شهیداحمد رنجبر - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Salehi98: Salehi98 صفحهٔ شهید احمد رنجبر را به شهیداحمد رنجبر منتقل کرد

2019-08-22T12:02:40Z

Salehi98 صفحهٔ شهید احمد رنجبر را به شهیداحمد رنجبر منتقل کرد

Fazayemajazi در ‏۳۱ شهریور ۱۳۹۷، ساعت ۱۳:۴۷

2018-09-22T13:47:22Z

Birgani97 در ‏۷ شهریور ۱۳۹۷، ساعت ۰۳:۴۵

2018-08-29T03:45:39Z

Beiranvand97 در ‏۲۴ مرداد ۱۳۹۷، ساعت ۰۹:۵۰

2018-08-15T09:50:54Z

Mohagheghi9705: صفحه‌ای جدید حاوی «شه ی د احمد رنجبر زندگینامه در تار ی خ 1340/03/12 در روستا ی تنگ کرم به دن ی ا آمد....» ایجاد کرد

2018-08-05T15:39:15Z

صفحه‌ای جدید حاوی «شه ی د احمد رنجبر زندگینامه در تار ی خ 1340/03/12 در روستا ی تنگ کرم به دن ی ا آمد....» ایجاد کرد

صفحهٔ جدید

شه ی د احمد رنجبر

زندگینامه

در تار ی خ 1340/03/12 در روستا ی تنگ کرم به دن ی ا آمد. او در روستا یی آرام با مردمان ی زحمت کش و رنج د ی ده و در خانه ا ی پر از اعتقادات پاک و مذهب ی بزرگ شد. وی که علاقه ز ی اد ی به درس خواندن داشت، پس از سپری کردن دوران کودکی، مقطع ابتدا یی را با موفق ی ت پشت سر گذاشت. مدرسه راهنما یی در روستا وجود نداشت و او به ناچار برا ی ادامه تحص ی ل به شهرستان فسا که فاصله ز ی اد ی تا روستا داشت، عزیمت نمود و پس از مدتی، به یاری پدر در امر کارگری پرداخت تا کمک خرج خانواده شود.

از خصوص ی ات بارز شه ی د، می توان به انسان دوست ی و بخشندگ ی وی اشاره نمود. او به هرکس تا آنجا که م ی توانست کمک م ی کرد. در سن 18 سالگ ی وارد ارتش شد و در ارتش به هم نوعان خود کمک م ی کرد تا ا ی نکه زمزمه جنگ و خط مقدم را پ ی ش کش ی د و راه ی جبهه شد.

سرانجام آن شهید گرانقدر، در دوم اسفند ماه 1364 در گ ی لان غرب بر اثر اصابت ترکش به پهلو و پشت، دعوت حق را لبیک گفت و به شهادت رس ی د.

خاطرات

* خاطره از زبان همسر شهید:

یک مرتبه که به مرخصی آمده بود به او گفتم: از آنجا برایم تعریف کن. خنده ای کرد و گفت: آنجا هم خبر خوب است هم خبر بد. بهتر است که خبر خوب را بدهم. می گفت: ما در حال دیده بانی بودیم و آن قدر خسته بودیم که خوابمان برد و متوجه نشدیم که باران در حال بارش است. وقتی از خواب بیدار شدیم دیدیم که سنگر را آب گرفته و همگی غرق در آب و گل شدیم که به یکدیگر می خندیدیم.

آخرین باری که به مرخصی آمده بود به دیدار همه رفت و با همه خداحافظی کرد. گویا می دانست که این آخرین دیدار است و من هم به قلبم افتاده بود که او دیگر برای ما نمی ماند. بغض گلویم را می فشرد و اشک هایم بی اختیار از گوشه چشمم جاری می شد. به او گفتم: ما به زودی صاحب فرزند می شویم، نرو. ولی شهید گفت که من حتماً باید بروم.

منبع:سایت نویدشاهد

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 ==زندگینامه==
+در تاریخ 1340/03/12 در روستای تنگ کرم به دنیا آمد. او در روستایی آرام با مردمانی زحمت کش و رنج دیده و در خانه ای پر از اعتقادات پاک و مذهبی بزرگ شد. وی که علاقه زیادی به درس خواندن داشت، پس از سپری کردن دوران کودکی، مقطع ابتدایی را با موفقیت پشت سر گذاشت. مدرسه راهنمایی در روستا وجود نداشت و او به ناچار برای ادامه تحصیل به شهرستان فسا که فاصله زیادی تا روستا داشت، عزیمت نمود و پس از مدتی، به یاری پدر در امر کارگری پرداخت تا کمک خرج خانواده شود.
-در تار ی خ 1340/03/12 در روستا ی تنگ کرم به دن ی ا آمد. او در روستا یی آرام با مردمان ی زحمت کش و رنج د ی ده و در خانه ا ی پر از اعتقادات پاک و مذهب ی بزرگ شد. وی که علاقه ز ی اد ی به درس خواندن داشت، پس از سپری کردن دوران کودکی، مقطع ابتدا یی را با موفق ی ت پشت سر گذاشت. مدرسه راهنما یی در روستا وجود نداشت و او به ناچار برا ی ادامه تحص ی ل به شهرستان فسا که فاصله ز ی اد ی تا روستا داشت، عزیمت نمود و پس از مدتی، به یاری پدر در امر کارگری پرداخت تا کمک خرج خانواده شود.
+از خصوصیات بارز شهید، می توان به انسان دوستی و بخشندگی وی اشاره نمود. او به هرکس تا آنجا که می توانست کمک می کرد. در سن 18 سالگی وارد ارتش شد و در ارتش به هم نوعان خود کمک می کرد تا اینکه زمزمه جنگ و خط مقدم را پیش کشید و راهی جبهه شد.
+سرانجام آن شهید گرانقدر، در دوم اسفند ماه 1364 در گیلان غرب بر اثر اصابت ترکش به پهلو و پشت، دعوت حق را لبیک گفت و به شهادت رسید.
-از خصوص ی ات بارز شه ی د، می توان به انسان دوست ی و بخشندگ ی وی اشاره نمود. او به هرکس تا آنجا که م ی توانست کمک م ی کرد. در سن 18 سالگ ی وارد ارتش شد و در ارتش به هم نوعان خود کمک م ی کرد تا ا ی نکه زمزمه جنگ و خط مقدم را پ ی ش کش ی د و راه ی جبهه شد.
-−
-سرانجام آن شهید گرانقدر، در دوم اسفند ماه 1364 در گ ی لان غرب بر اثر اصابت ترکش به پهلو و پشت، دعوت حق را لبیک گفت و به شهادت رس ی د.
-−
 ==خاطرات==
+* خاطره از زبان همسر شهید:
 *خاطره از زبان همسر شهید
-−
 یک مرتبه که به مرخصی آمده بود به او گفتم: از آنجا برایم تعریف کن. خنده ای کرد و گفت: آنجا هم خبر خوب است هم خبر بد. بهتر است که خبر خوب را بدهم. می گفت: ما در حال دیده بانی بودیم و آن قدر خسته بودیم که خوابمان برد و متوجه نشدیم که باران در حال بارش است. وقتی از خواب بیدار شدیم دیدیم که سنگر را آب گرفته و همگی غرق در آب و گل شدیم که به یکدیگر می خندیدیم.
 آخرین باری که به مرخصی آمده بود به دیدار همه رفت و با همه خداحافظی کرد. گویا می دانست که این آخرین دیدار است و من هم به قلبم افتاده بود که او دیگر برای ما نمی ماند. بغض گلویم را می فشرد و اشک هایم بی اختیار از گوشه چشمم جاری می شد. به او گفتم: ما به زودی صاحب فرزند می شویم، نرو. ولی شهید گفت که من حتماً باید بروم.<ref>[http://navideshahed.com/fa/news/421596/نگاهی-به-زندگینامه-شهید-احمد-رنجبر سایت نوید شاهد]</ref>
-آخرین باری که به مرخصی آمده بود به دیدار همه رفت و با همه خداحافظی کرد. گویا می دانست که این آخرین دیدار است و من هم به قلبم افتاده بود که او دیگر برای ما نمی ماند. بغض گلویم را می فشرد و اشک هایم بی اختیار از گوشه چشمم جاری می شد. به او گفتم: ما به زودی صاحب فرزند می شویم، نرو. ولی شهید گفت که من حتماً باید بروم.1<ref>[http://navideshahed.com/fa/news/421596/نگاهی-به-زندگینامه-شهید-احمد-رنجبر سایت نوید شاهد]</ref>

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۳۱ مرداد ۱۳۹۸، ساعت ۱۲:۰۲
(بدون تفاوت)