شهیدابراهیم فرح زادی - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Shamirzae9711 در ‏۸ مرداد ۱۳۹۸، ساعت ۰۹:۵۴

2019-07-30T09:54:17Z

Salehi98: Salehi98 صفحهٔ شهید ابراهیم فرح زادی را به شهیدابراهیم فرح زادی منتقل کرد

2019-07-29T15:29:11Z

Salehi98 صفحهٔ شهید ابراهیم فرح زادی را به شهیدابراهیم فرح زادی منتقل کرد

Kolahkaj9706 در ‏۲۹ مهر ۱۳۹۷، ساعت ۱۶:۳۹

2018-10-21T16:39:43Z

Kolahkaj9706 در ‏۱۰ مهر ۱۳۹۷، ساعت ۱۸:۴۷

2018-10-02T18:47:43Z

Kolahkaj9706 در ‏۹ مهر ۱۳۹۷، ساعت ۲۰:۲۴

2018-10-01T20:24:14Z

Arameshi9706 در ‏۲۹ شهریور ۱۳۹۷، ساعت ۱۸:۱۶

2018-09-20T18:16:51Z

Mehtari9705: صفحه‌ای جدید حاوی «شهید ابراهیم فرح زادی تاریخ تولد :1338/10/21 تاریخ شهادت : 1361/01/02 محل شهادت : نامشخص...» ایجاد کرد

2018-09-13T17:13:02Z

صفحه‌ای جدید حاوی «شهید ابراهیم فرح زادی تاریخ تولد :1338/10/21 تاریخ شهادت : 1361/01/02 محل شهادت : نامشخص...» ایجاد کرد

صفحهٔ جدید

شهید ابراهیم فرح زادی
تاریخ تولد :1338/10/21
تاریخ شهادت : 1361/01/02
محل شهادت : نامشخص
محل آرامگاه :تهران - شمیرانات - امامزاده ابوطالب (ع)- فرحزاد

زندگینامه
بسمه تعالی زندگی‌نامه شهید ابراهیم در سال 1338 در دهکده‌ی فرحزاد چشم به جهان گشود. از همان کودکی بچه‌ای هوشیار و با ایمان بود. از سن 9 الی 10 سالگی ابراهیم نماز را با والدینش اقامه می‌کرد. وی در مجالس سوگواری حضرت سیدالشهدا امام حسین(ع) حضوری پررنگ و تأثیرگذار داشت. ابراهیم یکبار در کودکی داخل چاهی که بسیار عمیق افتاد. مادرش نجات او را با نذر و نیاز از حضرت ابوالفضل گرفت. در سال 1357 که ملت شهید‌پرور ایران مبارزه‌ی حق‌طلبانه‌‌ی خود را علیه شاه و همدستان آمریکایی‌اش گسترش دادند، ابراهیم نیز به تبعیت از ملت حق‌طلب ایران فعالیت‌های سیاسی خود را ‌آشکارا ابراز کرد. در تمام تظاهرات و اعتراضات شرکت می‌کرد. و هربار که سالم وبدون گزند از تظاهرات به خانه باز می‌گشت، مأیوسانه می‌گفت: من سعادت ندارم که در راه دین و اسلام شهید شوم. در روزهایی که رژیم طاغوتی شاه سایه‌ی شوم خفقان را بر سر مردم و کشور افکنده بود و جوانان رزمنده و با ایمان ما را در زندان‌های خود زیر شکنجه ‌ شهید می‌کرد، جوانان مبارزی همچون ابراهیم‌ها در بیرون از زندان به اعتراض و مخالفت خود علیه طاغوت ادامه می‌دادند. یکبار که ابراهیم داشت اعلامیه‌های امام را پخش می‌‌کرد، مامورین ساواک بمنظور دستگیری، او را تعقیب کردند. ابراهیم موفق به فرار شد و رد پایی از او پیدا نکردند. همیشه با چنان ذوق و شوقی از امام خمینی سخن می‌گفت که همه را مجذوب سخنان خود می‌کرد. در سال 1359 که رژیم عراق جنگ تحمیلی را شروع کرد ابراهیم هم به سربازی رفت. روزی که می‌خواست عازم جبهه‌های حق بر علیه باطل شود، هنگام خداحافظی از پدرش پرسید: آیا راضی هستی به جبهه بروم ؟ پدش مثل تمامی پدران رزمنده‌ها با افتخار فرزندش را در آغوش گرفت و گفت :پسرم خدمت کردن به اسلام تنها افتخار من است. تنها گواه این ادعا هم اینست که تو به جبهه بروی و اگر خواست خدا بود در این راه نیز شهید شوی. برو پسرم خدا به همراهت. ابراهیم نیز گفت انشاالله که یا با پیروزی اسلام از جبهه بر‌می‌گردم . اگر خدا ا افتخار شهادت را به من بدهد، آن‌گاه به آرزوی دیرینه‌ی خودم می‌رسم. از آنجایی که به امید شهید شدن در راه حق به جبهه جنگ شتافته بود در تاریخ ‌ 30/10/1367 به شهادت می‌رسد. گویا ابراهیم از شهادت خود خبر داشت. او به یکی از ‌ دوستانش گفته بود، که محله‌ی فرحزاد تا به حال 2 شهید داده‌است. من نیز سومین شهید هستم . دو روز قبل از شهادتش غسل شهادت می‌کند و در حمله‌ی فخر‌المبین با رمز یا زهرا(س) به شهادت می‌رسد. از آرمان‌های شهید والامقام این بود: که ملت شهید پرور ایران همگام با رزمندگان راه شهدا را ادامه بدهند و نهضت خمینی کبیر را به انقلاب حضرت مهدی(عج) پیوند دهند. روحش شاد و یادش گرامی باد
منبع: سایت شهدای ارتش
http://www.ajashohada.ir/home/martyrdetails/20144

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-شهید ابراهیم فرح زادی
+[[شهید]] [[ابراهیم فرح زادی]]
-تاریخ تولد :1338/10/21
+تاریخ تولد :[[1338/10/21]]
-تاریخ شهادت : 1361/01/02
+تاریخ شهادت : [[1361/01/02]]
 محل شهادت : نامشخص
-محل آرامگاه :تهران - شمیرانات - امامزاده ابوطالب (ع)- فرحزاد
+محل آرامگاه :تهران - شمیرانات - [[امامزاده ابوطالب (ع)]]- فرحزاد
 ==زندگینامه==
-بسمه تعالی زندگی‌نامه شهید ابراهیم در سال 1338 در دهکده‌ی فرحزاد چشم به جهان گشود. از همان کودکی بچه‌ای هوشیار و با ایمان بود. از سن 9 الی 10 سالگی ابراهیم نماز را با والدینش اقامه می‌کرد. وی در مجالس سوگواری حضرت سیدالشهدا امام حسین(ع) حضوری پررنگ و تأثیرگذار داشت. ابراهیم یکبار در کودکی داخل چاهی که بسیار عمیق افتاد. مادرش نجات او را با نذر و نیاز از حضرت ابوالفضل گرفت. در سال 1357 که ملت شهید‌پرور ایران مبارزه‌ی حق‌طلبانه‌‌ی خود را علیه شاه و همدستان آمریکایی‌اش گسترش دادند، ابراهیم نیز به تبعیت از ملت حق‌طلب ایران فعالیت‌های سیاسی خود را ‌آشکارا ابراز کرد. در تمام تظاهرات و اعتراضات شرکت می‌کرد. و هربار که سالم وبدون گزند از تظاهرات به خانه باز می‌گشت، مأیوسانه می‌گفت: من سعادت ندارم که در راه دین و اسلام شهید شوم. در روزهایی که رژیم طاغوتی شاه سایه‌ی شوم خفقان را بر سر مردم و کشور افکنده بود و جوانان رزمنده و با ایمان ما را در زندان‌های خود زیر شکنجه ‌ شهید می‌کرد، جوانان مبارزی همچون ابراهیم‌ها در بیرون از زندان به اعتراض و مخالفت خود علیه طاغوت ادامه می‌دادند. یکبار که ابراهیم داشت اعلامیه‌های امام را پخش می‌‌کرد، مامورین ساواک بمنظور دستگیری، او را تعقیب کردند. ابراهیم موفق به فرار شد و رد پایی از او پیدا نکردند. همیشه با چنان ذوق و شوقی از امام خمینی سخن می‌گفت که همه را مجذوب سخنان خود می‌کرد. در سال 1359 که رژیم عراق جنگ تحمیلی را شروع کرد ابراهیم هم به سربازی رفت. روزی که می‌خواست عازم جبهه‌های حق بر علیه باطل شود، هنگام خداحافظی از پدرش پرسید: آیا راضی هستی به جبهه بروم ؟ پدش مثل تمامی پدران رزمنده‌ها با افتخار فرزندش را در آغوش گرفت و گفت :پسرم خدمت کردن به اسلام تنها افتخار من است. تنها گواه این ادعا هم اینست که تو به جبهه بروی و اگر خواست خدا بود در این راه نیز شهید شوی. برو پسرم خدا به همراهت. ابراهیم نیز گفت انشاالله که یا با پیروزی اسلام از جبهه بر‌می‌گردم . اگر خدا ا افتخار شهادت را به من بدهد، آن‌گاه به آرزوی دیرینه‌ی خودم می‌رسم. از آنجایی که به امید شهید شدن در راه حق به جبهه جنگ شتافته بود در تاریخ ‌ 30/10/1367 به شهادت می‌رسد. گویا ابراهیم از شهادت خود خبر داشت. او به یکی از ‌ دوستانش گفته بود، که محله‌ی فرحزاد تا به حال 2 شهید داده‌است. من نیز سومین شهید هستم . دو روز قبل از شهادتش غسل شهادت می‌کند و در حمله‌ی فخر‌المبین با رمز یا زهرا(س) به شهادت می‌رسد. از آرمان‌های شهید والامقام این بود: که ملت شهید پرور ایران همگام با رزمندگان راه شهدا را ادامه بدهند و نهضت خمینی کبیر را به انقلاب حضرت مهدی(عج) پیوند دهند. روحش شاد و یادش گرامی باد <ref>[http://www.ajashohada.ir/home/martyrdetails/20144سایت شهدای ارتش]</ref>
+بسمه تعالی زندگی‌نامه شهید ابراهیم در سال 1338 در دهکده‌ی فرحزاد چشم به جهان گشود. از همان کودکی بچه‌ای هوشیار و با ایمان بود. از سن 9 الی 10 سالگی ابراهیم نماز را با والدینش اقامه می‌کرد. وی در مجالس سوگواری حضرت سیدالشهدا امام حسین(ع) حضوری پررنگ و تأثیرگذار داشت. ابراهیم یکبار در کودکی داخل چاهی که بسیار عمیق بود افتاد. مادرش نجات او را با نذر و نیاز از حضرت ابوالفضل گرفت. در سال 1357 که ملت شهید‌پرور [[ایران]] مبارزه‌ی حق‌طلبانه‌‌ی خود را علیه شاه و همدستان آمریکایی‌اش گسترش دادند، ابراهیم نیز به تبعیت از ملت حق‌طلب ایران فعالیت‌های سیاسی خود را ‌آشکارا ابراز کرد. در تمام تظاهرات و اعتراضات شرکت می‌کرد. و هربار که سالم وبدون گزند از تظاهرات به خانه باز می‌گشت، مأیوسانه می‌گفت: من سعادت ندارم که در راه دین و اسلام [[شهید]] شوم. در روزهایی که رژیم طاغوتی شاه سایه‌ی شوم خفقان را بر سر مردم و کشور افکنده بود و جوانان رزمنده و با ایمان ما را در زندان‌های خود زیر شکنجه ‌ شهید می‌کرد، جوانان مبارزی همچون ابراهیم‌ها در بیرون از زندان به اعتراض و مخالفت خود علیه طاغوت ادامه می‌دادند. یکبار که ابراهیم داشت اعلامیه‌های امام را پخش می‌‌کرد، مامورین ساواک بمنظور دستگیری، او را تعقیب کردند. ابراهیم موفق به فرار شد و رد پایی از او پیدا نکردند. همیشه با چنان ذوق و شوقی از امام خمینی سخن می‌گفت که همه را مجذوب سخنان خود می‌کرد. در سال 1359 که رژیم [[عراق]] جنگ تحمیلی را شروع کرد ابراهیم هم به سربازی رفت. روزی که می‌خواست عازم جبهه‌های حق بر علیه باطل شود، هنگام خداحافظی از پدرش پرسید: آیا راضی هستی به جبهه بروم ؟ پدش مثل تمامی پدران رزمنده‌ها با افتخار فرزندش را در آغوش گرفت و گفت :پسرم خدمت کردن به اسلام تنها افتخار من است. تنها گواه این ادعا هم اینست که تو به جبهه بروی و اگر خواست خدا بود در این راه نیز شهید شوی. برو پسرم خدا به همراهت. ابراهیم نیز گفت انشاالله که یا با پیروزی اسلام از جبهه بر‌می‌گردم . اگر خدا  افتخار [[شهادت]] را به من بدهد، آن‌گاه به آرزوی دیرینه‌ی خودم می‌رسم. از آنجایی که به امید شهید شدن در راه حق به جبهه جنگ شتافته بود در تاریخ ‌ 30/10/1367 به شهادت می‌رسد. گویا ابراهیم از شهادت خود خبر داشت. او به یکی از ‌ دوستانش گفته بود، که محله‌ی فرحزاد تا به حال 2 شهید داده‌است. من نیز سومین شهید هستم . دو روز قبل از شهادتش غسل شهادت می‌کند و در حمله‌ی [[فخر‌المبین]] با رمز یا زهرا(س) به شهادت می‌رسد. از آرمان‌های شهید والامقام این بود: که ملت شهید پرور ایران همگام با رزمندگان راه شهدا را ادامه بدهند و نهضت خمینی کبیر را به انقلاب حضرت مهدی(عج) پیوند دهند. روحش شاد و یادش گرامی باد <ref>[http://www.ajashohada.ir/home/martyrdetails/20144سایت شهدای ارتش]</ref>
 ==پانویس==
 <references/>

@@ سطر ۸: / سطر ۸: @@
 ==زندگینامه==
-بسمه تعالی زندگی‌نامه شهید ابراهیم در سال 1338 در دهکده‌ی فرحزاد چشم به جهان گشود. از همان کودکی بچه‌ای هوشیار و با ایمان بود. از سن 9 الی 10 سالگی ابراهیم نماز را با والدینش اقامه می‌کرد. وی در مجالس سوگواری حضرت سیدالشهدا امام حسین(ع) حضوری پررنگ و تأثیرگذار داشت. ابراهیم یکبار در کودکی داخل چاهی که بسیار عمیق افتاد. مادرش نجات او را با نذر و نیاز از حضرت ابوالفضل گرفت. در سال 1357 که ملت شهید‌پرور ایران مبارزه‌ی حق‌طلبانه‌‌ی خود را علیه شاه و همدستان آمریکایی‌اش گسترش دادند، ابراهیم نیز به تبعیت از ملت حق‌طلب ایران فعالیت‌های سیاسی خود را ‌آشکارا ابراز کرد. در تمام تظاهرات و اعتراضات شرکت می‌کرد. و هربار که سالم وبدون گزند از تظاهرات به خانه باز می‌گشت، مأیوسانه می‌گفت: من سعادت ندارم که در راه دین و اسلام شهید شوم. در روزهایی که رژیم طاغوتی شاه سایه‌ی شوم خفقان را بر سر مردم و کشور افکنده بود و جوانان رزمنده و با ایمان ما را در زندان‌های خود زیر شکنجه ‌ شهید می‌کرد، جوانان مبارزی همچون ابراهیم‌ها در بیرون از زندان به اعتراض و مخالفت خود علیه طاغوت ادامه می‌دادند. یکبار که ابراهیم داشت اعلامیه‌های امام را پخش می‌‌کرد، مامورین ساواک بمنظور دستگیری، او را تعقیب کردند. ابراهیم موفق به فرار شد و رد پایی از او پیدا نکردند. همیشه با چنان ذوق و شوقی از امام خمینی سخن می‌گفت که همه را مجذوب سخنان خود می‌کرد. در سال 1359 که رژیم عراق جنگ تحمیلی را شروع کرد ابراهیم هم به سربازی رفت. روزی که می‌خواست عازم جبهه‌های حق بر علیه باطل شود، هنگام خداحافظی از پدرش پرسید: آیا راضی هستی به جبهه بروم ؟ پدش مثل تمامی پدران رزمنده‌ها با افتخار فرزندش را در آغوش گرفت و گفت :پسرم خدمت کردن به اسلام تنها افتخار من است. تنها گواه این ادعا هم اینست که تو به جبهه بروی و اگر خواست خدا بود در این راه نیز شهید شوی. برو پسرم خدا به همراهت. ابراهیم نیز گفت انشاالله که یا با پیروزی اسلام از جبهه بر‌می‌گردم . اگر خدا ا افتخار شهادت را به من بدهد، آن‌گاه به آرزوی دیرینه‌ی خودم می‌رسم. از آنجایی که به امید شهید شدن در راه حق به جبهه جنگ شتافته بود در تاریخ ‌ 30/10/1367 به شهادت می‌رسد. گویا ابراهیم از شهادت خود خبر داشت. او به یکی از ‌ دوستانش گفته بود، که محله‌ی فرحزاد تا به حال 2 شهید داده‌است. من نیز سومین شهید هستم . دو روز قبل از شهادتش غسل شهادت می‌کند و در حمله‌ی فخر‌المبین با رمز یا زهرا(س) به شهادت می‌رسد. از آرمان‌های شهید والامقام این بود: که ملت شهید پرور ایران همگام با رزمندگان راه شهدا را ادامه بدهند و نهضت خمینی کبیر را به انقلاب حضرت مهدی(عج) پیوند دهند. روحش شاد و یادش گرامی باد <ref>[http://www.ajashohada.ir/home/martyrdetails/20144 سایت شهدای ارتش]</ref>
+بسمه تعالی زندگی‌نامه شهید ابراهیم در سال 1338 در دهکده‌ی فرحزاد چشم به جهان گشود. از همان کودکی بچه‌ای هوشیار و با ایمان بود. از سن 9 الی 10 سالگی ابراهیم نماز را با والدینش اقامه می‌کرد. وی در مجالس سوگواری حضرت سیدالشهدا امام حسین(ع) حضوری پررنگ و تأثیرگذار داشت. ابراهیم یکبار در کودکی داخل چاهی که بسیار عمیق افتاد. مادرش نجات او را با نذر و نیاز از حضرت ابوالفضل گرفت. در سال 1357 که ملت شهید‌پرور ایران مبارزه‌ی حق‌طلبانه‌‌ی خود را علیه شاه و همدستان آمریکایی‌اش گسترش دادند، ابراهیم نیز به تبعیت از ملت حق‌طلب ایران فعالیت‌های سیاسی خود را ‌آشکارا ابراز کرد. در تمام تظاهرات و اعتراضات شرکت می‌کرد. و هربار که سالم وبدون گزند از تظاهرات به خانه باز می‌گشت، مأیوسانه می‌گفت: من سعادت ندارم که در راه دین و اسلام شهید شوم. در روزهایی که رژیم طاغوتی شاه سایه‌ی شوم خفقان را بر سر مردم و کشور افکنده بود و جوانان رزمنده و با ایمان ما را در زندان‌های خود زیر شکنجه ‌ شهید می‌کرد، جوانان مبارزی همچون ابراهیم‌ها در بیرون از زندان به اعتراض و مخالفت خود علیه طاغوت ادامه می‌دادند. یکبار که ابراهیم داشت اعلامیه‌های امام را پخش می‌‌کرد، مامورین ساواک بمنظور دستگیری، او را تعقیب کردند. ابراهیم موفق به فرار شد و رد پایی از او پیدا نکردند. همیشه با چنان ذوق و شوقی از امام خمینی سخن می‌گفت که همه را مجذوب سخنان خود می‌کرد. در سال 1359 که رژیم عراق جنگ تحمیلی را شروع کرد ابراهیم هم به سربازی رفت. روزی که می‌خواست عازم جبهه‌های حق بر علیه باطل شود، هنگام خداحافظی از پدرش پرسید: آیا راضی هستی به جبهه بروم ؟ پدش مثل تمامی پدران رزمنده‌ها با افتخار فرزندش را در آغوش گرفت و گفت :پسرم خدمت کردن به اسلام تنها افتخار من است. تنها گواه این ادعا هم اینست که تو به جبهه بروی و اگر خواست خدا بود در این راه نیز شهید شوی. برو پسرم خدا به همراهت. ابراهیم نیز گفت انشاالله که یا با پیروزی اسلام از جبهه بر‌می‌گردم . اگر خدا ا افتخار شهادت را به من بدهد، آن‌گاه به آرزوی دیرینه‌ی خودم می‌رسم. از آنجایی که به امید شهید شدن در راه حق به جبهه جنگ شتافته بود در تاریخ ‌ 30/10/1367 به شهادت می‌رسد. گویا ابراهیم از شهادت خود خبر داشت. او به یکی از ‌ دوستانش گفته بود، که محله‌ی فرحزاد تا به حال 2 شهید داده‌است. من نیز سومین شهید هستم . دو روز قبل از شهادتش غسل شهادت می‌کند و در حمله‌ی فخر‌المبین با رمز یا زهرا(س) به شهادت می‌رسد. از آرمان‌های شهید والامقام این بود: که ملت شهید پرور ایران همگام با رزمندگان راه شهدا را ادامه بدهند و نهضت خمینی کبیر را به انقلاب حضرت مهدی(عج) پیوند دهند. روحش شاد و یادش گرامی باد <ref>[http://www.ajashohada.ir/home/martyrdetails/20144سایت شهدای ارتش]</ref>
 ==پانویس==
 <references/>

@@ سطر ۸: / سطر ۸: @@
 ==زندگینامه==
-بسمه تعالی زندگی‌نامه شهید ابراهیم در سال 1338 در دهکده‌ی فرحزاد چشم به جهان گشود. از همان کودکی بچه‌ای هوشیار و با ایمان بود. از سن 9 الی 10 سالگی ابراهیم نماز را با والدینش اقامه می‌کرد. وی در مجالس سوگواری حضرت سیدالشهدا امام حسین(ع) حضوری پررنگ و تأثیرگذار داشت. ابراهیم یکبار در کودکی داخل چاهی که بسیار عمیق افتاد. مادرش نجات او را با نذر و نیاز از حضرت ابوالفضل گرفت. در سال 1357 که ملت شهید‌پرور ایران مبارزه‌ی حق‌طلبانه‌‌ی خود را علیه شاه و همدستان آمریکایی‌اش گسترش دادند، ابراهیم نیز به تبعیت از ملت حق‌طلب ایران فعالیت‌های سیاسی خود را ‌آشکارا ابراز کرد. در تمام تظاهرات و اعتراضات شرکت می‌کرد. و هربار که سالم وبدون گزند از تظاهرات به خانه باز می‌گشت، مأیوسانه می‌گفت: من سعادت ندارم که در راه دین و اسلام شهید شوم. در روزهایی که رژیم طاغوتی شاه سایه‌ی شوم خفقان را بر سر مردم و کشور افکنده بود و جوانان رزمنده و با ایمان ما را در زندان‌های خود زیر شکنجه ‌ شهید می‌کرد، جوانان مبارزی همچون ابراهیم‌ها در بیرون از زندان به اعتراض و مخالفت خود علیه طاغوت ادامه می‌دادند. یکبار که ابراهیم داشت اعلامیه‌های امام را پخش می‌‌کرد، مامورین ساواک بمنظور دستگیری، او را تعقیب کردند. ابراهیم موفق به فرار شد و رد پایی از او پیدا نکردند. همیشه با چنان ذوق و شوقی از امام خمینی سخن می‌گفت که همه را مجذوب سخنان خود می‌کرد. در سال 1359 که رژیم عراق جنگ تحمیلی را شروع کرد ابراهیم هم به سربازی رفت. روزی که می‌خواست عازم جبهه‌های حق بر علیه باطل شود، هنگام خداحافظی از پدرش پرسید: آیا راضی هستی به جبهه بروم ؟ پدش مثل تمامی پدران رزمنده‌ها با افتخار فرزندش را در آغوش گرفت و گفت :پسرم خدمت کردن به اسلام تنها افتخار من است. تنها گواه این ادعا هم اینست که تو به جبهه بروی و اگر خواست خدا بود در این راه نیز شهید شوی. برو پسرم خدا به همراهت. ابراهیم نیز گفت انشاالله که یا با پیروزی اسلام از جبهه بر‌می‌گردم . اگر خدا ا افتخار شهادت را به من بدهد، آن‌گاه به آرزوی دیرینه‌ی خودم می‌رسم. از آنجایی که به امید شهید شدن در راه حق به جبهه جنگ شتافته بود در تاریخ ‌ 30/10/1367 به شهادت می‌رسد. گویا ابراهیم از شهادت خود خبر داشت. او به یکی از ‌ دوستانش گفته بود، که محله‌ی فرحزاد تا به حال 2 شهید داده‌است. من نیز سومین شهید هستم . دو روز قبل از شهادتش غسل شهادت می‌کند و در حمله‌ی فخر‌المبین با رمز یا زهرا(س) به شهادت می‌رسد. از آرمان‌های شهید والامقام این بود: که ملت شهید پرور ایران همگام با رزمندگان راه شهدا را ادامه بدهند و نهضت خمینی کبیر را به انقلاب حضرت مهدی(عج) پیوند دهند. روحش شاد و یادش گرامی باد <ref>سایت شهدای ارتش</ref>
+بسمه تعالی زندگی‌نامه شهید ابراهیم در سال 1338 در دهکده‌ی فرحزاد چشم به جهان گشود. از همان کودکی بچه‌ای هوشیار و با ایمان بود. از سن 9 الی 10 سالگی ابراهیم نماز را با والدینش اقامه می‌کرد. وی در مجالس سوگواری حضرت سیدالشهدا امام حسین(ع) حضوری پررنگ و تأثیرگذار داشت. ابراهیم یکبار در کودکی داخل چاهی که بسیار عمیق افتاد. مادرش نجات او را با نذر و نیاز از حضرت ابوالفضل گرفت. در سال 1357 که ملت شهید‌پرور ایران مبارزه‌ی حق‌طلبانه‌‌ی خود را علیه شاه و همدستان آمریکایی‌اش گسترش دادند، ابراهیم نیز به تبعیت از ملت حق‌طلب ایران فعالیت‌های سیاسی خود را ‌آشکارا ابراز کرد. در تمام تظاهرات و اعتراضات شرکت می‌کرد. و هربار که سالم وبدون گزند از تظاهرات به خانه باز می‌گشت، مأیوسانه می‌گفت: من سعادت ندارم که در راه دین و اسلام شهید شوم. در روزهایی که رژیم طاغوتی شاه سایه‌ی شوم خفقان را بر سر مردم و کشور افکنده بود و جوانان رزمنده و با ایمان ما را در زندان‌های خود زیر شکنجه ‌ شهید می‌کرد، جوانان مبارزی همچون ابراهیم‌ها در بیرون از زندان به اعتراض و مخالفت خود علیه طاغوت ادامه می‌دادند. یکبار که ابراهیم داشت اعلامیه‌های امام را پخش می‌‌کرد، مامورین ساواک بمنظور دستگیری، او را تعقیب کردند. ابراهیم موفق به فرار شد و رد پایی از او پیدا نکردند. همیشه با چنان ذوق و شوقی از امام خمینی سخن می‌گفت که همه را مجذوب سخنان خود می‌کرد. در سال 1359 که رژیم عراق جنگ تحمیلی را شروع کرد ابراهیم هم به سربازی رفت. روزی که می‌خواست عازم جبهه‌های حق بر علیه باطل شود، هنگام خداحافظی از پدرش پرسید: آیا راضی هستی به جبهه بروم ؟ پدش مثل تمامی پدران رزمنده‌ها با افتخار فرزندش را در آغوش گرفت و گفت :پسرم خدمت کردن به اسلام تنها افتخار من است. تنها گواه این ادعا هم اینست که تو به جبهه بروی و اگر خواست خدا بود در این راه نیز شهید شوی. برو پسرم خدا به همراهت. ابراهیم نیز گفت انشاالله که یا با پیروزی اسلام از جبهه بر‌می‌گردم . اگر خدا ا افتخار شهادت را به من بدهد، آن‌گاه به آرزوی دیرینه‌ی خودم می‌رسم. از آنجایی که به امید شهید شدن در راه حق به جبهه جنگ شتافته بود در تاریخ ‌ 30/10/1367 به شهادت می‌رسد. گویا ابراهیم از شهادت خود خبر داشت. او به یکی از ‌ دوستانش گفته بود، که محله‌ی فرحزاد تا به حال 2 شهید داده‌است. من نیز سومین شهید هستم . دو روز قبل از شهادتش غسل شهادت می‌کند و در حمله‌ی فخر‌المبین با رمز یا زهرا(س) به شهادت می‌رسد. از آرمان‌های شهید والامقام این بود: که ملت شهید پرور ایران همگام با رزمندگان راه شهدا را ادامه بدهند و نهضت خمینی کبیر را به انقلاب حضرت مهدی(عج) پیوند دهند. روحش شاد و یادش گرامی باد <ref>[http://www.ajashohada.ir/home/martyrdetails/20144 سایت شهدای ارتش]</ref>
 ==پانویس==
 <references/>

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۷ مرداد ۱۳۹۸، ساعت ۱۵:۲۹
(بدون تفاوت)