شهيداميرمحبی - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Jafarnezhad98 در ‏۶ شهریور ۱۳۹۹، ساعت ۱۲:۲۹

2020-08-27T12:29:18Z

Salehi98: Salehi98 صفحهٔ شهيد امير محبی را به شهيداميرمحبی منتقل کرد

2019-07-24T01:35:17Z

Salehi98 صفحهٔ شهيد امير محبی را به شهيداميرمحبی منتقل کرد

Kolahkaj9706 در ‏۱۰ بهمن ۱۳۹۷، ساعت ۲۰:۳۳

2019-01-30T20:33:04Z

Modafeharam9710 در ‏۲۳ دی ۱۳۹۷، ساعت ۱۶:۴۱

2019-01-13T16:41:46Z

Kolahkaj9706 در ‏۲۸ شهریور ۱۳۹۷، ساعت ۱۸:۰۹

2018-09-19T18:09:57Z

Tajik9704 در ‏۸ مرداد ۱۳۹۷، ساعت ۰۷:۰۴

2018-07-30T07:04:35Z

Fazayemajazi: صفحه‌ای جدید حاوی «==زندگی نامه== شهید امیر محبی در تاریخ 1323/03/01 در شهرستان فسا به دنیا آمد، در دام...» ایجاد کرد

2018-07-28T06:46:52Z

صفحه‌ای جدید حاوی «==زندگی نامه== شهید امیر محبی در تاریخ 1323/03/01 در شهرستان فسا به دنیا آمد، در دام...» ایجاد کرد

صفحهٔ جدید

==زندگی نامه==
شهید امیر محبی در تاریخ 1323/03/01 در شهرستان فسا به دنیا آمد، در دامان مادری مهربان و پدری زحمتکش و فداکار بزرگ شد، تا کلاس ششم ابتدایی درس خواند، از کودکی به مسائل مذهبی علاقه داشت، در دوران دبستان ویژگی شاخص او تحمل، استقامت و خم نشدن در برابر سختی ها و مغرور بودن در برابر دشمن بود.
در کلاس ششم ابتدایی به خاطر مبارزه سیاسی، وی را مردود کردند. بعد از انقلاب پیوسته در جبهه بود از جمله منطقه ی پاوه كه چند ماه در آنجا جنگید. پس از این که جنگ ایران و عراق شروع شد در جبهه کرخه، پادگان فکه، اندیمشک، اهواز، ماهشهر، آبادان و سوسنگرد به رشادت پرداخت.
او علی وار زندگی کرد، فردی مهربان، دلسوز و شوخ طبع بود، به نماز اهمیت زیادی می داد. همیشه به مسجد می رفت و نماز را با جماعت می خواند، روزه می گرفت، به دیگران کمک می کرد، اخلاقش زبانزد خاص و عام بود و بالاخره در تاریخ 1359/12/01 در جاده ماهشهر ـ آبادان بر اثر اصابت ترکش خمپاره به شهادت، آرزوی دیرینه خود رسید.

==خاطرات==

* خاطره اول (از زبان همسر شهید):
در سال 1353 در اهواز، خیابان کم پلو (قدیم) یک اتاق کرایه کرده بودیم، کانون بسیار گرمی داشتیم، همیشه در کارهای خانه به من کمک می کرد، با فرزندان بسیار مهربان بود، صاحب خانه ی ما فوت شده بود و زن و 4 فرزند او زندگی خوبی نداشتند، به همین دلیل مجبور بود اتاق خود را کرایه بدهد، ولی باز زندگی سختی داشت، به ناچار آب انجیر و باقلا درست می کرد تا بچه ها با فروش آن پولی به دست بیاورند.
همسرم، وقتی از پادگان برمی گشت تمام آب انجیرها و باقلاها را از آنها با قیمت دو برابر می خرید تا توی گرما نمانند و دلسوزانه دستی بر سر آنها می کشید. وقتی می گفتم: چرا این کار را می کنی؟ ما خودمان خرجی کم داریم. می گفت: خدا کریم است، گناه دارد ما توی خانه باشیم و این دو تا بچه گرمازده شوند.

برایشان لباس می خرید، همچنین وقتی زن صاحب خانه جهت تأمین مخارج خانواده آرد می خرید که نان بپزد کیسه های 50 کیلویی آرد را کول می کرد و از مغازه تا خانه می آورد و به پشت بام می برد تا زن صاحب خانه کرایه بار ندهد. به او اعتراض می کردم که کمر درد می گیری، این همه راه، گونی های سنگین را می آوری، در جواب می گفت: کمک و گذشت را باید از حضرت علی (علیه السلام) یاد بگیریم، شاید یک روز بچه های من هم یتیم شدند و تو به کمک نیاز داشتی، تو خودت را جای این زن و بچه ها بگذار.
همیشه یتیم نواز بود به همنوعان خود کمک می کرد. یک روز زن فقیری به در خانه آمد، من و خانم صاحب خانه رفتیم تا به او کمک کنیم، زن خیلی گریه می کرد، گفت: پسرم می خواهد ازدواج کند و پولی برای خرید لباسش ندارم. همسرم گفت: خانم چه می خواهی؟ گفت: لباس. به او گفت: گریه نکن این که غصه ندارد رفت و کت و شلوار، پیراهن و کفش خودش و کفش نویی که مادرم به من هدیه داده بود و هنوز استفاده نکرده بودم را آورد و به آن زن داد و گفت: ان شاء الله مبارک باشد، این لباس ها برای داماد و عروس، آن زن خیلی خوشحال شد و رفت.
شهید محبی علاقه شدیدی به بچه ها داشت با سه دخترمان خیلی خوب بود و به آنها می گفت: کبوتر. او بچه ها را بغل می گرفت و می گفت: به حرف های مامانتان گوش کنید و دختران خوبی باشید، وقتی داداش کوچولو به دنیا آمد. باهاش خوب باشید، چون من دیگر برنمی گردم.

* خاطره دوم (از زبان همرزم شهید):
به گفته یکی از همرزمانش یک شب قبل از درگیری، شهید محبی به من و دیگر همسنگران گفت: بچه ها من فردا در میان شما نیستم، همان شب لباس تمیز پوشید و به خود عطر زد و با بچه ها خداحافظی کرد.
در حین عملیات زخمی شد و در حالی که از شدّت خونریزی نای صحبت کردن نداشت به من گفت: یادت هست که دیشب به شما گفتم فردا در میان شما نیستم و همین طور هم شد.

منبع:سایت نویدشاهد

@@ سطر ۴۹: / سطر ۴۹: @@
 * خاطره دوم (از زبان همرزم شهید):
 به گفته یکی از همرزمانش یک شب قبل از درگیری، شهید محبی به من و دیگر همسنگران گفت: بچه ها من فردا در میان شما نیستم، همان شب لباس تمیز پوشید و به خود عطر زد و با بچه ها خداحافظی کرد.
-در حین عملیات زخمی شد و در حالی که از شدّت خونریزی نای صحبت کردن نداشت به من گفت: یادت هست که دیشب به شما گفتم فردا در میان شما نیستم و همین طور هم شد.<ref>سایت نویدشاهد</ref>
+در حین عملیات زخمی شد و در حالی که از شدّت خونریزی نای صحبت کردن نداشت به من گفت: یادت هست که دیشب به شما گفتم فردا در میان شما نیستم و همین طور هم شد.<ref>[http://navideshahed.com/fa/news/425140 سایت نویدشاهد]</ref>
 ==پانویس==
 <references/>
 ==رده==
 {{ترتیب‌پیش‌فرض:امير_محبی}}

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ بهمن ۱۳۹۷، ساعت ۲۰:۳۳
سطر ۵۳:		سطر ۵۳:
	==پانویس==		==پانویس==
	<references/>		<references/>
		+
		+	==رده==
		+	{{ترتیب‌پیش‌فرض:امير_محبی}}
		+	[[رده: شهدا]]
		+	[[رده: شهدای دوران دفاع مقدس]]
		+	[[رده: شهدای ایران]]
		+	[[رده: شهدای استان فارس]]
		+	[[رده: شهدای شهرستان فسا]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ دی ۱۳۹۷، ساعت ۱۶:۴۱
سطر ۱:		سطر ۱:
		+	{{جعبه اطلاعات افراد نظامی
		+	\|نام فرد = امیر محبی
		+	\|تصویر = amir_mohebbi.jpg
		+	\|توضیح تصویر =
		+	\|ملیت = [[پرونده:پرچم ایران.png\|22px]] ایرانی
		+	\|شهرت =
		+	\|دین و مذهب = [[مسلمان]]، [[شیعه]]
		+	\|تولد = فسا، [[زادروزهای 1 خرداد \|1323/03/1]]
		+	\|شهادت = جاده ماهشهر-آبادان، [[الگو: شهدای 1 اسفند \|1359/12/01]]
		+	\|وفات =
		+	\|مرگ =
		+	\|محل شهادت =
		+	\|مفقود =
		+	\|جانباز =
		+	\|اسارت =
		+	\|نیرو =
		+	\|یگانهای خدمت =
		+	\|طول خدمت =
		+	\|درجه =
		+	\|سمت‌ها =
		+	\|جنگ‌‌ها =
		+	\|نشان‌های لیاقت =
		+	\|عملیات‌ =
		+	\|فعالیت‌ها =
		+	\|تحصیلات = ششم ابتدایی
		+	\|تخصص‌ها =
		+	\|شغل =
		+	\|خانواده =
		+	}}
		+
	==زندگی نامه==		==زندگی نامه==
	[[شهید امیر محبی]] در تاریخ 1323/03/01 در شهرستان [[فسا]] به دنیا آمد، در دامان مادری مهربان و پدری زحمتکش و فداکار بزرگ شد، تا کلاس ششم ابتدایی درس خواند، از کودکی به مسائل مذهبی علاقه داشت، در دوران دبستان ویژگی شاخص او تحمل، استقامت و خم نشدن در برابر سختی ها و مغرور بودن در برابر دشمن بود.		[[شهید امیر محبی]] در تاریخ 1323/03/01 در شهرستان [[فسا]] به دنیا آمد، در دامان مادری مهربان و پدری زحمتکش و فداکار بزرگ شد، تا کلاس ششم ابتدایی درس خواند، از کودکی به مسائل مذهبی علاقه داشت، در دوران دبستان ویژگی شاخص او تحمل، استقامت و خم نشدن در برابر سختی ها و مغرور بودن در برابر دشمن بود.

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۲ مرداد ۱۳۹۸، ساعت ۰۱:۳۵
(بدون تفاوت)

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 ==زندگی نامه==
-شهید امیر محبی در تاریخ 1323/03/01 در شهرستان فسا به دنیا آمد، در دامان مادری مهربان و پدری زحمتکش و فداکار بزرگ شد، تا کلاس ششم ابتدایی درس خواند، از کودکی به مسائل مذهبی علاقه داشت، در دوران دبستان ویژگی شاخص او تحمل، استقامت و خم نشدن در برابر سختی ها و مغرور بودن در برابر دشمن بود.
+[[شهید امیر محبی]] در تاریخ 1323/03/01 در شهرستان [[فسا]] به دنیا آمد، در دامان مادری مهربان و پدری زحمتکش و فداکار بزرگ شد، تا کلاس ششم ابتدایی درس خواند، از کودکی به مسائل مذهبی علاقه داشت، در دوران دبستان ویژگی شاخص او تحمل، استقامت و خم نشدن در برابر سختی ها و مغرور بودن در برابر دشمن بود.
-در کلاس ششم ابتدایی به خاطر مبارزه سیاسی، وی را مردود کردند. بعد از انقلاب پیوسته در جبهه بود از جمله منطقه ی پاوه كه چند ماه در آنجا جنگید. پس از این که جنگ ایران و عراق شروع شد در جبهه کرخه، پادگان فکه، اندیمشک، اهواز، ماهشهر، آبادان و سوسنگرد به رشادت پرداخت.
+در کلاس ششم ابتدایی به خاطر مبارزه سیاسی، وی را مردود کردند. بعد از انقلاب پیوسته در جبهه بود از جمله منطقه ی [[پاوه]] كه چند ماه در آنجا جنگید. پس از این که جنگ ایران و عراق شروع شد در جبهه [[کرخه]] ، [[پادگان فکه]] ، [[اندیمشک]] ، [[اهواز]]، [[ماهشهر]]، [[آبادان]] و [[سوسنگرد]] به رشادت پرداخت.
 او علی وار زندگی کرد، فردی مهربان، دلسوز و شوخ طبع بود، به نماز اهمیت زیادی می داد. همیشه به مسجد می رفت و نماز را با جماعت می خواند، روزه می گرفت، به دیگران کمک می کرد، اخلاقش زبانزد خاص و عام بود و بالاخره در تاریخ 1359/12/01 در جاده ماهشهر ـ آبادان بر اثر اصابت ترکش خمپاره به شهادت، آرزوی دیرینه خود رسید.
@@ سطر ۹: / سطر ۹: @@
 * خاطره اول (از زبان همسر شهید):
-در سال 1353 در اهواز، خیابان کم پلو (قدیم) یک اتاق کرایه کرده بودیم، کانون بسیار گرمی داشتیم، همیشه در کارهای خانه به من کمک می کرد، با فرزندان بسیار مهربان بود، صاحب خانه ی ما فوت شده بود و زن و 4 فرزند او زندگی خوبی نداشتند، به همین دلیل مجبور بود اتاق خود را کرایه بدهد، ولی باز زندگی سختی داشت، به ناچار آب انجیر و باقلا درست می کرد تا بچه ها با فروش آن پولی به دست بیاورند.
+در سال 1353 در [[اهواز]] ، خیابان کم پلو (قدیم) یک اتاق کرایه کرده بودیم، کانون بسیار گرمی داشتیم، همیشه در کارهای خانه به من کمک می کرد، با فرزندان بسیار مهربان بود، صاحب خانه ی ما فوت شده بود و زن و 4 فرزند او زندگی خوبی نداشتند، به همین دلیل مجبور بود اتاق خود را کرایه بدهد، ولی باز زندگی سختی داشت، به ناچار آب انجیر و باقلا درست می کرد تا بچه ها با فروش آن پولی به دست بیاورند.
 همسرم، وقتی از پادگان برمی گشت تمام آب انجیرها و باقلاها را از آنها با قیمت دو برابر می خرید تا توی گرما نمانند و دلسوزانه دستی بر سر آنها می کشید. وقتی می گفتم: چرا این کار را می کنی؟ ما خودمان خرجی کم داریم. می گفت: خدا کریم است، گناه دارد ما توی خانه باشیم و این دو تا بچه گرمازده شوند.