سلام خانم جان !» راضیه هیچ نگفت، دستش را گرفت به در و همان جا ایستاد و نگاهی به حیاط مسجد کرد تا ببیند کسی آن ها را دیده است یا نه . رحمان مطمئن شد که صدا، صدای پای خانم جان نیست .
+* راضیه حساب روز و ماه را از دست داده بود . تازه با حرف‌های خانم جان و مادرش فهمید که صدوده روز است از آن روز گذشته است، روزی که او برای آخرین بار صورت یاسر را دیده بود . روزی که پس از آن برای همیشه از دیدارش محروم شده و حتی نامه‌ای هم از او به دستش نرسیده بود . تمام شب‌ها و روزهایی که قبل از زایمانش به فکر یاسر بود و دل‌شوره داشت، یاسر او پر کشیده بود . قفس تنگ حیات شکسته و شوهرش رها شده بود . پس چرا او رها نمی‌شد؟ * رحمان متوجه صدای پایی شد . شک کرد که صدای پای پیرزن را شنیده باشد، اما گفت :« سلام خانم جان !» راضیه هیچ نگفت، دستش را گرفت به در و همان جا ایستاد و نگاهی به حیاط [[مسجد]] کرد تا ببیند کسی آن ها را دیده است یا نه . رحمان مطمئن شد که صدا، صدای پای خانم جان نیست .

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ مهر ۱۳۹۷، ساعت ۰۸:۴۸
سطر ۲۵:		سطر ۲۵:

	رحمان آرام رفت، رحمان بدون عصا رفت و جای قدم هایش بزرگ تر از همیشه بر روی برف ها جا ماند . سوز سردی می آمد، ولی راضیه تکیه بر دیوار ایستاده بود و پردۀ جلوی در را پیچیده بود دورش و گریه می کرد .		رحمان آرام رفت، رحمان بدون عصا رفت و جای قدم هایش بزرگ تر از همیشه بر روی برف ها جا ماند . سوز سردی می آمد، ولی راضیه تکیه بر دیوار ایستاده بود و پردۀ جلوی در را پیچیده بود دورش و گریه می کرد .
		+	<ref>[http://nashreshahidkazemi.ir سایت نشر شهید کاظمی]</ref>

−	~~منبع سایت نشر شهید کاظمی~~

−	~~http:~~/~~/nashreshahidkazemi.ir~~	+	==پانویس==
		+	<references/>

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۱۶ مرداد ۱۳۹۸، ساعت ۱۰:۴۷
(بدون تفاوت)