شهيد جعفرمیرزا زاده - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Jafari9809 در ‏۱۹ بهمن ۱۳۹۸، ساعت ۱۲:۰۷

2020-02-08T12:07:42Z

Jafari9809 در ‏۱۹ بهمن ۱۳۹۸، ساعت ۱۲:۰۶

2020-02-08T12:06:05Z

Fathi98 در ‏۲۳ دی ۱۳۹۸، ساعت ۱۳:۰۰

2020-01-13T13:00:02Z

Jafari98 در ‏۱۷ آذر ۱۳۹۸، ساعت ۱۰:۰۳

2019-12-08T10:03:14Z

Jafari98 در ‏۱۷ آذر ۱۳۹۸، ساعت ۱۰:۰۲

2019-12-08T10:02:35Z

Khoshkenar9712: Khoshkenar9712 صفحهٔ شهيد جعفرمیرزازاده را به شهيد جعفرمیرزا زاده که تغییرمسیر بود منتقل کرد

2019-08-11T17:52:32Z

Khoshkenar9712 صفحهٔ شهيد جعفرمیرزازاده را به شهيد جعفرمیرزا زاده که تغییرمسیر بود منتقل کرد

Amosoltany98: Amosoltany98 صفحهٔ شهيد جعفرمیرزا زاده را به شهيد جعفرمیرزازاده منتقل کرد

2019-08-10T14:37:05Z

Amosoltany98 صفحهٔ شهيد جعفرمیرزا زاده را به شهيد جعفرمیرزازاده منتقل کرد

Salehi98: Salehi98 صفحهٔ شهيدجعفر میرزازاده را به شهيد جعفرمیرزا زاده منتقل کرد

2019-08-10T02:07:26Z

Salehi98 صفحهٔ شهيدجعفر میرزازاده را به شهيد جعفرمیرزا زاده منتقل کرد

Amosoltany98: Amosoltany98 صفحهٔ شهيد جعفر میرزازاده را به شهيدجعفر میرزازاده منتقل کرد

2019-08-08T14:04:38Z

Amosoltany98 صفحهٔ شهيد جعفر میرزازاده را به شهيدجعفر میرزازاده منتقل کرد

Kolahkaj9706 در ‏۵ مهر ۱۳۹۷، ساعت ۱۸:۴۰

2018-09-27T18:40:56Z

@@ سطر ۳۸: / سطر ۳۸: @@
 شهید بزرگوار در سال 1353 به خدمت ارتش در پادگان تیپ 37 زرهی [[شیراز]] درآمد و شغل شریف نظامی که خدمت به کشور است را انتخاب کرده و انجام وظیفه می نمود. او در جبهه رانندگی [[تانک چیفتن]] را به عهده می گیرد که در همان موقع به اسارت دشمن بعثی در می آید و مدت دو سال و نیم در اسارت بود و جراحات زیادی به او وارد می شود و ترکشی که در سرش بود سبب شد كه به ناراحتی اعصاب دچار شود، ما در مدت اسارت هیچ خبری از ایشان نداشتیم.
-در سومار مفقودالاثر شد و بر اثر مجروحیت زیاد جانباز «62 و نیم درصد» محسوب می شد و ترکش هایی که در پای چپش بود قسمتی از پایش را لاغر کرده بود و راه رفتن را برایش مشکل می ساخت، درد زیادی را تحمل می کرد و تا زمان شهادت، همچنان ترکش در سرش بود، خدا را شکر می كرد و آرزویش شهادت و دیدار پروردگار بود.
+در سومار مفقودالاثر شد و بر اثر مجروحیت زیاد جانباز «62 و نیم درصد» محسوب می شد و ترکش هایی که در پای چپش بود قسمتی از پایش را لاغر کرده بود و راه رفتن را برایش مشکل می ساخت، درد زیادی را تحمل می کرد و تا زمان شهادت، همچنان ترکش در سرش بود، خدا را شکر می كرد و آرزویش شهادت و دیدار پروردگار بود.<ref>سایت نویدشاهد</ref>
 ==نگارخانه تصاویر==
 [[File:233406_235.jpg]]
-<ref>سایت نویدشاهد</ref>
+==پانویس==
 == رده‌ها ==
 {{ترتیب‌پیش‌فرض:جعفر_میرزا_زاده}}

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-== رده‌ها ==
-{{ترتیب‌پیش‌فرض:عبدالصالح_زارع_بهنمیری}}
+{{جعبه اطلاعات افراد نظامی
-[[رده: شهدا]]
+|نام فرد                = جعفرمیرزا زاده
-[[رده: شهدای دفاع مقدس]]
+|تصویر                  =233406_235.jpg
-[[رده: شهدای ایران]]
+|توضیح تصویر            =
-[[رده: شهدای استان مازندران]]
+|ملیت                   = [[پرونده:پرچم ایران.png|22px]] ایرانی
-[[رده: شهدای شهرستان بابلسر]]شهید جعفر میرزازاده
+|شهرت                   =
 ==زندگینامه==
 در سال 1337 در یک خانواده مذهبی در شهرستان [[فسا]] دیده به جهان گشود و دوران تحصیل خود را در فسا گذراند. از همان کودکی نسبت به درس و تحصیل و یاد گرفتن مسائل دینی و شرعی خود بسیار کوشا بود. او در سال 1357 با خانواده ای مذهبی آشنا شد در حالی که نسبت به آینده خویش احساس مسئولیت می کرد. سپس به امر مهم ازدواج اهتمام ورزید که حاصل این ازدواج دو فرزند پسر و یک فرزند دختر می باشد.
@@ سطر ۱۱: / سطر ۳۶: @@
 ==خاطرات==
-===•	خانواده ی شهید:===
 شهید بزرگوار در سال 1353 به خدمت ارتش در پادگان تیپ 37 زرهی [[شیراز]] درآمد و شغل شریف نظامی که خدمت به کشور است را انتخاب کرده و انجام وظیفه می نمود. او در جبهه رانندگی [[تانک چیفتن]] را به عهده می گیرد که در همان موقع به اسارت دشمن بعثی در می آید و مدت دو سال و نیم در اسارت بود و جراحات زیادی به او وارد می شود و ترکشی که در سرش بود سبب شد كه به ناراحتی اعصاب دچار شود، ما در مدت اسارت هیچ خبری از ایشان نداشتیم.
 در سومار مفقودالاثر شد و بر اثر مجروحیت زیاد جانباز «62 و نیم درصد» محسوب می شد و ترکش هایی که در پای چپش بود قسمتی از پایش را لاغر کرده بود و راه رفتن را برایش مشکل می ساخت، درد زیادی را تحمل می کرد و تا زمان شهادت، همچنان ترکش در سرش بود، خدا را شکر می كرد و آرزویش شهادت و دیدار پروردگار بود.
@@ سطر ۱۹: / سطر ۴۴: @@
 <ref>سایت نویدشاهد</ref>

@@ سطر ۱۳: / سطر ۱۳: @@
 ===•	خانواده ی شهید:===
 شهید بزرگوار در سال 1353 به خدمت ارتش در پادگان تیپ 37 زرهی [[شیراز]] درآمد و شغل شریف نظامی که خدمت به کشور است را انتخاب کرده و انجام وظیفه می نمود. او در جبهه رانندگی [[تانک چیفتن]] را به عهده می گیرد که در همان موقع به اسارت دشمن بعثی در می آید و مدت دو سال و نیم در اسارت بود و جراحات زیادی به او وارد می شود و ترکشی که در سرش بود سبب شد كه به ناراحتی اعصاب دچار شود، ما در مدت اسارت هیچ خبری از ایشان نداشتیم.
-در سومار مفقودالاثر شد و بر اثر مجروحیت زیاد جانباز «62 و نیم درصد» محسوب می شد و ترکش هایی که در پای چپش بود قسمتی از پایش را لاغر کرده بود و راه رفتن را برایش مشکل می ساخت، درد زیادی را تحمل می کرد و تا زمان شهادت، همچنان ترکش در سرش بود، خدا را شکر می كرد و آرزویش شهادت و دیدار پروردگار بود.<ref>سایت نویدشاهد</ref>
+در سومار مفقودالاثر شد و بر اثر مجروحیت زیاد جانباز «62 و نیم درصد» محسوب می شد و ترکش هایی که در پای چپش بود قسمتی از پایش را لاغر کرده بود و راه رفتن را برایش مشکل می ساخت، درد زیادی را تحمل می کرد و تا زمان شهادت، همچنان ترکش در سرش بود، خدا را شکر می كرد و آرزویش شهادت و دیدار پروردگار بود.

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ آذر ۱۳۹۸، ساعت ۱۰:۰۳
سطر ۱۴:		سطر ۱۴:
	شهید بزرگوار در سال 1353 به خدمت ارتش در پادگان تیپ 37 زرهی [[شیراز]] درآمد و شغل شریف نظامی که خدمت به کشور است را انتخاب کرده و انجام وظیفه می نمود. او در جبهه رانندگی [[تانک چیفتن]] را به عهده می گیرد که در همان موقع به اسارت دشمن بعثی در می آید و مدت دو سال و نیم در اسارت بود و جراحات زیادی به او وارد می شود و ترکشی که در سرش بود سبب شد كه به ناراحتی اعصاب دچار شود، ما در مدت اسارت هیچ خبری از ایشان نداشتیم.		شهید بزرگوار در سال 1353 به خدمت ارتش در پادگان تیپ 37 زرهی [[شیراز]] درآمد و شغل شریف نظامی که خدمت به کشور است را انتخاب کرده و انجام وظیفه می نمود. او در جبهه رانندگی [[تانک چیفتن]] را به عهده می گیرد که در همان موقع به اسارت دشمن بعثی در می آید و مدت دو سال و نیم در اسارت بود و جراحات زیادی به او وارد می شود و ترکشی که در سرش بود سبب شد كه به ناراحتی اعصاب دچار شود، ما در مدت اسارت هیچ خبری از ایشان نداشتیم.
	در سومار مفقودالاثر شد و بر اثر مجروحیت زیاد جانباز «62 و نیم درصد» محسوب می شد و ترکش هایی که در پای چپش بود قسمتی از پایش را لاغر کرده بود و راه رفتن را برایش مشکل می ساخت، درد زیادی را تحمل می کرد و تا زمان شهادت، همچنان ترکش در سرش بود، خدا را شکر می كرد و آرزویش شهادت و دیدار پروردگار بود.<ref>سایت نویدشاهد</ref>		در سومار مفقودالاثر شد و بر اثر مجروحیت زیاد جانباز «62 و نیم درصد» محسوب می شد و ترکش هایی که در پای چپش بود قسمتی از پایش را لاغر کرده بود و راه رفتن را برایش مشکل می ساخت، درد زیادی را تحمل می کرد و تا زمان شهادت، همچنان ترکش در سرش بود، خدا را شکر می كرد و آرزویش شهادت و دیدار پروردگار بود.<ref>سایت نویدشاهد</ref>
−
−
−	~~==پانویس==~~
−	~~<references/>~~
−	~~== رده‌ها ==~~
−	~~{{ترتیب‌پیش‌فرض:جعفر میرزا زاده}}~~
−	~~[[رده: شهدا]]~~
−	~~[[رده: شهدای دفاع مقدس]]~~
−	~~[[رده: شهدای ایران]]~~
−	~~[[رده: شهدای استان فارس]]~~
−	~~[[رده: شهدای شهرستان فسا]]~~

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-شهید جعفر میرزازاده
+== رده‌ها ==
 ==زندگینامه==
 در سال 1337 در یک خانواده مذهبی در شهرستان [[فسا]] دیده به جهان گشود و دوران تحصیل خود را در فسا گذراند. از همان کودکی نسبت به درس و تحصیل و یاد گرفتن مسائل دینی و شرعی خود بسیار کوشا بود. او در سال 1357 با خانواده ای مذهبی آشنا شد در حالی که نسبت به آینده خویش احساس مسئولیت می کرد. سپس به امر مهم ازدواج اهتمام ورزید که حاصل این ازدواج دو فرزند پسر و یک فرزند دختر می باشد.
@@ سطر ۱۲: / سطر ۱۸: @@
 ==پانویس==
 <references/>

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۲۰ مرداد ۱۳۹۸، ساعت ۱۷:۵۲
(بدون تفاوت)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۱۹ مرداد ۱۳۹۸، ساعت ۱۴:۳۷
(بدون تفاوت)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۱۹ مرداد ۱۳۹۸، ساعت ۰۲:۰۷
(بدون تفاوت)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۱۷ مرداد ۱۳۹۸، ساعت ۱۴:۰۴
(بدون تفاوت)