شهیداحمد حبیبی متولد سال1345 - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Salehi98: Salehi98 صفحهٔ شهید احمد حبیبی متولد سال1345 را به شهیداحمد حبیبی متولد سال1345 منتقل کرد

2019-09-23T10:07:03Z

Salehi98 صفحهٔ شهید احمد حبیبی متولد سال1345 را به شهیداحمد حبیبی متولد سال1345 منتقل کرد

Heydari9711: /* زندگی نامه */

2019-05-23T21:59:18Z

‏زندگی نامه

Heydari9711 در ‏۲ خرداد ۱۳۹۸، ساعت ۲۱:۵۸

2019-05-23T21:58:55Z

Bazi9802 در ‏۲ خرداد ۱۳۹۸، ساعت ۲۱:۲۱

2019-05-23T21:21:33Z

Hoseininasab9802 در ‏۱ خرداد ۱۳۹۸، ساعت ۰۸:۰۹

2019-05-22T08:09:34Z

Mirdadi9705 در ‏۱ خرداد ۱۳۹۸، ساعت ۰۶:۳۵

2019-05-22T06:35:26Z

Bagheri9711: صفحه‌ای جدید حاوی «شهید احمد حبیبی تاریخ تولد :1345/01/01 تاریخ شهادت : 1365/01/21 محل شهادت : نامشخص محل...» ایجاد کرد

2019-05-22T04:39:30Z

صفحه‌ای جدید حاوی «شهید احمد حبیبی تاریخ تولد :1345/01/01 تاریخ شهادت : 1365/01/21 محل شهادت : نامشخص محل...» ایجاد کرد

صفحهٔ جدید

شهید احمد حبیبی

تاریخ تولد :1345/01/01

تاریخ شهادت : 1365/01/21

محل شهادت : نامشخص

محل آرامگاه :فارس - آباده – اباده

زندگی نامه: در یکی از روزهای بهاری سال 1345 شمسی وقتی ماه مبارک شعبان می خواست جایش را به ماه رمضان بدهد خانه غلامعلی در شهرستان آباده غرق در شادی شد و احمد پای در دایره زندگی دنیایی گذاشت احمد به هفت سالگی رسید و چند سال اول دوره کودکی را در مدرسه سپری کرد و وارد راهنمایی شد و تحصیلاتش را تا دوم راهنمایی ادامه داد روزهای شکوهمند انقلاب پای این جوان متدین را به اجتماع سبز مردم باز کرد انقلاب پیروز شد و گل های زندگی دوباره روییدن را آغاز کردند جنگ که شروع شد دیگر دست و دل احمد به کار نمی رفت و مدام بهانه گیری می کرد اما او هنوز به سن بلوغ جسمی نرسیده بود و راه حضور در جبهه برایش بسته بود کم کم این جوان رشید به ارتش پیوست و خیلی زود از آن یگان پای در سنگر شرف نهاد و به عشق بازی مشغول شد. احمد چندین بار در میان رزم آوران حضوری جانانه یافت و هر بار به لطف خدا سالم به آغوش خانواده بازگشت. مقدر این بود که این مرد ایثار و حماسه بر سر پا بماند و شکوه ایثارش را بهتر به نمایش بگذارد.دوباره بهار،همان بهاری که احمد را آورده بود می خواست او را ببرد فرا رسید و آخرین پرواز پرستوی عاشق انجام شد.احمد این بار عاشقانه تر از همیشه تا دل جبهه های عراق پیش تاخت و شور آفرینی کرد دلش از لطف سرشار شده بود و همه چیز از لحظه ی وصال او گواهی می داد احمد به چیزی جز جان سپردن در کوی معشوق راضی نبود.عملیات که آغاز شد شور و شوقی عجیب همه وجود احمد را درنوردید و عاشق ترش کرد.این رادمرد جبهه ایثار در شب 1365/01/21 پس از جانفشانی عشق آموز پای بر بلندای عرش نهاد و چهره دل آرای معشوق را در میان گرفت و به آرزوی دیرینه اش رسید آری احمد با زمزمه های مسجد زندگی را شروع کرد و با چکاچک آتش جنگ زندگی را وداع گفت و پرچم را به یاران سپرد.احمد با همه دانش اندکش از علوم دنیایی با دریایی از معرفت و چشمه جوشانی از عشق به راهی پای گذاشت که مقتدایش در عاشورای خونین کربلا او را به آن خوانده بود و فریاد هل من ناصر ینصرنی در اعماق جان او جان گرفت.کربلائ ی ان پ ی کر احمد را بر دوش گرفته و در جاری چشمانشان شستشو دادند و او را در گلزار شهدای آباده در آغوش شهیدان جای دادند و باز هم استوار تر در راه شهیدان پای نهادند.

منبع:سایت شهدای ارتش

http://ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/37150

@@ سطر ۱۱: / سطر ۱۱: @@
 ==زندگی نامه==
-در یکی از روزهای بهاری سال 1345 شمسی وقتی ماه مبارک شعبان می خواست جایش را به ماه رمضان بدهد خانه غلامعلی در شهرستان آباده غرق در شادی شد و احمد پای در دایره زندگی دنیایی گذاشت احمد به هفت سالگی رسید و چند سال اول دوره کودکی را در مدرسه سپری کرد و وارد راهنمایی شد و تحصیلاتش را تا دوم راهنمایی ادامه داد روزهای شکوهمند انقلاب پای این جوان متدین را به اجتماع سبز مردم باز کرد انقلاب پیروز شد و گل های زندگی دوباره روییدن را آغاز کردند [[جنگ]] که شروع شد دیگر دست و دل احمد به کار نمی رفت و مدام بهانه گیری می کرد اما او هنوز به سن بلوغ جسمی نرسیده بود و راه حضور در جبهه برایش بسته بود کم کم این جوان رشید به [[ارتش]{ پیوست و خیلی زود از آن یگان پای در سنگر شرف نهاد و به عشق بازی مشغول شد. احمد چندین بار در میان رزم آوران حضوری جانانه یافت و هر بار به لطف خدا سالم به آغوش خانواده بازگشت. مقدر این بود که این مرد ایثار و حماسه بر سر پا بماند و شکوه ایثارش را بهتر به نمایش بگذارد.دوباره بهار،همان بهاری که احمد را آورده بود می خواست او را ببرد فرا رسید و آخرین پرواز پرستوی عاشق انجام شد.احمد این بار عاشقانه تر از همیشه تا دل جبهه های [[عراق]] پیش تاخت و شور آفرینی کرد دلش از لطف سرشار شده بود و همه چیز از لحظه ی وصال او گواهی می داد احمد به چیزی جز جان سپردن در کوی معشوق راضی نبود.عملیات که آغاز شد شور و شوقی عجیب همه وجود احمد را درنوردید و عاشق ترش کرد.این رادمرد جبهه ایثار در شب 1365/01/21 پس از جانفشانی عشق آموز پای بر بلندای عرش نهاد و چهره دل آرای معشوق را در میان گرفت و به آرزوی دیرینه اش رسید آری احمد با زمزمه های مسجد زندگی را شروع کرد و با چکاچک آتش جنگ زندگی را وداع گفت و پرچم را به یاران سپرد.احمد با همه دانش اندکش از علوم دنیایی با دریایی از معرفت و چشمه جوشانی از عشق به راهی پای گذاشت که مقتدایش در عاشورای خونین کربلا او را به آن خوانده بود و فریاد هل من ناصر ینصرنی در اعماق جان او جان گرفت.کربلائ ی ان پ ی کر احمد را بر دوش گرفته و در جاری چشمانشان شستشو دادند و او را در گلزار شهدای آباده در آغوش شهیدان جای دادند و باز هم استوار تر در راه شهیدان پای نهادند.<ref>[http://ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/37150 سایت شهدای ارتش]</ref>
+در یکی از روزهای بهاری سال 1345 شمسی وقتی ماه مبارک شعبان می خواست جایش را به ماه رمضان بدهد خانه غلامعلی در شهرستان آباده غرق در شادی شد و احمد پای در دایره زندگی دنیایی گذاشت احمد به هفت سالگی رسید و چند سال اول دوره کودکی را در مدرسه سپری کرد و وارد راهنمایی شد و تحصیلاتش را تا دوم راهنمایی ادامه داد روزهای شکوهمند انقلاب پای این جوان متدین را به اجتماع سبز مردم باز کرد انقلاب پیروز شد و گل های زندگی دوباره روییدن را آغاز کردند [[جنگ]] که شروع شد دیگر دست و دل احمد به کار نمی رفت و مدام بهانه گیری می کرد اما او هنوز به سن بلوغ جسمی نرسیده بود و راه حضور در جبهه برایش بسته بود کم کم این جوان رشید به [[ارتش]] پیوست و خیلی زود از آن یگان پای در سنگر شرف نهاد و به عشق بازی مشغول شد. احمد چندین بار در میان رزم آوران حضوری جانانه یافت و هر بار به لطف خدا سالم به آغوش خانواده بازگشت. مقدر این بود که این مرد ایثار و حماسه بر سر پا بماند و شکوه ایثارش را بهتر به نمایش بگذارد.دوباره بهار،همان بهاری که احمد را آورده بود می خواست او را ببرد فرا رسید و آخرین پرواز پرستوی عاشق انجام شد.احمد این بار عاشقانه تر از همیشه تا دل جبهه های [[عراق]] پیش تاخت و شور آفرینی کرد دلش از لطف سرشار شده بود و همه چیز از لحظه ی وصال او گواهی می داد احمد به چیزی جز جان سپردن در کوی معشوق راضی نبود.عملیات که آغاز شد شور و شوقی عجیب همه وجود احمد را درنوردید و عاشق ترش کرد.این رادمرد جبهه ایثار در شب 1365/01/21 پس از جانفشانی عشق آموز پای بر بلندای عرش نهاد و چهره دل آرای معشوق را در میان گرفت و به آرزوی دیرینه اش رسید آری احمد با زمزمه های مسجد زندگی را شروع کرد و با چکاچک آتش جنگ زندگی را وداع گفت و پرچم را به یاران سپرد.احمد با همه دانش اندکش از علوم دنیایی با دریایی از معرفت و چشمه جوشانی از عشق به راهی پای گذاشت که مقتدایش در عاشورای خونین کربلا او را به آن خوانده بود و فریاد هل من ناصر ینصرنی در اعماق جان او جان گرفت.کربلائ ی ان پ ی کر احمد را بر دوش گرفته و در جاری چشمانشان شستشو دادند و او را در گلزار شهدای آباده در آغوش شهیدان جای دادند و باز هم استوار تر در راه شهیدان پای نهادند.<ref>[http://ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/37150 سایت شهدای ارتش]</ref>
-−
 ==پانویس==
 <references />

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-شهید احمد حبیبی
+[[شهیداحمد حبیبی]]
-تاریخ تولد :1345/01/01
+[[تاریخ تولد :1345/01/01]]
-تاریخ شهادت : 1365/01/21
+[[تاریخ شهادت : 1365/01/21]]
 محل شهادت : نامشخص
@@ سطر ۱۱: / سطر ۱۱: @@
 ==زندگی نامه==
-در یکی از روزهای بهاری سال 1345 شمسی وقتی ماه مبارک شعبان می خواست جایش را به ماه رمضان بدهد خانه غلامعلی در شهرستان آباده غرق در شادی شد و احمد پای در دایره زندگی دنیایی گذاشت احمد به هفت سالگی رسید و چند سال اول دوره کودکی را در مدرسه سپری کرد و وارد راهنمایی شد و تحصیلاتش را تا دوم راهنمایی ادامه داد روزهای شکوهمند انقلاب پای این جوان متدین را به اجتماع سبز مردم باز کرد انقلاب پیروز شد و گل های زندگی دوباره روییدن را آغاز کردند جنگ که شروع شد دیگر دست و دل احمد به کار نمی رفت و مدام بهانه گیری می کرد اما او هنوز به سن بلوغ جسمی نرسیده بود و راه حضور در جبهه برایش بسته بود کم کم این جوان رشید به ارتش پیوست و خیلی زود از آن یگان پای در سنگر شرف نهاد و به عشق بازی مشغول شد. احمد چندین بار در میان رزم آوران حضوری جانانه یافت و هر بار به لطف خدا سالم به آغوش خانواده بازگشت. مقدر این بود که این مرد ایثار و حماسه بر سر پا بماند و شکوه ایثارش را بهتر به نمایش بگذارد.دوباره بهار،همان بهاری که احمد را آورده بود می خواست او را ببرد فرا رسید و آخرین پرواز پرستوی عاشق انجام شد.احمد این بار عاشقانه تر از همیشه تا دل جبهه های عراق پیش تاخت و شور آفرینی کرد دلش از لطف سرشار شده بود و همه چیز از لحظه ی وصال او گواهی می داد احمد به چیزی جز جان سپردن در کوی معشوق راضی نبود.عملیات که آغاز شد شور و شوقی عجیب همه وجود احمد را درنوردید و عاشق ترش کرد.این رادمرد جبهه ایثار در شب 1365/01/21 پس از جانفشانی عشق آموز پای بر بلندای عرش نهاد و چهره دل آرای معشوق را در میان گرفت و به آرزوی دیرینه اش رسید آری احمد با زمزمه های مسجد زندگی را شروع کرد و با چکاچک آتش جنگ زندگی را وداع گفت و پرچم را به یاران سپرد.احمد با همه دانش اندکش از علوم دنیایی با دریایی از معرفت و چشمه جوشانی از عشق به راهی پای گذاشت که مقتدایش در عاشورای خونین کربلا او را به آن خوانده بود و فریاد هل من ناصر ینصرنی در اعماق جان او جان گرفت.کربلائ ی ان پ ی کر احمد را بر دوش گرفته و در جاری چشمانشان شستشو دادند و او را در گلزار شهدای آباده در آغوش شهیدان جای دادند و باز هم استوار تر در راه شهیدان پای نهادند.<ref>[http://ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/37150 سایت شهدای ارتش]</ref>
+در یکی از روزهای بهاری سال 1345 شمسی وقتی ماه مبارک شعبان می خواست جایش را به ماه رمضان بدهد خانه غلامعلی در شهرستان آباده غرق در شادی شد و احمد پای در دایره زندگی دنیایی گذاشت احمد به هفت سالگی رسید و چند سال اول دوره کودکی را در مدرسه سپری کرد و وارد راهنمایی شد و تحصیلاتش را تا دوم راهنمایی ادامه داد روزهای شکوهمند انقلاب پای این جوان متدین را به اجتماع سبز مردم باز کرد انقلاب پیروز شد و گل های زندگی دوباره روییدن را آغاز کردند [[جنگ]] که شروع شد دیگر دست و دل احمد به کار نمی رفت و مدام بهانه گیری می کرد اما او هنوز به سن بلوغ جسمی نرسیده بود و راه حضور در جبهه برایش بسته بود کم کم این جوان رشید به [[ارتش]{ پیوست و خیلی زود از آن یگان پای در سنگر شرف نهاد و به عشق بازی مشغول شد. احمد چندین بار در میان رزم آوران حضوری جانانه یافت و هر بار به لطف خدا سالم به آغوش خانواده بازگشت. مقدر این بود که این مرد ایثار و حماسه بر سر پا بماند و شکوه ایثارش را بهتر به نمایش بگذارد.دوباره بهار،همان بهاری که احمد را آورده بود می خواست او را ببرد فرا رسید و آخرین پرواز پرستوی عاشق انجام شد.احمد این بار عاشقانه تر از همیشه تا دل جبهه های [[عراق]] پیش تاخت و شور آفرینی کرد دلش از لطف سرشار شده بود و همه چیز از لحظه ی وصال او گواهی می داد احمد به چیزی جز جان سپردن در کوی معشوق راضی نبود.عملیات که آغاز شد شور و شوقی عجیب همه وجود احمد را درنوردید و عاشق ترش کرد.این رادمرد جبهه ایثار در شب 1365/01/21 پس از جانفشانی عشق آموز پای بر بلندای عرش نهاد و چهره دل آرای معشوق را در میان گرفت و به آرزوی دیرینه اش رسید آری احمد با زمزمه های مسجد زندگی را شروع کرد و با چکاچک آتش جنگ زندگی را وداع گفت و پرچم را به یاران سپرد.احمد با همه دانش اندکش از علوم دنیایی با دریایی از معرفت و چشمه جوشانی از عشق به راهی پای گذاشت که مقتدایش در عاشورای خونین کربلا او را به آن خوانده بود و فریاد هل من ناصر ینصرنی در اعماق جان او جان گرفت.کربلائ ی ان پ ی کر احمد را بر دوش گرفته و در جاری چشمانشان شستشو دادند و او را در گلزار شهدای آباده در آغوش شهیدان جای دادند و باز هم استوار تر در راه شهیدان پای نهادند.<ref>[http://ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/37150 سایت شهدای ارتش]</ref>
 ==پانویس==
 <references />

@@ سطر ۱۱: / سطر ۱۱: @@
 ==زندگی نامه==
- در یکی از روزهای بهاری سال 1345 شمسی وقتی ماه مبارک شعبان می خواست جایش را به ماه رمضان بدهد خانه غلامعلی در شهرستان آباده غرق در شادی شد و احمد پای در دایره زندگی دنیایی گذاشت احمد به هفت سالگی رسید و چند سال اول دوره کودکی را در مدرسه سپری کرد و وارد راهنمایی شد و تحصیلاتش را تا دوم راهنمایی ادامه داد روزهای شکوهمند انقلاب پای این جوان متدین را به اجتماع سبز مردم باز کرد انقلاب پیروز شد و گل های زندگی دوباره روییدن را آغاز کردند جنگ که شروع شد دیگر دست و دل احمد به کار نمی رفت و مدام بهانه گیری می کرد اما او هنوز به سن بلوغ جسمی نرسیده بود و راه حضور در جبهه برایش بسته بود کم کم این جوان رشید به ارتش پیوست و خیلی زود از آن یگان پای در سنگر شرف نهاد و به عشق بازی مشغول شد. احمد چندین بار در میان رزم آوران حضوری جانانه یافت و هر بار به لطف خدا سالم به آغوش خانواده بازگشت. مقدر این بود که این مرد ایثار و حماسه بر سر پا بماند و شکوه ایثارش را بهتر به نمایش بگذارد.دوباره بهار،همان بهاری که احمد را آورده بود می خواست او را ببرد فرا رسید و آخرین پرواز پرستوی عاشق انجام شد.احمد این بار عاشقانه تر از همیشه تا دل جبهه های عراق پیش تاخت و شور آفرینی کرد دلش از لطف سرشار شده بود و همه چیز از لحظه ی وصال او گواهی می داد احمد به چیزی جز جان سپردن در کوی معشوق راضی نبود.عملیات که آغاز شد شور و شوقی عجیب همه وجود احمد را درنوردید و عاشق ترش کرد.این رادمرد جبهه ایثار در شب 1365/01/21 پس از جانفشانی عشق آموز پای بر بلندای عرش نهاد و چهره دل آرای معشوق را در میان گرفت و به آرزوی دیرینه اش رسید آری احمد با زمزمه های مسجد زندگی را شروع کرد و با چکاچک آتش جنگ زندگی را وداع گفت و پرچم را به یاران سپرد.احمد با همه دانش اندکش از علوم دنیایی با دریایی از معرفت و چشمه جوشانی از عشق به راهی پای گذاشت که مقتدایش در عاشورای خونین کربلا او را به آن خوانده بود و فریاد هل من ناصر ینصرنی در اعماق جان او جان گرفت.کربلائ ی ان پ ی کر احمد را بر دوش گرفته و در جاری چشمانشان شستشو دادند و او را در گلزار شهدای آباده در آغوش شهیدان جای دادند و باز هم استوار تر در راه شهیدان پای نهادند.<ref>[http://ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/37150 سایت شهدای ارتش]</ref>
+در یکی از روزهای بهاری سال 1345 شمسی وقتی ماه مبارک شعبان می خواست جایش را به ماه رمضان بدهد خانه غلامعلی در شهرستان آباده غرق در شادی شد و احمد پای در دایره زندگی دنیایی گذاشت احمد به هفت سالگی رسید و چند سال اول دوره کودکی را در مدرسه سپری کرد و وارد راهنمایی شد و تحصیلاتش را تا دوم راهنمایی ادامه داد روزهای شکوهمند انقلاب پای این جوان متدین را به اجتماع سبز مردم باز کرد انقلاب پیروز شد و گل های زندگی دوباره روییدن را آغاز کردند جنگ که شروع شد دیگر دست و دل احمد به کار نمی رفت و مدام بهانه گیری می کرد اما او هنوز به سن بلوغ جسمی نرسیده بود و راه حضور در جبهه برایش بسته بود کم کم این جوان رشید به ارتش پیوست و خیلی زود از آن یگان پای در سنگر شرف نهاد و به عشق بازی مشغول شد. احمد چندین بار در میان رزم آوران حضوری جانانه یافت و هر بار به لطف خدا سالم به آغوش خانواده بازگشت. مقدر این بود که این مرد ایثار و حماسه بر سر پا بماند و شکوه ایثارش را بهتر به نمایش بگذارد.دوباره بهار،همان بهاری که احمد را آورده بود می خواست او را ببرد فرا رسید و آخرین پرواز پرستوی عاشق انجام شد.احمد این بار عاشقانه تر از همیشه تا دل جبهه های عراق پیش تاخت و شور آفرینی کرد دلش از لطف سرشار شده بود و همه چیز از لحظه ی وصال او گواهی می داد احمد به چیزی جز جان سپردن در کوی معشوق راضی نبود.عملیات که آغاز شد شور و شوقی عجیب همه وجود احمد را درنوردید و عاشق ترش کرد.این رادمرد جبهه ایثار در شب 1365/01/21 پس از جانفشانی عشق آموز پای بر بلندای عرش نهاد و چهره دل آرای معشوق را در میان گرفت و به آرزوی دیرینه اش رسید آری احمد با زمزمه های مسجد زندگی را شروع کرد و با چکاچک آتش جنگ زندگی را وداع گفت و پرچم را به یاران سپرد.احمد با همه دانش اندکش از علوم دنیایی با دریایی از معرفت و چشمه جوشانی از عشق به راهی پای گذاشت که مقتدایش در عاشورای خونین کربلا او را به آن خوانده بود و فریاد هل من ناصر ینصرنی در اعماق جان او جان گرفت.کربلائ ی ان پ ی کر احمد را بر دوش گرفته و در جاری چشمانشان شستشو دادند و او را در گلزار شهدای آباده در آغوش شهیدان جای دادند و باز هم استوار تر در راه شهیدان پای نهادند.<ref>[http://ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/37150 سایت شهدای ارتش]</ref>
 ==پانویس==
 <references />

@@ سطر ۱۰: / سطر ۱۰: @@
-زندگی نامه: در یکی از روزهای بهاری سال 1345 شمسی وقتی ماه مبارک شعبان می خواست جایش را به ماه رمضان بدهد خانه غلامعلی در شهرستان آباده غرق در شادی شد و احمد پای در دایره زندگی دنیایی گذاشت احمد به هفت سالگی رسید و چند سال اول دوره کودکی را در مدرسه سپری کرد و وارد راهنمایی شد و تحصیلاتش را تا دوم راهنمایی ادامه داد روزهای شکوهمند انقلاب پای این جوان متدین را به اجتماع سبز مردم باز کرد انقلاب پیروز شد و گل های زندگی دوباره روییدن را آغاز کردند جنگ که شروع شد دیگر دست و دل احمد به کار نمی رفت و مدام بهانه گیری می کرد اما او هنوز به سن بلوغ جسمی نرسیده بود و راه حضور در جبهه برایش بسته بود کم کم این جوان رشید به ارتش پیوست و خیلی زود از آن یگان پای در سنگر شرف نهاد و به عشق بازی مشغول شد. احمد چندین بار در میان رزم آوران حضوری جانانه یافت و هر بار به لطف خدا سالم به آغوش خانواده بازگشت. مقدر این بود که این مرد ایثار و حماسه بر سر پا بماند و شکوه ایثارش را بهتر به نمایش بگذارد.دوباره بهار،همان بهاری که احمد را آورده بود می خواست او را ببرد فرا رسید و آخرین پرواز پرستوی عاشق انجام شد.احمد این بار عاشقانه تر از همیشه تا دل جبهه های عراق پیش تاخت و شور آفرینی کرد دلش از لطف سرشار شده بود و همه چیز از لحظه ی وصال او گواهی می داد احمد به چیزی جز جان سپردن در کوی معشوق راضی نبود.عملیات که آغاز شد شور و شوقی عجیب همه وجود احمد را درنوردید و عاشق ترش کرد.این رادمرد جبهه ایثار در شب 1365/01/21 پس از جانفشانی عشق آموز پای بر بلندای عرش نهاد و چهره دل آرای معشوق را در میان گرفت و به آرزوی دیرینه اش رسید آری احمد با زمزمه های مسجد زندگی را شروع کرد و با چکاچک آتش جنگ زندگی را وداع گفت و پرچم را به یاران سپرد.احمد با همه دانش اندکش از علوم دنیایی با دریایی از معرفت و چشمه جوشانی از عشق به راهی پای گذاشت که مقتدایش در عاشورای خونین کربلا او را به آن خوانده بود و فریاد هل من ناصر ینصرنی در اعماق جان او جان گرفت.کربلائ ی ان پ ی کر احمد را بر دوش گرفته و در جاری چشمانشان شستشو دادند و او را در گلزار شهدای آباده در آغوش شهیدان جای دادند و باز هم استوار تر در راه شهیدان پای نهادند.<ref>[http://ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/37150 سایت شهدای ارتش]</ref>
+==زندگی نامه==
 ==پانویس==
 <references />

@@ سطر ۱۰: / سطر ۱۰: @@
-زندگی نامه: در یکی از روزهای بهاری سال 1345 شمسی وقتی ماه مبارک شعبان می خواست جایش را به ماه رمضان بدهد خانه غلامعلی در شهرستان آباده غرق در شادی شد و احمد پای در دایره زندگی دنیایی گذاشت احمد به هفت سالگی رسید و چند سال اول دوره کودکی را در مدرسه سپری کرد و وارد راهنمایی شد و تحصیلاتش را تا دوم راهنمایی ادامه داد روزهای شکوهمند انقلاب پای این جوان متدین را به اجتماع سبز مردم باز کرد انقلاب پیروز شد و گل های زندگی دوباره روییدن را آغاز کردند جنگ که شروع شد دیگر دست و دل احمد به کار نمی رفت و مدام بهانه گیری می کرد اما او هنوز به سن بلوغ جسمی نرسیده بود و راه حضور در جبهه برایش بسته بود کم کم این جوان رشید به ارتش پیوست و خیلی زود از آن یگان پای در سنگر شرف نهاد و به عشق بازی مشغول شد. احمد چندین بار در میان رزم آوران حضوری جانانه یافت و هر بار به لطف خدا سالم به آغوش خانواده بازگشت. مقدر این بود که این مرد ایثار و حماسه بر سر پا بماند و شکوه ایثارش را بهتر به نمایش بگذارد.دوباره بهار،همان بهاری که احمد را آورده بود می خواست او را ببرد فرا رسید و آخرین پرواز پرستوی عاشق انجام شد.احمد این بار عاشقانه تر از همیشه تا دل جبهه های عراق پیش تاخت و شور آفرینی کرد دلش از لطف سرشار شده بود و همه چیز از لحظه ی وصال او گواهی می داد احمد به چیزی جز جان سپردن در کوی معشوق راضی نبود.عملیات که آغاز شد شور و شوقی عجیب همه وجود احمد را درنوردید و عاشق ترش کرد.این رادمرد جبهه ایثار در شب 1365/01/21 پس از جانفشانی عشق آموز پای بر بلندای عرش نهاد و چهره دل آرای معشوق را در میان گرفت و به آرزوی دیرینه اش رسید آری احمد با زمزمه های مسجد زندگی را شروع کرد و با چکاچک آتش جنگ زندگی را وداع گفت و پرچم را به یاران سپرد.احمد با همه دانش اندکش از علوم دنیایی با دریایی از معرفت و چشمه جوشانی از عشق به راهی پای گذاشت که مقتدایش در عاشورای خونین کربلا او را به آن خوانده بود و فریاد هل من ناصر ینصرنی در اعماق جان او جان گرفت.کربلائ ی ان پ ی کر احمد را بر دوش گرفته و در جاری چشمانشان شستشو دادند و او را در گلزار شهدای آباده در آغوش شهیدان جای دادند و باز هم استوار تر در راه شهیدان پای نهادند.
+زندگی نامه: در یکی از روزهای بهاری سال 1345 شمسی وقتی ماه مبارک شعبان می خواست جایش را به ماه رمضان بدهد خانه غلامعلی در شهرستان آباده غرق در شادی شد و احمد پای در دایره زندگی دنیایی گذاشت احمد به هفت سالگی رسید و چند سال اول دوره کودکی را در مدرسه سپری کرد و وارد راهنمایی شد و تحصیلاتش را تا دوم راهنمایی ادامه داد روزهای شکوهمند انقلاب پای این جوان متدین را به اجتماع سبز مردم باز کرد انقلاب پیروز شد و گل های زندگی دوباره روییدن را آغاز کردند جنگ که شروع شد دیگر دست و دل احمد به کار نمی رفت و مدام بهانه گیری می کرد اما او هنوز به سن بلوغ جسمی نرسیده بود و راه حضور در جبهه برایش بسته بود کم کم این جوان رشید به ارتش پیوست و خیلی زود از آن یگان پای در سنگر شرف نهاد و به عشق بازی مشغول شد. احمد چندین بار در میان رزم آوران حضوری جانانه یافت و هر بار به لطف خدا سالم به آغوش خانواده بازگشت. مقدر این بود که این مرد ایثار و حماسه بر سر پا بماند و شکوه ایثارش را بهتر به نمایش بگذارد.دوباره بهار،همان بهاری که احمد را آورده بود می خواست او را ببرد فرا رسید و آخرین پرواز پرستوی عاشق انجام شد.احمد این بار عاشقانه تر از همیشه تا دل جبهه های عراق پیش تاخت و شور آفرینی کرد دلش از لطف سرشار شده بود و همه چیز از لحظه ی وصال او گواهی می داد احمد به چیزی جز جان سپردن در کوی معشوق راضی نبود.عملیات که آغاز شد شور و شوقی عجیب همه وجود احمد را درنوردید و عاشق ترش کرد.این رادمرد جبهه ایثار در شب 1365/01/21 پس از جانفشانی عشق آموز پای بر بلندای عرش نهاد و چهره دل آرای معشوق را در میان گرفت و به آرزوی دیرینه اش رسید آری احمد با زمزمه های مسجد زندگی را شروع کرد و با چکاچک آتش جنگ زندگی را وداع گفت و پرچم را به یاران سپرد.احمد با همه دانش اندکش از علوم دنیایی با دریایی از معرفت و چشمه جوشانی از عشق به راهی پای گذاشت که مقتدایش در عاشورای خونین کربلا او را به آن خوانده بود و فریاد هل من ناصر ینصرنی در اعماق جان او جان گرفت.کربلائ ی ان پ ی کر احمد را بر دوش گرفته و در جاری چشمانشان شستشو دادند و او را در گلزار شهدای آباده در آغوش شهیدان جای دادند و باز هم استوار تر در راه شهیدان پای نهادند.<ref>[http://ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/37150 سایت شهدای ارتش]</ref>
-منبع:سایت شهدای ارتش
+==پانویس==
+<references />
-http://ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/37150

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۱ مهر ۱۳۹۸، ساعت ۱۰:۰۷
(بدون تفاوت)