شهیداصغر مرادی فرد - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Khoshkenar9712: Khoshkenar9712 صفحهٔ شهید اصغر مرادی فرد را به شهیداصغر مرادی فرد منتقل کرد

2019-09-04T18:51:57Z

Khoshkenar9712 صفحهٔ شهید اصغر مرادی فرد را به شهیداصغر مرادی فرد منتقل کرد

Kolahkaj9706 در ‏۶ آبان ۱۳۹۷، ساعت ۱۹:۰۱

2018-10-28T19:01:44Z

Kolahkaj9706 در ‏۶ آبان ۱۳۹۷، ساعت ۱۹:۰۰

2018-10-28T19:00:21Z

Beiranvand97 در ‏۱۵ شهریور ۱۳۹۷، ساعت ۱۹:۳۵

2018-09-06T19:35:09Z

Barzegar97: صفحه‌ای جدید حاوی «بسمه تعالی شهید اصغر مرادی فرد : تاریخ تولد : 01/07/1343 تاریخ شهادت : 04/04/1367 محل شها...» ایجاد کرد

2018-08-18T06:39:38Z

صفحه‌ای جدید حاوی «بسمه تعالی شهید اصغر مرادی فرد : تاریخ تولد : 01/07/1343 تاریخ شهادت : 04/04/1367 محل شها...» ایجاد کرد

صفحهٔ جدید

بسمه تعالی
شهید اصغر مرادی فرد :
تاریخ تولد : 01/07/1343
تاریخ شهادت : 04/04/1367
محل شهادت : نامشخص
محل آرامگاه: فارس – لارستان - لار

زندگینامه :
شهید اصغر مرادی فرد در سال 1343 به دنیا آمد به علت در آمد کم پدر و وضع نا به سامان آن زمان موفق به تحصیل نشده و از همان اوایل نوجوانی دوشادوش پدر به کار و فعالیت پرداخت. با مرگ پدر همراه با دو برادر خود نان آور خانه شد. " زحمات زیادی کشید تا علاوه بر خانواده بتواند خواهر زاده های یتیم خود را تحت حمایت قرار دهد. با آغاز جنگ تحمیلی مرتب پافشاری می کرد تا به جبهه برود. تصمیم گرفت به خدمت نظام وظیفه برود تا به آرزوی دیرینه خود برسد و " دوران آموزشی خود را در کرمان گذراند. آبان 1365 عازم جبهه جنوب گردید و در مناطق عملیاتی کوشک و فکه به خدمت مشغول شد و در یکی از عملیات ها بر اثر اصابت ترکش از ناحیه دست مجروح شد. " آخرین وداع را خوب به خاطر دارم اواخر خدمت دایی ام بود. چهره ای دیگر پیدا کرده بود. بسیار زیبا و بهشتی شده بود. می گفت: اگر من بروم و دیگر برنگردم شما چکار می کنید؟ و با چه کسی به گردش می روید؟ بیشتر از هر دفعه ما را نصیحت و دلداری می داد و می گفت: چه با من و چه بدون من سعی کنید همیشه در حفظ حجاب رو سفید باشید تا من نزد خدا و خلق خدا سربلند بیرون بیایم که شما را تربیت و بزرگ کرده ام. مرتب می گفت فاطمه وار زندگی کنید. پس از 22 ماه خدمت سربازی 04/04/1367 در منطقبه عملیاتی فکه بر اثر بمباران شیمیایی به دیار حق شتافت. " حدود دو ماه از او خبری نداشتیم به هر کجا مراجعه می کردیم اظهار بی اطلاعی می کردند. در این مدت خواب او را می دیدم. یک شب در خواب دیدم دائی ام از دور می آید وقتی نزدیک شد دیدم سرا پا نور است و لباس بسیار زیبایی به تن دارد من چون همیشه خود را به او آویختم و غرق بوسه اش کردم. گفتم دائی جان این چه لباسی است به تن داری؟ چقدر زیباست. دستی به سرم کشید و گفت این لباس مخصوص بهشتیان است مرا در آغوش گرفت و بعد رهایم کرد. رفت و هر چه رفتم به او نرسیدم از خواب بیدار شدم حس کردم دائی ام بر نمی گردد هیچ نگفتم تا این که مدتی بعد چند نفر آمدند و گفتند به خانواده اصغر مرادی فرد بگویید... ما به او مهلت ندادیم حرفش را تمام کند. گفتیم: چه شده؟ زخمی شده؟ آن برادر به ناچار گفت بله ایشان زخمی شد. و بعد ادامه داد یعنی نه و گریه امانش نداد بقیه حرفش را بزند آن وقت بود که دیگر هیچ ندانستم کجا هستم و..."

سایت شهدای ارتش

http://ajashohada.ir/home/martyrdetails/43873

@@ سطر ۷: / سطر ۷: @@
 ==زندگینامه==
-شهید اصغر مرادی فرد در سال 1343 به دنیا آمد به علت در آمد کم پدر و وضع نا به سامان آن زمان موفق به تحصیل نشده و از همان اوایل نوجوانی دوشادوش پدر به کار و فعالیت پرداخت. با مرگ پدر همراه با دو برادر خود نان آور خانه شد. " زحمات زیادی کشید تا علاوه بر خانواده بتواند خواهر زاده های یتیم خود را تحت حمایت قرار دهد. با آغاز جنگ تحمیلی مرتب پافشاری می کرد تا به جبهه برود. تصمیم گرفت به خدمت نظام وظیفه برود تا به آرزوی دیرینه خود برسد و " دوران آموزشی خود را در کرمان گذراند. آبان 1365 عازم جبهه جنوب گردید و در مناطق عملیاتی کوشک و فکه به خدمت مشغول شد و در یکی از عملیات ها بر اثر اصابت ترکش از ناحیه دست مجروح شد. " آخرین وداع را خوب به خاطر دارم اواخر خدمت دایی ام بود. چهره ای دیگر پیدا کرده بود. بسیار زیبا و بهشتی شده بود. می گفت: اگر من بروم و دیگر برنگردم شما چکار می کنید؟ و با چه کسی به گردش می روید؟ بیشتر از هر دفعه ما را نصیحت و دلداری می داد و می گفت: چه با من و چه بدون من سعی کنید همیشه در حفظ حجاب رو سفید باشید تا من نزد خدا و خلق خدا سربلند بیرون بیایم که شما را تربیت و بزرگ کرده ام. مرتب می گفت فاطمه وار زندگی کنید. پس از 22 ماه خدمت سربازی 04/04/1367 در منطقبه عملیاتی فکه بر اثر بمباران شیمیایی به دیار حق شتافت. " حدود دو ماه از او خبری نداشتیم به هر کجا مراجعه می کردیم اظهار بی اطلاعی می کردند. در این مدت خواب او را می دیدم. یک شب در خواب دیدم دائی ام از دور می آید وقتی نزدیک شد دیدم سرا پا نور است و لباس بسیار زیبایی به تن دارد من چون همیشه خود را به او آویختم و غرق بوسه اش کردم. گفتم دائی جان این چه لباسی است به تن داری؟ چقدر زیباست. دستی به سرم کشید و گفت این لباس مخصوص بهشتیان است مرا در آغوش گرفت و بعد رهایم کرد. رفت و هر چه رفتم به او نرسیدم از خواب بیدار شدم حس کردم دائی ام بر نمی گردد هیچ نگفتم تا این که مدتی بعد چند نفر آمدند و گفتند به خانواده اصغر مرادی فرد بگویید... ما به او مهلت ندادیم حرفش را تمام کند. گفتیم: چه شده؟ زخمی شده؟ آن برادر به ناچار گفت بله ایشان زخمی شد. و بعد ادامه داد یعنی نه و گریه امانش نداد بقیه حرفش را بزند آن وقت بود که دیگر هیچ ندانستم کجا هستم و..." <ref[http://ajashohada.ir/home/martyrdetails/43873سایت شهدای ارتش]</ref>
+شهید اصغر مرادی فرد در سال 1343 به دنیا آمد به علت در آمد کم پدر و وضع نا به سامان آن زمان موفق به تحصیل نشده و از همان اوایل نوجوانی دوشادوش پدر به کار و فعالیت پرداخت. با مرگ پدر همراه با دو برادر خود نان آور خانه شد. " زحمات زیادی کشید تا علاوه بر خانواده بتواند خواهر زاده های یتیم خود را تحت حمایت قرار دهد. با آغاز جنگ تحمیلی مرتب پافشاری می کرد تا به جبهه برود. تصمیم گرفت به خدمت نظام وظیفه برود تا به آرزوی دیرینه خود برسد و " دوران آموزشی خود را در کرمان گذراند. آبان 1365 عازم جبهه جنوب گردید و در مناطق عملیاتی کوشک و فکه به خدمت مشغول شد و در یکی از عملیات ها بر اثر اصابت ترکش از ناحیه دست مجروح شد. " آخرین وداع را خوب به خاطر دارم اواخر خدمت دایی ام بود. چهره ای دیگر پیدا کرده بود. بسیار زیبا و بهشتی شده بود. می گفت: اگر من بروم و دیگر برنگردم شما چکار می کنید؟ و با چه کسی به گردش می روید؟ بیشتر از هر دفعه ما را نصیحت و دلداری می داد و می گفت: چه با من و چه بدون من سعی کنید همیشه در حفظ حجاب رو سفید باشید تا من نزد خدا و خلق خدا سربلند بیرون بیایم که شما را تربیت و بزرگ کرده ام. مرتب می گفت فاطمه وار زندگی کنید. پس از 22 ماه خدمت سربازی 04/04/1367 در منطقبه عملیاتی فکه بر اثر بمباران شیمیایی به دیار حق شتافت. " حدود دو ماه از او خبری نداشتیم به هر کجا مراجعه می کردیم اظهار بی اطلاعی می کردند. در این مدت خواب او را می دیدم. یک شب در خواب دیدم دائی ام از دور می آید وقتی نزدیک شد دیدم سرا پا نور است و لباس بسیار زیبایی به تن دارد من چون همیشه خود را به او آویختم و غرق بوسه اش کردم. گفتم دائی جان این چه لباسی است به تن داری؟ چقدر زیباست. دستی به سرم کشید و گفت این لباس مخصوص بهشتیان است مرا در آغوش گرفت و بعد رهایم کرد. رفت و هر چه رفتم به او نرسیدم از خواب بیدار شدم حس کردم دائی ام بر نمی گردد هیچ نگفتم تا این که مدتی بعد چند نفر آمدند و گفتند به خانواده اصغر مرادی فرد بگویید... ما به او مهلت ندادیم حرفش را تمام کند. گفتیم: چه شده؟ زخمی شده؟ آن برادر به ناچار گفت بله ایشان زخمی شد. و بعد ادامه داد یعنی نه و گریه امانش نداد بقیه حرفش را بزند آن وقت بود که دیگر هیچ ندانستم کجا هستم و..."<ref>[http://ajashohada.ir/home/martyrdetails/43873سایت شهدای ارتش]</ref>
 ==پانویس==
 <references/>

@@ سطر ۷: / سطر ۷: @@
 ==زندگینامه==
-شهید اصغر مرادی فرد در سال 1343 به دنیا آمد به علت در آمد کم پدر و وضع نا به سامان آن زمان موفق به تحصیل نشده و از همان اوایل نوجوانی دوشادوش پدر به کار و فعالیت پرداخت. با مرگ پدر همراه با دو برادر خود نان آور خانه شد. " زحمات زیادی کشید تا علاوه بر خانواده بتواند خواهر زاده های یتیم خود را تحت حمایت قرار دهد. با آغاز جنگ تحمیلی مرتب پافشاری می کرد تا به جبهه برود. تصمیم گرفت به خدمت نظام وظیفه برود تا به آرزوی دیرینه خود برسد و " دوران آموزشی خود را در کرمان گذراند. آبان 1365 عازم جبهه جنوب گردید و در مناطق عملیاتی کوشک و فکه به خدمت مشغول شد و در یکی از عملیات ها بر اثر اصابت ترکش از ناحیه دست مجروح شد. " آخرین وداع را خوب به خاطر دارم اواخر خدمت دایی ام بود. چهره ای دیگر پیدا کرده بود. بسیار زیبا و بهشتی شده بود. می گفت: اگر من بروم و دیگر برنگردم شما چکار می کنید؟ و با چه کسی به گردش می روید؟ بیشتر از هر دفعه ما را نصیحت و دلداری می داد و می گفت: چه با من و چه بدون من سعی کنید همیشه در حفظ حجاب رو سفید باشید تا من نزد خدا و خلق خدا سربلند بیرون بیایم که شما را تربیت و بزرگ کرده ام. مرتب می گفت فاطمه وار زندگی کنید. پس از 22 ماه خدمت سربازی 04/04/1367 در منطقبه عملیاتی فکه بر اثر بمباران شیمیایی به دیار حق شتافت. " حدود دو ماه از او خبری نداشتیم به هر کجا مراجعه می کردیم اظهار بی اطلاعی می کردند. در این مدت خواب او را می دیدم. یک شب در خواب دیدم دائی ام از دور می آید وقتی نزدیک شد دیدم سرا پا نور است و لباس بسیار زیبایی به تن دارد من چون همیشه خود را به او آویختم و غرق بوسه اش کردم. گفتم دائی جان این چه لباسی است به تن داری؟ چقدر زیباست. دستی به سرم کشید و گفت این لباس مخصوص بهشتیان است مرا در آغوش گرفت و بعد رهایم کرد. رفت و هر چه رفتم به او نرسیدم از خواب بیدار شدم حس کردم دائی ام بر نمی گردد هیچ نگفتم تا این که مدتی بعد چند نفر آمدند و گفتند به خانواده اصغر مرادی فرد بگویید... ما به او مهلت ندادیم حرفش را تمام کند. گفتیم: چه شده؟ زخمی شده؟ آن برادر به ناچار گفت بله ایشان زخمی شد. و بعد ادامه داد یعنی نه و گریه امانش نداد بقیه حرفش را بزند آن وقت بود که دیگر هیچ ندانستم کجا هستم و..."
+شهید اصغر مرادی فرد در سال 1343 به دنیا آمد به علت در آمد کم پدر و وضع نا به سامان آن زمان موفق به تحصیل نشده و از همان اوایل نوجوانی دوشادوش پدر به کار و فعالیت پرداخت. با مرگ پدر همراه با دو برادر خود نان آور خانه شد. " زحمات زیادی کشید تا علاوه بر خانواده بتواند خواهر زاده های یتیم خود را تحت حمایت قرار دهد. با آغاز جنگ تحمیلی مرتب پافشاری می کرد تا به جبهه برود. تصمیم گرفت به خدمت نظام وظیفه برود تا به آرزوی دیرینه خود برسد و " دوران آموزشی خود را در کرمان گذراند. آبان 1365 عازم جبهه جنوب گردید و در مناطق عملیاتی کوشک و فکه به خدمت مشغول شد و در یکی از عملیات ها بر اثر اصابت ترکش از ناحیه دست مجروح شد. " آخرین وداع را خوب به خاطر دارم اواخر خدمت دایی ام بود. چهره ای دیگر پیدا کرده بود. بسیار زیبا و بهشتی شده بود. می گفت: اگر من بروم و دیگر برنگردم شما چکار می کنید؟ و با چه کسی به گردش می روید؟ بیشتر از هر دفعه ما را نصیحت و دلداری می داد و می گفت: چه با من و چه بدون من سعی کنید همیشه در حفظ حجاب رو سفید باشید تا من نزد خدا و خلق خدا سربلند بیرون بیایم که شما را تربیت و بزرگ کرده ام. مرتب می گفت فاطمه وار زندگی کنید. پس از 22 ماه خدمت سربازی 04/04/1367 در منطقبه عملیاتی فکه بر اثر بمباران شیمیایی به دیار حق شتافت. " حدود دو ماه از او خبری نداشتیم به هر کجا مراجعه می کردیم اظهار بی اطلاعی می کردند. در این مدت خواب او را می دیدم. یک شب در خواب دیدم دائی ام از دور می آید وقتی نزدیک شد دیدم سرا پا نور است و لباس بسیار زیبایی به تن دارد من چون همیشه خود را به او آویختم و غرق بوسه اش کردم. گفتم دائی جان این چه لباسی است به تن داری؟ چقدر زیباست. دستی به سرم کشید و گفت این لباس مخصوص بهشتیان است مرا در آغوش گرفت و بعد رهایم کرد. رفت و هر چه رفتم به او نرسیدم از خواب بیدار شدم حس کردم دائی ام بر نمی گردد هیچ نگفتم تا این که مدتی بعد چند نفر آمدند و گفتند به خانواده اصغر مرادی فرد بگویید... ما به او مهلت ندادیم حرفش را تمام کند. گفتیم: چه شده؟ زخمی شده؟ آن برادر به ناچار گفت بله ایشان زخمی شد. و بعد ادامه داد یعنی نه و گریه امانش نداد بقیه حرفش را بزند آن وقت بود که دیگر هیچ ندانستم کجا هستم و..." <ref[http://ajashohada.ir/home/martyrdetails/43873سایت شهدای ارتش]</ref>
-http://ajashohada.ir/home/martyrdetails/43873
+==پانویس==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۱۳ شهریور ۱۳۹۸، ساعت ۱۸:۵۱
(بدون تفاوت)

@@ سطر ۶: / سطر ۶: @@
 محل آرامگاه: فارس – لارستان - لار
-زندگینامه :
+==زندگینامه==
 شهید اصغر مرادی فرد در سال 1343 به دنیا آمد به علت در آمد کم پدر و وضع نا به سامان آن زمان موفق به تحصیل نشده و از همان اوایل نوجوانی دوشادوش پدر به کار و فعالیت پرداخت. با مرگ پدر همراه با دو برادر خود نان آور خانه شد. " زحمات زیادی کشید تا علاوه بر خانواده بتواند خواهر زاده های یتیم خود را تحت حمایت قرار دهد. با آغاز جنگ تحمیلی مرتب پافشاری می کرد تا به جبهه برود. تصمیم گرفت به خدمت نظام وظیفه برود تا به آرزوی دیرینه خود برسد و " دوران آموزشی خود را در کرمان گذراند. آبان 1365 عازم جبهه جنوب گردید و در مناطق عملیاتی کوشک و فکه به خدمت مشغول شد و در یکی از عملیات ها بر اثر اصابت ترکش از ناحیه دست مجروح شد. " آخرین وداع را خوب به خاطر دارم اواخر خدمت دایی ام بود. چهره ای دیگر پیدا کرده بود. بسیار زیبا و بهشتی شده بود. می گفت: اگر من بروم و دیگر برنگردم شما چکار می کنید؟ و با چه کسی به گردش می روید؟ بیشتر از هر دفعه ما را نصیحت و دلداری می داد و می گفت: چه با من و چه بدون من سعی کنید همیشه در حفظ حجاب رو سفید باشید تا من نزد خدا و خلق خدا سربلند بیرون بیایم که شما را تربیت و بزرگ کرده ام. مرتب می گفت فاطمه وار زندگی کنید. پس از 22 ماه خدمت سربازی 04/04/1367 در منطقبه عملیاتی فکه بر اثر بمباران شیمیایی به دیار حق شتافت. " حدود دو ماه از او خبری نداشتیم به هر کجا مراجعه می کردیم اظهار بی اطلاعی می کردند. در این مدت خواب او را می دیدم. یک شب در خواب دیدم دائی ام از دور می آید وقتی نزدیک شد دیدم سرا پا نور است و لباس بسیار زیبایی به تن دارد من چون همیشه خود را به او آویختم و غرق بوسه اش کردم. گفتم دائی جان این چه لباسی است به تن داری؟ چقدر زیباست. دستی به سرم کشید و گفت این لباس مخصوص بهشتیان است مرا در آغوش گرفت و بعد رهایم کرد. رفت و هر چه رفتم به او نرسیدم از خواب بیدار شدم حس کردم دائی ام بر نمی گردد هیچ نگفتم تا این که مدتی بعد چند نفر آمدند و گفتند به خانواده اصغر مرادی فرد بگویید... ما به او مهلت ندادیم حرفش را تمام کند. گفتیم: چه شده؟ زخمی شده؟ آن برادر به ناچار گفت بله ایشان زخمی شد. و بعد ادامه داد یعنی نه و گریه امانش نداد بقیه حرفش را بزند آن وقت بود که دیگر هیچ ندانستم کجا هستم و..."