شهيد حاج رضا کريمی - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Gafari99 در ‏۲۹ خرداد ۱۳۹۹، ساعت ۲۱:۵۶

2020-06-18T21:56:22Z

Hasani98: /* خاطرات */

2019-12-17T20:17:36Z

‏خاطرات

Salehniya در ‏۱۸ آذر ۱۳۹۸، ساعت ۱۹:۵۳

2019-12-09T19:53:13Z

Salehniya در ‏۱۸ آذر ۱۳۹۸، ساعت ۱۹:۳۷

2019-12-09T19:37:11Z

Shams98 در ‏۵ آبان ۱۳۹۸، ساعت ۱۷:۲۸

2019-10-27T17:28:55Z

Arameshi9706 در ‏۲ آبان ۱۳۹۸، ساعت ۱۹:۲۶

2019-10-24T19:26:16Z

Mahmodzade9805: صفحه‌ای جدید حاوی «== خاطرات == *يک.... دو.... سه سر ظرفشويی بودم. آمد و ايستاد پشت سرم. اين جور وقتها...» ایجاد کرد

2019-10-24T05:29:53Z

صفحه‌ای جدید حاوی «== خاطرات == *يک.... دو.... سه سر ظرفشويی بودم. آمد و ايستاد پشت سرم. اين جور وقتها...» ایجاد کرد

صفحهٔ جدید

== خاطرات ==

*يک.... دو.... سه

سر ظرفشويی بودم. آمد و ايستاد پشت سرم. اين جور وقتها می دانستم که برای چه آمده... خودم را محکم گرفتم.
با آهنگ خاصی در گوشم گفت: "يک.... دو.... سه" هر چه قلقلکم داد از سر جايم تکان نخوردم و فقط خنديدم. خودش هم خيلی خنديد. آخر سر با طرف راست بدنش بهم تنه زد. يک جورايی هولم داد و گفت: "برو اون طرف، می خوام آب بکشم."
به زور خودش را کنارم جا داد و همه ظرف ها را آب کشيد. هميشه در کارهای خانه کمکم می کرد.

منبع:هزار از بيست، ص۹۶

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ خرداد ۱۳۹۹، ساعت ۲۱:۵۶
سطر ۳۳:		سطر ۳۳:
	[[رده: شهدای دفاع مقدس]]		[[رده: شهدای دفاع مقدس]]
	[[رده: شهدای ایران]]		[[رده: شهدای ایران]]
		+	==کدگزاری==
		+	jabe

@@ سطر ۹: / سطر ۹: @@
 *اهمیت به تربیت
-روی حجاب حساس بود ولي با جونم و قربونت برم با بچه ها حرف می زد.
+روی [[حجاب]] حساس بود ولي با جونم و قربونت برم با بچه ها حرف می زد.
 وقتی فاطمه بعد از اولين سال تکليف، چادر سر کرد ، کلی برايش ذوق کرد. چند بار بوسيدش و گفت:
 "قربونت برم. اينو که سرت کنی خيلی بهت مياد."
 وقتی زهرای شش، هفت ساله روسری سر می کرد، بغلش می کرد و می گفت: "عزيزم! اگه اينطوری باشی خیلی قشنگ تره."
-برای نماز هم که می خواست به بچه ها سفارش کند، می گفت:"باباجون سعی کنين نمازتونو اول وقت بخونين، ثوابش بيشتره.
+برای [[نماز]] هم که می خواست به بچه ها سفارش کند، می گفت:"باباجون سعی کنين نمازتونو اول وقت بخونين، ثوابش بيشتره.
 خودش هم نماز اول وقتش ترک نمی شد."<ref>هزار از بيست، ص۸۷</ref>
@@ سطر ۲۳: / سطر ۲۳: @@
 تا وقتی در خانه بود اگر خودم کنارش نبودم حتی چايی هم نمی خورد. می گفت: "بيا بشين پيش من تا منم چايی ام را بخورم."
 دوست داشت وقتی در خانه است همه اش کنارش باشم. اگر هم مشغول کاری بودم می آمد کمکم...<ref>هزار از بيست، ص66</ref>
 ==پانویس==

@@ سطر ۱۷: / سطر ۱۷: @@
 خودش هم نماز اول وقتش ترک نمی شد."<ref>هزار از بيست، ص۸۷</ref>
+پنج شنبه و جمعه که می دانستم ديگر خانه است، همه جا را مرتب می کردم و غذا را آن طور می پختم که برای مهمان درست می کنند و کلی وقت صرفش مي کردم و بعد هم با تزيين و مخلفات می آوردم توی سفره برای مهمان آخر هفته ام...
+بعضی وقتها تلفنی خبر می داد که ديرتر می آيد. من هم غذای بچه ها را می دادم و گاهی تا ساعت 4 يا5 ناهار نخورده منتظرش می ماندم تا بيايد و با هم ناهار بخوريم.
+تا وقتی در خانه بود اگر خودم کنارش نبودم حتی چايی هم نمی خورد. می گفت: "بيا بشين پيش من تا منم چايی ام را بخورم."

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ آذر ۱۳۹۸، ساعت ۱۹:۳۷
سطر ۶:		سطر ۶:
	با آهنگ خاصی در گوشم گفت: "يک.... دو.... سه" هر چه قلقلکم داد از سر جايم تکان نخوردم و فقط خنديدم. خودش هم خيلی خنديد. آخر سر با طرف راست بدنش بهم تنه زد. يک جورايی هولم داد و گفت: "برو اون طرف، می خوام آب بکشم."		با آهنگ خاصی در گوشم گفت: "يک.... دو.... سه" هر چه قلقلکم داد از سر جايم تکان نخوردم و فقط خنديدم. خودش هم خيلی خنديد. آخر سر با طرف راست بدنش بهم تنه زد. يک جورايی هولم داد و گفت: "برو اون طرف، می خوام آب بکشم."
	به زور خودش را کنارم جا داد و همه ظرف ها را آب کشيد. هميشه در کارهای خانه کمکم می کرد.<ref>هزار از بيست، ص۹۶</ref>		به زور خودش را کنارم جا داد و همه ظرف ها را آب کشيد. هميشه در کارهای خانه کمکم می کرد.<ref>هزار از بيست، ص۹۶</ref>
		+
		+	*اهمیت به تربیت
		+
		+	روی حجاب حساس بود ولي با جونم و قربونت برم با بچه ها حرف می زد.
		+	وقتی فاطمه بعد از اولين سال تکليف، چادر سر کرد ، کلی برايش ذوق کرد. چند بار بوسيدش و گفت:
		+	"قربونت برم. اينو که سرت کنی خيلی بهت مياد."
		+
		+	وقتی زهرای شش، هفت ساله روسری سر می کرد، بغلش می کرد و می گفت: "عزيزم! اگه اينطوری باشی خیلی قشنگ تره."
		+	برای نماز هم که می خواست به بچه ها سفارش کند، می گفت:"باباجون سعی کنين نمازتونو اول وقت بخونين، ثوابش بيشتره.
		+	خودش هم نماز اول وقتش ترک نمی شد."<ref>هزار از بيست، ص۸۷</ref>
		+
		+
		+
		+

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ آبان ۱۳۹۸، ساعت ۱۷:۲۸
سطر ۱۱:		سطر ۱۱:
	==پانویس==		==پانویس==
	<references/>		<references/>
		+
		+
		+	== رده‌ها ==
		+	{{ترتیب‌پیش‌فرض:حاج_رضا_کریمی}}
		+	[[رده: شهدا]]
		+	[[رده: شهدای دفاع مقدس]]
		+	[[رده: شهدای ایران]]

@@ سطر ۵: / سطر ۵: @@
 سر ظرفشويی بودم. آمد و ايستاد پشت سرم. اين جور وقتها می دانستم که برای چه آمده... خودم را محکم گرفتم.
 با آهنگ خاصی در گوشم گفت: "يک.... دو.... سه" هر چه قلقلکم داد از سر جايم تکان نخوردم و فقط خنديدم. خودش هم خيلی خنديد. آخر سر با طرف راست بدنش بهم تنه زد. يک جورايی هولم داد و گفت: "برو اون طرف، می خوام آب بکشم."
-به زور خودش را کنارم جا داد و همه ظرف ها را آب کشيد. هميشه در کارهای خانه کمکم می کرد.
+به زور خودش را کنارم جا داد و همه ظرف ها را آب کشيد. هميشه در کارهای خانه کمکم می کرد.<ref>هزار از بيست، ص۹۶</ref>
-منبع:هزار از بيست، ص۹۶