شهیدامیر دهقانی - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Parsasirat98 در ‏۱۹ شهریور ۱۳۹۹، ساعت ۱۲:۰۱

2020-09-09T12:01:55Z

Parsasirat98 در ‏۱۴ شهریور ۱۳۹۹، ساعت ۱۰:۲۱

2020-09-04T10:21:53Z

Khoshkenar9712: Khoshkenar9712 صفحهٔ شهید امیر دهقانی را به شهیدامیر دهقانی منتقل کرد

2019-09-19T18:28:25Z

Khoshkenar9712 صفحهٔ شهید امیر دهقانی را به شهیدامیر دهقانی منتقل کرد

Bazi9802 در ‏۲۱ خرداد ۱۳۹۸، ساعت ۱۴:۲۰

2019-06-11T14:20:30Z

Kheyri9803 در ‏۲۱ خرداد ۱۳۹۸، ساعت ۱۰:۱۷

2019-06-11T10:17:07Z

Kheyri9803 در ‏۲۱ خرداد ۱۳۹۸، ساعت ۱۰:۱۴

2019-06-11T10:14:11Z

Kheyri9803: /* وصیت نامه */

2019-06-11T10:06:15Z

‏وصیت نامه

Kheyri9803: /* وصیت نامه */

2019-06-11T10:05:29Z

‏وصیت نامه

Kheyri9803: /* پانویس */

2019-06-11T10:04:28Z

‏پانویس

Kheyri9803: صفحه‌ای جدید حاوی «شهید امیر دهقانی تاریخ تولد :1324/11/03 تاریخ شهادت : 1361/01/04 محل شهادت : نامشخص محل...» ایجاد کرد

2019-06-11T10:03:45Z

صفحه‌ای جدید حاوی «شهید امیر دهقانی تاریخ تولد :1324/11/03 تاریخ شهادت : 1361/01/04 محل شهادت : نامشخص محل...» ایجاد کرد

صفحهٔ جدید

شهید امیر دهقانی
تاریخ تولد :1324/11/03
تاریخ شهادت : 1361/01/04

محل شهادت : نامشخص
محل آرامگاه :فارس – پاسارگاد – شاه‌مردان

ام: امیر

نام خانوادگى: دهقان

نام پدر: عطاء

تاریخ‌تولد: 1324/11/03

ش.ش: 2

محل‌صدورشناسنامه: شیراز

تاریخ شهادت: 1361/01/04

نوع حادثه: حوادث‌مربوطبه‌جنگ‌تحمیلى

شرح حادثه: حوادث ناشى ازدرگیرى مستقیم بادشمن-توسطدشمن‌درجبهه

استان: بنیادشهیداستان‌فارس

شهر: اداره‌بنیادشهیدشیراز

==زندگینامه==
شهید امیر دهقان در سال 1324 در روستای وکیل آباد از بخش سعادت شهر، در خانواده ای فقیر به دنیا آمد و پدرش در همین روستا کشاورزی می کرد. ایام می گذشت. امیر بزرگ تر می شد و در کارها به پدرش کمک می کرد اما در چهارده سالگی خداوند بزرگ ترین نعمت خودش را از امیر دریغ کرد و پدرش را در اثر تصادف از دست داد. در همین زمان بود که او مسئولیت سرپرستی خانواده خود که هشت نفر بودند را به عهده گرفت هم به تحصیل ادامه می داد و هم کشاورزی می کرد تا خرج خانواده خود را تأمین کند. شهید امیر دهقان تا ششم ابتدائی را با هزاران رنج و مشقت گذراند و در سال 42 که به سن 18 سالگی رسیده بود به خدمت وظیفه رفت و 4 ماه آموزش نظامی را در کرمان سپری کرد و بعد به شیراز آمد در ارتش استخدام شد و در حین انجام کار ادامه تحصیل نیز می داد. 22 بهمن 1357 با آغاز انقلاب به دانشکده افسری رهسپار شد و بعد از اتمام دانشکده افسری در همان زمانی که آمریکائی ها در کردستان دست به آشوب زدند به کردستان رفت و به سرکوبی مزدوران آمریکائی رفت تا این که جنگ تحمیلی آغاز شد و او از کردستان به جبهه های جنگ رهسپار شد و بعد از هر بار پیروزی یک بار به مرخصی کوتاه مدت می آمد و دوباره عازم جبهه می شد و سرانجام در اسفند ماه 60 که از جبهه ها به مرخصی آمده بود چند روز قبل از عید دوباره به جبهه شوش روانه شد و سرانجام در تاریخ 1361/01/04 در عملیات فتح المبین در جبهه شوش دانیال به درجه رفیع شهادت نائل شد. و همیشه تأکید می کرد که انسان نباید زیر بار ظلم برود و هیچ گاه نباید انسانیت خود را به موقعیت خود بفروشد.

==وصیت نامه==
بسم الله الرحمن الرحیم

بنا به وظیفه اى كه دین مبین اسلام بعنوان یك مسلمان بعهده من گذاشته است لازم دانستم چند كلمه اى را بعنوان وصیت به بازماندگان خودم تقدیم نمایم امیدوارم وارثان من سخنان ناچیزمن را نادیده نگیرند وبا سرنوشت سه فرزند من بازى نكنند اول: ازهمسر شروع مى كنم وازاومى خواهم مثل شیر زنهاى تاریخ كمبود من را بالاى سربچه هاجبران نماید چون هیچكس به اندازه پدرومادر نمى تواند به فرزند محبت كند زیرا كه فرزند ازعصاره جان پدرومادراست ودرمدت 12 سال زندگى زناشویى اگر بدى ازمن دیده یا شنیده است من را ببخشددرضمن تمام اموال وحقوق من ازآن فرزندانم است امیدوارم بعهدخود وفا كنى و فرزندان دلبندم را با خلوص نیت جمع آورى‌نمایى.دوم: وصیت به مادرمهربانم، وآن شیرزنى كه بعدازفوت پدرم با وجودیكه

مى توانست تن به ازدواج بدهد ولى براى رضاى خدا این كار را نكرد و7 فرزندكه از6 ماهه تا 14 ساله را سرپرستى كرد باشدتا جاى آن دربهشت جاودان وخداوند به او اجر اخروى بدهد امیدوارم من را حلال كند چون نتوانستم حقى را كه به گردنم داشت ادا كنم. سوم: به برادر عزیزومهربانم....برادرجان گرچه من نتوانستم بعدازفوت پدرم سرپرست خوبى براى شما باشم چون فشار زندگى اجازه نداد تابتوانم به توخدمت كنم زیرا خوب مى دانید كه در آن زمان مابخاطر ازدست دادن پدرمان چه روزگارى داشتیم اما ازشما مى خواهم مثل یك پدرمهربان سه فرزند من را سرپرستى نمایید ونگذارید آنها مورد اهانت بیگانگان قرارگیرند زیرا انسان نیازهاى خود را فقط نمى تواند ازطریق مال برطرف نماید وخیلى بیشتر احتیاج به محبت دارد درطول این چند سال عمر طورى زندگى كردم كه اگر روزى مرگم فرا رسد فرزندانم به كمك دیگران احتیاج نداشته باشند.

واموال من كه شامل یك میلیون ریال پول نقد یك اتومبیل ویك باب منزل و مقدار حقوق مستمرى هم از آن فرزندانم است.برادر عزیزم به شما توصیه مى كنم كه دوفرزند پسرم را به كاروكوشش ودرس خواندن وادارید تا انشاءالله وقتى كه بزرگ شدند ازهم طرازهاى خودشان عقب نمانند مبادا به محمد من توهین كنید زیرا خیلى زود رنج است وچشمهایش اشك آلود مى شود.چهارم: وصیت من به خواهرانم: خواهرا ن عزیزم اى كسانیكه ازاوایل زندگى وسنین پایین خداوند ازمحبت پدرمحرومتان كرد ودرزندگى زجر فراوان كشیده اید وطعم تلخ بى پدرى راخوب چشیده اید ومن‌كه جاى پدرشما بودم نتوانستم رسالت خودم رانجام بدهم وبه شما محبت نمایم من را ببخشید ازهمه شما مى خواهم مثل زینب كبرى (س) كه بعداز شهادت برادرش حسین (ع) سرپرستى فرزندان برادرش را بعهده گرفت شما نیز چنین كنیدونگذارید طفلان من مورد آزاروشكنجه ازطرف دیگران قرارگیرند.خداوند شمارا حفظ كند مطیع فرمان همسرانتان باشید وبه هیچ وجه درشتى نكنید تا خانواده شما مردسالارى حاكم باشد وارثان عزیزمن این لحظه كه ازشما خداحافظى مى كنم حتى یك ریال هم از كسى بدهكار نیستم پنجم: اگر جنازه من بدست شما رسید قبرمن را كنار فرزندم فیروزه بگذارید بازهم براى دومین بارازهمسرم مى خواهم كه همین طور كه 12 سال درغم وشادى یكدیگر شریك بودیم بعدازمن هم آبروى من وسه فرزندم را حفظ نماید ششم: ازهمه شما مى خواهم كه درعزاى من گریه وزارى نكنیدواین را هى است كه همه مى روند چه بهتر كه انسان درراه خدا ناموس وخاك ووطنش شهید شود.

خداحافظ

به امید دیدار درقیامت

والسلام

1360/12/26

امیردهقان

<ref>[http://ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/11044 سایت شهدای ارتش]</ref>
==پانویس==

@@ سطر ۱۹: / سطر ۱۹: @@
 بسم الله الرحمن الرحیم
-بنا به وظیفه اى كه دین مبین اسلام بعنوان یك مسلمان بعهده من گذاشته است لازم دانستم چند كلمه اى را بعنوان وصیت به بازماندگان خودم تقدیم نمایم امیدوارم وارثان من سخنان ناچیزمن را نادیده نگیرند وبا سرنوشت سه فرزند من بازى نكنند.
+بنا به وظیفه اى كه دین مبین اسلام بعنوان یك مسلمان به عهده من گذاشته است لازم دانستم چند كلمه اى را بعنوان وصیت به بازماندگان خودم تقدیم نمایم امیدوارم وارثان من سخنان ناچیز من را نادیده نگیرند وبا سرنوشت سه فرزند من بازى نكنند.
 اول: ازهمسر شروع مى كنم وازاومى خواهم مثل شیر زنهاى تاریخ كمبود من را بالاى سربچه هاجبران نماید چون هیچكس به اندازه پدرومادر نمى تواند به فرزند محبت كند زیرا كه فرزند ازعصاره جان پدرومادراست ودرمدت 12 سال زندگى زناشویى اگر بدى ازمن دیده یا شنیده است من را ببخشددرضمن تمام اموال وحقوق من ازآن فرزندانم است امیدوارم بعهدخود وفا كنى و فرزندان دلبندم را با خلوص نیت جمع آورى‌نمایى.
@@ سطر ۳۳: / سطر ۳۳: @@
 پنجم: اگر جنازه من بدست شما رسید قبرمن را كنار فرزندم فیروزه بگذارید بازهم براى دومین بارازهمسرم مى خواهم كه همین طور كه 12 سال درغم وشادى یكدیگر شریك بودیم بعدازمن هم آبروى من وسه فرزندم را حفظ نماید .
-ششم: ازهمه شما مى خواهم كه درعزاى من گریه وزارى نكنیدواین را هى است كه همه مى روند چه بهتر كه انسان درراه خدا ناموس وخاك ووطنش شهید شود.خداحافظ به امید دیدار درقیامت.
+ششم: ازهمه شما مى خواهم كه درعزاى من گریه وزارى نكنیدواین راهى است كه همه مى روند چه بهتر كه انسان درراه خدا ناموس وخاك ووطنش شهید شود.
 والسلام

@@ سطر ۲: / سطر ۲: @@
 |نام فرد                = امیر دهقانی
 |تصویر                  = amir.jpg
 |ملیت                   = [[پرونده:پرچم ایران.png|22px]] ایرانی
 |دین و مذهب             = [[مسلمان]]، [[شیعه]]
 |تولد                   = فارس، پاسارگاد، [[زادروزهای 03 بهمن |1324/11/03]]
 |شهادت                  = ، [[الگو:شهدای 04 فروردین |1361/01/04]]
 }}
 ==زندگی نامه==
-شهید امیر دهقان در سال 1324 در [[روستای وکیل آباد]] از بخش سعادت شهر، در خانواده ای فقیر به دنیا آمد و پدرش در همین روستا کشاورزی می کرد. ایام می گذشت. امیر بزرگ تر می شد و در کارها به پدرش کمک می کرد اما در چهارده سالگی خداوند بزرگ ترین نعمت خودش را از امیر دریغ کرد و پدرش را در اثر تصادف از دست داد. در همین زمان بود که او مسئولیت سرپرستی خانواده خود که هشت نفر بودند را به عهده گرفت هم به تحصیل ادامه می داد و هم کشاورزی می کرد تا خرج خانواده خود را تأمین کند. [[شهید امیر دهقان]] تا ششم ابتدائی را با هزاران رنج و مشقت گذراند و در سال 42 که به سن 18 سالگی رسیده بود به خدمت وظیفه رفت و 4 ماه آموزش نظامی را در کرمان سپری کرد و بعد به شیراز آمد در ارتش استخدام شد و در حین انجام کار ادامه تحصیل نیز می داد. 22 بهمن 1357 با آغاز انقلاب به [[دانشکده افسری]] رهسپار شد و بعد از اتمام دانشکده افسری در همان زمانی که آمریکائی ها در کردستان دست به آشوب زدند به کردستان رفت و به سرکوبی مزدوران آمریکائی رفت تا این که جنگ تحمیلی آغاز شد و او از کردستان به جبهه های جنگ رهسپار شد و بعد از هر بار پیروزی یک بار به مرخصی کوتاه مدت می آمد و دوباره عازم جبهه می شد و سرانجام در اسفند ماه 60 که از جبهه ها به مرخصی آمده بود چند روز قبل از عید دوباره به جبهه شوش روانه شد و سرانجام در تاریخ 1361/01/04 در [[عملیات فتح المبین]] در [[جبهه شوش دانیال]] به درجه رفیع شهادت نائل شد. و همیشه تأکید می کرد که انسان نباید زیر بار ظلم برود و هیچ گاه نباید انسانیت خود را به موقعیت خود بفروشد.
+شهید امیر دهقان در سال 1324 در [[روستای وکیل آباد]] از بخش سعادت شهر، در خانواده ای فقیر به دنیا آمد و پدرش در همین روستا کشاورزی می کرد. ایام می گذشت. امیر بزرگ تر می شد و در کارها به پدرش کمک می کرد اما در چهارده سالگی خداوند بزرگ ترین نعمت خودش را از امیر دریغ کرد و پدرش را در اثر تصادف از دست داد.
-−
 ==وصیت نامه==
 بسم الله الرحمن الرحیم
-بنا به وظیفه اى كه دین مبین اسلام بعنوان یك مسلمان بعهده من گذاشته است لازم دانستم چند كلمه اى را بعنوان وصیت به بازماندگان خودم تقدیم نمایم امیدوارم وارثان من سخنان ناچیزمن را نادیده نگیرند وبا سرنوشت سه فرزند من بازى نكنند اول: ازهمسر شروع مى كنم وازاومى خواهم مثل شیر زنهاى تاریخ كمبود من را بالاى سربچه هاجبران نماید چون هیچكس به اندازه پدرومادر نمى تواند به فرزند محبت كند زیرا كه فرزند ازعصاره جان پدرومادراست ودرمدت 12 سال زندگى زناشویى اگر بدى ازمن دیده یا شنیده است من را ببخشددرضمن تمام اموال وحقوق من ازآن فرزندانم است امیدوارم بعهدخود وفا كنى و فرزندان دلبندم را با خلوص نیت جمع آورى‌نمایى.دوم: وصیت به مادرمهربانم، وآن شیرزنى كه بعدازفوت پدرم با وجودیكه
+بنا به وظیفه اى كه دین مبین اسلام بعنوان یك مسلمان بعهده من گذاشته است لازم دانستم چند كلمه اى را بعنوان وصیت به بازماندگان خودم تقدیم نمایم امیدوارم وارثان من سخنان ناچیزمن را نادیده نگیرند وبا سرنوشت سه فرزند من بازى نكنند.
-مى توانست تن به ازدواج بدهد ولى براى رضاى خدا این كار را نكرد و7 فرزندكه از6 ماهه تا 14 ساله را سرپرستى كرد باشدتا جاى آن دربهشت جاودان وخداوند به او اجر اخروى بدهد امیدوارم من را حلال كند چون نتوانستم حقى را كه به گردنم داشت ادا كنم. سوم: به برادر عزیزومهربانم....برادرجان گرچه من نتوانستم بعدازفوت پدرم سرپرست خوبى براى شما باشم چون فشار زندگى اجازه نداد تابتوانم به توخدمت كنم زیرا خوب مى دانید كه در آن زمان مابخاطر ازدست دادن پدرمان چه روزگارى داشتیم اما ازشما مى خواهم مثل یك پدرمهربان سه فرزند من را سرپرستى نمایید ونگذارید آنها مورد اهانت بیگانگان قرارگیرند زیرا انسان نیازهاى خود را فقط نمى تواند ازطریق مال برطرف نماید وخیلى بیشتر احتیاج به محبت دارد درطول این چند سال عمر طورى زندگى كردم كه اگر روزى مرگم فرا رسد فرزندانم به كمك دیگران احتیاج نداشته باشند.
+اول: ازهمسر شروع مى كنم وازاومى خواهم مثل شیر زنهاى تاریخ كمبود من را بالاى سربچه هاجبران نماید چون هیچكس به اندازه پدرومادر نمى تواند به فرزند محبت كند زیرا كه فرزند ازعصاره جان پدرومادراست ودرمدت 12 سال زندگى زناشویى اگر بدى ازمن دیده یا شنیده است من را ببخشددرضمن تمام اموال وحقوق من ازآن فرزندانم است امیدوارم بعهدخود وفا كنى و فرزندان دلبندم را با خلوص نیت جمع آورى‌نمایى.
 والسلام
 /12/26
-امیردهقان
-<ref>[http://ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/11044 سایت شهدای ارتش]</ref>
+امیردهقان<ref>[http://ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/11044 سایت شهدای ارتش]</ref>
 ==پانویس==

@@ سطر ۲۹: / سطر ۲۹: @@
 }}
-==زندگینامه==
+==زندگی نامه==
 شهید امیر دهقان در سال 1324 در [[روستای وکیل آباد]] از بخش سعادت شهر، در خانواده ای فقیر به دنیا آمد و پدرش در همین روستا کشاورزی می کرد. ایام می گذشت. امیر بزرگ تر می شد و در کارها به پدرش کمک می کرد اما در چهارده سالگی خداوند بزرگ ترین نعمت خودش را از امیر دریغ کرد و پدرش را در اثر تصادف از دست داد. در همین زمان بود که او مسئولیت سرپرستی خانواده خود که هشت نفر بودند را به عهده گرفت هم به تحصیل ادامه می داد و هم کشاورزی می کرد تا خرج خانواده خود را تأمین کند. [[شهید امیر دهقان]] تا ششم ابتدائی را با هزاران رنج و مشقت گذراند و در سال 42 که به سن 18 سالگی رسیده بود به خدمت وظیفه رفت و 4 ماه آموزش نظامی را در کرمان سپری کرد و بعد به شیراز آمد در ارتش استخدام شد و در حین انجام کار ادامه تحصیل نیز می داد. 22 بهمن 1357 با آغاز انقلاب به [[دانشکده افسری]] رهسپار شد و بعد از اتمام دانشکده افسری در همان زمانی که آمریکائی ها در کردستان دست به آشوب زدند به کردستان رفت و به سرکوبی مزدوران آمریکائی رفت تا این که جنگ تحمیلی آغاز شد و او از کردستان به جبهه های جنگ رهسپار شد و بعد از هر بار پیروزی یک بار به مرخصی کوتاه مدت می آمد و دوباره عازم جبهه می شد و سرانجام در اسفند ماه 60 که از جبهه ها به مرخصی آمده بود چند روز قبل از عید دوباره به جبهه شوش روانه شد و سرانجام در تاریخ 1361/01/04 در [[عملیات فتح المبین]] در [[جبهه شوش دانیال]] به درجه رفیع شهادت نائل شد. و همیشه تأکید می کرد که انسان نباید زیر بار ظلم برود و هیچ گاه نباید انسانیت خود را به موقعیت خود بفروشد.

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-شهید امیر دهقانی
+{{جعبه اطلاعات افراد نظامی
-تاریخ تولد :1324/11/03
+|نام فرد                = امیر دهقانی
-تاریخ شهادت : 1361/01/04
+|تصویر                  = amir.jpg
+|توضیح تصویر            =
-محل شهادت : نامشخص
+|ملیت                   = [[پرونده:پرچم ایران.png|22px]] ایرانی
-محل آرامگاه :فارس – پاسارگاد – شاه‌مردان
+|شهرت                   =
+|دین و مذهب             = [[مسلمان]]، [[شیعه]]
-ام: امیر
+|تولد                   = فارس، پاسارگاد، [[زادروزهای 03 بهمن |1324/11/03]]
+|شهادت                  = ، [[الگو:شهدای 04 فروردین |1361/01/04]]
-نام خانوادگى: دهقان
+|وفات                   =
+|مرگ                    =
-نام پدر: عطاء
+|محل شهادت              =
+|مفقود                  =
-تاریخ‌تولد: 1324/11/03
+|جانباز                 =
+|اسارت                  =
-ش.ش: 2
+|نیرو                   =
+|یگانهای خدمت          =
-محل‌صدورشناسنامه: شیراز
+|طول خدمت               =
+|درجه                   =
- تاریخ شهادت: 1361/01/04
+|سمت‌ها                  =
+|جنگ‌‌ها                  =
-نوع حادثه: حوادث‌مربوطبه‌جنگ‌تحمیلى
+|نشان‌های لیاقت          =
+|عملیات‌               =
-شرح حادثه: حوادث ناشى ازدرگیرى مستقیم بادشمن-توسطدشمن‌درجبهه
+|فعالیت‌ها               =
+|تحصیلات                 =
-استان: بنیادشهیداستان‌فارس
+|تخصص‌ها                 =
+|شغل                    =
-شهر: اداره‌بنیادشهیدشیراز
+|خانواده                =
+}}
 ==زندگینامه==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ خرداد ۱۳۹۸، ساعت ۱۰:۰۴
سطر ۵۶:		سطر ۵۶:
	<ref>[http://ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/11044 سایت شهدای ارتش]</ref>		<ref>[http://ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/11044 سایت شهدای ارتش]</ref>
	==پانویس==		==پانویس==
		+	<references />

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۲۸ شهریور ۱۳۹۸، ساعت ۱۸:۲۸
(بدون تفاوت)

@@ سطر ۳۰: / سطر ۳۰: @@
 ==زندگینامه==
-شهید امیر دهقان در سال 1324 در روستای وکیل آباد از بخش سعادت شهر، در خانواده ای فقیر به دنیا آمد و پدرش در همین روستا کشاورزی می کرد. ایام می گذشت. امیر بزرگ تر می شد و در کارها به پدرش کمک می کرد اما در چهارده سالگی خداوند بزرگ ترین نعمت خودش را از امیر دریغ کرد و پدرش را در اثر تصادف از دست داد. در همین زمان بود که او مسئولیت سرپرستی خانواده خود که هشت نفر بودند را به عهده گرفت هم به تحصیل ادامه می داد و هم کشاورزی می کرد تا خرج خانواده خود را تأمین کند. شهید امیر دهقان تا ششم ابتدائی را با هزاران رنج و مشقت گذراند و در سال 42 که به سن 18 سالگی رسیده بود به خدمت وظیفه رفت و 4 ماه آموزش نظامی را در کرمان سپری کرد و بعد به شیراز آمد در ارتش استخدام شد و در حین انجام کار ادامه تحصیل نیز می داد. 22 بهمن 1357 با آغاز انقلاب به دانشکده افسری رهسپار شد و بعد از اتمام دانشکده افسری در همان زمانی که آمریکائی ها در کردستان دست به آشوب زدند به کردستان رفت و به سرکوبی مزدوران آمریکائی رفت تا این که جنگ تحمیلی آغاز شد و او از کردستان به جبهه های جنگ رهسپار شد و بعد از هر بار پیروزی یک بار به مرخصی کوتاه مدت می آمد و دوباره عازم جبهه می شد و سرانجام در اسفند ماه 60 که از جبهه ها به مرخصی آمده بود چند روز قبل از عید دوباره به جبهه شوش روانه شد و سرانجام در تاریخ 1361/01/04 در عملیات فتح المبین در جبهه شوش دانیال به درجه رفیع شهادت نائل شد. و همیشه تأکید می کرد که انسان نباید زیر بار ظلم برود و هیچ گاه نباید انسانیت خود را به موقعیت خود بفروشد.
+شهید امیر دهقان در سال 1324 در [[روستای وکیل آباد]] از بخش سعادت شهر، در خانواده ای فقیر به دنیا آمد و پدرش در همین روستا کشاورزی می کرد. ایام می گذشت. امیر بزرگ تر می شد و در کارها به پدرش کمک می کرد اما در چهارده سالگی خداوند بزرگ ترین نعمت خودش را از امیر دریغ کرد و پدرش را در اثر تصادف از دست داد. در همین زمان بود که او مسئولیت سرپرستی خانواده خود که هشت نفر بودند را به عهده گرفت هم به تحصیل ادامه می داد و هم کشاورزی می کرد تا خرج خانواده خود را تأمین کند. [[شهید امیر دهقان]] تا ششم ابتدائی را با هزاران رنج و مشقت گذراند و در سال 42 که به سن 18 سالگی رسیده بود به خدمت وظیفه رفت و 4 ماه آموزش نظامی را در کرمان سپری کرد و بعد به شیراز آمد در ارتش استخدام شد و در حین انجام کار ادامه تحصیل نیز می داد. 22 بهمن 1357 با آغاز انقلاب به [[دانشکده افسری]] رهسپار شد و بعد از اتمام دانشکده افسری در همان زمانی که آمریکائی ها در کردستان دست به آشوب زدند به کردستان رفت و به سرکوبی مزدوران آمریکائی رفت تا این که جنگ تحمیلی آغاز شد و او از کردستان به جبهه های جنگ رهسپار شد و بعد از هر بار پیروزی یک بار به مرخصی کوتاه مدت می آمد و دوباره عازم جبهه می شد و سرانجام در اسفند ماه 60 که از جبهه ها به مرخصی آمده بود چند روز قبل از عید دوباره به جبهه شوش روانه شد و سرانجام در تاریخ 1361/01/04 در [[عملیات فتح المبین]] در [[جبهه شوش دانیال]] به درجه رفیع شهادت نائل شد. و همیشه تأکید می کرد که انسان نباید زیر بار ظلم برود و هیچ گاه نباید انسانیت خود را به موقعیت خود بفروشد.
@@ سطر ۴۲: / سطر ۴۲: @@
 مى توانست تن به ازدواج بدهد ولى براى رضاى خدا این كار را نكرد و7 فرزندكه از6 ماهه تا 14 ساله را سرپرستى كرد باشدتا جاى آن دربهشت جاودان وخداوند به او اجر اخروى بدهد امیدوارم من را حلال كند چون نتوانستم حقى را كه به گردنم داشت ادا كنم. سوم: به برادر عزیزومهربانم....برادرجان گرچه من نتوانستم بعدازفوت پدرم سرپرست خوبى براى شما باشم چون فشار زندگى اجازه نداد تابتوانم به توخدمت كنم زیرا خوب مى دانید كه در آن زمان مابخاطر ازدست دادن پدرمان چه روزگارى داشتیم اما ازشما مى خواهم مثل یك پدرمهربان سه فرزند من را سرپرستى نمایید ونگذارید آنها مورد اهانت بیگانگان قرارگیرند زیرا انسان نیازهاى خود را فقط نمى تواند ازطریق مال برطرف نماید وخیلى بیشتر احتیاج به محبت دارد درطول این چند سال عمر طورى زندگى كردم كه اگر روزى مرگم فرا رسد فرزندانم به كمك دیگران احتیاج نداشته باشند.
-واموال من كه شامل یك میلیون ریال پول نقد یك اتومبیل ویك باب منزل و مقدار حقوق مستمرى هم از آن فرزندانم است.برادر عزیزم به شما توصیه مى كنم كه دوفرزند پسرم را به كاروكوشش ودرس خواندن وادارید تا انشاءالله وقتى كه بزرگ شدند ازهم طرازهاى خودشان عقب نمانند مبادا به محمد من توهین كنید زیرا خیلى زود رنج است وچشمهایش اشك آلود مى شود.چهارم: وصیت من به خواهرانم: خواهرا ن عزیزم اى كسانیكه ازاوایل زندگى وسنین پایین خداوند ازمحبت پدرمحرومتان كرد ودرزندگى زجر فراوان كشیده اید وطعم تلخ بى پدرى راخوب چشیده اید ومن‌كه جاى پدرشما بودم نتوانستم رسالت خودم رانجام بدهم وبه شما محبت نمایم من را ببخشید ازهمه شما مى خواهم مثل زینب كبرى (س) كه بعداز شهادت برادرش حسین (ع) سرپرستى فرزندان برادرش را بعهده گرفت شما نیز چنین كنیدونگذارید طفلان من مورد آزاروشكنجه ازطرف دیگران قرارگیرند.خداوند شمارا حفظ كند مطیع فرمان همسرانتان باشید وبه هیچ وجه درشتى نكنید تا خانواده شما مردسالارى حاكم باشد وارثان عزیزمن این لحظه كه ازشما خداحافظى مى كنم حتى یك ریال هم از كسى بدهكار نیستم پنجم: اگر جنازه من بدست شما رسید قبرمن را كنار فرزندم فیروزه بگذارید بازهم براى دومین بارازهمسرم مى خواهم كه همین طور كه 12 سال درغم وشادى یكدیگر شریك بودیم بعدازمن هم آبروى من وسه فرزندم را حفظ نماید ششم: ازهمه شما مى خواهم كه درعزاى من گریه وزارى نكنیدواین را هى است كه همه مى روند چه بهتر كه انسان درراه خدا ناموس وخاك ووطنش شهید شود.
+واموال من كه شامل یك میلیون ریال پول نقد یك اتومبیل ویك باب منزل و مقدار حقوق مستمرى هم از آن فرزندانم است.برادر عزیزم به شما توصیه مى كنم كه دوفرزند پسرم را به كاروكوشش ودرس خواندن وادارید تا انشاءالله وقتى كه بزرگ شدند ازهم طرازهاى خودشان عقب نمانند مبادا به محمد من توهین كنید زیرا خیلى زود رنج است وچشمهایش اشك آلود مى شود.چهارم: وصیت من به خواهرانم: خواهرا ن عزیزم اى كسانیكه ازاوایل زندگى وسنین پایین خداوند ازمحبت پدرمحرومتان كرد ودرزندگى زجر فراوان كشیده اید وطعم تلخ بى پدرى راخوب چشیده اید ومن‌كه جاى پدرشما بودم نتوانستم رسالت خودم رانجام بدهم وبه شما محبت نمایم من را ببخشید ازهمه شما مى خواهم مثل [[زینب كبرى (س)]] كه بعداز شهادت برادرش حسین (ع) سرپرستى فرزندان برادرش را بعهده گرفت شما نیز چنین كنیدونگذارید طفلان من مورد آزاروشكنجه ازطرف دیگران قرارگیرند.خداوند شمارا حفظ كند مطیع فرمان همسرانتان باشید وبه هیچ وجه درشتى نكنید تا خانواده شما مردسالارى حاكم باشد وارثان عزیزمن این لحظه كه ازشما خداحافظى مى كنم حتى یك ریال هم از كسى بدهكار نیستم پنجم: اگر جنازه من بدست شما رسید قبرمن را كنار فرزندم فیروزه بگذارید بازهم براى دومین بارازهمسرم مى خواهم كه همین طور كه 12 سال درغم وشادى یكدیگر شریك بودیم بعدازمن هم آبروى من وسه فرزندم را حفظ نماید ششم: ازهمه شما مى خواهم كه درعزاى من گریه وزارى نكنیدواین را هى است كه همه مى روند چه بهتر كه انسان درراه خدا ناموس وخاك ووطنش شهید شود.
 خداحافظ به امید دیدار درقیامت
 والسلام
@@ سطر ۵۱: / سطر ۵۱: @@
 ==پانویس==
 <references />